ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-42 1
ὑβρισθέντι φίλῳ καὶ κωλυθέντι τυχεῖν ὧν εἰκότως ἂν ἐτετυχήκει πρὸ πολλῶν τῶν μετεχόντων , ἥκω βοηθήσων , ὦ βασιλεῦ , τό τε τῆς φιλίας δίκαιον αἰδούμενος καὶ ἅμα μὴ σύ μου τῆς σιωπῆς καταγνῷς φοβούμενος . ἐλογίζου γὰρ ἄν , τίς ἂν εἴην πρὸς τοὺς ἄλλους ἐγὼ τὸν τρόπον ὁ περὶ τὸν τοιοῦτον ὀλιγωρίᾳ κεχρημένος .
Lemmas: ὑβρίζω φίλος καί κωλύω τυγχάνω ὅς ἔοικα ἄν τυγχάνω πρό πολύς ὁ μετέχω , ἥκω βοηθέω , ὦ βασιλεύς , ὁ τε ὁ φίλιος δίκαιος αἰδέομαι καί ἅμα μή σῦς ἐγώ ὁ σιωπή καταγιγνώσκω φοβέω . λογίζομαι γάρ ἄν , τίς ἄν εἰμί πρός ὁ ἄλλος ἐγώ ὁ τρόπος ὁ περί ὁ τοιοῦτος ὀλιγωρία χράω .
libanius.oratio-42 2
ὡς μὲν οὖν οὐκ ἴσον εἷς ἀνὴρ ἐν τῷ συνεῖναι νέοις εἰς γῆρας | ἥκων καὶ συνέδριον ἀγανακτοῦν εἰ μὴ δόξει βέλτιον εἶναι τοῦ ματος , αὐτός τε ἐπίσταμαι καὶ τῶν ἄλλων οὐδεὶς ἀγνοεῖ · ἀλλ’ εἰ μὲν ἄλλος βασιλεὺς ἔμελλε τῶν τε λόγων ἀκού - σεσθαι καὶ τὸ δίκαιον ἐξετάσειν , ἔδεισα ἂν μὴ τοῦ τῆς βουλῆς ὀνόματος ὁ τὰ δικαιότερα λέγων ἀπολειφθῶ καὶ τὸ πλέον γένηται τοῦ πλείονος · ἐπεὶ δὲ ὁ τὴν τῶν θεῶν εὔνοιαν κτησάμενος τῇ περὶ τὴν ἀλήθειαν τιμῇ καὶ τῷ τὰ μὲν ἄλλα ἀφαιρεῖν ἐν ταῖς δίκαις , εἰς ἒν δὲ τοῦτο μόνον ὁρᾶν , διαγνώσεται τήμερον , πολλὰς ἐλπίδας ἔχω τὸν αὐτὸν καὶ νῦν ἔσεσθαι τὸν δικαστὴν κἂν λάβῃ τὸ συνέδριον ἠδικηκός , οὐκ ὀκνήσειν αὐτὸ τοῦτο εἰπεῖν , ὡς ἠδίκηκε . 3 . Μικρὸν δὲ ἄνωθεν , ἵν’ εἰδῇς , ὡς εὐλόγως τε ἐγὼ φίλον τὸν Θαλάσσιον ἐποιησάμην τούτοις τε οὐδεμίαν ἐπιεικῆ πρόφασιν ἔχει τὸ πεπραγμένον . | Ἐμὲ λόγων ἔσχεν ἐξ ἀρχῆς ἔρως , ὦ βασιλεῦ , διατρίψας δὲ ἐν τῷ φοιτᾶν οὐκ ὀλίγον χρόνον ἀγόμενος ὑπ’ ἀνδρῶν εὐδοκίμων ἐπὶ τὸ τῶν ὄντων μοι μετα - διδόναι πείθομαι καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀμελήσας , ὡς κα τῶν πατρῴων ἐκπεσεῖν , δόξας τε ποιεῖν λόγους οὐ φαύλους εἰχόμην δεινῶς τοῦ πράγματος ἔχων λακα τῶν δεικνυμένων ἡμῖν Μάξιμον . τελευτήσαντος δὲ ἐκείνου καὶ τῶν λόγων ζητούντων τὸν ἀντ’ ἐκείνου δίδωσιν ἡ Τύχη τὸν ἠδικημένον ὑπὸ τοῦ συνεδρίου τουτονὶ Θαλάσσιον πολὺ βελτίω τοῖς ὅλοις ἐκείνου τοῦ προτέρου φροντίδι τε τῇ περὶ τὴν φυλακὴν φίλτρῳ τε τῷ περὶ τοὺς λόγους εὐνοίᾳ τε τῇ πρὸς ἐμὲ καὶ προσ - ἐτι γε σωφροσύνῃ καὶ γαστρὸς καὶ αἰδοίων .
Lemmas: ὡς μέν οὖν οὐ ἴσος εἷς ἀνήρ ἐν ὁ σύνειμι νέος εἰς γῆρας | ἥκω καί συνέδριον ἀγανακτέω εἰμί μή δοκέω ἀγαθός ἔρχομαι ὁ μα , αὐτός τε ἐπίσταμαι καί ὁ ἄλλος οὐδείς ἀγνοέω · ἀλλά εἰμί μέν ἄλλος βασιλεύς μέλλω ὁ τε λόγος ἀκέω - ἕπομαι καί ὁ δίκαιος ἐξετάζω , δείδω ἄν μή ὁ ὁ βουλή ὄνομα ὁ ὁ δίκαιος λέγω ἀπολείπω καί ὁ πλείων γίγνομαι ὁ πολύς · ἐπεί δέ ὁ ὁ ὁ θεός εὔνοια κτάομαι ὁ περί ὁ ἀλήθεια τιμή καί ὁ ὁ μέν ἄλλος ἀφαιρέω ἐν ὁ δίκη , εἰς εἷς δέ οὗτος μόνος ὁράω , διαγιγνώσκω σήμερον , πολύς ἐλπίς ἔχω ὁ αὐτός καί νῦν εἰμί ὁ δικαστής κἀν λαμβάνω ὁ συνέδριον ἀδικέω , οὐ ὀκνέω αὐτός οὗτος λέγω , ὡς ἀδικέω . 3 . μικρός δέ ἄνωθεν , ἵνα οἶδα , ὡς εὔλογος τε ἐγώ φίλος ὁ Θαλάσσιος ποιέω οὗτος τε οὐδείς ἐπιεικής πρόφασις ἔχω ὁ πράσσω . | ἐγώ λόγος ἔχω ἐκ ἀρχή ἔρως , ὦ βασιλεύς , διατρίβω δέ ἐν ὁ φοιτάω οὐ ὀλίγος χρόνος ἄγω ὑπό ἀνήρ εὐδόκιμος ἐπί ὁ ὁ εἰμί ἐγώ μετά - δίδωμι πείθω καί ὁ ἄλλος ἅπας ἀμελέω , ὡς ἄν ὁ πατρῷος ἐκπίπτω , δοκέω τε ποιέω λόγος οὐ φαῦλος ἔχω δεινός ὁ πρᾶγμα ἔχω λάκα ὁ δείκνυμι ἐγώ Μάξιμος . τελευτάω δέ ἐκεῖνος καί ὁ λόγος ζητέω ὁ ἀντί ἐκεῖνος δίδωμι ὁ Τύχη ὁ ἀδικέω ὑπό ὁ συνέδριον οὗτος Θαλάσσιος πολύς ἀγαθός ὁ ὅλος ἐκεῖνος ὁ πρότερος φροντίς τε ὁ περί ὁ φυλακή φίλτρον τε ὁ περί ὁ λόγος εὔνοια τε ὁ πρός ἐγώ καί προς - ἔτι γε σωφροσύνη καί γαστήρ καί αἰδοῖος .
libanius.oratio-42 4
μισθὸς δὲ αὐτῷ τούτων τὸ ζῆν ἐν τούτοις καὶ πᾶσαν ἡμῖν ἐπίστασθαι τὴν πόλιν , ὡς ἐπὶ τούτων διατρίβοι · τοῦ δέ γε διὰ χρημάτων | οὔτε δεῖται οὔτ’ ἐπιθυμεῖ γῆς τινος ἀποχρώσης αὐτῷ . πολλοὺς δέ γε πλούτου μέγεθος οὐδὲν ἵστησι , τῷ δὲ καὶ ἀνάλωμα γίνεται πολὺ περὶ τούσδε τοὺς λόγους πολλάκις ταὐτὰ κτωμένῳ . τὰ δὲ τοῦτο ποιοῦντα πολλά .
Lemmas: μισθός δέ αὐτός οὗτος ὁ ζάω ἐν οὗτος καί πᾶς ἐγώ ἐπίσταμαι ὁ πόλις , ὡς ἐπί οὗτος διατρίβω · ὁ δέ γε διά χρῆμα | οὔτε δέω οὔτε ἐπιθυμέω γῆ τις ἀποχράω αὐτός . πολύς δέ γε πλοῦτος μέγεθος οὐδείς ἵστημι , ὁ δέ καί ἀνάλωμα γίγνομαι πολύς περί ὅδε ὁ λόγος πολλάκις αὐτός κτάομαι . ὁ δέ οὗτος ποιέω πολύς .
libanius.oratio-42 5
ἀλλ’ , ὅπερ ἔφην , δῶρον ὤν μοι τῆς Τύχης Θαλάσσιος καὶ τὸν ἀπὸ τῆς Μαξίμου τελευτῆς λύσας φόβον τοὺς φθονοῦντας τοῖς τῶν πέλας ἀγαθοῖς ἐφ’ ἑαυτὸν ἐκίνει διὰ τὸ πειρᾶσθαι δυσκολιῶν ἀπαλλάττειν μοι τὸν βίον . καὶ παρα - καλοῦντες ἀλλήλους ἐφλυάρουν καὶ πρὸς τοὺς εὐχερε - στέρους τῶν ἀρχόντων ἔλεγον κακώς δῆλοί τε ἦσαν , εἰ δυνηθεῖεν , καὶ ποιήσοντες , ἑκάτερον ἀδίκως .
Lemmas: ἀλλά , ὅς φημί , δῶρον εἰμί ἐγώ ὁ Τύχη Θαλάσσιος καί ὁ ἀπό ὁ Μάξιμος τελευτή λύω φόβος ὁ φθονέω ὁ ὁ πέλας ἀγαθός ἐπί ἑαυτοῦ κινέω διά ὁ πειράω δυσκολία ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ βίος . καί παρά - καλέω ἀλλήλων φλυαρέω καί πρός ὁ εὐχερής - στέρος ὁ ἄρχων λέγω κακώς δῆλος τε ἥδω , εἰμί δύναμαι , καί ποιέω , ἑκάτερος ἄδικος .
libanius.oratio-42 6
ἐνταῦθα δὴ παραινεῖ τις τῶν δοκούντων νοῦν ἔχειν ἕνα αὐτὸν γενέσθαι τοῦ συνεδρίου καὶ ταύτῃ τοὺς | συκο - φάντας ἀσθενεστέρους καταστῆσαι . γραφὴν μὲν γὰρ δικαίαν οὐκ ἐφοβούμεθα , τὸ δ’ ὑπάρχειν τισὶ ῥᾳδίως ἐπηρεάζειν οἷς ἐκεῖνο οὐκ ἔνι . χρῆται δὴ τῷ περὶ ταῦτα νόμῳ Θαλάσσιος , καθ’ ὃν γράμματα τῆς σῆς δεξιᾶς λαβὼν ταῦτ’ εἰς τὴν βουλὴν εἰσέπεμψε τῶν παρ᾿ ἐκείνης τευξόμενα . ἀναπηδήσας οὖν εὐθὺς Ὀπτάτος , ὦ γῆ καὶ ἥλιε , μετὰ τοῦ τὴν χεῖρα πρὸς τὸν οὐρανὸν αἴρειν ἐβόα , Θαλάσσιος τῆς ἡμετέρας βουλῆς ; 7 . Καὶ τί δεινόν , ὦ ὀπτᾶτε ; ἐλευθέρα μὲν αὐτῷ μήτηρ , ἐλεύθερος δὲ ὁ πατήρ , τροφὴ δὲ ἐν πλούτῳ μὲν οὔ , ἐν τάξει δέ . νῦν δὲ δὴ καὶ οὐσία τῶν θεῶν βουλομένων , ἣν οὔτε ἐν κύβοις οὔτε ἐν πότοις οὔτε ἐν λαγνείᾳ πεποίηκεν ἐλάττω , ἀλλ’ εὖ ποιῶν τοὺς δεο - μένους τῶν φίλων καὶ τοὺς πονοῦντας αὐτῷ περὶ τὰ παρὰ τῆς γῆς ἀνέχων διατετέλεκεν εἶναί τε νομίζων θεοὺς καὶ τἀν τῇ γῇ καθορᾶν , ὡς εἰκὸς τὸν ταῦτα πεπεισμένον , διάγει . γάμῳ τε ἐρρῶσθαι φράσας καὶ πᾶσιν ἀφροδισίοις παῖδα μὲν | ἔχειν ἐν ἐμοὶ νο - μίζει τῷ γέροντι , τῶν δ’ ἐν ταῖς ἄλλαις μίξεσιν ἡδο - νῶν ἥδιον τὸ μὴ τούτοις ἥδεσθαι .
