libanius.oratio-35 24
ἔτι τοίνυν οἱ νῦν πρεσβύτεροι ἦν ὅτε ἦσαν ἑτέρων τεροι καὶ πλείονί γε ἐκείνων ἢ ὅσον ὑμεῖς τούτων νεώτεροι . ἔρεσθε οὖν αὐτούς , εἰ τὸ ὑμῶν ἐποίουν καὶ οὔτε ἔλεγον οὔτε ἀντέλεγον οὔτε προεπήδων . καὶ τάχα εὑρήσετε πάντα ταῦτα πεποιηκότας καὶ τούτοις βλαβέντας μὲν οὐδέν , κερδάναντας δὲ τὰ μέγιστα , ὃ καὶ τοὺς εἰωθότας κρατεῖν τεθορύβηκεν . οἶδα δὲ οὐδὲ τοῖς τρισὶ τούτοις οἳ τὰ τῶν πάλαι νεωτέρων τᾶι νῦν πρὸς αὐτοὺς γεγηρακότας , αἰσχύνην τοῦτ ἐνεγκὸν καὶ ψόγον , ἀλλὰ δόξαν τε καὶ ἐπαίνους καὶ τὸ τῆς ἐκείνων δυνάμεως εἶναι μὴ πόρρω . 25 . Παύσασθ’ οὖν εἰς αἰδῶ τε καὶ ἐπιείκειαν τοῦτο ἀναφέροντες ὃ τῷ μὴ δύνασθαι λέγειν γίγνεται , ἐπεὶ πολλάκις γε ἀνδρός τινος ἀπόντος ἀνάγκης ὑμᾶς κατα - λαβούσης λέγειν ἠξιώσατε καλεῖν ἐκεῖνον ὡς οὐκ ἔχοντες ὅ τι ἂν καὶ λέγοιτε . τί οὖν ; ἂν ἐκεῖνος τε - λευτήσῃ τὸν βίον , τί δράσετε ; πρεσβείας ὡς τὸν τωνα δεήσεσθε πέμψαι δεῦρο τὸν ἄνδρα δεησομένης , ὅπως γένοιντο περὶ τῶν πραγμάτων λόγοι . οὐ γὰρ δὴ τῷ ’κείνου γε θανάτῳ γενήσεσθε ῥήτορες . οὐκοῦν ζῶντος ἄμεινον ἅψασθαι τοῦ λέγειν κτησομένους δύ - ναμιν ἢ τεθνεῶτος ἐπιχειρεῖν , εἶτ’ ἀποροῦντας ἀσχη - μονεῖν . εἰ δὴ τὸ μὲν δύνασθαι λέγειν ἀναγκαῖον , τοῦτο δὲ δεῖται βιβλίων , βιβλίοις ὁμιλητέον ὑμῖν . 26 . Ἀλλ’ ἡδὺ τὸ μὴ πονεῖν , ὃ δέ γε φῂς αὐ - τός , ἀπαιτεῖ πόνον . καὶ τί δεινὸν ἀποστάντας νῆς βλαβερᾶς χρήσασθαι πόνοις συμφέρουσιν ; εἰ τὸ τέλος τοῦ τέλους βέλτιον , βελτίων τῆς ἡδονῆς ὁ πόνος . ἡδὺ μὲν τοῖς γεωργοῖς ἀργεῖν , ἀλλ’ ἀνάγκη πεινῆν . διὰ τοῦτο ἀροῦσι καὶ | σπείρουσι πο - νοῦντες , ὅπως μὴ τοῦτο πάθοιεν . ἔνι πόνος ἐν τῷ πλεῖν καί , νὴ Δία γε , καὶ κίνδυνοι . ἀλλὰ τὸ προσ - θεῖναι τοῖς οὖσιν ἥδιον ἢ τὸ μηδὲ ἐπιβῆναι τοῦ σκάφους . εἰ ταῦτα πύκτης ἐλογίζετο , πότ᾿ ἂν ἠνέγκατο στέφανον ; ἡδὺ ζῆν ἔξω λόγων . ἡ δ’ ἐν δικαστηρίοις σιωπὴ λύπην οὐκ ἔχει ; ἀηδὲς συγγράμμασι δοῦναι τὰ ὄμματα . ὁ δὲ ἐντεῦθεν τόκος οὐχ ἥδιστον ;
