libanius.oratio-31 20
ἀλλ’ ἐῶ τοῦτο . ἀλλὰ τό γε μέτρον τῶν συντάξεων ἃς ἀποχρῆν ἔνιοι φήσουσιν , ἐγὼ μὲν αἰσχυνοίμην ἂν εἰπεῖν , οὕτως εἰσὶ μεγάλαι καὶ τοῦ τῆς πόλεως ὀνόματος ἄξιαι , σὺ δὲ εἰπὲ | θὼν ἐκεῖνό μοι πρότερον ἀποκρινάμενος · ἦν Ζηνοβίῳ σύνταξις ἢ οὔ ; καὶ μάλα . τί δαί ; ἀγρὸν οὐκ ἐκαρ - ποῦτο τῆς πόλεως κάλλιστόν τε καὶ πολυοινότατον ἐν δεξιᾷ χωροῦντι πρὸς Δάφνην παρ’ αὐτὸν τὸν ποταμόν ; καὶ οὐδεἰς ἀνεβόησεν · ὦ Ἡράκλεις , ἄνθρωπος τος δυοῖν εἴδεσι λημμάτων ἐκκαρποῦται τὴν πόλιν , ἀλλ' ὡς πάντ’ ἐλάττω τοῦ δέοντος δώσοντες , εἰ καὶ πολλάκις τοσαῦτα δοῖεν , οὕτως ἐφρόνουν . 21 . Δεξιώτερος γὰρ τούτων ἐκεῖνος . ἃ βού - λομαι λέγεις . ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο τούτους ἀμελεῖσθαι δίκαιον , εἴ τι πλέον ἦν παρ’ ἐκείνῳ κατὰ τοὺς λόγους , οὐδέ γε τοὺς ζῶντας τῆς τοῦ τετελευτηκότος ἀρετῆς ὑπέχειν δίκην . εἰ μὲν γὰρ οὐ λυσιτελεῖν τούσδε τοῖς νέοις ὑπείληφέ τις , ἀπιέναι κελευέτω καὶ ζητείτω βελ - τίους · εἰ δ’ ἀγαθοὺς εἶναι παιδεύειν ὁμολογεῖ , μὴ χρήσθω μὲν ὡς ἐπισταμένοις , ὡς δὲ ἀχρήστους ἀτιμα - ζέτω . εἰ δὲ μή , δόξουσιν οἱ τοῦτο πεπονθότες ἀγρῶν περὶ ὧν λέγω πλείω ποιεῖσθαι λόγον ἢ τῶν υἱέων . εἰ γὰρ τῶν μὲν ὡς φαύλοις οὐ μεταδώσουσιν ἡγούμενοι τὸ πρᾶγμα δεινόν , τοὺς δὲ τούτοις παιδεύειν παραδώσουσιν ὡς οὐκ ἐν μεγάλῳ κινδυνεύσοντες , πῶς οὐχ ὡμολογήκασι δευτέρους ἄγειν τοὺς παῖδας τῶν χρημάτων νῦν δοκιμάζειν ἀξιοῦντες τοὺς ῥήτορας ἐν τῇ περὶ τοῦ δοῦναι βουλῇ παρέντες βασανίζειν ἐν τῇ σκέψει τῇ περὶ τῶν υἱέων ; 22 . Ὅλως δὲ ἐν τῷ περὶ τῆς τροφῆς λόγῳ τοῦτο δεῖ σκοπεῖν , πότερον σύμμετρον τὸ δοθὲν ἢ τῆς χρείας ἔλαττον , κἂν μὲν ἀποχρῶν φαίνηται , μὴ προσέχειν | τῷ πείθοντι περὶ τοῦ πλείονος , ἂν δὲ συχνῷ τῳ λειπόμενον , δέχεσθαι τὴν περὶ τῆς προσθήκης παραί - νεσιν , ἐπεὶ κἀκεῖνος ὑπὲρ τοῦ τρέφεσθαι πρεπόντως ἐλευ - θέρῳ τὸ χωρίον προσελάμβανεν . οὐ <γάρ> μὰ Δία , τῆς παιδεύσεως ἆθλον τοῦτο ἦν . <ἢ> μικρῶς τὴν σοφίαν ἀξίαν γε οὖσαν , ὡς ἐγώ φημι , στεφάνου καὶ ἀναρρήσεως καὶ χαλκῆς εἰκόνος καὶ χρημάτων ὁπόσα ἐν γῇ .
