libanius.oratio-49 24
καὶ μὴν τούς γε τῶν οἰκετῶν κλέπτειν μεμαθηκότας μαστιγοῦμεν καὶ ταῦτα εἰδότες , ὡς καὶ ἐν αὐτῷ τῷ τὰς πληγὰς ἰᾶσθαι χρῶνται τῷ τρόπῳ κἀν τοῖς αὐτοῖς αἱ χεῖρες . ὁ δεσπότης δὲ εἰ καὶ μὴ τὸν οἰκέτην μετέβαλεν , ἀλλ’ αὑτόν γε κατέ - στῆσεν ἄμεμπτον ταῖς ἐφ’ ἑκάστῳ πληγαῖς . τί δ’ οἱ τοὺς | ὄνους ὑπὲρ τάχους παίοντες οὐχὶ καὶ τῆς βραδυτῆτος μενούσης παίουσιν ὅμως τὸ δοκεῖν ἐλλείπειν τὰ παρ’ αὑτῶν φυλαττόμενοι ; 25 . Γίγνου δὴ καὶ αὐτὸς ἡμῖν ὑπὲρ τῆς βουλῆς ἀνήρ , εἰ καὶ τηνάλλως πονήσεις καὶ οἱ τὰ τοιαῦτα μένειν οὐκ ἐάσοντες γενήσοιντο . ἴσως δὲ οὐδὲ την - άλλως ἀκριβεῖ λόγῳ τοῦτο ἔστιν , ὅταν ἐν αὐτῷ τι τῷ πεπονηκέναι κέρδος ᾖ . οἷον δή τι καὶ τοὺς κλύδωνι διαφθειρομένους ἔστιν ἰδεῖν ποιοῦντας . ἴσασι μέν , ὡς ὁ χειμὼν περιέσται τιθεὶς ὑπὸ τῇ θαλάττῃ τὸ πλοῖον καὶ οὐδεμία τέχνη τοῦτ’ ἐξαρπάσαι δυνήσεται , τὸ δ’ ὅ τι δύναιντο βοηθεῖν οὐ προκαταλύουσιν . ἀλλ’ οὐδὲ τὰς μελίττας μέντοι παύει τῆς ἐργασίας τὸ τοῖς πεπονημένοις τοὺς κηφῆνας ἐπιτίθεσθαι , ἀλλ’ οἱ μὲν ἐσθίουσιν , αἱ δὲ ὑφαίνουσιν . 26 . Ἔτι τοίνυν οὐκ ἐκείνων ἢ τούτων αἰ λύσεις . ἢν γὰρ δὴ μὴ τούσδε λάβωσι συνεργούς , αἱ ’κείνων συμμαχίαι σκιὰν ἤνεγκαν συμμαχίας . τὸ οὖν τι τὸν Φίλιππον δύνασθαι παρὰ Λασθένους ἐ·στι , παρ’ Εὐθυ - κράτους ἔστι , παρὰ τῶν ἄλλων ὅσοι δούλας τὰς αὑτῶν ἐκείνου κατέστησαν δώροις , οὐχ ὅπλοις πολεμοῦντος . δῶρα δὴ καὶ τούτους ἀδικεῖν ἀναπείθει , καὶ μέχρις ἂν αὐτοῖς ἀζήμιον τοῦτο ᾖ , τρυγῶντες οὐ παύσονται . 27 . Μάστιγι τοίνυν αὐτοὺς ἀμείνους ἀπόφηνον , ὅπερ αὖ καὶ τὸν Δία πεποιηκέναι φησὶν | Ὅμηρος , καὶ ἐπειδὴ μὴ ἑκόντες , ἄκοντες τὰς βουλὰς εὖ ποι - ούντων . ἃς σὺ μὲν ἀνορθοῖς , οἱ δὲ ἐναντιοῦνται περὶ μὲν τοῦ πῶς ἂν ἵππος ἵππου καὶ ἡνίοχος ἡνιόχου καὶ ὀρχηστὴς ὀρχηστοῦ κρατήσειε [ καὶ ] σκοποῦντες βουλευόμενοι καὶ παντὸς ἁπτόμενοι καὶ λόγον καὶ ἔργου , τὰ δὲ τῶν βουλῶν ἐῶντες κατερρυηκέναι δεδιότες μὴ παύσῃς αὐτὰς ἀτυχούσας , ἐπαινοῦντες πλοῦς βλα - βεροὺς ταῖς ἀθλίαις νεότητα βεβουλευκότων γενῶν ἄγοντας , τοὺς μὲν εἰς Φοινίκην , τοὺς δὲ εἰς Ἰταλίαν , οὐχ ὡς ἐπὶ καλλίω τῶν παρ’ ἡμῖν πεμπόντων ἐκεῖσε τῶν γονέων , ἀλλ’ οὐκ ἀγνοοῦσι μὲν τὴν τούτων εὐ - γένειαν , ἀπαλλαγὴν δὲ βουλῆς ἐν ἐκείνοις ὁρώντων .