Lemmas: ἔτι τοίνυν ὁ νῦν πρέσβυς εἰμί ὅτε ἥδω ἕτερος τερέω καί πολύς γε ἐκεῖνος ἢ ὅσον σύ οὗτος νέος . ἔρομαι οὖν αὐτός , εἰμί ὁ σύ ποιέω καί οὔτε λέγω οὔτε ἀντιλέγω οὔτε προπηδάω . καί τάχα εὑρίσκω πᾶς οὗτος ποιέω καί οὗτος βλάπτω μέν οὐδείς , κερδαίνω δέ ὁ μέγας , ὁ καί ὁ εἴωθα κρατέω θορυβέω . οἶδα δέ οὐδέ ὁ τρεῖς οὗτος ὅς ὁ ὁ πάλαι νέος ται νῦν πρός αὐτός γηράσκω , αἰσχύνη τοῦτστις φέρω καί ψόγος , ἀλλά δόξα τε καί ἔπαινος καί ὁ ὁ ἐκεῖνος δύναμις ἔρχομαι μή πρόσω . 25 . παύω οὖν εἰς αἰδώς τε καί ἐπιείκεια οὗτος ἀναφέρω ὁ ὁ μή δύναμαι λέγω γίγνομαι , ἐπεί πολλάκις γε ἀνήρ τις ἄπειμι ἀνάγκη σύ κατά - λαμβάνω λέγω ἀξιόω καλέω ἐκεῖνος ὡς οὐ ἔχω ὁ τίς ἄν καί λέγω . τίς οὖν ; εἄν ἐκεῖνος τε - λευτήσῃ ὁ βίος , τίς δράω ; πρεσβεία ὡς ὁ τώνα δέω πέμπω δεῦρο ὁ ἀνήρ δέω , ὅπως γίγνομαι περί ὁ πρᾶγμα λόγος . οὐ γάρ δή ὁ ἐκεῖνος γε θάνατος γίγνομαι ῥήτωρ . οὐκοῦν ζάω ἀγαθός ἅπτω ὁ λέγω κτάομαι δύο - νάμι ἢ θνῄσκω ἐπιχειρέω , εἶτα ἀπορέω άσχω - Μόνεϊ . εἰμί δή ὁ μέν δύναμαι λέγω ἀναγκαῖος , οὗτος δέ δέω βιβλίον , βιβλίον ὁμιλητέον σύ . 26 . ἀλλά ἡδύς ὁ μή πονέω , ὁ δέ γε φημί αὖος - τώς , ἀπαιτέω πόνος . καί τίς δεινός ἀφίστημι νη βλαβερός χράω πόνος συμφέρω ; εἰμί ὁ τέλος ὁ τέλος ἀγαθός , ἀγαθός ὁ ἡδονή ὁ πόνος . ἡδύς μέν ὁ γεωργός ἀργέω , ἀλλά ἀνάγκη πεινάω . διά οὗτος ἀρόω καί | σπείρω πο - νοῦς , ὅπως μή οὗτος πάσχω . ἔνειμι πόνος ἐν ὁ πλέω καί , νή Ζεύς γε , καί κίνδυνος . ἀλλά ὁ προς - τίθημι ὁ εἰμί ἡδύς ἢ ὁ μηδέ ἐπιβαίνω ὁ σκάφος . εἰμί οὗτος πύκτης λογίζομαι , πρός ἄν φέρω στέφανος ; ἡδύς ζάω ἔξω λόγος . ὁ δέ ἐν δικαστήριον σιωπή λύπη οὐ ἔχω ; ἀηδής σύγγραμμα δίδωμι ὁ ὄμμα . ὁ δέ ἐντεῦθεν τόκος οὐ ἡδύς ;