Lemmas: ἐνταῦθα δή παραινέω τις ὁ δοκέω νόος ἔχω εἷς αὐτός γίγνομαι ὁ συνέδριον καί οὗτος ὁ | σύκο - φημί ἀσθενής καθίστημι . γραφή μέν γάρ δίκαιος οὐ φοβέω , ὁ δέ ὑπάρχω τις ῥᾴδιος ἐπηρεάζω ὅς ἐκεῖνος οὐ ἔνειμι . χράω δή ὁ περί οὗτος νόμος Θαλάσσιος , κατά ὅς γράμμα ὁ σός δεξιός λαμβάνω αὐτός εἰς ὁ βουλή εἰσπέμπω ὁ παρά ἐκεῖνος τυγχάνω . ἀναπηδάω οὖν εὐθύς Ὀπτᾶτος , ὦ γῆ καί ἥλιος , μετά ὁ ὁ χείρ πρός ὁ οὐρανός ἀείρω βοάω , Θαλάσσιος ὁ ἡμέτερος βουλή ; 7 . καί τίς δεινός , ὦ ὀπτάω ; ἐλεύθερος μέν αὐτός μήτηρ , ἐλεύθερος δέ ὁ πατήρ , τροφή δέ ἐν πλοῦτος μέν οὐ , ἐν τάξις δέ . νῦν δέ δή καί οὐσία ὁ θεός βούλομαι , ὅς οὔτε ἐν κύβος οὔτε ἐν πότος οὔτε ἐν λαγνεία ποιέω μικρός , ἀλλά εὖ ποιέω ὁ δήω - μένος ὁ φίλος καί ὁ πονέω αὐτός περί ὁ παρά ὁ γῆ ἀνέχω διατελέω εἰμί τε νομίζω θεός καί ἐν ὁ γῆ καθοράω , ὡς ἔοικα ὁ οὗτος πείθω , διάγω . γάμος τε ῥώννυμι φράζω καί πᾶς ἀφροδίσιος παῖς μέν | ἔχω ἐν ἐγώ νο - μίζει ὁ γέρων , ὁ δέ ἐν ὁ ἄλλος μίξις ἡδο - νόος ἡδύς ὁ μή οὗτος ἥδομαι .
libanius.oratio-42 8
ἵπποι δὲ καὶ ἅρματα καὶ σκηνὴ καὶ ἡνίοχοι καὶ πάντα ταῦτα ἀπέρ - ριπται , καὶ λοιδορεῖ μὲν οὐδένα τῶν τούτοις των , αὑτῷ δὲ ἕτερα προσήκειν ἡγεῖται . μαχόμενον δὲ οὐδεὶς αὐτὸν πώποτε εἶδεν ὑπὲρ ἀργυρίου καὶ χρυσίου οὐδ’ ἄγχοντα τραπεζίτας οὐδὲ θηρῶντα φεύγοντας οὐδὲ τοὺς ὑπ’ ἐκείνοις παῖδας οὐδὲ ἀδικοῦντας παίοντα .
Lemmas: ἵππος δέ καί ἅρμα καί σκηνή καί ἡνίοχος καί πᾶς οὗτος Απέρ - ῥιπτός , καί λοιδορέω μέν οὐδείς ὁ οὗτος ὁ , ἑαυτοῦ δέ ἕτερος προσήκω ἡγέομαι . μάχομαι δέ οὐδείς αὐτός πώποτε ὁράω ὑπέρ Ἀργύριος καί χρυσίον οὐδέ ἄγχω τραπεζίτης οὐδέ θηράω φεύγω οὐδέ ὁ ὑπό ἐκεῖνος παῖς οὐδέ ἀδικέω παίω .
libanius.oratio-42 9
αἰδοῦς δὲ ὅτι πλείστης ἠξίωται μὲν ὑπὸ τῶν παι - δευομένων νέων , ἠξίωται δὲ ὑπὸ τῶν ἐν τοῖς δικαστη - ρίοις τῷ ῥητορεύειν χρωμένων . ἔστι δὲ αἰδέσιμος μὲν τῇ ἡμετέρᾳ βουλῇ , τοιοῦτος δὲ <καὶ> τοῖς δι’ ἃς ἦρξαν ἀρχὰς ἀξιοῦσι τιμᾶσθαι . καὶ οὐδεὶς οὕτω τῶν πατέρων τὸν ἄνδρα ἠγνόηκεν , ὡς μὴ τοὺς παῖδας τοὺς αὑτοῦ Θαλασσίου μᾶλλον ἢ τοῦ γεγεννηκότος εὔξασθαι γενέ - σθαι μαθητάς . ἀλλὰ μὴν ὅτι μὲν φιλόσοφος κέκληται , γνοίης ἂν ῥᾳδίως , <ὦ> βασιλεῦ , διὰ ποίων δὲ πραγ - μάτων κτήσαιτ’ ἄν τις τὴν προσηγορίαν , οὐκ ἀγνοεῖς . 10 . Τοῦτον οὖν οὐκ εισιόντα ἑκόντα χρῆν ἀπε - λαύνειν , ἀλλὰ καὶ μὴ βουλόμενον εἰσάγειν οἴεσθαί τε διδόναι τι μᾶλλον αὐτὸν ἢ | λαμβάνειν καὶ κοσμεῖν μᾶλλον ἢ κοσμεῖσθαι καὶ μείζους ποιεῖν ἢ γίγνεσθαι . ἐνθυμοῦ γάρ , οἷον ἂν ἦν , ὦ βασιλεῦ , τὸ συνέδριον , οὐκ εἰς χρημάτων λέγω λόγον , ἀλλ’ εἰς τρόπων , εἰ τούτῳ πάντες ἐῴκεσαν . ἴσμεν δὲ καὶ τὴν Σπάρτην θαυμαζομένην ὑπὸ τῶν ἐν πλούτῳ πόλεων αὐτὴν δη - μοσίᾳ πενομένην πειθομένην τῷ θεῷ . εἶναι μὲν οὖν τοὺς ἐν τῇ βουλῇ Θαλασσίου πάντας εὐπορωτέρους ὁμολογῶ , εἶναι δέ τινα τοῦδε δικαιότερον οὔ φημι . 11 . Τὸν δὴ τοιοῦτον Ὀπτάτος ἀπεώθει , τίς ὢν αὐτός ; τίνος ἀμείνων ; τίνος οὐ χείρων ; τί καλὸν ἔχων εἰπεῖν ὑπὲρ αὑτοῦ ; ὅς ἡνίκα μὲν ἐμάνθανε γράμματα , μίσει τῷ τούτων ἀποδρὰς εἴς τινα καταφυγὼν αἱμασιὰν ἔκειτο καὶ οὐκ ἐζητεῖτο τοῖς θεοῖς τῶν γονέων εἰδότων χάριν τοῖς αὐτὸν ἐκβαλοῦσιν . ἡ τροφὸς δὲ ἐθρήνει μέν , ἐθρήνει δὲ τὸ μὴ θρηνεῖσθαι παρὰ τοῖν τοκέοιν τὸν υἱόν . οἱ καὶ τὸν γεωργὸν τὸν περιτυχόντα τε καὶ ἀνελόμενον καὶ κομίσαντα κεναῖς ταῖς χερσὶν ἀπέπεμψαν ἔργον ἐχθρὸν ἑαυτοῖς πεποιηκέναι νομίζοντες συμφορὰν ἐξελθοῦσαν αὖθις εἰσαγαγόντα .
Lemmas: αἰδώς δέ ὅτι πλεῖστος ἀξιόω μέν ὑπό ὁ παῖς - δεύω νέος , ἀξιόω δέ ὑπό ὁ ἐν ὁ δικαστής - Ῥίον ὁ ῥητορεύω χράω . εἰμί δέ αἰδέσιμος μέν ὁ ἡμέτερος βουλή , τοιοῦτος δέ <καὶ> ὁ διά ὅς ἄρχω ἀρχή ἀξιόω τιμάω . καί οὐδείς οὕτως ὁ πατήρ ὁ ἀνήρ ἀγνοέω , ὡς μή ὁ παῖς ὁ αὐτός Θαλάσσιος μᾶλλον ἢ ὁ γεννάω εὔχομαι γενή - ἕπομαι μαθητής . ἀλλά μήν ὅτι μέν φιλόσοφος καλέω , γιγνώσκω ἄν ῥᾴδιος , οὖ βασιλεύς , διά ποῖος δέ πρα - ματάω κτάομαι ἄν τις ὁ προσηγορία , οὐ ἀγνοέω . 10 . Τοῦτος οὖν οὐ εἰσέρχομαι ἑκών χρή θέραψ - λαυνεος , ἀλλά καί μή βούλομαι εἰσάγω οἴομαι τε δίδωμι τίς μᾶλλον αὐτός ἢ | λαμβάνω καί κοσμέω μᾶλλον ἢ κοσμέω καί μέγας ποιέω ἢ γίγνομαι . ἐνθυμέομαι γάρ , οἷος ἄν εἰμί , ὦ βασιλεύς , ὁ συνέδριον , οὐ εἰς χρῆμα λέγω λόγος , ἀλλά εἰς τρόπος , εἰμί οὗτος πᾶς ἔοικα . οἶδα δέ καί ὁ Σπάρτη θαυμάζω ὑπό ὁ ἐν πλοῦτος πόλις αὐτός δή - Μόσια πένομαι πείθω ὁ θεός . ἔρχομαι μέν οὖν ὁ ἐν ὁ βουλή Θαλάσσιος πᾶς εὔπορος ὁμολογέω , ἔρχομαι δέ τις ὅδε δίκαιος οὐ φημί . 11 . Τώς δή τοιοῦτος Ὀπτᾶτος ἀπωθέω , τίς εἰμί αὐτός ; τίς ἀγαθός ; τίς οὐ χείρων ; τίς καλός ἔχω λέγω ὑπέρ αὐτός ; ὅς ἡνίκα μέν μανθάνω γράμμα , μῖσος ὁ οὗτος ἀποδιδράσκω εἰς τις καταφεύγω αἱμασιά κεῖμαι καί οὐ ζητέω ὁ θεός ὁ γονεύς οἶδα χάρις ὁ αὐτός ἐκβάλλω . ὁ τροφός δέ θρηνέω μέν , θρηνέω δέ ὁ μή θρηνέω παρά ὁ τοκεύς ὁ υἱός . ὁ καί ὁ γεωργός ὁ περιτυγχάνω τε καί ἀναιρέω καί κομίζω κενός ὁ χείρ ἀποπέμπω ἔργον ἐχθρός ἑαυτοῦ ποιέω νομίζω συμφορά ἐξέρχομαι αὖθις εἰσάγω .
libanius.oratio-42 12
ὁ δ’ ὁρῶν ἀδελφὸν πρεσβύτερον ἀγαπώμενον διὰ τὴν περὶ πάντα τὰ προσ - ἥκοντα προθυμίαν καὶ θεραπευομένους εὐχαῖς ὑπὲρ αὐτοῦ τοὺς θεοὺς παῖς ἔτ’ ὢν ἐτόλμησε μάγοις δια - λεχθῆναι καὶ τἀδελφοῦ τὸν θάνατον αἰτῆσαι παρ’ | αὐτοῦ τοῦ θανάτου τὸν μισθὸν αὐτοῖς ἥξειν λέγων καὶ τὸ μὴ δύνασθαι δοῦναι τῷ φάσκειν δώσειν ἐπαν - ὀρθῶν . ἁλοὺς δὲ τοιαῦτα ἐπιβουλεύων τὸν ἐπιβου - λευθέντα βοηθὸν λαβὼν τῇ φύσει ταύτην ἐκείνου δόντος τὴν χάριν ἀφείθη . καὶ μικρὸν ὕστερον , οἷα τὰ τῆς τύχης , ἀπῆλθον ὅ τε σώσας τὸν ἀποκτεῖναι βουλη - θέντα καὶ οἱ γονεῖς .
