libanius.oratio-49 31
πρῴην τις ἤγγειλέ μοι τὸν αὐτὸν ἄνθρωπον ἐν μικρᾷ τινι πόλει τά τ’ ἔνδον καὶ τὰ τῶν τειχῶν ἔξω διοικεῖν καὶ πολλὰς ἔχειν τὰς τάξεις καὶ προσηγορίας εἰσπράττοντα , τοῖς ἑαυτοῦ χρήμασι λοῦσθαι τοῖς ἐκεῖ παρέχοντα , τὸν δ’ αὐτὸν ἀμφορέα λαβόντα βαλανέα γενέσθαι , καὶ τῷ ἄρχοντι θαῦμα τοῦτο ἐνεγκεῖν ὁρῶντι τὸν πολιτευόμενον καὶ ταῦτα ἐργαζόμενον . τούτῳ τοίνυν ἐξῆν ἂν ἔχειν νωνοὺς οὐκ ὀλίγους καὶ πρὸς τούτῳ ταυτὶ τἀν τῷ βαλανείῳ διαφυγεῖν , εἰ μὴ κέρδος ἦν αὐτῷ τὸ μεμο - νῶσθαι . νῦν δ’ ὁ μὲν ἄρχων ἐγέλασε , τὸ κακὸν δὲ ἔμεινεν , ἡ πόλις δὲ εἰς κώμης σχῆμα κατέβη . διόπερ ἐπαινεῖν ἔχω τὸν νῦν τοῦτον ὕπαρχον τρεῖς τινας ἀπὸ δικαζόντων <τῶν> θρόνων εἰς βουλὴν μᾶλλον δὲ οὐ τὸ πᾶν ἐπαινῶ . τῇ γὰρ ἀρχῇ τὸ τέλος οὐχ ὡμολόγησεν . οὐδὲ γὰρ τρεῖς ἂν ἑωράκει μόνους τῷ | δικαίῳ συναγωνιζόμενος , ἀλλ’ οὐδὲ ἔστιν εἰπεῖν ὅσους . 32 . Σὺ τοίνυν ἀνθ’ ἁπάντων γενοῦ ταῖς βουλαῖς , ὦ βασιλεῦ , ταῖς οὐκ ἐλάττονος σπουδῆς ἀξίαις ἢ ὅσης αἱ δυνάμεις . αἰ μέν γε ταῖς πόλεσι τὴν σωτηρίαν φέρουσιν , αἰ δ’ εἶναί τι ποιοῦσι τὸ σωτηρίας ἄξιον . τῶν βουλῶν δὲ ὡς ἐδείκνυον διακειμένων οὐδ’ ὑπὲρ ὅτου καλὸν κινδυνεύειν ἔνι . τοσοῦτον ἐντεῦθεν αἶσχος κατακέχυται τῶν πόλεων τῆς ἐκεῖθεν ἀμορφίας ἐπὶ πᾶν ἀφικνουμένης . ποίησον δὴ πάλιν λαμπρὰ μὲν τὰ θέατρα τῷ πλήθει παρὰ τῶν διδόντων , λαμπρὰς δὲ τῷ αὐτῷ τούτῳ τὰς ἐπιδείξεις τῶν λόγων , ὡς νῦν γε οἱ μὲν οὐδ’ εἰπόντες πορεύονται στένοντες , οἱ δ’ ὅτι εἶπον ἑαυτοῖς ἐπιτιμῶντες , καὶ μήν , ὅ μέγιστόν ἐστιν ἁπάντων , τὸ τῆς ῥητορικῆς σθένος , ᾗ καὶ τὸ πραχθῆναι προσῆκον εὑρίσκεται καὶ τὸ πραχθὲν μιάζεται . ταύτῃ τοίνυν μετὰ τῶν βουλῶν ἀπολωλέναι καὶ διεφθάρθαι συμβέβηκεν , ὥσπερ , ἡνίκα ἦσαν μεγά - λᾶι , καὶ ταύτῃ τετιμῆσθαί τε καὶ πολλοὺς ἔχειν τοὺς ἐραστάς . 33 . Βουλοίμην δ’ ἄν σοι τὴν βασιλείαν μὴ μόνον στρατείαις κεκοσμῆσθαι καὶ μάχαις καὶ τροπαίοις καὶ νίκαις , ἀλλὰ καὶ τῇ παιδεύσει καὶ τοῖς λόγοις , ὧν ἡ Ἑλλὰς μήτηρ , ἤ , εἰ βούλει γε , ὧν πατέρες οἱ παῖδες τῆς Ἑλλάδος . ὡς οὖν ἐν τῷ ταῖς βουλαῖς βοηθεῖν βοηθήσων καὶ τοῖς νῦν ἀπερριμμένοις βιβλίοις , τῇ κατὰ τούτων οἷς βραχὺ τῶν δικαίων μέλει κολάσει δεῖξον ἄμφω τὴν ἰσχὺν ἀπειληφότα , τά τε βουλευτήρια τά τε διδασκαλεῖα .
