libanius.oratio-39 15
τῆς αὐτῆς δέ , Οἶμαι , τέχνης ἢ καὶ ἔτ’ αἰσχίονος ὁ τοῦ δεῖνος κλῆρος . ὧν γὰρ ἐν σκότῳ μετ’ ἀλλήλων ἔπραξαν πάντα ἀλλήλοις καὶ διδόντες καὶ λαμβάνοντες , τούτων καρπὸς ὁ κλῆ - ρος . καὶ ἐκληρονόμει μητρὸς οὔσης , ἀδελφῆς οὔσης , παίδων ἐκείνης . ὧν ὅτε τὴν ἀδελφὴν ἐγάμει , τεῖχος | μὲν ὑπισχνεῖτο τοῦ κηδεστοῦ τοῖς υἱέσιν ἔσεσθαι , γέγονε δὲ πάντων μηχανημάτων δεινότερος κατασείων καὶ καταφέρων καί , τὸ δὴ δεινότατον , δι’ ἀλλήλων τοῦτον μὲν πρὸς ἐκεῖνον λέγων κακῶς , ἐκεῖνον δὲ πρὸς τοῦτον καὶ νῦν μὲν τοῦτον ἐπ’ ἐκεῖνον ἀκονῶν , νῦν δὲ ἐκεῖνον ἐπὶ τοῦτον , φιλῶν μὲν οὐδέτερον , θα - τἐρῳ δὲ αὑτὸν ἀεὶ προστιθείς , ἰσχυροτέραν τὴν αὑτοῦ ποιῶν πανουργίαν τῶν τῆς φύσεως ἀναγκαίων . καὶ νῦν ὅσοι λυποῦνται τῷ τῶν ἀδελφῶν πολέμῳ , Μιξι - δήμῳ καταρῶνται τῷ πολεμοποιοῦντι λέγοντες μηδέποτ ἂν ἄνδρε καλώ τε κἀγαθὼ καὶ πεπαιδευμένω πρὸς τοσοῦτον προβῆναι φιλονεικίας , εἴ τις ἦν θεῶν προεκ - κόψας ἐκεῖνον . 16 . Τί οὖν ἐβούλου φίλον ἔχειν τὸν τοιοῦτον , Ἀντίοχε , . καὶ συλλήπτορα ; καὶ τί μεῖζον ἄν τις εἶπε περὶ σοῦ κακὸν ἢ ὅτι Ἀντίοχος ἐκεῖνος ἐν Μιξι - δήμου τῷ τρόπῳ τὰς ὑπὲρ τῶν αὑτοῦ πραγμά - τῶν ἐλπίδας ἔχει ; οὐκοῦν εἰκότως ἂν τοῖς θεοῖς ἔχοις χάριν μισῶν τε καὶ μισούμενος καὶ κέρδος ἡγοῖο τὰς βλάβας ταύτας δὴ τὰς περὶ τοὺς μαθητάς ; ὑπὸ γὰρ δὴ τῶν κακῶν κακῶς ἀκούειν ἄμεινον ἢ ναντίον . 17 . Ὡς δὲ κακὸς ὁ Μιξίδημος , μάθοις ἂν κἀκεῖθεν , εἰ μὴ ἄρα προεπίστασαι . ἦν τις ἐκ Κύπρου τῇδε νέος λευκὸς καὶ καλός , οἰκίας εὐδαίμονος , παρὰ τούτῳ τισὶν οἰκήμασι χρώμενος διὰ δεήσεων , τῶν τούτου πρὸς τὸν ἐκείνου πάππον καὶ ἅμα ὑποσχέσεων λέγοντος ἀντὶ τῆς πατρῴας οἰκίας αὐτῷ τὴν αὑτοῦ γενήσεσθαι καὶ ζητήσειν οὐδὲν | ὅ μὴ σχήσειν εὐθέως . ταῦτα δὲ ἐποίει τὴν τε νῆσον τρυγᾶν βουλόμενος καί τι καὶ ἕτερον . ὃ τὸν νέον ἐντεῦθεν ἀνέστησεν οὐκ ἀνασχό - μενον τῆς τοῦδε πείρας τῆς μὲν ἐν τῷ βαλανείῳ τῷ μικρῷ , τῆς δὲ πολλαχοῦ τῆς οἰκίας . ἔχων γὰρ αὐτὸν ἐγγὺς συνεχὴς ἦν . ἐκεῖνον μὲν οὖν ἐξέβαλεν οἷς ἔφην , καὶ νῦν Βηρυτὸς ἔχει τὸν νέον , οὐ σωφρονοῦσα μὲν πόλις , ἐδόκει δὲ ὁ νέος ὅμως ἐν μετριωτέροις ἔσεσθαι · μὴ γὰρ ἔσεσθαί τινα αὐτόθι Μιξίδημον ἕτερον . 18 . Ταῦτα λογιζόμενος , Ἀντίοχε , προσκύνει τὴν Τύχην ἀντὶ τῆς τοῦδε δυσμενείας . οὐδὲ γὰρ ταῦτα ἔστι μόνα , ἀλλ’ ἔνι μοι διελθεῖν ἕτερα νεανικώτερα τῶν εἰρημένων . τὸν γὰρ αὖ περὶ τοῦ Φρύνωνος λό - γον οὐκ ἐᾷ Μιξίδημος ἀπιστεῖσθαι λαβὼν ἐπὶ τῷ παιδὶ νῦν , ὥσπερ ἐκεῖνος πάλαι , καὶ τὴν ἐπὶ τῷ πε - πραγμένῳ πεπλασμένην ὀργὴν σπονδαῖς τοιαύταις καταπαύσας , ὡς ἀμφοτέρους χαίρειν ἔχειν , τὸν μὲν τῷ τὸν κίνδυνον διαφυγεῖν , τὸν δὲ τῷ μισθῷ .
