ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-27 1
ἐπαινῶν ἠξιωκὼς ἃ τῆς βελτίονος ἦν μοί - ῥᾶς τῶν Ἰκαρίῳ πεπραγμένων , οἶμαι προσήκειν μηδὲ τὰ χείρω σιγῆσαι . τὸ γὰρ δίκαιον οὕτως ἂν κὰτ ἄμφω σώζοιτο τῶν μὲν εὐλογίας , τῶν δὲ κατηγορίας τετυχηκότων , καὶ ἅμα δειχθείην ἂν ἐκ τούτων ἥκιστα κολακεύων , εἴπερ καὶ ἐν οἷς ἡμάρτηκεν εἰρήσεται . ὃ τῶν ἄλλων ὅσοι συγγεγράφασιν οὐκ οἶδα ἔγωγέ τινα πεποιηκότα , ἀλλ’ ὃν ὡς χρηστὸν ἐπῄνεσαν , μένουσιν ἐπαινοῦντες , κἂν τοὐναντίον ποιεῖν παραινῇ τὰ πράγ - μάτα , καθάπερ τῶν ἐκείνοις ἔξω τοῦ προσήκοντος γεγενημένων αὐτοὶ δώσοντες λόγον . 2 . Ὡς μὲν οὖν ἢ ἔλαβεν ἢ ἐμέλλησε κατὰ τῶν μων Ἰκάριος , οὐδ’ οἱ πάνυ μισοῦντες αὐτὸν εἴποιεν ἄν , οὐδ’ ὡς κάλλει γυναικῶν ἐδούλευσεν οὐδ’ ὡς εἰς ὕπνον μακρὸν τὰς νύκτας ἀνάλωσε , νόσημα δὲ ἕτερον αὐτοῦ κατειλήφει τὴν ψυχήν , | ὑποψία πρὸς τὰ πολλὰ τῶν καλῶς λεγομένων καὶ τὸ μήτ’ αὐτὸν εὑρί - σκειν τὸ δέον τῶν τε συμβουλῶν ἀποκρούεσθαι τὰς ἀρίστας διὰ τὸ νομίζειν τὸν σύμβουλον τῶν αὑτῷ τι συμφερόντων διοικούμενον ἃ λέγοι λέγειν .
Lemmas: ἐπαινέω ἀξιόω ὅς ὁ ἀγαθός εἰμί ἐγώ - Ἥρα ὁ Ἰκάριος πράσσω , οἴομαι προσήκω μηδέ ὁ χείρων σιγάω . ὁ γάρ δίκαιος οὕτως ἄν κατά ἄμφω σῴζω ὁ μέν εὐλογία , ὁ δέ κατηγορία τυγχάνω , καί ἅμα δείκνυμι ἄν ἐκ οὗτος ἦκα κολακεύω , εἴπερ καί ἐν ὅς ἁμαρτάνω ἔρομαι . ὁ ὁ ἄλλος ὅσος συγγράφω οὐ οἶδα ἐγώ τις ποιέω , ἀλλά ὅς ὡς χρηστός ἐπαινέω , μένω ἐπαινέω , κἀν ἐναντίος ποιέω παραινέω ὁ πράγ - μάτη , καθά ὁ ἐκεῖνος ἔξω ὁ προσήκω γίγνομαι αὐτός δίδωμι λόγος . 2 . ὡς μέν οὖν ἢ λαμβάνω ἢ μέλλω κατά ὁ τλήμων Ἰκάριος , οὐδέ ὁ πάνυ μισέω αὐτός λέγω ἄν , οὐδέ ὡς κάλλος γυνή δουλεύω οὐδέ ὡς εἰς ὕπνος μακρός ὁ νύξ ἀναλίσκω , νόσημα δέ ἕτερος αὐτός καταλαμβάνω ὁ ψυχή , | ὑποψία πρός ὁ πολύς ὁ καλός λέγω καί ὁ μήτε αὐτός σύμμαρτυς - σκῶ ὁ δέω ὁ τε συμβουλή ἀποκρούω ὁ ἀγαθός διά ὁ νομίζω ὁ σύμβουλος ὁ ἑαυτοῦ τίς συμφέρω διοικέω ὅς λέγω λέγω .
libanius.oratio-27 3
καὶ ταῦτα αὐτὸς πρὸς αὐτὸν ἔφην πολλάκις ἐπιτιμῶν , ὁ δ’ ἐμειδίασέ τε καὶ οὐκ ἠρνήσατο ὡς ἄν τι χρηστὸν ποιῶν . διὰ τοῦτο ὕδατι πολλῷ γεφύρας τινὸς πλεῖστα ἀγούσης εἰς τὴν πόλιν διακοπείσης καὶ τῶν περὶ τὴν τροφὴν ἡμῶν χεῖρον ἐχόντων ἔφασκον μὲν ἐγὼ τῆς Λητοΐου ψυχῆς δεῖσθαι τοῦτο τὸ πάθος πολλὰ αῦτα κατὰ τάχος ἐπηνωρθωκότος , ὁ δ’ ὕβρισέ μοι σιωπῇ τὴν συμβουλὴν οἰηθεὶς εἶναί μοι τὴν σπουδὴν οὐ τὴν πόλιν εὖ παθεῖν , ἀλλὰ τὸν ἄνθρωπον . εἰσῄει Θαλλὸς ὁ ἰατρὸς ὡς αὐτὸν τοῖς ἀπὸ τῆς τέχνης τὰ ἀπὸ τῆς γνώμης προστιθείς . ἔκλεισεν αὐτῷ τὰς θύρας ἐλέγξας μὲν ἐπ’ οὐδενί , πείσας δὲ αὑτὸν προδίδοσθαι .
Lemmas: καί οὗτος αὐτός πρός αὐτός φημί πολλάκις ἐπιτιμάω , ὁ δέ μειδιάω τε καί οὐ ἀρνέομαι ὡς ἄν τίς χρηστός ποιέω . διά οὗτος ὕδωρ πολύς γέφυρα τις πλεῖστος ἄγω εἰς ὁ πόλις διακόπτω καί ὁ περί ὁ τροφή ἐγώ χείρων ἔχω φάσκω μέν ἐγώ ὁ λητοιος ψυχή δέω οὗτος ὁ πάθος πολύς αὐτός κατά τάχος ἐπανορθόω , ὁ δέ ὑβρίζω ἐγώ σιωπή ὁ συμβουλή οἴομαι εἰμί ἐγώ ὁ σπουδή οὐ ὁ πόλις εὖ πάσχω , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος . εἴσειμι Θαλλός ὁ ἰατρός ὡς αὐτός ὁ ἀπό ὁ τέχνη ὁ ἀπό ὁ γνώμη προστίθημι . κλείω αὐτός ὁ θύρα ἐλέγχω μέν ἐπί οὐδείς , πείθω δέ ἑαυτοῦ προδίδωμι .
