ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-49 1
τὸ μὲν σόν , ὦ βασιλεῦ , μέρος καὶ τοῦ μετὰ σὲ τοῖς ἄλλοις ἄρχουσιν ἐφεστηκότος , ἐπανήκουσιν εἰς τὰ πρόσθεν αἱ βουλαὶ καὶ τὸν αὑτῶν ἀριθμὸν ἔχουσι , παρὰ δὲ τῶν ἐν αὐτῷ τῷ βουλεύειν κεκώλυται τοῦτο πρὸς ἔργον ἐλθεῖν , ὥστε σὲ μὲν δικαίως ἂν ἅπαντες ἐπαινοῖμεν καὶ τὸν ὕπαρχον , ἐκείνους δὲ καὶ μισοῖμεν καὶ κακοὺς ἡγοίμεθα καὶ διδόντας δίκην ἡδέως ἂν ἴδοιμεν . εἰ γὰρ δὴ τοῦτο γένοιτο , τάχ’ ἂν ἡ τιμωρία παύσειε τὰ νῦν ἐναντιούμενα τῇ παρὰ σοῦ ταῖς βου - λαὶς βοηθείᾳ . τούτων οὖν εἵνεκα καὶ τοῦ μαθεῖν ἅπαντας , ὡς τοῖς σοὶ δοκοῦσιν εὐθὺς ἀκολουθεῖν ἄξιον , ὀργῇ τῇ προσηκούσῃ φαίνου χρώμενος κατὰ τῶν οὐκ ἀξιούντων ἄρχεσθαι . ὡς δ’ ἂν γένοιτό σοι σαφὲς τὸ ’κείνων κακούργημα , μικρὸν ἄνωθεν ἀρξάμενος διηγή - σομαι . 2 . Ἤνθουν αἰ βουλαὶ πάλαι ταῖς πόλεσιν ἁπάσαις , καὶ ἦν ἥ τε γῆ τῶν βουλευόντων καὶ τῶν γε οἰκιῶν αἰ βελτίους καὶ χρήματα ἦν ἑκάστῳ καὶ παρ’ ἀλλήλων ἐγάμουν καὶ ἦν εὔδαιμον τὸ βουλῆς μετασχεῖν . οὕτω τοίνυν ἐχούσας αὐτὰς παραλαβών τις βασιλεὺς χείρους ἐποίησεν | ἄλλοις τε οὐκ ὀλίγοις καὶ τῇ γε ὑφ’ αὑτοῦ πεποιημένῃ πόλει . τεθνεῶτος τοίνυν αὐτοῦ τὸν πόλεμον ἤδη πεφυτευκότος τὸν Περσικὸν τὰ περὶ τὸν πόλεμον τοῦτον πράγματα ταῖς βουλαῖς ἐλυμήνατο καθ’ ἕκαστον αὐτὰς ἔτος ἐπὶ τὸ χεῖρον ἄγοντα τῶν ἐπὶ τὸν Τίγρητα πεμπομένων βουλευτῶν ταῖς ἐκεῖ βλάβαις τὰ πατρῷα πωλούντων . οἱ δ’ οὐκ οἶδ’ ὁπόθεν ἥκοντες ἐωνοῦντο ῥᾳδίως γεωργοῦντες τὰ βασίλεια .
Lemmas: ὁ μέν σός , ὦ βασιλεύς , μέρος καί ὁ μετά σύ ὁ ἄλλος ἄρχω ἐφίστημι , ἐπανήκω εἰς ὁ πρόσθεν ὁ βουλή καί ὁ αὐτός ἀριθμός ἔχω , παρά δέ ὁ ἐν αὐτός ὁ βουλεύω κωλύω οὗτος πρός ἔργον ἔρχομαι , ὥστε σύ μέν δίκαιος ἄν ἅπας ἐπαινέω καί ὁ ὕπαρχος , ἐκεῖνος δέ καί μισέω καί κακός ἡγέομαι καί δίδωμι δίκη ἡδύς ἄν ὁράω . εἰμί γάρ δή οὗτος γίγνομαι , τάχα ἄν ὁ τιμωρία παύω ὁ νῦν ἐναντιόομαι ὁ παρά σύ ὁ βοῦς - ληΐς βοήθεια . οὗτος οὖν ἕνεκα καί ὁ μανθάνω ἅπας , ὡς ὁ σύ δοκέω εὐθύς ἀκολουθέω ἄξιος , ὀργή ὁ προσήκω φαίνω Χράομαι κατά ὁ οὐ ἀξιόω ἄρχω . ὡς δέ ἄν γίγνομαι σύ σαφής ὁ ἐκεῖνος κακούργημα , μικρός ἄνωθεν ἄρχω διηγέομαι - σομή . 2 . ἀνθέω ὁ βουλή πάλαι ὁ πόλις ἅπας , καί εἰμί ὁ τε γῆ ὁ βουλεύω καί ὁ γε οἰκία ὅς ἀγαθός καί χρῆμα εἰμί ἕκαστος καί παρά ἀλλήλων γαμέω καί εἰμί εὐδαίμων ὁ βουλή μετέχω . οὕτως τοίνυν ἔχω αὐτός παραλαμβάνω τις βασιλεύς χείρων ποιέω | ἄλλος τε οὐ ὀλίγος καί ὁ γε ὑπό αὐτός ποιέω πόλις . θνῄσκω τοίνυν αὐτός ὁ πόλεμος ἤδη φυτεύω ὁ Περσικός ὁ περί ὁ πόλεμος οὗτος πρᾶγμα ὁ βουλή λυμαίνομαι κατά ἕκαστος αὐτός ἔτος ἐπί ὁ χείρων ἄγω ὁ ἐπί ὁ Τίγρης πέμπω βουλευτής ὁ ἐκεῖ βλάβη ὁ πατρῷος πωλέω . ὁ δέ οὐ οἶδα ὁπόθεν ἥκω ὠνέομαι ῥᾴδιος γεωργέω ὁ βασίλεια .
