ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-29 1
Οἱ μὲν βέλτιστοι τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ φθόνου πλεῖστον ἀπέχοντες κἀν ταῖς εἰς αὐτὴν εὐερ - γεσίαις τοῖς τ’ εὖ πεπονθόσι καὶ τοῖς πεποιηκόσι συγχαίροντες ἐπαινοῦσι τὴν γεγενημένην ὑπ’ ἐμοῦ τῷ σιτοποιῷ βοήθειαν καὶ τό τε δίκαιον ἔχειν αὐτὴν καὶ τὸ κοινῇ συμφέρον ὁμολογοῦσιν , οἱ δ’ αὑτῶν μενοι ζημίαν , εἴ τι δόξαιμι πεποιηκέναι χρηστόν , πο - νηρόν τε εἶναι τὸ πεπραγμένον φασὶ καὶ πονηροῦ τρόπου σημεῖον . ἐγὼ δὲ ἕνεκα μὲν τοῦ τῶν των | ἀνθρώπων καταφρονεῖν οὐδένα ἂν ἐποιη - σάμην λόγον , κελευόντων δὲ τῶν φίλων καὶ νῦν τι λέγειν οὐκ ἐνῆν μοι σιωπᾶν . 2 . Ἐρῶ δὲ ἃ πάντες ἐπίστασθε καὶ περὶ ὧν οὐκ ἄν τις εἰπεῖν τολμήσειεν ὅτι ψεύδομαι . τοῦ δήμου γὰρ θορύβοις οὐκ ἐννόμοις τὰ θεάματα μὲν τῆς σκη - νῆς ἐξελάσαντος , φόβον δὲ παρέχοντος ὑπὲρ μειζόνων λέγοντος περὶ τὸν ἄρτον ἀδικεῖσθαι τὴν πόλιν ὁ μὲν ἄρχων ἀντὶ τοῦ ταῦτα ἀπειλαῖς ἐπισχεῖν πάνθ’ ἃ βού - λοιντο ποιήσειν εἰπὼν ἀνέστη , τῆς ὑστεραίας δὲ τὸ παρὰ τῶν πολλῶν θράσος εἰς τοῦτο προήγαγε τὰ πράγματα , ὥσθ’ ὁ μὲν ἐνομοθέτει τὰ τοῖς πολλοῖς μὲν ἥδιστα , τὸ δυνατὸν δὲ οὐκ ἔχοντα , δρόμος δὲ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ἐπὶ τοὺς φαινομένους τῶν ἄρτων οὐκ ὀλίγος . οἱ πολλοὶ δὲ προσῄεσαν <μὲν> κόσιν ἐπ’ ὠνῇ διδόντες ἀργύριον , ἀκούοντες δὲ οὐκ εἶναι καὶ ἅμα καθορῶντες ἀπῄεσαν ποιοῦντες καὶ γοντες ἃ εἰκὸς τοὺς ἀπολεῖσθαι νομίζοντας .
Lemmas: ὁ μέν ἀγαθός ὁ ἐν ὁ πόλις καί φθόνος πλεῖστος ἀπέχω ἐν ὁ εἰς αὐτός εὐερ - γέσιος ὁ τε εὖ πάσχω καί ὁ ποιέω συγχαίρω ἐπαινέω ὁ γίγνομαι ὑπό ἐγώ ὁ σιτοποιέω βοήθεια καί ὁ τε δίκαιος ἔχω αὐτός καί ὁ κοινός συμφέρω ὁμολογέω , ὁ δέ αὐτός μένω ζημία , εἰμί τίς δοκέω ποιέω χρηστός , ἀπό - νηρός τε ἔρχομαι ὁ πράσσω φημί καί πονηρός τρόπος σημεῖον . ἐγώ δέ ἕνεκα μέν ὁ ὁ ὁ | ἄνθρωπος καταφρονέω οὐδείς ἄν ποιέω - Σάμη λόγος , κελεύω δέ ὁ φίλος καί νῦν τίς λέγω οὐ ἔνειμι ἐγώ σιωπάω . 2 . εἴρω δέ ὅς πᾶς ἐπίσταμαι καί περί ὅς οὐ ἄν τις λέγω τολμάω ὅτι ψεύδω . ὁ δῆμος γάρ θόρυβος οὐ ἔννομος ὁ θέαμα μέν ὁ σκῶ - νη ἐξελαύνω , φόβος δέ παρέχω ὑπέρ μέγας λέγω περί ὁ ἄρτος ἀδικέω ὁ πόλις ὁ μέν ἄρχων ἀντί ὁ οὗτος ἀπειλή ἐπέχω πᾶς ὅς βοῦς - λοέω ποιέω λέγω ανέστη , ὁ ὑστεραῖος δέ ὁ παρά ὁ πολύς θράσος εἰς οὗτος προάγω ὁ πρᾶγμα , ὥστε ὁ μέν νομοθετέω ὁ ὁ πολύς μέν ἡδύς , ὁ δυνατός δέ οὐ ἔχω , δρόμος δέ ἀνήρ καί γυνή ἐπί ὁ φαίνω ὁ ἄρτος οὐ ὀλίγος . ὁ πολύς δέ προσέρχομαι ὅς Κόσι ἐπί ὠνή δίδωμι ἀργύριον , ἀκούω δέ οὐ ἔρχομαι καί ἅμα καθοράω ἀπέρχομαι ποιέω καί γοντες ὅς ἔοικα ὁ ἀπόλλυμι νομίζω .
libanius.oratio-29 3
ἡμέρα δευτέρα καὶ πληγαὶ περὶ τοὺς ἄρτους καὶ τοῦ πρίασθαι δυνηθέντος τὸ μὴ δυνηθὲν πλέον . τρίτη καὶ τὸ κακὸν χαλεπώτερον , | ὥσθ’ ἡμῖν λελουμένοις ἀπιοῦσι τοὺς πεινῶντας παρακολουθοῦντας λέγειν , ὡς οὐ ροντες δειπνήσομεν · εἶναι γὰρ πῦρ . ἡ τετάρτη λόγον εἶχεν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς οὐκ ὀλίγον τεθνάναι μὲν γέρον - τας , τεθνάναι δὲ παιδία . καὶ γραῦν δὲ ἑώρων παιδίον φέρουσαν αὐτὸ τοῦτο βοῶσαν , ὡς εἰ μή τις ἄρτου μεταδοίη , τεθνήξεται , καὶ ἅμα προὔτεινε τὴν τιμήν .
Lemmas: ἡμέρα δεύτερος καί πληγή περί ὁ ἄρτος καί ὁ πρίαμαι δύναμαι ὁ μή δύναμαι πλείων . τρίτος καί ὁ κακός χαλεπός , | ὥστε ἐγώ λούω ἀπέρχομαι ὁ πεινάω παρακολουθέω λέγω , ὡς οὐ ροντες δειπνέω · ἔρχομαι γάρ πῦρ . ὁ τέταρτος λόγος ἔχω ἐπί ὁ ἀγορά οὐ ὀλίγος θνήσκω μέν γέρων - της , θνήσκω δέ παιδίον . καί γραῦς δέ ὁράω παιδίον φέρω αὐτός οὗτος βοῦς , ὡς εἰμί μή τις ἄρτος μεταδίδωμι , θνῄσκω , καί ἅμα προτείνω ὁ τιμή .
libanius.oratio-29 4
ὁ δὲ ἄρτος ἦν περιμάχητος , καὶ ἀλλήλους ἐώθουν καί που καὶ ἔπληττον καὶ ἦν πολλοῦ τότε τὸ ἰσχύειν ἄξιον . ὁ δὲ ἀσθενέστερος ἄρτον μὲν οὐκ ἔφερεν οἴ - καδε , τραύματα δὲ καὶ κατερρωγυῖαν ἐσθῆτα . τοῦτο τῶν πολιτευομένων ἐκένωσε τὴν πόλιν καὶ ἦσαν ἐν ἀγροῖς τὸ μὴ συγκατακαυθῆναι ταῖς αὑτῶν οἰκίαις ἐν κέρδει ποιούμενοι · ταῦτα γὰρ ἠλπίζετο . 5 . Ἐν τούτῳ τῷ κλύδωνι κινεῖ μέ τις θεῶν , οὐ γὰρ ἐμόν γε τὸ ἔργον , εἰπεῖν τι πρὸς τὸν ἄρχοντα περὶ τοῦ κατειληφότος πάθους , καὶ κομισθεὶς οἰκετῶν χερσίν , ὁ γὰρ ἵππος ἔτυχεν ἀπών , τὰ μὲν ἐπιτιμήσας , τὰ δὲ παραινέσας , τὰ δὲ φοβήσας , ἔστ·ι δὲ ὅπου καὶ δεηθεὶς μόλις ἀπέστησα τῆς πολλῆς φιλονεικίας ἣν εἶχεν ὑπὲρ τῶν ἀδυνάτων .
