libanius.oratio-31 5
εἰ μὲν γὰρ ἢ ’κείνοις ὀνειδίσαι βουλόμενος ἢ ὑμῶν κατηγορῆσαι τὴν ὑπόθεσιν εἱλόμην , πονηρὸς ἂν ἦν · ἐπεὶ δέ , ὅπως οἱ μὲν παύσαιντο σπανίζοντες χρημάτων , ὑμεῖς δὲ ἀμελοῦντες ὧν ἥκιστα χρῆν , ἀμφοτέρων εὐεργέτης εἰ - κότως ἂν δοκοίην οἶς τε συμβουλεύω καὶ ὑπὲρ ὧν παρελήλυθα . οὕτω δ’ ἂν μάλιστα προσέχοιτε τοῖς λε - γομένοις τὸν νοῦν , εἰ μή , ὥσπερ ταῖς τύχαις , οὕτω καὶ ταῖς γνώμαις ἀξιώσετε διῃρῆσθαι . 6 . Τί δαί ἐστιν ὅ φημι ; μήθ’ ὅτῳ παῖδες οὐκ ἐγέ - νοντο τὴν ἀρχὴν μήθ’ ὅτῳ πολλοὶ καὶ ἀγαθοὶ γεγο - νότες τεθνᾶσι μήθ᾿ ὅστις θυγατέρων μόνων πατὴρ μήθ᾿ ὅτῳ παῖδες οὔπω χρῄζοντες ῥητόρων μήθ’ ὅτῳ τοῦ δεῖσθαι πεπαυμένοι , μηδεὶς ὑμῶν ἐκ τῶν εἰρη - μένων αἰτιῶν ἀπολελύσθαι νομιζέτω τῆς περὶ τῶν προκειμένων φροντίδος , ὡς οὐ μετασχήσων τῆς βλάβης , εἰ μὴ νικήσει τὸ βέλτιον . νυνὶ γὰρ ὑπὲρ πόλεως ἥκετε βουλευσόμενοι , ἦς ὁμοίως κεκοινωνήκατε πάντες , εἰ καὶ ταῖς κατὰ τοὺς παῖδας διεστήκατε τύχαις . 7 . Ἓν δὴ προσήκει τοῦτο σκοπεῖν , πότερον οχείᾳ τῇ καλῇ καὶ μεγάλῃ λυσιτελέστερον τηρεῖν ἐν τοῖς παροῦσι κακοῖς τοὺς διδασκάλους τῶν λόγων ἢ μεταστῆσαι τὸ πρᾶγμα . πάντων μὲν γὰρ ὑμῖν ἃ ποιε.ῖ πόλιν εὐδαίμονα καὶ λαμπρὰν ἐπιμελητέον , μάλιστα δὲ τοῦ τὴν ἡμετέραν εἰς τὴν παροῦσαν τάξιν προαγα - γόντος . τοῦτο δέ | ἐστιν , εἰ μὴ ληρῶ , ῥητορεία καὶ τὸ τὰς τῶν ἀρχόντων ἀλόγους ὁρμὰς ὑπὸ τῆς τοῦ λόγου δυνάμεως κρατεῖσθαι . ὥσπερ οὖν οἷς ἐστιν ἀπὸ τῶν ὅπλων καὶ τοῦ νικᾶν ἐν μάχαις ἡ δύναμις , εἰ τὴν τῶν ὅπλων ἐργασίαν καταλυομένην περιορῷεν , ἀδικοῖντ’ ἂν εἰς τὸ κτῆμα καὶ σφᾶς αὐτοὺς ἀπολλύοιεν , οὕτως οἱ τῷ λέγειν εἰδέναι πλεῖστον ἐπιδεδωκότες , ἂν μὴ τὸ χρῆμα συνέχωσι τῶν λόγων , ἐνέχοιντ᾿ ἂν αἰτίᾳ . 8 . Περὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων ἃ διάκειται τῶν ἐν τοῖς διδασκαλείοις κακῶς , ἐν ὑστέρῳ ζητεῖν οἰήσομαι δεῖν ] , τοῖς δὲ καλουμένοις ῥήτορσιν , εἰσὶ δὲ οὗτοί μοι τέτταρες ἡγούμενοι τοῖς νέοις ἐπὶ τὴν γνῶσιν τῶν ἀρχαίων , ἤδη τινὰ ζητεῖν ἄξιον ἐπικουρίαν . ὧν ὅτι καὶ λόγον καὶ πρόνοιαν ἑκτέον , ἐν βραχέσι δηλώσω . 