ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-30 1
Ἐπὶ πολλῶν πρότερον συμβουλῶν , ὦ βα - σιλεῦ , δόξας σοι τοῦ προσήκοντος τετυχηκέναι καὶ τῶν τἀναντία καὶ βουλομένων καὶ λεγόντων τῷ βελτίω παραινεῖν κεκρατηκὼς | ἥκω ταὐτὸ καὶ νῦν ποιή - σῶν ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἐλπίδος . σὺ δὲ μάλιστα μὲν καὶ νῦν πεισθείης · εἰ δὲ μή , μήτοι νομίσῃς τοῖς σοῖς ἐχ - θρὸν εἶναι πράγμασι τὸν εἰρηκότα λογιζόμενος μὲν ἄνευ τῶν ἄλλων τὸ μέγεθος τῆς τιμῆς ἦς με τετίμη - κἀς , ἐνθυμούμενος δέ , ὡς οὐκ εἰκὸς μὴ σφόδρα τὸν εὖ παθόντα φιλεῖν τὸν εὖ πεποιηκότα . τοῦτ’ αὐτὸ γάρ ἐστι καὶ δι’ ὃ συμβουλεύειν οἶμαι δεῖν περὶ ὧν ἂν ἡγῶμαι χρηστόν τι λέξειν . ἄλλως μὲν γὰρ οὐκ ἂν τῷ βασιλεῖ δυναίμην ἀποδοῦναι χάριτας , λόγοις δ’ ἂν ἴσως μόνοις καὶ τοῖς ἀπὸ τῶν λόγων . 2 . Δόξω μὲν οὖν οὐκ ὀλίγοις κίνδυνον πολὺν ἔχου - σιν ἐπιχειρεῖν ὑπὲρ ἱερῶν σοὶ καὶ τοῦ μὴ δεῖν κακῶς αὐτὰ πάσχειν ᾗπερ νῦν , μέλλων διαλέγεσθαι , δοκοῦσι δέ μοι πλεῖστον ἁμαρτάνειν τῆς σῆς φύσεως | οἱ τοῦτο τὸ δέος ἔχοντες . ὀργίλου μὲν γὰρ οἶμαι καὶ χαλεποῦ τὸ εἰ τι λέγοιτο τῶν οὐκ ἀρεσκόντων αὐτῷ , χωρεῖν εὐθέως ἐπὶ τὴν τῶν εἰρημένων δίκην , ἠπίου δὲ καὶ φιλανθρώπου καὶ πρᾴου , ταῦτα δὴ τὰ σά , τὸ μὴ δέχεσθαι μόνον τὴν οὐκ ἐπαινουμένην ὑφ’ ἑαυτοῦ συμβουλήν . οὗ γὰρ τοῦ πεισθῆναί τε καὶ μὴ κύριος ὁ τῶν λόγων ἀκροώμενος , οὔτε φεύγειν τὴν ἀκρό - ασιν ἄξιον οὐκ οὔσης βλάβης ἐντεῦθεν οὐδεμιᾶς οὔτ’ εἰ μὴ κατὰ νοῦν εἴη τὰ λεγόμενα , χαλεπαίνειν τε καὶ τιμωρίαν ζητεῖν , εἴ τις ἃ βέλτιστα ἔχειν ὑπελάμβανε , ταῦτα ἐθάρρησεν εἰπεῖν .
Lemmas: ἐπί πολύς πρότερος συμβουλή , ὦ βον - Σίλεϋ , δοκέω σύ ὁ προσήκω τυγχάνω καί ὁ ἐναντίος καί βούλομαι καί λέγω ὁ ἀγαθός παραινέω κρατέω | ἥκω αὐτός καί νῦν ποιέω - σός ἀπό ὁ αὐτηες͂ς ἐλπίς . σύ δέ μάλιστα μέν καί νῦν πείθω · εἰμί δέ μή , μήτοι νομίζω ὁ σός ἐκ - θρῴσκω ἔρχομαι πρᾶγμα ὁ λέγω λογίζομαι μέν ἄνευ ὁ ἄλλος ὁ μέγεθος ὁ τιμή ὅς ἐγώ τίνω - εἰς , ἐνθυμέομαι δέ , ὡς οὐ ἔοικα μή σφόδρα ὁ εὖ πάσχω φιλέω ὁ εὖ ποιέω . οὗτος αὐτός γάρ εἰμί καί διά ὁ συμβουλεύω οἴομαι δεῖ περί ὅς ἄν ἡγέομαι χρηστός τίς λέγω . ἄλλως μέν γάρ οὐ ἄν ὁ βασιλεύς δύναμαι ἀποδίδωμι χάρις , λόγος δέ ἄν ἴσως μόνος καί ὁ ἀπό ὁ λόγος . 2 . δοκέω μέν οὖν οὐ ὀλίγος κίνδυνος πολύς ἔχω - βρόχος ἐπιχειρέω ὑπέρ ἱερός σύ καί ὁ μή δεῖ κακῶς αὐτός πάσχω ᾗπερ νῦν , μέλλω διαλέγω , δοκέω δέ ἐγώ πλεῖστος ἁμαρτάνω ὁ σός φύσις | ὁ οὗτος ὁ δέος ἔχω . ὀργίλος μέν γάρ οἴομαι καί χαλεπός ὁ εἰμί τίς λέγω ὁ οὐ ἀρέσκω αὐτός , χωρέω εὐθύς ἐπί ὁ ὁ λέγω δίκη , ἤπιος δέ καί φιλάνθρωπος καί πρᾶος , οὗτος δή ὁ σός , ὁ μή δέχομαι μόνος ὁ οὐ ἐπαινέω ὑπό ἑαυτοῦ συμβουλή . ὅς γάρ ὁ πείθω τε καί μή κύριος ὁ ὁ λόγος ἀκροάομαι , οὔτε φεύγω ὁ άκρος - ἔνδαις ἄξιος οὐ σέω βλάβη ἐντεῦθεν οὐδείς οὔτε εἰμί μή κατά νόος εἰμί ὁ λέγω , χαλεπαίνω τε καί τιμωρία ζητέω , εἰμί τις ὅς ἀγαθός ἔχω ὑπολαμβάνω , οὗτος θαρσέω λέγω .
libanius.oratio-30 3
δέομαι οὖν εἰς ἐμέ τε τείνειν τὸν λέγοντα τὴν ὄψιν , ὦ βασιλεῦ , καὶ μὴ τοῖς διὰ πολλῶν ἐκκρούειν καὶ σὲ κἀμὲ βου - λησομένοις διδόναι τοὺς ὀφθαλμούς . ὡς πολλάκις γε νευμάτων δύναμις πλέον τῆς ἀπὸ τῶν ἀληθῶν ἰσχύος ἠνέγκατο . φημὶ δὲ δεῖν κἀκείνους ἐάσαντάς με καθ’ ἡσυχίαν τε καὶ χωρὶς ἐπηρείας διεξελθεῖν τὸν λόγον ὕστερον αὖ πειρᾶσθαι καὶ αὐτοὺς λόγῳ κρατῆσαι τῶν ἡμῖν εἰρημένων . 4 . Οἱ πρῶτοι φανέντες ἐπὶ γῆς , ὦ βασιλεῦ , τὰ μετέωρα καταλαβόντες | σπηλαίοις τε καὶ καλύβαις αὑτοὺς διασώζοντες θεῶν εὐθὺς ἔννοιαν λαβόντες καὶ γνόντες ὁπόσον ἡ ’κείνων εὔνοια τοῖς ἀνθρώποις , ἱερά τε οἷα εἰκὸς τοὺς πρώτους φύντας , καὶ ἀγάλματα σφίσιν αὐτοῖς ἐποίησαν . τῶν πραγμάτων δὲ εἰς πόλεις προελθόντων ἤδη τῆς περὶ ταῦτα τέχνης εἰς τοῦτο ἀποχρώσης πολλαὶ μὲν ἐν ὑπωρείαις , πολλαὶ δὲ ἐν πεδίοις ἐφάνησαν , ἐν ἑκάστῃ δὲ μετὰ τὸ τεῖχος ἀρχὴ τοῦ λοιποῦ σώματος | ἱερὰ καὶ νεῴ . παρὰ γὰρ δὴ τῶν τοιούτων κυβερνητῶν ἡγοῦντο μεγίστην αὑτοῖς καὶ τὴν ἀσφάλειαν ἔσεσθαι .
Lemmas: δέομαι οὖν εἰς ἐγώ τε τείνω ὁ λέγω ὁ ὄψις , ὦ βασιλεύς , καί μή ὁ διά πολύς ἐκκρούω καί σύ κἀγώ βοῦς - λανθάνω δίδωμι ὁ ὀφθαλμός . ὡς πολλάκις γε νεῦμα δύναμις πλείων ὁ ἀπό ὁ ἀληθής ἰσχύς φέρω . φημί δέ δεῖ ἐκεῖνος ἐάω ἐγώ κατά ἡσυχία τε καί Χωρὶς ἐπήρεια διεξέρχομαι ὁ λόγος ὕστερον αὖ πειράω καί αὐτός λόγος κρατέω ὁ ἐγώ λέγω . 4 . όϊ πρῶτος φαίνω ἐπί γῆ , ὦ βασιλεύς , ὁ μετέωρος καταλαμβάνω | σπήλαιον τε καί καλύβη ἑαυτοῦ διασῴζω θεός εὐθύς ἔννοια λαμβάνω καί γιγνώσκω ὁπόσος ὁ ἐκεῖνος εὔνοια ὁ ἄνθρωπος , ἱερός τε οἷος ἔοικα ὁ πρῶτος φύω , καί ἄγαλμα σφεῖς αὐτός ποιέω . ὁ πρᾶγμα δέ εἰς πόλις προέρχομαι ἤδη ὁ περί οὗτος τέχνη εἰς οὗτος ἀποχράω πολύς μέν ἐν ὑπώρεια , πολύς δέ ἐν πεδίον φαίνω , ἐν ἕκαστος δέ μετά ὁ τεῖχος ἀρχή ὁ λοιπός σῶμα | ἱερός καί ναός . παρά γάρ δή ὁ τοιοῦτος κυβερνήτης ἡγέομαι μέγας ἑαυτοῦ καί ὁ ἀσφάλεια εἰμί .
libanius.oratio-30 5
κἂν ἐπέλθῃς τὴν γῆν ἅπασαν ἣν οἱ Ῥωμαῖοι νέμονται , πανταχοῦ τοῦτο εὑ - ῥήσεις , ἐπεὶ κἀν τῇ μετὰ τὴν μεγίστην πρώτῃ νεῴ τινες ἔτ’ εἰσιν , εἰ καὶ τῶν τιμῶν ἐστέρηνται , ὀλίγοι μὲν ἐκ πάνυ πολλῶν , οὐ μὴν ἐξῆλθέ γε ἅπαν ἐξ αὐ - τῆς τοῦτο . καὶ μετὰ τῆς τῶν θεῶν τουτωνὶ συμμαχίας ἐπιόντες Ῥωμαῖοι τοῖς ἐναντίοις μαχόμενοί τε ἐνίκων καὶ νενικηκότες βελτίω τοῖς ἡττημένοις τοῦ πρὸ τῆς ἥττης | τὸν ἐπ’ αὐτὴ χρόνον ἐποίουν φόβους τε ἀφελόντες καὶ πολιτείας τῆς αὑτῶν μεταδόντες . 6 . Παίδων τοίνυν ἡμῶν ὄντων καθαιρεῖ μὲν τὸν περιυβρίσαντα τὴν Ῥώμην ὁ Γαλατῶν ἐπ’ αὐτὸν ἀγα - γὼν στρατόπεδον , οἳ θεοῖς ἐπῆλθον πρότερον εὐξά - μένοι , κρατήσας δὲ καὶ ἀνδρὸς | ἐπ’ ἐκείνῳ ταῖς πόλεσιν ἀνθεῖν παρεσχηκότος ἡγησάμενος αὑτῷ λυσι - τελεῖν ἕτερόν τινα νομίζειν θεὸν εἰς μὲν τὴν τῆς πό - λέως περὶ ἣν ἐσπούδασε ποίησιν | τοῖς ἱεροῖς ἐχρήσατο χρήμασι , τῆς κατὰ νόμους δὲ θεραπείας ἐκί - νησεν οὐδὲ ἕν , ἀλλ’ ἦν μὲν ἐν τοῖς ἱεροῖς πενία , παρῆν δὲ ὁρᾶν ἅπαντα τἄλλα πληρούμενα .
