ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-37 1
ὅτι μὲν εἶναι τι δεῖ τὸ τὴν συνήθειαν ἀνε - λὸν ἡμῶν καὶ τὸ εἰσιέναι σε παρ’ ἐμὲ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μετὰ μεσημβρίαν , παντί που δῆλον · ὑπὲρ δὲ τοῦ μὴ ζητεῖν τοὺς ἀνθρώπους , ὅθεν τοῦτο γέγονε , καὶ πράγματα ἔχειν εἰκάζοντας βούλομαι ποιῆσαι τὴν αἰτίαν φανεράν , ἀφ’ | ἧς ἐγὼ μὲν οὐκ οἶμαι φα - νεῖσθαι κακός , ἄλλος δέ τις ἴσως οὐκ ἀγαθός . 2 . Λόγων ἡμῖν γιγνομένων περὶ τῆς Ἰουλιανοῦ τοῦ σοφωτάτου βασιλείας καὶ θαυμαστὴν ἐκείνην εἶναί μου λέγοντος καὶ οἵαν εἰκὸς ἀνδρὸς εἶναι τοιούτου , δῆλος μὲν ἦσθα ταῦτα οὐχ ἡδέως ἀκούων , ἐν σχήματι δὲ ἐπαινοῦντος ἔψεγες μέγαν μὲν αὐτὸν ἐν ταῖς δω - ρεαῖς εἶναι λέγων , τούτου δὲ ἀπόδειξιν ποιούμενος τὰ τοῖς εὐνούχοις παρ’ αὐτοῦ δεδομένα , ταῦτα δὲ εἶναι κώμας . καὶ πολὺς περὶ αὐτῶν εἵπετο λόγος καὶ ὡς αὐταὶ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ γῇ κεφάλαιον . ἐβούλου γὰρ ἐκ τοῦ μεγέθους τῶν δωρεῶν διαβάλλεσθαι τοῦ δεδω - κότος τὸν τρόπον καί τινας ὑπονοίας κινεῖσθαι . ἤνεγκα ταῦτα μόλις μέν , ἤνεγκα δ’ οὖν εἰδὼς μέν , ὡς οὐκ ἀληθῆ οὐδὲ ταῦτα μέγιστα ὧν δέδωκεν , εἰς μάχην δὲ ἐπὶ τούτοις ἐμπίπτειν οὐ βουλόμενος .
Lemmas: ὅτι μέν ἔρχομαι τίς δέω ὁ ὁ συνήθεια ἀνε - λός ἐγώ καί ὁ εἴσειμι σύ παρά ἐγώ κατά ἕκαστος ἡμέρα μετά μεσημβρία , πᾶς ποῦ δῆλος · ὑπέρ δέ ὁ μή ζητέω ὁ ἄνθρωπος , ὅθεν οὗτος γίγνομαι , καί πρᾶγμα ἔχω εἰκάζω βούλομαι ποιέω ὁ αἰτία φανερός , ἀπό | ὅς ἐγώ μέν οὐ οἴομαι φάω - νέομαι κακός , ἄλλος δέ τις ἴσως οὐ ἀγαθός . 2 . Λόγων ἐγώ γίγνομαι περί ὁ Ιουλιανού ὁ σοφός βασίλεια καί θαυμαστός ἐκεῖνος εἰμί ἐγώ λέγω καί οἷος ἔοικα ἀνήρ ἔρχομαι τοιοῦτος , δῆλος μέν εἰμί οὗτος οὐ ἡδύς ἀκούω , ἐν σχῆμα δέ ἐπαινέω ψέγω μέγας μέν αὐτός ἐν ὁ δῶμα - Ῥέα ἔρχομαι λέγω , οὗτος δέ ἀπόδειξις ποιέω ὁ ὁ εὐνοῦχος παρά αὐτός δίδωμι , οὗτος δέ ἔρχομαι κώμη . καί πολύς περί αὐτός ἕπομαι λόγος καί ὡς αὐτός ὁ εἰμί ἐν ὁ γῆ κεφάλαιος . βούλομαι γάρ ἐκ ὁ μέγεθος ὁ δωρεά διαβάλλω ὁ δέω - κότος ὁ τρόπος καί τις ὑπόνοια κινέω . φέρω οὗτος μόλις μέν , φέρω δέ οὖν οἶδα μέν , ὡς οὐ ἀληθής οὐδέ οὗτος μέγας ὅς δίδωμι , εἰς μάχη δέ ἐπί οὗτος ἐμπίπτω οὐ βούλομαι .
libanius.oratio-37 3
τούτοις προσέθηκας τῆς μητρὸς τῆς ἐκείνου τὸν κόσμον , ὂν ἰατρῷ τινι δοθῆναι μισθὸν τοῦ θανάτου τῆς οὔσης αὐτῷ γυναικός . ταυτὶ γὰρ ὀμνύντα λέγειν Ἐλπίδιον . καὶ προσῆν ἔπαινος Ἐλπιδίου , οὐχ ἵν' Ἐλπίδιος νεθῇ , ἀλλ’ ἵν’ ὁ ὅρκος πιστευθῇ . ἐνταῦθα ἀνεβόησα καὶ τὴν ψυχὴν πληγεὶς τῷ λόγῳ ἀλλ’ οὐχ ὡς οὐκ ἐπορνεύετο νέος ὤν , ὤμνυ ἂν Ἐλπίδιος , ἔφην . καὶ ταὐτὰ εἶπον ἃ Ῥωμαίων ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος , ὡς ἀπηγγέλλετο δεῦρο παρὰ τῶν ἐκεῖ χρόνον διατριψάν - των πολύν , καὶ ὡς ἀντὶ παλλακῆς γένοιτο τὰ μὲν ἄλλα ἀνδρὶ σπουδαίῳ , τουτὶ δὲ ἀτυχοῦντι . ἦσαν δὲ | οἱ φάσκοντες αὐτὸν καὶ μέχρι τῆς τελευτῆς ἐνέχεσθαι τῇ νόσῳ . καὶ οὕτω δὴ κατεχώσθης ὑπὸ τῆς ἀληθείας , ὥστε καὶ αὐτὸς ὡμολόγεις παρά του τῶν παρηδρευ - κότων αὐτῷ τοιαῦτα ἀκηκοέναι . τὸν οὖν τοιοῦτον ἄτιμόν τε εἶναι ἔφην γυναῖκα ἑκόντα γενόμενον καὶ τὸ δύνασθαι κακῶς λέγειν ἕτερον ἀφῃρῆσθαι τῷ βίῳ . ταῦτ’ εἶπον .
