ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-53 1
ὑπ’ ἄλλων τε πολλῶν χείρω τὴν πόλιν ἡμῖν γεγενῆσθαι νομίζω πράγμασι καινοῖς τισι τῶν ἀρχαίων ἐκβεβλημένων , καὶ δἡ καὶ τοῖς ἐν ταῖς τρα - πέζαις αἳ τιμὴν ἔχουσι τῷ Διὶ γινομένοις . ἃ πολύν μὲν ἤδη μέμφομαι | χρόνον πρὸς τοὺς ἀεί μοι τῶν φίλων ὁμιλοῦντας , νῦν δὲ οὐκ ἤνεγκα τὸ μὴ καὶ λόγον αὐτά ποιῆσαι . καίτοι θαυμάζω μέν , εἰ πεί·σω λέγων , ἔστι δὲ κέρδος τῷ περὶ ὧν δίκαιόν ἐστιν εἰ - πεῖν λέγοντι τὸ περὶ τοιούτων διειλέχθαι , κἂν μὴ τὸ πεπεισόμενον ᾖ · οὐ γὰρ τοῦ μὴ καλῶς εἰρῆσθαι τὸ μὴ τοὺς ἀκούοντας προσθεῖναι τὸ ἔργον ἔλεγχος . C = codex Chisianus A = Monacensis gr . 483 ( Augustanus ) Ρ = Palatinus gr . 282 I = Marcianus append . XCI 2 Par = Parisinus gr . 3016 2 . Ἐφ᾿ ᾧ μὲν οὖν μέγα φρονοῦμεν , ἔστι τὰ Ὀλύμ - πια τετυχηκότα σπουδῆς ὅσης οὐδὲν ἕτερον οὔτ’ ἐν ἄλλοις οὔθ’ ἡμῖν , ὥστε καὶ αὐτοὺς Ἠλείους εἰδέναι τε βούλεσθαι τὰ τῇδε καὶ πυνθάνεσθαι περὶ αὐτῶν . τούτου δ’ ἄν τις ἡμῖν συνησθεὶς καὶ συναχθεσθείη τοῦ πολλὰ τῶν νομίμων κεκινῆσθαι . ἐγὼ δὲ ἀλγῶ μὲν ἐφ’ ἅπασιν , ὁμοῦ δὲ περὶ πάντων εἰπεῖν καὶ κατηγορῆσαι τῶν τε τούτοις ἡδομένων τῶν τε οὐ χαλε - παινόντων οὐ ῥᾴδιον ὀρῶν , εἰ τά περὶ τοὺς δαιτυ - μόνας δείξαιμι νῦν πλημμελούμενα , στέργοιμ’ ἄν .
Lemmas: ὑπό ἄλλος τε πολύς χείρων ὁ πόλις ἐγώ γίγνομαι νομίζω πρᾶγμα καινός τις ὁ ἀρχαῖος ἐκβάλλω , καί δή καί ὁ ἐν ὁ τρα - πεζός ὅς τιμή ἔχω ὁ Ζεύς γίγνομαι . ὅς πολύς μέν ἤδη μέμφομαι | χρόνος πρός ὁ ἀεί ἐγώ ὁ φίλος ὁμιλέω , νῦν δέ οὐ φέρω ὁ μή καί λόγος αὐτός ποιέω . καίτοι θαυμάζω μέν , εἰμί πείθω λέγω , εἰμί δέ κέρδος ὁ περί ὅς δίκαιος εἰμί εἰμί - πίνω λέγω ὁ περί τοιοῦτος διαλέγω , κἀν μή ὁ πείθω εἰμί · οὐ γάρ ὁ μή καλός λέγω ὁ μή ὁ ἀκούω προστίθημι ὁ ἔργον ἔλεγχος . C = codex Chisianus A = Monacensis gr . 483 ( Augustanus ) Ρ = Palatinus gr . 282 I = Marcianus append . XCI 2 Par = Parisinus gr . 3016 2 . ἐπί ὅς μέν οὖν μέγας φρονέω , εἰμί ὁ Ὀλύμ - πια τυγχάνω σπουδή ὅσος οὐδείς ἕτερος οὔτε ἐν ἄλλος οὔτε ἐγώ , ὥστε καί αὐτός Ἠλεῖος οἶδα τε βούλομαι ὁ τῇδε καί πυνθάνομαι περί αὐτός . οὗτος δέ ἄν τις ἐγώ συνήδομαι καί συνάγω ὁ πολύς ὁ νόμιμος κινέω . ἐγώ δέ ἀλγέω μέν ἐπί ἅπας , ὁμοῦ δέ περί πᾶς λέγω καί κατηγορέω ὁ τε οὗτος ἥδομαι ὁ τε οὐ Χαλέ - παίω οὐ ῥᾴδιος ὄρος , εἰμί ὁ περί ὁ δαιτύς - μόνος δείκνυμι νῦν πλημμελέω , στέργω ἄν .
libanius.oratio-53 3
Τίνες οὑν ἦσαν οὗτοι ; καὶ τίνας ὁ τῶν ἄθλων προεστηκὼς ἐκάλει ; οἴ τε πρεσβύται καὶ οἷς ἦν ἐπὶ τῆς ἀκμῆς εἶναι καὶ ὅστις ἐκ παίδων ἐξῆλθε καί που τις καὶ μέλλων πατήρ τε ὢν ἤδη καὶ δεικνὺς ἐν δικα - στηρίοις αὑτόν . φοιτῶν δέ τις παῖς ἐπὶ μαθήσει λόγων καὶ ἢ ἄρτι δεικνὺς ἴουλον ἢ οὐδὲ τοῦτο πόρρω τε ἦν τῆς θοίνης καὶ δι᾿ ἀκοῆς τά περὶ αὐτῆς ἠπί - στατο κἂν εἰ συγγενὴς ἣν τῷ ταῦτα λειτουργοῦντι .