libanius.oratio-27 4
περὶ τῶν ἱπποκόμων οἷς περὶ τοὺς ἁμιλλητηρίους ἵππους ὁ πόνος , διελέχθην ἀληθῆ λέγων , ὡς ὠμὰς κλοπὰς τὰς παρ’ ἑτέρων τὰς | νῦν κωλύοιεν πρότερον ταῖς φιλανθρώποις ταῖς ἑαυτῶν . ὧν γὰρ ὑφέλοιντο , τού - τοῖς ἀπεδίδοσαν μικρόν τι παρ’ ἑκόντων λαβόντες ὅσον αὐτοῖς εἰς ἄριστον ἀρκέσαι , κλέπτης δὲ ἕτερος οὐκ ἦν φόβῳ τῷ παρὰ τούτων . ἀλλὰ νῦν , ἔφην , οἱ μὲν πέπαυνται , καὶ τὸν πεπαυκότα εἶπον καὶ ὅπως καὶ διότι , μεστὰ δὲ πάντα κακούργων οὐδὲν ἐπι - σταμένων μέτριον ἐπιτιθεμένων ἡλικίᾳ τῇ μάλιστα παρακρουσθῆναι ῥᾴστῃ . τὰ δὲ δία τὸ δέος τὸ τῶν οἰκιῶν ἐπὶ τὸν ποταμὸν ἄγει , ὁ δὲ ἀποπνίξας ἐπὶ τὴν θάλασσαν .
Lemmas: περί ὁ ἱππόκομος ὅς περί ὁ ἁμιλλητήριος ἵππος ὁ πόνος , διαλέγω ἀληθής λέγω , ὡς ὠμός κλοπή ὁ παρά ἕτερος ὁ | νῦν κωλύω πρότερος ὁ φιλάνθρωπος ὁ ἑαυτοῦ . ὅς γάρ ὑφαιρέω , ὁ - ὁ ἀποδίδωμι μικρός τίς παρά ἑκών λαμβάνω ὅσον αὐτός εἰς ἀγαθός ἀρκέω , κλέπτης δέ ἕτερος οὐ εἰμί φόβος ὁ παρά οὗτος . ἀλλά νῦν , φημί , ὁ μέν παύω , καί ὁ παύω λέγω καί ὅπως καί διότι , μεστός δέ πᾶς κακοῦργος οὐδείς ἐπι - σταμένος μέτριος ἐπιτίθημι ἡλικία ὁ μάλιστα παρακρούω ῥᾴδιος . ὁ δέ δῖος ὁ δέος ὁ ὁ οἰκία ἐπί ὁ ποταμός ἄγω , ὁ δέ ἀποπνίγω ἐπί ὁ θάλασσα .
libanius.oratio-27 5
τοσοῦτον τοίνυν ἀγαθὸν ἀνανεούμενος τῇ πόλει ψυχρῶν ἤκουον ῥημάτων , ὅτι ἀλλ’ αἰσχρὸν κλέ - πτας ποιεῖν . ὁ δὲ τὸ μὲν ῥῆμα ἐφοβεῖτο , τὸ δος δὲ οὐκ ἐλογίζετο , ἀλλ’ ἐτήρησε | βλάβην τοσαύτην δεδιὼς συλλαβάς . καὶ πόσῳ βέλτιον ἦν ἀλ - γῆσαι μᾶλλον τοῖς θανάτοις τοῖς διὰ τὰς κλοπὰς ἢ δεῖσαι τὰς ἐγγὺς παιδιᾶς κλοπὰς ἐφ’ αἷς τις ἤδη καὶ ἐγέλασεν ; εἴ σοι θεῶν τις ἔλεγε πιεζομένῳ χαλεπω - τάτῃ νόσῳ , ὅτι ταύτην ἑτέρᾳ αὐτὸς ἐκβαλεῖ κουφοτάτῃ τε καὶ δεινὸν οὐδὲν ἐχούσῃ , τῶν ἀτοπωτάτων καὶ τότ ἂν ἡγοῦ δέξασθαι τὴν ἐλάττω ; οὕτως ἐστὶν Ἰκάριος φρόνιμος καὶ δύναται τὰ μὲν νοῶν αὐτός , τὰ δὲ ἑτέρῳ πειθόμενος εὐδαίμονα ποιεῖν τὸν ἀρχόμενον . 6 . Ἕτερον τοίνυν ἀκούσατε . τοῦ λιμοῦ τὴν πόλιν ἡμῖν πτωχῶν ἐμπεπληκότος , ὧν οἱ μὲν ἐκ τῶν ἀγρῶν ἀνέστησαν οὐκ οὔσης αὐτοῖς οὐδὲ πόας ἔν γε χειμῶνι , οἱ δὲ πόλεις τὰς αὑτῶν καταλελοίπεσαν , καὶ βοηθείας αὐτοῖς τινος ἐκ τοῦ δικαστηρίου παρὰ τῆς Εὐμολπίου φιλανθρωπίας εὑρημένης παρακαλούμενος ὑπ’ ἐμοῦ πρὸς τὰ αὐτὰ δεινὸν εἶναι λέγοντος , εἰ τῆς ἐλάττονος ἀρχῆς ἡ μείζων ἐν τοιούτῳ καιρῷ φανεῖται χείρων , τοιαῦτα ἀκούων τὴν θαυμαστὴν ἐκείνην ἀπόκρισιν ἐποιήσατο ὁ γενναῖος ποιητής · μισεῖσθαι γὰρ ὑπὸ τῶν θεῶν ἅπαντας ἔφη τοὺς τοιούτους .
Lemmas: τοσοῦτος τοίνυν ἀγαθός ἀνανεόομαι ὁ πόλις ψυχρός ἀκούω ῥῆμα , ὅτι ἀλλά αἰσχρός κλέω - πέτομαι ποιέω . ὁ δέ ὁ μέν ῥῆμα φοβέω , ὁ δ δέ οὐ λογίζομαι , ἀλλά τηρέω | βλάβος τοσοῦτος δείδω συλλαβή . καί πόσος ἀγαθός εἰμί ἀλ - γῆσαι μᾶλλον ὁ θάνατος ὁ διά ὁ κλοπή ἢ δείδω ὁ ἐγγύς παιδιά κλοπή ἐπί ὅς τις ἤδη καί γελάω ; εἰμί σύ θεός τις λέγω πιέζω χαλεπός - τήτη νόσος , ὅτι οὗτος ἕτερος αὐτός ἐκβάλλω κοῦφος τε καί δεινός οὐδείς ἔχω , ὁ ἄτοπος καί τότε ἄν ἡγέομαι δέχομαι ὁ μικρός ; οὕτως εἰμί Ἰκάριος φρόνιμος καί δύναμαι ὁ μέν νοέω αὐτός , ὁ δέ ἕτερος πείθω εὐδαίμων ποιέω ὁ ἄρχω . 6 . ἕτερος τοίνυν ἀκούω . ὁ λιμός ὁ πόλις ἐγώ πτωχός ἐμπίμπλημι , ὅς ὁ μέν ἐκ ὁ ἀγρός ἀνίστημι οὐ σέω αὐτός οὐδέ πόα ἐν γε χειμών , ὁ δέ πόλις ὁ αὐτός καταλείπω , καί βοήθεια αὐτός τις ἐκ ὁ δικαστήριον παρά ὁ Εὐμόλπιος φιλανθρωπία εὑρίσκω παρακαλέω ὑπό ἐγώ πρός ὁ αὐτός δεινός ἔρχομαι λέγω , εἰμί ὁ μικρός ἀρχή ὁ μέγας ἐν τοιοῦτος καιρός φαίνω χείρων , τοιοῦτος ἀκούω ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος ἀπόκρισις ποιέω ὁ γενναῖος ποιητής · μισέω γάρ ὑπό ὁ θεός ἅπας φημί ὁ τοιοῦτος .