9 . Τούτους γὰρ εἴ τις ἔροιτο · εἰπέ μοι , ὑμεῖς δὲ Ἀντιοχεῖς καὶ γονεῖς ἐντεῦθεν ; ἢ <διὰ> ναστείαν ἐχθρῶν ἢ προσδοκωμένας δίκας ἐν - ταῦθα ὑπ᾿ ἀνάγκης καὶ φόβου κεκόμισθε ; οὐδὲν | τούτων ἂν εἴποιεν . ἀλλὰ τί δὴ τὸ πεῖσαν πρὸ τῶν πατρίδων ἑλέσθαι τὴν ἀλλοτρίαν ; ὅτι τὰς ἐν τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδεύμασι ταραχάς , εἴποιεν ἄν , φυλαττόμενοι καὶ τῆς ἐν τῷ παιδεύειν ἡσυχίας ἐπιθυμοῦντες οἴκοι μὲν ἕκαστος διατρίβοντες ἐν μικροῖς ἐνομίζομεν βιώσεσθαι πράγμασι καὶ οὐ πολὺ διοίσειν τῶν ἐν ἀργίᾳ καθημένων , εἰς δέ γε ταυτηνὶ λαμπραῖς ἐκαλούμεθα καὶ μεγάλαις ἐλπίσι πολλῶν ἐγγυωμένων δειγμάτων , ὅσους δεξάμενοι πένητας τῶν ἐπὶ τῆς ψυχῆς οὐδ᾿ ὁτιοῦν ἔχοντας ταχέως ἀπε - φήνατε τοὺς μὲν γῆς πολλῆς τε καὶ ἀγαθῆς δεσπότας , τοὺς δὲ ἀργύρου καὶ χρυσοῦ καὶ τῶν ἄλλων ἃ μέρη πλούτου νενόμισται . ταῦτα , φήσουσι , προσδοκῶντες ἠπειγόμεθα δεῦρο , ὡς εἰς καλὸν μὲν χωρίον καταθησόμενοι τοὺς γους , τῆς δὲ τοῖς ἔμπροσθεν ὑπαρξάσης εὐδαι - μονίας μεταληψόμενοι καὶ αὐτοί .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ ἢ ’κέϊνος ὀνειδίζω βούλομαι ἢ σύ κατηγορέω ὁ ὑπόθεσις αἱρέω , πονηρός ἄν εἰμί · ἐπεί δέ , ὅπως ὁ μέν παύω σπανίζω χρῆμα , σύ δέ ἀμελέω ὅς ἦκα χρή , ἀμφότερος εὐεργέτης εἰμί - Κότως ἄν δοκέω οἶς τε συμβουλεύω καί ὑπέρ ὅς παρέρχομαι . οὕτως δέ ἄν μάλιστα προσέχω ὁ λεʹ - γίγνομαι ὁ νόος , εἰμί μή , ὥσπερ ὁ τύχη , οὕτως καί ὁ γνώμη ἀξιόω διαιρέω . 6 . τις δή εἰμί ὁ φημί ; μήτε ὅστις παῖς οὐ ἐγώ - νοέω ὁ ἀρχή μήτε ὅστις πολύς καί ἀγαθός γίγνομαι - νότα θνῄσκω μήτε ὅστις θυγάτηρ μόνος πατήρ μήτε ὅστις παῖς οὔπω χρῄζω ῥήτωρ μήτε ὅστις ὁ δέω παύω , μηδείς σύ ἐκ ὁ εἴρω - μένω αἰτία ἀπολύω νομίζω ὁ περί ὁ πρόκειμαι φροντίς , ὡς οὐ μετέχω ὁ βλάβη , εἰμί μή νικάω ὁ ἀγαθός . νυνί γάρ ὑπέρ πόλις ἥκω βουλεύω , ὅς ὅμοιος κοινωνέω πᾶς , εἰμί καί ὁ κατά ὁ παῖς διΐστημι τύχη . 