Lemmas: τίνω ἐν ἥδω οὗτος ; καί τίς ὁ ὁ ἆθλον προίστημι καλέω ; οἶς τε πρεσβύτης καί ὅς εἰμί ἐπί ὁ ἀκμή ἔρχομαι καί ὅστις ἐκ παῖς ἐξέρχομαι καί ποῦ τις καί μέλλω πατήρ τε εἰμί ἤδη καί δείκνυμι ἐν δίκη - στηρίζω ἑαυτοῦ . φοιτάω δέ τις παῖς ἐπί μάθησις λόγος καί ἢ ἄρτι δείκνυμι ἴουλος ἢ οὐδέ οὗτος πρόσω τε εἰμί ὁ θοίνη καί διά ἀκοή ὁ περί αὐτηες͂ς κώληψ - ἵστημι κἀν εἰμί συγγενής ὅς ὁ οὗτος λειτουργέω .
libanius.oratio-53 4
καὶ ταῦτα , εἴπερ οἷόν τ’ ἣν , ἐμαρτύρησε | μὲν ἂν οὑμὸς ἐπίπαππος , ἐμαρτύρησε δ’ ἂν ὁ πάππος καὶ πολλοὶ μὲν πρὸ αὐτῶν ἐν τῷ στεφάνῳ τούτῳ , πολλοὶ δὲ μετ’ αὐτοὺς γενόμενοι , ὧν ἐν γράμμασιν ἴδοι τις ἂν <τὰ> ὀνόματα κἀν τῇ μνήμη οὐκ ὀλίγων . δικαίως δ’ ἂν πιστευοίμην αὐτὸς ὢν τῶν οὐ κεκλημένων . καίτοι τέτταρα μὲν καὶ δέκα ἐγεγόνειν ἔτη Πανολβίου ποι - οὑντὸς τὰ Ὀλύμπια , ὁ δὲ ἄνθρωπος οὗτος μητρὸς ἐμῆς ἀδελφός , ὀκτωκαίδεκα δὲ Ἀργυρίου , φίλος δὲ οὗτος τοὐμοῦ πατρὸς καὶ δραμὼν ἐπὶ τὸ κρύψαι τὴν ὀρφα - νίαν ἡμῖν . ἀλλ᾿ ὅμως ἐκεῖνα μὲν ἡδέως ἂν ἐπόνει καὶ ἐβοήθει , τοῦτο δὲ οὐκ ἐδίδου , χάριν οὐκ οὖσαν ἐν ἔθει . τέτταρα τοίνυν ἕτερα δύο μὲν ἐμὲ καὶ εἴκο - σιν ἐποίει , Φασγανίου δὲ τὸν στέφανον , θεῖος δὲ καὶ οὗτος ἐμός , ὥσπερ ὁ Πανόλβιος . οὗτός με ἐπὶ δεῖ - πνον καλεῖ καὶ ᾠχόμην ἡδῆ τε ὢν ἐν δόξῃ τινὶ καὶ τῷ μᾶλλον σωφρονεῖν .
Lemmas: καί οὗτος , εἴπερ οἷος τε εἰμί , μαρτυρέω | μέν ἄν ἐμός ἐπίπαππος , μαρτυρέω δέ ἄν ὁ πάππος καί πολύς μέν πρό αὐτός ἐν ὁ στέφανος οὗτος , πολύς δέ μετά αὐτός γίγνομαι , ὅς ἐν γράμμα ὁράω τις ἄν <τὰ> ὄνομα ἐν ὁ μνήμη οὐ ὀλίγος . δίκαιος δέ ἄν πιστεύω αὐτός εἰμί ὁ οὐ καλέω . καίτοι τέσσαρες μέν καί δέκα γίγνομαι ἔτος Πανόλβιος ποῖ - ἐντός ὁ Ὀλύμπιος , ὁ δέ ἄνθρωπος οὗτος μήτηρ ἐμός ἀδελφός , ὀκτωκαίδεκα δέ Ἀργύριος , φίλος δέ οὗτος ἐμός πατήρ καί τρέχω ἐπί ὁ κρύπτω ὁ ὀρφεύς - νία ἐγώ . ἀλλά ὅμως ἐκεῖνος μέν ἡδύς ἄν πονέω καί βοηθέω , οὗτος δέ οὐ δίδωμι , χάρις οὐ εἰμί ἐν ἔθος . τέσσαρες τοίνυν ἕτερος δύο μέν ἐγώ καί διαβατάρης - βρόχος ποιέω , φασγάνιον δέ ὁ στέφανος , θεῖος δέ καί οὗτος ἐμός , ὥσπερ ὁ Πανόλβιος . οὗτος ἐγώ ἐπί δέω - πνον καλέω καί οἴχομαι ἤδη τε εἰμί ἐν δόξα τις καί ὁ μᾶλλον σωφρονέω .
libanius.oratio-53 5
οὐ μὴν ἔνι γε εἰπεῖν , ὡς ἀμε - λούμενος τοῦτο ἔπασχον καὶ διὰ τὸ μὴ | εἷναί μοι πατέρα . οὐδὲ γάρ , ἡνίκα ἐκαλούμην , οὔτε αὐτὸς οὔτε πρεσβύτερος ἀδελφός . οὐδεὶς οὐδενός , οὐδ’ ἣν τι τὸ ποιοῦν πρὶν ἢ προσήκειν τὴν ἐπὶ ταῦτα κλῆσιν , οὐ γένος , οὐ πλοῦτος , οὐχ ὑπερβολὴ φιλίας , οὐκ ἄλλο οὐδέν .
Lemmas: οὐ μήν ἔνειμι γε λέγω , ὡς ἡμεῖς - λούω οὗτος πάσχω καί διά ὁ μή | ἵημι ἐγώ πατέρας . οὐδέ γάρ , ἡνίκα καλέω , οὔτε αὐτός οὔτε πρέσβυς ἀδελφός . οὐδείς οὐδείς , οὐδέ ὅς τίς ὁ ποιέω πρίν ἢ προσήκω ὁ ἐπί οὗτος κλῆσις , οὐ γένος , οὐ πλοῦτος , οὐ ὑπερβολή φίλιος , οὐ ἄλλος οὐδείς .
libanius.oratio-53 6
ἀλλὰ νῦν ὅσοι καλοῦνται πατέρες παῖδας ἔχοντες , τούτων καὶ παῖδες καὶ πολλαχοῦ πάντες , κἂν δεκαετὴς ᾖ τις κἂν ἐλαττόνων , τεθνεῶτος δὲ αὐτῷ τοῦ πατρὸς ὁ θεῖος ἄγειν ἀκούει τὸν ἀδελφιδοῦν . καὶ παιδαγωγὸς μὲν καὶ τροφεὺς καὶ οἰκέτης ἔξω θυρῶν , ὁ δὲ ἐν ἀνδράσι πίνουσι καλινδεῖται πίνειν παιδευ - όμενος ἢ πειθόμενος ἢ καὶ πρὸς ἀνάγκην ἐντιθέντος τοῦ ἀνδρὸς τῷ παιδὶ τὴν κύλικα . προϊὸν δὲ τὸ πρᾶγμα μεστὸν οἴνου ποιῆσαν ἑκάτερον οὐκ ἄδηλον ἐφ’ ὃ προάγει .