libanius.oratio-49 3
τοῦτ’ εὔξατο λῦσαι τὸ κακὸν Ἰουλιανὸς ὁ βασιλεύς , τοῦτ’ ἔλυσε δυνηθείς , οἷς ἦν κτήματα καθ’ ἑκάστην πόλιν ἐγγράφων πλὴν κομιδῆ τινων ὀλίγων . τῆς οὖν ἐκείνου τελευτῆς ἐπὶ ταὐτὰ πάλιν τὰς βουλὰς ἀπενεγ - κούσης , μᾶλλον δὲ εἰς πολὺ φαυλότερα καὶ πολλῆς ἀπὸ τῶν βουλευτηρίων ἐφ’ ἑτέρους βίους γιγνομένης τῆς φυγῆς καὶ τῶν πόλεων τεταπεινωμένων τῷ τῶν βουλῶν σχήματι τῶν ἄλλων ἀκολουθούντων ἤλγησας μὲν ἀξίως τοῦ πράγματος , ὦ βασιλεῦ , καὶ τὸν Κυνή — γιον ἔτ’ ἐπὶ τῶν δεήσεων τεταγμένον ᾠήθης | ἐκ - πέμψαι δεῖν τοῦτο μόνον ἔργον ἔξοντά τε καὶ ἰασό - μενον , πρὶν δὲ ἢ τοῦτο πραχθῆναι , γενόμενον ὕπαρχον ἐκέλευες μέχρι τοῦ Νείλου χωρεῖν ἔχοντα καὶ τοῦτο ἐν προνοίᾳ μηδένα ἀφιέναι παρὰ τὸ ἐν ἀρχῇ γεγενῆ - σθαι . ὁ δὲ χείρων τῆς προσδοκίας φανεὶς καὶ μεγάλα μὲν ἀπειλήσας , δείξας δὲ ἃ κἂν αἰσχυνθείη τις εἰπεῖν , ἁπτόμενος μὲν ἐν τῇ πορείᾳ τοῦ πράγματος , ἐν δὲ ματαίοις θορύβοις ἱστάμενος , οὕτω μὲν εἶδε τὸν Νεῖλον , οὕτω δὲ πάλιν τὸν Βόσπορον , φρονῶν μὲν ὡς δὴ τι πεποιηκώς , πεποιηκὼς δὲ οὐδέν . 4 . Κἀκείνῳ μὲν ἄν τις ἐγκαλέσειε ῥᾳθυμίαν , περὶ δὲ τῶν βουλευτῶν τί τις ἂν φήσειε τῶν ὀλίγων οὐ βουληθέντων γενέσθαι πλειόνων ; τί γὰρ ἦν δὴ τῶν τοῦτο βουλομένων ; ἱκετεῦσαι , δακρύσαι , δεηθῆναι , πεσεῖν εἰς γόνυ , βοῆσαι τὰ τῶν ἀδικουμένων , αὐτοῦ μένειν εἰπεῖν , εἰ μή τις ἕλκων ἐκβάλοι . | τούτων οὐδὲν παρὰ τῶν ὀλίγων , ἀλλ’ ἐκλήθη τις , καὶ ῥήτωρ ἐγγὺς καὶ ῥήματα οὐ πολλά , καὶ ἡ ἄφεσις εἵπετο καὶ οἵδε ἄφωνοι .
Lemmas: οὗτος εὔχομαι λύω ὁ κακός Ἰουλιανός ὁ βασιλεύς , οὗτος λύω δύναμαι , ὅς εἰμί κτῆμα κατά ἕκαστος πόλις ἐγγράφω πλήν κομιδῇ τις ὀλίγος . ὁ οὖν ἐκεῖνος τελευτή ἐπί αὐτός πάλιν ὁ βουλή ἀποφέρω - Κούσης , μᾶλλον δέ εἰς πολύς φαῦλος καί πολύς ἀπό ὁ βουλευτήριον ἐπί ἕτερος βίος γίγνομαι ὁ φυγή καί ὁ πόλις ταπεινόω ὁ ὁ βουλή σχῆμα ὁ ἄλλος ἀκολουθέω ἀλγέω μέν ἄξιος ὁ πρᾶγμα , ὦ βασιλεύς , καί ὁ Κοινός — γιον ἔτι ἐπί ὁ δέησις τάσσω οἴομαι | ἐκ - πέμπω δεῖ οὗτος μόνος ἔργον ἔχω τε καί ἰάομαι - μένω , πρίν δέ ἢ οὗτος πράσσω , γίγνομαι ὕπαρχος κελεύω μέχρι ὁ Νεῖλος χωρέω ἔχω καί οὗτος ἐν πρόνοια μηδείς ἀφίημι παρά ὁ ἐν ἀρχή γένος - ἕπομαι . ὁ δέ χείρων ὁ προσδοκία φαίνω καί μέγας μέν ἀπειλέω , δείκνυμι δέ ὅς κἀν αἰσχύνω τις λέγω , ἅπτω μέν ἐν ὁ πορεία ὁ πρᾶγμα , ἐν δέ μάταιος θόρυβος ἵστημι , οὕτως μέν ὁράω ὁ Νεῖλος , οὕτως δέ πάλιν ὁ Βόσπορος , φρονέω μέν ὡς δή τίς ποιέω , ποιέω δέ οὐδείς . 4 . ἐκεῖνος μέν ἄν τις ἐγκαλέω ῥᾳθυμία , περί δέ ὁ βουλευτής τίς τις ἄν φημί ὁ ὀλίγος οὐ βούλομαι γίγνομαι πολύς ; τίς γάρ ἄν δή ὁ οὗτος βούλομαι ; ἱκετεύω , δακρύω , δέω , πίπτω εἰς γόνυ , βοάω ὁ ὁ ἀδικέω , αὐτοῦ μένω λέγω , εἰμί μή τις ἕλκω ἐκβάλλω . | οὗτος οὐδείς παρά ὁ ὀλίγος , ἀλλά καλέω τις , καί ῥήτωρ ἐγγύς καί ῥῆμα οὐ πολύς , καί ὁ ἄφεσις ἕπομαι καί ὅδε ἄφωνος .
libanius.oratio-49 5
ἔτι τοίνυν πολλοὺς μὲν πρὸ τοῦδε τοῦ καιροῦ παρεῖσαν συναγωνιζομένους , πολλοὺς δὲ μετὰ τοῦτον πόσων , ὦ βασιλεῦ , παρ’ ὑμῶν ἀφικνου - μένων γραμμάτων ἁπάσας ἀναιρούντων τοῖς ἀδίκως φεύγουσι | τὰς καταφυγάς . τὰ μέν γέ φησιν · ἦρξας καὶ διὰ τοῦτ’ οὐκ ἀξιοῖς λειτουργεῖν ; οὐκοῦν αὐτὸς μὲν κάθευδε , διὰ δὲ τοῦ παιδὸς τὰ προήκοντα ποίει . ἀλλ’ οὐκ εἶ πατὴρ ἢ θυγατέρων μόνων ; ἄνδρα τινὰ πείσας ὑπελ - θεῖν τοὔνομα καὶ τὸ ἔργον πάλιν αὐτὸς κάθευδε τοσοῦτον μόνον τῇ πόλει παρέχων , ἀναλίσκων . ταῦτ’ εστιν ἐν πολλαῖς ἐπιστολαῖς καὶ τούτων γε ἐν ἑτέραις ἕτερα καλλίω μείζω τὴν ἀπόδειξιν ἔχοντα τῆς σπουδῆς ᾗ περὶ τὰς βουλὰς κέχρησαι .
