ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-58 1
ὧνπερ αὖ πρότερον , καὶ νῦν ἔοικέ μοι δεῖν φαρμάκων νόσου πάλιν καταλαβούσης τοὺς ὁμιλοῦντας ἡμῖν πολὺ χαλεπωτέρας ἧς πρόσθεν τινὲς ἐνόσησαν . βουλοίμην | δ’ ἂν ὑμᾶς καὶ κατὰ τὴν ἴασιν ἐκεί - νοις γενέσθαι παραπλησίους τῆς αὐτῆς καὶ νῦν θερα - πείας ταὐτὰ δυνηθείσης . ἔστι δὲ αὕτη λόγος τε καὶ παραίνεσις καὶ τὸ πεισθῆναι κάλλιον εἶναι τοῦ ζῆν ἐν C = codex Chisianus Α = Monacensis gr . 483 ( Augustanus ) Ρ = Palatinus gr . 282 Va = Vaticanus gr . 81 Β = Barberinus II 41 Μ = Marcianus gr . 437 Ι = Marcianus append . XCI 2 Par = Parisinus gr . 3016 L = Laurentianus LVII 20 Κ = Cantabrigiensis olim Kerrichii Ath = Athous Laurae Ω 123 Μο = Monacensis gr . 101 ῦβσει τὸ σωφσονεῖν . ἐγὼ γάρ τοι τὸ μὲν διὰ κληγῶν τε καὶ μαστίγων κειρᾶσθαι νουθετεῖν ἐφυμον ταῦτα κολλαχοῦ τοὐναντίον κοιοῦντα , τὴν δ᾿ ἀκὸ συμβουεύειν ὠφέλειαι νομίσας καὶ μᾶλλον ἔχειν ἐκανορθοῦν ἐκὶ τοῦτο ἧκον .
Lemmas: ὅς αὖ πρότερος , καί νῦν ἔοικα ἐγώ δεῖ Φάρμακος νόσος πάλιν καταλαμβάνω ὁ ὁμιλέω ἐγώ πολύς χαλεπός ὅς πρόσθεν τις νοσέω . βούλομαι | δέ ἄν σύ καί κατά ὁ ἴασις ἑαυτοῦ - νόος γίγνομαι παραπλήσιος ὁ αὐτηες͂ς καί νῦν θερα - πεῖος αὐτός δύναμαι . εἰμί δέ οὗτος λόγος τε καί παραίνεσις καί ὁ πείθω καλός ἔρχομαι ὁ ζάω ἐν C = codex Chisianus Α = Monacensis gr . 483 ( Augustanus ) Ρ = Palatinus gr . 282 Va = Vaticanus gr . 81 Β = Barberinus II 41 Μ = Marcianus gr . 437 Ι = Marcianus append . XCI 2 Par = Parisinus gr . 3016 L = Laurentianus LVII 20 Κ = Cantabrigiensis olim Kerrichii Ath = Athous Laurae Ω 123 Μο = Monacensis gr . 101 βύω ὁ σωφσονεος . ἐγώ γάρ τοι ὁ μέν διά κληγῶν τε καί μάστιξ κείρω νουθετέω φῦμος οὗτος κολλαχοῦ ἐναντίος κοινόω , ὁ δέ ΑΚΟ συμβουευω ὠφέλεια νομίζω καί μᾶλλον ἔχω ἐκανορθοῦν ἐπίτεξ οὗτος ἔκω .
libanius.oratio-58 2
δόν - τος οὖν μοι τοῦ κράγματος ἐν τοῖς οὐκέτι κλημμελή - σασιν ίκανὴν ἀκόδειξιν οὐκ ᾠήθην προσήκειν νουθετεῖν ὑμᾶς ἀφεὶς ἔτερόν τι ξητεῖν . οἷμαι ὑμᾶς οὐκ ἐθελήσειν χείρους ἐκείνων φανῆναι τῶι ἀφ᾿ ὧν ἐκείσθησαν καὶ δόξαν ἠμῖν καὶ τὴν ἀκ᾿ αὐτῆς ἠδονὴν ἐνηνοχότων . 3 . Το μὲν οὖν δίκαιον ἦν τοῖς ὗμῶν αὐτῶν ἐργοις ἀφαιρεῖν τι τῶν κακῶν ἃ χαρὰ τοῦ καιροῦ φερόμενα τῇ τῶν Ἑλλήνων φωνῇ κροσέκεσε καὶ κρὸς τὴν κνευμάτων βίαν εἰς ὅσον οἷόν τε ἀντέχειν · νῦν δ᾿ οἷς ἐξαμαρτάνετε κροστίθετε τοῖς δεινοῖς καὶ μείξω ποιεῖτε τὰ δυσχερῆ καρακλήσιον κοιοῦντες ναύταις οἳ τῆς θαλάσσης οἰδούσης καὶ τῆς νεὼς κύμασι ταραττομένης ἀντὶ τοῦ χάση τέχνῃ κειρᾶσθαι σώξειν τὸ σκάφος ἐκι - τείνουσι τοῖς παρ’ ἑαυτῶν τόν τε κίνδυνον καὶ τὰ φοβοῦντα . καὶ ὑμᾶς τοίνυν ἄτοπον ἀφέντας ἀμύνειν τῷ σχήματι τῶνδε τῶν λόγων πονοῦντί τε καὶ πιεζο - μένῳ δι’ ὧν χεῖρον πράξουσιν ἐπεισάγειν .
Lemmas: δίδωμι - ὅς οὖν ἐγώ ὁ κράγματος ἐν ὁ οὐκέτι κλημμελή - Σασίν ἱκανός ακοδειξις οὐ οἴομαι προσήκω νουθετέω σύ ἀφίημι ἕτερος τίς ξητεῖν . οἴομαι σύ οὐ ἐθέλω χείρων ἐκεῖνος φαίνω ὁ ἀπό ὅς κεῖμαι καί δόξα ἐγώ καί ὁ ἀκή αὐτηες͂ς ἡδονή φέρω . 3 . ὁ μέν οὖν δίκαιος εἰμί ὁ ὑμεῖς αὐτός ἔργον ἀφαιρέω τίς ὁ κακός ὅς χαρά ὁ καιρός φέρω ὁ ὁ Έλληνας φωνή κροσέκεσε καί Κρος ὁ κνευματη βία εἰς ὅσον οἷος τε ἀντέχω · νῦν δέ ὅς ἐξαμαρτάνω κροστιτιθημι ὁ δεινός καί μίγνυμι ποιέω ὁ δυσχερής καρακλήσιον κυέω ναύτης ὅς ὁ θάλασσα οἰδέω καί ὁ ναός κῦμα ταράσσω ἀντί ὁ χάζομαι τέχνη κείρω σῴζω ὁ σκάφος ἐπίτεξ - τείνω ὁ παρά ἑαυτοῦ ὁ τε κίνδυνος καί ὁ φοβέω . καί σύ τοίνυν ἄτοπος ἀφίημι ἀμύνω ὁ σχῆμα ὅδε ὁ λόγος πονέω τε καί πιέζω - μένος διά ὅς χείρων πράσσω ἐπεισάγω .
libanius.oratio-58 4
ἦν μὲν οὖν ἂν ἐπιτιμήσεως ἄξιον ὧς ἔχον ἡμῖν βλάβην , εἰ καί | τισι τῶν ἄλλων ἐπετίθεσθε , λέγω τῶν ἔξω τοῦ τεμένους τῶν Μουσῶν . μηδὲ γὰρ χειροτέχνης πασχέτω κακῶς ὑπὸ νέου διατρίβοντος ὲν παιδείᾳ . ἀλλ’ ἀγέτω πρὸς ἐκείνους εἰρήνην καὶ μηδὲ τῶν παρὰ τῶν ἐκεῖθεν ποιουμένων τὸν βίον ἐπαίνων αὑτὸν ἀπο - στερείτω , ἀλλὰ καὶ τὰς τοιαύτας γλώττας εἰς εὐφημίας ἑαυτοῦ προκαλείσθω καὶ τοσοῦτον ἀπεχέτω τοῦ πρός τινα τῶν τοιούτων εἰς λοιδορίαν καθίστασθαι , ὥστε , κἂν παρ’ ἐκείνων τινὸς εἰς αὐτὸν ἔλθῃ τι τοιοῦτον , ἀνέχεσθαι καὶ δεικνύναι καὶ ταύτῃ , πόσον τι τὸ μέσον πρὸς ἀγοραῖον νέῳ τῆς Ἑρμοῦ τελετῆς ἠξιωμένῳ .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἄν ἐπιτίμησις ἄξιος ὅς ἔχω ἐγώ βλάβος , εἰμί καί | τις ὁ ἄλλος ἐπιτίθημι , λέγω ὁ ἔξω ὁ τέμενος ὁ Μουσών . μηδέ γάρ χειροτέχνης πάσχω κακῶς ὑπό νέος διατρίβω εἰμί παιδεία . ἀλλά ἄγω πρός ἐκεῖνος εἰρήνη καί μηδέ ὁ παρά ὁ ἐκεῖθεν ποιέω ὁ βίος ἔπαινος ἑαυτοῦ ἀπος - στερέω , ἀλλά καί ὁ τοιοῦτος γλῶττα εἰς εὐφημία ἑαυτοῦ προκαλέω καί τοσοῦτος ἀπέχω ὁ πρός τις ὁ τοιοῦτος εἰς λοιδορία καθίστημι , ὥστε , κἀν παρά ἐκεῖνος τις εἰς αὐτός ἔρχομαι τίς τοιοῦτος , ἀνέχω καί δείκνυμι καί οὗτος , πόσος τίς ὁ μέσος πρός ἀγοραῖος νέος ὁ Ἑρμῆς τελετή ἀξιόω .
