ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-45 1
εἰ μὲν ἅπαν ὃ προσῆκον ἦν περὶ τοὺς δεσμώτας , παρὰ τῶν τὰς ἀρχὰς ἐχόντων ἐφυλάττετο , ὦ βασιλεῦ , τοῖς μὲν ἂν συνέχαιρον , σοὶ δὲ οὐκ ἂν ἠνώχλουν · ἐπεὶ δὲ οἱ μὲν κακοὶ περὶ τουτὶ γεγένηνται τὸ μέρος , λέγει δὲ οὐδὲν πρὸς σὲ περὶ τούτων οὐδεὶς τῶν εἴτε ἀγνοοῦσιν ἀδικούντων εἴτε εἰδότες σιωπῶσιν , ὅ τι τε ἂν περὶ ταῦτα γίγνηται δυσσεβές , οὐκ ἔστι μὴ συνδιαβάλλεσθαι τὴν βασιλείαν , ὁ τὴν σὴν πρᾳ - ότητα θαυμάζων ἐγὼ καὶ ἅμα χάριν τὴν μεγίστην εἰληφὼς δίκαιος ἂν εἴην τῇ σῇ ψήφῳ θεραπεῦσαι τό ἀμαρταόμενον . 2 . Οἶσθα μὲν οὖν , ὦ βασιλεῦ , τοῦτό γε δίκαιον ὂν τὸ τοὺς μὲν ἀξίους θανάτου θνήσκειν , τοὺς δὲ μὴ ζῆν τε καὶ περιεῖναι , καίτοι γε δι’ ὑπερβολὴν θρωπίας ἤδη τινὶ καὶ τούτων ζῆν ἔδωκας , ἀλλ’ ἔστω κύρια τὰ παρὰ τῶν παλαιῶν νόμων . ταῦτα δέ ἐστιν ἀποθνήσκειν μὲν ᾧ τι τοιοῦτο τετόλμηται , ζῆν δὲ ὃς οὐδὲν τηλικοῦτον ἠδίκηκε . τὸ δὲ τετολμηκέναι καὶ τὸ ἠδικηκέναι τί ποτέ ἐστι ; τὸ ἐξεληλέγχθαι . Ι ὡς τό γε πρὸ ἐλέγχων ἀποθανεῖν οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ ἠδι - κῆσθαι . καὶ γὰρ εἴ τῳ πέπρακται μὲν ἄξιον θανάτου , τουτὶ δὲ συγκέκρυπται , τοῦτον ὁ κτείνας ἀδικεῖ τὴν τιμωρίαν πρὸ τῆς πίστεως λαβών .
Lemmas: εἰμί μέν ἅπας ὁ προσήκω εἰμί περί ὁ δεσμώτης , παρά ὁ ὁ ἀρχή ἔχω φυλάσσω , ὦ βασιλεύς , ὁ μέν ἄν συγχαίρω , σύ δέ οὐ ἄν ἀνοχλέω · ἐπεί δέ ὁ μέν κακός περί οὗτος γίγνομαι ὁ μέρος , λέγω δέ οὐδείς πρός σύ περί οὗτος οὐδείς ὁ εἴτε ἀγνοέω ἀδικέω εἴτε οἶδα σιωπάω , ὁ τίς τε ἄν περί οὗτος γίγνομαι δυσσεβής , οὐ εἰμί μή συνδιαβάλλω ὁ βασίλειος , ὁ ὁ σός ΠΡΑ - ότητα θαυμάζω ἐγώ καί ἅμα χάρις ὁ μέγας λαμβάνω δίκαιος ἄν εἰμί ὁ σός ψῆφος θεραπεύω ὁ ἁμαρτάνω . 2 . οἶσθα μέν οὖν , ὦ βασιλεύς , τούτος γε δίκαιος εἰμί ὁ ὁ μέν ἄξιος θάνατος θνῄσκω , ὁ δέ μή ζάω τε καί περίειμι , καίτοι γε διά ὑπερβολή θρωπίας ἤδη τις καί οὗτος ζάω δίδωμι , ἀλλά εἰμί κύριος ὁ παρά ὁ παλαιός νόμος . οὗτος δέ εἰμί ἀποθνήσκω μέν ὅς τίς τοιοῦτος τολμάω , ζάω δέ ὅς οὐδείς τηλικοῦτος ἀδικέω . ὁ δέ τολμάω καί ὁ ἀδικέω τίς ποτέ εἰμί ; ὁ ἐξελέγχω . Ι ὡς ὁ γε πρό ἔλεγχος ἀποθνῄσκω οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ κέρχνη - κάω . καί γάρ εἰμί τις πράσσω μέν ἄξιος θάνατος , οὗτος δέ συγκρύπτω , οὗτος ὁ κτείνω ἀδικέω ὁ τιμωρία πρό ὁ πίστη λαμβάνω .
libanius.oratio-45 3
ἴσθι τοίνυν σοι φονέας ὄντας τοὺς ἐπὶ τὰ ἔθνη πεμπομένους ἄρχοντας , ὦ βασιλεῦ . τίνα τρόπον ; πολλαὶ μὲν ὀργαὶ πολλὰς ποιοῦσι μέμψεις , κἂν θυμωθῇ τις , εὐθὺς παρὰ τὸν ἄρχοντα τρέχει καί φησιν ὑβρίσθαι καὶ πεπονθέναι κακῶς , ὁ δὲ ἑαυτὸν μὲν οὔ , τὴν γυναῖκα δέ , ὁ δὲ τούτων μὲν οὐδέτερον , τοὺς παῖδας δέ , καὶ ῥήματα πλάττουσι καὶ πληγὰς καὶ καταρρήξαντές τι τῆς ἐσθῆ - τος ἐκείνῳ καὶ τοῦτο προσέθεσαν . ὁ δὲ ἀρνούμενός τε καὶ σεσυκοφαντῆσθαι λέγων καὶ μεμνημένος γραφῆς καὶ νόμων πέμπεται δεθησόμενος καὶ ταῦτα ἐν ἐγγυη - τῶν ἀφθονίᾳ .
Lemmas: εἰμί τοίνυν σύ φονεύς είμαι ὁ ἐπί ὁ ἔθνος πέμπω ἄρχων , ὦ βασιλεύς . τίς τρόπος ; πολύς μέν ὀργή πολύς ποιέω μέμψις , κἀν θυμόω τις , εὐθύς παρά ὁ ἄρχων τρέχω καί φημί ὑβρίζω καί πάσχω κακῶς , ὁ δέ ἑαυτοῦ μέν οὐ , ὁ γυνή δέ , ὁ δέ οὗτος μέν οὐδέτερος , ὁ παῖς δέ , καί ῥῆμα πλάσσω καί πληγή καί καταρρήγνυμι τίς ὁ ἔσθος - ὅς ἐκεῖνος καί οὗτος προστίθημι . ὁ δέ ἀρνέομαι τε καί συκοφαντέω λέγω καί μιμνήσκω γραφεύς καί νόμος πέμπω δήω καί οὗτος ἐν ἐγγύη - ὁ ἀφθονία .
libanius.oratio-45 4
πάσχουσι δὲ τοῦτ’ ἐπιεικῶς Ι οἱ ἀσθενέστεροι παρὰ τῶν δυνατωτέρων , καὶ οἷς οὐκ ἔνι χρήματα , παρὰ τῶν εὐπορούντων , καὶ οἱ πολλοὶ παρὰ τῶν ὀλίγων οἱ τὰς αἰτίας τὰς παρὰ σφῶν πλέον ἔχειν ἀξιοῦσιν ἀποδείξεων . ταῦτα παρὰ τῶν ἐν τῷ μεγίστῳ συνεδρίῳ , ταῦτα παρὰ τῶν ἄλλων βουλῶν , ταῦτα παρὰ τῶν τὰς εὐφημίας ὑμῶν ἐγκεχειρισμένων κατὰ τῶν ἐν ταῖς χειροτεχνίαις , | ταῦτα παρὰ τῶν [ ἑν ] ταῖς ἀρχαῖς ὑπηρετούντων κατὰ τῶν οὐ πάντα αὐτοῖς χαριζομένων .
