ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-40 1
εἰναι μέν σοι φίλος καὶ πολὺν ἤδη χρό - υον , Εὐμόλπιε , φημὶ καὶ οὐκ ἂν ἀρνηθείην , λέγω δὲ καὶ τὸ νῦν ἐσόμενον ἀνδρὸς εἶναι φιλοῦντος ὡς ἀλη - θῶς , τὸ τοῖς οὐκ ὀρθῶς πεπραγμένοις ἐπιτιμᾶν . ἔπαι - νος μὲν γὰρ οὐκ ἔχων τὸ δίκαιον προσδιέφθειρεν , ὁ δ’ ἃ χρῆν αἰτιώμενος ἐνουθέτησέ τε καὶ τῶν ὁμοίων ἁμαρτημάτων ἀπήγαγεν . οὔκουν τοῦτο μισοῦντος , ἀλλ’ ἐκεῖνα , ὅ τε ἐπὶ τοῖς ἡμαρτημένοις ἔπαινος καὶ ἡ σιωπὴ παραλείπουσα τὴν τῶν ἡμαρτημένων ἐξέτασιν . ὥστ’ εἴ σε πώποτ’ εὐεργέτηκα , τουτὶ δὲ εἴρηταί σοι πολλάκις , ταὐτὸ δοκοίην ἂν εἰκότως καὶ νῦν ποιεῖν . 2 . Ἔσονται μὲν οὖν οἱ πολλοὺς ἀφήσοντες κατὰ τοῦ λόγου λόγους καὶ πείθειν ἐπιχειρήσοντες , | ὡς ἠδίκησαί τε παρ’ ἡμῶν καὶ δίκην ἂν εἰκότως ὀφειλο - μένην σοι λάβοις . ἀλλὰ σύ γε μὴ καὶ τοῦθ’ ἁμάρτῃς μηδ’ ἐξαπατηθῇς , ἀλλ’ ἐχθροὺς ἀμφοτέρων ἡγοῦ συγ - κροῦσαί τε βουλομένους ἡμᾶς καὶ καταστῆσαι δυσ - μενεῖς ἀντὶ φίλων . σὺ δ’ οὔτ’ ἄλλοτε πώποτε πὰρ ἡμῶν ἠδικήθης εὐνοίᾳ τε καὶ τοῦτο γίνεσθαι νόμιζε .
Lemmas: εἰναι μέν σύ φίλος καί πολύς ἤδη χρώς - υἱός , Εὐμόλπιος , φημί καί οὐ ἄν ἀρνέομαι , λέγω δέ καί ὁ νῦν εἰμί ἀνήρ ἔρχομαι φιλέω ὡς ἀλη - θώς , ὁ ὁ οὐ ὀρθός πράσσω ἐπιτιμάω . παῖς - ν μέν γάρ οὐ ἔχω ὁ δίκαιος προσδιαφθείρω , ὁ δέ ὅς χρή αἰτιάομαι νουθετέω τε καί ὁ ὅμοιος ἁμάρτημα ἀπάγω . οὔκουν οὗτος μισέω , ἀλλά ἐκεῖνος , ὁ τε ἐπί ὁ ἁμαρτάνω ἔπαινος καί ὁ σιωπή παραλείπω ὁ ὁ ἁμαρτάνω ἐξέτασις . ὥστε εἰμί σύ πώποτε εὐεργετέω , οὗτος δέ λέγω σύ πολλάκις , αὐτός δοκέω ἄν ἔοικα καί νῦν ποιέω . 2 . εἰμί μέν οὖν ὁ πολύς ἀφίημι κατά ὁ λόγος λόγος καί πείθω ἐπιχειρέω , | ὡς ἀδικέω τε παρά ἐγώ καί δίκη ἄν ἔοικα ὀφείλω - μένω σύ λαμβάνω . ἀλλά σῦς γε μή καί οὗτος ἁμαρτάνω μηδέ ἐξαπατάω , ἀλλά ἐχθρός ἀμφότερος ἡγέομαι συγ - κρούω τε βούλομαι ἐγώ καί καθίστημι δύο - μένω ἀντί φίλος . σύ δέ οὔτε ἄλλοτε πώποτε παρά ἐγώ ἀδικέω εὔνοια τε καί οὗτος γίγνομαι νομίζω .
libanius.oratio-40 3
οὐδὲ γὰρ Διομήδης οὐδ’ εἴ τις ἕτερος ἐπετίμα ταῖς περὶ τοῦ δρασμοῦ γνώμαις Ἀγαμέμνονος , ἐχθρὸς ἦν τῷ τοιαῦτα ἐν τοῖς Ἀχαιοῖς εἰπόντι οὐδὲ Ὀδυσσεὺς Ἀχιλλεῖ διὰ τοῦ πατρὸς τοῦ Πηλέως , ὡς οὐ καλῶς ἐν τῇ φιλονεικίᾳ μένοντι . ἀλλὰ μὴν γνησιωτάτην γε ἀκούομεν φιλίαν τῷ τε Ἀχιλλεῖ τούτῳ καὶ Πατρόκλῳ γενέσθαι . καί μοι δοκεῖ μὴ χείρων ἂν ὁ Πάτροκλος εἰς Ἀχιλλέα φανῆναι , ἀλλὰ ταὐτὰ ἂν ὑπέρ τε τῆς τιμωρίας καὶ τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς βουλεύ - σασθαι .
Lemmas: οὐδέ γάρ Διομήδης οὐδέ εἰμί τις ἕτερος ἐπιτιμάω ὁ περί ὁ δρασμός γνώμη Ἀγαμέμνων , ἐχθρός εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ Ἀχαιός λέγω οὐδέ Ὀδυσσεύς Ἀχιλλεύς διά ὁ πατήρ ὁ Πηλεύς , ὡς οὐ καλός ἐν ὁ φιλονικία μένω . ἀλλά μήν γνήσιος γε ἀκούω φίλιος ὁ τε Ἀχιλλεύς οὗτος καί Πάτροκλος γίγνομαι . καί ἐγώ δοκέω μή χείρων ἄν ὁ Πάτροκλος εἰς Αχιλλέας φαίνω , ἀλλά αὐτός ἄν ὑπέρ τε ὁ τιμωρία καί ὁ ἑαυτοῦ ψυχή βούλομαι - σάω .
libanius.oratio-40 7
τοιούτου τοίνυν ἥκοντος ἡμῖν ἀπὸ Ῥώμης ἑρμαίου καὶ τῶν οὐ πεπλευκότων ἐπὶ τἀκείνης αὑ - τοὺς ἐπαινούντων καὶ τῶν Ἀττικῶν λόγων ὠφελουμέ - νων ὑπὸ τοῦ τῶν μὲν ἐκπεσεῖν ἐκεῖνον ὧν εἶχε , τὰ δὲ μὴ λαβεῖν ἐφ’ ἅπερ ἦλθε , τὸν δὴ τοιοῦτον ὃν ἄφωνον ὄντα ἐν οἷς ἦν ἔδει πάντα εἶναι τὸν | χρόνον , ἀπέφηνας πάρεδρον διὰ τὸν πάντα σοι κακῶς πειθόμενον ἀδελφόν . καὶ τὸ μὲν ζεῦγος οὐ προσδοκηθέντα τόνδε ἔφερε μετ’ ἐκείνου , τουτὶ δὲ πάλιν τοὺς περὶ ἡμᾶς νέους ἐφ’ ἕτερα μεθίστη καὶ ὧν κατεγνώ - κεσαν , ταῦτα ἐθαύμαζον . καὶ πάλιν λιμένες καὶ πάλιν νῆες καὶ Ἀδρίας καὶ Θύμβρις .