Lemmas: ἀλλά νῦν ὅσος καλέω πατήρ παῖς ἔχω , οὗτος καί παῖς καί πολλαχοῦ πᾶς , κἀν δεκαετής εἰμί τις κἀν μικρός , θνῄσκω δέ αὐτός ὁ πατήρ ὁ θεῖος ἄγω ἀκούω ὁ ἀδελφιδέος . καί παιδαγωγός μέν καί τροφεύς καί οἰκέτης ἔξω θύρα , ὁ δέ ἐν ἀνήρ πίνω καλινδέομαι πίνω παιδεύω - μαί ἢ πείθω ἢ καί πρός ἀνάγκη ἐντίθημι ὁ ἀνήρ ὁ παῖς ὁ κύλιξ . προϊών δέ ὁ πρᾶγμα μεστός οἶνος ποιέω ἑκάτερος οὐ ἄδηλος ἐπί ὁ προάγω .
libanius.oratio-53 7
καὶ μὴν εἰ μὲν σιγῇ κατακέοιτο , πόσην δεῖ νομίζειν εἶναι τὴν ἀηδίαν · εἰ δ’ εἶναι βούλοιτο καὶ αὐτὸς τῶν λεγόντων , δεῖ δήπου τούτῳ ἀναισχυν - τίας . ᾧ γὰρ σιγὴ πρέπει καὶ τὸ ὁπότε τῳ συντύ - χοι τῶν πρεσβυτέρων ἐρυθριᾶν , ποῖόν τινα τοῦτον εἰκὸς ἔσεσθαι μὴ συνεσθίοντα μόνον καὶ συμπίνοντα , ἀλλ’ οὐδὲ κατά τά βλεπόμενα πείθεσθαι βουλόμενον ;
Lemmas: καί μήν εἰμί μέν σιγή κατάκειμαι , πόσος δέω νομίζω ἔρχομαι ὁ ἀηδία · εἰμί δέ ἔρχομαι βούλομαι καί αὐτός ὁ λέγω , δέω δήπου οὗτος ἀναισχυν - τρία . ὅς γάρ σιγή πρέπω καί ὁ ὁπότε τις συντύ - χόω ὁ πρέσβυς ἐρυθριάω , ποῖος τις οὗτος ἔοικα εἰμί μή συνεσθίω μόνος καί συμπίνω , ἀλλά οὐδέ κατά ὁ βλέπω πείθω βούλομαι ;
libanius.oratio-53 8
| τὸ δὲ ἐφιέμενον τῶν παρατιθεμένων φαίνε - σθαι τὸν τηλικοῦτον οὐκ αἰσχρόν ; τὸ δὲ κατά σπου - δὴν ἀναιρεῖσθαί τε σῖτον καὶ παραδιδόναι τῷ στόματι ; τὸ δὲ ἐξουσίαν εἶναι τοῖς ἀνδράσι τείνειν ὅποι βού - λοιντο τῶν χειρῶν ἑκατέραν ; τὸ δὲ ὄπισθεν αὐτὴν τῷ νώτῳ παρατείνειν ; τουτὶ δὲ οἶδε πολλάκις εἰς ὅπερ ἡ μίξις τελευτᾶν . εἰ δὲ καὶ μὴ τοῦτο , ἀλλ’ αἰτῆσαί γε ῥᾴδιον οὕτως ἐγγύθεν καὶ ὑποσχέσθαι μεγάλα καὶ πεῖσαι καὶ καταλαβεῖν ὅρκοις καὶ κρηπῖδα βαλόμενον αὐτοῦ μετά ταῦτα ἐποικοδομεῖν . ἑτέρωθι μὲν οὐκ εὔπορον ἄνδρα παιδὶ περὶ τούτων διαλέγεσθαι , ἀλλ᾿ ὑποψία τε καὶ τὸ ἀκούειν κακῶς καὶ λόγος οὐκ ἐν τῇ συνουσίᾳ , τοῖς δὲ ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἐσθίουσι τραπεζῶν ἄδεια πάντων ῥημάτων καὶ ὁ κωλύων ἄτοπος . διά τί γὰρ οὐκ ἐρεῖ τις πρὸς τὸν συμπότην ; | οἶδα δὲ ἔγωγέ τινα πατέρα ὑμνούμενον τῇ περὶ ταῦτα τοῖν παίδοιν εἰς ἅπαν εὐχερείᾳ . 9 . Εἰ δέ τις λογίσαιτο τοὺς χρόνους , καὶ κατὰ τοῦτ’ ἂν εὕροι φαυλοτέρους ἐνταυθοῖ πατέρας παίδων γεγενημένους . τὸ γὰρ αἰδεῖσθαι μέγιστον ὂν τοῖς τη - λικούτοις ἀγαθὸν ὑπὸ τῶν τοιούτων ἀρίστων τε καὶ δείπνων ἐξηλάθη . ποιεῖ δὲ καὶ τοῖς ἀγωνοθέταις τοῦτο τῆς λειτουργίας τὸ μέρος χαλεπώτερον καὶ πλείονος μὲν κινδύνου , μειζόνων δὲ τῶν φόβων ὁμοῦ μὲν ἀξι - ούντων ἀπάντων ἑστιᾶσθαι , τὸ δὲ μὴ ὧδε καλούντων ἀτιμίαν σκευῶν τε καὶ τῶν διακονουμένων ἐλεγχομένων τῷ πλείονι , τοῦ πλείονος δὲ τούτου παρὰ τοὺς παῖδας γιγνομένου , τοῦ δὲ μὴ κατὰ κόσμον βλάπτοντος τὴν δαπάνην .