Lemmas: πάσχω δέ οὗτος ἐπιεικής Ι ὁ ἀσθενής παρά ὁ δυνατός , καί ὅς οὐ ἔνειμι χρῆμα , παρά ὁ εὐπορέω , καί ὁ πολύς παρά ὁ ὀλίγος ὁ ὁ αἰτία ὁ παρά σφεῖς πλείων ἔχω ἀξιόω ἀπόδειξις . οὗτος παρά ὁ ἐν ὁ μέγας συνέδριον , οὗτος παρά ὁ ἄλλος βουλή , οὗτος παρά ὁ ὁ εὐφημία σύ ἐγχειρίζω κατά ὁ ἐν ὁ χειροτεχνία , | οὗτος παρά ὁ [ ἑν ] ὁ ἀρχή ὑπηρετέω κατά ὁ οὐ πᾶς αὐτός χαρίζω .
libanius.oratio-45 5
δεσποτῶν δὲ ὠμότης πλείστῳ χρῆται <τούτῳ> α καθ’ ἑκάστην ἡμέραν , ἐπεὶ ῥᾴδιον δῆσαι τὸν ἠναγκασμένον ὑπὸ τοῦ νόμου κἂν ἀδικῆται σιγᾶν . ἐνταῦθά που θετέον καὶ τοὺς περὶ τὴν γῆν πονοῦντας τοῖς κεκτημένοις τὴν γῆν , ἐπεὶ καὶ τούτοις τινὲς ἴσα καὶ οἰκέταις κέχρηνται , κἂν μὴ τὰς πλεονεξίας ἐπαι - νῶσιν ἐκείνων τὰς καθ’ ἑαυτῶν , ὀλίγαι συλλαβαί , καὶ στρατιώτης ἅμα ἁλύσεσιν ἐπὶ τὸν Ι ἀγρὸν , καὶ δεδεμένους τὸ οἴκημα δέχεται .
Lemmas: δεσπότης δέ ὠμότης πλεῖστος χράω <τούτῳ> α κατά ἕκαστος ἡμέρα , ἐπεί ῥᾴδιος δέω ὁ ἀναγκάζω ὑπό ὁ νόμος κἀν ἀδικέω σιγάω . ἐνταῦθα ποῦ τίθημι καί ὁ περί ὁ γῆ πονέω ὁ κτάομαι ὁ γῆ , ἐπεί καί οὗτος τις ἴσος καί οἰκέτης χράω , κἀν μή ὁ πλεονεξία παῖς - νάω ἐκεῖνος ὁ κατά ἑαυτοῦ , ὀλίγος συλλαβή , καί στρατιώτης ἅμα ἅλυσις ἐπί ὁ Ι ἀγρός , καί δέω ὁ οἴκημα δέχομαι .
libanius.oratio-45 6
βούλει με μνησθῆναι καὶ τῶν αἰτίαν λαμβανόντων φονεύειν τοὺς ὁδοιπόρους ; οὐκοῦν οὗτοι μὲν δύ ’ ἢ τρεῖς , δῶμεν δὲ καὶ τρὶς το - σούτους εἶναι καὶ δέκα καὶ πλείους · παρ’ οἷς δὲ ἢ ἔπιον ἢ ἔφαγον ἢ ἐκοιμήθησαν , ἕλκονται τριπλάσιοι πολλάκις τῶν ἐν ταῖς αἰτίαις ὄντων οὐδὲν εἰδότες τῶν ἐγκεκλημένων ἢ τὸ μηδὲν εἰργάσθαι δεινὸν ἐκείνοις ἢ τῶν πεπραγμένων οὐ μετεσχηκότες . 7 . Οὗτοι πάντες ὧν ἐμνήσθην , ὦ βασιλεῦ , καί τινες ἔξω τούτων καθ’ ἑτέρους ἥκοντες ἐκεῖσε τρόπους ζῶσι τὸν ἐν δεσμοῖς βίον . οἱ δ’ αὐτοὺς παραδεδω - κότες ἐν εὐωχίαις εἰσὶ , μᾶλλον δὲ ἐν ἅπασιν ἡδονῶν εἴδεσιν , εἰς τὴν Δάφνην ἀναβαίνοντες , εἰς ἀγροὺς ἐλαύνοντες , ἐπ’ ἄλλας ἰόντες πόλεις ὑπὸ νυμφίων καλούμενοι γῆν ὠνησόμενοι , θάλατταν ὀψόμενοι . | τῶν δὲ δι’ αὐτοὺς δεθέντων τῶν μὲν ἐπελάθοντο , τῶν δὲ οὐ φροντίζουσιν . οἱ δικασταὶ δὲ οἱ βέλτιστοι οἱ τὸν δεσμὸν αὐτοῖς ὃν ἐβούλοντο δεδωκότες καὶ περὶ πλείονος τὴν πρὸς ἐκείνους χάριν τῆς τοῦ δικαίου μοίρας πεποιημένοι οὔτε ἀγανακτοῦσιν οὔτε καλοῦσιν οὔτε ἐπιτιμῶσιν οὔτε τί ταῦτα ; ἐρωτῶσιν οὐδ’ ὡς περὶ ἀσεβοῦς τοῦ πράγματος διαλέγονται οὐδ’ ὡς οὐκ ἂν ἐπὶ πλέον δύναιντο τὰ τοιαῦτα ἀνέχεσθαι , λέγουσιν .
Lemmas: βούλομαι ἐγώ μιμνήσκω καί ὁ αἰτία λαμβάνω φονεύω ὁ ὁδοίπορος ; οὐκοῦν οὗτος μέν δύο ’ ἢ τρεῖς , δίδωμι δέ καί τρίς το - σούτος ἔρχομαι καί δέκα καί πολύς · παρά ὅς δέ ἢ πίνω ἢ ἐσθίω ἢ κοιμάω , ἕλκω τριπλάσιος πολλάκις ὁ ἐν ὁ αἰτία εἰμί οὐδείς οἶδα ὁ ἐγκαλέω ἢ ὁ μηδείς ἐργάζομαι δεινός ἐκεῖνος ἢ ὁ πράσσω οὐ μετέχω . 7 . οὗτος πᾶς ὅς μιμνήσκω , ὦ βασιλεύς , καί τις ἔξω οὗτος κατά ἕτερος ἥκω ἐκεῖσε τρόπος ζάω ὁ ἐν δεσμός βίος . ὁ δέ αὐτός παραδέω - Κότες ἐν εὐωχία εἰμί , μᾶλλον δέ ἐν ἅπας ἡδονή εἶδος , εἰς ὁ Δάφνη ἀναβαίνω , εἰς ἀγρός ἐλαύνω , ἐπί ἄλλος ἔρχομαι πόλις ὑπό νυμφίος καλέω γῆ ὠνέομαι , θάλασσα ὁράω . | ὁ δέ διά αὐτός δέω ὁ μέν ἐπιλανθάνομαι , ὁ δέ οὐ φροντίζω . ὁ δικαστής δέ ὁ ἀγαθός ὁ ὁ δεσμός αὐτός ὅς βούλομαι δίδωμι καί περί πολύς ὁ πρός ἐκεῖνος χάρις ὁ ὁ δίκαιος μοῖρα ποιέω οὔτε ἀγανακτέω οὔτε καλέω οὔτε ἐπιτιμάω οὔτε τίς οὗτος ; ἐρωτάω οὐδέ ὡς περί ἀσεβής ὁ πρᾶγμα διαλέγω οὐδέ ὡς οὐ ἄν ἐπί πλείων δύναμαι ὁ τοιοῦτος ἀνέχω , λέγω .
