libanius.oratio-41 9
οὗτοι τοίνυν εἰσὶ μὲν οὐ πλείους ἢ τετρα - κόσιοι , οἱ μὲν τούτῳ συμπράττοντες , οἱ δὲ ἐκείνῳ , κακοὺς δὲ σφᾶς αὐτοὺς πρώτους πεποιηκότες καὶ τὰς τῶν ἐλευθέρων οἰκίας διορύττουσι θηρῶντες ὁπόσους δύναιντο τῶν νέων καὶ ταὐτὰ θαυμάζειν αὑτοῖς ἀνα - πείθοντες καὶ ζώντων μὲν αὐτοῖς τῶν γονέων κλέπτας αὐτοὺς τῶν πατρῴων , ὅσον ἔξεστι , ποιοῦντες , ἀπο - θανόντων δὲ καθάπαξ προδότας . καὶ πολλῶν οἰκίας ἵδοι τις ἂν περὶ ταῦτα ἀνηλωμένας . οὗτοι καὶ τὰ τῶν λόγων βεβλάφασι τῶν νέων τοὺς μὲν ῥᾳθυμοτέρους πεποιηκότες , τοὺς δὲ ὅλως | ἀποστήσαντες . καὶ τί δεῖ με ζητεῖν πρᾶγμα ἀδύνατον ποιεῖν , ἅπαντα τὰ τούτων λέγειν κακά ; πλὴν τοσοῦτόν γε ἐρῶ , ὅτι χοῦ τῆς γῆς ἡμῖν ἡ πόλις διαβέβληται διὰ τὴν τούτων ἀσέλγειαν καὶ βδελυρίαν . 10 . Τὰς οὖν παρὰ τούτων εὐφημίας ἀγαθόν τι κρίνεις , ὦ Τιμόκρατες , κατὰ τοὺς πολλοὺς τῶν των ; κακὸν μὲν οὖν μέγιστον εἰκότως ἂν ἡγοῖο τὰς παρὰ τῶν κακῶν ταύτας εὐφημίας . ἴσην γὰρ ἔγωγε νομίζω μαρτυρίαν ἀρετῆς εἶναι τό τε κακῶς ἀκούειν παρὰ τῶν φαύλων τό τε εὖ παρὰ τῶν σπουδαίων . τίς δ’ ἂν καὶ ἀμείνους ὑμᾶς παρὰ τοῦτο νομίζοι ; ποῖος ἄρχων ἐθνῶν ; ποῖος ὕπαρχος ; τίς λοχαγός ; τίς στρα - τηγός ; ποῖος βασιλεύς ; ποῖα βουλή ; τίνες γεωργοί ; τίνες στρατιῶται ; ὧν γὰρ τοῦ τρόπου κατεγνώκασι , πῶς ἂν τὰ ῥήματα τούτων , εἰ καὶ εὐφημότερά πως εἴη , χρηστὸν ἂν ἔχειν τι νομίζοιεν ; 11 . Νὴ Δία , τὸ γὰρ φιλεῖσθαι παρὰ πόλεως καλόν , τουτὶ δ’ ἂν εἴη τοῦ φιλεῖσθαι σημεῖον . πόλιν γὰρ ἡγῇ τουτουσὶ τοὺς ἀπόλιδας , πόλιν τοὺς ἀοίκους , πόλιν τοὺς ἀγάμους , οἶς καλὴ μὲν εἰς βίον οὐδεμία πρόφασις , τὸ κακοὺς δὲ εἶναι καὶ τὸ κακὰ δρᾶν ; ὁ βουλευταῖς ἀρέσκων καὶ παισὶ τοῖς τούτων , ὁ τοῖς ἐπὶ τῶν ἀρχῶν ἐξητασμένοις , ὁ τοῖς παιδεύ - οὖσιν , ὁ τοῖς παιδευομένοις , ὁ τοῖς πονοῦσι περὶ τὴν γῆν , ὁ τοῖς παρέχουσιν αὑτοὺς τοῖς δικαζομένοις συμ — μάχους , ὁ τοῖς ἀπὸ τῶν χειρῶν ποιουμένοις τὸν βίον , ὁ τοῖς ἐπ’ ἐμπορίᾳ πλέουσιν , ὁ τούτους ἕλκων οἷς ποιεῖ καὶ φιλεῖν αὑτὸν ἀναπείθων οὗτος ὑπὸ πόλεως ὡς ἀληθῶς φιλεῖται . ὁ δ’ ὑπὸ τουτωνὶ τῶν καταπτύ - στῶν φιλούμενος , | δῶμεν γάρ , οὐχ ὑπὸ πόλεως φιλεῖται , πόθεν ; ἀλλ’ ὑπὸ νοσήματος πόλεως , οὗ δος ἂν ἦν ἀπηλλάχθαι τὴν πόλιν .
