ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-43 1
ὁ μὲν ἀμείνων καιρός , ὦ φίλοι , τοῦ νῦν ῥηθησομένου λόγου παρελήλυθεν . ἔδει μὲν γάρ , ἡνίκα τῇδε τὸ πρῶτον ἡπτόμην τοῦ διδάσκειν , πεποιῆσθαι πρὸς ὑμᾶς γεγραμμένῳ λόγῳ ταύτην τὴν συμβουλήν , ὀλίγοις δὲ χρησάμενος ῥήμασιν οὐ πείσας ἀπέστην τοῦ καὶ μᾶλλον φροντίσαι καὶ συνθεὶς τὴν παραίνεσιν ἐνεγκεῖν . μεμφόμενος δὴ τὸ μὴ πάλαι τοῦτο πεποι - ηκέναι ποιήσων ἥκω τὸ μὴ γεγενημένον . βουλοίμην δ’ ἂν ὑμᾶς τῷ πεισθῆναι τιμῆσαί μοι τὸν λόγον , ἄλλως θ’ ὅτε κοινὸν ἐμοῦ τε καὶ τῶν τὸν λόγον έπαινεσο - μένων τὸ κέρδος . ἐμοὶ μὲν γὰρ αἴτιοι δόξης , ὑμῖν δὲ αὐτοῖς τοῦ μεγάλων ἀπηλλάχθαι κακῶν ἔσεσθε .
Lemmas: ὁ μέν ἀγαθός καιρός , ὦ φίλος , ὁ νῦν λέγω λόγος παρέρχομαι . δέω μέν γάρ , ἡνίκα τῇδε ὁ πρῶτος ἅπτω ὁ διδάσκω , ποιέω πρός σύ γράφω λόγος οὗτος ὁ συμβουλή , ὀλίγος δέ χράω ῥῆμα οὐ πείθω ἀφίστημι ὁ καί μᾶλλον φροντίζω καί συντίθημι ὁ παραίνεσις φέρω . μέμφομαι δή ὁ μή πάλαι οὗτος πείθω - ἥκω ποιέω ἥκω ὁ μή γίγνομαι . βούλομαι δέ ἄν σύ ὁ πείθω τιμάω ἐγώ ὁ λόγος , ἄλλως ὁ ὅτε κοινός ἐγώ τε καί ὁ ὁ λόγος ἐπαινέω - μένω ὁ κέρδος . ἐγώ μέν γάρ αἴτιος δόξα , σύ δέ αὐτός ὁ μέγας ἀπαλλάσσω κακός εἰμί .
libanius.oratio-43 2
εἰ μὲν οὖν μὴ τὴν ἴσην ἔχων πρὸς ἕκαστον ὑμῶν εὔνοιαν εἰς τήνδε διετέλεσα τὴν ἡμέραν , ἀλλὰ τοῖς μὲν συμπράττων , τοῖς δ’ ἐναντιούμενος , εἰκότως ἂν καὶ νῦν ὑπωπτευόμην οὐ τὸ κοινῇ συμφέρον ζητεῖν , τῇ δὲ πρὸς ἐνίους χάριτι πρὸς τοῦτο ἥκειν · ἐπεὶ δὲ πολλῶν πατέρων κύριόν με ποιουμένων ἐν ταῖς ὑπὲρ διδασκάλων ἐκλογαῖς οὐδαμοῦ προκρίνας ἕτερον ἑτέρου φανήσομαι , δικαίως ἂν πιστευοίμην τήμερον ἀπὸ τοῦ πάντων ὁμοίως κήδεσθαι πρὸς τὴν τῶν οὐ δοκούντων μοι καλῶς ἔχειν ἐπανόρθωσιν ὡρμηκέναι . ὃ γὰρ ἐμὲ μὲν οὐδὲν Ι τῷ μὴ εἶναί μοι τὸν ἀντικαθήμενον , τὰ δὲ τῶν ἄλλων ὑμῶν βέβλαφέ τε πολὺν ἤδη χρόνον καὶ εἰ μή τις ἐπισχήσει , βλάπτον οὐ στήσεται , τοῦτ’ ἄξιον ἐνταῦθα δέξασθαι τὴν τελευτήν . 