Lemmas: ὁ δέ ὁράω ἀδελφός πρέσβυς ἀγαπάω διά ὁ περί πᾶς ὁ προς - ἥκω προθυμία καί θεραπεύω εὐχή ὑπέρ αὐτός ὁ θεός παῖς ἔτι εἰμί τολμάω μάγος δα - λέγω καί ἀδελφός ὁ θάνατος αἰτέω παρά | αὐτός ὁ θάνατος ὁ μισθός αὐτός ἥκω λέγω καί ὁ μή δύναμαι δίδωμι ὁ φάσκω δίδωμι ἐπήν - ὀρθόω . ἁλίσκομαι δέ τοιοῦτος ἐπιβουλεύω ὁ επιβους - λεύω βοηθός λαμβάνω ὁ φύσις οὗτος ἐκεῖνος δίδωμι ὁ χάρις ἀφίημι . καί μικρός ὕστερον , οἷος ὁ ὁ τύχη , ἀπέρχομαι ὁ τε σῴζω ὁ ἀποκτείνω βούλομαι - τίθημι καί ὁ γονεύς .
libanius.oratio-42 13
θάψας δὲ οὗτος ἀδακρυτὶ τοὺς γονεῖς καὶ γενόμενος τῆς οὐσίας κύριος καὶ παι - δείαν φυγὼν καὶ πονηροτάτοις συζῶν κἀντεῦθεν κτη - σάμενος τὸ μηδὲν αἰσχύνεσθαι προσπίπτων ἀνθρώποις πρεσβυτέροις καὶ μεμαθηκόσιν ἐρυθριᾶν καὶ νομίζουσιν αἰσχρὸν τὰς πρὸς τοῦτον μάχας τὸν οὐδέν , οὐκ ἔργον ἐξ ἀγορᾶς , οὐ ῥῆμα ἀπαίδευτον , οὐ τὴν ἐν τοῖς λοις ἀσχημοσύνην ὀκνοῦντα , βορβοροτάραξιν ἀτεχνῶς , ταῦτα τοίνυν ἐφόδια λαβὼν εἰς ἀναίδειαν τοὺς πολλοὺς καταστρεψάμενος δι’ ὕβρεων γίγνεται φοβερός . καὶ δέον αὐτὸν ἐξωσθῆναι πάλαι τοῖς αὑτοῦ βελτίοσι κλείει τὰς θύρας γαυριῶν τῷ δύνασθαι δέον τῷ οὕτω καταδύεσθαι . 14 . Πολλοῦ γὰρ ἄξιος ἐγένετο , τοῖς Αἰγυπτίοις . καὶ τοὺς τῆς ἀρχῆς | μῆνας ἐκείνης προσκυνοῦσι . κατορύττουσι μὲν οὖν τῷ λόγῳ καὶ ἀνορύττουσι κἀν ταῖς ἀποφράσι τῆς ἀρχῆς τὸν χρόνον ἔχουσι · τοσούτων κακῶν πέλαγος ἐπισχεῖν τὴν Αἴγυπτον τῶν μὲν ἀδίκων ἰσχυόντων , τῶν δ’ ἀδι - κουμένων προδιδομένων , τῆς δ’ ἀγορᾶς ἀπηνθηκυίας , τοῦ δήμου δὲ ἠμελημένου , λόγων δὲ πεφευγότων .
Lemmas: θάπτω δέ οὗτος ἀδακρυτί ὁ γονεύς καί γίγνομαι ὁ οὐσία κύριος καί παῖς - δεία φεύγω καί πονηρός συζάω ἐντεῦθεν κτείνω - σάω ὁ μηδείς αἰσχύνω προσπίπτω ἄνθρωπος πρέσβυς καί μανθάνω ἐρυθριάω καί νομίζω αἰσχρός ὁ πρός οὗτος μάχη ὁ οὐδείς , οὐ ἔργον ἐκ ἀγορά , οὐ ῥῆμα ἀπαίδευτος , οὐ ὁ ἐν ὁ Λόϊς ἀσχημοσύνη ὀκνέω , βορβοροτάραξις ἄτεχνος , οὗτος τοίνυν ἐφόδιον λαμβάνω εἰς ἀναίδεια ὁ πολύς καταστρέφω διά ὕβρις γίγνομαι φοβερός . καί δέω αὐτός ἐξωθέω πάλαι ὁ αὐτός ἀγαθός κλέω ὁ θύρα γαυριάω ὁ δύναμαι δέω ὁ οὕτως καταδύω . 14 . Πολύς γάρ ἄξιος γίνομαι , ὁ Αἰγύπτιος . καί ὁ ὁ ἀρχή | μήν ἐκεῖνος προσκυνέω . κατορύσσω μέν οὖν ὁ λόγος καί ἀνορύσσω ἐν ὁ ἀποφράς ὁ ἀρχή ὁ χρόνος ἔχω · τοσοῦτος κακός πέλαγος ἐπέχω ὁ Αἴγυπτος ὁ μέν ἄδικος ἰσχύω , ὁ δέ ἀς - κουμένος προδίδωμι , ὁ δέ ἀγορά ἀπανθέω , ὁ δῆμος δέ ἀμελέω , λόγος δέ φεύγω .
libanius.oratio-42 15
πῶς δ’ οὐκ ἔμελλον μετὰ Πτολεμαῖον τοιαῦτα ἠδικημένον ; ὃν ἀποσπάσας ἐξ αὐτῶν τῶν ἀγαλμάτων ὑφ’ ὧν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἔζη δι’ εὐχῶν καὶ σπονδῶν καὶ θυσιῶν καὶ βιβλίων πορευόμενος ἦν τε ἤδη γηραιὸς ταῦτα αὐτῷ τὰ καλὰ τοῦ χρόνου συνειδότος , ἀλλ’ ὅμως τοῦτον ἥρπασεν ἐξ ἱερῶν , ἐπὶ δικαστήριον μετέθηκεν , ἀνεκρέμασε , χερσὶ βαρείαις ἔδραμε διὰ πλευρῶν τὴν τῶν οὐδαμοῦ πεπραγμένων ζητῶν ὁμολογίαν , μόνον οὐ πίνων τοῦ αἵματος οὐδὲ τὰς πολιὰς αἰδούμενος . καίτοι συνδειπνῶν ἴσως τισίν , οὐ γὰρ δὴ φοιτῶν , οὐδὲ γὰρ ἐφοίτησεν , ἤκουσεν , ὡς Ἀχιλλεὺς δέξαιτο τὸν Πρίαμον πατέρα ὄντα τοῦ τὸν φίλτατον ἀπο - κτείναντος αὐτῶ . ὁ δὲ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ γήρως ὕβριζεν ἀγανακτῶν , ὅτι μὴ συκοφάντης ὁ φιλόσοφος ἦν .
Lemmas: πῶς δέ οὐ μέλλω μετά Πτολεμαῖος τοιοῦτος ἀδικέω ; ὅς ἀποσπάω ἐκ αὐτός ὁ ἄγαλμα ὑπό ὅς ὁ ὀφθαλμός ζάω διά εὐχή καί σπονδή καί θυσία καί βιβλίον πορεύω εἰμί τε ἤδη γηραιός οὗτος αὐτός ὁ καλός ὁ χρόνος σύνοιδα , ἀλλά ὅμως οὗτος ἁρπάζω ἐκ ἱερός , ἐπί δικαστήριον μετατίθημι , ἀνακρεμάννυμι , χείρ βαρύς τρέχω διά πλευρά ὁ ὁ οὐδαμοῦ πράσσω ζητέω ὁμολογία , μόνος οὐ πίνω ὁ αἷμα οὐδέ ὁ πολιά αἰδέομαι . καίτοι συνδειπνέω ἴσως τις , οὐ γάρ δή φοιτάω , οὐδέ γάρ φοιτάω , ἀκούω , ὡς Ἀχιλλεύς δέχομαι ὁ Πρίαμος πατέρας εἰμί ὁ ὁ φίλος ἀπος - κτείνω αὐτός . ὁ δέ ἀπό αὐτός ὁ γῆρας ὑβρίζω ἀγανακτέω , ὅτι μή συκοφάντης ὁ φιλόσοφος εἰμί .
libanius.oratio-42 16
τούτων δὲ πεπραγμένων , ὦ βασιλεῦ , πάντες μὲν συνήχθοντο τοῖς ἀνῃρημένοις νόμοις , οἷς δ’ ἐν λόγοις ὁ | βίος , καθ’ οὓς ἄν τις τῆς θείας ἅψαιτο φιλο - σοφίας , δρασμὸς ὑπὲρ τοὺς ὅρους τοὺς Αἰγυπτίους , ὡς οὐκ ὂν τὴν ὀργὴν τὴν τοῦδε διαφυγεῖν , εἴ τις ἐντὸς ἐκείνων ἁλοίη . καὶ οἱ τὰς δαιμονίους τε καὶ μακαρίους ποιούσας μαθήσεις παραδιδόντες , ᾧ μάλιστα νικᾷ τὰς ἄλλας ἡ Ἀλεξάνδρου πόλις , ᾤχοντο συγκαλυ - πτόμενοι ταῦτα τοῦ παραδείγματος πείθοντος , καὶ οἱ νέοι τοὺς ἡγεμόνας ἐπόθουν . 17 . Καίτοι καὶ εἰ τοῖς ἄλλοις αὐτὴν βελτίω πε - ποιηκὼς ἐν τούτῳ μόνον λελύμαντο , δίκην σοί τε καὶ ἐκείνῃ μεγίστην ὤφειλεν ἄν , νῦν δὲ διὰ πάντων τεινε τὴν βλάβην . τοιγαροῦν ἐξεδέξατο τὴν ἀρχὴν φρουρά τε καὶ τὸ μηδέ , ὡς ἐβούλετο , ποιεῖσθαι τὴν ὁδόν , ἀλλ’ ἐν τοῖς τὸ σῶμα παρειληφόσι τοῦτο κεῖσθαι καὶ πρὸς τὴν ἐκείνων βούλησιν καἰ βαδίζειν καὶ μένειν καὶ ἐσθίειν καὶ μὴ καὶ καθεύδειν καὶ μή . ταυτὶ γὰρ ἑώρων καὶ αὐτὸς καὶ ὅ τι εἶχον ἐβοήθουν διὰ τῶν πρὸς τοὺς ἄγοντας λόγων , οὐ χρηστὸν ἡγούμενος , ἀλλ᾿ οὐκ οἶδ’ ὅπως εἰς οἶκτον ταχὺ καταφέρομαι .
Lemmas: οὗτος δέ πράσσω , ὦ βασιλεύς , πᾶς μέν συνάχθομαι ὁ ἀναιρέω νόμος , ὅς δέ ἐν λόγος ὁ | βίος , κατά ὅς ἄν τις ὁ θεῖος ἅπτω φιλο - σοφία , δρασμός ὑπέρ ὁ ὅρος ὁ Αἰγύπτιος , ὡς οὐ εἰμί ὁ ὀργή ὁ ὅδε διαφεύγω , εἰμί τις ἐντός ἐκεῖνος ἁλίσκομαι . καί ὁ ὁ δαιμόνιος τε καί μακάριος ποιέω μάθησις παραδίδωμι , ὅς μάλιστα νικάω ὁ ἄλλος ὁ Ἀλέξανδρος πόλις , οἴχομαι συγκαλέω - πέτομαι οὗτος ὁ παράδειγμα πείθω , καί ὁ νέος ὁ ηγεμόνας ποθέω . 17 . καίτοι καί εἰμί ὁ ἄλλος αὐτός ἀγαθός μετά - ποιέω ἐν οὗτος μόνος λυμαίνω , δίκη σύ τε καί ἐκεῖνος μέγας ὀφείλω ἄν , νῦν δέ διά πᾶς τείνω ὁ βλάβος . τοιγάρ ἐκδέχομαι ὁ ἀρχή φρουρά τε καί ὁ μηδέ , ὡς βούλομαι , ποιέω ὁ ὁδός , ἀλλά ἐν ὁ ὁ σῶμα παραλαμβάνω οὗτος κεῖμαι καί πρός ὁ ἐκεῖνος βούλησις καίω βαδίζω καί μένω καί ἐσθίω καί μή καί καθεύδω καί μή . οὗτος γάρ ὁράω καί αὐτός καί ὁ τίς ἔχω βοηθέω διά ὁ πρός ὁ ἄγω λόγος , οὐ χρηστός ἡγέομαι , ἀλλά οὐ οἶδα ὅπως εἰς οἶκτος ταχύς καταφέρω .
libanius.oratio-42 18
ἐλθὼν τοίνυν εἰς τὴν μεγάλην πόλιν καὶ πανταχόθεν ἄξιος εἶναι δοκῶν | τεθνάναι οἷς τε αὐτὸς ἐδεδράκει καὶ οἷς ἄλλων κατεψεύσατο , συμμάχων ὅμως εὐπόρησε τῶν Κλεάρχῳ μὲν ἐχθρῶς ἐχόντων , εἰδότων δὲ ὅτι τοῦτον ἐκεῖνος βούλοιτ’ ἂν ἀπολέσθαι . ἐσώζετ’ οὖν τῇ τινων δυνάμει ὁ τεθνάναι μὲν δίκαιος ὤν , ζῶν δέ , ὅπως ἀνιῷτο Κλέαρχος .
