ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-34 1
Οὐ τοὺς ὑβρικότας με μᾶλλον ἄξιον νομί - σᾶι κακοὺς ἢ τοὺς ῥᾳδίως ὑμᾶς τὴν ὕβριν ταύτην , ὦ παῖδες , ἐνηνοχότας . οἱ μὲν γὰρ τὴν τοῦ δεδρακέναι , τὴν δὲ τοῦ μὴ τοῖς πραχθεῖσιν ἀλγῆσαι μέμψιν ὑμεῖς ἔχοιτ’ ἄν . καὶ γίγνεσθε τῶν ἐπαινούντων αὐτοὺς ἐν τῷ μὴ λαβεῖν τιμωρίαν . εἶτε γὰρ οὐκ εἰδέναι ταῦτα φήσετε , τοῦτ’ αὐτὸ δεινόν , εἰ τὰ τοιαῦτα οὐκ ἴστε , εἴτ εἰδόσιν οὐ δεινὰ δοκεῖ , πῶς ἂν διαφύγοιτε τὸ δοκεῖν εἶναι φαῦλοι ;
Lemmas: οὐ ὁ ὑβρίζω ἐγώ μᾶλλον ἄξιος νωμι - σος κακός ἢ ὁ ῥᾴδιος σύ ὁ ὕβρις οὗτος , ὦ παῖς , φέρω . ὁ μέν γάρ ὁ ὁ δράω , ὁ δέ ὁ μή ὁ πράσσω ἀλγέω μέμψις σύ ἔχω ἄν . καί γίγνομαι ὁ ἐπαινέω αὐτός ἐν ὁ μή λαμβάνω τιμωρία . εἰμί γάρ οὐ οἶδα οὗτος φημί , οὗτος αὐτός δεινός , εἰμί ὁ τοιοῦτος οὐ οἶδα , εἴτα οἶδα οὐ δεινός δοκέω , πῶς ἄν διαφεύγω ὁ δοκέω ἔρχομαι φαῦλος ;
libanius.oratio-34 2
εἰ μὲν οὖν κατερρᾳθυμηκότος ἐμοῦ τοιαῦτα ὁ θρασὺς οὑτοσὶ παιδαγωγὸς εἰρηκὼς ἐτύγχα - νεν , αἰσχυνθείς ἂν τῷ τὰ ὄντα ἀκηκοέναι καὶ παρ’ ἐμαυτοῦ τοῖς εἰρημένοις δεδόσθαι τὴν ἀφορμὴν νομί - σας ἐσίγων ἂν οὐκ ἔχων κατηγορεῖν τοῦ κατηγοροῦν - τος | δίκαια · νῦν δ’ οὐκ οἶδα ἕτερόν τινα ἀνθρώ - πων οὕτως ἀναιδῶς σεσυκοφαντημένον . καὶ τοῦτο ἕτοιμος δεικνύειν οὐκ ἀγνοούμενος μὲν ὑπὸ τῶν τὴν ἐμὴν εἰδότων πρὸς τὸ πονεῖν ἡδονήν , δεδιὼς δὲ μή τις τῶν οὐκ ἐξεπισταμένων , ὅστις ἐγὼ πρὸς τοὺς ἐπὶ τῷ παιδεύεσθαι συνόντας ἡμῖν , ἐξαπατηθῇ . ὅθεν τοί - νυν τὰ περὶ τὴν ἐμὴν ὕβριν γενέσθαι συνέβη , καλῶς ἂν ἔχοι μοι διελθεῖν . 3 . Ἐποιήσατό τις τῶν νέων ἐπίδειξιν ἀγῶνα ἐπὶ προάγωνι γεγονὼς μὲν ἔτη πεντεκαίδεκα , πλεῖστα δὲ νέων ἐν ὀρφανίᾳ πεπονηκώς , ἡδονῶν δὲ οὐ καλῶν , εἴπερ τις , κεκρατηκώς , ἔχων δέ , εἰ βούλοιτο , προγόνων ἀρετὰς λέγειν ἔν τε τάξει στρατιώτου φανείσας ἔν τε ἡγεμονίαις . μέγιστος δὲ τῷ νέῳ κόσμος ἡ σωφροσύνη καὶ τὰς τῶν πονηρῶν γλώττας διαφυγοῦσα . τούτῳ δ’ ἄν τις ἕτερος προσέθηκε τὴν περὶ τὰς ἀμοιβὰς προθυμίαν καὶ δικαιοσύνην καὶ ὡς πᾶν ὃ τελέσειε μικρὸν αὐτῷ κέκριται .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν καταρρᾳθυμέω ἐγώ τοιοῦτος ὁ θρασύς οὗτος παιδαγωγός λέγω τυγχάνω - νε , αἰσχύνω ἄν ὁ ὁ εἰμί ἀκούω καί παρά ἐμαυτοῦ ὁ λέγω δίδωμι ὁ ἀφορμή νωμι - σός σιγάω ἄν οὐ ἔχω κατηγορέω ὁ κατηγορέω - ὅς | δίκαιος · νῦν δέ οὐ οἶδα ἕτερος τις ἀνθρώ - π οὕτως ἀναιδής συκοφαντέω . καί οὗτος ἑτοῖμος δείκνυμι οὐ αγνοώ μέν ὑπό ὁ ὁ ἐμός οἶδα πρός ὁ πονέω ἡδονή , δείδω δέ μή τις ὁ οὐ ἐξεπισταμένων , ὅστις ἐγώ πρός ὁ ἐπί ὁ παιδεύω σύνειμι ἐγώ , ἐξαπατάω . ὅθεν τοι - νυν ὁ περί ὁ ἐμός ὕβρις γίγνομαι συμβαίνω , καλός ἄν ἔχω ἐγώ διέρχομαι . 3 . ποιέω τις ὁ νέος ἐπίδειξις ἀγών ἐπί προαγών γίγνομαι μέν ἔτος πεντεκαίδεκα , πλεῖστος δέ νέος ἐν ὀρφανία πονέω , ἡδονή δέ οὐ καλός , εἴπερ τις , κρατέω , ἔχω δέ , εἰμί βούλομαι , πρόγονος ἀρετή λέγω ἐν τε τάξις στρατιώτης φαίνω ἐν τε ἡγεμονία . μέγας δέ ὁ νέος κόσμος ὁ σωφροσύνη καί ὁ ὁ πονηρός γλῶττα διαφεύγω . οὗτος δέ ἄν τις ἕτερος προστίθημι ὁ περί ὁ ἀμοιβή προθυμία καί δικαιοσύνη καί ὡς πᾶς ὁ τελέω μικρός αὐτός κρίνω .
libanius.oratio-34 4
τά τε οὖν ἄλλα τιμᾶν αὐτὸν παρῄνει τῷ μηδὲν προστεθῆναι τοῖς δεδειγμένοις λόγοις καὶ νόμος ἦν ἀρχαῖος τοῦτο οὕτως ἔχειν | ἐθέλων , ᾧ τῶν πάν - τῶν οὐδείς , οὐ νέων , οὐ παιδαγωγῶν ἐτόλμησε μέμ - ψασθαι . ἐκεῖνος μὲν οὖν εὐδοκιμῶν ἀπῆλθεν · ἔδει δὴ γενέσθαι τὰ παρ’ ἡμῶν . τοῦτο δὲ ἦν τὸ μηδὲν ἕτερον τοῖς ὑπὸ τοῦ νέου ῥηθεῖσιν ἐπεισενεγκεῖν . ἐκαθήμην οὖν ἀνδράσι διαλεγόμενος φίλοις καί πως ἐξηνέχθημεν κατὰ μικρὸν εἰς τὸν ὑπ’ ἐμοῦ κρατηθέντα ποτὲ τοῦ Φιλαγρίου θυμόν , ἡνίκα τοὺς σιτοποιοὺς ἐν τοῖς ἁπάντων ὀφθαλμοῖς ᾐκίζετο .