Lemmas: τοιοῦτος τοίνυν ἥκω ἐγώ ἀπό Ῥώμη ἕρμαιον καί ὁ οὐ πλέω ἐπί ἐκεῖνος αὑ - ὁ ἐπαινέω καί ὁ Ἀττικός λόγος ωφελώ - ἐγων ὑπό ὁ ὁ μέν ἐκπίπτω ἐκεῖνος ὅς ἔχω , ὁ δέ μή λαμβάνω ἐπί ὅς ἔρχομαι , ὁ δή τοιοῦτος ὅς ἄφωνος εἰμί ἐν ὅς εἰμί δέω πᾶς ἔρχομαι ὁ | χρόνος , ἀποφαίνω πάρεδρος διά ὁ πᾶς σύ κακῶς πείθω ἀδελφός . καί ὁ μέν ζεῦγος οὐ προσδοκάω ὅδε φέρω μετά ἐκεῖνος , οὗτος δέ πάλιν ὁ περί ἐγώ νέος ἐπί ἕτερος μεθίστημι καί ὅς καταγιγνώσκω - κεῖμαι , οὗτος θαυμάζω . καί πάλιν λιμήν καί πάλιν ναῦς καί Ἀδρίας καί Θύμβρις .
libanius.oratio-40 8
ὥσπερ οὖν ἔλαττον ποιμένι ποίμνιον ποιῶν καὶ βουκόλιον βουκόλῳ καὶ ἵππους ἱπποφορβῷ τούτων ἂν ἕκαστον ἠδίκεις , οὕτω καὶ τοὺς τὴν Ἑλλάδα φωνὴν ἐν ταῖς χερσὶν ἔχοντας . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνό γ’ ἂν εἴποις , ὡς τὰ πράγματα τῆς ἀρχῆς τῆς ἐκείνου σοφίας ἐδεῖτο καὶ οὐ παρεδρεύσαντος πάντα ἂν ᾤχετο . ἠκούομεν γὰρ εἶναι τὸ ἔργον αὐτῷ φαγεῖν , πιεῖν , κοιμηθῆναι , τέρψαι τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῖς τε λοῖς κρουνοῖς τοῖς τε τὴν δεξαμενὴν ἐπιοῦσι πνεύμασι . 9 . Βούλει με , τί ταῦτα πεποίηκεν , εἰπεῖν ; βούλει με τὰ περὶ τὸν ἵππον διελθεῖν καὶ τὸν λαμπρὸν χαλι - νὸν καὶ ὅσα ἐν σκότῳ μὲν ἐδόθη , λαθεῖν δὲ οὐκ ἐδυ - νήθη ; φίλον | γὰρ εὖ ποιεῖν καλὸν εἶναι φήσεις , εἶναι δέ σοι τὸν Ἀλέξανδρον φίλον . τί δ’ ; οὐχὶ καὶ ἡμεῖς φίλοι ; πῶς οὖν ἐκ τῆς εἰς ἡμᾶς βλάβης ἐκεῖνον ἠξίους εὖ ποιεῖν ; οὐκ ἂν τολμήσαις εἰπεῖν , ὡς ἡ φιλία τῆς φιλίας προτιμοτέρα καὶ Ἀλέξανδρος ἐμοῦ . εἰ δ’ οὖν καὶ λίαν ἐκεῖνος ἐμοῦ , ἀλλ’ οὔτοι γε τῶν Ἑλλη - νίων θεῶν οὐδὲ τῆς διὰ τοῦ θαλλοῦ κτησαμένης θεοῦ τὴν Ἐρεχθέως μητέρα . κατὰ γὰρ τούτων ἁπάντων ἐκεῖνα ἐχαρίζου καὶ ταῦτα εἰς τάξιν παρελθὼν διὰ τούτων τῶν λόγων , οὐκ ἐκείνων .
Lemmas: ὥσπερ οὖν μικρός ποιμήν ποίμνη ποιέω καί βουκόλιον βουκόλος καί ἵππος ἱπποφορβός οὗτος ἄν ἕκαστος ἀδικέω , οὕτως καί ὁ ὁ Ἑλλάς φωνή ἐν ὁ χείρ ἔχω . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος γε ἄν λέγω , ὡς ὁ πρᾶγμα ὁ ἀρχή ὁ ἐκεῖνος σοφία δέομαι καί οὐ παρεδρεύω πᾶς ἄν οἴχομαι . ἀκούω γάρ ἔρχομαι ὁ ἔργον αὐτός ἐσθίω , πίνω , κοιμάω , τέρπω ὁ ὀφθαλμός ὁ τε Λόϊς κρουνός ὁ τε ὁ δεξαμενή ἐπέρχομαι πνεῦμα . 9 . βούλομαι ἐγώ , τίς οὗτος ποιέω , λέγω ; βούλομαι ἐγώ ὁ περί ὁ ἵππος διέρχομαι καί ὁ λαμπρός χάλις - νός καί ὅσος ἐν σκότος μέν δίδωμι , λανθάνω δέ οὐ δύο - νήθω ; φίλος | γάρ εὖ ποιέω καλός ἔρχομαι φημί , ἔρχομαι δέ σύ ὁ Ἀλέξανδρος φίλος . τίς δέ ; οὐ καί ἐγώ φίλος ; πῶς οὖν ἐκ ὁ εἰς ἐγώ βλάβη ἐκεῖνος ἀξιόω εὖ ποιέω ; οὐ ἄν τολμάω λέγω , ὡς ὁ φίλιος ὁ φίλιος πρότιμος καί Ἀλέξανδρος ἐγώ . εἰμί δέ οὖν καί λίαν ἐκεῖνος ἐγώ , ἀλλά οὔτοι γε ὁ Ἕλλη - Νίων θεός οὐδέ ὁ διά ὁ θαλλός κτάομαι θεός ὁ Ἐρεχθεύς μήτηρ . κατά γάρ οὗτος ἅπας ἐκεῖνος χαρίζομαι καί οὗτος εἰς τάξις παρέρχομαι διά οὗτος ὁ λόγος , οὐ ἐκεῖνος .
