libanius.oratio-51 9
καὶ ἴδει μὲν ἐν πυροῖς καὶ κριθαῖς καὶ ἐσθῆτι καὶ οἴνῳ τά τοιαῦτα ἑστάναι , νῦν δὲ πολὺς μὲν ἄργυρος , πολὺς δὲ χρυσός . ὧν εἵνεκα τὰ τῶν ἀρχόντων βαλανεῖα | προκέκριται τῶν κοινῶν τούτων καὶ μεγάλων . πολλὰ γὰρ ἂν αἰτηθείη καὶ παρά γυμνῶν καὶ παρ’ ἀποψωμένων καὶ ἐν ἑκατέρᾳ γε δεξαμενῇ θερμοῦ τε ὕδατος καὶ ψυχροῦ . οἶ δὲ δεόμενοι τῶν οὕτω λου - μένων τάς τε ἐξόδους αὐτῶν ἀναμένουσι καὶ παρα - κολουθοῦσιν ἀκοῦσαί τι τῶν αὑτοῖς συμφερόντων εὐ - χόμενοι . οἱ δὲ τῷ προσώπῳ δηλώσαντες , ὧς οὐκ ὀλίγου πόνου τὸ πεπραγμένον , ἔδοσαν ἐλπίσαι , καὶ τά ὀνεί - ρατα ἀμφοτέροις ἡδέα , τοῖς μὲν τὸ κράτος , τοῖς δὲ ὁ μισθός . 10 . Ἀγανακτήσαι δ᾿ ἄν τις , ὧ βασιλεῦ , καὶ πρὸς ἐκεῖνο τὸ ἔωθεν ἀνισταμένους ὑπερβάντας τὰς ἄλλας φροντίδας οὔτε ὀλίγας καὶ προσηκούσας βαδίζειν εὐθὺς εἰς τὸ δικαστήριον . κουρεῖα δὲ οὐκ ἔστιν , ἰατρεῖα δέ , μυροπώλια δὲ δέξασθαι δυνάμενα καὶ λόγους καὶ συν - ουσίας ; τί οὖν ταῦτα παρορῶντες ἐκεῖσε φέρεσθε καὶ τῆς ἐνταῦθα ἀπραγμοσύνης τὴν ἀηδίαν προτιμᾶτε τὴν ἐν τοῖς δικαστηρίοις ; ἀλλ’ οὗτοι μὲν οὐκ ἐροῦσιν , ἐγὼ δέ , ὦ βασιλεῦ · ὅτι τῆς τοῦ κήρυκος δέονται φωνῆς , ἢν εἰσιόντων ἀφίησιν ἐκεῖνος | πρὸ τῶν θυρῶν . οἱ γὰρ ἀκούσαντες ἄπαντες ἐπὶ τὴν ἐκείνων καταφεύ - γοῦσιν ἰσχύν . λυσιτελεῖ δὲ αὐτοῖς εἶναι τοὺς δεο - μένους αὐτῶν . 11 . Βλαβεραὶ μὲν οὖν ταῖς πόλεσιν αἰ τούτων εἴσ - οδοι , βλαβεραὶ δὲ καὶ αἰ τῶν οὐκ ἀφικνουμένων ἐπι - στολαί . καί , νὴ Δία γε , καὶ μειζόνως . ᾧ γὰρ | οὐκ ἀφικνοῦνται , τοῦτο δέ ἐστι μέγεθος σχήματος , τούτῳ τὸ μηδενὸς ἀτυχεῖν ἔχουσι . πλέον γὰρ ἐνίοτε δύναται γραμματεῖον δίθυρον πολλῶν καὶ μακρῶν | λόγων ἐγγύθεν λεγομένων . οὗτοι δέ καὶ ἔρχονταί ποτε καὶ οὐδέποτε , τὸ πρότερον μὲν παρὰ τοὺς ἐν λαμπροτέρᾳ τάξει , τὸ δεύτερον δὲ παρὰ τοὺς ἐν ἐλάτ - τονι . 