libanius.oratio-45 14
εἴποι δ’ ἄν τις καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐκείνων λόγον , οἶμαι , δίκαιον , ὅτι εἰ μὲν ἀνεξέταστοι τεθνᾶσιν , ἠδίκηνται κρίσεως οὐ τετυχηκότες , εἰ δὲ ἐξεληλεγμένοι , πάλιν ἠδίκηνται τοῦ περὶ τὸν θάνατον ἀπεστερημένοι τάχους . τί γάρ με κατατήκεις , εἴποι ἔν , οὐ τοῦτο τοῦ νόμου λέγον - τος ; τί δὲ κατ’ ὀλίγον ἀναλίσκεις , ὥστε | ἀπὸ μόνων τῶν ὀστῶν καὶ τοῦ δέρματος ἀπελ - θεῖν τὴν ψυχήν , οὐ τοιαύτης ἐκ τῶν των ἐπικειμένης τῆς δίκης ;
Lemmas: λέγω δέ ἄν τις καί ὑπέρ αὐτός ἐκεῖνος λόγος , οἴομαι , δίκαιος , ὅτι εἰμί μέν ἀνεξέταστος θνῄσκω , ἀδικέω κρίσις οὐ τυγχάνω , εἰμί δέ ἐξελέγχω , πάλιν ἀδικέω ὁ περί ὁ θάνατος ἀποστερέω τάχος . τίς γάρ ἐγώ κατατήκω , λέγω ἐν , οὐ οὗτος ὁ νόμος λέγω - ὅς ; τίς δέ κατά ὀλίγος ἀναλίσκω , ὥστε | ἀπό μόνος ὁ ὀστέον καί ὁ δέρμα Άπελ - θέω ὁ ψυχή , οὐ τοιοῦτος ἐκ ὁ ὁ ἐπίκειμαι ὁ δίκη ;
libanius.oratio-45 15
τί δ’ ἂν ἀποκρι - ναίμεθα ταῖς τῶν ἐπὶ μαρτυρίᾳ δεθέντων γυναιξὶ πρὸ τῆς κρίσεως αὐταῖς τῶν ἀνδρῶν οἰχομένων , οὓς ἐχρῆν ἡμερῶν <ἀλίγων> οἴκοι πάλιν εἶναι φράσαντας ὅ εἶχον ; ἔτι τοίνυν τῶν οὕτως ἀπιόντων δεσμωτῶν τοῖς ἔτι ζῶσι συμβαίνει καὶ λυπεῖσθαι καὶ χαίρειν , λυπεῖ - σθαι μὲν τεθνεῶτος συνήθους , χαίρειν δὲ κληρονο - μοῦσι τοῦ τόπου . ἔπειτ’ οὐ πολὺ ὕστερον ἧκεν ἕτερος ὁ τὸν ἐκείνου καθέξων . 16 . Καὶ πῶς ταῦτα σὺ περιεώρας , ἐρήσῃ , δέον ἐπιτιμᾶν τε τοῖς ἔρχουσι καὶ | ταῦτα ἃ νυνὶ λέγεις λέγειν καὶ μηδὲ βουλομένοις ῥᾳθυ - μεῖν ἐπιτρέπειν ; καὶ τίς οὐκ οἶδεν , ὅσα καὶ ὁσάκις εἴρηταί μοι πρὸς αὐτοὺς περὶ τῶν ἐν τῷ δεσμῷ φθει - ρομένων , ὡς ἀσεβοῖέν τε ταύτῃ καὶ τοῖς τῆς πολιτείας οὐκ ἐμμένοιεν ὄροις οὐδὲ μᾶλλον ἂν ἑτέρους δικαίως κολάζοιεν ἢ διδοῖεν αὐτοὶ δίκας ἐπὶ τοῖς ἐκ τῶν δεσμωτηρίων ἐκφερομένοις νεκροῖς ; οἱ δ’ ἔλεγον μὲν ἔσεσθαι βελτίους , ἦσαν δὲ αὐτοὶ τοσοῦτον τοῖς δεσμώ - ταις εἰς ἀναπνοὴν διδόντες , ὅσον ἦγον αὐτοὺς εἰς τὸ πρὸ τοῦ δικαστηρίου χωρίον . ὡς τὴν αὐτήν γε ἤγοντο πάλιν ἐλπίσαντες μέν τι κάλλιον , ἐσχηκότες δὲ οὐδέν . 17 . Νὴ Δία , τὸ γὰρ τῶν πραγμάτων πλῆθος κρεῖττον τῆς αὐτῶν βουλήσεως , καὶ αὐτοὶ μὲν ἡδέως ἂν ἐπὶ τοῦθ’ ἧκον , τὰ κωλύοντα δὲ ἦν ἰσχυρότερα . τίνα ταῦτα ; εἰπάτωσαν . αἱ εἰσφοραὶ καὶ τὸ πολλὰ πολλοὺς ὀφείλειν καὶ εἶναι ταῦτα ἐκείνων ἀναγκαιότερα · δεῖσθαι γὰρ τὸν καιρὸν χρημάτων . ἐγὼ δ’ εἰ μὲν ἑώρων περὶ ταῦτα τὸν ἅπαντα ἀναλισκόμενον χρόνον , ἴσως μὲν οὐδ’ ἂν τότε λόγων ἠπόρησα τῶν τῇ σῇ βασιλείᾳ πρεπόντων , ἦν δ’ ἄν τι καὶ τούτοις εἰπεῖν , εἰ καὶ μὴ πάνυ καλόν · νῦν δὲ τίς οὕτως ἀγνοεῖ τὰ τῶν ἀρχόντων , ὡς οὐκ εἰδέναι , πόσον τι τῆς ἡμέρας εἰσπράξεσι νέμοντες ὁπόσον ἄγουσιν ἐπὶ τὰς δίκας .
Lemmas: τίς δέ ἄν ἀποκρίνω - ναίω ὁ ὁ ἐπί μαρτυρία δέω γυνή πρό ὁ κρίσις αὐτός ὁ ἀνήρ οἴχομαι , ὅς χρή ἡμέρα <ἀλίγων> οἴκοι πάλιν ἔρχομαι φράζω ὁ ἔχω ; ἔτι τοίνυν ὁ οὕτως ἀπέρχομαι δεσμώτης ὁ ἔτι ζάω συμβαίνω καί λυπέω καί χαίρω , λυπέω - ἕπομαι μέν θνῄσκω συνήθης , χαίρω δέ κληρονο - μούσι ὁ τόπος . ἔπειτα οὐ πολύς ὕστερον ἥκω ἕτερος ὁ ὁ ἐκεῖνος κατέχω . 16 . καί πῶς οὗτος σύ περιοράω , ἔρομαι , δέω ἐπιτιμάω τε ὁ ἔρχομαι καί | οὗτος ὅς νυνί λέγω λέγω καί μηδέ βούλομαι ῥᾳθυ - ἐπιθυμέω ἐπιτρέπω ; καί τίς οὐ οἶδα , ὅσος καί ὁσάκις λέγω ἐγώ πρός αὐτός περί ὁ ἐν ὁ δεσμός φθίω - ρομένων , ὡς ἀσεβέω τε ταύτῃ καί ὁ ὁ πολιτεία οὐ ἐμμένω ὄρον οὐδέ μᾶλλον ἄν ἕτερος δίκαιος κολάζω ἢ δίδωμι αὐτός δίκη ἐπί ὁ ἐκ ὁ δεσμωτήριον ἐκφέρω νεκρός ; ὁ δέ λέγω μέν εἰμί ἀγαθός , ἥδω δέ αὐτός τοσοῦτος ὁ δεσμός - ὁ εἰς ἀναπνοή δίδωμι , ὅσον ἄγω αὐτός εἰς ὁ πρό ὁ δικαστήριον χωρίον . ὡς ὁ αὐτός γε ἄγω πάλιν ἐλπίζω μέν τίς καλός , ἔχω δέ οὐδείς . 17 . νή Ζεύς , ὁ γάρ ὁ πρᾶγμα πλῆθος ἀγαθός ὁ αὐτός βούλησις , καί αὐτός μέν ἡδύς ἄν ἐπί οὗτος ἔκω , ὁ κωλύω δέ εἰμί ἰσχυρός . τίς οὗτος ; λέγω . ὁ εἰσφορά καί ὁ πολύς πολύς ὀφείλω καί ἔρχομαι οὗτος ἐκεῖνος ἀναγκαῖος · δέω γάρ ὁ καιρός χρῆμα . ἐγώ δέ εἰμί μέν ὁράω περί οὗτος ὁ ἅπας ἀναλίσκω χρόνος , ἴσως μέν οὐδέ ἄν τότε λόγος ἀπορέω ὁ ὁ σός βασίλεια πρέπω , εἰμί δέ ἄν τίς καί οὗτος λέγω , εἰμί καί μή πάνυ καλός · νῦν δέ τίς οὕτως ἀγνοέω ὁ ὁ ἄρχων , ὡς οὐ οἶδα , πόσος τίς ὁ ἡμέρα εἴσπραξις νέμω ὁπόσος ἄγω ἐπί ὁ δίκη .