Lemmas: ἔτι τοίνυν πολύς μέν πρό ὅδε ὁ καιρός παρέζομαι συναγωνίζομαι , πολύς δέ μετά οὗτος πόσος , ὦ βασιλεύς , παρά σύ ἀφικνέομαι - μένω γράμμα ἅπας ἀναιρέω ὁ ἄδικος φεύγω | ὁ καταφυγή . ὁ μέν γε φημί · ἄρχω καί διά οὗτος οὐ ἀξιόω λειτουργέω ; οὐκοῦν αὐτός μέν καθεύδω , διά δέ ὁ παῖς ὁ προήκω ποιέω . ἀλλά οὐ εἰμί πατήρ ἢ θυγάτηρ μόνος ; ἀνήρ τις πείθω ὑπελ - θέω ὄνομα καί ὁ ἔργον πάλιν αὐτός καθεύδω τοσοῦτος μόνος ὁ πόλις παραχώννυμι , ἀναλίσκω . αὐτός εἰμί ἐν πολύς ἐπιστολή καί οὗτος γε ἐν ἕτερος ἕτερος καλός μέγας ὁ ἀπόδειξις ἔχω ὁ σπουδή ὅς περί ὁ βουλή χράω .
libanius.oratio-49 6
ταυτὶ δὲ λέγει τί ; εἰ καὶ διὰ πολλῶν ἀρχῶν ἀφῖξαι καὶ κήρυκες ἡγοῦντό σου καὶ ῥαβδοῦχοι καὶ μαστι - γοφόροι καὶ ἡμεροδρόμοι καὶ στρατιῶταί τινες καί τροφὴ γέγονεν ἐκ τοῦ βασιλέως οἴκου , ἥξεις ὅμως οἶ σε καθίστησιν ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ καὶ οἱ τούτων γονεῖς . κἄν ε ἴπῃς τὰς ἀρχάς , οὐδὲν ὠφελοῦσαν βοήθειαν κέκληκας .
Lemmas: οὗτος δέ λέγω τίς ; εἰμί καί διά πολύς ἀρχή ἀφικνέομαι καί κῆρυξ ἡγέομαι σύ καί ῥαβδοῦχος καί μάστις - γοφορος καί ἡμεροδρόμος καί στρατιώτης τις καί τροφή γίγνομαι ἐκ ὁ βασιλεύς οἶκος , ἥκω ὅμως οἶς σύ καθίστημι ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ καί ὁ οὗτος γονεύς . ἄν ε ὁράω ὁ ἀρχή , οὐδείς ὠφελέω βοήθεια καλέω .
libanius.oratio-49 7
καὶ τά μὲν παρ’ ὑμῶν τοιαῦτα , τὰ δὲ τούτων ἀντὶ τοῦ πέμπειν μὲν τοὺς στεφανώσοντας τὴν οὕτω τῶν βουλῶν ἐπιμελουμένην κεφαλήν , ἔχεσθαι δὲ εὐθὺς τῶν ἀποδεδομένων , μὴ συγχωρεῖν δὲ τοῖς ἄρχουσι μέλλειν , μηδ’ ἀναβολαῖς χαρίζεσθαι τοῖς ὑπὸ τῶν γραμμάτων τεθηραμένοις , ἀλλ’ ἀναγκάζειν ἐμμένειν τοῖς ὑφ’ ὑμῶν δικαίως κεκριμένοις καὶ φόβους ἐφιστάναι τῇ περὶ ταῦτα νωθείᾳ , ἀντὶ δὴ τοῦ ταῦτα ποιεῖν καὶ ἔτι πλείω τοὺς μὲν εἴων ζῆν ἐν οἷσπερ | ἔζων , πρὸς δὲ τοὺς οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτε ἔλαττον ἐφθέγξαντο μεγάλας εἰς τὸ παρρησιάζεσθαι τὰς ἀφορμὰς ἔχοντες . ἀλλ’ ὧν οὐ γιγνομένων παρ’ ὑμῶν ἐσχετλίαζον ἄν , ταῦτ’ ἔχειν ἐξὸν οὐκ ἐβουλήθησαν , ἀλλ’ οὐ διδόντων μὲν δεινὰ πάσχειν ἔλεγον , διδόντων δὲ οὐκ ἐχρή - σαντο , ἀλλ’ ὧν χρῄζειν ἔλεγον , ταῦτ’ εἰς χεῖρας ἰόντα ἀπεώθουν . 8 . Καὶ παράδοξον μὲν τὸ ῥηθέν , ἔχει δὲ οὐκ ἄλλως ὁ λόγος , ἀλλ’ ὅμοιον ποιοῦσιν , ὥσπερ ἂν εἴ τις πένης αἰτήσας παρὰ τοῦ Δῖός θησαυρόν , ἔπειτα γῆν ὀρύττων εὑρὼν φεύγοι τὸ δῶρον . τί δὴ τὸ τούτων αἴτιον ; ἐν τοῖς ὀλίγοις τούτοις εἰσίν , ὦ βασιλεῦ , μεγάλαι τινὲς δυνάμεις , αἳ τοὺς ἀσθενεστέρους ἄγουσι καὶ φέρουσι τούτοις τἀκείνων προστιθεῖσαι , τά τε ἐκ τοῦ πολι - τεύεσθαι κέρδη τὰ τούτων αὔξει . κἀν τοῖς ἀμελου - μένοις ἃ δικαίως ἂν ἐτύγχανε προνοίας , ἐκ τοῦ μὴ πολλοὺς εἶναι τοὺς βουλεύοντας τοῖς οὖσιν ἡ παραί - τησις . καὶ πολὺς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ὁ θρῆνος · ὁρᾷς τοὺς ἑστηκότας ἡμᾶς τοὺς εὐαριθμήτους τοὺς ἀντὶ τῶν χιλίων καὶ διακοσίων δώδεκα ; τοῦτ’ ἔστιν ἡ βουλή . ταῦτα μόνα τὰ πρὸς αῦτα πράγματα ἀγόμενα σώματα . δι’ ἡμῶν τἀν τῇ πόλει , | δι’ ἡμῶν τἀν τοῖς ἀγροῖς , δι᾿ ἡμῶν τὰ μείζω , δι’ ἡμῶν τὰ ἐλάττω , δι’ ἡμῶν τὰ κουφότερα , δι’ ἡμῶν τὰ βαρύτερα . διὰ τοῦτο τῶν αὐτῶν ὀνομάτων ἀκούεις .