Lemmas: ἀλλά ἐάω οὗτος . ἀλλά ὁ γε μέτρον ὁ σύνταξις ὅς ἀποχράω ἔνιοι φημί , ἐγώ μέν αἰσχύνω ἄν λέγω , οὕτως εἰμί μέγας καί ὁ ὁ πόλις ὄνομα ἄξιος , σύ δέ λέγω | θέω ἐκεῖνος ἐγώ πρότερος ἀποκρίνω · εἰμί Ζηνόβιος σύνταξις ἢ οὐ ; καί μάλα . τίς δή ; ἀγρός οὐ εκάρ - Πούτο ὁ πόλις καλός τε καί πολύοινος ἐν δεξιός χωρέω πρός Δάφνη παρά αὐτός ὁ ποταμός ; καί οὐδείς ἀναβοάω · ὦ Ἡρακλῆς , ἄνθρωπος ὅς δύο εἶδος λῆμμα ἐκκαρπόω ὁ πόλις , ἀλλά ὡς πᾶς μικρός ὁ δέω δίδωμι , εἰμί καί πολλάκις τοσοῦτος δίδωμι , οὕτως φρονέω . 21 . δεξιός γάρ οὗτος ἐκεῖνος . ὅς βοῦς - λομαι λέγω . ἀλλά οὐ διά οὗτος οὗτος ἀμελέω δίκαιος , εἰμί τίς πλείων εἰμί παρά ἐκεῖνος κατά ὁ λόγος , οὐδέ γε ὁ ζάω ὁ ὁ τελευτάω ἀρετή ὑπέχω δίκη . εἰμί μέν γάρ οὐ λυσιτελέω ὅδε ὁ νέος ὑπολαμβάνω τις , ἀπέρχομαι κελεύω καί ζητέω Βέλ - τίος · εἰμί δέ ἀγαθός ἔρχομαι παιδεύω ὁμολογέω , μή χράω μέν ὡς ἐφίστημι , ὡς δέ ἄχρηστος ἄτιμος - ζέω . εἰμί δέ μή , δοκέω ὁ οὗτος πάσχω ἀγρός περί ὅς λέγω πλείων ποιέω λόγος ἢ ὁ υἱός . εἰμί γάρ ὁ μέν ὡς φαῦλος οὐ μεταδίδωμι ἡγέομαι ὁ πρᾶγμα δεινός , ὁ ὅδε οὗτος παιδεύω παραδίδωμι ὡς οὐ ἐν μέγας κινδυνεύω , πῶς οὐ ὁμολογέω δεύτερος ἄγω ὁ παῖς ὁ χρῆμα νῦν δοκιμάζω ἄξιος ὁ ῥήτωρ ἐν ὁ περί ὁ δίδωμι βουλή παρίημι βασανίζω ἐν ὁ σκέψις ὁ περί ὁ υἱός ; 22 . ὅλος δέ ἐν ὁ περί ὁ τροφή λόγος οὗτος δέω σκοπέω , πότερος σύμμετρος ὁ δίδωμι ἢ ὁ χρεία μικρός , κἀν μέν ἀποχράω φαίνω , μή προσέχω | ὁ πείθω περί ὁ πολύς , εἄν δέ συχνός τις λείπω , δέχομαι ὁ περί ὁ προσθήκη παρά - Νεσίν , ἐπεί ἐκεῖνος ὑπέρ ὁ τρέφω πρεπόντως ἐλευ - θέρω ὁ χωρίον προσλαμβάνω . οὐ Ἅγαρ μά Ζεύς , ὁ παίδευσις ἆθλον οὗτος εἰμί . ἤ μικρός ὁ σοφία ἄξιος γε εἰμί , ὡς ἐγώ φημί , στέφανος καί ἀνάρρησις καί χαλκεύς εἰκών καί χρῆμα ὁπόσος ἐν γῆ .