Lemmas: κἀν ἐπέρχομαι ὁ γῆ ἅπας ὅς ὁ Ῥωμαῖος νέμω , πανταχοῦ οὗτος εὀ - ῥῆσις , ἐπεί ἐν ὁ μετά ὁ μέγας πρῶτος ναός τις ἔτι εἰμί , εἰμί καί ὁ τιμή στερέω , ὀλίγος μέν ἐκ πάνυ πολύς , οὐ μήν ἐξέρχομαι γε ἅπας ἐκ οὐ - ὁ οὗτος . καί μετά ὁ ὁ θεός οὗτος συμμαχία ἐπέρχομαι Ῥωμαῖος ὁ ἐναντίος μάχομαι τε νικάω καί νικάω ἀγαθός ὁ ἡσσάομαι ὁ πρό ὁ ἧσσα | ὁ ἐπί αὐτός χρόνος ποιέω φόβος τε ἀφαιρέω καί πολιτεία ὁ αὐτός μεταδίδωμι . 6 . Παίδων τοίνυν ἐγώ εἰμί καθαιρέω μέν ὁ περιυβρίζω ὁ Ῥώμη ὁ Γαλάτων ἐπί αὐτός ἀγα - γῆ στρατόπεδον , ὅς θεός ἐπέρχομαι πρότερος εὐξά - μένω , κρατέω δέ καί ἀνήρ | ἐπί ἐκεῖνος ὁ πόλις ἀνθέω παρέχω ἡγέομαι ἑαυτοῦ λύσις - τελέω ἕτερος τις νομίζω θεός εἰς μέν ὁ ὁ πό - λαός περί ὅς σπουδάζω ποίησις | ὁ ἱερός χράω χρῆμα , ὁ κατά νόμος δέ θεραπεία ἐπίτεξ - νέος οὐδέ εἷς , ἀλλά εἰμί μέν ἐν ὁ ἱερός πενία , πάρειμι δέ ὁράω ἅπας ἄλλος πληρόω .
libanius.oratio-30 7
κατα - βάσης δὲ τῆς ἀρχῆς ἐπὶ τὸν ἐξ ἐκείνου , μᾶλλον δὲ τοῦ σχήματος , | ὡς τό γε κρατεῖν ἑτέρων ἦν , οἷς ἡ ἐξ ἀρχῆς παιδαγωγία καὶ τὸ μέχρι παντὸς ἶσον δύνασθαι παρέσχεν , οὗτος οὖν ἐν τῷ κελεύεσθαι παρ’ αὐτῶν βασιλεύων ἄλλα τε οὐ καλὰ πείθεται καὶ μηκέτ’ εἶναι θυσίας . ταύτας ὁ ’κείνου μὲν ἀνεψιός , ἀρετὴν δὲ ἅπασαν κτησάμενος ἐπανάγει καὶ τεθνεῶτος ἐν Πέρ - σαις , ὅ τι δεδρακὼς ἢ μέλλων , ἀφίημι νῦν , μένει μέν τινα τὸ θύειν ἱερεῖα χρόνον , νεωτέρων δέ τινων συμβάντων ἐκωλύθη παρὰ τοῖν ἀδελφοῖν , ἀλλ’ οὐ τὸ λιβανωτόν . ἀλλὰ τοῦτό γε καὶ ὁ σὸς ἐβεβαίωσε νόμος , ὥστε μὴ μᾶλλον ἀλγεῖν ἡμᾶς | οἷς ἀφῃρέθημεν ἢ χάριν εἰδέναι τῶν συγεκχωρημένων .
Lemmas: κατά - βάση δέ ὁ ἀρχή ἐπί ὁ ἐκ ἐκεῖνος , μᾶλλον δέ ὁ σχῆμα , | ὡς ὁ γε κρατέω ἕτερος εἰμί , ὅς ὁ ἐκ ἀρχή παιδαγωγία καί ὁ μέχρι πᾶς ἴσος δύναμαι παρέχω , οὗτος οὖν ἐν ὁ κελεύω παρά αὐτός βασιλεύω ἄλλος τε οὐ καλός πείθω καί μηκέτι ἔρχομαι θυσία . αὐτός ὁ ἐκεῖνος μέν ἀνεψιός , ἀρετή δέ ἅπας κτάομαι ἐπανάγω καί θνῄσκω ἐν Περ - σός , ὁ τίς δράω ἢ μέλλω , ἀφίημι νῦν , μένω μέν τις ὁ θύω ἱερεῖον χρόνος , νέος δέ τις συμβαίνω κωλύω παρά ὁ ἀδελφός , ἀλλά οὐ ὁ λιβανωτός . ἀλλά τούτος γε καί ὁ σός βεβαιόω νόμος , ὥστε μή μᾶλλον ἀλγέω ἐγώ | ὅς ἀφαιρέω ἢ χάρις οἶδα ὁ συγχωρέω .
libanius.oratio-30 8
σὺ μὲν οὖν οὔθ’ ἱερὰ κεκλεῖσθαι <ἐκέλευσας> οὔτε μηδένα οὔτε πῦρ οὔτε λιβανωτὸν οὔτε τὰς ἀπὸ τῶν ἄλλων θυμιαμάτων τιμὰς ἐξήλασας τῶν νεῶν οὐδὲ τῶν μῶν , οἱ δὲ μελανειμονοῦντες οὗτοι καὶ πλείω μὲν τῶν ἐλεφάντων ἐσθίοντες , πόνον δὲ παρέχοντες τῷ πλήθει τῶν ἐκπωμάτων | τοῖς δι’ ᾀσμάτων αὐτοῖς παρα - πέμπουσι τὸ ποτόν , συγκρύπτοντες δὲ ταῦτα ὠχρότητι τῇ διὰ τέχνης αὐτοῖς πεπορισμένῃ μένοντος , ὦ βασιλεῦ , καὶ κρατοῦντος τοῦ νόμου θέουσιν ἐφ’ ἱερὰ ξύλα ροντες καὶ | λίθους καὶ σίδηρον , οἱ δὲ καὶ ἄνευ τούτων χεῖρας καὶ πόδας . ἔπειτα Μυσῶν λεία καθαι - ρουμένων ὀροφῶν , κατασκαπτομένων τοίχων , κατασπω - μένων ἀγαλμάτων , ἀνασπώμενον βωμῶν , τοὺς ἱερεῖς δὲ ἢ σιγᾶν ἢ τεθνάναι δεῖ · τῶν πρώτων δὲ κειμένων δρόμος ἐπὶ τὰ δεύτερα καὶ τρίτα , καὶ τρόπαια τροπαίοις ἐναντία τῷ νόμῳ συνείρεται .
Lemmas: σύ μέν οὖν οὔτε ἱερόν κλείω <ἐκέλευσας> οὔτε μηδείς οὔτε πῦρ οὔτε λιβανωτός οὔτε ὁ ἀπό ὁ ἄλλος θυμίαμα τιμή ἐξελαύνω ὁ νέος οὐδέ ὁ μῶν , ὁ δέ μελανειμονέω οὗτος καί πλείων μέν ὁ ἐλέφας ἐσθίω , πόνος δέ παρέχω ὁ πλῆθος ὁ ἔκπωμα | ὁ διά ᾆσμα αὐτός παρά - πέμπω ὁ ποτόν , συγκρύπτω δέ οὗτος ὠχρότης ὁ διά τέχνη αὐτός πορίζω μένω , ὦ βασιλεύς , καί κράτος ὁ νόμος θέω ἐπί ἱερός ξύλο ροντες καί | λίθος καί σίδηρος , ὁ δέ καί ἄνευ οὗτος χείρ καί πόδι . ἔπειτα μύω λεία καθαι - ῥέω ὀροφή , κατασκάπτω τοῖχος , κατασπάω - μένω ἄγαλμα , ἀνασπάω βωμός , ὁ ἱερεύς δέ ἢ σιγάω ἢ θνήσκω δέω · ὁ πρῶτος δέ κεῖμαι δρόμος ἐπί ὁ δεύτερος καί τρίτος , καί τρόπαιο τρόπαιον ἐναντίος ὁ νόμος συλλέγω .
libanius.oratio-30 9
τολμᾶται μὲν οὖν κἀν ταῖς πό - λεσι , τὸ πολὺ δὲ ἐν τοῖς ἀγροῖς . καὶ πολλοὶ μὲν οἱ καθ’ ἕκαστον πολέμιοι , | ἐπὶ δὲ μυρίοις κακοῖς τὸ διε - σπαρμένον τοῦτ’ ἀθροίζεται καὶ λόγον ἀλλήλους ἀπαι - τοῦσι τῶν εἰργασμένων καὶ αἰσχύνη τὸ μὴ μέγιστα ἠδικηκέναι . χωροῦσι τοίνυν διὰ τῶν ἀγρῶν ὥσπερ χείμαρροι κατασύροντες διὰ τῶν ἱερῶν τοὺς ἀγρούς . ὅτου γὰρ ἂν ἱερὸν ἐκκόψωσιν ἀγροῦ , οὗτος τετύφλω - ταί τε καὶ κεῖται καὶ τέθνηκε . ψυχὴ γάρ , ὦ βασιλεῦ , τοῖς ἀγροῖς τὰ ἱερὰ προοίμια τῆς ἐν τοῖς ἀγροῖς κτί - σεως γεγενημένα καὶ διὰ πολλῶν γενεῶν εἰς τοὺς νῦν ὄντας ἀφιγμένα .
Lemmas: τολμάω μέν οὖν ἐν ὁ πό - λέσι , ὁ πολύς δέ ἐν ὁ ἀγρός . καί πολύς μέν ὁ κατά ἕκαστος πολέμιος , | ἐπί δέ μυρίος κακός ὁ δῖος - σπείρω οὗτος ἀθροίζω καί λόγος ἀλλήλων άπαις - Τοῦσι ὁ ἐργάζομαι καί αἰσχύνη ὁ μή μέγας ἀδικέω . χωρέω τοίνυν διά ὁ ἀγρός ὥσπερ χειμάρρους κατασύρω διά ὁ ἱερός ὁ ἀγρός . ὅστις γάρ ἄν ἱερόν ἐκκόπτω ἀγρός , οὗτος τυφλός - ὁ τε καί κεῖμαι καί θνῄσκω . ψυχή γάρ , ὦ βασιλεύς , ὁ ἀγρός ὁ ἱερός προοίμιον ὁ ἐν ὁ ἀγρός κτίς - σέως γίγνομαι καί διά πολύς γενεά εἰς ὁ νῦν είμαι ἀφικνέομαι .
libanius.oratio-30 10
καὶ τοῖς γεωργοῦσιν ἐν αὐτοῖς αἱ ἐλπίδες ὅσαι περί τε ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ τέκνων καὶ βοῶν καὶ τῆς σπειρομένης γῆς καὶ τῆς πεφυτευμένης . ὁ δὲ τοῦτο πεπονθὼς ἀγρὸς ἀπολώ - λεκε καὶ τῶν γεωργῶν μετὰ τῶν ἐλπίδων τὸ πρόθυ - μον · μάτην γὰρ ἡγοῦνται πονήσειν τῶν εἰς δέον τοὺς πόνους ἀγόντων ἐστερημένοι θεῶν . τῆς γῆς δὲ οὐκέθ᾿ ὁμοίων | πόνων ἀπολαυούσης οὐδ’ ἂν ἴσος ὁ τόκος τῷ πρὶν ἀπαντῴη . τούτου δὲ ὄντος τοιούτου πενέστε - ρος μὲν ὁ γεωργός , ἐν βλάβῃ δὲ ὁ φόρος . καὶ γὰρ ἄν σφόδρα ἐθέλῃ τις , τό γε μὴ δύνασθαι κωλύει . 11 . Οὕτως ἐπὶ τὰ μέγιστα τῶν πραγμάτων βαδίζει τὰ διὰ τὴν τούτων ἀσέλγειαν κατὰ τῶν ἀγρῶν τολ - μωμένα , οἱ φασὶ μὲν τοῖς ἱεροῖς πολεμεῖν , ἔστι δὲ οὗτος ὁ πόλεμος πόρος τῶν μὲν τοῖς ναοῖς ἐγκειμένων , τῶν δὲ τὰ ὄντα τοῖς ταλαιπώροις ἁρπαζόντων τά τε κείμενα αὐτοῖς ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἃ τρέφουσιν . ὥστ ἀπέρχονται φέροντες οἱ ἐπελθόντες τὰ τῶν ἐκπεπο - λιορκημένων . τοῖς δὲ οὐκ ἀρκεῖ ταῦτα , ἀλλὰ καὶ γῆν σφετερίζονται τὴν τοῦ δεῖνος ἱερὰν εἶναι λέγοντες , | καὶ πολλοὶ τῶν πατρῴων ἐστέρηνται δι’ ὀνόματος οὐκ ἀληθοῦς . οἱ δ’ ἐκ τῶν ἑτέρων τρυφῶσι κακῶν οἱ τῷ πεινῆν , ὥς φασι , τὸν αὑτῶν θεραπεύοντες θεόν . ἢν δ’ οἱ πεπορθημένοι παρὰ τὸν ἐν ἄστει ποιμένα , καλοῦσι γὰρ οὕτως ἄνδρα οὐ πάνυ χρηστόν , ἢν οὖν ἐλθόντες ὀδύρωνται λέγοντες ἃ ἠδίκηνται , ὁ ποιμὴν οὗτος τοὺς μὲν ἐπῄνεσε , τοὺς δὲ ἀπήλασεν ὡς ἐν τῷ μὴ μείζω πεπονθέναι κεκερδακότας .