libanius.oratio-45 18
δίκαι δὲ ὑπὲρ μικρῶν πολλαί , ὑπὲρ δὲ μεγάλων ὀλίγαι . πολλάκις γοῦν ἤκουσα παρακαθήμενος άκοντα στατῆρας καὶ εἴκοσι καὶ πλέθρον καὶ δένδρα τινὰ καὶ ἀνδράποδον καὶ κάμηλον καὶ ὄνον καὶ μύδα καὶ χιτωνίσκον καὶ πολὺ τούτων ἐλάττω καὶ πολλοὺς μεθ’ ἐκατέρων ῥήτορας καὶ μακροὺς Ι πὰρ’ ἀμφοτέρων λόγους . καθίζει δὲ αὐτοὺς καὶ ἐσπέρα δικαστὰς οὐκ ὀλιγάκις , καὶ τὸ δεῖπνον αὐτοὺς ἡ κρίσις ἀφελομένη τὸν ἀγῶνα οὐδὲν μᾶλλον ἔπαυσε . πῶς οὖν , ὦ βέλτιστοι , τούτοις μὲν ἔνι χώρα μετὰ τῶν εἰσπρά - ξεων , τοῖς δεσμώταις δὲ δι’ ἐκείνας κέκλειται τὰ δικα - στήρια ; ἢ καὶ τούτων , ὥσπερ τῶν εἰσπράξεων , ταῦτα ὕστερα , τῶν χρημάτων αἰ ψυχαί ;
Lemmas: δίκη δέ ὑπέρ μικρός πολύς , ὑπέρ δέ μέγας ὀλίγος . πολλάκις γοῦν ἀκούω παρακαθήμενος ἄκων στατήρ καί εἴκοσι καί πλέθρον καί δέντρο τις καί ἀνδράποδον καί κάμηλος καί ὄνος καί μυδάω καί χιτωνίσκος καί πολύς οὗτος μικρός καί πολύς μετά κατεράω ῥήτωρ καί μακρός Ι παρά ἀμφότερος λόγος . καθίζω δέ αὐτός καί ἑσπέρα δικαστής οὐ ὀλιγάκις , καί ὁ δεῖπνον αὐτός ὁ κρίσις ἀφαιρέω ὁ ἀγών οὐδείς μᾶλλον παύω . πῶς οὖν , ὦ ἀγαθός , οὗτος μέν ἔνειμι χώρα μετά ὁ εἰσπρά - ξέω , ὁ δεσμώτης δέ διά ἐκεῖνος καλέω ὁ δίκη - στήριον ; ἢ καί οὗτος , ὥσπερ ὁ εἴσπραξις , οὗτος ὕστερος , ὁ χρῆμα ὁ ψυχή ;
libanius.oratio-45 19
καὶ μὴν τοῖς μὲν ἐν ταῖς ἀναβολαῖς οὐκ ἀπώλλυτ’ ἂν τὰ παρὰ τοῦ πράγματος δίκαια . ἃ γὰρ τήμερον ἐνῆν εἰπεῖν , ταῦτα ἂν ὑπῆρχε καὶ δύο μησὶ καὶ πλείοσιν ὕστερον : περὶ δ’ αὖ τοὺς θανάτους τοῦτ’ οὐκ ἔστιν , οὐδ’ ἂν κατάσχοι τις τὴν ψυχὴν εἰπὼν πρὸς αὐτὴν · μένε , ἀλλ’ ἀπει - πόντος τοῦ σώματος ἀνάγκη φεύγειν ἐκείνην . οἱ δὲ μεταξὺ περὶ ἀργυρίου δικάζοντες ἢ ἐπὶ τῇ γνώσει γε αὐτῇ τοὺς τοιούτους ἀκούοντες θανάτους οὐκ εἶναι κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦτο νομίζουσι . καταφρονοῦσι γάρ , οἶμαι , τῶν μὲν ὡς οὐκέτ’ ὄντων , τῶν δὲ ἐκείνοις συγ - γενῶν ὡς ἀσθενῶν . 20 . Εἰ δὲ καὶ χρήματα δεῖ συγχωρῆσαι τῶν ψυχῶν εἶναι τιμιώτερα , ἀλλ’ οὐ δήπου γε ὀρχηστὰς καὶ μίμους καὶ ἵππους καὶ τοὺς τούτοις Ι ἐφεστηκότας . τί οὖν οὗτοι ποιοῦσιν οἱ σωτῆρες ἀξιοῦντες ὀνομάζεσθαι ; τρέχουσιν ὀψόμενοι μὲν ταῦτα , ὀψόμενοι δὲ ἐκεῖνα , νῦν μὲν καλούμενοι , νῦν δὲ καὶ οὐ καλούμενοι καὶ τῶν κλήσεων δὲ ἐνίας αὐτοὶ σφᾶς αὐτοὺς καλοῦσι . πῶς γὰρ οὐχ αὑτούς , ὅταν αὐτοὶ διαπράττωνται φοιτᾶν ἐπὶ θύρας τοὺς καλέσοντας ;
Lemmas: καί μήν ὁ μέν ἐν ὁ ἀναβολή οὐ ἀπόλλυμι ἄν ὁ παρά ὁ πρᾶγμα δίκαιος . ὅς γάρ σήμερον ἔνειμι λέγω , οὗτος ἄν ὑπάρχω καί δύο μείς καί πολύς ὕστερον : περί δέ αὖ ὁ θάνατος οὗτος οὐ εἰμί , οὐδέ ἄν κατέχω τις ὁ ψυχή λέγω πρός αὐτός · μένω , ἀλλά ἄπειμι - πόντος ὁ σῶμα ἀνάγκη φεύγω ἐκεῖνος . ὁ δέ μεταξύ περί Ἀργύριος δικάζω ἢ ἐπί ὁ γνῶσις γε αὐτός ὁ τοιοῦτος ἀκούω θάνατος οὐ ἔρχομαι κατά ὁ ἀρχή οὗτος νομίζω . καταφρονέω γάρ , οἴομαι , ὁ μέν ὡς οὐκέτι εἰμί , ὁ δέ ἐκεῖνος συγ - γένος ὡς ἀσθενής . 20 . εἰμί δέ καί χρῆμα δέω συγχωρέω ὁ ψυχή ἔρχομαι τίμιος , ἀλλά οὐ δήπου γε ὀρχηστής καί μῖμος καί ἵππος καί ὁ οὗτος Ι ἐφίστημι . τίς οὖν οὗτος ποιέω ὁ σωτήρ ἄξιος ὀνομάζω ; τρέχω ὁράω μέν οὗτος , ὁράω δέ ἐκεῖνος , νῦν μέν καλέω , νῦν δέ καί οὐ καλέω καί ὁ κλῆσις δέ ἔνιοι αὐτός σφεῖς αὐτός καλέω . πῶς γάρ οὐ ἑαυτοῦ , ὅταν αὐτός διαπράσσω φοιτάω ἐπί θύρα ὁ καλέω ;
libanius.oratio-45 21
τὴν ἀνάγκην δὲ ἂν λέγωσι καὶ τὸν φόβον τὸν ἀπὸ τῆς ζημίας , ἐξαπατῶσιν . ἥ τε γὰρ δείλη καθαρὰ τοῦδε τοῦ φόβου ἥ | τε ἀνάγκη τῆς θέας ἡμερῶν τινῶν ἐστιν , ἀλλ’ οὐχ ἁπάσης . οἱ δὲ ἐπὶ πάσης ἔρχονται καθ’ ἑκατέραν τῆς ἡμέρας μερίδα καὶ τὰ τῶν εἰσπράξεων οὐ χείρω ταύτῃ καθί - σταται . καίτοι πόσῳ βέλτιον καὶ ἀνθρωπινώτερον τοῖς ἠτυχηκόσι τῶν ἀνθρώπων βοηθεῖν εἰς ὅσον ἔξεστιν ἣ ἐν περιττοῖς θεάμασιν ἀναμένειν τὰς νύκτας , καὶ δειπνοῦντα Ι ποιεῖσθαι λόγους ὑπὲρ τῶν καλῶς ἀφειμένων ἢ ὅσα τοῖς ἡνιόχοις ἐπ’ ἀλλήλους εὕρηται .
