libanius.oratio-32 11
εἶθ’ ἕνα μή τις τὸν ἔρηται · καὶ σοὶ πόθεν ταῦτα ὑπῆρξε μαθεῖν ; ἐμέ φησιν ἐμαυτοῦ πρὸς αὐτὸν κατειπεῖν . ἐκ ποίας ἀνάγκης ; τίνος βασάνου βιαζομένης ; ποίων πληγῶν ; ποίου σιδήρου ; τίνος πυρός ; ἤ , εἰ μὴ τοῦτο , ποίας μέθης ; τί δαί μοι καὶ τὸ κέρδος εἰδέναι ταῦτα τούτου μέλλοντά γε θρασύτερον οἷς ἤκουσεν ἔσεσθαι ; ᾔδειν δὲ αὐτοῦ τὴν φύσιν τὴν εἰς ὀργὴν μὲν ἑτοίμην , κινη - θεῖσαν δὲ οὐκέτ’ οὖσαν καθεκτὴν οὐδὲ δυναμένην αἰδεσθῆναι τῶν πάντων οὐδέν . ἐμαυτὸν οὖν τηνάλλως κατεκρήμνιζον ; οὕτω δέ ἐστι σοφός , ὥστ’ οὐχ ὁρᾶ καθ’ ἑκάτερον αὑτὸν αἱρῶν , εἴτε ἤκουσεν εἴτε καὶ οὐκ ἤκουσεν . ἢ γὰρ ἐσυκοφάντει τὰ οὐκ φαινόμενος ἢ τὴν ἐν τῇ φιλίᾳ πίστιν ἠδίκει , εἴπερ ὡς οὐκ ἐξερῶν ἀκούσας ἐξεῖπεν ἀκηκοώς . 12 . Μενέδημον γάρ , φησιν , ἐξήρπασας τῆς πρεσβείας , ἐμὲ δὲ οὔ καίτοι τῆς αὐτῆς οὔσης ἀμφοτέροις καταφυγῆς τῆς περὶ τὰ ἄρθρα νό - σου . καὶ τίς ἡ παρ’ ἐμοῦ τῷ Μενεδήμῳ βοήθεια : οὔτε γὰρ ἐν τῇ βουλῇ τοιοῦτον εἶπον οὐδέν , ὅτι ὦ ἄνδρες , οὐκ ἔστι Μενερήμῳ κινεῖσθαι . πῶς ἂν οὖν πρεσβεύσειε ; τῷ τε στρατηγῷ σιγῶν παρεκαθή - μὴν διέχων τοσοῦτον , | ὡς μηδὲ δύνασθαι συκο - φαντηθῆναι τὸν ὦμον , οὔτε ἔξω τούτων οὐδὲν ἐπράχθη τι παρ’ ἐμοῦ πρὸς τοῦτο φέρον . καὶ δὴ καὶ τὸν Ἥλιον ὄμνυμι καὶ πάντας θεοὺς μήτ’ ἀκηκοέναι τι πάρα Μενεδήμου περὶ τῆς ἐνταῦθα βοηθείας μήτε συμβε - βλῆσθαι μηδὲν μήτ’ εἰδέναι μοι χάριν ὑπὲρ τοιούτου μηδενὸς Μενέδημον . 13 . Ἐμὲ γάρ , φησιν , ἠρώτας , εἰ δύναιτο ἄν οὐκοῦν μόνον , ἄλλον δὲ οὐδένα , οὐδ’ ἂν εἶποι παρ - ἐλθὼν οὐδεὶς ἕτερος ἠρωτῆσθαί τι τοιοῦτον ; καίτοι καὶ εἰ πάντες τῶν αὐτῶν ἦσαν ἀκούσαντες ῥημάτων , οὐδ’ οὕτω τοῦτ’ ἂν ἔπραττε Μενεδήμῳ τὴν μονήν . ἦν γὰρ τοῖς ἠρωτημένοις , εἵπερ ἤθελον , ἀποκρίνασθαι καὶ πάνυ τὸν ἄνθρωπον δύνασθαι . νῦν δ’ οἱ μὲν οὐκ ἤκουσαν , σὺ δὲ πρὸς τῷ τοίχῳ μόνος καὶ μικρᾷ γε τῇ φωνῇ . τίς οὖν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγὴ τῷ | Με - νεδήμῳ ;
