libanius.oratio-38 4
καὶ ταῦτα ἐγὼ κατακείμενός τε καὶ ἐν ὀλίγαις ὢν σωτηρίας ἐλπίσιν ἤκουον καὶ πρὸς ἐμαυτὸν ἐλογιζόμην , εἰ τι πώποτε πέπονθεν ὑπ’ ἐμοῦ κακῶς , ὥστε καὶ | ἐπιχαίρειν . εἶτ’ εὐεργεσίας μὲν εὕρισκον , ἄδικον δὲ οὐδὲν οὐδὲ λυπηρόν . ἀχθομένου τοίνυν μου τού - 15 τοῖς λέγει τῶν τις παρακαθημένων ὀψέ <με> α θηκέναι τὸν ἄνθρωπον τόνδε ἀρξάμενον πάλαι καὶ πρὸ τοῦ πτώματος εἶναι κακὸν εἰς ἐμέ . 5 . Τί ποτ’ οὖν αὐτῷ βούλεται τὸ τὸν θεὸν ἐπαι - νεῖν ἐν τῷ τοῦ ποδὸς πάθει ; τὰ μετὰ τὸ δεῖπνον παρὰ τοῦ τὰ Ὀλύμπια τιθέντος διδόμενα τοῖς δαιτυ - μόσι φέρειν οἴκαδε βαρεῖάν τε καὶ οὐ φορητὴν ἐποίει τὴν λειτουργίαν καὶ ἦν κίνδυνος μὴ μένειν τὴν ἐορ - τήν . τοῦτ’ ἐγὼ παῦσαι βουλόμενος παρῄνεσα μὲν πολλοῖς , ἔπεισα δὲ ἔνα τῷ συμβούλῳ τὴν συμβουλὴν κρίναντα · μὴ γὰρ ἂν ὑπ’ ἐμοῦ τι ῥηθῆναί ποτε τῶν οὐ καλῶν . καὶ τυγχάνοι γε τοῦ Δῖός ἀντὶ τούτων εὐμενοῦς αὐτός τε καὶ ἡ τήθη . τῶν μὲν οὖν ἄλλων οἱ μὲν ἐπῄνουν , οἱ δὲ οὐκ ᾐτιῶντο , εἰ δέ τις καὶ ἤχθετο , ἀλλὰ σιγῇ τοῦτό γε · μόνος δὲ οὗτος ἐκεκράγει καὶ τῷ μὴ τεθνάναι με δῆλος ἦν λυπούμενος , τῆς γὰρ αὐτῆς ἦν δήπου ψυχῆς τούτῳ τε ἥδεσθαι κἀκεῖνο βούλεσθαι , καὶ ἦν ἀδικώτερος τῶν οὐ συγγενομένων ἡμῖν ὁ πεφοιτηκὼς καὶ τῶν τι δεδωκότων ὁ μηδ’ ὁτιοῦν . 6 . Τῷ δὲ καὶ παῖς ἦν ἐν τοῖς παιδευομένοις ἀμι - σθὶ καὶ οὗτος , ὥσπερ ὁ πατήρ , τὴν ἐμὴν ταλαιπωρίαν καρπούμενος . βουλόμενος δή με καὶ διὰ τοῦ παιδὸς ἀδικεῖν ἀποσπάσας τῶν ἐμῶν | θυρῶν φέρων θα - τέρα φωνῇ δίδωσιν οὐκ ἐκείνης ἐπιθυμῶν , ἀλλὰ ταύ - την ὑβρίζων , μᾶλλον δὲ ἐμὲ τοῖς δευτέροις . καὶ αγγέλλει τῷ παιδὶ τῷ ταῖς πολλαῖς σαρξὶν ἀγαλλομένῳ τοῖς θεοῖς ἴσον ἄγειν τὸν Λίβυν τὸν καταγέλαστον φείδεσθαί τε ἐν τοῖς ἐκείνῳ λυσιτελοῦσι μηδενός , μὴ ῥήματος , μὴ ἔργου , μὴ χειρός , μὴ ποδός , μὴ πολέμου , μὴ μάχης , μὴ τραυμάτων μηδ’ εἰ μέλλοι τοῖς ἐμοῖς συμπλέκεσθαι .
