libanius.oratio-54 44
τοιαῦτα τοῖς ἐμοῖς ὀφθαλμοῖς τε καὶ ὠσὶν ἐχαρίζετο καὶ ὡς ἐξεφερόμην , ῥήματα ἠφίει κατ’ ἐμοῦ πολλὴν ἔχοντα βλασφημίαν ἁμιλλω - μένην πρὸς τὴν πρὶν εἰσελθεῖν με γεγενημένην . ὑπὲρ ὧν ἀμφοτέρων ὕστερον ἐπυθόμην τῶν συνήθων τινὸς καὶ μηνύσαντος καὶ παραινέσαντος μήτε θαμίζειν ὡς αὐτὸν μήτ’ ἀξιοῦν τινος τυγχάνειν . 45 . Τὰ τοίνυν Ἰουλιανόν , οὐ διατετέλεκα κηδό - μένος , καθελόντα πῶς οὐχὶ καὶ τἀμὰ καθῄρει τῷ μηδὲν ὠφελεῖν δύνασθαι ; τὸ μὲν γὰρ βούλεσθαι πᾶσιν ἣν δήπου δῆλον . τὸν οὖν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν τὴν μικρὰν οὐσίαν ἢν εἶχεν ἀνηλωκότα περὶ τοὺς τῶν ἀρμάτων | δρόμους , καταστάντα πραγμάτων ἐπι - μελητὴν ὐπ’ ἀρχῆς οὐκ ἀφανοῦς , ὧν τὰ μὲν ἐν τῇ πόλει , τὰ δὲ ἐπιόντα τοὺς ἀγροὺς ἔδει θεραπεύειν , τοῦτον τοίνυν αὐτὸς ἀπήλασεν οὔτε κατηγόρων γρα - ψαμένων οὔτε πραγμάτων ἀντὶ τῆς ἐκείνων φωνῆς γεγενημένων , ἀλλ’ ὅτι πάλαι κακῶς ὑπὸ τοῦδε πάσχων ἐκεῖνος οὐκ ἐσιώπησε . καὶ οὐκ ἐνεθυμήθη πρὸς αὐ - τόν , ὅτι τοιαῦτα οὐκ οἴσω ῥᾳδίως οὐδ’ ὅτι πολλάκις εἴποιμι πρὸς αὐτόν , ὅτι βουλοίμην ἂν εὖ πράττειν τὸν ἄνθρωπον . 46 . Ἆρ’ οὖν καὶ τούτοις τετίμημαι ; ἢ καὶ τοῖς περὶ τὸν παῖδα τὸν Βύζου ; ὂν ὕβρισε μέν τις ὑπ’ ὀργῆς , νήψας δ᾿ αὑτὸν κατεμέμφετο καὶ τῷ δεδομένῳ παρὰ τῶν νόμων χρώμενος | ἐπ’ ἀμυθήτοις γε τοῖς κεκριμένοις ἐδεῖτο τῆς αἰτίας ἀφίστασθαι καὶ μηδένα εἶναι τὸν ἀναγκάζοντα διώκειν . ὁ δέ , ἀλλὰ δίς , ἔφασκε , διώκειν , κἂν εἰ μὴ βούλοιο , βουλόμενος λαβεῖν ὑπὸ χεῖρα τὸν νέον . ἐνταῦθα τί μὲν οὐκ εἶπον ; τί δέ τῶν εἰς δεήσεις φερόντων παρέλιπον , οὐκ ἀδικοῦντα ῥυόμενος , ἀλλ’ ὅπως μὴ πάθοι τι κακὸν ἀδίκως ; ὁ δ’ ἔμενε πολεμῶν τε τῷ νόμῳ καὶ τὴν ἐπι - θυμίαν τὴν αὐτοῦ πρὸ τῆς ἐκείνου φιλανθρωπίας ποιούμενος . 