libanius.oratio-53 10
οὕτω συμφορὰ τῷ λειτουργοῦντι τῶν παίδων αἰ προσθῆκαι · πρότερον μὲν γὰρ ὁ καλούμενος ἤκουεν , ὅτι αὐτὸς καλοῖτο , νῦν δέ , ὡς αὐτοῖς παισίν . ὁ δὲ ἄγων ἔρχεται τὸν χορόν . χορὸν δὲ εἶπον εἰσελ - θόντος μέν τινος πατρὸς ᾧ παῖδες ἤσαν ἑπτά , ὧν ἑπτέτης ὁ νεώτατος , ὥστε μόνοις αὐτοῖς μιᾶς δεῆσαι | τραπέζης . οἶμαι δέ , εἰ καὶ τῷ θήλει μετῆν ταυ - τῇσί τῆς ἑορτῆς , καὶ θυγατέρας αὐτὰς ἐκεῖνος ἂν ἦγε καὶ τῶν ἄλλων οἷς ἤσαν . ἡδῆ δέ τις αὐτὸς ἀσθενῶν τοῦ παιδὸς ἔπλησε τὴν γαστέρα , Φρύνων τις οὗτος ἕτερος , εἰδὼς μὲν πολλὴν νῦν ἐνοῦσαν τὴν περὶ τοὺς ἄρρενας νόσον , ἐγκαθίζων δὲ τοῖς νεανίσκοις ἰὸν οὔπω πεισθῆναι δυναμένοις , ὅτι ὅτι <τι> ἀκολάστων ἰδεῶν αἱρετώτερον . 11 . Ἀδικεῖν μὲν οὖν ἔμοιγε δοκοῦσι καὶ οἱ καλοῦν - τες | οὐδὲ αὐτοῖς ὁμολογοῦντες , ὅταν ἐν τοῖς γράμμασι μεθιστάντες ἑτέρωσε τοὺς αἰσχρῶς βεβιω - κότας ποιῶσιν ὅπως ἄλλοι τἀκείνων πείσονται καὶ ταῦτα τῶν γνωριμωτέρων οἱ παῖδες . ἐγκαλοῖτο μὲν οὖν <ἂν> εἰκότως καὶ ὁ ἑστιάτωρ αὐτός , μείζω δὲ ὁρῶ τὴν αἰτίαν οὖσαν κατὰ τῶν ὑπακουόντων καὶ μὴ ὐπα - κοῦσαι κυρίων . οὐ γὰρ δὴ τούς γε ἀξιοῦντας ἐν τοῖς πατράσιν ἱστάναι τὴν κλῆσιν ἔδεον ἂν καὶ ἦγχον οἱ καλοῦντες τὸ καὶ σὺν τοῖς παισὶ καλεῖσθαι ] , ἀλλ’ ἐξῆν αὐτοῖς <πρὸς> 9 τὸ καὶ σὺν τοῖς παισὶ 1 ἀποκρίνασθαι , ὅτι τιμήσομεν τά Ὀλύμπια τῷ τούς ὑπὸ παιδαγωγοῖς διάγοντας μὴ γεύειν κακῆς ἐλευθερίας μηδὲ μιγνύναι ἐν εὐωχίαις τὰ διεστηκότα τῷ τῆς ἡλικίας δικαίῳ . 12 . Ἀλλ’ εἰς 1 <ἔθος> τοῦτο , φησίν , ἥκει πολλαὶ τοιαῦτα Ὀλυμπιάδες εἱστίασαν . πλείους δέ γε τοιαῦτα οὐχ εἱστίασαν . πότερ’ οὖν τὸν ἐλάττω χρόνον ἢ τὸν πλείω κρατεῖν ἄξιον ; καὶ πότερα καλου - μένων τῶν νέων ἣν ἡ πόλις ἐν βελτίονι δόξῃ ἢ μὴ καλουμένων ; ὀψὲ μὲν οὖν παραινῶ , τοῦτο δὲ οὐ ποιεῖ τὸ πρᾶγμα κάλλιον , ἀλλ’ ἐμοῦ μὲν ἄν τις εἴη τοῦτο κατηγορία , τὸ δ’ οὐχ ἧττον πονηρόν , εἰ καὶ τῶν εἰ - ωθότων γέγονεν . ὡς πολλὰ μὲν εἰς ἔθος ἤκει κακῶς , πολλὰ δὲ πέπαυται μένειν ἔτι καὶ κρατεῖν | ἄξια . δυστυχὲς μὲν οὖν τὸ μὴ τοῖς πρώτοις εἰσηχόσιν ἠναν - τιῶσθαι , ὁ δὲ οὐ χρηστῆς ἐστι τύχης τηρεῖν ἀνοίας τῆς ἐσχάτης .