Lemmas: ὁ τε οὖν ἄλλος τιμάω αὐτός παραινέω ὁ μηδείς προστίθημι ὁ δείκνυμι λόγος καί νόμος εἰμί ἀρχαῖος οὗτος οὕτως ἔχω | ἐθέλω , ὅς ὁ πᾶς - ὁ οὐδείς , οὐ νέος , οὐ παιδαγωγός τολμάω μέμ - ψάω . ἐκεῖνος μέν οὖν ευδοκιμώ ἀπέρχομαι · δέω δή γίγνομαι ὁ παρά ἐγώ . οὗτος δέ εἰμί ὁ μηδείς ἕτερος ὁ ὑπό ὁ νέος λέγω ἐπεισφέρω . κάθημαι οὖν ἀνήρ διαλέγω φίλος καί πως ἐκφέρω κατά μικρός εἰς ὁ ὑπό ἐγώ κρατέω ποτέ ὁ Φιλάγριον θυμός , ἡνίκα ὁ σιτοποιός ἐν ὁ ἅπας ὀφθαλμός αἰκίζω .
libanius.oratio-34 5
τῶν τοίνυν τηδείων μοι κεχωρηκότων ἐπὶ λουτρὸν παιδαγωγόν τινα κακόν , νέου τοιούτου παιδαγωγόν , δραμὼν ὁ παῖς ἔφασκε περὶ τὴν θύραν κεῖσθαι <καὶ> βοᾶν τρισὶ μησὶ τοῦ παιδὸς ἐζημιωμένου . ταυτὶ δὲ ἔλεγε κινῆσαι τὸν νόμον βουλόμενος καὶ τὸν ἐπιδεδειγμένον ἀποστερηθῆναι πάλαι νενικηκότος δικαίου , φθονῶν , ἐμοὶ δοκεῖν , τῷ τὸν λόγον εἰρηκότι τῆς δόξης . καίτοι πολὺ βέλτιον ἦν τὰ ’κείνου μιμούμενον τῶν αὐτῶν ἐκείνῳ τυχεῖν ἢ τοῦτο μὴ δυνάμενον τῷ κτησαμένῳ ζητεῖν ἐπηρεάζειν . 6 . Ἀλλὰ γὰρ ὡς ἐσυκοφάντει , δεῖ με ποιῆσαι φα - νερόν . τρεῖς φησι μῆνας ἀνηλῶσθαι μάτην . | πῶς , ὦ κυνὸς ὄμματ᾿ ἔχων ; αἰ μὲν γὰρ τῶν κακῶν νων ἡμέραι τέτταρες ἐγένοντο καὶ τριάκοντα , λελυ - μένων δὲ τῶν δεινῶν τῇ βασιλέως ἐπιστολῇ πᾶσά τε ἦν ἄδεια καὶ φοιτᾶν ἐξῆν . καὶ ἦσθα δὴ καὶ αὐτὸς τῶν τῷ καιρῷ χρωμένων , μᾶλλον δὲ εἰ μὲν οὐκ ἐχρῶ , ἀλλὰ τὸν λελυμένον δεδιὼς φόβον ἔκεισο ἐν ἀγρῷ τρυφῶν , σὸν τοῦτο , οὐκ ἐμὸν ἀδίκημα . καὶ γὰρ τῶν οὐ πλεόντων ἐν ἐξουσίᾳ τοῦ πλεῖν , ἀλλ’ οὐ τῆς μένης θαλάττης , εἴ τις αὑτὸν ἀποστερήσειε πλοῦ . εἰ δ’ ἧκές τε ἐπὶ τοῖς ἡμετέροις γράμμασι καὶ τὰ τῶν μανθανόντων ἐποίεις , ποῦ τριῶν μηνῶν ἀπόλωλέ σοι τὸ κέρδος ;
Lemmas: ὁ τοίνυν τηδείων ἐγώ χωρέω ἐπί λουτρόν παιδαγωγός τις κακός , νέος τοιοῦτος παιδαγωγός , τρέχω ὁ παῖς φάσκω περί ὁ θύρα κεῖμαι <καὶ> βοάω τρεῖς μείς ὁ παῖς ζημιωμένος . οὗτος δέ λέγω κινέω ὁ νόμος βούλομαι καί ὁ ἐπιδείκνυμι ἀποστερέω πάλαι νικάω δίκαιος , φθονέω , ἐγώ δοκέω , ὁ ὁ λόγος λέγω ὁ δόξα . καίτοι πολύς ἀγαθός εἰμί ὁ ἐκεῖνος μιμέομαι ὁ αὐτός ἐκεῖνος τυγχάνω ἢ οὗτος μή δύναμαι ὁ κτάομαι ζητέω ἐπηρεάζω . 6 . ἀλλά γάρ ὡς συκοφαντέω , δέω ἐγώ ποιέω φάω - νερόν . τρεῖς φημί μήν ἀναλίσκω μάτην . | πῶς , ὦ κύων ὄμμα ἔχω ; ὁ μέν γάρ ὁ κακός ἐγων ἡμέρα τέσσαρες γίνομαι καί τριάκοντα , Λέλυ - μένω δέ ὁ δεινός ὁ βασιλεύς ἐπιστολή πᾶς τε εἰμί ἄδεια καί φοιτάω ἔξεστι . καί εἰμί δή καί αὐτός ὁ ὁ καιρός χράω , μᾶλλον δέ εἰμί μέν οὐ χράω , ἀλλά ὁ λύω δείδω φόβος κεῖμαι ἐν ἀγρός τρυφάω , σός οὗτος , οὐ ἐμός ἀδίκημα . καί γάρ ὁ οὐ πλέω ἐν ἐξουσία ὁ πλέω , ἀλλά οὐ ὁ μένω θάλασσα , εἰμί τις ἑαυτοῦ ἀποστερέω πλόος . εἰμί δέ ἥκω τε ἐπί ὁ ἡμέτερος γράμμα καί ὁ ὁ μανθάνω ποιέω , ποῦ τρεῖς μείς ἀπόλλυμι σύ ὁ κέρδος ;
libanius.oratio-34 7
καὶ μὴν οὐδ’ αὐτόν γε τὸν τῆς φυγῆς χρόνον δι’ ἐμὲ καὶ τὴν ἐμὴν ἀπολώλεκας ῥᾳθυμίαν , ἀλλ’ ἔστιν αὕτη ἡ ζημία τῆς ὑμετέρας κακίας . ἢ δεῖξον παρελθών , ὅτι ταράξαι δυναμένους ἐγὼ διῆλθον λό - γους φάλαγγας ἐπισείοντας καὶ χρημάτων ἁρπαγὴν καὶ φόνον καὶ σίδηρον καὶ ὅτι νοῦν ἐχόντων ἐστὶν ἀνθρώπων σφᾶς αὐτοὺς διασώζειν φυγῇ . εἰ δὲ ἐμὸς μὲν οὐδὲ εἷς τοιοῦτος λόγος , ὑμεῖς δὲ ὑμῖν αὐτοῖς ταῦτα συμβεβουλεύκατε , πῶς οὐχ ὑμῖν αὐτοῖς ἐγκα - λοῖτ’ ἂν δικαίως ; ἢ κἂν εἰ κακούργων ἐπιθεμένων ὑμῖν ἢ ἔτι πορευομένοις ἢ καὶ τὸν ἀγρὸν ἤδη κατει - ληφόσιν , οἶα πολλὰ πέπρακται τῶν ἄνευ λογισμοῦ φευγότων τοῖς αὑτῶν κακοῖς τὰ τῶν λῃστῶν ἀμείνω πεποιηκότων , εἰ οὖν ὑπὸ τῶν πολλοὺς ἀπεκτονότων ἔκεισθον πληγέντε , καὶ τὰς ἀμφοῖν ψυχὰς ἐμὲ ἔδει τὸν εἰσπραττόμενον εἶναι καὶ τὸν πατέρα τοῦ παιδὸς ἥκειν ἐπὶ τήνδε τὴν εἴσπραξιν .