Lemmas: καί ὁ γεωργέω ἐν αὐτός ὁ ἐλπίς ὅσος περί τε ἀνήρ καί γυνή καί τέκνον καί βοῦς καί ὁ σπείρω γῆ καί ὁ φυτεύω . ὁ δέ οὗτος πάσχω ἀγρός ἀπόλλυμι - λεκές καί ὁ γεωργός μετά ὁ ἐλπίς ὁ προθύω - νυμφότιμον · μάτην γάρ ἡγέομαι πονέω ὁ εἰς δέω ὁ πόνος ἄγω στερέω θεός . ὁ γῆ δέ οὐκέτι ὅμοιος | πόνος ἀπολαύω οὐδέ ἄν ἴσος ὁ τόκος ὁ πρίν ἀπαντάω . οὗτος δέ εἰμί τοιοῦτος πενέω - ρος μέν ὁ γεωργός , ἐν βλάβη δέ ὁ φόρος . καί γάρ ἄν σφόδρα ἐθέλω τις , ὁ γε μή δύναμαι κωλύω . 11 . οὕτως ἐπί ὁ μέγας ὁ πρᾶγμα βαδίζω ὁ διά ὁ οὗτος ἀσέλγεια κατά ὁ ἀγρός τολ - μῶμαι , ἕ φημί μέν ὁ ἱερός πολεμέω , εἰμί δέ οὗτος ὁ πόλεμος πόρος ὁ μέν ὁ ναός ἔγκειμαι , ὁ δέ ὁ εἰμί ὁ ταλαίπωρος ἁρπάζω ὁ τε κεῖμαι αὐτός ἀπό ὁ γῆ καί ὅς τρέφω . ὥστε ἀπέρχομαι φέρω ὁ ἐπέρχομαι ὁ ὁ ἐκπίνω - λιορκημένων . ὁ δέ οὐ ἀρκέω οὗτος , ἀλλά καί γῆ σφετερίζω ὁ ὁ δεῖνα ἱερός ἔρχομαι λέγω , | καί πολύς ὁ πατρῷος στερέω διά ὄνομα οὐ ἀληθής . ὁ δέ ἐκ ὁ ἕτερος τρυφάω κακός ὁ ὁ πεινάω , ὅς φημί , ὁ αὐτός θεραπεύω θεός . εἄν δέ ὁ πορθημένος παρά ὁ ἐν ἄστυ ποιμήν , καλέω γάρ οὕτως ἀνήρ οὐ πάνυ χρηστός , εἄν οὖν ἔρχομαι ὀδύρομαι λέγω ὅς ἀδικέω , ὁ ποιμήν οὗτος ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ ἀπελαύνω ὡς ἐν ὁ μή μέγας πάσχω κερδαίνω .
libanius.oratio-30 12
καίτοι τῆς μὲν σῆς ἀρχῆς , ὦ βασιλεῦ , καὶ οὗτοι , τοσούτῳ δὲ χρη - σιμώτεροι τῶν ἀδικούντων αὐτούς , ὅσῳ τῶν ἀργούν - των οἱ ἐργαζόμενοι . οἱ μὲν γὰρ ταῖς μελίτταις , οἱ δὲ τοῖς κηφῆσιν ἐοίκασι . κἂν | ἀκούσωσιν ἀγρὸν ἔχειν τι τῶν ἁρπασθῆναι δυναμένων , εὐθὺς οὗτος ἐν θυσίαις τέ ἐστι καὶ δεινὰ ποιεῖ καὶ δεῖ στρατείας ἐπ’ αὐτὸν καὶ πάρεισιν οἱ σωφρονισταί , τοῦτο γὰρ ὄνομα τίθενται ταῖς λῃστείαις , εἰ μὴ καὶ μικρὸν εἶπον . οἱ μέν γε πειρῶνται λανθάνειν καὶ ἃ τολμῶσιν ἀρνοῦνται , | κἂν καλέσῃς λῃστήν , ὕβρισας , οἱ δὲ μοῦνται καὶ σεμνύνονται καὶ τοὺς ἀγνοοῦντας διδά - σκουσι καὶ γερῶν ἀξίους εἶναί φασιν αὑτούς .
Lemmas: καίτοι ὁ μέν σός ἀρχή , ὦ βασιλεύς , καί οὗτος , τοσοῦτος δέ χρή - σιμός ὁ ἀδικέω αὐτός , ὅσος ὁ ἀργέω - ὁ ὁ ἐργάζομαι . ὁ μέν γάρ ὁ μέλισσα , ὁ δέ ὁ κηφήν ἔοικα . κἀν | ἀκούω ἀγρός ἔχω τίς ὁ ἁρπάζω δύναμαι , εὐθύς οὗτος ἐν θυσία τε εἰμί καί δεινός ποιέω καί δέω στρατεία ἐπί αὐτός καί πάρειμι ὁ σωφρονιστής , οὗτος γάρ ὄνομα τίθημι ὁ λῃστεία , εἰμί μή καί μικρός λέγω . ὁ μέν γε πειράω λανθάνω καί ὅς τολμάω ἀρνέομαι , | κἀν καλέω λῃστής , ὑβρίζω , ὁ δέ μουντ καί σεμνύνω καί ὁ ἀγνοέω διδα - σκῶ καί γέρας ἄξιος εἰμί φημί ἑαυτοῦ .
libanius.oratio-30 13
καί - τοι τοῦτο τί ἕτερόν ἐστιν ἢ ἐν εἰρήνῃ πολεμεῖσθαι τοὺς γεωργούς ; οὐδὲν γὰρ αὐτοῖς ἐλάττους ποιεῖ τὰς συμφορὰς τὸ παρὰ τῶν οἰκείων πάσχειν κακῶς , εἰ μὴ καὶ δεινότερον τὸ οὓς εἰκότως ἂν ἐν ταραχαῖς εἶχον συμμάχους , ὑπὸ τούτων ἐν ἡσυχίας καιρῷ πάσχειν οἷα διῆλθον . 14 . Καίτοι τί μαθών , ὦ βασιλεῦ , τὰς δυνάμεις συνέχεις καὶ ὅπλα κατασκευάζῃ καὶ στρατηγοῖς κοινο - λογῇ καὶ τοὺς μὲν ἐκπέμπεις οἷ συμφέρει , τοῖς δὲ ἐπιστέλλεις ὑπὲρ τῶν ἐπειγόντων , τοῖς δὲ ἀντεπιστέλ - λεις ὑπὲρ ὧν ἐρωτῶσι ; τὰ δὲ τείχη ταῦτα τὰ καινὰ καὶ οἱ θερινοὶ πόνοι τί βούλεται ταυτὶ | πάντα καὶ ποῖ βλέπει ; καὶ τί προξενεῖ ταῖς τε πόλεσι καὶ τοῖς ἀγροῖς τὸ ζῆν τε ἐν ἀδείᾳ καὶ καθεύδειν ἀκρι - βῶς καὶ μὴ θορυβεῖσθαι ταῖς ἀπὸ τῶν πολέμων ἐλπί - σιν , ἀλλ’ εὖ εἰδέναι πάντας , ὅτι κἂν ἐπίῃ τις , λαβών τι κακὸν μᾶλλον ἢ λυπήσας ἄπεισιν ; ὅταν οὖν σοῦ τοὺς ἔξωθεν πολεμίους ἀνείργοντος τῶν ὑπό σοι τινες ἐπί τινας τῶν ὑπό σοι φέρωνται τῶν κοινῶν ἀγαθῶν οὐκ ἐῶντες μετέχειν , πῶς οὐ τὴν σὴν πρόνοιαν καὶ φροντίδας καὶ πόνους ἀδικοῦσιν , ὦ βασιλεῦ ; πῶς δὲ οὐκ ἐν οἷς πράττουσι καὶ τῇ σῇ γνώμῃ πολεμοῦσι ; 15 . Παραβαίνοντας γάρ φησι τὸν οὐκ ἐῶντα θύειν νόμον καὶ θύοντας ἐτιμωρούμεθα . ψεύ - δονται , ταῦτα ὅταν λέγωσιν , ὦ βασιλεῦ . οὐδεὶς γὰρ οὕτω θρασὺς τούτων δὴ τῶν τῆς ἀγορᾶς ἀπείρων , ὡς ἀξιοῦν εἷναι κυριώτερος νόμου , νόμον δὲ ὅταν εἴπω , τὸν τεθεικότα λέγω . πιστεύεις οὖν , ὡς οἱ μηδὲ τὴν τοῦ πράκτορος | χλαμύδα φέροντες οὗτοι βασι - λείας ἂν κατεφρόνουν ; ταυτὶ δὲ τὰ παρὰ τούτων ἐλέ - γετο μὲν καὶ παρὰ Φλαβιανῷ πολλάκις , ἠλέγχθη δὲ οὐδεπώποτε . οὐδὲ | γὰρ νῦν .
Lemmas: καί - τοι οὗτος τίς ἕτερος εἰμί ἢ ἐν εἰρήνη πολεμέω ὁ γεωργός ; οὐδείς γάρ αὐτός μικρός ποιέω ὁ συμφορά ὁ παρά ὁ οἰκεῖος πάσχω κακῶς , εἰμί μή καί δεινός ὁ ὅς ἔοικα ἄν ἐν ταραχή ἔχω σύμμαχος , ὑπό οὗτος ἐν ἡσυχία καιρός πάσχω οἷος διέρχομαι . 14 . καίτοι τίς μανθάνω , ὦ βασιλεύς , ὁ δύναμις συνεχής καί ὅπλον κατασκευάζω καί στρατηγός κοινός - λογή καί ὁ μέν ἐκπέμπω οἷ συμφέρω , ὁ δέ ἐπιστέλλω ὑπέρ ὁ ἐπείγω , ὁ δέ ἀντεπιστέλλω - λίς ὑπέρ ὅς ἐρωτάω ; ὁ δέ τεῖχος οὗτος ὁ καινός καί ὁ θερινός πόνος τίς βούλομαι οὗτος | πᾶς καί ποῖ βλέπω ; καί τίς προξενέω ὁ τε πόλις καί ὁ ἀγρός ὁ ζάω τε ἐν ἄδεια καί καθεύδω ἄκρις - βοῦς καί μή θορυβέω ὁ ἀπό ὁ πόλεμος ἐλπίς - βρόχος , ἀλλά εὖ οἶδα πᾶς , ὅτι κἀν ἐπέρχομαι τις , λαμβάνω τίς κακός μᾶλλον ἢ λυπέω ἄπειμι ; ὅταν οὖν σύ ὁ ἔξωθεν πολέμιος ἀνείργω ὁ ὑπό σύ τις ἐπί τις ὁ ὑπό σύ φέρω ὁ κοινός ἀγαθός οὐ ἐάω μετέχω , πῶς οὐ ὁ σός πρόνοια καί φροντίς καί πόνος ἀδικέω , ὦ βασιλεύς ; πῶς δέ οὐ ἐν ὅς πράσσω καί ὁ σός γνώμη πολεμέω ; 15 . παραβαίνω γάρ φημί ὁ οὐ ἐάω θύω νόμος καί θύω τιμωρέω . ψεύδω - δοντ , οὗτος ὅταν λέγω , ὦ βασιλεύς . οὐδείς γάρ οὕτως θρασύς οὗτος δή ὁ ὁ ἀγορά ἤπειρος , ὡς ἀξιόω ἔρχομαι κύριος νόμος , νόμος δέ ὅταν λέγω , ὁ τίθημι λέγω . πιστεύω οὖν , ὡς ὁ μηδέ ὁ ὁ πράκτωρ | χλαμύδα φέρω οὗτος βάσις - λεία ἄν καταφρονέω ; οὗτος δέ ὁ παρά οὗτος ἐλὲ - γομαι μέν καί παρά Φλαβιανός πολλάκις , ἐλέγχω δέ οὐδεπώποτε . οὐδέ | γάρ νῦν .
libanius.oratio-30 16
ἰδοὺ γὰρ δὴ προκαλοῦμαι τοὺς κηδεμόνας τοῦδε τοῦ νόμου · τίς εἶδέ τινας τούτων τῶν ἀναστάτων ὑφ’ ὑμῶν γενομένων τεθυκότας ἐπὶ τῶν βωμῶν , ὡς ὁ νόμος οὐκ ἐᾷ ; τίς νέος , τίς πρεσβύτης , τίς ἀνήρ , τὶς γυνή , τίς τῶν τὸν αὐτὸν οἰκούντων ἀγρὸν οὐ συμφερόμενος τοῖς θύσασι τὰ περὶ τοὺς θεούς , τίς τῶν ἐν τοῖς πλησίον ; πολλὰ δ’ ἂν καὶ δυσμένεια καὶ φθόνος ἐμποιήσειε γείτοσιν , ἀφ’ ὧν ἔλθοι τις ἂν ἡδέως ἐπ’ ἔλεγχον , ἀλλ’ ὅμως οὔτε τούτων οὔτε ἐκείνων οὐδεὶς ἧκεν , ἀλλ’ οὐδὲ ἥξει δεδιὼς ἐπιορκίαν , ἵνα μὴ πληγὰς λέγω . τίς οὖν ἡ πίστις τῆς αἰτίας ἢ τὸ λέγειν τούτους , ὡς ἅπερ οὐκ ἐξῆν ἔθυσαν ; ἀλλ’ οὐκ ἀρκέσει τοῦτο τῷ βασιλεῖ . 17 . Οὐκ ἔθυσαν οὖν ; ἐρήσεταί τις . πάνυ γε , ἀλλ’ ἐπὶ θοίνῃ καὶ ἀρίστῳ καὶ εὐωχίᾳ τῶν | βοῶν ἀλλαχοῦ σφαττομένων , βωμοῦ δὲ οὐδενὸς τὸ αἷμα δεχομένου οὐδὲ μέρους οὐδενὸς καομένου οὐδὲ οὐλῶν ἡγουμένων οὐδὲ σπονδῆς ἀκολουθούσης . εἰ δέ τινες συνελθόντες εἴς τι φαιδρὸν χωρίον μόσχον ἤ πρόβα - τὸν ἢ ἄμφω θύσαντες τὰ μὲν ἑψήσαντες , τὰ ὀπτή - ὁπτή - σαντες κατακλιθέντες ἐπὶ τῆς γῆς ἔφαγον , οὐκ οἶδ’ εἰ τινας οὗτοι παρέβαινον τῶν νόμων .
