libanius.oratio-52 34
ἴστω τοίνυν ὁ ἰατρὸς ἰώμενος ἄρχοντα ἀσθενοῦντα , τουτὶ δὲ πράττοιτο μὲν ἂν καὶ διὰ σιγῆς , πράττοιτο δ’ ἂν καὶ διὰ ῥημάτων ὀλίγων ἂ οὐκ ἂν μὴ ῥηθῆναι δύναιτο . μακρὰ δὲ διεξιόντος καὶ χωροῦντος ἐπὶ τὰ μὴ συμ - βαίνοντα τοῖς νόμοις τῷ προσώπῳ δῆλον ὅ τι χρῄζων τῆς ἰατρικῆς ποιείτω τοῖς παροῦσιν , ὡς , ἢν μόνον ἰατρὸς ὢν εἰσίῃ , τὸν νοσοῦντα ὄψεται . ἐφεστάναι δὲ ἄξιον καὶ τὸν κοσμοῦντα τὴν καταγωγὴν καὶ | τῶν ἔνδον ἐπιμελητὴν τῷδε τῷ πράγματι καὶ προσαναγ - κάζειν τὸν τοιοῦτον ἰατρὸν εἴσω τῶν ὅρων μένειν . 35 . Ὡς δ’ οὐ καλὸν καταγωγὴν ἄρχοντος δέχεσθαι τοιαύτας συνουσίας , μάθοις ἄν , βασιλεῦ , καὶ τῷδε · βραχέα δὲ λέξω καὶ δι’ ὧν ἡδίων ἔσῃ . Ἦρχέ ποτε ἀνὴρ καὶ Σύρων καί τινων ἑτέρων ἐθνῶν , Σύρου μὲν παῖς , αὐτὸς δὲ Ῥωμαῖος , φόβῳ τὴν ἀρχὴν εὐθύνων , οὐχ αἵματι . τούτῳ τῆς ἀρχῆς με - σοῦντι ῥεῦμα κινηθὲν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς διὰ τῆς φάρυγ - γος δραμὸν τά τ᾿ ἄλλα ἐκάκωσε καὶ τῆς φωνῆς ἀφεῖλε . κεκλημένος δὲ ἐπὶ τὸ λυποῦν ἰατρὸς ἀνὴρ τῶν ἄγαν ἐπαινουμένων ἐπειδὴ ἤρετό τι περὶ τοῦ κατέχοντος , ἀπεκρίνατο μὲν οὐδὲν διά φωνῆς , ἣν δὲ ἄρα ἐν αὐτῷ τοσοῦτον , διάρας δὲ τὸ στόμα τὸ τῆς τέχνης δεόμενον ἔδειξεν , ὅπως ἀνήκοος αὐτοῦ καθάπαξ | ὁ ἰατρὸς ἀπίοι μηδὲν τῆς αὐτοῦ γλώττης ἐκφέρων . 36 . Τοσοῦτος ἣν τοῖς τότ᾿ ἄρχουσι φόβος ἐν ταῖς εἰρημέναις εἰσόδοις . ἀλλά νῦν οὐ τὰ πάθη τοὺς ἰα - τροὺς τοῖς ἄρχουσιν εἰσάγει , ἀλλ᾿ οἶ μὲν ἔρρωνται , οἱ δὲ παρακάθηνται , καὶ ὁ λόγος οὐ περὶ τοῦ σώματος οὐδ’ ὅπως ἂν ὑγιαίνοντες διάγοιεν , ἀλλὰ τῆς αὐτῆς καὶ τά τούτων ἰδέας . ἰατρῶν μὲν οὖν οὐκ ἀποστερῶ τοὺς ἄρχοντας , μήποτε οὕτω γενοίμην ἄτοπος , ἐφε - στάναι δὲ τοῖς στόμασιν αὐτῶν ἀξιῶ τὸν ἃ δεῖ μόνα λέγειν ποιήσοντα . 37 . Φθονήσομεν οὖν τῷ πόνῳ τῶν ἀρχόν - των παραμυθίας τῆς οὔσης ἐν ταῖς εἰσόδοις ; ποίας παραμυθίας ; μείζων μὲν οὖν ἐντεῦθεν ὁ πόνος αὐτοῖς κατασκευάζεται τοῖ τῶν γραμμάτων χρόνου καὶ τῶν ἀναγκαίων ἑτέροις διδομένου καὶ μικροῦ τινος τοῖς ἐπείγουσιν ἀντὶ πλείονος γινομένου , ὥστε πολλάκις μὲν ὥρα δειπνεῖν , οἱ δέ εἰσιν ἐν γράμμασι .