3 . Μάλιστα μὲν οὖν , εἰ καὶ χρηστῆς ἀπήλαυε τῆς τύχης τὰ τῶν ἡμετέρων λόγων καὶ πλεῖν ἐξ οὐρίων ὑπῆρχεν , ὥσπερ τοῖς πρὸ ἡμῶν ταῖς τῶν νέων έφεστη - κόσιν ἀγέλαις , οὓς τὸ πολλοὺς εἶναι τοὺς ἐπιθυμοῦντας μανθάνειν εὐδαίμονας ἐποίει , καὶ τότε μὲν ἂν εἰκὸς ἦν σκοπεῖν , ὅπως μηδὲν μηδαμόθεν ἔσται τὸ ζημιῶσον · νῦν δέ , ὡς ὁρᾶτε , βαπτιζομένου τοῦ πράγματος καὶ πάντων ἐπ’ αὐτὸ κεκινημένων τῶν πνευμάτων οὐδ’ εἰ σφόδρα βούλοισθε , κακῶς ἔξεστι φρονεῖν καὶ προστι - θἐναι τοῖς ἀναγκαίοις ἑκούσιον ζημίαν .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν μή ὁ ἴσος ἔχω πρός ἕκαστος σύ εὔνοια εἰς ὅδε διατελέω ὁ ἡμέρα , ἀλλά ὁ μέν συμπράσσω , ὁ δέ ἐναντιόομαι , ἔοικα ἄν καί νῦν ὑποπτεύω οὐ ὁ κοινός συμφέρω ζητέω , ὁ δέ πρός ἔνιοι χάρις πρός οὗτος ἥκω · ἐπεί δέ πολύς πατήρ κύριος ἐγώ ποιέω ἐν ὁ ὑπέρ διδάσκαλος ἐκλογή οὐδαμοῦ προκρίνω ἕτερος ἕτερος φαίνω , δίκαιος ἄν πιστεύω σήμερον ἀπό ὁ πᾶς ὅμοιος κήδω πρός ὁ ὁ οὐ δοκέω ἐγώ καλός ἔχω ἐπανόρθωσις ὁρμάω . ὁ γάρ ἐγώ μέν οὐδείς Ι ὁ μή εἰμί ἐγώ ὁ ἀντικάθημαι , ὁ δέ ὁ ἄλλος σύ βλάπτω τε πολύς ἤδη χρόνος καί εἰμί μή τις ἐπέχω , βλάπτω οὐ ἵστημι , οὗτος ἄξιος ἐνταῦθα δέχομαι ὁ τελευτή . 3 . μάλιστα μέν οὖν , εἰμί καί χρηστός ἀπελαύνω ὁ τύχη ὁ ὁ ἡμέτερος λόγος καί πλέω ἐκ οὔριος ὑπάρχω , ὥσπερ ὁ πρό ἐγώ ὁ ὁ νέος ἐφίστημι - Κόσι ἀγέλη , ὅς ὁ πολύς ἔρχομαι ὁ ἐπιθυμέω μανθάνω εὐδαίμων ποιέω , καί τότε μέν ἄν ἔοικα εἰμί σκοπέω , ὅπως μηδείς μηδαμόθεν εἰμί ὁ ζημιόω · νῦν δέ , ὡς ὁράω , βαπτίζω ὁ πρᾶγμα καί πᾶς ἐπί αὐτός κινέω ὁ πνεῦμα οὐδέ εἰμί σφόδρα βούλομαι , κακῶς ἔξεστι φρονέω καί προστι - Θεναί ὁ ἀναγκαῖος ἑκούσιος ζημία .
libanius.oratio-43 4
ἴστε γάρ , ὡς ὁ παρὼν οὑτοσὶ καιρὸς ἃ μὲν ἦν τῶν ἡμετέρων λόγων , τοῖς ἑτέροις ἔδωκε , τὰ δὲ ἐκείνων ἐπὶ τουτουσὶ μετήνεγκε μᾶλλον μὲν ἀγαπᾶσθαι ποιήσας τοὺς ἧττον θαυμαζομένους , ἦττον δ’ αὖ τοὺς μᾶλλον , μᾶλλον δὲ τοὺς μὲν χορηγοὺς ἁπάντων ἀγαθῶν νομίζεσθαι ποι - ήσας , τοὺς δ’ Ι οὐδὲν ἄλλο πλὴν ὕθλον καὶ πόνων καὶ πενίας ἀφορμήν .