Lemmas: καί ὁ μέν παρά σύ τοιοῦτος , ὁ δέ οὗτος ἀντί ὁ πέμπω μέν ὁ στεφανόω ὁ οὕτως ὁ βουλή ἐπιμελέομαι κεφαλή , ἔχω δέ εὐθύς ὁ ἀποδίδωμι , μή συγχωρέω δέ ὁ ἄρχων μέλλω , μηδέ ἀναβολή χαρίζω ὁ ὑπό ὁ γράμμα θηράω , ἀλλά ἀναγκάζω ἐμμένω ὁ ὑπό σύ δίκαιος κρίνω καί φόβος ἐφίστημι ὁ περί οὗτος νώθεια , ἀντί δή ὁ οὗτος ποιέω καί ἔτι πλείων ὁ μέν ἐάω ζάω ἐν ὅς | ζάω , πρός δέ ὁ οὐδείς οὔτε μέγας οὔτε μικρός φθέγγομαι μέγας εἰς ὁ παρρησιάζομαι ὁ ἀφορμή ἔχω . ἀλλά ὅς οὐ γίγνομαι παρά σύ σχετλῖάζω ἄν , αὐτός ἔχω ἔξεστι οὐ βούλομαι , ἀλλά οὐ δίδωμι μέν δεινός πάσχω λέγω , δίδωμι δέ οὐ χράω - Σάντο , ἀλλά ὅς χρῄζω λέγω , αὐτός εἰς χείρ ἔρχομαι ἀπωθέω . 8 . καί παράδοξος μέν ὁ λέγω , ἔχω δέ οὐ ἄλλως ὁ λόγος , ἀλλά ὅμοιος ποιέω , ὥσπερ ἄν εἰμί τις πένης αἰτέω παρά ὁ Δῖος θησαυρός , ἔπειτα γῆ ὀρύσσω εὑρίσκω φεύγω ὁ δῶρον . τίς δή ὁ οὗτος αἴτιος ; ἐν ὁ ὀλίγος οὗτος εἰμί , ὦ βασιλεύς , μέγας τις δύναμις , ὅς ὁ ἀσθενής ἄγω καί φέρω οὗτος ἐκεῖνος προστίθημι , ὁ τε ἐκ ὁ πόλις - τεύω κέρδος ὁ οὗτος αὐξάνω . ἐν ὁ ἀμελέω - μένω ἐπέλπομαι δίκαιος ἄν τυγχάνω πρόνοια , ἐκ ὁ μή πολύς ἔρχομαι ὁ βουλεύω ὁ εἰμί ὁ παρά - τησις . καί πολύς κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ θρῆνος · ορώ ὁ ἵστημι ἐγώ ὁ εὐαρίθμητος ὁ ἀντί ὁ χίλιοι καί διακόσιοι δώδεκα ; οὗτος εἰμί ὁ βουλή . οὗτος μόνος ὁ πρός αὐτός πρᾶγμα ἄγω σῶμα . διά ἐγώ ἐν ὁ πόλις , | διά ἐγώ ἐν ὁ ἀγρός , διά ἐγώ ὁ μέγας , διά ἐγώ ὁ μικρός , διά ἐγώ ὁ κοῦφος , διά ἐγώ ὁ βαρύς . διά οὗτος ὁ αὐτός ὄνομα ἀκούω .
libanius.oratio-49 9
ταύτην τὴν ὀλόφυρσιν τὰ δικαστήρια δέχεται συγ - γνώμην μὲν φέροντα τοῖς ὀλιγωρουμένοις , συγγνώμην δὲ φέροντα τοῖς κακουργουμένοις . βουλόμενοι δὴ της τε ἀπολαύειν τῆς ἀποστροφῆς καὶ ἐν μόνοις σφίσιν ἵστασθαι τὰ λήμματα δεδίασι μή τι τῶν ἀρχαίων αἰ βουλαὶ κομίσωνται , καὶ τὸ τὰς βουλὰς ἀναστῆναι παρ’ ὑμῶν ζητοῦντες , ὅπως ἀεὶ κείσονται πράττουσι , μᾶλλον δὲ τὸ μὲν προσποιοῦνται ζητεῖν , τὸ δ’ ὄντως ἐθέλουσι .
Lemmas: οὗτος ὁ ὀλόφυρσις ὁ δικαστήριον δέχομαι συγ - γνώμη μέν φέρω ὁ ὀλιγωρέω , συγγνώμη δέ φέρω ὁ κακουργέω . βούλομαι δή τις τε ἀπολαύω ὁ ἀποστροφή καί ἐν μόνος σφεῖς ἵστημι ὁ λῆμμα δείδω μή τίς ὁ ἀρχαῖος ὁ βουλή κομίζω , καί ὁ ὁ βουλή ἀνίστημι παρά σύ ζητέω , ὅπως ἀεί κεῖμαι πράσσω , μᾶλλον δέ ὁ μέν προσποιέω ζητέω , ὁ δέ ὄντως ἐθέλω .
libanius.oratio-49 10
δεῖ τοῖς λουσομένοις πυρός . ἔξεστιν ἐλθεῖν ἐπὶ τὸν δεῖνα καὶ τὸν δεῖνα , οἱ δὲ οὐκ ἐθέλουσι . δεῖ τοῦ θρέψοντος ἵππους ἡδονὴν παρέξοντας δρόμοις . εἰσὶν ὧν ἄν τις λαβόμενος ἀναθείη τὴν λειτουργίαν , οἱ δ’ αὐτοὺς γυμνῇ τῇ κεφαλῇ προσεῖπον . εἶτα τοῦ τος καιροῦ κατηγοροῦσιν ὡς τὰς βουλὰς καταδύσαντος αὐτοὶ καταδύσαντες καὶ καταποντίσαντες καὶ κεκωλυ - κότες αὐτὰς ἀναβιῶναι . σὺ μὲν γὰρ τοῦτο ἐβουλήθης , οὗτοι δὲ τοὐναντίον .
Lemmas: δέω ὁ λούω πῦρ . ἔξεστι ἔρχομαι ἐπί ὁ δεῖνα καί ὁ δεῖνα , ὁ δέ οὐ ἐθέλω . δέω ὁ τρέφω ἵππος ἡδονή παρέχω δρόμος . εἰμί ὅς ἄν τις λαμβάνω ἀνατίθημι ὁ λειτουργία , ὁ δέ αὐτός γυμνός ὁ κεφαλή προσλέγω . εἶτα ὁ ὅς καιρός κατηγορέω ὡς ὁ βουλή καταδύω αὐτός καταδύω καί καταποντίζω καί κωλύω - Κότες αὐτός ἀναβιόω . σύ μέν γάρ οὗτος βούλομαι , οὗτος δέ ἐναντίος .