Lemmas: καί μήν ὁ γε ὁ οἰκέτης κλέπτω μανθάνω μαστιγέω καί οὗτος οἶδα , ὡς καί ἐν αὐτός ὁ ὁ πληγή ἰάομαι χράω ὁ τρόπος ἐν ὁ αὐτός ὁ χείρ . ὁ δεσπότης δέ εἰμί καί μή ὁ οἰκέτης μεταβάλλω , ἀλλά ἑαυτοῦ γε κατέ - ἵστημι ἄμεμπτος ὁ ἐπί ἕκαστος πληγή . τίς δέ ὁ ὁ | ὄνος ὑπέρ τάχος παίω οὐ καί ὁ βραδυτής μένω παίω ὅμως ὁ δοκέω ἐλλείπω ὁ παρά αὐτός φυλάσσω ; 25 . γίγνομαι δή καί αὐτός ἐγώ ὑπέρ ὁ βουλή ἀνήρ , εἰμί καί τηνάλλως πονέω καί ὁ ὁ τοιοῦτος μένω οὐ ἐάω γίγνομαι . ἴσως δέ οὐδέ την - ἄλλως ἀκριβής λόγος οὗτος εἰμί , ὅταν ἐν αὐτός τίς ὁ πονέω κέρδος εἰμί . οἷος δή τίς καί ὁ κλύδων διαφθείρω εἰμί ὁράω ποιέω . οἶδα μέν , ὡς ὁ χειμών περίειμι τίθημι ὑπό ὁ θάλασσα ὁ πλοῖον καί οὐδείς τέχνη οὗτος ἐξαρπάζω δύναμαι , ὁ δέ ὁ τίς δύναμαι βοηθέω οὐ προκαταλύω . ἀλλά οὐδέ ὁ μέλισσα μέντοι παύω ὁ ἐργασία ὁ ὁ πονέω ὁ κηφήν ἐπιτίθημι , ἀλλά ὁ μέν ἐσθίω , ὁ δέ ὑφαίνω . 26 . ἔτι τοίνυν οὐ ἐκεῖνος ἢ οὗτος ὁ λύσις . εἄν γάρ δή μή ὅδε λαμβάνω συνεργός , ὁ ἐκεῖνος συμμαχία σκιά φέρω συμμαχία . ὁ ο͂ν́ τίς ὁ Φίλιππος δύναμαι παρά Λασθένης ἐ·στι , παρά εὐθύς - κράτος εἰμί , παρά ὁ ἄλλος ὅσος δοῦλος ὁ αὐτός ἐκεῖνος καθίστημι δῶρον , οὐ ὅπλον πολεμέω . δῶρον δή καί οὗτος ἀδικέω ἀναπείθω , καί μέχρι ἄν αὐτός ἀζήμιος οὗτος εἰμί , τρυγάω οὐ παύω . 27 . μάστιξ τοίνυν αὐτός ἀγαθός ἀποφαίνω , ὅς αὖ καί ὁ Ζεύς ποιέω φημί | Ὅμηρος , καί ἐπεί μή ἑκών , ἀέκων ὁ βουλή εὖ ποῖ - ὀνίνημι . ὅς σύ μέν ἀνορθόω , ὁ δέ ἐναντιόομαι περί μέν ὁ πῶς ἄν ἵππος ἵππος καί ἡνίοχος ἡνίοχος καί ὀρχηστής ὀρχηστής κρατέω [ καί ] σκοπός βουλεύω καί πᾶς ἅπτω καί λόγος καί έργο , ὁ δέ ὁ βουλή ἐάω καταρρέω δείδω μή παύω αὐτός ἀτυχέω , ἐπαινέω πλόος βλα - Βεροῦς ὁ ἄθλιος νεότης βουλεύω γένος ἄγω , ὁ μέν εἰς Φοινίκη , ὁ δέ εἰς Ἰταλία , οὐ ὡς ἐπί καλός ὁ παρά ἐγώ πέμπω ἐκεῖσε ὁ γονεύς , ἀλλά οὐ ἀγνοέω μέν ὁ οὗτος εὕω - γενειάω , ἀπαλλαγή δέ βουλή ἐν ἐκεῖνος ὁράω .