libanius.oratio-54 72
τοιούτους τοὺς ἐμούς θεράποντας ἐποίησε τῷ λόγῳ διαβάλλων μου τὸν βίον ἐν τοῖς ἐκείνων τολμήμασιν εἴτ᾿ οὐκ εἰδότος μου ταῦτα εῖτε εἰδότος . καίτοι τά γε τοιαύτα πλάττειν οὐ κακὸν μέλλοντά · γε λύειν τι κακόν . ὅμως δέ γε οὗπερ ἐλέγετο καὶ ἣν , ἐμοῦ τοῦ τοῖς ἀδικουμένοις συναχθομένου καὶ τοῖς ἐκείνων οὐχ ἧττον ἢ ’κεῖνοι πληττομένου . 73 . Ὁ δὲ κολλάκις | μέν αὔριον ἄων τὴν ἄφεσιν Εὐσέβιος ὁ γέρων , ἔργου δὲ οὔπω τυχών , τί σοι φαίνεται μηνύσειν ; οὐ τὸ βιάβην αὐτῷ γενέσθαι τοὺς ἐμοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ λόγους ἑτέρων ἀρειμένων ἐπ᾿ ἄλλους καταφυγόντων , ὧν οἱ οἱκέται ταλάρους καὶ σπυρίδας φέροντες ἐκεῖσε βαδίζουσιν , <ἃ> ἰχθῦς ἔχει τῷ δικαιοτάτῳ καὶ τὰ ἀπὸ τῶν δένδρων ; 74 . Ἕτερον ταίνυν οὐδὲν ἔλαττον . ἥκων γὰρ εἰς τὸ βουλευτήριον ὡς μείζω ποιήσων τὴν βουλὴν | κατὰ τὸν νόμον τὸν νὺν οὐκ ἐκάλεσέ με ἐγγύθεν εἰδὼς ἐγγύς με καθήμενον ἐν ἀλλοτρίῳ χωρίῳ καὶ ταῦτα πολλοῦ χρόνου τὴν κοινωνίαν ταύτην ἐωρα - κότος τῶν ἀρχόντων , εἰ καθευδήσειε , τὴν βουλὴν ἐπε - γειρόντων . τούτῳ οὖν ἔδει χρῆσθαι τῷ πράγματι καὶ μὴ πεφθλαγμένον ἐπανάγειν , ἦσαν δὲ αὐτῷ λόγοι πολλοὶ καὶ | καλοὶ βουλομένῳ τι τῶν δικαίων ποιεῖν . νῦν δ᾿ ὁμοίως ᾤετό μοι προσήκειν ἀπεῖναι τῷ μυρίους ἔχοντι καταλέξαι προγόνους πεπολίτευ - μένους τοῖς οὐκ οἶδ᾿ ὁπόθεν ἥκουσι . καί μοι δοκεῖ κἂν καλέσαι τινὰς ἐκείνων ἡδέως ἐμὲ παρείς , εἰ μὴ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ὕβρεως ἔδεισε . 75 . Τὴν αὐτὴν τοίνυν αὖθις αἰτούμενος χάριν ἣν πολλάκις | ὑποσχόμενος ἔδωκεν οὐδεπώποτε , ἀλλὰ σοφῶς , <ὡς> ᾤετο , διεκρούσατο λόγους ἀνταιτήσας ἐμούς , ἐπαίνους δή·πουθεν ἑαυτοῦ , εἰδὼς μέν , ὡς οὐκ ἐροίην πολλῶν ἕνεκα , σχῆμα δέ πορίζων τῷ μὴ δεδω - κέναι τὴν πολλάκις ἀτιμασθεῖσαν χάριν , καὶ ἐποίει δὴ τῶν λόγων τούτων αὐτὸν ἐραστὴν τῷ λόγῳ , ἐπεὶ τῇ γε ἀληθείᾳ λόγος οὐδεὶς αὐτῷ τῶν ἡμετέρων λόγων . εἰ δ᾿ ἣν , περὶ αὐτοὺς | ἂν οἱ δέκα μῆνες ἀνάλωντο , ἀλλ’ οὐκ εἰς οὑς νῦν ἀνθρώπους οὖς ἄπαντες ἴσασιν . ὧν ἔν τε τοῖς γόνασιν ἴν τε ταῖς χερσὶν αὐτῶν συνε - χῶς ὁ καταγέλαστος τόκος , τὰ δεδειγμένα , καὶ πρὸ τῶν Πλάτωνος ἀγαπώμενος .