Lemmas: ἰδού γάρ δή προκαλέω ὁ κηδεμών ὅδε ὁ νόμος · τίς ὁράω τις οὗτος ὁ ἀνάστατος ὑπό σύ γίνομαι θύω ἐπί ὁ βωμός , ὡς ὁ νόμος οὐ ἐάω ; τίς νέος , τίς πρεσβύτης , τίς ἀνήρ , τις γυνή , τίς ὁ ὁ αὐτός οἰκέω ἀγρός οὐ συμφέρω ὁ θύω ὁ περί ὁ θεός , τίς ὁ ἐν ὁ πλησίος ; πολύς δέ ἄν καί δυσμένεια καί φθόνος ἐμποιέω γείτων , ἀπό ὅς ἔρχομαι τις ἄν ἡδύς ἐπί ἔλεγχος , ἀλλά ὅμως οὔτε οὗτος οὔτε ἐκεῖνος οὐδείς ἥκω , ἀλλά οὐδέ ἔσσομαι δείδω ἐπιορκία , ἵνα μή πληγή λέγω . τίς οὖν ὁͅς πίστις ὁ αἰτία ἢ ὁ λέγω οὗτος , ὡς ὅς οὐ ἔξεστι θύω ; ἀλλά οὐ ἀρκέω οὗτος ὁ βασιλεύς . 17 . οὐ θύω οὖν ; ἔρομαι τις . πάνυ γε , ἀλλά ἐπί θοίνη καί ἀγαθός καί εὐωχία ὁ | βοῦς ἀλλαχοῦ σφάζω , βωμός δέ οὐδείς ὁ αἷμα δέχομαι οὐδέ μέρος οὐδείς καίω οὐδέ οὐλή ἡγέομαι οὐδέ σπονδή ἀκολουθέω . εἰμί δέ τις συνέρχομαι εἰς τίς φαιδρός χωρίον μόσχος ἤ πρόβα - ὁ ἢ ἄμφω θύω ὁ μέν ἕψω , ὁ ὀπτός - ὀπτός - ἀτιμόω κατακλίνω ἐπί ὁ γῆ ἐσθίω , οὐ οἶδα εἰμί τις οὗτος παραβαίνω ὁ νόμος .
libanius.oratio-30 18
οὐδὲ γὰρ κε - κώλυκας ταῦτα , ὦ βασιλεῦ , νόμῳ , ἀλλ’ ἒν εἰπὼν δεῖν μὴ ποιεῖν τἄλλα πάντα ἀφῆκας . ὥστ’ εἰ καὶ μετὰ πάν - τῶν θυμιαμάτων συνέπινον , οὐ παρέβαινον νόμον οὐδέ γε εἰ πάντες ἐν ταῖς φιλοτησίαις ᾖδόν τε καὶ ἐκάλουν θεούς , εἰ μὴ καὶ τὴν οἴκοι δίαιταν γιγνομένην ἑκάστῳ συκοφαντήσεις .
Lemmas: οὐδέ γάρ ἄν - Κωλύκας οὗτος , ὦ βασιλεύς , νόμος , ἀλλά εἷς λέγω δεῖ μή ποιέω ἄλλος πᾶς ἀφίημι . ὥστε εἰμί καί μετά πᾶς - ὁ θυμίαμα συμπίνω , οὐ παραβαίνω νόμος οὐδέ γε εἰμί πᾶς ἐν ὁ φιλοτήσιος ἀείδω τε καί καλέω θεός , εἰμί μή καί ὁ οἴκοι δίαιτα γίγνομαι ἕκαστος συκοφαντώ .
libanius.oratio-30 19
ἦν ἔθος πολλοὺς ἀγρότας εἰς | τοὺς γνωριμωτέρους συνιόντας ἐν ταῖς ἑοπ - ταῖς θύσαντας εἶτα εὐωχεῖσθαι . τοῦθ’ ἡνίκα ἐξῆν ποιεῖν , ἐποίουν . μετὰ ταῦτα πλὴν τοῦ θύειν ἡ περὶ τἄλλα ἔμεινεν ἐξουσία . καλούσης τοίνυν τῆς εἰωθυίας ἡμέρας ὑπήκουον καὶ οἷς ἀκίνδυνον ἐτίμων αὐτήν τε καὶ τὸ ἕδος . ὅτι δὲ καὶ θύειν ἄξιον , οὐδεὶς οὔτ’ εἶπεν οὔτ’ ἤκουσεν οὔτ’ ἔπεισεν οὔτ’ ἐπείσθη . οὐδ’ ἂν εἴποι τις τῶν ἐκείνοις ἐχθρῶν , ὡς ἢ αὐτόπτης θυσίας γέγο - νεν ἢ ὡς ἔχει τὸν μεμηνυκότα . εἰ δ’ ἦν ταῦτα ἢ τὸ ἕτερόν γε , τίς ἂν ἤνεγκε τούτους ἕλκοντας καὶ βοῶντας καὶ κατηγοροῦντας οὐκ ἐν τῷ Φλαβιανοῦ δικαστηρίῳ , ἀλλ’ ἐν τοῖς ὡς ἀληθῶς δικαστηρίοις ; οὕτω γὰρ λον ᾤοντο ἂν ἀναιρήσειν τὸ θύειν ἀνελόντες τῶν τε - θυκότων τινάς .
Lemmas: εἰμί ἔθος πολύς ἀγρότης εἰς | ὁ γνώριμος συνέρχομαι ἐν ὁ ΕΟΠ - ὁ θύω εἶτα εὐωχέω . οὗτος ἡνίκα ἔξεστι ποιέω , ποιέω . μετά οὗτος πλήν ὁ θύω ὁ περί ἄλλος μένω ἐξουσία . καλέω τοίνυν ὁ εἴωθα ἡμέρα ὑπακούω καί ὅς ἀκίνδυνος τιμάω αὐτός τε καί ὁ ἕδος . ὅτι δέ καί θύω ἄξιος , οὐδείς οὔτε λέγω οὔτε ἀκούω οὔτε πείθω οὔτε πείθω . οὐδέ ἄν λέγω τις ὁ ἐκεῖνος ἐχθρός , ὡς ἢ αὐτόπτης θυσία γίγνομαι - νε ἢ ὡς ἔχω ὁ μηνύω . εἰμί δέ εἰμί οὗτος ἢ ὁ ἕτερος γε , τίς ἄν φέρω οὗτος ἕλκω καί βοῦς καί κατηγορέω οὐ ἐν ὁ Φλαβιανός δικαστήριον , ἀλλά ἐν ὁ ὡς ἀληθῶς δικαστήριον ; οὕτως γάρ λος οἴομαι ἄν ἀναιρέω ὁ θύω ἀναιρέω ὁ τε - θύω τις .
libanius.oratio-30 20
ἀλλ’ οὐκ αὐτῶν ταῦτα εἶναι φήσουσι παραδιδόναι τοῖς ἀποκτενοῦσιν ἄνθρωπον , οὐδ’ ἢν τὰ δεινότατα εἰργασμένος ᾖ . ἐγὼ δὲ ὅσους μὲν ἐν στάσεσιν ἀπεκτόνασιν οὐδὲ τὴν τῆς προσηγο - ρίας αἰσχυνόμενοι κοινωνίαν , παρίημι μή τις εἰς τὸ ἀπερίσκεπτον τὰ τοιαῦτα ἀνενέγκῃ · ἀλλ’ ἐν οἷς ἐξη - λάσατε τοὺς ταῖς αὑτῶν ἐπιμελείαις πενίᾳ βοηθοῦντας ἔν τε γραυσὶ καὶ πρεσβύταις οὔσῃ καὶ παιδίοις ὀρφα - νοῖς καὶ τούτων τοῖς πλείοσι τὰ πολλὰ πεπηρωμένοις τοῦ σώματος , ταῦτα οὐ φόνος ; ταῦτα οὐ θάνατος ; ταῦτα οὐκ ἔστιν ἀποκτεῖναι καὶ πικροτάτῳ γε θανάτῳ , διὰ τοῦ λιμοῦ ; τοῦ τρέφεσθαι γὰρ αὐτοῖς ἀπολωλότος τοῦτ’ ἐλείπετο δήπου . εἶτ’ ἐκείνους μὲν ἀπολλύντες οὐδὲν αἰτιαθέντας ἀπώλλυτε , τούτους δ’ ἂν παραβεβη - κότας νόμον <οὔ> οὕτω τὸ <τὰ> δικαστήρια τοῦ μὴ τεθυκέναι τοὺς ἀνθρώπους ἔλεγχον ἔχει . οὕτως οὓς ἔκτειναν οὐ κρίναντες τὸ μηδ’ ἀφορμῆς εἰς τὸ κρί - νεῖν εὐπορεῖν ὡμολογήκασιν . 21 . Εἰ δέ μοι γράμματα λέγουσιν ἀπὸ βίβλων αἷς φασιν ἐμμένειν , ἐγὼ τὰ πράγματα ἀντιθήσω τὰ παρὰ φαῦλον ἐκείνοις πεποιημένα . εἰ δὲ μὴ τοῦτο τοιοῦτον ἦν , οὐδ’ ἂν ἐτρύφων . νῦν δ’ ἴσμεν αὐτοὺς καὶ ὅπως χρῶνται μὲν ταῖς ἡμέραις , χρῶνται δὲ ταῖς νυξίν . οὔκουν ἦν εἰκὸς τοὺς οὐκ ὀκνοῦντας ἐκεῖνα τοῦτο φυλάξασθαι ; ἀλλ’ ἐξῄρηται τοσαῦτα τοσούτων ἀγρῶν ἱερὰ ὕβρει καὶ παροινίᾳ καὶ κέρδει καὶ τῷ μὴ βούλε - σθαι κατέχειν αὑτούς .
Lemmas: ἀλλά οὐ αὐτός οὗτος ἔρχομαι φημί παραδίδωμι ὁ ἀποκτείνω ἄνθρωπος , οὐδέ εἄν ὁ δεινός ἐργάζομαι εἰμί . ἐγώ δέ ὅσος μέν ἐν στάσις ἀποκτείνω οὐδέ ὁ ὁ προσάγω - ῥίος αἰσχύνω κοινωνία , παρίημι μή τις εἰς ὁ ἀπερίσκεπτος ὁ τοιοῦτος ἀναφέρω · ἀλλά ἐν ὅς ἐξη - λανθάνω ὁ ὁ αὐτός ἐπιμέλεια πενία βοηθέω ἐν τε γραῦς καί πρεσβύτης εἰμί καί παιδίον ὀρφεύς - νόος καί οὗτος ὁ πολύς ὁ πολύς πηρόω ὁ σῶμα , οὗτος οὐ φόνος ; οὗτος οὐ θάνατος ; οὗτος οὐ εἰμί ἀποκτείνω καί πικρός γε θάνατος , διά ὁ λιμός ; ὁ τρέφω γάρ αὐτός ἀπόλλυμι οὗτος λείπω δήπου . εἶτα ἐκεῖνος μέν ἀπόλλυμι οὐδείς αἰτιάομαι ἀπόλλυμι , οὗτος δέ ἄν παραβαίνω - κότα νόμος οὖ οὕτως ὁ <τὰ> δικαστήριον ὁ μή θύω ὁ ἄνθρωπος ἔλεγχος ἔχω . οὕτως ὅς κτείνω οὐ κρίνω ὁ μηδέ ἀφορμή εἰς ὁ κριθή - νέος εὐπορέω ὁμολογέω . 21 . εἰμί δέ ἐγώ γράμμα λέγω ἀπό βίβλος ὅς φημί ἐμμένω , ἐγώ ὁ πρᾶγμα ἀντιτίθημι ὁ παρά φαῦλος ἐκεῖνος ποιέω . εἰμί δέ μή οὗτος τοιοῦτος εἰμί , οὐδέ ἄν τρυφάω . νῦν δέ οἶδα αὐτός καί ὅπως χράω μέν ὁ ἡμέρα , χράω δέ ὁ νύξ . οὔκουν εἰμί ἔοικα ὁ οὐ ὀκνέω ἐκεῖνος οὗτος φυλάσσω ; ἀλλά ἐκλέγω τοσοῦτος τοσοῦτος ἀγρός ἱερόν ὕβρις καί παροινία καί κέρδος καί ὁ μή βούλω - ἕπομαι κατέχω ἑαυτοῦ .