Lemmas: οὗτος προστίθημι ὁ μήτηρ ὁ ἐκεῖνος ὁ κόσμος , εἰμί ἰατρός τις δίδωμι μισθός ὁ θάνατος ὁ σέω αὐτός γυνή . οὗτος γάρ ὄμνυμι λέγω Ἐλπίδιος . καί πρόσειμι ἔπαινος ἐλπίδιον , οὐ ἵνα Ἐλπίδιος νέω , ἀλλά ἵνα ὁ ὅρκος πιστεύω . ἐνταῦθα ἀναβοάω καί ὁ ψυχή πλήσσω ὁ λόγος ἀλλά οὐ ὡς οὐ πορνεύω νέος εἰμί , ὄμνυμι ἄν Ἐλπίδιος , φημί . καί αὐτός λέγω ὅς Ῥωμαῖος ὁ βουλή καί ὁ δῆμος , ὡς ἀπαγγέλλω δεῦρο παρά ὁ ἐκεῖ χρόνος διατρίβω - ὁ πολύς , καί ὡς ἀντί παλλακή γίγνομαι ὁ μέν ἄλλος ἀνήρ σπουδαῖος , οὗτος δέ ἀτυχέω . ἥδω δέ | ὁ φάσκω αὐτός καί μέχρι ὁ τελευτή ἐνέχω ὁ νόσος . καί οὕτως δή καταχώννυμι ὑπό ὁ ἀλήθεια , ὥστε καί αὐτός ὁμολογέω παρά τις ὁ παρεδρεύω - κότος αὐτός τοιοῦτος ἀκούω . ὁ οὖν τοιοῦτος ἄτιμος τε ἔρχομαι φημί γυνή ἑκών γίγνομαι καί ὁ δύναμαι κακῶς λέγω ἕτερος ἀφαιρέω ὁ βίος . αὐτός λέγω .
libanius.oratio-37 4
σὺ δέ με ἐβούλου σιγῇ δέχεσθαι τοὖς κατὰ τῆς ἱερᾶς κεφαλῆς ἐκείνης λόγους καὶ προδιδόναι καλὸν κἀγαθὸν βασιλέα καὶ φίλον . ἦν γὰρ δή μοι φίλος καὶ οὐκ ἂν ἀρνηθείην . ἀλλ' οὐ ταῦτα τοῖς φί - λοις ὀφείλεται παρὰ τῶν φίλων , ἀλλὰ βοήθεια , προ - θυμία , λόγος , ἔργα , ἡμῖν δὲ ἔργου μὲν οὐ παρῆν ρός , λόγου δέ . ἔλεγον τοίνυν καὶ ἀντέλεγον ἀγαθὸν κακοῦ κακῶς ἠγορευκότος .
Lemmas: σύ δέ ἐγώ βούλομαι σιγή δέχομαι ὁ κατά ὁ ἱερός κεφαλή ἐκεῖνος λόγος καί προδίδωμι καλός ἀγαθός βασιλεύς καί φίλος . εἰμί γάρ δή ἐγώ φίλος καί οὐ ἄν ἀρνέομαι . ἀλλά οὐ οὗτος ὁ φ - Λόϊς ὀφείλω παρά ὁ φίλος , ἀλλά βοήθεια , προ - θυμία , λόγος , έργο , ἐγώ δέ έργο μέν οὐ πάρειμι ρος , λόγος δέ . λέγω τοίνυν καί ἀντιλέγω ἀγαθός κακός κακῶς ἀγορεύω .
libanius.oratio-37 5
ἠγανάκτουν δὲ οὐ τῷ φίλος εἶναι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ συκοφαντίᾳ . τίς γὰρ Ἑλλήνων ἢ βαρβάρων πιστεύσειεν ἄν , οὐχ ὅτι τὴν ναῖκα αὐτὸς τὴν αὑτοῦ , ἀλλ’ ὅλως τινὰ ἀνθρώπων ἀδίκως ἀπέκτεινεν ; ἀπέκτεινε λέγω ; τίνα μὲν οὖν τρίδος ἐστέρησεν ; ἢ τίνα γε χρημάτων ἄνθρωπος ἐν θυσίαις | τε καὶ εὐχαῖς καὶ ὁμιλίαις δαιμόνων νύκτας τε καὶ ἡμέρας διάγων καὶ διὰ τῶν μάντεων αὐτοῖς συνὼν τάς τε τοῦ νικᾶν ἐν τοῖς πολέμοις ἐλ - πίδας ἐν τῇ ’κείνων ῥοπῇ μᾶλλον ἔχων ἢ ταῖς χερσὶ τῶν στρατιωτῶν ; ἑτέρῳ γάρ τι τοιοῦτον εἰργασμένῳ τὴν αὐτὴν ἂν ὑπῆλθεν ὀροφὴν ἢ λόγου μετέδωκεν ἢ λέγοντος ἤκουσεν ; οὐκ οἶσθ’ ὅτι καὶ τοὺς ἐπ’ αὐτῷ ποτε συνελθόντας , ὅπως τὸν μὲν ἀνέλοιεν , αὐτοὶ δὲ ἄρχοιεν , μετ’ ἐλέγχους ἀφῆκεν ;