47 . Καλή γε ἡ τιμὴ καὶ πρὸς ταύτῃ γε ἐκείνη . ἠξίουν μὲν αὐτὸν ἐλευθερῶσαι τῆς σιτηγίας | τοῦ θεοῖς ἐοικότος τε καὶ ὁμιλοῦντος τοῦ φιλοσόφου τὴν ναῦν καὶ δοῦναί οἱ δι᾿ ἐμοῦ τὴν χάριν οὐδὲν αὐτοῦ μου δεδεημένου , μὰ τοὺς θεούς , ἐπαγγεῖλαι τὴν χάριν . τουτὶ δέ αὐτῷ πρὸς πολλοὺς ἐπέπρακτο δι’ ἀφθονίαν πλοίων τοὺς οὐ πάντα ἡμῶν βελτίους . ἀλλ’ ἡ ναῦς αὕτη τὴν σωτηρίαν ἔφερε καὶ βασιλεῖ καὶ στρατιώταις καὶ πόλεσι ταῖς ὑπὲρ τὰς ἄλλας . καὶ κίνδυνος ἣν αὐτῷ μηκέτ’ ἔχειν τὴν κεφαλήν . οὐ γὰρ ἐχρῆν ἐμὲ αἰτεῖν τὴν ἄφεσιν , ἀλλ’ ἕτερον εἶναι τῶν ἐν | δου - λείᾳ διὰ τῆς κολακείας αὐτὸν ἐχόντων . 48 . Καὶ γὰρ Δομνίνῳ γε τῷ σοφιστῇ τὴν παρά τῶν πολιτῶν αὐτοῦ Χαλκιδέων ἐψηφισμένην τιμὴν τοῦτ᾿ ἂν ἐποίησε κυρίαν . νῦν δ’ ὁ δίκαιον ἂν ἦν καὶ καλὸν καὶ εὔλογον τῆς παρ’ ἄλλου σπουδῆς τυγ - χάνον , τοῦτο καὶ ἄδικον καὶ αἰσχρὸν καὶ λόγον οὐκ ἔχον μέλλον γέ τινα ἡδονὴν οἴσειν ἐμοί . 49 . Ὅτι δ᾿ οὐ κακῶς εἰκάζω , γνοίη τις ἂν ἐντεῦθεν . τὸ δεσμωτήριόν ποτε διορύξαντές τινες τῷ τοῖς σώμασι περικειμένῳ σιδήρῳ τῆς νυκτός σφισι συναγωνιζομένης ἐτράποντο πρὸς λῃστείαν . καὶ οἱ μὲν ἐπετίθεντο τοῖς ὁδοιπόροις , ὁ δὲ ἄρχων ἐφ’ οἷς ἣν ἡ θύρα τὴν αἰτίαν ἦγεν . οἱ δ’ ἀπέφαινον αὑτοὺς ἀναιτίους , ὡς μὴ εἶναι τιμωρίᾳ χώραν . ἕτερος ἄρχων καὶ κρίσις ἑτέρα καὶ τὸ μὴ μετὰ τῶν φυλάκων τετολμῆσθαι τὸ ἔργον ἀν - ωμολόγητο .
Lemmas: τοιοῦτος ὁ ἐμός ὀφθαλμός τε καί οὖς χαρίζω καί ὡς ἐκφέρω , ῥῆμα ἀφίημι κατά ἐγώ πολύς ἔχω βλασφημία Ἁμιλλώ - μένω πρός ὁ πρίν εἰσέρχομαι ἐγώ γίγνομαι . ὑπέρ ὅς ἀμφότερος ὕστερον πυνθάνομαι ὁ συνήθης τις καί μηνύω καί παραινέω μήτε θαμίζω ὡς αὐτός μήτε ἀξιόω τις τυγχάνω . 45 . Τά τοίνυν Ἰουλιανός , οὐ διατελέω κηδό - μένος , καθαιρέω πῶς οὐ καί ἐμός καθαιρέω ὁ μηδείς ὠφελέω δύναμαι ; ὁ μέν γάρ βούλομαι πᾶς ὅς δήπου δῆλος . ὁ οὖν ἄνθρωπος οὗτος ὁ ὁ μικρός οὐσία εἄν ἔχω ἀναλίσκω περί ὁ ὁ ἄρμα | δρόμος , καθίστημι πρᾶγμα ἐπι - Μελίτη ὑπό ἀρχή οὐ ἀφανής , ὅς ὁ μέν ἐν ὁ πόλις , ὁ δέ ἐπέρχομαι ὁ ἀγρός δέω θεραπεύω , οὗτος τοίνυν αὐτός ἀπελαύνω οὔτε κατήγορος γράω - ψάω οὔτε πρᾶγμα ἀντί ὁ ἐκεῖνος φωνή γίγνομαι , ἀλλά ὅτι πάλαι κακῶς ὑπό ὅδε πάσχω ἐκεῖνος οὐ σιωπάω . καί οὐ ἐνθυμέομαι πρός οὐ - ὁ , ὅτι τοιοῦτος οὐ φέρω ῥᾴδιος οὐδέ ὅτι πολλάκις λέγω πρός αὐτός , ὅτι βούλομαι ἄν εὖ πράσσω ὁ ἄνθρωπος . 