7 . Εἷς δή προσήκω οὗτος σκοπέω , πότερος ὀχεία ὁ καλός καί μέγας λυσιτελής τηρέω ἐν ὁ πάρειμι κακός ὁ διδάσκαλος ὁ λόγος ἢ μεθίστημι ὁ πρᾶγμα . πᾶς μέν γάρ σύ ὅς ποιέω πόλις εὐδαίμων καί λαμπρός ἐπιμέλω , μάλιστα δέ ὁ ὁ ἡμέτερος εἰς ὁ πάρειμι τάξις προάγω - γίγνομαι . Τοῦτος δέ | εἰμί , εἰμί μή ληρέω , ῥητορεία καί ὁ ὁ ὁ ἄρχων ἄλογος ὁρμή ὑπό ὁ ὁ λόγος δύναμις κρατέω . ὥσπερ οὖν ὅς εἰμί ἀπό ὁ ὅπλον καί ὁ νικάω ἐν μάχη ὁ δύναμις , εἰμί ὁ ὁ ὅπλον ἐργασία καταλύω περιοράω , ἀδικέω ἄν εἰς ὁ κτῆμα καί σφεῖς αὐτός ἀπόλλυμι , οὕτως ὁ ὁ λέγω οἶδα πλεῖστος ἐπιδίδωμι , εἄν μή ὁ χρῆμα συνέχω ὁ λόγος , ἐνέχω ἄν αἰτία . 8 . περι μέν οὖν ὁ ἄλλος ὅς διάκειμαι ὁ ἐν ὁ διδασκαλεῖον κακῶς , ἐν ὕστερος ζητέω οἴομαι δεῖ ] , ὁ δέ καλέω ῥήτωρ , εἰμί δέ οὗτος ἐγώ τέσσαρες ἡγέομαι ὁ νέος ἐπί ὁ γνῶσις ὁ ἀρχαῖος , ἤδη τις ζητέω ἄξιος ἐπικουρία . ὅς ὅτι καί λόγος καί πρόνοια ἔχω , ἐν βραχύς δηλόω . 9 . Τουτοῦς γάρ εἰμί τις ἔρομαι · λέγω ἐγώ , σύ δέ Ἀντιοχεύς καί γονεύς ἐντεῦθεν ; ἢ <διὰ> ναστείαν ἐχθρός ἢ προσδοκάω δίκη ἐν - εῦθον ὑπό ἀνάγκη καί φόβος κομίζω ; οὐδείς | οὗτος ἄν λέγω . ἀλλά τίς δή ὁ πείθω πρό ὁ πατρίς αἱρέω ὁ ἀλλότριος ; ὅτι ὁ ἐν ὁ ἄλλος ἐπιτήδευμα ταραχή , λέγω ἄν , φυλάσσω καί ὁ ἐν ὁ παιδεύω ἡσυχία ἐπιθυμέω οἴκοι μέν ἕκαστος διατρίβω ἐν μικρός νομίζω βιόω πρᾶγμα καί οὐ πολύς διαφέρω ὁ ἐν ἀργία κάθημαι , εἰς δέ γε οὗτος λαμπρός καλέω καί μέγας ἐλπίς πολύς ἐγγυάω δεῖγμα , ὅσος δέχομαι πένης ὁ ἐπί ὁ ψυχή οὐδέ ὁστισοῦν ἔχω ταχέως θέραψ - φαίνω ὁ μέν γῆ πολύς τε καί ἀγαθός δέσποτας , ὁ δέ ἄργυρος καί χρυσός καί ὁ ἄλλος ὅς μέρος πλοῦτος νομίζω . οὗτος , φημί , προσδοκάω ἐπείγω δεῦρο , ὡς εἰς καλός μέν χωρίον κατατίθημι ὁ πέλαγος , ὁ δέ ὁ ἔμπροσθεν ὑπάρχω ὕδης - μονίας μεταλαμβάνω καί αὐτός .