Lemmas: καί μήν οὐδέ αὐτός γε ὁ ὁ φυγή χρόνος διά ἐγώ καί ὁ ἐμός ἀπόλλυμι ῥᾳθυμία , ἀλλά εἰμί οὗτος ὁ ζημία ὁ ὑμέτερος κακία . ἢ δείκνυμι παρέρχομαι , ὅτι ταράσσω δύναμαι ἐγώ διέρχομαι λό - πέλαγος φάλαγξ επισείω καί χρῆμα ἁρπαγή καί φόνος καί σίδηρος καί ὅτι νόος ἔχω εἰμί ἄνθρωπος σφεῖς αὐτός διασῴζω φυγή . εἰμί δέ ἐμός μέν οὐδέ εἷς τοιοῦτος λόγος , σύ δέ σύ αὐτός οὗτος συμβουλεύω , πῶς οὐ σύ αὐτός ἐγκαίω - λοίτη ἄν δίκαιος ; ἢ κἀν εἰμί κακοῦργος ἐπιτίθημι σύ ἢ ἔτι πορεύω ἢ καί ὁ ἀγρός ἤδη κατέρχομαι - λαμβάνω , οἶος πολύς πράσσω ὁ ἄνευ λογισμός φεύγω ὁ αὐτός κακός ὁ ὁ λῃστής ἀγαθός ποιέω , εἰμί οὖν ὑπό ὁ πολύς ἀποκτείνω κεῖμαι πλήσσω , καί ὁ ἄμφω ψυχή ἐγώ δέω ὁ εἰσπράσσω ἔρχομαι καί ὁ πατέρας ὁ παῖς ἥκω ἐπί ὅδε ὁ εἴσπραξις .
libanius.oratio-34 8
ὥσπερ οὖν ἐκεῖνος εἰ τοῦτ’ ἐποίει , μαίνεσθαι τοῖς σωφρονοῦσιν ἔδοξεν ἄν , οὕτως ὑμεῖς πρὸς ἐμὲ περὶ μηνῶν λέγοντες . καὶ γὰρ οὐδ’ ἐκεῖνό | γ’ ἂν εἴποι τις , ὡς ἀπελθεῖν μὲν οὐ παρῄνεσα , ἀπελθόντας δὲ ἐπῄνεσα . ἀλλὰ ποίᾳ μὲν οὐκ ἐχρησάμην ὀργῇ ; ποίας δὲ οὐκ ἀφῆκα φωνάς ; τίνας δὲ οὐκ ἐφθεγξάμην λόγους θανατώντων εἶναι λέγων καὶ παραπαιόντων τὴν μετανάστασιν καὶ τὰ μὲν οὐ δεινὰ δεδοικότων , τὰ δὲ δεινὰ θαρρούντων ; ἃ καὶ τούτους , ὥσπερ ἑτέρους πολλούς , εἰκὸς ἦν ἀκη - κοέναι , ἀλλ’ ὅμως αὑτοὺς ἡγοῦντο βεβουλεῦσθαι βέλ - τίον .
Lemmas: ὥσπερ οὖν ἐκεῖνος εἰμί οὗτος ποιέω , μαίνομαι ὁ σωφρονέω δοκέω ἄν , οὕτως σύ πρός ἐγώ περί μείς λέγω . καί γάρ οὐδέ ἐκεῖνος | γε ἄν λέγω τις , ὡς ἀπέρχομαι μέν οὐ παραινέω , ἀπέρχομαι δέ ἐπαινέω . ἀλλά ποῖος μέν οὐ χράω ὀργή ; ποῖος δέ οὐ ἀφίημι φωνή ; τίς δέ οὐ φθέγγομαι λόγος θανατόω ἔρχομαι λέγω καί παραπαίω ὁ μετανάστασις καί ὁ μέν οὐ δεινός δείδω , ὁ δέ δεινός θαρσέω ; ὅς καί οὗτος , ὥσπερ ἕτερος πολύς , ἔοικα εἰμί ἀκή - κοέω , ἀλλά ὅμως ἑαυτοῦ ἡγέομαι βουλεύω Βέλ - τίω .
libanius.oratio-34 9
καὶ τοῦ γε μήποτ’ ἂν εἰπεῖν με χρῆναι φεύγειν μάρτυρες οἷς αὐτοὶ πεποιήκασι γεγένηνται . μέλλοντες γὰρ ἐπ’ ἀγρὸν ἥξειν καὶ τοῦτο ἐγνωκότες πολλῇ τέχνῃ λαθόντες ᾤχοντο ἀπιόντες δράσαντες πρὶν εἰπεῖν ὃ δράσουσι , φοβούμενοι μὴ λόγων ἀκού - σῶσι κατεχόντων ἐχόντων ἐν ἑαυτοῖς εἰς τὸ πεῖσαι δύναμιν . 10 . Τοῦ μὴ συνεῖναι τοίνυν αὑτοῖς αἴτιοι κατα - στάντες τὸν ὅτι τῶν παρ’ ἡμῶν αὑτοὺς ἀπεστέρησαν ἀχθόμενον τολμῶσιν αἰτιᾶσθαι τῶν αὑτοῖς δεδογμένων , ὥσπερ ἂν εἴ τις ἑκὼν ἐλθὼν εἰς χωρίον ἄνυδρον εἶτ ἐπὶ κρήνην ἐλθὼν ἦς αὑτὸν ἡμέρας τινὰς ἐξέβαλεν , ἐγκαλοῖ τοῖς κρουνοῖς λέγων ὅσας οὐκ ἔπιεν ἡμέρας . οἱ δ’ ἂν εἴποιεν πρὸς αὐτόν · ἀλλὰ δι’ ἡμῶν γε τὸ ὕδωρ ἐφέρετο καὶ βουλόμενον πιεῖν οὐκ ἂν ἀπηλαύνομεν .
Lemmas: καί ὁ γε μήποτε ἄν λέγω ἐγώ χρή φεύγω μάρτυς ὅς αὐτός ποιέω γίγνομαι . μέλλω γάρ ἐπί ἀγρός ἥκω καί οὗτος γιγνώσκω πολύς τέχνη λανθάνω οἴχομαι ἀπέρχομαι δράω πρίν λέγω ὁ δράω , φοβέω μή λόγος ἀκέω - σέω κατέχω ἔχω ἐν ἑαυτοῦ εἰς ὁ πείθω δύναμις . 10 . Τοῦ μή σύνειμι τοίνυν ἑαυτοῦ αἴτιος κατά - ἵστημι ὁ ὅτι ὁ παρά ἐγώ ἑαυτοῦ ἀποστερέω ἄχθομαι τολμάω αἰτιάομαι ὁ ἑαυτοῦ δοκέω , ὥσπερ ἄν εἰμί τις ἑκών ἔρχομαι εἰς χωρίον ἄνυδρος εἶτα ἐπί κρήνη ἔρχομαι ὅς ἑαυτοῦ ἡμέρα τις ἐκβάλλω , ἐγκαλέω ὁ κρουνός λέγω ὅσος οὐ πίνω ἡμέρα . ὁ δέ ἄν λέγω πρός αὐτός · ἀλλά διά ἐγώ γε ὁ ὕδωρ φέρω καί βούλομαι πίνω οὐ ἄν ἀπελαύνω .
