libanius.oratio-48 25
τῶν ἐν Φοινίκῃ τινὰ βου - Λὴν ᾄδουσιν ἀπὸ Ῥώμης ἐξ αὐτῶν τῶν τοῦ σοφιστοῦ χειρῶν ἀφελκύσασαν νεανίσκους ἐν λειτουργοῦσιν ἔχειν , ὥστε ἐκείνοις μεταμέλειν τοῦ τε πλοῦ καὶ τῶν περὶ τὸν Θύμβριν ἀνηλωμένων . τοῦτο πολλαῖς ἂν ὑπῆρξε πόλεσιν ἐφ’ ὅσας ἡ τοῦ ταῦτα συμπράξαντος ἄρχοντος ἐγίγνετο | πρόνοια . ἀλλ’ οὐκ ἐβουλή - θῆσαν , ὥσπερ οὖν οὐδὲ ὑμεῖς . αἰδεῖσθε γὰρ τοὺς λόγους . τὴν πόλιν δὲ οὔ ; τὴν βουλὴν δὲ οὔ ; τὴν γῆν δὲ ἣ τικτομένους ἐδέξατο , τὸ βουλευτήριον δὲ τουτὶ τὸ δι’ ὑμᾶς ἄθλιον οὐκ αἰδεῖσθε , ἐν ᾧ ποτε τὰς τουργίας ἥρπαζον οἱ ἑξακόσιοι ; 26 . Νόμοι γὰρ ὑπὲρ τῶν συνηγόρων κεῖνται , κἂν ἐπ’ αὐτοὺς ἔλθῃ τις , γέλως πολύς . ὑμεῖς δὲ κειμένους μὲν μὴ παραβαίνετε , διδάσκετε δὲ τοὺς λῦσαι κυρίους , ὡς ἀμείνους αὐτοῖς ἐστι νόμους ἀντὶ τούτων θετέον , οἱ βουλήσονται μᾶλλον αὐξηθῆναι πόλεις ἢ τοὺς ἐνίων οἴκους . πολλοὶ δὲ ἤδη νόμοι περὶ τοῦδε τοῦ ἔθνους καὶ ἐτέθησαν καὶ λέλυνται , καὶ δεινὸν οὐδὲν τῶν ὑπὲρ τῶν πόλεων τεθέντων ἀναιρε - θέντων τοὺς κατ’ ἐκείνων ταὐτὸ παθεῖν . 27 . | Ὁ δ᾿ ἀνὴρ αἴρεται ἡμῶν καὶ τῷ μήπω δεῦρ᾿ ἥκειν ἐζημιῶσαί φησιν . ἐθελήσει τοίνυν κοσμῆσαι τὴν ἡμετέραν νόμον τιθεὶς σωτῆρα μὲν τῶν βουλῶν , τὸ σπέρμα δὲ παρ᾿ ἡμῶν εἰλη - φότα . πεμπέσθω τοίνυν πρεσβεία . πάντως δὲ ἐν τοῖς ὀλίγοις ὑμῖν εἰσί τινες τῇ διακονίᾳ πρέποντες . ἀλλ’ οὔτε αἱρήσεσθε πρέσβεις οὔτε ἀποστελεῖτε . περιέσται γὰρ τῶν βουλομένων , ἂν ἄρα τινὲς βουληθῶσι , τὸ νοσοῦν . 28 . Ἥκω δὲ ἐπ’ αὐτὸν ἤδη τὸν κολοφῶνα τῶν κακῶν . οἱ γὰρ διὰ τὴν γενομένην αὐτοῖς ἐπὶ τὰ βελτίω μεταβολὴν τοὔδαφός τε τῆς πόλεως προσκυνεῖν ὄντες δίκαιοι καὶ πανταχόθεν μείζω τὰ ταύτης ποιεῖν καὶ τὰ μὲν ὄντα μικρὰ διατηρεῖν , πειρᾶσθαι δὲ τὰ ἀπόντα προσκτᾶσθαι καὶ μηδὲ τοῦ Ἐρεχθέως ἐν ὁμοίοις λεί - πεσθαι καιροῖς αὐτοὶ σύμβουλοι βουλευταῖς γεγένηνται πέμπειν εἰς Ῥώμην τοὺς ἑαυτῶν . οἱ δὲ εἰς | τὸν λιμένα κατέβησαν εἰδότων , παραινούντων , παρακαλούν - τῶν , ἐπαινούντων , ἴσως τι καὶ προστιθέντων ἀργύριον τῷ παρὰ τῶν γονέων .