libanius.oratio-40 10
ἡδέως δ’ ἄν σε καὶ λόγον ἀπαιτήσαιμι τῆς πρὸς Ἀλέξανδρον φιλίας . ποία γὰρ εὐγένεια ; τίς τροφή ; ποία παιδεία ; τίς ανθρωπία ; τίς δεομένοις βοήθεια ; τίς ὑπὲρ τῶν λῶν πόνος ; ἀλλ’ εἰς νόμους σοι χρήσιμος ἄνθρωπος ; ἀλλ’ εἰς συμβουλὴν ἀγαθός ; ἀλλ’ οἷος ἐνεγκεῖν οἷς ὁμιλοίη δόξαν ; οὐ τὴν γῆν ἣν εἰργάζετο φυγὼν ὑπέ - θῆκεν αὑτὸν ἀνθρώπῳ καπηλεύοντι , τύχης δὲ ἀλογίᾳ χρήματα κτησάμενος πλείους ἀπώλεσε τόκοις τῶν ἐν λῃστείᾳ ζώντων , ἀσελγείας δὲ ὑπερβολῇ καὶ τῇ παρ’ αὐτῆς λύπῃ διαφθείρας ἄνθρωπον ἀρετῇ συμβεβιωκότα τελευτῶν ἐπαφῆκε τάφοις τὴν ἀπληστίαν τὴν ἑαυτοῦ τῆς ὑστάτης τιμῆς τοὺς τεθνεῶτας ἀποστερῶν ;
Lemmas: ἡδύς δέ ἄν σύ καί λόγος ἀπαιτέω ὁ πρός Ἀλέξανδρος φίλιος . ποῖος γάρ εὐγένεια ; τίς τροφή ; ποῖος παιδεία ; τίς Ἀνθρωπία ; τίς δέω βοήθεια ; τίς ὑπέρ ὁ λάω πόνος ; ἀλλά εἰς νόμος σύ χρήσιμος ἄνθρωπος ; ἀλλά εἰς συμβουλή ἀγαθός ; ἀλλά οἷος φέρω ὅς ὁμιλέω δόξα ; οὐ ὁ γῆ ὅς ἐργάζομαι φεύγω ΥΠΕ - τίθημι ἑαυτοῦ ἄνθρωπος καπηλεύω , τύχη δέ ἀλογία χρῆμα κτάομαι πολύς ἀπόλλυμι τόκος ὁ ἐν λῃστεία ζάω , ἀσέλγεια δέ ὑπερβολή καί ὁ παρά αὐτηες͂ς λύπη διαφθείρω ἄνθρωπος ἀρετή συμβιόω τελευτάω ἐπαφίημι τάφος Τάν ἀπληστία ὁ ἑαυτοῦ ὁ ὕστατος τιμή ὁ θνῄσκω ἀποστερέω ;
libanius.oratio-40 11
τίς οὑν σε λογισμὸς χρήσασθαι τοιούτῳ θηρίῳ πείσας συνεκέρασεν , ὥσθ’ ὑμᾶς ὥσπερ συμπεφυκότας ὁρᾶσθαι πανταχοῦ διὰ παντὸς τοῦ χρόνου καθ’ ἕκαστον ἑκάστης ἡμέρας μέρος ; γείτων γὰρ ἦν , νὴ Δία . πόσοι δὲ ἕτεροι πενέστεροι μὲν Ἀλεξάνδρου , βελτίους δὲ τὸν τρόπον ; οὓς ἅπαντας σὺ παριδὼν καὶ ὑπερβὰς ἐκείνῳ σαυτὸν συνέζευξας , ὥστ’ εἶναι θαυμαστόν , ὁπότ’ οὐ σὺν ἐκείνῳ φανείης .
Lemmas: τίς ἐν σύ λογισμός χράω τοιοῦτος θηρίον πείθω συγκεράννυμι , ὥστε σύ ὥσπερ συμφύω ὁράω πανταχοῦ διά πᾶς ὁ χρόνος κατά ἕκαστος ἕκαστος ἡμέρα μέρος ; γείτων γάρ εἰμί , νή Ζεύς . πόσος δέ ἕτερος πένης μέν Ἀλέξανδρος , ἀγαθός δέ ὁ τρόπος ; ὅς ἅπας σύ παροράω καί ὑπερβαίνω ἐκεῖνος σεαυτοῦ συζεύγνυμι , ὥστε ἔρχομαι θαυμαστός , ὁπότε οὐ σύν ἐκεῖνος φαίνω .
libanius.oratio-40 12
εἰσὶ πολλοῖς καὶ τῶν ἄλλων καθ’ ἑκάστην πόλιν μοχθηροὶ γείτονες , | οὓς οὐΚ ἀναγκάζει φίλους ποιεῖσθαι τὸ πλησίον οἰκεῖν , ἀλλ’ ὁ μὲν στενωπὸς εἷς ἀμφοῖν καὶ εἰ βούλει γε , ὁ τοῖχος , ἀλλ’ οὐ φίλοι γε παρὰ τοῦτο , πολέμιοι μὲν οὖν καὶ πολλαὶ μάχαι καὶ καθ’ ἑκάστην ὡς εἰπεῖν τὴν ἡμέραν τραύματα , καὶ τὸ γειτνιᾶν οὐ φιλίας οἶδε μᾶλλον ἤ δυσμενείας ποιεῖν . καὶ τούτου μυρίοι μὲν μάρτυρες , ἀρκεῖς δὲ σύ , ὃς οὕτως ἔχων γείτονα Μάγνον ἐν οὕτω μακρῷ πολέμῳ πρὸς αὐτὸν βεβίωκας τῶν Πρηνὴς με - μνημένων ληρεῖν σοι δοκούντων .
Lemmas: εἰμί πολύς καί ὁ ἄλλος κατά ἕκαστος πόλις μοχθηρός γείτων , | ὅς οὐ ἀναγκάζω φίλος ποιέω ὁ πλησίος οἰκέω , ἀλλά ὁ μέν στενωπός εἷς ἄμφω καί εἰμί βούλομαι γε , ὁ τοῖχος , ἀλλά οὐ φίλος γε παρά οὗτος , πολέμιος μέν οὖν καί πολύς μάχη καί κατά ἕκαστος ὡς λέγω ὁ ἡμέρα τραῦμα , καί ὁ γειτνιάω οὐ φίλιος οἶδα μᾶλλον ἤ δυσμένεια ποιέω . καί οὗτος μύριοι μέν μάρτυς , ἀρκέω δέ σῦς , ὅς οὕτως ἔχω γείτων μάγνος ἐν οὕτως μακρός πόλεμος πρός αὐτός βιόω ὁ πρηνής ἐγώ - μνημένος ληρέω σύ δοκέω .
libanius.oratio-40 13
μάλιστα μὲν οὖν ἐχρῆν φυγεῖν ὅλως τὸν ἀσεβῆ καὶ γείτονα ὄντα , νῦν δ’ οὕτως αὐτὸν ἐθαύμασας , ὥσθ’ ὑπὲρ τῆς πρὸς ἐκεῖνον χάριτος τὰ πρὸς ἡμᾶς δίκαια συνέχεας . καὶ οὕτως ἀδικῶν ᾔδεις , ὥστ’ οὐ μετέδωκας ἡμῖν τοῦ γε - νησομένου οὐδ’ εἶπες προσελθών , ὅτι βούλοιο μὲν τὸν Ἀλεξάνδρου παρεδρεῦσαι τῷ σῷ μὲν ἀδελφῷ , φίλῳ δὲ ἐμῷ , δεινὸν δὲ ἡγούμενος ἐν ἀγνοίᾳ σου τοῦτο γενέσθαι λέγω τε καὶ προλέγω καὶ βου - λοίμην ἄν σε μὴ διακωλύσαι . οὕτως ἂν ἐτίμας τὸ τῆς φιλίας ὄνομα , οὕτως ἄν ὃ προσῆκον <ἦν> α ἐπέπρακτο πείθοντός τε καὶ οὐ πείθοντος . νῦν δὲ ἡ κλοπὴ τοῦ πράγματος καὶ τὸ πάσῃ μηχανῇ πειραθῆναι λαθεῖν τεκμήριον ἐναργὲς τοῦ μηδ’ αὐτῷ σοὶ δοκεῖν εἶναί τι δίκαιον ἐν οἶς ἔπραττες . 14 . Εἰ δὲ μὴ | οὗτος δι᾿ ἐμοῦ , ἕτερος οὐκ ἂν ἔνδον ἦν δι’ ἑτέρου ; καὶ τοιαῦτ’ ἴσως ἐρεῖς . τουτὶ δὲ εἰ μὲν ἀσθενές ἐστι , μηδὲ λεγέσθω · εἰ δ’ ἰσχυρόν , τὶ μὴ πρότερον ἐλέγετο πρὶν ἤ γενέσθαι , μελλόντων γε ἡμῶν οὐκ ἀναισχυντήσειν , εἴ τι δίκαιον ἐν τοῖς λεγομένοις ἦν ; ἀλλ’ , οἶμαι , καὶ τούτου κατε - γνώκεις τοῦ λόγου ῥᾴστης γε τῆς ἀποκρίσεως οὔσης · ἄνθρωπε , δράσει τις τοῦτο ἕτερος ; δράτω . καὶ δώσει πάρεδρόν τινα τῶν Ῥώμην ἑωρακότων ; δότω .