libanius.oratio-27 7
οὐκοῦν φι - λεῖσθαι φήσεις ὑπὸ τῶν θεῶν τοὺς πλουτοῦντας τας ; ἐν δέ γε τούτοις εἰσὶν οἳ τε καταποντισταὶ καὶ οἱ κατὰ γῆν ἐκείνοις ἐοικότες οἱ ὧν ἂν ἀποσφάξωσι τὰ χρήματα ἔχουσι . καὶ ὅλως τοὺς ἀδικωτέρους εὑρή - σομεν εὐπορωτέρους . οὐδὲν οὖν ἕτερον λέγεις ἢ ὅτι φιλοῦσι τοὺς πονηροτέρους | οἱ θεοὶ καὶ πένης ἅπας ἢ καὶ κατ’ ἄλλο τι δυστυχῶν ἐχθρὸς ἐκείνοις . σκόπει τοίνυν , ποῦ τὸν πατέρα τίθης , ὅταν τοιαῦτα φιλοσοφῇς , καὶ πρὸ τοῦ πατρὸς πολλοὺς ὀνομαστοὺς ἀπ’ ἄλλων τε ἀρετῶν καὶ φιλοσοφίας , εἰ μὴ καὶ κράτη τὸν ἀποθανόντα κωνείῳ μεμισῆσθαι παρὰ τῶν θεῶν λέγοις .
Lemmas: οὐκοῦν φεῖ - λείω φημί ὑπό ὁ θεός ὁ πλουτέω της ; ἐν δέ γε οὗτος εἰμί ὁ τε καταποντιστής καί ὁ κατά γῆ ἐκεῖνος ἔοικα ὁ ὅς ἄν ἀποσφάζω ὁ χρῆμα ἔχω . καί ὅλος ὁ ἄδικος εὑρίσκω - σω εὔπορος . οὐδείς οὖν ἕτερος λέγω ἢ ὅτι φιλέω ὁ πονηρός | ὁ θεός καί πένης ἅπας ἢ καί κατά ἄλλος τίς δυστυχέω ἐχθρός ἐκεῖνος . σκοπέω τοίνυν , ποῦ ὁ πατέρας τίθημι , ὅταν τοιοῦτος φιλοσοφέω , καί πρό ὁ πατήρ πολύς ὀνομαστός ἀπό ἄλλος τε ἀρετή καί φιλοσοφία , εἰμί μή καί κράτος ὁ ἀποθνῄσκω κώνειον μισέω παρά ὁ θεός λέγω .
libanius.oratio-27 8
καὶ μὴν ὅτι μὲν αἱ πόλεις εἰς τὸν ἀριθμὸν ἐζημίωνται τῶν σωμάτων διὰ τὸν λιμόν τε καὶ λοιμόν , παντί που δῆλον , εἰ δ’ ἀπόλλυνται μίσει θεῶν , ἐπιχαίροις ἂν αὐτοῖς εἰκότως . χαίρειν οὖν λογεῖς ἐν τῇ ζημίᾳ τῶν πόλεων ; 9 . Οὐκ οἶδα δέ , ὅ τι ποιῶν ἄνθρωπος χρηστὸς ἂν παρὰ σοὶ νομισθείη , εἰ τὰς μὲν διαβολὰς ἡγήσῃ πι - στάς , τοὺς δὲ ἐπαίνους ὑποπτεύσεις . πρὸς τί δὴ βλέ - πων τοῦτο λέγω ; παῖδα τοῦτον Εὐπλόϊος καλεῖ καὶ πατέρα οὗτος ἐκεῖνον . ἧκεν Εὐπλοΐου ποτὲ βουλόμενα τιμῶν Χαρίδημον πάνυ τυγχάνειν καὶ ἐν οἷς ἔξεστιν , εἶναί τι πλέον αὐτῷ . ταῦτα οὗτος λαβὼν τὰ γράμματα καὶ τῶν πρότερον γενομένων ἀφεῖλεν , ὥστε μᾶλλον ἢ πρόσθεν αὐτὸν ἠγνόει νομίζων ἠδικῆ - σθαι τοῖς γράμμασιν . ᾤετο γὰρ παρὰ τοῦδε ἥκειν ἐκεῖνα καὶ οὐ τοῦ πέμψαντος εἶναι μᾶλλον ἢ | τοῦ πέμψαι πείσαντος .
Lemmas: καί μήν ὅτι μέν ὁ πόλις εἰς ὁ ἀριθμός ζημιόω ὁ σῶμα διά ὁ λιμός τε καί λοιμός , πᾶς ποῦ δῆλος , εἰμί δέ ἀπόλλυμι μῖσος θεός , ἐπιχαίρω ἄν αὐτός ἔοικα . χαίρω οὖν λογεύς ἐν ὁ ζημία ὁ πόλις ; 9 . οὐ οἶδα δέ , ὁ τίς ποιέω ἄνθρωπος χρηστός ἄν παρά σύ νομίζω , εἰμί ὁ μέν διαβολή ἡγέομαι πι - ἵστημι , ὁ δέ ἔπαινος ὑποπτεύω . πρός τίς δή βλέ - πω οὗτος λέγω ; παῖς οὗτος Εὔπλοιος καλέω καί πατέρας οὗτος ἐκεῖνος . ἥκω Εὔπλοιος ποτέ βούλομαι τιμόω Χαρίδημος πάνυ τυγχάνω καί ἐν ὅς ἔξεστι , εἰμί τίς πλείων αὐτός . οὗτος οὗτος λαμβάνω ὁ γράμμα καί ὁ πρότερος γίνομαι ἀφαιρέω , ὥστε μᾶλλον ἢ πρόσθεν αὐτός ἀγνοέω νομίζω ἀδικέω - ἕπομαι ὁ γράμμα . οἴομαι γάρ παρά ὅδε ἥκω ἐκεῖνος καί οὐ ὁ πέμπω ἔρχομαι μᾶλλον ἢ | ὁ πέμπω πείθω .