Lemmas: ὁ δέ ἄρτος εἰμί περιμάχητος , καί ἀλλήλων ὠθέω καί ποῦ καί πλήσσω καί εἰμί πολύς τότε ὁ ἰσχύω ἄξιος . ὁ δέ ἀσθενής ἄρτος μέν οὐ φέρω οἶς - κάδος , τραῦμα δέ καί καταρρήγνυμι ἐσθής . οὗτος ὁ πολιτεύω κενόω ὁ πόλις καί ἥδω ἐν ἀγρός ὁ μή συγκατακαίω ὁ αὐτός οἰκία ἐν κέρδος ποιέω · οὗτος γάρ ἐλπίζω . 5 . ἐν οὗτος ὁ κλύδων κινέω ἐγώ τις θεός , οὐ γάρ ἐμός γε ὁ ἔργον , λέγω τίς πρός ὁ ἄρχω περί ὁ καταλαμβάνω πάθος , καί κομίζω οἰκέτης χείρ , ὁ γάρ ἵππος τυγχάνω ἄπειμι , ὁ μέν ἐπιτιμάω , ὁ δέ παραινέω , ὁ δέ φοβέω , ᾄδω δέ ὅπου καί δέω μόλις ἀφίστημι ὁ πολύς φιλονικία ὅς ἔχω ὑπέρ ὁ ἀδύνατος .
libanius.oratio-29 6
οὐ μὴν ἐξήρκει γε τοῦτο πρὸς τὴν ἐπανόρθωσιν , ἀλλ’ ἔδει καὶ τοὺς ἀρτοποιοὺς κατάγειν ἀπό τε τῶν ὁρῶν καὶ τῶν ἄντρων ἐν οἷς αὑτοὺς κατακρύψαντες εἶχον . τοῦτο δὲ οὐκ ἦν εὔ - πορον ἀπιστουμένων μὲν ὑποσχέσεων , ἀπιστουμένων δὲ ὅρκων . ὡς δὲ ἐμαυτὸν ἔδωκα τῷ πράγματι καὶ δι’ ὧν ἐξῆν αὐτοῖς διελέχθην , ἀξιόπιστον ἔχειν ἐγγυητὴν ἡγησάμενοι καὶ ἅμα μεμνῆσθαι παλαιᾶς εἰπόντες χάριτος , ἡνίκα αὐτοὺς ἐξήρπασα πληγῶν καὶ βασανιστῶν μακρῶν μὲν πρὸς τὸν | ἔμ - φρονα Φιλάγριον λόγων οὐ δεηθείς , τοῦ δὲ κινῆ - σᾶι τὴν κεφαλὴν ὡς ἐπὶ σκληροῖς ἀρκέσαντος , ἀντὶ τοίνυν ἐκείνων ἔφασαν οὐδὲν ὅ τι οὐ ποιή - σομεν , οὔδει τὰ σώματα τῶν τέκνων προσθεῖ - ναι δέοι τοῖς φρυγάνοις .
Lemmas: οὐ μήν ἐξαρκέω γε οὗτος πρός ὁ ἐπανόρθωσις , ἀλλά δέω καί ὁ ἀρτοποιός κατάγω ἀπό τε ὁ ὁράω καί ὁ ἄντρον ἐν ὅς ἑαυτοῦ κατακρύπτω ἔχω . οὗτος δέ οὐ εἰμί εὕω - πόρος ἀπιστέω μέν ὑπόσχεσις , ἀπιστέω δέ ὅρκος . ὡς δέ ἐμαυτοῦ δίδωμι ὁ πρᾶγμα καί διά ὅς ἔξεστι αὐτός διαλέγω , ἀξιόπιστος ἔχω ἐγγυητής ἡγέομαι καί ἅμα μιμνήσκω παλαιός λέγω χάρις , ἡνίκα αὐτός ἐξαρπάζω πληγή καί βασανιστής μακρός μέν πρός ὁ | ἐγώ - Φρόνα Φιλάγριον λόγος οὐ δέω , ὁ δέ κνῆ - σος ὁ κεφαλή ὡς ἐπί σκληρός ἀρκέω , ἀντί τοίνυν ἐκεῖνος φημί οὐδείς ὁ τίς οὐ ποιέω - σω , οὖδας ὁ σῶμα ὁ τέκνον προσθέω - ναι δέω ὁ φρύγανον .
libanius.oratio-29 7
τοιαῦτα εἰπόντες προσέθεσαν τὸ ἔργον καὶ πρὸς τοσοῦτον ἧκε προθυ - μίας ἕκαστος , ὥστ’ ἀποχρῆσαι νύκτα μίαν πρὸς τηλι - καύτην μεταβολήν . καὶ οὔπω μὲν ἡμέρα , πάντα δὲ ἄρτων ἔμπλεα , ὥσθ’ οἱ μὲν ἐξέκειντο , οἱ δ’ ἄνθρωποι παρῄεσαν τὰς περὶ τὴν ὠνὴν σπουδὰς τοῦ ’κείνων πλήθους ἀνελόντος δόντος θαρρεῖν ἅπασιν , ὡς ὁπόταν τις ἔλθῃ , λαβεῖν ἐξείη .
Lemmas: τοιοῦτος λέγω προστίθημι ὁ ἔργον καί πρός τοσοῦτος ἥκω προθυ - μίας ἕκαστος , ὥστε ἀποχράω νύξ εἷς πρός τῆλις - καυτής μεταβολή . καί οὔπω μέν ἡμέρα , πᾶς δέ ἄρτος ἔμπλεος , ὥστε ὁ μέν ἔκκειμαι , ὁ δέ ἄνθρωπος παρέρχομαι ὁ περί ὁ ὠνή σπουδή ὁ ἐκεῖνος πλῆθος ἀναιρέω δίδωμι θαρσέω ἅπας , ὡς ὁπόταν τις ἔρχομαι , λαμβάνω ἔξεστι .
libanius.oratio-29 8
οἵαν δὲ ἡδονὴν ἥδονται ναυαγίαν ἐγγὺς οὖσαν ἄνθρωποι διαφυγόντες τῇ τῶν Τυνδαριδῶν ἐπικουρίᾳ , ἢ οἵαν λυθείσης πολιορκίας οἱ τέως καθειργμένοι , τοιαύτην ἡμεῖς ἐπὶ τὴν προτέ - ραν μορφὴν τῆς ἀγορᾶς ἡκούσης , ὥστε περιβάλλοντες ἀλλήλους ἐφιλοῦμεν τῶν ἀπὸ τοῦ πεινῆν κινδύνων ἐκβεβλημένων . 9 . Ἐπαινουμένων δὲ τῶν τε ἄλλων θεῶν καὶ τῆς Τύχης καὶ τῶν ἐκείνοις ὑπηρετηκότων ἀνθρώπων ἐφίστησι τῇ πράσει τῇ τῶν ἄρτων Κάνδιδον τὸν ἡμι - μανῆ τοὺς ὑπ’ ἐκείνου παρασκευασθέντας ἐπαγγεῖλαι τοῦτο νομίσας εἶναι τὴν πόλιν . οἱ δὲ ἦσαν | οἵ τε οἰκέται τοῦ Κανδίδου καί τινες ἄλλοι τῶν τὰ νου φαγόντων . ὁ οὖν Κάνδιδος εὑρὼν ἀφορμὴν πτῃ λυσιτελοῦσαν φύλαξ μὲν ὧν ἐπιστεύθη κακὸς ἦν , ἐχθροὺς δὲ ἐχθροῖς προὔπινεν ἀρτοποιοὺς πωλῶν τοῖς ἐχθροῖς τούς τι λελυπηκότας , οἶα τὰ τῶν ἐν τῇ αὐτῇ τέχνῃ .