Lemmas: ὁ ἀνάγκη δέ εἄν λέγω καί ὁ φόβος ὁ ἀπό ὁ ζημία , ἐξαπατάω . ὁ τε γάρ δείλη καθαρός ὅδε ὁ φόβος ὁ | τε ἀνάγκη ὁ θέα ἡμέρα τις εἰμί , ἀλλά οὐ ἅπας . ὁ δέ ἐπί πᾶς ἔρχομαι κατά ἑκάτερος ὁ ἡμέρα μερίς καί ὁ ὁ εἴσπραξις οὐ χείρων ταύτῃ καθί - στατός . καίτοι πόσος ἀγαθός καί ἀνθρώπινος ὁ ἀτυχέω ὁ ἄνθρωπος βοηθέω εἰς ὅσον ἔξεστι ὅς ἐν περισσός θέαμα ἀναμένω ὁ νύξ , καί δειπνέω Ι ποιέω λόγος ὑπέρ ὁ καλός ἀφίημι ἢ ὅσος ὁ ἡνίοχος ἐπί ἀλλήλων εὑρίσκω .
libanius.oratio-45 22
πόθεν δὴ τούτων τὰ μὲν ἠμέληται , τὰ δὲ ἐν σπουδῇ μεγάλῃ ; δόξα τις πονηρὰ τοὺς ἄρχοντας κατέ - σχεν , ὅτι τὰ μὲν ἄλλα πάντα φαῦλα καὶ οὐδενὶ μόνον δὲ ἀγαθὸν αἱ παρὰ τῶν πολλῶν εἰς αὐτοὺς μετ’ εὐφη - μιῶν βοαὶ καὶ τὸ εἰδέναι χάριν ἐκείνους αὐτοῖς ἀντὶ τῶν ἡδονῶν ἃς πορίζουσι τῷ πλήθει . ἀφέντες οὖν τὸ διὰ τοῦ τὰ προσήκοντα ποιεῖν παρὰ τοῖς εὖ φρο - νοῦσιν εὐδοκιμεῖν , ἀφ’ ὧν ἡγοῦνται τοὺς ἀργοὺς του - τουσὶ καὶ κηφῆνας ἐπισπᾶσθαι , ταῦτα χαρίζονται , οἱ μὲν ἐκδεχόμενοι τὰ τῶν ἔμπροσθεν , οἱ δὲ καὶ προστι - θέντες , κἂν τύχωσι τῆς κλαγγῆς τῶν γεράνων , εὐδαι - μονίζουσιν Ι ἑαυτούς . εἶθ’ οἱ μὲν μεγάλοι , νοὶ δὲ οἱ βουλεύοντες καὶ τῇ παρ’ ἐκείνων βοηθείᾳ πολλάκις τὰς παρὰ τῶν ἀρχόντων ὀργὰς διαφεύγοντες . τοῦτο ἄλλα τε πολλὰ καὶ τοὺς δεσμώτας ἀπόλλυσιν . 23 . οἱ δὲ περικλύζεσθαί φασιν ὑπὸ <τοῦ> θους τῶν πραγμάτων . ἃ δίδωσιν ὑμῖν τοσαύτας ρας ἑκάστου μηνὸς τηνάλλως ἀναλίσκειν , ἃ δίδωσιν ἐν Δάφνῃ καθημένοις τέρπειν τε καὶ τέρπεσθαι κακῶς . ἢ καὶ τότε φήσετε τοὺς ὀφείλοντας εἰσπράττειν ; ἀλλ ’ αὐτῷ τούτῳ πρώτῳ τιμᾶτε Ι τὴν εἰς ἅπαντα ἐκείνην ἐξουσίαν τὴν ἐν τῇ Δάφνῃ , τοῦτο γάρ ἐστιν ἡ ἑορτὴ τὸ μηδενὸς ἀπέχεσθαι τῶν αἰσχρῶν . καὶ τοῦτο τοίνυν αὐτῇ χαρίζονται , βασιλεῦ , τὸ μὴ πάνυ τότε μεμνῆσθαί τινα τῶν τοῖς σοῖς θησαυροῖς ὀφειλομένων χρημάτων .
Lemmas: πόθεν δή οὗτος ὁ μέν ἀμελέω , ὁ δέ ἐν σπουδή μέγας ; δόξα τις πονηρός ὁ ἄρχων κατέ - σχῶ , ὅτι ὁ μέν ἄλλος πᾶς φαῦλος καί οὐδείς μόνος δέ ἀγαθός ὁ παρά ὁ πολύς εἰς αὐτός μετά Εύφη - μῶν βοή καί ὁ οἶδα χάρις ἐκεῖνος αὐτός ἀντί ὁ ἡδονή ὅς πορίζω ὁ πλῆθος . ἀφίημι οὖν ὁ διά ὁ ὁ προσήκω ποιέω παρά ὁ εὖ φρο - Νούσι εὐδοκιμέω , ἀπό ὅς ἡγέομαι ὁ ἀργός τις - Τοῦσι καί κηφήν ἐπισπάω , οὗτος χαρίζω , ὁ μέν ἐκδέχομαι ὁ ὁ ἔμπροσθεν , ὁ δέ καί προστι - τίθημι , κἀν τυγχάνω ὁ κλαγγή ὁ γέρανος , ὕδης - μονίζω Ι ἑαυτοῦ . εἶτα ὁ μέν μέγας , νόος δέ ὁ βουλεύω καί ὁ παρά ἐκεῖνος βοήθεια πολλάκις ὁ παρά ὁ ἄρχων ὀργή διαφεύγω . οὗτος ἄλλος τε πολύς καί ὁ δεσμώτης ἀπόλλυμι . 23 . ὁ δέ περικλύζω φημί ὑπό ὅς Θοῦς ὁ πρᾶγμα . ὅς δίδωμι σύ τοσοῦτος Ἥρα ἕκαστος Μήνη τηνάλλως ἀναλίσκω , ὅς δίδωμι ἐν Δάφνη κάθημαι τέρπω τε καί τέρπω κακῶς . ἢ καί τότε φημί ὁ ὀφείλω εἰσπράσσω ; ἀλλ' ’ αὐτός οὗτος πρῶτος τιμάω Ι ὁ εἰς ἅπας ἐκεῖνος ἐξουσία ὁ ἐν ὁ Δάφνη , οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἑορτή ὁ μηδείς ἀπέχω ὁ αἰσχρός . καί οὗτος τοίνυν αὐτός χαρίζω , βασιλεύς , ὁ μή πάνυ τότε μιμνήσκω τις ὁ ὁ σός θησαυρός ὀφείλω χρῆμα .
libanius.oratio-45 24
πάντων δὲ ἀλογώτατον εἰσπράξεων εἰς ἀπολογίαν μεμνῆσθαι τὸν ἄρχοντα τὸν οὐκ αὐτὸν περιιόντα καὶ τῶν ὀφειλόντων λα<μβανό>μενον . ἴσμεν γὰρ δι’ σοι τὰ τοιαῦτα πράττεται , τοῦ δὲ ἄρχοντός ἐστιν πεῖν τε ὃ δεῖ ποιῆσαι καὶ τὸν ποιήσαντα ἐπαινέσαι καὶ τὸν μὴ ποιήσαντα πλῆξαι . σὺ δὲ πρὸς μὲν τοὺς λαμπροὺς ἑστιάτορας τὴν ἀσχολίαν ταύτην οὐ λέγεις οὐδ’ ὡς οὐκ ἂν δύναιο πίνειν κατακείμενος τοσαῦτα μέρη τῆς ἡμέρας , καὶ ἴσως οὐκ ἀδικεῖς ὑπακούων αῦτα τοῖς φίλοις · ἂν δέ τι τῶν μειζόνων τὴν σὴν ἀπαιτῇ γνώμην , οὐκ ἄγεις σχολήν , ἀλλὰ βαπτίζῃ καί σε ὁ τῶν πραγμάτων τῶν ἄλλων ὄχλος ὑφ’ αὑτῷ πεποί - ηται , ὥσπερ τῶν πραγμάτων ἐκείνων ἃ λέγεις τοῖς μὲν ἐκπώμασιν εἰκόντων , σωτηρίας δέ τισι φθονούντων . 25 . Βούλομαι δέ τί σοι διηγήσασθαι τῆς τούτων περὶ τὰ | τοιαῦτα ἀργίας . ἀποθνήσκει μέν τις ἐν ἀγρῷ ξίφει νυκτός , τοῖς ἀπεκτονόσι δὲ ὑπῆρξε δια - φυγεῖν τῶν οἰκετῶν πρὸς τὴν ἐπίθεσιν ὑπὸ τὴν κλίνην ὑποδύντων νομιζόντων ἀρκεῖν , εἰ διασωθεῖεν . ἐτε - θνήκει μὲν οὖν ἄπαις , οὓς δὲ ἐπεποιήκει τῶν ἑαυτοῦ δεσπότας διαθήκῃ , τούτους ἔδει κατὰ τὸν νόμον μηδὲν παραλιπεῖν ἐξ ὧν ἦν ἐλπὶς ἔσεσθαί τινα δίκην . ἄν - θρωποι τοίνυν ἐξάγονται τῆς κώμης σαφὲς μὲν οὐδὲν ἔχειν λεγούσης , ὑποπτεύειν δὲ τούτων εἶναι τὸ ἔργον .
