libanius.oratio-29 24
θαυμάζω δὲ ὅπως οὐδ’ αὐτοῦ τοῦ ματος ᾐσχύνθη τὴν φιλανθρωπίαν · οὐ γὰρ ἀγριαίνον - τος ἦν οὐδὲ ζέοντος , ἀλλ’ οἷον δεδοικότος μή τι σφο - δρὸν γένηται , καὶ ᾧ πολλάκις πατέρες ὑπὲρ παίδων πρὸς παιδαγωγὸν ἐχρήσαντο . τὸ δὲ αἷμα ἐκεῖνο τὸ πολὺ καὶ τὸ διατμηθὲν δέρμα καὶ αἱ φανεῖσαι σάρκες , ταῦτα | ἦν σὰ καὶ τῆς σῆς κακίας . 25 . Δῆλοί δὲ αὐτὸς ὁ ἄρχων οἷς εἰς ἕτερον ἔπρα - ξεν ἔξω ταῦτ’ εἶναι τῆς γνώμης τῆς ἑαυτοῦ . τῆς τῆς γὰρ αἰτίας ἐπ’ ἄλλον ἡκούσης λαβὼν τὸ σῶμα τοῦ κεκακουργηκέναι δοκοῦντος τοὺς ἡμερωτέρους τῶν τὰ γράμματα διδασκόντων μιμησάμενος ἀφῆκε δείξας οἷς περὶ ἕτερον ἐποίησεν , ἅπερ ἂν ἐποίησεν , εἰ καὶ τὸν πρότερον ἦν τις εἰσηχὼς αὐτῷ . 26 . Ὃ δὲ μεῖζον εἰς ἔλεγχον τῆς Κανδίδου σκή - ψεως , εἰς τί γάρ , εἰπέ μοι , βλέπων , εἰς ποῖον λόγον , εἰς ποῖον ῥῆμα , εἰς ποίαν συλλαβήν , εἰς ποῖον νεῦμα τὰ πολλῷ βαρύτερα τῶν πληγῶν ἐκεῖνα προσέθηκας ; ἐν οἷς ἦν ἰατρῶν τε ἐστερῆσθαι τὸν ἄνθρωπον καὶ θέαμα εἶναι τοῖς ἐν τῇ πόλει πᾶσιν ἐλεεινὸν ὥσπερ τι τῶν βοσκημάτων ἐλαυνόμενον . εἰ δ’ ἐν τῷ τῆς νουθεσίας ὀνόματι πάντα ταῦτα εἶναι φής , καὶ ἀπο - τυμπανίσας τὸν ἄνθρωπον εἰς ταὐτό μοι δοκεῖς ἂν καταφυγεῖν . ἀλλ᾿ οὔτε τότε οὐδεὶς ἠνέσχετ᾿ ἂν οὔτε νῦν . οὐ γὰρ ὁ ἄρχων οὐδ’ ἅπερ ἐκεῖνος ἔφησεν , ἀπώλλυ τὸν Ἀντίοχον , ἀλλὰ τό τε χρήματα ἐπ’ Ἀν - τιόχῳ παρὰ τῶν ἐχθρῶν τῶν Ἀντιόχου δεδόσθαι τό τε τὴν Ἀντιόχου γυναῖκα μὴ δυνηθῆναι πρὸ τῶν πλη - γῶν δοῦναι τούτῳ χρυσίον ὁπόσον ἐβούλετο , ἐπεὶ καὶ μετὰ τὰς πληγὰς οὐ τοσοῦτον μέν , ἐδόθη δ’ οὖν . 27 . Ὑπὲρ Ἀντιόχου οὖν , ἐρεῖ τις , ἔδει λυπεῖν Κάνδιδον , ὑπὲρ τοῦ σιτοποιοῦ τῶν γνωριμω - τάτων ἔνα ; ἐγὼ δὲ τὸ μέσον μὲν τῆς ἀμφοῖν τύχης οὐκ ἠγνόουν οὐδ’ ὡς ὁ μὲν οἰκίαν κέκτηται μεγάλην , 5 ὁ δὲ μισθὸν τῶν οἰκημάτων ἐν οἷς οἰκεῖ τίθησιν οὐδ’ ὡς ὁ μὲν γῆν ἔχει πολλήν τε καὶ ἀγαθήν , ὁ δὲ μύλην οὐδ’ | ὡς ὁ μὲν τῇ γαστρὶ χαρίζεται , ὁ δὲ οὐ δύναται οὐδ’ ὡς τῷ μὲν ἀργεῖν ἔξεστι , τῷ δ’ ἀνάγκη πονεῖν . οἶδα ταῦτα καὶ πολλὰ πρὸς τούτοις ἕτερα .