Lemmas: οἷος δέ ἡδονή ἥδομαι ναυαγία ἐγγύς εἰμί ἄνθρωπος διαφεύγω ὁ ὁ Τυνδαρίδης ἐπικουρία , ἢ οἷος λύω πολιορκία ὁ τέως κατείργω , τοιοῦτος ἐγώ ἐπί ὁ προτέ - Ραν μορφή ὁ ἀγορά ἥκω , ὥστε περιβάλλω ἀλλήλων φιλέω ὁ ἀπό ὁ πεινάω κίνδυνος ἐκβάλλω . 9 . ἐπαινέω δέ ὁ τε ἄλλος θεός καί ὁ Τύχη καί ὁ ἐκεῖνος ὑπηρετέω ἄνθρωπος ἐφίστημι ὁ πρᾶσις ὁ ὁ ἄρτος Κάνδιδος ὁ ἡμι - μανός ὁ ὑπό ἐκεῖνος παρασκευάζω ἐπαγγέλλω οὗτος νομίζω ἔρχομαι ὁ πόλις . ὁ δέ ἥδω | ὁ τε οἰκέτης ὁ Κάνδιδος καί τις ἄλλος Τοί ὁ νους ἐσθίω . ὁ οὖν Κάνδιδος εὑρίσκω ἀφορμή πέτομαι λυσιτελέω φύλαξ μέν ὅς πιστεύω κακός εἰμί , ἐχθρός δέ ἐχθρός προπίνω ἀρτοποιός πωλέω ὁ ἐχθρός ὁ τίς λυπέω , οἶος ὁ ὁ ἐν ὁ αὐτός τέχνη .
libanius.oratio-29 10
ἄνθρωπον οὖν συλλαβὼν ἐπιεικῆ γέροντα γυναικί τε συνοικοῦντα καὶ παιδία τρέφοντα καὶ πυ - ροὺς καθ’ ἡμέραν οὐκ ὀλίγους εἰς ἄρτον ἄγοντα καὶ τῆς πανταχόθεν παρὰ τοῖς ὁμοτέχνοις αἰδοῦς ἠξιω - μένον ἐσυκοφάντει λέγων ἀδικίᾳ χρήσασθαι περὶ τὸν ἄρτον . καὶ λόγοις παροξυντικοῖς εἰς ὀργὴν τὸν ἄρ - χοντα ἐμβαλὼν γυμνώσας τὸν ἄθλιον ἐν τοῖς τῶν ἐχθρῶν ὀφθαλμοῖς ξαίνει . καὶ τὸ πρᾶγμα τοσαύτην εἶχεν ὑπερβολήν , ὥστ’ οὐδὲν ὁ Κόκκος εἶναι ἐδόκει .
Lemmas: ἄνθρωπος οὖν συλλαμβάνω ἐπιεικής γέρων γυνή τε συνοικέω καί παιδίον τρέφω καί ΠΥ - ῥόος κατά ἡμέρα οὐ ὀλίγος εἰς ἄρτος ἄγω καί ὁ πανταχόθεν παρά ὁ ὁμότεχνος αἰδώς ἔξειμι - μένω συκοφαντέω λέγω ἀδικία χράω περί ὁ ἄρτος . καί λόγος παροξυντικός εἰς ὀργή ὁ ἄρα - χω ἐμβάλλω γυμνόω ὁ ἄθλιος ἐν ὁ ὁ ἐχθρός ὀφθαλμός ξαίνω . καί ὁ πρᾶγμα τοσοῦτος ἔχω ὑπερβολή , ὥστε οὐδείς ὁ Κόκκος ἔρχομαι δοκέω .
libanius.oratio-29 11
Κανδίδῳ δὲ μικρὸν τοῦτ’ ἐφαίνετο καὶ προσέθηκε τὸ καὶ περιάγεσθαι τὸν ταλαίπωρον διὰ τῆς πόλεως ὅλης τό τε ἀπὸ τῶν πληγῶν ἐπιτείνων κακὸν τῇ τῶν φαρμάκων ἀναβολῇ καὶ δευτέραν ἐπάγων δίκην τὴν ἀπὸ τῆς αἰσχύνης . ὡς δ’ ἥλιος μὲν ἦν περὶ δύσιν , ὁ δ’ ὑπὸ τῶν ἀγόντων τοῖς ἑαυτοῦ γείτοσιν ἔμελλεν ὀφθή - σεσθαι , προσπεσοῦσα πρὸς τὰ γόνατα αὐτοῖς ἡ γυνὴ δεῖται τοῦτο γοῦν αὐτῷ χαρίσασθαι τὸ καλύψαι τὰ νῶτα . οἱ δὲ οὐ χαρίζονται μέν , ἀποδίδονται δέ . καὶ παρῆν ἰατρὸς καὶ φόβος περὶ τῇ ψυχῇ .
Lemmas: Κάνδιδος δέ μικρός οὗτος φαίνω καί προστίθημι ὁ καί περιάγω ὁ ταλαίπωρος διά ὁ πόλις ὅλος ὁ τε ἀπό ὁ πληγή ἐπιτείνω κακός ὁ ὁ Φάρμακος ἀναβολεύς καί δεύτερος ἐπάγω δίκη ὁ ἀπό ὁ αἰσχύνη . ὡς δέ ἥλιος μέν εἰμί περί δύσις , ὁ δέ ὑπό ὁ ἄγω ὁ ἑαυτοῦ γείτων μέλλω ὁράω - ἕπομαι , προσπίπτω πρός ὁ γόνυ αὐτός ὁ γυνή δέω οὗτος γοῦν αὐτός χαρίζομαι ὁ καλύπτω ὁ νῶτον . ὁ δέ οὐ χαρίζω μέν , ἀποδίδωμι δέ . καί πάρειμι ἰατρός καί φόβος περί ὁ ψυχή .
libanius.oratio-29 12
πολλοῦ δὲ ὄντος τούτου τοῦ λόγου πέμπω τινὰ | τὸν εἰσόμενον , εἰ ταῦτά τε οὕτως ἔχοι καὶ εἰ μισθὸς τοῦ τυχεῖν τῆς κλίνης τὸν ἄνθρωπον δέδοται . ὡς δ’ ἧκεν ὁ πεμφθεὶς ἀγγέλλων ἀμφότερα , τὸ μὲν ὡς ἀηδέστατά τε ἐλουσάμην δειπνῆσαί τε οὐκ ἐδυνήθην ἔν τε ὀνεί - ρασι <διετέλεσα> θεώμενος τὰς πληγάς , ταυτὶ ἐάσω · τὰ δ’ ἅμα ἡμέρᾳ δάκρυα τῆς ἐκείνου γυναικὸς τίς οὐκ ἂν ἠλέησεν ἐρριμμένης τε χαμαὶ καὶ κοπτο - μένης αἰτούσης συμμαχίαν εἰς τὸ πρὸς τὸν ἄρχοντα ταῦτα εἰπεῖν ; ἐγὼ δὲ τούτου μὲν αὐτὴν ἀπῆγον ἀδι - κῶν ἴσως οὐκ ἐῶν δίκην ὅσην ἄξιον λαβεῖν , ἐπὶ δὲ τὸν σύνδικον μεθίστην τῆς πόλεως · οὐ γὰρ δὴ καὶ ταύτης αὐτὴν ἔδει τῆς παραμυθίας στερεῖσθαι . ἐν τοίνυν τῇ περὶ τούτων ἐξετάσει παρεῖναί τε ὁμολογῶ καὶ τῇ γυναικὶ οὐ πολλὰ μέν , ὅμως δὲ ῥήματά τινα συνεισενεγκεῖν . 13 . Τοῖς μὲν οὖν βελτίστοις , ὅπερ ἀρχόμενος ἔφην , ἔδοξά τι πεποιηκέναι καλόν , τοῖς δ’ εἴ τις εὐδοκιμή - σειεν ἐπί τῳ ῥηγνυμένοις κακόν τε καὶ καινὸν καὶ οὐκ ἐμόν . εἰ δὲ δίκαιον μὲν τὸ πεπραγμένον , καινὸν δὲ τοῦτο καὶ οὐκ ἐμόν , οὐδὲν ἕτερον λέγουσιν ἢ ὅτι μετὰ τοῦ τῶν δικαίων ἀμελεῖν εἰς γῆρας ἥκω . καίτοι τίς οὐκ οἶδεν , ὡς ἀεὶ διὰ τῆς πόλεως ἐρχόμενος οὐδένα τῶν κλαιόντων παρέρχομαι , ἀλλ’ ἔστην , ἤλγησα , ἐζή - τησα τὸν ἠδικηκότα , ἐλῶν μὲν ἐπέθηκα δίκην , μὴ δυ - νηθεὶς δὲ ἠχθέσθην ; πολλοὶ | δὲ καὶ μείζονος ἄξιοι δίκης ὑπὸ τοῖς συνδίκοις ἐμοῦ πέμψαντος ἐγέ - νοντο . οὐ γὰρ ἐν τῷ κωλύειν τι παθεῖν πανταχοῦ τὸ δίκαιον , ἀλλὰ τὸ τῆς τιμωρίας ἀρκοῦν τοῖς δικαί - οις ἐστί .
