ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-32 1
καλῶς ἐποίησας , ὦ Νικόκλεις , ἀπιστήσας ταῖς κατ’ ἐμοῦ παρ’ ἐνίων αἰτίαις . ἦν γὰρ οὐδ’ ὁτιοῦν ἐν αὐταῖς ἀληθείας , ᾧ καὶ τεθαρρηκὼς δι’ ὅρκου πί - στιν ἐποιούμην . καὶ τοῖς πράγμασι δὲ αὐτοῖς καὶ τῇ περὶ αὐτῶν διηγήσει πειράσομαί σοι τοῦτο ποιῆσαι καταφανές , ἵν᾿ αὐτός τε σαυτὸν ἐπαινῇς οὐκ μένος εἴ τέ τις τοῦτο πέπονθε , ῥᾷον αὐτὸν μεταπεί - θειν δύναιο . 2 . Ἡκον ἐσπέρας εἰς τὸ βαλανεῖον ὃ τῇ πόλει δέ - δῶκε Τραϊανὸς βασιλεύς , καὶ ἐπειδή μοι τὰ πρὸς τὴν θεὸν εἶχεν ἱκανῶς , ἐκαθήμην καὶ πλήσιον μου Μενέ - δῆμος , ἔπειτα τρεῖς ἕτεροι τῶν πολιτευομένων | ἐλ - θόντες καθῆντο καὶ αὐτοὶ καὶ διηγοῦντο διήγησίν μακρὰν πραγμάτων ἐν συμποσίῳ γεγενημένων τοῦ στρατηγοῦ μὲν ὄντος ἑστιάτορος , δαιτυμόνων δὲ αὐτῶν . τὸ δὲ δὴ κεφάλαιον , παρῄνει πέμπειν ὁ στρατηγὸς ὡς τὸν βασιλέα πρεσβείαν καὶ τῇ πατρίδι βοηθεῖν ὡς οὔπω κινδύνων καθαρῶς ἀπηλλαγμένῃ , προσγεγενῆσθαι γὰρ τοῖς ἐν τῇ στάσει κακοῖς τὸ τὴν ἐλπισθεῖσαν πά - λᾶι πρεσβείαν μὴ τετελέσθαι .
Lemmas: καλός ποιέω , ὦ Νικοκλῆς , ἀπιστέω ὁ κατά ἐγώ παρά ἔνιοι αἰτία . εἰμί γάρ οὐδέ ὁστισοῦν ἐν αὐτός ἀλήθεια , ὅς καί θαρσέω διά ὅρκος ἐπί - στία ποιέω . καί ὁ πρᾶγμα δέ αὐτός καί ὁ περί αὐτός διήγησις πειράω σύ οὗτος ποιέω καταφανής , ἵνα αὐτός τε σεαυτοῦ ἐπαινέω οὐ μένος εἰμί τε τις οὗτος πάσχω , ῥᾴδιος αὐτός μεταπείμι - θέω δύναμαι . 2 . ἥκω εἰσπεράω εἰς ὁ βαλανεῖον ὁ ὁ πόλις δέ - δίδωμι Τραϊανὸς βασιλεύς , καί ἐπειδή ἐγώ ὁ πρός ὁ θεός ἔχω ἱκανός , κάθημαι καί πλησίος ἐγώ Μενές - δῆμος , ἔπειτα τρεῖς ἕτερος ὁ πολιτεύω | Ελ - θνῄσκω κάθημαι καί αὐτός καί διηγέομαι διήγησις μακρός πρᾶγμα ἐν συμπόσιον γίγνομαι ὁ στρατηγός μέν εἰμί ἑστιάτωρ , δαιτυμών δέ αὐτός . ὁ δέ δή κεφάλαιος , παραινέω πέμπω ὁ στρατηγός ὡς ὁ βασιλεύς πρεσβεία καί ὁ πατρίς βοηθέω ὡς οὔπω κίνδυνος καθαρός ἀπαλλάσσω , προσγίγνομαι γάρ ὁ ἐν ὁ στάσις κακός ὁ ὁ ἐλπίζω πᾷ - λᾶας πρεσβεία μή τελέω .
libanius.oratio-32 3
πεπεῖσθαι δὲ εἰπόν - τες τῇ συμβουλῇ μετὰ τοῦ δακρύειν , λέγειν δὲ καὶ τὸν σύμβουλον μετὰ δακρύων ὡς ὄντος τοῦ φοβοῦντος μεγάλου , ταῦτ’ οὖν ὑπειπόντες προσέθεσαν , ὡς αὐτοὶ μὲν εἶεν πρέσβεις ὁμολογίᾳ τῇ σφῶν αὐτῶν , δέοιντο δὲ τετάρτου , δεδόχθαι γὰρ δὴ πέμπειν τοσούτους , καί , ἔτυχε γὰρ πλησίον καθήμενος Εὐσέβιος ὁ σοφιστής , ᾔτουν παρ’ ἐμοῦ τὸν ἄνθρωπον , ἐγὼ δὲ τοῦτον αὐτῶν ἐπ’ ἐκεῖνον μετέφερον τὸν λόγον , ὡς βέλτιον <ὂν> ἐμὲ κελεύειν , ἀλλὰ πείθειν ἐκεῖνον . ἤκουσε ταῦτα . ὑπήκουσεν , οὐ γὰρ ἦν καλὸν ἀπειθεῖν .
