ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-52 1
τῷ τοῦ δικαίου μέρει βοηθήσων ἥκω , βασι - λεῦ , πολλῷ τε χρόνῳ καὶ μυρίοις πράγμασιν εἶναί σοι πολλὴν τούτου πρόνοιαν πεπεισμένος . καὶ δέδοικα νῦν οὐ τὸ δόξειν σοι περὶ μὴ σπουδαίων ἐνοχλεῖν , ἀλλὰ τὸ βραδέως σοι ταυτηνὶ κεκομικέναι τὴν γνώμην . ἢν γὰρ αὖ φανῇ σοι συμφέρουσα , μέμψιν οἶδ’ ὅτι ποιήσῃ τὸ μὴ πάλαι ταῦτα κεκομικέναι . ἐμὲ δὲ τὸν μὲν ἄλλον χρόνον φόβος τις ἐκώλυε , νῦν δὲ οὕτος οὐκ ἀνῄρηται μέν , ἀλλὰ μένει , μένων δὲ ὅμως νενίκηται δεινὸν ἤδη C(??)codex Chisianus A = Monacensis gr . 483(Augustanus ) P = Palatinus gr . 282 I = Marcianus append.XCI 2 Va = Vaticanus gr . 81 B = Barberinus II 41 μου νομίσαντος , εἰ μὴ καὶ | τῆς ἀσφαλείας τῆς ἐμαυτοῦ πρότερα ποιησαίμην τὰ σὰ πράγματα . εἰ γάρ τι τούτων ἰασαίμην , ἀρκέσει μοι τοῦτο καὶ πάσχοντι κακῶς εἰς παραμυθίαν . 2 . Τί οὖν ἐστιν ὁ θεραπείας δεῖται ; δύο πόλεμοι τῶν ἀνθρώπων πιέζουσι τὸν βίον . ὧν ὁ μὲν ἐν ὅπλοις τέ ἐστι καὶ σιδήρῳ καὶ πρὸς τοὺς ἔξωθεν , ὁ δὲ ἐν κακουργίαις ταῖς εἰς ἀλλήλους καὶ ἔνδοθεν οὔτε τὸ τὴν αὐτὴν πόλιν οἰκεῖν αἰσχυνομένων οὔτε τὸ πολίτας ἀλλήλους καλεῖν . ἐνομίσθη τοίνυν τοῖς μὲν κρίνεσθαι στρατοπέδοις καὶ χερσί , τοῖς δὲ δικαστηρίοις καὶ νόμοις . φυλάξαιτο δ’ ἄν τις ῥᾷον ἐκείνους τοὺς πολεμίους ἡ τούτους οἷς μᾶλλον ὑπάρχει λανθάνειν .
Lemmas: ὁ ὁ δίκαιος μέρος βοηθέω ἥκω , βάσις - λόω , πολύς τε χρόνος καί μυρίος πρᾶγμα εἰμί σύ πολύς οὗτος πρόνοια πείθω . καί δείδω νῦν οὐ ὁ δοκέω σύ περί μή σπουδαῖος ἐνοχλέω , ἀλλά ὁ βραδύς σύ οὗτος κομίζω ὁ γνώμη . εἄν γάρ αὖ φαίνω σύ συμφέρω , μέμψις οἶδα ὅτι ποιέω ὁ μή πάλαι οὗτος κομίζω . ἐγώ δέ ὁ μέν ἄλλος χρόνος φόβος τις κωλύω , νῦν δέ οὗτος οὐ ἀναιρέω μέν , ἀλλά μένω , μένω δέ ὅμως νικάω δεινός ἤδη C(??)codex Chisianus A = Monacensis gr . 483(Augustanus ) P = Palatinus gr . 282 I = Marcianus append.XCI 2 Va = Vaticanus gr . 81 B = Barberinus II 41 ἐγώ νομίζω , εἰμί μή καί | ὁ ἀσφάλεια ὁ ἐμαυτοῦ πρότερος ποιέω ὁ σός πρᾶγμα . εἰμί γάρ τίς οὗτος ἰάομαι , ἀρκέω ἐγώ οὗτος καί πάσχω κακῶς εἰς παραμυθία . 2 . τις οὖν εἰμί ὁ θεραπεία δέω ; δύο πόλεμος ὁ ἄνθρωπος πιέζω ὁ βίος . ὅς ὁ μέν ἐν ὅπλον τε εἰμί καί σίδηρος καί πρός ὁ ἔξωθεν , ὁ δέ ἐν κακουργία ὁ εἰς ἀλλήλων καί ἔνδοθεν οὔτε ὁ ὁ αὐτός πόλις οἰκέω αἰσχύνω οὔτε ὁ πολίτης ἀλλήλων καλέω . νομίζω τοίνυν ὁ μέν κρίνω στρατόπεδον καί χείρ , ὁ δέ δικαστήριον καί νόμος . φυλάσσω δέ ἄν τις ῥᾴδιος ἐκεῖνος ὁ πολέμιος ὁ οὗτος ὅς μᾶλλον ὑπάρχω λανθάνω .
libanius.oratio-52 3
πολλὴ τοίνυν ἡ περὶ ταῦτα πρόνοια καὶ πλῆθος νόμων πα - λαιῶν τε καὶ νέων ὑπὸ τῶν ἀεὶ κρατούντων τιθεμέ - νῶν . | καὶ τοῖς ἀδικουμένοις αὕτη καταφυγὴ γραφή , κατηγορίαι , ἔλεγχος , τιμωρίαι . τὸ μέν γὰρ ἄμεινον ἦν μηδὲ ἀδικηθῆναι , τὸ δὲ δεύτερον δίκην λαβεῖν , ᾧ μόλις παύσαιτο ἄν τις ἀλγῶν . ταύτην τοίνυν τὴν ἐπικουρίαν , ὦ βασιλεῦ , τὴν οὕτω καλὴν καὶ προσή - κουσαν καὶ θεοῖς φίλην οὐκ ἐῶσι σώζεσθαι τοῖς δεομένοις τινές . οὑς πεπαῦσθαι προσήκει νόμῳ τε σῷ καὶ ὀργῇ . 4 . Τίνες οὖν εἰσιν οὗτοι ; οἱ παρακαθήμενοι μὲν ἐν ταῖς δίκαις τοῖς δικάξουσι διελόμνοι τὰ ὦτα , σφῶν δὲ αὐτῶν μᾶλλον ἢ τῶν συνδίκων αὐτοὺς ἀυναγκάξοντες ἀκροᾶσθαι , καὶ νῦν μὲν οὗτος ὡς αὑτόν , νῦν δὲ ἐκεῖνος ἕλκων , ὃ δίκαιον μέν ἐστιν ἰδεῖν οὐκ ἐῶντες , ἀντιπολιτευόμενοι δὲ τοῖς νόμοις , ἀπελοῦντες δέ , εἰ μὴ πείσουσιν , ἐπικείσεσθαι τῷ μὴ κεχαρισμένῳ , καὶ | οἱ μὲν θρασύτεροι ταῦτα τὸν αὐτὸν κατειληφότες θρόνον , ὑβρίξοντες μὲν ἐφ᾿ οὗ κάθηνται , ὑβρίξοντες δὲ τοῦ δικαστηρίου τὴν μορφήν , ὑβρίξοντες δὲ τὴν δίκην , ὑβρίξοντες δὲ τὸν ταύτης ἐπώνυμον , οἱ δὲ δείλης ἐμπιπλάντες τὴν καταγωγήν , μετριώτεροι μὲν τούτων ἐν ᾦ τῶν δικαστηρίων ἀπέχονται , δίκαιοι δ᾿ οὐδ᾿ αὐτοὶ τὰς εἰσόδους τὰς τοιαύτας ἐπὶ τοῖς μὴ δικαίος ποιούμενοι καὶ τῷ πεῖσαι τὸν δικαστὴν ἃ μὴ τὰ πράγματα δύναται .
Lemmas: πολύς τοίνυν ὁ περί οὗτος πρόνοια καί πλῆθος νόμος πῃ - λαιός τε καί νέος ὑπό ὁ ἀεί κρατέω τιθελω - νόος . | καί ὁ ἀδικέω οὗτος καταφυγή γραφεύς , κατηγορία , ἔλεγχος , τιμωρία . ὁ μέν γάρ ἀγαθός εἰμί μηδέ ἀδικέω , ὁ δέ δεύτερος δίκη λαμβάνω , ὅς μόλις παύω ἄν τις ἀλγέω . οὗτος τοίνυν ὁ ἐπικουρία , ὦ βασιλεύς , ὁ οὕτως καλός καί προσέρχομαι - Κουσάν καί θεός φίλος οὐ ἐάω σῴζω ὁ δέω τις . ὅς παύω προσήκω νόμος τε σός καί ὀργή . 4 . τίνω οὖν εἰμί οὗτος ; ὁ παρακάθημαι μέν ἐν ὁ δίκη ὁ δικάζω διαιρέω ὁ ἄτη , σφεῖς δέ αὐτός μᾶλλον ἢ ὁ σύνδικος αὐτός ἀναγκάζω ἀκροάομαι , καί νῦν μέν οὗτος ὡς ἑαυτοῦ , νῦν δέ ἐκεῖνος ἕλκω , ὁ δίκαιος μέν εἰμί ὁράω οὐ ἐάω , ἀντιπολιτεύομαι δέ ὁ νόμος , ἀπέρχομαι δέ , εἰμί μή πείθω , ἐπίκειμαι ὁ μή χαρίζω , καί | ὁ μέν θρασύς οὗτος ὁ αὐτός καταλαμβάνω θρόνος , ὑβρίζω μέν ἐπί ὅς κάθημαι , ὑβρίζω δέ ὁ δικαστήριον ὁ μορφή , ὑβρίζω δέ ὁ δίκη , ὑβρίζω δέ ὁ οὗτος ἐπώνυμος , ὁ δέ δείλη ἐμπίμπλημι ὁ καταγωγή , μέτριος μέν οὗτος ἐν ὧ ὁ δικαστήριον ἀπέχω , δίκαιος δέ οὐδέ αὐτός ὁ εἴσοδος ὁ τοιοῦτος ἐπί ὁ μή δικαίος ποιέω καί ὁ πείθω ὁ δικαστής ὅς μή ὁ πρᾶγμα δύναμαι .
libanius.oratio-52 5
ἐκεῖνοι μὲν οὖν τὸ τούτων ποιοῦσιν , οὗτοι δὲ τὸ ᾿κείνων οὐ τολμῶσιν . ἀλλ᾿ οὗτοι μὲν δεηθέντες ἀπῆλθον παραδόντες τῇ μνήμῃ τὴν χάριν , οἱ δ᾿ ἕπονται παρόντες ὑπὲρ ὧν δεδέηνται καὶ νεύουσιν οἱ τὰς βοηθείας ἐπηγγελμένοι τοῖς ἀγωνιξομένοις θαρρεῖν . ποῖον οὖν τοῦτο δικαστήριον ἀρ᾿ οὗ τὸ δικάξειν ἐξελαύνεται ; καὶ μήτοι | νόμιξε δύο μόνους εἶναι τοὺς τοῦτο δρῶντας οἷς ἡ κοινωνία τοῦ θρόνου , ἀλλὰ βάθρον μὲν καθ’ ἑκατέραν χεῖρα , βάθρον δέ βάθρῳ συνάπτεται καθ’ ἑκάτερον μέρος . ἐπὶ δὴ τούτων τῶν τοσούτων οἶ τοῖς νόμοις ἐχθροὶ τὰ τῶν νόμων ἔξω ζητοῦντες ἀναπηδῶντες , κεκραγότες , οὐ λανθάνοντες ὑπὲρ ὧν εἰσιν ἀφιγμένοι .