libanius.oratio-58 5
τὸ μέν ἄριστον τοῦτο ἂν ἣν , εἰ δ᾿ οὐκ ἂν ὅλως δύναιο βέλτιστος εἶναι , μέχρι τούτων γίγνου κακός , βλασφημῶν εἰς χρυσοχόον , ἀσελγαίνων εἰς σκυτοτόμον , παίων τέκτονα , λακτίζων ὑφάντην , ἕλκων κάπηλον , ἀπειλῶν ἐλαιοπώλαις . καλὸν μὲν γὰρ τούτων οὐδὲν οὐδ’ ἄξιον τῶν ἱερῶν ἐφ’ δ χωρεῖτε καθ’ ἑκάστην ἡμέραν , ἔστω δὲ ἔξω τούτων τὰ ἀπὸ τῆς κακίας καὶ μὴ τολμάτω τὸν οὐδὸν ὑπερβαίνειν . ἀλλὰ δὴ καὶ τοῦτο γινέσθω τἀσεβές , οὐκ ἀνεκτὸν μέν , συμπεσὼν δὲ νέῳ νέος μαχέσθω νῦν μὲν ψιλαῖς ταῖς χερσί , νῦν ρ ἀντὶ λίθου τῇ διφθέρᾳ χρώμενος . καίτοι καὶ τραύματα μὲν ἐντΓυθεν γένοιτο ἄν , δμὼς δ’ ἂν ἐκ παραδειγμά - παραδειγμάτων ἡμῖν εἴη παραμυθία , ὧν τὰ μὲν ἑωράκαμεν , Ι τὰ δὲ ἀκηκόαμεν .
Lemmas: ὁ μέν ἀγαθός οὗτος ἄν ὅς , εἰμί δέ οὐ ἄν ὅλος δύναμαι ἀγαθός ἔρχομαι , μέχρι οὗτος γίγνομαι κακός , βλασφημέω εἰς χρυσοχόος , ἀσελγαίνω εἰς σκυτοτόμος , παίω τέκτων , λακτίζω ὑφάντης , ἕλκω κάπηλος , ἀπειλέω ἐλαιοπώλης . καλός μέν γάρ οὗτος οὐδείς οὐδέ ἄξιος ὁ ἱερός ἐπί δ χωρέω κατά ἕκαστος ἡμέρα , εἰμί δέ ἔξω οὗτος ὁ ἀπό ὁ κακία καί μή τολμάω ὁ οὐδός ὑπερβαίνω . ἀλλά δή καί οὗτος γίγνομαι ἀσεβής , οὐ ἀνεκτός μέν , συμπίπτω δέ νέος νέος μάχομαι νῦν μέν ψιλός ὁ χείρ , νῦν ρ ἀντί λίθος ὁ διφθέρα Χράομαι . καίτοι καί τραῦμα μέν ἐντΓυθεν γίγνομαι ἄν , δμώς δέ ἄν ἐκ παράδειγμα - παράδειγμα ἐγώ εἰμί παραμυθία , ὅς ὁ μέν ὁράω , Ι ὁ δέ ἀκούω .
libanius.oratio-58 6
τὸ δὲ νῦν [ καὶ τὸ ] καινόν τε καὶ οὔπω πρότερον ἐν μουσείῳ φανέν . ἐπεστρα - τεύσατε τοῖς παιδαγωγοῖς , οὓς αἰδεῖσθαι νόμος ἣν . καὶ τοὺς μὲν ὑβρίκατε , τοῖς δὲ ἀπειλεῖτε καὶ ταπεινὸν πε - ποιήκατε τὸ μετὰ φρονήματος διάγον ἔθνος τῶν μέν οἶς ἔπαθον καταπεσόντων , τῶν δὲ τῇ τῶν ἴσων ἐλπίδι . 7 . Ἦν δὲ οὐ ταῦτα αὐτοῖς , ἡνίκα ἐφοίτων ἐγώ , ἀλλ’ ἐν τιμαῖς οὗτοι μετὰ τούς διδασκάλους μιμου - μένων τῶν νέων τοὺς διδασκάλους , παρ’ ὧν καὶ αὐτῶν ὑπῆρχον τιμαὶ τοῖς παιδαγωγοῖς τὸ δίκαιον ἔχουσαι . μεγάλα γάρ , ὧς ἀληθῶς μεγάλα τὰ παρὰ τούτων εἰς τοὺς νέους , ἀνάγκαι τε ὧν τὸ μανθάνειν δεῖται καὶ τὸ πολὺ κάλλιον , ἡ σωφροσύνη . οὔτοι γὰρ φρουροὶ τῆς ἀνθούσης ἡλικίας , οὗτοι φύλακες , οὗτοι τεῖχος , ἀπελαύνοντες τοὺς κακῶς ἐρῶντας , ἀπωθοῦντες , εἴργον - τες , οὐκ ἐῶντες ὁμιλεῖν , ἀποκρουόμενοι τὰς προσβολάς , ὑλακτοῦντες κύνες πρὸς λύκους γιγνόμενοι .
Lemmas: ὁ δέ νῦν [ καί ὁ ] καινός τε καί οὔπω πρότερος ἐν μουσεῖον φαίνω . ἐπεστρα - τευσαω ὁ παιδαγωγός , ὅς αἰδέομαι νόμος εἰμί . καί ὁ μέν ὑβρίζω , ὁ δέ ἀπειλέω καί ταπεινός μετά - ποιέω ὁ μετά φρόνημα διάγω ἔθνος ὁ μέν οἶς πάσχω καταπίπτω , ὁ δέ ὁ ὁ ἴσος ἐλπίς . 7 . Ἦς δέ οὐ οὗτος αὐτός , ἡνίκα φοιτάω ἐγώ , ἀλλά ἐν τιμή οὗτος μετά ὁ διδάσκαλος μῖμος - μένω ὁ νέος ὁ διδάσκαλος , παρά ὅς καί αὐτός ὑπάρχω τιμή ὁ παιδαγωγός ὁ δίκαιος ἔχω . μέγας γάρ , ὅς ἀληθῶς μέγας ὁ παρά οὗτος εἰς ὁ νέος , ἀνάγκη τε ὅς ὁ μανθάνω δέω καί ὁ πολύς καλός , ὁ σωφροσύνη . οὔτοι γάρ φρουρός ὁ ανθός ἡλικία , οὗτος φύλαξ , οὗτος τεῖχος , ἀπελαύνω ὁ κακῶς ἐράω , ἀπωθέω , ἔργω - αἱρέω , οὐ ἐάω ὁμιλέω , ἀποκρούω ὁ προσβολή , ὑλακτέω κύων πρός λύκος γίγνομαι .
libanius.oratio-58 8
<ἃ> οὔτε παρά πατρὸς παιδὶ γένοιτ’ ἂν οὔτε μαθητῇ παρὰ τοῦ διδασκάλου . ὁ μὲν γὰρ ἐπιστήσας τῷ υἱεῖ τὸν ἄνθρωπον ἐν ἄλλοις ἐστίν , ἐν ἐπιμελείᾳ μὲν πόλεως , ἐν φροντίδι δὲ ἀγρῶν καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς καὶ ] θερα - πόντων τε καὶ θεραπαινῶν , πολλάκις τε συνέβη τι τοιοῦτον , δι’ ὃ κατέτριψεν ἐπ’ ἀγορᾶς ἅπασαν τὴν ἡμέραν · τῷ δ’ αὐτὸ τοῦτο ἓν ἕργον , ὁ νέος καὶ τὸ τούτου συμφέρον . καὶ νυκτὸς ἡκούσης τῷ πατρὶ μὲν ἔξεστιν ἐν ὕπνῳ κεῖσθαι καὶ προστιθέναι τι καὶ τῆς ἡμέρας , | εἰ δόξειεν · ὁ δὲ αὐτόν τε καὶ τὸν νέον ὑπάγει τῷ λύχνῳ καὶ πρῶτον αὑτὸν ἀφυπνίσας ἐπ’ ἐκεῖνον ἔρχεται πλέον τι τῶν ἀλεκτρυόνων ποιῶν , ἐγεί - ρων τῇ χειρί .