Lemmas: πείθω δέ λέγω - αἱρέω ὁ συμβουλή μετά ὁ δακρύω , λέγω δέ καί ὁ σύμβουλος μετά δάκρυον ὡς εἰμί ὁ φοβέω μέγας , αὐτός οὖν ὑπεῖπον προστίθημι , ὡς αὐτός μέν εἰμί πρέσβυς ὁμολογία ὁ σφεῖς αὐτός , δέω δέ τέταρτος , δοκέω γάρ δή πέμπω τοσοῦτος , καί , τυγχάνω γάρ πλησίος κάθημαι Εὐσέβιος ὁ σοφιστής , αἰτέω παρά ἐγώ ὁ ἄνθρωπος , ἐγώ δέ οὗτος αὐτός ἐπί ἐκεῖνος μεταφέρω ὁ λόγος , ὡς ἀγαθός ὕω ἐγώ κελεύω , ἀλλά πείθω ἐκεῖνος . ἀκούω οὗτος . ὑπακούω , οὐ γάρ εἰμί καλός ἀπειθέω .
libanius.oratio-32 4
προσλα - βόντες | δὴ τὸν τέταρτον δέονταί μου τῆς ἐπι - ούσης παρεῖναί τε αὐτοῖς ὡς τὸν στρατηγὸν εἰσιοῦσι καὶ συμπράττειν ὅ τι δυναίμην ἐγγύθεν . πείθομαι ῥᾳδίως ὑπ’ εὐηθείας . εἰ δὲ νοῦς ἐνῆν μοι , διωσάμην ἂν τὸν λόγον ἀναμιμνήσκων αὐτούς , οἵων ἀνθ’ οἵων ἔτυχον καὶ ὡς τιμῶν ἠτιμαζόμην καὶ ὡς διώκων τοὺς ἠνώχλουν καὶ ὡς οὐκέτι τοῦτο δρῶντος ἤσθησαν . ἀλλ’ οὐδὲν ἐκείνων τῶν πολλῶν ἐξετάσας ἥξειν τε ἔφην καὶ ἦλθον .
Lemmas: προσλαʹ - βόντα | δή ὁ τέταρτος δέω ἐγώ ὁ ἐπι - σέω πάρειμι τε αὐτός ὡς ὁ στρατηγός εἰσέρχομαι καί συμπράσσω ὁ τίς δύναμαι ἐγγύθεν . πείθω ῥᾴδιος ὑπό εὐήθεια . εἰμί δέ Νοῦς ἔνειμι ἐγώ , διωθέω ἄν ὁ λόγος ἀναμιμνήσκω αὐτός , οἷος ἀντί οἷος τυγχάνω καί ὡς τιμή ἀτιμάζω καί ὡς διώκω ὁ ἀνοχλέω καί ὡς οὐκέτι οὗτος δράω εἰσθέω . ἀλλά οὐδείς ἐκεῖνος ὁ πολύς ἐξετάζω ἥκω τε φημί καί ἔρχομαι .
libanius.oratio-32 5
εἰσελθόντων δὲ ἡμῶν καί τινων ῥημάτων γιγνομένων εἰς πρόφασίν τε ἑκάστου φεύγοντος ἐμὲ τοῦ πράγματος καταστήσας κύριον ὁ στρατηγὸς ἐπ’ ἀποδεδειγμένοις τοῖς πορευσομένοις εἰσ - ελθεῖν αὖθις ἔδωκεν . ἐξήλθομεν . ἐν ματαίοις λόγοις οὐκ ὀλίγον τῆς ἡμέρας διετρίβη μένειν αὑτῷ προσ - ήκειν ἑκάστου λέγοντος , ἕτερον δὲ βαδίζειν . κἀν τοις ἐμοὶ μὲν οὐδεὶς προσεῖχεν οὐδ’ ἠρώτα οὐδὲν οὐδὲ ἀπῄτει ψῆφον , ἐφ’ ἑτέρους δὲ τὴν κρίσιν ἦγον , ὥστ ἐμὲ μηδὲν διαφέρειν τῶν ἔξωθεν περιεστηκότων .
Lemmas: εἰσέρχομαι δέ ἐγώ καί τις ῥῆμα γίγνομαι εἰς πρόφασις τε ἕκαστος φεύγω ἐγώ ὁ πρᾶγμα καθίστημι κύριος ὁ στρατηγός ἐπί ἀποδείκνυμι ὁ πορεύω εἰς - ἔρχομαι αὖθις δίδωμι . ἐξέρχομαι . ἐν μάταιος λόγος οὐ ὀλίγος ὁ ἡμέρα διατρίβω μένω ἑαυτοῦ προς - ἥκω ἕκαστος λέγω , ἕτερος δέ βαδίζω . ἐν ὁ ἐγώ μέν οὐδείς προσέχω οὐδέ ἐρωτάω οὐδείς οὐδέ ἀπαιτέω ψῆφος , ἐπί ἕτερος δέ ὁ κρίσις ἄγω , ὥστε ἐγώ μηδείς διαφέρω ὁ ἔξωθεν περιίστημι .
libanius.oratio-32 6
ἀπ - εἰπὼν οὖν καθήμενος καὶ καταγελώμενος πολλάκις ὁρμήσας ἐπὶ τοὺς νέους καὶ τὰ ’μαυτοῦ κωλυθεὶς ὑπό του τῶν φίλων ὡς ἀδικήσων τὸν στρατηγόν , εἰ οὕτως ἀπέλθοιμι , χωρῶ τε παρ’ αὐτὸν καὶ εἰπὼν οὐδὲν δε - δυνῆσθαι τῆς ἐκείνου ῥώμης ἔφην δεῖσθαι τὸ πρᾶγμα . | καὶ οὐκ ἐψευδόμην · ὑποδείξας γὰρ ὀργῆς τι πάντας εἶχε δεχομένους τὴν ὁδόν , ἐρομένων δέ , ὅστις τοῖς ἐκείνων ἀντ’ ἐκείνων ἀρκέσει , τῷ μὲν τὸν κηδε - στὴν εἶπε , τῷ δὲ τὸν ἀδελφόν , Θρασυδαίῳ δὲ αὑτόν . καὶ ὃς προσεκύνησεν , οὐχ ὡς ἄν τις ἐξομνύμενος , ἀλλ’ ὡς ἄν τις ἔχων τοιοῦτον ὑπὲρ τοιούτων ἐγγυητήν . εἰπόντος δέ τινος Μενέδημον καὶ ὡς τὰ μέγιστα ἂν ὀνήσαι καὶ φρονήσει καὶ γλώττῃ καὶ δάκρυσιν , οὗ τού - των καιρός , ὁ στρατηγὸς οὐκ ἐδέξατο , πρὸς τί μὲν βλέπων , οὐκ οἶδα , καὶ γὰρ οὐδ’ ἐφθέγξατο , οὐ μήν , ὅπερ ἔφην , ἐδέξατο .
