libanius.oratio-39 21
ὁ δὲ καὶ τρισὶ γυναιξὶν ὁ γενναῖος συνοικεῖ , ᾗ τε ἔλαβε κατὰ τοὺς νόμους αἷς τε τοῖν υἱέοιν εἰσήγαγε . καὶ τὴν περὶ τὸ πρᾶγμα ῥᾳστώνην ὁ κηδεστὴς ποιεῖ , πολλὴ γὰρ ἐξουσία καὶ συνεῖναι καὶ λαλεῖν καὶ ἅπτεσθαι , κἀν τῷ συγκαθῆ - σθαι παρὰ τῶν ποδῶν οὐκ ὀλίγα . ὁ μὲν οὖν νεώτερος | ἥδιστ’ ἂν ἀπελθών ποι πρόφασιν οὐκ ἔχων μέ - νεῖ , τῷ πρεσβυτέρῳ δὲ ἡ μεγάλη πόλις ἔδωκεν ἀφορ - μὴν εἰς φυγήν . τῇ μητρὶ δὲ αὐτοῖν πολλὰ ἀποφράττει τὸ στόμα . 22 . Ἄξιον δή σοι στένειν οὐκ ἔχοντι τὴν παρὰ τοῦ τοιοῦδε ῥοπὴν , ὃς τοιαῦτα ὄντα ἃ διῆλθον ἀπέκρυψε τῷ ῥηθησομένῳ καινῷ τε ὄντι καὶ οὐκ ἔχοντι δειγμα . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ἴσως μετ’ ἄλλους ἠδίκηκε καὶ ἠκολούθησεν , οὐκ ἦρξεν , ὥσπερ ἐν ἐκείνῳ τῷ Φρύνωνι , τούτου δὲ αὐτὸς ἡγεμών , εἴπερ ἄρα ἕξει τὸν ἑψόμενον , ὡς ἔγωγε οὐκ οἶμαι . ὃ γὰρ αὖ Φίλιππος ἦν τῷ παιδὶ τοῦ Φρύνωνος , τοῦτο οὗτος τῷ αὑτοῦ καὶ ταῦτα τοῦ τῆς γυναικὸς ἀδελφοῦ βοῶντος , τῆς γυναικὸς παρούσης καὶ ἀκουούσης οὔτε ἀντέβλεψεν οὔτε ἀντεῖπεν , ἄφωνος δὲ εἰς γῆν βλέπων ἱδρῶτι τὴν ὁμολογίαν τῆς μίξεως ἐποιήσατο . δεινὸν τὸ τοῦ Θυέ - στου , τὸ δὲ νῦν τοῦτο δεινότερον , ὅσῳ γε δεινότερον ἐν υἱεῖ γενέσθαι τοιοῦτον ἤ θυγατρί . 23 . Ἐγὼ μὲν τοίνυν ἔδεισα πολλάκις περὶ τῇδε τῇ πόλει μὴ πᾶσα δῷ δίκην τῆς Μιξιδήμου κακίας , καὶ τοῦ γε μὴ ἤδη δεδωκέναι χάριν ἔσχον τοῖς θεοῖς . ἐν ᾗ γὰρ τοιαῦτα τετόλμηται , | χαλεπὸν μὴ πεσεῖν ἄλλως θ’ ὅτε λανθάνει μὲν οὐδένα τῶν οἰκούντων αὐτὴν τὸ ἔργον , ἐκβάλλει δὲ οὐδεὶς οὐδ’ ἀγανακτεῖ ζῶντος ἐν ᾗ τοιαῦτα ᾔσθη . 24 . Σὲ δὲ προσήκει τὴν μὲν παρ’ ἐκείνων μὴ ζη - τεῖν βοήθειαν ὄντων γε τοιούτων , σαυτῷ δὲ ἀμύνειν . ἔστι δέ σοι δύναμις . ἔστι γὰρ δὴ καὶ γλῶττα καὶ δόσις παρὰ Μουσῶν οἵα ἂν παρὰ Μουσῶν γένοιτο . ὁ δ’ οὖν ἐπιγραμμάτων μείζων ἢ Ἀντίοχε . ἢν οὖν ταῦτα τείνῃς τὰ τόξα , σαυτόν τε παραμυθήσῃ καὶ διδάξεις ἐκεῖνον , ὅτι ἄρα οἶσθα τὸν Ἀρχίλοχον .