Lemmas: ἀγανακτέω δέ οὐ ὁ φίλος ἔρχομαι μόνος , ἀλλά καί ὁ συκοφαντία . τίς γάρ Έλληνας ἢ βάρβαρος πιστεύω ἄν , οὐ ὅτι ὁ Ναΐκα αὐτός ὁ αὐτός , ἀλλά ὅλος τις ἄνθρωπος ἄδικος ἀποκτείνω ; ἀποκτείνω λέγω ; τίς μέν οὖν τρίς στερέω ; ἢ τίς γε χρῆμα ἄνθρωπος ἐν θυσία | τε καί εὐχή καί ὁμιλία δαίμων νύξ τε καί ἡμέρα διάγω καί διά ὁ μάντις αὐτός σύνειμι ὁ τε ὁ νικάω ἐν ὁ πόλεμος Ελ - πιδάω ἐν ὁ ἐκεῖνος ῥοπή μᾶλλον ἔχω ἢ ὁ χείρ ὁ στρατιώτης ; ἕτερος γάρ τίς τοιοῦτος ἐργάζομαι ὁ αὐτός ἄν ὑπέρχομαι ὀροφή ἢ λόγος μεταδίδωμι ἢ λέγω ἀκούω ; οὐ οἶδα ὅτι καί ὁ ἐπί αὐτός ποτέ συνέρχομαι , ὅπως ὁ μέν ἀναιρέω , αὐτός δέ ἄρχω , μετά ἔλεγχος ἀφίημι ;
libanius.oratio-37 6
οὗτος οὖν τὴν ναῖκα ἂν <ἀπέκτεινε> α φαρμάκῳ μηδὲν ἔχων ἢ καὶ ἐγκαλεῖν γε ; καὶ τοιαύτας ἂν ἀφῆκε πρὸς τὸν ἰατρὸν φωνάς ; κέρασον φάρμακον , ἔμβαλε , δὸς ὅτῳ γε βούλει τρόπῳ δεῖξόν μοι τῆς κὸς τὸν νεκρόν , ὑπόμεινον ἔργον ἐναντίον τῇ τέχνῃ , μισθὸς δέ σοι τὰ κοσμοῦντά μοί ποτε τὴν μητέρα . τοιαῦτα ἂν προήκατο ῥήματα ; διῆρεν ἂν ἐπὶ τοιούτοις τὸ στόμα ; ἡ γλῶττα δὲ οὐκ ἂν ὤκλασε ; τοῦτο δὲ διαπραξάμενος οὐκ ἂν αὑτὸν ἐξε - τύφλωσεν , ὅπως μὴ πρὸς ὂν ταῦτα εἶπεν ὄψεται ;
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ Ναΐκα ἄν ἀποκτείνω α φάρμακον μηδείς ἔχω ἢ καί ἐγκαλέω γε ; καί τοιοῦτος ἄν ἀφίημι πρός ὁ ἰατρός φωνή ; κεράννυμι Φάρμακος , ἐμβάλλω , δίδωμι ὅστις γε βούλομαι τρόπος δείκνυμι ἐγώ ὁ γυνή ὁ νεκρός , ὑπομένω ἔργον ἐναντίος ὁ τέχνη , μισθός δέ σύ ὁ κοσμέω ἐγώ ποτέ ὁ μήτηρ . τοιοῦτος ἄν προΐημι ῥῆμα ; διαίρω ἄν ἐπί τοιοῦτος ὁ στόμα ; ὁ γλῶττα δέ οὐ ἄν ὀκλάζω ; οὗτος δέ διαπράσσω οὐ ἄν ἑαυτοῦ ἔξω - τυφλώνω , ὅπως μή πρός εἰμί οὗτος λέγω ὁράω ;
libanius.oratio-37 7
ἐμοὶ μὲν ὁ ταῦτα ψευσάμενος οὐδ’ ἂν τῶν ἐκ τῆς Φοινίσσης τῷ Διὶ γεγονότων ἀποσχέσθαι δοκεῖ τὸ μὴ τὰ δεινότατα ὑπ' αὐτῶν φάναι παθεῖν τοὺς οἰκειοτά - τοὺς . δοκεῖ γάρ μοι μὴ κακῶς ἂν ἀκοῦσαι μαθητὴς οὗτος ἐκείνων τε καὶ τοῦ Αἰακοῦ . | τῷ γε τοῦ Αἰακοῦ περὶ τοὺς αὐχμοὺς ἔχοι τις ἂν ἆντιθεῖναι τὰ τοῦδε περὶ τοὺς σεισμούς . ὁ μέν γε εὐξάμενος ἔπεισεν ὗσαι τὸν Δία , ὁ δὲ παῦσαι τὸν Ποσειδῶνα σεισμούς , ὲν οἷς ἦσαν μέγιστοι τῇ μεγίστῃ πόλει φόβοι
Lemmas: ἐγώ μέν ὁ οὗτος ψεύδω οὐδέ ἄν ὁ ἐκ ὁ Φοίνισσα ὁ Ζεύς γίγνομαι ἀπέχω δοκέω ὁ μή ὁ δεινός ὑπό αὐτός φημί πάσχω ὁ οἰκειός - ὁ . δοκέω γάρ ἐγώ μή κακῶς ἄν ἀκούω μαθητής οὗτος ἐκεῖνος τε καί ὁ Αἰακός . | ὁ γε ὁ Αἰακός περί ὁ αὐχμός ἔχω τις ἄν ἀνατίθημι ὁ ὅδε περί ὁ σεισμός . ὁ μέν γε εὔχομαι πείθω ὕω ὁ Ζεύς , ὁ δέ παύω ὁ Ποσειδῶν σεισμός , εἰμί ὅς ἥδω μέγας ὁ μέγας πόλις φόβος
libanius.oratio-37 8
