ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-30 51
εἰπέ μοι , διὰ τί τὸ τῆς Τύχης τοῦτο σῶν ἐστιν ἱερὸν καὶ τὸ τοῦ Δῖός καὶ τὸ τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τὸ τοῦ Διονύσου ; ἆρ’ ὅτι βούλοισθ’ ἂν αὐτὰ μένειν ; οὔ , ἀλλ’ ὅτι μηδεὶς τὴν ἐπ’ αὐτὰ δέδωκεν ὑμῖν ἐξουσίαν . εἰλή - φατε δὲ τὴν κατ’ ἐκείνων ἃ διεφθάρκατε ; <οὔ.> πῶς οὐκ ὀφείλετε δίκην ; ἢ πῶς ἃ δεδράκατε | καλεῖτε δίκην τῶν πεπονθότων οὐδὲν ἐν οὐδενὶ πεποιηκότων ὃ δέχοιτ᾿ ἂν αἰτίαν ; 52 . Ἦν σοι , βασιλεῦ , κηρύξαι · μηδεὶς τῶν ὑπ’ ἐμοὶ νομιζέτω θεοὺς μηδὲ τιμάτω μηδὲ αἰ - τείτω τι παρ’ αὐτῶν μήθ’ ἑαυτῷ μήτε παισὶν ἀγαθὸν πλὴν εἰ σιγῇ τε καὶ λανθάνων , ἅπας δὲ ἔστω τοῦ παρ᾿ ἐμοὶ τιμίου καὶ βαδιζέτω μεθέ - ξων τῶν ἐκείνῳ δρωμένων καὶ τάς τε εὐχὰς 15 ᾑπερ ἐκείνῳ ποιείσθω καὶ τὴν αὑτοῦ κεφαλὴν ὑπαγέτω τῇ τοῦ τὸν λεὼν ἁρμοττομένου χειρί . τὸν δ’ ἀπειθοῦντα πᾶσα ἀνάγκη τεθνάναι .
Lemmas: λέγω ἐγώ , διά τίς ὁ ὁ Τύχη οὗτος σός εἰμί ἱερός καί ὁ ὁ Δῖος καί ὁ ὁ Ἀθηνᾶ καί ὁ ὁ Διόνυσος ; ἆρα ὅτι βούλομαι ἄν αὐτός μένω ; οὐ , ἀλλά ὅτι μηδείς ὁ ἐπί αὐτός δίδωμι σύ ἐξουσία . εἴλω - τρώω δέ ὁ κατά ἐκεῖνος ὅς διαφθείρω ; οὖ πῶς οὐ ὀφείλω δίκη ; ἢ πῶς ὅς δράω | καλέω δίκη ὁ πάσχω οὐδείς ἐν οὐδείς ποιέω ὁ δέχομαι ἄν αἰτία ; 52 . Ἦς σύ , βασιλεύς , κηρύσσω · μηδείς ὁ ὑπό ἐγώ νομίζω θεός μηδέ τιμάω μηδέ ὁ - τέῳ τίς παρά αὐτός μήτε ἑαυτοῦ μήτε παῖς ἀγαθός πλήν εἰμί σιγή τε καί λανθάνω , ἅπας δέ εἰμί ὁ παρά ἐγώ τίμιος καί βαδίζω μεθίημι - ξέω ὁ ἐκεῖνος δράω καί ὁ τε εὐχή 15 ὅσπερ ἐκεῖνος ποιέω καί ὁ αὐτός κεφαλή ὑπάγω ὁ ὁ ὁ λαός ἁρμόζω χείρ . ὁ δέ ἀπειθέω πᾶς ἀνάγκη θνήσκω .
