libanius.oratio-48 1
ὅσοις μὲν πρὸς ὅσους ἐχρησάμην ὑπὲρ ὑμῶν παρὰ πάντα τὸν χρόνον , ὦ βουλή , λόγοις οὐ πρὸς τοὺς ὑπὸ τοῖς βασιλεῦσιν ἔχοντας τὰς ἀρχὰς μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτῶν ἐκείνων τὸν ἄριστον , οὔθ’ ὑμᾶς οὔτ’ ἄλλων ἀνθρώπων οὐδὲ ἕνα ἀγνοεῖν ἡγοῦμαι . καὶ γὰρ εἰ δύναμιν ἔχοντάς τινας οἷς ἐπαρρησιαζόμην ἐλύ - πουν , δεινότερον ὅμως ἐδόκει μοι τοῦ παθεῖν τι κακὸν εἰπόντα ἃ προσῆκεν ἡ μετὰ τῆς σιωπῆς ἀσφάλεια · ἐπεὶ δ’ ὑμῖν ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν διαλεχθῆναι καιρός , οὐδὲ τοῦτο παρήσω τῶν ἀτόπων εἶναι νομίζων ἑτέρους μὲν ἀξιοῦν εὖ ποιεῖν ἡμῖν τὴν βουλήν , αὐτὴν δὲ μὴ πείθειυ τῶν αὑτῆς προνοηθῆναι . 2 . Ἐλπίζω μὲν οὖν ὑμᾶς ἔσεσθαί μοι χαλεπούς , εἰ καὶ τὸ συμφέρον ἔχουσαν κομίζων ἥκω γνώμην . πεφύκασι γὰρ ἄνθρωποι τῶν σὺν μέμψεσιν ὠφελίμων προκρίνειν τὰς μετὰ βλάβης χάριτας . ἀλλ’ οὔτε πρὸς | ἄλλους ἐγὼ τοιοῦτος οὔτε νῦν πρὸς ὑμᾶς , ὡς τοῦ μὲν μισουμένου καὶ δίκας ἐθέλοντος λαβεῖν ἐκεῖνο ἂν ἦν , τοῦ δὲ τιμῶν τετυχηκότος καὶ δικαίως ἂν ἀμοιβὰς ἀποδόντος τοῦτο . καὶ δοῖεν μὲν οἱ τὴν πόλιν ἡμῖν ἔχοντες θεοὶ τῆς τε παραινέσεως ὄνησίν τινα γενέσθαι καὶ πεισθῆναι τοὺς ἀκούοντας τῶν ὠλιγωρημένων ποι - ήσασθαι πρόνοιαν . εἰ δ’ οὖν καὶ μάταιόν μοι τὴν συμβουλὴν ἀποδείξετε , κέρδος ἔμοιγε ἱκανὸν τὸ συμ - βεβουλευκέναι . 3 . Ἠν , ὅτ’ ἦν ἡμῖν ἡ βουλὴ πολλή τις , ἄνδρες ἑξακόσιοι . οὗτοι μὲν ἐλειτούργουν τοῖς οὖσιν , ἕτεροι δὲ τοσοῦτοι τὸ κελευόμενον ἐποίουν τοῖς σώμασι . τοῦτο τὸ καλὸν μέχρι τῆς τοῦ δεῖνος βασιλείας σῶον ὑπῆρχε τῇ πόλει , μετὰ ταῦτα δὲ οὐκέτι πολλῶν πολλα - χόθεν ὀλέθρων τῇ βουλῇ λυμηναμένων . ὥστε ἕκαστον ἔτος ἀεί τι τοῦ πληρώματος ἀφαιρούμενον διήρχετο . καὶ τὰ τούτων ἦν ὁρᾶν ἑτέρους γεωργοῦντας τό τε καταλειπόμενον ἀσθενέστερον ἐγίγνετο διχόθεν , τῷ μήτ’ ἀριθμῷ τοσοῦτον ὅσονπερ πρότερον εἶναι καὶ τῷ τὰς οὐσίας αὐτοῖς εἰς ἔλαττον ἰέναι .
Lemmas: ὅσος μέν πρός ὅσος χράω ὑπέρ σύ παρά πᾶς ὁ χρόνος , ὦ βουλή , λόγος οὐ πρός ὁ ὑπό ὁ βασιλεύς ἔχω ὁ ἀρχή μόνος , ἀλλά καί πρός αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἀγαθός , οὔτε σύ οὔτε ἄλλος ἄνθρωπος οὐδέ εἷς ἀγνοέω ἡγέομαι . καί γάρ εἰμί δύναμις ἔχω τις ὅς παρρησιάζομαι Έλυ - ποῶ , δεινός ὅμως δοκέω ἐγώ ὁ πάσχω τίς κακός λέγω ὅς προσήκω ὁ μετά ὁ σιωπή ἀσφάλεια · ἐπεί δέ σύ ὑπέρ σύ αὐτός διαλέγω καιρός , οὐδέ οὗτος παρίημι ὁ ἄτοπος ἔρχομαι νομίζω ἕτερος μέν ἀξιόω εὖ ποιέω ἐγώ ὁ βουλή , αὐτός δέ μή πείθω ὁ αὐτηες͂ς προνοέω . 2 . ἐλπίζω μέν οὖν σύ εἰμί ἐγώ χαλεπός , εἰμί καί ὁ συμφέρω ἔχω κομίζω ἥκω γνώμη . φύω γάρ ἄνθρωπος ὁ σύν μέμψις ὠφέλιμος προκρίνω ὁ μετά βλάβη χάρις . ἀλλά οὔτε πρός | ἄλλος ἐγώ τοιοῦτος οὔτε νῦν πρός σύ , ὡς ὁ μέν μισέω καί δίκη ἐθέλω λαμβάνω ἐκεῖνος ἄν εἰμί , ὁ δέ τιμή τυγχάνω καί δίκαιος ἄν ἀμοιβή ἀποδίδωμι οὗτος . καί δίδωμι μέν ὁ ὁ πόλις ἐγώ ἔχω θεός ὁ τε παραίνεσις ὄνησις τις γίγνομαι καί πείθω ὁ ἀκούω ὁ ολιγωρημένος ποῖ - ἥδομαι πρόνοια . εἰμί δέ οὖν καί μάταιος ἐγώ ὁ συμβουλή ἀποδείκνυμι , κέρδος ἐγώ ἱκανός ὁ συμ - βουλεύω . 3 . ἐάν , ὅτι εἰμί ἐγώ ὁ βουλή πολύς τις , ἀνήρ ἑξακόσιοι . οὗτος μέν λειτουργέω ὁ εἰμί , ἕτερος δέ τοσοῦτος ὁ κελεύω ποιέω ὁ σῶμα . οὗτος ὁ καλός μέχρι ὁ ὁ δεῖνα βασίλεια σῶς ὑπάρχω ὁ πόλις , μετά οὗτος δέ οὐκέτι πολύς πολύς - χόθεν ὄλεθρος ὁ βουλή λυμαίνομαι . ὥστε ἕκαστος ἔτος ἀεί τίς ὁ πλήρωμα ἀφαιρέω διέρχομαι . καί ὁ οὗτος εἰμί ὁράω ἕτερος γεωργέω ὁ τε καταλείπω ἀσθενής γίγνομαι διχόθεν , ὁ μήτε ἀριθμός τοσοῦτος ὅσος πρότερος ἔρχομαι καί ὁ ὁ οὐσία αὐτός εἰς μικρός ἔρχομαι .