ὥσπερ οὖν τὸν περὶ ἐκείνων τολμῶντά τι τοιοῦτον εἰπεῖν μαίνεσθαι δεῖ νομίζειν , οὕτω καὶ τὸν περὶ τοῦδε , ἄλλως θ’ ὅτ’ οὐδὲ τοῖς ἀπὸ τοῦ γάμου μόνον δικαίοις ἐκωλύετ’ ἂν ἡ πρᾶξις , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀπὸ τοῦ γένους . ἡ γὰρ αὐτὴ καὶ γυνὴ καὶ ἀνεψιά , Κωνσταντίου γὰρ ἦν ἀδελφή . ὁ δὲ οὐδετέρους δείσας θεούς , οὔθ’ οἷς γάμων οὔθ' οἷς γενῶν μέλει , τοιαῦτα πρὸς ἰατρὸν διελέγετο , ει' μὲν μεθ’ ἡμέραν , οὐκ αἰδούμενος τὸν Ἥλιον , εἰ δὲ νυκτός , τὴν Νύκτα ;
Lemmas: ὥσπερ οὖν ὁ περί ἐκεῖνος τολμάω τίς τοιοῦτος λέγω μαίνομαι δέω νομίζω , οὕτως καί ὁ περί ὅδε , ἄλλως ὁ ὅτι οὐδέ ὁ ἀπό ὁ γάμος μόνος δίκαιος κωλύω ἄν ὁ πρᾶξις , ἀλλά καί ὁ ἀπό ὁ γένος . ὁ γάρ αὐτός καί γυνή καί ἀνεψιά , Κωνστάντιος γάρ εἰμί ἀδελφή . ὁ δέ οὐδέτερος δείδω θεός , οὔτε ὅς γάμος οὔτε ὅς γένος μέλω , τοιοῦτος πρός ἰατρός διαλέγω , εἰμί μέν μετά ἡμέρα , οὐ αἰδέομαι ὁ Ἥλιος , εἰμί δέ νύξ , ὁ Νύξ ;
libanius.oratio-37 9
καὶ Ἐλπίδιος μὲν ὢν Ἐλπίδιος οὐδὲν οὐδενὶ τοιοῦτον ἐπέταξεν , ἀλλὰ καὶ ὧν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἃς ἦρξε κατέγνω θάνατον , δικαίως ἁπάντων κατεγνωκέναι φησίν , ὁ δ’ ἐν τοῖς βωμοῖς συνεχῶς <ὤν> , α ὁ τῶν ἑδῶν ἐξηρτημένος , καὶ τῇ γαστρὶ θεραπεύων τοὺς θεοὺς οὗτος ὃ καὶ ἐννοῆσαι δυσσεβές , ἔδρα καὶ ἣν ἔσπειρε <ταύτην α κτεινε> ; a καὶ φαρμάκου μὲν ἔργον ὁ θάνατος , ἔλεγχος κειμένης οὐδείς ; καίτοι οὐχ εἰς ἐν βασιλείοις ἰατρός , ἀλλ’ ὅτι | πλεῖστοι . ὥσθ’ εἷς μὲν τὸν μισθὸν λαβὼν ἔκρυπτεν ἂν τὸ ἄγος , οἱ δ’ ἄλλοι πάντες ἂν ἐβόων .
Lemmas: καί Ἐλπίδιος μέν εἰμί Ἐλπίδιος οὐδείς οὐδείς τοιοῦτος ἐπιτάσσω , ἀλλά καί ὅς ἐν ὁ ἀρχή ὅς ἄρχω καταγιγνώσκω θάνατος , δίκαιος ἅπας καταγιγνώσκω φημί , ὁ δέ ἐν ὁ βωμός συνεχής οἴ , α ὁ ὁ ἕδος ἐξαρτάω , καί ὁ γαστήρ θεραπεύω ὁ θεός οὗτος ὁ καί ἐννοέω δυσσεβής , δράω καί ὅς σπείρω <ταυος α κτείνω ; a καί φάρμακον μέν ἔργον ὁ θάνατος , ἔλεγχος κεῖμαι οὐδείς ; καίτοι οὐ εἰς ἐν βασίλειος ἰατρός , ἀλλά ὅτι | πλεῖστος . ὥστε εἷς μέν ὁ μισθός λαμβάνω κρύπτω ἄν ὁ ἄγος , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἄν βοάω .
libanius.oratio-37 10
Κωνστάντιος δὲ οὔτ’ ἂν ἠγνόησεν οὔτ’ ἂν ἡσύ - χασεν , ἀλλ᾿ ὡς ἐπ᾿ ἀδελφῇ τε καὶ βασιλίδι πάντα ἂν ἔσεισε καὶ ταῦτα ἀφορμῆς δεόμενος εἰς τὸ τὸν ἄνθρω - πον ἀφελέσθαι τὸ σκῆπτρον . μετέμελε γὰρ αὐτῷ μετα - δόντι τῆς ἀρχῆς , οὐχ ὡς εὑρόντι κακόν , ἀλλ’ ὡς τοῦ βελτίονα . καὶ ἦσαν οἱ πάντα ἐξετάσοντές τε καὶ μηνύσοντες , οἱ καὶ συκοφαντοῦντες εὔφραινον .
Lemmas: Κωνστάντιος δέ οὔτε ἄν ἀγνοέω οὔτε ἄν ἡσύ - χάνω , ἀλλά ὡς ἐπί ἀδελφή τε καί βασιλίς πᾶς ἄν σείω καί οὗτος ἀφορμή δέομαι εἰς ὁ ὁ ἄνθρω - πος ἀφαιρέω ὁ σκῆπτρον . μεταμέλομαι γάρ αὐτός μετά - δίδωμι ὁ ἀρχή , οὐ ὡς εὑρίσκω κακός , ἀλλά ὡς ὁ ἀγαθός . καί ἥδω ὁ πᾶς ἐξετάζω τε καί μηνύω , ὁ καί συκοφαντέω εὐφραίνω .