Lemmas: ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ οὗτος ποιέω , οὗτος δέ ὁ κεῖνος οὐ τολμάω . ἀλλά οὗτος μέν δέω ἀπέρχομαι παραδίδωμι ὁ μνήμη ὁ χάρις , ὁ δέ ἕπομαι πάρειμι ὑπέρ ὅς δέω καί νεύω ὁ ὁ βοήθεια ἐπαγγέλλω ὁ ἀγωνίζομαι θαρσέω . ποῖος οὖν οὗτος δικαστήριον ἀρά ὅς ὁ δικάζω ἐξελαύνω ; καί μήτοι | νομίζω δύο μόνος ἔρχομαι ὁ οὗτος δράω ὅς ὁ κοινωνία ὁ θρόνος , ἀλλά βάθρον μέν κατά ἑκάτερος χείρ , βάθρον δέ βάθρον συνάπτω κατά ἑκάτερος μέρος . ἐπί δή οὗτος ὁ τοσοῦτος οἶς ὁ νόμος ἐχθρός ὁ ὁ νόμος ἔξω ζητέω ἀναπηδάω , κράζω , οὐ λανθάνω ὑπέρ ὅς εἰμί ἀφικνέομαι .
libanius.oratio-52 6
αὐτοί τε οὖν οὗτοι καὶ παρ’ ὧν ἐλάττων ἡ τόλμα συρρέουσιν εἰς τἀς καταγωγὰς αὐτοὶ μὲν κρατήσαντες τοῦ μετ’ ἄριστον ὕπνου , ἐκείνοις δέ τοῦτον διακόψαντες τὸν ὕπνον . καὶ βοῇ μέν τοῦτο οὐ ποιοῦσιν οὐδὲ ὀνόματι καλοῦντες , πῶς γάρ ; διαλεγόμενοι δέ καὶ λαλοῦντες οὕτως ὡς μὴ εἶναι μηκέτι μηδ’ εἰ σφόδρα βούλοιντο , καθεύδειν . ἀνεγειρόμενοι τοίνυν τεθυμωμένοι κρύ - πτουσι τὸν θυμὸν ὑπὸ μειδιάματι . καὶ τὸ λοιπὸν τῆς ἡμέρας ἐν τῷ περὶ χαρίτων ἀναλίσκεται λόγῳ , τὰ δ’ ὀφειλόμενα γράμμασι γράμματα τῆς τῶν ἀρχόντων χειρὸς οὐδαμοῦ , οἷς δὲ δεῖ τούτων τῶν γραμμάτων , προσκαθήμενοι πεινῶσι .
Lemmas: αὐτός τε οὖν οὗτος καί παρά ὅς μικρός ὁ τόλμα συρρέω εἰς ὅς καταγωγή αὐτός μέν κρατέω ὁ μετά ἀγαθός ὕπνος , ἐκεῖνος δέ οὗτος διακόπτω ὁ ὕπνος . καί βοή μέν οὗτος οὐ ποιέω οὐδέ ὄνομα καλέω , πῶς γάρ ; διαλέγω δέ καί λαλέω οὕτως ὡς μή ἔρχομαι μηκέτι μηδέ εἰμί σφόδρα βούλομαι , καθεύδω . ἀνεγείρω τοίνυν θυμόω κρύ - πτους ὁ θυμός ὑπό μειδίαμα . καί ὁ λοιπός ὁ ἡμέρα ἐν ὁ περί χάρις ἀναλίσκω λόγος , ὁ δέ ὀφείλω γράμμα γράμμα ὁ ὁ ἄρχων χείρ οὐδαμοῦ , ὅς δέ δέω οὗτος ὁ γράμμα , προσκάθημαι πεινάω .
libanius.oratio-52 7
| βούλομαι δέ σοί τι διελθεῖν ἐν καταγωγῇ ποτε γεγονός . ἀπεῖπε μὲν δι - δοὺς ἄρχων χάριτας , ὧν τὰς ὑστάτας ἐν βαλανείῳ , εἷς δέ τις ἀτυχῶν μέν , τυχεῖν δὲ ἐπιθυμῶν ἀποδύντος ἀποδὺς τὸ βιβλίον εἰσενεγκὼν καὶ μέλαν καὶ κάλαμον διὰ γέλωτος οὐκ ἄπρακτος ἀπῆλθεν , ἀλλ’ ἐκφέρων ἅμα ἱδρῶτι γράμματα . 8 . Αὑται αἰ εἴσοδοι , βασιλεῦ , καθεῖλον μὲν τοῦ δικαίου τὴν ἰσχύν , τῷ δὲ ἀδικεῖν δύναμιν περιέθηκαν καὶ τοὺς μὲν ἀπήλλαξαν τιμωρίας , τοὺς δὲ ἀπεστέρησαν . αὗται πολλοὺς μὲν ἀνδροφόνους ἐξήρπασαν θανάτου , πολλοὺς δὲ μοιχούς , πολλοὺς δὲ τάφων ἁψαμένους , πολλοὺς δὲ περὶ χρήματα κακούς , τοὺς μὲν παρακατα - θήκας οὐκ ἀποδόντας , τοὺς δὲ δανείσματα , τοὺς δέ ἡρπακότας , τοὺς δὲ πὺξ πατάξαντας , τοὺς δὲ λακτί - σαντας , τοὺς δὲ λοιδορίαις ὑβρίσαντας μὲν ἑαυτούς , ὑβρίσαντας δὲ πατέρας οἰχομένους , τοὺς καθ’ ἕκαστον τῶν ἀδικημάτων εἶδος εἰκότως ἂν τοῖς ἐκ τῶν νόμων ζημιωθέντας ῥύονται , συμπράττουσι , σκοποῦσιν ὅπως ἂν καταγελάσωσι τῆς δίκης .
Lemmas: | βούλομαι δέ σύ τίς διέρχομαι ἐν καταγωγή ποτέ γίγνομαι . ἀπολέγω μέν διά - δίδωμι ἄρχων χάρις , ὅς ὁ ὕστατος ἐν βαλανεῖον , εἷς δέ τις ἀτυχέω μέν , τυγχάνω δέ ἐπιθυμέω ἀποδύω ἀποδύνω ὁ βιβλίον εἰσφέρω καί μέλας καί κάλαμος διά γέλως οὐ ἄπρακτος ἀπέρχομαι , ἀλλά ἐκφέρω ἅμα ἱδρώς γράμμα . 8 . αὐτός ὁ εἴσοδος , βασιλεύς , καθαιρέω μέν ὁ δίκαιος ὁ ἰσχύς , ὁ δέ ἀδικέω δύναμις περιτίθημι καί ὁ μέν ἀπαλλάσσω τιμωρία , ὁ δέ ἀποστερέω . αὐτός πολύς μέν ἀνδροφόνος ἐξαρπάζω θάνατος , πολύς δέ μοιχός , πολύς δέ τάφος ἅπτω , πολύς δέ περί χρῆμα κακός , ὁ μέν παρακατα - θήκη οὐ ἀποδίδωμι , ὁ δέ δάνεισμα , ὁ δέ ἁρπάζω , ὁ δέ πύξ πατάσσω , ὁ δέ λάκτις - Σαντᾶς , ὁ δέ λοιδορία ὑβρίζω μέν ἑαυτοῦ , ὑβρίζω δέ πατέρας οἴχομαι , ὁ κατά ἕκαστος ὁ ἀδίκημα εἶδος ἔοικα ἄν ὁ ἐκ ὁ νόμος ζημιόω ἐρύω , συμπράσσω , σκοπέω ὅπως ἄν καταγελάω ὁ δίκη .
libanius.oratio-52 12
τὸ αὐτὸ χείρους καὶ τῶν λόχων ποιεῖ τούς ὑπερέχοντας ἡ , εἰ βούλει , στρατιάν . οὗτοι γὰρ τά τῶν γειτόνων αὐτῶν τιμῆς ὀλίγης ποιοῦσι τὰς κακοπραγίας οὐ φερόντων τὰς πυκνάς . δεινὸν δ’ οὐδὲν εἰς δίκην τοῦτο ἐλθεῖν ὄντων τῶν τὸν ὀργιούμενον ἡμερωσόντων . ὧν δὲ μέτριος στρατιώτης κόσμος τ’ ἂν εἴη τῷ δικαστῇ καὶ ἡσυχα - ζούσῃ τῇ καρδίᾳ ζῴη μηδαμόθεν αὐτῷ τοῦ συνειδότος ἀπειλοῦντος . 13 . μὴν μὴν μέγιστον μὲν ἀγαθὸν νέῳ παιδεία , φοιτᾶν δέ ὧς τὸν βελτίω βέλτιον ἢ τὸν οὐ τοσαῦτα εἰδότα . καὶ τοῦτο τοίνυν ἀσαφές καθίσταται ταῖς τοι - αύταις εἰσόδοις τὸν μέν ἀμαθέστερον ποιούσαις τῷ λόγῳ σοφώτερον , τὸν δὲ σοφώτερον ὕστερον . ὅταν δὲ ὁ | ταῦτα ἰδὼν ἔπηται καὶ λέγη τὰ τῆς ἀπάτης , τὸ τῆς ἀρχῆς ὄνομα μεγάλην τὴν ψῆφον ἐποίησε καὶ πλέον ἐδυνήθη τῆς ἀληθείας , καὶ τά περὶ τούς λόγους ἔσχε κακῶς . 14 . Οὗτοι τοίνυν οἱ τοὺς ἀδίκους ᾑρημένοι κατὰ τῶν <τοῖς;> νόμοις πειθομένων οὐ τηνάλλως πονοῦσιν , ἀλλ’ ὡσπερ τοῖς γεωργοῖς πονεῖται τὰ περὶ τὴν γῆν , καὶ ζεύγη καὶ ἄμαξαι καὶ βόες καὶ ἄροτρον , καὶ ἄρουρα τέμνεται καὶ σπορὰ εἰσπέμπεται καὶ τά ἄλλα γίγνετι θερίσαι καὶ τρυγῆσαι βουλομένοις , οὕτω καὶ το τοῖς θερίσαι καὶ τρυγῆσαι βουλομένοις . καὶ κοὶ τοῦτο αὐτοῖς ἔρχεται . τῶν δὲ ἀφικνουμένων τὰ μὲ αὐτοῖς πλουσίας ποιεῖ τὰς τραπέζας γῆς παρεχούση καὶ θαλάττης , τὰ δέ πλοῦτός ἐστι , χρυσός , ἄργυρος ἐσθῆτες . καὶ τὰ μὲν ἔχουσι , τὰ δέ δέχονται , τά δὲ μέλλουσιν . ἱκανὸν δέ οὐδέν οὐδὲ ἐπαινεῖται , ἀλλά τὸ μὲν κεῖται μικρὸν δοκοῦν , ζητεῖται δὲ ἕτερον καὶ οὐκ ἔνι μὴ δοῦναι Γῇ τοῦ μέλλοντος προμηθείᾳ , ὅπως ᾗ τις ὁ παρεσόμενος , ἢν δέη .