libanius.oratio-34 11
πρὸς Δῖός , εἰ δ’ ἀφείς τις τὴν τῆς ἀκτῖνος μετέχουσαν γῆν ἥκων εἰς τὸ Κιμμερίων | σκότος μῆνάς τινας ἐκεῖ διατρίψας ἐλθὼν ἐπὶ τὰ πρόσθεν ὧν ἑκὼν ἠτύχησεν , ᾐτιᾶτο τὸν δεῖνα πόρρω τῆς αἰτίας ἄνθρωπον , οὐκ ἂν ἦν συκοφάντης ; σὺ σαυτῷ τοῦ φωτὸς ἐφθόνησας · σαυτῷ τοίνυν λάγχανε τὴν δίκην . 12 . Ὡς τοίνυν ἐπιθυμίᾳ μὲν ἀργίας ἧκον ἐκεῖσε , προσποιοῦνται δὲ τῶν ἡδέως ἐργαζομένων εἶναι , δῆ - λον μὲν κἀκ τοῦ τῶν εἰς μνήμην παλαιῶν λόγων ρόντων ἠμεληκέναι , δῆλον δὲ κἀκ τοῦ πίονά τε καὶ μετὰ πλειόνων σαρκῶν ἐπανήκειν τὸν νέον . πίστις δὲ τοῦδε μείζων τὸ μετὰ πάνυ πολλοὺς πεποιῆσθαι τὴν ἐπάνοδον . ὁ δὲ τὸ μὲν ὀξέως , τὸ δὲ βραδέως πεποιηκὼς οὐ καὶ σιωπῶν ὁμολογεῖ τῷ μὲν ἥδεσθαι , τὸ δὲ δυσχεραίνειν ;
Lemmas: πρός Δῖος , εἰμί δέ ἀφίημι τις ὁ ὁ ἀκτίς μετέχω γῆ ἥκω εἰς ὁ Κιμμέριος | σκότος μείς τις ἐκεῖ διατρίβω ἔρχομαι ἐπί ὁ πρόσθεν ὅς ἑκών ἀτυχέω , αἰτιάομαι ὁ δεῖνα πρόσω ὁ αἰτία ἄνθρωπος , οὐ ἄν εἰμί συκοφάντης ; σύ σεαυτοῦ ὁ φάος φθονέω · σεαυτοῦ τοίνυν λαγχάνω ὁ δίκη . 12 . ὡς τοίνυν ἐπιθυμία μέν ἀργία ἔκω ἐκεῖσε , προσποιέω δέ ὁ ἡδύς ἐργάζομαι ἔρχομαι , δῆ - λος μέν ἐκ ὁ ὁ εἰς μνήμη παλαιός λόγος ρ́ων ἀμελέω , δῆλος δέ ἐκ ὁ πίων τε καί μετά πολύς σάρξ ἐπανήκω ὁ νέος . πίστις δέ ὅδε μέγας ὁ μετά πάνυ πολύς ποιέω ὁ ἐπάνοδος . ὁ δέ ὁ μέν ὀξύς , ὁ δέ βραδύς ποιέω οὐ καί σιωπή ὁμολογέω ὁ μέν ἥδομαι , ὁ δέ δυσχεραίνω ;
libanius.oratio-34 13
ὑμῖν δὲ εἴ τις ἦν λόγων γος , ἐβλέπετ’ ἂν εἰς ἐμὲ τὸν μεμενηκότα . καὶ ταῦτα καὶ παρ’ ὑμῶν ἐγίγνετ’ ἂν νομιζόντων μᾶλλον ὑμῶν ἐμὲ τὸ δέον ἑωρακέναι καὶ εἰ διὰ μηδὲν ἕτερον , κατά γε τὸ πλῆθος τῶν ἐτῶν , ἴσμεν δέ , ὁπόσον τούτῳ δί - δωσιν ὁ τῶν ποιητῶν κορυφαῖος . νῦν δ’ ἐμοῦ μὲν καταγνόντες ἐπιθυμεῖν θανάτου , εὐβούλους δὲ ὑμᾶς αὐτοὺς ἡγησάμενοι ταῖς ἐν ἀγρῷ τέρψεσι τὰ Μουσῶν | ἐβλάψατε . ἐπειδὴ τοίνυν ποθ’ ὑμῖν ἐπανελθεῖν ἔδοξε , τί δύναισθ’ ἂν ἡμῶν ἐνταῦθα κατηγορεῖν , ὡς ὑμεῖς μὲν ἐπεθυμεῖτε τῶν παρ’ ἡμῶν , ἡμεῖς δὲ οὐ μετεδίδομεν ;
Lemmas: σύ δέ εἰμί τις εἰμί λόγος γος , βλέπω ἄν εἰς ἐγώ ὁ μένω . καί οὗτος καί παρά σύ γίγνομαι ἄν νομίζω μᾶλλον σύ ἐγώ ὁ δέω ὁράω καί εἰμί διά μηδείς ἕτερος , κατά γε ὁ πλῆθος ὁ ἔτος , οἶδα δέ , ὁπόσος οὗτος δί - δήω ὁ ὁ ποιητής κορυφαῖος . νῦν δέ ἐγώ μέν καταγιγνώσκω ἐπιθυμέω θάνατος , εὔβουλος δέ σύ αὐτός ἡγέομαι ὁ ἐν ἀγρός τέρψις ὁ Μουσών | βλάπτω . ἐπεί τοίνυν πρός σύ ἐπανέρχομαι δοκέω , τίς δύναμαι ἄν ἐγώ ἐνταῦθα κατηγορέω , ὡς σύ μέν ἐπιθυμέω ὁ παρά ἐγώ , ἐγώ δέ οὐ μεταδίδωμι ;
libanius.oratio-34 14
ἀλλὰ τοῦτό γε καὶ πρὸ τῆς τῶν πραγ - μάτων ἐπὶ τὰ κρείττω μεταβολῆς εἰσφέροντες οὐκ ἐλή - ξαμεν , ἀλλ’ ἀπὸ τοσούτων ὁμιλητῶν εἰς δώδεκα , ἔπειτα εἰς ἑπτὰ καταβάντες οὐκ ἐγενόμεθα χείρονες , ἀλλ’ ἐχωροῦμεν εἰς τὸ διδασκαλεῖον διὰ τοὺς οὕτως ὀλίγους οὐδὲ τοῦτο βραδύτερον ἢ πρότερον ποιοῦντες , ἀλλ’ οἷοιπερ ἦμεν ἐν πλείοσι , τοιοῦτοι κἀν τοσούτοις οὐδὲν τοῦ περὶ ταῦτα μεταθέντες νόμου . καὶ ἐγένετο δὴ καὶ προσηγορία τις τοῖς μεμενηκόσιν ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ μεμενηκέναι χαρίεσσα . τούτων ἐξῆν εἶναι καὶ ὑμῖν , εἴπερ ἠθέλετε . νῦν δὲ τοσαύτας μεθυσθέντες ἡμέρας ἥκετε σφοδροὶ λόγων ἐπιθυμηταὶ καὶ προσδοκᾶτε τοῦ πολλοῦ χρόνου τὰς ὑμετέρας | κατ’ ἐμοῦ περιέσε - σθαι βλασφημίας . 15 . Ναί , φησίν , ἐν γὰρ ἁμίλλαις ταῖς πρὸς Ὅμηρον καὶ Δημοσθένη συχνὰς διετρίψαμεν ἡμέρας . τούτου δὲ τὴν αἰτίαν ἐν τοῖς πράγμασιν εὕροι τις ἄν , οὐκ ἐμοί . τὰ μὲν γὰρ ὑμῖν εἰς τέλος ἀφῖκται καὶ σιωπῶ τὸ τάχος , τὰ τελεώτερα δὲ γράφειν εὐθὺς οὐκ ἐνῆν , ἀλλ’ ἔδει πρότερον ἐλθεῖν διὰ βιβλίου τινὸς καὶ ἐλθεῖν γε οὐχ ἕνα , ἀλλὰ σὺν ἑτέροις ἐννέα νέοις ἢ πλείοσιν ἢ οὐ πολύ γε ἐλάττοσιν . οἱ δὲ οὐκ ἐφαίνοντο .
Lemmas: ἀλλά τούτος γε καί πρό ὁ ὁ πρα - ματάω ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολή εἰσφέρω οὐ αἱρέω - ξαίνω , ἀλλά ἀπό τοσοῦτος ὁμιλητής εἰς δώδεκα , ἔπειτα εἰς ἑπτά καταβαίνω οὐ γίγνομαι χείρων , ἀλλά χωρέω εἰς ὁ διδασκαλεῖον διά ὁ οὕτως ὀλίγος οὐδέ οὗτος βραδύς ἢ πρότερος ποιέω , ἀλλά οἷος εἰμί ἐν πολύς , τοιοῦτος ἐν τοσοῦτος οὐδείς ὁ περί οὗτος μετατίθημι νόμος . καί γίνομαι δή καί προσηγορία τις ὁ μένω ἀπό αὐτός ὁ μένω χαρίεις . οὗτος ἔξεστι ἔρχομαι καί σύ , εἴπερ ἐθέλω . νῦν δέ τοσοῦτος μεθύσκω ἡμέρα ἥκω σφοδρός λόγος ἐπιθυμητής καί προσδοκάω ὁ πολύς χρόνος ὁ ὑμέτερος | κατά ἐγώ περίειμι - ἕπομαι βλασφημία . 15 . Ναίς , φημί , ἐν γάρ ἅμιλλα ὁ πρός Ὅμηρος καί Δημοσθένης συχνός διατρίβω ἡμέρα . οὗτος δέ ὁ αἰτία ἐν ὁ πρᾶγμα εὑρίσκω τις ἄν , οὐ ἐγώ . ὁ μέν γάρ σύ εἰς τέλος ἀφικνέομαι καί σιωπάω ὁ τάχος , ὁ τέλειος δέ γράφω εὐθύς οὐ ἔνειμι , ἀλλά δέω πρότερος ἔρχομαι διά βιβλίο τις καί ἔρχομαι γε οὐ εἷς , ἀλλά σύν ἕτερος ἐννέα νέος ἢ πολύς ἢ οὐ πολύς γε μικρός . ὁ δέ οὐ φαίνω .