Lemmas: ἀπό - λέγω οὖν κάθημαι καί καταγελάω πολλάκις ὁρμάω ἐπί ὁ νέος καί ὁ ἐμαυτός κωλύω ὑπό τις ὁ φίλος ὡς ἀδικέω ὁ στρατηγός , εἰμί οὕτως ἀπέρχομαι , χωρέω τε παρά αὐτός καί λέγω οὐδείς δέ - δύναμαι ὁ ἐκεῖνος ῥώμη φημί δέω ὁ πρᾶγμα . | καί οὐ ψεύδω · ὑποδείκνυμι γάρ ὀργή τίς πᾶς ἔχω δέχομαι ὁ ὁδός , ἔρομαι δέ , ὅστις ὁ ἐκεῖνος ἀντί ἐκεῖνος ἀρκέω , ὁ μέν ὁ κῆδος - ἵστημι λέγω , ὁ δέ ὁ ἀδελφός , Θρασυδαίος δέ ἑαυτοῦ . καί ὅς προσκυνέω , οὐ ὡς ἄν τις ἐξόμνυμι , ἀλλά ὡς ἄν τις ἔχω τοιοῦτος ὑπέρ τοιοῦτος ἐγγυητής . λέγω δέ τις Μενέδημος καί ὡς ὁ μέγας ἄν ὀνίνημι καί φρόνησις καί γλῶττα καί δάκρυον , ὅς ὁ - ὁ καιρός , ὁ στρατηγός οὐ δέχομαι , πρός τίς μέν βλέπω , οὐ οἶδα , καί γάρ οὐδέ φθέγγομαι , οὐ μήν , ὅς φημί , δέχομαι .
libanius.oratio-32 7
τούτων τοίνυν ἐγνωσμένων καὶ πεπηγότων ἀπιόντων ἡμῶν ἐμὸν ἔργον Θρασύδαιος ἔφησεν εἶναι τὸ μεῖναι Μενέδημον , καὶ παίζειν αὐτὸν ἡγούμενος πόσου τοίνυν ἀπεδόμην τὴν μονήν ; ἠρόμην . ὁ δὲ τοῦτο μὲν ἔφη μικρὸν ὕστερον δείξειν , ἔχειν δὲ τὸ πρᾶγμα οὐκ ἄλλως , ἀλλ’ ἐμὸν εἶναι τὸ ἔργον . καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα , ἀλλὰ δείλης προσπεσών μου ταῖς θύραις καὶ περὶ αὐτὰς εὑρὼν παῖδα τὸν ἐμὸν καθήμενον , οὗ τἀμὰ γνώμῃ βασιλέως γέγονε κε - λεύσαντος ὑποχωρῆσαι τὸν περὶ ταῦτα νόμον , τοῦτον οὖν ὁ Θρασύδαιος εὑρὼν εἵλκυσεν εἰς λειτουργίαν βοῶν καὶ μόνον οὐ παίων λέγων αὐτὸν | κεκτῆ - σθαι γῆν ἀνδρὸς βεβουλευκότος .
Lemmas: οὗτος τοίνυν γιγνώσκω καί πήγνυμι ἀπέρχομαι ἐγώ ἐμός ἔργον Θρασυδαῖος φημί ἔρχομαι ὁ μένω Μενέδημος , καί παίζω αὐτός ἡγέομαι πόσος τοίνυν ἀποδίδωμι ὁ μονή ; ἔρομαι . ὁ δέ οὗτος μέν φημί μικρός ὕστερον δείκνυμι , ἔχω δέ ὁ πρᾶγμα οὐ ἄλλως , ἀλλά ἐμός ἔρχομαι ὁ ἔργον . καί οὐ ἀποχράω οὗτος , ἀλλά δείλη προσπίπτω ἐγώ ὁ θύρα καί περί αὐτός εὑρίσκω παῖς ὁ ἐμός κάθημαι , ὅς ἐμός γνώμη βασιλεύς γίγνομαι ἄν - λεύσσω ὑποχωρέω ὁ περί οὗτος νόμος , οὗτος οὖν ὁ Θρασυδαῖος εὑρίσκω ἕλκω εἰς λειτουργία βοῦς καί μόνος οὐ παίω λέγω αὐτός | κεκτη - ἕπομαι γῆ ἀνήρ βουλεύω .
libanius.oratio-32 8
καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἐψεύδετο , θαυμάσαι δὲ ἄξιον , ὅπως ἐν τοῖς ἄλλοις τοῦτ’ οὐχ ἐώρα τὸ δίκαιον τοσούτων κτημάτων ἐπ’ ἄλλους μετερρυηκότων καὶ μάλιστα δὴ τὸν ἑαυτοῦ κηδεστὴν Θεμίσωνα . ἐγὼ δὲ τὸ μὲν τὸν Κίμωνα λει - τουργῆσαι πολλάκις καὶ ἐβουλήθην καὶ εὐξάμην , ρὸν δὲ ἀναμένειν ᾤμην δεῖν . οὗτος δὲ ἦν ἀναβιῶναι τὴν βουλὴν καὶ γενέσθαι τὴν προτέραν ἐκείνην . ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἦν λειτουργεῖν , τὸ δὲ νῦν ἀπολωλέναι . οὕτω κακῶς τὸ πρᾶγμα ἔχει ἄλλαις τε οὐκ ὀλίγαις αἰτίαις καὶ τῷ τῶν λειπομένων τοὺς ἰσχυροτέρους πορθεῖν τὰ τῶν ἀσθενεστέρων .