Lemmas: μάλιστα μέν οὖν χρή φεύγω ὅλος ὁ ἀσεβής καί γείτων εἰμί , νῦν δέ οὕτως αὐτός θαυμάζω , ὥστε ὑπέρ ὁ πρός ἐκεῖνος χάρις ὁ πρός ἐγώ δίκαιος συγχέω . καί οὕτως ἀδικέω οἶδα , ὥστε οὐ μεταδίδωμι ἐγώ ὁ γε - νέω οὐδέ λέγω προσέρχομαι , ὅτι βούλομαι μέν ὁ Ἀλέξανδρος παρεδρεύω ὁ σός μέν ἀδελφός , φίλος δέ ἐμός , δεινός δέ ἡγέομαι ἐν ἄγνοια σύ οὗτος γίγνομαι λέγω τε καί προλέγω καί βοῦς - λοίμη ἄν σύ μή διακωλύω . οὕτως ἄν τιμάω ὁ ὁ φίλιος ὄνομα , οὕτως ἄν ὁ προσήκω <ἦν> α πράσσω πείθω τε καί οὖον πείθω . νῦν δέ ὁ κλοπή ὁ πρᾶγμα καί ὁ πᾶς μηχανή πειράω λανθάνω τεκμήριον ἐναργής ὁ μηδέ αὐτός σύ δοκέω εἰμί τίς δίκαιος ἐν οἶς πράσσω . 14 . εἰμί δέ μή | οὗτος διά ἐγώ , ἕτερος οὐ ἄν ἔνδον εἰμί διά ἕτερος ; καί τοιοῦτος ἴσως λέγω . οὗτος δέ εἰμί μέν ἀσθενής εἰμί , μηδέ λέγω · εἰμί δέ ἰσχυρός , τίς μή πρότερος λέγω πρίν ἤ γίγνομαι , μέλλω γε ἐγώ οὐ ἀναισχυντέω , εἰμί τίς δίκαιος ἐν ὁ λέγω εἰμί ; ἀλλά , οἴομαι , καί οὗτος κάτω - γιγνώσκω ὁ λόγος ῥᾴδιος γε ὁ ἀπόκρισις σέω · ἄνθρωπος , δράω τις οὗτος ἕτερος ; δράω . καί δίδωμι πάρεδρος τις ὁ Ῥώμη ὁράω ; δίδωμι .
libanius.oratio-40 15
σὺ δ’ ἡμῖν μὴ τὴν φιλίαν ἀδίκει μηδ’ ὀφείλειν ἀντ’ ἄλλου βούλου δίκην . οὐδὲ γὰρ εἰ κυβερ - νήτης ὢν φθάσας τὴν τῆς ἐναντίας νεὼς ἐμβολὴν τὴν σαυτοῦ κατέδυσας , τοῦτ’ ἂν ἦν σοι πρὸς τὸν τριήραρχον λέγειν , ὅτι τὸ πάντως ὑπ’ ἄλλου γενησόμενον πεποίηκα . οὐδὲ γὰρ ὂν πάντως ἀποκτενεῖ νόσος , πρὶν ἥκειν τὸ πέρας , ἀποσφάττομεν ὡς ἕξοντες ἀπο - λογίαν ὃ πάντως ἂν ἐποίησεν ἡ νόσος .
Lemmas: σύ δέ ἐγώ μή ὁ φίλιος ἀδικέω μηδέ ὀφείλω ἀντί ἄλλος βούλομαι δίκη . οὐδέ γάρ εἰμί κυβερ - νήτη εἰμί φθάνω ὁ ὁ ἐναντίος ναός ἐμβολή ὁ σεαυτοῦ καταδύω , οὗτος ἄν εἰμί σύ πρός ὁ τριήραρχος λέγω , ὅτι ὁ πάντως ὑπό ἄλλος γίγνομαι ποιέω . οὐδέ γάρ εἰμί πάντως ἀποκτείνω νόσος , πρίν ἥκω ὁ πέρας , ἀποσφάττω ὡς ἔχω ἀπος - λόγιος ὁ πάντως ἄν ποιέω ὁ νόσος .
libanius.oratio-40 16
τί δ’ ; εἰ δυοῖν στρατηγοῖν ἅτερος μὲν εὔνους εἴη τοῖς ἐκπέμ - ψασιν , ὁ δ’ ἕτερος ἐπ’ αὐτοῖς λαβὼν προδιδόναι μέλλοι καὶ τοῦτο ὁ βελτίων αἴσθοιτο , τί τοῦτον ἀξιώσεις τὸν ἀμείνω ποιεῖν ; ἃ κἀκεῖνος ἐβεβούλευτο καὶ προδιδόναι ; καὶ τί ἄν ὕστερον ἔσωζε κρινόμενον ; ἦ τὸ τὴν ἐσομέ - νην ὑπ’ ἐκείνου προδοσίαν αὐτὸν ἁρπάσαι ; 17 . Καὶ τὰ μὲν ὑπὲρ Ἀλεξάνδρου τοιοῦτον ὄντα σε φίλον ἐμοὶ δείκνυσιν . ἄκουε | δὴ καὶ δευτἐ - ρων ἐν οἷς ὑφ’ ὑμῶν ὕβρισμαι σοῦ μὲν κελεύοντος , τοῦ δὲ ἀδελφοῦ πειθομένου . λόγον ἐγκώμιον ἐκείνου σύ τε κἀκεῖνος ᾑτεῖτε δεήσεσιν ἰσχυροτέραις τῶν ὑπὲρ ἄρτου γιγνομένων . ἐμοὶ δὲ ἐξῆν μὲν εἰπεῖν , ὅτι ζήτει τὰ τοιαῦτα , Δομέτιε , παρ᾿ ἐκείνων οἷς δὴ τοὺς παῖδας παρέδωκας . παρέδωκας δὲ κρείττους , οἶμαι , καὶ τεχνικωτέρους ἡγούμενος . οὐ γὰρ ἂν χείρους εἴποις . πάντων οὖν ἀτοπώτατον ἐν μὲν τῇ βουλῇ τῇ περὶ τῶν υἱέων Αἴγυπτον καὶ Φοινίκην θαυμάζειν , ἐν δὲ ἐπαίνων ἐπι - θυμίᾳ παρ᾿ ἄλλον καταφεύγειν .
