ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-54 1
. . . . . . . . ἐπειδὴ περὶ τούτων οὐ κακῶς , ὥς γε ἐμαυτὸν πείθω , διελέχθην , φέρε κἀν τοῖς ἄλλοις οἷός τις εἰς ἐμὲ γεγένηται διέλθω καὶ πείσω τοὺς βελ - τούτους τούτους συνδίκους | ὄντας γέ μοι φίλους , ὧς παρεώραμαι μᾶλλον ἢ τοῦτο πεποίηκα . 2 . Μικρὸν δὲ ἀναλήψομαι . τὰ μὲν τοῦ παντὸς οὐ λέγω χρόνου , τὰ δ’ ἐν τῷ περὶ τῆς βασιλείου π·ροσ - όδου δεξαμένῳ φροντίδας . ἐν τοίνυν τούτῳ τὰς μὲν νύκτας ἐκείνοις οὗτος προσέκειτο , τὴν δ’ ἡμέραν εἰς ταὐτόν τε καὶ τὴν ἐμὴν συνουσίαν ἔτεμνεν . ἔστι δ’ C = codex Chisianus Α = MOnacensis gr . 483 ( Augustanus ) Ρ = Palatinus gr . 282 I = Marcianus append . XCI 2 Par = Parisinus gr . 3016 ὅτε καὶ πλέον ἔνεμε τούτῳ λόγους τε ποιῶν καὶ συν - τιθεὶς καὶ κριτὴν ἐμὲ ποιούμενος καὶ ἐπαινούμενος . καὶ γὰρ ἐπῄνουν , ὅπως ἡδίων ἀπέρχοιτο μᾶλλον ἢ λυπούμενος . ᾤμην γὰρ αὐτὸν ἐκ τοῦ τοιοῦδε πρός τι προβήσεσθαι κάλλιον .
Lemmas: . . . . . . . . ἐπεί περί οὗτος οὐ κακῶς , ὅς γε ἐμαυτοῦ πείθω , διαλέγω , φέρω ἐν ὁ ἄλλος οἷος τις εἰς ἐγώ γίγνομαι διέρχομαι καί πείθω ὁ Βέλ - οὗτος οὗτος σύνδικος | είμαι γε ἐγώ φίλος , ὅς παροράω μᾶλλον ἢ οὗτος ποιέω . 2 . μικρός δέ ἀναλαμβάνω . ὁ μέν ὁ πᾶς οὐ λέγω χρόνος , ὁ δέ ἐν ὁ περί ὁ βασίλειος προς - οὐδός δείκνυμι φροντίς . ἐν τοίνυν οὗτος ὁ μέν νύξ ἐκεῖνος οὗτος πρόσκειμαι , ὁ δέ ἡμέρα εἰς αὐτός τε καί ὁ ἐμός συνουσία τέμνω . εἰμί δέ C = codex Chisianus Α = MOnacensis gr . 483 ( Augustanus ) Ρ = Palatinus gr . 282 I = Marcianus append . XCI 2 Par = Parisinus gr . 3016 ὅτε καί πλείων νέμω οὗτος λόγος τε ποιέω καί σῦς - τίθημι καί κριτής ἐγώ ποιέω καί ἐπαινέω . καί γάρ ἐπαινέω , ὅπως ἡδύς ἀπέρχομαι μᾶλλον ἢ λυπέω . οἴομαι γάρ αὐτός ἐκ ὁ τοιόσδε πρός τίς προβαίνω καλός .
libanius.oratio-54 3
ὁ δ’ ἀντὶ τούτων φιλῶν μοι τὰ γόνατα καὶ τὸν υἱὸν εὐχόμενος ἐπιδεῖν ἐν ἐμοῖς ὁμιληταῖς καὶ λέγων , ὡς , εἰ τῆσδε λάβοιτο τῆς ἀρχῆς ἢν ἔχει , καὶ γὰρ ὑπῆσαν ἐλπίδες ἐκ τῶν παρ’ αὐτοῦ δεδομένων τοῖς εἰδόσι λαμβάνειν , λέγων οὖν ὐπερ - βολὰς τιμῶν αἷς εἰς ἐμὲ χρήσεται καὶ μικρὰ πάντα ἀποφανεῖν τὰ πρόσθεν | καὶ τοὺς πρότερον ἄρξαν - τὰς τοῦ τιμᾶν σοφιστὴν ἂν ἐπιστήμονας , τί γενόμενος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἐποίησεν ;
Lemmas: ὁ δέ ἀντί οὗτος φίλος ἐγώ ὁ γόνυ καί ὁ υἱός εὔχομαι ἐφοράω ἐν ἐμός ὁμιλητής καί λέγω , ὡς , εἰμί ὅδε λαμβάνω ὁ ἀρχή εἄν ἔχω , καί γάρ ὕπειμι ἐλπίς ἐκ ὁ παρά αὐτός δίδωμι ὁ οἶδα λαμβάνω , λέγω οὖν ὑπέρ - βολή τιμή ὅς εἰς ἐγώ χράω καί μικρός πᾶς ἀποφαίνω ὁ πρόσθεν | καί ὁ πρότερος ἄρχω - ὁ ὁ τιμάω σοφιστής ἄν ἐπιστήμων , τίς γίγνομαι ἐπί ὁ ἀρχή ποιέω ;
libanius.oratio-54 4
ἐν μὲν Φοινίκῃ πρὸς Ὀλύμπιον καθ’ ἑκάστην ἡμέραν πολὺ τοῦτο ἣν · ἆρά ποτε τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον ὄψομαι ; ἆρ’ ἐρῶ τι πρὸς αὐτόν ; ἆρ’ ἀκούσομαι φθεγγομένου ; μικρὰ μὲν οἴκοι διατρίψει , τὰ πολλὰ δὲ ἐμοὶ συνέσται τοῦτο ἐμοῦ πείθοντος ἢ καὶ βιαζομένου . καὶ ἣν οὐδὲν ἐν τῷ στόματι τοσοῦτον ὁπόσον ἐγώ . καὶ ταῦτα ἐπανήκων ἤγγελλεν Ὀλύμπιος . ὃ καὶ πολλοὺς ἐποίησεν ὧς ἐμὲ βαδίζειν , ὅπως , εἴ τι τῆς ἀρχῆς ὕστε - ρον δέοιντο , δι᾿ ἐμὲ τούτου τυγχάνοιεν ἔχοντες τῶν εἰς ἐμὲ γεγενημένων αὐτοῖς ἀναμιμνήσκειν .
Lemmas: ἐν μέν Φοινίκη πρός Ὀλύμπιος κατά ἕκαστος ἡμέρα πολύς οὗτος ὅς · ἆρα ποτέ ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ὁράω ; ἆρα λέγω τίς πρός αὐτός ; ἆρα ἀκούω φθέγγομαι ; μικρός μέν οἴκοι διατρίβω , ὁ πολύς δέ ἐγώ σύνειμι οὗτος ἐγώ πείθω ἢ καί βιάζω . καί ὅς οὐδείς ἐν ὁ στόμα τοσοῦτος ὁπόσος ἐγώ . καί οὗτος ἐπανήκω ἀγγέλλω Ὀλύμπιος . ὁ καί πολύς ποιέω ὅς ἐγώ βαδίζω , ὅπως , εἰμί τίς ὁ ἀρχή ὕω - ἀντίμοιρος δέω , διά ἐγώ οὗτος τυγχάνω ἔχω ὁ εἰς ἐγώ γίγνομαι αὐτός ἀναμιμνήσκω .
libanius.oratio-54 5
καὶ προσδοκίας οὔσης ἐμὲ κεκλήσεσθαι πὰρ αὐτοῦ διά τῶν ἡμεροδρόμων ἀλλήλοις ἀπαντώντων , <τῶν> ἡκόντων , τῶν> 1 δὲ ἀναστρεφόντων καὶ ῥήματα ρωθεν εἰς ἑκατέρους φερόντων αἰ μέν ἐλπίδες αὗται , κέκλημαι δὲ δι’ οὐδενὸς εἰς τήνδε τὴν ἡμέραν ἡμερο - δρόμου οὔτε ἀρχομένης ἡμέρας οὔτε μεσούσης , οὐ δείλης ὀψί·ας , οὐ περὶ λύχνων ἁφάς .
Lemmas: καί προσδοκία σέω ἐγώ καλέω παρά αὐτός διά ὁ ἡμεροδρόμης ἀλλήλων ἀπαντάω , ὅς ἥκω , ὅς 1 δέ ἀναστρέφω καί ῥῆμα ῥώννυμι εἰς ἑκάτερος φέρω ὁ μέν ἐλπίς αὐτός , καλέω δέ διά οὐδείς εἰς ὅδε ὁ ἡμέρα ήμερος - δρόμος οὔτε ἄρχω ἡμέρα οὔτε μέσος , οὐ δείλη ὀψία , οὐ περί λύχνος ἁφή .
libanius.oratio-54 6
οὐδ’ ἀναλώ - σαμεν μέρος τι τῆς νυκτὸς | εἰς λόγους , οὐ σπου - δαίους , οὐ παιδιάν ἔχοντας . ἀλλὰ ταῦτα μὲν πρὸς τὸν δεῖνα καὶ τὸν δεῖνα καθ’ ἑκάστην ἡμέραν . κἂν πολλάκις ἐπεισέλθωσι τὰ αὐτοῦ δρῶντος , τὰ μὲν εὐ - θὺς ἔρριπται καὶ κεῖται χαμαί , οἱ δέ ἐμπιμπλᾶσιν αὐτῷ τά ὧτα λόγων ἀδίκων κατὰ μὲν τῶν παροξὐνον - τες , ἐπιεικῶν ἀνθρώπων , εὔνουν δὲ ποιοῦντες τοῖς ὀφείλουσι δίκας . 7 . Τὸ δὲ μέγιστον , ἐν ᾧ μάλιστ’ ἄν τις κατίδοι τὴν ὕβριν , ἔστι μοι παῖς αἰσχυνόμενος καὶ τοῦτ’ ἐκ τοῦ συνδικεῖν οὐκ ἀπολωλεκώς , ἀλλ’ οὐ κακ·ὸς μέν εἰπεῖν , ἧττον δὲ ἔχων τῶν τοῦτο οὐκ εἰδότων . τοῦτον οὗτος καὶ ᾔδει καὶ ἐπῄνει καὶ λαμπρὸν ὑπισχνεῖτο ποιήσειν , εἰ τοῦτον παραλάβοι τὸν θρόνον . ἡγούμεθ’ οὖν αὐτόν , ἐπειδὴ παρέλαβεν , ἐμπεδώσειν τε τὰς ὐπο - σχέσεις καὶ καλέσειν εὐθέως καὶ δώσειν ἐξουσίαν εἰσ - όδων καὶ τὸν κορυφαῖον τῆς στρατιᾶς κελεύσειν τοῦ - τον δάεσθαι καὶ πρὸς ἅπαντας ἐρεῖν τοὺς ῥήτορας , ὅτι βούλοιτ’ ἂν | ἕκαστον ὅ τι δύναιτο συμπράτ - τειν καὶ τοῦτο σφίσιν ἐν ἁμίλλῃ γενέσθαι .
Lemmas: οὐδέ ἀναλῶ - σω μέρος τίς ὁ νύξ | εἰς λόγος , οὐ ἕπω - δάϊς , οὐ παιδιά ἔχω . ἀλλά οὗτος μέν πρός ὁ δεῖνα καί ὁ δεῖνα κατά ἕκαστος ἡμέρα . κἀν πολλάκις ἐπεισέρχομαι ὁ αὐτός δράω , ὁ μέν εὀ - Θῦς ῥίπτω καί κεῖμαι χαμαί , ὁ δέ ἐμπίμπλημι αὐτός ὁ ἄτη λόγος ἄδικος κατά μέν ὁ παροξύνω - αἱρέω , ἐπιεικής ἄνθρωπος , εὔνους δέ ποιέω ὁ ὀφείλω δίκη . 7 . ὁ δέ μέγας , ἐν ὅς μάλιστα ἄν τις καθοράω ὁ ὕβρις , εἰμί ἐγώ παῖς αἰσχύνω καί οὗτος ἐκ ὁ συνδικέω οὐ ἀπόλλυμι , ἀλλά οὐ κακός μέν λέγω , κακός δέ ἔχω ὁ οὗτος οὐ οἶδα . οὗτος οὗτος καί οἶδα καί ἐπαινέω καί λαμπρός ὑπισχνέομαι ποιέω , εἰμί οὗτος παραλαμβάνω ὁ θρόνος . ἡγέομαι οὖν αὐτός , ἐπεί παραλαμβάνω , ἐμπεδόω τε ὁ ὑπό - σχέσις καί καλέω εὐθύς καί δίδωμι ἐξουσία εἰς - ὀδούς καί ὁ κορυφαῖον ὁ στρατιά κελεύω ὁ - τον δάω καί πρός ἅπας λέγω ὁ ῥήτωρ , ὅτι βούλομαι ἄν | ἕκαστος ὁ τίς δύναμαι συμπράτ - σῦς καί οὗτος σφεῖς ἐν ἅμιλλα γίγνομαι .
libanius.oratio-54 8
ὁ δ’ οὐδὲν τοιοῦτον , οὔτε μεῖζον οὔτε ἔλαττον . καίτοι χρῆν ἐπιστέλλοντά τε αὐτὸν πρὸς ἐμέ θεῖναί που τῆς ἐπιστολῆς τὸν ἄνθρωπον ἤ , εἰ μὴ τοῦτο , μετ’ ἐκείνην κελεῦσαι προσειπεῖν οὐ φανέντα τε ἐν τοῖς ἀπηντηκόσι ζητῆσαι πάλιν τε ἐν ταῖς δίκαις οὐ φανέντα ζητῆσαι . ἢ πολλῆς ἣν πραγματεί·ας ποῦ δὲ ὁ δεῖνα ; εἰπεῖν ; ἀλλ’ οὐδέ πρὸς αὐτὸν ἐμὲ μετὰ ταῦτα ῥῆμα τοιοῦτον οὐδέν .