libanius.oratio-27 10
ἐγὼ τοίνυν οὐκ ἐπέστελλον μέν , παρὼν δὲ ἔλεγον εἰσκαλεῖν Ἀντίοχον εἰς τὴν αὐ - λήν , ἄνδρα ἃ φρονοίη λέγοντα κολακεύσαντα οὐδένα , λέγειν ἐπιστάμενον , ὁ δὲ ἐμοῦ καὶ ταῦτα καὶ πολλὰ ἕτερα λέγοντος καὶ οὐδὲν ψευδομένου καθάπερ εὐθὺς ἀποθανούμενος , εἰ παρακύψειε μόνον , πᾶν ἔφη πρό - τερον ὑπομενεῖν ἢ τοῦτο . καίτοι εἰ μὲν ὃ πεποίηκας ἐπ’ Ἀντιόχου , καλόν , κοινὸν ἔδει τοῦτ’ εἶναι · εἰ δὲ τοὐναντίον , πῶς οὐκ εἰσελθὼν ἐκάθητο πολὺ βελτίων ὢν τὸν τρόπον τῶν ἐν στρατηγίαις γεγενημένων καὶ χείρων ἡμῶν οὐδὲν τῶν ἐν τῷ διδάσκειν τοὺς νέους ;
Lemmas: ἐγώ τοίνυν οὐ ἐπιστέλλω μέν , πάρειμι δέ λέγω εἰσκαλέω Ἀντίοχος εἰς ὁ αὖος - λήν , ἀνήρ ὅς φρονέω λέγω κολακεύω οὐδείς , λέγω ἐπίσταμαι , ὁ δέ ἐγώ καί οὗτος καί πολύς ἕτερος λέγω καί οὐδείς ψεύδω καθά εὐθύς ἀποθνῄσκω , εἰμί παρακύπτω μόνος , πᾶς φημί πρό - τέρος ὑπομένω ἢ οὗτος . καίτοι εἰμί μέν ὁ ποιέω ἐπί Ἀντίοχος , καλός , κοινός δέω οὗτος ἔρχομαι · εἰμί δέ ἐναντίος , πῶς οὐ εἰσέρχομαι κάθημαι πολύς ἀγαθός εἰμί ὁ τρόπος ὁ ἐν στρατηγία γίγνομαι καί χείρων ἐγώ οὐδείς ὁ ἐν ὁ διδάσκω ὁ νέος ;
libanius.oratio-27 11
ἀλλ’ οἶμαι τὰ μὲν παρ’ ἐμοῦ καὶ τοῦ ἰατροῦ δεινῶς ὕποπτα , τὰ δὲ τῶν διακόνων ἀνύποπτα , κἂν ὁ στρα - τιώτης εἴπῃ τι , τὸ ἔργον προστίθης . διὰ τοῦτ’ ἀρτο - πόποι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐν πληγαῖς . ὁ γὰρ οὐ θεραπεύσας πολλοῖς χρήμασι Φερένικον περὶ τὸν σταθ - μὸν ἀδικεῖ , καὶ τὸ συμβὰν ἐφ’ ἑνὸς ἄρτου , πολλὰ δ’ ἂν τοῦτο ποιήσειεν , ἐφ’ ἅπαντας τέταται , καὶ νικᾶν δεῖ τοῦ Φερενέκου τὸ ῥῆμα . οἱ δὲ ἐμὲ τὸν πεπεικότα αὐτοὺς κατελθεῖν ἀπὸ τῶν ὀρῶν ἐν αἰτίαις ἔχουσιν . 12 . Εἰμὶ | δὲ καὶ παρὰ τοῖς πολιτευομένοις ἐν μέμψεσιν ἑνὸς ἐπὶ τῆς λαμπροτάτης νουμηνίας φιλη - θέντος τοῦ νόμου πᾶσι τοῦτο διδόντος . σὺ δὲ κτεῖς μὲν ὡς μισούμενος , ἐξ ὧν δ’ ἂν τοῦτο γίγνοιτο , ποιεῖς . τὸ γὰρ ἕνα ἀνθ’ ἁπάντων τοῦτ’ ἐδύνατο . ὁ μὲν γὰρ οὐκ εἶχε χάριν τοῦ εἰωθότος τυχών , οἱ ἠγανάκτουν <τῶν> ὀφειλομένων στερόμενοι .
Lemmas: ἀλλά οἴομαι ὁ μέν παρά ἐγώ καί ὁ ἰατρός δεινός ὕποπτος , ὁ δέ ὁ διάκονος ἀνύποπτος , κἀν ὁ στρα - τιώτης λέγω τίς , ὁ ἔργον προστίθημι . διά οὗτος άρτος - πόποι κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐν πληγή . ὁ γάρ οὐ θεραπεύω πολύς χρῆμα Φερένικος περί ὁ σταθ - πορθμός ἀδικέω , καί ὁ συμβαίνω ἐπί εἷς ἄρτος , πολύς δέ ἄν οὗτος ποιέω , ἐπί ἅπας τείνω , καί νικάω δέω ὁ Φερενέκου ὁ ῥῆμα . ὁ δέ ἐγώ ὁ πείθω αὐτός κατέρχομαι ἀπό ὁ ὄρος ἐν αἰτία ἔχω . 12 . εἰμί | δέ καί παρά ὁ πολιτεύω ἐν μέμψις εἷς ἐπί ὁ λαμπρός νεομηνία φίλος - τίθημι ὁ νόμος πᾶς οὗτος δίδωμι . σύ δέ κτείς μέν ὡς μισέω , ἐκ ὅς δέ ἄν οὗτος γίγνομαι , ποιέω . ὁ γάρ εἷς ἀντί ἅπας οὗτος δύναμαι . ὁ μέν γάρ οὐ ἔχω χάρις ὁ εἴωθα τυγχάνω , ὁ ἀγανακτέω ὅς ὀφείλω στέρομαι .