libanius.oratio-49 11
τὸν οὖν | πονηρὸν ταῖς βουλαῖς καιρὸν πεποιήκασιν , ὥστ’ εἴ τινα δεῖ δοκεῖν ἐχθρὸν εἶναι τῶν βουλῶν , τοὺς τοσοῦτον αὐτῶν φυ - λάττοντας ὅσον αὐτοῖς τηρήσει τὸ κερδαίνειν , νομι - στέον . οἳ προδεδώκασι μὲν τὰς αὑτῶν ἐν τῷ τὰς βουλάς , προδεδώκασι δὲ τὰς ὑφ’ ὑμῶν εὑρημένας ταῖς βουλαῖς ὠφελείας . οἱ δὲ πατρίδας κακοῦντες πῶς οὐκ ἂν καὶ γονέας ; οἱ δὲ ἐκείνους τίνος φείσαιντ’ ἄν ; τίς γὰρ ἂν εἴη τοῖς γε τοιούτοις φίλος ; οἱ δ’ ὑπὲρ χρη - μάτων τοιοῦτοι ποίων μὲν ἀπόσχοιντ’ ἂν ἀναθημάτων ; ποίων δ’ ἂν τάφων ; τίνι δ’ ἂν συνήθει συνοδοιποροῦν - τες ἔχοντί γε χρυσίον οὐκ ἂν εἴπερ ἐξείη , κτείναντες ἀφέλοιντο ; 12 . Καὶ τοῦτο , ὦ βασιλεῦ , κοινὸν τὸ κακόν , ἐάν τε Παλτὸν εἴπῃς ἐάν τε Ἀλεξάνδρειαν τὴν δεικνῦσαν τὸν Ἀλεξάνδρου νεκρὸν ἐάν τε Βαλανέας ἐάν τε τὴν ἡμε - τέραν . μέτρῳ μὲν γὰρ διαφέρουσιν , ἡ δ’ αὐτὴ ταχοῦ νόσος . 13 . Καίτοι φήσουσι λέγεσθαι τοῖς ἄρχουσι κατά - λόγον τῶν ἀποδράντων καὶ τῶν ἀτελεῖς αὑτοὺς πολλοῖς τρόποις πεποιηκότων . ἔστι δὲ τὸ μὲν οὐκ ἐκείνων , ἀλλὰ τῶν τε ἀρχόντων καὶ τῶν ἐπὶ τοῖς τοιούτοις γράμμασι , τῶν Ι μὲν ἀπειλαῖς οὐδένα κρύπτειν ἐώντων , τῶν δὲ φόβῳ πάντα εἰς μέσον ἀγόντων . οἱ γενναῖοι δὲ οἵδε τοῦ πράγματος εἰς κρίσιν ἥκοντος νῦν μὲν σιωπῇ , νῦν δὲ τῷ μηδὲν ἰσχυρὸν εἰπεῖν ἐθε - λῆσαι τοῖς ἀδικοῦσι τὴν βουλὴν συνέπραξαν μαλακῶς συνηγωνισμένοι , ὡς μηδὲν ὀνειράτων τὸ πρᾶγμα φέρειν . σπείραντες δὲ τοιαύτας χάριτας ἐν τοῖς δικα - στηρίοις ἀπελθόντες ἀμῶσι τῆς προδοσίας τοὺς μισθοὺς δεχόμενοι λέγοντες πρὸς τοὺς διαφυγόντας , ὡς ἄριστα προὔδοσαν . οἱ δ’ εἰσὶν ἐν τοῖς πρὸ τοῦ τῇ μὲν αὑτοῦ γαστρὶ χαριζόμενος ἕκαστος , βεβαιοτέραν δὲ ἔχων τὴν ἀτέλειαν τῇ κρίσει .
Lemmas: ὁ οὖν | πονηρός ὁ βουλή καιρός ποιέω , ὥστε εἰμί τις δέω δοκέω ἐχθρός ἔρχομαι ὁ βουλή , ὁ τοσοῦτος αὐτός φύω - λάττων ὅσον αὐτός τηρέω ὁ κερδαίνω , νωμι - στέω . ὅς προδίδωμι μέν ὁ αὐτός ἐν ὁ ὁ βουλή , προδίδωμι δέ ὁ ὑπό σύ εὑρίσκω ὁ βουλή ὠφέλεια . ὁ δέ πατρίς κακόω πῶς οὐ ἄν καί γονεύς ; ὁ δέ ἐκεῖνος τίς φείδομαι ἄν ; τίς γάρ ἄν εἰμί ὁ γε τοιοῦτος φίλος ; ὁ δέ ὑπέρ χρή - ματάω τοιοῦτος ποῖος μέν ἀπέχω ἄν ἀνάθημα ; ποῖος δέ ὅς τάφος ; τίς δέ ἄν συνήθης συνοδοιπορώ - τες̅ ἔχω γε χρυσίον οὐ ἄν εἴπερ ἔξεστι , κτείνω ἀφαιρέω ; 12 . καί οὗτος , ὦ βασιλεύς , κοινός ὁ κακός , ἐάν τε Πάλτος λέγω ἐάν τε Ἀλεξάνδρεια ὁ δείκνυμι ὁ Ἀλέξανδρος νεκρός ἐάν τε Βαλανέαι ἐάν τε ὁ ἡμος - τέρα . μέτρον μέν γάρ διαφέρω , ὁ δέ αὐτός Τάχου νόσος . 13 . καίτοι φημί λέγω ὁ ἄρχω κατά - λόγος ὁ ἀποδιδράσκω καί ὁ ἀτελής ἑαυτοῦ πολύς τρόπος ποιέω . εἰμί δέ ὁ μέν οὐ ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ τε ἄρχων καί ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος γράμμα , ὁ Ι μέν ἀπειλή οὐδείς κρύπτω ἐάω , ὁ δέ φόβος πᾶς εἰς μέσος ἄγω . ὁ γενναῖος δέ ὅδε ὁ πρᾶγμα εἰς κρίσις ἥκω νῦν μέν σιωπή , νῦν δέ ὁ μηδείς ἰσχυρός λέγω ἔθω - λανθάνω ὁ ἀδικέω ὁ βουλή συμπράσσω μαλακός συναγωνίζομαι , ὡς μηδείς ὄνειρος ὁ πρᾶγμα φέρω . σπείρω δέ τοιοῦτος χάρις ἐν ὁ δίκη - στηρίζω ἀπέρχομαι ἀμάω ὁ προδοσία ὁ μισθός δέχομαι λέγω πρός ὁ διαφεύγω , ὡς ἀγαθός προδίδωμι . ὁ δέ εἰμί ἐν ὁ πρό ὁ ὁ μέν αὐτός γαστήρ χαρίζω ἕκαστος , βέβαιος δέ ἔχω ὁ ἀτέλεια ὁ κρίσις .
libanius.oratio-49 14
γνοίης δ’ ἄν , ὡς ἀληθῆ λέγω , διὰ τῶν τριῶν τῶν ἐκ μὲν ἑκατὸν τῇ βουλῇ δεδο μένων , ἐφ’ ᾧ τίς τῶν εὖ φρονούντων οὐκ ἠγανάκτησε , τρεῖς ἐκ τοσούτων ; τὸ βουλεύειν δὲ καὶ τούτων διὰ τούτους ἀποσεισαμένων , τῶν τούτοις βοηθούντων | ἐν πλούτῳ παῖδας οὐ κεκτημένων καὶ διὰ τοῦτο χάριτας τοιαύτας δυναμένων λαμβάνειν . εἶτα τίς αὐτῶν ἄρξων καὶ ἦν εὖ ποιῶν χαλεπὸς τοῖς ἀφεικόσιν ἐν οἶς ἀφεῖντο τῶν ἀφέντων τὴν ἀδικίαν ἰδών .