Lemmas: τίς δέ ; εἰμί δύο στρατηγός ἕτερος μέν εὔνους εἰμί ὁ ἐκπέμπω - ψασιν , ὁ δέ ἕτερος ἐπί αὐτός λαμβάνω προδίδωμι μέλλω καί οὗτος ὁ ἀγαθός αἰσθάνομαι , τίς οὗτος ἀξιόω ὁ ἀγαθός ποιέω ; ὅς ἐκεῖνος βουλεύω καί προδίδωμι ; καί τίς ἄν ὕστερον σώζω κρίνω ; εἰμί ὁ ὁ Σομός - νη ὑπό ἐκεῖνος προδοσία αὐτός ἁρπάζω ; 17 . καί ὁ μέν ὑπέρ Ἀλέξανδρος τοιοῦτος εἰμί σύ φίλος ἐγώ δείκνυμι . ἀκούω | δή καί δεῦρο - ῥόος ἐν ὅς ὑπό σύ ὑβρίζω σύ μέν κελεύω , ὁ δέ ἀδελφός πείθω . λόγος ἐγκώμιον ἐκεῖνος σῦς τε ἐκεῖνος αἰτέω δέησις ἰσχυρός ὁ ὑπέρ ἄρτος γίγνομαι . ἐγώ δέ ἔξεστι μέν λέγω , ὅτι ζητέω ὁ τοιοῦτος , Δομέτιος , παρά ἐκεῖνος ὅς δή ὁ παῖς παραδίδωμι . παραδίδωμι δέ ἀγαθός , οἴομαι , καί τεχνικός ἡγέομαι . οὐ γάρ ἄν χείρων λέγω . πᾶς οὖν ἄτοπος ἐν μέν ὁ βουλή ὁ περί ὁ υἱός Αἴγυπτος καί Φοινίκη θαυμάζω , ἐν δέ ἔπαινος ἐπι - θυμία παρά ἄλλος καταφεύγω .
libanius.oratio-40 18
ταῦτ᾿ ἦν μὲν εἰπεῖν , οὐ μὴν εἴρηται , ἀλλὰ τὸ μὲν πρῶτον σιωπήσας ἀπῆλθον , σοῦ δ’ εἰς τὴν οἰκίαν μοι βαδίζοντος καὶ τί τῶν πάντων οὐ ποιοῦντος καὶ ταῦτα πολλάκις καὶ τοὺς μάλιστά μοι συνήθεις προσλαμβάνοντος συμμά - χοῦς κἀκείνων οὐκ οἴσειν λεγόντων , εἰ φύγοιμι τὴν χάριν , ὑπὸ τοσούτων τοίνυν ἑλκόμενος ποιήσω μέν , ἔφην , τὸν λόγον τῆς Τύχης συναγωνιζομένης καὶ ἐρῶ γε τῆς αὐτῆς καὶ τοῦτο παρεχούσης , ἀλλ᾿ ὅπως , ἔφην , Εὐμόλπιε , μὴ μετ᾿ ἐμέ τις ἐπὶ τοῖς ἴσοις ἕξει τὸν σὸν ἀδελφὸν μήτε ῥήτωρ μήτε ποιητής . ταῦτα ἀκούσας ἀπώμοσας πρότερον εἰπὼν ῥητορεύσειν τοὺς λίθους ἢ τοῦτο ἔσεσθαι . καὶ τοιαῦτα συνθέμενοι διελύθημεν .
Lemmas: αὐτός εἰμί μέν λέγω , οὐ μήν λέγω , ἀλλά ὁ μέν πρῶτος σιωπάω ἀπέρχομαι , σύ δέ εἰς ὁ οἰκία ἐγώ βαδίζω καί τίς ὁ πᾶς οὐ ποιέω καί οὗτος πολλάκις καί ὁ μάλα ἐγώ συνήθης προσλαμβάνω συμμά - χοῦς ἐκεῖνος οὐ φέρω λέγω , εἰμί φεύγω ὁ χάρις , ὑπό τοσοῦτος τοίνυν ἕλκω ποιέω μέν , φημί , ὁ λόγος ὁ Τύχη συναγωνίζομαι καί λέγω γε ὁ αὐτηες͂ς καί οὗτος παρέχω , ἀλλά ὅπως , φημί , Εὐμόλπιος , μή μετά ἐγώ τις ἐπί ὁ ἴσος ἔχω ὁ σός ἀδελφός μήτε ῥήτωρ μήτε ποιητής . οὗτος ἀκούω ἀπόμνυμι πρότερος λέγω ῥητορεύω ὁ λίθος ἢ οὗτος εἰμί . καί τοιοῦτος συντίθημι διαλύω .
libanius.oratio-40 19
καὶ μηδεὶς εἴπῃ · τί δαί ; τοῦτο δεινὸν εἶναι τὸν μετὰ σὲ περὶ τῶν αὐτῶν ἐροῦντα ; οὐ γὰρ περὶ τούτου νῦν ὁ λόγος , ἀλλ’ εἰ τὰς συνθήκας εἶναι κυρίας ἔδει . ὡς δὲ ἐκινήθησαν , ἐπιδεῖξαι | ῥᾴδιον . ἡμέραις γὰρ οὐ πολλαῖς ὕστερον ἐλθὼν ἐσπέρας ὡς ἐμὲ βούλεσθαί τινα ποιητὴν ἔλεγες ἐν θεάτρῳ τὸν σὸν ἀδελφὸν βεῖν προσθέντα τούτῳ τὸ μετ’ ἐμέ , τὸν δ’ ἐπαινέσαι τὴν προσθήκην . ἐν τούτῳ δὲ ἄρα ἦν τὸ μὴ τὰς συν - θήκας μένειν , ἐν αἷς ἦν τὸ μετ’ ἐμὲ μηδένα , πρότερον δὲ οὐκ ἐκώλυον . τούτων εἰρημένων αὐτὸς μὲν ἐπὶ προφάσεις πεπλασμένας καταφεύγων ἐσίγων , ἔπραττον δὲ τὸ τὸν ποιητὴν εἰπεῖν , καὶ εἶπε .