Lemmas: καί οὗτος ἐγώ κατάκειμαι τε καί ἐν ὀλίγος εἰμί σωτηρία ἐλπίς ἀκούω καί πρός ἐμαυτοῦ λογίζομαι , εἰμί τίς πώποτε πάσχω ὑπό ἐγώ κακῶς , ὥστε καί | ἐπιχαίρω . εἶτα εὐεργεσία μέν εὑρίσκω , ἄδικος δέ οὐδείς οὐδέ λυπηρός . ἄχθομαι τοίνυν ἐγώ ὁ - 15 ὁ λέγω ὁ τις παρακάθημαι ὀψέ <με> α τίθημι ὁ ἄνθρωπος ὅδε ἄρχω πάλαι καί πρό ὁ πτῶμα ἔρχομαι κακός εἰς ἐγώ . 5 . τις πρός οὖν αὐτός βούλομαι ὁ ὁ θεός παῖς - νέος ἐν ὁ ὁ πούς πάθος ; ὁ μετά ὁ δεῖπνον παρά ὁ ὁ Ὀλύμπιος τίθημι δίδωμι ὁ δαιτύς - μόδος φέρω οἴκαδε βαρύς τε καί οὐ φορητός ποιέω ὁ λειτουργία καί εἰμί κίνδυνος μή μένω ὁ ἔορ - ὁ . οὗτος ἐγώ παύω βούλομαι παραινέω μέν πολύς , πείθω δέ εἷς ὁ σύμβουλος ὁ συμβουλή κρίνω · μή γάρ ἄν ὑπό ἐγώ τίς λέγω ποτέ ὁ οὐ καλός . καί τυγχάνω γε ὁ Δῖος ἀντί οὗτος εὐμενής αὐτός τε καί ὁ τήθη . ὁ μέν οὖν ἄλλος ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ οὐ αἰτιάομαι , εἰμί δέ τις καί ἄχθομαι , ἀλλά σιγή τούτος γε · μόνος δέ οὗτος κράζω καί ὁ μή θνήσκω ἐγώ δῆλος εἰμί λυπέω , ὁ γάρ αὐτηες͂ς εἰμί δήπου ψυχή οὗτος τε ἥδομαι ἐͅκεῖνο βούλομαι , καί εἰμί ἄδικος ὁ οὐ συγγίγνομαι ἐγώ ὁ φοιτάω καί ὁ τίς δίδωμι ὁ μηδέ ὁστισοῦν . 6 . ὁ δέ καί παῖς εἰμί ἐν ὁ παιδεύω ἄμι - σθὶ καί οὗτος , ὥσπερ ὁ πατήρ , ὁ ἐμός ταλαιπωρία καρπόω . βούλομαι δή ἐγώ καί διά ὁ παῖς ἀδικέω ἀποσπάω ὁ ἐμός | θύρα φέρω ἀνταπόλλυμι - τέρας φωνή δίδωμι οὐ ἐκεῖνος ἐπιθυμέω , ἀλλά ταῦ - ὁ ὑβρίζω , μᾶλλον δέ ἐγώ ὁ δεύτερος . καί ἀγγέλλω ὁ παῖς ὁ ὁ πολύς σάρξ ἀγάλλω ὁ θεός ἴσος ἄγω ὁ Λίβυς ὁ καταγέλαστος φείδομαι τε ἐν ὁ ἐκεῖνος λυσιτελέω μηδείς , μή ῥῆμα , μή έργο , μή χείρ , μή πούς , μή πόλεμος , μή μάχη , μή τραῦμα μηδέ εἰμί μέλλω ὁ ἐμός συμπλέκω .