12 . Τούτων τοίνυν τῶν τηλικούτων ἄμφω κεω - λύσθαι φημὶ δεῖν , τά τε γράμματα καὶ τὰς ὁδούς . δι’ ἅπερ οὐδὲν ἐᾶται τῶν ἐγνωσμένων μένειν . δρόμος γὰρ εὐθὺς παρὰ τούτους , εἰ μὲν ἐξείη , καὶ αὐτῶν καθ’ ὧν ἡ ψῆφος , εἰ δὲ μή , τῶν οἰκείων , καὶ τὰ μὲν λέλυ - ται , τοῖς δὲ ἔστι λαβεῖν . ὁ δ’ ἄρχων ὑπὸ τῶν οὐκ ἀρχόντων ἄρχεται . ὅταν γὰρ ὧν ἐψήφισται δυνατώ - τερον ᾖ τι , πῶς οὐ τοῦτο συμβαίνει ; γίγνονται τοίνυν οἱ ταῦτα κεκελευκότες τῶν ἀφειμένων δεσπόται , καὶ ταῖς ἐκείνων ἐπιθυμίαις ἀντειπεῖν οὐκ ἔνι τούτοις . 13 . Ἔστι τι καὶ ἕτερον ἔθνος , ὦ βασιλεὺ , τοῖς ἄρχουσιν ἐνοχλοῦν . ποῖον τοῦτο ; οἱ τοῖς νέοις ἐφε - στηκότες ἐπὶ βιβλίοις καὶ λόγοις . | οἱ τὸ τῆς ἡμέρας ἥμισυ τὸ μετὰ μεσημβρίαν πὰρ ἐκείνοις διατρίβουσιν ὑπὲρ δικῶν τε καὶ μυρίων ἑτέρων δεήσεις ποιούμενοι . γνοίης δ’ ἂν αὐτοὺς πόρρωθεν τοῖς προσώποις πείσαν - τάς τε καὶ οὐ πείσαντας · ἐκ μὲν γὰρ ἐκείνου φαιδροί , τούτῳ δέ γε κατηφεῖς . δοκοῦσι μὲν γὰρ ἑτέρων κήδε - σθαι , κήδονται δὲ σφῶν αὐτῶν .
Lemmas: καί ἶδος μέν ἐν πυρά καί κριθή καί ἐσθής καί οἶνος ὁ τοιοῦτος ἵστημι , νῦν δέ πολύς μέν ἄργυρος , πολύς δέ χρυσός . ὅς ἕνεκα ὁ ὁ ἄρχων βαλανεῖον | προκρίνω ὁ κοινός οὗτος καί μέγας . πολύς γάρ ἄν αἰτέω καί παρά γυμνός καί παρά ἀποψάω καί ἐν ἑκάτερος γε δεξαμενή θερμός τε ὕδωρ καί ψυχρός . οἶς δέ δέομαι ὁ οὕτως Λοῦ - μένω ὁ τε ἔξοδος αὐτός ἀναμένω καί παρά - κολούω ἀκούω τίς ὁ ἑαυτοῦ συμφέρω εὀ - χομενω . ὁ δέ ὁ πρόσωπον δηλόω , ὅς οὐ ὀλίγος πόνος ὁ πράσσω , δίδωμι ἐλπίζω , καί ὁ ὀνέω - Ράτα ἀμφότερος ἡδύς , ὁ μέν ὁ κράτος , ὁ δέ ὁ μισθός . 