libanius.oratio-37 11
ὧν πρῶτος Ἐλπίδιος , ὂν οὔτ’ ἂν ἔλαθεν ὕπαρχόν γε ὄντα πρᾶγμα τοσοῦτον οὔτ’ ἂν ἐσίγησεν αἰσθόμενος μέλλων γε εὐεργέτης ἔσεσθαι βασιλέως . εἰ μὲν οὖν ἔφρασε , δεῖξον · εἰ δ’ οὐκ εἶπεν , οὐδ’ ἐπέπρακτο , ἀλλ’ ὁ τὸ στρατόπεδον ἐφ’ αὑτὸν πολλοῖς καὶ μεγάλοις ἀδική - μασι κεκινηκὼς καὶ τοῖς Ἰουλιανοῦ διασωθεὶς δάκρυ - σιν ὧν ὤφειλε χάριν , τούτων ἀπαιτεῖ δίκας ψευδό - μενος . 12 . | Τὸ ψεῦδος δὲ τοῦτο σὺ διηγούμενος ἡμῖν τὴν παρὰ σαυτοῦ ψῆφον προσετίθεις καὶ φωνῇ καὶ βλέμματι καὶ τοῖς ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἀνθρώπῳ κιναίδῳ κατὰ ἀνδρὸς σώφρονος συναγορεύων οὐκ ἀναμνησθεὶς τῆς Φοινίκης οὐδὲ τῆς Φοινίκων ἀρχῆς , ἣ πρώτη πρώτῳ σοι μετὰ τὴν μοναρχίαν ἐδόθη . σὲ μὲν γὰρ οὐκ ἠπίστατο , ὑπὸ φίλου δὲ ἐξηπατᾶτο . παροινοῦντος δὲ σοῦ καὶ σωφρονεῖν οὐ δυναμένου τὰ πονηρὰ καλὰ νομίζειν οὐκ εἶχεν , ἀλλ’ ἤχθετο . σὺ δ’ ἀντὶ σαυτοῦ τὸν ἄριστον ἐκεῖνον ἐμίσεις δέον τῷ μὲν εἰδέναι τῆς ἀρχῆς χάριν , ἐγκαλεῖν δὲ τοῖς σοῖς ὀφθαλμοῖς ἢ ὅτῳ ταῦτα δὴ τὰ τῶν ἐρώτων γίγνεται . 13 . Ἀλλ᾿ ἐκεῖσε ἐπάνειμι , ὅτι κοινὸν Ἐλπιδίου τε καὶ σοῦ τὸν κατ’ ἐκείνου λόγον ἐποίεις ἐπαινῶν μὲν τὸν εἰπόντα φανερῶς , ἐπαινῶν δὲ οἶς ἔφην ἄρτι τὰ εἰρημένα . καίτοι καὶ τὸ μὴ κακῶς λέγειν κἀκεῖνον καὶ ταῦτα δεινὸν ἂν ἦν , | σὺ δ’ ὡς ᾤου με πεί - σεῖν , οὕτως ἐχρῶ τοῖς λόγοις , οὐκ ἐνεγκόντος δέ μου δικαίως καὶ ἐμαυτῷ μὲν ἥκιστα , μάλιστα δὲ Ἐλπιδίῳ πρέποντα φθεγξαμένου τότε μὲν οὐδεμίαν δείξας ὁρ - γῆν ἀπῆλθες , σκοπῶν δὲ ὅπως ἂν ἀμύναιό με , τῷ καταλῦσαι τὰς παρ’ ἡμᾶς εἰσόδους τοῦτο ἐποίησας .
Lemmas: ὅς πρῶτος Ἐλπίδιος , εἰμί οὔτε ἄν λανθάνω ὑπάρχω γε εἰμί πρᾶγμα τοσοῦτος οὔτε ἄν σιγάω αἰσθάνομαι μέλλω γε εὐεργέτης εἰμί βασιλεύς . εἰμί μέν οὖν φράζω , δείκνυμι · εἰμί δέ οὐ λέγω , οὐδέ πράσσω , ἀλλά ὁ ὁ στρατόπεδον ἐπί ἑαυτοῦ πολύς καί μέγας ἀδίκη - πῆμα κινέω καί ὁ Ιουλιανού διασῴζω δάκρυον - βρόχος ὅς ὀφέλλω χάρις , οὗτος ἀπαιτέω δίκη ψευδός - μένος . 12 . | ὁ ψεῦδος δέ οὗτος σύ διηγέομαι ἐγώ ὁ παρά σεαυτοῦ ψῆφος προστίθημι καί φωνή καί βλέμμα καί ὁ ἀπό ὁ κεφαλή ἄνθρωπος κίναιδος κατά ἀνήρ σώφρων συναγορεύω οὐ ἀναμιμνήσκω ὁ Φοινίκη οὐδέ ὁ Φοίνικας ἀρχή , ὅς πρῶτος πρῶτος σύ μετά ὁ μοναρχία δίδωμι . σύ μέν γάρ οὐ ἐπίσταμαι , ὑπό φίλος δέ ἐξαπατάω . παροινέω δέ σύ καί σωφρονέω οὐ δύναμαι ὁ πονηρός καλός νομίζω οὐ ἔχω , ἀλλά ἄχθομαι . σύ δέ ἀντί σεαυτοῦ ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος μισέω δέω ὁ μέν οἶδα ὁ ἀρχή χάρις , ἐγκαλέω δέ ὁ σός ὀφθαλμός ἢ ὅστις οὗτος δή ὁ ὁ ἔρως γίγνομαι . 13 . ἀλλά ἐκεῖσε ἐπανέρχομαι , ὅτι κοινός ἐλπίδιον τε καί σύ ὁ κατά ἐκεῖνος λόγος ποιέω ἐπαινέω μέν ὁ λέγω φανερός , ἐπαινέω δέ οἶς φημί ἄρτι ὁ λέγω . καίτοι καί ὁ μή κακῶς λέγω ἐκεῖνος καί οὗτος δεινός ἄν εἰμί , | σύ δέ ὡς οἴομαι ἐγώ λέω - σέω , οὕτως χράω ὁ λόγος , οὐ φέρω δέ ἐγώ δίκαιος καί ἐμαυτοῦ μέν ἦκα , μάλιστα δέ Ἐλπίδιος πρέπω φθέγγομαι τότε μέν οὐδείς δείκνυμι Ὅρ - γῆ ἀπέρχομαι , σκοπός δέ ὅπως ἄν ἀμύνω ἐγώ , ὁ καταλύω ὁ παρά ἐγώ εἴσοδος οὗτος ποιέω .