Lemmas: | ὁ δέ ἐφίημι ὁ παρατίθημι φαίνω - ἕπομαι ὁ τηλικοῦτος οὐ αἰσχρός ; ὁ δέ κατά ἕπω - δήν ἀναιρέω τε σῖτος καί παραδίδωμι ὁ στόμα ; ὁ δέ ἐξουσία ἔρχομαι ὁ ἀνήρ τείνω ὅποι βοῦς - λοέω ὁ χείρ ἑκάτερος ; ὁ δέ ὄπισθεν αὐτός ὁ νῶτον παρατείνω ; οὗτος δέ οἶδα πολλάκις εἰς ὅς ὁ μίξις τελευτάω . εἰμί δέ καί μή οὗτος , ἀλλά αἰτέω γε ῥᾴδιος οὕτως ἐγγύθεν καί ὑπισχνέομαι μέγας καί πείθω καί καταλαμβάνω ὅρκος καί κρηπίς βάλλω αὐτός μετά οὗτος ἐποικοδομέω . ἑτέρωθι μέν οὐ εὔπορος ἀνήρ παῖς περί οὗτος διαλέγω , ἀλλά ὑποψία τε καί ὁ ἀκούω κακῶς καί λόγος οὐ ἐν ὁ συνουσία , ὁ δέ ἀπό ὁ αὐτός ἐσθίω τράπεζα ἄδεια πᾶς ῥῆμα καί ὁ κωλύω ἄτοπος . διά τίς γάρ οὐ λέγω τις πρός ὁ συμπότης ; | οἶδα δέ ἐγώ τις πατέρας ὑμνέω ὁ περί οὗτος ὁ παῖς εἰς ἅπας εὐχέρεια . 9 . εἰμί δέ τις λογίζομαι ὁ χρόνος , καί κατά οὗτος ἄν εὑρίσκω φαῦλος ἐνταυθοῖ πατέρας παῖς γίγνομαι . ὁ γάρ αἰδέομαι μέγας εἰμί ὁ ὅς - λικουος ἀγαθός ὑπό ὁ τοιοῦτος ἄριστος τε καί δεῖπνον ἐξελαύνω . ποιέω δέ καί ὁ ἀγωνοθέτης οὗτος ὁ λειτουργία ὁ μέρος χαλεπός καί πολύς μέν κίνδυνος , μέγας δέ ὁ φόβος ὁμοῦ μέν ἄβαξ - ὀνίνημι ἀπαντάω ἑστιάω , ὁ δέ μή ὧδε καλέω ἀτιμία σκεῦος τε καί ὁ διακονέω ἐλέγχω ὁ πολύς , ὁ πολύς δέ οὗτος παρά ὁ παῖς γίγνομαι , ὁ δέ μή κατά κόσμος βλάπτω ὁ δαπάνη .
libanius.oratio-53 13
δοκεῖ δέ μοι καὶ τοῦδε γεγενῆσθαι πατήρ , ὅσπερ αὖ καὶ ἄλλων οὐκ ὀλίγων γέγονεν , ὧν ἕκαστον τῇ πόλει λελύμανται . καὶ τοῦτο εἰσῆλθεν ἀποδημοῦντος ἐμοῦ , τοὺς δὲ παρόντας καὶ ὁρῶντας ἐν σπουδῇ τὸ χρῆμα τῆς ἑορτῆς πεποιημένους ἣν δήπου προσῆκον ἀντειπεῖν , κωλύσαι , μάχεσθαι , μὴ τὴν ἡσυ - Χίαν ἄγειν ἐν καιρῷ βοῆς δεομένῳ καὶ ἀγανακτήσεως . ὥσπερ γὰρ εἴ τις τῶν ὄντων ἀφαιρεῖν ἠξίου , δεινὸν ἔδει νομίζειν , οὕτω προσθήκας χαλεπῶς φέρειν . ἐν ἑκατέρῳ γὰρ οἶμαι τὸ μὴ τὸν νόμον ἰσχύειν . καὶ ῥᾷο·ν δ’ ἂν περιῆσαν οἱ πρὸς τὴν ἀρχὴν μαχόμενοι καὶ τὸ πρᾶγμα ἀποκλείοντες ἢ οἱ πρὸς ἐρριζωμένον ἤδη τοῦτο ποιοῦντες . τὸ γοῦν πρὸς ἐμὲ νυνὶ λέγειν τὸ πεπρᾶχθαι πολλάκις οὐκ ἣν τότε .
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ καί ὅδε γίγνομαι πατήρ , ὅς αὖ καί ἄλλος οὐ ὀλίγος γίγνομαι , ὅς ἕκαστος ὁ πόλις λυμαίνομαι . καί οὗτος εἰσέρχομαι ἀποδημέω ἐγώ , ὁ δέ πάρειμι καί ὁράω ἐν σπουδή ὁ χρῆμα ὁ ἑορτή ποιέω ὅς δήπου προσήκω ἀντιλέγω , κωλύω , μάχομαι , μή ὁ ἡσς - Χῖος ἄγω ἐν καιρός βοή δέω καί ἀγανάκτησις . ὥσπερ γάρ εἰμί τις ὁ εἰμί ἀφαιρέω ἀξιόω , δεινός δέω νομίζω , οὕτως προσθήκη χαλεπός φέρω . ἐν ἑκάτερος γάρ οἴομαι ὁ μή ὁ νόμος ἰσχύω . καί ῥοή δέ ἄν περίειμι ὁ πρός ὁ ἀρχή μάχομαι καί ὁ πρᾶγμα ἀποκλείω ἢ ὁ πρός ῥιζόω ἤδη οὗτος ποιέω . ὁ γοῦν πρός ἐγώ νυνί λέγω ὁ πράσσω πολλάκις οὐ ὅς τότε .
libanius.oratio-53 14
κρατοίμην δ’ ἂν οὐδὲ ἐγὼ δικαίως ὑπὸ τοῦδε τοῦ λόγου , ἐπεὶ καὶ ἄλλα μυρία χείρονα νενίκηκεν , ὧν οὐ μεταβάλλει τὴν φύσιν τὸ νενικηκέναι , ἀλλ’ εἴπερ ἣν μοχθηρά , καὶ ἔστιν . οὐδὲ γάρ στρατῷ πολλάκις φυγῇ σεσωσμένῳ πρὸς τὸ δεῖν | μηδὲ λῆξαι φυγῆς ἰσχυρότερον τὸ πεφευγέναι οὐδὲ δημαγωγῷ διά κλοπῆς ηὐπορηκότι πρὸς τὸ δεῖν ἀεὶ κλέπτειν τὸ κεκλοφέναι πολλάκις .