Lemmas: ὁ αὐτός χείρων καί ὁ λόχος ποιέω ὁ ὑπερέχω ὁ , εἰμί βούλομαι , στρατιά . οὗτος γάρ ὁ ὁ γείτων αὐτός τιμή ὀλίγος ποιέω ὁ κακοπραγία οὐ φέρω ὁ πυκνός . δεινός δέ οὐδείς εἰς δίκη οὗτος ἔρχομαι εἰμί ὁ ὁ ὀργίζω ἡμερόω . ὅς δέ μέτριος στρατιώτης κόσμος τε ἄν εἰμί ὁ δικαστής καί ἥσυχος - Ζούση ὁ καρδία ζάω μηδαμόθεν αὐτός ὁ σύνοιδα ἀπειλέω . 13 . μήν μήν μέγας μέν ἀγαθός νέος παιδεία , φοιτάω δέ ὅς ὁ ἀγαθός ἀγαθός ἢ ὁ οὐ τοσοῦτος οἶδα . καί οὗτος τοίνυν ἀσαφής καθίστημι ὁ ὅς - αὐτός εἴσοδος ὁ μέν ἀμαθής ποιέω ὁ λόγος σοφός , ὁ δέ σοφός ὕστερον . ὅταν δέ ὁ | οὗτος ὁράω ἕπομαι καί λέγω ὁ ὁ ἀπάτη , ὁ ὁ ἀρχή ὄνομα μέγας ὁ ψῆφος ποιέω καί πλείων δύναμαι ὁ ἀλήθεια , καί ὁ περί ὁ λόγος ἔχω κακῶς . 14 . οὗτος τοίνυν ὁ ὁ ἄδικος αἱρέω κατά ὁ ὅς νόμος πείθω οὐ τηνάλλως πονέω , ἀλλά ὡς ὁ γεωργός πονέω ὁ περί ὁ γῆ , καί ζεῦγος καί ἅμαξα καί βοῦς καί ἄροτρον , καί ἄρουρα τέμνω καί σπορά εἰσπέμπω καί ὁ ἄλλος γίγνομαι θερίζω καί τρυγέω βούλομαι , οὕτως καί το ὁ θερίζω καί τρυγέω βούλομαι . καί κοί οὗτος αὐτός ἔρχομαι . ὁ δέ ἀφικνέομαι ὁ ἐγώ αὐτός πλούσιος ποιέω ὁ τράπεζα γῆ παρέχω καί θάλασσα , ὁ δέ πλοῦτος εἰμί , χρυσός , ἄργυρος ἐσθής . καί ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ δέχομαι , ὁ δέ μέλλω . ἱκανός δέ οὐδείς οὐδέ ἐπαινέω , ἀλλά ὁ μέν κεῖμαι μικρός δοκέω , ζητέω δέ ἕτερος καί οὐ ἔνειμι μή δίδωμι Γῆ ὁ μέλλω προμήθεια , ὅπως ἵημι τις ὁ πάρειμι , εἄν δέος .
libanius.oratio-52 15
πόθεν οῖει , βασιλεῦ , τοὺς ἀφέντας μὲν τὴν αὑτῶν καὶ πατρῴαν πενίαν , ἐλθόντας δὲ ὡς ἡμᾶς ἐν σαπροῖς ὑποδήμασι , τούς δέ οὐδέ τοιούτοις , πυροπωλεῖν , οἰκοδομεῖν , τραπεζίταις συνεῖναι , δανείζειν , πανταχοῦ μεμνῆσθαι τόκων , παισὶ κλήρους παραδιδόναι μεγάλους ; ἅπασι τούτοις πηγὴ μία τὰ δικαστήρια καὶ τὸ τοὺς μὲν ἡττῆσθαι , τούς δὲ νενικηκέναι καὶ κακῶς ἀμφοτέρους . ἰσχὺν δέ ἐκ λόγων κεκτημένοι κέκτηνται | διά τῆς αὐτῆς καὶ τὴν ἐν τῇ πόλει . καὶ πᾶσα χήρα τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς οὐχ ἑαυτῇ μᾶλλον ἢ τούτοις ἔχει .
Lemmas: πόθεν οἴομαι , βασιλεύς , ὁ ἀφίημι μέν ὁ αὐτός καί πατρῷος πενία , ἔρχομαι δέ ὡς ἐγώ ἐν σαπρός ὑπόδημα , ὁ δέ οὐδέ τοιοῦτος , πυροπωλέω , οἰκοδομέω , τραπεζίτης σύνειμι , δανείζω , πανταχοῦ μιμνήσκω τόκος , παῖς κλῆρος παραδίδωμι μέγας ; ἅπας οὗτος πηγή εἷς ὁ δικαστήριον καί ὁ ὁ μέν ἡσσάομαι , ὁ δέ νικάω καί κακῶς ἀμφότερος . ἰσχύς δέ ἐκ λόγος κτάομαι κτάομαι | διά ὁ αὐτηες͂ς καί ὁ ἐν ὁ πόλις . καί πᾶς χῆρος ὁ οὐσία ὁ ἑαυτοῦ οὐ ἑαυτοῦ μᾶλλον ἢ οὗτος ἔχω .
libanius.oratio-52 16
ὁρῶντες δὲ τὴν πολλὴν οἱ χειροτέχναι δύναμιν ὑποπεπτώκασι μὲν τού - τοις , ὑποπεπτώκασι δὲ καὶ τοῖς τούτων οἰκέταις . καὶ γὰρ τούτοις ἐξουσία μαστιγοῦν , δεῖν , ὠθεῖν , κατα - βάλλειν , χιτῶνι λυμαίνεσθαι . καὶ τά πωλούμενα τῶν τιμῶν ὁριστὰς ἔχει τοὺς τοιούτους , καὶ δούλους καὶ δεσπότας . οἶ δὲ τοτὲ μὲν ἔδοσαν βραχύ τι , τοτὲ δὲ οὐδέν . εἶτα τοῖς μὲν ἡ φροντὶς ὑπὲρ ἄρτου , τοῖς δὲ πάντα πολλά . καὶ τέκτονας οὐ κεκτημένοι , τῶν ἐκεί - νων εἰ δεηθεῖεν χειρῶν , κέκτηνται .
Lemmas: ὁράω δέ ὁ πολύς ὁ χειροτέχνης δύναμις ὑποπίπτω μέν ὁ - ὁ , ὑποπίπτω δέ καί ὁ οὗτος οἰκέτης . καί γάρ οὗτος ἐξουσία μαστιγόω , δεῖ , ὠθέω , κατά - βάλλω , χιτών λυμαίνομαι . καί ὁ πωλέω ὁ τιμή ὁριστής ἔχω ὁ τοιοῦτος , καί δοῦλος καί δέσποτας . οἶς δέ τοτέ μέν δίδωμι βραχύς τίς , τοτέ δέ οὐδείς . εἶτα ὁ μέν ὁ φροντίς ὑπέρ ἄρτος , ὁ δέ πᾶς πολύς . καί τέκτων οὐ κτάομαι , ὁ ἑαυτοῦ - ἐγων εἰμί δέω χείρ , κτάομαι .
libanius.oratio-52 17
τί οὖν χρὴ τούς τοιούτους | καὶ νομίζειν καὶ καλεῖν ἢ τυράν - νοῦς , οὐ τριάκοντα κατὰ τοὺς πάλαι ποτὲ τῶν Ἀθη - ναίων , ἀλλ’ ὅσους οὐδ’ ἂν ἐξαριθμήσειέ τις ; μὴ γάρ , εἰ μὴ κατέχουσιν ἀκροπόλεις μηδ’ εἰ μὴ δορυφοροῦνται μηδ’ εἰ τὴν ἐσθῆτα τὴν τῶν ἀρχομένων φοροῦσιν , ἀλλ’ εἰ μὴ μείζονές εἰσι τῶν νόμων ἐν οἷς τέ τισι συμπνέουσιν ἐν οἷς τε ἐναντιοῦνται , εἰ μὴ ταῦτα πάντα τῶν εἰδότων καὶ ὁρώντων . καίτοι τί πλέον αἰ τυραν - νίδες ; πολεμεῖς δὲ καὶ μισεῖς οὐ τοὔνομα τοῦ πράγ - ματος , βασιλεῦ , αὐτὸ δὲ τοὖργον | καὶ τά ἀπ’ αὐτοῦ κακά .
Lemmas: τίς οὖν χράω ὁ τοιοῦτος | καί νομίζω καί καλέω ἢ Τύρας - Νοῦς , οὐ τριάκοντα κατά ὁ πάλαι ποτέ ὁ Άθης - νάω , ἀλλά ὅσος οὐδέ ἄν ἐξαριθμέω τις ; μή γάρ , εἰμί μή κατέχω ἀκρόπολις μηδέ εἰμί μή δορυφορέω μηδέ εἰμί ὁ ἐσθής ὁ ὁ ἄρχω φορέω , ἀλλά εἰμί μή μέγας εἰμί ὁ νόμος ἐν ὅς τε τις συμπνέω ἐν ὅς τε ἐναντιόομαι , εἰμί μή οὗτος πᾶς ὁ οἶδα καί ὁράω . καίτοι τίς πλείων ὁ Τύρας - νίδες ; πολεμέω δέ καί μισέω οὐ ὄνομα ὁ πράγ - μα , βασιλεύς , αὐτός δέ ἔργον | καί ὁ ἀπό αὐτός κακός .
libanius.oratio-52 18
ποιεῖ δὲ τούτους τυράννους οὐχ ὁπλίτης καὶ ἱππεὺς καὶ ἀκοντιστὴς καὶ τοξότης , ἀλλὰ τὸ τοὺς ἄρχοντας ἄγειν καὶ τὸ τοὺς ὑπὸ τῆς σῆς ἀπε - σταλμένους ἐπὶ τοῦτο κεφαλῆς τοῖς τούτων βουλήμασιν ὑπηρετεῖν . οἱ καὶ κώμην πολλάκις ἀνέστησαν ἀδικου - μένην ὑπὸ μείζονος διὰ τὸ μείζω τὸν μισθὸν εἶναι τὸν παρά τῆς μείζονος . ἴθι δὴ καὶ ταύτας ἡμῖν ἔκ - κόπτε τὰς τυραννίδας . δεῖ δὲ οὐδέν σε πολλὴν μὶν γῆν ἐπελθεῖν , ὑπερενεχθῆναι δὲ ὀρῶν καὶ τῶν μέν ὅπλοις , τῶν δὲ κρατῆσαι γνώμῃ , ἀλλ’ ἐὰν δόξῃ κεκλεῖ - σθαι τῶν ἀρχόντων τὰς θύρας , οἵδε καταλέλυνται . 19 . Καὶ μὴν πολύς γε χρόνος , φήσαι τις ἄν , οἶδε ταυτασὶ τἀς εἰσόδους . καὶ γὰρ τὰ διὰ τού - των ὁ αὐτὸς ἀδικήματα χρόνος οἶδε . δεῖ τοίνυν οὐ μᾶλλον εἰσιέναι συγχωρεῖν διά τὸν χρόνον ἢ κωλύσειν διὰ τοὺς ἠδικημένους . ὁ δ’ ὧς ἰσχυροῦ τινος εἰλημ - μένος τοῦ χρόνου τοσοῦτον ἀποκρινάσθω , εἰ καὶ λοι - μὸν μακρὸν ἡμῖν ὑπισχνουμένου τινὸς θεῶν ἢ καὶ ἀνθρώπων λύσειν οὐκ ἂν προσεῖτο τὴν δωρεάν διὰ τὸ μῆκος τῆς νόσου . τοὐναντίον μὲν οὖν τὸ μῆκος ἂν παρῄνει σπεύδειν καὶ μὴ μέλλειν , ἀλλ᾿ ἁρπάζειν τἀγαθόν .