Lemmas: τοιοῦτος ὁ ἐμός θεράπων ποιέω ὁ λόγος διαβάλλω ἐγώ ὁ βίος ἐν ὁ ἐκεῖνος τόλμημα ἔτι οὐ οἶδα ἐγώ οὗτος εἰμί οἶδα . καίτοι ὁ γε τοιαύς πλάσσω οὐ κακός μέλλω · γε λύω τίς κακός . ὅμως δέ γε οὗπερ λέγω καί ὅς , ἐγώ ὁ ὁ ἀδικέω συνάγω καί ὁ ἐκεῖνος οὐ κακός ἢ ἐκεῖνος πλήσσω . 73 . ὁ δέ κολλάκις | μέν αὔριον ἀάω ὁ ἄφεσις Εὐσέβιος ὁ γέρων , έργο δέ οὔπω τυγχάνω , τίς σύ φαίνω μηνύω ; οὐ ὁ βιάβην αὐτός γίγνομαι ὁ ἐμός ὑπέρ αὐτός λόγος ἕτερος ἀείρω ἐπί ἄλλος καταφεύγω , ὅς ὁ οἰκέτης τάλαρος καί σπυρίς φέρω ἐκεῖσε βαδίζω , ὅς ἰχθύς ἔχω ὁ δίκαιος καί ὁ ἀπό ὁ Δένδρος ; 74 . ἕτερος ταίνυν οὐδείς μικρός . ἥκω γάρ εἰς ὁ βουλευτήριον ὡς μέγας ποιέω ὁ βουλή | κατά ὁ νόμος ὁ νῦν οὐ καλέω ἐγώ ἐγγύθεν οἶδα ἐγγύς ἐγώ κάθημαι ἐν ἀλλότριος χωρίον καί οὗτος πολύς χρόνος ὁ κοινωνία οὗτος ὁράω - κότος ὁ ἄρχων , εἰμί καθεύδω , ὁ βουλή ἐπε - γέρων . οὗτος οὖν δέω χράω ὁ πρᾶγμα καί μή πεφθλαγμένον ἐπανάγω , ἥδω δέ αὐτός λόγος πολύς καί | καλός βούλομαι τίς ὁ δίκαιος ποιέω . νῦν δέ ὅμοιος οἴομαι ἐγώ προσήκω ἄπειμι ὁ μυρίος ἔχω καταλέγω πρόγονος πολιτεύω - μένος ὁ οὐ οἶδα ὁπόθεν ἥκω . καί ἐγώ δοκέω κἀν καλέω τις ἐκεῖνος ἡδύς ἐγώ παρίημι , εἰμί μή ὁ ὑπερβολή ὁ ὕβρις δείδω . 75 . ὁ αὐτός τοίνυν αὖθις αἰτέω χάρις ὅς πολλάκις | ὑπισχνέομαι δίδωμι οὐδεπώποτε , ἀλλά σοφός , ὁ οἴομαι , διακρούω λόγος ἀνταιτέω ἐμός , ἔπαινος δή·πουθεν ἑαυτοῦ , οἶδα μέν , ὡς οὐ εἴρω πολύς ἕνεκα , σχῆμα δέ πορίζω ὁ μή δέω - κενός ὁ πολλάκις ἀτιμάζω χάρις , καί ποιέω δή ὁ λόγος οὗτος αὐτός ἐραστής ὁ λόγος , ἐπεί ὁ γε ἀλήθεια λόγος οὐδείς αὐτός ὁ ἡμέτερος λόγος . εἰμί δέ ὅς , περί αὐτός | ἄν ὁ δέκα μήν ἀναλίσκω , ἀλλά οὐ εἰς ὅς νῦν ἄνθρωπος οὖς ἀπάντομαι οἶδα . ὅς ἐν τε ὁ γόνυ ἔρχομαι τε ὁ χείρ αὐτός συνίημι - χῶς ὁ καταγέλαστος τόκος , ὁ δείκνυμι , καί πρό ὁ Πλάτων ἀγαπάω .