Lemmas: πᾶς δέ ἄλογος εἴσπραξις εἰς ἀπολογία μιμνήσκω ὁ ἄρχων ὁ οὐ αὐτός περιέρχομαι καί ὁ ὀφείλω λαμβάνω . οἶδα γάρ διά σύ ὁ τοιοῦτος πράσσω , ὁ δέ ἄρχων εἰμί πίνω τε ὁ δέω ποιέω καί ὁ ποιέω ἐπαινέω καί ὁ μή ποιέω πλήσσω . σύ δέ πρός μέν ὁ λαμπρός ἑστιάτωρ ὁ ἀσχολία οὗτος οὐ λέγω οὐδέ ὡς οὐ ἄν δύναμαι πίνω κατάκειμαι τοσοῦτος μέρος ὁ ἡμέρα , καί ἴσως οὐ ἀδικέω ὑπακούω αὐτός ὁ φίλος · εἄν δέ τίς ὁ μέγας ὁ σός ἀπαιτέω γνώμη , οὐ ἄγω σχολή , ἀλλά βαπτίζω καί σύ ὁ ὁ πρᾶγμα ὁ ἄλλος ὄχλος ὑπό ἑαυτοῦ πίνω - ἀείδω , ὥσπερ ὁ πρᾶγμα ἐκεῖνος ὅς λέγω ὁ μέν ἔκπωμα εἴκω , σωτηρία δέ τις φθονέω . 25 . βούλομαι δέ τίς σύ διηγέομαι ὁ οὗτος περί ὁ | τοιοῦτος ἀργία . ἀποθνήσκω μέν τις ἐν ἀγρός ξίφος νύξ , ὁ ἀποκτείνω δέ ὑπάρχω δα - φεύγω ὁ οἰκέτης πρός ὁ ἐπίθεσις ὑπό ὁ κλίνη ὑποδύω νομίζω ἀρκέω , εἰμί διασῴζω . ἵημι - θνῄσκω μέν οὖν ἄπαις , ὅς δέ ποιέω ὁ ἑαυτοῦ δέσποτας διαθήκη , οὗτος δέω κατά ὁ νόμος μηδείς παραλείπω ἐκ ὅς εἰμί Ἐλπὶς εἰμί τις δίκη . ἄναξ - θρωποι τοίνυν ἐξάγω ὁ κώμη σαφής μέν οὐδείς ἔχω λέγω , ὑποπτεύω δέ οὗτος ἔρχομαι ὁ ἔργον .
libanius.oratio-45 26
οἱ μὲν οὖν κληρονόμοι προσιόντες πολλάκις ἐδέοντο τὸν ἐνόντα ποιήσασθαι περὶ τῆς σφαγῆς ἐξετασμόν , οἱ δὲ ληρεῖν αὐτοὺς ἔφασκον οὐ παραχωροῦντας τοῦ δικαστηρίου τοῖς ὑπὲρ τῶν χρημάτων ἄγουσι . μηνῶν δὲ ἑπτὰ διελθόντων καὶ οἷς ἦν ἀνάγκη τοῦ κειμένου φροντίζειν ἐγκειμένων τῷ τὴν ἀρχὴν ἔχοντι ποιεῖται μὲν τὴν πρὸ τοῦ Διονυσίου στοὰν ἀνὴρ Ι δικα - στήριον . μελλούσης δὲ εἰσιέναι τῆς δίκης ἀκούει μὲν ᾀδόντων τὰ αὑτῶν ᾄσματα τῶν ἐν τοῖς σπηλαίοις οἰ - κούντων δεῦρο τότε ἡκόντων , ὃ ποιεῖν τοῦ θέρους εἰώθασιν , ἀναπηδήσας δὲ ἐκ τοῦ θρόνου τὴν ταχίστην ἀπῆλθεν , ὡς οὐκ ὂν δίκαιον ἐκείνων φανέντων τῶν δικαίων τι ποιεῖν · ἀπελθὼν δὲ οὐκέτι προσεῖχε τὸν νοῦν τοῖς ἐπεξιοῦσιν , ἀλλὰ τοῖς μὲν ἀποστερηθῆναι τῆς οὐσίας αἴτιος ἐγένετο προαχθεῖσιν , ὡς ἐν μήκει χρόνου , μικροῦ του προσάψασθαι τῶν ἐκ τῆς γῆς , | πέντε δὲ ἐκείνων ἀποθανεῖν ὑποπτευθεῖσιν , οὐκ ἐλεγχθεῖσιν , ὧν ἂν εἷς ἐσώθη τις καὶ μάτην νομισθείς , τάχα δ’ ἂν καὶ ἅπαντες . πολλὰ τοιαῦτα νόμιζε καθ’ ἕκαστον ἔτος ἁμαρτάνεσθαι , βασιλεῦ . 27 . Εἰσὶ δέ τινες οἱ πάση μὲν τέχνη κτῶνται τὸ παρελθεῖν εἰς ἀρχήν , παρελθόντες δὲ οὐ τῆς αὑτῶν εἶναι φύσεως φασιν οὔτε βασανίζειν ἄνθρωπον τὴν διὰ τῶν πλευρῶν βάσανον οὔτε ἐπὶ ξίφος παραδιδόναι τῷ δημίῳ . πρὸς οὓς εἴποιμ’ ἄν , ὅτι χρῆν αὐτοὺς ἑαυτοὺς ἐγνωκότας ἰδιωτεύειν , ἀλλ’ ἐθέλειν ἄρχειν ἀδυνατοῦντας ἄρχειν . ἄρχοντος μὲν γάρ ἐστι τὸ καὶ ταῦτα δύνασθαι , οἱ δὲ τὸ μὴ ἄρχειν δύνασθαι σαφῶς ὡμολογήκασιν . εἰ γὰρ δὴ τὰ μὲν πράγματα τούτων ἀμφοτέρων δεῖται , καὶ βασάνων καὶ θανάτων , ὁ δὲ καὶ ταῦτα κἀκεῖνα φεύξεται , πῶς ἂν ἄρχων εἴη μὴ τὸ τῆς ἀρχῆς ἅπαν ποιῶν ; βασάνῳ γὰρ τἀληθὲς ἐν λοῖς εὑρίσκοιτ’ ἂν μόνη τῷ τε τῶν ἐξελεγχομένων θανάτῳ τάχ’ ἄν τις τῶν πονηρῶν γένοιτο μετριώτερος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν κληρονόμος προσέρχομαι πολλάκις δέω ὁ ἔνειμι ποιέω περί ὁ σφαγή ἐξετασμός , ὁ δέ ληρέω αὐτός φάσκω οὐ παραχωρέω ὁ δικαστήριον ὁ ὑπέρ ὁ χρῆμα ἄγω . μείς δέ ἑπτά διέρχομαι καί ὅς εἰμί ἀνάγκη ὁ κεῖμαι φροντίζω ἔγκειμαι ὁ ὁ ἀρχή ἔχω ποιέω μέν ὁ πρό ὁ Διονύσιος στοά ἀνήρ Ι δίκη - στήριον . μέλλω δέ εἴσειμι ὁ δίκη ἀκούω μέν ἀείδω ὁ αὐτός ᾆσμα ὁ ἐν ὁ σπήλαιον ὅς - κέω δεῦρο τότε ἥκω , ὁ ποιέω ὁ θέρος εἴωθα , ἀναπηδάω δέ ἐκ ὁ θρόνος ὁ ταχύς ἀπέρχομαι , ὡς οὐ εἰμί δίκαιος ἐκεῖνος φαίνω ὁ δίκαιος τίς ποιέω · ἀπέρχομαι δέ οὐκέτι προσέχω ὁ νόος ὁ ἐπεξέρχομαι , ἀλλά ὁ μέν ἀποστερέω ὁ οὐσία αἴτιος γίνομαι προάγω , ὡς ἐν μῆκος χρόνος , μικρός τις προσάπτω ὁ ἐκ ὁ γῆ , | πέντε δέ ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω ὑποπτεύω , οὐ ἐλέγχω , ὅς ἄν εἷς σῴζω τις καί μάτην νομίζω , τάχα δέ ἄν καί ἅπας . πολύς τοιοῦτος νομίζω κατά ἕκαστος ἔτος ἁμαρτάνω , βασιλεύς . 27 . Εἰσί δέ τις ὁ πᾶς μέν τέχνη κτάομαι ὁ παρέρχομαι εἰς ἀρχή , παρέρχομαι δέ οὐ ὁ αὐτός ἔρχομαι φύσις φημί οὔτε βασανίζω ἄνθρωπος ὁ διά ὁ πλευρά βάσανος οὔτε ἐπί ξίφος παραδίδωμι ὁ δήμιος . πρός ὅς λέγω ἄν , ὅτι χρή αὐτός ἑαυτοῦ γιγνώσκω ἰδιωτεύω , ἀλλά ἐθέλω ἄρχω ἀδυνατέω ἄρχω . ἄρχω μέν γάρ εἰμί ὁ καί οὗτος δύναμαι , ὁ δέ ὁ μή ἄρχω δύναμαι σαφής ὁμολογέω . εἰμί γάρ δή ὁ μέν πρᾶγμα οὗτος ἀμφότερος δέω , καί βάσανος καί θάνατος , ὁ δέ καί οὗτος κᾀκεῖνας φεύγω , πῶς ἄν ἄρχω εἰμί μή ὁ ὁ ἀρχή ἅπας ποιέω ; βάσανος γάρ ἀληθής ἐν Λόϊς εὑρίσκω ἄν μόνος ὁ τε ὁ ἐξελέγχω θάνατος τάχα ἄν τις ὁ πονηρός γίγνομαι μέτριος .