Lemmas: κρατέω δέ ἄν οὐδέ ἐγώ δίκαιος ὑπό ὅδε ὁ λόγος , ἐπεί καί ἄλλος μύριοι χείρων νικάω , ὅς οὐ μεταβάλλω ὁ φύσις ὁ νικάω , ἀλλά εἴπερ ὅς μοχθηρός , καί εἰμί . οὐδέ γάρ στρατός πολλάκις φυγή σῴζω πρός ὁ δεῖ | μηδέ λήγω φυγή ἰσχυρός ὁ φεύγω οὐδέ δημαγωγός διά κλοπεύς εὐπορέω πρός ὁ δεῖ ἀεί κλέπτω ὁ κλέπτω πολλάκις .
libanius.oratio-53 15
ᾐσχυνόμην μὲν οὖν ἐξ ὅτουπερ ἐπανήκων εὗρον πολλὰ μεθεστηκότα , ὧν ἔν τι καὶ τὸ τῶν νέων τοῦτο , ἡγούμενος δὲ τῷ γήρᾳ μᾶλλον ἢ λογισμοῖς τὸ πείθειν ἕξειν ἀνέμεινα τόνδε τὸν χρόνον ὧς ταύτῃ τι δυνησό - μένος . ἐλπίζω δὲ τῶν θεῶν ἐθελόντων καὶ περὶ έτέ - ρων ἑτέρας ποιήσεσθαι συμβουλάς . ἐν γὰρ δὴ πολλοῖς τραύμασι πολλῶν ἂν δέοι φαρμάκων .
Lemmas: αἰσχύνω μέν οὖν ἐκ ὅστις ἐπανήκω εὑρίσκω πολύς μεθίστημι , ὅς ἐν τίς καί ὁ ὁ νέος οὗτος , ἡγέομαι δέ ὁ γῆρας μᾶλλον ἢ λογισμός ὁ πείθω ἔχω ἀναμένω ὅδε ὁ χρόνος ὅς ταύτῃ τίς δύναμαι - μένος . ἐλπίζω δέ ὁ θεός ἐθέλω καί περί ἐτός - ῥόος ἕτερος ποιέω συμβουλή . ἐν γάρ δή πολύς τραῦμα πολύς ἄν δέω Φάρμακος .
libanius.oratio-53 16
ὁ δ’ εἰ τὸ προστεθὲν ἀναιρεθήσεται λυπούμενος καὶ πολλαχοῦ σεμνολογούμενος ἐκεῖνος ἐνθυμηθήτω , ὡς ἣν μέν ποτε δώρων τὰ τοιαῦτα δεῖπνα καθαρά , ἔπειτα εἰσέπεσε δῶρα καὶ ὁ δαιτυμὼν ἀπῄει τι φέρων οἴκαδε . καὶ τοῦτο διὰ πολλῶν ἧκεν Ὀλυμπιάδων οὕτω πεπηγέναι δοκοῦν , ὡς μηδ’ ἂν τῶν θεῶν τινα κινῆσαί ποτε τὸ πρᾶγμα , ἀλλ’ ὅμως καὶ λέλυται | καὶ πέπαυται καὶ ὐπο - κεχώρηκεν . ἐξ οὗ θαρρεῖν ὑπῆρχε τῇ πόλει μήποτε ἐπιλείψειν τὸν λειτουργήσοντα τῷ Διΐ . 1 τὸ γὰρ πιέζον τοῦτ’ ἣν οὐκ ὂν ἐν τοῖς ἄνω χρόνοις , τῇ τῇ τάξει καὶ σωφροσύνῃ μᾶλλον ἢ τοῖς ἀκολάστοις ἀνα - λώμασιν ὁ θεὸς ἐτιμᾶτο καὶ τῷ συμπίνειν τοῖς ἀκμά - ζοῦσι τοὺς παῖδας , ὧσπερ ἐκεῖνο τὸ τὸν λειτουργοῦντα κατὰ δυοῖν εὖ ποιοῦν ἐξαληλιμμένον . 17 . Τιμὴ γάρ τοῖς πατράσιν ἡδεῖα καὶ τοὺς παῖδας τοῦτον ἑστιᾶσθαι τὸν τρόπον . ἀλλ’ ὅτι μέν οὐ τῷ νόμῳ τοῦτο συμβαῖνον , ἀποδέδεικται , ἄμει - νον δὲ τοῦ δικαίου διά τὴν πρὸς ἐκείνους χάριν πῶς οὐ κακόν ; οὐδὲ γάρ τοὺς ἠριστευκότας πολλαῖς τιμῶμεν τιμαῖς , ἀλλ’ ὧν οὐκ ἄν τις ἐπιλάβοιτο . εἰ δέ τις , ἴν | ἄνθρωπον τιμήσειεν , ἀτιμάζοι τὸν Δία , πῶς οὐ τὰ μέγιστα ἂν ἐξαμαρτάνοι ;
Lemmas: ὁ δέ εἰμί ὁ προστίθημι ἀναιρέω λυπέω καί πολλαχοῦ σεμνολογέω ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι , ὡς ὅς μέν ποτέ Δῶρος ὁ τοιοῦτος δεῖπνον καθαρός , ἔπειτα εἰσπίπτω δῶρον καί ὁ δαιτυμών ἀπέρχομαι τίς φέρω οἴκαδε . καί οὗτος διά πολύς ἥκω Ὀλυμπιάς οὕτως πήγνυμι δοκέω , ὡς μηδέ ἄν ὁ θεός τις κινέω ποτέ ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὅμως καί λύω | καί παύω καί ὑπό - χωρέω . ἐκ ὅς θαρσέω ὑπάρχω ὁ πόλις μήποτε ἐπιλείπω ὁ λειτουργέω ὁ Ζεύς . 1 ὁ γάρ πιέζω οὗτος ὅς οὐ εἰμί ἐν ὁ ἄνω χρόνος , ὁ ὁ τάξις καί σωφροσύνη μᾶλλον ἢ ὁ ἀκόλαστος ἀνα - λῶμα ὁ θεός τιμάω καί ὁ συμπίνω ὁ ἀκμάζω - ζω ὁ παῖς , ὡς ἐκεῖνος ὁ ὁ λειτουργέω κατά δύο εὖ ποιέω ἐξαλείφω . 17 . τιμή γάρ ὁ πατήρ ἡδύς καί ὁ παῖς οὗτος ἑστιάω ὁ τρόπος . ἀλλά ὅτι μέν οὐ ὁ νόμος οὗτος συμβαίνω , ἀποδείκνυμι , ἄμει - νοῦς δέ ὁ δίκαιος διά ὁ πρός ἐκεῖνος χάρις πῶς οὐ κακός ; οὐδέ γάρ ὁ ἀριστεύω πολύς τιμάω τιμή , ἀλλά ὅς οὐ ἄν τις ἐπιλαμβάνω . εἰμί δέ τις , ἔρχομαι | ἄνθρωπος τιμάω , ἀτιμάζω ὁ Ζεύς , πῶς οὐ ὁ μέγας ἄν ἐξαμαρτάνω ;