libanius.oratio-37 14
διὰ τί ; οὐ γὰρ ταὐτὸν Ἐλπίδιός τε καὶ Πολυκλῆς . οὐδ’ εἰ τὴν ὥραν ἔφην ἐκεῖνον ἀποδεδόσθαι , καὶ σέ , οὐδὲ τὸ τοῦ δεῖνος ἐν Ῥώμῃ κελεύοντος ἰέναι συγκοι - μησόμενον τοῦτο ἦν Πολυκλέους , οὐδ’ εἰ δεδέσθαι χρῆν ἐκ τούτων ἐκείνῳ τὴν γλῶτταν , παρὰ σοῦ σιγὴν ἀπῃτοῦμεν . ἀλλὰ γὰρ ὁρᾶν μοι τὴν αἰτίαν τῆς ὀργῆς δοκῶ . κοινὰ κατ’ ἀμφοτέρων , ὡς ἔοικεν , ἦν ἐκεῖνα τὰ λεγόμενα · ἴσα μὲν ὑμῖν τὰ λήμματα , ἴσαι δὲ νύκτες · ἴσα μὲν ἐκερδάνατε , | ἴσα δὲ κεχά - ρισθε . ᾤου τοίνυν οὐ περὶ ἐκείνου μᾶλλον ἢ σαυτοῦ ταῦτα ἀκούειν . καὶ τοῦ μὲν ἐγὼ κατηγόρουν , σὺ δὲ σαυτοῦ .
Lemmas: διά τίς ; οὐ γάρ αὐτός Ἐλπίδιος τε καί Πολυκλῆς . οὐδέ εἰμί ὁ ὥρα φημί ἐκεῖνος ἀποδίδωμι , καί σύ , οὐδέ ὁ ὁ δεῖνα ἐν Ῥώμη κελεύω ἔρχομαι σύγκος - μήδομαι οὗτος εἰμί Πολυκλῆς , οὐδέ εἰμί δέω χρή ἐκ οὗτος ἐκεῖνος ὁ γλῶττα , παρά σύ σιγή ἀπαιτέω . ἀλλά γάρ ὁράω ἐγώ ὁ αἰτία ὁ ὀργή δοκέω . κοινός κατά ἀμφότερος , ὡς ἔοικα , εἰμί ἐκεῖνος ὁ λέγω · ἴσος μέν σύ ὁ λῆμμα , ἴσος δέ νύξ · ἴσος μέν κερδαίνω , | ἴσος δέ χάσκω - ρισθε . οἴομαι τοίνυν οὐ περί ἐκεῖνος μᾶλλον ὁ σεαυτοῦ οὗτος ἀκούω . καί ὁ μέν ἐγώ κατηγορέω , σύ δέ σεαυτοῦ .
libanius.oratio-37 15
ταὐτὸ δ’ ἄν μοι δοκοῦσι παθεῖν , εἰ καὶ πλείους ταὐτὰ παθόντες ἐκείνῳ τῶν λεγομένων όντες ἤκουον · τρωθῆναι γὰρ ἂν ὑφ’ ἑαυτῶν καὶ ὧν ἑαυτοῖς συνῄδεσαν . ἴσμεν δὲ ταὐτὸ κἀν ταῖς ἐπι - δείξεσι τῶν λόγων γιγνόμενον . ὁ μὲν γὰρ τὸν λόγον ἐργαζόμενος δεηθεὶς τοιούτων τινῶν ἐμνήσθη , ὁ δέ τις εἰδὼς αὑτὸν ἐρυθριάσας κατέδυ τὴν μὲν γνώμην οὐκ ἔχων τοῦ μνησθέντος αἰτιάσασθαι , τῷ ῥηθέντι δὲ πεπληγμένος . ἀλλ’ οὐ πολεμεῖ τῷ σοφιστῇ καταβὰς οὐδ’ ὑβρίσθαι φησὶν οὐδ’ ὀφείλειν αὐτὸν τῶν εἰρη - μένων δίκην οὐδ’ εἰ τῶν λαλούντων ἦν αὐτῷ καὶ προσιόντων , ταῦτα οὐκέτι ἐποίει .
Lemmas: αὐτός δέ ἄν ἐγώ δοκέω πάσχω , εἰμί καί πολύς αὐτός πάσχω ἐκεῖνος ὁ λέγω ο ἀκούω · τιτρώσκω γάρ ἄν ὑπό ἑαυτοῦ καί ὅς ἑαυτοῦ σύνοιδα . οἶδα δέ αὐτός ἐν ὁ ἐπι - δεῖξις ὁ λόγος γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ὁ λόγος ἐργάζομαι δέω τοιοῦτος τις μιμνήσκω , ὁ δέ τις οἶδα ἑαυτοῦ ἐρυθριάω καταδύω ὁ μέν γνώμη οὐ ἔχω ὁ μιμνήσκω αἰτιάομαι , ὁ λέγω δέ πλήσσω . ἀλλά οὐ πολεμέω ὁ σοφιστής καταβαίνω οὐδέ ὑβρίζω φημί οὐδέ ὀφείλω αὐτός ὁ εἴρω - μένω δίκη οὐδέ εἰμί ὁ λαλέω εἰμί αὐτός καί προσέρχομαι , οὗτος οὐκέτι ποιέω .
libanius.oratio-37 16
σὺ δὲ ἀνέστης καὶ ἀπεπήδησας , ὥσπερ αὐτὸς ὢν Ἐλπίδιος . εἰ δ’ ἀχθε - σθῆναι φῄς οὐκ ἐν δίκῃ κακῶς ἀκηκοότος τοῦ φίλου , χρῆν ἐλέγχειν καὶ ταύτῃ τῷ φίλῳ βοηθεῖν . ἀλλ’ οὐκ ἐνῆν . πῶς γὰρ τῷ καὶ αὐτῷ φάσκοντι τοιοῦτόν τινα περὶ | αὐτοῦ δεδέχθαι λόγον ; 17 . Διὰ δὴ τῆς δεινῆς ταυτησὶ τιμωρίας ἴσθι διδάξας ἡμᾶς , ὃς ἐν νεότητι γένοιο . τί δὴ καὶ βεβλάμμεθα ταύτῃ τῇ δίκῃ , μόθοιμ' ἂν ἡδέως . οὔτε γὰρ χείρω μοι τὰ περὶ τὴν τέχνην οὐκέτ’ εἰσιῶν ἐποίεις οὔθ’ ἡνίκα εἰσῄεις , βελ - τίω , ὃς εἰς φλυαρίαν μὲν οὐκ ὀλίγον κατανήλισκες τοῦ χρόνου , ὂν δὲ λέγοντα κατελάμβανες νέον , ἀθυμεῖν ἠνάγκαζες τῇ περὶ τὴν ἀκοὴν ὠμότητι .