Lemmas: ὅς οὔτε παρά πατήρ παῖς γίγνομαι ἄν οὔτε μαθητής παρά ὁ διδάσκαλος . ὁ μέν γάρ ἐφίστημι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν ἄλλος εἰμί , ἐν ἐπιμέλεια μέν πόλις , ἐν φροντίς δέ ἀγρός καί ὁ ἐν αὐτός καί ] θερα - πόντος τε καί θεράπαινα , πολλάκις τε συμβαίνω τίς τοιοῦτος , διά ὁ κατατρίβω ἐπί ἀγορά ἅπας ὁ ἡμέρα · ὁ δέ αὐτός οὗτος εἷς ἔργνυμι , ὁ νέος καί ὁ οὗτος συμφέρω . καί νύξ ἥκω ὁ πατήρ μέν ἔξεστι ἐν ὕπνος κεῖμαι καί προστίθημι τίς καί ὁ ἡμέρα , | εἰμί δοκέω · ὁ δέ αὐτός τε καί ὁ νέος ὑπάγω ὁ λύχνος καί πρῶτος ἑαυτοῦ ἀφυπνίζω ἐπί ἐκεῖνος ἔρχομαι πλείων τίς ὁ ἀλεκτρυών ποιέω , ἐγώ - ῥόος ὁ χείρ .
libanius.oratio-58 9
τῶν αὐτῶν τοίνυν τούτων ἡττᾶται καὶ τὰ τοῦ διδασκάλου τοῦ μέχρι μὲν μεσημβρίας εἰδό - τος τὸν νέον , μετὰ ταῦτα δὲ οὐχ ὁρῶντος οὐδέ συν - όντος οὐδέ πονοῦντος περὶ αὐτόν . καὶ τὰ παρ’ αὐτοῦ δέ τοῦδε διδόμενα τῷ παιδὶ τῷ παιδαγωγῷ φυλάττεται . δι’ ὧν γὰρ ἂν ἡ φυλακὴ γένοιτο , τῶν παιδαγωγῶν ἐστιν ἐπικειμένων , κεκραγότων , ῥάβδον δεικνύντων , σκῦτος σειόντων , εἰς μνήμην τὸ ληφθὲν ἀγόντων τοῖς περὶ αὐτὸ πόνοις τοῖς μὲν ἀνιαροῖς , τοῖς δ’ ὑπὸ τῆς μελέτης οὐκ ἔτι λυποῦσιν .
Lemmas: ὁ αὐτός τοίνυν οὗτος ἡσσάομαι καί ὁ ὁ διδάσκαλος ὁ μέχρι μέν μεσημβρία οἶδα - ὅς ὁ νέος , μετά οὗτος δέ οὐ ὁράω οὐδέ σῦς - εἰμί οὐδέ πονέω περί αὐτός . καί ὁ παρά αὐτός δέ ὅδε δίδωμι ὁ παῖς ὁ παιδαγωγός φυλάσσω . διά ὅς γάρ ἄν ὁ φυλακή γίγνομαι , ὁ παιδαγωγός εἰμί ἐπίκειμαι , κράζω , ῥάβδος δείκνυμι , σκῦτος σείω , εἰς μνήμη ὁ λαμβάνω ἄγω ὁ περί αὐτός πόνος ὁ μέν ἀνιαρός , ὁ δέ ὑπό ὁ μελέτη οὐ ἔτι λυπέω .
libanius.oratio-58 10
ἔν γε μὴν ταῖς ἀρρω - στίαις , καίτοι ταῦτα ἔξω τῶν λόγων ἐστί , πρὸς μέν τὰς ἁμιλλῶνται τῶν μητέρων , τὰς δὲ καὶ παρέρχονται . μικρὸν γάρ εἰπεῖν τροφούς . αἰ μέν γε ἀπ·ειποῦσαι διακενῆς εὕροντο ῥᾳστώνην , οἱ δὲ προσεδρεύουσιν ὅτου δεηθεῖεν οἱ κάμνοντες παρεχόμενοι , τὰ μὲν λέγουσιν ὑπουργοῦντες , τὰ δὲ καὶ φθάνοντες . καὶ συμβάσης | τελευτῆς οἰμωγαί τε οὐκ ἐλάττους παρά τῶν παι - δαγωγῶν ἢ τῶν τοκέων καὶ πένθη μακροτέρη ὥσθ’ οἱ μὲν εἶξαν τῷ νόμῳ μόνον , οἱ δὲ καὶ ἀφειμένοι τοῦ νόμου πενθοῦσιν ὅμως .
Lemmas: ἐν γε μήν ὁ ἀρρω - στία , καίτοι οὗτος ἔξω ὁ λόγος εἰμί , πρός μέν ὁ ἁμιλλάομαι ὁ μήτηρ , ὁ δέ καί παρέρχομαι . μικρός γάρ λέγω τροφός . ὁ μέν γε ἀπεῖπον διακενῆς εὑρίσκω ῥᾳστώνη , ὁ δέ προσεδρεύω ὅστις δέω ὁ κάμνω παρέχω , ὁ μέν λέγω ὑπουργέω , ὁ δέ καί φθάνω . καί συμβαίνω | τελευτή οἰμωγή τε οὐ μικρός παρά ὁ παῖς - δαγωγῶν ἢ ὁ τοκεύς καί πένθος μακρός ὥστε ὁ μέν εἴκω ὁ νόμος μόνος , ὁ δέ καί ἀφίημι ὁ νόμος πενθέω ὅμως .
libanius.oratio-58 11
οἶδα δέ ἔγωγέ τινας καὶ μνήματα τῶν ὑπ’ αὐτοῖς παιδευθέντων οἰκήματα σφῶν αὐτῶν πεποιημένους καὶ διαλεγομένους γε ἐγγύθεν προσκειμένων αὐτοῖς τῶν στομάτων τῷ λίθῳ καὶ τοὺς μὲν ὀψέ ποτε ἀπελθόντας , τοὺς δὲ αὐτοῦ τελευτήσαν - τας . ἀλλὰ καὶ τεθνεῶτος πατρὸς ἐπίσταμαι παιδαγω - γὸν ἐπίτροπόν ποτε δίκαιον γενόμενον καὶ τὴν τῆς ὀρφανίας αἴσθησιν ἀφελόντα τῷ παιδί .
Lemmas: οἶδα δέ ἐγώ τις καί μνῆμα ὁ ὑπό αὐτός παιδεύω οἴκημα σφεῖς αὐτός ποιέω καί διαλέγω γε ἐγγύθεν πρόσκειμαι αὐτός ὁ στόμα ὁ λίθος καί ὁ μέν ὀψέ ποτέ ἀπέρχομαι , ὁ δέ αὐτοῦ τελευτάω - της . ἀλλά καί θνῄσκω πατήρ ἐπίσταμαι παιδαγω - γος ἐπίτροπος ποτέ δίκαιος γίγνομαι καί ὁ ὁ ὀρφανία αἴσθησις ἀφαιρέω ὁ παῖς .
libanius.oratio-58 12
πολλὰ ἂν ἔχοι διελθεῖν σοφιστής μου βελτίων ἐπὶ ταύτην αὑτὸν ἀφεὶς τὴν ὑπόθεσιν . ἃ πάντα προσῆκεν αἰσχυνθέντας τίμιον ἡγήσασθαί τι τοὺς παιδαγωγοὺς καὶ μᾶλλον , εἴ τις ἄλλος προπηλακίζοι , κωλύειν ἢ αὐτοὺς εἶναι τούς τοῦτο ἀδικοῦντας .
Lemmas: πολύς ἄν ἔχω διέρχομαι σοφιστής ἐγώ ἀγαθός ἐπί οὗτος ἑαυτοῦ ἀφίημι ὁ ὑπόθεσις . ὅς πᾶς προσήκω αἰσχύνω τίμιος ἡγέομαι τίς ὁ παιδαγωγός καί μᾶλλον , εἰμί τις ἄλλος προπηλακίζω , κωλύω ἢ αὐτός ἔρχομαι ὁ οὗτος ἀδικέω .
libanius.oratio-58 13
καὶ ἔγωγε θαυμάζω τῶν νομο - θετῶν οἳ τῶν πατέρων πεποίηνται πρόνοιαν κολάζοντες τῶν παίδων τοὺς ἀμελοῦντας αὐτῶν , ὅπως οὐ τῶν αὐτῶν γραμμάτων καὶ τούτους ἠξίωσαν . ἐγὼ μέντοι καθάπερ πολλῶν ὑπὲρ τῶν παιδαγωγῶν κειμένων νό - μων οὕτω παρών τε καὶ ἀπὼν | ἀνώρθουν τὸν ἐμαυτοῦ τὸν χωλόν , εἰς δέ γε τοὺς ἄλλους ἀνήλισκον μὲν οὐδέν , τιμαῖς δέ ταῖς ἄλλαις ἐχρώμην .