libanius.oratio-27 13
καὶ τί δεῖ περὶ τὰ ἐλάττω διατρίβειν ἔχοντα πληγὰς πολιτευομένου πόνον ἰατροῖς παρασχούσας , ὥστ’ αὐτοὺς · μηδ’ ὅτι βιώσοιτο τὰ πρῶτα δύνασθαι λέγειν ; ἀνὴρ γάρ τις διὰ τὰ τῶν ἁρμάτων <ὢν> ἐν πενίᾳ καὶ τουργηκὼς πρότερον καὶ λειτουργῶν ἐπαίετο | τὸ μετάφρενον κωλυόντων μὲν παλαιῶν νόμων , κωλύοντος δὲ τοῦ νῦν τεθέντος , δίκην οὐχ ὧν αὐτὸς ἠδίκει δι - δούς , ἀλλ’ ὧν τινες λούμενοι Κόκκου τοὔνομα ἐν εὐ - φημίαις εἶχον . πῶς οὖν οὐκ ἄδικον τῆς μὲν ὀργῆς ἐκείνους αἰτίους εἶναι , τῶν δ’ ἀπὸ ταύτης Ἑρμείαν ἀπολαῦσαι ; καίτοι τοῦτό γε οὐδὲ Κόκκῳ τῷ πλεῖστα τετολμηκότι τετολμημένον ἴσμεν , ἀλλ’ εἰ καὶ τὰ ἄλλα ἐμαίνετο , τοῦτό γε ἐσωφρόνει καὶ πληγαῖς τὴν βουλὴν οὐχ ὕβριζε . 14 . Βούλει σοι καὶ τὴν καλὴν φυλακὴν εἴπω , τοὺς ἐν ταῖς πύλαις στρατιώτας , οἷς τὸ μὲν πρόσχημα κω - λύειν πλὴν δυοῖν ἄρτοιν ἐξαγαγεῖν τὸν γεωργόν , τὸ δ’ ἔργον πωλεῖν τὴν ἐξαγωγὴν τοῖς γεωργοῖς ; παρ’ ὧν μὲν γὰρ οὐκ ἐλάμβανον , οὐδ’ ὅσον ἐξῆν ἐξαγαγεῖν ἐπέτρεπον , τοῖς δὲ διδοῦσιν ἐξῆν ὁπόσον ἐθέλοιεν . ἀμελήσαντες γὰρ ὧν ἔδει πράττειν , ᾧ τὰ αὑτῶν αὐξή - σουσιν ἐποίουν . σὺ δ’ εἴτ’ εἰδὼς ταῦτα οὐκ ἠγανά - κτεις εἴτ’ ἠγνόεις , ἠδίκεις · τὸ μὲν γὰρ ἀμελείας , τὸ δὲ προδοσίας . 15 . Τίς δ’ ἂν αὐτῷ λόγος εἴη καὶ περὶ τῶν κακῶν ἃ κοινὰ τῶν τε ἐν τῇ πόλει τῶν τε ἐν τοῖς ἀγροῖς ἐστι ; λέγω τὰ περὶ τὸν χοῦν ὃν ἐκφέρειν ἀλλοτρίοις ἔδωκεν ὄνοις δέον οἰκείοις ἀναγκάζειν . ὡς μὲν οὖν βαρὺ τὸ πρᾶγμα , δηλοῖ τὰ δάκρυα τῶν ἐπὶ τοῦτο ἑλ - κομένων , | ὡς δ’ οὐ δίκαιον , αὐτὸς τῷ κωλύσαι μαρτυρεῖ . ἄρτι γὰρ ἥκων ἡμῖν καὶ πολὺ τοῦτο εὑρὼν ἔπαυσεν εὐθὺς τὰ τοιαῦτα φορτία τὰ μέγιστα τούτῳ τὴν ἀγορὰν ὠφελῶν .
Lemmas: καί τίς δέω περί ὁ μικρός διατρίβω ἔχω πληγή πολιτεύω πόνος ἰατρός παρέχω , ὥστε αὐτός · μηδέ ὅτι βιόω ὁ πρῶτος δύναμαι λέγω ; ἀνήρ γάρ τις διά ὁ ὁ ἅρμα <ὢν> ἐν πενία καί τρυγάω πρότερος καί λειτουργός παίω | ὁ μετάφρενον κωλύω μέν παλαιός νόμος , κωλύω δέ ὁ νῦν τίθημι , δίκη οὐ ὅς αὐτός ἀδικέω διά - δίδωμι , ἀλλά ὅς τις λούω Κόκκος ὄνομα ἐν εὕω - φημία ἔχω . πῶς οὖν οὐ ἄδικος ὁ μέν ὀργή ἐκεῖνος αἴτιος ἔρχομαι , ὁ δέ ἀπό οὗτος Ἑρμῆς ἀπολαύω ; καίτοι τούτος γε οὐδέ Κόκκος ὁ πλεῖστος τολμάω τολμάω οἶδα , ἀλλά εἰμί καί ὁ ἄλλος μαίνομαι , τούτος γε σωφρονέω καί πληγή ὁ βουλή οὐ ὑβρίζω . 14 . βούλομαι σύ καί ὁ καλός φυλακή λέγω , ὁ ἐν ὁ πύλη στρατιώτης , ὅς ὁ μέν πρόσχημα πω - λύω πλήν δύο ἄρτος ἐξάγω ὁ γεωργός , ὁ δέ ἔργον πωλέω ὁ ἐξαγωγή ὁ γεωργός ; παρά ὅς μέν γάρ οὐ λαμβάνω , οὐδέ ὅσον ἔξεστι ἐξάγω ἐπιτρέπω , ὁ δέ δίδωμι ἔξεστι ὁπόσος ἐθέλω . ἀμελέω γάρ ὅς δέω πράσσω , ὅς ὁ αὐτός αὔξη - σέω ποιέω . σύ δέ ἔτι οἶδα οὗτος οὐ ἤγανον - κτείς ἔτι ἀγνοέω , ἀδικέω · ὁ μέν γάρ ἀμέλεια , ὁ δέ προδοσία . 15 . Τῖς δέ ἄν αὐτός λόγος εἰμί καί περί ὁ κακός ὅς κοινός ὁ τε ἐν ὁ πόλις ὁ τε ἐν ὁ ἀγρός εἰμί ; λέγω ὁ περί ὁ χοῦς ὅς ἐκφέρω ἀλλότριος δίδωμι ὄνος δέω οἰκεῖος ἀναγκάζω . ὡς μέν οὖν βαρύς ὁ πρᾶγμα , δηλόω ὁ δάκρυον ὁ ἐπί οὗτος ἑλ - κομένων , | ὡς δέ οὐ δίκαιος , αὐτός ὁ κωλύω μαρτυρέω . ἄρτι γάρ ἥκω ἐγώ καί πολύς οὗτος εὑρίσκω παύω εὐθύς ὁ τοιοῦτος φορτίον ὁ μέγας οὗτος ὁ ἀγορά ὠφελέω .