Lemmas: καί οὗτος μέν οὐ ψεύδω , θαυμάζω δέ ἄξιος , ὅπως ἐν ὁ ἄλλος οὗτος οὐ ὁράω ὁ δίκαιος τοσοῦτος κτῆμα ἐπί ἄλλος μεταρρέω καί μάλιστα δή ὁ ἑαυτοῦ κηδεστής Θεμίσων . ἐγώ δέ ὁ μέν ὁ Κίμων λέι - τρυγάω πολλάκις καί βούλομαι καί εὔχομαι , ρός δέ ἀναμένω οἴομαι δεῖ . οὗτος δέ εἰμί ἀναβιόω ὁ βουλή καί γίγνομαι ὁ πρότερος ἐκεῖνος . ἐκεῖνος μέν γάρ εἰμί λειτουργέω , ὁ δέ νῦν ἀπόλλυμι . οὕτως κακῶς ὁ πρᾶγμα ἔχω ἄλλος τε οὐ ὀλίγος αἰτία καί ὁ ὁ λείπω ὁ ἰσχυρός πορθέω ὁ ὁ ἀσθενής .
libanius.oratio-32 9
Θρασύδαιος δὲ τοιαῦτα παροινήσας οὐκ ἐνταῦθα ἔστη , ἀλλ’ εἰς τοσοῦτον ἧκεν ἀσελγείας , ὥστ’ ἄρας τὴν φωνὴν λόγους μὲν ἔλεγέ μοι συγκεῖσθαι κατὰ πάντων ἀνθρώπων οὐδὲ τὸ κατὰ πάντων μανίαν ἡγούμενος · τίς γὰρ ἂν εἷς ἄνθρωπος περὶ πάντων <ἔλεγε> καὶ ταῦτα τοῦ χρόνου τὸ τοῖς βουλομένοις μανθάνειν νέμων ; ὁ δὲ καὶ αὑτὸν ἔλεγεν εἶναι τούτων ἕνα καθ’ ὧν σύγκεινταί μοι λόγοι .
Lemmas: Θρασυδαῖος δέ τοιοῦτος παροινέω οὐ ἐνταῦθα ἵστημι , ἀλλά εἰς τοσοῦτος ἥκω ἀσέλγεια , ὥστε αἴρω ὁ φωνή λόγος μέν λέγω ἐγώ σύγκειμαι κατά πᾶς ἄνθρωπος οὐδέ ὁ κατά πᾶς μανία ἡγέομαι · τίς γάρ ἄν εἷς ἄνθρωπος περί πᾶς ἔλεγος καί οὗτος ὁ χρόνος ὁ ὁ βούλομαι μανθάνω νέμω ; ὁ δέ καί ἑαυτοῦ λέγω ἔρχομαι οὗτος εἷς κατά ὅς σύγκειμαι ἐγώ λόγος .
libanius.oratio-32 10
καίτοι τῶν φίλων τῶν ἐμῶν ἅπαντα τὸν χρόνον ἠξίου νομίζεσθαι καὶ εἰ τῴ γε ἧττον ἑτέρου δοκοίη , δεινὰ πάσχειν ἔφασκε καὶ ἀδικεῖσθαι . καὶ τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν ; τοῖς γὰρ εἰσιοῦσιν ὡς αὐτὸν ὁπότε ἀσθενοίη , ἦν ὁρᾶν εἰκόνα ἐμὴν ὑπὲρ τῆς κλίνης αὐτοῦ καὶ ἐφιλοτιμεῖτο τῇ τιμῇ καὶ οὐ τοῦτ’ ἔφασκεν εἶναι θαυμαστόν , εἰ αὐτὸς ἔχοι , ἀλλὰ τὸ μὴ καὶ πάντα τὸν | ἐμῶν περὶ αὑτὸν ἀπολελαυκότα πόνων . ἔστιν οὖν ὅπως ἐκεῖνα πεπεισμένος ταῦτα ἂν ἔδρα ; οὐκοῦν ἐξελέγχεται συκοφαντῶν οἰόμενος παροξυνεῖν έπ’ ἐμὲ τῶν ἀκουόντων ἕκαστον καὶ κοινόν τινά μοι τοῦτον περιστήσειν πόλεμον ;
Lemmas: καίτοι ὁ φίλος ὁ ἐμός ἅπας ὁ χρόνος ἀξιόω νομίζω καί εἰμί ὁ γε κακός ἕτερος δοκέω , δεινός πάσχω φάσκω καί ἀδικέω . καί τίς δέω ὁ πολύς λέγω ; ὁ γάρ εἰσέρχομαι ὡς αὐτός ὁπότε ἀσθενέω , εἰμί ὁράω εἰκών ἐμός ὑπέρ ὁ κλίνη αὐτός καί φιλοτιμέομαι ὁ τιμή καί οὐ οὗτος φάσκω ἔρχομαι θαυμαστός , εἰμί αὐτός ἔχω , ἀλλά ὁ μή καί πᾶς ὁ | ἐμός περί ἑαυτοῦ ἀπολαύω πόνος . εἰμί οὖν ὅπως ἐκεῖνος πείθω οὗτος ἄν δράω ; οὐκοῦν ἐξελέγχω συκοφαντέω οἴομαι παροξύνω ἐπί ἐγώ ὁ ἀκούω ἕκαστος καί κοινός τις ἐγώ οὗτος περιίστημι πόλεμος ;
libanius.oratio-32 14
εἰ δ’ οὖν καὶ περὶ σοῦ τοιαῦτα ἠρώτων ἕτερον , ὄντος καὶ ἐν σοὶ ταὐτοῦ νοσήματος οὐδὲν <ἂν> ἄλογον ἔπραττον . οὐ γὰρ ἐν ἐξετάσει τό γε σὸν ἦν , ἀλλ’ ἀνωμολόγητο , καί σε πρεσβευτὴν ἐπεποιήκει τὸ συμπό - σιον καὶ τοὺς ἐπαινοῦντας εἷχες τῶν μὲν τὸν φιλόπολιν , τῶν δὲ τὸν ἄοκνον καλούντων , ἑτέρων τὸν πρὸς τὴν αὑτοῦ δίκαιον , ἄλλων τὸν φιλόπονον , καὶ οἷα δὲ ἐρεῖς καὶ ὅσα καὶ ὡς θέλξεις τὸν βασιλέα .