Lemmas: πολύς δέ εἰμί οὗτος ὁ λόγος πέμπω τις | ὁ οἶδα , εἰμί οὗτος τε οὕτως ἔχω καί εἰμί μισθός ὁ τυγχάνω ὁ κλίνη ὁ ἄνθρωπος δίδωμι . ὡς δέ ἥκω ὁ πέμπω ἀγγέλλω ἀμφότερος , ὁ μέν ὡς ἀηδής τε λούω δειπνέω τε οὐ δύναμαι ἐν τε ὀνέω - Ράσι διατελέω θεάομαι ὁ πληγή , οὗτος ἐάω · ὁ δέ ἅμα ἡμέρα δάκρυον ὁ ἐκεῖνος γυνή τίς οὐ ἄν ἐλεέω ῥίπτω τε χαμαί καί κοπτός - μένω αἰτέω συμμαχία εἰς ὁ πρός ὁ ἄρχω οὗτος λέγω ; ἐγώ δέ οὗτος μέν αὐτός ἀπάγω ἀς - κέω ἴσως οὐ ἐάω δίκη ὅσος ἄξιος λαμβάνω , ἐπί δέ ὁ σύνδικος μεθίστημι ὁ πόλις · οὐ γάρ δή καί οὗτος αὐτός δέω ὁ παραμυθία στερέω . ἐν τοίνυν ὁ περί οὗτος ἐξέτασις πάρειμι τε ὁμολογέω καί ὁ γυνή οὐ πολύς μέν , ὅμως δέ ῥῆμα τις συνεισφέρω . 13 . ὁ μέν οὖν ἀγαθός , ὅς ἄρχω φημί , δοκέω τίς ποιέω καλός , ὁ δέ εἰμί τις εὐδοκιμέω - σω ἐπί τις ῥήγνυμι κακός τε καί καινός καί οὐ ἐμός . εἰμί δέ δίκαιος μέν ὁ πράσσω , καινός δέ οὗτος καί οὐ ἐμός , οὐδείς ἕτερος λέγω ἢ ὅτι μετά ὁ ὁ δίκαιος ἀμελέω εἰς γῆρας ἥκω . καίτοι τίς οὐ οἶδα , ὡς ἀεί διά ὁ πόλις ἔρχομαι οὐδείς ὁ κλαίω παρέρχομαι , ἀλλά ἵστημι , ἀλγέω , ζῶ - τητάω ὁ ἀδικέω , αἱρέω μέν ἐπιτίθημι δίκη , μή δύο - νέω δέ ἄχθομαι ; πολύς | δέ καί μέγας ἄξιος δίκη ὑπό ὁ σύνδικος ἐγώ πέμπω ἐγώ - νοέω . οὐ γάρ ἐν ὁ κωλύω τίς πάσχω πανταχοῦ ὁ δίκαιος , ἀλλά ὁ ὁ τιμωρία ἀρκέω ὁ δίκη - οἶς εἰμί .
libanius.oratio-29 14
τῶν μὲν οὖν εἰς ἐμὲ τετολμημένων οἶδα μὴ λαβεῖν δίκην , ἑτέρου δέ τι παθόντος οὐ φέρω . εἰ δὲ καλὸν τὸ μηδένα πώποτε διῶξαι , οὐδὲ ἐνταῦθα κατηγόρουν , ἀλλὰ τὴν τῆς γυναικὸς ἐρημίαν ἠλέουν , ἣν ἡ μὲν φιλανδρία κατήγορον ἐποίει , τὸ δ’ ἀπορεῖν συμ - μάχων ἔπειθέ με βοηθεῖν . πότε γὰρ ἂν ἐτόλμησεν ἐκείνη ῥῆξαι φωνὴν ἢ φανῆναι τὸ πρῶτον ἐν μέσῳ μὴ τοῖς παρ’ ἡμῶν ἀφαιρεθεῖσα τὸν φόβον ; ὑπὸ γὰρ δὴ τῶν τῷ Κανδίδῳ συνεστηκότων οὐκ ἄν ποτε αὐ - τοὺς λαθοῦσα ῥᾳδίως ἀπώλλυτ’ ἄν , ἃ καλῶς εἰδυῖα στένουσα ἂν οἴκοι καθῆτο .
Lemmas: ὁ μέν οὖν εἰς ἐγώ τολμάω οἶδα μή λαμβάνω δίκη , ἕτερος δέ τίς πάσχω οὐ φέρω . εἰμί δέ καλός ὁ μηδείς πώποτε διώκω , οὐδέ ἐνταῦθα κατηγορέω , ἀλλά ὁ ὁ γυνή ἐρημία ἐλεέω , ὅς ὁ μέν φιλανδρία κατήγορος ποιέω , ὁ δέ ἀπορέω συμ - Μάχων πείθω ἐγώ βοηθέω . πότε γάρ ἄν τολμάω ἐκεῖνος ῥήγνυμι φωνή ἢ φαίνω ὁ πρῶτος ἐν μέσος μή ὁ παρά ἐγώ ἀφαιρέω ὁ φόβος ; ὑπό γάρ δή ὁ ὁ Κάνδιδος συνίστημι οὐ ἄν ποτέ αὖος - ὁ λανθάνω ῥᾴδιος ἀπόλλυμι ἄν , ὅς καλός οἶδα στένω ἄν οἴκοι κάθημαι .
libanius.oratio-29 15
τὸ θαρρῆσαι τοίνυν αὐτῇ παρ’ ἡμῶν γεγένηται τῇ ἠδικημένη κατὰ τῶν ἠδικηκότων . ἀλλ’ ὅμως ἤδη τίς με συγκαθήμενος τοῖς αὑτοῦ φίλοις ἐκάλεσε κακοπράγμονα . πῶς , ὦ φίλτατε ; εἰ γὰρ ὁ τοῖς κακόν τι πεποιηκόσι χαλεπαίνων τοῦτο ἂν εἰκότως καλοῖτο , τί τοῖς δεδρακόσι καλεῖσθαι προσ - ήκειν φήσομεν ; 16 . Ὡς τοίνυν οὐδ’ εἰ σφόδρα ἐδέδοκτό μοι νὸς τοιούτου μηδέποτε μηδένα τρόπον ἐφάψασθαι πράγματος , τούτου γε οὐκ ἐνῆν εἰσάπαξ ἀποστῆναι , ἀλλ’ εἰκὸς ἂν ἐποίουν τι καὶ γραφὴν αὐτὸς ἀπενεγκών , ἐκεῖθεν ἂν γνοίη τις . Ὅτε γὰρ ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ὁ δεινὸς καὶ τὸ πολὺ δέος ἐπὶ τὰς τῶν ὀρῶν κορυφὰς τοὺς ἀρτοπόπους ἀνήγαγε καὶ σωτήριον ἒν ἐφαίνετό μοι κατελθεῖν τε ἐκείνους καὶ τὸ πῦρ τὸ πρότερον κάειν , πειθὼ δὲ οὐ - δαμόθεν ἦν οὐδὲ διὰ πάντων ὅρκων ἅπαντας τοὺς θεοὺς τῶν λεγόντων ] ἐχόντων , τότε τοῦτ’ ἐδυνήθην ἐγὼ μόνος τῶν | ἐμῶν μόνων ῥημάτων δοξάν - τῶν ἀνυπόπτων .
Lemmas: ὁ θαρσέω τοίνυν αὐτός παρά ἐγώ γίγνομαι ὁ ἀδικέω κατά ὁ ἀδικέω . ἀλλά ὅμως ἤδη τίς ἐγώ συγκάθημαι ὁ αὐτός φίλος καλέω κακοπράγμων . πῶς , ὦ φίλος ; εἰμί γάρ ὁ ὁ κακός τίς ποιέω χαλεπαίνω οὗτος ἄν ἔοικα καλέω , τίς ὁ δράω καλέω προς - ἥκω φημί ; 16 . ὡς τοίνυν οὐδέ εἰμί σφόδρα δοκέω ἐγώ ν τοιοῦτος μηδέποτε μηδείς τρόπος ἐφάπτω πρᾶγμα , οὗτος γε οὐ ἔνειμι εἰσάπαξ ἀφίστημι , ἀλλά ἔοικα ἄν ποιέω τίς καί γραφή αὐτός ἀποφέρω , ἐκεῖθεν ἄν γιγνώσκω τις . ὅτε γάρ ὁ καιρός ἐκεῖνος ὁ δεινός καί ὁ πολύς δέος ἐπί ὁ ὁ ὄρος κορυφή ὁ ἀρτοπόπος ἀνάγω καί σωτήριος ἐν φαίνω ἐγώ κατέρχομαι τε ἐκεῖνος καί ὁ πῦρ ὁ πρότερος καίω , πειθώ δέ οὐ - δαμάζω εἰμί οὐδέ διά πᾶς ὅρκος ἅπας ὁ θεός ὁ λέγω ] ἔχω , τότε οὗτος δύναμαι ἐγώ μόνος ὁ | ἐμός μόνος ῥῆμα δοκέω - ὁ ἀνύποπτος .
libanius.oratio-29 17
καὶ οὐκ ἂν μὲν φαίην , ὡς κατειλήμμην συνθήκαις ἦ μὴν εἰ κακὸν ἐπίοι , βοη - θήσειν , ὥσπερ ὑπὸ τοῦ μάντεως Ἀχιλλεύς , αὐτὸ δὲ τοῦτο τὸ μηδενὸς αὐτοὺς δεδεῆσθαι τοιούτου μᾶλλον αἰδεῖσθαι δεῖν ἡγούμην ἢ τὰς μετ’ ἰσχυρο - τάτων πίστεων ὁμολογίας . αὐτὸς μὲν οὖν ὁ τὰς πληγὰς εἰληφὼς οὔτ᾿ εἶπεν οὔτε ἐρεῖν ἔμελλεν , ὅτι ταῦτα μέντοι δι’ ἐκεῖνον ὃς οἷς ἔπεισεν ἡ - σθεὶς τῶν πεπεισμένων ὀλιγωρεῖ . καὶ Κάνδι - δος μὲν ἡμᾶς ἀπόλλυσιν , ὁ δ’ εἰδὼς οὐκ ἐπι - στρέφεται .