libanius.oratio-53 18
καὶ μὴν κἀκεῖνο νῦν ἐνδείκνυμεν βλάβην μὲν εἶναι τοῦτο τοῖς υἱέσι , βλάβην δὲ τοῖς πατράσιν , εἰ δὴ τά τῶν υἱέων καὶ τὰ τῶν πατέρων . ἡ τῶν υἱέων μὲν αἰσχύνη κακόν κακόν , ἐξ ὅτου δὲ αὐτοὶ γεγόνασιν , ἀγαθόν ; ὃ δὲ ζημίαν ἔχει , πῶς ἂν ἐν δίκῃ καλοῖτο τιμὴ φέρον τοῖς τιμωμένοις ἀτιμίαν ; καὶ γάρτοι τινὸς ἤκουσα καλοῦ μέν τινος ἐρῶντος , οὐκ ἔχοντος δὲ καὶ τὸ διαλέγεσθαι διὰ τὸ μὴ εἶναι σχῆμα τῇ συνουσίᾳ . ἔλεγεν οὖν πρός τε τοὺς φίλους καὶ πρὸς ἑαυτόν · ἀλλ’ ἤξει γε Ολύμπαι γυμνοῦντα μὲν ἀθλητάς , γυμνοῦντα δὲ καὶ νέον δαιτυμόνων οὐκ ὀλίγων . ἐξέσται δὲ αὐτὸν ἀπαγαγόντα βραχύ τι τῆς τραπέζης βλέπειν εἰς τὰ σκέλη τοῦ τείνοντος αὐτὸν ἡ εἰς τὰ προκείμενα . ἀκούομεν δὲ οἶόν τι καὶ Δημο - σθένης διηγεῖτο ἐν θιάσοις καὶ πεπωκόσιν ἀνθρώποις στρέφεσθαι νέον καὶ ὅτι μεγίστῳ τούτῳ κατὰ τῶν Αἰσχίνῃ βεβιωμένων κέχρηται μαρτυρίῳ .
Lemmas: καί μήν ἐͅκεῖνο νῦν ἐνδείκνυμι βλάβος μέν ἔρχομαι οὗτος ὁ υἱός , βλάβος δέ ὁ πατήρ , εἰμί δή ὁ ὁ υἱός καί ὁ ὁ πατήρ . ὁ ὁ υἱός μέν αἰσχύνη κακός κακός , ἐκ ὅστις δέ αὐτός γίγνομαι , ἀγαθός ; ὁ δέ ζημία ἔχω , πῶς ἄν ἐν δίκη καλέω τιμή φέρω ὁ τιμάω ἀτιμία ; καί γάρ τις ἀκούω καλός μέν τις ἐράω , οὐ ἔχω δέ καί ὁ διαλέγω διά ὁ μή ἔρχομαι σχῆμα ὁ συνουσία . λέγω οὖν πρός τε ὁ φίλος καί πρός ἑαυτοῦ · ἀλλά ἔσσομαι γε Ὄλυμπος γυμνόω μέν ἀθλητής , γυμνόω δέ καί νέος δαιτυμών οὐ ὀλίγος . ἔξεστι δέ αὐτός ἀπάγω βραχύς τίς ὁ τράπεζα βλέπω εἰς ὁ σκέλος ὁ τείνω αὐτός ὁ εἰς ὁ πρόκειμαι . ἀκούω δέ οἶος τίς καί Δήμος - Σθένης διηγέομαι ἐν θίασος καί πίνω ἄνθρωπος στρέφω νέος καί ὅτι μέγας οὗτος κατά ὁ Αἰσχίνης βιόω χράω μαρτύριον .
libanius.oratio-53 19
τιμὴν μὲν οὖν οὐδεμίαν εἶναι τῷ τηλικαύτην ἔχοντι βλάβην φαίην ἄν , πῶς γάρ ὄρον θεῶ ῥᾳδίως δίδωσι δεξιάν , κατέχει ; πῶς ἰνὶ τούτῳ τὸν εἰληφότα τετιμῆσθαι ; ἡδονὴν δὲ γίγνεσθαι πατράσιν ἐντεῦθεν οὐκ ἂν ἀρνη - θείην . ἔχει δὲ ἡμῖν οὐ καλὸν λόγον τοῦ κοινῇ τῇ πόλει συμφέροντος περὶ πλείονος ποιεῖσθαι τὴν ἐνίων ἡδονήν . εἰ γὰρ εἰς ἐν τοῦτο βλέπομεν καὶ ἔν τοῦτο σκοποῦμεν , τὴν ἐνίων ἡδονήν , εἰ δὲ βελτίων ἢ χείρων , οὐ προσεξετάσομεν , τί κωλύσει καὶ τὰς γυναῖκας αὐ - τοῖς | εἰς κοινωνίαν ἄγειν τῶν δείπνων καὶ θερα - παίνας τάς τε ἄλλας καὶ τὰς ἀπὸ τῶν μυλώνων ; μικρὸν γάρ εἰπεῖν ἀκολούθους , οἱ λέγοιεν , ὅτι οὕτω μάλιστ’ ἂν ἥδοιντο καὶ χάριν εἰδεῖεν καὶ τοῖς Ὀλυμ - πί·οις χαρεῖεν , εἰ καὶ τοῖσδε μετείη τῆς εὐωχίας . ἡδονάς δὲ τὰς μὲν βελτίους ἐπαινῶ , μὴ κακῶς δὲ τὰς φαυλο - τέρας λέγειν οὐκ ἂν οἷός τ᾿ εἴην ;
Lemmas: τιμή μέν οὖν οὐδείς ἔρχομαι ὁ τηλικοῦτος ἔχω βλάβος φημί ἄν , πῶς γάρ ὄρον θεός ῥᾴδιος δίδωμι δεξιός , κατέχω ; πῶς ἴς οὗτος ὁ λαμβάνω τιμάω ; ἡδονή δέ γίγνομαι πατήρ ἐντεῦθεν οὐ ἄν ἀρνέομαι - τίθημι . ἔχω δέ ἐγώ οὐ καλός λόγος ὁ κοινός ὁ πόλις συμφέρω περί πολύς ποιέω ὁ ἔνιοι ἡδονή . εἰμί γάρ εἰς ἐν οὗτος βλέπω καί ἐν οὗτος σκοπέω , ὁ ἔνιοι ἡδονή , εἰμί δέ ἀγαθός ἢ χείρων , οὐ προσεξετάζω , τίς κωλύω καί ὁ γυνή οὐ - ὁ | εἰς κοινωνία ἄγω ὁ δεῖπνον καί θερα - Παινᾶς ὁ τε ἄλλος καί ὁ ἀπό ὁ μυλών ; μικρός γάρ λέγω ἀκόλουθος , ὁ λέγω , ὅτι οὕτως μάλιστα ἄν ἥδομαι καί χάρις οἶδα καί ὁ Ὀλυμ - πίος χαίρω , εἰμί καί ὅδε μέτειμι ὁ εὐωχία . ἡδονή δέ ὁ μέν ἀγαθός ἐπαινέω , μή κακῶς δέ ὁ φαύλος - τέρας λέγω οὐ ἄν οἷος τε εἰμί ;