Lemmas: εἰμί δέ οὖν καί περί σύ τοιοῦτος ἐρωτάω ἕτερος , εἰμί καί ἐν σύ αὐτός νόσημα οὐδείς ὅ ἄλογος πράσσω . οὐ γάρ ἐν ἐξέτασις ὁ γε σός εἰμί , ἀλλά ἀνομολόγητος , καί σύ πρεσβευτής ποιέω ὁ σύμπος - σίον καί ὁ ἐπαινέω ἔχω ὁ μέν ὁ φιλόπολις , ὁ δέ ὁ ἄοκνος καλέω , ἕτερος ὁ πρός ὁ αὐτός δίκαιος , ἄλλος ὁ φιλόπονος , καί οἷος δέ λέγω καί ὅσος καί ὡς θέλγω ὁ βασιλεύς .
libanius.oratio-32 15
καὶ σὺ ταῦτα ἀκούων ἐρῶν ἐφαίνου τῆς ὁδοῦ δῆλον ὅτι θαρρεῖν ὑπὲρ τοῦ σώματος ἔχων καὶ πιστεύων αὑτῷ τὴν δια - κονίαν οἴσειν , ὥστε σου τὰ περὶ τῆς νόσου μετὰ ταῦτα ῥήματα σχήματος εἶναι δοκεῖν , οὐκ ἀληθείας καὶ θρυ - πτομένου μᾶλλον ἢ βουλομένου μένειν , ἐπεὶ τοῦ χάριν οὐ προσελθών μοι καὶ λαβόμενος τῆς δεξιᾶς ἔλεγες πρὸς οὖς , ὄτι ὦ φίλτατε , τῶν μὲν ἐπὶ τῆς ἑστιά - σεως εἰρημένων μοι καὶ ὡμολογημένων πολλὴν ἄνοιαν κατέγνωκα · ἃ γὰρ οὐκ ἂν οἷός τε ἦν ὑπομεῖναι , ταῦτα ἐπηγγελλόμην μείζω τῆς νάμεως φθεγγόμενος . δέομαι δή σου πάντα τρόπον τὸ λυθῆναί μοι τὰ τῆς προπετείας ἀμῦναι . τοιαῦτα ἔδει λέγειν , τοιαῦτα αἰτεῖν , ἐπὶ αῦτα βοηθὸν καλεῖν .
Lemmas: καί σύ οὗτος ἀκούω εἴρω φαίνω ὁ ὁδός δῆλος ὅτι θαρσέω ὑπέρ ὁ σῶμα ἔχω καί πιστεύω ἑαυτοῦ ὁ δα - κονία φέρω , ὥστε σύ ὁ περί ὁ νόσος μετά οὗτος ῥῆμα σχῆμα ἔρχομαι δοκέω , οὐ ἀλήθεια καί θρυ - πέτομαι μᾶλλον ἢ βούλομαι μένω , ἐπεί ὁ χάρις οὐ προσέρχομαι ἐγώ καί λαμβάνω ὁ δεξιός λέγω πρός οὖς , ὅστις ὦ φίλος , ὁ μέν ἐπί ὁ ἑστία - σέως λέγω ἐγώ καί ὁμολογέω πολύς ἄνοια καταγιγνώσκω · ὅς γάρ οὐ ἄν οἷος τε εἰμί ὑπομένω , οὗτος ἐπαγγέλλω μέγας ὁ νάμη φθέγγομαι . δέομαι δή σύ πᾶς τρόπος ὁ λύω ἐγώ ὁ ὁ προπέτεια ἀμύνω . τοιοῦτος δέω λέγω , τοιοῦτος αἰτέω , ἐπί αὐτός βοηθός καλέω .
libanius.oratio-32 16
καίτοι χαλεπὴ μὲν ἡ συμμαχία καὶ τὴν τῶν ἄλλων ἔχθραν ἡμῖν ἐπιφέρουσα . ἢ σὺ μὲν διὰ Μενέδημον ἐπ’ αἰτίᾳ ψευδεῖ τοιαῦτα ἔδρας , οἱ δ’ οὐκ | ἂν διὰ σὲ σαφοῦς ἀπολαύοντα ῥοπῆς ; ὁ δὲ ταύτην ἀφεὶς τὴν οὐ δικαίαν μὲν οὐδ’ αὐτήν , ἐπιεικεστέραν δὲ ὁδὸν οὐδὲν ὑπ’ ἐμοῦ παθὼν οὔτε μέζον οὔτε ἔλαττον ἐπῆλθεν , ἐπεστράτευσεν , ἐνέβαλεν , οὐδὲν ἀσελγείας ἀπέλιπε τὰ μὲν εἰπών , τὰ δ’ οὔπω βούλεσθαι φήσας ὄντα πολλῷ τῶν εἰρημένων τερα .
Lemmas: καίτοι χαλεπός μέν ὁ συμμαχία καί ὁ ὁ ἄλλος ἔχθρα ἐγώ ἐπιφέρω . ἢ σύ μέν διά Μενέδημος ἐπί αἰτία ψευδής τοιοῦτος δράω , ὁ δέ οὐ | ἄν διά σύ σαφής ἀπολαύω ῥοπή ; ὁ δέ οὗτος ἀφίημι ὁ οὐ δίκαιος μέν οὐδέ αὐτός , ἐπιεικής δέ ὁδός οὐδείς ὑπό ἐγώ πάσχω οὔτε μέγας οὔτε μικρός ἐπέρχομαι , ἐπιστρατεύω , ἐμβάλλω , οὐδείς ἀσέλγεια ἀπολείπω ὁ μέν λέγω , ὁ δέ οὔπω βούλομαι φημί εἰμί πολύς ὁ λέγω τέρας .
libanius.oratio-32 17
εἶτ’ ὦ ταραχῆς ἔμπλεως , περὶ τὸν αὐτὸν ἄνθρωπον ἄμφω , πόλεμός τε καὶ φίλτρον , καὶ μῖσος καὶ κηδεμονία ; ἐν οἷς μὲν γὰρ ἔλεγες , τὸ τοῦ δυσμε - νοῦς ἐποίεις , ἐν οἷς δὲ οὐκ ἔλεγες , τὸ τοῦ φειδομένου . καίτοι χρῆν ἢ πάντα σιγᾶν ἢ μηδὲν καὶ ἢ τὸν αἰδού - μενον ὅλως ἢ τὸν οὐκ αἰδούμενον δεικνύειν . νῦν δ’ οἷς εἴρηκας τὸ μηδὲν εἶναί σοι πλέον εἰπεῖν ὡμολό - γησας .