Lemmas: οἶδα γάρ , ὡς ὁ πάρειμι οὗτος καιρός ὅς μέν εἰμί ὁ ἡμέτερος λόγος , ὁ ἕτερος δίδωμι , ὁ δέ ἐκεῖνος ἐπί οὗτος μεταφέρω μᾶλλον μέν ἀγαπάω ποιέω ὁ κακός θαυμάζω , ἀίσσω δέ αὖ ὁ μᾶλλον , μᾶλλον δέ ὁ μέν χορηγός ἅπας ἀγαθός νομίζω ποῖ - ἀείδω , ὁ δέ Ι οὐδείς ἄλλος πλήν ὕθλος καί πόνος καί πενία ἀφορμή .
libanius.oratio-43 5
ἐντεῦθεν ἀγωγαὶ συχναὶ νέων καὶ πλοῖα πλοῦν ἕνα τὸν ἐπὶ ώμης φερόμενα κρότος τε τῶν κομιζομένων παιδαρίων ἐπὶ ταῖς μελλούσαις ἐλπίσιν . αἱ δέ εἰσιν ἀρχή , δυναστεία , γάμος , ἐν βασι - λείοις διατριβαί , τὸ διαλέγεσθαι βασιλεῖ . καὶ κομιδῆ μὲν ὀλίγοις ὁ πλοῦς ἐκεῖνος ἐλυσιτέλησεν , ὡς τοῖς γε πλείοσι πρὸς τῷ μηδὲν ἐνεγκεῖν παρείλετό τι καὶ τοῦ φρονεῖν . ὅμως δ’ ἕλκονταί τε καὶ προσδοκῶσι , καὶ τὸ οὔπω κτηθὲν ἔχεται καὶ τῷ μὲν ἐλάττονι τὸ πρᾶγμα κρίνεται , τῷ πλείονι δὲ οὐ δοκιμάζεται . τοιαῦτα τῷ δαίμονι δέδοκται περὶ ἐκατέρων τῶν λόγων . διὰ ταῦτα λύπην ἐκ τῶν διδασκαλείων οἴκαδε κομίζομεν πλὴν τοῦ καταβοῆσαι τοῦ καιροῦ ποιεῖν οὐδὲν ἔχοντες . 6 . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἀτύχημα καὶ τῆς αἰτίας ἐκτὸς ἡμεῖς , ἀφ’ ἦς τὰ εἰρημένα · περὶ δὲ τῶν ἀποστάσεων αἷς γέγονε τὸ διδάσκειν πονηρότερον , τίνα ἀνθ’ ὑμῶν αὐτῶν αἰτιάσεσθε ; ἢ μικρὰν ἀθυμίαν ταύτας ἔχειν φήσετε ; Ι οὐ δεδηγμένος ἀπέρχεταί τις τὴν καρ - δίαν , εἰ ὁ χθὲς μαθητὴς σήμερον ἑτέρου γεγένηται ; οὐκ ἀηδὲς ἄριστον ; οὐκ ἀπορία δείλης ; οὐ πικρὸν τὸ δεῖπνον ; οὐ τὸ πλέον τῆς νυκτὸς ἐν ἀγρυπνίᾳ ; οὐ τῆς ὑστεραίας μισεῖται μὲν ὁ θρόνος , ἐχθρὸν δὲ τὸ τῶν λόγων χωρίον , ὕποπτον δὲ τὸ μένον ἔτι , θρασὺς δὲ ὁ ἀποστὰς ἀπαντῶν ἐξεπίτηδες σὺν ὕβρει τῷ τέως διδασκάλῳ , πάντων ἐπιλελησμένος , ἐκβαλὼν μὲν τῶν ὀμμάτων τὴν ὀφειλομένην αἰδῶ , μεστὸν δὲ αὑτὸν πεποιηκὼς τῆς εἰς ἐκεῖνον ἀσελγείας , ἀπὸ παντὸς ἔργου τε καὶ σχήματος ἀνιᾶσαι προθυμούμενος , κεκραγώς , εἰ μισθοῦ τις μνησθείη , τὸ καὶ τὸν χρόνον αὑτῷ τηνάλλως ἀνηλῶσθαι καὶ μηδὲν εἰδέναι καὶ μηδὲν ἀκηκοέναι καὶ βραδέως ἀφεστάναι καὶ χρῆναι πάλαι τοῦτο πεποιηκέναι καὶ μισθὸν ἀμαθίας οὐ νενομίσθαι .