libanius.oratio-30 22
τεκμήριον δέ , ἦν ἄγαλμα ἐν Βεροίᾳ τῇ πόλει χαλκοῦν , Ἀσκληπιὸς ἐν εἴδει τοῦ Κλεινίου παιδὸς τοῦ καλοῦ καὶ ἡ τέχνη τὴν φύσιν ἐμιμεῖτο , τοσοῦτον δὲ ἦν τὸ τῆς ὥρας , ὥστε καὶ οἷς ὑπῆρχεν αὐτὸν καθ’ ἡμέραν ὁρᾶν , εἶναι τῆς θέας ὅμως ἐπιθυμίαν . τούτῳ θύεσθαι θυσίας οὐδεὶς οὕτως δής , ὡς εἰπεῖν ἂν τολμῆσαι . τοῦτο τοίνυν , ὦ βασιλεῦ , τὸ τοιοῦτον πολλῷ μέν , ὡς εἰκός , πόνῳ , λαμπρᾷ δὲ ἠκριβωμένον ψυχῇ κατακέκοπται καὶ οἴχεται , καὶ τὰς Φειδίου χεῖρας πολλαὶ διενείμαντο . διὰ ποῖον αἷμα ; διὰ ποίαν μάχαιραν ; διὰ ποίαν ἔξω τῶν νόμων θερα - πείαν ;
Lemmas: τεκμήριον δέ , εἰμί ἄγαλμα ἐν Βέροια ὁ πόλις χάλκεος , Ἀσκληπιός ἐν εἶδος ὁ Κλεινίας παῖς ὁ καλός καί ὁ τέχνη ὁ φύσις μιμέομαι , τοσοῦτος δέ εἰμί ὁ ὁ ὥρα , ὥστε καί ὅς ὑπάρχω αὐτός κατά ἡμέρα ὁράω , ἔρχομαι ὁ θέα ὅμως ἐπιθυμία . οὗτος θύω θυσία οὐδείς οὕτως δός , ὡς λέγω ἄν τολμάω . οὗτος τοίνυν , ὦ βασιλεύς , ὁ τοιοῦτος πολύς μέν , ὡς ἔοικα , πόνος , λαμπρός δέ ἀκριβόω ψυχή κατακόπτω καί οἴχομαι , καί ὁ Φειδίας χείρ πολύς διανέμω . διά ποῖος αἷμα ; διά ποῖος μαχαιρᾶς ; διά ποῖος ἔξω ὁ νόμος θερα - πεῖα ;
libanius.oratio-30 23
ὥσπερ οὖν ἐνταῦθα καίτοι θυσίαν οὐδεμίαν εἰπεῖν ἔχοντες ὅμως πολλὰ μέρη τὸν Ἀλκιβιάδην , μᾶλ - λον δὲ τὸν Ἀσκληπιὸν ἔτεμνον ἀποκοσμοῦντες τὴν πόλιν τοῖς περὶ τὸ ἄγαλμα , οὕτω χρὴ νομίζειν αὐτοῖς καὶ τὰ περὶ τοὺς ἀγροὺς ἐσχηκέναι . τέθυκε μὲν ἱερεῖον οὐδείς , ἐν οἷς δὲ καμόντες αὑτοὺς ἀνέπαυον ἱεροῖς , ταῦτα ἀνῄρηται μείζω τε ὁμοίως καὶ ἐλάττω . καὶ νε - ναυαγηκόσιν οἱ ταῦτα παθόντες ἐοίκασιν ἀνθρώποις ἐκπεσοῦσι τῶν νεῶν ἐφ’ ὧν ἔπλεον . 24 . Πότεροι τοίνυν τῶν δίκην ὀφειλόντων εἰσίν , οἱ τετηρηκότες τοὺς νόμους ἢ οἱ τὴν αὑτῶν βούλησιν ἀντ’ ἐκείνων πεποιημένοι ; εἰ γὰρ δεινὸν μέν , ὦ βασι - λεῦ , τὸ τοῖς ὑπὸ σοῦ γραφεῖσιν ἀπειθεῖν , φαίνονται δὲ πεισθέντες μὲν οἱ μὴ τεθυκότες , ἐναντία δὲ πεποι - ηκότες οἱ διαφθείραντες ἃ μένειν τοῖς ἔχουσιν ἐδέ - δοκτό σοι , οἱ δίκην εἰληφότες ἐν αὐτῷ τῷ λαβεῖν ὀφείλουσιν · ἣν γὰρ οὐ προσῆκεν ἔλαβον ζῆν μὲν ἐάσαντες οἷς ἐνεκάλουν , ἃ δ’ οὐκ ἦν αἰτιάσασθαι τῶν γε ἀψύχων ὄντα κατεσκαφότες . 25 . Καὶ μὴν εἰ καὶ σφόδρα τοῦτο ἦν ἀδίκημα , τὸ μὲν ἀξίους δεῖξαι δίκης ἐκείνους τούτων ἦν , τὸ δὲ ἐπιθεῖναι τὴν δίκην τοῦ δικαστοῦ . δικαστοῦ δὲ οὐκ ἦν ἀπορῆσαι τῶν ἐθνῶν ὑπ’ αὐτοῖς ὄντων ἁπάντων . οὕτω καὶ τοὺς φονέας οἱ τῶν ἀπεσφαγμένων οἰκεῖοι τιμωροῦνται λόγοις μὲν τοῖς παρ’ ἑαυτῶν , ψήφῳ δὲ τῇ τῶν δικαζόντων . οὐδεὶς δὲ ἁρπάσας ἐπὶ τὸν ἀνδροφό - νον ξίφος προστίθησιν αὐτὸ τῷ ’κείνου <τραχήλῳ> σάμενος ἀντὶ τοῦ δικαστηρίου τῇ χειρί , οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τυμβωρύχον οὐδὲ προδότην οὐδὲ τῶν τὰ ἄλλα ἀδι - κούντων οὐδένα οὔτε πρότερον οὔθ’ ὕστερον , ἀλλ’ ἀντὶ τῶν ξιφῶν εἰσαγγελίαι καὶ γραφαὶ καὶ δίκαι .
Lemmas: ὥσπερ οὖν ἐνταῦθα καίτοι θυσία οὐδείς λέγω ἔχω ὅμως πολύς μέρος ὁ Ἀλκιβιάδης , μάλα - λος δέ ὁ Ἀσκληπιός τέμνω ἀποκοσμέω ὁ πόλις ὁ περί ὁ ἄγαλμα , οὕτως χράω νομίζω αὐτός καί ὁ περί ὁ ἀγρός ἔχω . θύω μέν ἱερεῖον οὐδείς , ἐν ὅς δέ κάμνω ἑαυτοῦ ἀναπαύω ἱερός , οὗτος ἀναιρέω μέγας τε ὅμοιος καί μικρός . καί νε - ναυαγέω ὁ οὗτος πάσχω ἔοικα ἄνθρωπος ἐκπίπτω ὁ νέος ἐπί ὅς πλέω . 24 . πότερος τοίνυν ὁ δίκη ὀφείλω εἰμί , ὁ τηρέω ὁ νόμος ἢ ὁ ὁ αὐτός βούλησις ἀντί ἐκεῖνος ποιέω ; εἰμί γάρ δεινός μέν , ὦ βάσις - λόω , ὁ ὁ ὑπό σύ γράφω ἀπειθέω , φαίνω δέ πείθω μέν ὁ μή θύω , ἐναντίος δέ πείθω - ἥκω ὁ διαφθείρω ὅς μένω ὁ ἔχω ἐδέ - δοκτό σύ , ὁ δίκη λαμβάνω ἐν αὐτός ὁ λαμβάνω ὀφείλω · ὅς γάρ οὐ προσήκω λαμβάνω ζάω μέν ἐάω ὅς ἐγκαλέω , ὅς δέ οὐ εἰμί αἰτιάομαι ὁ γε ἄψυχος εἰμί κατασκάπτω . 25 . καί μήν εἰμί καί σφόδρα οὗτος εἰμί ἀδίκημα , ὁ μέν ἄξιος δείκνυμι δίκη ἐκεῖνος οὗτος εἰμί , ὁ δέ ἐπιτίθημι ὁ δίκη ὁ δικαστής . δικαστής δέ οὐ εἰμί ἀπορέω ὁ ἔθνος ὑπό αὐτός εἰμί ἅπας . οὕτως καί ὁ φονεύς ὁ ὁ ἀποσφάζω οἰκεῖος τιμωρέω λόγος μέν ὁ παρά ἑαυτοῦ , ψῆφος δέ ὁ ὁ δικάζω . οὐδείς δέ ἁρπάζω ἐπί ὁ ἀνδροφό - νος ξίφος προστίθημι αὐτός ὁ ἐκεῖνος <τραχήλῳ> σάω ἀντί ὁ δικαστήριον ὁ χείρ , οὐδέ γάρ ἐπί τυμβωρύχος οὐδέ προδότης οὐδέ ὁ ὁ ἄλλος ἀς - κέω οὐδείς οὔτε πρότερος οὔτε ὕστερον , ἀλλά ἀντί ὁ ξίφος εἰσαγγελία καί γραφή καί δίκη .
libanius.oratio-30 26
καὶ τὸ δι’ ὧν ὁ νόμος βούλεται γενέσθαι τὴν τιμωρίαν ἀρκοῦν οἶμαι τῷ δικάζοντι . ἀλλ’ οὗτοι μόνοι τῶν ἁπάντων περὶ ὧν κατηγόρουν ἐδίκαζον καὶ δικάσαντες αὐτοὶ τὰ τῶν δημίων ἐποίουν . τί δὴ ζητοῦντες ; εἰργο - μένους ἐντεῦθεν τοὺς τὰ τῶν θεῶν τιμῶντας ἐπὶ τἀ - κείνων ἐνεχθῆναι . τουτὶ δ’ ἐστὶ πάντων εὐηθέστατον . τίς γὰρ οὐκ οἶδεν , ὡς αὐτοῖς οἷς ἔπαθον μᾶλλον ἢ πρὶν ἐν οἷς ἦσαν ταῦτα τεθαυμάκασιν ; ὥσπερ οἱ τῶν σωμάτων ἐρῶντες ἐκ τοῦ κωλύεσθαι μὴ τοῦτο ποιεῖν μᾶλλον τοῦτο ποιοῦσι καὶ γίγνονται τῶν αὐτῶν ἐρα - σταὶ σφοδρότεροι .
Lemmas: καί ὁ διά ὅς ὁ νόμος βούλομαι γίγνομαι ὁ τιμωρία ἀρκέω οἴομαι ὁ δικάζω . ἀλλά οὗτος μόνος ὁ ἅπας περί ὅς κατηγορέω δικάζω καί δικάζω αὐτός ὁ ὁ δήμιος ποιέω . τίς δή ζητέω ; εἴργω - μένος ἐντεῦθεν ὁ ὁ ὁ θεός τιμάω ἐπί τα - ἐκεῖνος φέρω . οὗτος δέ εἰμί πᾶς εὐήθης . τίς γάρ οὐ οἶδα , ὡς αὐτός ὅς πάσχω μᾶλλον ἢ πρίν ἐν ὅς ἥδω οὗτος θαυμάζω ; ὥσπερ ὁ ὁ σῶμα ἐράω ἐκ ὁ κωλύω μή οὗτος ποιέω μᾶλλον οὗτος ποιέω καί γίγνομαι ὁ αὐτός ἄρα - σταί σφοδρός .
libanius.oratio-30 27
εἰ δὲ ταῖς κατασκαφαῖς ἐγί - γνοντο τῆς γνώμης αἱ περὶ ταῦτα μεταβολαί , πάλαι ἂν σῇ ψήφῳ τὰ ἱερὰ κατέσκαπτο · πάλαι γὰρ ἂν ἡδέως ταύτην εἶδες τὴν μεταβολήν . ἀλλ᾿ ᾔδεις οὐ δυνησό - μενος . διὰ τοῦτ’ ἀπέσχου τῶν ἱερῶν τούτων . τους δ’ , εἰ καί τι τοιοῦτον προσεδόκων , μετὰ σοῦ προσ - ἧκεν ἐλθεῖν ἐπ’ αὐτὸ καὶ μεταδοῦναι τῷ κρατοῦντι τῆς φιλοτιμίας . ἦν δέ , οἶμαι , μηδὲν ἁμαρτάνοντας κατορθοῦν ἅπερ Μέλον κάλλιον ἢ μετὰ τοῦ πλημ - μελεῖν . 28 . Εἰ δέ σοι φήσουσί τινας ἑτέρους ὑπὸ τούτων 20 γεγενῆσθαι τῶν ἔργων καὶ μετ’ αὐτῶν εἶναι τῇ περὶ τοῦ θείου δόξῃ , μή σε λανθανέτωσαν δοκοῦντας , οὐ γεγενημένους λέγοντες . ἀφεστᾶσι μὲν γὰρ οὐδὲν λον | αὑτῶν , φασὶ δέ . τοῦτο δέ ἐστιν οὐκ ἐκεί - νους ἕτερα τιμᾶν ἀνθ’ ἑτέρων , ἀλλὰ τούτους πεφενα - κίσθαι . ἔρχονται μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ φαινόμενα <καὶ> τούτων ὄχλον καὶ διὰ τῶν ἄλλων ὧν οὗτοι πορεύον - τᾶι , καταστάντες δὲ εἰς σχῆμα τὸ τῶν εὐχομένων ἢ οὐδένα καλοῦσιν ἢ τοὺς θεούς , οὐ καλῶς μὲν ἐκ τοῦ τοιούτου χωρίου , καλοῦσι δ’ οὖν . ὥσπερ οὖν ἐν ταῖς τραγῳδίαις ὁ τὸν τύραννον εἰσιὼν οὐκ ἔστι τύραννος , ἀλλ’ ὅπερ ἦν πρὸ τοῦ προσωπείου , οὕτω καὶ ἐκείνων ἕκαστος τηρεῖ μὲν αὑτὸν ἀκίνητον , δοκεῖ δὲ τούτοις κεκινῆσθαι .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ κατασκαφή ἐγώ - γιγνώσκω ὁ γνώμη ὁ περί οὗτος μεταβολή , πάλαι ἄν σός ψῆφος ὁ ἱερόν κατασκάπτω · πάλαι γάρ ἄν ἡδύς οὗτος ὁράω ὁ μεταβολή . ἀλλά οἶδα οὐ δύναμαι - μένος . διά οὗτος ἀπέχω ὁ ἱερός οὗτος . τους δέ , εἰμί καί τίς τοιοῦτος προσδοκάω , μετά σύ προς - ἥκω ἔρχομαι ἐπί αὐτός καί μεταδίδωμι ὁ κράτος ὁ φιλοτιμία . εἰμί δέ , οἴομαι , μηδείς ἁμαρτάνω κατορθόω ὅς Μέλον καλός ἢ μετά ὁ πλημ - ἀμελέω . 28 . εἰμί δέ σύ φημί τις ἕτερος ὑπό οὗτος 20 γίγνομαι ὁ ἔργον καί μετά αὐτός ἔρχομαι ὁ περί ὁ θεῖος δοκέω , μή σύ λανθάνω δοκέω , οὐ γίγνομαι λέγω . ἀφίστημι μέν γάρ οὐδείς λος | αὐτός , φημί δέ . οὗτος δέ εἰμί οὐ ἑαυτοῦ - νους ἕτερος τιμάω ἀντί ἕτερος , ἀλλά οὗτος πεφενα - κίω . ἔρχομαι μέν γάρ ἐπί ὁ φαίνω <καὶ> οὗτος ὄχλος καί διά ὁ ἄλλος ὅς οὗτος πορεύω - ἐλευθερόω , καθίστημι δέ εἰς σχῆμα ὁ ὁ εὔχομαι ἢ οὐδείς καλέω ἢ ὁ θεός , οὐ καλός μέν ἐκ ὁ τοιοῦτος χωρίον , καλέω δέ οὖν . ὥσπερ οὖν ἐν ὁ τραγῳδία ὁ ὁ τύραννος εἰσέρχομαι οὐ εἰμί τύραννος , ἀλλά ὅς εἰμί πρό ὁ προσωπεῖον , οὕτως καί ἐκεῖνος ἕκαστος τηρέω μέν ἑαυτοῦ ἀκίνητος , δοκέω δέ οὗτος κινέω .