Lemmas: καί ἐγώ θαυμάζω ὁ νόμος - θέτης ὅς ὁ πατήρ ποιέω πρόνοια κολάζω ὁ παῖς ὁ ἀμελέω αὐτός , ὅπως οὐ ὁ αὐτός γράμμα καί οὗτος ἀξιόω . ἐγώ μέντοι καθά πολύς ὑπέρ ὁ παιδαγωγός κεῖμαι νόος - μ οὕτως πάρειμι τε καί ἄπειμι | ἀνορθόω ὁ ἐμαυτοῦ ὁ χωλός , εἰς δέ γε ὁ ἄλλος ἀναλίσκω μέν οὐδείς , τιμή δέ ὁ ἄλλος χράω .
libanius.oratio-58 14
οἴους ἐβουλόμην καὶ ὑμᾶς καὶ εἶναι καὶ ὁρᾶσθαι . νῦν δέ τί ; τοὐναντίον ποιεῖτε κακῶς . ὑβρίζετε , προπηλακίζετε , τὰ ταῖς τῶν τρυφώντων ἐξευρημένα τέρψεσιν εἰς τὸ τῶν Μουσῶν εἰσέλκετε χωρίον καὶ δέον καὶ τοὺς ἔξω ποιοῦντάς τι τοιοῦτο φαύλους νομίζειν ἐπεισηνέγκατε τὰ ´ κείνων τῷ τῆς σοφίας τεμένει καὶ γεγένησθε τῶν ποιούντων . 15 . Εἶτά μ’ ἐρήσεταί τις · ἄπαντες οὖν οἱ παι - δαγωγοὶ χρηστοὶ καὶ τιμᾶσθαι δίκαιοι καὶ οὐ - δεὶς πονηρός τε καὶ τιμωρίας ἄξιος ; ἐγὼ δὲ οὐδὲ περὶ τῶν ἐν τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδεύμασι τοῦτό γε ἔχοιμ᾿ ἂν εἰπεῖν , ὅτι βέλτιστοι πάντες καὶ οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτε μικρὸν ἁμαρτάνοντες , ἀλλὰ κἀν τοῖς ἄρχουσι κἀν τοῖς ἀρχομένοις κἀν ταῖς βουλαῖς κἀν τοῖς δήμοις κἀν τοῖς δικάζουσι κἀν τοῖς συναγορεύουσι κἀν τοῖς ἄστεσι κἀν τοῖς ἀγροῖς κἀν τοῖς γε ποιμέσιν αὐτοῖς οἳ προβάτοις διαλέγονται , καθ’ ἕκαστον δὴ τούτων εὕροι τις ἄν τι καὶ παρορώμενον . ἀλλ’ οὐκ ἔξεστι συνελ - θοῦσιν ἀνθρώποις δέκα ἢ πλείοσιν ἢ ἐλάττοσι χεῖρας αὐτοῖς ἐπιφέρειν καὶ τύπτειν , ἀλλ’ οὐδὲ ῥήμασι τιμω - ρεῖσθαι καὶ λοιδορίαις . ἀλλ’ ἢ κατά τοὺς νόμους ἐπεξ - ἰέναι δεῖ τοῖς ἀδικοῦσιν ἢ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν .
Lemmas: οἶος βούλομαι καί σύ καί ἔρχομαι καί ὁράω . νῦν δέ τίς ; ἐναντίος ποιέω κακῶς . ὑβρίζω , προπηλακίζω , ὁ ὁ ὁ τρυφάω ἐξευρίσκω τέρψις εἰς ὁ ὁ Μουσών εἰσέλκω χωρίον καί δέω καί ὁ ἔξω ποιέω τίς τοιοῦτος φαῦλος νομίζω ἐπεισφέρω ὁ ´ ἐκεῖνος ὁ ὁ σοφία τέμενος καί γίγνομαι ὁ ποιέω . 15 . εἶτα εἷς ἔρομαι τις · ἀπάντομαι οὖν ὁ παῖς - δαγωγοὶ χρηστός καί τιμάω δίκαιος καί οὐ - δήω πονηρός τε καί τιμωρία ἄξιος ; ἐγώ δέ οὐδέ περί ὁ ἐν ὁ ἄλλος ἐπιτήδευμα τούτος γε ἔχω ἄν λέγω , ὅτι ἀγαθός πᾶς καί οὐδείς οὔτε μέγας οὔτε μικρός ἁμαρτάνω , ἀλλά ἐν ὁ ἄρχω ἐν ὁ ἄρχω ἐν ὁ βουλή ἐν ὁ δῆμος ἐν ὁ δικάζω ἐν ὁ συναγορεύω ἐν ὁ ἄστυ ἐν ὁ ἀγρός ἐν ὁ γε ποιμήν αὐτός ὅς πρόβατον διαλέγω , κατά ἕκαστος δή οὗτος εὑρίσκω τις ἄν τίς καί παροράω . ἀλλά οὐ ἔξεστι συναιρέω - θέω ἄνθρωπος δέκα ἢ πολύς ἢ μικρός χείρ αὐτός ἐπιφέρω καί τύπτω , ἀλλά οὐδέ ῥῆμα τιμάω - ρέω καί λοιδορία . ἀλλά ἢ κατά ὁ νόμος ἐπεξ - ἔρχομαι δέω ὁ ἀδικέω ἢ ὁ ἡσυχία ἄγω .
libanius.oratio-58 16
διά τοῦτο δικάζει μὲν πολλάκις ἀνὴρ πολλὰς δίκας ὀφεί - λων καὶ ἀποκτίννυσί γε τοὺς ταὐτὰ δεδρακότας ἑαυτῷ , προσπίπτει δὲ οὐδεὶς οὐδὲ ἐκβαλὼν τοῦ θρόνου καὶ καταβαλὼν παίει τοῖς αὐτοῦ ποσὶ τὴν ἐκείνου κεφα - λήν , ἀλλ’ ἢ γράψεται καὶ κρινεῖ καὶ διδόντα δίκην ὄψεται ἢ | τοῦτο οὐ ποιῶν ἔξει παρ’ ἑαυτῷ τὼ χεῖρε . οἶα πρῴην ἑωρῶμεν περὶ τῶν ἀρχόντων τοὺς δωροδοκήσαντας . ἐπέστη κατήγορος . ἐκλήθησαν μάρ - τυρες δι’ ὧν βαδίζον ἦλθεν εἰς τὸ δωμάτιον ἐκείνῳ τὸ χρυσίον . ἐφάνη . εἶτ’ ἀρνήσεως οὐκέτ’ οὔσης εἰσε - πράττετό τε καὶ τά δοκοῦντα τοῖς νόμοις ἐπράττετο . 17 . Ἔδει τοίνυν καὶ τὰ παρ’ ὑμῶν εἶναι τοιαῦτα , γραφήν , κατηγορίαν , ἔλεγχον . καὶ οὐδεὶς ἂν ἣν ὁ τοὺς ἐλέγξαντας αἰτιώμενος , ἀλλὰ τοὺς ἠδικηκότας καὶ φα - νερῶς οὕτως ὡς μηδέ ἐγγενέσθαι λαθεῖν . νῦν δὲ ἐκεῖνα μὲν φυγόντες , τυραννεῖν δὲ τῶν παιδαγωγῶν ἀξιοῦντες οὐκ ἂν ἔχοιτε λέγειν , ὡς οὐκ ἠδικήκατε , ἄλλως τε καὶ τρόπον ἀσελγέστατον ὑβρικότες , οὐκ οἶδα ὁπόθεν εἰσελθόντα τὸ πρῶτον , οἷ δὴ καὶ πρῶτον εἰσῆλ - θεν .