Lemmas: καί μηδείς λέγω · τίς δή ; οὗτος δεινός ἔρχομαι ὁ μετά σύ περί ὁ αὐτός λέγω ; οὐ γάρ περί οὗτος νῦν ὁ λόγος , ἀλλά εἰμί ὁ συνθήκη ἔρχομαι κύριος δέω . ὡς δέ κινέω , ἐπιδείκνυμι | ῥᾴδιος . ἡμέρα γάρ οὐ πολύς ὕστερον ἔρχομαι εἰσπεράω ὡς ἐγώ βούλομαι τις ποιητής λέγω ἐν θέατρον ὁ σός ἀδελφός Βέι προστίθημι οὗτος ὁ μετά ἐγώ , ὁ δέ ἐπαινέω ὁ προσθήκη . ἐν οὗτος δέ ἄρα εἰμί ὁ μή ὁ σῦς - θήκη μένω , ἐν ὅς εἰμί ὁ μετά ἐγώ μηδείς , πρότερος δέ οὐ κωλύω . οὗτος λέγω αὐτός μέν ἐπί πρόφασις πλάσσω καταφεύγω σιγάω , πράσσω δέ ὁ ὁ ποιητής λέγω , καί λέγω .
libanius.oratio-40 20
τί οὖν ἐν - ταῦθα ἀδικεῖς ; τὸ τὰς συνθήκας ἀνελεῖν . ἀνῄρεις δὲ οὐ μεμφόμενος τὸν ἀδελφὸν οὐδὲ κατέχων οὐδὲ κω - λύων . εἰ μὲν γὰρ ἠγνόει τὰς ὁμολογίας , ὁ μὴ διδάξας αἴτιος , σὲ δ’ εἶναι τὸν διδάσκοντα ἔδει · εἰ δ’ ἠπί - στάτο , δείσας τὰς σὰς βοὰς τὰς | ὑπὲρ τῶν συν - θηκῶν εἶναι δίκαιος ἦν ἐν οἷς αὐτὸν εἶναι χρῆν , ὅτι πάντας ἐφ’ ἡμᾶς αὐτοὺς ἀνθρώπους , ἀδελφέ , κινήσομεν ὡς οὐκ εἰδότες αἰδεῖσθαι συνθήκας . τούτων οὐδὲν Εὐμόλπιος ὁ καλὸς εἶπε πρὸς τὸν φόν , πρὸς ἡμᾶς μέντοι τὰ πρὸς τὸν ποιητὴν εἰρημένα τἀδελφῷ καὶ ἔλεγεν οὐ συγκαλυψάμενος , ἀλλ’ ἀνα - πεπταμένοις τοῖς ὄμμασι καὶ οὐκ ἐνόμισεν αὐτὸς τὰς συνθήκας ἕλκειν τῶν ἱματίων λαβομένας οὐδ’ οἷον ἐμφράττειν τὸ στόμα .
Lemmas: τίς οὖν ἐν - εῦθον ἀδικέω ; ὁ ὁ συνθήκη ἀναιρέω . ἀναιρέω δέ οὐ μέμφομαι ὁ ἀδελφός οὐδέ κατέχω οὐδέ πω - λύω . εἰμί μέν γάρ ἀγνοέω ὁ ὁμολογία , ὁ μή διδάσκω αἴτιος , σύ δέ ἔρχομαι ὁ διδάσκω δέω · εἰμί δέ κώληψ - ἵστημι , δείδω ὁ σός βοή ὁ | ὑπέρ ὁ σῦς - θήκη ἔρχομαι δίκαιος εἰμί ἐν ὅς αὐτός ἔρχομαι χρή , ὅτι πᾶς ἐπί ἐγώ αὐτός ἄνθρωπος , ἀδελφός , κινέω ὡς οὐ οἶδα αἰδέομαι συνθήκη . οὗτος οὐδείς Εὐμόλπιος ὁ καλός λέγω πρός ὁ φονός , πρός ἐγώ μέντοι ὁ πρός ὁ ποιητής λέγω ἀδελφός καί λέγω οὐ συγκαλύπτω , ἀλλά ἀνα - πετάννυμι ὁ ὄμμα καί οὐ νομίζω αὐτός ὁ συνθήκη ἕλκω ὁ ἱμάτιον λαμβάνω οὐδέ οἷος ἐμφράσσω ὁ στόμα .
libanius.oratio-40 21
εἶεν . ἔξοδος ἐπὶ τούτοις τοῦ τῶν ἐπῶν ἀκηκοότος καὶ διατριβὴ καθ’ ἑκάστην πόλιν καὶ προσδοκία καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τέλος ἕξειν αὐτῷ τὴν ἀρχήν . οὐ μὴν οὕτω τὸ πρᾶγμα ἐξέβη , ἀλλ’ ἐπανῄει πάλιν μετὰ τῶν σκευῶν ἁπάντων μεθ’ ὧνπερ ἀπεληλύθει . κἀνταῦθα δεήσεις ὑπὲρ τῶν γεγραμμέ - νων , ὅπως εἰς μέσον ἔλθοι καὶ φανείη τῇ πόλει , λαὶ μὲν παρὰ σοῦ , πολλαὶ δὲ παρ’ ἐκείνου , σὺ δ’ ἡμῶν καὶ μετὰ δακρύων ἐδέου μὴ καταχέαι με πολλὴν τοῦ γένους ὑμῶν ἀτιμίαν . ἀτιμίαν γὰρ ἔσεσθαι σαφῆ τ·ὸ μὴ | τυχόντα τῶν παρ’ ἐμοῦ τὸν σὸν ἀδελφὸν εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐλθεῖν ἀφορμήν τε λόγων ρων τοῖς φθονοῦσι τούτῳ παρέξειν .
Lemmas: εἶεν . ἔξοδος ἐπί οὗτος ὁ ὁ ἔπος ἀκούω καί διατριβή κατά ἕκαστος πόλις καί προσδοκία κατά ἕκαστος ἡμέρα τέλος ἔχω αὐτός ὁ ἀρχή . οὐ μήν οὕτως ὁ πρᾶγμα ἐκβαίνω , ἀλλά ἐπανέρχομαι πάλιν μετά ὁ σκεῦος ἅπας μετά ὅς ἀπέρχομαι . ἐνταῦθα δέησις ὑπέρ ὁ γραμμός - νόος , ὅπως εἰς μέσος ἔρχομαι καί φαίνω ὁ πόλις , ληΐς μέν παρά σύ , πολύς δέ παρά ἐκεῖνος , σύ δέ ἐγώ καί μετά δάκρυον δέω μή καταχέω ἐγώ πολύς ὁ γένος σύ ἀτιμία . ἀτιμία γάρ εἰμί σαφής τ·ὸ μή | τυγχάνω ὁ παρά ἐγώ ὁ σός ἀδελφός εἰς ὁ Αἴγυπτος ἔρχομαι ἀφορμή τε λόγος ῥόος ὁ φθονέω οὗτος παρέχω .
libanius.oratio-40 22
ἐμὲ δὲ ἑλεῖν οὐ δυνηθεὶς ἔδραμες ἐπὶ τὰς τοῦ φιλοσόφου θύρας ὡς οὔσης ἀνάγκης μοι ποιεῖν ὅ τι ἂν ἐκεῖνος κελεύῃ . κελεύσαντος δὲ ὑπακούσας εἶπον , εἶτ’ αὖθις εἶπον καὶ τρίτον καὶ τέταρτον . οἱ δ’ ἀκούοντες ὁρῶντες ἐν τοῖς λεγομένοις τά τ’ ἄλλα ἀκριβέστερον καὶ τὰ τῆς ἀρχῆς ἐφ’ ἧς ἐτύγχανεν ὤν , τοιαῦτα μὲν ἐπήδησαν , ὥστε μικροῦ δεῖν ἐκυβίστησαν , τηλικαῦτα δὲ ἐβόησαν , ὥστε μηδὲν ἐν αὐτοῖς μεῖναι φωνῆς . καὶ τῶν μὲν ἐν τῷ βουλευτηρίῳ τάχ’ ἄν τις εἴποι παράδειγμα , τῶν δ’ ἐκεῖθεν ἐπὶ τὴν καταγωγὴν οὐδεὶς ἂν οὐδέν . μέσον γὰρ δὴ λαβόντες ἦγον οὐ μόνον οἱ φοιτῶντες ἔτι κἀν τῷ μανθάνειν ὄντες πατέρες | τε τούτων οἶς ἔργον ὑπὲρ τῶν κοινῶν ταλαιπωρεῖν , ἀλλ’ εἶδεν ἄν τις ταῦθα καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν ἀρχῶν <καὶ> α τῶν εἰς ὄνομα καὶ δόξαν ἀφιγμένους .