Lemmas: ἵστημι τοίνυν ὁ ἰατρός ἰάομαι ἄρχω ἀσθενέω , οὗτος δέ πράσσω μέν ἄν καί διά σιγή , πράσσω δέ ἄν καί διά ῥῆμα ὀλίγος ὅς οὐ ἄν μή λέγω δύναμαι . μακρός δέ διεξέρχομαι καί χωρέω ἐπί ὁ μή σναυ - βαίνω ὁ νόμος ὁ πρόσωπον δῆλος ὁ τίς χρῄζω ὁ ἰατρικός ποιέω ὁ πάρειμι , ὡς , εἄν μόνος ἰατρός εἰμί εἰσέρχομαι , ὁ νοσέω ὁράω . ἐφίστημι δέ ἄξιος καί ὁ κοσμέω ὁ καταγωγή καί | ὁ ἔνδον ἐπιμελητής ὅδε ὁ πρᾶγμα καί προσαναγ - κάζω ὁ τοιοῦτος ἰατρός εἴσω ὁ ὅρος μένω . 35 . ὡς δέ οὐ καλός καταγωγή ἄρχω δέχομαι τοιοῦτος συνουσία , μανθάνω ἄν , βασιλεύς , καί ὅδε · βραχύς δέ λέγω καί διά ὅς ἡδύς εἰμί . ἄρχω ποτέ ἀνήρ καί Συρών καί τις ἕτερος ἔθνος , Σύρος μέν παῖς , αὐτός δέ Ῥωμαῖος , φόβος ὁ ἀρχή εὐθύνω , οὐ αἷμα . οὗτος ὁ ἀρχή ἐγώ - σέω ῥεῦμα κινέω ἀπό ὁ κεφαλή διά ὁ φάρυξ - γος τρέχω ὁ τε ἄλλος κακόω καί ὁ φωνή ἀφαιρέω . καλέω δέ ἐπί ὁ λυπέω ἰατρός ἀνήρ ὁ ἄγαν ἐπαινέω ἐπεί ἔρομαι τίς περί ὁ κατέχω , ἀποκρίνομαι μέν οὐδείς διά φωνή , ὅς δέ ἄρα ἐν αὐτός τοσοῦτος , διαίρω δέ ὁ στόμα ὁ ὁ τέχνη δέω δείκνυμι , ὅπως ἀνήκοος αὐτός καθάπαξ | ὁ ἰατρός ἀπέρχομαι μηδείς ὁ αὐτός γλῶττα ἐκφέρω . 36 . τοσοῦτος ὅς ὁ τότε ἄρχω φόβος ἐν ὁ λέγω εἴσοδος . ἀλλά νῦν οὐ ὁ πάθος ὁ ἰά - Τρους ὁ ἄρχω εἰσάγω , ἀλλά οἶς μέν ῥώννυμι , ὁ δέ παρακάθημαι , καί ὁ λόγος οὐ περί ὁ σῶμα οὐδέ ὅπως ἄν ὑγιαίνω διάγω , ἀλλά ὁ αὐτηες͂ς καί ὁ οὗτος ἰδέα . ἰατρός μέν οὖν οὐ ἀποστερέω ὁ ἄρχων , μήποτε οὕτως γίγνομαι ἄτοπος , εφέ - στάνα δέ ὁ στόμα αὐτός ἀξιόω ὁ ὅς δέω μόνος λέγω ποιέω . 37 . φθονέω οὖν ὁ πόνος ὁ ἄρχω - ὁ παραμυθία ὁ σέω ἐν ὁ εἴσοδος ; ποῖος παραμυθία ; μέγας μέν οὖν ἐντεῦθεν ὁ πόνος αὐτός κατασκευάζω σύ ὁ γράμμα χρόνος καί ὁ ἀναγκαῖος ἕτερος δίδωμι καί μικρός τις ὁ ἐπείγω ἀντί πολύς γίγνομαι , ὥστε πολλάκις μέν ὥρα δειπνέω , ὁ δέ εἰμί ἐν γράμμα .