Lemmas: ὁ δέ οὐδείς τοιοῦτος , οὔτε μέγας οὔτε μικρός . καίτοι χρή ἐπιστέλλω τε αὐτός πρός ἐγώ τίθημι ποῦ ὁ ἐπιστολή ὁ ἄνθρωπος ἤ , εἰμί μή οὗτος , μετά ἐκεῖνος κελεύω προσλέγω οὐ φαίνω τε ἐν ὁ ἀπαντάω ζητέω πάλιν τε ἐν ὁ δίκη οὐ φαίνω ζητέω . ἢ πολύς ὅς πραγματεία ποῦ δέ ὁ δεῖνα ; λέγω ; ἀλλά οὐδέ πρός αὐτός ἐγώ μετά οὗτος ῥῆμα τοιοῦτος οὐδείς .
libanius.oratio-54 9
ἐγὼ δὲ ἠξίουν καὶ πάντων ἀκουόντων εἴσω τε κεκλῆσθαι τὸν ἐξ ἐμοῦ καὶ εἰσελθόντα γε δευτέρᾳ κλήσει τῇ δι᾿ αὐτοῦ πλησίον αὐτῷ γενέσθαι καὶ συνα - ριστῆσαί τε καὶ συνδειπνῆσαι . οὐ γὰρ δὴ τοῦ πάντας ἑστιᾶν τοὺς συνδίκους ταῦτ’ ἂν εἶχεν | ἀνάγκην οὐ τῆς ἐκείνου τέχνης , τῆς δὲ πρὸς ἐμὲ τοῦ τιμήσειν εἰπόντος οἷς οὐκ ἄλλος ἐπαγγελίας τοῦτο πεποιηκυίας , ὥστε μὴ εἶναι μηδενὶ θαυμάζειν , εἰ παρὰ μηδενὸς ἄλλου γε ταῦτα ἀξιώσας ἔχειν νῦν ἠξίουν . 10 . Καίτοι , φησί , πέμψας ἠρόμην , ὅτῳ κωλύ - οιτο μὴ ποιεῖν τὸ τοῦ συνδίκου . οὐκ αὐτός γε ἔπεμψας . πόθεν ; οὐδ’ εἶχες ἐν τῇ ψυχῇ τοὔνομα οὐδὲ σὸν ἣν τὸ μὴ σόν . πῶς γὰρ σὸν ὃ μηδ’ ἐνεθυμήθης ; δῆλον δὲ ἐκεῖθεν · ἤδη διὰ πολλῶν ἥκων ἡμερῶν καὶ δικῶν καὶ πραγμάτων οὐκ ἤρου ταῦτα τὸν οὐ φαινό - μένον ἀφεὶς ἠρωτηκέναι , ἀλλά | τις ἀνὴρ τὸν διδάσκαλον αἰσχυνόμενος οἷς ἡμάρτανες εἶπεν ὡς δεῖ πέμπειν καὶ ταῦτα πυνθάνεσθαι , καὶ ὧς οὐκ ἄπεισι παρὰ σοῦ μὴ τοῦτο ποιήσαντος . ἔπεμπες οὑν οὐχ ἡδέως , τοῦτο δὲ τὸ τῶν ἠναγκασμένων .
Lemmas: ἐγώ δέ ἀξιόω καί πᾶς ἀκούω εἴσω τε καλέω ὁ ἐκ ἐγώ καί εἰσέρχομαι γε δεύτερος κλῆσις ὁ διά αὐτός πλησίος αὐτός γίγνομαι καί Σύνα - ριιστημι τε καί συνδειπνέω . οὐ γάρ δή ὁ πᾶς ἑστιάω ὁ σύνδικος αὐτός ἄν ἔχω | ἀνάγκη οὐ ὁ ἐκεῖνος τέχνη , ὁ δέ πρός ἐγώ ὁ τιμάω λέγω ὅς οὐ ἄλλος ἐπαγγελία οὗτος ποιέω , ὥστε μή ἔρχομαι μηδείς θαυμάζω , εἰμί παρά μηδείς ἄλλος γε οὗτος ἀξιόω ἔχω νῦν ἀξιόω . 10 . καίτοι , φημί , πέμπω ἔρομαι , ὅστις κωλυ - ἵημι μή ποιέω ὁ ὁ σύνδικος . οὐ αὐτός γε πέμπω . πόθεν ; οὐδέ ἔχω ἐν ὁ ψυχή ὄνομα οὐδέ σός ὅς ὁ μή σός . πῶς γάρ σός ὁ μηδέ ἐνθυμέομαι ; δῆλος δέ ἐκεῖθεν · ἤδη διά πολύς ἥκω ἡμέρα καί δίκη καί πρᾶγμα οὐ ἔρομαι οὗτος ὁ οὐ φαινό - μένω ἀφίημι ἐρωτάω , ἀλλά | τις ἀνήρ ὁ διδάσκαλος αἰσχύνω ὅς ἁμαρτάνω λέγω ὡς δέω πέμπω καί οὗτος πυνθάνομαι , καί ὅς οὐ ἀπέρχομαι παρά σύ μή οὗτος ποιέω . πέμπω ἐν οὐ ἡδύς , οὗτος δέ ὁ ὁ ἀναγκάζω .
libanius.oratio-54 11
ὡς δὴ ταῦθ’ οὕτω , σὺ κατά σαυτοῦ μάρτυς . ὧς γάρ οὐχ ὑπήκουσεν ἔχων μέν τινα καὶ παρὰ τοῦ σώματος πρό - φασιν , τὸ πλέον δὲ ἀθυμίας ποιούσης , οὐκ ἂν εἰπεῖν ἔχοις δευτέραν ἐρώτησιν ὑπὲρ τῶν αὐτῶν δι’ ἀνθρώ - που δευτέρου . 12 . Καίτοι , φησί , καὶ διὰ γραμμάτων ἐκά - λοῦν προσείων , ὥσπερ τινὰ θαλλόν , τὸ διὰ τῶν δικῶν χρυσίον καὶ ἅμα ἐρωτῶν , εἰ πλέον ἄλλοθεν παραπεσὸν | ὑπεροφθῆναι τὸν ἐντεῦθεν μισθὸν αἴτιον γεγένηται . τὸν αὐτὸν τοίνυν ἔχω λόγον κἀνταῦθα μετὰ τῆς ἴσης ἰσχύος τὸν ἔλεγχον φέροντα . οὐδὲ γάρ ταυτὶ γράμματα τοῦ πέμ - ψαντος ἣν , ἀλλὰ τοῦ πέμψαι πείσαντος .
Lemmas: ὡς δή αὐτός οὕτως , σύ κατά σεαυτοῦ μάρτυς . ὅς γάρ οὐ ὑπακούω ἔχω μέν τις καί παρά ὁ σῶμα πρό - φημί , ὁ πλείων δέ ἀθυμία ποιέω , οὐ ἄν λέγω ἔχω δεύτερος ἐρώτησις ὑπέρ ὁ αὐτός διά ἀνθρώ - ποῦ δεύτερος . 12 . καίτοι , φημί , καί διά γράμμα ἐπίτεξ - Λουν προσείω , ὥσπερ τις θαλλός , ὁ διά ὁ δίκη χρυσίον καί ἅμα ἐρωτάω , εἰμί πλείων ἄλλοθεν παραπίπτω | ὑπεροράω ὁ ἐντεῦθεν μισθός αἴτιος γίγνομαι . ὁ αὐτός τοίνυν ἔχω λόγος ἐνταῦθα μετά ὁ ἴσος ἰσχύς ὁ ἔλεγχος φέρω . οὐδέ γάρ οὗτος γράμμα ὁ πέμπω - ψαντος ὅς , ἀλλά ὁ πέμπω πείθω .
libanius.oratio-54 13
τίς δ’ οὗτος ἣν ; Ἡράκλειος ἣν ὁ ῥήτωρ γήμας μὲν ἐκ τοῦ ’κείνου γένους , ὁρῶν δὲ ἡμᾶς ἀμελουμένους , τὴν δ’ ἀμέλειαν ἐν ἀδοξίᾳ τὸν ἀμελοῦντα καθιστᾶσαν . δια - λεχθεὶς τοίνυν τινὶ τῶν ἔνδον καὶ τὸ πλῆθος εἰπὼν τῶν τὸ πρᾶγμα αἰτιωμένων καὶ ὡς οὐκ εἴη λόγος αὐτῷ πρὸς τοὺς ἐγκαλοῦντας , ἐξέβαλεν ἐξ αὐτοῦ τὰ μικρὰ ταῦτα ῥήματα .
Lemmas: τίς δέ οὗτος ὅς ; Ἡράκλειος ὅς ὁ ῥήτωρ γαμέω μέν ἐκ ὁ ἐκεῖνος γένος , ὁράω δέ ἐγώ ἀμελέω , ὁ δέ ἀμέλεια ἐν ἀδοξία ὁ ἀμελέω καθίστημι . δα - λέγω τοίνυν τις ὁ ἔνδον καί ὁ πλῆθος λέγω ὁ ὁ πρᾶγμα αἰτιάομαι καί ὡς οὐ εἰμί λόγος αὐτός πρός ὁ ἐγκαλέω , ἐκβάλλω ἐκ αὐτός ὁ μικρός οὗτος ῥῆμα .
libanius.oratio-54 14
καὶ τἀπὶ τούτοις πάλιν πιστοῦταί μοι τὸ ῥηθέν , ὡς ἄρα ἣν ὁ γράψας Ἡρά - κλειος . οὐχ ὑπακούσαντος γάρ τοῦ Κίμωνος δυνη - θέντος μαθεῖν ὅπως τοῦτο ἐπράχθη , οὔτε λύπην οὔτε ὀργὴν ἔδειξεν οὔτε ὡς οὐκ ἀνέξεται πεπλασμένης νόσου . χρῆν δὲ καλεῖν τε ἰατροὺς | καὶ πέμπειν ὧς τὸν ἄνδρα καὶ ζητεῖν , εἴθ’ ἑκὼν εἴτ᾿ ἄκων ἀπέστη τῶν δικῶν . καλὸν δὲ ἦν , οἶμαι , καὶ καταβοῆσαι καὶ ἀπειλῆσαι καὶ πληγῶν ἐγγύς . ἀπειλήσας γὰρ ἑκάστῳ ὁ φίλος ἐδείκνυτ’ ἂν καὶ ὁ δείσας ἐξ αὐτῶν τούτων κἄν ἔχαιρε τὴν εὔνοιαν τοῦ δικάζοντος θεώμενος ἐν οἷς ἐθορυβήθη . ἀλλ᾿ , οἶμαι , καλῶν εὔχετο μάταιον γενέσθαι τὴν κλῆσιν καὶ τοὺς ἀπεσταλμένους ἀπρά - κτους ἐπανελθεῖν , ὅπως τῷ μὲν καλεῖν χρηστὸς εἶναι δοκοῖ , κερδαίνοι αἶνοι δὲ καὶ διὰ τῶν δευτέρων οὐχ ὁρῶν ὃν οὐδὲ ἐβούλετο .
Lemmas: καί ἐπί οὗτος πάλιν πιστόω ἐγώ ὁ λέγω , ὡς ἄρα ὅς ὁ γράφω Ἡρά - κλείω . οὐ ὑπακούω γάρ ὁ Κίμων δύναμαι - τίθημι μανθάνω ὅπως οὗτος πράσσω , οὔτε λύπη οὔτε ὀργή δείκνυμι οὔτε ὡς οὐ ἀνέχω πλάσσω νόσος . χρή δέ καλέω τε ἰατρός | καί πέμπω ὅς ὁ ἀνήρ καί ζητέω , ἔτι ἑκών ἔτι ἀέκων ἀφίστημι ὁ δίκη . καλός δέ εἰμί , οἴομαι , καί καταβοάω καί ἀπειλέω καί πληγή ἐγγύς . ἀπειλέω γάρ ἕκαστος ὁ φίλος δείκνυμι ἄν καί ὁ δείδω ἐκ αὐτός οὗτος κἀν χαίρω ὁ εὔνοια ὁ δικάζω θεάομαι ἐν ὅς θορυβέω . ἀλλά , οἴομαι , καλός εὔχομαι μάταιος γίγνομαι ὁ κλῆσις καί ὁ ἀποστέλλω Ἄπρα - κτους ἐπανέρχομαι , ὅπως ὁ μέν καλέω χρηστός ἔρχομαι δοκέω , κερδαίνω αἶνος δέ καί διά ὁ δεύτερος οὐ ὁράω ὅς οὐδέ βούλομαι .
libanius.oratio-54 15
ἔτι τοίνυν ἐν εἰσφορῶν μνήμη τοῦ διακόνου φήσαντος ὀφείλειν τι Κίμωνα ψευσα - μένου , ἔκειτο γάρ , εἰπόντος δ’ οὖν τοὔνομα καὶ γενο - μένης τοιαύτης ἀνάγκης εἰς τὸ ποῦ δὲ οὗτος ; εἰ - πεῖν , | πῶς δ’ οὐκ ἀμύνει δικαζομένοις ; οὐδενὸς αὐτὸν ἀξιώσας ῥήματος ἐφ’ ἕτερον ᾤχετο . οὕτω σφόδρα ἐσκόπει , τί ἄν μοι ποιῶν χαρίσαιτο . 16 . Καὶ τί δεῖ θαυμάζειν , εἰ ἐν εἰσφορῶν λόγῳ ταῦτα πεπόνθαμεν ; χθὲς γὰρ ἔχειν μοι χάριν ὑπὲρ τοῦ παιδὸς λέγων ὧς ἐν οὐ πολλαῖς ἡμέραις πολύ προσλαβόντος . . . . . οὐδ᾿ ἐν τῷ αὐτοῦ παιδὶ τὸν ἐμὸν ἰδεῖν οὐδ’ ἐν τοῖς ἐκείνῳ παρ’ ἐμοῦ γενομένοις τὸ μηδέν τούτῳ παρ’ ἑαυτοῦ , δίκαιον εἶναι νομίζων τὰ αὐτοῦ ἐν τοῖς ἐμοῖς γίνεσθαι κρείττω , τὰ δὲ τοῖς αὑτοῦ χείρω .