Lemmas: ἐντεῦθεν ἀγωγή συχνός νέος καί πλοῖον πλόος εἷς ὁ ἐπί ὠμός φέρω κρότος τε ὁ κομίζω παιδάριον ἐπί ὁ μέλλω ἐλπίς . ὁ δέ εἰμί ἀρχή , δυναστεία , γάμος , ἐν βάσις - λεῖος διατριβή , ὁ διαλέγω βασιλεύς . καί κομιδῇ μέν ὀλίγος ὁ πλόος ἐκεῖνος λυσιτελέω , ὡς ὁ γε πολύς πρός ὁ μηδείς φέρω παραιρέω τίς καί ὁ φρονέω . ὅμως δέ ἕλκω τε καί προσδοκάω , καί ὁ οὔπω κτάομαι ἔχω καί ὁ μέν μικρός ὁ πρᾶγμα κρίνω , ὁ πολύς δέ οὐ δοκιμάζω . τοιοῦτος ὁ δαίμων δοκέω περί κατεράω ὁ λόγος . διά οὗτος λύπη ἐκ ὁ διδασκαλεῖον οἴκαδε κομίζω πλήν ὁ καταβοάω ὁ καιρός ποιέω οὐδείς ἔχω . 6 . ἀλλά οὗτος μέν ἀτύχημα καί ὁ αἰτία ἐκτός ἐγώ , ἀπό ὅς ὁ λέγω · περί δέ ὁ ἀπόστασις ὅς γίγνομαι ὁ διδάσκω πονηρός , τίς ἀντί σύ αὐτός αἰτιάομαι ; ἢ μικρός ἀθυμία αὐτός ἔχω φημί ; Ι οὐ δάκνω ἀπέρχομαι τις ὁ κάρ - δῖος , εἰμί ὁ χθές μαθητής σήμερον ἕτερος γίγνομαι ; οὐ ἀηδής ἀγαθός ; οὐ ἀπορία δείλη ; οὐ πικρός ὁ δεῖπνον ; οὐ ὁ πλείων ὁ νύξ ἐν ἀγρυπνία ; οὐ ὁ ὑστεραῖος μισέω μέν ὁ θρόνος , ἐχθρός δέ ὁ ὁ λόγος χωρίον , ὕποπτος δέ ὁ μένω ἔτι , θρασύς δέ ὁ ἀφίστημι ἀπαντάω ἐξεπίτηδες σύν ὕβρις ὁ τέως διδάσκαλος , πᾶς ἐπιλανθάνω , ἐκβάλλω μέν ὁ ὄμμα ὁ ὀφείλω αἰδώς , μεστός δέ ἑαυτοῦ ποιέω ὁ εἰς ἐκεῖνος ἀσέλγεια , ἀπό πᾶς έργο τε καί σχῆμα ἀνιάω προθυμέομαι , κράζω , εἰμί μισθός τις μιμνήσκω , ὁ καί ὁ χρόνος ἑαυτοῦ τηνάλλως ἀναλίσκω καί μηδείς οἶδα καί μηδείς ἀκούω καί βραδύς ἀφίστημι καί χρή πάλαι οὗτος ποιέω καί μισθός ἀμαθία οὐ νομίζω .
libanius.oratio-43 10
οὐκοῦν οὐ μόνον ὑμῖν ὑπάρξει κομί - σασθαι διὰ τῶν συνθηκῶν τὴν ἐλευθερίαν , ἀλλὰ καὶ τοῖς νέοις ἀμείνοσι γενέσθαι βλακεύειν διὰ τὰς ἀνάγ - κας οὐκ ἔχουσι . δεῖ γὰρ δὴ μένοντας ἢ βούλεσθαι πονεῖν ἢ προσαναγκάζεσθαι . πληγὰς δὲ οὐ κωλύσει φόβος ἀποστάσεων . νῦν Ι δ’ οἱ μὲν ῥᾳθυμοῦσιν , οἱ δ’ οὐκ ἐπιτιμῶσι , καὶ οἱ μὲν καθεύδουσιν , οἱ δ’ οὐκ ἐπεγείρουσι , καὶ οἱ μὲν πλημμελοῦσιν , οἱ δὲ σιωπῶσιν εἰδότες μέν , ὡς οὐ δίκαια ποιοῦσιν , οὐκ ἀκινδύνους δὲ αὑτοῖς τὰς νουθεσίας εὑρίσκοντες . 11 . Ἀλλὰ δεινὸν εἶναι φήσουσιν οἱ πατέρες , εἰ μὴ τὰ δοκοῦντα σφίσι περὶ τῶν παίδων ἔσται μηδὲ ἐπιτρέψει τις ὅτῳ βούλονται παραδοῦναι . καὶ γὰρ οἱ διδάσκαλοι δεινὸν εἶναι φήσουσιν , εἰ μηδεὶς αὐτοὺς ἐάσει διακρίνειν οἷς τε δεῖ συνεῖναι τῶν νέων καὶ οις μή . ἔστι σοι παῖς . τοῦτον βούλει τῆς τοῦ λέγειν δυνάμεως μετασχεῖν . κάθηνται πολλοὶ διδάσκαλοι χρόνῳ μακρῷ βεβασανισμένοι πεῖραν σφῶν αὐτῶν ἐν οἷς ἤδη τινὰς πεπαιδεύκασι δεδωκότες . τούτων ὂν ἂν οἱ λογισμοὶ πείθωσιν ἑλόμενος ἔα παραδοὺς μένειν .