libanius.oratio-30 29
καίτοι τί τὸ πρᾶγμα αὐτοῖς γεγένηται | βέλτιον , ὅταν λόγος μὲν ᾖ τὰ ’κείνων , τὸ δὲ ἔργον ἀπῇ ; δεῖ γὰρ δὴ τά γε τοιαῦτα πείθειν , οὐ προσαναγκάζειν . εἰ δ’ ὁ μὴ τοῦτο δυνάμενος ἐκείνῳ χρήσεται , εἴργασται | μὲν οὐδέν , οἴεται δέ τουτὶ ἀσθενές ] . λόγος δὲ μηδ’ ἐν τοῖς τούτων αὐτῶν τοῦτο ἐνεῖναι νόμοις , ἀλλ’ εὐδοκιμεῖν μὲν τὸ πείθειν , κακῶς δὲ ἀκούειν τὴν ἀνάγκην . τί οὖν μαίνεσθε κατὰ τῶν ἱερῶν , εἰ τὸ πείθειν μὲν οὐκ ἔστι , βιάζεσθαι δὲ <δεῖ> ; σαφῶς γὰρ οὕτως καὶ τοὺς ὑμετέρους ἂν αὐτῶν παρα - βαίνοιτε νόμους . 30 . Ἀλλὰ τὸ μηδ’ εἶναί φασιν ἱερὰ χρήσιμον εἶναι τῇ γῇ καὶ τοῖς ἐπ’ αὐτῆς ἀνθρώποις . ἐνταῦθα τοίνυν δεῖ μέν μοι πολλῆς , ὦ βασιλεῦ , τῆς παρρησίας , δέδοικα δὲ μή τινα λυπήσω τῶν ἐμαυτοῦ κρειττόνων . χωρείτω δ’ οὖν ὅμως ὁ λόγος ἒν τοῦτο ἀπαιτούμενος , τὴν ἀλή - θειαν . 31 . Εἰπάτω γάρ μοί | τις τῶν τὰς μὲν πυρά - γρᾶς καὶ σφύρας καὶ ἄκμονας ἀφέντων , περὶ δὲ οὐρανοῦ καὶ τῶν τὸν οὐρανὸν ἐχόντων ἀξιούντων διαλέγεσθαι , ποτέροις ἀκολουθοῦντες οἱ τὰ μέγιστα ἀπὸ μικρῶν καὶ φαύλων τῶν πρώτων ἀφορμῶν Ῥω - μαὶοι δυνηθέντες ἐδυνήθησαν , τῷ <θεῷ> τούτων ἢ οἷς ἱερὰ καὶ βωμοὶ <καὶ> παρ’ ὧν ὅ τι χρὴ ποιεῖν ἢ μὴ ποιεῖν , ἤκουον διὰ τῶν μάντεων ; Ἀγαμέμνονα δὲ τὸ πανταχοῦ τεθυκέναι πλέοντα ἐπ’ Ἴλιον αἰσχρῶς ἐπαν - ήγαγεν ἢ νενικηκότα τῆς Ἀθηνᾶς αὐτῷ τὸ τέλος εὑ - ρούσης ; Ἡρακλέα δὲ τὸν πρὸ τούτου τὴν αὐτὴν καθε - λόντα πόλιν οὐ θυσίαις ἴσμεν τῶν θεῶν προσλαβόντα τὴν ῥοπήν ;
Lemmas: καίτοι τίς ὁ πρᾶγμα αὐτός γίγνομαι | ἀγαθός , ὅταν λόγος μέν εἰμί ὁ ἐκεῖνος , ὁ δέ ἔργον ἀπέρχομαι ; δέω γάρ δή ὁ γε τοιοῦτος πείθω , οὐ προσαναγκάζω . εἰμί δέ ὁ μή οὗτος δύναμαι ἐκεῖνος χράω , ἐργάζομαι | μέν οὐδείς , οἴομαι δέ οὗτος ἀσθενής ] . λόγος δέ μηδέ ἐν ὁ οὗτος αὐτός οὗτος ἐνίημι νόμος , ἀλλά εὐδοκιμέω μέν ὁ πείθω , κακῶς δέ ἀκούω ὁ ἀνάγκη . τίς οὖν μαίνομαι κατά ὁ ἱερός , εἰμί ὁ πείθω μέν οὐ εἰμί , βιάζω δέ οἶδα ; σαφής γάρ οὕτως καί ὁ ὑμέτερος ἄν αὐτός παρά - βαίνω νόμος . 30 . ἀλλά ὁ μηδέ εἰμί φημί ἱερόν χρήσιμος ἔρχομαι ὁ γῆ καί ὁ ἐπί αὐτηες͂ς ἄνθρωπος . ἐνταῦθα τοίνυν δέω μέν ἐγώ πολύς , ὦ βασιλεύς , ὁ παρρησία , δείδω δέ μή τις λυπέω ὁ ἐμαυτοῦ ἀγαθός . χωρέω δέ οὖν ὅμως ὁ λόγος ἐν οὗτος ἀπαιτέω , ὁ ἀλέω - θεῖος . 31 . λέγω γάρ ἐγώ | τις ὁ ὁ μέν πυρά - γρᾶς καί σφῦρα καί ἄκμων ἀφίημι , περί δέ οὐρανός καί ὁ ὁ οὐρανός ἔχω ἀξιόω διαλέγω , πότερος ἀκολουθέω ὁ ὁ μέγας ἀπό μικρός καί φαῦλος ὁ πρῶτος ἀφορμή ῥῶ - Μάϊος δύναμαι δύναμαι , ὁ θεός οὗτος ἢ ὅς ἱερόν καί βωμός <καὶ> παρά ὅς ὁ τίς χράω ποιέω ἢ μή ποιέω , ἀκούω διά ὁ μάντις ; Ἀγαμέμνων δέ ὁ πανταχοῦ θύω πλέω ἐπί Ἴλιον αἰσχρός ἐπήν - ἄγω ἢ νικάω ὁ Ἀθηνᾶ αὐτός ὁ τέλος εὀ - Ρούσης ; Ἡρακλῆς δέ ὁ πρό οὗτος ὁ αὐτός κάθω - λόντο πόλις οὐ θυσία οἶδα ὁ θεός προσλαμβάνω ὁ ῥοπή ;
libanius.oratio-30 32
ἔτι τοίνυν λαμπρὸς μὲν ὁ Μαράθων οὐ διὰ τοὺς μυρίους μᾶλλον Ἀθηναίων ἢ διὰ τὸν Ἡρακλέα καὶ Πάνα , θεία δὲ ἡ Σαλαμὶς οὐ διὰ τὰς <τρια - κοσίας> τῶν Ἑλλήνων μᾶλλον ναῦς ἢ τοὺς ἐξ συμμάχους , οἱ μετ’ ᾠδῆς τῆς αὑτῶν ἐπὶ τὴν ναυμαχίαν ἧκον . μυρίους <δ’> ἄν τις ἔχοι λέγειν πολέμους τῇ θεῶν εὐνοίᾳ κυβερνηθέντας καί , νὴ Δία γε , καὶ εἰρή - νῆς καὶ ἡσυχίας χρόνους . 33 . Τὸ δὲ μέγιστον , οἱ μάλιστα τοῦτο τὸ μέρος ἀτιμάσαι δοκοῦντες καὶ ἄκοντες τετιμήκασι . τίνες οὗ - τοι ; οἱ τὴν Ῥώμην τοῦ θύειν οὐ τολμήσαντες ἀφελἐ - σθαι . καίτοι | εἰ μὲν μάταιον ἅπαν τοῦτο τὸ περὶ τὰς θυσίας , τί μὴ τὸ μάταιον ἐκωλύθη ; εἰ δὲ καὶ βλαβερόν , πῶς οὐ ταύτῃ γε μᾶλλον ; εἰ δ’ ἐν ταῖς ἐκεῖ θυσίαις κεῖται τὸ βέβαιον τῆς ἀρχῆς , ἁπανταχοῦ δεῖ νομίζειν λυσιτελεῖν τὸ θύειν καὶ διδόναι τοὺς μὲν ἐν Ρώμῃ δαίμονας τὰ μείζω , τοὺς δ’ ἐν τοῖς ἀγροῖς ἢ καὶ τοῖς ἄλλοις ἄστεσιν ἐλάττω , δέξαιτο δ’ ἄν τις εὖ φρονῶν καὶ τὰ τηλικαῦτα .
Lemmas: ἔτι τοίνυν λαμπρός μέν ὁ Μαραθών οὐ διά ὁ μυρίος μᾶλλον Ἀθηναῖος ἢ διά ὁ Ἡρακλῆς καί Πάνας , θεῖος δέ ὁ Σαλαμίς οὐ διά ὁ <τρια - κόσιος ὁ Έλληνας μᾶλλον ναῦς ἢ ὁ ἐκ σύμμαχος , ὁ μετά ἀοιδή ὁ αὐτός ἐπί ὁ ναυμαχία ἔκω . μυρίος <δ’> ἄν τις ἔχω λέγω πόλεμος ὁ θεός εὔνοια κυβερνάω καί , νή Ζεύς γε , καί εἴρω - νη καί ἡσυχία χρόνος . 33 . Τέ δέ μέγας , ὁ μάλιστα οὗτος ὁ μέρος ἀτιμάζω δοκέω καί ἀέκων τιμάω . τίς ὅς - τοι ; ὁ ὁ Ῥώμη ὁ θύω οὐ τολμάω ἀφαιρέω - ἕπομαι . καίτοι | εἰμί μέν μάταιος ἅπας οὗτος ὁ περί ὁ θυσία , τίς μή ὁ μάταιος κωλύω ; εἰμί δέ καί βλαβερός , πῶς οὐ ταύτῃ γε μᾶλλον ; εἰμί δέ ἐν ὁ ἐκεῖ θυσία κεῖμαι ὁ βέβαιος ὁ ἀρχή , ἁπανταχοῦ δέω νομίζω λυσιτελέω ὁ θύω καί δίδωμι ὁ μέν ἐν ρώμη δαίμων ὁ μέγας , ὁ δέ ἐν ὁ ἀγρός ἢ καί ὁ ἄλλος ἄστυ μικρός , δέχομαι δέ ἄν τις εὖ φρονέω καί ὁ τηλικοῦτος .
libanius.oratio-30 34
καὶ γὰρ ἐν τοῖς στρατεύμασιν οὐκ ἴσον μὲν τὸ παρ’ ἑκάστου , φέρει δέ τι τῇ μάχῃ τὸ παρ’ ἑκάστου . οἷον δή τι κἀν ταῖς εἰ - ρεσίαις · οὐκ ἴσοι μὲν ἅπαντες οἱ βραχίονες , συντελεῖ δέ τι καὶ ὁ τοῦ πρώτου λειπόμενος . ὁ μέν τις τῷ σκήπτρῳ τῷ τῆς Ῥώμης συναγωνίζεται , ὁ δέ<τις> σώζει πόλιν ὑπήκοον , ὁ δέ τις ἀγρὸν ἀνέχει παρέχων εὖ πράττειν . ἔστω τοίνυν ἱερὰ πανταχοῦ ἢ ὁμολογούν - τῶν οὗτοι δυσμενῶς ὑμᾶς πρὸς τὴν Ῥώμην ἔχειν δόν - τας αὐτῇ ποιεῖν ἀφ’ ὧν ζημιώσεται .