Lemmas: διά οὗτος δικάζω μέν πολλάκις ἀνήρ πολύς δίκη ὄφις - λάω καί ἀποκτίννυμί γε ὁ αὐτός δράω ἑαυτοῦ , προσπίπτω δέ οὐδείς οὐδέ ἐκβάλλω ὁ θρόνος καί καταβάλλω παίω ὁ αὐτός πούς ὁ ἐκεῖνος Κέφα - λήν , ἀλλά ἢ γράφω καί κρίνω καί δίδωμι δίκη ὁράω ἢ | οὗτος οὐ ποιέω ἔχω παρά ἑαυτοῦ ὁ χείρ . οἶος πρώην ὁράω περί ὁ ἄρχων ὁ δωροδοκέω . ἐφίστημι κατήγορος . καλέω Μάρτιος - τυρες διά ὅς βαδίζω ἔρχομαι εἰς ὁ δωμάτιον ἐκεῖνος ὁ χρυσίον . φαίνω . εἶτα ἄρνησις οὐκέτι σέω ἵζω - πράσσω τε καί ὁ δοκέω ὁ νόμος πράσσω . 17 . δέω τοίνυν καί ὁ παρά σύ ἔρχομαι τοιοῦτος , γραφεύς , κατηγορία , ἔλεγχος . καί οὐδείς ἄν ὅς ὁ ὁ ἐλέγχω αἰτιάομαι , ἀλλά ὁ ἀδικέω καί φάω - νερῶς οὕτως ὡς μηδέ ἐγγίγνομαι λανθάνω . νῦν δέ ἐκεῖνος μέν φεύγω , τυραννεύω δέ ὁ παιδαγωγός ἄξιος οὐ ἄν ἔχω λέγω , ὡς οὐ ἀδικέω , ἄλλως τε καί τρόπος ἀσελγής ὑβρίζω , οὐ οἶδα ὁπόθεν εἰσέρχομαι ὁ πρῶτος , οἷ δή καί πρῶτος ἐσομ͂λ - τίθημι .
libanius.oratio-58 18
ὁ δ’ ἐστὶ τίς ; τάπητα τεταμένον ἐπὶ γῆς ἔχουσι ταῖς χερσὶ κατά πλευρὰν ἑκάστην νῦν μέν πλείους , νῦν δὲ ἐλάττους , ὡς ἂν εἰσηγῆται τοῦ τά - πητος τὸ μέτρον . θέντες οὖν κατὰ μέσον αὐτὸν τὸν τὰ αἴσχιστα πεισόμενον | ἀναρρίπτουσιν εἰς ὅσον οἷόν τε , πολὺ δὲ τοῦτο ἔστι , σὺν γέλωτι . γέλως δὲ τοῦτο καὶ τοῖς περιεστηκόσι τοῦ τε ἰλίγγου τοῦτον ποιοῦντος καὶ τῆς βοῆς ἢν ἀφίησι μὲν ἐν τῇ φορᾷ τῇ ἄνω , ἀφίησι δὲ ἐν τῇ κάτω . ὁ δὲ ποτὲ μὲν ἧκεν εἰς μετέωρον τὸν τάπητα καὶ σέσωσται , ποτὲ δ’ ἁμαρτὼν αὐτοῦ χαμαί τ’ ἐστὶ κἀν τοῖς μέλεσι ζημιωθεὶς ἀπῆλ - θεν , ὧς μηδὲ κίνδυνον τῆς ὕβρεως ἀπεῖναι . καὶ τὸ δεινότατον , ὅτι κἀνταῦθα γέλως . 19 . Τοῦτο τοίνυν τὸ νικῶν ἀσελγείᾳ μάλιστα μὲν ἀπάσης τῆς Ῥωμαίων γῆς ἐχρῆν ἀποκεκλεῖσθαι , εἰ δὲ μή , μή τοι γε εἰς Ἑρμοῦ παρελθεῖν καὶ ταῦτα ἐμοῦ ποιμαίνοντος , ἐφ’ οὗ καὶ οὖσαν τήνδε τὴν ἀτιμίαν ἔδει πεπαῦσθαι . νῦν δ’ , ὦ θεοί , οὐκ οὖσα γεγένηται καὶ κατὰ τίνων ; οὐ τῶν οἰκετῶν δι‘ ὧν ἕπεται τά βιβλία , ἀλλὰ κατὰ τῶν ἐν σεμνῇ προσηγορίᾳ καὶ ὧν δεῖ τοῖς τῶν διδασκάλων πόνοις .
Lemmas: ὁ δέ εἰμί τίς ; τάπης τείνω ἐπί γῆ ἔχω ὁ χείρ κατά πλευρά ἕκαστος νῦν μέν πολύς , νῦν δέ μικρός , ὡς ἄν εἰσηγέομαι ὁ ὁ - Πήτος ὁ μέτρον . τίθημι οὖν κατά μέσος αὐτός ὁ ὁ αίσχιστος πάσχω | ἀναρρίπτω εἰς ὅσον οἷος τε , πολύς δέ οὗτος εἰμί , σύν γέλως . γέλως δέ οὗτος καί ὁ περιίστημι ὁ τε ἶλιγξ οὗτος ποιέω καί ὁ βοή εἄν ἀφίημι μέν ἐν ὁ φορά ὁ ἄνω , ἀφίημι δέ ἐν ὁ κάτω . ὁ δέ ποτέ μέν ἥκω εἰς μετέωρος ὁ τάπης καί σῴζω , ποτέ δέ ἁμαρτάνω αὐτός χαμαί τε εἰμί ἐν ὁ μέλος ζημιόω ἀπόλλυμι - τίθημι , ὅς μηδέ κίνδυνος ὁ ὕβρις ἄπειμι . καί ὁ δεινός , ὅτι ἐνταῦθα γέλως . 19 . Τοῦτης τοίνυν ὁ νικάω ἀσέλγεια μάλιστα μέν ἀπασάω ὁ Ῥωμαῖος γῆ χρή ἀποκλείω , εἰμί δέ μή , μή τοι γε εἰς Ἑρμῆς παρέρχομαι καί οὗτος ἐγώ ποιμαίνω , ἐπί ὅς καί εἰμί ὅδε ὁ ἀτιμία δέω παύω . νῦν δέ , ὦ θεός , οὐ εἰμί γίγνομαι καί κατά τίς ; οὐ ὁ οἰκέτης δις ὅς ἕπομαι ὁ βιβλίον , ἀλλά κατά ὁ ἐν σεμνός προσηγορία καί ὅς δέω ὁ ὁ διδάσκαλος πόνος .
libanius.oratio-58 20
ἔπειτα ὁ τοῦτο παθὼν ὁ μὲν ἀποδρὰς οἴχεται , ὁ δ’ οὐχ οἷός τ’ ὧν μένει μὲν ἄκων , καταδεδυκὼς δέ ποι ζῇ τό τε φθέγ - γεσθαί τι τό τε ἀντιβλέπειν ἐχθροῖς ἢ φίλοις ὑφ’ ὧν ἔπαθεν ἀφῃρημένος . οὕτω γὰρ αἰσχύνης ἐστὶ τὸ πρᾶγμα μεστόν , ὥστ’ οὐχ ὁρώμενος ὁ τῷ τάπητι περιπεσὼν καταγελᾶται μόνον , ἀλλά κἂν εἰς οὑς ἀφίκηται | γραφόντων ἐν τῇ διανοίᾳ τῶν ἀκουόντων τὸ πραττόμενον . τοιαῦτα ὅπλα τοῖς παιδαγωγοῖς ἐπη - νέγκατε πλύνοντες μὲν ἐκείνους , καθαιροῦντες δὲ ἐκ τῶν αὐτῶν καὶ τά τῶν διδασκάλων , εἴτ’ ἀγνοοῖεν τὰ τολμώμενα , εἴτ’ οὐκ ἀγνοοῦντες ὀλιγωροῖεν .
Lemmas: ἔπειτα ὁ οὗτος πάσχω ὁ μέν ἀποδιδράσκω οἴχομαι , ὁ δέ οὐ οἷος τε ὅς μένω μέν ἀέκων , καταδύω δέ ποῖ ζάω ὁ τε φθέγ - γίγνομαι τίς ὁ τε ἀντιβλέπω ἐχθρός ἢ φίλος ὑπό ὅς πάσχω ἀφαιρέω . οὕτως γάρ αἰσχύνη εἰμί ὁ πρᾶγμα μεστός , ὥστε οὐ ὁράω ὁ ὁ τάπης περιπίπτω καταγελάω μόνος , ἀλλά κἀν εἰς ὅς ἀφικνέομαι | γράφω ἐν ὁ διάνοια ὁ ἀκούω ὁ πράσσω . τοιοῦτος ὅπλον ὁ παιδαγωγός ἐπη - νέγκατε πλύνω μέν ἐκεῖνος , καθαιρέω δέ ἐκ ὁ αὐτός καί ὁ ὁ διδάσκαλος , ἔτι ἀγνοέω ὁ τολμάω , ἔτι οὐ ἀγνοέω ὀλιγωρέω .