libanius.oratio-34 16
καινὸν δὲ γενέσθαι νόμον δι’ ἔνα τινὰ μαινόμενον τῶν ἀτοπωτάτων ἦν καὶ διέβαλλεν ἂν τὸν παρελθόντα χρόνον . διὰ τοῦθ’ ἕτερος ἀντ ἐμοῦ διδοὺς ἅπερ ἀνέγνω τοῦτ’ ἐποίει τοῖς ἐμοὶ δο - κοῦσι πειθόμενος . καὶ οὕτως ἦν ἐνταῦθα ἐκεῖνος ἀγαθός , ὥσθ’ ὑμᾶς μέμψασθαι μὲν μηδαμοῦ , θαυμά - σαι δὲ πολλάκις καὶ ταῦτα κακῶς λέγειν εἰδότας . ἐκεῖνα μὲν οὖν παρ’ ἐκείνου , τὰ δὲ ἐν ταῖς ἁμίλλαις αὐτὸς ἐπηνώρθουν τε καὶ καθίστην καὶ δύ’ ἦν ὑμῖν ἀνθ’ ἑνός . οὔκουν ἦν | ταῦτα μηδὲν ποιεῖν , ἀλλ’ εἶναι διπλοῦν τὸ κέρδος . 17 . Εἰ δέ μοι τὴν τῶν ἄρθρων λέγεις νόσον , τῆς Τύχης , οὐκ ἐμοῦ κατηγορεῖς · οὐ γὰρ δὴ ἐκεῖνό γε ἐρεῖς , ὡς εὐχόμην νοσεῖν καὶ εἶναι ἐν βοαῖς νύκτα καὶ ἡμέραν ὑπὸ τῶν ἀλγημάτων καὶ μᾶλλον ἰατροῖς ἢ βιβλίοις συνεῖναι . οὐδ’ ἦν μοι τὸ διδάσκειν τῶν πὰρ ἐκείνων βαρύτερον τῶν λυπηρῶν τε καὶ ἀναγκαίων , ἃ τῆς ὀδύνης ἣν ἐπειρᾶτο παύειν ἦν ὀδυνηρότερα . ἐμοὶ μὲν οὖν πολλὰ διηρεύνηται τοῖς ἄρθροις βοηθοῦντι , τὰ δ’ ἠλέγχετο πλὴν ἐλπίδος ἔχοντα οὐδέν .
Lemmas: καινός δέ γίγνομαι νόμος διά εἷς τις μαίνομαι ὁ ἄτοπος εἰμί καί διαβάλλω ἄν ὁ παρέρχομαι χρόνος . διά οὗτος ἕτερος ἀντέ ἐγώ δίδωμι ὅς ἀναγιγνώσκω οὗτος ποιέω ὁ ἐγώ δο - Κούσι πείθω . καί οὕτως εἰμί ἐνταῦθα ἐκεῖνος ἀγαθός , ὥστε σύ μέμφομαι μέν μηδαμοῦ , θαμά - σός δέ πολλάκις καί οὗτος κακῶς λέγω οἶδα . ἐκεῖνος μέν οὖν παρά ἐκεῖνος , ὁ δέ ἐν ὁ ἅμιλλα αὐτός ἐπανορθόω τε καί καθίστημι καί δύο εἰμί σύ ἀντί εἷς . οὔκουν εἰμί | οὗτος μηδείς ποιέω , ἀλλά ἔρχομαι διπλόος ὁ κέρδος . 17 . εἰμί δέ ἐγώ ὁ ὁ ἄρθρον λέγω νόσος , ὁ Τύχη , οὐ ἐγώ κατηγορέω · οὐ γάρ δή ἐκεῖνος γε λέγω , ὡς εὔχομαι νοσέω καί ἔρχομαι ἐν βοή νύξ καί ἡμέρα ὑπό ὁ ἄλγημα καί μᾶλλον ἰατρός ἢ βιβλίον σύνειμι . οὐδέ εἰμί ἐγώ ὁ διδάσκω ὁ παρά ἐκεῖνος βαρύς ὁ λυπηρός τε καί ἀναγκαῖος , ὅς ὁ ὀδύνη ὅς πειράω παύω εἰμί ὀδυνηρός . ἐγώ μέν οὖν πολύς διαιρέω ὁ ἄρθρον βοηθέω , ὁ δέ ἐλέγχω πλήν ἐλπίς ἔχω οὐδείς .
libanius.oratio-34 18
ἀφεὶς οὖν συνάχθεσθαί μοι ῥᾳθυμίαν ἐγκαλεῖς ; καὶ ὁ μὲν μων ἀνεύθυνος , ἐμὰ δὲ τὰ οὐκ ἐμά ; ὥσπερ Ι ἂν εἴ τις καὶ τὸν τεθνεῶτα μέμφοιτο , ὅτι τῷ μηκέτι ζῆν καὶ τοῦ δύνασθαί τι ποιεῖν πέπαυται . ἀλλ’ εἶπεν ἄν τις ὑπὲρ τοῦ νεκροῦ τὰς Μοίρας καὶ τὰ ’κείνων καὶ ὡς ἔδει μὲν κατὰ ταῦτα τεθνάναι , παρὰ δὲ τῶν οἰχομένων ἔργον οὐδὲν ἂν εἵη . σὺ δ’ εἰ μὲν αἰχμά - λωτος ὢν ἐδέθην ὑπὸ λῃστῶν ἑλόντων , οὐκ ἂν ᾐτιῶ με μὴ τὰ τοῦ διδασκάλου ποιοῦντα πρὸς τοὺς νέους , δεσμῷ δὲ ἐχόμενον πολὺ πικροτέρῳ , προσθείην δ’ ἂν καὶ ἰσχυροτέρῳ , τῶν νέων ἠξίους ἐπιμελεῖσθαι , καὶ τὸν αὐτὸν κινεῖσθαι μὲν μὴ ἔχειν , χορεύειν δὲ δύνα - σθαι ; καὶ πῶς ἔνι ταῦτα γενέσθαι ;
Lemmas: ἀφίημι οὖν συνάχθομαι ἐγώ ῥᾳθυμία ἐγκαλέω ; καί ὁ μέν μ ἀνεύθυνος , ἐμός δέ ὁ οὐ ἐμός ; ὥσπερ Ι ἄν εἰμί τις καί ὁ θνῄσκω μέμφομαι , ὅτι ὁ μηκέτι ζάω καί ὁ δύναμαι τίς ποιέω παύω . ἀλλά λέγω ἄν τις ὑπέρ ὁ νεκρός ὁ Μοῖρα καί ὁ ἐκεῖνος καί ὡς δέω μέν κατά οὗτος θνήσκω , παρά δέ ὁ οἴχομαι ἔργον οὐδείς ἄν ἵημι . σύ δέ εἰμί μέν αἰχμή - λωτός εἰμί δέω ὑπό λῃστής αἱρέω , οὐ ἄν αἰτιάομαι ἐγώ μή ὁ ὁ διδάσκαλος ποιέω πρός ὁ νέος , δεσμός δέ ἔχω πολύς πικρός , προστίθημι δέ ἄν καί ἰσχυρός , ὁ νέος ἀξιόω ἐπιμελέομαι , καί ὁ αὐτός κινέω μέν μή ἔχω , χορεύω δέ δύναμαι - ἕπομαι ; καί πῶς ἔνειμι οὗτος γίγνομαι ;
libanius.oratio-34 19
ἀλλὰ στρα - τιώτης μὲν ἐπιθυμῶν συμπλοκῆς καὶ μάχης νόσῳ πε - δηθεὶς ἐξαίφνης λυπούμενον ὁρᾷ τὸν στρατηγόν , ἀλλ’ οὐκ αἰτιώμενον , οὐδ’ ἔστιν οὐδεὶς οὕτως ἀνθρώπων ἄτοπος , ὃς ἂν ἀστρατείας διώξαι τὸν τοιοῦτον · ἐγὼ δὲ ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἀνάγκης ἐκλιπών τι τῶν εἰωθότων ἔχω τὸν γραφόμενον ; καὶ τίς νοσήσας κακὸς ἔδοξεν , ὅτι νενόσηκεν ; οὐδείς , πλὴν εἰ τὸ νόσημα αὐτὸς ἐφύ - τευσεν αὑτῷ . πολλαχόθεν δ’ ἂν τοῦτ’ ἀνθρώπῳ συμ - βαίη . κἀν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσι πολλάκις ἑωράκαμεν ἠσθενηκότας ἀθλητὰς οὐδ’ ἀποδῦναι δυνηθέντας , οἶς παρὰ πάντων τῶν θεατῶν ἔλεος , οὐ μέμψις , ἀλλ’ οὐδ’ ἐπανελθοῦσιν οἴκαδε παρὰ τῶν οἰκείων , ἀλλ’ ἠτυχη - κεναὶ μὲν αὐτοὺς φαίη τις ἄν , | ἀδικῆσαι δὲ οὐδὲ μικρόν .