Lemmas: οὐκοῦν οὐ μόνος σύ ὑπάρχω κόμι - σάω διά ὁ συνθήκη ὁ ἐλευθερία , ἀλλά καί ὁ νέος ἀγαθός γίγνομαι βλακεύω διά ὁ ἀνάγω - καί οὐ ἔχω . δέω γάρ δή μένω ἢ βούλομαι πονέω ἢ προσαναγκάζω . πληγή δέ οὐ κωλύω φόβος ἀπόστασις . νῦν Ι δέ ὁ μέν ῥᾳθυμέω , ὁ δέ οὐ ἐπιτιμάω , καί ὁ μέν καθεύδω , ὁ δέ οὐ ἐπεγείρω , καί ὁ μέν πλημμελέω , ὁ δέ σιωπάω οἶδα μέν , ὡς οὐ δίκαιος ποιέω , οὐ ἀκίνδυνος δέ ἑαυτοῦ ὁ νουθεσία εὑρίσκω . 11 . ἀλλά δεινός ἔρχομαι φημί ὁ πατήρ , εἰμί μή ὁ δοκέω σφεῖς περί ὁ παῖς εἰμί μηδέ ἐπιτρέπω τις ὅστις βούλομαι παραδίδωμι . καί γάρ ὁ διδάσκαλος δεινός ἔρχομαι φημί , εἰμί μηδείς αὐτός ἐάω διακρίνω ὅς τε δέω σύνειμι ὁ νέος καί ὅς μή . εἰμί σύ παῖς . οὗτος βούλομαι ὁ ὁ λέγω δύναμις μετέχω . κάθημαι πολύς διδάσκαλος χρόνος μακρός βασανισμένος πεῖρα σφεῖς αὐτός ἐν ὅς ἤδη τις παιδεύω δίδωμι . οὗτος εἰμί εἄν ὁ λογισμός πείθω αἱρέω ἐάω παραδίδωμι μένω .
libanius.oratio-43 12
τὸ δὲ νῦν μὲν ὡς τοῦτον , νῦν δὲ ὡς ἄλλον ἄγειν οὐ τοῦτόν ἐστι θαυμάζοντος , ἀλλ’ ἐκεῖνον ἀτιμάζοντος . τοῦτ’ οὖν ὁ δεύτερος οὗτος αἰσθανόμενος ἐρεῖ πρὸς σὲ μικρὰ καὶ μέτρια , ὅτι οὐκ ἂν αὑτόν σοι πρὸς τὰ τοιαῦτα παράσχοι οὐδ’ ἂν ὑβρίσαι μετὰ σοῦ τὸν ὁμό - τεχνον . εἰ δ’ ἕλκοις αὐτὸν εἰς τὸ δικαστήριον καὶ κατηγοροῖς , οὐκ ἀπορήσει λόγων , ἀλλ’ ἔξει καὶ πολλοὺς καὶ δικαίους δεικνύντας , ὡς οὐ καλὸν τὰ τοιαῦτα κωμάζειν , ἀλλ’ ἐξ ἀρχῆς βουλευσάμενον μένειν ἐν τοῖς δόξασιν .
Lemmas: ὁ δέ νῦν μέν ὡς οὗτος , νῦν δέ ὡς ἄλλος ἄγω οὐ οὗτος εἰμί θαυμάζω , ἀλλά ἐκεῖνος ἀτιμάζω . οὗτος οὖν ὁ δεύτερος οὗτος αἰσθάνομαι λέγω πρός σύ μικρός καί μέτριος , ὅτι οὐ ἄν ἑαυτοῦ σύ πρός ὁ τοιοῦτος παρέχω οὐδέ ἄν ὑβρίζω μετά σύ ὁ Όμο - τέχνη . εἰμί δέ ἕλκω αὐτός εἰς ὁ δικαστήριον καί κατηγορέω , οὐ ἀπορέω λόγος , ἀλλά ἔχω καί πολύς καί δίκαιος δείκνυμι , ὡς οὐ καλός ὁ τοιοῦτος κωμάζω , ἀλλά ἐκ ἀρχή βουλεύω μένω ἐν ὁ δοκέω .