Lemmas: ἔτι τοίνυν ἐν εἰσφορά μνήμη ὁ διάκονος φημί ὀφείλω τίς Κίμων ψεύδω - μένω , κεῖμαι γάρ , λέγω δέ οὖν ὄνομα καί γενο - μένω τοιοῦτος ἀνάγκη εἰς ὁ ποῦ δέ οὗτος ; εἰμί - πίνω , | πῶς δέ οὐ ἀμύνω δικάζω ; οὐδείς αὐτός ἀξιόω ῥῆμα ἐπί ἕτερος οἴχομαι . οὕτως σφόδρα σκοπέω , τίς ἄν ἐγώ ποιέω χαρίζω . 16 . καί τίς δέω θαυμάζω , εἰμί ἐν εἰσφορά λόγος οὗτος πάσχω ; χθές γάρ ἔχω ἐγώ χάρις ὑπέρ ὁ παῖς λέγω ὅς ἐν οὐ πολύς ἡμέρα πολύς προσλαμβάνω . . . . . οὐδέ ἐν ὁ αὐτός παῖς ὁ ἐμός ὁράω οὐδέ ἐν ὁ ἐκεῖνος παρά ἐγώ γίγνομαι ὁ μηδείς οὗτος παρά ἑαυτοῦ , δίκαιος ἔρχομαι νομίζω ὁ αὐτός ἐν ὁ ἐμός γίγνομαι ἀγαθός , ὁ δέ ὁ αὐτός χείρων .
libanius.oratio-54 17
πρὸς τοσοῦτον ἡμῖν ἤκει δικαι - οσύνης ὁ δικαστής . | ὃς οὐδὲ ἐκεῖνο δύναιτ’ ἂν εἰπεῖν · ἔχεις , ἄνθρωπε , μισθὸν τῶν ὑπὲρ τῶν λόγων πόνων εἰς μὲν τὴν χεῖρά σοι θέντος τοῦ παιδὸς στατῆρας , πρὸς δὲ τοῖς ποσὶν ἄργυρον τοῦ παιδαγωγοῦ . καίτοι μυρίους διδασκάλους παρὰ πολλῶν ἀρχόντων ὑπὲρ υἱέων μισθὸν ἴσμεν λαβόντας μεθ’ ἡδονῆς τῆς τῶν διδόντων εὐξαμένων , ὧς εἰκός , ἐν ἱεροῖς πολλάκις ἐλθεῖν ἐκεῖνον τὸν χρόνον ὃς αὐ - τοῖς τοῦτο ποιήσει τὸ ἀνάλωμα . ὁ δέ ἀντὶ τοῦ καὶ φεύγοντα τὸ λαβεῖν ἀναγκάσαι λαβεῖν . . . . . . ἀξιῶν καὶ τοῦτο τῆς ἀρχῆς ἀπολαύειν . 18 . Ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ χρυσὸν μηδ’ ἄργυρον , τῶν ἐν τῇ γῇ τῇ Τυρίων τρυγωμένων ἔπεμψέ τι καὶ τούτῳ με ἐδουλώσατο ; ἀλλ’ οὐδὲ κοτύλην οὔτ᾿ οἴνου οὔτ’ ἐλαίου . οὐκ ἂν οὖν εἰς τὸ μηκέτι ὀφείλειν | μοι τῷ δεδωκέναι μισθὸν καταφεύγοι . 19 . Ἀλλ’ ἔστι τὸ ὅλον μῖσος παλαιὸν τὸν μὲν ἄλλον χρόνον κρυπτόμενον , ἐν δὲ τῷ τῆς ἀρχῆς ἐκφανέν . ἢ πόθεν οὐκ ἐπετίμησεν οὐκ ἰόντι παρ’ αὐτὸν δι ὅσωνπερ παρά τοὺς ἄλλους ἡμερῶν οὐδ’ εἶπεν · ἀδι - κεῖς οὐ θαμίζων ἡμῖν , ἀλλὰ ποιῶν ὅσα πρὸς τοὺς οὐδὲν ἐοικότας μοι τά γε πρὸς σέ ; εἷπε μέν τοιοῦτον οὐδέν , ἡδέως δ’ ἄν , εἴπερ ἐξῆν , ὅτι σοι βέλτιον , ὦ γέρον , οἴκοι μένειν ἢ τοιαῦτα κινεῖσθαι .
Lemmas: πρός τοσοῦτος ἐγώ ἥκω δίκη - οσυνεος ὁ δικαστής . | ὅς οὐδέ ἐκεῖνος δύο ἄν λέγω · ἔχω , ἄνθρωπος , μισθός ὁ ὑπέρ ὁ λόγος πόνος εἰς μέν ὁ χείρ σύ τίθημι ὁ παῖς στατήρ , πρός δέ ὁ πούς ἄργυρος ὁ παιδαγωγός . καίτοι μυρίος διδάσκαλος παρά πολύς ἄρχων ὑπέρ υἱός μισθός οἶδα λαμβάνω μετά ἡδονή ὁ ὁ δίδωμι εὔχομαι , ὅς ἔοικα , ἐν ἱερός πολλάκις ἔρχομαι ἐκεῖνος ὁ χρόνος ὅς αὖος - ὁ οὗτος ποιέω ὁ ἀνάλωμα . ὁ δέ ἀντί ὁ καί φεύγω ὁ λαμβάνω ἀναγκάζω λαμβάνω . . . . . . ἄξιος καί οὗτος ὁ ἀρχή ἀπολαύω . 18 . ἀλλά εἰμί καί μή χρυσός μηδέ ἄργυρος , ὁ ἐν ὁ γῆ ὁ Τύριος τρυγάω πέμπω τίς καί οὗτος ἐγώ δουλόω ; ἀλλά οὐδέ κοτύλη οὔτε οἶνος οὔτε ἔλαιον . οὐ ἄν οὖν εἰς ὁ μηκέτι ὀφείλω | ἐγώ ὁ δίδωμι μισθός καταφεύγω . 19 . ἀλλά εἰμί ὁ ὅλος μῖσος παλαιός ὁ μέν ἄλλος χρόνος κρύπτω , ἐν δέ ὁ ὁ ἀρχή ἐκφαίνω . ἢ πόθεν οὐ ἐπιτιμάω οὐ ἔρχομαι παρά αὐτός διά ὁσώνπηρ παρά ὁ ἄλλος ἡμέρα οὐδέ λέγω · ἀς - ἐκεῖσε οὐ θαμίζω ἐγώ , ἀλλά ποιέω ὅσος πρός ὁ οὐδείς ἔοικα ἐγώ ὁ γε πρός σύ ; λέγω μέν τοιοῦτος οὐδείς , ἡδύς δέ ἄν , εἴπερ ἔξεστι , ὅτι σύ ἀγαθός , ὦ γέρων , οἴκοι μένω ἢ τοιοῦτος κινέω .
libanius.oratio-54 20
ἔδειξε δὲ οἷς ἄφωνος τὸ λυπήσειν εἶπε . τήν τε γὰρ | δόσιν τῶν στατήρων ἐπῆγε τῷ ποιητῇ τῷ τὸν ἡμέτερον χορὸν διὰ τῶν ἐπῶν ὑβρικότι φέρων αὖ μετὰ τὸν τύραννον τὰ αὐτά καὶ ἐπὶ τούτοις ἄγε ᾔδει μάλιστα κακῶς ἀκούοντα τῶν ἐπῶν , ἐν τού - τοις αὐτὸν ἔφασκεν αὑτὸν νενικηκέναι βλέπων εἰς ἐμὲ μόνον ἐν τοσούτοις τοῖς παρακαθημένοις , προκαλού - μενος εἰς . ἔριν ὧς εὐθὺς καταπαλαίσων .
Lemmas: δείκνυμι δέ ὅς ἄφωνος ὁ λυπέω λέγω . ὁ τε γάρ | δόσις ὁ στατήρ ἐπάγω ὁ ποιητής ὁ ὁ ἡμέτερος χορός διά ὁ ἔπος ὑβρίζω φέρω αὖ μετά ὁ τύραννος ὁ αὐτός καί ἐπί οὗτος ἄγω οἶδα μάλιστα κακῶς ἀκούω ὁ ἔπος , ἐν ὁ - ὁ αὐτός φάσκω ἑαυτοῦ νικάω βλέπω εἰς ἐγώ μόνος ἐν τοσοῦτος ὁ παρακάθημαι , προκαλέω - μένος εἰς . ἔρις ὅς εὐθύς καταπαλαίω .
libanius.oratio-54 21
εἶθ’ ὁ πάνυ βούλεσθαι φήσας ὑπὲρ πολλῶν πραγμάτων εἰ - πεῖν τέ τι πρὸς ἐμέ καὶ ἀκοῦσαι παρόντος οὐδενός , ἐπειδήπερ ἀνέστην ὡς οἰχησόμενος , μόνον οὐκ ἐώθει καὶ σχήματι καὶ βλέμματι καὶ τοῖς ἐν τῷ τοιούτῳ ῥήμασι τὴν ἐν τῷ θοἰμάτιόν με πρὸς τὸ δέον | ἄγειν μέλλησιν τὴν μικράν μεγάλην ἡγούμενος . ἐμὲ μὲν οὖν ἡδέως εἶδεν ἀπιόντα , τοὺς δ’ έφ’ ἅπερ αὐτῷ βούλεται συλλαμβάνοντας καθημένους ὁ φάσκων ἐν Φοινίκη πάνυ βούλεσθαι τὴν ἡμετέραν ἰδεῖν , οὐχ ἵνα τῶν ἄλλων ἀπολαύσειεν , ἀλλ’ ἴν ἐμοῦ . 22 . Τῆς αὐτῆς δὲ κἀκεῖνο ψυχῆς . εἶπέ τις Ἰου - λιανόν , τῶν δὲ τὴν βαρεῖαν ὑποστάντων λειτουργίαν ἀνὴρ τὴν διὰ τῶν ἀρμάτων καὶ τὸν ἀγρὸν αὐτῷ τὸν μόνον ὄντα ἀπέδοτο καὶ κατέστησεν ἐν θρήνῳ τὸν πατέρα συνεχεῖ πάνυ | πρεσβύτην ἥκοντα δι᾿ ἐτῶν ἑκατόν , τοῦτον δὴ τὸν Ἰουλιανὸν ἐπειδή τις εἶπεν ὧς Λουκιανὸν κομίζειν τά δόξαντα τῷ δικάζοντι , δεσμω - τηρίῳ παρέδωκεν οὐκ εἰσκαλέσας , οὐκ ἐξετάσας τὴν αἰτίαν , οὐκ ἔλεγχον ἀναμείνας , οὐκ εἰς ἀπολογίαν ἐξουσίαν δούς , ἀλλ’ ἀρκεῖν νομίσας εἰπεῖν τινα τῶν ἐκείνῳ δυσμενῶν , ὡς ἀδικεῖ . εἶτα δήσας εἴα δεδέσθαι καὶ οὔτε τῆς ἡμέρας πολύ τι μέρος ἀναλωθὲν οὔτε προσιοῦσα ἡ νὺξ οὔτε λαβοῦσα τέλος οὐθ’ ἡμέρα προσ - τεθεῖσα δευτέρα τὸ κακὸν ἔστησε καὶ ταῦτα ἀνθρώ - που συνήθους αὐτῷ καὶ ἀνυπόπτου πολλὰ ἐπὶ πολλοῖς γράφοντος λῆξαι συμβουλεύοντος ὧν οὐδὲ ἄρξασθαι χρῆν .