Lemmas: γιγνώσκω δέ ἄν , ὡς ἀληθής λέγω , διά ὁ τρεῖς ὁ ἐκ μέν ἑκατόν ὁ βουλή δέω μένω , ἐπί ὅς τίς ὁ εὖ φρονέω οὐ ἀγανακτέω , τρεῖς ἐκ τοσοῦτος ; ὁ βουλεύω δέ καί οὗτος διά οὗτος ἀποσείω , ὁ οὗτος βοηθέω | ἐν πλοῦτος παῖς οὐ κτάομαι καί διά οὗτος χάρις τοιοῦτος δύναμαι λαμβάνω . εἶτα τίς αὐτός ἄρχω καί εἰμί εὖ ποιέω χαλεπός ὁ ἀφίημι ἐν οἶς ἀφίημι ὁ ἀφίημι ὁ ἀδικία ὁράω .
libanius.oratio-49 15
τὴν γὰρ τῶν ἀμυνούντων αὐτοῖς δύναμιν ἄξιον , φησίν , ὑφορᾶσθαι . ἀλλ’ εἰ τοῦτ’ ἔστιν ἀληθές , οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἐκεῖνο λέγειν , ὡς ὑπ’ αὐτῶν τὰ τῶν κλεπτόντων ἑαυτοὺς ὀνόματα τοῖς ἄρχουσι φανερὰ καθίσταται . εἰ γὰρ οὐκ ἀδεές , οἱ κηδόμενοι τούτων οὐδ’ ἂν τοῖς ὀνό - μασιν ἐλύπουν οὓς ἐφοβοῦντο . οὐ γὰρ μᾶλλον ἐν τοῖς δευτέροις ἐχαρίζοντο τοῖς συμμάχοις ἢ διὰ τοῦ | σπέρματος ἐλύπουν . οὕτως ὅταν αὑτῶν τὸ τῶν μάτων ποιῶσιν , ἐξαπατῶσιν . ἀλλὰ μήν , ὅταν ὡς ἔδεισαν λέγωσι τὴν τῶν ταῦτα οὐ βουλομένων ἰσχύν , ὁμολο - γοῦσιν εἶναι περὶ τὴν αὑτῶν κακοί . οὐ γὰρ τὸ μὴ ἠδικηκέναι ταύτῃ δεικνύουσι , τὴν δ’ αἰτίαν ἀφ’ ἦς ἠδικήκασι λέγουσιν .
Lemmas: ὁ γάρ ὁ ἀμύνω αὐτός δύναμις ἄξιος , φημί , ὑφοράω . ἀλλά εἰμί οὗτος εἰμί ἀληθής , οὐ εἰμί αὐτός ἐκεῖνος λέγω , ὡς ὑπό αὐτός ὁ ὁ κλέπτω ἑαυτοῦ ὄνομα ὁ ἄρχω φανερός καθίστημι . εἰμί γάρ οὐ ἀδεής , ὁ κήδω οὗτος οὐδέ ἄν ὁ ὄνος - Μασίν λυπέω ὅς φοβέω . οὐ γάρ μᾶλλον ἐν ὁ δεύτερος χαρίζω ὁ σύμμαχος ἢ διά ὁ | σπέρμα λυπέω . οὕτως ὅταν αὐτός ὁ ὁ ματάω ποιέω , ἐξαπατάω . ἀλλά μήν , ὅταν ὡς δείδω λέγω ὁ ὁ οὗτος οὐ βούλομαι ἰσχύς , ὁμολο - γόνυ ἔρχομαι περί ὁ αὐτός κακός . οὐ γάρ ὁ μή ἀδικέω οὗτος δείκνυμι , ὁ δέ αἰτία ἀπό ὅς ἀδικέω λέγω .
libanius.oratio-49 19
εἶεν . ἀλλ’ ἐκεῖνο μὲν ἀρχαῖον , ἀλλ’ οὑτοσὶ Δητόïος , ἡνίκα ἐβούλευε , φαίη δ’ ἄν τις αὐτὸν καὶ νῦν διὰ τοῦ παιδός , οὐ τρεῖς ἀποδράντας αὖθις βουλευτὰς ἀπέφηνε , λόχων ἡγησαμένους ἀνθρώπους καὶ στρατιώταις ἐπιτάξαντας καὶ μετ’ ἐκείνων τὸ πολὺ τῆς γῆς ἐπελθόντας καιροῖς καλοῦσιν ὑπακούοντας ; καίτοι ταῦτα ποιῶν ᾔδει κινή - σων ἐφ’ ἑαυτὸν στρατηγὸν δοῦλον ὀργῆς καὶ μεστὸν φορᾶς . ἀλλ’ ὅμως ἐκεῖνος ἔχων τοὺς ἄλλους τευομένους κακῶς καὶ γράμματα τὰ ’κείνων τῷ μὴ καὶ τά τοῦδε προσλαβεῖν εἶχεν οὐδέν . καίτοι διὰ πότου | καὶ τραπέζης αὐτὸν ἐκλύσειν ἤλπιζε . καὶ ἅμα προπίνων αὐτῷ φιλοτησίαν καὶ τὸ βιβλίον ᾔτει τὴν προσθήκην , ὁ δ’ ἔπιε μέν , δοῦναι δὲ ὅ μὴ καλὸν οὐκ ἠνέσχετο καὶ διετέλεσε μισούμενος μέν , παθὼν δὲ οὐδέν .