libanius.oratio-43 13
ὅτι γὰρ οὐχ ὡς ἐπὶ βελτίω τὸν δεύτερον ἄγουσι , παντί τῳ δῆλον . τούς τε γὰρ τὰ τοιαῦτα | εἰδότας ἦν ἐξ ἀρχῆς ἐρωτᾶν , σφαλέντα δὲ καὶ ἐξηπατημένον εὐθὺς ἔδει ποιεῖν τὸ δεύτερον . νῦν δὲ ἐνιαυτῶν παριόντων καὶ τῶν ὡρῶν τὸν περὶ τοῦ μισθοῦ λόγον εἰς μέσον ἀγουσῶν τότε τὴν ἀχλὺν ἀφαιρεθέντες διορῶσι τό τε βέλτιον καὶ τὸ χεῖρον . καί φασιν ἀπενεχθῆναι τὴν ἀρχὴν τοῦ δέοντος οὐκ ἄλλο τι νομίζοντες εὑρηκέναι κάλλιον , ἀλλ’ ὅπως μετ’ εὐπρεπείας ἀγνωμονοῖεν καὶ δοκῶσιν ἐρᾶν τοῦ τονος . σημεῖον δέ , πολλοὶ πάλιν ἐπὶ τοὺς αὐτοὺς ἐπανῆκον ὡς ἀμείνους ὧν ἀπέστησαν ὡς χειρόνων . καίτοι πῶς ἔνι τὸν αὐτὸν βελτίω τε καὶ φαυλότερον εἶναι ; οὐκ ἔστιν . ἀλλ’ ἔτος , οἶμαι , πάλιν παρὰ τῷ δευτέρῳ διελθὸν καὶ αἰ ὧραι πάλιν καὶ μισθοῦ καιρὸς τὴν δόξαν ἐκίνησαν . 14 . Ἀλλά , νὴ Δία , τῷ θαρρεῖν ἔχειν ἀπὸ τῶν συνθηκῶν δόξομεν νωθροτέρας ποιήσε - σθαι τοῦ λοιποῦ τὰς συνουσίας ὡς οὐκ ὂν ἑτέρωσε μεθορμίσασθαι . ἀλλ’ οὐκ εἰδότων ἡμᾶς ἥ γε τοιαύτη δόξα . καὶ πρός γε εἰς διδαχὴν τῆς ἡμετέρας φιλοπονίας ἱκανὸν τὸ καὶ τὰς ἡμέρας ἐν αἷς ἔξεστιν ἀργεῖν , ἐργάζεσθαι . λέγω δὲ ταύτας ἐν αἷς οἱ τὰς ἀρχὰς ἔχοντες νῦν μὲν εἰς θέατρον , νῦν δ’ εἰς ἱππόδρομον ἀγείρουσι τὸν ὄχλον τιμῶντες αὐτὰς ὥς τι τοῖς βασιλεῦσιν ἐνεγκούσας ἀγαθόν . οἱ Ι μὲν οὖν κήρυκες βοῶσι χωρούντων τε ἐκείνων ἐφ’ ἅπερ ἔφην καὶ πάλιν ἀναστρεφόντων , ἡμεῖς δὲ ἀκούοντές τε καὶ τὸ πρᾶγμα εἰδότες πονοῦμεν ἃ μὴ πονεῖν βου - λομένοις ὑπῆρχεν . οὐ γὰρ ἂν ἀπόστασιν ἐν κοινῇ τοῦτ’ ἐποίει σιωπῇ .