Lemmas: πρώην τις ἀγγέλλω ἐγώ ὁ αὐτός ἄνθρωπος ἐν μικρός τις πόλις ὁ τε ἔνδον καί ὁ ὁ τεῖχος ἔξω διοικέω καί πολύς ἔχω ὁ τάξις καί προσηγορία εἰσπράσσω , ὁ ἑαυτοῦ χρῆμα λούω ὁ ἐκεῖ παρέχω , ὁ δέ αὐτός ἀμφορεύς λαμβάνω βαλανεύς γίγνομαι , καί ὁ ἄρχων θαῦμα οὗτος φέρω ὁράω ὁ πολιτεύω καί οὗτος ἐργάζομαι . οὗτος τοίνυν ἔξεστι ἄν ἔχω νῶνος οὐ ὀλίγος καί πρός οὗτος οὗτος ἐν ὁ βαλανεῖον διαφεύγω , εἰμί μή κέρδος εἰμί αὐτός ὁ Μέμο - νοέω . νῦν δέ ὁ μέν ἄρχων γελάω , ὁ κακός δέ μένω , ὁ πόλις δέ εἰς κώμη σχῆμα καταβαίνω . διόπερ ἐπαινέω ἔχω ὁ νῦν οὗτος ὕπαρχος τρεῖς τις ἀπό δικάζω ὅς θρόνος εἰς βουλή μᾶλλον δέ οὐ ὁ πᾶς ἐπαινέω . ὁ γάρ ἀρχή ὁ τέλος οὐ ὁμολογέω . οὐδέ γάρ τρεῖς ἄν ὁράω μόνος ὁ | δίκαιος συναγωνίζομαι , ἀλλά οὐδέ εἰμί λέγω ὅσος . 32 . σύ τοίνυν ἀντί ἅπας γίγνομαι ὁ βουλή , ὦ βασιλεύς , ὁ οὐ μικρός σπουδή ἄξιος ἢ ὅσος ὁ δύναμις . ὁ μέν γε ὁ πόλις ὁ σωτηρία φέρω , ὁ δέ εἰμί τίς ποιέω ὁ σωτηρία ἄξιος . ὁ βουλή δέ ὡς δείκνυμι διάκειμαι οὐδέ ὑπέρ ὅστις καλός κινδυνεύω ἔνειμι . τοσοῦτος ἐντεῦθεν αἶσχος καταχέω ὁ πόλις ὁ ἐκεῖθεν ἀμορφία ἐπί πᾶς ἀφικνέομαι . ποιέω δή πάλιν λαμπρός μέν ὁ θέατρον ὁ πλῆθος παρά ὁ δίδωμι , λαμπρός δέ ὁ αὐτός οὗτος ὁ ἐπίδειξις ὁ λόγος , ὡς νῦν γε ὁ μέν οὐδέ λέγω πορεύω στένω , ὁ δέ ὅτι λέγω ἑαυτοῦ ἐπιτιμάω , καί μήν , ὁ μέγας εἰμί ἅπας , ὁ ὁ ῥητορικός σθένος , ὅς καί ὁ πράσσω προσήκω εὑρίσκω καί ὁ πράσσω μιαίνω . ταύτῃ τοίνυν μετά ὁ βουλή ἀπόλλυμι καί διαφθείρω συμβαίνω , ὥσπερ , ἡνίκα ἥδω μέγας - λᾶας , καί οὗτος τιμάω τε καί πολύς ἔχω ὁ ἐραστής . 33 . βούλομαι δέ ἄν σύ ὁ βασίλειος μή μόνος στρατεία κοσμέω καί μάχη καί τρόπαιον καί νίκη , ἀλλά καί ὁ παίδευσις καί ὁ λόγος , ὅς ὁ Ἑλλάς μήτηρ , ἤ , εἰμί βούλομαι γε , ὅς πατήρ ὁ παῖς ὁ Ἑλλάς . ὡς οὖν ἐν ὁ ὁ βουλή βοηθέω βοηθέω καί ὁ νῦν ἀπορρίπτω βιβλίον , ὁ κατά οὗτος ὅς βραχύς ὁ δίκαιος μέλω κόλασις δείκνυμι ἄμφω ὁ ἰσχύς ἀπολαμβάνω , ὁ τε βουλευτήριον ὁ τε διδασκαλεῖον .