libanius.oratio-27 20
τὰ δὲ ἐντεῦθεν κέρδη τοῦ φάσκοντος μὲν Σελευκείᾳ βοηθεῖν , ἃ δ’ οἶδεν ὀνήσοντα δονίους ποιοῦντος τί οἴει ταῦτα Ἀντιοχέας ἀγνοεῖν ἢ μὴ χαλεπαίνειν εἰδότας ἢ δεῖσθαι μάντεων εἰς τὸ μα - θεῖν τοὺς ταύτην εἰληφότας τὴν χάριν , ἣ σοὶ μὲν ψόγον ἐνήνοχεν , οὐ γὰρ ἄλλο γε οὐδέν , δεῖ γὰρ τἀ - λήθη λέγειν , ἐκείνοις δὲ καὶ λῆμμα πρὸς ὃ πάντα κεχηνότες τὸν χρόνον οὐ δεδοίκασι ;
Lemmas: ὁ δέ ἐντεῦθεν κέρδος ὁ φάσκω μέν Σελεύκεια βοηθέω , ὅς δέ οἶδα ὀνίνημι δόνιος ποιέω τίς οἴομαι οὗτος Ἀντιοχεύς ἀγνοέω ἢ μή χαλεπαίνω οἶδα ἢ δέω μάντις εἰς ὁ μή - θέω ὁ οὗτος λαμβάνω ὁ χάρις , ὅς σύ μέν ψόγος φέρω , οὐ γάρ ἄλλος γε οὐδείς , δέω γάρ τα - λήθη λέγω , ἐκεῖνος δέ καί λῆμμα πρός ὁ πᾶς χάσκω ὁ χρόνος οὐ δείδω ;
libanius.oratio-27 21
σὺ δ’ ἄμεινον ἐβουλεύου τὰς πρώτας τῶν ἡμερῶν , ὅτ’ ἀπήλαυνες μὲν τὸν τοῦ παρέδρου πατέρα , ἐβουλεύου δὲ ὅπως αὐτὸν ἐκβάλῃς τὸν πάρεδρον ὡς πλειόνων ἢ προσῆκε γραμ - μάτων εἰσιόντων τε καὶ ἐξιόντων τῶν μὲν παρ’ ἐκεί - νοῦ , τῶν δὲ παρὰ τούτου , καὶ ἦν σοι κλέος ἔκ τε ὧν ἐποίεις ἔκ τε ὧν διενοοῦ . ἔπειτα ὀστράκου , φασί , μεταπεσόντος ἀμφότεροι φίλτατοι . καὶ ἀνέῳκτο μὲν ἅπασιν ἡ θύρα γράμμασιν , ἀνέῳκτο δὲ τῷ πατρί . ἐδό - κεις δὲ τοῖς ἀνθρώποις εὑρηκέναι μὲν ὃ χρῆν ποιεῖν , οὐ τολμῆσαι δὲ διὰ δή τινα φόβον .
Lemmas: σύ δέ ἀγαθός βουλεύω ὁ πρῶτος ὁ ἡμέρα , ὅτι ἀπελαύνω μέν ὁ ὁ πάρεδρος πατέρας , βουλεύω δέ ὅπως αὐτός ἐκβάλλω ὁ πάρεδρος ὡς πολύς ἢ προσήκω γραμ - ματάω εἰσέρχομαι τε καί ἐξέρχομαι ὁ μέν παρά ἐκεῖ - νόος , ὁ δέ παρά οὗτος , καί εἰμί σύ κλέος ἐκ τε ὅς ποιέω ἐκ τε ὅς διανοέομαι . ἔπειτα ὄστρακον , φημί , μεταπίπτω ἀμφότερος φίλος . καί ἀνοίγνυμι μέν ἅπας ὁ θύρα γράμμα , ἀνοίγνυμι δέ ὁ πατήρ . ἐδός - κεἰς δέ ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκω μέν ὁ χρή ποιέω , οὐ τολμάω δέ διά δή τις φόβος .
libanius.oratio-27 22
τοιγαροῦν ἐνέπλησας μὲν ἀνθρώπων τὸν στενωπὸν τοῦ πατρὸς τὸν ἔρημον , ὃν δὲ τὸ κηπίον ἔτρεφε λαχάνοις μόνοις , τούτῳ πανταχόθεν τὸ τρυφᾶν . τῶν δώρων δὲ τὰ μὲν ἀμοιβὴν ἔχει , τὰ δὲ παράκλησιν . οἱ γείτονες δὲ ὁρῶν - τες θαυμάζουσιν . | ὁ δὲ πωλεῖ τὰς εἰς Φοινίκην ἐπιστολάς , κἄν τις τῆς σῆς ἀρχῆς δέηται , θεραπεύσας ἐκεῖνον θαρρεῖ περὶ τοῦ τέλους .
Lemmas: τοιγάρ ἐμπίμπλημι μέν ἄνθρωπος ὁ στενωπός ὁ πατήρ ὁ ἐρῆμος , ὅς δέ ὁ κηπίον τρέφω λάχανον μόνος , οὗτος πανταχόθεν ὁ τρυφάω . ὁ Δῶρος δέ ὁ μέν ἀμοιβή ἔχω , ὁ δέ παράκλησις . ὁ γείτων δέ ὁράω - τες θαυμάζω . | ὁ δέ πωλέω ὁ εἰς Φοινίκη ἐπιστολή , ἄν τις ὁ σός ἀρχή δέω , θεραπεύω ἐκεῖνος θαρσέω περί ὁ τέλος .
libanius.oratio-27 23
οὗτος καὶ τὸ καινὸν δὴ τοῦτ’ ἔδειξε . Κάλλιππον δοκοῦντα ἄρχοντι νοῦν τε ἔχειν καὶ νήφειν καὶ δύνασθαί τι τῶν τῆς πόλεως ἐπανορθοῦν τὸν ὑπὸ τῆς ὑπωρείας πίνοντα ἔωθεν πολλῶν ὁρώντων , ἔπειτα ὀρχούμενον , ἔπειτα πίνοντα , πάλιν δὲ ὀρχούμενον , τὸν εἰ πόρνας διαλ - λάξειε μαχομένας μέγα ποιούμενον , οὗτός ἐστιν ὁ πεί - σας , οὗτος ὁ ἐξαπατήσας .
Lemmas: οὗτος καί ὁ καινός δή οὗτος δείκνυμι . Κάλλιππος δοκέω ἄρχων νόος τε ἔχω καί νήφω καί δύναμαι τίς ὁ ὁ πόλις ἐπανορθόω ὁ ὑπό ὁ ὑπώρεια πίνω εἴωθα πολύς ὁράω , ἔπειτα ὀρχέομαι , ἔπειτα πίνω , πάλιν δέ ὀρχέομαι , ὁ εἰμί πόρνη διαλ - λάξις μάχομαι μέγας ποιέω , οὗτος εἰμί ὁ λέω - σός , οὗτος ὁ ἐξαπατάω .