Lemmas: ἀλλά στρα - τιώτης μέν ἐπιθυμέω συμπλοκή καί μάχη νόσος μετά - δέω ἐξαίφνης λυπέω ορά ὁ στρατηγός , ἀλλά οὐ αἰτιάομαι , οὐδέ εἰμί οὐδείς οὕτως ἄνθρωπος ἄτοπος , ὅς ἄν ἀστρατεία διώκω ὁ τοιοῦτος · ἐγώ δέ ἀπό ὁ αὐτηες͂ς ἀνάγκη ἐκλείπω τίς ὁ εἴωθα ἔχω ὁ γράφω ; καί τίς νοσέω κακός δοκέω , ὅτι νοσέω ; οὐδείς , πλήν εἰμί ὁ νόσημα αὐτός φύω - τευσεν ἑαυτοῦ . πολλαχόθεν δέ ἄν οὗτος ἄνθρωπος σναυ - βαίνω . ἐν ὁ γυμνικός ἀγών πολλάκις ὁράω ἀσθενέω ἀθλητής οὐδέ ἀποδύνω δύναμαι , οἶς παρά πᾶς ὁ θεατής ἔλεος , οὐ μέμψις , ἀλλά οὐδέ ἐπανέρχομαι οἴκαδε παρά ὁ οἰκεῖος , ἀλλά ἀτυχής - κενός μέν αὐτός φημί τις ἄν , | ἀδικέω δέ οὐδέ μικρός .
libanius.oratio-34 20
οὐ μὴν οὐδ’ ἐλάνθανον τὴν τῶνδε πόλιν βεβλημένος τῇ τοιαύτῃ νόσῳ , δι’ ἣν ἀνάγκη μοι κεῖ - σθαι καθ’ ἕκαστον ἔτος ἡμέρας τινὰς ἄφωνον · ἐγγύς τε γὰρ τῆς ἡμετέρας ἐκείνη καὶ πολὺ τὸ παρ’ ἑκατέρας εἰς τὴν ἑτέραν ἐρχόμενον . διὰ τί οὖν μὴ παρ’ ρους ἤλθετε σοφιστὰς οὐ νοσοῦντας ; εἰ δ’ ὡς οἴσοντ·ες καὶ τοῦτο ἥκετε , τί μὴ φέρετε , ἐπειδήπερ ἥκετε , λῶν μὲν πρὸ ὑμῶν τοῦτο ἐνηνοχότων , πολλῶν δὲ νῦν , μᾶλλον δὲ πλὴν ὑμῶν ἁπάντων ; ἢ σὺ μόνος συνου - σιῶν ἐραστής , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις τοσούτοις οὖσιν ρων ἐπιθυμία ;
Lemmas: οὐ μήν οὐδέ λανθάνω ὁ ὅδε πόλις βάλλω ὁ τοιοῦτος νόσος , διά ὅς ἀνάγκη ἐγώ κεῖ - ἕπομαι κατά ἕκαστος ἔτος ἡμέρα τις ἄφωνος · ἐγγύς τε γάρ ὁ ἡμέτερος ἐκεῖνος καί πολύς ὁ παρά ἑκάτερος εἰς ὁ ἕτερος ἔρχομαι . διά τίς οὖν μή παρά ρας ἔρχομαι σοφιστής οὐ νοσέω ; εἰμί δέ ὡς οἶσος καί οὗτος ἥκω , τίς μή φέρνω , ἐπεί ἥκω , λάω μέν πρό σύ οὗτος φέρω , πολύς δέ νῦν , μᾶλλον δέ πλήν σύ ἅπας ; ἢ σύ μόνος συνίημι - θεός ἐραστής , ἐν δέ ὁ ἄλλος τοσοῦτος εἰμί ῥόος ἐπιθυμία ;
libanius.oratio-34 21
ἀλλ’ οὐκ ἐρεῖς μὲν τοῦτο τῇ γλώττῃ , τοῖς δ’ ἔργοις ὁμολογεῖς . θαυμάζω δέ , τί ἂν ἐποίεις ἐφ’ ὅσας οὐκ ὀλιγάκις | ἡμέρας ἐκταθέντος μοι τοῦ κακοῦ , ὁπότ ’ ἐν ἀπαλλαγῇ ταχείᾳ · ἀντὶ γὰρ ἡμε - ρῶν ὀκτωκαίδεκα τὸ τρίτον μέρος τῆς κλίνης δεδέημαι βοηθείᾳ τῶν θεῶν . τί ἂν οὖν ἐποίεις ἐν τῷ προτέρῳ μέτρῳ τοιαῦτα ποιῶν ἐν οὕτω βραχυτέρῳ ; 22 . Αἰτιᾶται δὲ καὶ τὸ φυλάττεσθαι τὰς τιμὰς παρ’ ἡμῶν τοῖς ἀπιοῦσι , τοῖς μὲν οὖσιν ἡμῖν φίλοις , τοῖς δὲ ἐνδόξοις , τοῖς δὲ καὶ ἀμφότερα , τοῖς δὲ τερα μέν , ἔχουσι δὲ ἄλλως τι δίκαιον διὰ συγγενῶν . καὶ οὐκ αἰσχύνεται πόλεμον αἰρόμενος πρὸς τοὺς οὐκέτι λυπεῖν <οὐδένα> δυναμένους , ἀλλ’ ἑτέρας ξεως γεγενημένους . ἐγὼ δὲ | πολλοῦ μὲν ἂν ἐτι - μησάμην αὐτὸς τοῦτον τεθεικέναι τὸν νόμον , ἑτέρων δὲ φθασάντων καλὸν ἡ φυλακὴ καὶ τὸ τοῖς τετιμη - κόσιν ἀκολουθεῖν καὶ μὴ χείρους εἶναι τῶν ἡγεμόνων , οὓς οἶδα ταῖς τοιαύταις τιμαῖς εἰς τελευτὰς χρωμένους καὶ οὐ κάμνοντας οὐδ᾿ εἰ νεκροὶ νεκροὺς
Lemmas: ἀλλά οὐ λέγω μέν οὗτος ὁ γλῶττα , ὁ δέ ἔργον ὁμολογέω . θαυμάζω δέ , τίς ἄν ποιέω ἐπί ὅσος οὐ ὀλιγάκις | ἡμέρα ἐκτείνω ἐγώ ὁ κακός , ὁπότε ’ ἐν ἀπαλλαγή ταχύς · ἀντί γάρ ἡμος - ῥόος ὀκτωκαίδεκα ὁ τρίτος μέρος ὁ κλίνη δέω βοήθεια ὁ θεός . τίς ἄν οὖν ποιέω ἐν ὁ πρότερος μέτρον τοιοῦτος ποιέω ἐν οὕτως βραχύς ; 22 . αἰτιάομαι δέ καί ὁ φυλάσσω ὁ τιμή παρά ἐγώ ὁ ἀπέρχομαι , ὁ μέν εἰμί ἐγώ φίλος , ὁ δέ ἔνδοξος , ὁ δέ καί ἀμφότερος , ὁ δέ τέρας μέν , ἔχω δέ ἄλλως τίς δίκαιος διά συγγενής . καί οὐ αἰσχύνω πόλεμος ἀείρω πρός ὁ οὐκέτι λυπέω <οὐδένα> δύναμαι , ἀλλά ἕτερος ξις γίγνομαι . ἐγώ δέ | πολύς μέν ἄν ἔτι - μήδομαι αὐτός οὗτος τίθημι ὁ νόμος , ἕτερος δέ φθάνω καλός ὁ φυλακή καί ὁ ὁ τιμάω - Κόσι ἀκολουθέω καί μή χείρων ἔρχομαι ὁ ἡγεμών , ὅς οἶδα ὁ τοιοῦτος τιμή εἰς τελευτή χράω καί οὐ κάμνω οὐδέ εἰμί νεκρός νεκρός
libanius.oratio-34 23
καὶ οὐδεὶς οὕτως ἄφρων οὐδὲ ἄθλιος ὃς ἂν ἐπιτι - μήσαι τῇ τιμῇ , ἀλλ’ οἱ μὲν τῶν διδασκάλων καὶ συνεξ - ἔφερον ἀνέχοντες ταῖς χερσὶ τοὺς ὑπὸ τῆς συμφορᾶς καθελκομένους , οἷς δ’ οὐκ ἦν καὶ τοῦτο δρᾶν , τῷ γε τοὺς λόγους συνεργάζεσθαι τοῖς νέοις ἐτίμων τὰς φορὰς τοῦτο μέγιστον ἡγούμενοι τὸ τοὺς μαθητὰς ἃ δεῖ ποιεῖν πρὸς τοὺς οἰχομένους διδάσκειν .