Lemmas: εἶτα ὁ πάνυ βούλομαι φημί ὑπέρ πολύς πρᾶγμα εἰμί - πίνω τε τίς πρός ἐγώ καί ἀκούω πάρειμι οὐδείς , ἐπεί ἀνίστημι ὡς οἴχομαι , μόνος οὐ ὠθέω καί σχῆμα καί βλέμμα καί ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος ῥῆμα ὁ ἐν ὁ ἱμάτιον ἐγώ πρός ὁ δέω | ἄγω μέλλησις ὁ μικρός μέγας ἡγέομαι . ἐγώ μέν οὖν ἡδύς ὁράω ἀπέρχομαι , ὁ δέ ἐπί ὅς αὐτός βούλομαι συλλαμβάνω κάθημαι ὁ φάσκω ἐν Φοινίκη πάνυ βούλομαι ὁ ἡμέτερος ὁράω , οὐ ἵνα ὁ ἄλλος ἀπολαύω , ἀλλά ἔρχομαι ἐγώ . 22 . ὁ αὐτηες͂ς δέ ἐͅκεῖνο ψυχή . λέγω τις ἰός - λιανός , ὁ δέ ὁ βαρύς ὑφίστημι λειτουργία ἀνήρ ὁ διά ὁ ἄρμα καί ὁ ἀγρός αὐτός ὁ μόνος εἰμί ἀποδίδωμι καί καθίστημι ἐν θρῆνος ὁ πατέρας συνεχής πάνυ | πρεσβύτης ἥκω διά ἔτος ἑκατόν , οὗτος δή ὁ Ἰουλιανός ἐπειδή τις λέγω ὅς Λουκιανός κομίζω ὁ δοκέω ὁ δικάζω , δεσμός - τήριον παραδίδωμι οὐ εἰσκαλέω , οὐ ἐξετάζω ὁ αἰτία , οὐ ἔλεγχος ἀναμένω , οὐ εἰς ἀπολογία ἐξουσία δίδωμι , ἀλλά ἀρκέω νομίζω λέγω τις ὁ ἐκεῖνος δυσμενής , ὡς ἀδικέω . εἶτα δέω ἐάω δέω καί οὔτε ὁ ἡμέρα πολύς τίς μέρος ἀναλίσκω οὔτε προσέρχομαι ὁ νύξ οὔτε λαμβάνω τέλος οὐ ἡμέρα προς - τίθημι δεύτερος ὁ κακός ἵστημι καί οὗτος ἀνθρώ - ποῦ συνήθης αὐτός καί ἀνύποπτος πολύς ἐπί πολύς γράφω λήγω συμβουλεύω ὅς οὐδέ ἄρχω χρή .
libanius.oratio-54 23
τῷ μὲν οὖν δοκεῖν ἒν σῶμα ἠδικεῖτο , τῇ δ᾿ ἀληθείᾳ μετά τοῦ σώματος οἱ νόμοι . οἳ ταῖς μὲν αἰτίαις ἕπεσθαι τὴν κρίσιν ἀξιοῦσι , τῷ δὲ ἐλέγχῳ τὴν δίκην , ὅταν τὰ παρὰ τοῦ διώκοντος κρατῇ τῶν παρὰ τοῦ φεύγοντος . νῦν δὲ οὐκ | ἐκράτει . πῶς γὰρ τῶν οὐδὲ εἰρημένων ; πῶς δ’ ἂν ὅ γε ἀπὼν ἔλεγεν ; εἶτα παρὼν κελευόμενος σιγᾶν ἡδίκητ’ ἄν , ἀπὼν δὲ ἐξελήλεγκτο ;
Lemmas: ὁ μέν οὖν δοκέω ἐν σῶμα ἀδικέω , ὁ δέ ἀλήθεια μετά ὁ σῶμα ὁ νόμος . ὅς ὁ μέν αἰτία ἕπομαι ὁ κρίσις ἀξιόω , ὁ δέ ἔλεγχος ὁ δίκη , ὅταν ὁ παρά ὁ διώκω κρατέω ὁ παρά ὁ φεύγω . νῦν δέ οὐ | κρατέω . πῶς γάρ ὁ οὐδέ λέγω ; πῶς δέ ἄν ὁ γε ἄπειμι λέγω ; εἶτα πάρειμι κελεύω σιγάω ἀδικέω ἄν , ἄπειμι δέ ἐξελέγχω ;
libanius.oratio-54 24
καὶ τὸ μέτρον δὲ αὐτὸ τῆς τιμωρίας σκεψώμεθα . δεσμὸς ἣν ἡ τιμωρία καὶ ἴδει κείμενον ἐν μέσῳ τῶν τὰ δεινότατα εἰργασμένων ταῖς τε ἐξ αὐτῶν ὀσμαῖς ἀπόλλυσθαι καὶ τοῖς τῶν ἁλύσεων κτύ - ποις καὶ δακρύειν τε αὐτὸν καὶ παρά τῶν οἰκείων ἀκούειν ὑπὲρ τῶν τῆς γυναικὸς οἰμωγῶν . βοὴ γὰρ οὐκ ἂν ἤρκεσεν οὐδὲ ἀπειλὴ καὶ τὸ | μὴ εἰσίτω τῆς βουλῆς εἰσιούσης . οἶδα δὲ ἔγωγε καὶ τὴν εἰς ἀργύριον ζημίαν ἧττον εἰς λύπην δεσμοῦ κεκριμένην παρά τοῖς εὑ φρονοῦσιν .
Lemmas: καί ὁ μέτρον δέ αὐτός ὁ τιμωρία σκοπέω . δεσμός ὅς ὁ τιμωρία καί ἶδος κεῖμαι ἐν μέσος ὁ ὁ δεινός ἐργάζομαι ὁ τε ἐκ αὐτός ὀσμή ἀπόλλυμι καί ὁ ὁ ἅλυσις τύ - πε καί δακρύω τε αὐτός καί παρά ὁ οἰκεῖος ἀκούω ὑπέρ ὁ ὁ γυνή οἰμωγή . βοή γάρ οὐ ἄν ἀρκέω οὐδέ ἀπειλή καί ὁ | μή εἰσέρχομαι ὁ βουλή εἰσέρχομαι . οἶδα δέ ἐγώ καί ὁ εἰς ἀργύριον ζημία κακός εἰς λύπη δεσμός κρίνω παρά ὁ ἕ φρονέω .
libanius.oratio-54 25
ἀλλὰ πάντως ἔδει δεθῆναι . καλῶς , ἀλλά μίαν ὥραν ἢ δύο ἢ , εἰ βούλει γε , δὶς τοσοῦτον , ὅπερ ἐπὶ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων , εἴ που συμβαίη παθεῖν τινα τῶν πολιτευομένων , καὶ μακρόν γε τὸ τοσοῦτον ἐδόκει , τὰ πολλὰ δὲ πρὸ τῶν δεσμῶν αἰ λύσεις τῶν κωλυόντων φθανόντων τὰς εἰς τὴν εἰρκτὴν εἰσόδους . 26 . Καὶ τουτὶ μὲν ἐπ’ ἀδικήμασιν , ἐνταῦθα δὲ τὶ ἂν εὕροι τις ; οὐδέν . εἰ γὰρ δὴ τὰ μάλιστα τῶν ἐν τῷ δικαστηρίῳ ῥηθέντων ἤ πραχθέντων μηνυτὴς οὗτος ἐγίγνετο πρὸς Λουκιανόν , οὐκ ἀπόρρητα ἐξέφερεν οὐδ’ ὅσα σεσιγῆσθαι χρῆν , ἀλλ’ ἃ | τῶν ὑπογραφέων ᾀδόντων ἐπὶ τῆς στοᾶς ἅπασιν ὑπῆρχεν εἰδέναι .
Lemmas: ἀλλά πάντως δέω δέω . καλός , ἀλλά εἷς ὥρα ἢ δύο ἢ , εἰμί βούλομαι γε , δίς τοσοῦτος , ὅς ἐπί ὁ ἔμπροσθεν χρόνος , εἰμί ποῦ συμβαίνω πάσχω τις ὁ πολιτεύω , καί μακρός γε ὁ τοσοῦτος δοκέω , ὁ πολύς δέ πρό ὁ δεσμός ὁ λύσις ὁ κωλύω φθάνω ὁ εἰς ὁ εἱρκτή εἴσοδος . 26 . καί οὗτος μέν ἐπί ἀδίκημα , ἐνταῦθα δέ τίς ἄν εὑρίσκω τις ; οὐδείς . εἰμί γάρ δή ὁ μάλιστα ὁ ἐν ὁ δικαστήριον λέγω ἤ πράσσω μηνυτής οὗτος γίγνομαι πρός Λουκιανός , οὐ ἀπόρρητος ἐκφέρω οὐδέ ὅσος σιγάω χρή , ἀλλά ὅς | ὁ ὑπογραφεύς ἀείδω ἐπί ὁ στοά ἅπας ὑπάρχω οἶδα .
libanius.oratio-54 27
καὶ ταῦτα ἐποίει καὶ παρέβαινε τοὺς νόμους οὐχ ὧς πονη - ρὸν μισῶν ἐκεῖνον οὐδ’ ὧς σκαιὸν εἰς τὰ δικαστήρια οὐδ᾿ ὡς εἰς αὐτὸν κακόν , ἀλλ’ ὧς εἰς ἐμὲ χρηστὸν καὶ νικῶντα τὴν τῶν οἰκετῶν θεραπείαν .
Lemmas: καί οὗτος ποιέω καί παραβαίνω ὁ νόμος οὐ ὅς πονέω - ἀντίμοιρος μισέω ἐκεῖνος οὐδέ ὅς σκαιός εἰς ὁ δικαστήριον οὐδέ ὡς εἰς αὐτός κακός , ἀλλά ὅς εἰς ἐγώ χρηστός καί νικάω ὁ ὁ οἰκέτης θεραπεία .
libanius.oratio-54 28
| δι᾿ ἢν , εἰ καὶ μὴ λίαν ἣν ἄμεμπτος , παρά γε τούτου τυγ - χάνειν ἣν δίκαιος ἐπιεικείας . ᾔδει γὰρ αὐτὸν συνόντα τε ἐμοὶ καὶ προνοίας ἀξιούμενον . καὶ ἣν καὶ τῶν εὖ τι πεποιηκότων αὐτόν , ὥστε μηδ᾿ εἰς ἄγνοιαν τῆς οὔσης αὐτῷ πρός με συνηθείας ἀναχωρεῖν . αὐτὸς γὰρ ἣν ὁ πρὶν ὑβρίζειν ἐμὲ τῆς βοηθείας ἢν ἐβοήθησεν αὐτῷ τὴν πρὸς ἐμὲ χάριν αἰτιώμενος , οὐ πρὸς ἕτερον , ἀλλὰ πρὸς αὐτὸν ἐμὲ ταῦτα λέγων . 29 . Καὶ μὴν καὶ Καλλίμαχον ἐν μὲν ταύτῃ | ζῶντα τῇ βουλῇ , παρενοχλούμενον δὲ ὑπὸ τῆς σεμνοτέρας , δεόμενον δὲ μὴ τοῦτο πάσχειν , οὐδὲ γὰρ τὸν νόμον κελεύειν , κύριος ὢν δι᾿ ἐπιστολῆς παῦσαι τὴν ἀδικίαν οὐκ ἐβουλήθη διά τὸ λίαν ἐμὲ βούλεσθαι . ἔστι γὰρ ὁ Καλλίμαχος οὗτος τῶν ἡμῖν τε πεπλησια - κότων καὶ πρὸς τῷ δύνασθαι λέγειν κατὰ τὸν τρόπον εὐδοκιμῶν . φεύγων οὖν οἷς εὐφραίνειν εἶχέ με , δι’ ὧν ᾔδει λυπήσων ἔπραξε . 30 . Καὶ τί ἂν δέοι περὶ ταῦτα διατρίβειν ; ἀλλὰ προσέπεσε μὲν ἡ περὶ τὰ ἄρθρα μοι νόσος καὶ φλέβα ἐτμήθην καὶ ὕπνος οὐδαμοῦ , κακὸν οὐκ ἔλαττον τῆς νόσου . καὶ τοῦτο αὐτὸς οὐκ ἠγνόει . πῶς γὰρ ὄντος τε αὐτῷ παρ’ ἐμοὶ κατὰ τοὺς λόγους υἱέος καὶ πολλῆς ἀνάγκης οὔσης ἐκείνῳ φράζειν πρὸς τοῦτον ἄττα πρα - χθείη καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ; οὐκοῦν ὁ μὲν εἶπεν ἂν τὴν τοῦ μηδὲν λαβεῖν αἰτίαν , ὁ δὲ ἤκουσε .
Lemmas: | διά εἄν , εἰμί καί μή λίαν εἰμί ἄμεμπτος , παρά γε οὗτος τυγ - χάσκω ὅς δίκαιος ἐπιείκεια . οἶδα γάρ αὐτός σύνειμι τε ἐγώ καί πρόνοια ἀξιόω . καί ὅς καί ὁ εὖ τίς ποιέω αὐτός , ὥστε μηδέ εἰς ἄγνοια ὁ σέω αὐτός πρός ἐγώ συνήθεια ἀναχωρέω . αὐτός γάρ ὅς ὁ πρίν ὑβρίζω ἐγώ ὁ βοήθεια εἄν βοηθέω αὐτός ὁ πρός ἐγώ χάρις αἰτιάομαι , οὐ πρός ἕτερος , ἀλλά πρός αὐτός ἐγώ οὗτος λέγω . 29 . καί μήν καί Καλλίμαχος ἐν μέν οὗτος | ζάω ὁ βουλή , παρενοχλέω δέ ὑπό ὁ σεμνός , δέω δέ μή οὗτος πάσχω , οὐδέ γάρ ὁ νόμος κελεύω , κύριος εἰμί διά ἐπιστολή παύω ὁ ἀδικία οὐ βούλομαι διά ὁ λίαν ἐγώ βούλομαι . εἰμί γάρ ὁ Καλλίμαχος οὗτος ὁ ἐγώ τε πλησίος - κότος καί πρός ὁ δύναμαι λέγω κατά ὁ τρόπος ευδοκιμώ . φεύγω οὖν ὅς εὐφραίνω ἔχω ἐγώ , διά ὅς οἶδα λυπέω πράσσω . 30 . καί τίς ἄν δέω περί οὗτος διατρίβω ; ἀλλά προσπίπτω μέν ὁ περί ὁ ἄρθρον ἐγώ νόσος καί φλέβα τέμνω καί ὕπνος οὐδαμοῦ , κακός οὐ μικρός ὁ νόσος . καί οὗτος αὐτός οὐ ἀγνοέω . πῶς γάρ εἰμί τε αὐτός παρά ἐγώ κατά ὁ λόγος υἱός καί πολύς ἀνάγκη σέω ἐκεῖνος φράζω πρός οὗτος τις ΠΡΑ - τίκτω κατά ἕκαστος ἡμέρα ; οὐκοῦν ὁ μέν λέγω ἄν ὁ ὁ μηδείς λαμβάνω αἰτία , ὁ δέ ἀκούω .