Lemmas: καί οὐ ἄν μέν φημί , ὡς καταλαμβάνω συνθήκη εἰμί μήν εἰμί κακός ἐπέρχομαι , βοή - τίθημι , ὥσπερ ὑπό ὁ μάντις Ἀχιλλεύς , αὐτός δέ οὗτος ὁ μηδείς αὐτός δέω τοιοῦτος μᾶλλον αἰδέομαι δεῖ ἡγέομαι ἢ ὁ μετά ἰσχυρός - Τάτων πίστη ὁμολογία . αὐτός μέν οὖν ὁ ὁ πληγή λαμβάνω οὔτε λέγω οὔτε λέγω μέλλω , ὅτι οὗτος μέντοι διά ἐκεῖνος ὅς ὅς πείθω ὁ - στίθημι ὁ πείθω ὀλιγωρέω . καί Κάνδι - δ μέν ἐγώ ἀπόλλυμι , ὁ δέ οἶδα οὐ ἐπι - στρέφω .
libanius.oratio-29 18
ἐκεῖνος μὲν οὖν ἀπείχετό μου καὶ στένων , ἐγὼ δὲ ᾐσχυνόμην ἂν προδότης καὶ ὢν καὶ δοκῶν ἀνθρώπων , δι’ ὧν οἰχομένην ἤδη τὴν πόλιν ἀνέσωσα . τίνα γὰρ ἔδει πρὸ ἐμοῦ τοῖς γενομένοις πληγῆναι ; τίνα ἀλγῆσαι ; τίνα ἀγανακτῆσαι ; ποῖον πα - τέρα ; τίνα μητέρα ; ποίους ἀδελφούς ; ποίαν συγγέ - νειαν ; τὴν ἐμὴν λύπην ὁ καιρὸς ἀπῄτει , τὴν ἐμὴν φωνήν , τὴν ἐμὴν ἀγανάκτησιν · ὥστ’ εἰ καὶ παρὰ τῆς γυναικὸς ὁ ἀνὴρ ἠμέλητο , τῆς γε παρ’ ἐμοῦ προνοίας δίκαιος ἦν τυγχάνειν , ἄλλως θ’ ὅτ’ εἰ μὴ τοῦτο ἐποί - ουν , καὶ ἐμαυτὸν ἂν ἠδίκουν ἐν οἷς ἐκεῖνον . πῶς γὰρ ἂν ἦλθον εἰς ἱερόν ; πῶς δ’ ἂν ηὐξάμην ; τίσι δ’ ὀφθαλμοῖς ἔβλεψα πρὸς τὰ ἀγάλματα τοσοῦτον ἐμαυτῷ συνειδὼς κακόν ; πῶς δ’ ἂν οὐκ ἐν ἐνὶ τούτω πᾶς ὁ παρεληλυθὼς ἐβλάπτετό μοι βίος ; κακὸς οὖν ἦν ἐν οἷς ἐφοβούμην μὴ κακὸς ἐλεγχθείην καὶ ἐνειχόμην τούτοις ἃ μάλιστα ἔφευγον . καὶ τίνα τοῦτο ἔχει φύσιν ; 19 . Ἤρκει μὲν οὖν εἰς τὸ παρακαλέσαι με πρὸς τὸ τῷ τὰ δεινὰ πεπονθότι βοηθεῖν καὶ ὁ τοῦ δικαίου λογισμός , νῦν δ’ ἦν ἕτερόν τι πρὸς τούτῳ μεγάλην ἔχον τὴν ἀνάγκην . τί τοῦτο ; φόβος τῶν | ἴσων κακῶν . εἰ γὰρ μὴ ἐγὼ τότε χαλεπῶς ἔσχον τῷ πε - πραγμένῳ καὶ ταῦτα ἐφ’ οἷς οὗτοί με κακῶς λέγουσιν ἐπεποιήκειν καὶ τοῦτο ἔγνωσαν ἅπαντες , Κάνδιδός τε διὰ πάντων <ἂν> ᾔει ὥσπερ χειμάρρους τῶν ἀρτοπόπων νῦν μὲν μιμούμενος ἃ ἐδεδράκει , νῦν δὲ καὶ ὑπερ - βαλλόμενος , ἐκείνους τ’ ἂν αὖθις εἶχε τὰ ὄρη τήν τε πόλιν ὁ λιμός .
Lemmas: ἐκεῖνος μέν οὖν ἀπέχω ἐγώ καί στένω , ἐγώ δέ αἰσχύνω ἄν προδότης καί εἰμί καί δοκέω ἄνθρωπος , διά ὅς οἴχομαι ἤδη ὁ πόλις ἀνασῴζω . τίς γάρ δέω πρό ἐγώ ὁ γίγνομαι πλήσσω ; τίς ἀλγέω ; τίς ἀγανακτέω ; ποῖος πῃ - τέρας ; τίς μήτηρ ; ποῖος ἀδελφός ; ποῖος συγ - νεια ; ὁ ἐμός λύπη ὁ καιρός ἀπαιτέω , ὁ ἐμός φωνή , ὁ ἐμός ἀγανάκτησις · ὥστε εἰμί καί παρά ὁ γυνή ὁ ἀνήρ ἀμελέω , ὁ γε παρά ἐγώ πρόνοια δίκαιος εἰμί τυγχάνω , ἄλλως ὁ ὅτι εἰμί μή οὗτος ἐπί - σαλπάρω , καί ἐμαυτοῦ ἄν ἀδικέω ἐν ὅς ἐκεῖνος . πῶς γάρ ἄν ἔρχομαι εἰς ἱερός ; πῶς δέ ἄν εὔχομαι ; τίσις δέ ὀφθαλμός βλέπω πρός ὁ ἄγαλμα τοσοῦτος ἐμαυτοῦ σύνοιδα κακός ; πῶς δέ ἄν οὐ ἐν ἐν οὗτος πᾶς ὁ παρέρχομαι βλάπτω ἐγώ βίος ; κακός οὖν εἰμί ἐν ὅς φοβέω μή κακός ἐλέγχω καί ἐνέχω οὗτος ὅς μάλιστα φεύγω . καί τίς οὗτος ἔχω φύσις ; 19 . ἀρκέω μέν οὖν εἰς ὁ παρακαλέω ἐγώ πρός ὁ ὁ ὁ δεινός πάσχω βοηθέω καί ὁ ὁ δίκαιος λογισμός , νῦν δέ εἰμί ἕτερος τίς πρός οὗτος μέγας ἔχω ὁ ἀνάγκη . τίς οὗτος ; φόβος ὁ | ἴσος κακός . εἰμί γάρ μή ἐγώ τότε χαλεπός ἔχω ὁ μετά - πράσσω καί οὗτος ἐπί ὅς οὗτος ἐγώ κακῶς λέγω ποιέω καί οὗτος γιγνώσκω ἅπας , Κάνδιδος τε διά πᾶς ὅ ἔρχομαι ὥσπερ χειμάρρους ὁ ἀρτοποπέω νῦν μέν μιμέομαι ὅς δράω , νῦν δέ καί ὑπερ - βάλλω , ἐκεῖνος τε ἄν αὖθις ἔχω ὁ ὄρος ὁ τε πόλις ὁ λιμός .