Lemmas: ἔρχομαι τοίνυν εἰς ὁ μέγας πόλις καί πανταχόθεν ἄξιος ἔρχομαι δοκέω | θνήσκω ὅς τε αὐτός δράω καί ὅς ἄλλος καταψεύδομαι , σύμμαχος ὅμως εὐπορέω ὁ Κλέαρχος μέν ἐχθρός ἔχω , οἶδα δέ ὅτι οὗτος ἐκεῖνος βούλομαι ἄν ἀπόλλυμι . σῴζω οὖν ὁ τις δύναμις ὁ θνήσκω μέν δίκαιος εἰμί , ζάω δέ , ὅπως ἀνιάω Κλέαρχος .
libanius.oratio-42 24
τέ δαὶ Φίλιππος ; τί δαὶ Δατιανός ; οὐ τοῦ μὲν ὁ πατὴρ ἐχόρδευεν , ὁ δὲ Δατιανοῦ | λουμένοις ἀνθρώποις ἐσθῆτας ἐφύ - λαττε ; Ταῦρος δὲ ἐκ τίνων ; Ἐλπίδιος δέ ; ὁ δὲ Δομε - τιανὸς ὁ κάλοις μὲν ἀποθανὼν ἀδίκοις καὶ ἕλξεσιν , ὢν δὲ καὶ αὐτὸς πατρὸς ἀπὸ τῶν χειρῶν ζῶντος ; ἦν καὶ Δουλκίτιος ἐν τῇ βουλῇ τις χρυσοῦ μὲν ἐρῶν οὐχ ἧττον ἢ Μίδας , δυστυχεῖς δὲ καλῶν τοὺς φιλαργύρους . οὕτος ἐν πλυνοῖς τὸν αὑτοῦ πατέρα καταλιπών , ἦν δὲ τῶν ἐν Φρυγίᾳ κναφέων ἄριστος , τοῦ συνεδρίου μετα - σχὼν ἦρξε μὲν Φοινίκης , ἦρξε δὲ Ἰωνίας καὶ οὐδεὶς ἀναστάς , ὦ Ἡράκλεις , εἶπε , κναφεῖον ἡμῖν ἐπεισ - ἔρχεται . πῶς οὖν οὐ κρεῖττον ἀνῃρῆσθαι τὴν βουλήν ; 25 . Καὶ τούτοις ἅπασιν οὓς κατέλεξα τὸ συνέδριον ἀνέῳξεν οὐδὲν ἕτερον ἢ τούτων δὴ τῶν σημείων ἡ τέχνη . τῷ δὲ τοῦτό τε ὑπάρχει καὶ τὸ διὰ τῆς πρὸς ἡμᾶς ὁμιλίας καὶ παιδείας τρόπον τινὰ γεγεῦσθαι . τῶν γοῦν ἐπιδεικνυμένων πολλοὶ πολλοὺς ᾔσθοντο βουλομένους τὸν ἄνδρα ἐν ἐπαινέταις λαβεῖν , ὡς ἂν ἐπιστάμενον μορφὰς λόγων ἀμείνους τε καὶ χείρους ὁρᾶν . οὓς μέτεισιν ὁ κηδεμὼν τῆς βουλῆς οὐδὲ γρῦ . κατάστηθι δὴ εἰς ἔριν δεομένην λόγων πρὸς τὸν ἀν - ἄξιον | τοῦ συνεδρίου τοῦτον . οὕτω γὰρ εἴσῃ , τίς ὢν τίνα προὐπηλάκιζες , ἐπεὶ καὶ ὅσα νικᾷς ἐν τῇ βουλῇ , κραυγῇ καὶ θορύβοις νικᾷς καὶ τοῖς ἀπὸ τῶν κύβων μαθήμασιν .
Lemmas: τε δαί Φίλιππος ; τίς δαί Δατιανός ; οὐ ὁ μέν ὁ πατήρ χορδεύω , ὁ δέ Δατιανός | λούω ἄνθρωπος ἐσθής φύω - λαττε ; Ταῦρος δέ ἐκ τίς ; Ἐλπίδιος δέ ; ὁ δέ Δόμος - τιανός ὁ καλός μέν ἀποθνήσκω ἄδικος καί ἕλξις , εἰμί δέ καί αὐτός πατήρ ἀπό ὁ χείρ ζάω ; εἰμί καί Δουλκίτιος ἐν ὁ βουλή τις χρυσός μέν εἴρω οὐ κακός ἢ Μίδας , δυστυχής δέ καλός ὁ φιλάργυρος . οὗτος ἐν πλυνός ὁ αὐτός πατέρας καταλείπω , εἰμί δέ ὁ ἐν Φρυγία κναφεύς ἀγαθός , ὁ συνέδριον μετά - ἔχω ἄρχω μέν Φοινίκη , ἄρχω δέ Ἰωνία καί οὐδείς ἀνίστημι , ὦ Ἡρακλῆς , λέγω , κναφεῖον ἐγώ ἔπω - ἔρχομαι . πῶς οὖν οὐ ἀγαθός ἀναιρέω ὁ βουλή ; 25 . καί οὗτος ἅπας ὅς καταλέγω ὁ συνέδριον ἀνοίγνυμι οὐδείς ἕτερος ἢ οὗτος δή ὁ σημεῖον ὁ τέχνη . ὁ δέ τούτος τε ὑπάρχω καί ὁ διά ὁ πρός ἐγώ ὁμιλία καί παιδεία τρόπος τις γεύω . ὁ γοῦν ἐπιδείκνυμι πολύς πολύς αἰσθάνομαι βούλομαι ὁ ἀνήρ ἐν ἐπαινέτης λαμβάνω , ὡς ἄν ἐπίσταμαι μορφή λόγος ἀγαθός τε καί χείρων ὁράω . ὅς μετέρχομαι ὁ κηδεμών ὁ βουλή οὐδέ γρῦ . καθίστημι δή εἰς ἔρις δέω λόγος πρός ὁ ἐν - ἄξιος | ὁ συνέδριον οὗτος . οὕτως γάρ οἶδα , τίς εἰμί τίς προπηλακίζω , ἐπεί καί ὅσος νικάω ἐν ὁ βουλή , κραυγή καί θόρυβος νικάω καί ὁ ἀπό ὁ κύβος μάθημα .
libanius.oratio-42 26
αὐτὸς τοίνυν οὗτος τίνων ἐστίν ; ἆρά γε τῶν τὴν Ῥώμην κτισάντων ἢ τῶν τοὺς νόμους θέντων ἢ τῶν ὑπηκόους κτησαμένων ἢ τῶν τὸ κτηθὲν φυλαξάντων ; οὐ μὰ Δία , ἀλλ’ ἦν τις Ὀπτάτος γραμμάτων διδάσκαλος , ὃς καὶ Λικιννίῳ τὸν παῖδα ταῦτα ἐδίδασκεν ἀπὸ δυοῖν ἄρτοιν καὶ τῆς ἄλλης τροφῆς ἣ τούτοις συνέζευκται . καί ποτε πορείας μένης εἰς Παφλαγονίαν αὐτῷ καταλύει μὲν παρά τινι καπήλῳ θυγατέρα τρέφοντι καλήν , ἣ καὶ ἐκίρνη , παθὼν δέ τι πρὸς τὴν ὥραν ἠξίου γαμεῖν καὶ πείσας εἶχεν . αὐτοῦ μὲν οὖν τοῦ Λικιννίου κρατοῦντος οὐδὲν ἦν αὐτῷ πλέον διὰ τῆς γυναικός , τῶν ἐκείνου δὲ ἡκόν - των εἰς ἕτερον μέγας τε εὐθὺς καὶ λαμπρὸς καὶ δαίμων καὶ ὕπατος ὁ τὴν γυναῖκα ἔχων . καὶ ἔδει δὴ δι’ | αὐτὸν ἐν τῷ θεάτρῳ πτερὰ λαβόντας ἀνθρώ - ποὺς μετὰ τῶν ὀρνίθων πέτεσθαι .
Lemmas: αὐτός τοίνυν οὗτος τίς εἰμί ; ἆρα γε ὁ ὁ Ῥώμη κτίζω ἢ ὁ ὁ νόμος τίθημι ἢ ὁ ὑπήκοος κτάομαι ἢ ὁ ὁ κτάομαι φυλάσσω ; οὐ μά Ζεύς , ἀλλά εἰμί τις Ὀπτᾶτος γράμμα διδάσκαλος , ὅς καί Λικίννιος ὁ παῖς οὗτος διδάσκω ἀπό δύο ἄρτος καί ὁ ἄλλος τροφή ὅς οὗτος συζεύγνυμι . καί ποτέ πορεία μένω εἰς Παφλαγονία αὐτός καταλύω μέν παρά τις κάπηλος θυγάτηρ τρέφω καλός , ὅς καί κιρνάω , πάσχω δέ τίς πρός ὁ ὥρα ἀξιόω γαμέω καί πείθω ἔχω . αὐτός μέν οὖν ὁ Λικίννιος κράτος οὐδείς εἰμί αὐτός πλείων διά ὁ γυνή , ὁ ἐκεῖνος δέ ἥκω - ὁ εἰς ἕτερος μέγας τε εὐθύς καί λαμπρός καί δαίμων καί ὕπατος ὁ ὁ γυνή ἔχω . καί δέω δή διά | αὐτός ἐν ὁ θέατρον πτερόν λαμβάνω ἀνθρώ - πούς μετά ὁ ὄρνις πέτομαι .
libanius.oratio-42 27
τῇ γυναικὶ δὲ ἄρα ἤστην ἀδελφὼ δύο χρηστὼ μέν , τὸ γὰρ ἀληθὲς εἰρήσθω , πατρὸς δὲ οὗπερ ἔφην . οὗτοι τῆς αὑτῶν ἐξαναστάντες τρέχουσι μεθέξοντες τῆς τοῦ κηδεστοῦ τύχης . καὶ μετέσχον οὐδενός αὐτοῖς τὸν πατέρα προ - φέροντος οὐδὲ τὸ καπηλεῖον . ἦσαν γὰρ ἐπιεικεῖς τε Ἄι μέτριοι καὶ εἰδότες εὐτυχεῖν . ὧν ἐκ θατέρου γε - γονὼς οὗτος οὐκ ἠξίωσεν οὗπέρ ἐστιν , εἶναι , ἀλλ’ ἀντὶ μετρίου κύων . ἦν δέ γε , οἶμαι , πολὺ βέλτιον τοῖς αὑτοῦ παρέχειν πολλοῖς λέγειν , ὅτι ὄντως οὗτος ἐκείνου . 28 . Ἵνα δὲ καὶ ὅθεν ταῦτα ἐπράχθη , μάθῃς καὶ μηδὲ τῷ δοκεῖν τῇ βουλῇ βοηθεῖν σεμνύνηται , μικρά τινα καὶ περὶ τούτου δίειμι . Σαβινιανός τίς ἐστι μαστροπὸς νέων καλῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου πρὸς τοῦτο μετενεχθείς , | ἕως δὲ ἀγἐ - νεῖος ἦν , μαστροπῶν αὐτὸς ἐδεῖτο . οὗτος πολλοῖς ἐν πολλαῖς πόλεσι ταῦτα ὑπηρετηκὼς οὐδενὶ τοσαῦτα ἔκα - μεν ὁπόσα Ὀπτάτῳ τούτῳ ἀθλίους μὲν ποιῶν πατέρας , ἀθλίους δὲ παῖδας , ἀθλίας δὲ μητέρας .
Lemmas: ὁ γυνή δέ ἄρα εἰμί ἀδελφός δύο χρηστός μέν , ὁ γάρ ἀληθής λέγω , πατήρ δέ οὗπερ φημί . οὗτος ὁ αὐτός ἐξανίστημι τρέχω μετέχω ὁ ὁ κηδεστής τύχη . καί μετέχω οὐδείς αὐτός ὁ πατέρας προ - φέρω οὐδέ ὁ καπηλεῖον . ἥδω γάρ ἐπιεικής τε ἄι μέτριος καί οἶδα εὐτυχέω . ὅς ἐκ ἕτερος γε - γονάω οὗτος οὐ ἀξιόω ὅς εἰμί , ἔρχομαι , ἀλλά ἀντί μέτριος κύων . εἰμί δέ γε , οἴομαι , πολύς ἀγαθός ὁ αὐτός παρέχω πολύς λέγω , ὅτι ὄντως οὗτος ἐκεῖνος . 28 . ἵνα δέ καί ὅθεν οὗτος πράσσω , μανθάνω καί μηδέ ὁ δοκέω ὁ βουλή βοηθέω σεμνύνω , μικρός τις καί περί οὗτος διέρχομαι . Σαβινιανός τίς εἰμί μαστροπός νέος καλός ὑπό ὁ χρόνος πρός οὗτος μεταφέρω , | ἠώς δέ ἄγω - νέος εἰμί , μαστροπός αὐτός δέομαι . οὗτος πολύς ἐν πολύς πόλις οὗτος ὑπηρετέω οὐδείς τοσοῦτος ἐπίτεξ - μέν ὁπόσος Ὀπτάτος οὗτος ἄθλιος μέν ποιέω πατέρας , ἄθλιος δέ παῖς , ἄθλιος δέ μήτηρ .
libanius.oratio-42 29
τοῦτο τοίνυν τὸ ἔργον αὐτὸν καὶ διὰ τῆς ἡμετέρας ἤγαγε καὶ τολμήσας εἰσελθεῖν εἰς τὴν τῶν παιδευομένων ἀγέλην πεῖραν προσάγων τισὶ καὶ χωρίζων τῶν ἄλλων καὶ πρὸς κίονί τινι λαλῶν καὶ τι καὶ θρασύτερον ποιῶν ὀφθεὶς ἀπηλαύνετο σωφρονεῖν δεῖν ἀκούσας ἢ εἰ μὴ δύναιτο , παρ’ ἄλλους ἐλθόντα θηρᾶν . ἠπόρησε μὲν οὖν οὐδὲ παρ’ ἡμῖν τῶν συνοργιουμένων , ἐλθὼν δὲ ὡς τοῦτον καὶ μέγα μὲν οὐδὲν πεπονθώς , αἴρων δὲ τὸ πραχθὲν τῷ λόγῳ δυσμενῆ ποιεῖ τὸν χρῄζοντα αὐ - τοῦ τῆς τέχνης τούτῳ μάλιστα τῷ Θαλασσίῳ , δι’ ὅτου καὶ τὴν ὑπὲρ τῶν νέων ἐπιτίμησιν ἐποιησάμην . καὶ διετέλει δὴ ζητῶν , ὅτῳ δὴ ] τὸν ἄνθρωπον ἀμυνεῖται τρόπῳ καὶ λαβὼν καιρὸν ἠμύνατο τῶν τε καλῶν ἐκεί - νῶν χαρίτων | ἀποδιδοὺς ἀμοιβὰς καὶ ἅμα αὐτὸν θερμότερον πρὸς τὰ δεύτερα ποιῶν εἰδότα , ὡς οὐ περὶ ἀχάριστον έσται προθυμότερος . 30 . Καὶ ὅτι ταῦτα οὕτως ἔχει , μάρτυρας οἷς οὐκ ἂν ἀπιστήσαις , παρέξομαι τοὺς μὲν τῶν πρὸ τῆς ὕβρεως , τοὺς δὲ τῶν ἐπ’ ἐκείνῃ ῥημάτων , τοὺς μὲν εἰδότας τὸ γενησόμενον , τοὺς δὲ τὴν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις ἡδονήν . ποῖος γὰρ Ἕκτωρ ἀποκτείνας Πάτροκλον ἢ ποῖος Ἀχιλ - λεὺς Ἕκτορα τηλικοῦτον ἐφρόνησεν , ἡλίκον ὁ μαστροπὸς οὗτος , ὂν τὸ τῆς χαρᾶς ὑπερβάλλον λέγειν ἃ σιωπᾶν ἐχρῆν ἐξῆγε . γελῶν γοῦν καὶ πηδῶν καὶ τοὺς μάλιστα αὐτῷ συνήθεις περιβάλλων καὶ φιλῶν , ἐμὸν τοῦτο , ἐβόα · τὸ γὰρ δι’ ἐμὲ πραχθὲν ἐμὸν εἰκότως ἂν καὶ δοκοῖ καὶ λέγοιτο .