libanius.oratio-54 31
τίς οὖν ἀκούσας γεγένηται ; ἆρ’ ἐβόησε τὴν τῶν ἀλγούντων βοὴν καὶ τῶν ἡμεροδρόμων τὸν εἰσόμενον ἐν οἷς | εἴην ἔπεμψεν ; ἀλλ’ οὔτε τῶν ἄλλων οἰκετῶν οὗτος οὐδένα οὔθ᾿ οἳ φέρουσι τῷ παιδὶ τά βιβλί·α . τοσοῦτον ἀπέσχε τὸν παιδαγωγόν . ἀλλ’ ἡ μὲν νόσος ἔδωκεν ἐπὶ τοὺς λόγους ἐπανελθεῖν ὀγδόης διηκούσης ἡμέρας , ὁ δέ ἣν οὐδὲν βελτίων , ἀλλ’ οὐδ’ αὐτοῦ τοῦ πάλιν ἐν συνουσίαις ἡμᾶς εἶναι τὸν ὧς συνήδοιτο ἐροῦντα ἔπεμψε . 32 . Θεωρείσθω δὴ κἀκ τῶν δευτέρων . τίνα δὴ ταῦτά ἐστι τὰ δεύτερα ; κατείληπτο μὲν ἡ δεξιά μοι χεὶρ ὑπὸ τῆς αὐτῆς νόσου μᾶλλον ἢ πρότερον , ὥστε τοῦ πειρᾶσθαί μοι βοηθεῖν ἀποστάντας τοὺς ἰατροὺς βλέποντας εἰς ἀλλήλους ἀθυμεῖν , ὁ δ’ ἤδει μὲν οὗ κακῶν ἣν , ὥσπερ πρότερον , | ἔπεμψε δὲ οὐδένα . τῶν δὲ αὐτῷ χρωμένων αἰτιωμένων τε καὶ λεγόντων αὐτὸν ἀδικεῖν τοιοῦτον ἐν τοιούτοις φαινόμενον ὠθού - μενος καὶ νυττόμενος ἔπραξεν ἃ οὐκ ἐβούλετο . πέμπει τὸν υἱὸν πάντα ἐροῦντα μᾶλλον ἢ ἃ τοῖς παροῦσι συνέβαινεν . ἔπειτα οὔθ’ ὁ παῖς ἧκεν οὔθ’ ὧν ἐστι τὸ τρέχειν .
Lemmas: τίς οὖν ἀκούω γίγνομαι ; ἆρα βοάω ὁ ὁ ἀλγέω βοή καί ὁ ἡμεροδρόμης ὁ οἶδα ἐν ὅς | εἰμί πέμπω ; ἀλλά οὔτε ὁ ἄλλος οἰκέτης οὗτος οὐδείς οὔτε ὅς φέρω ὁ παῖς ὁ βιβλί·α . τοσοῦτος ἀπέχω ὁ παιδαγωγός . ἀλλά ὁ μέν νόσος δίδωμι ἐπί ὁ λόγος ἐπανέρχομαι ὄγδοος διήκω ἡμέρα , ὁ δέ ὅς οὐδείς ἀγαθός , ἀλλά οὐδέ αὐτός ὁ πάλιν ἐν συνουσία ἐγώ ἔρχομαι ὁ ὅς συνήδομαι λέγω πέμπω . 32 . θεωρέω δή ἐκ ὁ δεύτερος . τίς δή οὗτος εἰμί ὁ δεύτερος ; καταλαμβάνω μέν ὁ δεξιός ἐγώ χείρ ὑπό ὁ αὐτηες͂ς νόσος μᾶλλον ἢ πρότερος , ὥστε ὁ πειράω ἐγώ βοηθέω ἀφίστημι ὁ ἰατρός βλέπω εἰς ἀλλήλων ἀθυμέω , ὁ δέ οἶδα μέν ὅς κακός ὅς , ὥσπερ πρότερος , | πέμπω δέ οὐδείς . ὁ δέ αὐτός χράω αἰτιάομαι τε καί λέγω αὐτός ἀδικέω τοιοῦτος ἐν τοιοῦτος φαίνω ὠθέω - μένος καί νύσσω πράσσω ὅς οὐ βούλομαι . πέμπω ὁ υἱός πᾶς λέγω μᾶλλον ἢ ὅς ὁ πάρειμι συμβαίνω . ἔπειτα οὔτε ὁ παῖς ἥκω οὔτε ὅς εἰμί ὁ τρέχω .
libanius.oratio-54 33
καίτοι πρός γε τῶν ἄλλων πολλοὺς πολλοὶ πόδες ἤνεγκον καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καλούν - των τε ὁμοῦ καὶ τὸ μὴ ἥκειν αἰτιωμένων , καὶ ταῦτ’ οὐκ ἐποίει μικροτέραν τὴν ἀρχήν , εἰ δ’ ὧς ἐμέ τις ἀπεστάλη , καταβέβλητ’ ἂν εὐθὺς καὶ καταπεπάτητο καὶ οὐκ ἂν ἣν οὗπερ ἣν . 34 . Καίτοι φησίν · αὐτὸς ἐλθεῖν ὧς σὲ βουλη - θεὶς ἐκωλύθην ὑπὸ σοῦ . ὁ δ’ οὐκ ἠβουλήθη μέν , ἔφη δέ . καὶ τοῦ γε μὴ βεβουλῆσθαι μαρτύρια τά παραλελειμμένα πολλᾷ γε ὄντα ἐλάττονα . ὁ γὰρ οὐδ’ ἐκείνων ἄξιόν με νομίσας πῶς ἂν τηλικούτων ; πολλά - κις | τοίνυν εἰς ἱππόδρομον ἰὼν ἐπὶ τὰς τῶν ἀρμάτων ἁμίλλας παριὼν τὰς ἐμάς θύρας καὶ ἄμα βλέπων τὴν ὑπὲρ τῶν κιόνων ὀροφὴν εἰδώς με κεί - μένον καὶ στένοντα καὶ σιτίων καὶ τῶν ἐμοὶ φιλτάτων ἀποκεκλεισμένον , λόγων , οὐκ ἠξίωσεν ἐρωτήματος πρέ - ποντος ἀνδρὶ φίλῳ περὶ φίλου οὐδ’ ἀκοῦσαί τι κάλλιον εὔξατο . καίτοι διὰ πέντε βημάτων ἣν ἂν εἰς ἐμοῦ . ἀλλ’ οὐκ ἐβούλετο τοῦτο εἰδέναι τὴν πόλιν οὐδὲ ἔπεμ - ψεν οὔτε τι οὔτε τινὰ τῶν τιμιωτέρων οὔθ’ οἷς ἐν χερσὶν αἰ μάστιγες .
Lemmas: καίτοι πρός γε ὁ ἄλλος πολύς πολύς πούς φέρω κατά ἕκαστος ἡμέρα καλέω - ὁ τε ὁμοῦ καί ὁ μή ἥκω αἰτιάομαι , καί αὐτός οὐ ποιέω μικρός ὁ ἀρχή , εἰμί δέ ὅς ἐγώ τις ἀποστέλλω , καταβάλλω ἄν εὐθύς καί καταπατέω καί οὐ ἄν εἰμί οὗπερ ὅς . 34 . καίτοι φημί · αὐτός ἔρχομαι ὅς σύ βούλομαι - τίθημι κωλύω ὑπό σύ . ὁ δέ οὐ βούλομαι μέν , φημί δέ . καί ὁ γε μή βούλομαι μαρτύριον ὁ παραλείπω πολύς γε εἰμί μικρός . ὁ γάρ οὐδέ ἐκεῖνος ἄξιος ἐγώ νομίζω πῶς ἄν τηλικοῦτος ; πολύς - κίς | τοίνυν εἰς ἱππόδρομος ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁ ἄρμα ἅμιλλα παρέρχομαι ὁ ἐμός θύρα καί ἄμη βλέπω ὁ ὑπέρ ὁ κίων ὀροφή οἶδα ἐγώ εκεί - μένω καί στένω καί σιτίον καί ὁ ἐγώ φίλος ἀποκλείω , λόγος , οὐ ἀξιόω ἐρώτημα πρώ - πόντος ἀνήρ φίλος περί φίλος οὐδέ ἀκούω τίς καλός εὔχομαι . καίτοι διά πέντε βῆμα ὅς ἄν εἰμί ἐγώ . ἀλλά οὐ βούλομαι οὗτος οἶδα ὁ πόλις οὐδέ πέμπω - ψε οὔτε τίς οὔτε τις ὁ τίμιος οὔτε ὅς ἐν χείρ ὁ μάστιξ .
libanius.oratio-54 35
τρεῖς | τοίνυν ἡμέρας διαλιπὼν πέμπει γραμματεῖον τῶν ἐλεφαντίνων ἀξιῶν τοῦ βαδίζειν ὧς ἐμέ δοθῆναί οἱ τὴν ἐξουσίαν , εἰδὼς μέν , ὧς οὐκ ἐπιτρέψω , τὴν δέ τοῦ βεβουλῆσθαι τοῦτο δόξαν ἔχειν ἐθέλων . ἐγὼ δὲ οὔτ’ ἠγνόουν ἃ φρονοῖ καὶ μένων ἐν τοῖς ἐμαυτοῦ κανόσιν οὐκ ἐπέτρεπον .
Lemmas: τρεῖς | τοίνυν ἡμέρα διαλείπω πέμπω γραμματεῖον ὁ ἐλεφάντινος ἄξιος ὁ βαδίζω ὅς ἐγώ δίδωμι ἕ ὁ ἐξουσία , οἶδα μέν , ὅς οὐ ἐπιτρέπω , ὁ δέ ὁ βούλομαι οὗτος δόξα ἔχω ἐθέλω . ἐγώ δέ οὔτε ἀγνοέω ὅς φρονέω καί μένω ἐν ὁ ἐμαυτοῦ κανών οὐ ἐπιτρέπω .
libanius.oratio-54 36
ἐκεῖνο μέντοι γε οὐκ ἠγνόουν , ὡς οὐδέ καλοῦντος ἧκεν ἄν . εἰ γὰρ ἐβούλετο , τί τοιαῦτα γράφειν ἔδει ; τί δ’ ὧν ἣν κύριος , ταῦτα παρ’ ἐμοῦ ζητεῖν ἀκούειν , εἰ τοῦτο αὐτῷ ποιητέον ; ἢ δέος ἦν μὴ τῶν τοῦ θυρω - ροῦ χειρῶν ἡττηθῶσιν αἱ τῶν ἐκείνου στρατιωτῶν ; | ἤδει Μουσήλιος ἢν ἰχῶ πρὸς τὰ τοιαῦτα γνώμην καὶ ὡς βαρύ μοι τὸ τοῖς τοιούτοις τιμᾶσθαι . ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν προειπὼν ἧκεν ἔργοις ἀντὶ ῥημάτων χρησάμενος . ἐβούλετο γὰρ ἐλθεῖν , οὐκ ἔφασκε βούλεσθαι .
Lemmas: ἐκεῖνος μέντοι γε οὐ ἀγνοέω , ὡς οὐδέ καλέω ἥκω ἄν . εἰμί γάρ βούλομαι , τίς τοιοῦτος γράφω δέω ; τίς δέ ὅς ὅς κύριος , οὗτος παρά ἐγώ ζητέω ἀκούω , εἰμί οὗτος αὐτός ποιέω ; ἢ δέος εἰμί μή ὁ ὁ Θυρώ - ῥόος χείρ ἡσσάομαι ὁ ὁ ἐκεῖνος στρατιώτης ; | οἶδα Μουσήλιος εἄν ἰχώρ πρός ὁ τοιοῦτος γνώμη καί ὡς βαρύς ἐγώ ὁ ὁ τοιοῦτος τιμάω . ἀλλά ὅμως οὐδείς προλέγω ἥκω ἔργον ἀντί ῥῆμα χράω . βούλομαι γάρ ἔρχομαι , οὐ φάσκω βούλομαι .
libanius.oratio-54 40
ἀλλ’ ὅμως ἀξιοῖ δοκεῖν ταῖς εἰς ἐμέ τιμαῖς νενικηκέναι τὰ παρά τῶν ἔμπροσθεν γεγενημένα . ἀλλ’ οὐκ ἐᾷ ᾿Ρωμύλος πάλιν σῖτον πέμπειν ἐπὶ νεῶν ἀναγκαζόμενος , ὂν οὐκ ἐνῆν ἐκ τῆς ἐπικειμένης πενίας . καίτοι σαφῶς ἢκου - σεν , ὧς ἡ περὶ τοῦτο ἀνάγκη τὸν μὲν σῖτον οὐδὲν μᾶλλον πέμψει , ἄξει δ’ ἐμὲ μετ’ ἀτιμίας μεγίστης εἰς Ἰταλίαν συκοφαντούμενον , ὧς ἄρα κινοίην μαντικὴν ἐπὶ τὸν βασιλέως οἶκον εἰδέναι βουλόμενος ἃ δίκαιον | ἣν ἀγνοεῖν . καὶ προσετίθει , ὡς , εἰ καὶ σωθείην , τό γε τῆς ὁδοῦ δεινότερον ἐμοὶ θανάτου .