libanius.oratio-58 21
Κακὸς γάρ , φησίν , εἴς τινα τῶν τῆς ἑτέ - ρας φωνῆς ἡγεμόνων ὁ παιδαγωγὸς οὗτος ἡλί - σκετο καὶ τοῦτό γε αὐτὸς περὶ ὂν ἐγεγόνει κα - κὸς ἔλεγεν . ἀλλ’ οὔπω τοῦτο κακίας ἀπόδειξις τὸν δεῖνα περὶ τοῦ δεῖνος εἰπεῖν , ὧς εἴη κακὸς περὶ αὐτόν , ἀλλά δεῖ δήπου καὶ ἐξελέγχειν , ὅτι τὸ καὶ τὸ περὶ αὐτὸν ἥμαρτεν . ἀποκρινάσθω τοίνυν ἐκεῖνος ἢ ὑμεῖς ὑπὲρ αὐτοῦ . τῶν φίλων τινὰς αὐτῷ δυσμενεῖς ἐποίη - σεν ; ὲν ; ἀλλὰ τοῖς ἐπαινοῦσιν αὐτὸν ἐναντίας ἀφῆκε φω - νᾶς ταῖς ἐπαινούσαις μαχομένας ; ἀλλὰ ἐσομένους μα - θητὰς ἐκώλυσεν ; ἀλλ’ ὄντας ἀπέστησεν ;
Lemmas: Κακός γάρ , φημί , εἰς τις ὁ ὁ ἑτός - Ἥρα φωνή ἡγεμών ὁ παιδαγωγός οὗτος Ἡλί - κικλήσκω καί τούτος γε αὐτός περί εἰμί γίγνομαι ἄν - γυνή λέγω . ἀλλά οὔπω οὗτος κακία ἀπόδειξις ὁ δεῖνα περί ὁ δεῖνα λέγω , ὅς εἰμί κακός περί αὐτός , ἀλλά δέω δήπου καί ἐξελέγχω , ὅτι ὁ καί ὁ περί αὐτός ἁμαρτάνω . ἀποκρίνω τοίνυν ἐκεῖνος ἢ σύ ὑπέρ αὐτός . ὁ φίλος τις αὐτός δυσμενής ποῖος - Σεν ; εἰμί ; ἀλλά ὁ ἐπαινέω αὐτός ἐναντίος ἀφίημι φημί - γέννα ὁ ἐπαινέω μάχομαι ; ἀλλά εἰμί μή - θής κωλύω ; ἀλλά είμαι ἀφίστημι ;
libanius.oratio-58 22
ἐβου - λήθη μέν , ἐρεῖ , τὸ | δύνασθαι δὲ ἀπῆν . ὁ δὲ συκοφαντεῖσθαί φησιν . οὐδὲ γάρ βουληθῆναι . <ἐδέ - κει> μέντοι διὰ τὸ φίλτρον τῶν ἡμετέρων λόγων οὖς θαυμάζειν ἠνάγκαζε τοὺς νέους καὶ μὴ πλέον νέμειν τοῖς ἑτέροις ἢ τούτοις . ἐβούλετο δὲ ὁ ’κείνους διδά - σκων πλέον ἔχειν ἐκείνους ἢ τούτους καὶ πολλάκις ἀπὸ βιβλίων ἐπὶ βιβλία μετήνεγκε . τοῦ τοίνυν τοῖς νέοις συμφέροντος ἀπ·ῃτεῖτο δίκην , εἰ δὴ συμφέρει μετὰ δευτέρων ἔχειν καὶ τὰ πρότερα , ἀλλὰ μὴ διὰ τὰ δεύ - τερα τῶν πρώτων ἐστερῆσθαι . 23 . Καὶ δὴ καὶ δίκην ὤφειλεν οὗτος . οὐκοῦν ἐκεῖνον ἔδει τὴν εἰωθυῖαν λαμβάνειν . ἡ δὲ ἣν ἐκβα - λεῖν τῆς τῶν νέων ἐπιμελείας πείσαντα τὸν πατέρα , τοῦτο δὲ οὐ δυνηθέντα τὴν ἡσυχίαν ἄγειν . ὁ δὲ ταύ - την μὲν οὐκ ἦλθεν ἢν ἴσως ἄν τις καὶ ἄλλος , ὑμῖν δὲ ἐπέταξε τὰ μὴ κατὰ τοὺς νόμους . ἃ τῷ μὲν ἔμελ - λεν ἡδονὴν οἴσειν , ὑμῖν δὲ τὴν χείρω δόξαν .
Lemmas: βοῦς - λήθη μέν , λέγω , ὁ | δύναμαι δέ ἄπειμι . ὁ δέ συκοφαντέω φημί . οὐδέ γάρ βούλομαι . ἐσθίω - κεῖ μέντοι διά ὁ φίλτρον ὁ ἡμέτερος λόγος οὖς θαυμάζω ἀναγκάζω ὁ νέος καί μή πλείων νέμω ὁ ἕτερος ἢ οὗτος . βούλομαι δέ ὁ ἐκεῖνος διδα - σκῶ πλείων ἔχω ἐκεῖνος ἢ οὗτος καί πολλάκις ἀπό βιβλίον ἐπί βιβλίον μεταφέρω . ὁ τοίνυν ὁ νέος συμφέρω ἀπαιτέω δίκη , εἰμί δή συμφέρω μετά δεύτερος ἔχω καί ὁ πρότερος , ἀλλά μή διά ὁ δήω - τέρας ὁ πρῶτος στερέω . 23 . καί δή καί δίκη ὀφείλω οὗτος . οὐκοῦν ἐκεῖνος ἐσθίω ὁ εἴωθα λαμβάνω . ὁ δέ ὅς ἐκβάω - λείν ὁ ὁ νέος ἐπιμέλεια πείθω ὁ πατέρας , οὗτος δέ οὐ δύναμαι ὁ ἡσυχία ἄγω . ὁ δέ ταῦ - την μέν οὐ ἔρχομαι εἄν ἴσως ἄν τις καί ἄλλος , σύ δέ ἐπιτάσσω ὁ μή κατά ὁ νόμος . ὅς ὁ μέν μέλω - λέω ἡδονή φέρω , σύ δέ ὁ χείρων δόξα .
libanius.oratio-58 24
ἀπὸ γοῦν ἐκείνης τῆς ἡμέρας εἰς ταύτην ὁ τοῦ τάπητος λόγος ἔχει τὴν πόλιν , καὶ τὸν πεπονθότα καὶ τοὺς | πεποιηκότας ἐλεοῦντας , <ἐλεοῦντας> δὲ ὑμᾶς πλέον ἐν οἷς τοιοῦτοι τρόποι . ὥστ‘ εἴπερ εἴχετε νοῦν , ἔδει νομίζειν ἐχθρὸν τὸν τοιαῦτα ᾐτηκότα . διά τί γὰρ ἐζήτει παρ’ ὑμῶν ἄ μὴ παρ’ αὑτοῦ ; εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἄτοπον τὸ διὰ τοῦ τάπητος , αὐτὸν ἔδει τοῖς περὶ αὐτὸν ἐπιτάττειν λαμπρᾷ τῇ φωνῇ τὸν παιδαγωγὸν ἐγκαθίζειν εἰς τὸν τάπητα τἀπὶ τούτῳ πεισόμενον · εἰ δὲ πονηρὸν εἶναι τὸ πρᾶγμα κατεγνώκει , πῶς οὐκ ἠδί - κεἰ ταῦτα ἐφ’ ὑμᾶς ἄγων ὧν οὐ καλὸν ἡγεῖτο μετέχειν δοκεῖν ;
Lemmas: ἀπό γοῦν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα εἰς οὗτος ὁ ὁ τάπης λόγος ἔχω ὁ πόλις , καί ὁ πάσχω καί ὁ | ποιέω ἐλεέω , ἐλεοῦς δέ σύ πλείων ἐν ὅς τοιοῦτος τρόπος . ὅς εἴπερ ἔχω νόος , δέω νομίζω ἐχθρός ὁ τοιοῦτος αἰτέω . διά τίς γάρ ζητέω παρά σύ ὅς μή παρά αὐτός ; εἰμί μέν γάρ οὐ ἄτοπος ὁ διά ὁ τάπης , αὐτός δέω ὁ περί αὐτός ἐπιτάσσω λαμπρός ὁ φωνή ὁ παιδαγωγός ἐγκαθίζω εἰς ὁ τάπης ἐπί οὗτος πάσχω · εἰμί δέ πονηρός ἔρχομαι ὁ πρᾶγμα καταγιγνώσκω , πῶς οὐ κέρχνη - κεῖμαι οὗτος ἐπί σύ ἄγω ὅς οὐ καλός ἡγέομαι μετέχω δοκέω ;
libanius.oratio-58 25
ὑμεῖς δὲ ὑπηρέτας ὑμᾶς αὐτοὺς κατεστή - σατε πράγματος ὃ ποιεῖν ἐκεῖνος ὤκνησε , καὶ οὐκ ᾐσχύ - νεσθε . καὶ ὁ μὲν ὑβρισμένος εἶς καὶ προνοίᾳ οὐκ ἀπολωλώς , τὸ δέος δὲ κοινὸν τῶν παιδαγωγῶν ἀπειλῆς οὔσης ἐν τοῖς γεγενημένοις ἐπὶ πάντας ἥξειν τὸ κακόν . μὴ οὖν θαυμάζετε , εἰ εἶς μὲν γέγευται τοῦ τάπητος , ἀλλήλους δὲ παρακαλέσαντες καὶ συνερρυηκό - τες ἐβόων . ὁ γὰρ κοινὸς φόβος ἐποίει τὴν σύνοδον καὶ κρεῖττον ἡγοῦντο | τὸ μὴ παθεῖν τοῦ παθόν - τὰς στένειν .
