libanius.oratio-45 8
εἶτα μεστὸν [ μὲν ] σωμάτων τὸ δεσμωτήριον ἐξιόντος μὲν οὐδενὸς ἢ κομιδῆ γε ὀλίγων , εἰσιόντων δὲ πολλῶν . καὶ γίγνεται διπλοῦν τὸ κακὸν αὐτῷ τε τῷ δεδέσθαι καὶ τῷ οὕτως . οὐδὲ γὰρ [ οὔθ’ ] ὕπνου λαχεῖν ἔστιν ἀκριβῶς , οὐδὲ γὰρ Ι κεῖσθαι κατακλιθέντας , ἀλλ’ ὅσον ἑστῶσιν <ἔστιν> αὐτοῦ μεταλαβεῖν , ἔχουσι . 9 . Πόθεν τοίνυν τούτοις ἡ τροφή ; τὴν μὲν γὰρ ἐν τοῖς λέβησι φακῆν καὶ τὰ ὀλίγα λάχανα καὶ εἴ τι τούτοις πρόσεστιν , ἐλάττω ταῦτα πολὺ τοῦ δέοντος εἶναί φασιν . ἀνάγκη δὴ γυναῖκας καὶ ἀδελφὰς καὶ θυγατέρας , αἷς ἦν ἡ τροφὴ παρὰ τῶν οὔπω καθειργ - μένων , αὐτὰς εἶναι τὰς ἐκείνους τρεφούσας . πόθεν , ὦ βασιλεῦ ; τῷ δεσμῷ μὲν γὰρ ἐκείνων οὐκ ἔστιν αὐτὰς εὐπορωτέρας γεγονέναι . λείπεται δὴ τὰς μὲν ἀμόρφους ἢ γήρᾳ κατεχομένας προσαιτεῖν , ἐν αἷς δέ τι καὶ ὥρας , πάντα ἀνέχεσθαι . ταῦτ’ οὖν τοῖς δεδεμένοις τοῦ δε - σμοῦ πικρότερα · δεῖ γὰρ αὐτοὺς δήπου καὶ ἐρωτᾶν καὶ διδάσκεσθαι , πόθεν αὐτοῖς ταῦτα ἔρχεται . 10 . Καὶ οὐ ταῦτά γε μόνον , ἀλλὰ καὶ ὅσα δεῖ παρ’ ἑκάστου γενέσθαι τῷ τῆς θύρας κυρίῳ τῷ λύχνον μὲν ἕνα πᾶσι παρεχομένῳ , | τοῦ μικροῦ δὲ ἐλαίου τούτου μέγαν ἀπαιτοῦντι μισθόν . ὁ δὲ οὐ θές δι’ ἀπορίαν εὐθύς ἐστιν ἐν πληγαῖς , κἂν λέγῃ τυπτόμενος · ἐμοί , ὦ ἄρχων τοῦ τε δεσμωτηρίου τούτου καὶ τῶν ἐν αὐτῷ κειμένων , πλὴν τοῦδε τοῦ σώμα - τος ἔστιν οὐδέν , οὐ γονεῖς , οὐ τέκνα , οὐ φίλοι · πόθεν ἂν οὖν ἀμειψαίμην τὸν λύχνον , εἰ μήτ’ ἀπὸ τῆς γῆς ἀργύριον ἔχοιμ’ ἄν ἀνασπάσαι μήτ’ έστιν ὁ εἰσοίσων ; ταῦτα εἰὼν ἀκούει · διὰ τί οὐ καλεῖς διὰ τῶνδε τῶν ἐξιόντων γυναῖκα δεῦρο τῶν ἐπὶ φιλανθρωπίᾳ φιλοτιμουμένων , εἶτ’ αὐτῆς πρὸς τὰ γόνατα προσπεσὼν πείθεις προσαιτοῦσαν ἀγείρειν τίσοι ; τουτὶ δὲ ὁ μέν τις ἐδυνήθη , ὁ Ι δ’ οὔ . παρ’ ὅτου δὲ οὐκ ἔνι λαβεῖν , ἀρκεῖ μαστιγῶσαι . 