Lemmas: ἀλλά ὅμως ἀξιόω δοκέω ὁ εἰς ἐγώ τιμή νικάω ὁ παρά ὁ ἔμπροσθεν γίγνομαι . ἀλλά οὐ ἐάω Ρωμύλος πάλιν σῖτος πέμπω ἐπί νέος ἀναγκάζω , εἰμί οὐ ἔνειμι ἐκ ὁ ἐπίκειμαι πενία . καίτοι σαφής ἀκούω - Σεν , ὅς ὁ περί οὗτος ἀνάγκη ὁ μέν σῖτος οὐδείς μᾶλλον πέμπω , ἄγω δέ ἐγώ μετά ἀτιμία μέγας εἰς Ἰταλία συκοφαντέω , ὅς ἄρα κινέω μαντικός ἐπί ὁ βασιλεύς οἶκος οἶδα βούλομαι ὅς δίκαιος | ὅς ἀγνοέω . καί προστίθημι , ὡς , εἰμί καί σῴζω , ὁ γε ὁ ὁδός δεινός ἐγώ θάνατος .
libanius.oratio-54 41
ἠξίουν τοίνυν αὐτὸν ἀκολουθῆσαι παραδείγμασιν , ὅσοι τὸν Ῥωμύλον ἀφεῖσαν διὰ τὴν ἄγαν πενίαν . ὁ δὲ μόλις εἴξας καὶ στήσας βίᾳ τὴν εἴσπραξιν καὶ παύσας τὰς ἀνάγκας αὖθις περιέθηκεν εὐθὺς τῆς ὑστεραίας ὥσπερ συμβούλῳ τῇ νυκτὶ χρησάμενος . καὶ ἣν τὰ δεύτερα τῶν προτέρων πολλῷ χαλεπώτερα . τὰ μέν γάρ ἣν ἀπειλὰς ἀκούειν ὑπηρετῶν , τὰ δ’ ἐν τῷ δικαστηρίῳ τε ἑστάναι καὶ ταῖς βοαῖς τοῦ δικαστοῦ βάλλεσθαι καὶ τὸ μετάφρενον ἔχειν ὑπὸ χερσὶ τῶν βασανιστῶν . 42 . Ἕτερον δέ γε πρὸ τοῦδε , ἐν ᾧ πάλιν οἱ βασα - νισταί . μῖμός τις εἶναι φοβερὸς βουλόμενος τοῖς τὰ λάχανα πωλοῦσιν , ὅπως αἰτῶν ἀργύριον λαμβάνοι , ῥῆμά τι κακόηθες ἐπ’ αὐτοὺς ἀφῆκεν . ὁ δὲ διδασκάλῳ περὶ τούτων ὧσπερ ἐνὶ τῶν καλῶν κἀγαθῶν τῷ κατα - πτύστῳ μίμῳ χρησάμενος θήραν νυκτὸς τῶν ταῦτα πωλούντων ἐποιήσατο τὸ σείειν | τοῖς στρατιώταις ἐκδούς . τοῦ δὲ ἐπιστατοῦντος αὐτοῖς , ἀνδρὸς πολι - τευομένου , καλοῦντός με ἐπὶ συμμαχίαν ἧκον . πῶς δέ οὐκ ἔμελλον οὔτε ἀδικημάτων ὄντων εἴτε τι καὶ μικρὸν ἡμάρτανον , τοῦ καιροῦ τὴν αἰτίαν ἔχοντος ;
Lemmas: ἀξιόω τοίνυν αὐτός ἀκολουθέω παράδειγμα , ὅσος ὁ Ῥωμύλος ἀφίημι διά ὁ ἄγαν πενία . ὁ δέ μόλις εἴκω καί ἵστημι βία ὁ εἴσπραξις καί παύω ὁ ἀνάγκη αὖθις περιτίθημι εὐθύς ὁ ὑστεραῖος ὥσπερ σύμβουλος ὁ νύξ χράω . καί ὅς ὁ δεύτερος ὁ πρότερος πολύς χαλεπός . ὁ μέν γάρ ὅς ἀπειλή ἀκούω ὑπηρετέω , ὁ δέ ἐν ὁ δικαστήριον τε ἵστημι καί ὁ βοή ὁ δικαστής βάλλω καί ὁ μετάφρενον ἔχω ὑπό χείρ ὁ βασανιστής . 42 . ἕτερος δέ γε πρό ὅδε , ἐν ὅς πάλιν ὁ βαίνω - νιειμι . μῖμος τις ἔρχομαι φοβερός βούλομαι ὁ ὁ λάχανον πωλέω , ὅπως αἰτέω ἀργύριον λαμβάνω , ῥῆμα τίς κακοήθης ἐπί αὐτός ἀφίημι . ὁ δέ διδάσκαλος περί οὗτος ὡς ἐν ὁ καλός ἀγαθός ὁ κατά - φτύνω μῖμος χράω θήρα νύξ ὁ οὗτος πωλέω ποιέω ὁ σείω | ὁ στρατιώτης ἐκδίδωμι . ὁ δέ ἐπιστατέω αὐτός , ἀνήρ πόλις - τευομενω , καλέω ἐγώ ἐπί συμμαχία ἔκω . πῶς δέ οὐ μέλλω οὔτε ἀδίκημα εἰμί εἴτε τίς καί μικρός ἁμαρτάνω , ὁ καιρός ὁ αἰτία ἔχω ;
libanius.oratio-54 43
ἤλπιζον μέν οὖν οἱ περὶ τὰς θύρας φανέντα με μόνον παύσειν εὐθέως τὸ φοβοῦν , ὁ δ’ ἔνδον ὄντος ἤδη εἰσάγει μέν τὸν πολιτευόμενον ὑπὸ φωνῶν αἳ τὴν καρδίαν σείουσι . καὶ πάλιν αἰ δεξιαὶ τοῖς βασανι - σταῖς ὑπέρ αὐχένος . καινὸν μέν τι τοῦτο καὶ πρῶτον ὑπὸ σοῦ γενόμενον , εἴ τις ἕτερος βοηθήσων ἀφῖκτο , ἀλλ’ ὁ τὴν ὀργὴν πεποιηκὼς ἣν ὁ τιμώμενος ἐγώ . οὗ παρακαθημένου στήθη τε καὶ ὤμους καὶ νῶτα καὶ γαστέρας ἀνθρώπων | ταλαιπώρων ἐδείκνυες , ἴνα δὲ σφῶν ὑποθεὶς μάστιξιν ἔξαινες , ὃ ἐμοὶ κἀν ὀνεί - ρασιν ἀφόρητον , ὥστ᾿ ἰλιγγιῶν τῇ καρδίᾳ πηδώσῃ τὴν δεξιὰν προσῆγον .
Lemmas: ἐλπίζω μέν οὖν ὁ περί ὁ θύρα φαίνω ἐγώ μόνος παύω εὐθύς ὁ φοβέω , ὁ δέ ἔνδον εἰμί ἤδη εἰσάγω μέν ὁ πολιτεύω ὑπό φωνή ὅς ὁ καρδία σείω . καί πάλιν ὁ δεξιά ὁ βάσανος - σταῖς ὑπέρ αὐχήν . καινός μέν τίς οὗτος καί πρῶτος ὑπό σύ γίγνομαι , εἰμί τις ἕτερος βοηθέω ἀφικνέομαι , ἀλλά ὁ ὁ ὀργή ποιέω ὅς ὁ τιμάω ἐγώ . ὅς παρακαθήμενος στῆθος τε καί ὦμος καί νῶτον καί γαστήρ ἄνθρωπος | ταλαίπωρος δείκνυμι , ἵνα δέ σφεῖς ὑποτίθημι μάστιξ ξαίνω , ὁ ἐγώ ἐν ὀνέω - Ράσιν ἀφόρητος , ὥστε ἰλιγγιάω ὁ καρδία πηδάω ὁ δεξιά προσάγω .
libanius.oratio-54 50
τρίτος οὗτος ἧκεν ἐπὶ τὰ κεκριμένα κὰτ οὐδεμίαν τοῦτό γε ἐξουσίαν ποιῶν , ὥσπερ οὐδ’ ὁ δεύτερος . οἱ δ’ εἶναί | μέ τι παρ’ αὐτῷ νομί - ζοντες ὧν ἐπὶ τὰ σώματα ἐβάδιζεν ἐλθόντες ἱκέτευον ἐμέ , τοῦτον δέ εὐθὺς ἐγώ . ὁ δὲ τραγῳδεῖ τε τὴν διορυχὴν καὶ τὰ πραχθέντα τοῖς ἀνδράσι καὶ ὧς ἀσελ - γαίνοιεν γράμμασιν ἐκεῖνοι καὶ ὡς πραχθείη τοῖς κατα - ράτοις ὑπὸ τῶν φυλάκων ὁ δρασμός . τῆς οὖν ἐμῆς ἀδυναμίας ἐξελεγχομένης καταφεύγουσιν ἐφ’ ἕτερον . ᾧ πολλῶν οὐκ ἐδέησε ῥημάτων καὶ ὁ τε φόβος ἐλέλυτο οἵ τε λῃσταὶ τῶν φυλάκων εἰδότων οὐδὲν σφᾶς αὐ - τοὺς ἀπηλλάχεσαν . 51 . Ἀλλ’ ὅμως μέγαν με πεποιηκέναι φησί . ποῦ ποτε ; | ὅτε Μόνιμον τὸν πολιτευόμενον , τὸν ἐμὸν " ὁμιλητήν , τὸν ὁμιλητοῦ πατέρα ταῖς διὰ τοῦ μολύβδου πληγαῖς ἀπώλλυ ; τούτοις οὖν με μέγαν καὶ ζηλωτὸν ἐποίεις ἐπ’ ἐμῇ λύπῃ πληγαῖς χρώμενος . ὧν οὐ δεῖν καθαρά τηρεῖν τὰ σώματα τῶν πολιτευομένων . ἐφ’ αἷς ἐγὼ συγκεκαλυμμένος ἀπῄειν αὐτὸς ἡγούμενος εἰλη - φέναι τὰς πληγάς , εἰ καὶ Μόνιμος ἣν ὁ κομισθεὶς ὑπὸ τῶν ἰατρῶν ἐπὶ τὸ βαλανεῖον . οὐ δεῖ δὴ συμμάχου τοῖς τά τοιαῦτα ἰωμένοις . 52 . Νὴ Δί’ , ἀλλ’ ἐν τοῖς πρὸς Εὐσέβιον τὸν σοφιστήν , τὸν οὐχ ἧττον ἄξιον ἡγῶ καλεῖσθαι σοφιστήν , ὑπέρ τῶν εἰς Μόνιμον ἀπολελόγηται . ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ κακῶς εἶχεν αὐτῷ τὰ πρὸς ἐκεῖνον , τού - τοις ἂν ἐδείκνυ τὴν ὕβριν κινῶν μέν ὑπάρχου γνώ - μὴν , τὰ δ’ εἰληφότα τέλος εἰς | ἀρχὴν αὖθις ἀνάγων , παρακαλῶν δέ πρὸς μάχην ὑπὲρ τῶν ἤκιστα δεομένων ἀγῶνος . καίτοι γραμμάτων ἔδει τῶν σεμνο - τέρων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν , εἶτ’ ἐμὲ περὶ τῆς ἐν Εὐσεβίῳ δυνάμεως ἐρέσθαι , εἶτ’ ἐκείνους , εἰ μὴ συνίσασιν αὐτοῖς γεγραφόσι περὶ αὐτοῦ τέτταρα ψη - φίσματα .
Lemmas: τρίτος οὗτος ἥκω ἐπί ὁ κρίνω κατά οὐδείς τούτος γε ἐξουσία ποιέω , ὥσπερ οὐδέ ὁ δεύτερος . ὁ δέ εἰμί | ἐγώ τίς παρά αὐτός νωμι - ζῶ ὅς ἐπί ὁ σῶμα βαδίζω ἔρχομαι ἱκετεύω ἐγώ , οὗτος δέ εὐθύς ἐγώ . ὁ δέ τραγῳδέω τε ὁ διορυχή καί ὁ πράσσω ὁ ἀνήρ καί ὅς ασελʹ - γαινεος γράμμα ἐκεῖνος καί ὡς πράσσω ὁ κατά - ῥάτος ὑπό ὁ φύλαξ ὁ δρασμός . ὁ οὖν ἐμός ἀδυναμία ἐξελέγχω καταφεύγω ἐπί ἕτερος . ὅς πολύς οὐ δέω ῥῆμα καί ὁ τε φόβος λύω ὁ τε λῃστής ὁ φύλαξ οἶδα οὐδείς σφεῖς αὖος - ὁ ἀπαλλάσσω . 51 . ἀλλά ὅμως μέγας ἐγώ ποιέω φημί . ποῦ ποτέ ; | ὅτε Μόνιμος ὁ πολιτεύω , ὁ ἐμός " ὁμιλητής , ὁ ὁμιλητής πατέρας ὁ διά ὁ μόλυβδος πληγή ἀπόλλυμι ; οὗτος οὖν ἐγώ μέγας καί ζηλωτός ποιέω ἐπί ἐμός λύπη πληγή Χράομαι . ὅς οὐ δεῖ καθαρός τηρέω ὁ σῶμα ὁ πολιτεύω . ἐπί ὅς ἐγώ συγκαλύπτω ἀπέρχομαι αὐτός ἡγέομαι εἴλω - φημί ὁ πληγή , εἰμί καί Μόνιμος ὅς ὁ κομίζω ὑπό ὁ ἰατρός ἐπί ὁ βαλανεῖον . οὐ δέω δή σύμμαχος ὁ ὁ τοιοῦτος ἰάομαι . 52 . νή διά , ἀλλά ἐν ὁ πρός Εὐσέβιος ὁ σοφιστής , ὁ οὐ κακός ἄξιος ἡγός καλέω σοφιστής , ὑπέρ ὁ εἰς Μόνιμος ἀπολογέομαι . ἀλλά εἰμί καί μή κακῶς ἔχω αὐτός ὁ πρός ἐκεῖνος , ὁ - ὁ ἄν δείκνυμι ὁ ὕβρις κινέω μέν ὕπαρχος γιγνώσκω - μήν , ὁ δέ λαμβάνω τέλος εἰς | ἀρχή αὖθις ἀνάγω , παρακαλέω δέ πρός μάχη ὑπέρ ὁ ἤκιστος δέω ἀγών . καίτοι γράμμα δέω ὁ σεμνός - τέρος ποιέω ὁ ἀνάγνωσις , εἶτα ἐγώ περί ὁ ἐν Εὐσέβιος δύναμις ἔρομαι , εἶτα ἐκεῖνος , εἰμί μή σύνοιδα αὐτός γράφω περί αὐτός τέσσαρες ψάω - φίσματα .