Lemmas: ποιέω δέ οὗτος τύραννος οὐ ὁπλίτης καί ἱππεύς καί ἀκοντιστής καί τοξότης , ἀλλά ὁ ὁ ἄρχων ἄγω καί ὁ ὁ ὑπό ὁ σός θέραψ - σταλμένος ἐπί οὗτος κεφαλή ὁ οὗτος βούλημα ὑπηρετέω . ὁ καί κώμη πολλάκις ἀνίστημι ἄδικος - μένω ὑπό μέγας διά ὁ μέγας ὁ μισθός ἔρχομαι ὁ παρά ὁ μέγας . ἔρχομαι δή καί αὐτός ἐγώ ἐκ - κόπτω ὁ τυραννίς . δέω δέ οὐδείς σύ πολύς μιν γῆ ἐπέρχομαι , ὑπερένειμι δέ ὄρος καί ὁ μέν ὅπλον , ὁ δέ κρατέω γνώμη , ἀλλά ἐάν δοκέω καλέω - ἕπομαι ὁ ἄρχων ὁ θύρα , ὅδε καταλύω . 19 . καί μήν πολύς γε χρόνος , φημί τις ἄν , οἶδα οὗτος ὅς εἴσοδος . καί γάρ ὁ διά ὁ - ὁ ὁ αὐτός ἀδίκημα χρόνος οἶδα . δέω τοίνυν οὐ μᾶλλον εἴσειμι συγχωρέω διά ὁ χρόνος ἢ κωλύω διά ὁ ἀδικέω . ὁ δέ ὅς ἰσχυρός τις ἔρχομαι - μένος ὁ χρόνος τοσοῦτος ἀποκρίνω , εἰμί καί Λόι - πορθμός μακρός ἐγώ ὑπισχνέομαι τις θεός ἢ καί ἄνθρωπος λύω οὐ ἄν προσίημι ὁ δωρεά διά ὁ μῆκος ὁ νόσος . ἐναντίος μέν οὖν ὁ μῆκος ἄν παραινέω σπεύδω καί μή μέλλω , ἀλλά ἁρπάζω ἀγαθός .
libanius.oratio-52 20
εἰ μὲν οὖν ψεύδομαι τοῖς περὶ τῶν εἰσόδων καἰ οὐδὲν ἐν αὐταῖς βλαβερόν , | μενέτω - σαν · εἰ δὲ πλείω τῶν εἰρημένων τά διαπεφευγότα , μᾶλλον ἄξιον ἀλγεῖν οὐ πάλαι πεπαυμένων ἤ τηρεῖν αὐτὰς διὰ τὸν μέχρι νῦν καιρὸν ὄντα πολύν . ἐν ᾧ τινας ἴσμεν κεκλεικότας θύρας καὶ πολὺ νομισθέντας βελτίους τῶν οὐ τοῦτο πεποιηκότων . εἰ δὴ πάλαι κέκριται τὸ κλείειν τοῦ μὴ κλείειν κάλλιον , τί μὴ τὸν μετὰ τὸν λόγον χρόνον ἀμείνω τοῦ προτέρου ποι - οῦμεν ;
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ψεύδω ὁ περί ὁ εἴσοδος καίω οὐδείς ἐν αὐτός βλαβερός , | μένω - σάω · εἰμί δέ πλείων ὁ λέγω ὁ διαφεύγω , μᾶλλον ἄξιος ἀλγέω οὐ πάλαι παύω ἤ τηρέω αὐτός διά ὁ μέχρι νῦν καιρός εἰμί πολύς . ἐν ὅς τις οἶδα κλείω θύρα καί πολύς νομίζω ἀγαθός ὁ οὐ οὗτος ποιέω . εἰμί δή πάλαι κρίνω ὁ κλείω ὁ μή κλείω καλός , τίς μή ὁ μετά ὁ λόγος χρόνος ἀγαθός ὁ πρότερος ποῖ - Ούμε ;
libanius.oratio-52 21
τί δέ ; ἐπὶ τῶν προτέρων ἀρχόντων τοῦτο οὐκ ἣν ἑνός γέ τινος γέροντος [ καὶ ] συνδειπνοῦντος καὶ τούτου γε τοῦ γέροντος ἀρετῆς τε ἐπιμελουμένου τῆς ἄλλης κἀν τῷ δείπνῳ ῥήτοράς τε ἀρχαίους καὶ ποιητάς ἐπεισάγοντος καὶ οὐδὲ ἀκίνδυνον ἣν ἔξω τού - των ἐνεχθῆναι . ᾔει δέ ποτε καὶ ὁ τῶν φιλοσόφων ἐξ Ἀπαμείας χορός ὧν ὧν ὁ κορυφαῖος θεοῖς ἐῴκει , καὶ μικρὰ συγγενόμενος ἀνέστρεφεν . ἴδει δὲ καὶ τοὺς νῦν εὐτυχεῖν τι τοιοῦτο , καὶ παρῄνουν ἂν καὶ πρεσβείαις τὸ κέρδος ἄγειν . 22 . Ἀλλ᾿ εἶναι μὲν τοὺς αἰτοῦντας | ἃ μὴ δεῖ συγχωροῦσιν , οὐ μὴν παρ’ ὧν αἰτοῦσιν ἕξειν εὐθέως . ἀλλ’ εἰ μὲν ἄνδρες ἄριστοι τὰς ἀρχάς ἐλάμβανον πᾶν ἂν ὑπὲρ δόξης ὑπομείναντες , τάχ᾿ ἄν τι λέγειν ἐδόκει 20 τις · εἰ δ’ ἴσμεν , τίνες ὄντες καὶ τίνων καὶ πόθεν ἥκοντες καὶ πῶς λαβόντες ἄρχουσι , τί θαυμαστὸν δι - δόναι σφᾶς αὐτοὺς τοῖς ἐπαγγέλλουσιν ; εἰσὶ δὲ οἱ κἂν μὴ τὴν πρώτην πείσωσι , λιπαροῦντες ταῦτα ἔπραξαν κεφαλήν τε καὶ ὄμματα φιλοῦντες χειρῶν τε ἁπτόμενοι καὶ γόνατα τιμῶντες , πάντα ἀφιέντες ῥήματα καὶ δὴ τὸ τοῦ Σατύρου τὸ δέομαι , δός μοι . λόγου δὲ φύσις πλεῖστα ἂν δυνηθείη , καὶ ὀργὴν ἐμποιῆσαι καὶ στῆσαι καὶ λύπην ἀμφότερα καὶ πόλεμον ἀντ’ εἰρήνης ἑλέσθαι πεῖσαι καὶ ζέοντας ἐπ’ ἀλλήλους καταθέσθαι τὰ ὅπλα . καί τις οὐκ ἂν ἁμάρτοι γόητα αὐτὸν προσ - εἰπὼν τὸν καὶ πένθος οὐ φορητὸν ἐπὶ θοίνην ἄγοντα .
Lemmas: τίς δέ ; ἐπί ὁ πρότερος ἄρχων οὗτος οὐ ὅς εἷς γε τις γέρων [ καί ] συνδειπνέω καί οὗτος γε ὁ γέρων ἀρετή τε ἐπιμελέομαι ὁ ἄλλος ἐν ὁ δεῖπνον ῥήτωρ τε ἀρχαῖος καί ποιητής ἐπεισάγω καί οὐδέ ἀκίνδυνος ὅς ἔξω ὁ - ὁ φέρω . ἔρχομαι δέ ποτέ καί ὁ ὁ φιλόσοφος ἐκ Ἀπάμεια χορός ὅς ὅς ὁ κορυφαῖος θεός ἔοικα , καί μικρός συγγίγνομαι ἀναστρέφω . ἶδος δέ καί ὁ νῦν εὐτυχέω τίς τοιοῦτος , καί παραινέω ἄν καί πρεσβεία ὁ κέρδος ἄγω . 22 . ἀλλά ἔρχομαι μέν ὁ αἰτέω | ὅς μή δέω συγχωρέω , οὐ μήν παρά ὅς αἰτέω ἔχω εὐθύς . ἀλλά εἰμί μέν ἀνήρ ἀγαθός ὁ ἀρχή λαμβάνω πᾶς ἄν ὑπέρ δόξα ὑπομένω , τάχα ἄν τίς λέγω δοκέω 20 τις · εἰμί δέ οἶδα , τίς ο καί τίς καί πόθεν ἥκω καί πῶς λαμβάνω ἄρχω , τίς θαυμαστός διά - δόνη σφεῖς αὐτός ὁ ἐπαγγέλλω ; εἰμί δέ ὁ κἀν μή ὁ πρῶτος πείθω , λιπαρέω οὗτος πράσσω κεφαλή τε καί ὄμμα φιλέω χείρ τε ἅπτω καί γόνυ τιμάω , πᾶς ἀφίημι ῥῆμα καί δή ὁ ὁ Σάτυρος ὁ δέομαι , δίδωμι ἐγώ . λόγος δέ φύσις πλεῖστος ἄν δύναμαι , καί ὀργή ἐμποιέω καί ἵστημι καί λύπη ἀμφότερος καί πόλεμος ἀντί εἰρήνη αἱρέω πείθω καί ζέω ἐπί ἀλλήλων κατατίθημι ὁ ὅπλον . καί τις οὐ ἄν ἁμαρτάνω γόης αὐτός προς - λέγω ὁ καί πένθος οὐ φορητός ἐπί θοίνη ἄγω .
libanius.oratio-52 23
καὶ οὗτοι τοίνυν οὐκ ἀποροῦσι λόγων εἶξαι πει - θόντων . | ἐν οἷς οἱ τὰς ἀμοιβὰς ὑπισχνούμενοι καὶ ὅ γε κολοφὼν ὁ τῆς Γοργόνος φοβερώτερος ὁ ποταμοὺς ἀπειλῶν ἐπαφήσειν ψόγων . ἠκόνηται δὲ γλῶττά τισι καὶ μαχαίρας καλοῦσιν αὐτάς . καὶ τἄλλα εἰσὶν οὐκ εὐκαταφρόνητοι τῷ πᾶσιν ἐπιχειρεῖν καὶ μηδὲν ὀκνεῖν καὶ τὴν αἰδῶ νομίζειν νώθειαν . εἴτ’ οὖν φιλότιμος εἵη , νενίκηται διὰ τὴν φιλοτιμίαν , εἴτε κερ - δάναι κακῶς , δείσας ἔχεται .