11 . Δακρύεις , ὦ βασιλεῦ . πολλὰ ἀγαθά σοι γένοιτο διὰ τὴν ἄγαν χρηστότητα , καὶ ἔγωγε , νὴ τὸν Δία καὶ πάντας τοὺς θεούς , τοῦτ’ ὄψεσθαι προσεδόκων . ἀλλ ’ ὄντων δεινῶν τῶν εἰρημένων ἔνι τι μεῖζον , εἰ μεῖζον ὧν ἔφην τὸ τεθνάναι . θνήσκουσι γάρ , ὦ βασιλεῦ , θνήσκουσι τοῖς τε ἄλλοις κακοῖς καὶ μεγίστῳ δή , στενοχωρίᾳ , μυρίοι . καὶ ὁ μὲν φύλαξ ἐμήνυσεν , ὁ δ’ ἄρχων οὐδὲν τῇ ψυχῇ παθὼν θάπτειν ἐπέτρεψε . τῷ δ’ ᾐτιαμένῳ τὴν ἀρχὴν οὐδεὶς φόβος , ἀλλ’ οὐδὲ εἰ τέθνηκεν , οἶδεν . ἀποθνήσκουσι δὲ ἐν τούτοις δοῦλοί τε ἐν ἴσῳ καὶ ἐλεύθεροι , οἱ μὲν οὐδὲν ἠδικηκότες , οἱ δ’ οὐκ ἄξια θανάτου . οἱ θεοὶ δὲ ταῦτα ἴσασιν οἵ τε ἄλλοι καὶ ὁ πάντα ἐφορῶν Ἥλιος . οἶς οὐκ ἂν φαίης τὰ τοιαῦτα ἀρέσκειν . ἀντὶ δὲ τῶν ἀπιόντων ἔστι τὸ πρὸς τὸν δεσμὸν ἀγόμενον ἢ οὐκ ἔλαττον ἢ καὶ πλέον . 12 . Οὐκοῦν δεινόν , εἰ μέν τις ἐν ἀγορᾷ μαχόμενος ἢ ἄρχων χειρῶν ἢ καὶ ἀμυνόμενος κτείναι τινά , πάντας ἀγανακτεῖν καὶ βοᾶν καὶ ταὐτὰ ποιεῖν τοῖς Ι τοῦ τεθνεῶτος ἰκείοις καὶ τοὺς οὐ προσήκοντας , ὑπὸ δὲ τῶν ἀρχόντων διὰ τῶν δεσμωτηρίων τοσούτων ἀπολλυ - μένων πρᾴως ἔχειν σε δοκεῖν ; οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνό γ’ εἰπών τις εὖ λέγειν ἂν δόξειεν , ὡς οὐδὲν τούτων εἰδείης . ἀπαιτῇ γὰρ ὑπὸ τῆς βασιλείας , ὦ βασιλεῦ , τὸ πάντα ἐπίστασθαι . καὶ τοὺς φονέας τούτους πάλαι χρῆν των τῶν θανάτων ὑπεσχηκέναι δίκην , ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ πρότερον , νῦν γέ τις ἐπιστροφὴ γενέσθω . 13 . Καὶ τί δεινόν , φησί τις , εἴ τις ἀνδρο - φόνος ὢν καὶ ἀπὸ ταύτης ἐμπεσὼν εἰς τὸ κημα τῆς αἰτίας εἶτα οὕτω τέθνηκεν ; ἐγὼ δὲ τὸν τοῦτο λέγοντα ἐροίμην ἂν ἡδέως , εἰ ὅσοι τοῦτον τεθνᾶσι τὸν τρόπον , τῶν ἀνθρώπους ἀπεκτονότων εἰσίν . εἰ δὲ καὶ ψευδεῖς αἰτίαι καὶ ῥῆμά τι καὶ μικρὸν ἤδη τινὰς ἀργύριον ἔδησε , προὔβη δὲ ὁ δεσμὸς εἰς θάνατον , τί δεῖ λέγειν τοὺς τὰ μέγιστα ἠδικηκότας κατὰ τῶν ἢ οὐδὲν ἢ μικρά ; εἰ γὰρ δὴ καὶ σφόδρα τοῖς ἐκεῖνα δεδρακόσι προσήκων ἦν ὁ θάνατος , ἀλλὰ τούτοις γε οὐκ ἐχρῆν οὕτω μακρὸν ποιεῖν τὸν δεσμόν , ὥστε αὐτοῖς τὸ κακὸν εἰς θάνατον τελευτᾶν .