Lemmas: εἶεν . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἀρχαῖος , ἀλλά οὗτος Δητόïος , ἡνίκα βουλεύω , φημί δέ ἄν τις αὐτός καί νῦν διά ὁ παῖς , οὐ τρεῖς ἀποδιδράσκω αὖθις βουλευτής ἀποφαίνω , λόχος ἡγέομαι ἄνθρωπος καί στρατιώτης ἐπιτάσσω καί μετά ἐκεῖνος ὁ πολύς ὁ γῆ ἐπέρχομαι καιρός καλέω ὑπακούω ; καίτοι οὗτος ποιέω οἶδα κινέω - σός ἐπί ἑαυτοῦ στρατηγός δοῦλος ὀργή καί μεστός φορά . ἀλλά ὅμως ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἄλλος τευομενος κακῶς καί γράμμα ὁ ἐκεῖνος ὁ μή καί ὁ ὅδε προσλαμβάνω ἔχω οὐδείς . καίτοι διά πότος | καί τράπεζα αὐτός ἐκλύω ἐλπίζω . καί ἅμα προπίνω αὐτός φιλοτήσιος καί ὁ βιβλίον αἰτέω ὁ προσθήκη , ὁ δέ πίνω μέν , δίδωμι δέ ὁ μή καλός οὐ ἀνέχω καί διατελέω μισέω μέν , πάσχω δέ οὐδείς .
libanius.oratio-49 20
οὐ τοίνυν οὐδὲ νῦν φόβῳ ταῦτα συγκεχώρηται οὐδὲ τῷ νομίζειν , εἰ μὴ βλάψαιεν τὰς βουλάς , ἀπολεῖ - σθαι , ἀλλ’ ᾔδεσαν αὑτοῖς ἰδίᾳ συνοῖσον τὸ τὰς βουλὰς ἔχειν ὡς ἔχουσιν . 21 . Ἒστι τοίνυν αὐτοῖς καὶ τοιοῦτός τις λόγος , ὡς , εἰ καὶ σφόδρα αὐτοὺς βουλεύειν ἀναγκάσουσιν , ἔστι τὸ λῦσον καὶ πάλιν αὐτοῖς δῶσον τὸ μὴ λεύειν , ὥστ’ αὐτοῖς γέλωτα τὴν περὶ τοῦτο εἶναι πραγ - ματείαν . ἔστι δὲ πᾶν τοῦτο ψεῦδος . τὸν γὰρ ἐκ τῶν δικαίων ἃ περὶ τοῦτο ἔστιν εἰλημμένον καὶ κρίσει καὶ ψήφῳ τῆς βουλῆς γεγενημένον καὶ , τὸ ἔτι μεῖζον , τοῖς ὑμετέροις νόμοις τί τὸ λῦσον ἂν εἴη ; ἐγὼ μὲν οἶμαι οὐδέν .
Lemmas: οὐ τοίνυν οὐδέ νῦν φόβος οὗτος συγχωρέω οὐδέ ὁ νομίζω , εἰμί μή βλάπτω ὁ βουλή , ἀπόλλυμι - ἕπομαι , ἀλλά οἶδα ἑαυτοῦ ἴδιος συμφέρω ὁ ὁ βουλή ἔχω ὡς ἔχω . 21 . εἰμί τοίνυν αὐτός καί τοιοῦτος τις λόγος , ὡς , εἰμί καί σφόδρα αὐτός βουλεύω ἀναγκάζω , εἰμί ὁ Λῦσος καί πάλιν αὐτός δίδωμι ὁ μή λεύω , ὥστε αὐτός γέλως ὁ περί οὗτος ἔρχομαι πρα - ματείαν . εἰμί δέ πᾶς οὗτος ψεῦδος . ὁ γάρ ἐκ ὁ δίκαιος ὅς περί οὗτος εἰμί λαμβάνω καί κρίσις καί ψῆφος ὁ βουλή γίγνομαι καί , ὁ ἔτι μέγας , ὁ ὑμέτερος νόμος τίς ὁ Λῦσος ἄν εἰμί ; ἐγώ μέν οἴομαι οὐδείς .
libanius.oratio-49 22
εἰ δὲ δεῖ συγχωρῆσαι πάντα ἂν γενέσθαι χρημάτων , τό γε δικαίους εἶναι περὶ τὴν βουλὴν τούτοις γε ἐσώζετ’ ἄν , εἰ δι’ αὐτοὺς ἐγγραφέντες | ἑτέρωθεν ἐξηλείφοντο . θήρασον αὐτός , κράτησον , εἰσένεγκε τῇ βουλῇ τὰ ὀφειλόμενα , γενοῦ χρήστης δίκαιος . ἂν δ’ ἀδικῇ τις ἄλλος , τό γε σὸν οὐκ ἐν αἰτίᾳ . οὐδὲ γὰρ ἢν τις ἀρρωστῶν δῆλος ᾖ πάντως τεθνήξων , ἀμελεῖται μὲν ὑπὸ τῶν ἰατρῶν , ἀμελεῖται δὲ ὑπὸ τῶν οἰκείων , ἀλλὰ καὶ πόνοι καὶ φροντίδες καὶ ἀγρυπνίαι καὶ φάρμακα , καὶ ὡς μὲν οὐδεμία των ὄνησις , ἔγνωσται , πᾶν δὲ ὅσον ἄξιον πρὸ τοῦ θανάτου πέπρακται .
Lemmas: εἰμί δέ δέω συγχωρέω πᾶς ἄν γίγνομαι χρῆμα , ὁ γε δίκαιος ἔρχομαι περί ὁ βουλή οὗτος γε σῴζω ἄν , εἰμί διά αὐτός ἐγγράφω | ἑτέρωθεν ἐξαλείφω . θηράω αὐτός , κρατέω , εἰσφέρω ὁ βουλή ὁ ὀφείλω , γίγνομαι χρήστης δίκαιος . εἄν δέ ἀδικέω τις ἄλλος , ὁ γε σός οὐ ἐν αἰτία . οὐδέ γάρ εἄν τις ἀρρωστέω δῆλος εἰμί πάντως θνῄσκω , ἀμελέω μέν ὑπό ὁ ἰατρός , ἀμελέω δέ ὑπό ὁ οἰκεῖος , ἀλλά καί πόνος καί φροντίς καί ἀγρυπνία καί φάρμακον , καί ὡς μέν οὐδείς ὁ ὄνησις , γιγνώσκω , πᾶς δέ ὅσον ἄξιος πρό ὁ θάνατος πράσσω .
libanius.oratio-49 23
ὁρῶμεν δέ τοι καὶ τὰς ἀσθε - νεστέρας τῶν πόλεων τειχιζούσας ἑαυτὰς καὶ ταῦτα ἐπισταμένας , ὅτι τῶν μᾶλλον ἰσχυόντων ἐστὶ τὸ πρῶτα τὰ τείχη κατενεγκεῖν . ἆρα διὰ τοῦτο ζῶσιν ἀτείχιστοι ; τί δ’ οἱ τῶν ἀφυεστέρων πατέρες οὐχὶ καὶ τούτους ἐν οἷς οὔκ εἰσιν ἐλπίδες , πέμπουσιν εἰς διδασκάλων δώσοντας μὲν χρήματα , ληψομένους δὲ οὐδέν ; τί δὴ τὸ πεῖθον ; τὸ μὴ βούλεσθαι δοκεῖν ἠμεληκέναι τῶν τῆς φύσεως νόμων μηδὲ παρέχειν λαβὴν τοῖς ἡδέως ἐπιτιμῶσιν , ὅτι ἄρα τὸ σφῶν αὐτῶν οὐκ ἐποίησαν <οὐχ> ὧν ἦσαν κύριοι παρεσχημένοι .