Lemmas: ἐγώ δέ αἱρέω οὐ δύναμαι τρέχω ἐπί ὁ ὁ φιλόσοφος θύρα ὡς σέω ἀνάγκη ἐγώ ποιέω ὁ τίς ἄν ἐκεῖνος κελεύω . κελεύω δέ ὑπακούω λέγω , εἶτα αὖθις λέγω καί τρίτος καί τέταρτος . ὁ δέ ἀκούω ὁράω ἐν ὁ λέγω ὁ τε ἄλλος ἀκριβής καί ὁ ὁ ἀρχή ἐπί ὅς τυγχάνω εἰμί , τοιοῦτος μέν πηδάω , ὥστε μικρός δεῖ κυβίζω , τηλικοῦτος δέ βοάω , ὥστε μηδείς ἐν αὐτός μένω φωνή . καί ὁ μέν ἐν ὁ βουλευτήριον τάχα ἄν τις λέγω παράδειγμα , ὁ δέ ἐκεῖθεν ἐπί ὁ καταγωγή οὐδείς ἄν οὐδείς . μέσος γάρ δή λαμβάνω ἄγω οὐ μόνος ὁ φοιτάω ἔτι ἐν ὁ μανθάνω ο πατήρ | τε οὗτος οἶς ἔργον ὑπέρ ὁ κοινός ταλαιπωρέω , ἀλλά ὁράω ἄν τις εῦθον καί ὁ ἀπό ὁ ἀρχή <καὶ> α ὁ εἰς ὄνομα καί δόξα ἀφικνέομαι .
libanius.oratio-40 23
ἦσαν οὖν ἀντὶ στεφάνων τῷ παραπεμπομένῳ χεῖρές τε αἱ τούτων καὶ φωναὶ τὰ τῶν ἐκ τοῦ δήμου δρῶσαι κεκινημέναι τοῖς εἰρημένοις περὶ αὐτοῦ , κοινός τε λόγος τότε πρῶτον ἑωρακέναι τὸν Ἥλιον τιμὴν τοσαύτην πρέπειν τε αὐτῷ τὰ ῥηθέντα περὶ Ἀγαμέμνονος ἐπὶ τῷ πλήθει τῆς στρα - τιᾶς . καὶ μετὰ τοιούτων εὐφημιῶν ὑπερβάντες τὸν οὐδὸν κἀπὶ τῆς αὐλῆς ἀναβακχεύσαντες μόλις ἀπῆλθον ἀνάγκῃ τῇ παρὰ τοῦ θαυμαζομένου τὸν θόρυβον παύ - σαντες . ἦν δὲ οὐδεὶς ὃς οὐκ ἐμὲ τῶν πεπραγμένων ᾐτιᾶτο .
Lemmas: ἥδω οὖν ἀντί στέφανος ὁ παραπέμπω χείρ τε ὁ οὗτος καί φωνή ὁ ὁ ἐκ ὁ δῆμος δράω κινέω ὁ λέγω περί αὐτός , κοινός τε λόγος τότε πρῶτος ὁράω ὁ Ἥλιος τιμή τοσοῦτος πρέπω τε αὐτός ὁ λέγω περί Ἀγαμέμνων ἐπί ὁ πλῆθος ὁ στρα - Τίας . καί μετά τοιοῦτος εὐφημία ὑπερβαίνω ὁ οὐδός ἐπί ὁ αὐλή ἀναβακχεύω μόλις ἀπέρχομαι ἀνάγκη ὁ παρά ὁ θαυμάζω ὁ θόρυβος παῦ - ἀτιμόω . εἰμί δέ οὐδείς ὅς οὐ ἐγώ ὁ πράσσω αἰτιάομαι .
libanius.oratio-40 24
ὁ δ’ ὁμοῦ μὲν ἠξίου κτήσασθαι τοὺς δεδειγμένους λόγους , ὁμοῦ δὲ ἐπῆγεν ἔπη τοῖς εἰρη - μένοις λόγοις κρύπτων , ἕως ἐξῆν , τὴν ὕβριν , ὃ δὴ κᾶέ σὸν ἦν , καὶ γὰρ αὐτὸς ἔκρυπτες , αἱ συνθῆκαι δὲ οὐ - δαμοῦ . ἀλλ’ οὕτω λίαν τῆς ἐπηρείας ταυτησὶ ἐφρόντι - σεν , ὥστ’ εἰς διδασκαλεῖον ἀνέβη σαθρὸν τοῦ | κατ - ενεχθήσεσθαι παρέχον φόβον , διὸ καὶ τοῖς μετὰ τοὺς πρώτους Ἰοῦσιν ἐκέκλειτο δέει τῆς ἐλπιζομένης ναυ - αγίας . πρὸ δέ γε τῆς ἀναβάσεως εἰσελθὼν ὡς ἐμὲ τὸ θέατρον δοῦναί με τοῖς ἔπεσιν ἠξίου . καὶ παρεκάθου σὺ καὶ ἤκουες ταῦτα λέγοντος καὶ ταὐτὰ διὰ τῆς σιω — πῆς ἔλεγες δέον εἰ μηδὲν ἕτερον , τούτοις γε ἐπιτιμῆσαι τοῖς ῥήμασιν .
Lemmas: ὁ δέ ὁμοῦ μέν ἀξιόω κτάομαι ὁ δείκνυμι λόγος , ὁμοῦ δέ ἐπάγω ἔπος ὁ εἴρω - μένω λόγος κρύπτω , ἠώς ἔξεστι , ὁ ὕβρις , ὁ δή καί σός εἰμί , καί γάρ αὐτός κρύπτω , ὁ συνθήκη δέ οὐ - Δάμου . ἀλλά οὕτως λίαν ὁ ἐπήρεια οὗτος φροντίς - Σεν , ὥστε εἰς διδασκαλεῖον ἀναβαίνω σαθρός ὁ | κατά - φέρω παρέχω φόβος , διό καί ὁ μετά ὁ πρῶτος εἶμι καλέω δέος ὁ ἐλπίζω ναῦς - ἅγιος . πρό δέ γε ὁ ἀνάβασις εἰσέρχομαι ὡς ἐγώ ὁ θέατρον δίδωμι ἐγώ ὁ ἔπος ἀξιόω . καί παρεκάθου σύ καί ἀκούω οὗτος λέγω καί αὐτός διά ὁ σιώ — πῆς λέγω δέω εἰμί μηδείς ἕτερος , οὗτος γε ἐπιτιμάω ὁ ῥῆμα .
libanius.oratio-40 25
Ἐνέκειτο γάρ , νὴ Δία , καὶ ἠνώχλει καὶ λιπαροῦντα οὐκ ἐνῆν ἀπώσασθαι . εἰ δὲ ὁ μὲν πατὴρ ὑμῖν ἔζη , τοῦτον δὲ οὗτος λιπαρῶν ἠξίου παίεσθαι παρ’ ὑμῶν προκυλινδούμενος ὑμῶν καὶ μηδενὸς ἀπεχόμενος , ἀλλ’ εἰσπηδῶν μὲν ἐστιω - μένων , εἰσπηδῶν δὲ ἀναπαυομένων , ἐπαίετ’ ἂν τὸν πατέρα διὰ τὸν ἐνοχλοῦντα ; τί δ’ , εἰ καὶ τὴν μητέρα ; τί δ’ , εἰ ἄλλους ; ἀλλ’ οὐκ ἄν . οὐκοῦν οὐδ’ ἐμὲ παίεσθαι χρῆν .