Lemmas: οὗτος τοίνυν ὁ ἔργον αὐτός καί διά ὁ ἡμέτερος ἄγω καί τολμάω εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὁ παιδεύω ἀγέλη πεῖρα προσάγω τις καί χωρίζω ὁ ἄλλος καί πρός κίων τις λαλέω καί τίς καί θρασύς ποιέω ὁράω ἀπελαύνω σωφρονέω δεῖ ἀκούω ἢ εἰμί μή δύναμαι , παρά ἄλλος ἔρχομαι θηράω . ἀπορέω μέν οὖν οὐδέ παρά ἐγώ ὁ συνοργίζομαι , ἔρχομαι δέ ὡς οὗτος καί μέγας μέν οὐδείς πάσχω , αἴρω δέ ὁ πράσσω ὁ λόγος δυσμενής ποιέω ὁ χρῄζω αὖος - ὁ ὁ τέχνη οὗτος μάλιστα ὁ Θαλάσσιος , διά ὅστις καί ὁ ὑπέρ ὁ νέος ἐπιτίμησις ποιέω . καί διατελέω δή ζητέω , ὅστις δή ] ὁ ἄνθρωπος ἀμύνω τρόπος καί λαμβάνω καιρός ἀμύνω ὁ τε καλός ἐκεῖ - νόος χάρις | ἀποδίδωμι ἀμοιβή καί ἅμα αὐτός θερμός πρός ὁ δεύτερος ποιέω οἶδα , ὡς οὐ περί ἀχάριστος εἰμί πρόθυμος . 30 . καί ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , μάρτυς ὅς οὐ ἄν ἀπιστέω , παρέχω ὁ μέν ὁ πρό ὁ ὕβρις , ὁ δέ ὁ ἐπί ἐκεῖνος ῥῆμα , ὁ μέν οἶδα ὁ γίγνομαι , ὁ δέ ὁ ἐπί ὁ πράσσω ἡδονή . ποῖος γάρ Ἕκτωρ ἀποκτείνω Πάτροκλος ἢ ποῖος Ἀχιλ - Λᾶας Ἕκτωρ τηλικοῦτος φρονέω , ἡλίκος ὁ μαστροπός οὗτος , εἰμί ὁ ὁ χαρά ὑπερβάλλω λέγω ὅς σιωπάω χρή ἐξάγω . γελάω γοῦν καί πηδάω καί ὁ μάλιστα αὐτός συνήθης περιβάλλω καί φίλος , ἐμός οὗτος , βοάω · ὁ γάρ διά ἐγώ πράσσω ἐμός ἔοικα ἄν καί δοκέω καί λέγω .
libanius.oratio-42 31
τίνος οὖν ἡ βουλὴ τούτῳ χάριν ἂν ἔχοι τῶν ἐφ’ ἡμᾶς Ὀπτάτῳ πρόφασιν ἑτέραν | ἐχόντων ; γὰρ γὰρ ὁ Πάτροκλος τοῦ νου ταῖς αἰχμαλώτοις , αἲ τῶν αὑτῶν εἲνεκα κακῶν τοῦτ’ ἐποίουν . εἰ γὰρ δή τις ἦν ὡς ἀληθῶς Ὀπτάτῳ τοῦ συνεδρίου λόγος , Σαβινιανὸν ἐξαλείφων ἐφαίνετ’ ἄν . μεῖζον γὰρ δὴ τῇ βουλῇ πρὸς αἰσχύνην εἷς τοιοῦτος ἢ πάντες οἱ τῇ φωνῇ τῇ Σύρων καλοῦντες τοὺς δεομένους αὑτοῖς ἰαθῆναί τι τῶν ξυλίνων ἀγγείων . 32 . Κύων , φησίν , εἰμὶ τῆς βουλῆς . πῶς οὖν οὐ δάκνεις οὓς ἄξιον ; οὗτοι δ’ ἂν εἶεν οἱ κακοὶ . κακίας δὲ εἴδη μυρία . μυρία . ἐν οἷς οὐδεὶς ἂν θείη δεσποτείαν ἀνδραπόδων εἰδότων ἐργάζεσθαι ξίφη , δι’ ὧν ἐστι καὶ σώζειν τὴν αὑτῶν καὶ προστιθέναι τοῖς οὖσι . 33 . Καὶ πρὸς μὲν ὀπτᾶτον ταῦτα · Πρόκλον δὲ ἐβουλόμην μὲν καὶ νῦν ἐπαινεῖν , ὑβρίσαντα δὲ καὶ αὐτὸν καὶ ἐμὲ μειζόνως | καὶ σφοδρότερον , οὐδ’ εἰ σφόδρα βουλοίμην , δυναίμην ἂν μὴ φάσκειν ἠδικη - κέναι . ὃς ἐν δικαστοῦ τάξει καθήμενος καὶ δέον μὴ κραυγῇ τινων καὶ ταραχῇ καὶ συστάσει κρίνειν τὰς δίκας , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἀληθείας , ἀπέκλινέ τε εὐθὺς ἐπὶ ταῦτα καὶ μέρος ὁ δικαστὴς ἐγένετο τῶν ἐπηρεαζόντων οὐκ ἐθελήσας ἀκούειν τῶν νόμων οἱ τὸν οἴσοντα τὴν ψῆφον ἴσον ἀμφοτέροις καθίζουσιν .
Lemmas: τίς οὖν ὁ βουλή οὗτος χάρις ἄν ἔχω ὁ ἐπί ἐγώ Ὀπτάτος πρόφασις ἕτερος | ἔχω ; γάρ γάρ ὁ Πάτροκλος ὁ νους ὁ αἰχμάλωτος , ἀεί ὁ αὐτός ἕνεκα κακός οὗτος ποιέω . εἰμί γάρ δή τις εἰμί ὡς ἀληθῶς Ὀπτάτος ὁ συνέδριον λόγος , Σαβινιανός ἐξαλείφω φαίνω ἄν . μέγας γάρ δή ὁ βουλή πρός αἰσχύνη εἷς τοιοῦτος ἢ πᾶς ὁ ὁ φωνή ὁ Συρών καλέω ὁ δέω ἑαυτοῦ ἰάομαι τίς ὁ ξύλινος ἀγγεῖον . 32 . Κύων , φημί , εἰμί ὁ βουλή . πῶς οὖν οὐ δάκνω ὅς ἄξιος ; οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ κακός . κακία δέ εἶδος μύριοι . μύριοι . ἐν ὅς οὐδείς ἄν τίθημι δεσποτεία ἀνδράποδον οἶδα ἐργάζομαι ξίφος , διά ὅς εἰμί καί σῴζω ὁ αὐτός καί προστίθημι ὁ εἰμί . 33 . καί πρός μέν Ὀπτᾶτος οὗτος · Πρόκλος δέ βούλομαι μέν καί νῦν ἐπαινέω , ὑβρίζω δέ καί αὐτός καί ἐγώ μέγας | καί σφοδρός , οὐδέ εἰμί σφόδρα βούλομαι , δύναμαι ἄν μή φάσκω ἀδικέω - κενός . ὅς ἐν δικαστής τάξις κάθημαι καί δέω μή κραυγή τις καί ταραχή καί σύστασις κρίνω ὁ δίκη , ἀλλά ἀπό ὁ ἀλήθεια , ἀποκλίνω τε εὐθύς ἐπί οὗτος καί μέρος ὁ δικαστής γίνομαι ὁ ἐπηρεάζω οὐ ἐθέλω ἀκούω ὁ νόμος ὁ ὁ φέρω ὁ ψῆφος ἴσος ἀμφότερος καθίζω .
libanius.oratio-42 34
εἶπεν Ὀπτά - τό μὴ χρῆναι Θαλάσσιον ἐγγράφεσθαι καὶ προσέθηκε λοιδορίας . ἀνάμεινον τὸν τῶν ὑπὲρ ἐκείνου λεξόντων λόγον , μᾶλλον δὲ αὐτὸς οὗτος γενοῦ τὸ ταῖς αἰτίαις φέρον τὴν ἰσχὺν ἀπαιτῶν , τὰς ἀποδείξεις . ἀλλ’ οὐδέ - τερον βούλει · σιώπησον . νῦν δ’ εἰς μοῖραν μαρτύρων ἦγεν αὑτὸν καί , τὸ δεινότερον , ἀπέκρυψε τοῖς παρ’ αὑ - τοῦ τὸν ὀπτᾶτον . ὁ μὲν γὰρ πλὴν μαχαιρῶν εἶπεν οὐδέν , ὁ δ’ ἔνοχόν τε εἶναι θανάτῳ καὶ αὑτῷ | πολλὴν ἐπὶ τῆς τρίτης ἀρχῆς γενέσθαι σπουδὴν καὶ ἑλεῖν καὶ ἀποκτεῖναι δρασμῷ τε σωθέντα ἀλγῆσαι .
Lemmas: λέγω ὀπτός - ὁ μή χρή Θαλάσσιος ἐγγράφω καί προστίθημι λοιδορία . ἀναμένω ὁ ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος λέγω λόγος , μᾶλλον δέ αὐτός οὗτος γίγνομαι ὁ ὁ αἰτία φέρω ὁ ἰσχύς ἀπαιτέω , ὁ ἀπόδειξις . ἀλλά οὐδέ - τέρος βούλομαι · σιωπάω . νῦν δέ εἰς μοῖρα μάρτυς ἄγω ἑαυτοῦ καί , ὁ δεινός , ἀποκρύπτω ὁ παρά αὑ - ὁ ὁ ὀπτάω . ὁ μέν γάρ πλήν μάχαιρα λέγω οὐδείς , ὁ δέ ἔνοχος τε ἔρχομαι θάνατος καί ἑαυτοῦ | πολύς ἐπί ὁ τρίτος ἀρχή γίγνομαι σπουδή καί αἱρέω καί ἀποκτείνω δρασμός τε σῴζω ἀλγέω .