libanius.oratio-29 20
ἴσως δ’ ἂν οὐδὲ διὰ πάντων ἧκεν ὁ Κάνδιδος παίων · ἀπὸ γὰρ τοῦ πρώτου περιοφθέντος αὑτὸν ἂν ἕκαστος ἔσωζε φθάσαντος τοῦ δρασμοῦ τὴν αἰκίαν , καὶ ἦν πάλιν ἂν οἶαπερ καὶ πρότερον ἢ καὶ ἔτι δεινότερα τοῦ καλέσοντος ἐκείνους ἐπὶ τὴν αὐτῶν ἐργασίαν οὐκ ὄντος . οὐδὲ γὰρ αὐτὸς ἔτι πιστὸς ἂν ἦν ἀπὸ τῶν αὐτῶν λόγων τῶν προτέρων ἐξεληλεγ - μένων . 21 . Ἆρ’ ἄξιά μοι τὰ πεπραγμένα μέμψεως , ἀλλ’ οὐ μᾶλλον εὐφημιῶν καὶ βελτιόνων ἢ νῦν ῥημάτων ; εἰ γάρ τις ἀκριβῶς ἐξετάσειεν , ὀκνῶ μὲν εἰπεῖν , ἀναγκά - ζομαι δέ , δὶς σέσωκα τήνδε τὴν πόλιν ἀποδούς τε τοὺς σιτοποιοὺς αὐτῇ καὶ κατασχών , νῦν μὲν πείσας κατελθεῖν , νῦν δὲ κωλύσας φυγεῖν . 22 . Ὑπηρέτουν γάρ , φησίν , ἄρχοντος φωνῇ . ἡ δὲ ἦν πλημμελοῦντά τι περὶ τοὺς ἄρτους ἐκεῖνον νουθετῆσαι . ἐγὼ δὲ εἶχον μὲν <ἄν> τι καὶ του λέγειν , καὶ ὡς μείζων ἦν ἡ παρὰ τοῦ Κανδίδου 20 κατηγορία τοῦ ἔργου καὶ ὡς ὁ σταθμός , ὥσπερ ἐν ἐνίοις ἐλάττων τοῦ δέοντος , οὕτως ἐν ἄλλοις πλείων , ἀλλ’ ὅμως ἐπ’ ἐκεῖνο εἶμι ταῦτα ἀφείς , εἰ μὲν ἔχει τις εἰπεῖν | πληγῶν ἀριθμὸν εἰρημένον παρὰ τοῦ τὴν ἀρχὴν ἔχοντος καὶ τοσοῦτον ὅσος γέγονε καὶ οὕτως ὠμὸν ὡς πολλοὶ τεθέανται . μάλιστα μὲν καὶ οὕτως ἠδίκει Κάνδιδος οὐ γενόμενος τοῦ κεκελευκότος πρᾳ - ότερος , ὃ καὶ τοὺς οἰκέτας ὁρῶμεν ποιοῦντας πρὸς ἀλλήλους , ὅταν ἐπὶ πληγαῖς ἄλλος ἄλλῳ παραδοθῇ , καὶ τοῦτο καὶ τοὺς παραδόντας αὐτοὺς ἐπαινοῦντας ὁρῶ - μεν ἤδη τοῦ θυμοῦ λελωφηκότος .
Lemmas: ἴσως δέ ἄν οὐδέ διά πᾶς ἥκω ὁ Κάνδιδος παίω · ἀπό γάρ ὁ πρῶτος περιοράω ἑαυτοῦ ἄν ἕκαστος σώζω φθάνω ὁ δρασμός ὁ αἰκία , καί εἰμί πάλιν ἄν οἶος καί πρότερος ἢ καί ἔτι δεινός ὁ καλέω ἐκεῖνος ἐπί ὁ αὐτός ἐργασία οὐ εἰμί . οὐδέ γάρ αὐτός ἔτι πιστός ἄν εἰμί ἀπό ὁ αὐτός λόγος ὁ πρότερος ἐκλήγω - μένω . 21 . ἆρα ἄξιος ἐγώ ὁ πράσσω μέμψις , ἀλλά οὐ μᾶλλον εὐφημία καί ἀγαθός ἢ νῦν ῥῆμα ; εἰμί γάρ τις ἀκριβῶς ἐξετάζω , ὀκνέω μέν λέγω , ἀνάγκη - ζω δέ , δίς σῴζω ὅδε ὁ πόλις ἀποδίδωμι τε ὁ σιτοποιός αὐτός καί κατέχω , νῦν μέν πείθω κατέρχομαι , νῦν δέ κωλύω φεύγω . 22 . ὑπηρετέω γάρ , φημί , ἄρχων φωνή . ὁ δέ εἰμί πλημμελέω τίς περί ὁ ἄρτος ἐκεῖνος νουθετέω . ἐγώ δέ ἔχω μέν ἄν τίς καί τις λέγω , καί ὡς μέγας εἰμί ὁ παρά ὁ Κάνδιδος 20 κατηγορία ὁ έργο καί ὡς ὁ σταθμός , ὥσπερ ἐν ἔνιοι μικρός ὁ δέω , οὕτως ἐν ἄλλος πολύς , ἀλλά ὅμως ἐπί ἐκεῖνος ἔρχομαι οὗτος ἀφίημι , εἰμί μέν ἔχω τις λέγω | πληγή ἀριθμός λέγω παρά ὁ ὁ ἀρχή ἔχω καί τοσοῦτος ὅσος γίγνομαι καί οὕτως ὠμός ὡς πολύς θεάομαι . μάλιστα μέν καί οὕτως ἀδικέω Κάνδιδος οὐ γίγνομαι ὁ κελεύω ΠΡΑ - ὁπότερος , ὁ καί ὁ οἰκέτης ὁράω ποιέω πρός ἀλλήλων , ὅταν ἐπί πληγή ἄλλος ἄλλος παραδίδωμι , καί οὗτος καί ὁ παραδίδωμι αὐτός ἐπαινέω ὁράω - μέν ἤδη ὁ θυμός λωφάω .
libanius.oratio-29 23
ταῦτα οὐκ ἐρῶ πρὸς Κάνδιδον , ἀλλ’ ἔστω τὸ πικρὸν τοῦτο δίκαιον , εἰ διαρρήδην ἤκουσεν , ὅτι δεῖ ταῦτα Ἀντίοχον ἅπαντα παθεῖν ἃ πέπονθεν . ἀλλ’ οὐκ ἂν δύναιτο . οὐκοῦν κύριος ἦν σαφῶς τοῦ γε ἐλάττονος καὶ οὐκ ἔμελλε δώσειν νῦν δίκην τοῦ μὴ ὅσην νῦν δίκην λαβεῖν οὐδ’ ἐρήσεσθαι τοὺς ὑπηρέτας ὁ ἄρχων · πόσαι δὲ αἱ πληγαί ; οὐδ’ ὡς οὐ πολλαί , γνοὺς ἢ λόγῳ ἢ ἔργῳ λυπήσειν τὸν Κάνδιδον . καίτοι τὶ τὸ κωλῦον ἦν , εἰ πολλὰς οὕτω γενέσθαι τὰς πληγὰς ἐβούλετο , τὸν ἀριθ - μὸν εἰπεῖν καὶ τὸ τοὺς τύπτοντας εἶναι δεῖν τῶν ῥω - μαλεωτέρων , οἷον Κάνδιδος αὐτῷ τὸν υἱὸν ἐπέστησε τὸν αὑτοῦ ;
Lemmas: οὗτος οὐ λέγω πρός Κάνδιδος , ἀλλά εἰμί ὁ πικρός οὗτος δίκαιος , εἰμί διαρρήδην ἀκούω , ὅτι δέω οὗτος Ἀντίοχος ἅπας πάσχω ὅς πάσχω . ἀλλά οὐ ἄν δύναμαι . οὐκοῦν κύριος εἰμί σαφής ὁ γε μικρός καί οὐ μέλλω δίδωμι νῦν δίκη ὁ μή ὅσος νῦν δίκη λαμβάνω οὐδέ ἔρομαι ὁ ὑπηρέτης ὁ ἄρχων · πόσος δέ ὁ πληγή ; οὐδέ ὡς οὐ πολύς , γιγνώσκω ἢ λόγος ἢ ἔργον λυπέω ὁ Κάνδιδος . καίτοι τίς ὁ κωλύω εἰμί , εἰμί πολύς οὕτως γίγνομαι ὁ πληγή βούλομαι , ὁ ὁριθς - πορθμός λέγω καί ὁ ὁ τύπτω ἔρχομαι δεῖ ὁ ῥῶ - μαλέος , οἷος Κάνδιδος αὐτός ὁ υἱός ἐφίστημι ὁ αὐτός ;
libanius.oratio-29 28
ἐποιούμην δὲ τότε οὐ πρὸ τοῦ Κανδίδου τὸν Ἀντίοχον , ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἀδίκου τὸ δίκαιον · τοῦτο μὲν γὰρ ὑπῆρχεν Ἀντιόχῳ , τοῦ Κανδίδου δὲ ἦν ἐκεῖνο . οὐδεὶς δὲ οὐδὲ τῶν ἀδικωτάτων ἀνθρώπων τολμήσειεν ἂν εἰπεῖν , ὡς οὐκ αἰδέσιμον ἡ τοῦ δικαίου τάξις . διὰ τοῦτο κἀκ τῶν ἀπράτων δικαστηρίων ἀπιόντας ὁρῶμεν νενικηκότας οὐκ ἀεὶ τοὺς εὐπόρους , ἀλλά ποτε μὲν τούτους , ποτὲ δὲ τοὺς πενεστέρους τῶν δικαίων ποι - ούντων ἑκάτερον .