Lemmas: ἔγκειμαι γάρ , νή Ζεύς , καί ἀνοχλέω καί λιπαρέω οὐ ἔνειμι ἀπωθέω . εἰμί δέ ὁ μέν πατήρ σύ ζάω , οὗτος δέ οὗτος λιπαρός ἀξιόω παίω παρά σύ προκυλίνδω σύ καί μηδείς ἀπέχω , ἀλλά εἰσπηδάω μέν ἑστιῶ - μένω , εἰσπηδάω δέ ἀναπαύω , παίω ἄν ὁ πατέρας διά ὁ ἐνοχλέω ; τίς δέ , εἰμί καί ὁ μήτηρ ; τίς δέ , εἰμί ἄλλος ; ἀλλά οὐ ἄν . οὐκοῦν οὐδέ ἐγώ παίω χρή .
libanius.oratio-40 26
ὑμῖν δὲ οὐκ ἤρκει τό τινα εἶναι τὸν ἐπ᾿ ἐμοὶ λέξοντα , ἀλλὰ καὶ τῷ τόπῳ τὴν παροινίαν ηὔξετε . καὶ ἐλέγετε μὲν ἠναγκάσθαι , | λέγει δὲ ὑφ’ οὗ κατη - ναγκάσθαι φατέ , τοῦτ’ αὐτὸς ὑφ’ ὑμῶν πεπονθέναι καὶ λέγων ὄμνυσι πάντας μὲν θεούς , οὐχ ἥκιστα δὲ τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ τιμίους ἦ μὴν ὑφ’ ὑμῶν εἰς τοῦτο ἐμβεβλῆσθαι καὶ βούλεσθαι μὲν οὐδαμῶς , διαφυγεῖν δὲ οὐκ ἔχειν · εἰσπράττεσθαι γὰρ πικρότερον τῶν τὰς εἰσφορὰς ὀφειλόντων . οὕτως ἀδικεῖτε μὲν οἷς ἐβιά - σασθε , ἀδικεῖτε δὲ οἷς ψεύδεσθε . καὶ σκοτεινῇ λευκὴν ἡμέραν ἐβλάψατε ἀντὶ τῶν προτέρων χορῶν τῶν ἐκ τοιούτων ἀνδρῶν ἕνα παιδαγωγὸν ὁρῶντες ἐν χειρίδι σαπρᾷ τὴν χεῖρα κινοῦντα , ὑμεῖς δὲ ἀδελφὴν ἡμέραν ἕξειν ἐκείνῃ προσδοκήσαντες ἀνέβητε .
Lemmas: σύ δέ οὐ ἀρκέω ὁ τις ἔρχομαι ὁ ἐπί ἐγώ λέγω , ἀλλά καί ὁ τόπος ὁ παροινία αὐξάνω . καί λέγω μέν ἀναγκάζω , | λέγω δέ ὑπό ὅς κάτειμι - νάσσω φημί , οὗτος αὐτός ὑπό σύ πάσχω καί λέγω ὄμνυμι πᾶς μέν θεός , οὐ ἦκα δέ ὁ ἐν Αἴγυπτος τίμιος εἰμί μήν ὑπό σύ εἰς οὗτος ἐμβάλλω καί βούλομαι μέν οὐδαμῶς , διαφεύγω δέ οὐ ἔχω · εἰσπράσσω γάρ πικρός ὁ ὁ εἰσφορά ὀφείλω . οὕτως ἀδικέω μέν ὅς Έβια - σάω , ἀδικέω δέ ὅς ψεύδω . καί σκοτεινός λευκός ἡμέρα βλάπτω ἀντί ὁ πρότερος χορός ὁ ἐκ τοιοῦτος ἀνήρ εἷς παιδαγωγός ὁράω ἐν χειρίς σαπρός ὁ χείρ κινέω , σύ δέ ἀδελφή ἡμέρα ἔχω ἐκεῖνος προσδοκάω ἀναβαίνω .
libanius.oratio-40 27
ἀλλ’ ἐκεῖσε ἐπάνειμι , ὅτι τὸν ὀμνύντα δεῖ πιστότερον τῶν ἀνωμό - των εἶναι , ἄλλως θ’ ὅτε καὶ ὧν ἐκεῖνος ἀφίστατο , τοῦ τε βουλευτηρίου καὶ τῶν ἐν αὐτῷ λέγω , ταῦθ’ ὅπως ἔξει , πάντα ἐπράττετε . καὶ ταῦθ’ οὕτως ἠνίασε τὴν πόλιν ὥστ’ οὐχ ὅσον ἦν εἰκός , παρ’ αὐτῆς ὑμῖν ἐγίγνετο τῶν περὶ τὴν ἔξοδον ἐξισουμένων τοῖς περὶ τὴν εἴσο - δον , ἀλλ’ ἦν εἴδωλον τιμῆς μᾶλλον ἢ τιμῆς ἔργον . 28 . | Ὁρᾷς , Εὐμόλπιε , πόσα σοι τῶν πρὸς ἡμᾶς ὠλιγώρηται καὶ διὰ πόσων ἡμῶν ἠμέληκας , ἄμεινον γὰρ ἢ προδέδωκας εἰπεῖν . φρόντιζε τοίνυν τοῦ μετὰ ταῦτα χρόνου καὶ βούλου τοὺς φίλους ἐπαινέτας μᾶλλον η μεμφομένους εχειν .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖσε ἐπανέρχομαι , ὅτι ὁ ὄμνυμι δέω πιστός ὁ ἄνωμος - ὁ ἔρχομαι , ἄλλως ὁ ὅτε καί ὅς ἐκεῖνος ἀφίστημι , ὁ τε βουλευτήριον καί ὁ ἐν αὐτός λέγω , αὐτός ὅπως ἔχω , πᾶς πράσσω . καί αὐτός οὕτως ἀνιάω ὁ πόλις ὥστε οὐ ὅσον εἰμί ἔοικα , παρά αὐτηες͂ς σύ γίγνομαι ὁ περί ὁ ἔξοδος ἐξισόω ὁ περί ὁ ἵημι - δον , ἀλλά εἰμί εἴδωλον τιμή μᾶλλον ἢ τιμή ἔργον . 28 . | Όρας , Εὐμόλπιος , πόσος σύ ὁ πρός ἐγώ ὀλιγωρέω καί διά πόσος ἐγώ ἀμελέω , ἀγαθός γάρ ἢ προδίδωμι λέγω . φροντίζω τοίνυν ὁ μετά οὗτος χρόνος καί βούλομαι ὁ φίλος ἐπαινέτης μᾶλλον η̅ μέμφομαι ἔχω .