Lemmas: καί οὗτος τοίνυν οὐ ἀπορέω λόγος εἴκω λέω - θνῄσκω . | ἐν ὅς ὁ ὁ ἀμοιβή ὑπισχνέομαι καί ὁ γε κολοφών ὁ ὁ Γοργώ φοβερός ὁ ποταμός ἀπειλέω ἐπαφάω ψόγος . ἀκονάω δέ γλῶττα τις καί μάχαιρα καλέω αὐτός . καί ἄλλος εἰμί οὐ εὐκαταφρόνητος ὁ πᾶς ἐπιχειρέω καί μηδείς ὀκνέω καί ὁ αἰδώς νομίζω νώθεια . ἔτι οὖν φιλότιμος ἵημι , νικάω διά ὁ φιλοτιμία , εἴτε Κερ - Δαναΐς κακῶς , δείδω ἔχω .
libanius.oratio-52 24
ᾧ μὲν οὖν ὁμιλεῖ τις , τοῦτον ἂν ἕλοι · οὗ δ’ ἀφέστηκε , πῶς ἂν τούτῳ προσβάλοι ; κακὰ μὲν οὖν ὁ κακῶς [ ἂν ] ἄρχων δράσει , κἂν μηδεὶς εἰσίῃ , πλείω δὲ εἰσιόντων , τά μὲν ἐκείνοις , τὰ δὲ αὐτῷ διδοὺς οὐκ ὄντα τοῖς δι᾿ ἐκείνων ἴσα . οὕτως οὐκ ἔνι μὴ ταῖς εἰσόδοις ἀκολουθῆσαι βλάβην . 25 . Καὶ μὴν ὠφέλειάν φησιν ἐνεῖναι δεικνυμένων | παρὰ τῶν εἰσιόντων ἃ μὴ σφόδρα ἂν ἐκεῖνος ἴδοι . καὶ τί τοῦτο ἔστι ; πῶς μὲν ἂν λάθοι ; πῶς δ’ οὐκ ἂν καταφανὲς γένοιτο τῶν μὲν πόρρωθεν ἀνωμολογημένων τῶν περὶ τὸν φόρον , τῶν περὶ τὰς δίκας , τῶν περὶ τὰς θεωρίας τῶν δ’ ἀπροσδοκήτων πευθῆσί τε δι - οικουμένων καὶ πολλαχόθεν τὴν διδαχὴν ἐχόντων .
Lemmas: ὅς μέν οὖν ὁμιλέω τις , οὗτος ἄν αἱρέω · ὅς δέ ἀφίστημι , πῶς ἄν οὗτος προσβάλλω ; κακός μέν οὖν ὁ κακῶς [ ἄν ] ἄρχω δράω , κἀν μηδείς εἰσέρχομαι , πλείων δέ εἰσέρχομαι , ὁ μέν ἐκεῖνος , ὁ δέ αὐτός δίδωμι οὐ εἰμί ὁ διά ἐκεῖνος ἴσος . οὕτως οὐ ἔνειμι μή ὁ εἴσοδος ἀκολουθέω βλάβος . 25 . καί μήν ὠφέλεια φημί ἐνίημι δείκνυμι | παρά ὁ εἰσέρχομαι ὅς μή σφόδρα ἄν ἐκεῖνος ὁράω . καί τίς οὗτος εἰμί ; πῶς μέν ἄν λανθάνω ; πῶς δέ οὐ ἄν καταφανής γίγνομαι ὁ μέν πρόσωθεν ἀνομολογέομαι ὁ περί ὁ φόρος , Τεῖς περί ὁ δίκη , ὁ περί ὁ θεωρία ὁ δέ ἀπροσδόκητος πευθήν τε διά - οἰκέω καί πολλαχόθεν ὁ διδαχή ἔχω .
libanius.oratio-52 26
εἰ δὲ δὴ καὶ συνεχῆ κοινωνὸν ἀπάντων ἔχειν ἄξιον , ἔστιν ὁ παρεδρεύων ἀναγκαίαν ἔχων τοῖς πράγ - μασιν εὔνοιαν · οἶδε γὰρ ἐν ταῖς διαμαρτίαις πρῶτος ὑφέξων λόγον . δύο | τοίνυν γνώμαις τῆς ἀρχῆς κυβερνωμένης τί ἂν ἑτέρων δέοι ; καὶ γὰρ εὐφροσύνην αὐξῆσαι καὶ ἀθυμίαν κοιμίσαι δύναιτ’ ἂν ὁ μονονοὺ συμπεφυκώς .
Lemmas: εἰμί δέ δή καί συνεχής κοινωνός ἀπαντάω ἔχω ἄξιος , εἰμί ὁ παρεδρεύω ἀναγκαῖος ἔχω ὁ πράγ - Μασίν εὔνοια · οἶδα γάρ ἐν ὁ διαμαρτία πρῶτος ὑπέχω λόγος . δύο | τοίνυν γνώμη ὁ ἀρχή κυβερνάω τίς ἄν ἕτερος δέω ; καί γάρ εὐφροσύνη αὐξάνω καί ἀθυμία κοιμίζω δύο ἄν ὁ μονονού συμφύω .
libanius.oratio-52 27
ἔτι τοίνυν , εἰ μὲν ἐπ’ ἀγαθῷ τῳ τὰς συνουσίας οἵδε ταύτας ἔμελλον συνέσεσθαι καὶ τοῦθ’ οἱ μάντεις προὔλεγον , εἴων ἄν · εἰ δὲ ἐμπορία τὸ πρᾶγμά ἐστι καὶ κακῶς χρήσονται ταῖς τῶν ἀρχόν - τῶν ὁμιλίαις , ἐγὼ μὲν ὃ χρὴ γενέσθαι λέγω , σὸν δ’ , ὦ βασιλεῦ , τὸ γενέσθαι .
Lemmas: ἔτι τοίνυν , εἰμί μέν ἐπί ἀγαθός τις ὁ συνουσία ὅδε αὐτός μέλλω σύνειμι καί οὗτος ὁ μάντις προλέγω , ἐάω ἄν · εἰμί δέ ἐμπορία ὁ πρᾶγμα εἰμί καί κακῶς χράω ὁ ὁ ἀρχός - ὁ ὁμιλία , ἐγώ μέν ὁ χράω γίγνομαι λέγω , σός δέ , ὦ βασιλεύς , ὁ γίγνομαι .
libanius.oratio-52 28
τιθῶμεν δ’ , εἰ δοκεῖ , μὴ πάντας ἔσεσθαι τοιούτους , ἀλλά τινας καὶ συμφέ - ροντας . οὐκοῦν εἰ οἱ κακίους πλείους , πλείονι ἄρα συνέσται τῷ κακῷ . εἰ οὖν ἀληθὴς ὁ τοῦ Θεόγνιδος λόγος καὶ ὁ μὲν ἐσθλὸς ἐσθλῶν διδάσκαλος , ὁ δὲ κακὸς κἂν εὕρῃ τινά μετέχοντα νοῦ , καὶ τοῦ - τὸν ἐξέβαλεν , οὐσῶν εἰσόδων τὸ φαυλότητα τοῖς ἄρχουσιν ἐμποιοῦν δυνατώτερον , | ὅσον καὶ πλέον . βέλτιον ἄρα μηδετέροις ὁμιλεῖν ἢ τοῦτ’ ἀμφοτέρων εἶναι . οἱ μέν γὰρ ἐπανορθοῦντες μόλις ἂν εἶεν δύο , παρά δὲ τῶν κολακευόντων ὄντων γε ἀμυθήτων οὐδὲν ὅ τι μὴ πολλῶν ἐπαίνων τεύξεται καὶ ὅτι γε μόνου τοῦ Δῖός ἂν ἦν οὕτω θεραπεῦσαι πόλεις αὐτῷ ταύτην δεδωκότος τὴν ἀρχήν . 29 . Τοῖς διδασκάλοις δέ , φησιν , οὐκ ἀνοί - γεις τὰς θύρας ; οὔ . διὰ τί ; ὅτι καὶ τούτους οἶδα ταῦτα ποιήσοντας , συμμαχήσοντας , πολεμήσοντας , κα - κῶς ἑκάτερον . ὁρῶ γὰρ δὴ καὶ τούτους τὴν περὶ τὰ χρήματα νοσοῦντας νόσον καὶ μόνους εὐδαίμονας τοὺς ἐν πλούτῳ ζῶντας ἡγουμένους καὶ τὸν Κροῖσον Σόλω - νος εὐδαιμονέστερον . ἤδη δέ τινος | αὐτῶν ἀκήκοα καὶ τὸν Μίδαν ζηλοῦντος τῆς τελευτῆς . λιμῷ μὲν γὰρ ὡμολόγει τὸν Φρύγα τελευτῆσαι , ἀλλ’ ἔργον εἶναι χρυ - σοῦ τὸν λιμόν . καὶ Σατύρου μὲν οὐχ ὑπῆρξε γενέ - σθαι κυρίοις , ᾗ ταῦτα ἂν ᾔτrισαν , εὐχαὶ δέ ἴωθεν αὐτοῖς πρὸς τὸν ἤλιον καὶ νυκτὸς ἀρχομένης πρὸς ἐκείνην χρήματά σφισιν ὅσα τοῖς ἐπὶ τῶν δυνάμεων γενέσθαι , γυνὴ δὲ καὶ παῖδες καὶ τὸ ἐρρῶσθαι καὶ εὐδαιμονεῖν οὐδαμοῦ . τεκμαίρεσθαι δὲ ἡμᾶς οὐκ ἐῶσιν , ἀλλ’ εὖ εἰδέναι οἱ μεγάλους ἐργασάμενοι πλούτους φανεροὺς ἀπὸ τοῦ τὴν τῶν οὐ διδασκόντων ὁδὸν ἐλθεῖν , οἱ τοῖς μὲν ἐξισώθησαν , τοὺς δὲ καὶ παρεληλύθασιν .
Lemmas: τίθημι δέ , εἰμί δοκέω , μή πᾶς εἰμί τοιοῦτος , ἀλλά τις καί συμφω - Ρόντας . οὐκοῦν εἰμί ὁ κακός πολύς , πολύς ἄρα σύνειμι ὁ κακός . εἰμί οὖν ἀληθής ὁ ὁ Θέογνις λόγος καί ὁ μέν ἐσθλός ἐσθλός διδάσκαλος , ὁ δέ κακός κἀν εὑρίσκω τις μετέχω νόος , καί ὁ - ὁ ἐκβάλλω , εἰμί εἴσοδος ὁ φαυλότης ὁ ἄρχω ἐμποιέω δυνατός , | ὅσον καί πλείων . ἀγαθός ἄρα μηδέτερος ὁμιλέω ἢ οὗτος ἀμφότερος ἔρχομαι . ὁ μέν γάρ ἐπανορθόω μόλις ἄν εἰμί δύο , παρά δέ ὁ κολακεύω εἰμί γε ἀμύθητος οὐδείς ὁ τίς μή πολύς ἔπαινος τυγχάνω καί ὅτι γε μόνος ὁ Δῖος ἄν εἰμί οὕτως θεραπεύω πόλις αὐτός οὗτος δίδωμι ὁ ἀρχή . 29 . ὁ διδάσκαλος δέ , φημί , οὐ ΑΝΟΙ - γεις ὁ θύρα ; οὐ . διά τίς ; ὅτι καί οὗτος οἶδα οὗτος ποιέω , συμμαχέω , πολεμέω , ἄν - πῶς ἑκάτερος . ὁράω γάρ δή καί οὗτος ὁ περί ὁ χρῆμα νοσέω νόσος καί μόνος εὐδαίμων ὁ ἐν πλοῦτος ζάω ἡγέομαι καί ὁ Κροῖσος Σόλω - ν εὐδαίμων . ἤδη δέ τις | αὐτός ἀκούω καί ὁ Μίδας ζηλέω ὁ τελευτή . λιμός μέν γάρ ὁμολογέω ὁ Φρύξ τελευτάω , ἀλλά ἔργον ἔρχομαι ΧΡΥ - σύ ὁ λιμός . καί Σάτυρος μέν οὐ ὑπάρχω γενή - ἕπομαι κύριος , ὅς οὗτος ἄν αἰτιάομαι , εὐχή δέ ἴωθεν αὐτός πρός ὁ ἥλιος καί νύξ ἄρχω πρός ἐκεῖνος χρῆμα σφεῖς ὅσος ὁ ἐπί ὁ δύναμις γίγνομαι , γυνή δέ καί παῖς καί ὁ ῥώννυμι καί εὐδαιμονέω οὐδαμοῦ . τεκμαίρομαι δέ ἐγώ οὐ ἐάω , ἀλλά εὖ οἶδα ὁ μέγας ἐργάζομαι πλοῦτος φανερός ἀπό ὁ ὁ ὁ οὐ διδάσκω ὁδός ἔρχομαι , ὁ ὁ μέν ἐξισόω , ὁ δέ καί παρέρχομαι .
libanius.oratio-52 30
οὕτως οὖν εἰσελθόντας ἐπίσχες , ὦ βασιλεῦ . καὶ μὴ πειθέτωσαν λέγοντες , ὡς μισθοὶ ταῦτα νέων καὶ πόνοι καὶ διατριβαὶ περὶ λόγους . εἰ γὰρ τοῦτο τοι - οῦτον ἣν , πάντες ἂν | ἦσαν ἕνεκά γε ἑ νέων καὶ διατριβῶν τηλικοῦτοι , πάντων γὰρ οἶμαι ταῦτα , ἀλλ᾿ ὅμως οἱ μὲν πένητες , οἱ οὐκ εἰσελθόντες , καὶ μέγα κέρδος ἐν ἄλλου φαγεῖν , οἱ δ’ ἐν καταλόγῳ τῶν πολυ - χρύσων . πρὸς οὖς ὁ νόμος εἰπάτω μὴ πλείω ζητεῖν , ἀλλά στέργειν , εἰ μή τις ἀφαιρήσεται .