Lemmas: εἶτα εἷς μή τις ὁ ἔρομαι · καί σύ πόθεν οὗτος ὑπάρχω μανθάνω ; ἐγώ φημί ἐμαυτοῦ πρός αὐτός καταλέγω . ἐκ ποῖος ἀνάγκη ; τίς βάσανος βιάζω ; ποῖος πληγή ; ποῖος σίδηρος ; τίς πῦρ ; ἤ , εἰμί μή οὗτος , ποῖος μέθη ; τίς δή ἐγώ καί ὁ κέρδος οἶδα οὗτος οὗτος μέλλω γε θρασύς ὅς ἀκούω εἰμί ; Ἠείδω δέ αὐτός ὁ φύσις ὁ εἰς ὀργή μέν ἑτοῖμος , κινέω - τίθημι δέ οὐκέτι εἰμί καθεκτός οὐδέ δύναμαι αἰδέομαι ὁ πᾶς οὐδείς . ἐμαυτοῦ οὖν τηνάλλως κατακρημνίζω ; οὕτως δέ εἰμί σοφός , ὥστε οὐ ορά κατά ἑκάτερος ἑαυτοῦ αἱρέω , εἴτε ἀκούω εἴτε καί οὐ ἀκούω . ἢ γάρ συκοφαντέω ὁ οὐ φαίνω ἢ ὁ ἐν ὁ φίλιος πίστις ἀδικέω , εἴπερ ὡς οὐ ἐξεράω ἀκούω ἐκλέγω ἀκούω . 12 . Μενέδημος γάρ , φημί , ἐξαρπάζω ὁ πρεσβεία , ἐγώ δέ οὐ καίτοι ὁ αὐτηες͂ς σέω ἀμφότερος καταφυγή ὁ περί ὁ ἄρθρον Ν - σύ . καί τίς ὁ παρά ἐγώ ὁ Μενέδημος βοήθεια : οὔτε γάρ ἐν ὁ βουλή τοιοῦτος λέγω οὐδείς , ὅτι ὦ ἀνήρ , οὐ εἰμί Μενερήμῳ κινέω . πῶς ἄν οὖν πρεσβεύω ; ὁ τε στρατηγός σιγάω παρακαίω - μήν διέχω τοσοῦτος , | ὡς μηδέ δύναμαι σύκο - φαίνω ὁ ὦμος , οὔτε ἔξω οὗτος οὐδείς πράσσω τίς παρά ἐγώ πρός οὗτος φέρω . καί δή καί ὁ Ἥλιος ὄμνυμι καί πᾶς θεός μήτε ἀκούω τίς παρά Μενέδημος περί ὁ ἐνταῦθα βοήθεια μήτε συμβαίνω - βάλλω μηδείς μήτε οἶδα ἐγώ χάρις ὑπέρ τοιοῦτος μηδείς Μενέδημος . 13 . ἐγώ γάρ , φημί , ἐρωτάω , εἰμί δύναμαι ἄν οὐκοῦν μόνος , ἄλλος δέ οὐδείς , οὐδέ ἄν λέγω παρά - ἔρχομαι οὐδείς ἕτερος ἐρωτάω τίς τοιοῦτος ; καίτοι καί εἰμί πᾶς ὁ αὐτός ἥδω ἀκούω ῥῆμα , οὐδέ οὕτως οὗτος ἄν πράσσω Μενέδημος ὁ μονή . εἰμί γάρ ὁ ἐρωτάω , εἴπερ ἐθέλω , ἀποκρίνω καί πάνυ ὁ ἄνθρωπος δύναμαι . νῦν δέ ὁ μέν οὐ ἀκούω , σύ δέ πρός ὁ τοῖχος μόνος καί μικρός γε ὁ φωνή . τίς οὖν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγή ὁ | ἐγώ - νεδήμῳ ;