Lemmas: οὕτως συμφορά ὁ λειτουργέω ὁ παῖς ὁ προσθήκη · πρότερος μέν γάρ ὁ καλώ ἀκούω , ὅτι αὐτός καλέω , νῦν δέ , ὡς αὐτός παῖς . ὁ δέ ἄγω ἔρχομαι ὁ χορός . χορός δέ λέγω εἰσέρχομαι - θνῄσκω μέν τις πατήρ ὅς παῖς ἥδω ἑπτά , ὅς ἑπτέτης ὁ νέος , ὥστε μόνος αὐτός εἷς δέω | τράπεζα . οἴομαι δέ , εἰμί καί ὁ θῆλυς μέτειμι ταυ - ὁ ὁ ἑορτή , καί θυγάτηρ αὐτός ἐκεῖνος ἄν ἄγω καί ὁ ἄλλος ὅς ἥδω . ἤδη δέ τις αὐτός ἀσθενέω ὁ παῖς πίμπλημι ὁ γαστήρ , Φρύνων τις οὗτος ἕτερος , οἶδα μέν πολύς νῦν ἔνειμι ὁ περί ὁ ἄρσην νόσος , ἐγκαθίζω δέ ὁ νεανίσκος ἰός οὔπω πείθω δύναμαι , ὅτι ὅτι ὅς ἀκόλαστος ἰδέα αἱρετός . 11 . ἀδικέω μέν οὖν ἐγώ δοκέω καί ὁ καλέω - αἱρέω | οὐδέ αὐτός ὁμολογέω , ὅταν ἐν ὁ γράμμα μεθίστημι ἑτέρωσε ὁ αἰσχρός βίος - κοτάω ποιέω ὅπως ἄλλος ἐκεῖνος πάσχω καί οὗτος ὁ γνώριμος ὁ παῖς . ἐγκαλέω μέν οὖν ὅ ἔοικα καί ὁ ἑστιάτωρ αὐτός , μέγας δέ ὁράω ὁ αἰτία εἰμί κατά ὁ ὑπακούω καί μή ὑπό - Χοῦσαι κύριος . οὐ γάρ δή ὁ γε ἄξιος ἐν ὁ πατήρ ἵστημι ὁ κλῆσις δέω ἄν καί ἄγχω ὁ καλέω ὁ καί σύν ὁ παῖς καλέω ] , ἀλλά ἔξεστι αὐτός <πρὸς> 9 ὁ καί σύν ὁ παῖς 1 ἀποκρίνω , ὅτι τιμάω ὁ Ὀλύμπιος ὁ ὁ ὑπό παιδαγωγός διάγω μή γεύω κακός ἐλευθερία μηδέ μείγνυμι ἐν εὐωχία ὁ διΐστημι ὁ ὁ ἡλικία δίκαιος . 12 . ἀλλά εἰς 1 εἶμι οὗτος , φημί , ἥκω πολύς τοιοῦτος Ὀλυμπιάς ἑστιάω . πολύς δέ γε τοιοῦτος οὐ ἑστιάω . πότερος οὖν ὁ μικρός χρόνος ἢ ὁ πλείων κρατέω ἄξιος ; καί πότερος καλός - μένω ὁ νέος ὅς ὁ πόλις ἐν ἀγαθός δόξα ἢ μή καλέω ; ὀψέ μέν οὖν παραινέω , οὗτος δέ οὐ ποιέω ὁ πρᾶγμα καλός , ἀλλά ἐγώ μέν ἄν τις εἰμί οὗτος κατηγορία , ὁ δέ οὐ κακός πονηρός , εἰμί καί ὁ εἰμί - ὠθέω γίγνομαι . ὡς πολύς μέν εἰς ἔθος ἥκω κακῶς , πολύς δέ παύω μένω ἔτι καί κρατέω | ἄξιος . δυστυχής μέν οὖν ὁ μή ὁ πρῶτος εἰσέχω ένας - τίω , ὁ δέ οὐ χρηστός εἰμί τύχη τηρέω ἄνοια ὁ ἔσχατος .