Lemmas: ὅτι γάρ οὐ ὡς ἐπί ἀγαθός ὁ δεύτερος ἄγω , πᾶς τις δῆλος . ὁ τε γάρ ὁ τοιοῦτος | οἶδα εἰμί ἐκ ἀρχή ἐρωτάω , σφάλλω δέ καί ἐξαπατάω εὐθύς δέω ποιέω ὁ δεύτερος . νῦν δέ ἐνιαυτός παρέρχομαι καί ὁ ὥρα ὁ περί ὁ μισθός λόγος εἰς μέσος ἀγάω τότε ὁ ἀχλύς ἀφαιρέω διοράω ὁ τε ἀγαθός καί ὁ χείρων . καί φημί ἀποφέρω ὁ ἀρχή ὁ δέω οὐ ἄλλος τίς νομίζω εὑρίσκω καλός , ἀλλά ὅπως μετά εὐπρέπεια ἀγνωμονέω καί δοκέω ἐράω ὁ τόνος . σημεῖον δέ , πολύς πάλιν ἐπί ὁ αὐτός ἐπανήκω ὡς ἀγαθός ὅς ἀφίστημι ὡς χείρων . καίτοι πῶς ἐν ὁ αὐτός ἀγαθός τε καί φαῦλος ἔρχομαι ; οὐ εἰμί . ἀλλά ἔτος , οἴομαι , πάλιν παρά ὁ δεύτερος διέρχομαι καί ὁ ὥρα πάλιν καί μισθός καιρός ὁ δόξα κινέω . 14 . ἀλλά , νή Ζεύς , ὁ θαρσέω ἔχω ἀπό ὁ συνθήκη δοκέω νωθρός ποιέω - ἕπομαι ὁ λοιπός ὁ συνουσία ὡς οὐ εἰμί ἑτέρωσε μεθορμίζω . ἀλλά οὐ οἶδα ἐγώ ὁ γε τοιοῦτος δόξα . καί πρός γε εἰς διδαχή ὁ ἡμέτερος φιλοπονία ἱκανός ὁ καί ὁ ἡμέρα ἐν ὅς ἔξεστι ἀργέω , ἐργάζομαι . λέγω δέ αὐτός ἐν ὅς ὁ ὁ ἀρχή ἔχω νῦν μέν εἰς θέατρον , νῦν δέ εἰς ἱππόδρομος ἀγείρω ὁ ὄχλος τιμάω αὐτός ὅς τίς ὁ βασιλεύς φέρω ἀγαθός . ὁ Ι μέν οὖν κῆρυξ βοῦς χωρέω τε ἐκεῖνος ἐπί ὅς φημί καί πάλιν ἀναστρέφω , ἐγώ δέ ἀκούω τε καί ὁ πρᾶγμα οἶδα πονέω ὅς μή πονέω βοῦς - λομενω ὑπάρχω . οὐ γάρ ἄν ἀπόστασις ἐν κοινός οὗτος ποιέω σιωπή .
libanius.oratio-43 15
ἔτι τοίνυν τὸ προσθήκης ἐπιθυμεῖν παράκλησιν ἂν ἔχοι πρὸς τὸ πονεῖν ἑκά - στου βουλομένου χρηστόν τι περὶ αὑτοῦ λέγεσθαι διὰ τὴν ἀπὸ τῶν παραδειγμάτων γενησομένην ὠφέλειαν . οἱ γὰρ ἐπαινούμενοι μαθηταὶ καὶ τοῖς οὔπω πεφοι - τηκόσιν ὁδός .
Lemmas: ἔτι τοίνυν ὁ προσθήκη ἐπιθυμέω παράκλησις ἄν ἔχω πρός ὁ πονέω ἑκα - ἕκαστος βούλομαι χρηστός τίς περί αὐτός λέγω διά ὁ ἀπό ὁ παράδειγμα γίγνομαι ὠφέλεια . ὁ γάρ ἐπαινέω μαθητής καί ὁ οὔπω φω - τήκω οὐδός .
libanius.oratio-43 16
πρὸς δὲ τούτοις ἐξετάζεσθαι μὲν ἄξιον ὑπὸ τῶν πατέρων Ι τοὺς υἱεῖς τῶν μὲν παρ - ὄντων , τῶν δὲ ἀπόντων , ἢ κρίνειν αὐτῶν δυναμένων ἢ τοῖς κρίνειν ἐπισταμένοις χρωμένων , ὁρωμένης δέ τινος ἐν τοῖς νέοις τῶν ἐφεστώτων ῥᾳθυμίας ἐξέστω μέμφεσθαι , κατηγορεῖν , ἐγκαλεῖν , αἰτιᾶσθαι , καὶ καθι - ζέτω μέν , εἰ βούλοιτο , δικαστὰς ὁπόσους ἂν ἐθέλῃ , τῶν ἔξωθέν τινας τοῖς διδάσκουσιν ἀναμιγνύς , γρα - φέσθω δὲ τὸν ἠμεληκότα