Lemmas: οὕτως οὖν εἰσέρχομαι ἐπέχω , ὦ βασιλεύς . καί μή πείθω λέγω , ὡς μισθός οὗτος νέος καί πόνος καί διατριβή περί λόγος . εἰμί γάρ οὗτος τοι - οὗτος ὅς , πᾶς ἄν | ἥδω ἕνεκα γε ἕ νέος καί διατριβή τηλικοῦτος , πᾶς γάρ οἴομαι οὗτος , ἀλλά ὅμως ὁ μέν πένης , ὁ οὐ εἰσέρχομαι , καί μέγας κέρδος ἐν ἄλλος ἐσθίω , ὁ δέ ἐν κατάλογος ὁ πολύς - χρύσεος . πρός οὖς ὁ νόμος λέγω μή πλείων ζητέω , ἀλλά στέργω , εἰμί μή τις ἀφαιρέω .
libanius.oratio-52 31
εἰ δὲ γενο - μένην εἴσοδον ἐπισχετέον , πῶς οὐκ οὔσαις ἐπιτρεπτέον ; πῶς δὲ μεμφόμενοι τῶν παιδευόντων τοὺς περὶ τὰ τῶν ἀρχόντων γόνατα τοὺς οὔπω τοῦτο πεποιηκότας δρά - σοντας εἰσάξομεν μέλλοντας ἀντὶ μετάλλων τε καρπώ - σεσθαι τἀς ἀρχὰς καὶ διδασκάλοις οὐχ ὁμοίους ἔσεσθαι ; ἐπεὶ καὶ τὸν ἀντικαθήμενον τοῖς τοῦ ἡμετέρου ῥεύμασι τοῦτο οὐκ εἴασεν εἰς | ὅσον ἐξῆν αὐξηθῆναι τὸ μεγάλην ἡγεῖσθαι πλεονεξίαν καὶ εἶναι καὶ ἔσεσθαι τὴν ἀρχήν . ἡ δ’ οὐ μόνον βλάβη λόγοις , ἀλλὰ καὶ κίνδυνος ἣν ἐν μεταβολῇ τῶν ὅλων , καὶ τά κτήματα ἐκινεῖτο καὶ μακράν ἔδει βαδίζειν ὁδὸν καὶ γελωτο - ποιοῦντα μένειν ἐφ’ ὧν εἶχεν εἰς τὴν τοῦ κρατοῦντος βλέποντα φύσιν . 32 . Ἀλλ᾿ εἰ καὶ πάντας εἴρξεις , φησί , τί λέξει πρὸς ἰατροὺς ὁ νόμος , ὅταν τῶν ἰατρῶν τὸ σῶμα δέηται ; οὐ γάρ δὴ ἡ μὴ νοσεῖν ἐπι - τάξεις τοῖς ἐπὶ τῶν ἀρχῶν . ἐρεῖ τοίνυν ὁ νόμος · ἔρχου μὲν | ὁ σώζειν τέχνην ἔχων καὶ λέγε τι καθεζόμενος καὶ λέγοντος ἄκουε , ἔστω δὲ πᾶν τὸ λεγόμενον εἰς τὸ πάθος τεῖνον σπουδὴν ἔχον τὸ μὲν καταπαλαῖσαι καὶ τρέψαι , τὸν κεκληκότα δὲ καθαρὸν ποιῆσαι τοῦ κακοῦ , δίκης δὲ μὴ ἔστω μνήμη μηδὲ νίκης μηδὲ ἥττης μηδὲ γνώσεως μηδ’ ὑπὲρ ἀνδρὸς πονηροῦ λόγος μηδὲ κὰτ οὐδὲν ἀδικοῦντος μηδ’ ὁ μὲν ἤπιον , ὁ δὲ χαλεπὸν ποιῶν .
Lemmas: εἰμί δέ γενο - μένω εἴσοδος ἐπισχετέον , πῶς οὐ εἰμί ἐπιτρεπτέον ; πῶς δέ μέμφομαι ὁ παιδεύω ὁ περί ὁ ὁ ἄρχων γόνυ ὁ οὔπω οὗτος ποιέω δράω - Σόντας εἰσάγω μέλλω ἀντί μέταλλον τε καρπός - ἕπομαι ὅς ἀρχή καί διδάσκαλος οὐ ὅμοιος εἰμί ; ἐπεί καί ὁ ἀντικάθημαι ὁ ὁ ἡμέτερος ῥεῦμα οὗτος οὐ ἐάω εἰς | ὅσον ἔξεστι αὐξάνω ὁ μέγας ἡγέομαι πλεονεξία καί ἔρχομαι καί εἰμί ὁ ἀρχή . ὁ δέ οὐ μόνος βλάβη λόγος , ἀλλά καί κίνδυνος ὅς ἐν μεταβολεύς ὁ ὅλος , καί ὁ κτῆμα κινέω καί μακρός δέω βαδίζω ὁδός καί γελάω - ποιέω μένω ἐπί ὅς ἔχω εἰς ὁ ὁ κράτος βλέπω φύσις . 32 . ἀλλά εἰμί καί πᾶς εἴργω , φημί , τίς λέγω πρός ἰατρός ὁ νόμος , ὅταν ὁ ἰατρός ὁ σῶμα δέω ; οὐ γάρ δή ὁ μή νοσέω ἐπι - τάξις ὁ ἐπί ὁ ἀρχή . λέγω τοίνυν ὁ νόμος · ἔρχομαι μέν | ὁ σῴζω τέχνη ἔχω καί λέγω τίς καθέζομαι καί λέγω ἀκούω , εἰμί δέ πᾶς ὁ λέγω εἰς ὁ πάθος τείνω σπουδή ἔχω ὁ μέν καταπαλαίω καί τρέπω , ὁ καλέω δέ καθαρός ποιέω ὁ κακός , δίκη δέ μή εἰμί μνήμη μηδέ νίκη μηδέ ἧσσα μηδέ γνῶσις μηδέ ὑπέρ ἀνήρ πονηρός λόγος μηδέ κατά οὐδείς ἀδικέω μηδέ ὁ μέν ἤπιος , ὁ δέ χαλεπός ποιέω .
libanius.oratio-52 33
οἶδ’ ἐκεῖνο . πολλά μὲν εἴρητο , πολλὰ δ’ ἐπέπρακτο τῷ κρατοῦντι μὲν νοση - μάτων , κρατοῦντι δὲ ἀρχόντων , οὐ δικαίως δέ τῇ δυνά - μει ταύτῃ χρωμένῳ . ὅτι δὲ οὐ δικαίως , μάρτυς ὁ πλοῦτος πένητας ἀποφαίνων τῶν <τινας> ἐν βασιλείοις τὰ μέγιστα πιστευομένων . ἢν γὰρ ἡ βουλὴ γῆν , ταύ - την ἐγεώργησε τιμὰς μὲν τἀς προσηκούσας τιθεὶς καί που καὶ μείζονας , οὕτω δὲ ῥᾳδίως , ὥσπερ ἐπὶ θησαυ - ροὺς ὑπὸ ὀνειράτων ἠγμένος . τά δ’ ἣν οὐκ ὀνείρων ἔργον , ἀλλ’ ἀρχόντων χάριτες ἅπαντα πειθομένων . ἂ πωλῶν | ἐκεῖνος ἠγόραζεν ἀεί τι ἔχων ἐν τοῖς πωλουμένοις τῶν πωλούντων τοὺς τάφους . καὶ τῷ μέν ηὔξετο τὰ ὄντα , ἡ δὲ αἰσχύνη τοῖς δικασταῖς .
Lemmas: οἶδα ἐκεῖνος . πολύς μέν λέγω , πολύς δέ πράσσω ὁ κράτος μέν νοσέω - ματάω , κράτος δέ ἄρχων , οὐ δίκαιος δέ ὁ δυάς - Μέι οὗτος χράω . ὅτι δέ οὐ δίκαιος , μάρτυς ὁ πλοῦτος πένης ἀποφαίνω ὁ <τινας> ἐν βασίλειος ὁ μέγας πιστεύω . εἄν γάρ ὁ βουλή γῆ , τά - ὁ γεωργέω τιμή μέν ὅς προσήκω τίθημι καί ποῦ καί μέγας , οὕτως δέ ῥᾴδιος , ὥσπερ ἐπί θησαυ - ῥόος ὑπό ὄνειρος ἄγω . ὁ δέ ὅς οὐ ὄνειρος ἔργον , ἀλλά ἄρχων χάρις ἅπας πείθω . ὅς πωλέω | ἐκεῖνος ἀγοράζω ἀεί τίς ἔχω ἐν ὁ πωλέομαι ὁ πωλέω ὁ τάφος . καί ὁ μέν αὐξάνω ὁ εἰμί , ὁ δέ αἰσχύνη ὁ δικαστής .