libanius.oratio-53 20
μὴ τοίνυν μηδὲ ὑμεῖς πάντα δίδοτε μηδὲ πάντα χαρίζεσθε μηδὲ φρον - τίζετε , τί ποιοῦντες ἡδονὰς τούτοις παρέξετε . καὶ μὴν εἰ μὲν οὐ μέγα τοῦθ’ οἱ πατέρες ἡγοῦνται , τοῦ χάριν ἂν διδοῖμεν ; εἰ δὲ πολλοῦ τινος ἄξιον , οὐ σφόδρα νοῦν ἐχόντων ποιοῦσι . τοὺς δὲ τοιούτους οὐκ ἐν πολλῇ σπουδῇ θετέον . ἀλλ’ ἀθυμήσουσιν οὐ καλου - μένων σφίσι τῶν υἱέων οὐκ ὄντων ἐντεῦθεν ὀνειδῶν . ἔστι δὲ αὐτοῖς ἀθυμῆσαι λυσιτελέστερον ἀπούσης αἰ - σχύνης ἢ μετά ταύτης ἐν γέλωτι καὶ τῷ χαίρειν διάγειν .
Lemmas: μή τοίνυν μηδέ σύ πᾶς δίδωμι μηδέ πᾶς χαρίζω μηδέ φρον - τίζω , τίς ποιέω ἡδονή οὗτος παρέχω . καί μήν εἰμί μέν οὐ μέγας οὗτος ὁ πατήρ ἡγέομαι , τίς χάρις ἄν δίδωμι ; εἰμί δέ πολύς τις ἄξιος , οὐ σφόδρα νόος ἔχω ποιέω . ὁ δέ τοιοῦτος οὐ ἐν πολύς σπουδή τίθημι . ἀλλά ἀθυμέω οὐ καλός - μένω σφεῖς ὁ υἱός οὐ εἰμί ἐντεῦθεν ὄνειδος . εἰμί δέ αὐτός ἀθυμέω λυσιτελής ἄπειμι ὁ - σχυνεος ἢ μετά οὗτος ἐν γέλως καί ὁ χαίρω διάγω .
libanius.oratio-53 21
ἀθυμοῦσι καὶ οἱ διδόντες δίκην , ἀλλὰ παιδεύονται τῇ δίκῃ . ὁ δὲ ἐπαινῶν τὸν ἀνδροφόνον μεθ’ ἡδονῆς ἐφ’ ἑτέρας ἔπεμψε σφαγάς . οὐκοῦν ὁ μὲν εὐδαίμων ὁ λυπηθείς , ἐπηνώρθωται γάρ , ὁ δὲ ἄθλιος ὁ ἡσθείς , οὐκ ἰάθη γάρ . τί δ’ ἂν καὶ δεινὸν ἐκ τῆς ἐκείνων ἀθυμίας γένοιτο ; κακῶς ἐροῦσι τὸν ἀγωνοθέτην ; ἀλλὰ ἀγαθὸν κακοί · καὶ οὐχ ἥξουσιν ἐπὶ δεῖπνον ; καὶ τίς ἐκ τούτου τᾷ συμποσίῳ βλάβη , πόρρω που καθῆσθαι τοὺς ἀναισθησίας γέμοντας ;
Lemmas: ἀθυμόω καί ὁ δίδωμι δίκη , ἀλλά παιδεύω ὁ δίκη . ὁ δέ ἐπαινέω ὁ ἀνδροφόνος μετά ἡδονή ἐπί ἕτερος πέμπω σφαγή . οὐκοῦν ὁ μέν εὐδαίμων ὁ λυπέω , ἐπανορθόω γάρ , ὁ δέ ἄθλιος ὁ ἥδομαι , οὐ ἰάομαι γάρ . τίς δέ ἄν καί δεινός ἐκ ὁ ἐκεῖνος ἀθυμία γίγνομαι ; κακῶς λέγω ὁ ἀγωνοθέτης ; ἀλλά ἀγαθός κακός · καί οὐ ἥκω ἐπί δεῖπνον ; καί τίς ἐκ οὗτος ὁ συμπόσιον βλάβη , πρόσω ποῦ κάθημαι ὁ ἀναισθησία γέμω ;
libanius.oratio-53 22
ἀλλά καὶ τοῖς νέοις λύπη τὸ πρᾶγμα ; συμφέρουσά γε καὶ πολλῶν ἐκπω - μάτων ἀμείνων . ἀλλὰ λυπούμενος τήμερον ὕστερόν με ἐπαινέσεται , ὅταν ἐν τοῖς ὑπὲρ ἀρετῆς [ ἐν τὼς ] αὑτοῦ λόγοις καὶ τοῦτο ἔχη λέγειν , ὅτι παῖς ὢν ὑέ οὐδενὸς | ὀφθείη τῶν ἔξω οὔτε πίνων οὔτε ἐσθίων οὐτ’ ἄλλοτε οὔτε ἐν Ὀλυμπίοις . τοὺτ᾿ ἀὐτῷ φυλάξει τὴν παρρησίαν ὅλην . διὰ τοῦτο ἀνύποπτα ὑπὲρ τῶν δικαίων πρὸς τὰς ἀρχὰς διαλέξεται οὐδέν τῇ ψυχῇ πάσχων , οἷον εἰκὸς τὸν ὁρῶντά τινας τῶν τότε συγκατακειμένων .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ νέος λύπη ὁ πρᾶγμα ; συμφέρω γε καί πολύς ἐκπίνω - ματάω ἀγαθός . ἀλλά λυπέω σήμερον ὕστερον ἐγώ ἐπαινέω , ὅταν ἐν ὁ ὑπέρ ἀρετή [ ἐν τώς ] αὐτός λόγος καί οὗτος ἔχω λέγω , ὅτι παῖς εἰμί υἱός οὐδείς | ὁράω ὁ ἔξω οὔτε πίνω οὔτε ἐσθίω οὐ ἄλλοτε οὔτε ἐν Ὀλύμπιος . οὗτος αὐτός φυλάσσω ὁ παρρησία ὅλος . διά οὗτος ἀνύποπτος ὑπέρ ὁ δίκαιος πρός ὁ ἀρχή διαλέγω οὐδείς ὁ ψυχή πάσχω , οἷος ἔοικα ὁ ὁράω τις ὁ τότε συγκατάκειμαι .