Lemmas: εἶτα μεστός [ μέν ] σῶμα ὁ δεσμωτήριον ἐξέρχομαι μέν οὐδείς ἢ κομιδῇ γε ὀλίγος , εἰσέρχομαι δέ πολύς . καί γίγνομαι διπλόος ὁ κακός αὐτός τε ὁ δέω καί ὁ οὕτως . οὐδέ γάρ [ οὔτε ] ὕπνος λαγχάνω εἰμί ἀκριβῶς , οὐδέ γάρ Ι κεῖμαι κατακλίνω , ἀλλά ὅσον ἵστημι εἰμί αὐτός μεταλαμβάνω , ἔχω . 9 . πόθεν τοίνυν οὗτος ὁ τροφή ; ὁ μέν γάρ ἐν ὁ λέβης φακῆ καί ὁ ὀλίγος λάχανον καί εἰμί τίς οὗτος πρόσειμι , μικρός οὗτος πολύς ὁ δέω εἰμί φημί . ἀνάγκη δή γυνή καί ἀδελφή καί θυγάτηρ , ὅς εἰμί ὁ τροφή παρά ὁ οὔπω καθειργ - μένω , αὐτός εἰμί ὁ ἐκεῖνος τρέφω . πόθεν , ὦ βασιλεύς ; ὁ δεσμός μέν γάρ ἐκεῖνος οὐ εἰμί αὐτός εὔπορος γίγνομαι . λείπω δή ὁ μέν ἄμορφος ἢ γῆρας κατέχω προσαιτέω , ἐν ὅς δέ τίς καί ὥρα , πᾶς ἀνέχω . αὐτός οὖν ὁ δέω ὁ ε - σμόω πικρός · δέω γάρ αὐτός δήπου καί ἐρωτάω καί διδάσκω , πόθεν αὐτός οὗτος ἔρχομαι . 10 . καί οὐ οὗτος γε μόνος , ἀλλά καί ὅσος δέω παρά ἕκαστος γίγνομαι ὁ ὁ θύρα κύριος ὁ λύχνος μέν εἷς πᾶς παρέχω , | ὁ μικρός δέ ἔλαιον οὗτος μέγας ἀπαιτέω μισθός . ὁ δέ οὐ τίθημι διά ἀπορία εὐθύς εἰμί ἐν πληγή , κἀν λέγω τύπτω · ἐγώ , ὦ ἄρχων ὁ τε δεσμωτήριον οὗτος καί ὁ ἐν αὐτός κεῖμαι , πλήν ὅδε ὁ σώμα - ὅς εἰμί οὐδείς , οὐ γονεύς , οὐ τέκνον , οὐ φίλος · πόθεν ἄν οὖν ἀμείβω ὁ λύχνος , εἰμί μήτε ἀπό ὁ γῆ ἀργύριον ἔχω ἄν ἀνασπάω μήτε εἰμί ὁ εἰσφέρω ; οὗτος ἐάω ἀκούω · διά τίς οὐ καλέω διά ὅδε ὁ ἐξέρχομαι γυνή δεῦρο ὁ ἐπί φιλανθρωπία φιλοτιμέομαι , εἶτα αὐτηες͂ς πρός ὁ γόνυ προσπίπτω πείθω προσαιτέω ἀγείρω τίνω ; οὗτος δέ ὁ μέν τις δύναμαι , ὁ Ι δέ οὐ . παρά ὅστις δέ οὐ ἔνειμι λαμβάνω , ἀρκέω μαστιγόω . 