Lemmas: καί οὐδείς οὕτως ἄφρων οὐδέ ἄθλιος ὅς ἄν ἐπιτι - μήδομαι ὁ τιμή , ἀλλά ὁ μέν ὁ διδάσκαλος καί συνέχω - φέρω ἀνέχω ὁ χείρ ὁ ὑπό ὁ συμφορά καθέλκω , ὅς δέ οὐ εἰμί καί οὗτος δράω , ὁ γε ὁ λόγος συνεργάζομαι ὁ νέος τιμάω ὁ φορά οὗτος μέγας ἡγέομαι ὁ ὁ μαθητής ὅς δέω ποιέω πρός ὁ οἴχομαι διδάσκω .
libanius.oratio-34 24
ἀλλ’ οὗτος ἐπιλαμβάνεται μὲν τοσούτου χρόνου , κατηγορεῖ δὲ τοῦ μὴ παραβαίνοντος νόμον οὕτως ἀρχαῖον , λεὺει δὲ μηδὲν ἀτιμότερον ἄγειν νεκροῦ . καίτοι τίνος ἀξιώσαις ἂν τὸν σαυτοῦ πατέρα τυχεῖν , εἰ σοῦ φοι - τῶντος ἔτι τεθναίη ; εἰ μὲν γὰρ τῶν τιμὴν ἐχόντων , | τί τούτων τοὺς ἄλλους ἀποστερεῖς ; εἰ δὲ τῶν ἑτέρων , τί παθὼν τὴν προσήκουσαν εἴης ἂν δεδωκὼς δίκην ;
Lemmas: ἀλλά οὗτος ἐπιλαμβάνω μέν τοσοῦτος χρόνος , κατηγορέω δέ ὁ μή παραβαίνω νόμος οὕτως ἀρχαῖος , λεύω δέ μηδείς ἄτιμος ἄγω νεκρός . καίτοι τίς ἀξιόω ἄν ὁ σεαυτοῦ πατέρας τυγχάνω , εἰμί σύ Φόι - τείνω ἔτι θνῄσκω ; εἰμί μέν γάρ ὁ τιμή ἔχω , | τίς οὗτος ὁ ἄλλος ἀποστερέω ; εἰμί δέ ὁ ἕτερος , τίς πάσχω ὁ προσήκω εἰμί ἄν δίδωμι δίκη ;
libanius.oratio-34 25
οὐ τοίνυν , ὦ παῖδες , οὐδ’ ἐκεῖνο τολμήσειεν ἂν εἰπεῖν , ὡς οὐ πολλοὺς δεινοὺς λέγειν τουτὶ τὸ χωρίον ἔδειξεν . ὧν οἱ μὲν ἐν δίκαις ἐξέλαμψαν , οἱ δὲ ἐν τῷ δικάζειν , οἱ δὲ ἐν τῷ ταῖς πατρίσι βοηθεῖν . ὧν ἕκαστος μετὰ τιμῆς τοῦ νόμου τοῦδε ταύτην ἔλαβε τὴν δύναμιν . εἰ δ’ ἔστι κἀν τῷ φυλάττειν τὸν νόμον εὐδοκιμεῖν κἀν μηδενὶ βλάπτεσθαι περὶ τοὺς λόγους καὶ συνιέναι ταῦτα ἀμφότερα δύναται , τίς δικαία πρό - φασις τῇ κατὰ τῶν ἀποθνησκόντων ὕβρει ; 26 . Ἐφ’ ᾧ ἄν ἄν τις μάλιστα ἀποπνιγείη , ὅτι καὶ τὰς ἡμέρας αἳ τὰς τῶν σοφιστῶν ἐπιδείξεις ἔχουσι , μετὰ τῶν τηνάλλως | ἀναλισκομένων ἀριθμοῦσι . πῶς , ὦ μιαρὸν θηρίον , πῶς λόγοι λόγοις βλάβη ; καὶ πῶς ὁ λέγων ἃ χρὴ μιμεῖσθαι , περὶ λόγους ζημιοῖ ; ἐγὼ γὰρ τὴν μὲν τῶν διδασκάλων σιωπὴν κατὰ τῶν μανθανόντων εἶναί φημι , τὸ ῥεῦμα δὲ τῶν παρ’ ἐκεί - νων λόγων ἐπὶ τὸ ταὐτὰ δύνασθαι ποιεῖν προάγειν . ἑωράκαμεν δέ που καὶ παιδοτρίβας , ὡς ἐν ταῖς πα - λαίστραις καὶ διὰ τῶν ἑαυτῶν σωμάτων παιδεύουσι παλαίειν , καὶ πρὸς τούτοις τοξότας ἐπὶ διδαχῇ τῶν μαθητῶν ἀφιέντας βέλη καὶ τόν γε Ἀπόλλω πολλοὺς τοξότας οὕτως ἀπειργασμένον <ἴσμεν> .
Lemmas: οὐ τοίνυν , ὦ παῖς , οὐδέ ἐκεῖνος τολμάω ἄν λέγω , ὡς οὐ πολύς δεινός λέγω οὗτος ὁ χωρίον δείκνυμι . ὅς ὁ μέν ἐν δίκη ἐκλάμπω , ὁ δέ ἐν ὁ δικάζω , ὁ δέ ἐν ὁ ὁ πατρίς βοηθέω . ὅς ἕκαστος μετά τιμή ὁ νόμος ὅδε οὗτος λαμβάνω ὁ δύναμις . εἰμί δέ εἰμί ἐν ὁ φυλάσσω ὁ νόμος εὐδοκιμέω ἐν μηδείς βλάπτω περί ὁ λόγος καί συνίημι οὗτος ἀμφότερος δύναμαι , τίς δίκαιος πρό - φάσις ὁ κατά ὁ ἀποθνῄσκω ὕβρις ; 26 . ἐπί ὅς ἄν ἄν τις μάλιστα ἀποπνίγω , ὅτι καί ὁ ἡμέρα ὅς ὁ ὁ σοφιστής ἐπίδειξις ἔχω , μετά ὁ τηνάλλως | ἀναλίσκω ἀριθμέω . πῶς , ὦ μιαρός θηρίον , πῶς λόγος λόγος βλάβη ; καί πῶς ὁ λέγω ὅς χράω μιμέομαι , περί λόγος ζημιόω ; ἐγώ γάρ ὁ μέν ὁ διδάσκαλος σιωπή κατά ὁ μανθάνω εἰμί φημί , ὁ ῥεῦμα δέ ὁ παρά ἑαυτοῦ - ἐγων λόγος ἐπί ὁ αὐτός δύναμαι ποιέω προάγω . ὁράω δέ ποῦ καί παιδοτρίβης , ὡς ἐν ὁ πῃ - λαίστραις καί διά ὁ ἑαυτοῦ σῶμα παιδεύω παλαίω , καί πρός οὗτος τοξότης ἐπί διδαχή ὁ μαθητής ἀφίημι βέλος καί ὁ γε Ἀπόλλων πολύς τοξότης οὕτως ἀπεργάζομαι ἰάομαι .
libanius.oratio-34 27
καὶ ὅστις ἐθέλει ποιῆσαι ῥήτορας , παρεχέτω τοῖς τοῦτο δυνησομένοις ἑαυτὸν παράδειγμα καὶ τὸν μὲν οὐ βου - λόμενον λέγειν ὁ νέος ἀποδιδρασκέτω , τὸν δὲ καὶ ποι - οῦντα καὶ δεικνύοντα λόγους διωκέτω καὶ πειράσθω πρὸς ἴσον τόκον ἑαυτὸν καθιστάναι . καὶ δὴ κἂν τῶν ἔτι φοιτώντων ἐγγένηταί τισιν ἐπιδείξεως ἔρως , τυγ - χανέτωσαν θεάτρου . καὶ δοκείτω τοῦτο μὴ μόνον ἐκείνοις δόξαν φέρειν , ἀλλὰ καὶ πᾶσιν οἷς ταὐτὸ | ποτόν .