libanius.oratio-45 28
τουτὶ δὲ ἄρχοντος ἔργον τὸν μὲν οὐκ ὄντα | ζῆν ἄξιον πέμπειν ἀποθανούμενον , τοὺς δ’ ἄλλους τῷ φόβῳ τῶν ἴσων κατέχειν . παντὶ γὰρ τῷ τοῖς νόμοις ἐναντία ποιοῦντι πολεμεῖν τὸν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς προσήκει τὸν βοηθεῖν τεταγμένον τοῖς νόμοις . σὺ δὲ βραδὺς μὲν ὢν τοὺς πόδας οὐκ ἂν ἧκες περὶ τάχους ἀγωνιού - μενος εἰδώς , <ὡς> οὐ τῶν σῶν ποδῶν τὸ ἔργον , δὲ οὔτ’ εἰς φῶς ἄγειν ἀδικήματα δυνάμενος οὔθ’ ρετοῦσαν τοῖς τοῦ νόμου προστάγμασι τὴν φωνὴν παρ - ἔχειν ; εἶτα δεινὸν νομίζων , εἰ σοῦ φθεγξαμένου τις ἀποθάνοι δικαίως , οὐχ ἡγῇ δεινόν , εἰ σοῦ σιγῶντος πολλοί τινες ἀποθάνοιεν οὐ δικαίως ; 29 . Ἀλλὰ δῶμεν , ὦ βασιλεῦ , τοῖς οὐκ ἀρχικοῖς μὲν τούτοις , δεδιόσι δὲ τὰ τοιαῦτα τῶν εἰκότων τι πεπονθέναι . ὅταν δὲ ἄνθρωποι ῥύακας μὲν αἵματος ἐν τοῖς δικαστηρίοις διὰ τῶν μαστίγων ποιῶσι , τύπτωσι δὲ καὶ τὴν ψυχὴν ἀφέντας κωφὴν αἰκιζόμενοι γῆν καὶ τοὺς μὲν εἰς ποταμούς , τοὺς δὲ εἰς βρόχους ὠθῶσι διὰ τὸν φόβον , ὅταν οὖν οὗτοι πέμπωσιν ἐπὶ τὰ δεσμωτήρια φάλαγγας , ἐρρῶσθαι δὲ φράσαντες τοῖς περὶ ἐκεῖνα νόμοις ἐπ’ ἄλλοις διατρίβωσιν ὡς δὴ θρωποι δόξοντες εἶναι , τίς οὐκ ἂν ἀποπνιγείη ;
Lemmas: οὗτος δέ ἄρχω ἔργον ὁ μέν οὐ εἰμί | ζάω ἄξιος πέμπω ἀποθνῄσκω , ὁ δέ ἄλλος ὁ φόβος ὁ ἴσος κατέχω . πᾶς γάρ ὁ ὁ νόμος ἐναντίος ποιέω πολεμέω ὁ ἐπί ὁ ἀρχή προσήκω ὁ βοηθέω τάσσω ὁ νόμος . σύ δέ βραδύς μέν εἰμί ὁ πόδι οὐ ἄν ἥκω περί τάχος ἀγωνίζομαι - μένος οἶδα , ὁ οὐ ὁ σός πούς ὁ ἔργον , δέ οὔτε εἰς φάος ἄγω ἀδίκημα δύναμαι οὔτε ῥέω ὁ ὁ νόμος πρόσταγμα ὁ φωνή παρά - ἔχω ; εἶτα δεινός νομίζω , εἰμί σύ φθέγγομαι τις ἀποθνῄσκω δίκαιος , οὐ ἡγέομαι δεινός , εἰμί σύ σιγάω πολύς τις ἀποθνῄσκω οὐ δίκαιος ; 29 . ἀλλά δίδωμι , ὦ βασιλεύς , ὁ οὐ ἀρχικός μέν οὗτος , δείδω δέ ὁ τοιοῦτος ὁ ἔοικα τίς πάσχω . ὅταν δέ ἄνθρωπος ῥύαξ μέν αἷμα ἐν ὁ δικαστήριον διά ὁ μάστιξ ποιέω , τύπτω δέ καί ὁ ψυχή ἀφίημι κωφός αἰκίζω γῆ καί ὁ μέν εἰς ποταμός , ὁ δέ εἰς βρόχος ὠθέω διά ὁ φόβος , ὅταν οὖν οὗτος πέμπω ἐπί ὁ δεσμωτήριον φάλαγξ , ῥώννυμι δέ φράζω ὁ περί ἐκεῖνος νόμος ἐπί ἄλλος διατρίβω ὡς δή θρωποι δοκέω ἔρχομαι , τίς οὐ ἄν ἀποπνίγω ;
libanius.oratio-45 30
ἐγὼ δὲ ἠξίουν αὐτοὺς εἰδέναι τε τὸ τοῦ Φοίνικος ἐκείνου καὶ μιμεῖσθαι , μᾶλλον δὲ ἐπίστανται μέν , μιμεῖσθαι δὲ οὐκ ἐθέλουσι . τί οὖν ἦν τὸ ’κείνου ; τῶν ἐν Παλαι - στίνῃ δεδεμένων τοὺς μὲν ἐτιμωρήσατο , τοὺς δὲ ἔλυσε τῷ δικαίῳ καθ’ ἑκάτερον ἀκολουθῶν . ἔπειτα κάπηλοί τε ἦσαν ἐν ἑκάστῳ <δεσμωτηρίῳ> καὶ πίθοι καὶ πώματα καὶ σὺν ᾠδαῖς ἡ Ι πόσις . οὕτω δὲ τῶν ἐπιρρεόντων πραγμάτων ἑκάστῳ ταχεῖαν εὕρισκε τὴν τελευτήν , ὥστε μηδὲν ἔτ’ αὐτῷ δεῆσαι δεσμωτηρίων .
Lemmas: ἐγώ δέ ἀξιόω αὐτός οἶδα τε ὁ ὁ Φοῖνιξ ἐκεῖνος καί μιμέομαι , μᾶλλον δέ ἐπίσταμαι μέν , μιμέομαι δέ οὐ ἐθέλω . τίς οὖν εἰμί ὁ ἐκεῖνος ; ὁ ἐν πάλαι - Στίνη δέω ὁ μέν τιμωρέω , ὁ δέ λύω ὁ δίκαιος κατά ἑκάτερος ἀκολουθέω . ἔπειτα κάπηλος τε ἥδω ἐν ἕκαστος δεσμωτήριον καί πίθος καί πῶμα καί σύν ἀοιδή ὁ Ι πόσις . οὕτως δέ ὁ ἐπιρρέω πρᾶγμα ἕκαστος ταχύς εὑρίσκω ὁ τελευτή , ὥστε μηδείς ἔτι αὐτός δέω δεσμωτήριον .