Lemmas: ὁ αὐτηες͂ς δέ , οἴμη , τέχνη ἢ καί ἔτι αἰσχρός ὁ ὁ δεῖνα κλῆρος . ὅς γάρ ἐν σκότος μετά ἀλλήλων πράσσω πᾶς ἀλλήλων καί δίδωμι καί λαμβάνω , οὗτος καρπός ὁ καλέω - ρος . καί κληρονομέω μήτηρ σέω , ἀδελφή σέω , παῖς ἐκεῖνος . ὅς ὅτε ὁ ἀδελφή γαμέω , τεῖχος | μέν ὑπισχνέομαι ὁ κηδεστής ὁ υἱός εἰμί , γίγνομαι δέ πᾶς μηχάνημα δεινός κατασείω καί καταφέρω καί , ὁ δή δεινός , διά ἀλλήλων οὗτος μέν πρός ἐκεῖνος λέγω κακῶς , ἐκεῖνος δέ πρός οὗτος καί νῦν μέν οὗτος ἐπί ἐκεῖνος ἀκονάω , νῦν δέ ἐκεῖνος ἐπί οὗτος , φίλος μέν οὐδέτερος , ἀνταπόλλυμι - τερῶ δέ ἑαυτοῦ ἀεί προστίθημι , ἰσχυρός ὁ αὐτός ποιέω πανουργία ὁ ὁ φύσις ἀναγκαῖος . καί νῦν ὅσος λυπέω ὁ ὁ ἀδελφός πόλεμος , μίξις - δῆμος καταράομαι ὁ πολεμοποιέω λέγω μηδέποτε ἄν ἀνήρ καλός τε ἀγαθός καί παιδεύω πρός τοσοῦτος προβαίνω φιλονικία , εἰμί τις εἰμί θεός προεκ - κόπτω ἐκεῖνος . 16 . τις οὖν βούλομαι φίλος ἔχω ὁ τοιοῦτος , Ἀντίοχος , . καί συλλήπτωρ ; καί τίς μέγας ἄν τις λέγω περί σύ κακός ἢ ὅτι Ἀντίοχος ἐκεῖνος ἐν μίξις - δῆμος ὁ τρόπος ὁ ὑπέρ ὁ αὐτός πρᾶγμα - ὁ ἐλπίς ἔχω ; οὐκοῦν ἔοικα ἄν ὁ θεός ἔχω χάρις μισέω τε καί μισέω καί κέρδος ἡγέομαι ὁ βλάβη αὐτός δή ὁ περί ὁ μαθητής ; ὑπό γάρ δή ὁ κακός κακῶς ἀκούω ἀγαθός ἢ νηντίος . 17 . ὡς δέ κακός ὁ Μιξίδημος , μανθάνω ἄν ἐκεῖθεν , εἰμί μή ἄρα προεπίσταμαι . εἰμί τις ἐκ Κύπρος τῇδε νέος λευκός καί καλός , οἰκία εὐδαίμων , παρά οὗτος τις οἴκημα Χράομαι διά δέησις , ὁ οὗτος πρός ὁ ἐκεῖνος πάππος καί ἅμα ὑπόσχεσις λέγω ἀντί ὁ πατρῷος οἰκία αὐτός ὁ αὐτός γίγνομαι καί ζητέω οὐδείς | ὁ μή ἔχω εὐθύς . οὗτος δέ ποιέω ὁ τε νῆσος τρυγάω βούλομαι καί τίς καί ἕτερος . ὁ ὁ νέος ἐντεῦθεν ἀνίστημι οὐ ἀνέχω - μένω ὁ ὅδε πεῖρα ὁ μέν ἐν ὁ βαλανεῖον ὁ μικρός , ὁ δέ πολλαχοῦ ὁ οἰκία . ἔχω γάρ αὐτός ἐγγύς συνεχής εἰμί . ἐκεῖνος μέν οὖν ἐκβάλλω ὅς φημί , καί νῦν Βηρυτός ἔχω ὁ νέος , οὐ σωφρονέω μέν πόλις , δοκέω δέ ὁ νέος ὅμως ἐν μέτριος εἰμί · μή γάρ εἰμί τις αὐτόθι Μιξίδημος ἕτερος . 18 . Ταΰς λογίζομαι , Ἀντίοχος , προσκυνέω ὁ Τύχη ἀντί ὁ ὅδε δυσμένεια . οὐδέ γάρ οὗτος εἰμί μόνος , ἀλλά ἔνειμι ἐγώ διέρχομαι ἕτερος νεανικός ὁ λέγω . ὁ γάρ αὖ περί ὁ Φρύνων λό - γος οὐ ἐάω Μιξίδημος ἀπιστέω λαμβάνω ἐπί ὁ παῖς νῦν , ὥσπερ ἐκεῖνος πάλαι , καί ὁ ἐπί ὁ μετά - πράσσω πλάσσω ὀργή σπονδή τοιοῦτος καταπαύω , ὡς ἀμφότερος χαίρω ἔχω , ὁ μέν ὁ ὁ κίνδυνος διαφεύγω , ὁ δέ ὁ μισθός .