libanius.oratio-52 38
θαυ - μαζῶ δὲ εἰ καὶ μετὰ τὴν θοίνην διπλῆν τε καὶ τοι - αύτην ῥᾳστώνης εἶναί τῳ δοκοῦσιν ἐπιδεεῖς καὶ μηδὲ δύνασθαι ζῆν , εἰ μὴ τοῦτο ἔχοιεν , ὡς οὐκ <ἔχοντες ἐκ> σίτων ἀναπαύλας . | ἦσαν δέ γε κἀκείνοις καὶ τοῖς νῦν καὶ πᾶσιν ἄρχουσιν ἀνάπαυλαι τὸ ταθὲν ἀνιεῖσαι , τοῦτο μὲν ἵππων ὐφ’ ἅρμασιν ἅμιλλαι , τοῦτο δὲ ἐν θεάτροις χάριτες , τοῦτο δὲ πρὸς θηρίων ὀδόντας ἀν - δρῶν ἀγῶνες ᾠδαί τε νέων εὐφώνων ἐκπώμασιν ἀνα - μεμιγμέναι . κεκώλυται δὲ οὐκ αὐλός , οὐ σῦριγξ , οὐ βάρβιτος . έ·νι δέ τις καὶ περὶ κύβους διατριβὴ θυμὸν φέρουσα μεθ’ ἡδονῆς . εἰ δὲ δὴ προσδεῖ τινος καὶ βελτίονος εὐθυμίας , ἔστι μοῦσα ποιητῶν , ἔστι δρόμος ῥητόρων . ἔστιν ἀκοῦσαί τι παρ’ ἀμφοῖν περὶ τῶν αὑτοῦ καλῶν ἢ τἀληθῆ λεγόντων ἢ καὶ οὐ τοιαῦτα , πόνου δὲ ὅμως τοῦ παρὰ τῶν πραγμάτων ἀφιέντα . οὕτως οὐδ’ ὑπὸ ταύτης τῆς αἰτίας εἶεν ἂν εὐλόγως | εἴσοδοι . 39 . Ὅ τοίνυν μέγιστον ἔχειν οἴονται κατά τῆς γνώμης , καὶ αὐτός , φησί , τῶν εἰσιόντων ἦσθα . καὶ πάνυ γε . ἀλλ’ ἄκων καὶ τότε καὶ νῦν , ἀλλ᾿ οὐ βουλόμενος , ἀλλ’ ὦ Ἡράκλεις λέγων , ἀλλὰ ζημίαν τὸ πρᾶγμα ἡγούμενος , ἀλλ’ ἀηδῶς ὁρῶν τὸν ἵνα καλέ - σειεν ἀπεσταλμένον , ἀλλὰ νῦν μὲν διὰ σκήψεως οὐχ ὑπακούσας , νῦν δ’ ὠνούμενος τά τοῦ μὴ εὑρῆσθαι ῥήματα . καὶ τούτων εἰσὶ μάρτυρες οἱ λαβόντες . τίς οὖν οὕτως ἄφρων , ὧς τῆς ἐπιθυμίας τοὐναντίον ὠνεῖ - σθαι καὶ βούλεσθαι μὲν εἰσιέναι , ὅπως δὲ μὴ εἰσίοι ποιεῖν ἀργυρίου ;
Lemmas: θαυ - μαστός δέ εἰμί καί μετά ὁ θοίνη διπλόος τε καί τοι - αὐτός ῥᾳστώνη εἰμί τις δοκέω ἐπιδεής καί μηδέ δύναμαι ζάω , εἰμί μή οὗτος ἔχω , ὡς οὐ ἔχω ἐκ σῖτος ἀνάπαυλα . | ἥδω δέ γε κᾀκείνος καί ὁ νῦν καί πᾶς ἄρχω ἀνάπαυλα ὁ τείνω ἀνίημι , οὗτος μέν ἵππος ὑπό ἅρμα ἅμιλλα , οὗτος δέ ἐν θέατρον χάρις , οὗτος δέ πρός θηρίον ὀδούς ἐν - δράω ἀγών ἀοιδή τε νέος εὔφωνος ἔκπωμα ἀνα - μείγνυμι . κωλύω δέ οὐ αὐλός , οὐ σῦριγξ , οὐ βάρβιτος . έ·νι δέ τις καί περί κύβος διατριβή θυμός φέρω μετά ἡδονή . εἰμί δέ δή προσδέω τις καί ἀγαθός εὐθυμία , εἰμί Μοῦσα ποιητής , εἰμί δρόμος ῥήτωρ . εἰμί ἀκούω τίς παρά ἄμφω περί ὁ αὐτός καλός ἢ ἀληθής λέγω ἢ καί οὐ τοιοῦτος , πόνος δέ ὅμως ὁ παρά ὁ πρᾶγμα ἀφίημι . οὕτως οὐδέ ὑπό οὗτος ὁ αἰτία εἰμί ἄν εὔλογος | εἴσοδος . 39 . ὅς τοίνυν μέγας ἔχω οἴομαι κατά ὁ γνώμη , καί αὐτός , φημί , ὁ εἰσέρχομαι εἰμί . καί πάνυ γε . ἀλλά ἀέκων καί τότε καί νῦν , ἀλλά οὐ βούλομαι , ἀλλά ὦ Ἡρακλῆς λέγω , ἀλλά ζημία ὁ πρᾶγμα ἡγέομαι , ἀλλά ἀηδής ὁράω ὁ ἵνα καλός - σω ἀποστέλλω , ἀλλά νῦν μέν διά σκῆψις οὐ ὑπακούω , νῦν δέ ὠνέομαι ὁ ὁ μή εὑρίσκω ῥῆμα . καί οὗτος εἰμί μάρτυς ὁ λαμβάνω . τίς οὖν οὕτως ἄφρων , ὅς ὁ ἐπιθυμία ἐναντίος ὠνέομαι - ἕπομαι καί βούλομαι μέν εἴσειμι , ὅπως δέ μή εἰσέρχομαι ποιέω Ἀργύριος ;
libanius.oratio-52 40
καὶ μὴν οὐδεὶς ἄν με δείξειεν ἄκλητον τὴν πρώτην ὡς ἄρχοντα δείλης πεπορευμένον , ἀλλ’ ἔλαβε τὴν ἀρχήν , ἧκεν . ὁ μέν τις μετεπέμψατο , ὁ δ’ οὐκ ἐβουλήθη . τί οὖν ἐγώ ; | παρὰ μὲν τὸν ἧκον , παρὰ δὲ τὸν οὐκ ἦλθον . τοῦ γάρ ἐνοχλεῖν ἄπειρος ὧν αἰσχρὸν ἡγούμην ἐλθὼν κόπτειν ἄρχοντος θύραν . οὔκουν τοιαύτην ὁδὸν αὐτόματόν μέ τις ἐλ - θόντα ἐξελέγξειεν ἂν οὐδ’ ὡς Κυνήγιον τὸν ἐπειδή με τὸ πρῶτον εἶδε , καταβάντα παραδείγματος οὐκ ὄντος . ἔχοιμι δ᾿ ἂν οὐκ ὀλίγους καταλέξαι τοὺς οὔτ᾿ ἀναγ - κάσαντας οὔτ᾿ ἀναγκασθέντας . 41 . Ἐξῆν γάρ , φησί , καλουμένῳ καθῆσθαι , σὺ ὒ δ’ ἀναστὰς εἵπου . πῶς δ᾿ οὐκ πῶς δ’ οὐκ ἔ μέλλον ἄρχοντός γε καλοῦντος καὶ μέγα τὸ πρᾶγμα ποιουμένου ; οὐ γὰρ ὥσπερ μὴ βαδίζειν ἐξῆν , οὕτω καὶ μηδὲν ἀηδὲς παθεῖν . οὐ γὰρ μόνον μέγας ὁ θυμὸς τῶν βασιλευόντων , ἀλλὰ καὶ τὰς μετ’ ἐκείνην ἀρχὰς οὐ ῥᾴδιον ἐνεγκεῖν ὀργιζο - μένας , καὶ πολλοὶ τοιαύταις | ὀργαῖς ἀπολώλασιν . αἰτίαν δὲ ψευδῆ περιάψαι διὰ συκοφάντου ῥᾷστον καὶ μάρτυρας πεῖσαι τά ψευδῆ μαρτυρεῖν καὶ κύριον ἑαυ - τὸν ψήφου ποιῆσαι καὶ δεσμῷ παραδοῦναι καὶ τῷ τἀκεῖ διά χειρὸς ἔχοντι κελεῦσαί τι .
Lemmas: καί μήν οὐδείς ἄν ἐγώ δείκνυμι ἄκλητος ὁ πρῶτος ὡς ἄρχων δείλη πορεύω , ἀλλά λαμβάνω ὁ ἀρχή , ἥκω . ὁ μέν τις μεταπέμπω , ὁ δέ οὐ βούλομαι . τίς οὖν ἐγώ ; | παρά μέν ὁ ἔκω , παρά δέ ὁ οὐ ἔρχομαι . ὁ γάρ ἐνοχλέω ἤπειρος ὅς αἰσχρός ἡγέομαι ἔρχομαι κόπτω ἄρχω θύρα . οὔκουν τοιοῦτος ὁδός αὐτόματος ἐγώ τις Ελ - θνῄσκω ἐξελέγχω ἄν οὐδέ ὡς κυνήγιον ὁ ἐπειδή ἐγώ ὁ πρῶτος ὁράω , καταβαίνω παράδειγμα οὐ εἰμί . ἔχω δέ ἄν οὐ ὀλίγος καταλέγω ὁ οὔτε ἀνακ - κάζω οὔτε ἀναγκάζω . 41 . ἔξεστι γάρ , φημί , καλέω κάθημαι , σύ ὒ δέ ἀνίστημι ἕπομαι . πῶς δέ οὐ πῶς δέ οὐ προσβλώσκω μέλλω ἄρχων γε καλέω καί μέγας ὁ πρᾶγμα ποιέω ; οὐ γάρ ὥσπερ μή βαδίζω ἔξεστι , οὕτως καί μηδείς ἀηδής πάσχω . οὐ γάρ μόνος μέγας ὁ θυμός ὁ βασιλεύω , ἀλλά καί ὁ μετά ἐκεῖνος ἀρχή οὐ ῥᾴδιος φέρω ὀργίζω - Μεναί , καί πολύς τοιοῦτος | ὀργή ἀπόλλυμι . αἰτία δέ ψευδής περιάπτω διά συκοφάντης ῥᾴδιος καί μάρτυς πείθω ὁ ψευδής μαρτυρέω καί κύριος ἑ - ὁ ψῆφος ποιέω καί δεσμός παραδίδωμι καί ὁ ἐκεῖ διά χείρ ἔχω κελεύω τίς .
libanius.oratio-52 42
καὶ τούτου τοῦ φόβου διδάσκαλον εἶχον ὄν μόλις διέφυγον , ἕτερος δέ τις ἐμὸς συγγενὴς ἱερεὺς φιλοσοφίας οὐκ ἐδυνήθη . οἷς οὖν ἔπαθον παιδευθεὶς εἰκότως ἐφυλαττόμην ἀπά - σης δυσμένειαν ἀρχῆς . καὶ γάρ εἰ αὐτὸς αὐτοῖς ἄλη - πτος ἦν , εἶχον ἂν οὑς βάλωσι , τοὺς μὲν εἴσω τειχῶν ὄντας , τοὺς δ’ ἐν ἀγροῖς διεσπαρμένους καὶ αὐτοῦ μὲν ἀπείχοντ’ ἂν ἐμοῦ , δι’ ἐκείνων δ’ ἂν ἐλύπουν . ἔστι δὲ ἀλγεινὸν τοῖς ἑαυτοῦ μὴ δύνασθαι βοηθεῖν , ἀλλ’ ὁρᾶν μὲν σπαραττομένους , μένους , εἰσφέρειν δὲ πλὴν λύπης ἔχειν οὐδέν .