46 . ἆρα οὖν καί οὗτος τιμάω ; ἢ καί ὁ περί ὁ παῖς ὁ Βύζης ; εἰμί ὑβρίζω μέν τις ὑπό ὀργή , νήφω δέ ἑαυτοῦ καταμέμφομαι καί ὁ δίδωμι παρά ὁ νόμος Χράομαι | ἐπί ἀμύθητος γε ὁ κρίνω δέομαι ὁ αἰτία ἀφίστημι καί μηδείς ἔρχομαι ὁ ἀναγκάζω διώκω . ὁ δέ , ἀλλά δίς , φάσκω , διώκω , κἀν εἰμί μή βούλομαι , βούλομαι λαμβάνω ὑπό χείρ ὁ νέος . ἐνταῦθα τίς μέν οὐ λέγω ; τίς δέ ὁ εἰς δέησις φέρω παραλείπω , οὐ ἀδικέω ἐρύω , ἀλλά ὅπως μή πάσχω τίς κακός ἄδικος ; ὁ δέ μένω πολεμέω τε ὁ νόμος καί ὁ ἐπι - θυμιάω ὁ αὐτός πρό ὁ ἐκεῖνος φιλανθρωπία ποιέω . 47 . Καλή γε ὁ τιμή καί πρός οὗτος γε ἐκεῖνος . ἀξιόω μέν αὐτός ἐλευθερόω ὁ σιτηγία | ὁ θεός ἔοικα τε καί ὁμιλέω ὁ φιλόσοφος ὁ ναῦς καί δίδωμι ἕ διά ἐγώ ὁ χάρις οὐδείς αὐτός ἐγώ δέω , μά ὁ θεός , ἐπαγγέλλω ὁ χάρις . οὗτος δέ αὐτός πρός πολύς πράσσω διά ἀφθονία πλοῖον ὁ οὐ πᾶς ἐγώ ἀγαθός . ἀλλά ὁ ναῦς οὗτος ὁ σωτηρία φέρω καί βασιλεύς καί στρατιώτης καί πόλις ὁ ὑπέρ ὁ ἄλλος . καί κίνδυνος ὅς αὐτός μηκέτι ἔχω ὁ κεφαλή . οὐ γάρ χρή ἐγώ αἰτέω ὁ ἄφεσις , ἀλλά ἕτερος ἔρχομαι ὁ ἐν | δου - λεία διά ὁ κολακεία αὐτός ἔχω . 48 . καί γάρ Δομνῖνος γε ὁ σοφιστής ὁ παρά ὁ πολίτης αὐτός Χαλκιδεύς ψηφίζω τιμή οὗτος ἄν ποιέω κυρία . νῦν δέ ὁ δίκαιος ἄν εἰμί καί καλός καί εὔλογος ὁ παρά ἄλλος σπουδή τυγ - χάσκω , οὗτος καί ἄδικος καί αἰσχρός καί λόγος οὐ ἔχω μέλλω γε τις ἡδονή φέρω ἐγώ . 49 . Ὅτι δέ οὐ κακῶς εἰκάζω , γιγνώσκω τις ἄν ἐντεῦθεν . ὁ δεσμωτήριον ποτέ διορύσσω τις ὁ ὁ σῶμα περίκειμαι σίδηρος ὁ νύξ σφεῖς συναγωνίζομαι τρέπω πρός λῃστεία . καί ὁ μέν ἐπιτίθημι ὁ ὁδοίπορος , ὁ δέ ἄρχων ἐπί ὅς ὅς ὁ θύρα ὁ αἰτία ἄγω . ὁ δέ ἀποφαίνω ἑαυτοῦ ἀναίτιος , ὡς μή ἔρχομαι τιμωρία χώρα . ἕτερος ἄρχων καί κρίσις ἕτερος καί ὁ μή μετά ὁ φύλαξ τολμάω ὁ ἔργον ἐν - ὁμολογέω .