libanius.oratio-42 35
καὶ τίς ταῦτα τόπος ἢ χρόνος οἶδεν , ὦ Πρόκλε ; ποῖον ἔθνος ; τίς πόλις ; τίς οἶκος ; τίς ἀνήρ ; τίς παῖς ; τίς γέρων ; τίς γυνή ; τίς δοῦλος ; τίς ἐλεύθερος ; καὶ μὴν ἔδει μὲν ἡγήσασθαι τῆς τιμωρίας γραφήν , ἡ δ’ οὐκ ἂν ἦν μὴ ὄντος τοῦ γραφομένου . ποῦ τοίνυν ἡ γραφή ; τίς δ’ ὁ ταύτην ἀπενεγκών ; ποῖος μὲν φόβος ἐποίησε τὸν δρασμόν ; τίς δὲ κατήγορος τὸν φόβον ; ποῖον δὲ πάθος τὴν αἰτίαν ; τίς τίνα διὰ τοῦτον ἐπέν - θησε ; τίνι τί τῶν πραγμάτων χεῖρον ἔσχε ; τίς τὶ διὰ τοῦτον προσδοκήσας χαλεπὸν εἰς δικαστήριον ἤγαγεν ;
Lemmas: καί τίς οὗτος τόπος ἢ χρόνος οἶδα , ὦ Πρόκλος ; ποῖος ἔθνος ; τίς πόλις ; τίς οἶκος ; τίς ἀνήρ ; τίς παῖς ; τίς γέρων ; τίς γυνή ; τίς δοῦλος ; τίς ἐλεύθερος ; καί μήν δέω μέν ἡγέομαι ὁ τιμωρία γραφεύς , ὁ δέ οὐ ἄν εἰμί μή εἰμί ὁ γράφω . ποῦ τοίνυν ὁ γραφεύς ; τίς δέ ὁ οὗτος ἀποφέρω ; ποῖος μέν φόβος ποιέω ὁ δρασμός ; τίς δέ κατήγορος ὁ φόβος ; ποῖος δέ πάθος ὁ αἰτία ; τίς τίς διά οὗτος ἕπω - Θῆσε ; τίς τίς ὁ πρᾶγμα χείρων ἔχω ; τίς τίς διά οὗτος προσδοκάω χαλεπός εἰς δικαστήριον ἄγω ;
libanius.oratio-42 36
ἔχεις ἐν τῇ σιγῇ τὴν ὁμολογίαν , ὦ βασιλεῦ , τοῦ κόμπον εἶναι ῥήματα τοῦδε μόλις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν , οἴεται γὰρ αὑτῷ | πρέπειν τὰ Ἀχιλλέως . ποίαν ; τὴν πότε . τὴν ποῦ γεγενημένην ; οὐ συνῆν μοι πάντα τὸν χρόνον ἄνθρωπος , νύκτα καὶ ἡμέραν ; οὐ λέγοντι παρῆν ; οὐ μέλλοντι ; οὐ πεπαυμένῳ ; οὐχ ὅτῳ τῶν ἡμετέρων λόγων ἔρως καὶ λαβὼν ἔχειν ἐβούλετο , παρὰ τοῦτον ἤρχετο , τούτῳ διελέγετο καὶ κτησάμενος ᾔδει χάριν καὶ μὴ τυχὼν ἤχθετο ; καὶ τὸ μέγιστον , εἵπετο μέν μοι παρὰ σὲ πορευομένῳ πολλάκις , παρελ - θόντος δὲ εἴσω πρὸς ταῖς κιγκλίσιν ἐκάθητο καὶ ἦν ἡμῶν τοῦτο μόνον ἐν μέσῳ . σὺ δ’ ἔχων τοὺς πάντα μηνύοντας τοσούτους ὥστε ἀλλήλους καταπατεῖν , καὶ ποῦ καθῆστο Θαλάσσιος , εἰδὼς οὔτε ἠγανάκτησας οὔτε ἐλάβου , ἀλλ’ | οὐδὲ ἠπείλησας ποιήσειν ἃ μὴ πε - ποιηταί σοι .
Lemmas: ἔχω ἐν ὁ σιγή ὁ ὁμολογία , ὦ βασιλεύς , ὁ κόμπος ἔρχομαι ῥῆμα ὅδε μόλις δέ μου ἐκφεύγω ὁρμή , οἴομαι γάρ ἑαυτοῦ | πρέπω ὁ Ἀχιλλεύς . ποῖος ; ὁ πότε . ὁ ποῦ γίγνομαι ; οὐ σύνειμι ἐγώ πᾶς ὁ χρόνος ἄνθρωπος , νύξ καί ἡμέρα ; οὐ λέγω πάρειμι ; οὐ μέλλω ; οὐ παύω ; οὐ ὅστις ὁ ἡμέτερος λόγος ἔρως καί λαμβάνω ἔχω βούλομαι , παρά οὗτος ἔρχομαι , οὗτος διαλέγω καί κτάομαι οἶδα χάρις καί μή τυγχάνω ἄχθομαι ; καί ὁ μέγας , ἕπομαι μέν ἐγώ παρά σύ πορεύω πολλάκις , παρελ - θνῄσκω δέ εἴσω πρός ὁ κίγκλος κάθημαι καί εἰμί ἐγώ οὗτος μόνος ἐν μέσος . σύ δέ ἔχω ὁ πᾶς μηνύω τοσοῦτος ὥστε ἀλλήλων καταπατέω , καί ποῦ κάθημαι Θαλάσσιος , οἶδα οὔτε ἀγανακτέω οὔτε λαμβάνω , ἀλλά | οὐδέ ἀπειλέω ποιέω ὅς μή μετά - ποιητής σύ .
libanius.oratio-42 37
μετὰ ταῦτα τοίνυν σὺ μὲν ἐνταῦθα ἦσθα καὶ ἠσθένεις , ὁ δὲ ἐν Σαμοσάτοις καὶ τοῖς ἀγροῖς ὧν ἡ τῶν τρόπων ἀρετὴ δεσπότην αὐτὸν ἐποίησε . καλῶς δὲ αὐτῷ τῶν ἐκεῖ τεθέντων ἧκε δεῦρο πάλιν νοσοῦντος ἔτι , καὶ οὔτε ἐκεῖνος ἔδειξέ τινα ὑποψίαν οὔτ’ αὐτὸς ὑπώπτευσας . κἀνταῦθα ἐτίμας με τιμαῖς ὧν οὐκ ἦσαν μείζονες , τὸν τῷ πονηρῷ γόητι συζῶντα , καὶ οὐδείς σοι κατ’ αὐτοῦ πρὸς οὐδένα λόγος οὔτε μείζων οὔτε ἐλάττων . πῶς οὖν φῄς αὐτὸν διαπεφευ - γἐναι σε , τὸν ἐν τῇ αὐτῇ πόλει , τὸν περὶ τὰς σὰς θύρας , τὸν οὐ πόρρω τοῦ ζεύγους . καὶ μὴν οὔτ’ ἂν ἡμεῖς ἠγνοήσαμεν ἃ διανοῇ , τῶν παρὰ σοὶ πιστευο - μένων καὶ ἡμῖν ὄντων φίλων , οὗτός τε μαθὼν | αὑτὸν ἂν ἔξω θορύβων ἐποίει . εἰ δ’ οὐδαμοῦ φαίνεται μεταστὰς οὐδ’ ἀφανίσας αὑτόν , οἷς ἔπραττες ὕβριζες . 38 . Ἔδεισα , φησί , τὴν βουλὴν μὴ δόξαιμι τῶν τἀναντία αὐτῇ πραττόντων εἶναι καὶ τῶν αὐτῇ πρεπόντων ὀλιγωρεῖν . ἐγὼ δ᾿ ὡς μὲν οὐδεὶς τούτῳ λόγος οὐδὲ σφόδρα τῆς βουλῆς ὀργιζομένης ἀγανακτοῦντι τῷ μὴ μετὰ τῶν θεῶν οἱκεῖν , ἐάσω · ἐκεῖνο δὲ ἡδέως ἂν εἰδείην , ὡ βασιλεῦ , τίς ἂν ἦν αἰτία κατ’ αὐτοῦ τῇ βουλῇ σεσιωπηκότος ; ἢ κατὰ ποίαν ἀνάγκην εἶπεν ἃ νῦν εἴρηκε ; τίς δ’ οὐκ ἂν αὐτὸν ὑπέ - λαβεν ἀγνοεῖν τὸν ἄνθρωπον ; τί δ’ αὐτὸν ἐκώλυεν αὐτὸ τοῦτ’ εἰπεῖν , ὡς ἀγνοεῖ ; τίς δ’ ἂν ἐξήλεγχεν εἰπόντα ;
Lemmas: μετά οὗτος τοίνυν σύ μέν ἐνταῦθα εἰμί καί ἀσθενέω , ὁ δέ ἐν Σαμόσατα καί ὁ ἀγρός ὅς ὁ ὁ τρόπος ἀρετή δεσπότης αὐτός ποιέω . καλός δέ αὐτός ὁ ἐκεῖ τίθημι ἥκω δεῦρο πάλιν νοσέω ἔτι , καί οὔτε ἐκεῖνος δείκνυμι τις ὑποψία οὔτε αὐτός ὑποπτεύω . ἐνταῦθα τιμάω ἐγώ τιμή ὅς οὐ ἥδω μέγας , ὁ ὁ πονηρός γόης συζάω , καί οὐδείς σύ κατά αὐτός πρός οὐδείς λόγος οὔτε μέγας οὔτε μικρός . πῶς οὖν φημί αὐτός διαφύομαι - γενή σύ , ὁ ἐν ὁ αὐτός πόλις , ὁ περί ὁ σός θύρα , ὁ οὐ πρόσω ὁ ζεῦγος . καί μήν οὔτε ἄν ἐγώ ἀγνοέω ὅς διανοέω , ὁ παρά σύ πιστεύω - μένω καί ἐγώ εἰμί φίλος , οὗτος τε μανθάνω | ἑαυτοῦ ἄν ἔξω θόρυβος ποιέω . εἰμί δέ οὐδαμοῦ φαίνω μεθίστημι οὐδέ ἀφανίζω ἑαυτοῦ , ὅς πράσσω ὑβρίζω . 38 . δείδω , φημί , ὁ βουλή μή δοκέω ὁ ἐναντίος αὐτός πράσσω ἔρχομαι καί ὁ αὐτός πρέπω ὀλιγωρέω . ἐγώ δέ ὡς μέν οὐδείς οὗτος λόγος οὐδέ σφόδρα ὁ βουλή ὀργίζω ἀγανακτέω ὁ μή μετά ὁ θεός οἰκέω , ἐάω · ἐκεῖνος δέ ἡδύς ἄν οἶδα , ὦ βασιλεύς , τίς ἄν εἰμί αἰτία κατά αὐτός ὁ βουλή σιωπάω ; ἢ κατά ποῖος ἀνάγκη λέγω ὅς νῦν λέγω ; τίς δέ οὐ ἄν αὐτός ΥΠΕ - λαμβάνω ἀγνοέω ὁ ἄνθρωπος ; τίς δέ αὐτός κωλύω αὐτός οὗτος λέγω , ὡς ἀγνοέω ; τίς δέ ἄν ἐξελέγχω λέγω ;
libanius.oratio-42 39
πόσῳ δ’ ἂν ἦν ἐκεῖνο κάλλιον ἐπιστομίσαι τὸν ὀπτᾶτον ἀνελόντα τὰς βλασφημίας τῇ πρὸς ἡμᾶς Θαλασσίου φιλίᾳ ; εἰ δ’ οὖν καὶ σφόδρα ἐβούλετο κλος ταὐτὰ φρονῶν Ὀπτάτῳ περὶ τούτου φανῆναι , ταὐτὰ φθέγξασθαι χρῆν ἐκείνῳ κἀν ταῖς μαχαίραις στῆναι . ὕβριζε μὲν γὰρ ἂν καὶ οὕτω ψευδόμενος , οὐ μὴν ὡς νῦν γε . ὑβρίζων δὲ ἐκεῖνον οὐδ’ ἡμῶν ἀπεί - χετο τῶν περὶ πλείστου τὸν Θαλάσσιον ποιουμένων . 40 . | Οἶον ἄνθρωπον εἰς ἀρχὰς ἄγεις , ὦ βασι - λεῦ , λόγων μὲν ἄμοιρον ἀμφοτέρων , νόμους δὲ ἀντὶ λόγων εἰπεῖν οὐκ ἔχοντα , οὐδὲ γὰρ τοῦτ’ ἔνι αὐτῷ , δι’ ἡδονῶν δὲ καὶ τρυφῆς καὶ μέθης εἰς ἀνδρὸς ἡλι - κίαν ἥκοντα οὐ δυνηθέντα πεισθῆναι νομίζειν τὸ σολ.ικίζειν κακόν .
Lemmas: πόσος δέ ἄν εἰμί ἐκεῖνος καλός ἐπιστομίζω ὁ Ὀπτᾶτος ἀναιρέω ὁ βλασφημία ὁ πρός ἐγώ Θαλάσσιος φίλιος ; εἰμί δέ οὖν καί σφόδρα βούλομαι Κλος αὐτός φρονέω Ὀπτάτος περί οὗτος φαίνω , αὐτός φθέγγομαι χρή ἐκεῖνος ἐν ὁ μαχαιρᾶς ἵστημι . ὑβρίζω μέν γάρ ἄν καί οὕτως ψεύδω , οὐ μήν ὡς νῦν γε . ὑβρίζω δέ ἐκεῖνος οὐδέ ἐγώ ἄπειμι - χετ ὁ περί πλεῖστος ὁ Θαλάσσιος ποιέω . 40 . | Οἶον ἄνθρωπος εἰς ἀρχή ἄγω , ὦ βάσις - λόω , λόγος μέν ἄμοιρος ἀμφότερος , νόμος δέ ἀντί λόγος λέγω οὐ ἔχω , οὐδέ γάρ οὗτος ἐν αὐτός , διά ἡδονή δέ καί τρυφή καί μέθη εἰς ἀνήρ ἡλς - Κία ἥκω οὐ δύναμαι πείθω νομίζω ὁ σολ.ικιζεω κακός .
libanius.oratio-42 41
καὶ οὐκ ἂν ἦν πάνυ δεινόν , εἰ τὴν φωνὴν ἀδικῶν ἐν τοῖς ἄλλοις ἐτίμα τὸ δίκαιον , ἀλλὰ τίς μὲν λοιμὸς ὅσους οὗτος Φοινίκων ἀπήνεγκ·ε ; τίνος δὲ οὐ λοιμοῦ δεινότερος τῇ Παλαιστίνῃ κατέστη ; ἡ δὲ πλειόνων ἐθνῶν ἀρχὴ ποίων οὐκ ἐγένετο βαρυ - τἐρα πολέμων ; ὢ πόσον αἱμα τὴν γῆν ἔχρωσεν ; ὢ πόσα ξίφη δι’ αὐχένων ἔδραμεν ; ὤ πόσοι τάφοι τοῖς ἀρχαίοις προσετέθησαν ; ὢ πληγῶν θανάτους τε ἐργαζομένων καὶ οὐδὲ νῦν ] παυομένων . ὢ πληγῶν ἃς ἐπεῖδεν Ἥλιος διὰ παντὸς τοῦ τῆς ἡμέρας μέτρου . ὢ φυγῶν . ὢ δεσμῶν . ὢ παθημάτων τῶν μὲν παρόντων , τῶν δὲ ἐλπιζομένων , τῶν μὲν πιεζόντων , τῶν δὲ δειματούν - των . ὢ λόγων ἀτιμίας . ὢ | τιμωμένης ἀμαθίας . ὢ χαρίτων ἀδίκων . ὢ πόλεων εἰς οὐδὲν δέον μετα - πεποιημένων . ὢ βλάβης μὲν τῆς ἐν τοῖς καθαιρου - μένοις , βλάβης δὲ τῆς ἐν τοῖς ποιουμένοις .