libanius.oratio-54 53
τί οὖν αὐτοὺς ἔδει διδάσκειν , ἀφ’ ὧν ἐκκρούσειν ἔμελλον τὸ περὶ τούτων πέρας ; τί δὲ ποιεῖν καταγέλαστον ἐμέ τε καὶ ἐκεῖνον ; ἢ τοῦτ’ αὐτὸ καὶ τὸ κατασκευαζόμενον ἣν γενέσθαι καταγελάστους ἡμᾶς ; τοῦτ’ οὖν τιμὴν ποιήσεταί τις ; τί δέ , ἐκεῖνο τιμὴν τὸ μετὰ χλευασίας ἐκβάλλειν με τοῦ δικαστηρίου ;
Lemmas: τίς οὖν αὐτός δέω διδάσκω , ἀπό ὅς ἐκκρούω μέλλω ὁ περί οὗτος πέρας ; τίς δέ ποιέω καταγέλαστος ἐγώ τε καί ἐκεῖνος ; ἢ οὗτος αὐτός καί ὁ κατασκευάζω ὅς γίγνομαι καταγέλαστος ἐγώ ; οὗτος οὖν τιμή ποιέω τις ; τίς δέ , ἐκεῖνος τιμή ὁ μετά χλευασία ἐκβάλλω ἐγώ ὁ δικαστήριον ;
libanius.oratio-54 54
ἐβούλετο μὲν | γὰρ ἀπελθεῖν με ὧς ἂν οὐχ ἡδέως ὁρῶν , φυγὼν δὲ τὸ διαρρήδην εἰπεῖν , ὧς ἀπ - ελθὼν χαριοῦμαι , τὴν ὁδὸν προστησάμενος καὶ τὸ αὐτίκα ἅψασθαι τοῦ πράγματος ἐμὲ μὲν ἤπειξε καλέσαι χεῖρας αἵ με διεξοίσουσι , καὶ ἣν ἔξω τῶν πυλῶν τιμᾶν αὐτὸν ἀξιῶν οἷς ἐν τῷ τοιούτῳ νόμος . ὁ δὲ ἠρίστα μένων καὶ πιὼν ἐκάθευδεν . ἐγὼ δ’ ἔκαμνον , ὁ δ’ Ἥλιος οὐ πόρρω τῶν Ὠκεανοῦ ῥευμάτων . ἀπειπὼν οὖν ἐπ᾿ ἀπειποῦσι τοῖς οἰκέταις ἔστενον , πρίν γε δή τις ἐλεήσας τὸ γιγνόμενον εἶπε τό | τε ἄριστον καὶ τὸν ὕπνον . οὕτω δὴ ἀπηλλαττόμην οὐ σφόδρα ὑγιαίνων . 55 . Ἀλλ᾿ ἐν τοῖς περὶ Δίφιλον τὸν Δαναοῦ τοῦ γραμματιστοῦ τοῦ νέους πολλοὺς πεπαιδευκότος , πράτ - των δὲ οὕτος ταὐτὸ τῷ πατρὶ νικᾷ τὸν πατέρα τῷ καὶ ποιητὴς ἀγαθὸς εἷναι , τούτοις οὑν τετίμημαι ; ἀλλ’ ὧς μὲν αὐτὸν ἀνέστησε τῆς Παλαιστίνης οὐδὲν δεό - μενον ὑποσχόμενος θέατρά τε καὶ τὸν ἀπ᾿ αὐτῶν χρυ - σὸν καὶ ὧς εἰς Κιλικίαν ἀγαγὼν μετ᾿ οὐδεμιᾶς τῆς παρ’ ἑαυτοῦ βοηθείας σιγήσαντα ἐπανήγαγεν | ἀριθμή - " σαντα τἀς πόλεις καὶ τῇ καθ’ ἡμέραν δαπάνῃ κάμνοντα , ταυτὶ μὲν ἐάσω .
Lemmas: βούλομαι μέν | γάρ ἀπέρχομαι ἐγώ ὅς ἄν οὐ ἡδύς ὁράω , φεύγω δέ ὁ διαρρήδην λέγω , ὅς ἀπό - έρχομαι χαρίζω , ὁ ὁδός προΐστημι καί ὁ αὐτίκα ἅπτω ὁ πρᾶγμα ἐγώ μέν ἐπείγω καλέω χείρ ὅς ἐγώ διεξέρχομαι , καί ὅς ἔξω ὁ πύλη τιμάω αὐτός ἄξιος ὅς ἐν ὁ τοιοῦτος νόμος . ὁ δέ ἀριστάω μένω καί πίνω καθεύδω . ἐγώ δέ κάμνω , ὁ δέ Ἥλιος οὐ πρόσω ὁ Ὠκεανός ῥεῦμα . ἀπολέγω οὖν ἐπί ἀπεῖπον ὁ οἰκέτης στένω , πρίν γε δή τις ἐλεέω ὁ γίγνομαι λέγω ὁ | τε ἀγαθός καί ὁ ὕπνος . οὕτως δή ἀπαλλάσσω οὐ σφόδρα ὑγιαίνω . 55 . ἀλλά ἐν ὁ περί Δίφιλος ὁ Δαναός ὁ γραμματιστής ὁ νέος πολύς παιδεύω , προιτ - ὁ δέ οὗτος αὐτός ὁ πατήρ νικάω ὁ πατέρας ὁ καί ποιητής ἀγαθός ἔρχομαι , οὗτος ἐν τιμάω ; ἀλλά ὅς μέν αὐτός ἀνίστημι ὁ Παλαιστίνη οὐδείς δήω - μένω ὑπισχνέομαι θέατρον τε καί ὁ ἀπό αὐτός ΧΡΥ - σός καί ὅς εἰς Κιλικία ἄγω μετά οὐδείς ὁ παρά ἑαυτοῦ βοήθεια σιγάω ἐπανάγω | ἀριθμέω - " ὁδόω ὅς πόλις καί ὁ κατά ἡμέρα δαπάνη κάμνω , οὗτος μέν ἐάω .
libanius.oratio-54 56
ἀλλ’ εἰσελθών ποτε ὡς αὐτὸν ἐσπέρας καὶ περὶ τῆς ἀθυμίας τοῦ ποιητοῦ διελθὼν καὶ ὧς ἡγοῖτο ἀδικεῖσθαι μηδέτερον ἀκούων , μήτ᾿ εἰ μένειν μήτ’ εἰ ἀπιέναι χρή , πρὸς τοίνυν ταῦτα ἀπο - λογίας ἀπορῶν , ἠδίκει γάρ σαφῶς , ἀλλ’ ἐγώ , φησί , μέρος αὐτὸν ποιήσω τῆς ἑορτῆς | καὶ λήψε - ται τὸν Μουσηγέτην ἀκροατὴν ἐν Δάφνη .
Lemmas: ἀλλά εἰσέρχομαι ποτέ ὡς αὐτός εἰσπεράω καί περί ὁ ἀθυμία ὁ ποιητής διέρχομαι καί ὅς ἡγέομαι ἀδικέω μηδέτερος ἀκούω , μήτε εἰμί μένω μήτε εἰμί ἀπέρχομαι χράω , πρός τοίνυν οὗτος ἀπος - λόγιος ἀπορέω , ἀδικέω γάρ σαφής , ἀλλά ἐγώ , φημί , μέρος αὐτός ποιέω ὁ ἑορτή | καί λαμβάνω - ται ὁ Μουσηγέτης ἀκροατής ἐν Δάφνη .
libanius.oratio-54 57
λυπηρὸν μέν οὖν καὶ τοῦτο τῷ Διφίλῳ ἀντὶ τοῦ ἄστεος τὸ προάστειον ἔχειν , ὅμως δέ ἐπείθετό μοι φέρειν καὶ προσεδόκα κλήσεις δι’ ἐπιστολῆς εἰς Δάφ - νην μετὰ τὴν Σελεύκειαν . ὁ δὲ καταγελάσας μὲν Διφίλου , καταγελάσας δέ ἐμοῦ παρεῖχεν αὑτὸν ἑτέροις ἔπεσιν ἃ πρόσθεν ἐπεφεύγει . Δίφιλος δὲ ἣν οὐδαμοῦ οὐδ’ ἐγώ . δεινὸν γὰρ ἐνόμιζεν , εἰ πρὸς τὴν Παλαι - στίνην ὑπάρξει Διφίλῳ λέγειν εἶναί μοί τινα δύναμιν οἵαν φίλον ὠφελεῖν . ἐκεῖνος μὲν οὖν ἀπῆλθεν εἰπὼν οὐκ ἀμελήσειν τῆς δίκης ἢν οἶδεν ὀφειλομένην αὑτῷ , ἐμοὶ δ’ ἀρκεῖ τὸ δεῖξαι πᾶσιν ἀνθρώποις , ὡς κἀν τούτοις ἠτιμαζόμην .
Lemmas: λυπηρός μέν οὖν καί οὗτος ὁ Δίφιλος ἀντί ὁ ἄστυ ὁ προάστειον ἔχω , ὅμως δέ πείθω ἐγώ φέρω καί προσδοκάω κλῆσις διά ἐπιστολή εἰς Δάφ - νη μετά ὁ Σελεύκεια . ὁ δέ καταγελάω μέν Δίφιλος , καταγελάω δέ ἐγώ παρέχω ἑαυτοῦ ἕτερος ἔπος ὅς πρόσθεν φεύγω . Δίφιλος δέ ὅς οὐδαμοῦ οὐδέ ἐγώ . δεινός γάρ νομίζω , εἰμί πρός ὁ πάλαι - στίνη ὑπάρχω Δίφιλος λέγω εἰμί ἐγώ τις δύναμις οἷος φίλος ὠφελέω . ἐκεῖνος μέν οὖν ἀπέρχομαι λέγω οὐ ἀμελέω ὁ δίκη εἄν οἶδα ὀφείλω ἑαυτοῦ , ἐγώ δέ ἀρκέω ὁ δείκνυμι πᾶς ἄνθρωπος , ὅς ἐν οὗτος ἀτιμάζω .
libanius.oratio-54 58
τὰ δ’ ἐπὶ τούτοις οὐ παρ’ | ἐμοῦ δεῖ τινα μαθεῖν , ἀγνοεῖ γὰρ οὐδείς . πῶς γὰρ τά γε ἐν μέσῳ δεδειγμένα καὶ βεβοημένα ; ὧν ὑβριστικώτερα τὰ οἴκοι πλείονος ἐκεῖ τῆς ἐξουσίας οὔσης . ἃ σιωπᾶν ἐμοὶ κάλλιον . 59 . Ἀλλ’ ὅμως φιλεῖν με καὶ φησὶ καὶ ὄμνυσι καὶ μηδενὸς ταύτῃ λείπεσθαι καὶ μηδὲ τῶν ἄγαν δοκούν - νομίζειν αὐτοῦ τὸ μῖσος εἷναι ; ἐγὼ δὲ οἶδα τοὺς φίλους αὔξοντας <τὰ τῶν φίλων , ἀλλ᾿> φίλων , ἀλλ’ 〉 οὐ καθαιροῦντας καὶ μεγάλα ποιεῖν πειρωμένους ἐκ μικρῶν , ἀλλ’ οὐκ ἐκ μεγάλων μικρά , τῷ δὲ οὐδὲν παρεῖται τῶν εἰς τοῦτο φερόντων . καὶ οὐκ ἠδυνήθη μὲν διὰ τοὺς θεοὺς ὁπό - σον ἐβούλετο , δῆλος δὲ ἐγένετο πλέον βουλόμενος ἡ ὅσον ἐδυνήθη .
Lemmas: ὁ δέ ἐπί οὗτος οὐ παρά | ἐγώ δέω τις μανθάνω , ἀγνοέω γάρ οὐδείς . πῶς γάρ ὁ γε ἐν μέσος δείκνυμι καί βοάω ; ὅς ὑβριστικός ὁ οἴκοι πολύς ἐκεῖ ὁ ἐξουσία σέω . ὅς σιωπάω ἐγώ καλός . 59 . ἀλλά ὅμως φιλέω ἐγώ καί φημί καί ὄμνυμι καί μηδείς οὗτος λείπω καί μηδέ ὁ ἄγαν δοκέω - νομίζω αὐτός ὁ μῖσος ἔρχομαι ; ἐγώ δέ οἶδα ὁ φίλος αὐξάνω ὅς ὁ φίλος , ἀλός φίλος , ἀλλά 〉 οὐ καθαιρέω καί μέγας ποιέω πειράω ἐκ μικρός , ἀλλά οὐ ἐκ μέγας μικρός , ὁ δέ οὐδείς παρίημι ὁ εἰς οὗτος φέρω . καί οὐ δύναμαι μέν διά ὁ θεός ὁπός - σός βούλομαι , δῆλος δέ γίνομαι πλείων βούλομαι ὁ ὅσον δύναμαι .
libanius.oratio-54 60
ἀλλ’ ὅμως | φησὶν ὑπὲρ ἅπαν - τάς με φιλεῖν καὶ τῇ γνώμη παριέναι τὴν φύσιν καὶ προσόμνυσι , πρᾶγμα ποιῶν ἀρχαῖον , ἐπιορκῶν , ὧς δὴ πλεῖστον τῆς γῆς τῶν θεῶν ἀπεχόντων καὶ οὐδὲν ἐν αὐτῇ τῶν πραττομένων ἢ λεγομένων εἰδότων . ὅτι δὲ οὐτῶ ταῦτ᾿ ἔχει , μάθοι τις ἂν ἐκεῖθεν .