Lemmas: εἶτα ὦ ταραχή ἔμπλεος , περί ὁ αὐτός ἄνθρωπος ἄμφω , πόλεμος τε καί φίλτρον , καί μῖσος καί κηδεμονία ; ἐν ὅς μέν γάρ λέγω , ὁ ὁ δυσμός - Νοῦς ποιέω , ἐν ὅς δέ οὐ λέγω , ὁ ὁ φείδομαι . καίτοι χρή ἢ πᾶς σιγάω ἢ μηδείς καί ἢ ὁ αἰδέομαι - μένω ὅλος ἢ ὁ οὐ αἰδέομαι δείκνυμι . νῦν δέ ὅς λέγω ὁ μηδείς εἰμί σύ πλείων λέγω ὡμολό - γησας .
libanius.oratio-32 18
τί δ’ ἂν καὶ μεῖζον εἶχες εἰπεῖν τῶν ἀνα - ριθμήτων λόγων ; τί καινὸν οὕτως ἀδίκημα ; τίς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλατταν τὴν ἑαυτοῦ γλῶτταν ἀφῆκε ; τίς σοφιστής ; τίς ῥήτωρ ; | τὶς ποιητής ; ὁ δὴ μό - νος τοσαῦτα κακῶς εἰπὼν καὶ μηδενὸς καὶ τοιαύτας ἡδονὰς ἡσθεὶς ἐκ τίνος ἂν ἑτέρου νομι - σθείη κακίων ; οὕτως οὐδὲν ἐν οἷς οὐκ ἐρεῖν ἔφη παρῄει , ἀλλ’ ᾤετο μὲν ταράξειν λέγων ἔχειν , εἶχε δὲ οὐδέν . 19 . Τῶν τοίνυν ἀκουόντων περὶ τῶν γεγενημένων ἀπιστούντων , εἰ πρὸς τοσοῦτον ἥκοι θράσους , πάλιν ἐποιεῖτο τὴν αὐτὴν ἐπίδειξιν καὶ πάλιν αὐτὸς ἦν ταὐτὰ μὲν κατηγορῶν , ταὐτὰ δὲ ἀπειλῶν , ταὐτὰ δὲ φθεγγό - μενος ἐν ξένοις , ἐν πολίταις , ἐν τοῖς ἐμοῖς φιλτάτοις . εἶθ’ ὡς ἀπεῖπεν ὑβρίζων , παριόντα προσεῖπε κυνὸς ἁπάσης παρελθὼν ἀναίδειαν . ἐγὼ δὲ ὢν ὅσπερ εἰμί , πάντως δὲ οὐκ ἀγνοεῖς , ὦ Νικόκλεις , τὸν τρόπον οὐδ’ ὡς μεμελέτηκα τὰ τοιαῦτα φέρειν , τί οὖν ἔμελλον δράσειν ἢ ὅπερ πεποίηκα ; ἀντιπροσεῖπον .
Lemmas: τίς δέ ἄν καί μέγας ἔχω λέγω ὁ ἀνα - ῥυθμητής λόγος ; τίς καινός οὕτως ἀδίκημα ; τίς ἐπί ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα ὁ ἑαυτοῦ γλῶττα ἀφίημι ; τίς σοφιστής ; τίς ῥήτωρ ; | τις ποιητής ; ὁ δή μ - ν τοσοῦτος κακῶς λέγω καί μηδείς καί τοιοῦτος ἡδονή ἥδομαι ἐκ τίς ἄν ἕτερος νωμι - σθείη κακός ; οὕτως οὐδείς ἐν ὅς οὐ λέγω φημί παρέρχομαι , ἀλλά οἴομαι μέν ταράσσω λέγω ἔχω , ἔχω δέ οὐδείς . 19 . Τοῦ τοίνυν ἀκούω περί ὁ γίγνομαι ἀπιστέω , εἰμί πρός τοσοῦτος ἥκω θράσος , πάλιν ποιέω ὁ αὐτός ἐπίδειξις καί πάλιν αὐτός εἰμί αὐτός μέν κατηγορέω , αὐτός δέ ἀπειλέω , αὐτός δέ φθεγγό - μένος ἐν ξένος , ἐν πολίτης , ἐν ὁ ἐμός φίλος . εἶτα ὡς ἀπολέγω ὑβρίζω , παρέρχομαι προσλέγω κύων ἅπας παρέρχομαι ἀναίδεια . ἐγώ δέ εἰμί ὅς εἰμί , πάντως δέ οὐ ἀγνοέω , ὦ Νικοκλῆς , ὁ τρόπος οὐδέ ὡς μελετάω ὁ τοιοῦτος φέρω , τίς οὖν μέλλω δράω ἢ ὅς ποιέω ; ἀντιπροσεῖπον .
libanius.oratio-32 20
ὡς οὖν ἐξαληλιμμένων ἁπάντων ἐκείνων τοῖς ὀλίγοις τούτοις ῥήμασι | τοῖς προσρήσεως ἕλκων ἐρυθριῶντα τὸν αὑτοῦ κηδεστὴν εἰσελθὼν οὗ σύνειμι τοῖς νέοις νέοις ἐκά - θητο οὐ κύπτων εἰς γῆν , οὐ κνώμενος τὴν κεφαλήν , ἃ τῶν αὑτῶν κατεγνωκότων ἐστί . καίτοι ἔγωγε ἡγού - μην ἠδικηκέναι μὲν ὁμολογήσειν αὐτόν , ἐγκώμια συγγνώμης ἐρεῖν γονάτων τε τούτων ἐχόμενον ἀξιώ - σειν τυχεῖν ὧνπερ ἄν , εἰ ἐμεμήνει . ὁ δ’ ὥσπερ ἐπὶ τιμωρίαν εἰσελθὼν καὶ δικαίως ἂν ἱκετευθεὶς πὰρ ἐμοῦ θυμόν τε ἐδείκνυ καὶ μικρόν τι μικρᾷ τῇ φωνῇ φθεγξάμενος ᾤχετο .