Lemmas: καί οὗτος ὁ φόβος διδάσκαλος ἔχω εἰμί μόλις διαφεύγω , ἕτερος δέ τις ἐμός συγγενής ἱερεύς φιλοσοφία οὐ δύναμαι . ὅς οὖν πάσχω παιδεύω ἔοικα φυλάσσω ἄπα - σός δυσμένεια ἀρχή . καί γάρ εἰμί αὐτός αὐτός ἄλη - πτος εἰμί , ἔχω ἄν ὅς βάλλω , ὁ μέν εἴσω τεῖχος είμαι , ὁ δέ ἐν ἀγρός διασπείρω καί αὐτός μέν ἀπέχω ἄν ἐγώ , διά ἐκεῖνος δέ ἄν λυπέω . εἰμί δέ ἀλγεινός ὁ ἑαυτοῦ μή δύναμαι βοηθέω , ἀλλά ὁράω μέν σπαράσσω , μένος , εἰσφέρω δέ πλήν λύπη ἔχω οὐδείς .
libanius.oratio-52 43
πρός τε οὖν ἐμαυτὸν ταῦτα ἐλογι - ζόμην καὶ ἤκουον τῶν φοβουμένων δεομένων μὴ σφᾶς ἐμβαλεῖν εἰς | κρημνὸν ἄφυκτον · δῆλον γὰρ εἶναι τὸν δεύτερον πλοῦν καὶ ὧς ἀντεχόντων τῶν ἐμῶν τά ’κείνων πεπλήξεται . τούτους οὖν διασώζων καὶ τού - τῶν κηδόμενος καὶ λέγειν ἡγούμενος δίκαια καὶ μετά θεῶν ἀνάγκης ἡττώμενος ᾔειν οἷ χωρῶν ἠθύμουν .
Lemmas: πρός τε οὖν ἐμαυτοῦ οὗτος λογίζομαι - ὄζω καί ἀκούω ὁ φοβέω δέω μή σφεῖς ἐμβάλλω εἰς | κρημνός ἄφυκτος · δῆλος γάρ ἔρχομαι ὁ δεύτερος πλόος καί ὅς ἀντέχω ὁ ἐμός ὁ ἐκεῖνος πλήσσω . οὗτος οὖν διασῴζω καί ὁ - ὁ κήδω καί λέγω ἡγέομαι δίκαιος καί μετά θεός ἀνάγκη ἡσσάομαι ἔρχομαι οἷ χώρα ἀθυμέω .
libanius.oratio-52 48
τὸ δὲ ἕτερον καὶ λογιζόμενος ἐγκαλύπτομαι . φέρε - ται ἄρχων ἐπ’ ὀχήματος ὑπὸ ζώνης καὶ τοσαύτης παρα - πεμπόμενος διά τῶν ἀρχομένων οὐχ ὡς μεταστήσων τι τῶν οὐ καλῶς ἐχόντων , ἀλλ’ ὡς ἀριστήσων καὶ μεστὸς οἴνου καὶ κρεῶν ἐσόμενος . καὶ πάντες οἱ θεώ - μενοι τοῦτ’ ἴσασι [ ὅτι ἀριστήσων ] , τό τε τῆς αἰδοῖς τῆς οὔσης ἐν αὐτοῖς οὐκέθ’ ὅσον πρότερον , ἐπανερχο - μένων δὲ οὐδ’ ὅλως , ἒἰσὶ εἰσὶ καταγέλαστοι διαφέρον - τες ἀσκῶν τοσοῦτον ὅσον ἐκεῖνοι μὲν οὔτε φθέγγονται οὔτε ἀσχημονοῦσι . τούτοις δὲ οὔτ᾿ ἠρεμεῖν ἡ γλῶττα δύναται καὶ γέλως ἡ ταύτης πλάνη . καὶ μάχη μὶν ἔτι φερομένου πρὸς ὕπνον , ἐλθόντος δὲ ἧττα , καὶ πρὸ τῆς νυκτὸς ἡ νύξ . τίνας οἴει γίγνεσθαι , βασιλεῦ , τοὺς ὑπηκόους τοιαῦτα θεωμένους ; πῶς ἂν σωφρονοῖεν ὑπὸ μεθυόντων ἀρχόμενοι ; τίνας μὲν τῶν τοιούτων εἰκὸς εἶναι τοὺς λόγους ἑστιωμένων ; τί δ’ αὐτοῖς ἄρρητον μεμένηκε ;
Lemmas: ὁ δέ ἕτερος καί λογίζομαι ἐγκαλύπτω . φέρω - ται ἄρχων ἐπί ὄχημα ὑπό ζώνη καί τοσοῦτος παρά - πέμπω διά ὁ ἄρχω οὐ ὡς μεθίστημι τίς ὁ οὐ καλός ἔχω , ἀλλά ὡς ἀριστάω καί μεστός οἶνος καί κρέας εἰμί . καί πᾶς ὁ θεός - μένω οὗτος οἶδα [ ὅτι ἀριστάω ] , ὁ τε ὁ αἰδέω ὁ σέω ἐν αὐτός οὐκέτι ὅσον πρότερος , ἐπανέρχομαι - μένω δέ οὐδέ ὅλος , εἰμί εἰμί καταγέλαστος διαφέρω - αἱρέω ἀσκέω τοσοῦτος ὅσον ἐκεῖνος μέν οὔτε φθέγγομαι οὔτε ἀσχημονέω . οὗτος δέ οὔτε ἠρεμέω ὁ γλῶττα δύναμαι καί γέλως ὁ οὗτος πλάνη . καί μάχη Μιν ἔτι φέρω πρός ὕπνος , ἔρχομαι δέ ἧσσα , καί πρό ὁ νύξ ὁ νύξ . τίς οἴομαι γίγνομαι , βασιλεύς , ὁ ὑπήκοος τοιοῦτος θεάομαι ; πῶς ἄν σωφρονέω ὑπό μεθύω ἄρχω ; τίς μέν ὁ τοιοῦτος ἔοικα ἔρχομαι ὁ λόγος ἑστιάω ; τίς δέ αὐτός ἄρρητος μένω ;
libanius.oratio-52 49
καίτοι τὰ τῶν προτέρων οὐ τοιαῦτα , ἀλλ’ ἒν ἄριστον ἔξω μόνον τὸ παρὰ τῷ βασιλεῖ , τὰ δ’ ἄλλα τὴν ὀροφὴν ἔδει τῆς καταγωγῆς ὁρᾶν . οὐδεὶς δ’ ἂν οὐδενὶ πλήθει χρυσοῦ τῶν ἀρχόντων τινά πρὸς τράπεζαν εἵλκυσεν οὐδ’ ὧν αὐτὸς ἐν ἀρχῇ μείζονι . ἀλλὰ νῦν καὶ τοῖς ἰδιώταις τοῦτο ὑπάρχει καὶ ὁ κλη - θεὶς <καὶ> τετίμηται καὶ τετίμηκεν . ἔστι δὲ ἰδιώτης ὁ μηκέτ᾿ ἄρχων , εἰ καὶ | λίαν ἐν πολλαῖς ἀρχαῖς γεγένηται . ὁ δὴ τὸν ἄρχοντα ἐπὶ τοῦτο λαβὼν πρῶ - τον ἠμαύρωσεν αὐτῷ τὸ τῆς ἀρχῆς ἀξίωμα , ἔπειτα ἔσχεν ὑποχείριον καὶ πᾶν ἐπαγγέλλειν ἔξεστιν . ἔστω τοίνυν ὁ λόγος αὐτῷ πρὸς τὸν αὐτοῦ μάγειρον καὶ τὸν ἐκείνου ζωμόν , εἴτε ἡδίων εἴτε ἀηδέστερος εἴη . κἂν εἴη γυνὴ καὶ παῖδες , ἔχει συσσίτους , εἰ δὲ μήπω παῖδας , ἐκείνην . εἰ δ’ ἡ ἀρχὴ τὸν γάμον ἴφθη , τὸν καὶ ἐροῦντά τι καὶ ἀκουσόμενον ἔχει τὸν πάρεδρον . 50 . Οἶμαι δὲ τοὺς οὕτως ἄρξαντας οὐ νομίσαι τὴν ἀρχὴν συμφορὰν διά τὸ πολλοῖς ὁμιλεῖν . μὴ τοίνυν μηδ’ οὗτοι νομιζόντων μηδ’ οἱ φάσκοντες μὲν τά σὰ φιλεῖν , ἤκιστα δὲ τά σὰ ποιοῦντες ἐπαγόντων τὴν ἑαυτῶν δύναμιν τῷ λόγῳ , ἀλλά μακάριοι διὰ σοῦ γε - γενημένοι τοσοῦτόν σοι δότωσαν ὅσον ἐφεῖναί σοι θεῖναι νόμον πᾶσι λυσιτελοῦντα τοῖς νόμοις . πύρ - γωσον τοίνυν τὰς ἀρχάς καὶ | τά τε ἐπιτάγματα τῶν οὐκ ἀρχόντων σβέσον τάς τε ἀπειλὰς τοῦ κακῶς ἐρεῖν τὸν οὐ πειθόμενον ἄνελε . καὶ παρὰ τῆς Δίκης , μεγάλης θεοῦ , πάλιν ἀνθούσης οἴου σοι λαμπρὰς ἀμοι - βὰς ἀφίξεσθαι .
Lemmas: καίτοι ὁ ὁ πρότερος οὐ τοιοῦτος , ἀλλά ἐν ἀγαθός ἔξω μόνος ὁ παρά ὁ βασιλεύς , ὁ δέ ἄλλος ὁ ὀροφή δέω ὁ καταγωγή ὁράω . οὐδείς δέ ἄν οὐδείς πλῆθος χρυσός ὁ ἄρχων τις πρός τράπεζα ἕλκω οὐδέ ὅς αὐτός ἐν ἀρχή μέγας . ἀλλά νῦν καί ὁ ἰδιώτης οὗτος ὑπάρχω καί ὁ καλέω - τίθημι <καὶ> τιμάω καί τιμάω . εἰμί δέ ἰδιώτης ὁ μηκέτι ἄρχω , εἰμί καί | λίαν ἐν πολύς ἀρχή γίγνομαι . ὁ δή ὁ ἄρχω ἐπί οὗτος λαμβάνω πρός - ὁ ἀμαυρόω αὐτός ὁ ὁ ἀρχή ἀξίωμα , ἔπειτα ἔχω ὑποχείριος καί πᾶς ἐπαγγέλλω ἔξεστι . εἰμί τοίνυν ὁ λόγος αὐτός πρός ὁ αὐτός μάγειρος καί ὁ ἐκεῖνος ζωμός , εἴτε ἡδύς εἴτε ἀηδής εἰμί . κἀν εἰμί γυνή καί παῖς , ἔχω σύσσιτος , εἰμί δέ μήπω παῖς , ἐκεῖνος . εἰμί δέ ὁ ἀρχή ὁ γάμος φθίω , ὁ καί λέγω τίς καί ἀκούω ἔχω ὁ πάρεδρος . 50 . οἴμη δέ ὁ οὕτως ἄρχω οὐ νομίζω ὁ ἀρχή συμφορά διά ὁ πολύς ὁμιλέω . μή τοίνυν μηδέ οὗτος νομίζω μηδέ ὁ φάσκω μέν ὁ σός φιλέω , ἤκιστος δέ ὁ σός ποιέω ἐπάγω ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ὁ λόγος , ἀλλά μακάριος διά σύ γε - γίγνομαι τοσοῦτος σύ δίδωμι ὅσον ἐφίημι σύ τίθημι νόμος πᾶς λυσιτελέω ὁ νόμος . πῦρ - γωσον τοίνυν ὁ ἀρχή καί | ὁ τε ἐπίταγμα ὁ οὐ ἄρχων σβέννυμι ὁ τε ἀπειλή ὁ κακῶς λέγω ὁ οὐ πείθω ἀναιρέω . καί παρά ὁ Δίκη , μέγας θεός , πάλιν ανθός οἴομαι σύ λαμπρός Ἁμόι - βαίνω ἀφικνέομαι .