libanius.oratio-30 53
ταῦτ’ ἦν μέν σοι κηρύξαι ῥᾴδιον , οὐ μὴν ἠξίωσάς γε οὐδ’ ἐπέθηκας ζυγὸν ἐνταῦθα ταῖς τῶν ἀνθρώπων ψυχαῖς , ἀλλ’ οἴει μὲν τοῦτ’ ἐκείνου βέλτιον εἶναι , οὐ μὴν ἀσέβημά γε ἐκεῖνο οὐδ’ ἐφ’ ᾧ τις ἂν δικαίως καὶ ] κολασθείη . ἀλλ’ οὐδὲ τῶν τιμῶν τούς γε τοιούτους ἀπέκλεισας , | ἀλλὰ καὶ ἀρχὰς ἔδωκας καὶ συσσί - τοὺς ἐποιήσω καὶ τοῦτό γε πολλάκις καὶ προὔπιες καὶ · νῦν πρὸς ἄλλοις τισὶ παρέζευξας σεαυτῷ συμφέρειν τῇ βασιλείᾳ νομίσας ἄνδρα ὀμνύντα θεοὺς πρός τε τοὺς ἄλλους καὶ σὲ καὶ οὐκ ἀγανακτεῖς οὐδ᾿ ἀδικεῖσθαι τοῖς τοιούτοις ὑπολαμβάνεις ὅρκοις οὐδ’ εἶναι · πάντως κακὸν τὸν ἐν τοῖς θεοῖς ἔχοντα τὰς βελτίους ἐλπίδας . 54 . Σοῦ τοίνυν οὐκ ἐλαύνοντος ἡμᾶς , ὥσπερ οὐδ’ ὁ τοὺς Πέρσας ἐκεῖνος μεθ’ ὅπλων ἐληλακὼς τοὺς ἐναντίως ταύτῃ τῶν ὑπηκόων πρὸς ἑαυτὸν ἔχοντας , πῶς ἐλαύνουσιν οὗτοι ; κατὰ τὶ δὲ δίκαιον ποιοῦνται τὰς ἐφόδους ; πῶς δ’ ἀλλοτρίων ἅπτονται μετ’ ὀργῆς ἀγρῶν ; πῶς δὲ τὰ μὲν καταφέρουσι , τὰ δὲ ἀράμενοι φέρουσιν ὕβρει τῇ τοῦ τὰ τοιαῦτα ποιεῖν προστιθέντες ὕβριν τὴν ἐκ τοῦ καλλύνεσθαι τοῖς πεπραγμένοις ; 55 . Ἡμεῖς , ὦ βασιλεῦ , σοῦ μὲν ταῦτα καὶ ἐπαι - νοῦντος καὶ ἐπιτρέποντος οἴσομεν οὐκ ἄνευ μὲν λύπης , δείξομεν δ’ ὡς | ἄρχεσθαι μεμαθήκαμεν . εἰ δ’ οὐχὶ καὶ σοῦ διδόντος οἵδε ἥξουσιν ἢ ἐπὶ τὸ διαπε - φευγὸς αὐτοὺς ἢ διὰ τάχους ἀναστάν , ἴσθι τοὺς τῶν ἀγρῶν δεσπότας καὶ αὑτοῖς καὶ τῷ νόμῳ βοηθήσοντας .
Lemmas: αὐτός εἰμί μέν σύ κηρύσσω ῥᾴδιος , οὐ μήν ἀξιόω γε οὐδέ ἐπιτίθημι ζυγόν ἐνταῦθα ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή , ἀλλά οἴομαι μέν οὗτος ἐκεῖνος ἀγαθός ἔρχομαι , οὐ μήν ἀσέβημα γε ἐκεῖνος οὐδέ ἐπί ὅς τις ἄν δίκαιος καί ] κολάζω . ἀλλά οὐδέ ὁ τιμή ὁ γε τοιοῦτος ἀποκλείω , | ἀλλά καί ἀρχή δίδωμι καί σῦς - ὁ ποιέω καί τούτος γε πολλάκις καί προπίνω καί · νῦν πρός ἄλλος τις παραζεύγνυμι σεαυτοῦ συμφέρω ὁ βασίλεια νομίζω ἀνήρ ὄμνυμι θεός πρός τε ὁ ἄλλος καί σύ καί οὐ ἀγανακτέω οὐδέ ἀδικέω ὁ τοιοῦτος ὑπολαμβάνω ὅρκος οὐδέ ἔρχομαι · πάντως κακός ὁ ἐν ὁ θεός ἔχω ὁ ἀγαθός ἐλπίς . 54 . Σου τοίνυν οὐ ἐλαύνω ἐγώ , ὥσπερ οὐδέ ὁ ὁ Πέρσης ἐκεῖνος μετά ὅπλον ἐλαύνω ὁ ἐναντίος οὗτος ὁ ὑπήκοος πρός ἑαυτοῦ ἔχω , πῶς ἐλαύνω οὗτος ; κατά τίς δέ δίκαιος ποιέω ὁ ἔφοδος ; πῶς δέ ἀλλότριος ἅπτω μετά ὀργή ἀγρός ; πῶς δέ ὁ μέν καταφέρω , ὁ δέ ἀράομαι φέρω ὕβρις ὁ ὁ ὁ τοιοῦτος ποιέω προστίθημι ὕβρις ὁ ἐκ ὁ καλλύνω ὁ πράσσω ; 55 . Ἡμεῖς , ὦ βασιλεύς , σύ μέν οὗτος καί παῖς - νέω καί ἐπιτρέπω φέρω οὐ ἄνευ μέν λύπη , δείκνυμι δέ ὡς | ἄρχω μανθάνω . εἰμί δέ οὐ καί σύ δίδωμι ὅδε ἥκω ἢ ἐπί ὁ διαπίνω - φεύγω αὐτός ἢ διά τάχος ἀνίστημι , εἰμί ὁ ὁ ἀγρός δέσποτας καί ἑαυτοῦ καί ὁ νόμος βοηθέω .