libanius.oratio-41 15
οὕτω δ’ αὖ κακῶς φρονεῖτε περὶ τοῦδε τοῦ πράγματος καὶ δείκνυτε τὴν λύπην τὴν ἐπὶ τῇ σιωπῇ , ὥστ’ οὐδὲ διὰ τοῦ κήρυκος ὀκνεῖτε τὴν βοὴν αἰτεῖν . τὸ γὰρ οὐ λίαν ὑμᾶς γνωρίζω πρὸς αὐτοὺς λέγειν καὶ τὸ τί μεμφόμενοι κάθησθε ; καὶ τὸ τοῦ χάριν σεσιγήκατε ; καὶ τὸ ὑμᾶς αὐτούς μοι ξατε , ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα προσαιτούντων ἂν εἴη σαφῶς τὰ παρὰ τούτων . οἱ δ’ ἐπὶ τούτοις ἀναπηδῶν - τες καταβεβληκότες ὥσπερ ἐν πάλῃ τὸν ἄρχοντα παροι - νοῦσιν οἷς κελεύουσιν ἀνιστάντες τε αὐτὸν ἀπὸ τοῦ θρόνου καὶ προσκυνεῖν ἀναγκάζοντες τὴν πόλιν , αὑτοὺς καλοῦντες πόλιν . ὑμῶν δὲ οἱ μὲν θάτερον ποιοῦσι , τὸ πρότερον , οἱ δὲ καὶ ἀμφότερα . καὶ τοῦτο ὅπως ποτὲ δεῦρο εἰσῆλθεν , οὐκ οἶδα , ἐπεὶ ἔν γε τοῖς προ - τἐροις χρόνοις οὐδὲν τοιοῦτον οὔτε ἐλέγετο οὔτε ἐπράτ - τετο . οὐδ’ ἑωρῶμεν ἡμεῖς τότε τοιαύτας μὲν στάσεις ἀρχόντων , τοιαύτας δὲ χεῖρας οὐδ’ ἀπιόντα τῶν θεατῶν ἕκαστον πεπεισμένον , ὡς ὑφ’ ἑαυτῷ τὸν ἄρχοντα λάβοι . 16 . Ἐνταῦθα πολλὰ παρὰ τοὺς νόμους ἔργα τὸ θέατρον ἀπεργάζεται καί τινες ἁρπασθέντες ἐκεῖθεν ἐδέθησαν ἀπ’ ὀλίγων ῥημάτων ὑπ’ ὀλίγων ῥηθέντων . ὁ γὰρ δὴ τῆς βοῆς ἔρως πάντα ὑπηρετεῖν ἀναγκάζει τά τε ἄλλα καὶ τρέχειν εἰς τὴν Δάφνην καὶ ποιεῖν τὴν μυρία | κακὰ τῇ πόλει φέρουσαν ἑορτήν , ἐπεὶ καὶ νέοι μετὰ σωφροσύνης ἀναβάντες ἐκεῖσε ταύτην ἀποβαλόντες κατέβησαν . εἰς ἅ μοι δοκεῖ βασιλεύς τις ἀγαθὸς ἀποβλέψας σβέσαι τὸ πρᾶγμα , τὸ δὲ αὖθις ἀνέφυ , καὶ γίνεται τῶν μὲν ἐπιταττόντων , ὑμῶν δὲ ὑπουργούντων εὔδαιμον τοῦτο ἡγουμένων . καὶ μετὰ ἀναιδείας πέντε ἢ καὶ πλείους ἡμέρας ὁρᾶται διάγον τὸ ἀναβάν , ἦς τὸ μὲν εἰς αὐτούς , τὸ δέ τι καὶ εἰς ὑμᾶς ἔρχεται . καίτοι εἰ τις ὑμᾶς καταβαίνοντας ἀπὸ τῆς πολυειδοῦς μέθης ἐκείνης , περὶ τί χρόνος ὑμῖν ἀνήλωται τοσοῦτος ; ἔροιτο , τίνι βελτίω τὰ τῆς πόλεως πεποιηκότες ἀναστρέφετε ; τί , πρὸς θεῶν , ἐρεῖτε ; ἦ ὅτι καὶ τῷ λίαν ἀσχημονεῖν εἶναι τόπον ἐχρῆν ;