Lemmas: ὡς οὖν ἐξαλείφω ἅπας ἐκεῖνος ὁ ὀλίγος οὗτος ῥῆμα | ὁ πρόσρησις ἕλκω ἐρυθριάω ὁ αὐτός κηδεστής εἰσέρχομαι οὗ σύνειμι ὁ νέος νέος ἐπίτεξ - θητο οὐ κύπτω εἰς γῆ , οὐ κνάω ὁ κεφαλή , ὅς ὁ αὐτός καταγιγνώσκω εἰμί . καίτοι ἐγώ ἡγούω - μείς ἀδικέω μέν ὁμολογέω αὐτός , ἐγκώμιον συγγνώμη λέγω γόνυ τε οὗτος ἔχω ἀξιόω - σέω τυγχάνω ὅς ἄν , εἰμί ἐμμένω . ὁ δέ ὥσπερ ἐπί τιμωρία εἰσέρχομαι καί δίκαιος ἄν ἱκετεύω παρά ἐγώ θυμός τε δείκνυμι καί μικρός τίς μικρός ὁ φωνή φθέγγομαι οἴχομαι .
libanius.oratio-32 21
εἶτα πρὸς τοὺς ἐντυγχάνον - ενέδημον Μενέδημον δὲ ἐμοῦ προτετιμῆσθαι καὶ τοιαῦτα ἐσχετλίαζε λέγων , ὡς ἐπαινοίη Μενέδημος τοὺς αὑτοῦ διδασκάλους . καλῶς γε ἐκεῖνος καὶ τὰ δίκαια ποιῶν , ἐπεὶ καὶ γονέας τοὺς αὑτοῦ θεραπεύων χρηστὸς ἂν ἦν καὶ περὶ τὴν φύσιν εὐσεβής . οὐ δὴ μισήσειν ἔμελλον ἐγὼ δι’ ἀρετὴν ἄνθρωπον , ἣν ἔδει καὶ σὲ μιμεῖσθαι .
Lemmas: εἶτα πρός ὁ ἐντυγχάνω - ἐνδέω Μενέδημος δέ ἐγώ προτιμάω καί τοιοῦτος σχετλιάζω λέγω , ὡς ἐπαινέω Μενέδημος ὁ αὐτός διδάσκαλος . καλός γε ἐκεῖνος καί ὁ δίκαιος ποιέω , ἐπεί καί γονεύς ὁ αὐτός θεραπεύω χρηστός ἄν εἰμί καί περί ὁ φύσις εὐσεβής . οὐ δή μισέω μέλλω ἐγώ διά ἀρετή ἄνθρωπος , ὅς δέω καί σύ μιμέομαι .
libanius.oratio-32 22
νῦν | δ’ ὁ μὲν καὶ τεθνε - ῶτας ἐκείνους θεραπεύει καὶ ὅ τι αὐτοῖς οἴεται καλὸν εἰρῆσθαι , τοῦτο εἰς μέσον ἀέ καὶ φέρει καὶ ᾄδει , σὺ δὲ τὸν σαυτοῦ ζῶντα κακοῖς ἥδιστα μὲν ἂν καὶ πα - τάξας , ἐγκαλῶν δὲ τῷ ταῦτα οὐκ ἐῶντι νόμῳ . ἐγὼ δὲ πάντα μὲν δίκαιον παντὸς ἀδίκου μᾶλλον ἐπαινέσαιμ ἄν , οὐ μὴν τοὺς ἑτέροις γε ὡμιληκότας τῶν ἐμοὶ κὰτ αὐτό γε τοῦτο μᾶλλον ἀγαπῶν φανείην ἄν , οὐδὲ γὰρ ἄλλος οὐδεὶς σωφρονῶν , οὐδὲ τὸν μὲν ἤθελον οἴκοι μένειν , σὲ δὲ ἰέναι κατ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ τὸν μὲν εἶναι τοῦ δεῖνος μαθητήν , σὲ δὲ ἐμόν . ἀλλ’ ὅπως ἔσχε ταῦτα διηγησάμην . 23 . Εἰ δὲ Μενέδημος πρότερον μὲν οὐκ ἦν φίλος , νῦν δέ , τί θαυμαστόν ; πολὺ γὰρ δὴ τοῦτο ἐν τοῖς τῶν ἀνθρώπων πράγμασιν , ἤν τε Ἕλληνα εἴπῃς ἤν τε βάρβαρον , ὁ αὐτὸς ἑκάτερον , νῦν μὲν τοῦτο , νῦν δ’ ἐκεῖνο , τῆς αὐτῆς πολλάκις ἡμέρας καὶ τοῦτο κἀκεῖνο . | ἴσμεν δὲ τὰς παρὰ τῶν Ἑλλήνων ὡς τὸν Πέρ - σὴν πρεσβείας καὶ τὰς Ἀθηναίων πρὸς Φίλιππον συν - θήκας ἐν αἷς ἦν καὶ συμμαχία . καὶ πρό γε τούτων ὁρῶμεν παρ’ Ὁμήρῳ τόν τε τῶν Τρώων ἄριστον καὶ τὸν τῶν Ἑλλήνων , ὄφρ’ Ἀχιλεὺς μήνιε , συμπεσόντε μὲν ἐπὶ φόνῳ , διαλυθέντε δὲ μετὰ δώρων ἃ τὴν φι - λίαν ἐμήνυε .
Lemmas: νῦν | δέ ὁ μέν καί θνῄσκω - δύσ-ερως ἐκεῖνος θεραπεύω καί ὁ τίς αὐτός οἴομαι καλός λέγω , οὗτος εἰς μέσος ἀεί καί φέρω καί ἀείδω , σύ δέ ὁ σεαυτοῦ ζάω κακός ἡδύς μέν ἄν καί πῃ - τάσσω , ἐγκαλέω δέ ὁ οὗτος οὐ ἐάω νόμος . ἐγώ δέ πᾶς μέν δίκαιος πᾶς ἄδικος μᾶλλον ἐπαινέω ἄν , οὐ μήν ὁ ἕτερος γε ὁμιλέω ὁ ἐγώ κατά αὐτός γε οὗτος μᾶλλον ἀγάπη φαίνω ἄν , οὐδέ γάρ ἄλλος οὐδείς σωφρονέω , οὐδέ ὁ μέν ἐθέλω οἴκοι μένω , σύ δέ ἔρχομαι κατά αὐτός οὗτος ὁ ὁ μέν ἔρχομαι ὁ δεῖνα μαθητής , σύ δέ ἐμός . ἀλλά ὅπως ἔχω οὗτος διηγέομαι . 23 . εἰμί δέ Μενέδημος πρότερος μέν οὐ εἰμί φίλος , νῦν δέ , τίς θαυμαστός ; πολύς γάρ δή οὗτος ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα , ἐάν τε Έλληνας λέγω ἐάν τε βάρβαρος , ὁ αὐτός ἑκάτερος , νῦν μέν οὗτος , νῦν δέ ἐκεῖνος , ὁ αὐτηες͂ς πολλάκις ἡμέρα καί οὗτος ἐͅκεῖνο . | οἶδα δέ ὁ παρά ὁ Έλληνας ὡς ὁ Περ - σός πρεσβεία καί ὁ Ἀθηναῖος πρός Φίλιππος σῦς - θήκη ἐν ὅς εἰμί καί συμμαχία . καί πρό γε οὗτος ὁράω παρά Ὅμηρος ὁ τε ὁ Τρώς ἀγαθός καί ὁ ὁ Έλληνας , ὄφρα Ἀχιλλεύς μῆνις , συμπίπτω μέν ἐπί φόνος , διαλύω δέ μετά Δῶρος ὅς ὁ φι - λίαν μηνύω .