Lemmas: καί οὐ ἄν εἰμί πάνυ δεινός , εἰμί ὁ φωνή ἀδικέω ἐν ὁ ἄλλος τιμάω ὁ δίκαιος , ἀλλά τίς μέν λοιμός ὅσος οὗτος Φοίνικας ἀποφέρω ; τίς δέ οὐ λοιμός δεινός ὁ Παλαιστίνη καθίστημι ; ὁ δέ πολύς ἔθνος ἀρχή ποῖος οὐ γίνομαι βαρύς - τέρας πόλεμος ; ὦ πόσος αἷμα ὁ γῆ χρώζω ; ὦ πόσος ξίφος διά αὐχήν τρέχω ; ὦ πόσος τάφος ὁ ἀρχαῖος προστίθημι ; ὦ πληγή θάνατος τε ἐργάζομαι καί οὐδέ νῦν ] παύω . ὦ πληγή ὅς ἐπεῖδον Ἥλιος διά πᾶς ὁ ὁ ἡμέρα μέτρον . ὦ φυγή . ὦ δεσμός . ὦ πάθημα ὁ μέν πάρειμι , ὁ δέ ἐλπίζω , ὁ μέν πιέζω , ὁ δέ δειματόω - ὁ . ὦ λόγος ἀτιμία . ὦ | τιμάω ἀμαθία . ὦ χάρις ἄδικος . ὦ πόλις εἰς οὐδείς δέω μετά - ποιέω . ὦ βλάβη μέν ὁ ἐν ὁ καθαίρω - μένω , βλάβη δέ ὁ ἐν ὁ ποιέω .
libanius.oratio-42 42
οὐδ’ ἂν εἷς δύναιτο , φησὶν ὁ Δημοσθένης , ἐφικέσθαι τῶν ἐν ταῖς ἀρχαῖς τούτου κακῶν . διὸ πεπαυ - μένου μὲν ἑορτάζοντας ἦν ἰδεῖν τοὺς ἀπηλλαγμένους , εἰσιόντος δὲ θρηνοῦντας τοὺς δεξομένους . καὶ τό γε τοῖς φάσκουσιν οὐκ εἶναι θεοὺς συναγωνιζόμενον τοῦτο ἔστιν . εἰ γὰρ ἦσαν , λέγουσι , κἂν ἐκήδοντο τῆς γῆς , κηδομένων δὲ τῆς γῆς οὐκ ἂν οὗτος ἦρχεν . ὃς ὅταν παρὰ σοῦ τοῦτο οὐκ ἔχῃ , δίδωσιν αὐτὸς αὑτῷ πλέον ἔχειν ἀξιῶν τῶν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ὄντων . καὶ ταῦτα οἶδε καλώς ἡ Φοινίκη καὶ μαρτυρή - σειεν ἄν , εἰ θεὸν ἐγγυητὴν ὑπὲρ τοῦ μέλλοντος λάβοι χρόνου . 43 . Ἀρχέτω μὲν οὖν , εἰ βούλει , τῆς δὲ ὕβρεως δότω δίκην , ἣν ὕβρισε μὲν Θαλάσσιον , ὕβρισε δὲ ἐμὲ τὴν διὰ τῆς εἰκόνος τιμὴν ἐλέγχων δεικνὺς ἄλλο τι βουλομένην , ἀλλ’ οὐχ ὅπερ ἔφασκεν . ἐν γὰρ τοῖς δευ - τέροις | ὁρᾶται τὰ πρότερα . τιμῆς μὲν γὰρ τὰ περὶ τὴν εἰκόνα πεποιηκυίας κατεῖχεν ἂν ὀπτᾶτον , τῇ δὲ εἰκόνι ταύτης οὐκ οὔσης τῆς αἰτίας ἠκολούθησεν εἰκότως τοῖς Ὀπτάτου τὰ πολὺ τῶν Ὀπτάτου μείζονα .
Lemmas: οὐδέ ἄν εἷς δύναμαι , φημί ὁ Δημοσθένης , ἐφικνέομαι ὁ ἐν ὁ ἀρχή οὗτος κακός . διό παύω - μένω μέν ἑορτάζω εἰμί ὁράω ὁ ἀπαλλάσσω , εἰσέρχομαι δέ θρηνέω ὁ δέχομαι . καί ὁ γε ὁ φάσκω οὐ ἔρχομαι θεός συναγωνίζομαι οὗτος εἰμί . εἰμί γάρ ἥδω , λέγω , κἀν κήδω ὁ γῆ , κήδω δέ ὁ γῆ οὐ ἄν οὗτος ἄρχω . ὅς ὅταν παρά σύ οὗτος οὐ ἔχω , δίδωμι αὐτός ἑαυτοῦ πλείων ἔχω ἄξιος ὁ ἐν ὁ ἀρχή εἰμί . καί οὗτος οἶδα καλός ὁ Φοινίκη καί μαρτυρέω - σω ἄν , εἰμί θεός ἐγγυητής ὑπέρ ὁ μέλλω λαμβάνω χρόνος . 43 . ἄρχω μέν οὖν , εἰμί βούλομαι , ὁ δέ ὕβρις δίδωμι δίκη , ὅς ὑβρίζω μέν Θαλάσσιος , ὑβρίζω δέ ἐγώ ὁ διά ὁ εἰκών τιμή ἐλέγχω δείκνυμι ἄλλος τίς βούλομαι , ἀλλά οὐ ὅς φάσκω . ἐν γάρ ὁ δήω - τέρος | ὁράω ὁ πρότερος . τιμή μέν γάρ ὁ περί ὁ εἰκών ποιέω κατέχω ἄν ὀπτάω , ὁ δέ εἰκών οὗτος οὐ σέω ὁ αἰτία ἀκολουθέω ἔοικα ὁ Ὀπτάτου ὁ πολύς ὁ Ὀπτάτου μέγας .
libanius.oratio-42 44
ἄνευ δὲ τῶν ἐν τῷ συνεδρίῳ τῶν ψευδῶν οὐδ’ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ κρινόμενον , ἡ εἰκών , τιμὴν ἄν τινα φέροι . ἔστησε μὲν γὰρ ταύτην , ἔστησε δὲ πρὸ ταύτης ἑτέρας ἑτέρων , ὧν οὐκ ἂν ἴσως ἕτερός τις . εἰ δὲ καὶ ἐμὲ πεποιημένος ἀρχήν , εἶθ’ ἥκων ἐπ’ ἐκείνας , οὐ σφό - δρα ἂν ἐτίμα , τίς ἡ τιμὴ μετ’ ἐκείνας ἐπὶ τήνδε ἀφῖ - χθαι ; ἀλλ’ ἔστω τιμὴ σανίς τε καὶ χρώματα · οὐκοῦν μείζων λόγος πανταχῆ φερόμενος ; ἀπειληφὼς τοίνυν τὴν χάριν δότω τὴν δίκην . ἀρκέσει δὲ ἡμῖν , ἢν ὑβρι - στὴν εἶναι ψηφίσῃ τὸν ἄνθρωπον . 45 . Ἔχω τινὰ καὶ τρίτον αἰτιάσασθαι , | βασι - λεῦ , τὸν Γαίσωνος τὸν μετὰ τὴν Ἀρκαδίαν καὶ τὴν ἐν Ἀρκαδίᾳ πενίαν πλούσιον καὶ πρὸς τοσοῦτον ἥκοντα χρημάτων , ὥστ’ αὐτῷ καὶ χρυσᾶς οἰκίας ἐξεῖναι ποιεῖν ἁμιλλωμένας πρὸς τὰς ἐκ λίθου , περὶ ἃς καὶ αὐτάς οὕτω δεδαπάνηται λαμπρῶς , ὥστε μανίαν εἶναι τὸ πρᾶγμα δοκεῖν . οὗτος τοίνυν τιμαῖς ἁπάσαις παρ’ ἐμοῦ τιμηθεὶς <μάτην> , καὶ γὰρ ἐν οἷς εἶχεν , εἴπερ ἤθελεν , ἡμᾶς ποιῆσαι καλῶς , οὐκ ἐποίησε , τῶν ἠδικηκότων καὶ αὐτὸς γεγένηται δίκας ὀφείλειν τῷ συνεδρίῳ λέγων τοὺς μαρτυρήσαντας ἄν . καὶ ἐκέλευεν αὐτοὺς εἰς μέσον ἄγειν καὶ τιμωρεῖσθαι .
Lemmas: ἄνευ δέ ὁ ἐν ὁ συνέδριον ὁ ψευδής οὐδέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ κρίνω , ὁ εἰκών , τιμή ἄν τις φέρω . ἵστημι μέν γάρ οὗτος , ἵστημι δέ πρό οὗτος ἕτερος ἕτερος , ὅς οὐ ἄν ἴσως ἕτερος τις . εἰμί δέ καί ἐγώ ποιέω ἀρχή , εἶτα ἥκω ἐπί ἐκεῖνος , οὐ σφέ - δράω ἄν τιμάω , τίς ὁ τιμή μετά ἐκεῖνος ἐπί ὅδε ἀφίημι - χθαι ; ἀλλά εἰμί τιμή σανίς τε καί χρῶμα · οὐκοῦν μέγας λόγος πανταχῇ φέρω ; ἀπολαμβάνω τοίνυν ὁ χάρις δίδωμι ὁ δίκη . ἀρκέω δέ ἐγώ , εἄν ὕβρις - ἵστημι ἔρχομαι ψηφίζω ὁ ἄνθρωπος . 45 . ἔχω τις καί τρίτος αἰτιάομαι , | βάσις - λόω , ὁ Γαίσων ὁ μετά ὁ Ἀρκαδία καί ὁ ἐν Ἀρκαδία πενία πλούσιος καί πρός τοσοῦτος ἥκω χρῆμα , ὥστε αὐτός καί χρύσεος οἰκία ἔξεστι ποιέω ἁμιλλάομαι πρός ὁ ἐκ λίθος , περί ὅς καί αὐτός οὕτως δαπανάω λαμπρός , ὥστε μανία ἔρχομαι ὁ πρᾶγμα δοκέω . οὗτος τοίνυν τιμή ἅπας παρά ἐγώ τιμάω <μάτην> , καί γάρ ἐν ὅς ἔχω , εἴπερ ἐθέλω , ἐγώ ποιέω καλός , οὐ ποιέω , ὁ ἀδικέω καί αὐτός γίγνομαι δίκη ὀφείλω ὁ συνέδριον λέγω ὁ μαρτυρέω ἄν . καί κελεύω αὐτός εἰς μέσος ἄγω καί τιμωρέω .
libanius.oratio-42 46
τούτων δὲ ὁ μὲν ὑπ’ ἀνάγκης τινὸς ἤδη διεπεπλεύκει καὶ ἦν ἐν Χαλκη - δόνι , ὁ δ’ ἦν ἐν τῷ λιμένι ταὐτὸ ποιήσων οὔσης κης καὶ τούτῳ τινός . | ὁ δὲ δὴ τρίτος ἔνδον ὢν ἐν τοῖς βουλεύουσι χαλεπῶν μὲν ἐπειρᾶτο προσώπων , εἶπε δὲ ἁπλᾶ καὶ δίκαια , ὅτι τὸν τῷ δεῖνι συζῶντα , ἐμὲ δὴ λέγων , μαρτυρῶν εἶναι βέλτιστον οὐκ ἀδικοίη . νόμιζε δὴ κοινόν , ὦ βασιλεῦ , καὶ τῶν ἀπόντων τοῦ - τον εἶναι τὸν λόγον . λέγουσι τοίνυν οἱ τρεῖς · ὦ παῖ Γαίσωνος , ὅτι μαρτυροῦμεν ἡμεῖς καλὸν κἀγαθὸν εἶναι Θαλάσσιον ὁρῶντες ἐν παιδὸς ὄντα χώρᾳ παρ’ ἀνδρὶ φεύγοντι τοὺς κακούς .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ μέν ὑπό ἀνάγκη τις ἤδη διαπλέω καί εἰμί ἐν Χάλκη - δόνιος , ὁ δέ εἰμί ἐν ὁ λιμήν αὐτός ποιέω σέω κα καί οὗτος τις . | ὁ δέ δή τρίτος ἔνδον εἰμί ἐν ὁ βουλεύω χαλεπός μέν πειράω πρόσωπον , λέγω δέ ἁπλόος καί δίκαιος , ὅτι ὁ ὁ δεῖνα συζάω , ἐγώ δή λέγω , μαρτυρέω ἔρχομαι ἀγαθός οὐ ἀδικέω . νομίζω δή κοινός , ὦ βασιλεύς , καί ὁ ἄπειμι ὁ - τον ἔρχομαι ὁ λόγος . λέγω τοίνυν ὁ τρεῖς · ὦ παῖς Γαίσων , ὅτι μαρτυρέω ἐγώ καλός ἀγαθός ἔρχομαι Θαλάσσιος ὁράω ἐν παῖς εἰμί χώρα παρά ἀνήρ φεύγω ὁ κακός .