Lemmas: ὁ ἐν Φοινίκη τις βοῦς - λήν ἀείδω ἀπό Ῥώμη ἐκ αὐτός ὁ ὁ σοφιστής χείρ ἀφέλκω νεανίσκος ἐν λειτουργέω ἔχω , ὥστε ἐκεῖνος μεταμέλομαι ὁ τε πλόος καί ὁ περί ὁ Θύμβρις ἀναλίσκω . οὗτος πολύς ἄν ὑπάρχω πόλις ἐπί ὅσος ὁ ὁ οὗτος συμπράσσω ἄρχω γίγνομαι | πρόνοια . ἀλλά οὐ βουλή - θημι , ὥσπερ οὖν οὐδέ σύ . αἰδέομαι γάρ ὁ λόγος . ὁ πόλις δέ οὐ ; ὁ βουλή δέ οὐ ; ὁ γῆ δέ ὅς τίκτω δέχομαι , ὁ βουλευτήριον δέ οὗτος ὁ διά σύ ἄθλιος οὐ αἰδέομαι , ἐν ὅς ποτέ ὁ τουργίας ἁρπάζω ὁ ἑξακόσιοι ; 26 . Νόμος γάρ ὑπέρ ὁ συνήγορος κεῖμαι , κἀν ἐπί αὐτός ἔρχομαι τις , γέλως πολύς . σύ δέ κεῖμαι μέν μή παραβαίνω , διδάσκω δέ ὁ λύω κύριος , ὡς ἀγαθός αὐτός εἰμί νόμος ἀντί οὗτος τίθημι , ὁ βούλομαι μᾶλλον αὐξάνω πόλις ἢ ὁ ἔνιοι οἶκος . πολύς δέ ἤδη νόμος περί ὅδε ὁ ἔθνος καί τίθημι καί λύω , καί δεινός οὐδείς ὁ ὑπέρ ὁ πόλις τίθημι ἀναίρω - τίθημι ὁ κατά ἐκεῖνος αὐτός πάσχω . 27 . | ὁ δέ ἀνήρ αἴρω ἐγώ καί ὁ μήπω δεῦρο ἥκω ζημιόω φημί . ἐθέλω τοίνυν κοσμέω ὁ ἡμέτερος νόμος τίθημι σωτήρ μέν ὁ βουλή , ὁ σπέρμα δέ παρά ἐγώ εἴλω - φότα . πέμπω τοίνυν πρεσβεία . πάντως δέ ἐν ὁ ὀλίγος σύ εἰμί τις ὁ διακονία πρέπω . ἀλλά οὔτε αἱρέω πρέσβυς οὔτε ἀποστέλλω . περίειμι γάρ ὁ βούλομαι , εἄν ἄρα τις βούλομαι , ὁ νοσέω . 28 . ἥκω δέ ἐπί αὐτός ἤδη ὁ κολοφών ὁ κακός . ὁ γάρ διά ὁ γίγνομαι αὐτός ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολή ἔδαφος τε ὁ πόλις προσκυνέω ο δίκαιος καί πανταχόθεν μέγας ὁ οὗτος ποιέω καί ὁ μέν εἰμί μικρός διατηρέω , πειράω δέ ὁ ἄπειμι προσκτάομαι καί μηδέ ὁ Ἐρεχθεύς ἐν ὅμοιος λείν - πίπτω καιρός αὐτός σύμβουλος βουλευτής γίγνομαι πέμπω εἰς Ῥώμη ὁ ἑαυτοῦ . ὁ δέ εἰς | ὁ λιμήν καταβαίνω οἶδα , παραινέω , παρακαλέω - ὁ , ἐπαινέω , ἴσως τίς καί προστίθημι ἀργύριον ὁ παρά ὁ γονεύς .