libanius.oratio-53 23
εἰ δὲ λυποῦντες ὀνήσετε τοὺς παῖδας , καινὸν οὐδέν , ἐπεὶ καὶ διὰ τῶν παιδα - γωγῶν τοῦτο ὑμῖν πράττεται καί , νὴ Δία γε , παρά τῶν διδασκάλων . ἀπειλαὶ γὰρ δὴ καὶ πληγαὶ καὶ πολλὰ τὰ πικρά , ὅπου γε δὴ καὶ τὰ παρὰ τῶν τοκέων . ἀλλὰ τούτων γε τὸ κρατεῖν ἔχει καὶ δύνασθαι φύεται . καὶ τούτοις τοίνυν τοῖς οὕτω δειπνεῖν κεκωλυμένοις καὶ λυπουμένοις τοιαῦτα ὕστερον ἥξει διδόντα ῥώμην , ὥστε αὐτοῖς ἐν ἐπαίνοις ταύτας εἶναι τὰς λύπας .
Lemmas: εἰμί δέ λυπέω ὀνίνημι ὁ παῖς , καινός οὐδείς , ἐπεί καί διά ὁ παῖς - γωγή οὗτος σύ πράσσω καί , νή Ζεύς γε , παρά ὁ διδάσκαλος . ἀπειλή γάρ δή καί πληγή καί πολύς ὁ πικρός , ὅπου γε δή καί ὁ παρά ὁ τοκεύς . ἀλλά οὗτος γε ὁ κρατέω ἔχω καί δύναμαι φύω . καί οὗτος τοίνυν ὁ οὕτως δειπνέω κωλύω καί λυπέω τοιοῦτος ὕστερον ἔσσομαι δίδωμι ῥώμη , ὥστε αὐτός ἐν ἔπαινος αὐτός ἔρχομαι ὁ λύπη .
libanius.oratio-53 24
τὸ δὲ μέγιστον ἀγαθὸν ἀσθενοῦντι τοῦ νοσήματος ἀπαλλαγή . τίς τοίνυν παρ’ ὅτου καὶ τοῦτο γένοιτο ; ἰατρός . πῶς τοίνυν τὸν ταύτην ἔχοντα τὴν δύναμιν ὁρῶσιν εἰσιόντα οἱ νέοι ; πῶς δὲ ἁπτόμενον ; πῶς δὲ ἀσιτίας μεμνημένον ; εἰ δέ δὴ καὶ τομῆς ἢ πυρὸς δε - ήσειεν , Ἡράκλεις , τίς λυπηρότερος ; τίς μᾶλλον ἐχθρός ; ἀλλ’ οὐχ ὅταν λοῦσθαί τε ἐξῇ καὶ πᾶν ἔχειν σιτίον τε καὶ ποτὸν ἀνεῳγμένον , ἀλλ’ ἔστι καὶ πρὸ τῶν γονέων ὁ ἰατρὸς ἐκείνῳ .
Lemmas: ὁ δέ μέγας ἀγαθός ἀσθενέω ὁ νόσημα ἀπαλλαγή . τίς τοίνυν παρά ὅστις καί οὗτος γίγνομαι ; ἰατρός . πῶς τοίνυν ὁ οὗτος ἔχω ὁ δύναμις ὁράω εἰσέρχομαι ὁ νέος ; πῶς δέ ἅπτω ; πῶς δέ ἀσιτία μιμνήσκω ; εἰμί δέ δή καί τομή ἢ πυρός δέ - σείω , Ἡρακλῆς , τίς λυπηρός ; τίς μᾶλλον ἐχθρός ; ἀλλά οὐ ὅταν λούω τε ἐξέρχομαι καί πᾶς ἔχω σιτίον τε καί ποτόν ἀνοίγνυμι , ἀλλά εἰμί καί πρό ὁ γονεύς ὁ ἰατρός ἐκεῖνος .
libanius.oratio-53 25
καὶ νῦν ἡγήσεται μὲν ἀθυμία , ἴψεται δὲ ἡδονή . ὧν δὲ ἀφήσουσι πρὸ τῶν καρπῶν ῥημάτων ἐπί τε τὸν σύμβουλον καὶ τοὺς δεξα - μένους τὴν παραίνεσιν , ἢν ἄρα δέξωνται , βραχὺς ἡμῖν ἔστω λόγος . οὔπω γὰρ δόξαν οἱ τηλικοίδε ποιῆσαι δύναιντο ἄν . οὖς οὐ τῶνδε τῶν τραπεζῶν μόνον , ἀλλ’ ὅλως ἀπασῶν | τῶν τοιούτων , ποιοῦσι γὰρ δὴ καὶ ἕτεροι τοιαύτας , φημὶ δεῖν ἀφεστάναι .
Lemmas: καί νῦν ἡγέομαι μέν ἀθυμία , ἴπτομαι δέ ἡδονή . ὅς δέ ἀφίημι πρό ὁ καρπός ῥῆμα ἐπί τε ὁ σύμβουλος καί ὁ δείκνυμι - μένος ὁ παραίνεσις , εἄν ἄρα δέχομαι , βραχύς ἐγώ εἰμί λόγος . οὔπω γάρ δόξα ὁ τηλικόσδε ποιέω δύναμαι ἄν . οὖς οὐ ὅδε ὁ τράπεζα μόνος , ἀλλά ὅλος ἀπασάω | ὁ τοιοῦτος , ποιέω γάρ δή καί ἕτερος τοιοῦτος , φημί δεῖ ἀφίστημι .