Lemmas: καί γάρ ἐν ὁ στράτευμα οὐ ἴσος μέν ὁ παρά ἕκαστος , φέρω δέ τίς ὁ μάχη ὁ παρά ἕκαστος . οἷος δή τίς ἐν ὁ εἰ - ῥέω · οὐ ἴσος μέν ἅπας ὁ βραχίων , συντελής δέ τίς καί ὁ ὁ πρῶτος λείπω . ὁ μέν τις ὁ σκῆπτρον ὁ ὁ Ῥώμη συναγωνίζομαι , ὁ δέτις σῴζω πόλις ὑπήκους , ὁ δέ τις ἀγρός ἀναχέω παραχώννυμι εὖ πράσσω . εἰμί τοίνυν ἱερόν πανταχοῦ ἢ ὁμολογέω - ὁ οὗτος δυσμενής σύ πρός ὁ Ῥώμη ἔχω δίδωμι - της αὐτός ποιέω ἀπό ὅς ζημιόω .
libanius.oratio-30 35
Οὐ τοίνυν τῇ Ῥώμῃ μόνον ἐφυλάχθη τὸ θύειν , ἀλλὰ καὶ τῇ τοῦ Σαράπιδος | τῇ πολλῇ τε καὶ μεγάλῃ καὶ πλῆθος κεκτημένῃ νεῶν , δι’ ὧν κοινὴν ἁπάντων ἀνθρώπων ποιεῖ τὴν τῆς Αἰγύπτου φοράν . αὐτὴ δὲ ἔργον τοῦ Νείλου , τὸν Νεῖλον δὲ ἑστιάματά ἐστιν ἀναβαίνειν ἐπὶ τὰς ἀρούρας πείθοντα , ὧν οὐ ποιουμένων ὅτε τε χρὴ καὶ παρ’ ὧν , οὐδ’ ἂν αὐτὸς ἐθελήσειεν . ἅ μοι δοκοῦσιν εἰδότες οἱ καὶ ταῦτα ἂν ἡδέως ἀνελόντες οὐκ ἀνελεῖν , ἀλλ’ ἀφεῖναι τὸν ποτα - μὸν εὐωχεῖσθαι τοῖς παλαιοῖς νομίμοις ἐπὶ μισθῷ τῷ εἰωθότι .
Lemmas: οὐ τοίνυν ὁ Ῥώμη μόνος φυλάσσω ὁ θύω , ἀλλά καί ὁ ὁ Σάραπις | ὁ πολύς τε καί μέγας καί πλῆθος κτάομαι νέος , διά ὅς κοινός ἅπας ἄνθρωπος ποιέω ὁ ὁ Αἴγυπτος φορά . αὐτός δέ ἔργον ὁ Νεῖλος , ὁ Νεῖλος δέ ἑστίαμα εἰμί ἀναβαίνω ἐπί ὁ ἄρουρα πείθω , ὅς οὐ ποιέω ὅτε τε χράω καί παρά ὅς , οὐδέ ἄν αὐτός ἐθέλω . ὅς ἐγώ δοκέω οἶδα ὁ καί οὗτος ἄν ἡδύς ἀναιρέω οὐ ἀναιρέω , ἀλλά ἀφίημι ὁ ποτός - πορθμός εὐωχέω ὁ παλαιός νόμιμος ἐπί μισθός ὁ εἴωθα .
libanius.oratio-30 39
τοι - αύταις μὲν ἀδοξίαις , τοσούτῳ δὲ πολέμῳ τῷ πρὸς ἀλλήλους συζῶσιν οἱ ἀπὸ τούτων ἐν μέσῳ τῶν ἀπὸ τῶν | ἱερῶν κιόνων στρεφόμενοι , δι’ οὕς , οἶμαι , ταῦτα . τοιαύτας τοῖς τέκνοις εἰς εὐδαιμονίαν ἀφορμὰς οἱ πλουτεῖν εἰδότες ἐκεῖνοι παρέδωκαν . καὶ νῦν οὓς ἄγει μὲν εἰς Κιλικίαν νοσήματα τῆς τοῦ Ἀσκληπιοῦ χρῄζοντα χειρός , αἱ δὲ περὶ τὸν τόπον ὕβρεις ἀπρά - κτους ἀποπέμπουσι , πῶς ἔνεστι | μὴ κακῶς τὸν τούτων αἴτιον λέγοντας ἀναστρέφειν ; 40 . Βασιλεῖ δὲ τοιαῦτα ἔστω τὰ βεβιωμένα , ὥστε τοῖς ἐπαίνοις ζῆν καὶ τετελευτηκότα , οἷον γενόμενον ἴσμεν <περὶ> τὸν τὴν μὲν ἀρχὴν ἐκδεξάμενον τὴν τὴν Περσῶν δὲ καθελόντα ἄν , εἰ μὴ προδοσία τὸ πέ - ρας ἐκώλυσε . μέγας δέ ἐστιν ὅμως καὶ τεθνεώς . δόλῳ μὲν γὰρ ἀπέθανεν , ὥσπερ Ἀχιλλεύς , ἐκ δὲ τῶν πρὸ τοῦ θανάτου πεπραγμένων , ὡς ἐκεῖνος , ᾄδεται .
Lemmas: τοι - αὐτός μέν ἀδοξία , τοσοῦτος δέ πόλεμος ὁ πρός ἀλλήλων συζάω ὁ ἀπό οὗτος ἐν μέσος ὁ ἀπό ὁ | ἱερός κίων στρέφω , διά ὅς , οἴομαι , οὗτος . τοιοῦτος ὁ τέκνον εἰς εὐδαιμονία ἀφορμή ὁ πλουτέω οἶδα ἐκεῖνος παραδίδωμι . καί νῦν ὅς ἄγω μέν εἰς Κιλικία νόσημα ὁ ὁ Ἀσκληπιός χρῄζω χείρ , ὁ δέ περί ὁ τόπος ὕβρις Ἄπρα - κτους ἀποπέμπω , πῶς ἔνειμι | μή κακῶς ὁ οὗτος αἴτιος λέγω ἀναστρέφω ; 40 . Βασιλίς δέ τοιοῦτος εἰμί ὁ βιόω , ὥστε ὁ ἔπαινος ζάω καί τελευτάω , οἷος γίγνομαι οἶδα Ἤπερ ὁ ὁ μέν ἀρχή ἐκδέχομαι ὁ ὁ Πέρσης δέ καθαιρέω ἄν , εἰμί μή προδοσία ὁ μετά - Ἥρα κωλύω . μέγας δέ εἰμί ὅμως καί θνῄσκω . δόλος μέν γάρ ἀποθνῄσκω , ὥσπερ Ἀχιλλεύς , ἐκ δέ ὁ πρό ὁ θάνατος πράσσω , ὡς ἐκεῖνος , ἀείδω .
libanius.oratio-30 43
| οὐκοῦν τῶν μὲν βασιλέων οἱ νεῴ κτήματα , καθάπερ καὶ τὰ ἄλλα , τὸ δὲ τὰ αὑτῶν καταποντίζειν ὅρα εἰ σωφρονούντων . ἀλλ’ ὁ μὲν βαλάντιον ῥίπτων εἰς τὴν θάλατταν οὐχ ὑγιαίνει οὐδ’ εἴ τις κυβερνήτης τέμνοι κάλων οὗ δεῖ τῷ πλοίῳ , καὶ ναύτην δὲ εἰ κε - λεύσειε τῇ θαλάττῃ τὴν κώπην ἀφεῖναι , δεινὰ ἂν δοκοῖ ποιεῖν · πόλιν δὲ ἑέ · τις ἄρχων ποιοῖ μέρει τη - λικούτῳ χείρονα , τὰ μέγιστα ὤνησε ; τί γὰρ δεῖ δια - φθείρειν , οὗ τὴν χρείαν ἔνι μεταποιῆσαι ; πῶς δὲ οὐκ αἰσχρόν στρατόπεδον πολεμεῖν λίθοις | οἰκείοις καὶ στρατηγὸν ἐφεστηκότα παρακαλεῖν κατὰ τῶν πάλαι πολλῇ σπουδῇ πρὸς ὕψος ἀναβάντων , ὧν τὸ πέρας ἑορτὴν τοῖς τότε βασιλεῦσιν ἔθηκε ; 44 . Καὶ μηδεὶς οἰέσθω σὴν ταῦτ’ εἶναι κατηγορίαν , ὦ βασιλεῦ . κεῖται μὲν γὰρ πρὸς τοῖς ὁρίοις Περσῶν νεὼς ᾧ παραπλήσιον | οὐδέν , ὡς ἔστιν ἁπάντων τῶν τεθεαμένων ἀκούειν . οὕτω μέγιστος μεγίστοις ἐγεγόνει τοῖς λίθοις , τοσοῦτον ἐπέχων τῆς γῆς ὁπόσον καὶ ἡ πόλις . ἤρκει γοῦν ἐν τοῖς ἐκ τῶν πολέμων φόβοις τοῖς οἰκοῦσι τὴν πόλιν μηδὲν εἶναι πλέον τοῖς ἑλοῦσι τὴν πόλιν οὐκ ἔχουσι κἀκεῖνον προσεξελεῖν τῆς ἰσχύος τοῦ περιβόλου πᾶν ἐλεγχούσης μηχάνημα . ἦν δὲ δὴ καὶ ἐπὶ τὸ τέγος ἀναβᾶσι πλεῖστον ὅσον τῆς πολεμίας ὁρᾶν , οὐ μικρὸν πολεμουμένοις πλεονέκτημα ἀνθρώποις . ἤκουσα δὲ καὶ ἐριζόντων τινῶν , ἐν ὁπο - τέρῳ τὸ θαῦμα μεῖζον | ἱερῷ , τῷ μηκέτ’ ὄντι τούτῳ ἢ ὃ μήποτε πάθοι ταὐτόν , ἐν ᾧπερ ὁ Σάραπις .
Lemmas: | οὐκοῦν ὁ μέν βασιλεύς ὁ ναός κτῆμα , καθά καί ὁ ἄλλος , ὁ δέ ὁ αὐτός καταποντίζω ὁράω εἰμί σωφρονέω . ἀλλά ὁ μέν βαλλάντιον ῥίπτω εἰς ὁ θάλασσα οὐ ὑγιαίνω οὐδέ εἰμί τις κυβερνήτης τέμνω καλός οὗ δέω ὁ πλοῖον , καί ναύτης δέ εἰμί ἄν - λεύω ὁ θάλασσα ὁ κώπη ἀφίημι , δεινός ἄν δοκέω ποιέω · πόλις δέ ἕ · τις ἄρχων ποιόω μέρος ὅς - λυκόω χείρων , ὁ μέγας ὀνίνημι ; τίς γάρ δέω δα - φθείρω , ὅς ὁ χρεία ἔνειμι μεταποιέω ; πῶς δέ οὐ αἰσχρός στρατόπεδον πολεμέω λίθος | οἰκεῖος καί στρατηγός ἐφίστημι παρακαλέω κατά ὁ πάλαι πολύς σπουδή πρός ὕψος ἀναβαίνω , ὅς ὁ πέρας ἑορτή ὁ τότε βασιλεύς τίθημι ; 44 . καί μηδείς οἴομαι σός αὐτός ἔρχομαι κατηγορία , ὦ βασιλεύς . κεῖμαι μέν γάρ πρός ὁ ὅριον Πέρσης ναός ὅς παραπλήσιος | οὐδείς , ὡς εἰμί ἅπας ὁ θεάομαι ἀκούω . οὕτως μέγας μέγας γίγνομαι ὁ λίθος , τοσοῦτος ἐπέχω ὁ γῆ ὁπόσος καί ὁ πόλις . ἀρκέω γοῦν ἐν ὁ ἐκ ὁ πόλεμος φόβος ὁ οἰκέω ὁ πόλις μηδείς ἔρχομαι πλείων ὁ αἱρέω ὁ πόλις οὐ ἔχω ἐκεῖνος προσεξέρχομαι ὁ ἰσχύς ὁ περίβολος πᾶς ἐλέγχω μηχάνημα . εἰμί δέ δή καί ἐπί ὁ τέγος ἀναβαίνω πλεῖστος ὅσον ὁ πολέμιος ὁράω , οὐ μικρός πολεμέω πλεονέκτημα ἄνθρωπος . ἀκούω δέ καί ἐρίζω τις , ἐν οπός - τέρας ὁ θαῦμα μέγας | ἱερός , ὁ μηκέτι εἰμί οὗτος ἢ ὁ μήποτε πάσχω αὐτός , ἐν ὅς ὁ Σάραπις .
libanius.oratio-30 45
ἀλλὰ τοῦτο μὲν τὸ τοιοῦτο καὶ τοσοῦτον ἱερόν , ἵν᾿ ὑπερβῶ τὰ τῆς ὀροφῆς ἀπόρρητα καὶ ὅσα ἀγάλματα σιδήρου πεποιημένα κέκρυπτο τῷ σκότῳ διαφεύγοντα τὸν ἥλιον , οἴχεται καὶ ἀπόλωλε , θρῆνος μὲν τοῖς ἰδοῦ - σιν , ἡδονὴ δὲ τοῖς οὐχ ἑωρακόσιν , οὐ γὰρ ἴσον ἐν τοῖς τοιούτοις ὀφθαλμοί τε καὶ ὦτα , μᾶλλον δὲ τοῖς οὐκ ἰδοῦσιν ἄμφω , καὶ λύπη καὶ ἡδονή , τὸ μὲν ἐκ τοῦ πτώματος , τὸ δ’ ὅτιπερ οὐ τεθέανται .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ὁ τοιοῦτος καί τοσοῦτος ἱερός , ἵνα ὑπερβαίνω ὁ ὁ ὀροφή ἀπόρρητος καί ὅσος ἄγαλμα σίδηρος ποιέω κρύπτω ὁ σκότος διαφεύγω ὁ ἥλιος , οἴχομαι καί ἀπόλλυμι , θρῆνος μέν ὁ ὁράω - βρόχος , ἡδονή δέ ὁ οὐ ὁράω , οὐ γάρ ἴσος ἐν ὁ τοιοῦτος ὀφθαλμός τε καί ἄτη , μᾶλλον δέ ὁ οὐ ὁράω ἄμφω , καί λύπη καί ἡδονή , ὁ μέν ἐκ ὁ πτῶμα , ὁ δέ ὅ οὐ θεάομαι .
libanius.oratio-30 46
ἀλλ’ ὅμως εἴ τις ἀκριβῶς σκοπήσειεν , οὐ σὸν τοῦτο , τοῦ δὲ ἠπα - τηκότος ἀνθρώπου μιαροῦ καὶ θεοῖς ἐχθροῦ καὶ δει - λοῦ καὶ φιλοχρημάτου | καὶ τῇ τικτόμενον αὐτὸν δεξαμένη̣ γῇ δυσμενεστάτου , ἀλογίας μὲν ἀπολελαυ - κότος τύχης , κακῶς δὲ χρωμένου τῇ τύχῃ δουλεύοντος τῇ γυναικί , πάντα ἐκείνῃ χαριζομένου , πάντα ἐκείνην ἡγουμένου . τῇ δ’ ἀνάγκη πάνθ’ ὑπηρετεῖν τοῖς ταῦτα ἐπιτάττουσιν , ὧν τῆς ἀρετῆς ἀπόδειξις τὸ ζῆν ἐν ἱμα - τίοις πενθούντων καὶ μείζων γε ταύτης τὸ ἐν ἐκείνοις ὧν οἱ καὶ τῶν σάκκων ὑφάνται .
