libanius.oratio-54 37
ἀλλ᾿ , οἶμαι , παιδιὰ πᾶν τοῦτο ἣν καὶ γέλωτος ἀφορμὴ τοῖς σὺν αὐτῷ τῆς νυκτὸς ἀναλίσκουσι τὸ πλέον ἐν ἀστείοις τε καὶ χάρισιν ἀδίκοις , ἐν αἷς δεῖ τινα καὶ παθεῖν κακῶς . μάθοι δ’ ἄν τις , ὅτι τοῦθ’ οὕτως ἔχει , κἀκεῖ - θεν . ἀπῄει μὲν γὰρ ἔκ τινος ἐπιδείξεως ἐπῶν ἀκηκοώς , μαθὼν δέ ὕστερον , ὡς παρέλθοι με τῆς ἀκτῖνος ἐπὶ τὸ ψῦχος ἀπολαύοντα αὐτοῦ που πλησίον , ἠδικῆσθαι παρὰ Γῶν οὐκ εὐθὺς τοῦτο διδαξάντων ἔλεγε · κατα - βῆναι γὰρ ἄν , οὗ καθήμενος ἐτύγχανον , καὶ τῆς ἐν - τεῦθεν τιμῆς οὐκ ἀμελῆσαι . ὁ δὲ τότε τότε εἰπὼν ῥήτορος ὕστερον ἀκηκοὼς ἀπιὼν οὐκ ἐζήτησεν ὂν τότε οὐκ ἰδὼν ἠδίκητο . 38 . Ἀλλ’ ὅμως φιλῶν οὐ φιλεῖσθαί φησι . πάνυ φιλοῦντος τὰ περὶ τὸν ἄθλιον Δομνῖνον τὸν συγκο - πέντα , τὸν δεθέντα , | τὸν ἀποστερηθέντα τῶν ἀπὸ τῶν νόμων , ἐν οἷς καὶ ὁ συνήγορος . τῷ δ’ οὐδ’ ὁ τῶν ἐτῶν ἀριθμὸς ἐδίδου δικάσασθαι , ἀλλ’ ὅμως καὶ κατέγνωστο καὶ κατείχετο καὶ εἰσεπράττετο καὶ μάτην ἐκάλει τοὺς νόμους . Γῶν τοίνυν τὸν νέον ἐλεούντων δεομένων αὐτοῦ σβέσαι τὴν ὀργὴν ὑπισχνεῖται μέν , ἣν δ’ ὁ αὐτός . τῶν δ’ ἠπατημένων ὑποσχέσεις μὲν ἕτεραι , ἴστων δὲ οὐδ’ οὕτω τὴν ὀργήν . τὸ δὲ αἴτιον , οἶδεν ὧς βουλοίμην ἂν σεσῶσθαι τὸν ὀρφανὸν φίλων τε ὄντα παῖδα καὶ οὐ ῥᾴθυμον χορευτήν . 39 . Ῥωμύλῳ τοίνυν , ἡλικιώτης δὲ οὗτος ἐμὸς καὶ πένης | ἐξ εὐπόρου καὶ πάλαι ποτ’ οἰκίας εὐδαί - μονος , ἐγὼ μέν οὖν ἐβοήθουν τὰ εἰωθότα μὴ λεί - πεσθαι τοῦτον ἀξιῶν ἐνταῦθα τῶν προτέρων ἀρχόν - τῶν , ὁ δὲ πεισθεὶς καὶ δοὺς τὴν καλὴν ταύτην χάριν εἶτα μετετάξατο καὶ γίγνεται μετὰ τῶν πολεμούντων Ῥωμύλῳ τήν τε ὑπὲρ ὧν ἐνεκάλει κρίσιν ἀπαιτοῦντα τοὺς ὑπηρέτας ὠθεῖν ἐκέλευε καὶ δεικνύναι χαμαὶ κείμενον , οἶ δ᾿ ἦσαν φιλανθρωπότεροι καὶ τὸ μὲν ἐποίησαν , ὧσαν , τὸ δὲ οὐ προσέθεσαν .
Lemmas: ἀλλά , οἴομαι , παιδιά πᾶς οὗτος ὅς καί γέλως ἀφορμή ὁ σύν αὐτός ὁ νύξ ἀναλίσκω ὁ πλείων ἐν ἀστεῖος τε καί χάρις ἄδικος , ἐν ὅς δέω τις καί πάσχω κακῶς . μανθάνω δέ ἄν τις , ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , ἐκεῖ - τίθημι . ἀπέρχομαι μέν γάρ ἐκ τις ἐπίδειξις ἔπος ἀκούω , μανθάνω δέ ὕστερον , ὡς παρέρχομαι ἐγώ ὁ ἀκτίς ἐπί ὁ ψῦχος ἀπολαύω αὐτός ποῦ πλησίος , ἀδικέω παρά Γῆ οὐ εὐθύς οὗτος διδάσκω λέγω · κατά - βαίνω γάρ ἄν , οὗ κάθημαι τυγχάνω , καί ὁ ἐν - τεῦ τιμή οὐ ἀμελέω . ὁ δέ τότε τότε εἶπον ῥήτωρ ὕστερον ἀκούω ἀπέρχομαι οὐ ζητέω εἰμί τότε οὐ ὁράω ἀδικέω . 38 . ἀλλά ὅμως φίλος οὐ φιλέω φημί . πάνυ φιλέω ὁ περί ὁ ἄθλιος Δομνῖνος ὁ συγκο - Πέντα , ὁ δέω , | ὁ ἀποστερέω ὁ ἀπό ὁ νόμος , ἐν ὅς καί ὁ συνήγορος . ὁ δέ οὐδέ ὁ ὁ ἔτος ἀριθμός δίδωμι δικάζω , ἀλλά ὅμως καί καταγιγνώσκω καί κατέχω καί εἰσπράσσω καί μάτην καλέω ὁ νόμος . Γῆ τοίνυν ὁ νέος ἐλεέω δέω αὐτός σβέννυμι ὁ ὀργή ὑπισχνέομαι μέν , ὅς δέ ὁ αὐτός . ὁ δέ ἀπατάω ὑπόσχεσις μέν ἕτερος , ἱστάω δέ οὐδέ οὕτως ὁ ὀργή . ὁ δέ αἴτιος , οἶδα ὅς βούλομαι ἄν σῴζω ὁ ὀρφανός φίλος τε εἰμί παῖς καί οὐ ῥᾴθυμος χορευτής . 39 . Ῥώμυλος τοίνυν , ἡλικιώτης δέ οὗτος ἐμός καί πένης | ἐκ εὔπορος καί πάλαι πρός οἰκία ὕδης - μόνος , ἐγώ μέν οὖν βοηθέω ὁ εἴωθα μή λείν - πίπτω οὗτος ἄξιος ἐνταῦθα ὁ πρότερος ἀρχός - ὁ , ὁ δέ πείθω καί δίδωμι ὁ καλός οὗτος χάρις εἶτα μετατάσσω καί γίγνομαι μετά ὁ πολεμέω Ῥώμυλος ὁ τε ὑπέρ ὅς ἐγκαλέω κρίσις ἀπαιτέω ὁ ὑπηρέτης ὠθέω κελεύω καί δείκνυμι χαμαί κεῖμαι , οἶς δέ ἥδω φιλάνθρωπος καί ὁ μέν ποιέω , ὠθέω , ὁ δέ οὐ προστίθημι .