libanius.oratio-27 24
σὺ δὲ ἀκούσας , ὡς cf . Diogen . III 54 cum nota Leutschii 7 τὸν στενωπὸν ] ἔνθα ἀγαθὸς ἐκεῖνος , εὐθὺς ἐπίστευσας ὑπερβὰς βάσανον δεινὴν ἀνδρὸς ἐπιδεῖξαι φύσιν . τίνα ταύτην ; τὴν περὶ τὰ αὑτοῦ πρόνοιαν . καὶ οὐκ ἠρώτησας παρ’ ὧν ἂν τἀληθὲς ἔμαθες · ὁ δὲ ἄνθρωπος οὗτος , εἰ καὶ μὴ προσέθηκε τοῖς πατρῴοις χρήμασιν , αὐτά γε ἐκεῖνα διέσωσεν ; ἤκουσας ἂν πάντα πεπραμένα , πάντα ἀνηλωμένα , πάντα δι’ αἰδοίων τε καὶ γαστρὸς οἰχόμενα . μὴ γὰρ δὴ τῶν ὡς κατελειτούργησε τὴν οὐσίαν λεγόντων ἀνέχου . οὗτος γάρ ἐστιν ὁ καὶ τῇ τοῦ βασιλέως φιλανθρωπίᾳ κακῶς χρησάμενος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἡμέρας κομισάμενός τε καὶ ἀποδόμενος τοὺς ἀγροὺς καὶ μικροῦ τὴν τιμὴν ἅπασαν αὐτοῦ καταφαγών . ἢ καὶ τότε ἐλειτούργει τῇ πόλει ; καὶ τὴν | Λαΐδα ἀντὶ τοῦ Δῖός λογιεῖσθε ;
Lemmas: σύ δέ ἀκούω , ὡς cf . Diogen . III 54 cum nota Leutschii 7 ὁ στενωπός ] ἔνθα ἀγαθός ἐκεῖνος , εὐθύς πιστεύω ὑπερβαίνω βάσανος δεινός ἀνήρ ἐπιδείκνυμι φύσις . τίς οὗτος ; ὁ περί ὁ αὐτός πρόνοια . καί οὐ ἐρωτάω παρά ὅς ἄν ἀληθής μανθάνω · ὁ δέ ἄνθρωπος οὗτος , εἰμί καί μή προστίθημι ὁ πατρῷος χρῆμα , αὐτός γε ἐκεῖνος διασῴζω ; ἀκούω ἄν πᾶς πιπράσκω , πᾶς ἀναλίσκω , πᾶς διά αἰδοῖος τε καί γαστήρ οἴχομαι . μή γάρ δή ὁ ὡς καταλειτουργέω ὁ οὐσία λέγω ἀνέχω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ καί ὁ ὁ βασιλεύς φιλανθρωπία κακῶς χράω ἐπί ὁ αὐτηες͂ς ἡμέρα κομίζω τε καί ἀποδίδωμι ὁ ἀγρός καί μικρός ὁ τιμή ἅπας αὐτός κατεσθίω . ἢ καί τότε λειτουργέω ὁ πόλις ; καί ὁ | Λαΐς ἀντί ὁ Δῖος λογίζομαι ;
libanius.oratio-27 25
τὸν οὖν αὑτὸν γυμνώ - σαντα ὧν παρειλήφει καὶ πολλὰ μὲν δεδανεισμένον , μικρὰ δὲ ἀποδεδωκότα , τῶν δ’ ἀγοραίων πολλοῖς αἴτιον θανάτου γενόμενον τὰς τιμὰς ὧν ἤσθιε δώσειν μὲν αὐτοῖς ὑπισχνούμενον , δόντα δὲ οὐδέποτε , ὃ δὴ καὶ τελευτῆς ἐπιθυμῆσαι τοὺς ἀνθρώπους κατηνάγκασε , τοῦτον οὖν κύριον ποιεῖς τοσούτων ἐθνῶν καὶ οὐ δέδοικας μὴ τοῦτο πύθηται βασιλεύς , ὅτι ἐπὶ Καλ - λίππῳ τὰ τῶν ὠνίων γεγένηται σοῦ ταῦτα ψηφισα - μένου ;
Lemmas: ὁ οὖν ἑαυτοῦ γυμνός - ὁδόω ὅς παραλαμβάνω καί πολύς μέν δανείζω , μικρός δέ ἀποδίδωμι , ὁ δέ ἀγοραῖος πολύς αἴτιος θάνατος γίγνομαι ὁ τιμή ὅς ἐσθίω δίδωμι μέν αὐτός ὑπισχνέομαι , δίδωμι δέ οὐδέποτε , ὁ δή καί τελευτή ἐπιθυμέω ὁ ἄνθρωπος καταναγκάζω , οὗτος οὖν κύριος ποιέω τοσοῦτος ἔθνος καί οὐ δείδω μή οὗτος πυνθάνομαι βασιλεύς , ὅτι ἐπί Καλ - λίππῳ ὁ ὁ ὤνιος γίγνομαι σύ οὗτος ψηφίζω - μένω ;
libanius.oratio-27 26
σὺ μὲν οὖν ἀνεπείσθης ἀγαθὸν εἶναι τὸν κακόν , ἃ δ’ εἶπον ξένοι τινὲς πρῴην ἥκοντες , δεῖ σε μαθεῖν . λεγομένων γὰρ παρ’ ἐμοῦ περὶ σοῦ λόγων βελτιόνων , ὅπερ εἰώθειν ποιεῖν , ἀλλ’ ἡμεῖς , ἔφασαν , ἐσμὲν δὲ ἀστυγείτονες , σὲ μὲν αἰδούμεθα , τοὺς ἐπαίνους δέ σοι τούτους ἐξαλείφει Κάλλιππος . οὐ γὰρ ἂν κακὸς ὢν ἤρεσκεν ἀγαθῷ , εἴπερ ἦν ἀγαθὸς Ἰκάριος . ὡς δὲ ἐκεῖνος κακός , ἔδειξαν αἵ τε καθ᾿ ἡμέραν πληγαὶ καὶ τὸ πλῆθος τούτων καὶ τὸ μέγεθος καὶ τὸ διὰ πάντων .
Lemmas: σύ μέν οὖν ἀναπείθω ἀγαθός ἔρχομαι ὁ κακός , ὅς δέ λέγω ξένος τις πρώην ἥκω , δέω σύ μανθάνω . λέγω γάρ παρά ἐγώ περί σύ λόγος ἀγαθός , ὅς εἴωθα ποιέω , ἀλλά ἐγώ , φημί , εἰμί δέ ἀστυγείτων , σύ μέν αἰδέομαι , ὁ ἔπαινος δέ σύ οὗτος ἐξαλείφω Κάλλιππος . οὐ γάρ ἄν κακός εἰμί ἀρέσκω ἀγαθός , εἴπερ εἰμί ἀγαθός Ἰκάριος . ὡς δέ ἐκεῖνος κακός , δείκνυμι ὁ τε κατά ἡμέρα πληγή καί ὁ πλῆθος οὗτος καί ὁ μέγεθος καί ὁ διά πᾶς .