10 . ἀγανακτέω δέ ἄν τις , ὧ βασιλεύς , καί πρός ἐκεῖνος ὁ εἴωθα ἀνίστημι ὑπερβαίνω ὁ ἄλλος φροντίς οὔτε ὀλίγος καί προσήκω βαδίζω εὐθύς εἰς ὁ δικαστήριον . κουρεῖον δέ οὐ εἰμί , ἰατρεῖον δέ , μυροπώλιον δέ δέχομαι δύναμαι καί λόγος καί σῦς - οὐσία ; τίς οὖν οὗτος παροράω ἐκεῖσε φέρω καί ὁ ἐνταῦθα ἀπραγμοσύνη ὁ ἀηδία προτιμάω ὁ ἐν ὁ δικαστήριον ; ἀλλά οὗτος μέν οὐ λέγω , ἐγώ δέ , ὦ βασιλεύς · ὅτι ὁ ὁ κῆρυξ δέω φωνή , εἄν εἰσέρχομαι ἀφίημι ἐκεῖνος | πρό ὁ θύρα . ὁ γάρ ἀκούω ἀπάντομαι ἐπί ὁ ἐκεῖνος καταφύω - γόνυ ἰσχύς . λυσιτελέω δέ αὐτός ἔρχομαι ὁ δήω - μένος αὐτός . 11 . βλαβερός μέν οὖν ὁ πόλις ὁ οὗτος εἰς - ὁδός , βλαβερός δέ καί ὁ ὁ οὐ ἀφικνέομαι ἐπι - στολή . καί , νή Ζεύς γε , καί μέγας . ὅς γάρ | οὐ ἀφικνέομαι , οὗτος δέ εἰμί μέγεθος σχῆμα , οὗτος ὁ μηδείς ἀτυχέω ἔχω . πλείων γάρ ἐνίοτε δύναμαι γραμματεῖον δίθυρος πολύς καί μακρός | λόγος ἐγγύθεν λέγω . οὗτος δέ καί ἔρχομαι ποτέ καί οὐδέποτε , ὁ πρότερος μέν παρά ὁ ἐν λαμπρός τάξις , ὁ δεύτερος δέ παρά ὁ ἐν ἐλατός - Τόνι . 12 . Τ́ουτον τοίνυν ὁ τηλικοῦτος ἄμφω Κέως - λύω φημί δεῖ , ὁ τε γράμμα καί ὁ ὀδούς . διά ὅς οὐδείς ἐάω ὁ γιγνώσκω μένω . δρόμος γάρ εὐθύς παρά οὗτος , εἰμί μέν ἔξεστι , καί αὐτός κατά ὅς ὁ ψῆφος , εἰμί δέ μή , ὁ οἰκεῖος , καί ὁ μέν Λέλυ - ει , ὁ δέ εἰμί λαμβάνω . ὁ δέ ἄρχων ὑπό ὁ οὐ ἄρχω ἄρχω . ὅταν γάρ ὅς ψηφίζω δυνατός - τέρος εἰμί τίς , πῶς οὐ οὗτος συμβαίνω ; γίγνομαι τοίνυν ὁ οὗτος κελεύω ὁ ἀφίημι δεσπότης , καί ὁ ἐκεῖνος ἐπιθυμία ἀντιλέγω οὐ ἔνειμι οὗτος . 13 . εἰμί τίς καί ἕτερος ἔθνος , ὦ βασιλεύς , ὁ ἄρχω ἐνοχλέω . ποῖος οὗτος ; ὁ ὁ νέος εφέ - στήκω ἐπί βιβλίον καί λόγος . | ὁ ὁ ὁ ἡμέρα μισός ὁ μετά μεσημβρία παρά ἐκεῖνος διατρίβω ὑπέρ δίκη τε καί μυρίος ἕτερος δέησις ποιέω . γιγνώσκω δέ ἄν αὐτός πρόσωθεν ὁ πρόσωπον πείθω - ὁ τε καί οὐ πείθω · ἐκ μέν γάρ ἐκεῖνος φαιδρός , οὗτος δέ γε κατηφής . δοκέω μέν γάρ ἕτερος κῆδος - ἕπομαι , κήδω δέ σφεῖς αὐτός .