11 . δάκρυ , ὦ βασιλεύς . πολύς ἀγαθός σύ γίγνομαι διά ὁ ἄγαν χρηστότης , καί ἐγώ , νή ὁ Ζεύς καί πᾶς ὁ θεός , οὗτος ὁράω προσδοκάω . ἀλλ' ’ εἰμί δεινός ὁ λέγω ἔνειμι τίς μέγας , εἰμί μέγας ὅς φημί ὁ θνήσκω . θνῄσκω γάρ , ὦ βασιλεύς , θνῄσκω ὁ τε ἄλλος κακός καί μέγας δή , στενοχωρία , μύριοι . καί ὁ μέν φύλαξ μηνύω , ὁ δέ ἄρχων οὐδείς ὁ ψυχή πάσχω θάπτω ἐπιτρέπω . ὁ δέ αἰτιάομαι ὁ ἀρχή οὐδείς φόβος , ἀλλά οὐδέ εἰμί θνῄσκω , οἶδα . ἀποθνῄσκω δέ ἐν οὗτος δοῦλος τε ἐν ἴσος καί ἐλεύθερος , ὁ μέν οὐδείς ἀδικέω , ὁ δέ οὐ ἄξιος θάνατος . ὁ θεός δέ οὗτος οἶδα ὁ τε ἄλλος καί ὁ πᾶς ἐφοράω Ἥλιος . οἶς οὐ ἄν φημί ὁ τοιοῦτος ἀρέσκω . ἀντί δέ ὁ ἀπέρχομαι εἰμί ὁ πρός ὁ δεσμός ἄγω ἢ οὐ μικρός ἢ καί πλείων . 12 . οὐκοῦν δεινός , εἰμί μέν τις ἐν ἀγορά μάχομαι ἢ ἄρχω χείρ ἢ καί ἀμύνω κτείνω τις , πᾶς ἀγανακτέω καί βοάω καί αὐτός ποιέω ὁ Ι ὁ θνῄσκω ἰκείοις καί ὁ οὐ προσήκω , ὑπό δέ ὁ ἄρχων διά ὁ δεσμωτήριον τοσοῦτος ἀπόλλυμι - μένω πρᾶος ἔχω σύ δοκέω ; οὐδέ γάρ ἐκεῖνος γε λέγω τις εὖ λέγω ἄν δοκέω , ὡς οὐδείς οὗτος οἶδα . ἀπαιτέω γάρ ὑπό ὁ βασίλεια , ὦ βασιλεύς , ὁ πᾶς ἐπίσταμαι . καί ὁ φονεύς οὗτος πάλαι χρή ὁ ὁ θάνατος ὑπέχω δίκη , ἀλλά εἰμί καί μή πρότερος , νῦν γε τις ἐπιστροφή γίγνομαι . 13 . καί τίς δεινός , φημί τις , εἰμί τις Άνδρος - φόνος εἰμί καί ἀπό οὗτος ἐμπίπτω εἰς ὁ κημα ὁ αἰτία εἶτα οὕτως θνῄσκω ; ἐγώ δέ ὁ οὗτος λέγω λέγω ἄν ἡδύς , εἰμί ὅσος οὗτος θνῄσκω ὁ τρόπος , ὁ ἄνθρωπος ἀποκτείνω εἰμί . εἰμί δέ καί ψευδής αἰτία καί ῥῆμα τίς καί μικρός ἤδη τις ἀργύριον δέω , προβαίνω δέ ὁ δεσμός εἰς θάνατος , τίς δέω λέγω ὁ ὁ μέγας ἀδικέω κατά ὁ ἢ οὐδείς ἢ μικρός ; εἰμί γάρ δή καί σφόδρα ὁ ἐκεῖνος δράω προσήκω εἰμί ὁ θάνατος , ἀλλά οὗτος γε οὐ χρή οὕτως μακρός ποιέω ὁ δεσμός , ὥστε αὐτός ὁ κακός εἰς θάνατος τελευτάω .