παραστησάμενος τὸν νέον . κἂν μὲν ἀρκῇ ποιῆσαι προθυμότερον τὸν ἐξεληλεγμένον , πρᾷός τις καὶ μέτριος νομισθεὶς ἀπερχέσθω , νικῶντος δὲ μεθιστάναι τὸν νέον ψήφῳ τῶν δικαζόντων τοῦτο ποιήσας μένειν ἐάτω τὰ συγκείμενα . καὶ προσγεγράφθω δέ , ὦ φίλοι , τό · εἰ δέ τις ἁλοίη περί τινα τῶν νέων ἀργότερος γεγονώς , τοῦτον μηδὲν ἀδι - κεῖσθαι νομίζειν , ἢν τῷ νέῳ τις βοηθεῖν οἴηται δεῖν . 17 . Τοῖς μὲν οὖν γονεῦσιν ἀποχρήσειν ταῦτα ὑπολαμβάνω , ἴσως δέ τις ὑμῶν ἐν ἐλπίσιν ὢν ἕξειν τινὰς δι’ ἀποστάσεων νέους δυσχεραίνει τὴν περὶ τῶν συνθηκῶν παραίνεσιν . δεῖ δὲ τοῦτον μὴ μόνον ὃ λήψεται σκοπεῖν , ἀλλ’ ὡς καὶ αὐτὸς ἴσως ἄν τινας τὸν αὐτὸν ἀφαιρεθείη τρόπον . πέφυκε δὲ ἄνθρωπος οὐχ οὕτως εὐφραίνεσθαι κερδαίνων , ὡς ἀλγεῖν ζημιού - μενος . πότερον οὖν κρεῖττον μήτ’ ἐκείνην ἥδεσθαι τὴν ἡδονὴν μήτε ταύτην λυπεῖσθαι τὴν λύπην ἢ ζῆν ἐν ἀμφοτέροις , ἐλπίδι τε τοιαύτῃ καὶ φόβῳ , καὶ χειμα - ζόμενον τὴν ψυχὴν νύκτα τε καὶ ἡμέραν διάγειν τοῦ μὲν ἐρῶντα , πρὸς δὲ ἐκεῖνο τρέμοντα ;
Lemmas: πρός δέ οὗτος ἐξετάζω μέν ἄξιος ὑπό ὁ πατήρ Ι ὁ υἱός ὁ μέν παρά - εἰμί , ὁ δέ ἄπειμι , ἢ κρίνω αὐτός δύναμαι ἢ ὁ κρίνω ἐφίστημι χράω , ὁράω δέ τις ἐν ὁ νέος ὁ ἐφίστημι ῥᾳθυμία ἔξεστι μέμφομαι , κατηγορέω , ἐγκαλέω , αἰτιάομαι , καί καθι - ζέω μέν , εἰμί βούλομαι , δικαστής ὁπόσος ἄν ἐθέλω , ὁ ἔξωθεν τις ὁ διδάσκω ἀναμείγνυμι , γράω - φημί δέ ὁ ἀμελέω παρίστημι ὁ νέος . κἀν μέν ἀρκέω ποιέω πρόθυμος ὁ ἐξελέγχω , πρᾶος τις καί μέτριος νομίζω ἀπέρχομαι , νικάω δέ μεθίστημι ὁ νέος ψῆφος ὁ δικάζω οὗτος ποιέω μένω ἐάω ὁ συγκείμενος . καί προσγράφω δέ , ὦ φίλος , ὁ · εἰμί δέ τις ἁλίσκομαι περί τις ὁ νέος ἀργός γίγνομαι , οὗτος μηδείς ἀς - κεῖμαι νομίζω , εἄν ὁ νέος τις βοηθέω οἴομαι δεῖ . 17 . ὁ μέν οὖν γονεύς ἀποχράω οὗτος ὑπολαμβάνω , ἴσως δέ τις σύ ἐν ἐλπίς εἰμί ἔχω τις διά ἀπόστασις νέος δυσχεραίνω ὁ περί ὁ συνθήκη παραίνεσις . δέω δέ οὗτος μή μόνος ὁ λαμβάνω σκοπέω , ἀλλά ὡς καί αὐτός ἴσως ἄν τις ὁ αὐτός ἀφαιρέω τρόπος . φύω δέ ἄνθρωπος οὐ οὕτως εὐφραίνω κερδαίνω , ὡς ἀλγέω ζημιόω - μένος . πότερος οὖν ἀγαθός μήτε ἐκεῖνος ἥδομαι ὁ ἡδονή μήτε οὗτος λυπέω ὁ λύπη ἢ ζάω ἐν ἀμφότερος , ἐλπίς τε τοιοῦτος καί φόβος , καί χεῖμα - ζόω ὁ ψυχή νύξ τε καί ἡμέρα διάγω ὁ μέν ἐράω , πρός δέ ἐκεῖνος τρέμω ;