Lemmas: σύ δέ ὑπηρέτης σύ αὐτός καθίστημι - σάω πρᾶγμα ὁ ποιέω ἐκεῖνος ὀκνέω , καί οὐ ἰσχύς - νέω . καί ὁ μέν ὑβρίζω εἰμί καί πρόνοια οὐ ἀπόλλυμι , ὁ δέος δέ κοινός ὁ παιδαγωγός ἀπειλή σέω ἐν ὁ γίγνομαι ἐπί πᾶς ἥκω ὁ κακός . μή οὖν θαυμάζω , εἰμί εἷς μέν γεύω ὁ τάπης , ἀλλήλων δέ παρακαλέω καί συρρέω - αἱρέω βοάω . ὁ γάρ κοινός φόβος ποιέω ὁ σύνοδος καί ἀγαθός ἡγέομαι | ὁ μή πάσχω ὁ πάσχω - ὁ στένω .
libanius.oratio-58 26
Ἦν μὲν οὖν αὐτοῖς βουληθεῖσι καὶ παρὰ τὸν ἄρχοντα δρόμος , οἱ δ’ ἀρκεῖν ἡγήσαντο τὸν παρ’ ἐμὲ καὶ ἐκάλουν με δικαστήν , οὐχ ὑμεῖς . ἣν γὰρ τοῦθ’ , ὡς ἔοικεν , ἀνάξιον τῶν ὑμῖν ὑπαρχόντων . καὶ ἐγὼ μὲν ἔσβεσα τὴν φλόγα λόγοις , ὑμεῖς δὲ ἐρρῶσθαι φρά - σαντες Σοφοκλεῖ καὶ τῷ λέγειν καὶ πείθειν ἐπὶ τοὖργον ἐπηδήσατε καὶ μείζονος φρονήματος ἀπό γε τοῦ περὶ τὸν τάπητα γέμοντες ἀπήλθετε καὶ τῆς ὑστεραίας εἰς τὸ διδασκαλεῖον ἤλθετε δέον ἐν σκότῳ καθημένους μέμφεσθαι τά πεπραγμένα καὶ τὸ κοινὸν δὴ τοῦτο τῶν ἀδικούντων ποιεῖν , αἰτιᾶσθαι τὴν Τύχην ἀνθ’ ἑαυτῶν . 27 . Εἷς γὰρ ὁ τοῦτο παθών , ἐρεῖτε , τοῖς ἄλ - λοις δὲ τά προσήκοντα πεφύλακται . καὶ γὰρ τούτῳ πρὶν ἢ παθεῖν . ἀλλ’ ὅμως | πεπαρῴνηται . καὶ οὐ τῷ μὴ πεπονθέναι τὸ μηδὲ παθεῖν ἴσχε . λογίξετ’ οὖν τούτων ἕκαστος τῶν οὐ πεπειραμένων τοῦ τάπη - τος , ὧς οὐκ ἰσχυρὸν αὐτοῖς τὸ μὴ πεπειρᾶσθαι πρὸς τὸν ἔπειτα χρόνον οὐδ’ ὁ παρελθὼν ἐγγυᾶται τὸ μέλ - λον , ἀλλ’ ἢν ὀργή ποτε προσπέσῃ , ταχὺ πολλὰ τοιαῦτα ἱστᾶι . ἑνὸς κατεχέατε τὴν ὕβριν , τῶν δ’ ἄλλων ἀπέ - σχεσθε . παρά τοῦτ’ οὖν οὐχ ὑβρίκατε τὸν ὑβρισμένον ; οὐκοῦν οὐδ’ ὁ κτείνας ἔνα ἄνδρα ἀνδροφόνος , ὅτι μὴ πάντας ; οὐδ’ ἂν τὴν ὑπὲρ τοῦ τεθνεῶτος δοίη δίκην δικαίως διά τοὺς ζῶντας ;
Lemmas: εἰμί μέν οὖν αὐτός βούλομαι καί παρά ὁ ἄρχων δρόμος , ὁ δέ ἀρκέω ἡγέομαι ὁ παρά ἐγώ καί καλέω ἐγώ δικαστής , οὐ σύ . ὅς γάρ οὗτος , ὡς ἔοικα , ἀνάξιος ὁ σύ ὑπάρχω . καί ἐγώ μέν σβέννυμι ὁ φλόγα λόγος , σύ δέ ῥώννυμι φρά - ἀτιμόω Σοφοκλῆς καί ὁ λέγω καί πείθω ἐπί ἔργον πηδάω καί μέγας φρόνημα ἀπό γε ὁ περί ὁ τάπης γέμω ἀπέρχομαι καί ὁ ὑστεραῖος εἰς ὁ διδασκαλεῖον ἔρχομαι δέω ἐν σκότος κάθημαι μέμφομαι ὁ πράσσω καί ὁ κοινός δή οὗτος ὁ ἀδικέω ποιέω , αἰτιάομαι ὁ Τύχη ἀντί ἑαυτοῦ . 27 . εἷς γάρ ὁ οὗτος πάσχω , λέγω , ὁ ἄλ - Λόϊς δέ ὁ προσήκω φυλάσσω . καί γάρ οὗτος πρίν ἢ πάσχω . ἀλλά ὅμως | παρῴενω . καί οὐ ὁ μή πάσχω ὁ μηδέ πάσχω ἴσχω . λογίζομαι οὖν οὗτος ἕκαστος ὁ οὐ πειράω ὁ Τάπη - ὅς , ὅς οὐ ἰσχυρός αὐτός ὁ μή πειράω πρός ὁ ἔπειτα χρόνος οὐδέ ὁ παρέρχομαι ἐγγυάω ὁ Μέλ - λος , ἀλλά εἄν ὀργή ποτέ προσπίπτω , ταχύς πολύς τοιοῦτος ἵστημι . εἷς καταχέω ὁ ὕβρις , ὁ δέ ἄλλος ἀπό - ἔχω . παρά οὗτος οὖν οὐ ὑβρίζω ὁ ὑβρίζω ; οὐκοῦν οὐδέ ὁ κτείνω εἷς ἀνήρ ἀνδροφόνος , ὅτι μή πᾶς ; οὐδέ ἄν ὁ ὑπέρ ὁ θνῄσκω δίδωμι δίκη δίκαιος διά ὁ ζάω ;
libanius.oratio-58 28
ἀλλ’ , οἶμαι , τὰς τιμω - ρίας δυοῖν εἵνεκα λαμβάνομεν τοῖς τε ἠδικημένοις βοηθοῦντες καὶ τοῖς οὔπω , τοὺς μὲν παραμυθούμενοι , τοὺς δὲ ῥυόμενοι . ἕως ἂν οὖν ἕνα αὑτῶν ὑβρισμένον ὁρῶσι τοιαῦτα οἱ παιδαγωγοί , τῷ τῶν τά τοιαῦτα πει - σομένων συζῶσι φόβῳ . αὐτῷ τοίνυν ὑβρίζονται τῷ φόβῳ καὶ τρόπον τινὰ ἐν τοῖς πεπονθόσιν εἰσὶν οἱ πεισόμενοι . 29 . Νὴ Δία γάρ , διδάσκαλος ἦν ὁ κελεύων . οὔπω μοι δεσπότην λέγεις . | καίτοι καὶ δούλοις ἀδικοῦσιν ἐξ ἐπιτάγματος οὐκ ἀρκεῖ τὸν δεσπότην εἰπεῖν οὐδὲ ἃ παθεῖν ἀπειθοῦντας ἔδει , ἀλλὰ τοῦ πεῖσθαι δόντες δίκην μανθάνουσιν , ὡς οὐ πάντα τῷ δεσπότῃ πειστέον οὐδ’ ἢν τά παρ’ ἐκείνων θυμουμέ - νῶν τῶν ἐκ τῶν νόμων ᾖ χαλεπώτερα .
Lemmas: ἀλλά , οἴομαι , ὁ τιμάω - ῥίος δύο ἕνεκα λαμβάνω ὁ τε ἀδικέω βοηθέω καί ὁ οὔπω , ὁ μέν παραμυθέομαι , ὁ δέ ἐρύω . ἠώς ἄν οὖν εἷς αὐτός ὑβρίζω ὁράω τοιοῦτος ὁ παιδαγωγός , ὁ ὁ ὁ τοιοῦτος πεῖ - σωμένος συζάω φόβος . αὐτός τοίνυν ὑβρίζω ὁ φόβος καί τρόπος τις ἐν ὁ πάσχω εἰμί ὁ πάσχω . 29 . νή Ζεύς γάρ , διδάσκαλος εἰμί ὁ κελεύω . οὔπω ἐγώ δεσπότης λέγω . | καίτοι καί δοῦλος ἀδικέω ἐκ ἐπίταγμα οὐ ἀρκέω ὁ δεσπότης λέγω οὐδέ ὅς πάσχω ἀπειθέω δέω , ἀλλά ὁ πείθω δίδωμι δίκη μανθάνω , ὡς οὐ πᾶς Τώς δεσπότης πείθω οὐδέ εἄν ὁ παρά ἐκεῖνος θυμός - νόος ὁ ἐκ ὁ νόμος εἰμί χαλεπός .