libanius.oratio-27 27
καίτοι μέ - ρος | γε παρὰ σοῦ τὸ τῶν ἀρτοπόπνω παρειλήφει , ὁ δ’ αὑτῷ τὰ ἄλλα ἐδεδώκει καὶ πάντων ἧπτο καὶ πάντας ἀπώλλυ πλήττων ἄνευ νοῦ καὶ ὧν οὐδεπώποτε εὐθύναι γεγόνασι , ταῦτα ἄγων εἰς λόγον καὶ τὰ μὴ δυνατὰ κε - λεύων ἐν γράμμασι τοὺς καπήλους ἐλάττονος ἕκαστον ἢ ἦσάν γε ἐωνημένοι πωλεῖν , ὃ μανίαν ἄμεινον ἢ μωρίαν προσειπεῖν . καίτοι εἴ τις αὐτὸν ἔροιτο · τοῦ χάριν τὸν ἄλλον χρόνον οἴκοι κρυπτόμενος νῦν ἀξιοῖς ἀστράπτειν , ὁπότ᾿ εἰ καὶ πρότερον τοῦτ᾿ ἔδρας , ἦν σοι καιρὸς πεπαῦσθαι ; τί ἂν ἀποκρίναιτο ἢ ὅτι τότε μὲν τὸν πιστεύσοντα οὐκ εἶχε , νῦν δὲ εὗρε .
Lemmas: καίτοι ἐγώ - ρος | γε παρά σύ ὁ ὁ ἀρτοπόπος παραλαμβάνω , ὁ δέ ἑαυτοῦ ὁ ἄλλος δίδωμι καί πᾶς ἅπτω καί πᾶς ἀπόλλυμι πλήσσω ἄνευ νόος καί ὅς οὐδεπώποτε εὔθυνα γίγνομαι , οὗτος ἄγω εἰς λόγος καί ὁ μή δυνατός ἄν - λεύω ἐν γράμμα ὁ κάπηλος μικρός ἕκαστος ἢ εἰμί γε ὠνέομαι πωλέω , ὁ μανία ἀγαθός ἢ μωρία προσλέγω . καίτοι εἰμί τις αὐτός ἔρομαι · ὁ χάρις ὁ ἄλλος χρόνος οἴκοι κρύπτω νῦν ἀξιόω ἀστράπτω , ὁπότε εἰμί καί πρότερος οὗτος δράω , εἰμί σύ καιρός παύω ; τίς ἄνω ἀποκρίνω ἢ ὅτι τότε μέν ὁ πιστεύω οὐ ἔχω , νῦν δέ εὑρίσκω .
libanius.oratio-27 28
τίνι οὖν οἴει καταρᾶσθαι τοὺς ἀδικουμένους ; ἐγὼ μὲν οὐκ ἆν εἴποιμι , δῆλον δέ ἐστιν ἅπασι . καὶ γὰρ οὐδὲ εἷς ἐστιν ὁ Κάλλιππος οὗτος , ἀλλὰ καὶ τῶν οἰ - κετῶν ἕκαστος , πολλοὶ δὲ οὗτοι . καὶ οὗτοι τοίνυν Κάλλιπποι οἱ τοὺς παριόντας καλοῦντές τε ἐπὶ τὰ πωλούμενα καὶ κελεύοντες ἁρπάζειν , ἐξεῖναι γάρ , ὁ δὲ πωλῶν ἔστηκεν ἐκπεπληγμένος τὼ χεῖρε συμπλέξας σιγῇ θρηνῶν , ὡς μὴ πάθοι τι δεινότερον .
Lemmas: τίς οὖν οἴομαι καταράομαι ὁ ἀδικέω ; ἐγώ μέν οὐ ἄναξ λέγω , δῆλος δέ εἰμί ἅπας . καί γάρ οὐδέ εἷς εἰμί ὁ Κάλλιππος οὗτος , ἀλλά καί ὁ ὅς - κετῶν ἕκαστος , πολύς δέ οὗτος . καί οὗτος τοίνυν Κάλλιππος ὁ ὁ παρέρχομαι καλέω τε ἐπί ὁ πωλέω καί κελεύω ἁρπάζω , ἔξεστι γάρ , ὁ δέ πωλέω ἵστημι ἐκπλήσσω ὁ χείρ συμπλέκω σιγή θρηνέω , ὡς μή πάσχω τίς δεινός .
libanius.oratio-27 29
καὶ τὰ πλείω τῆς τραγῳδίας ταύτης , τοῦ τήν τε θυγατέρα ἔχοντος αὐτοῦ καὶ συνόντος καὶ συνημμένου πάντα ἐστὶ κακουργήματα ἐνδεικνυμένου τοῖς ἀδικουμένοις , ὅτι καὶ αὐτῷ | τι δοτέον . οἱ δὲ διδόασιν ἀμφο - τέροις . ἢ πόθεν οἴει τὸν ἄπορον Κάλλιππον ἑστιάτορα εἶναι λαμπρὸν πειρώμενον οὐδὲν ὄντα ἀποφῆναι τὸν Ῥωμαῖον ἐκεῖνον ἀπ’ αὐτῶν τῶν φασιανῶν ἀρξάμενον ; 30 . Πάντα ταῦτα , Ἰκάριε , κλοπαὶ ἢ εἰ βούλει γε , μισθὸς παρὰ μὲν οὔπω πληγέντων τούτου , παρὰ δὲ τῶν τοῦτο παθόντων τοῦ μὴ χαλεπώτερα . σὲ δὲ των οὐδὲν εἰς ὀργὴν ἄγει διὰ τοὺς ἐπᾴδοντας , οἳ με - γάλοι μὲν ἦσαν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς Κόκκου , μεγάλοι δὲ νῦν οὐ ταῦτα ἡμῶν ἐλπισάντων , ἀλλὰ μικροὺς μὲν τοὺς τότε μεγάλους , ἐν τιμαῖς δὲ ἔσεσθαι τοὺς τότε ὑβριζομένους . σὺ δὲ ἑκατέροις τὰ πρόσθεν ἐφύλαξας , τοῖς μὲν τὸ δύνασθαι , τοῖς δὲ ἃ τότε εἶχον , καὶ τοὺς μὲν λογισμοῖς ἐφίστης λημμάτων παρέχων ἀφορμάς , οἱ δὲ οὐ δυνηθέντες ἐπαινέσαι Κόκκον , κἂν τὰ ἄριστα λέγωσιν , ἐκβαλλόμενον αὑτοῖς ὁρῶσιν ὑπὸ τοῦ σοῦ προσώπου τὸν λόγον .
Lemmas: καί ὁ πλείων ὁ τραγῳδία οὗτος , ὁ ὁ τε θυγάτηρ ἔχω αὐτός καί σύνειμι καί συνάπτω πᾶς εἰμί κακούργημα ἐνδείκνυμι ὁ ἀδικέω , ὅτι καί αὐτός | τίς δίδωμι . ὁ δέ δίδωμι ἀμφο - τέρος . ἢ πόθεν οἴομαι ὁ ