ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-55 1
ὁρῶν σε πρὸς τὰς παρὰ τοῦ πατρός , ὦ φίλτατε , τεταραγμένον ἐπιστολὰς καὶ ἄμα τῶν ἐνταυθοῖ τινας αἰσθανόμενος ταὐτὰ ποιοῦντας τοῖς γράμμασιν οἶμαι δεῖν ποιεῖν ὰφ’ ὧν ἔση βέλτιον βεβουλευμένος . ἴσως μέν γάρ ἔσται τι καὶ τῷ συμβούλῳ , πολὺ μέντοι τῷ πεισθέντι μεῖζον ἢ τῷ πεπεικότι τὸ κέρδος . 2 . Τὰ μὲν οὑν ἀγγελλόμενα περὶ τὸν σὸν εἶναι νυνὶ πατέρα διὰ | τὴν σὴν ὧς ἡμᾶς ὁδόν , τά μὲν ἔργοις , τὰ δὲ λόγοις , τῷ πάσχοντι λύπην οὐ μικρὰν ἔχοντα ἑκάτερα καὶ ἡμᾶς ἂν εἰκότως λυποίη . μὴ γάρ με ὑπολάβῃς ἐθίζειν σε τοῦ γεννήσαντος ὀλι - γωρεῖν . ἅ τε γὰρ οἱ νόμοι λέγουσιν οἶδα καὶ πρὸς C = codex Chisianus Α = Monacensis gr . 483 ( Augustanus ) Ρ = Palatinus gr . 282 Ι = Marcianus append . XCI 2 Β = Barberinus II 41 Par = Parisinus gr . 3016 τοῖς ὐπ’ ἀνθρώπων κειμένοις τούτοις τὸν τῆς φύσεως οὐκ ἀγνοῶ καὶ ὅτι μετὰ τούς θεοὺς τοῦτο τίμιον καὶ ὅτι τούτῳ τά μέγιστα τῶν χρεῶν ὀφείλομεν καὶ οὐκ ἐλάττω γε ἡ πατρί·σι καὶ ὅτι χείρων τῶν θηρίων ὁ περὶ ταῦτα ἁμαρτάνων . πᾶν γὰρ ἀδίκημα τοῦδε με - τριώτερον , καὶ πολεμίων ἐπιόντων δεῖ γονεῦσιν ἀμύ - νοντα δέχεσθαι μεθ’ ἡδονῆς πληγήν , ἀφ’ ἧς ἔστιν ἀπελθόντα θαυμάζεσθαι καί , τό γε ἐπὶ τὴν δόξαν ἧκον , ζῆν τε ἀεὶ καὶ εἶναι . πατρὸς δὲ προδότῃ καὶ κακῷ περὶ τἀς τοιαύτας ἀμοιβὰς μήθ’ ὁμωρόφιός ποτε γενοί - μὴν μήτε ὁμοτράπεζος μήθ’ ἑκὼν μήτ’ ἄκων .
Lemmas: ὁράω σύ πρός ὁ παρά ὁ πατέρας , ὦ φίλος , ταράσσω ἐπιστολή καί ἄμη ὁ ἐνταυθοῖ τις αἰσθάνομαι αὐτός ποιέω ὁ γράμμα οἴομαι δεῖ ποιέω ἀπό ὅς σέω ἀγαθός βουλεύω . ἴσως μέν γάρ εἰμί τίς καί ὁ σύμβουλος , πολύς μέντοι ὁ πείθω μέγας ἢ ὁ πείθω ὁ κέρδος . 2 . Τά μέν ἐν ἀγγέλλω περί ὁ σός ἔρχομαι νυνί πατέρας διά | ὁ σός ὅς ἐγώ ὁδός , ὁ μέν ἔργον , ὁ δέ λόγος , ὁ πάσχω λύπη οὐ μικρός ἔχω ἑκάτερος καί ἐγώ ἄν ἔοικα λυπέω . μή γάρ ἐγώ ὑπολαμβάνω ἐθίζω σύ ὁ γεννάω ὄλλυμι - γωρεῖν . ὅς τε γάρ ὁ νόμος λέγω οἶδα καί πρός C = codex Chisianus Α = Monacensis gr . 483 ( Augustanus ) Ρ = Palatinus gr . 282 Ι = Marcianus append . XCI 2 Β = Barberinus II 41 Par = Parisinus gr . 3016 ὁ ὑπό ἄνθρωπος κεῖμαι οὗτος ὁ ὁ φύσις οὐ ἀγνοέω καί ὅτι μετά ὁ θεός οὗτος τίμιος καί ὅτι οὗτος ὁ μέγας ὁ χρεών ὀφείλω καί οὐ μικρός γε ὁ πατρίς καί ὅτι χείρων ὁ θηρίον ὁ περί οὗτος ἁμαρτάνω . πᾶς γάρ ἀδίκημα ὅδε ἐγώ - τριώτερον , καί πολέμιος ἐπέρχομαι δέω γονεύς Αμύ - μιαίνω δέχομαι μετά ἡδονή πληγή , ἀπό ὅς εἰμί ἀπέρχομαι θαυμάζω καί , ὁ γε ἐπί ὁ δόξα ἔκω , ζάω τε ἀεί καί ἔρχομαι . πατήρ δέ προδότης καί κακός περί ὅς τοιοῦτος ἀμοιβή μήτε ὁμωρόφιος ποτέ γένος - μήν μήτε ὁμοτράπεζος μήτε ἑκών μήτε ἀέκων .
libanius.oratio-55 3
καὶ ταῦτα οὐκ ἄλλῳ παραινεῖν ἄμεινον ἢ ἐμαυτῷ . δυοῖν τε γάρ ἐπιδειξέοιν , τῆς μὲν περὶ τὸν πατέρα , τῆς δὲ περὶ τὴν μητέρα , τὴν μὲν ὑπὸ τοῦ ταχέως ἐκεῖνον ἀποθανεῖν ἀφῃρέθην , τὴν δέ οὐ φαύλην οἶμαι πεποι - ἧσθαι , ὥστε μοι καὶ μιμητὰς γενέσθαι τινὰς τῆς οὔσης μοι δόξης ἐπὶ τοῦτο ἀγούσης . 4 . Καὶ νῦν εἰ ἐπανήκων παύσεις μὲν τοῦ κακῶς | ποιεῖν τοὺς ἐπιβουλεύοντας , ἀνελῶν δὲ τὰ δυσ - R III 187 χερῆ λεῖον αὖθις καὶ ἀπράγμονα τῷ πατρὶ καταστή - 20 σεῖς τὸν βίον , σπεῦδε , μὴ μέλλε , πορεύου , καὶ τοῦτό γε οὐκ ἂν οἶμαι τὸν Ἑρμῆν οὐκ ἐπαινέσαι · εἰ δὲ τὸν μὶν ὔ ἐχθρὸν οὐδὲν ἂν μεταβ·άλοι οὐδ’ εἴσεται χά - ριν ὧν αὐτὸς ἠνάγκασεν , οὐδὲν ἑκὼν ἔπραξας , ἃ <δὲ> μὴ βουλόμενος ἧξας , ἰσχυρότερα ποιήσεται , τί τὸ κέρδος τοῖς οὖσι οὖσι δυσκόλοις προσθεῖναι τὴν περὶ τοὺς λόγους ζημίαν ; ὅτι μὲν γάρ ὧς ἐπὶ τὸ βέλτιον ἧκες , αὐτὸς ἥκων ὡμολόγησας . οὐ γὰρ ὅπως ἴδοις τὴν πόλιν , ἀφῖξαι , ἀλλ’ ἣν αἴτιον οἱ λόγοι . εἶναι δέ ὁμοῦ πὰρ ἄλλοις καὶ τῶν τῇδε μετέχειν οὐχ οἷόν τε . 5 . Ἀλλὰ μὴν οὐδεὶς ἐγγυητής , ὧς | ὁ δυσμενὴς ἐκεῖνος καὶ πικρὸς καὶ χαλεπὸς ἐκβαλεῖ μέν ἐκ τῆς ψυχῆς τὴν ἀπέχθειαν , σπείσεται δέ πρὸς τὸν λελυπη - κότα , ἀντὶ δὲ τοῦ κακὰ παρέχειν τῶν εἴ τις ἐπ’ αὐτὸν ἴοι συμμαχησόντων ἔσται . ἀλλὰ ἀνιάσει μέν ἐκεῖνον οἷσπερ νῦν ἢ καὶ ἔτι πλείοσι , προσθήσει δὲ σὲ τῷ πατρὶ νομίζων αὑτῷ δίκην ὀφείλεσθαι παρ’ ἀμφοῖν , σοῦ μὲν τὴν τοῦ τῶν ἐμῶν ἐπιθυμῆσαι , τοῦ πατρὸς δὲ τὴν τοῦ συγκεχωρηκέναι .
Lemmas: καί οὗτος οὐ ἄλλος παραινέω ἀγαθός ἢ ἐμαυτοῦ . δύο τε γάρ ἐπίδειξις , ὁ μέν περί ὁ πατέρας , ὁ δέ περί ὁ μήτηρ , ὁ μέν ὑπό ὁ ταχέως ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω ἀφαιρέω , ὁ δέ οὐ φαῦλος οἴομαι πείθω - ἧμαι , ὥστε ἐγώ καί μιμητής γίγνομαι τις ὁ σέω ἐγώ δόξα ἐπί οὗτος ἄγω . 4 . καί νῦν εἰμί ἐπανήκω παῦσις μέν ὁ κακῶς | ποιέω ὁ ἐπιβουλεύω , ἀναιρέω δέ ὁ δύο - R III 187 Χέρη λεῖος αὖθις καί ἀπράγμων ὁ πατήρ καθίστημι - 20 σείω ὁ βίος , σπεύδω , μή μέλλω , πορεύομαι , καί οὗτος γε οὐ ἄν οἴομαι ὁ Ἑρμῆς οὐ ἐπαινέω · εἰμί δέ ὁ μιν ὗς ἐχθρός οὐδείς ἄν μεταβάλλω οὐδέ οἶδα ὁ - ῥίς ὅς αὐτός ἀναγκάζω , οὐδείς ἑκών πράσσω , ὅς <δὲ> μή βούλομαι ἄγνυμι , ἰσχυρός ποιέω , τίς ὁ κέρδος ὁ εἰμί εἰμί δύσκολος προστίθημι ὁ περί ὁ λόγος ζημία ; ὅτι μέν γάρ ὅς ἐπί ὁ ἀγαθός ἥκω , αὐτός ἥκω ὁμολογέω . οὐ γάρ ὅπως ὁράω ὁ πόλις , ἀφικνέομαι , ἀλλά ὅς αἴτιος ὁ λόγος . ἔρχομαι δέ ὁμοῦ παρά ἄλλος καί ὁ τῇδε μετέχω οὐ οἷος τε . 5 . ἀλλά μήν οὐδείς ἐγγυητής , ὅς | ὁ δυσμενής ἐκεῖνος καί πικρός καί χαλεπός ἐκβάλλω μέν ἐκ ὁ ψυχή ὁ ἀπέχθεια , σπένδω δέ πρός ὁ λυπέω - κότα , ἀντί δέ ὁ κακός παρέχω ὁ εἰμί τις ἐπί αὐτός ἔρχομαι συμμαχέω εἰμί . ἀλλά ἀνιάω μέν ἐκεῖνος ὅς νῦν ἢ καί ἔτι πολύς , προστίθημι δέ σύ ὁ πατήρ νομίζω ἑαυτοῦ δίκη ὀφείλω παρά ἄμφω , σύ μέν ὁ ὁ ὁ ἐμός ἐπιθυμέω , ὁ πατήρ δέ ὁ ὁ συγχωρέω .
libanius.oratio-55 6
καίτοι μὴ νόμιζε τὸν μὲν ἔμπειρον πραγμάτων ἐλαύνεσθαι καὶ πάσχειν κακῶς , πατέρα τὸν σόν , σὲ δ᾿ ἂν τὴν ἐκείνου δύναμιν διαφυγεῖν , ἥν ἐκ τοῦ μόνος κατειληφέναι τὴν πόλιν ἔχει . ἐὰν οὖν ἐξ αἰτίας ψευδοῦς ἐπιστήσας σοι συκο - φάντην ἢ ὅλως ἀναρπάσῃ ἢ δήσῃ , πολλοὺς δέ ἴσμεν πολλοῖς τοιαῦτα ἄρχοντας κεχαρισμένους , πότερον τῷ πατρὶ λελυκὼς ἔσῃ συμφορὰς ἢ τῶν οὐσῶν ἐκείνῳ κεκοινωνηκώς ; οἶδα δὲ ἔγωγέ τισι τὸν δεσμὸν ἐξ ἐπι - βουλῆς ἐνεγκόντα θάνατον , ὃ σύ γε μηδ’ ὄναρ πάθοις . 7 . Ἐρεῖς , νὴ | Δία , χρηστὸς ἔσεσθαι περὶ αὐ - τὸν καὶ δίκαιος καὶ ποιήσειν οὐδὲν ἔτι τοιοῦτον . καὶ τίς ὅρκος οὕτως εἶναι δόξει φοβερός , ὃς τῆς ἀπιστίας ἐκείνου περιέσται ; ἡγήσεται γὰρ ἀναβολὴν εἶναι τῆς γνώμης τὸν ὅρκον , καιροῦ δὲ διδόντος πάλιν σε τὸν αὐτὸν ἔσεσθαι καὶ τῶν αὐτῶν ἀντιλήψεσθαι διατριβῶν καὶ λόγων . οὐκοῦν μισήσει μὲν ταῦτα λογιζόμενος , μισοῦντα δὲ ἕξει σὲ τὸν ὑπ’ αὐτοῦ μισούμενον .
Lemmas: καίτοι μή νομίζω ὁ μέν ἔμπειρος πρᾶγμα ἐλαύνω καί πάσχω κακῶς , πατέρας ὁ σός , σύ δέ ἄν ὁ ἐκεῖνος δύναμις διαφεύγω , ὅς ἐκ ὁ μόνος καταλαμβάνω ὁ πόλις ἔχω . ἐάν οὖν ἐκ αἰτία ψευδής ἐφίστημι σύ σύκο - φάντης ἢ ὅλος ἀναρπάζω ἢ δέω , πολύς δέ οἶδα πολύς τοιοῦτος ἄρχω χαρίζω , πότερος ὁ πατήρ λύω εἰμί συμφορά ἢ ὁ εἰμί ἐκεῖνος κοινωνέω ; οἶδα δέ ἐγώ τις ὁ δεσμός ἐκ ἐπι - βουλή φέρω θάνατος , ὁ σῦς γε μηδέ ὄναρ πάσχω . 7 . ἐρέω , νή | Ζεύς , χρηστός εἰμί περί οὐ - ὁ καί δίκαιος καί ποιέω οὐδείς ἔτι τοιοῦτος . καί τίς ὅρκος οὕτως ἔρχομαι δοκέω φοβερός , ὅς ὁ ἀπιστία ἐκεῖνος περίειμι ; ἡγέομαι γάρ ἀναβολή ἔρχομαι ὁ γνώμη ὁ ὅρκος , καιρός δέ δίδωμι πάλιν σύ ὁ αὐτός εἰμί καί ὁ αὐτός ἀντιλαμβάνω διατριβή καί λόγος . οὐκοῦν μισέω μέν οὗτος λογίζομαι , μισέω δέ ἔχω σύ ὁ ὑπό αὐτός μισέω .
libanius.oratio-55 8
οὕτω δὲ πρὸς ἀλλήλους ἔχοντας ἒν ποιμαίνειν ποί - μνίον καὶ χαίρειν μὲν τοῖς ἀλλήλων κακοῖς , προσ - ποιεῖσθαι δὲ τοῖς ἀγαθοῖς , εἰ καὶ μὴ ’κείνῳ δεινόν , σοί γ᾿ ἂν εἴη βελτίστῳ γε ὄντι καὶ δικαίῳ καὶ ὡς ἀληθῶς ἐλευθέρῳ . ζῆν γὰρ ἀνάγκη σὺν ἀηδίᾳ γε καὶ τῷ μοχθηρὸν ἑαυτὸν ὑπολαμβάνειν καὶ τῷ κατεγνω - κεναὶ μὲν ὧν ποιεῖς , | φυγεῖν δὲ αὐτὰ μὴ δύνα - σθαι .
Lemmas: οὕτως δέ πρός ἀλλήλων ἔχω ἐν ποιμαίνω πόα - μνίον καί χαίρω μέν ὁ ἀλλήλων κακός , προς - ποιέω δέ ὁ ἀγαθός , εἰμί καί μή ἐκεῖνος δεινός , σύ γε ἄν εἰμί ἀγαθός γε εἰμί καί δίκαιος καί ὡς ἀληθῶς ἐλεύθερος . ζάω γάρ ἀνάγκη σύν ἀηδία γε καί ὁ μοχθηρός ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω καί ὁ καταγιγνώσκω - κενός μέν ὅς ποιέω , | φεύγω δέ αὐτός μή δύναμαι - ἕπομαι .
libanius.oratio-55 9
ὁριεῖ δὲ ὑμῖν οὐ τὰ χωρία τῶν λόγων τὰς ὁμιλίας οὐδὲ λουτρά τε καὶ ἐργαστήρια καὶ αἰ τῶν ἀρχόντων ὁδοὶ χωρούντων τε ἄλλοσε καὶ ἐπανερχο - μένων . ἀλλὰ καλεῖ μὲν κἀπὶ τράπεζαν ἐκεῖνος , πολλοὶ δὲ οἶ τοῦτο ποιοῦντες καιροὶ καὶ ἄνευ γε τῶν καιρῶν πολλάκις ὁ τρόπος . πολλοῖς γε ἥδιον ἑστιᾶν | ἢ τισιν ἑστιᾶσθαι . τί οὖν τότε ποιήσεις ; τὸ μέν γὰρ οὐχ ὑπακούειν χαλεπὸν ἂν εἴη ποιοῦντος , τὸ δ’ ὑπ - ακούειν ἀναισθήτου τε καὶ οὐ βουλομένου τὰ πεπραγ - μένα εἰδέναι καὶ ὂν καὶ γράψαιτ’ ἄν τις τὸν πατέρα τε λέγων καὶ οἶά ἠδικημένος οἷα ποιοῦντα τὸν παῖδα ὁρᾷ τὸν ἑαυτοῦ .
Lemmas: ὁρίζω δέ σύ οὐ ὁ χωρίον ὁ λόγος ὁ ὁμιλία οὐδέ λουτρόν τε καί ἐργαστήριον καί ὁ ὁ ἄρχων ὁδός χωρέω τε ἄλλοτε καί ἐπανέρχομαι - μένω . ἀλλά καλέω μέν ἐπί τράπεζα ἐκεῖνος , πολύς δέ οἶς οὗτος ποιέω καιρός καί ἄνευ γε ὁ καιρός πολλάκις ὁ τρόπος . πολύς γε ἡδύς ἑστιάω | ἢ τις ἑστιάω . τίς οὖν τότε ποιέω ; ὁ μέν γάρ οὐ ὑπακούω χαλεπός ἄν εἰμί ποιέω , ὁ δέ ὑπ - ἀκούω ἀναίσθητος τε καί οὐ βούλομαι ὁ πράσσω - μένος οἶδα καί εἰμί καί γράφω ἄν τις ὁ πατέρας τε λέγω καί οἷος ἀδικέω οἷος ποιέω ὁ παῖς ορά ὁ ἑαυτοῦ .
libanius.oratio-55 10
καὶ μὴν εἰ μέν ἐκείνου προ - ἀπέλθοις , ἀλγῶν ἂν ἀποθνήσκοις οὐ τυχὼν ὧν ἐπι - θυμεῖς · εἰ δὲ ἐκδέξαιο τεθνεῶτος αὐτοῦ τὴν ἀρχήν , ζητῶν ἃ λαβεῖν ἐκωλύθης | αὑτὸν ἂν κατεσθίοις . 11 . Ὁ πατὴρ γὰρ ἀδικεῖται παρὰ τοῦ κρι - θέντος ὑπὸ σοῦ μὴ σπουδαίου διδάσκειν . πόσοι δὲ ἄλλοι πατέρες ἀπὸ τῆς αὐτῆς αἰτίας , ἐξωρ - γισμένων τῶν διδασκόντων ὑβρίσθαι λεγόντων , χω - ρούντων δὲ ἐπὶ τὰς τιμωρίας τῶν παρόντων οὐκ ἐχόν - τῶν τοὺς ἀπ·ηρκότας λαβεῖν ; οὐχ αἰ μητέρες τεθνεώτων τῶν πατέρων εἱλκύσθησαν εἰς ἀγορὰν ἀήθεις οὖσαι τοῦ πράγματος καὶ κλύδωνί τε καὶ χερσὶ στρατιωτῶν παρεδόθησαν ; οἷς δὲ οὐδέτερον ‚ οὔτε πατέρες οὔτε μητέρες , ἐπί τε τοὺς οἰκέτας καὶ τοὺς ἀγροὺς ἧκον τοὺς αὐτῶν καὶ οἷς τούτων ἔμελεν ἄγχοντες καὶ ἀπο - πνίγοντες ἀναγκάζοντες τῶν ἄλλοσε δεσποτῶν πεπορευ - μένων καταβοᾶν . 12 . Εἶδον δὲ ἔγωγέ τινας | δρασμῷ μὲν ἐπὶ τοῖς λόγοις χρησαμένους ἐν ἀγνοίᾳ γονέων τοῦτο πε - ποιηκότα̣ς , οὐ μὴν ὀνήσαντάς γε τοὺς γονέας τῷ μαθεῖν οὐδέ ἀπηλλαχότας παρὰ τοῦτο τῶν παρὰ τῶν σοφιστῶν αὐτοῖς κακῶν , ἀλλ᾿ οἱ μὲν ἐμάνθανον , οἱ δὲ ἐπολε - μοῦντο . καὶ οὐδένα τούτων οὐδὲν πρὶν ἢ προσήκειν ἐπανήγαγεν . οὔτε γάρ οἱ πατέρες τοιαύτας κλήσεις ἐκάλουν οὔθ᾿ αὑτόν τις τῶν νέων τοιαῦτα ἠδίκησεν , ἀλλ’ οἱ μὲν ἐν τοῖς αὑτῶν καμάτοις παρεῖχον τοῖς ἐξ ἑαυτῶν κτᾶσθαι λόγους , οἱ δὲ οὐκ ἐποίουν κακῶς ῥιπτοῦντες ἃ διώκοντες ἧκον .
Lemmas: καί μήν εἰμί μέν ἐκεῖνος προ - ἀπέρχομαι , ἀλγέω ἄν ἀποθνῄσκω οὐ τυγχάνω ὅς ἐπι - θυμεῖς · εἰμί δέ ἐκδείκνυμι θνῄσκω αὐτός ὁ ἀρχή , ζητέω ὅς λαμβάνω κωλύω | ἑαυτοῦ ἄν κατεσθίω . 11 . ὁ πατήρ γάρ ἀδικέω παρά ὁ κρῖ - τίθημι ὑπό σύ μή σπουδαῖος διδάσκω . πόσος δέ ἄλλος πατήρ ἀπό ὁ αὐτηες͂ς αἰτία , ἐξοράω - γισμένων ὁ διδάσκω ὑβρίζω λέγω , χόω - ῥέω δέ ἐπί ὁ τιμωρία ὁ πάρειμι οὐ ἔχω - ὁ ὁ ἀπαίρω λαμβάνω ; οὐ ὁ μήτηρ θνῄσκω ὁ πατήρ ἕλκω εἰς ἀγορά ἀήθης εἰμί ὁ πρᾶγμα καί κλύδων τε καί χείρ στρατιώτης παραδίδωμι ; ὅς δέ οὐδέτερος ‚ οὔτε πατήρ οὔτε μήτηρ , ἐπί τε ὁ οἰκέτης καί ὁ ἀγρός ἔκω ὁ αὐτός καί ὅς οὗτος μέλω ἄγχω καί ἀπος - πνίγω ἀναγκάζω ὁ ἄλλοτε δεσπότης πορεύς - μένω καταβοάω . 12 . ὁράω δέ ἐγώ τις | δρασμός μέν ἐπί ὁ λόγος χράω ἐν ἄγνοια γονεύς οὗτος μετά - ποιέω , οὐ μήν ὀνίνημι γε ὁ γονεύς ὁ μανθάνω οὐδέ ἀπαλλάσσω παρά οὗτος ὁ παρά ὁ σοφιστής αὐτός κακός , ἀλλά ὁ μέν μανθάνω , ὁ δέ πόλος - μουντός . καί οὐδείς οὗτος οὐδείς πρίν ἢ προσήκω ἐπανάγω . οὔτε γάρ ὁ πατήρ τοιοῦτος κλῆσις καλέω οὔτε ἑαυτοῦ τις ὁ νέος τοιοῦτος ἀδικέω , ἀλλά ὁ μέν ἐν ὁ αὐτός κάματος παρέχω ὁ ἐκ ἑαυτοῦ κτάομαι λόγος , ὁ δέ οὐ ποιέω κακῶς ῥίπτω ὅς διώκω ἔκω .
libanius.oratio-55 19
| οἶμαι δ᾿ ἐν οἷς Πήλευς , καὶ πολλοὺς ἑτέρους εἶναι συγγενεῖς τῶν τῇ Τροίᾳ προσεδρευσάντων . μάρτυς δὲ ἱκανὸς τῶν τοιούτων κακῶν ὁ Θουκυδίδης λέγων · ἥ τε γὰρ ἀνα - χώρησις τῶν Ἑλλήνων ἐξ Ἰλίου χρονία γενο - μένη πολλὰ ἐνεόχμωσεν , ὥστε μὴ εἶναι τοῖς ἐπαν - ήκουσιν ἡσυχίαν εὑρεῖν . ἀλλ᾿ οὔτε τῶν ἄλλων οὐδεὶς τῶν οἴκοι φροντίζειν μᾶλλον ἠξίωσεν οὔθ’ ᾧ τοσαύτη πρόφασις ἀποπλεῖν ὑπῆν τὰ περὶ τὸ γέρας καὶ τὴν ὕβριν . ὁ δὲ οὐδὲ τῶν ὀμωμοκότων εἷς ἦν . ἔτι τοίνυν οἷ μὲν ἔμενον ἐν τῷ πολεμεῖν , ὅπως εἷς τὴν αὑτοῦ γυναῖκα κομίσαιτο . μόνος γὰρ ὁ Μενέλαος ἠδίκητο καὶ σῶμα ἔν ἥρπαστο , ἡ Ἑλένη . σὺ δὲ οὐκ ἄλλῳ πονήσεις , ἀλλὰ σὸν τοῦτο ἔστιν . ὥσπερ ἐκεῖνος ἐκεί - νῆν , οὕτως αὐτὸς τοῦθ’ ἔξεις . 20 . Ἐδείκνυον μὲν οὖν ἄνω που τῶν ἀμηχάνων ὂν τῷ σοφιστῇ πρὸς ὑμᾶς ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις γενέ - σθαι ποτ’ ἂν φιλίιαν , δῶμεν δὲ πολλὴν καὶ μεγάλην καὶ οἴαν ταῖς ὑμνουμέναις παραβάλλεσθαι γενήσεσθαι . ὑμεῖς δέ μὴ τοῦτο λογίζεσθε μόνον , ἀλλά καὶ τὴν ἐντεῦθεν ἐσομένην ζημίαν . ἢ θησαυροῦ μὲν | κω - λυόμενοι τυχεῖν οὐ πρᾴως οἰστὸν ἡγεῖσθε , λόγων δὲ κωλυόμενοι τυχεῖν πρᾴως ἀξιώσετε φέρειν ;
Lemmas: | οἴομαι δέ ἐν ὅς Πηλεύς , καί πολύς ἕτερος ἔρχομαι συγγενής ὁ ὁ Τροία προσεδρεύω . μάρτυς δέ ἱκανός ὁ τοιοῦτος κακός ὁ Θουκυδίδης λέγω · ὁ τε γάρ ἀνα - χώρησις ὁ Έλληνας ἐκ Ἴλιον χρόνιος γενο - μένω πολύς νεοχμόω , ὥστε μή ἔρχομαι ὁ ἐπήν - ἥκω ἡσυχία εὑρίσκω . ἀλλά οὔτε ὁ ἄλλος οὐδείς ὁ οἴκοι φροντίζω μᾶλλον ἀξιόω οὔτε ὅς τοσοῦτος πρόφασις ἀποπλέω ὕπειμι ὁ περί ὁ γέρας καί ὁ ὕβρις . ὁ δέ οὐδέ ὁ ὄμνυμι εἷς εἰμί . ἔτι τοίνυν ὁ μέν μένω ἐν ὁ πολεμέω , ὅπως εἷς ὁ αὐτός γυνή κομίζω . μόνος γάρ ὁ Μενέλαος ἀδικέω καί σῶμα ἐν ἁρπάζω , ὁ Ἑλένη . σύ δέ οὐ ἄλλος πονέω , ἀλλά σός οὗτος εἰμί . ὥσπερ ἐκεῖνος ἑαυτοῦ - νάω , οὕτως αὐτός οὗτος ἔχω . 20 . δείκνυμι μέν οὖν ἄνω ποῦ ὁ ἀμήχανος εἰμί ὁ σοφιστής πρός σύ ἐπί ὁ πράσσω γενή - ἕπομαι πρός ἄν φίλιος , δίδωμι δέ πολύς καί μέγας καί οἶος ὁ ὑμνέω παραβάλλω γίγνομαι . σύ δέ μή οὗτος λογίζομαι μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐντεῦθεν εἰμί ζημία . ἢ θησαυρός μέν | πω - λύω τυγχάνω οὐ πρᾶος οἰστός ἡγέομαι , λόγος δέ κωλύω τυγχάνω πρᾶος ἀξιόω φέρω ;
libanius.oratio-55 21
καίτοι τί τοσοῦτον ὁ Μίδας ὁπόσον ὁ Δημοσθένης ; τί τοσ - οῦτον ὁ Κινύρας ὁπόσον Ἰσοκράτης ; τί τοσοῦτον ὁ Λυδὸς ὁπόσον ὁ Λυσίας ; τίς ἐγγὺς τῶν Ἀθηνῶν θή - σεται τὰς Αἰγυπτίας Θήβας ; τίς ἴσον κρινεῖ τὸν έκα - τέρας πλοῦτον , χρήματα καὶ σοφίαν ; οὗτος γὰρ δὴ τῶν Ἀθηνῶν ὁ πλοῦτός ἐστι . φέρ’ εἰ σοῦ τις δεῦρο βαδίζοντος λαβόμενος ἤρετο · σὺ δὲ δὴ τί μαθὼν ταύτην ποιῇ τὴν ὁδὸν καὶ διὰ τί τῶν παρόντων ἀμελῶν τά ἀπόντα ζητεῖς ; οὐκ εἰς μέτρον ἂν ἐκατέρων καταστὰς πλέον ἂν ἐπειρῶ τι δεικνύειν ἐν τοῖς δευτέροις ;
Lemmas: καίτοι τίς τοσοῦτος ὁ Μίδας ὁπόσος ὁ Δημοσθένης ; τίς ὅς - οὗτος ὁ Κινύρας ὁπόσος Ἰσοκράτης ; τίς τοσοῦτος ὁ Λυδός ὁπόσος ὁ Λυσίας ; τίς ἐγγύς ὁ Ἀθῆναι τίθημι - σέτα ὁ Αἰγύπτιος Θῆβαι ; τίς ἴσος κρίνω ὁ ἐπίτεξ - τέρας πλοῦτος , χρῆμα καί σοφία ; οὗτος γάρ δή ὁ Ἀθῆναι ὁ πλοῦτος εἰμί . φέρω εἰμί σύ τις δεῦρο βαδίζω λαμβάνω ἔρομαι · σύ δέ δή τίς μανθάνω οὗτος ποιέω ὁ ὁδός καί διά τίς ὁ πάρειμι ἀμελέω ὁ ἄπειμι ζητέω ; οὐ εἰς μέτρον ἄν κατεράω καθίστημι πλείων ἄν ἐπιλέγω τίς δείκνυμι ἐν ὁ δεύτερος ;
libanius.oratio-55 22
ἔγωγε ᾑρούμην ἂν πρᾶγμα δὴ πωλῆσαι πᾶν τῆς τοιαύτης οὐσίας ἥ λαμπροτέρους ποιεῖ τοὺς ἔχοντας οὐ μόνον τῶν ἐν λειτουργίαις δει - ξάντων αὐτούς , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν μάχαις καὶ πολέμοις καὶ στρατηγίαις . τίς γάρ ἀριστεύς , τίς ἡγεμὼν στρα - τεύματος οὐκ ἐλάττων ῥήτορος περὶ πολέμου καὶ εἰ - ρήνης λέγοντος ἐν ἐκκλησίαις ἄγοντος ἐφ’ ἑκάτερον , ὁπότε βέλτιον ; 23 . τἄλλα | τοίνυν ἀφεὶς ἐξετάσω τὸν ῥητορι - κῆς διδάσκαλον . καὶ τὴν μέν πρόσοδον ἐῶ τὴν ὑπὸ τῶν ἐν ταῖς ὥραις περὶ γῆν νοσημάτων ἐμποδιζομένην , ἀλλὰ τὸ ἄρχειν εὐγενοῦς νεότητος πόσον τι ; τὸ δὲ περὶ τοὺς λόγους ἐπιδιδοῦσαν ὁρᾶν ; τὸ δὲ χωροῦσαν ἐπὶ βίων ὀδούς ; τιμὰς δὲ τὰς παρὰ τούτων , τὰς παρὰ τῶν πατέρων , τὰς παρά τῶν πολιτῶν , τὰς παρὰ τῶν ξένων ; οὗτοι καὶ τοῖς ἄρχουσιν αἰδέσιμοι τοῖς τε ἐλάττοσι τοῖς τε μείζοσι , κἂν αὐτούς τοὺς ἐν βασιλείᾳ λέγῃς .
Lemmas: ἐγώ αἱρέω ἄν πρᾶγμα δή πωλέω πᾶς ὁ τοιοῦτος οὐσία ὅς λαμπρός ποιέω ὁ ἔχω οὐ μόνος ὁ ἐν λειτουργία δεῖ - ξάντης αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἐν μάχη καί πόλεμος καί στρατηγία . τίς γάρ ἀριστεύς , τίς ἡγεμών στρα - τευμα οὐ μικρός ῥήτωρ περί πόλεμος καί εἰμί - ῥαίνω λέγω ἐν ἐκκλησία ἄγω ἐπί ἑκάτερος , ὁπότε ἀγαθός ; 23 . ἄλλος | τοίνυν ἀφίημι ἐξετάζω ὁ ῥήτωρ - κα διδάσκαλος . καί ὁ μέν πρόσοδος ἐάω ὁ ὑπό ὁ ἐν ὁ ὥρα περί γῆ νόσημα ἐμποδίζω , ἀλλά ὁ ἄρχω εὐγενής νεότης πόσος τίς ; ὁ δέ περί ὁ λόγος ἐπιδίδωμι ὁράω ; ὁ δέ χωρέω ἐπί βίος ὀδούς ; τιμή δέ ὁ παρά οὗτος , ὁ παρά ὁ πατήρ , ὁ παρά ὁ πολίτης , ὁ παρά ὁ ξένος ; οὗτος καί ὁ ἄρχω αιδέσιμος ὁ τε μικρός ὁ τε μέγας , κἀν αὐτός ὁ ἐν βασίλεια λέγω .
libanius.oratio-55 24
λέγω δὲ αἰδεσίμους τοὺς κεκλημένους τε καὶ ὄντας , οὐ κατ’ ἔρωτα καὶ αὐτὸς ἡμῖν ἀφῖξαι . ὧς ὅστις ὄνος ἐστὶ λεοντῇ κεκαλυμμένος , ἀθλιώτερος ἐν ἐλέγχῳ καὶ γέλωτι ζῶν ἢ εἰ σιγᾶν ἐγνώκει καὶ ποιεῖσθαι τὸν βὰ,ν ἀπὸ τοῦ λίθους τοῖς οἰκοδομοῦσι φέρειν ἤ τινος ἑτέρας τοιαύτης ταλαιπωρίας . τοὺς μέν γε κἂν ἐλεήσαι τις , τοῖς δέ οὐκ ἂν συγγνοίη , οὐδέ γὰρ τῷ Φαέθοντι , ᾧ βέλτιον ἣν μὴ πεπεικέναι τὸν πατέρα μηδὲ χάριν εἰ - ληφέναι τοιαύτην ἧς τὸ πέρας ἐκπεσόντα κεῖσθαι τὸν ἡνίοχον . 25 . Ἀλλ᾿ ἐκεῖσε ἐπάνειμι , ὅτι οὐδὲν φαιδρότερον ἐν θεάτρῳ σοφιστοῦ τὰ πρέποντα κινουμένου τε καὶ σχηματιζομένου , ὅτε δὴ καὶ τοῖς κρατοῦσιν αὐτοῖς ἐκεῖνον ἐπέρχεται μᾶλλον ἡ σφᾶς αὐτοὺς εὐδαιμονίζειν , ὧς αὐτοῖς μὲν ἐν τοῖς ἑτέρων σώμασι τῆς ἰσχύος , τῷ σοφιστῇ δὶ ἐν τῇ ψυχὴ κειμένης .
Lemmas: λέγω δέ αἰδέσιμος ὁ καλέω τε καί είμαι , οὐ κατά ἔρως καί αὐτός ἐγώ ἀφικνέομαι . ὅς ὅστις ἀδών εἰμί λεοντή καλύπτω , ἄθλιος ἐν ἔλεγχος καί γέλως ζάω ἢ εἰμί σιγάω γιγνώσκω καί ποιέω ὁ βάν ἀπό ὁ λίθος ὁ οἰκοδομέω φέρω ἤ τις ἕτερος τοιοῦτος ταλαιπωρία . ὁ μέν γε κἀν ἐλεέω τις , ὁ δέ οὐ ἄν συγγιγνώσκω , οὐδέ γάρ ὁ Φαέθων , ὅς ἀγαθός ὅς μή πείθω ὁ πατέρας μηδέ χάρις εἰμί - λαμβάνω τοιοῦτος ὅς ὁ πέρας ἐκπίπτω κεῖμαι ὁ ἡνίοχος . 25 . ἀλλά ἐκεῖσε ἐπανέρχομαι , ὅτι οὐδείς φαιδρός ἐν θέατρον σοφιστής ὁ πρέπω κινέω τε καί σχηματίζω , ὅτε δή καί ὁ κρατέω αὐτός ἐκεῖνος ἐπέρχομαι μᾶλλον ὁ σφεῖς αὐτός εὐδαιμονίζω , ὅς αὐτός μέν ἐν ὁ ἕτερος σῶμα ὁ ἰσχύς , ὁ σοφιστής διό ἐν ὁ ψυχή κεῖμαι .
libanius.oratio-55 26
διὰ τοῦτο πα - τρὸς ἂν ἀκούσαις λέγοντος , ὧς ὑπέρ τοῦ τῷ παιδὶ τοῦτο ἐγγενέσθαι τὸ κτῆμα πάντα ἂν ἡδέως τά ὄντα εἴσενέγκαι , κἂν εἴ τί ποθεν ἕτερον γένοιτο . τό τε γάρ ἀντὶ τούτων ἐσόμενον εἶναι πολὺ κάλλιον | δύνα - σθαί τε ἀντὶ τῶν προειμένων ἀντεισενεγκεῖν ἴσα , ἔστι δὲ οὐ καὶ πλείω . καὶ τεθν·αίη δ’ ἂν ὑπὲρ τοῦ τοι - οῦδε πατὴρ ἥδιον τῷ τῆς φύσεως δικαίῳ προστιθε - μένων τῶν ἀπὸ τῶν λόγων .
Lemmas: διά οὗτος πῃ - τρος ἄν ἀκούω λέγω , ὅς ὑπέρ ὁ ὁ παῖς οὗτος ἐγγίγνομαι ὁ κτῆμα πᾶς ἄν ἡδύς ὁ εἰμί εἰσφέρω , κἀν εἰμί τίς πόθεν ἕτερος γίγνομαι . ὁ τε γάρ ἀντί οὗτος εἰμί ἔρχομαι πολύς καλός | δύναμαι - ἕπομαι τε ἀντί ὁ προίημι ἀντεισφέρω ἴσος , εἰμί δέ οὐ καί πλείων . καί θνῄσκω δέ ἄν ὑπέρ ὁ σύ - οὐδέ πατήρ ἡδύς ὁ ὁ φύσις δίκαιος προστίθω - μένω ὁ ἀπό ὁ λόγος .
libanius.oratio-55 27
σκόπει τοίνυν πηλέ - κου πηλίκον καταθήσεις τὸν μισθόν , χάριτος ἀνονήτου δόξαν ἀθάνατον . εἰ δὲ καὶ τῆς οἰκείας τοῦτ᾿ ἔφερε τῷ πατρί σου χρόνον τινὰ στέρησιν , οὐκ ἂν εὑ φρο - νεῖν ἐδόκει παρ’ ἑτέροις μετοικῶν τοῦτον τὸν χρόνον ἢ σοὶ φθονῶν τοσαύτης δυνάμεως ; πόνον ἔχει τὸ πρᾶγμα αὐτῷ . τί δ’ οὐ τῶν καλῶν τοιοῦτον ; τοῦτο καὶ ἀθλητὴν στεφανοῖ καὶ στρατιώτην , τοῦτο καὶ κυβερνήτῃ παρέχει διασῶσαι τὸ σκάφος , τοῦτο καὶ ἰατρῷ τὸν νόσῳ δαπανώμενον , τοῦτο καὶ γεωργῷ τὰ διά τῆς γῆς . λόγος δὲ καὶ τοὺς θεοὺς ταύτην τῶν ἀγαθῶν ζητεῖν παρὰ τῶν ἀνθρώπων τιμήν , ἀντ’ ἀργυ - ῥίου κα·ὶ χρυσίου τοὺς πόνους . 28 . Παῖδας ἤδη μοί τις ἑαυτοῦ παραδοὺς ξένος οὐκ ἀνέστρεφεν , ἀλλ’ εἰσιὼν ἐκαθέζετο καὶ παιδαγωγὸς οὐδαμοῦ τῶν παίδων ἐφαίνετο . ἐρομένου δή μου ποῦ δ᾿ οὗτος καὶ τίς ; οὐ γὰρ δὴ δώσεις , ἔφην , ταύ - την τοῖς υἱέσι τὴν ἐλευθερίαν , αὑτὸν ἔφησεν εἶναι τῶν αὐτοῦ τὸν παιδαγωγόν . καὶ οὕτως ἐποίησε καὶ τοῦτο | οὐκ ἐν ὀλίγοις ἔτεσιν . οὐ πραττο - μένου τῶν οἴκοι δήπουθεν ἠμέλει καὶ τοῖς μοχθηρο - τέροις τῶν οἰκετῶν ὑπῆρχεν ἄδεια κακουργεῖν . καὶ ὁπότε τις πρὸς αὐτὸν ταῦτα λέγοι , πρὸς εἰδότα μὲν μᾶλλον ἔφασκε λέγεσθαι , πάνυ δὲ φαῦλον πρὸς τοῦτο τὸ κέρδος ἡγούμενον τὴν περὶ ἐκεῖνα βλάβην .
Lemmas: σκοπέω τοίνυν πηλός - ποῦ πηλίκος κατατίθημι ὁ μισθός , χάρις ἀνόνητος δόξα ἀθάνατος . εἰμί δέ καί ὁ οἰκεῖος οὗτος φέρω ὁ πατήρ σύ χρόνος τις στέρησις , οὐ ἄν εὀ φρο - νέος δοκέω παρά ἕτερος μετοικέω οὗτος ὁ χρόνος ἢ σύ φθονέω τοσοῦτος δύναμις ; πόνος ἔχω ὁ πρᾶγμα αὐτός . τίς δέ οὐ ὁ καλός τοιοῦτος ; οὗτος καί ἀθλητής στεφανόω καί στρατιώτης , οὗτος καί κυβερνήτης παρέχω διασῴζω ὁ σκάφος , οὗτος καί ἰατρός ὁ νόσος δαπανάω , οὗτος καί γεωργός ὁ διά ὁ γῆ . λόγος δέ καί ὁ θεός οὗτος ὁ ἀγαθός ζητέω παρά ὁ ἄνθρωπος τιμή , ἀντί ἀργυ - Ῥίον κα·ὶ χρυσίον ὁ πόνος . 28 . Παῖς ἤδη ἐγώ τις ἑαυτοῦ παραδίδωμι ξένος οὐ ἀναστρέφω , ἀλλά εἰσέρχομαι καθέζομαι καί παιδαγωγός οὐδαμοῦ ὁ παῖς φαίνω . ἔρομαι δή ἐγώ ποῦ δέ οὗτος καί τίς ; οὐ γάρ δή δίδωμι , φημί , ταῦ - την ὁ υἱός ὁ ἐλευθερία , ἑαυτοῦ φημί ἔρχομαι ὁ αὐτός ὁ παιδαγωγός . καί οὕτως ποιέω καί οὗτος | οὐ ἐν ὀλίγος ἔτος . οὐ πράσσω - μένω ὁ οἴκοι δήπουθεν ἀμελέω καί ὁ μοχθηρός - τέρος ὁ οἰκέτης ὑπάρχω ἄδεια κακουργέω . καί ὁπότε τις πρός αὐτός οὗτος λέγω , πρός οἶδα μέν μᾶλλον φάσκω λέγω , πάνυ δέ φαῦλος πρός οὗτος ὁ κέρδος ἡγέομαι ὁ περί ἐκεῖνος βλάβος .
libanius.oratio-55 29
ἥγη - σαι δὴ καὶ αὐτὸς παρεῖναί τέ σοι τὸν πατέρα καὶ παρέχειν αὐτὸν εἰς θεραπείαν τὴν σήν , εὐχὴ δέ , οἶμαι , πατρὶ νοῦν ἔχοντι παιδὶ παιδευομένῳ καὶ τὰ τῶν οἰ - κετῶν εἰσφέρειν , ἃ δ’ ἀπὼν ἐβλάπτετ’ ἄν , καὶ ] οὐκ ἂν ἣν ἐλάττω δήπου τῶν νυνὶ γιγνομένων . οἶμαι δὲ καὶ θεῶν τινας αὐτῷ παρέσεσθαι καὶ βοηθήσειν καὶ οὐχ ἤκιστά γε τοὺς λογίους ἀμειβομένους ὑμῶν τὴν σπουδὴν τὴν περὶ τά παρ’ ἐκείνων δοθέντα .
Lemmas: ἡγέομαι - σός δή καί αὐτός πάρειμι τε σύ ὁ πατέρας καί παρέχω αὐτός εἰς θεραπεία ὁ σός , εὐχή δέ , οἴομαι , πατήρ νόος ἔχω παῖς παιδεύω καί ὁ ὁ ὅς - κετῶν εἰσφέρω , ὅς δέ ἄπειμι βλάπτω ἄν , καί ] οὐ ἄν ὅς μικρός δήπου ὁ νυνί γίγνομαι . οἴομαι δέ καί θεός τις αὐτός πάρειμι καί βοηθέω καί οὐ ἦκα γε ὁ λόγιος ἀμείβω σύ ὁ σπουδή ὁ περί ὁ παρά ἐκεῖνος δίδωμι .
libanius.oratio-55 30
οἶμαι δὲ καὶ ἀνθρώπων τινὰς φανεῖσθαι τοὺς οὐκ αἰτιασο - μένους τὰ πραττόμενα μόνον , ἀλλὰ καὶ διακωλύσοντας λέγοντας , ὧς οὐ ταύτῃ ἐκεῖνον προσήκει τοῦ θρόνου ποιεῖσθαι φυλακὴν μᾶλλον ἢ τῷ δεικνύειν , ὡς ἀμεί - νοσιν ἑτέραις οὐκ ἐντεύξονται πηγαῖς . δεῖν γὰρ νι - κῶντα λόγοις κατέχειν τοὺς μαθητάς , ἀλλ’ οὐ φόβῳ τῶν τοὺς πατέρας αὐτοῖς περιστησομένων δεινῶν , εἰ μὴ μένοιεν αὐτοί . λυθείη δ᾿ ἂν καὶ τὰ νῦν ἐπικεί - μένα ταῦτα παύσαντος διαδοχῇ τὸν νῦν ταῦτα χαριζό - μένον ἀνδρὸς δικαιοτέρου . τάχα δ᾿ ἂν | εἴη μοι πρὸς αὐτὸν καὶ φιλία . 31 . Μὴ τοίνυν ἀπείπῃς μήτε σὺ μήτ’ ἐκεῖνος μήτ’ ἀμείνονος θελήσης εἶναι φαυλότερος μηδὲ ὧν κατη - γορήσεις ὕστερον , ταῦθ’ ὡς καλά ποίει νῦν μηδ’ ἀπελ - θόντα πόθει τὸν χρόνον ἀντὶ τοῦ παρόντι χρήσασθαι μηδὲ τίς ἂν ἧσθα τοῦτ᾿ οὐχ ἁμαρτών , λέγε πρὸς τοὺς συνόντας ἀντὶ τοῦ συνήδεσθαι σαυτῷ τῆς παρού - σης ἰσχύος .
Lemmas: οἴομαι δέ καί ἄνθρωπος τις φαίνω ὁ οὐ αἰτιάομαι - μένος ὁ πράσσω μόνος , ἀλλά καί διακωλύω λέγω , ὅς οὐ ταύτῃ ἐκεῖνος προσήκω ὁ θρόνος ποιέω φυλακή μᾶλλον ἢ ὁ δείκνυμι , ὡς ἄμι - νοῦς ἕτερος οὐ ἐντυγχάνω πηγή . δεῖ γάρ ν - κώντης λόγος κατέχω ὁ μαθητής , ἀλλά οὐ φόβος ὁ ὁ πατέρας αὐτός περιίστημι δεινός , εἰμί μή μένω αὐτός . λύω δέ ἄν καί ὁ νῦν επικεω - μένος οὗτος παύω διαδοχή ὁ νῦν οὗτος χαρίζος - μένω ἀνήρ δίκαιος . τάχα δέ ἄν | εἰμί ἐγώ πρός αὐτός καί φίλιος . 31 . Μή τοίνυν ἀπολέγω μήτε σύ μήτε ἐκεῖνος μήτε ἀγαθός ἐθέλω ἔρχομαι φαῦλος μηδέ ὅς κάτειμι - γορησις ὕστερον , αὐτός ὡς καλός ποιέω νῦν μηδέ Άπελ - θνῄσκω ποθέω ὁ χρόνος ἀντί ὁ πάρειμι χράω μηδέ τίς ἄν εἰμί οὗτος οὐ ἁμαρτάνω , λέγω πρός ὁ σύνειμι ἀντί ὁ συνήδομαι σεαυτοῦ ὁ πάρειμι - σός ἰσχύς .
libanius.oratio-55 32
Ὀδυσσεὺς μὲν οὖν αἰσχρόν φησιν εἷναι δηρόν τε μένειν κενεόν τε νέεσθαι , σοὶ δέ οὐ · καλὸν πρὶν ὅσον ἄξιον διατρίψαι πὰρ ἡμῖν , Γαζαίοις φανῆναι . οὐδὲ γὰρ ἡδέως ὄψονται τὸν οὕ - τὼς ἐπανήίκοντα οὐδ’ ὡς ἔχοντα τὸ πᾶν ἀσπάσονται Μου ἐννοήσουσι συλλόγους καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς δοκι - μασἰαν , ἀλλ’ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ τῆς ἀποδημίας χρόνου τὴν σὴν ἐπάνοδον | κακιοῦσιν οὔτ᾿ ἀπαιτοῦντες λόγον αὐτῷ τε τῷ μηδένα λόγον ἀπαιτεῖν κατεγνωκότες τοῦ πράγματος .
Lemmas: Ὀδυσσεύς μέν οὖν αἰσχρός φημί ἔρχομαι δηρός τε μένω κενός τε νέομαι , σύ δέ οὐ · καλός πρίν ὅσον ἄξιος διατρίβω παρά ἐγώ , Γαζαῖος φαίνω . οὐδέ γάρ ἡδύς ὁράω ὁ ο͂́ - τώς ἐπανίημι οὐδέ ὡς ἔχω ὁ πᾶς ἀσπάζομαι Μου ἐννοέω σύλλογος καί ὁ ἐν αὐτός δοκίς - μαίνω , ἀλλά ἀπό αὐτός ὁ ὁ ἀποδημία χρόνος ὁ σός ἐπάνοδος | κακίζω οὔτε ἀπαιτέω λόγος αὐτός τε ὁ μηδείς λόγος ἀπαιτέω καταγιγνώσκω ὁ πρᾶγμα .
libanius.oratio-55 33
ἀλλ᾿ ἢν μένῃς ὁπόσον ἄξιον καὶ τῆς τέχνης ἀεί τι λαμβάνῃς , ὥστ’ αὐτὴν ὅλην ἔχειν τε καὶ διδόναι δύνασθαι , προεκπέμψεις μὲν ἐλπίδας χρηστάς περὶ ἑαυτοῦ , λυπήσεις δὲ μέλλων , εὐφρανεῖς δὲ φανείς . ἐπαίροι δὲ σοὶ καὶ τῷ πατρί , τῷ μὲν οὐ καταναγκά - σαντι πρὶν ἢ συμφέρειν παρεῖναι , σοὶ δ’ ὁμοῦ τήν τε ἐπ’ ἐκείνῳ λύπην τούς τε ὑπὲρ τῶν λόγων ἐνηνοχότι πόνους . ἀντίθες τοῖς νῦν ἀνιαροῖς καὶ τοῖς τοῦ πα - τρὸς δάκρυσιν , οὐ γὰρ ἀπιστῶ , τήν τε ἐξάξουσάν σε παρ’ ἡμῶν μετ’ εὐφημιῶν ἡμέραν τήν τε εἰς τὴν τῆς Ἰοῦς πόλιν εἰσάξουσαν ἡμέραν , ἢν ἐκ καλῆς γυναικὸς βοῦν ἐποίησε κὰτ ἀνάγκην ὁ Ζεύς .
Lemmas: ἀλλά εἄν μένω ὁπόσος ἄξιος καί ὁ τέχνη ἀεί τίς λαμβάνω , ὥστε αὐτός ὅλος ἔχω τε καί δίδωμι δύναμαι , προεκπέμπω μέν ἐλπίς χρηστός περί ἑαυτοῦ , λυπέω δέ μέλλω , εὐφραίνω δέ φαίνω . ἐπαίρω δέ σύ καί ὁ πατήρ , ὁ μέν οὐ κατανάγκη - Σαντί πρίν ἢ συμφέρω πάρειμι , σύ δέ ὁμοῦ ὁ τε ἐπί ἐκεῖνος λύπη ὁ τε ὑπέρ ὁ λόγος φέρω πόνος . ἀντιτίθημι ὁ νῦν ἀνιαρός καί ὁ ὁ πῃ - τρος δάκρυον , οὐ γάρ ἀπιστέω , ὁ τε ἐξάγω σύ παρά ἐγώ μετά εὐφημία ἡμέρα ὁ τε εἰς ὁ ὁ Ἰώ πόλις εἰσάγω ἡμέρα , εἄν ἐκ καλός γυνή βοῦς ποιέω κατά ἀνάγκη ὁ Ζεύς .
libanius.oratio-55 34
καὶ πολλαὶ πίστεις τῷ λόγῳ , ὃς ἐμοὶ μέν εἴρηται διὰ βραχέων , μᾶλλον δὲ οὐχ ὅλος , σοὶ δ’ ἅπας εἰρήσεται τὴν πόλιν ἐγκωμιάζοντι . δῆλον γάρ , ἐντεῦθεν ἄρξῃ τῶν ἄθλων ὑμνῶν πόλιν ἀρχαίαν καὶ τῆς Ῥωμαίων προ - βεβλημένην ἀρχῆς καὶ λόγων εἶναι βουλομένην ἐργα - στήριον . ὁ πατὴρ δέ σοι καθεδεῖται μερίτης τῶν ἐπαί - νων τοῦ θεάτρου κἀκεῖνον στεφανοῦντος . τότε τὰ νῦν πικρὰ καὶ χαλεπὰ φίλα τε καὶ ἥδιστα κρινεῖ , τότε τῷ πάντα γενναίως ἐνεγκεῖν αὐτὸν ἐπαινέσεται .
Lemmas: καί πολύς πίστη ὁ λόγος , ὅς ἐγώ μέν λέγω διά βραχύς , μᾶλλον δέ οὐ ὅλος , σύ δέ ἅπας ἔρομαι ὁ πόλις ἐγκωμιάζω . δῆλος γάρ , ἐντεῦθεν ἄρχω ὁ ἆθλον ὑμνέω πόλις ἀρχαῖος καί ὁ Ῥωμαῖος προ - βάλλω ἀρχή καί λόγος ἔρχομαι βούλομαι έργο - στήριον . ὁ πατήρ δέ σύ καθέζομαι μερίτης ὁ παῖς - νόος ὁ θέατρον ἐκεῖνος στεφανόω . τότε ὁ νῦν πικρός καί χαλεπός φίλος τε καί ἡδύς κρίνω , τότε ὁ πᾶς γενναῖος φέρω αὐτός ἐπαινέω .
libanius.oratio-55 35
οἶμαι δὲ καὶ περὶ τὸν Ὀδυσσέα τουτὶ γενέσθαι ἤδη τε ὄντα ἐν Ἰθάκῃ καὶ τὴν ἀρχὴν | μετὰ τοῦ παιδὸς καὶ τῆς γυναικὸς αὖθις εἰς ἑαυτὸν ἔχοντα . ἔχαιρε πεπονθὼς ἃ ἐπεπόνθει διὰ θαλάττης ἐρχόμενος , καὶ παρεῖχεν ἑορτὴν αὐτῷ τῶν φοβερῶν ἐκείνων ἕκαστον καὶ αὐτός γε ὁ Κύκλωψ καὶ τὸ σπή - λαιον αὐτοῦ καὶ ἡ θύρα καὶ ὁ λίθος .
Lemmas: οἴομαι δέ καί περί ὁ Ὀδυσσεύς οὗτος γίγνομαι ἤδη τε εἰμί ἐν Ἰθάκη καί ὁ ἀρχή | μετά ὁ παῖς καί ὁ γυνή αὖθις εἰς ἑαυτοῦ ἔχω . χαίρω πάσχω ὅς πάσχω διά θάλασσα ἔρχομαι , καί παρέχω ἑορτή αὐτός ὁ φοβερός ἐκεῖνος ἕκαστος καί αὐτός γε ὁ Κύκλωψ καί ὁ σπος - λαιός αὐτός καί ὁ θύρα καί ὁ λίθος .
libanius.oratio-55 36
τίς ἔσῃ ψηφίσματι καὶ γνώμῃ κοινῇ πρὸς θρόνον ἀγόμενος ; τίς πλατεῖ διδασκαλείῳ τὸ μεταχωροῦν δεχόμενος ; τίς εἰς ἀγῶνα προκαλούμενος ; τίς ἀγωνιζόμενος ; τίς κρα - τῶν ; τίς κηρυττόμενος ; ὁ δ’ ἢ πτήξας καὶ πεσὼν ἀπὸ τοῦ φρονήματος πεσεῖται καὶ θεραπεύσει τὸν κρείτ - τονα τοῦ μὴ καὶ τῆς προσηγορίας ἐκπεσεῖν χάριν εἰδὼς τοῖς θεοῖς ἢ φιλονεικῶν ἀγαθὸν ἡγήσεται σύμ - βουλον τὸν Ἡσίοδον οὐκ ἐῶντα τοῖς κρείττοσιν ἀντι - φερίζειν . 37 . Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα μάλιστα μὲν ὁ σὸς πατὴρ ἐπίδοι καὶ τὴν ψυχὴν ἐν πολλοῖς ἀγαθοῖς ἀφείς μετασταίη , εἰ δ’ οὖν καὶ φθαίη , τῶν ταῦτ᾿ ἀγγε - λούντων οὐκ ἀπορήσει . οἱ γὰρ ἀεὶ καταβαίνοντες ἐκεῖσε τὸ τῶν ζώντων πρὸς τοὺς ζῶντας ποιοῦσι πρὸς τοὺς τεθνεῶτας . 38 . Ὅταν οὖν , ὦ Ἀναξέντιε , τῶν τἀναντία τοῖς εἰρη - μένοις ὐπ’ ἐμοῦ παραινούντων ἀκούῃς , | ἐχθρούς τε αὐτοὺς ἡγοῦ καὶ σοῦ καὶ τοῦ σοῦ πατρὸς καὶ μεμνημένος ὧν διῆλθον διέλεγχε τῆς συμβουλῆς τὴν βλάβην .
Lemmas: τίς εἰμί ψήφισμα καί γνώμη κοινός πρός θρόνος ἄγω ; τίς πλατύς διδασκαλεῖον ὁ μεταχωρέω δέχομαι ; τίς εἰς ἀγών προκαλέω ; τίς ἀγωνίζομαι ; τίς Κρής - ὁ ; τίς κηρύσσω ; ὁ δέ ἢ πτήσσω καί πίπτω ἀπό ὁ φρόνημα πίπτω καί θεραπεύω ὁ κρειτά - τονή ὁ μή καί ὁ προσηγορία ἐκπίπτω χάρις οἶδα ὁ θεός ἢ φιλονεικέω ἀγαθός ἡγέομαι σύν - βούλω ὁ Ἡσίοδος οὐ ἐάω ὁ ἀγαθός ἀντι - φέρω . 37 . Ταΰς καί ὁ τοιοῦτος μάλιστα μέν ὁ σός πατήρ ἐφοράω καί ὁ ψυχή ἐν πολύς ἀγαθός ἀφίημι μεθίστημι , εἰμί δέ οὖν καί φθάνω , ὁ αὐτός φάλαγξ - λούω οὐ ἀπορέω . ὁ γάρ ἀεί καταβαίνω ἐκεῖσε ὁ ὁ ζάω πρός ὁ ζάω ποιέω πρός ὁ θνῄσκω . 38 . ὅταν οὖν , ὦ Ἀναξέντιε , ὁ ἐναντίος ὁ εἴρω - μένω ὑπό ἐγώ παραινέω ἀκούω , | ἐχθρός τε αὐτός ἡγέομαι καί σύ καί ὁ σός πατήρ καί μιμνήσκω ὅς διέρχομαι διελέγχω ὁ συμβουλή ὁ βλάβος .