libanius.oratio-45 31
παρελθὼν τοίνυν εἷς τις ἐρεῖ τῶν νῦν δὴ τού - των ταὐτὸ καὶ αὑτῷ πεπρᾶχθαι καὶ αὐλοὺς εἰσελθεῖν ἐκεῖσε . αὐλοὶ μὲν οὖν εἰσῆλθον , οὕτω δὲ καταγέλα - στον ἐποιήσατο τὴν μίμησιν , ὥστε ἐν πολὺ χαλεπω - τέροις τοὺς δεσμώτας γενέσθαι . οὐ γὰρ ἀπαλλαγὴν αὐτοῖς παρέσχε τοῦ πράγματος , ἀλλ’ ἤμειψε τὸν τόπον τοῦ δεδέσθαι μένοντος . ἐπὶ γὰρ τὸ τῆς δευτέρας ἀρχῆς οἴκημα πέμπει τὰ σώματα πολλοῖς πολλὰ προστιθείς , ὥστε ἀλλήλους καταπατοῦντες ἀπώλλυντο . τοιαῦτα τῶν καλῶν τούτων αὐλῶν ἀπέλαυσαν οἱ ταλαίπωροι . εἶτ’ ἐν οὐ πολλαῖς ἡμέραις αὖθις εἶχε πλείους ἢ τρό - σθεν τὸ οἴκημα . καὶ ταῦτα οὐκ ἠγνοεῖτο μέν , ἐκείνῳ δὲ ἐδόκει . 32 . Φανήτω δὴ κἀνταῦθα τὸ τῆς σῆς φιλανθρω - πίας , ὦ βασιλεῦ . καὶ ὡς μὲν ἔθηκας νόμον βοηθοῦντα τοῖς δεθεῖσι περὶ τὸν χρόνον , τοῦτο δέ ἐστιν εἰς τὴν σωτηρίαν αὐτῶν , οἶδα . οἶδα μέντοι κἀκεῖνο , ὅτι ἅπερ ἂν οὐ κειμένου τοῦ νόμου , ταῦτα καὶ γεγραμμένου πέπρακται . οὐ γὰρ ὄντων τῶν βεβαιοῦν αὐτοὺς ἐθε - λόντων δικαστῶν γράμματά εἰσι Ι μόνον , τοῖς ἀδικουμένοις δὲ οὐ παρέπονται ποιοῦντες αὐτοὺς τοῖς παρ’ ἑαυτῶν ἔργοις τῶν ἠδικηκότων κρείττονας .
Lemmas: παρέρχομαι τοίνυν εἷς τις λέγω ὁ νῦν δή ὁ - ὁ αὐτός καί ἑαυτοῦ πράσσω καί αὐλός εἰσέρχομαι ἐκεῖσε . αὐλός μέν οὖν εἰσέρχομαι , οὕτως δέ καταγελάω - στον ποιέω ὁ μίμησις , ὥστε ἐν πολύς χαλεπός - τέρος ὁ δεσμώτης γίγνομαι . οὐ γάρ ἀπαλλαγή αὐτός παρέχω ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἀμείβω ὁ τόπος ὁ δέω μένω . ἐπί γάρ ὁ ὁ δεύτερος ἀρχή οἴκημα πέμπω ὁ σῶμα πολύς πολύς προστίθημι , ὥστε ἀλλήλων καταπατέω ἀπόλλυμι . τοιοῦτος ὁ καλός οὗτος αὐλός ἀπολαύω ὁ ταλαίπωρος . εἶτα ἐν οὐ πολύς ἡμέρα αὖθις ἔχω πολύς ἢ τρέ - ς ὁ οἴκημα . καί οὗτος οὐ ἀγνοέω μέν , ἐκεῖνος δέ δοκέω . 32 . φαίνω δή ἐνταῦθα ὁ ὁ σός φιλανθρω - ἄπιος , ὦ βασιλεύς . καί ὡς μέν τίθημι νόμος βοηθέω ὁ δέω περί ὁ χρόνος , οὗτος δέ εἰμί εἰς ὁ σωτηρία αὐτός , οἶδα . οἶδα μέντοι ἐͅκεῖνο , ὅτι ὅς ἄν οὐ κεῖμαι ὁ νόμος , οὗτος καί γράφω πράσσω . οὐ γάρ εἰμί ὁ βεβαιόω αὐτός ἔθω - λόντος δικαστής γράμμα εἰμί Ι μόνος , ὁ ἀδικέω δέ οὐ παρέπομαι ποιέω αὐτός ὁ παρά ἑαυτοῦ ἔργον ὁ ἀδικέω ἀγαθός .
libanius.oratio-45 33
ἀλλ’ ὅταν σὺ μέν , ὦ γενναῖε , νομοθετῇς ἃ προσ - ήκει , βραχὺς δὲ τούτων ᾖ λόγος τοῖς ἐπὶ τοῦ δικάζειν καὶ τὴν αὑτῶν γνώμην ἀντὶ τῶν σοὶ δοκούντων ποιῶσι κυρίαν , οὔτε οὐκ εἰδέναι ταῦτα ὑμᾶς καλὸν οὔτε εἰδό - τὰς φέρειν ῥᾳδίως , ἀλλ’ ἐν τῇ τῶν ἐπανισταμένων ὑμῖν μερίδι τοὺς τοιούτους θετέον καὶ μισητέον , ὥσπερ ἐκείνους . καὶ γὰρ οὗτοι τὰ ὑμέτερα ὑμᾶς , καθ’ ὅσον οἷοί τε εἰσίν , ἀφαιροῦνται τά γε τῶν πονούντων ὕπερ τῶν ἐθνῶν καὶ ζώντων ἀτιμάζοντες καὶ οἷς ποιοῦσι λύοντες . εἰ δὲ εἷς ὁ πρῶτος τοῦτο τολμήσας ἐδεδώκει τῷ νομοθέτῃ δίκην , ἴσχυον ἂν οἱ νόμοι .
Lemmas: ἀλλά ὅταν σύ μέν , ὦ γενναῖος , νομοθετέω ὅς προς - ἥκω , βραχύς δέ οὗτος εἰμί λόγος ὁ ἐπί ὁ δικάζω καί ὁ αὐτός γνώμη ἀντί ὁ σύ δοκέω ποιέω κυρία , οὔτε οὐ οἶδα οὗτος σύ καλός οὔτε οἶδα - ὁ φέρω ῥᾴδιος , ἀλλά ἐν ὁ ὁ ἐπανίστημι σύ μερίς ὁ τοιοῦτος τίθημι καί μισητέος , ὥσπερ ἐκεῖνος . καί γάρ οὗτος ὁ ὑμέτερος σύ , κατά ὅσον οἷος τε εἰμί , ἀφαιρέω ὁ γε ὁ πονέω ὑπέρ ὁ ἔθνος καί ζάω ἀτιμάζω καί ὅς ποιέω λύω . εἰμί δέ εἷς ὁ πρῶτος οὗτος τολμάω δίδωμι ὁ νομοθέτης δίκη , ἰσχύω ἄν ὁ νόμος .
libanius.oratio-45 34
καὶ μὴν κἀκεῖνό γε ἠξίουν κάλλη προστιθέναι ταῖς πόλεσι φάσκοντας ἔχειν τινὰ δεῖξαι καὶ δεσμωτηρίων πρό - νοιαν . οὗ μεγάλα ἂν ἦν ἀπὸ μικρῶν ὀνῆσαι των . ἐπειδὴ γὰρ τοῦ δεῖν ὡς πλείστους ἀνθρώπους ἐπιθυμοῦσιν , ἐχρῆν αὐτοὺς δήπου μηδὲ τῶν δεξομένων αὐτοὺς ἠμεληκέναι τόπων - ὡς οὐχ οὕτω δεῖ τοῖς ἀδἐ - τοις τῆς ἀπὸ τῶν τοίχων φαιδρότητος , ὡς τοῖς δεδε - μένοις τοῦ μετ’ εὐρυχωρίας διαφέρειν τὰ κακά .
Lemmas: καί μήν ἐκεῖνος γε ἀξιόω κάλλος προστίθημι ὁ πόλις φάσκω ἔχω τις δείκνυμι καί δεσμωτήριον πρό - νοια . ὅς μέγας ἄν εἰμί ἀπό μικρός ὀνίνημι ὁ . ἐπεί γάρ ὁ δεῖ ὡς πλεῖστος ἄνθρωπος ἐπιθυμέω , χρή αὐτός δήπου μηδέ ὁ δείκνυμι αὐτός ἀμελέω τόπος - ὡς οὐ οὕτως δέω ὁ ἅδος - ὁ ὁ ἀπό ὁ τοῖχος φαιδρότης , ὡς ὁ δεδε - μένω ὁ μετά εὐρυχωρία διαφέρω ὁ κακός .