Lemmas: ὁράω δέ τοι καί ὁ οἰδάνω - νεστέρας ὁ πόλις τειχίζω ἑαυτοῦ καί οὗτος ἐφίστημι , ὅτι ὁ μᾶλλον ἰσχύω εἰμί ὁ πρῶτος ὁ τεῖχος καταφέρω . ἆρα διά οὗτος ζάω ἀτείχιστος ; τίς δέ ὁ ὁ ἀφυής πατήρ οὐ καί οὗτος ἐν ὅς οὐ εἰμί ἐλπίς , πέμπω εἰς διδάσκαλος δίδωμι μέν χρῆμα , λαμβάνω δέ οὐδείς ; τίς δή ὁ πείθω ; ὁ μή βούλομαι δοκέω ἀμελέω ὁ ὁ φύσις νόμος μηδέ παρέχω λαβή ὁ ἡδύς ἐπιτιμάω , ὅτι ἄρα ὁ σφεῖς αὐτός οὐ ποιέω <οὐχ> ὅς ἥδω κύριος παρά-σχάω .
libanius.oratio-49 28
ἐφ’ οἷς οὐδεὶς τούτων τὸ ὦ Γῆ καὶ Ἥλιε λέγει οὐδ’ εἴργει καταβαίνοντας εἰς λιμένα οὐδ’ ἃ τὰς βουλὰς ἐλεούντων ἦν λέγει , ἀλλὰ καὶ συγχαίρουσι καὶ συνεύ - χονται καὶ προπέμπουσι . καὶ τοσαῦται μὲν πρεσβείαι , φροντὶς δὲ ἐλαττόνων , τῶν τηλικούτων δὲ οὐδεμία . 29 . Καίτοι γε οὐκ ἦν τῆς σῆς ἀνάξιον , ὦ βασιλεῦ , φύσεως θεῖναι νόμον μὴ τοιαῦτα τοὺς τοιούτους μαν - θάνειν , ἀφ’ ὧν αὑτοὺς ἔξω τῶν βουλῶν ποιήσουσιν , ἀλλ’ ἀφ’ ὧν τὴν τῶν προγόνων ὁδὸν ἥξουσιν , οἷς ἦν ἀρκοῦν εἰς φιλοτιμίαν ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος φωνῆς ταῖς πατρίσι βοηθεῖν . καὶ οὐδὲν δεινὸν ἔπασχε Φασγάνιος ἐκεῖνος δι’ ἑρμηνέων τοῖς ἄρχουσι συγγιγνόμενος οὐδ’ ἰλιγγιῶν ἑωρᾶτο , οὐδ’ οἱ τῶν Ῥωμαίων ἄκροι τῷ μὴ τὴν Ἰταλῶν γλῶτταν εὑρίσκειν παρ’ ἐκείνῳ χεῖρον τῇ πόλει τά πράγματα ἔχειν ἔφασκον , ἀλλ’ οὕτως ἀνεῖχε τὴν βουλὴν καὶ τὴν πόλιν καὶ προιὼν ἐνδοξότερος ἐγίγνετο καθ’ ἑκάστην Ι ἡμέραν , ὥστ’ οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων οὐχὶ Φασγάνιος μᾶλλον ἢ ὅσπερ ἦν Μέλεν εἶναι . καὶ γάρ τοι μᾶλλον ἐκεῖνοι τοῦτον ἐπανελθόντες ἢ ὅδε ἐκείνους μένων ἐθαύμαζε . 30 . Δότωσαν τοίνυν οἶδε δίκην , ὦ βασιλεῦ , τῆς πολλῆς εἰρωνείας καὶ μαθέτωσαν μὴ τὰ αὑτῶν ἀδίκως , τὰ δὲ κοινὰ τῶν πόλεων δικαίως αὔξειν . νῦν μὲν γὰρ ἀσφαλῶς πονηρευόμενοι πολεμοῦσι τοῖς συμφέ - ρουσι τῶν πατρίδων , δόντες δὲ δίκην παύσονται του τὰ τοιαῦτα πωλεῖν .
Lemmas: ἐπί ὅς οὐδείς οὗτος ὁ ὦ Γῆ καί Ἥλιος λέγω οὐδέ ἔργω καταβαίνω εἰς λιμήν οὐδέ ὅς ὁ βουλή ἐλεέω εἰμί λέγω , ἀλλά καί συγχαίρω καί συνίημι - Χοντάι καί προπέμπω . καί τοσοῦτος μέν πρεσβεία , φροντίς δέ μικρός , ὁ τηλικοῦτος δέ οὐδείς . 29 . καίτοι γε οὐ εἰμί ὁ σός ἀνάξιος , ὦ βασιλεύς , φύσις τίθημι νόμος μή τοιοῦτος ὁ τοιοῦτος μείς - θνῄσκω , ἀπό ὅς ἑαυτοῦ ἔξω ὁ βουλή ποιέω , ἀλλά ἀπό ὅς ὁ ὁ πρόγονος ὁδός ἥκω , ὅς εἰμί ἀρκέω εἰς φιλοτιμία ἀπό ὁ Ἑλλάς φωνή ὁ πατρίς βοηθέω . καί οὐδείς δεινός πάσχω Φασγανίος ἐκεῖνος διά ἑρμηνεύς ὁ ἄρχων συγγίγνομαι οὐδέ ἰλιγγιάω ὁράω , οὐδέ ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἄκρος ὁ μή ὁ Ἰταλός γλῶττα εὑρίσκω παρά ἐκεῖνος χείρων ὁ πόλις ὁ πρᾶγμα ἔχω φάσκω , ἀλλά οὕτως ἀνέχω ὁ βουλή καί ὁ πόλις καί προέρχομαι ἔνδοξος γίγνομαι κατά ἕκαστος Ι ἡμέρα , ὥστε οὐδείς ὁ ἄρχων οὐ Φασγανίος μᾶλλον ἢ ὅς εἰμί Μέλω ἔρχομαι . καί γάρ τοι μᾶλλον ἐκεῖνος οὗτος ἐπανέρχομαι ἢ ὅδε ἐκεῖνος μένω θαυμάζω . 30 . δίδωμι τοίνυν οἶδα δίκη , ὦ βασιλεύς , ὁ πολύς εἰρωνεία καί μανθάνω μή ὁ αὐτός ἄδικος , ὁ δέ κοινός ὁ πόλις δίκαιος αὐξάνω . νῦν μέν γάρ ἀσφαλής πονηρεύομαι πολεμέω ὁ συμφω - Ρούσι ὁ πατρίς , δίδωμι δέ δίκη παύω τις ὁ τοιοῦτος πωλέω .