libanius.oratio-42 47
τί τούτους ἀξίους δίκης ποιήσει τοὺς μάρτυρας ; εἰ μὲν οὖν καὶ ἐγὼ κακός , οὐκ εστι λόγος τοῖς μάρ - τυσιν · εἰ δ’ οὐ τοιοῦτος , πολὺς ἐκείνοις ἐστίν . εἶπον δ’ ἂν καὶ ταύτης ἀξιοπιστοτέρας ἀποδείξεις ἐκεῖνοι καὶ διελόμενοι τοὺς ἐπαίνους μακρὰ ἂν ἕκαστος διῆλθε , τοσαύτην ἀφθονίαν ὁ Θαλασσίου βίος πεποίηκεν εὐφη - μιῶν . καὶ ἔγωγε ἠξίουν τὸν Γαίσωνος μὴ τὸν ἐχόμε - νον ἀφεῖναι μάρτυρα , ἀλλὰ τοὺς πεπλευκότας ἐπανά - γειν μηδὲ ἐκείνην ἡμῖν διδόναι τὴν χάριν , ἀλλὰ ταύτην καὶ τόν γε Θαλάσσιον καλεῖν καὶ παρόντα δοκιμάζειν καὶ φαινόμενον μὲν ἀγαθὸν ἐγγράφειν , ἐλεγχόμενον δὲ φαῦλον ὡς ἐπ’ ἀδικήματι τῷ τῆς βουλῆς ἐπιθυμῆσαι κολάζειν . νῦν δὲ λοιδορίας ἀνεξετάστους κεκινηκότες ἃ βουλομένοις ἦν τοῖς ἡμῖν φθονοῦσι | πεποιήκασι τῶν μὲν εἰρημένων , τῶν δὲ οὐ πεφηνότων . 48 . Εἶτα σοὶ μὲν ἡ σπουδή , βασιλεῦ , πολυάνθρω - πον ἀπεργάσασθαι τὴν βουλήν , οἱ δὲ οὐκ αἰσθάνονται τοῦτο ἐμποδίζοντες . οἱ γὰρ ἡδέως ἂν εἰσελθόντες φόβῳ τῶν ἴσων ἀποτρέπονται · μὴ κεκτῆσθαι μὲν γὰρ ἐχθρὸν ἀνθρώπῳ τῶν ἀδυνάτων , παρὰ δὲ τῶν νῶν ἥξειν τι τοιοῦτον ἐλπίζοντες οὐχ ὑποθήσουσι τοῖς πολεμίοις αὑτοὺς ἐν ὅτῳπερ εἰσί , μένοντες . Θαλάσσιος δὲ πρὶν ἢ τῆς βουλῆς τυχεῖν , ἐλειτούργει τῇ γνώμῃ καὶ πρὸς τὴν δαπάνην ἠπείγετο τοὐναντίον τοῖς ἄλλοις ποιῶν . ὃ γὰρ ἐκείνους ὁρῶμεν πάσῃ τέχνῃ φεύγοντας , πολλῇ σπουδῇ τοῦτον ἦν διώκοντα ἰδεῖν . οὕτως α αὐτὸν ἐπὶ τὸ συνέδριον ἦγε , καὶ οὐχ ἃ δαπανᾷ , κερ - δαίνειν ἠξίου .
Lemmas: τίς οὗτος ἄξιος δίκη ποιέω ὁ μάρτυς ; εἰμί μέν οὖν καί ἐγώ κακός , οὐ εἰμί λόγος ὁ Μάρτιος - τυσιν · εἰμί δέ οὐ τοιοῦτος , πολύς ἐκεῖνος εἰμί . λέγω δέ ἄν καί οὗτος ἀξιόπιστος ἀπόδειξις ἐκεῖνος καί διαιρέω ὁ ἔπαινος μακρός ἄν ἕκαστος διέρχομαι , τοσοῦτος ἀφθονία ὁ Θαλάσσιος βίος ποιέω Εύφη - μῶν . καί ἐγώ ἀξιόω ὁ Γαίσων μή ὁ έχω - νος ἀφίημι μάρτυς , ἀλλά ὁ πλέω ἐπανά - γειν μηδέ ἐκεῖνος ἐγώ δίδωμι ὁ χάρις , ἀλλά οὗτος καί ὁ γε Θαλάσσιος καλέω καί πάρειμι δοκιμάζω καί φαίνω μέν ἀγαθός ἐγγράφω , ἐλέγχω δέ φαῦλος ὡς ἐπί ἀδίκημα ὁ ὁ βουλή ἐπιθυμέω κολάζω . νῦν δέ λοιδορία ἀνεξέταστος κινέω ὅς βούλομαι εἰμί ὁ ἐγώ φθονέω | ποιέω ὁ μέν λέγω , ὁ δέ οὐ φαίνω . 48 . εἶτα σύ μέν ὁ σπουδή , βασιλεύς , πολυάνθρω - πως ἀπεργάζομαι ὁ βουλή , ὁ δέ οὐ αἰσθάνομαι οὗτος ἐμποδίζω . ὁ γάρ ἡδύς ἄν εἰσέρχομαι φόβος ὁ ἴσος ἀποτρέπω · μή κτάομαι μέν γάρ ἐχθρός ἄνθρωπος ὁ ἀδύνατος , παρά δέ ὁ νόος ἥκω τίς τοιοῦτος ἐλπίζω οὐ ὑποτίθημι ὁ πολέμιος ἑαυτοῦ ἐν ὅστις εἰμί , μένω . Θαλάσσιος δέ πρίν ἢ ὁ βουλή τυγχάνω , λειτουργέω ὁ γνώμη καί πρός ὁ δαπάνη ἐπείγω ἐναντίος ὁ ἄλλος ποιέω . ὁ γάρ ἐκεῖνος ὁράω πᾶς τέχνη φεύγω , πολύς σπουδή οὗτος εἰμί διώκω ὁράω . οὕτως α αὐτός ἐπί ὁ συνέδριον ἄγω , καί οὐ ὅς δαπανάω , Κερ - δαίνυμι ἀξιόω .
libanius.oratio-42 49
ἀλλ’ Ὀπτάτος , ὦ Ζεῦ βουλαῖε , τοι - ούτοις ἐδέξατο τὸν ἐραστήν . ὅς , εἰ τὸν μιαρώτατον ἔχρησεν ὁ θεὸς ἐν κοινῷ τινι θῦσαι κακῷ , πάντως ἂν ἦν ὁ σφαττόμενος , ἐπεὶ καὶ τὴν ἐσχάτην εἴπερ ἔδει τιμᾶσθαι κακίαν , ἐστεφανοῦτ’ ἂν οὗτος . ὃς τοῦ μὴ φιλεῖν σοι τὴν πόλιν μέγα σημεῖον ἐκφέρει τὸ μῖσος τὸ κατὰ τῆς γυναικός . μισεῖ δὲ αὐτὴν μισούμενος , μισεῖται δὲ προπηλακίζων τὸν Ὑμέναιον ἀκολασίᾳ καὶ τῇ μὲν προικὶ πλουτῶν , τῷ πλουτεῖν δὲ κατ’ ἐκείνης παρ’ ἧς τὸ πλουτεῖν αὐτῷ , χρώμενος .
Lemmas: ἀλλά Ὀπτᾶτος , ὦ Ζεύς βουλαῖος , τοι - οὗτος δέχομαι ὁ ἐραστής . ὅς , εἰμί ὁ μιαρός χράω ὁ θεός ἐν κοινός τις θύω κακός , πάντως ἄν εἰμί ὁ σφάττω , ἐπεί καί ὁ ἔσχατος εἴπερ δέω τιμάω κακία , στεφανόω ἄν οὗτος . ὅς ὁ μή φιλέω σύ ὁ πόλις μέγας σημεῖον ἐκφέρω ὁ μῖσος ὁ κατά ὁ γυνή . μισέω δέ αὐτός μισέω , μισέω δέ προπηλακίζω ὁ Ὑμέναιος ἀκολασία καί ὁ μέν προίξ πλοῦτος , ὁ πλουτέω δέ κατά ἐκεῖνος παρά ὅς ὁ πλουτέω αὐτός , Χράομαι .
libanius.oratio-42 50
αἱ δύο θρήνων ἀφορμαὶ κόραι καὶ κόροι , δι’ οὓς οὐκ Ι ἐγένετο πλειόνων παίδων πατήρ . ὁρῶν δὲ αὐτὴν χαμαί τε κειμένην καὶ ἐν λύπῃ μείζονι τῆς ἐπὶ παισὶν οἰχομένοις πῶς αὐτὴν ἔπαυσέ τε καὶ ἀνέστησεν ; οὐ παραμυθητικούς , μὰ Δί’ , ἐπᾴσας λόγους οὐδ’ εἰπὼν σωφρονήσειν οὐδ’ εἰ μὴ λήξειεν ἐκείνη δακρύων , ἀπο - κτενεῖν ἑαυτόν , ἀλλ’ ἀκονήσας ξίφος ἐχώρησεν ἐπ’ τήν , τὴν δὲ ὁ φόβος ὤρθωσε . τὸν οὖν τοιαύτην αὑτῷ ποιοῦντα τὴν οἰκίαν οἴει τῇ βουλῇ τινος αἴτιον ἀγαθοῦ γενήσεσθαι ; ἐγὼ μὲν γὰρ καὶ σκυτοτόμον , ὡς Ὅμηρος παραινεῖ , συνοικοῦντα τῇ γυναικὶ μᾶλλον ἀρετῆς μετέ - χεῖν φαίην ἂν καὶ εἶναι δίκαιον τῆς βουλῆς μετέχειν ἢ τοιοῦτον ὄλεθρον . 51 . Πῶς οὖν , ἐρεῖ τις , τριῶν ὄντων τῶν φθεγξαμένων ὅλην καταμέμφῃ τὴν βουλήν ; ὅτι οἱ μὲν ἐφθέγξαντο , οἱ δὲ ἐσιώπησαν , καὶ οἱ μὲν εἶπον κακῶς , οἱ δ’ οὐκ ἀντεῖπον , καὶ οἱ μὲν ἐβλασφήμησαν , οἱ δ’ οὐκ ἠγανάκτησαν , καὶ οἱ μὲν ἐπέθεντο , οἱ δ’ ἡσύχασαν , καὶ οἱ μὲν ἐξέωσαν , οἱ δ’ οὐκ ἀντελάβοντο , καὶ οἱ μὲν τὰ τῶν πολεμούντων ἔδρασαν , οἱ δὲ τὰ τῶν βοηθούντων οὐκ ἐποίησαν . γίγνετ’ οὖν τὸ τῶν τριῶν κοινὸν ἁπάντων τῇ σιωπῇ .
Lemmas: ὁ δύο θρῆνος ἀφορμή κόρη καί κόρος , διά ὅς οὐ Ι γίνομαι πολύς παῖς πατήρ . ὁράω δέ αὐτός χαμαί τε κεῖμαι καί ἐν λύπη μέγας ὁ ἐπί παῖς οἴχομαι πῶς αὐτός παύω τε καί ἀνίστημι ; οὐ παραμυθητικός , μά διά , ἐπαείδω λόγος οὐδέ λέγω σωφρονέω οὐδέ εἰμί μή λήγω ἐκεῖνος δάκρυον , ἀπος - κτείνω ἑαυτοῦ , ἀλλά ἀκονάω ξίφος χωρέω ἐπί ὁ , ὁ δέ ὁ φόβος ὀρθόω . ὁ οὖν τοιοῦτος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ οἰκία οἴομαι ὁ βουλή τις αἴτιος ἀγαθός γίγνομαι ; ἐγώ μέν γάρ καί σκυτοτόμος , ὡς Ὅμηρος παραινέω , συνοικέω ὁ γυνή μᾶλλον ἀρετή Μετέ - χέω φημί ἄν καί ἔρχομαι δίκαιος ὁ βουλή μετέχω ἢ τοιοῦτος ὄλεθρος . 51 . πῶς οὖν , λέγω τις , τρεῖς εἰμί ὁ φθέγγομαι ὅλος καταμέμφομαι ὁ βουλή ; ὅτι ὁ μέν φθέγγομαι , ὁ δέ σιωπάω , καί ὁ μέν λέγω κακῶς , ὁ δέ οὐ ἀντιλέγω , καί ὁ μέν βλασφημέω , ὁ δέ οὐ ἀγανακτέω , καί ὁ μέν ἐπιτίθημι , ὁ δέ ἡσυχάζω , καί ὁ μέν ἐξωθέω , ὁ δέ οὐ ἀντιλαμβάνω , καί ὁ μέν ὁ ὁ πολεμέω δράω , ὁ δέ ὁ ὁ βοηθέω οὐ ποιέω . γίγνομαι οὖν ὁ ὁ τρεῖς κοινός ἅπας ὁ σιωπή .