libanius.oratio-35 21
οὐκ ἀρκεῖ τοίνυν οὔτ’ ἐμοὶ οὔτε τῇ πόλει τὸ τρεῖς λέγειν , ἀλλὰ πάντας ὅσοι μετέσχον τῶν ἱερῶν . αὐτοὺς δὲ τούτους , πρὸς Δῖός , | τοὺς τρεῖς καὶ αὑτοῖς καὶ τῇ πόλει χρησιμωτέρους ὑμῶν ὁμολογεῖτε εἶναι ἢ οὔ ; εἰ μὲν γὰρ οὔ φατε , μαίνεσθε , εἰ δὲ συγχωρεῖτε , τί οὐκ ἐγκαλύπτεσθε ; εἰ δ’ οὐ δύνασθε ταὐτὸν ἐκεί - νοις ποιεῖν , ὑμᾶς αὐτοὺς ἀπεστερήκατε . ἢ οὐ τοῖς αὐταῖς ἅπαντες ἐπαιδεύεσθε νόμοις , ἐν ταὐτῷ γυμνα - σίῳ , τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἰόντες , τῆς αὐτῆς φωνῆς ἀκού - οντες , τῶν αὐτῶν Ἰχνῶν ἐχόμενοι ; πόθεν οὖν οὐκ ἰσοι πάντες οὐδὲ παραπλήσιοι , εἶπον καὶ διελέχθην . παρ’ ὑμῶν οὖν ἔχοντες τῶν κατ’ ἐμοῦ λόγων ἀφορμὰς οἱ τοῦ κακῶς με λέγειν ἐπιθυμοῦντες κρύπτουσι τοὺς τρεῖς ἐκείνους τῷ πλήθει τῶν χειρόνων . 22 . Τὸ δὲ πάντων ἀλγεινότατον , ὅτι ὁ δεῖνα μὲν οὗ οὐκ ἂν εἴποιμι τοὔνομα , ῥήτωρ ἀξιοῖ νομίζεσθαι πάντα μᾶλλον μεμαθηκὼς ἢ λέγειν , οὐδὲ γὰρ ἐφοίτησε παρὰ τοιούτους διδασκάλους , ἀλλ’ ὅμως οὐκ ἂν ἐξελ - θεῖν ἀνάσχοιτο πρὶν εἰπεῖν τι πρὸς τὸν δικαστὴν ἢ πλέον ἢ ἔλαττον , ὑμεῖς δὲ οἱ τὰς δέλτους ἐν παισὶ πολλάκις ἑκάστου μηνὸς τῶν ῥητορικῇ προσηκόντων γραμμάτων ἐμπεπληκότες ἀπέρχεσθε τοσοῦτον τῶν ἐν ταῖς γραφαῖς διενεγκόντες ὅσον βαδίζετε καὶ βλέπετε καὶ ἀναπνεῖτε , τὰ δὲ τῆς ἀφωνίας ἴσα . 23 . Τοῖς γὰρ πρεσβυτέροις , νὴ Δία , παρα - χωρητέον . πάνυ γε τοῦ πρώτους εἰπεῖν . ὑμεῖς δ’ αὐτοῖς παρέχετε τὸ μόνους . οὐ γὰρ ἐπ’ ἐκείνοις ἀξι - οῦτε λέγειν , ἀλλ’ οὐδὲ λέγειν ὅλως . ἔστι δὲ ἐκεῖνο μὲν τιμώντων ἐκείνους , τοῦτο δὲ αὑτοὺς καταισχυ - νόντων . οἱ δ’ οὐδ’ αὐτοὶ τούτῳ γ’ ἂν ἠξίωσαν τιμᾶ - σθαι . καίτοι καὶ πρὸ ἐκείνων ἔστιν οὗ λέγειν οἰόμενοι δεῖν εἴχετ’ ἂν εἰς παράδειγμα ἱκανὸν καταφεύγειν , τὸν Δημοσθένην , ὃς αὐτὸς ὁμολογεῖ πρότερος | ἐκεί - νῶν μεθ’ οὓς εἰώθει λέγειν , ἀνεστηκέναι .
Lemmas: οὐ ἀρκέω τοίνυν οὔτε ἐγώ οὔτε ὁ πόλις ὁ τρεῖς λέγω , ἀλλά πᾶς ὅσος μετέχω ὁ ἱερός . αὐτός δέ οὗτος , πρός Δῖος , | ὁ τρεῖς καί ἑαυτοῦ καί ὁ πόλις χρήσιμος σύ ὁμολογέω ἔρχομαι ἢ οὐ ; εἰμί μέν γάρ οὐ τρώω , μαίνομαι , εἰμί δέ συγχωρέω , τίς οὐ ἐγκαλύπτω ; εἰμί δέ οὐ δύναμαι αὐτός ἑαυτοῦ - νόος ποιέω , σύ αὐτός ἀποστερέω . ἢ οὐ ὁ αὐτός ἅπας παιδεύω νόμος , ἐν αὐτός γυμνός - σίον , ὁ αὐτός ὁδός ἔρχομαι , ὁ αὐτηες͂ς φωνή ἀκέω - εἰμί , ὁ αὐτός Ἴχναι ἔχω ; πόθεν οὖν οὐ ἴσος πᾶς οὐδέ παραπλήσιος , λέγω καί διαλέγω . παρά σύ οὖν ἔχω ὁ κατά ἐγώ λόγος ἀφορμή ὁ ὁ κακῶς ἐγώ λέγω ἐπιθυμέω κρύπτω ὁ τρεῖς ἐκεῖνος ὁ πλῆθος ὁ χείρων . 22 . ὁ δέ πᾶς ἀλγεινός , ὅτι ὁ δεῖνα μέν ὅς οὐ ἄν λέγω ὄνομα , ῥήτωρ ἀξιόω νομίζω πᾶς μᾶλλον μανθάνω ἢ λέγω , οὐδέ γάρ φοιτάω παρά τοιοῦτος διδάσκαλος , ἀλλά ὅμως οὐ ἄν ἐξαιρέω - θέω ἀνέχω πρίν λέγω τίς πρός ὁ δικαστής ἢ πλείων ἢ μικρός , σύ δέ ὁ ὁ δέλτος ἐν παῖς πολλάκις ἕκαστος Μήνη ὁ ῥητορικός προσήκω γράμμα ἐμπίμπλημι ἀπέρχομαι τοσοῦτος ὁ ἐν ὁ γραφεύς διαφέρω ὅσον βαδίζω καί βλέπω καί ἀναπνέω , ὁ δέ ὁ ἀφωνία ἴσος . 23 . Τοί γάρ πρέσβυς , νή Ζεύς , παρά - χωρέω . πάνυ γε ὁ πρῶτος λέγω . σύ δέ αὐτός παρέχω ὁ μόνος . οὐ γάρ ἐπί ἐκεῖνος ἄβαξ - οὔτε λέγω , ἀλλά οὐδέ λέγω ὅλος . εἰμί δέ ἐκεῖνος μέν τιμάω ἐκεῖνος , οὗτος δέ ἑαυτοῦ καταΐσχω - νέω . ὁ δέ οὐδέ αὐτός οὗτος γε ἄν ἀξιόω τιμάω - ἕπομαι . καίτοι καί πρό ἐκεῖνος εἰμί ὅς λέγω οἴομαι δεῖ ἔχω ἄν εἰς παράδειγμα ἱκανός καταφεύγω , ὁ Δημοσθένης , ὅς αὐτός ὁμολογέω πρότερος | ἑαυτοῦ - νόος μετά ὅς εἴωθα λέγω , ἀνίστημι .