Lemmas: σύ δέ ἀνίστημι καί ἀποπηδάω , ὥσπερ αὐτός εἰμί Ἐλπίδιος . εἰμί δέ ἄχθος - ἵημι φημί οὐ ἐν δίκη κακῶς ἀκούω ὁ φίλος , χρή ἐλέγχω καί οὗτος ὁ φίλος βοηθέω . ἀλλά οὐ ἔνειμι . πῶς γάρ ὁ καί αὐτός φάσκω τοιοῦτος τις περί | αὐτός δέχομαι λόγος ; 17 . Ζεύς δή ὁ δεινός οὗτος τιμωρία εἰμί διδάσκω ἐγώ , ὅς ἐν νεότης γίγνομαι . τίς δή καί βλάπτω οὗτος ὁ δίκη , μόθος ἄν ἡδύς . οὔτε γάρ χείρων ἐγώ ὁ περί ὁ τέχνη οὐκέτι εἰσέρχομαι ποιέω οὔτε ἡνίκα εἰσέρχομαι , Βέλ - τίω , ὅς εἰς φλυαρία μέν οὐ ὀλίγος καταναλίσκω ὁ χρόνος , εἰμί δέ λέγω καταλαμβάνω νέος , ἀθυμέω ἀναγκάζω ὁ περί ὁ ἀκοή ὠμότης .
libanius.oratio-37 18
φίλος δὲ ἦσθα μὲν οὐδέποτε , δοκεῖν δὲ ἠξίους . ἀεὶ δὲ οὗ λήσειν ἤλπισας , ἔβαλλες . ὅς καὶ τὰ περὶ τῶν ἀστέρων καὶ τῆς δι’ αὐτῶν ἐπικουρίας ῥήματα διαστρέψας ἐχθροὺς ἡμῖν ἐποίεις , ὧν τὴν εἱμαρμένην ᾐτιώμεθα , ταῦτ’ ἐπ’ ἐκείνους μεταφέρων , ἐμὲ μὲν ἀδικῶν , κολακεύων δὲ ἐκείνους , ἐν ταῖς ἐκείνων κακοτεχνίαις τὰς ὑπὲρ τῶν μεγίστων ἐλπίδας πεποιημένος , ἀρχῶν καὶ γάμων · καὶ γὰρ γάμων ἔτι σε φροντίζειν ἀκούω μέλλοντα τοσαύ - την στεφανώσειν πολιάν .
Lemmas: φίλος δέ εἰμί μέν οὐδέποτε , δοκέω δέ ἀξιόω . ἀεί δέ ὅς λανθάνω ἐλπίζω , βάλλω . ὅς καί ὁ περί ὁ ἀστήρ καί ὁ διά αὐτός ἐπικουρία ῥῆμα διαστρέφω ἐχθρός ἐγώ ποιέω , ὅς ὁ μείρομαι αἰτιάομαι , αὐτός ἐπί ἐκεῖνος μεταφέρω , ἐγώ μέν ἀδικέω , κολακεύω δέ ἐκεῖνος , ἐν ὁ ἐκεῖνος κακοτεχνία ὁ ὑπέρ ὁ μέγας ἐλπίς ποιέω , ἀρχή καί γάμος · καί γάρ γάμος ἔτι σύ φροντίζω ἀκούω μέλλω τοσαὺ - ὁ στεφανόω πολιός .
libanius.oratio-37 19
δύνασθαι δὴ ταῦτα ποιεῖν νομίζεις τούτους τοὺς καταράτους διὰ καμίνων τε καὶ τέφρας τῆς ἐκεῖ καὶ πυρός . καὶ πολλὰ μὲν ἐξηπάτησαι , τοῦ δ’ ἕξειν τι δι’ αὐτῶν νομίζειν οὐκ ἔληξας . ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ τι σχεῖν τὸ σχήσειν προσδοκᾶν ἀρκεῖ καὶ περιέρχῃ πυνθανόμενος οὐ μόνον εἴ τις ἄκρος ἐν τούτοις ὡς ἀληθῶς , ἀλλὰ καὶ εἴ τις μέσως μετέχει τοῦ πράγματος καὶ εἴ τις φαύλως , καὶ πείθῃ κἀν τούτοις εἶναί γε πολλάκις μείζω τῶν παρὰ τοῖς τελείοις καὶ βαδίζεις παρ’ αὐτοὺς κἀκείνους ἀξιοῖς παρὰ σὲ καὶ τοὺς ἡλικιώτας ἀφεὶς ταῖς μετὰ τούτων χαίρεις διατριβαῖς ταῖς μὲν ἐν ἐρημίᾳ , ταῖς | δὲ καὶ ἐν πλήθεσιν , ἀφαιρῶν τὴν τῶν προτέρων ὑποψίαν τοῖς δευτέροις .