Lemmas: θαυμάζω δέ ὅπως οὐδέ αὐτός ὁ μα αἰσχύνω ὁ φιλανθρωπία · οὐ γάρ ἀγριαίνω - ὅς εἰμί οὐδέ ζέω , ἀλλά οἷος δείδω μή τίς σφος - δρόν γίγνομαι , καί ὅς πολλάκις πατήρ ὑπέρ παῖς πρός παιδαγωγός χράω . ὁ δέ αἷμα ἐκεῖνος ὁ πολύς καί ὁ διατέμνω δέρμα καί ὁ φαίνω σάρξ , οὗτος | εἰμί σός καί ὁ σός κακία . 25 . Δῆλος δέ αὐτός ὁ ἄρχων ὅς εἰς ἕτερος πίμπρημι - ξεʹ ἔξω αὐτός ἔρχομαι ὁ γνώμη ὁ ἑαυτοῦ . ὁ ὁ γάρ αἰτία ἐπί ἄλλος ἥκω λαμβάνω ὁ σῶμα ὁ κακουργέω δοκέω ὁ ἥμερος ὁ ὁ γράμμα διδάσκω μιμέομαι ἀφίημι δείκνυμι ὅς περί ἕτερος ποιέω , ὅς ἄν ποιέω , εἰμί καί ὁ πρότερος εἰμί τις εἰσάγω αὐτός . 26 . ὁ δέ μέγας εἰς ἔλεγχος ὁ Κάνδιδος σκῶ - ψεως , εἰς τίς γάρ , λέγω ἐγώ , βλέπω , εἰς ποῖος λόγος , εἰς ποῖος ῥῆμα , εἰς ποῖος συλλαβή , εἰς ποῖος νεῦμα ὁ πολύς βαρύς ὁ πληγή ἐκεῖνος προστίθημι ; ἐν ὅς εἰμί ἰατρός τε στερέω ὁ ἄνθρωπος καί θέαμα ἔρχομαι ὁ ἐν ὁ πόλις πᾶς ἐλεεινός ὥσπερ τίς ὁ βόσκημα ἐλαύνω . εἰμί δέ ἐν ὁ ὁ νουθεσία ὄνομα πᾶς οὗτος ἔρχομαι φημί , καί ἀπος - τυμπανίζω ὁ ἄνθρωπος εἰς αὐτός ἐγώ δοκέω ἄν καταφεύγω . ἀλλά οὔτε τότε οὐδείς ἀνέχω ἄν οὔτε νῦν . οὐ γάρ ὁ ἄρχων οὐδέ ὅς ἐκεῖνος φημί , ἀπόλλυμι ὁ Ἀντίοχος , ἀλλά ὁ τε χρῆμα ἐπί Αν - τιόχῳ παρά ὁ ἐχθρός ὁ Ἀντίοχος δίδωμι ὁ τε ὁ Ἀντίοχος γυνή μή δύναμαι πρό ὁ Πλῆ - γῆ δίδωμι οὗτος χρυσίον ὁπόσος βούλομαι , ἐπεί καί μετά ὁ πληγή οὐ τοσοῦτος μέν , δίδωμι δέ οὖν . 27 . ὑπέρ Ἀντίοχος οὖν , λέγω τις , δέω λυπέω Κάνδιδος , ὑπέρ ὁ σιτοποιός ὁ γνώριμος - Τάτων εἷς ; ἐγώ δέ ὁ μέσος μέν ὁ ἄμφω τύχη οὐ ἀγνοέω οὐδέ ὡς ὁ μέν οἰκία κτάομαι μέγας , 5 ὁ δέ μισθός ὁ οἴκημα ἐν ὅς οἰκέω τίθημι οὐδέ ὡς ὁ μέν γῆ ἔχω πολύς τε καί ἀγαθός , ὁ δέ μύλη οὐδέ | ὡς ὁ μέν ὁ γαστήρ χαρίζω , ὁ δέ οὐ δύναμαι οὐδέ ὡς ὁ μέν ἀργέω ἔξεστι , ὁ δέ ἀνάγκη πονέω . οἶδα οὗτος καί πολύς πρός οὗτος ἕτερος .