Lemmas: ὁ δέ καί τρεῖς γυνή ὁ γενναῖος συνοικέω , ὅς τε λαμβάνω κατά ὁ νόμος ὅς τε ὁ υἱός εἰσάγω . καί ὁ περί ὁ πρᾶγμα ῥᾳστώνη ὁ κηδεστής ποιέω , πολύς γάρ ἐξουσία καί σύνειμι καί λαλέω καί ἅπτω , ἐν ὁ συγκάθημαι - ἕπομαι παρά ὁ πούς οὐ ὀλίγος . ὁ μέν οὖν νέος | ἡδύς ἄν ἀπέρχομαι ποῖ πρόφασις οὐ ἔχω ἐγώ - νέω , ὁ πρεσβύτερος δέ ὁ μέγας πόλις δίδωμι ἀφορ - μήν εἰς φυγή . ὁ μήτηρ δέ αὐτός πολύς ἀποφράσσω ὁ στόμα . 22 . Ἄξιος δή σύ στένω οὐ ἔχω ὁ παρά ὁ τοιόσδε ῥοπή , ὅς τοιοῦτος εἰμί ὅς διέρχομαι ἀποκρύπτω ὁ ῥέομαι καινός τε εἰμί καί οὐ ἔχω δεῖγμα . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἴσως μετά ἄλλος ἀδικέω καί ἀκολουθέω , οὐ ἄρχω , ὥσπερ ἐν ἐκεῖνος ὁ Φρύνων , οὗτος δέ αὐτός ἡγεμών , εἴπερ ἄρα ἔχω ὁ ἕψω , ὡς ἐγώ οὐ οἴομαι . ὁ γάρ αὖ Φίλιππος εἰμί ὁ παῖς ὁ Φρύνων , οὗτος οὗτος ὁ αὐτός καί οὗτος ὁ ὁ γυνή ἀδελφός βοῦς , ὁ γυνή παρών καί ἀκούω οὔτε ἀντιβλέπω οὔτε ἀντιλέγω , ἄφωνος δέ εἰς γῆ βλέπω ἱδρώς ὁ ὁμολογία ὁ μίξις ποιέω . δεινός ὁ ὁ θύω - ἕκαστος , ὁ δέ νῦν οὗτος δεινός , ὅσος γε δεινός ἐν υἱός γίγνομαι τοιοῦτος ἤ θυγάτηρ . 23 . ἐγώ μέν τοίνυν δείδω πολλάκις περί ὅδε ὁ πόλις μή πᾶς δίδωμι δίκη ὁ Μιξίδημος κακία , καί ὁ γε μή ἤδη δίδωμι χάρις ἔχω ὁ θεός . ἐν ὅς γάρ τοιοῦτος τολμάω , | χαλεπός μή πίπτω ἄλλως ὁ ὅτε λανθάνω μέν οὐδείς ὁ οἰκέω αὐτός ὁ ἔργον , ἐκβάλλω δέ οὐδείς οὐδέ ἀγανακτέω ζάω ἐν ὅς τοιοῦτος ἀείδω . 24 . Σε δέ προσήκω ὁ μέν παρά ἐκεῖνος μή ζῶ - ἐγώ βοήθεια εἰμί γε τοιοῦτος , σεαυτοῦ δέ ἀμύνω . εἰμί δέ σύ δύναμις . εἰμί γάρ δή καί γλῶττα καί δόσις παρά Μουσών οἷος ἄν παρά Μουσών γίγνομαι . ὁ δέ ο͂ν́ ἐπίγραμμα μέγας ἢ Ἀντίοχος . εἄν οὖν οὗτος τείνω ὁ τόξον , σεαυτοῦ τε παραμυθέομαι καί διδάσκω ἐκεῖνος , ὅτι ἄρα οἶδα ὁ Ἀρχίλοχος .