Lemmas: δύναμαι δή οὗτος ποιέω νομίζω οὗτος ὁ κατάρατος διά κάμινος τε καί τέφρα ὁ ἐκεῖ καί πῦρ . καί πολύς μέν ἐξαπατάω , ὁ δέ ἔχω τίς διά αὐτός νομίζω οὐ λήγω . ἀλλά ἀντί ὁ τίς ἔχω ὁ ἔχω προσδοκάω ἀρκέω καί περιέρχομαι πυνθάνομαι οὐ μόνος εἰμί τις ἄκρος ἐν οὗτος ὡς ἀληθῶς , ἀλλά καί εἰμί τις μέσος μετέχω ὁ πρᾶγμα καί εἰμί τις φαῦλος , καί πείθω ἐν οὗτος εἰμί γε πολλάκις μέγας ὁ παρά ὁ τέλειος καί βαδίζω παρά αὐτός ἐκεῖνος ἀξιόω παρά σύ καί ὁ ἡλικιώτης ἀφίημι ὁ μετά οὗτος χαίρω διατριβή ὁ μέν ἐν ἐρημία , ὁ | δέ καί ἐν πλῆθος , ἀφαιρέω ὁ ὁ πρότερος ὑποψία ὁ δεύτερος .
libanius.oratio-37 20
καὶ οὕτω σφόδρα τούτων εἵνεκα τοὺς τοιούτους διώκεις , ὥστ’ οὐδεὶς τῶν ὁρώντων οὐχὶ μάντις ἐστὶν ἀληθὴς ὑπὲρ τούτων ὑμῖν εἶναι γων τοὺς λόγους . τούτοις ἀντὶ χρημάτων παρέχεις τὰ κατ’ ἐμοῦ ῥήματα καὶ φῄς ἐκφέρειν τἀπόρρητα καὶ τὰ ’κείνων πρὸ τῶν ἐμῶν ποιεῖσθαι . εἰ δὲ μᾶλλον εἶναί σοι δόξαιμι γόης ἐγώ , ἐγὼ μὲν ἠδίκημαι , οἱ δὲ ἠδικήκασι καὶ μετ’ ἐμοῦ σοι τετάχθαι κάλλιον . 21 . Εἷπον μὲν οὖν δεήσεσθαι τῶν ἀστέρων καὶ πειράσεσθαι πολλαῖς ἱκετείαις ποιῆσαι τὸν Ἄρη πρᾳό - τερον , θῶμεν δὲ εἰρῆσθαι τὰς τούτων ἐπιχειρήσειν ἀπώσασθαι βολάς . κατ’ ἄμφω τοίνυν ἐχρῆν ἐμοί σε συνάχθεσθαι , εἴτ’ ἐπ’ ἐμοί τι συνέκειτο εἴτε κενὸς ἦν ὁ φόβος καὶ δείματα μάταια . δυστυχῶ γὰρ δὴ τοῦτό γε . σὲ δὲ οὔτε ὑπώπτευον οὔτ’ ἔφην κατ’ ἐμοῦ · τι καμεῖν . τί οὖν τὸ τῆς μεταβολῆς αἴτιον ; τί τὸ τῆς φυγῆς ;
Lemmas: καί οὕτως σφόδρα οὗτος ἕνεκα ὁ τοιοῦτος διώκω , ὥστε οὐδείς ὁ ὁράω οὐ μάντις εἰμί ἀληθής ὑπέρ οὗτος σύ ἔρχομαι γῆ ὁ λόγος . οὗτος ἀντί χρῆμα παρέχω ὁ κατά ἐγώ ῥῆμα καί φημί ἐκφέρω ἀπόρρητος καί ὁ ἐκεῖνος πρό ὁ ἐμός ποιέω . εἰμί δέ μᾶλλον εἰμί σύ δοκέω γόης ἐγώ , ἐγώ μέν ἀδικέω , ὁ δέ ἀδικέω καί μετά ἐγώ σύ τάσσω καλός . 21 . ἕπω μέν οὖν δέω ὁ ἀστήρ καί πειράω πολύς ἱκετεία ποιέω ὁ Ἄρης πράος - τέρος , τίθημι δέ λέγω ὁ οὗτος ἐπιχειρέω ἀπωθέω βολά . κατά ἄμφω τοίνυν χρή ἐγώ σύ συνάχθομαι , ἔτι ἐπί ἐγώ τίς σύγκειμαι εἴτε κενός εἰμί ὁ φόβος καί δεῖμα μάταιος . δυστυχέω γάρ δή τούτος γε . σύ δέ οὔτε ὑποπτεύω οὔτε φημί κατά ἐγώ · τίς κάμνω . τίς οὖν ὁ ὁ μεταβολή αἴτιος ; τίς ὁ ὁ φυγή ;
libanius.oratio-37 22
ἦ σοι δοκοῦμεν ἀδικεῖν οὐκ ἐγκώμια φοντες τῶν ἐπ’ ὀλέθρῳ πολλῶν ἐν μὲν ἡμέρᾳ καθευ - δόντων , νυκτὸς δὲ ἀξιούντων ἐπιτάττειν δαίμοσι ; τοι φῂς οὐδενὸς ἐν τοῖς τοιούτοις κακοῖς ὕστερος εἶναι , μᾶλλον δὲ τῶν μὲν οὐκ ἐλάττω , τῶν δὲ ἐπίστα - σθαι πλείω . ἀλλ’ ὅμως καὶ τοῖς χείροσι | κατὰ τὰς τοιαύτας βλάβας ὡς ἥδιστα σύνει τό τι περὶ τοιούτων ἀκούειν ἢ λέγειν ἥδιον ἑορτῆς ἄγων . καίτοι χρῆν τοῖς πάλαι κινδύνοις πεπαιδεῦσθαι . σὺ δ’ , ὡς ἔοικε , κακίων τῷ διαφυγεῖν γεγένησαι .
Lemmas: εἰμί σύ δοκέω ἀδικέω οὐ ἐγκώμιον φοντά ὁ ἐπί ὄλεθρος πολύς ἐν μέν ἡμέρα καθίημι - δίδωμι , νύξ δέ ἀξιόω ἐπιτάσσω δαίμων ; τοι φημί οὐδείς ἐν ὁ τοιοῦτος κακός ὕστερος ἔρχομαι , μᾶλλον δέ ὁ μέν οὐ μικρός , ὁ δέ ἐπίσταμαι - ἕπομαι πλείων . ἀλλά ὅμως καί ὁ χείρων | κατά ὁ τοιοῦτος βλάβη ὡς ἡδύς σύνειμι ὁ τίς περί τοιοῦτος ἀκούω ἢ λέγω ἡδύς ἑορτή ἄγω . καίτοι χρή ὁ πάλαι κίνδυνος παιδεύω . σύ δέ , ὡς ἔοικα , κακός ὁ διαφεύγω γίγνομαι .