Lemmas: ἀλλά ὅμως εἰμί τις ἀκριβῶς σκοπέω , οὐ σός οὗτος , ὁ δέ κώληψ - τήκω ἄνθρωπος μιαρός καί θεός ἐχθρός καί δεῖ - Λοῦ καί φιλοχρήματος | καί ὁ τίκτω αὐτός δέχομαι γῆ δυσμενής , ἀλογία μέν ἀπολαύω - κότος τύχη , κακῶς δέ χράω ὁ τύχη δουλεύω ὁ γυνή , πᾶς ἐκεῖνος χαρίζω , πᾶς ἐκεῖνος ηγούμενος . ὁ δέ ἀνάγκη πᾶς ὑπηρετέω ὁ οὗτος ἐπιτάσσω , ὅς ὁ ἀρετή ἀπόδειξις ὁ ζάω ἐν ἷμα - τίω πενθέω καί μέγας γε οὗτος ὁ ἐν ἐκεῖνος ὅς ὁ καί ὁ σάκκος ὑφάντης .
libanius.oratio-30 47
| τοιοῦτον ἐργαστήριον ἠπάτησέ σε , ἐφενάκισεν , ὑπηγάγετο , παρ - εκρούσατο , πολλοὺς δὲ καὶ θεοὺς παρὰ τῶν <παίδων τῶν> θεῶν μαθόντες ἴσμεν ἀπατηθέντας . ὡς γὰρ δὴ καὶ θυόντων ἱερεῖα καὶ οὕτως ἐγγύς , ὡς ἐπὶ τὰς ἐκεί - νων ῥῖνας τὸν καπνὸν εἰστρέχειν , καὶ ὡς ἀπειλούντων καὶ μείζω μικροῖς ἐπαγόντων καὶ κομπούντων καὶ πεπιστευκότων μηδὲν ἂν αὐτῶν ποτε φανῆναι δυνατώτερον , τοιούτοις πλάσμασι καὶ τέχναις καὶ ῥή - μασι μεμηχανημένοις δεινοῖς ἐμβαλεῖν ὀργὴν τὸν πρᾳ - ότατον | βασιλέων ἐξήγαγόν πως αὑτοῦ , ἐπεὶ τά γε ὄντως αὐτοῦ φιλανθρωπία , ἔλεος , οἶκτος , ἡμερότης , ἐπιείκεια , τὸ σώζειν μᾶλλον ἢ ἀπολλύναι . ἀλλ’ ὄντων τῶν τὰ δικαιότερα | λεγόντων , ὅτι , εἴπερ τι οῦτον εἴη , δίκην μὲν δεῖ τοῦ τολμήματος λαβεῖν , τούτῳ δὲ αὐτῷ προνοηθῆναι τοῦ μέλλοντος ὁ τὴν Κα - δμείαν νικῆσαι νίκην οἰόμενος δεῖν πανταχόθεν ἐνίκησεν . 48 . Ἔδει δὲ αὐτὸν <μὴ> μετὰ τὰς οἰκείας τὰ σαυτοῦ θεραπεύειν μηδ’ <ὁρᾶν> ὅπως μέγας εἶναι τοῖς τὴν μὲν γεωργίαν ἀποδρᾶσιν , ὁμιλεῖν δὲ ἐν τοῖς ὄρεσι λέγουσι τῷ τῶν ὅλων ποιητῇ , ἀλλ’ ὡς τὰ σὰ καὶ ] καλὰ καὶ ἐπαίνων ἄξια παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις δοκοῖ . νῦν δὲ μέχρι μὲν τοῦ λαβεῖν καὶ κενῶσαί σοι τοὺς θησαυροὺς πολλοὶ φίλοι καὶ ἐπιτήδειοι καὶ πρὸ τῶν ψυχῶν αὐτοῖς ἡ σὴ βασιλεία , καιροῦ δὲ ἥκοντος καὶ βουλῆς παρούσης εὔνοιαν ἀπαιτούσης ταυτὶ μὲν ἠμέ - λῆται , | τὰ δὲ ἴδιά σφισιν ἐσπούδασται .
Lemmas: | τοιοῦτος ἐργαστήριον ἀπατάω σύ , φενακίζω , ὑπάγω , παρά - κρούω , πολύς δέ καί θεός παρά ὁ <παιδηω ὅς θεός μανθάνω οἶδα ἀπατάω . ὡς γάρ δή καί θύω ἱερεῖον καί οὕτως ἐγγύς , ὡς ἐπί ὁ ἑαυτοῦ - ἐγων ῥίς ὁ καπνός εἰστρέχω , καί ὡς ἀπειλέω καί μέγας μικρός ἐπάγω καί κομπέω καί πιστεύω μηδείς ἄν αὐτός ποτέ φαίνω δυνατός , τοιοῦτος πλάσμα καί τέχνη καί ρ̅η̅ - πῆμα μηχανάομαι δεινός ἐμβάλλω ὀργή ὁ ΠΡΑ - ότατον | βασιλεύς ἐξάγω πως αὐτός , ἐπεί ὁ γε ὄντως αὐτός φιλανθρωπία , ἔλεος , οἶκτος , ἡμερότης , ἐπιείκεια , ὁ σῴζω μᾶλλον ἢ ἀπόλλυμι . ἀλλά εἰμί ὁ ὁ δίκαιος | λέγω , ὅτι , εἴπερ τίς οὗτος εἰμί , δίκη μέν δέω ὁ τόλμημα λαμβάνω , οὗτος δέ αὐτός προνοέω ὁ μέλλω ὁ ὁ κυρία - δμείαν νικάω νίκη οἴομαι δεῖ πανταχόθεν νικάω . 48 . δεῖ δέ αὐτός ὅ μετά ὁ οἰκεῖος ὁ σεαυτοῦ θεραπεύω μηδέ ὁράω ὅπως μέγας ἔρχομαι ὁ ὁ μέν γεωργία ἀπόδρασις , ὁμιλέω δέ ἐν ὁ ὄρος λέγω ὁ ὁ ὅλος ποιητής , ἀλλά ὡς ὁ σός καί ] καλός καί ἔπαινος ἄξιος παρά πᾶς ἄνθρωπος δοκέω . νῦν δέ μέχρι μέν ὁ λαμβάνω καί κενόω σύ ὁ θησαυρός πολύς φίλος καί ἐπιτήδειος καί πρό ὁ ψυχή αὐτός ὁ σός βασίλειος , καιρός δέ ἥκω καί βουλή παρών εὔνοια ἀπαιτέω οὗτος μέν ἧμμαι - λῄτη , | ὁ δέ ἴδιος σφεῖς σπουδάζω .
libanius.oratio-30 49
κἆν προσελθών τις αὐτοῖς τί ταῦτα ; ἔρηται , τὸ μὲν αὑ - τῶν ἔξω τῆς αἰτίας ποιοῦσι , καὶ ὅτι πεποιήκασιν ἀπο - κρίνονται ἅ γε τῷ βασιλεῖ ἔδοξε καὶ ἐκεῖνον τὴν ἀπολο - γίαν ὀφείλειν καὶ τοιαῦτα λέγουσιν . οἱ δ’ ὀφείλοντες ἦσαν οὗτοι οἱ οὐδέποτε λόγον ἕξοντες οὐδένα ὑπὲρ τῶν πεπραγμένων · τίς γὰρ ἂν ὑπὲρ τοιούτων κῶν γίνοιτο λόγος ; οἱ δὲ πρὸς μὲν τοὺς ἄλλους ἀρνοῦνται μὴ σφῶν εἶναι τοῦτο τὸ ἔργον , ἐντυγ - χάνοντες δὲ σοὶ καταμόνας δι’ οὐδενὸς ἄλλου τὸν σὸν οἶκον οὕτως εὖ πεποιηκέναι φασίν . ὧν τὸν σὸν ἀπαλλάξειαν οἶκον οἱ γῇ τε καὶ θαλάττῃ τὴν σὴν ἐπι - στήσαντες κεφαλήν · ὡς οὐκ ἔσθ᾿ ὅ τι μεῖζον ἂν παρ’ αὐτῶν λάβοις . οἱ γὰρ ἐν φίλων ὀνόματι καὶ νων ἀφ’ ὧν ἂν βλάψαιεν λέγοντες τῷ πιστεύεσθαι πρὸς τὴν βλάβην ἀφορμῇ χρώμενοι ῥᾳδίως ἐζημίωσαν . 50 . Ἀλλ’ ἐπὶ τούσδε μέτειμι τῆς ἀδικίας αὐτῶν τὴν ἀπόδειξιν ἐκ τῶν νῦν εἰρημένων ποιησόμενος . | Φέρε γάρ , διὰ τί φατε κατασκαφῆναι τὸ μέγα τοῦθ’ ἱερόν ; οὐ διὰ τὸ δόξαι τῷ βασιλεῖ ; καλῶς . οὐκ - οὑν οἱ καθαιροῦντες οὐκ ἠδίκουν τῷ τὰ δοκοῦντα τῷ βασιλεῖ ποιεῖν . ὅστις οὖν τὰ μὴ δοκοῦντα τῷ βα - σιλεῖ πεποίηκεν , ἀδικεῖ ; οὐκοῦν ὑμεῖς οὗτοί γέ ἐστε οἷς οὐδὲν ἔνι τοιοῦτον εἰπεῖν ὑπὲρ ὧν δεδράκατε .
Lemmas: κἄν προσέρχομαι τις αὐτός τίς οὗτος ; ἔρομαι , ὁ μέν αὑ - ὁ ἔξω ὁ αἰτία ποιέω , καί ὅτι ποιέω ἀπος - κρίνω ὅς γε ὁ βασιλεύς δοκέω καί ἐκεῖνος ὁ ἀπόλλυμι - Γιάν ὀφείλω καί τοιοῦτος λέγω . ὁ δέ ὀφείλω ἥδω οὗτος ὁ οὐδέποτε λόγος ἔχω οὐδείς ὑπέρ ὁ πράσσω · τίς γάρ ἄν ὑπέρ τοιοῦτος γυνή γίγνομαι λόγος ; ὁ δέ πρός μέν ὁ ἄλλος ἀρνέομαι μή σφεῖς ἔρχομαι οὗτος ὁ ἔργον , ἐντυγ - χάσκω δέ σύ καταμόνας διά οὐδείς ἄλλος ὁ σός οἶκος οὕτως εὖ ποιέω φημί . ὅς ὁ σός ἀπαλλάσσω οἶκος ὁ γῆ τε καί θάλασσα ὁ σός ἐπι - ἵστημι κεφαλή · ὡς οὐ ἔστω ὁ τίς μέγας ἄν παρά αὐτός λαμβάνω . ὁ γάρ ἐν φίλος ὄνομα καί νόος ἀπό ὅς ἄν βλάπτω λέγω ὁ πιστεύω πρός ὁ βλάβος ἀφορμή χράομαι ῥᾴδιος ζημιόω . 50 . ἀλλά ἐπί ὅδε μετέρχομαι ὁ ἀδικία αὐτός ὁ ἀπόδειξις ἐκ ὁ νῦν λέγω ποιέω . | Φέρος γάρ , διά τίς τρώω κατασκάπτω ὁ μέγας οὗτος ἱερός ; οὐ διά ὁ δοκέω ὁ βασιλεύς ; καλός . οὐ - ἐν ὁ καθαιρέω οὐ ἀδικέω ὁ ὁ δοκέω ὁ βασιλεύς ποιέω . ὅστις οὖν ὁ μή δοκέω ὁ βον - σιλεῖ ποιέω , ἀδικέω ; οὐκοῦν σύ οὗτος γε εἰμί ὅς οὐδείς ἔνειμι τοιοῦτος λέγω ὑπέρ ὅς δράω .