Lemmas: οὗτος τοίνυν εἰμί μέν οὐ πολύς ἢ τετρᾶς - κόσιος , ὁ μέν οὗτος συμπράσσω , ὁ δέ ἐκεῖνος , κακός δέ σφεῖς αὐτός πρῶτος ποιέω καί ὁ ὁ ἐλεύθερος οἰκία διορύσσω θηράω ὁπόσος δύναμαι ὁ νέος καί αὐτός θαυμάζω ἑαυτοῦ ἀνα - πείθω καί ζάω μέν αὐτός ὁ γονεύς κλέπτης αὐτός ὁ πατρῷος , ὅσον ἔξεστι , ποιέω , ἀπος - θνῄσκω δέ καθάπαξ προδότης . καί πολύς οἰκία ὁράω τις ἄν περί οὗτος ἀναλίσκω . οὗτος καί ὁ ὁ λόγος βλάπτω ὁ νέος ὁ μέν ῥᾴθυμος ποιέω , ὁ δέ ὅλος | ἀφίστημι . καί τίς δέω ἐγώ ζητέω πρᾶγμα ἀδύνατος ποιέω , ἅπας ὁ οὗτος λέγω κακός ; πλήν τοσοῦτος γε λέγω , ὅτι χόω ὁ γῆ ἐγώ ὁ πόλις διαβάλλω διά ὁ οὗτος ἀσέλγεια καί βδελυρία . 10 . ὁ οὖν παρά οὗτος εὐφημία ἀγαθός τίς κρίνω , ὦ Τιμοκράτης , κατά ὁ πολύς ὁ ὁ ; κακός μέν οὖν μέγας ἔοικα ἄν ἡγέομαι ὁ παρά ὁ κακός αὐτός εὐφημία . ἴσος γάρ ἐγώ νομίζω μαρτυρία ἀρετή ἔρχομαι ὁ τε κακῶς ἀκούω παρά ὁ φαῦλος ὁ τε εὖ παρά ὁ σπουδαῖος . τίς δέ ἄν καί ἀγαθός σύ παρά οὗτος νομίζω ; ποῖος ἄρχων ἔθνος ; ποῖος ὕπαρχος ; τίς λοχαγός ; τίς στρα - τηγός ; ποῖος βασιλεύς ; ποῖος βουλή ; τίς γεωργός ; τίς στρατιώτης ; ὅς γάρ ὁ τρόπος καταγιγνώσκω , πῶς ἄν ὁ ῥῆμα οὗτος , εἰμί καί εὔφημος πως εἰμί , χρηστός ἄν ἔχω τίς νομίζω ; 11 . νή Ζεύς , ὁ γάρ φιλέω παρά πόλις καλός , οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ φιλέω σημεῖον . πόλις γάρ ἡγέομαι οὗτος ὁ ἄπολις , πόλις ὁ ἄοικος , πόλις ὁ ἄγαμος , οἶς κάλως μέν εἰς βίος οὐδείς πρόφασις , ὁ κακός δέ ἔρχομαι καί ὁ κακός δράω ; ὁ βουλευτής ἀρέσκω καί παῖς ὁ οὗτος , ὁ ὁ ἐπί ὁ ἀρχή ἐξετάζω , ὁ ὁ παιδεύω - εἰμί , ὁ ὁ παιδεύω , ὁ ὁ πονέω περί ὁ γῆ , ὁ ὁ παρέχω ἑαυτοῦ ὁ δικάζω συμ — μάχος , ὁ ὁ ἀπό ὁ χείρ ποιέω ὁ βίος , ὁ ὁ ἐπί ἐμπορία πλέω , ὁ οὗτος ἕλκω ὅς ποιέω καί φιλέω ἑαυτοῦ ἀναπείθω οὗτος ὑπό πόλις ὡς ἀληθῶς φιλέω . ὁ δέ ὑπό οὗτος ὁ καταπτύ - ἵστημι φιλέω , | δίδωμι γάρ , οὐ ὑπό πόλις φιλέω , πόθεν ; ἀλλά ὑπό νόσημα πόλις , ὅς δ ἄν εἰμί ἀπαλλάσσω ὁ πόλις .