libanius.oratio-32 24
καὶ τί δεῖ τὰ παλαιὰ λέγειν ; νυνὶ γὰρ εὐχαὶ μὲν ὑπὲρ Ῥωμαίων ἐν Πέρσαις , εὐχαὶ δὲ έν τῇ γῇ τῇ Ῥωμαίων ὑπὲρ τῆς ἐκείνων ἀρχῆς . καί - τοι τίς οὐκ οἶδε τάς τε ἐκείνων εἰς τὴν ἡμετέραν ἐμ - βολὰς τὰς πολλάς , ὧν καθ’ ἑκάστην ἡρπάζοντο πόλεις , τήν τε ἀντὶ τούτων στρατείαν ἣ τὰ ’κείνων οὕτως ἤλεγξεν , ὥστ’ εἰ μὴ δαίμων τις φθονερὸς ἀντέπεσε , μέρος ἂν ἦσαν τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς .
Lemmas: καί τίς δέω ὁ παλαιός λέγω ; νυνί γάρ εὐχή μέν ὑπέρ Ῥωμαῖος ἐν Πέρσης , εὐχή δέ εἰμί ὁ γῆ ὁ Ῥωμαῖος ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος ἀρχή . καί - τοι τίς οὐ οἶδα ὁ τε ἐκεῖνος εἰς ὁ ἡμέτερος ἐν - βολή ὁ πολύς , ὅς κατά ἕκαστος ἁρπάζω πόλις , ὁ τε ἀντί οὗτος στρατεία ὅς ὁ ἐκεῖνος οὕτως ἐλέγχω , ὥστε εἰμί μή δαίμων τις φθονερός ἀντιπίπτω , μέρος ἄν ἥδω ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή .
libanius.oratio-32 28
οὐ γὰρ ἔχων πεισθῆναι τὸ μὴ δι ἐμοῦ τὸν Μενέδημον ἀφεῖσθαι τὸν παρὰ τῶν ὀργιου - μένων πόλεμον ἐπὶ τῷ συμπράττειν αὐτῷ με δίκην ἕξειν ἱκανὴν ἐνόμιζεν . οὐδὲ γὰρ ἐνταυθοῖ στήσεσθαι τὸν περὶ τούτων λόγον , ἀλλ’ ἥξειν φερόμενον οὗ βα - σιλεὺς ἵδρυται , τὸν δ’ ἥξειν ἐπὶ τιμωρίαν εὐθέως . ἔστι γάρ , ὦ Νικόκλεις , πόρρω του τὸν τρόπον εἰδέναι τοῦ βασιλέως καὶ ταῦτα μετὰ τοσοῦτον πλῆθος ἀπο - δείξεων . εἴχετ’ οὖν ἐμοῦ κακοήθως οὐχ ὡς οὐχ εὑρή - σων ἕτερον τὸν διαλεξόμενον , ἀλλ’ ὅπως ἀδικεῖν δό - ξαιμι τὸν τῶν ὅλων κύριον , | καὶ ἅμα τοῦ κοινω - νοῦς ἔχειν τῆς ἀδοξίας ἣν ἐκ τῶν κατ’ ἐμοῦ ῥηθέντων ἠνέγκατο . 29 . Ταῦτα , ὦ Νικόκλεις , διῆλθον ἐμαυτόν τε ἐπι - δεικνὺς οὐ κακὸν εἰς Θρασύδαιον γενόμενον καὶ σὲ δικαίως οὐδὲν ἔχειν ἀληθὲς ἡγησάμενον τὰς αἰτίας .
Lemmas: οὐ γάρ ἔχω πείθω ὁ μή διά ἐγώ ὁ Μενέδημος ἀφίημι ὁ παρά ὁ ὄργιον - μένω πόλεμος ἐπί ὁ συμπράσσω αὐτός ἐγώ δίκη ἔχω ἱκανός νομίζω . οὐδέ γάρ ἐνταυθοῖ ἵστημι ὁ περί οὗτος λόγος , ἀλλά ἥκω φέρω οὗ βάω - σιλαας ἱδρύω , ὁ δέ ἥκω ἐπί τιμωρία εὐθύς . εἰμί γάρ , ὦ Νικοκλῆς , πρόσω τις ὁ τρόπος οἶδα ὁ βασιλεύς καί οὗτος μετά τοσοῦτος πλῆθος ἀπος - δεῖξις . ἔχω οὖν ἐγώ κακοήθης οὐ ὡς οὐ εὑρίσκω - σός ἕτερος ὁ διαλέγω , ἀλλά ὅπως ἀδικέω δός - ξαίνω ὁ ὁ ὅλος κύριος , | καί ἅμα ὁ κοινός - Νοῦς ἔχω ὁ ἀδοξία ὅς ἐκ ὁ κατά ἐγώ λέγω φέρω . 29 . Ταΰς , ὦ Νικοκλῆς , διέρχομαι ἐμαυτοῦ τε ἐπι - δείκνυμι οὐ κακός εἰς Θρασυδαῖος γίγνομαι καί σύ δίκαιος οὐδείς ἔχω ἀληθής ἡγέομαι ὁ αἰτία .