Lemmas: ποιέω δέ τότε οὐ πρό ὁ Κάνδιδος ὁ Ἀντίοχος , ἀλλά πρό ὁ ἄδικος ὁ δίκαιος · οὗτος μέν γάρ ὑπάρχω Ἀντίοχος , ὁ Κάνδιδος δέ εἰμί ἐκεῖνος . οὐδείς δέ οὐδέ ὁ ἄδικος ἄνθρωπος τολμάω ἄν λέγω , ὡς οὐ αἰδέσιμος ὁ ὁ δίκαιος τάξις . διά οὗτος ἐκ ὁ ἄπρατος δικαστήριον ἀπέρχομαι ὁράω νικάω οὐ ἀεί ὁ εὔπορος , ἀλλά ποτέ μέν οὗτος , ποτέ δέ ὁ πένης ὁ δίκαιος ποῖ - ὀνίνημι ἑκάτερος .
libanius.oratio-29 29
σὺ δὲ οἷος ἂν ἦσθα καὶ πρὸς ἐκείνους λέγων · οὐ καλῶς , ὦ ἄνθρωποι , πεποιή - κατε τοῦ μὲν ἡττωμένου παρ᾿ ὑμῖν τὴν δύνα - μιν ἀτιμάσαντες , τοῦ δὲ κεκρατηκότος τὴν ἀσθένειαν τιμήσαντες ἐξὸν πεποιηκέναι ναντίον ; εἰ δ’ οὐκ ἂν πρὸς δικαστὴν τοῦτο ἐποίεις , διὰ τί πρὸς ἐμέ ; πανταχοῦ γὰρ ἔγωγε νομίζω προσή - κεἰν μέγα δύνασθαι τὸ δίκαιον . εἰ δὲ τοῦτ’ ἦν , οὐχ ὅσῳπερ νῦν , ἐλείπετ’ ἂν τῶν θείων πραγμάτων τὰ ἀνθρώπεια . νῦν δὲ τοῦτ’ ἔστι τὸ μάλιστα πικρὸν ποιοῦν τὸν ἡμέτερον βίον , ὅτι πολλὰ μὲν τὰ τῶν μων γράμματα , τὰ μὲν παλαιά , τὰ δὲ νέα , καταπατεῖ - τᾶι δὲ ὑπὸ τῶν ἀδικούντων ἡδέως τῆς πλεονεξίας μᾶλλον ἐφ’ ἑαυτὴν ἑλκούσης ἢ τούτων ἀνειργόντων .
Lemmas: σύ δέ οἷος ἄν εἰμί καί πρός ἐκεῖνος λέγω · οὐ καλός , ὦ ἄνθρωπος , ποιέω - κάτω ὁ μέν ἡσσάομαι παρά σύ ὁ δύναμαι - μιν ἀτιμάζω , ὁ δέ κρατέω ὁ ἀσθένεια τιμάω ἔξεστι ποιέω νηντίος ; εἰμί δέ οὐ ἄν πρός δικαστής οὗτος ποιέω , διά τίς πρός ἐγώ ; πανταχοῦ γάρ ἐγώ νομίζω προσέρχομαι - κέω μέγας δύναμαι ὁ δίκαιος . εἰμί δέ οὗτος εἰμί , οὐ ὅσος νῦν , λείπω ἄν ὁ θεῖος πρᾶγμα ὁ ἀνθρώπειος . νῦν δέ οὗτος εἰμί ὁ μάλιστα πικρός ποιέω ὁ ἡμέτερος βίος , ὅτι πολύς μέν ὁ ὁ μ γράμμα , ὁ μέν παλαιός , ὁ δέ νέος , καταπατέω - παι δέ ὑπό ὁ ἀδικέω ἡδύς ὁ πλεονεξία μᾶλλον ἐπί ἑαυτοῦ ἕλκω ἢ οὗτος ἀνείργω .
libanius.oratio-29 30
ἐγὼ δὲ οὔτ’ ἄλλοτε πώποτε προηκάμην τοῖς ἀδι - κοῦσι τοὺς ἀδικουμένους διὰ τὸ τοὺς μὲν εἶναι τῶν λαμπροτέρων , τοὺς δὲ τῶν καταδεεστέρων οὔτε νῦν τοῦτ’ ἔμελλον πείσεσθαι . μὴ γὰρ ὅτι Κάνδιδον , ἀλλ’ οὐδ’ ἂν τὸν ἐμαυτοῦ πατέρα ταὐτὰ Κανδίδῳ πεποιη - κότα πρότερον ἂν ἤγαγον τοῦ | τοιαῦτα παθόντος σιτοποιοῦ , ἀλλ’ οὐδ’ ἂν ἄλλου τινὸς τῶν ἐν ἐλάττονι τέχνῃ οὐδ’ ἄν , μὰ τοὺς θεούς , τυροπώλου οὐδέ γε ὀξοπώλου οὐδὲ ἰσχαδοπώλου οὐδέ γε νευρορράφου . μὴ οὖν μοι λεγέτω τις ἅρματα ἢ ἀθλητὰς ἢ ἄρ - κτους ἢ κυνηγέτας · τούτοις γὰρ ἅπασιν ἀντιτεταγ - μένον τὸ δίκαιον μᾶλλον αὑτῷ πείθει προσέχειν ἢ ’κείνοις .
Lemmas: ἐγώ δέ οὔτε ἄλλοτε πώποτε προΐημι ὁ ἀς - Κούσι ὁ ἀδικέω διά ὁ ὁ μέν ἔρχομαι ὁ λαμπρός , ὁ δέ ὁ καταδεής οὔτε νῦν οὗτος μέλλω πάσχω . μή γάρ ὅτι Κάνδιδος , ἀλλά οὐδέ ἄν ὁ ἐμαυτοῦ πατέρας αὐτός Κάνδιδος ποιέω - κότα πρότερος ἄν ἄγω ὁ | τοιοῦτος πάσχω σιτοποιός , ἀλλά οὐδέ ἄν ἄλλος τις ὁ ἐν μικρός τέχνη οὐδέ ἄν , μά ὁ θεός , τυροπώλης οὐδέ γε ὀξοπώλης οὐδέ ἰσχαδοπώλης οὐδέ γε νευρορράφος . μή οὖν ἐγώ λέγω τις ἅρμα ἢ ἀθλητής ἢ ἄρα - κτους ἢ κυνηγέτης · οὗτος γάρ ἅπας ἀντιτάσσω - μένω ὁ δίκαιος μᾶλλον ἑαυτοῦ πείθω προσέχω ἢ ’κέϊνος .
libanius.oratio-29 31
πείθει δὲ καὶ τὰ ἀπὸ τῆς ἔχθρας τῆς ἐσομένης φέρειν . ὅτι μὲν γὰρ δυσμενὴς ἐπὶ τού - τοις ἐκεῖνος καὶ πάντα ἐπιβουλεύσει τρόπον καὶ συν - εργῶν οὐκ ἀπορήσει , καὶ σφόδρα ἐπίσταμαι . οὐ μὴν φόβῳ γε τοῦ τοιούτου πολέμου προδότης ἂν εἱλόμην τῶν δικαίων καὶ γενέσθαι καὶ νομισθῆναι . οὐδὲ γὰρ τοῖς τὰς τάξεις λιποῦσι συγγνώμην ἔχομεν καὶ ταῦτα εἰδότες , ὅτι δέει τοῦτο ἁμαρτάνουσιν . αὐτὸ γὰρ δὴ τοῦτο καὶ τὸ ἔγκλημά ἐστιν , ὅτι φόβῳ διαφθείρουσι τὸ προσῆκον . διὰ τοῦτο ἀποθνήσκουσιν αἰσχρῶς οὐ βουληθέντες καλῶς .
Lemmas: πείθω δέ καί ὁ ἀπό ὁ ἔχθρα ὁ εἰμί φέρω . ὅτι μέν γάρ δυσμενής ἐπί ὁ - ὁ ἐκεῖνος καί πᾶς ἐπιβουλεύω τρόπος καί σῦς - ἔργον οὐ ἀπορέω , καί σφόδρα ἐπίσταμαι . οὐ μήν φόβος γε ὁ τοιοῦτος πόλεμος προδότης ἄν αἱρέω ὁ δίκαιος καί γίγνομαι καί νομίζω . οὐδέ γάρ ὁ ὁ τάξις λείπω συγγνώμη ἔχω καί οὗτος οἶδα , ὅτι δέος οὗτος ἁμαρτάνω . αὐτός γάρ δή οὗτος καί ὁ ἔγκλημα εἰμί , ὅτι φόβος διαφθείρω ὁ προσήκω . διά οὗτος ἀποθνῄσκω αἰσχρός οὐ βούλομαι καλός .