Lemmas: καί ὅστις ἐθέλω ποιέω ῥήτωρ , παρέχω ὁ οὗτος δύναμαι ἑαυτοῦ παράδειγμα καί ὁ μέν οὐ βοῦς - λούω λέγω ὁ νέος ἀποδιδράσκω , ὁ δέ καί ποῖ - Ούντα καί δείκνυμι λόγος διώκω καί πειράω πρός ἴσος τόκος ἑαυτοῦ καθίστημι . καί δή κἀν ὁ ἔτι φοιτάω ἐγγίγνομαι τις ἐπίδειξις ἔρως , τυγ - χανέτωσαν θέατρον . καί δοκέω οὗτος μή μόνος ἐκεῖνος δόξα φέρω , ἀλλά καί πᾶς ὅς αὐτός | ποτός .
libanius.oratio-34 28
μηδὲ ἐκείνου λήξαντος χωρείτω τις ἐπὶ τὸν διδάσκαλον ὡς ἐπὶ μηδενὶ πεπραγμένῳ · πέπρακται γάρ τι τῶν συμφερόντων τῶν μὲν ὅσοι βελτίους , εἰς κρί - σιν ἐπιδόντων , τῶν δὲ ὅσοι μὴ χείρους , εἰς πόνον , τῶν δὲ ἔν τῳ λειπομένων ἴσων γενέσθαι βουλομένων . οἱ δὲ λυθέντος τοῦ συλλόγου περιιστάμενοί τε τοὺς δι - δασκάλους καὶ καθίζοντες ἄκοντας ἐπὶ τοὺς θρόνους καὶ μηδὲ ἀναπνεῖν ἐῶντες ὑβρισταί τέ εἰσι καὶ μικρὸν ποιοῦσι τὸν εἰρηκότα βοῶντες οἶς ποιοῦσι τὸν ] , ὡς ἠνώχληκεν .
Lemmas: μηδέ ἐκεῖνος λήγω χωρέω τις ἐπί ὁ διδάσκαλος ὡς ἐπί μηδείς πράσσω · πράσσω γάρ τίς ὁ συμφέρω ὁ μέν ὅσος ἀγαθός , εἰς κρῖ - βρόχος ἐφοράω , ὁ δέ ὅσος μή χείρων , εἰς πόνος , ὁ δέ ἐν τις λείπω ἴσος γίγνομαι βούλομαι . ὁ δέ λύω ὁ σύλλογος περιίστημι τε ὁ διά - δάσκαλος καί καθίζω ἀέκων ἐπί ὁ θρόνος καί μηδέ ἀναπνέω ἐάω ὑβριστής τε εἰμί καί μικρός ποιέω ὁ λέγω βοῦς οἶς ποιέω ὁ ] , ὡς ἀνοχλέω .
libanius.oratio-34 29
| Ἐγὼ μὲν οὖν οὔτε καθεῖλον οὔτε καθαι - ῥήσω τἀμαυτοῦ οὐδὲ δείσω κακοδαίμονος συκοφαντίαν παιδαγωγοῦ , τούσδε δὲ τοὺς δειλούς , εἰ καὶ μήπω , ἀλλ’ ἴδοιμί ποτε γενομένους ἀνδρείους καὶ γιγνώσκον - τας αὑτούς . καὶ ὑμᾶς δέ , ὦ παῖδες , ἴδοιμι μισοῦντας τοὺς ὀφείλοντας ἡμῖν δίκην . ὃ εἰ καὶ νῦν ἐν ταῖς ὑμετέραις ἦν ψυχαῖς , ἐξἐρριπτ’ ἂν καὶ οὗτος ἐπὶ ταῖς βλασφημίαις . ἐφ’ ᾦ προσκυνεῖ μὲν ὁ τοῦ νέου πατὴρ τὴν Τύχην , ὡς ἐπὶ τείχει τε καὶ φρουρᾷ τοῦ τῆς νάης ἰσχυροτέρᾳ θαλάμου , ὁ δ’ ἐστὶν ἥμερος πρὸς τοὺς ἡδέως αὐτῷ συνδιατρίβοντας κἂν καλέσῃ τις τὸν νέον ἐπ’ ἄριστον , ἔπεμψε , κἂν ἐπὶ δεῖπνον , ἐφῆκε καὶ αὐτῷ τῷ μὴ συνδειπνεῖν εὐφραίνων τὸν ἑστιάτορα .
Lemmas: | ἐγώ μέν οὖν οὔτε καθαιρέω οὔτε καθαι - Ῥῆσος ἐμαυτοῦ οὐδέ δείδω κακοδαίμων συκοφαντία παιδαγωγός , ὅδε δέ ὁ δειλός , εἰμί καί μήπω , ἀλλά ὁράω ποτέ γίγνομαι ἀνδρεῖος καί γιγνώσκω - ες ἑαυτοῦ . καί σύ δέ , ὦ παῖς , ὁράω μισέω ὁ ὀφείλω ἐγώ δίκη . ὁ εἰμί καί νῦν ἐν ὁ ὑμέτερος εἰμί ψυχή , ἐκρίπτω ἄν καί οὗτος ἐπί ὁ βλασφημία . ἐπί ὧ προσκυνέω μέν ὁ ὁ νέος πατήρ ὁ Τύχη , ὡς ἐπί τεῖχος τε καί φρουρά ὁ ὁ νάω ἰσχυρός θάλαμος , ὁ δέ εἰμί ἥμερος πρός ὁ ἡδύς αὐτός συνδιατρίβω κἀν καλέω τις ὁ νέος ἐπί ἀγαθός , πέμπω , κἀν ἐπί δεῖπνον , ἐφίημι καί αὐτός ὁ μή συνδειπνέω εὐφραίνω ὁ ἑστιάτωρ .
libanius.oratio-34 30
| καὶ τοιαῦτα ποιῶν καὶ τοιαῦτα ἐπιτρέπων καὶ τοιαῦτα χαριζόμενος ὅμως ἀξιοῖ φοβερὸς εἶναι τοῖς διδασκάλοις καὶ βλέπων ἄγριον ἐφέστηκεν οὐδὲν ἱκανὸν νομίζων , πᾶν ἔλαττον τοῦ προσήκοντος , ἐξ ὧν ἀηδῶς ἄν τινα διαθείη σκοπῶν , εἰσιὼν μὲν λυπῶν , ἐξιὼν δὲ χαίρειν παρέχων , φαυλίζων μὲν ᾦ χρῆται διδασκάλῳ , θαυμάζων δὲ ἕτερον , τῇ τοῦ τὸν νέον με - ταστήσειν ἀπειλῇ δουλείαν ἐπιφέρων τῷ τοῦτο φοβου - μένω .
Lemmas: | καί τοιοῦτος ποιέω καί τοιοῦτος ἐπιτρέπω καί τοιοῦτος χαρίζω ὅμως ἀξιόω φοβερός ἔρχομαι ὁ διδάσκαλος καί βλέπω ἄγριος ἐφίστημι οὐδείς ἱκανός νομίζω , πᾶς μικρός ὁ προσήκω , ἐκ ὅς ἀηδής ἄν τις διατίθημι σκοπός , εἰσέρχομαι μέν λυπέω , ἐξέρχομαι δέ χαίρω παραχώννυμι , φαυλίζω μέν ὧ χράω διδάσκαλος , θαυμάζω δέ ἕτερος , ὁ ὁ ὁ νέος ἐγώ - ταστήσειν ἀπειλή δουλεία ἐπιφέρω ὁ οὗτος φόβος - μένω .
libanius.oratio-34 31
οὐ μὴν ὅ γε πατὴρ τοῦ νέου καὶ μος τοιοῦτον ἠνάγκασε λόγον γενέσθαι , οὔτε γὰρ αὐτὸς ἦν κακὸς οὔτ᾿ ἦν αὐτῷ τοιοῦτος παιδαγωγός , ἀλλ ’ εικής , μέτριος , σώφρων , ὃν μὲν ἦγε φυλάττων καὶ ὧν ἐχρῆν ἀπείργων , τὴν τάξιν δὲ οὐ ταράττων οὐδ’ ὅ μὴ δέδωκεν ὁ νόμος , αὑτῷ διδούς , ἀλλ ’ εἰδώς , τί μέν ἐστιν ὁ διδάσκαλος , τί δὲ ὁ παιδαγωγός .
Lemmas: οὐ μήν ὁ γε πατήρ ὁ νέος καί μος τοιοῦτος ἀναγκάζω λόγος γίγνομαι , οὔτε γάρ αὐτός εἰμί κακός οὔτε εἰμί αὐτός τοιοῦτος παιδαγωγός , ἀλλ' ’ ἵημι , μέτριος , σώφρων , ὅς μέν ἄγω φυλάσσω καί ὅς χρή ἀπείργω , ὁ τάξις δέ οὐ ταράσσω οὐδέ ὁ μή δίδωμι ὁ νόμος , ἑαυτοῦ δίδωμι , ἀλλ' ’ οἶδα , τίς μέν εἰμί ὁ διδάσκαλος , τίς δέ ὁ παιδαγωγός .