Lemmas: οὕτως δέ αὖ κακῶς φρονέω περί ὅδε ὁ πρᾶγμα καί δείκνυμι ὁ λύπη ὁ ἐπί ὁ σιωπή , ὥστε οὐδέ διά ὁ κῆρυξ ὀκνέω ὁ βοή αἰτέω . ὁ γάρ οὐ λίαν σύ γνωρίζω πρός αὐτός λέγω καί ὁ τίς μέμφομαι κάθημαι ; καί ὁ τίς χάρις σιγάω ; καί ὁ σύ αὐτός ἐγώ ξατε , οὗτος καί ὁ τοιοῦτος προσαιτέω ἄν εἰμί σαφής ὁ παρά οὗτος . ὁ δέ ἐπί οὗτος ἀναπηδάω - αἱρέω καταβάλλω ὥσπερ ἐν πάλη ὁ ἄρχων πάρος - Νούσι ὅς κελεύω ἀνίστημι τε αὐτός ἀπό ὁ θρόνος καί προσκυνέω ἀναγκάζω ὁ πόλις , ἑαυτοῦ καλέω πόλις . σύ δέ ὁ μέν ἕτερος ποιέω , ὁ πρότερος , ὁ δέ καί ἀμφότερος . καί οὗτος ὅπως ποτέ δεῦρο εἰσέρχομαι , οὐ οἶδα , ἐπεί ἐν γε ὁ προ - τερέω χρόνος οὐδείς τοιοῦτος οὔτε λέγω οὔτε προιτ - Τέτος . οὐδέ ὁράω ἐγώ τότε τοιοῦτος μέν στάσις ἄρχων , τοιοῦτος δέ χείρ οὐδέ ἀπέρχομαι ὁ θεατής ἕκαστος πείθω , ὡς ὑπό ἑαυτοῦ ὁ ἄρχω λαμβάνω . 16 . ἐνταῦθα πολύς παρά ὁ νόμος έργο ὁ θέατρον ἀπεργάζομαι καί τις ἁρπάζω ἐκεῖθεν δέω ἀπό ὀλίγος ῥῆμα ὑπό ὀλίγος λέγω . ὁ γάρ δή ὁ βοή ἔρως πᾶς ὑπηρετέω ἀναγκάζω ὁ τε ἄλλος καί τρέχω εἰς ὁ Δάφνη καί ποιέω ὁ μύριοι | κακός ὁ πόλις φέρω ἑορτή , ἐπεί καί νέος μετά σωφροσύνη ἀναβαίνω ἐκεῖσε οὗτος ἀποβάλλω καταβαίνω . εἰς ὅς ἐγώ δοκέω βασιλεύς τις ἀγαθός ἀποβλέπω σβέννυμι ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ αὖθις ἀναφύω , καί γίγνομαι ὁ μέν ἐπιτάσσω , σύ δέ ὑπουργέω εὐδαίμων οὗτος ἡγέομαι . καί μετά ἀναίδεια πέντε ἢ καί πολύς ἡμέρα ὁράω διάγω ὁ ἀναβαίνω , ὅς ὁ μέν εἰς αὐτός , ὁ δέ τίς καί εἰς σύ ἔρχομαι . καίτοι εἰμί τις σύ καταβαίνω ἀπό ὁ πολυειδής μέθη ἐκεῖνος , περί τίς χρόνος σύ ἀναλίσκω τοσοῦτος ; ἔρομαι , τίς ἀγαθός ὁ ὁ πόλις ποιέω ἀναστρέφω ; τίς , πρός θεός , λέγω ; εἰμί ὅτι καί ὁ λίαν ἀσχημονέω ἔρχομαι τόπος χρή ;