libanius.oratio-29 32
ἦν οὖν κἀμοὶ καλὸν ταύτην φυλάξαι τὴν τάξιν . καὶ γὰρ εἰ μηδεὶς ἔμελλέ με μήτε γράφεσθαι μήτε κρίνειν , ἀλλ’ οἵ τε θεοὶ ταῦτ’ ἂν ᾐτιῶντο καὶ αὐτὸς ἂν ἐμαυτὸν κατήσθιον εἰδὼς ἅ μοι ἐπεπλημμέλητο . καὶ μὴν καὶ ἐλπίδες μοι παρ’ αὐτοῦ τοῦ τὰ δίκαια ποιεῖν ὑπῆρχον . τοὺς γὰρ ἅπερ αὐτὸς ἐπῄνουν ἐπαινοῦντας θεοὺς ἡγούμην καὶ κρείττω με ποιήσειν τῶν πολεμησόντων . λόχον τοίνυν ὁποῖόν τινα βούλεταί τε καὶ δύναται συστησάμενος λάθρα τε διορυττέτω καὶ φανερῶς μαχέσθω . τῆς γὰρ δὴ τῶν θεῶν μεθ’ ἡμῶν οὔσης ῥοπῆς γέλως ἔσται καὶ αὐτὸς καὶ οὕς συλλέγει . 33 . Διὰ τί , φησί , τὴν ὀφειλομένην ἐπὶ τοῖς ἐλέγχοις διεκώλυσας δίκην ; ὅτι πρῶτον | μὲν αὐτὸν τὸν ἔλεγχον οὐ μικρὰν δίκην ἡγησάμην . ἔπειθ’ οἱ πεπονθότες αὐτοὶ κακῶς ἐδέοντό μου μηδὲν ζητῆσαι πλέον μηδ’ ἐκπολεμῶσαι σύνταγμα στρατιωτῶν τοσοῦ - τον ἐργαστηρίῳ . ὥσθ’ οἷς λογισμοῖς εἰς τὸν ἔλεγχον συνέπραττον , τοῖς αὐτοῖς τούτοις εἰς τὸ μὴ γενέσθαι τινὰ τιμωρίαν ἐχρώμην . ἐκεῖνό τε γὰρ ἦν τοὺς ἠδι - κημένους ἐλεοῦντος καὶ τοῦτο τοῖς αὐτοῖς χαριζομένου , ἄλλως θ’ ὅτε καὶ ἐξῆν αὐτοῖς τὰ αὑτῶν κομίσασθαι . ὁ γὰρ ἀρνούμενος μὴ λαβεῖν παρὰ τοῦ τραπεζίτου καὶ λαβὼν οὐκ εἰλήφει . φέρειν γὰρ αὐτὰ πάλιν ἐπὶ τὴν τράπεζαν ἔδει .
Lemmas: εἰμί οὖν ἐγώ καλός οὗτος φυλάσσω ὁ τάξις . καί γάρ εἰμί μηδείς μέλλω ἐγώ μήτε γράφω μήτε κρίνω , ἀλλά ὁ τε θεός αὐτός ἄν αἰτιάομαι καί αὐτός ἄν ἐμαυτοῦ κατεσθίω οἶδα ὅς ἐγώ πλημμελέω . καί μήν καί ἐλπίς ἐγώ παρά αὐτός ὁ ὁ δίκαιος ποιέω ὑπάρχω . ὁ γάρ ὅς αὐτός ἐπαινέω ἐπαινέω θεός ἡγέομαι καί ἀγαθός ἐγώ ποιέω ὁ πολεμέω . λόχος τοίνυν ὁποῖος τις βούλομαι τε καί δύναμαι συνίστημι λάθρῃ τε διορύσσω καί φανερός μάχομαι . ὁ γάρ δή ὁ θεός μετά ἐγώ σέω ῥοπή γέλως εἰμί καί αὐτός καί ὅς συλλέγω . 33 . Ζεύς τίς , φημί , ὁ ὀφείλω ἐπί ὁ ἔλεγχος διακωλύω δίκη ; ὅτι πρῶτος | μέν αὐτός ὁ ἔλεγχος οὐ μικρός δίκη ἡγέομαι . ἔπειτα ὁ πάσχω αὐτός κακῶς δέω ἐγώ μηδείς ζητέω πλείων μηδέ ἐκπολεμόω σύνταγμα στρατιώτης τόσος - ὁ ἐργαστήριον . ὥστε ὅς λογισμός εἰς ὁ ἔλεγχος συμπράσσω , ὁ αὐτός οὗτος εἰς ὁ μή γίγνομαι τις τιμωρία χράω . ἐκεῖνος τε γάρ εἰμί ὁ κέρχνη - κάω ἐλεάω καί οὗτος ὁ αὐτός χαρίζω , ἄλλως ὁ ὅτε καί ἔξεστι αὐτός ὁ αὐτός κομίζω . ὁ γάρ ἀρνέομαι μή λαμβάνω παρά ὁ τραπεζίτης καί λαμβάνω οὐ λαμβάνω . φέρω γάρ αὐτός πάλιν ἐπί ὁ τράπεζα δέω .
libanius.oratio-29 34
οὕτως ἐν οἷς καὶ ἔπραττον καὶ οὐκ ἔπραττον οὐκ ἐμαχόμην ἐμαυτῷ . τοὺς μέντοι μεμφομένους μοι δυναίμην ἂν δεῖξαι μαχομένους ἑαυ - τοῖς , οἳ τῷ τε εἰς κρίσιν καταστῆσαί με τὸ πρᾶγμα κακῶς λέγουσι καὶ τῷ πάνυ σπουδάσαι περὶ τὸ μὴ δοῦναι τὸν στρατιώτην δίκην . εἰ μὲν γὰρ τἀπὸ τῆς ὀργῆς αἰτιῶνται , τὰ τῆς ἐπιεικείας ἐπαινούντων · εἰ δὲ τὰ τῆς ἐπιεικείας ἐν αἰτίᾳ ποιοῦνται , τί μὴ τὸ συνορ - γισθῆναι τῇ γυναικὶ τῷ καλῷ προσνέμουσι ; 35 . Καὶ μὴν κἀκεῖνό γε τοῖς εἰρημένοις προσθείην ἄν , ὅτι καὶ εἰ σφόδρα τῆς τιμωρίας ἐπεθύμουν , | νικᾶν ἔδει τὸ δοκοῦν Αὐγάρῳ τῷ τοῦ στρατιώτου μὲν ἀδελφῷ , φίλῳ δὲ ἡμετέρῳ καὶ συνήθει παῖδά τε ἐν ταῖς ἡμετέραις ἔχοντι διατριβαῖς οὐ τῶν πολλῶν , ἀλλ’ ὧν ἄν τις καὶ μακαρίσαι τοὺς γονεῖς τῆς τῶν υἱέων κατὰ τὴν φύσιν τύχης . τούτοιν τοίνυν ὁ μὲν εἶπέ τι περὶ τἀδελφοῦ , ὁ δ’ ἔλεγε μὲν οὐδέν , τῇ σιγῇ δὲ ταὐτὸν ἔπραττεν . 36 . πολλὰ πολλὰ καὶ μεγάλα τὸν στρατιώτην διέ - σωζε . βουλοίμην δ’ ἂν καὶ ὅλως ταῦθ’ ἅπαντας εἰδἐ - ναι περὶ ἐμοῦ , ὅτι τοῖς ἀδικοῦσι καὶ καταφρονοῦσι τῶν νόμων μέχρι μὲν τοῦ κατενεγκεῖν πολεμῶ , κειμέ - νους δὲ ἰδὼν σπένδομαι .
Lemmas: οὕτως ἐν ὅς καί πράσσω καί οὐ πράσσω οὐ μάχομαι ἐμαυτοῦ . ὁ μέντοι μέμφομαι ἐγώ δύναμαι ἄν δείκνυμι μάχομαι ἑ - ὁ , ὅς ὁ τε εἰς κρίσις καθίστημι ἐγώ ὁ πρᾶγμα κακῶς λέγω καί ὁ πάνυ σπουδάζω περί ὁ μή δίδωμι ὁ στρατιώτης δίκη . εἰμί μέν γάρ ἀπό ὁ ὀργή αἰτιάομαι , ὁ ὁ ἐπιείκεια ἐπαινέω · εἰμί δέ ὁ ὁ ἐπιείκεια ἐν αἰτία ποιέω , τίς μή ὁ συνορ - γισθῆναι ὁ γυνή ὁ καλός προσνέμω ; 35 . καί μήν ἐκεῖνος γε ὁ λέγω προστίθημι ἄν , ὅτι καί εἰμί σφόδρα ὁ τιμωρία ἐπιθυμέω , | νικάω δέω ὁ δοκέω Αὔγαρος ὁ ὁ στρατιώτης μέν ἀδελφός , φίλος δέ ἡμέτερος καί συνήθης παῖς τε ἐν ὁ ἡμέτερος ἔχω διατριβή οὐ ὁ πολύς , ἀλλά ὅς ἄν τις καί μακαρίζω ὁ γονεύς ὁ ὁ υἱός κατά ὁ φύσις τύχη . οὗτος τοίνυν ὁ μέν λέγω τίς περί ἀδελφός , ὁ δέ λέγω μέν οὐδείς , ὁ σιγή δέ αὐτός πράσσω . 36 . πολύς πολύς καί μέγας ὁ στρατιώτης δείδω - σῴζω . βούλομαι δέ ἄν καί ὅλος αὐτός ἅπας εἶδος - νω περί ἐγώ , ὅτι ὁ ἀδικέω καί καταφρονέω ὁ νόμος μέχρι μέν ὁ καταφέρω πολεμέω , κειμέ - νους δέ ὁράω σπένδω .