libanius.oratio-58 30
διδάσκα - λος ἦν ὁ κελεύων . οὐκοῦν ἐχρῆν πρὸς τὸν θαυμά - σιον τοῦτον διδάσκαλον λέγειν , ὡς ἃ μὲν χρὴ κελεύον - τος δράσομεν , πάντα δὲ οὐ δράσομεν καὶ οὐχ ὅσα ἐστὶ κακά ; οὐδὲ γὰρ τοὺς γονέας κελευόντων πατάξομεν οὐδὲ βωμοὺς ἀνατρέψομεν οὐδὲ τοὺς ἐκείνοις δυσμε - νεῖς ἀποκτενοῦμεν . γένοιτο δ’ ἄν που διδάσκαλος καὶ θαυμάζων ὥραν μαθητοῦ καὶ κελεύων τῷ δεομένῳ χαρίσασθαι . ἆρ’ οὖν καὶ τοῦτο χαριούμεθα ; δεινὸν μέντ’ ἂν εἴη . ὁ γάρ τοι διδάσκαλος ἄμα τε ἐζήτησεν ἃ μὴ χρὴ καὶ τὸ εἶναι τοῦ νέου κύριος ἀπολώλεκεν . ἦν μὲν γὰρ ἐκ τῆς ὡφελείας κύριος , βλάπτων δὲ ἐχθρὸς ἂν εἴη . νόμος δὲ λυπεῖν τὸν ἐχθρόν , οὐκ εὐφραίνειν . ὥστ’ οὐδ’ οὗτος εἰκότως | ἂν πει - θομένους εἶχε τοιαῦτα ἐπαγγέλλων ἀφ’ ὧν μισεῖ μὲν ὑμᾶς ὁπόσον ἐν παιδαγωγοῖς , φεύγει δὲ Γῆς νεότητος τὸ σωφρονοῦν . 31 . Τῆς πόλεως δὲ τόπος ἅπας τοῦτον ἔχει τὸν λόγον , ὅτι γυμνῶσαι τῆς τῶν παιδαγωγῶν φρουρᾶς βουλόμενοι τοὺς νέους , ὅπως ἐπ’ ἐξουσίας τρυγῶσιν , εἶτ’ ἄλλως οὐκ ἔχοντες τὰ τοῦ τάπητος ἐπήνεγκαν , ἴν’ εἰδῶσιν , ὧς ἢ τῶν εὐμόρφων ἀποστατέον αὐτοῖς ἢ ’κείνων ἀντειλημμένοις ἐν τοῖς διὰ τοῦ τάπητος εἶναι κακοῖς .
Lemmas: διδάσκω - Λός εἰμί ὁ κελεύω . οὐκοῦν χρή πρός ὁ θαμά - σίον οὗτος διδάσκαλος λέγω , ὡς ὅς μέν χράω κελεύω - ὅς δράω , πᾶς δέ οὐ δράω καί οὐ ὅσος εἰμί κακός ; οὐδέ γάρ ὁ γονεύς κελεύω πατάσσω οὐδέ βωμός ἀνατρέπω οὐδέ ὁ ἐκεῖνος δυσμός - νέος ἀποκτείνω . γίγνομαι δέ ἄν ποῦ διδάσκαλος καί θαυμάζω ὥρα μαθητής καί κελεύω ὁ δέω χαρίζομαι . ἆρα οὖν καί οὗτος χαρίζω ; δεινός μέντα ἄν εἰμί . ὁ γάρ τοι διδάσκαλος ἄμη τε ζητέω ὅς μή χράω καί ὁ ἔρχομαι ὁ νέος κύριος ἀπόλλυμι . εἰμί μέν γάρ ἐκ ὁ ὡφελεία κύριος , βλάπτω δέ ἐχθρός ἄν εἰμί . νόμος δέ λυπέω ὁ ἐχθρός , οὐ εὐφραίνω . ὥστε οὐδέ οὗτος ἔοικα | ἄν πεῖ - θομενος ἔχω τοιοῦτος ἐπαγγέλλω ἀπό ὅς μισέω μέν σύ ὁπόσος ἐν παιδαγωγός , φεύγω δέ Γῆ νεότης ὁ σωφρονέω . 31 . ὁ πόλις δέ τόπος ἅπας οὗτος ἔχω ὁ λόγος , ὅτι γυμνόω ὁ ὁ παιδαγωγός φρουρά βούλομαι ὁ νέος , ὅπως ἐπί ἐξουσία τρυγάω , εἶτα ἄλλως οὐ ἔχω ὁ ὁ τάπης ἐπιφέρω , ἴνη οἶδα , ὅς ἢ ὁ εὔμορφος ἀφίστημι αὐτός ἢ ἐκεῖνος ἀντιλαμβάνω ἐν ὁ διά ὁ τάπης ἔρχομαι κακός .
libanius.oratio-58 32
καὶ τίνας οἴεσθε τοὺς πατέρας ὑμῖν , εἰ ταῦτα ἀκούσαιεν , ἔσεσθαι ; φαιδροὺς καὶ οἷοι γένοιντ’ ἂν πατέρες ἐπ’ ἀκοῇ χρηστῇ ; δυστυχῶν ἄρα πατέρων παῖδες ὑμεῖς . ἀλλ’ ἀνιάσεσθαι καὶ θρηνήσειν , οἴους ἔφυσαν ; εἶτα λύπης τοιαύτης καὶ δακρύων αἴτιοι τοῖς γονεῦσι καθιστάμενοι θεῶν ὀργὰς οὐ δεδοίκατε ; ἢ βραχὺς ὑμῖν καὶ τούτου λόγος ; μετὰ χρηστῶν γε | βιώσεσθε τῶν ἐλπίδων . 33 . Καὶ μὴν τοῖς γε τοῦ φοιτᾶν ἀπηλλαγμένοις ἔθος τὰ πεπραγμένα αὑτοῖς ἡνίκα ἐφοίτων ἐν συνου - σίαις διηγεῖσθαι . πότερ’ οὖν ταυτὶ τὰ νυν ἐρεῖτε καὶ φιλοτιμήσεσθε ; οὐχ οὕτως ὑμᾶς αὐτοὺς μισήσετε , ἀλλ’ αὐτοί τε ἀποκρύψεσθε κἂν ἄλλος λέγη , χαλεπανεῖτε . οὐκοῦν ἄμεινον μὴ πεπρᾶχθαι ταῦτα οἷς αἰσχυνεῖσθε πεπραγμένοις ; 34 . Τί δ’ , ὁ μαθητὴς οὐκ εὐφροσύνας παρασκευά - ζειν τῷ διδασκάλῳ δίκαιος ; πάνυ γε . τούτων οὖν πραττομένων οὐκ ἀθυμεῖν ἡμᾶς ἀνάγκη ; παντί που δῆλον . τούτῳ δὲ κἂν μὴ κατάρα τις ἕπηται , ταὐτὸν ἡ λύπη καὶ μετὰ σιγῆς ποιεῖ . τὰς δ’ Ἐριννῦς ὥσπερ τῶν γονέων , οὕτω καὶ τούτων χρὴ νομίζειν κήδεσθαι .
Lemmas: καί τίς οἴομαι ὁ πατέρας σύ , εἰμί οὗτος ἀκούω , εἰμί ; φαιδρός καί οἷος γίγνομαι ἄν πατήρ ἐπί ἀκοή χρηστός ; δυστυχής ἄρα πατήρ παῖς σύ . ἀλλά ἀνιάω καί θρηνέω , οἶος φύω ; εἶτα λύπη τοιοῦτος καί δάκρυον αἴτιος ὁ γονεύς καθίστημι θεός ὀργή οὐ δείδω ; ἢ βραχύς σύ καί οὗτος λόγος ; μετά χρηστός γε | βιόω ὁ ἐλπίς . 33 . καί μήν ὁ γε ὁ φοιτάω ἀπαλλάσσω ἔθος ὁ πράσσω ἑαυτοῦ ἡνίκα φοιτάω ἐν συνίημι - σία διηγέομαι . πότερος οὖν οὗτος ὁ νῦν λέγω καί φιλοτιμέω ; οὐ οὕτως σύ αὐτός μισέω , ἀλλά αὐτός τε ἀποκρύπτω κἀν ἄλλος λέγω , χαλεπαίνω . οὐκοῦν ἀγαθός μή πράσσω οὗτος ὅς αἰσχύνω πράσσω ; 34 . Τι δέ , ὁ μαθητής οὐ εὐφροσύνη παρασκευή - ζέω ὁ διδάσκαλος δίκαιος ; πάνυ γε . οὗτος οὖν πράσσω οὐ ἀθυμέω ἐγώ ἀνάγκη ; πᾶς ποῦ δῆλος . οὗτος δέ κἀν μή κατάρα τις ἕπομαι , αὐτός ὁ λύπη καί μετά σιγή ποιέω . ὁ δέ Ἐριννέυι ὥσπερ ὁ γονεύς , οὕτως καί οὗτος χράω νομίζω κήδω .