Lemmas: ἀλλά ὅμως | φημί ὑπέρ ἅπας - ὁ ἐγώ φιλέω καί ὁ γνώμη παρέρχομαι ὁ φύσις καί προσόμνυμι , πρᾶγμα ποιέω ἀρχαῖος , ἐπιορκέω , ὅς δή πλεῖστος ὁ γῆ ὁ θεός ἀπέχω καί οὐδείς ἐν αὐτός ὁ πράσσω ἢ λέγω οἶδα . ὅτι δέ οὐτάω αὐτός ἔχω , μανθάνω τις ἄν ἐκεῖθεν .
libanius.oratio-54 61
τοῦ γὰρ νόμου καθ’ ὂν οὐκ ἔξεστι τοῖς ἄλλοις εἰς τὰς τῶν ἀρχόντων καταγωγὰς βαδίζειν ἥκοντός τε καὶ κρατοῦν - τος καὶ τὰς εἰσόδους κωλύοντος τὰ μὲν τῶν ἄλλων ἐκεῖσε γραμματεῖα καθ’ ἑκάστην φέρεται τὴν ἡμέραν γιγνομένων ἀντὶ τῆς γλώττης τῶν γραμμάτων , ἐμὸν δὶ οὐδέποτε . τὸ δ’ αἴτιον , πρὸς τοὺς μὲν εἶπεν , ὅτι δεῖ πέμπειν καὶ περιεῖναι τοῦ νόμου , πρὸς ἐμέ δὲ οὔ . καίτοι καὶ μὴ πειθόμενον τοῖς πρώτοις ῥήμασι δευ - τέροις ἔδει καὶ τρίτοις ἐπαναγκάζειν καὶ τὴν σπουδὴν ἐκτεῖναι μέχρι τοῦ τέλους ἔχουσάν τι καὶ ἀπειλῆς ἢ γένοιτ᾿ | ἂν ἐκ φιλίας . νῦν δέ μοι δοκεῖ τῶν μέν ἄλλων εἵνεκα καταμέμφεσθαι τὸν νόμον , τῷ δὲ πρὸς ἐμὲ μέρει θαυμάζειν . 62 . Ὡς δέ λέγει μὲν φιλεῖν , πράττει δὲ τοὐναντίον , Ῥωμύλος πάλιν ἑλκόμενος δείκνυσιν . ὂν ἑλκόμενον ᾔδει πάλιν ἐγκείμενον ἐμοί . καίτοι τοῦ γε φιλοῦντος ἣν οὐ κακὸν εὗδον ἀνεγείρειν , ἀλλ’ εἰ καί τις ἄλλος ἐπεγείροι , κοιμίζειν . νῦν δὲ κἀκείνῳ περιέστησε τοὺς δάκνοντας , ὅπως ἐκεῖνος ἐμέ . καὶ τοῦτο δρᾶται πολλά - κις καθ’ ἑκάστην ἡμέραν οὐκ ἐωμένης τῆς πρὸς τοὺς νέους ὁμιλίας κόσμῳ χωρεῖν . 63 . Ἀλλ’ ἐκεῖνο φιλοῦντος , εἰπέ μοι , τὸ φυγεῖν δικάσαι τὴν δίκην ἐν ἡ διά τὴν τῶν δικαίων ἰσχὺν ᾔδει μοι θησόμενος ; καίτοι καὶ παρεκάλει πρότερον εἰσελθεῖν καὶ τὸ μέλλειν ἐμέμφετο καὶ | μεθ’ ἡμῶν ἔλεγεν εἶναι τοὺς νόμους .
Lemmas: ὁ γάρ νόμος κατά εἰμί οὐ ἔξεστι ὁ ἄλλος εἰς ὁ ὁ ἄρχων καταγωγή βαδίζω ἥκω τε καί κρατώ - ὅς καί ὁ εἴσοδος κωλύω ὁ μέν ὁ ἄλλος ἐκεῖσε γραμματεῖον κατά ἕκαστος φέρω ὁ ἡμέρα γίγνομαι ἀντί ὁ γλῶττα ὁ γράμμα , ἐμός διό οὐδέποτε . ὁ δέ αἴτιος , πρός ὁ μέν λέγω , ὅτι δέω πέμπω καί περίειμι ὁ νόμος , πρός ἐγώ δέ οὐ . καίτοι καί μή πείθω ὁ πρῶτος ῥῆμα δήω - τέρος δέω καί τρίτος ἐπαναγκάζω καί ὁ σπουδή ἐκτείνω μέχρι ὁ τέλος ἔχω τίς καί ἀπειλή ἢ γίγνομαι | ἄν ἐκ φίλιος . νῦν δέ ἐγώ δοκέω ὁ μέν ἄλλος ἕνεκα καταμέμφομαι ὁ νόμος , ὁ δέ πρός ἐγώ μέρος θαυμάζω . 62 . ὡς δέ λέγω μέν φιλέω , πράσσω δέ ἐναντίος , Ῥωμύλος πάλιν ἕλκω δείκνυμι . εἰμί ἕλκω οἶδα πάλιν ἔγκειμαι ἐγώ . καίτοι ὁ γε φιλέω ὅς οὐ κακός εὕδω ἀνεγείρω , ἀλλά εἰμί καί τις ἄλλος ἐπεγείρω , κοιμίζω . νῦν δέ ἐκεῖνος περιίστημι ὁ δάκνω , ὅπως ἐκεῖνος ἐγώ . καί οὗτος δράω πολύς - κίς κατά ἕκαστος ἡμέρα οὐ ἐάω ὁ πρός ὁ νέος ὁμιλία κόσμος χωρέω . 63 . ἀλλά ἐκεῖνος φιλέω , λέγω ἐγώ , ὁ φεύγω δικάζω ὁ δίκη ἐν ὁ διά ὁ ὁ δίκαιος ἰσχύς οἶδα ἐγώ τίθημι ; καίτοι καί παρακαλέω πρότερος εἰσέρχομαι καί ὁ μέλλω μέμφομαι καί | μετά ἐγώ λέγω ἔρχομαι ὁ νόμος .
libanius.oratio-54 64
ἀλλ’ ἐκεῖνο μὲν ἣν ἑαυτῷ τι πράττοντος , τουτὶ δὲ ἐπ’ ἐκείνῳ τετε - λεσμένῳ τοῦ πρὸς ἐμὲ μίσους . ἐκεῖνο μὲν οὖν ζητῶν ἐξηπάτα , ἔχων δὲ οὐκ εἴα , ἀλλ’ ἔχων ] ἐπεβούλευε καὶ τῆς πάντως ἑπομένης μοι νίκης ἀποστερῶν , ὡς χαρί - σαιτο τοῖς κόλαξιν , εἰς τοῦθ’ ὑπήγαγε τὴν δίκην , ὥστ’ αὐτὴν σεσιγῆσθαι τῷ μηνί . 65 . Ἤκουσεν ὅτι προσήκει λῦσαι κακῶς τινα δε - θέντα μέλλοντα τὴν βουλὴν ὠφελήσειν . οὐκ ἔλυσε . διὰ τί ; ὅτι ὁ τοῦ δεσμώτου μνησθεὶς ἣν ἐγώ . τῶν αὐτῶν δὲ παρ’ ἄλλου λεγομένων λόγων ἐλύετο ἂν οὐκ ὄντος ἀχρήστου τοῦ λέγοντος τοῖς Εὐσταθίου πράγ - μασιν , ὧσπερ ἐγώ . 66 . Ἦν δέ , ὡς ᾤετο , χάρις καὶ ἐν οἶς ἠπείλει Θαλασσίῳ βουλεύσειν αὐτόν . καὶ ἡ πρόφασις μάλ’ ἐπι - εικής , τὸ | κύριον ὄντα ἐκεῖνον τῶν δεδειγμένων ἡμῖν λόγων αἰτοῦντι μὴ διδόναι τηροῦντα τὴν δίψαν . ὁ δὲ ἐδίψησε μὲν τούτων οὐδεπώποτε , δοκεῖν δὲ ἐβού - λετο , κερδαίνειν ἴσως τι νομίζων εἰς δόξαν , οἷόν τι καὶ περὶ τὸν υἱόν . ὂν ποτέ μὲν ἄξειν , ποτὲ δὲ μετα - πέμψεσθαι , ποτὲ δὲ πέμψειν λέγων ὡς ἐπὶ βελτίω ῥεύματα εἶχεν ἐν Τυρῷ τε καὶ τοῖς χείροσιν , ὡς αὐ - τὸς ἔφασκε , λόγοις , πρὶν δὴ ἡ ἀρχὴ δεῦρο μετὰ τῶν ἀδελφῶν τὸν νεανίσκον ἐκάλεσε .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὅς ἑαυτοῦ τίς πράσσω , οὗτος δέ ἐπί ἐκεῖνος τίνω - λεσμένῳ ὁ πρός ἐγώ μῖσος . ἐκεῖνος μέν οὖν ζητέω ἐξαπατάω , ἔχω δέ οὐ ἐάω , ἀλλά ἔχω ] ἐπιβουλεύω καί ὁ πάντως επόμενος ἐγώ νίκη ἀποστερέω , ὡς χάρις - σλαμαι ὁ κόλαξ , εἰς οὗτος ὑπάγω ὁ δίκη , ὥστε αὐτός σιγάω ὁ μήν . 65 . ἀκούω ὅτι προσήκω λύω κακῶς τις δέ - τίθημι μέλλω ὁ βουλή ὠφελέω . οὐ λύω . διά τίς ; ὅτι ὁ ὁ δεσμώτης μιμνήσκω ὅς ἐγώ . ὁ αὐτός δέ παρά ἄλλος λέγω λόγος λύω εἄν οὐ εἰμί ἄχρηστος ὁ λέγω ὁ Εὐστάθιος πράγ - Μασίν , ὡς ἐγώ . 66 . Ἦς δέ , ὡς οἴομαι , χάρις καί ἐν οἶς ἀπειλέω Θαλάσσιος βουλεύω αὐτός . καί ὁ πρόφασις μάλα ἐπι - ἵημι , ὁ | κύριος εἰμί ἐκεῖνος ὁ δείκνυμι ἐγώ λόγος αἰτέω μή δίδωμι τηρέω ὁ δίψα . ὁ δέ διψάω μέν οὗτος οὐδεπώποτε , δοκέω δέ βοῦς - Λέτο , κερδαίνω ἴσως τίς νομίζω εἰς δόξα , οἷος τίς καί περί ὁ υἱός . εἰμί ποτέ μέν ἄγω , ποτέ δέ μετά - πέμπω , ποτέ δέ πέμπω λέγω ὡς ἐπί ἀγαθός ῥεῦμα ἔχω ἐν Τυρώ τε καί ὁ χείρων , ὡς αὖος - τός φάσκω , λόγος , πρίν δή ὁ ἀρχή δεῦρο μετά ὁ ἀδελφός ὁ νεανίσκος καλέω .
libanius.oratio-54 67
καὶ μὴν εἰ μὲν ἐκέκτητο , τῶν ἡμετέρων λόγων | οὐκ ἐδίψη κατὰ τὸν αὑτοῦ λόγον , εἰ δ’ οὐκ ἣν κεκτημένος , οὐκ ἐπε - θύμει . πῶς γὰρ οὐκ ἂν εἶχε βουλόμενος ; τί οὖν ἔδει παίζειν καὶ προσποιούμενον ἐρᾶν ὧν κατεφρόνει γεν - ναῖον ὑβρίζειν ἄνθρωπον ἀπειλῇ , θεοὺς φοβούμενον , φίλους αἰσχυνόμενον , δίκαιον , σώφρονα , κρατοῦντα μὲν γλώττης , κρατοῦντα δέ ἡδονῶν , τοὺς μέν κόλακας ἐλεοῦντα τοσοῦτον ἀπέχοντα κολακείας , τούς δ’ ἐν τῷ λοιδορεῖν ζῶντας ἀμυνόμενον σιωπῇ ;
Lemmas: καί μήν εἰμί μέν κτάομαι , ὁ ἡμέτερος λόγος | οὐ διψάω κατά ὁ αὐτός λόγος , εἰμί δέ οὐ ὅς κτάομαι , οὐ ἔπω - θύμει . πῶς γάρ οὐ ἄν ἔχω βούλομαι ; τίς οὖν δέω παίζω καί προσποιέω ἐράω ὅς καταφρονέω γε - νήϊος ὑβρίζω ἄνθρωπος ἀπειλή , θεός φοβέω , φίλος αἰσχύνω , δίκαιος , σώφρων , κράτος μέν γλῶττα , κράτος δέ ἡδονή , ὁ μέν κόλαξ ἐλεέω τοσοῦτος ἀπέχω κολακεία , ὁ δέ ἐν ὁ λοιδορέω ζάω ἀμύνω σιωπή ;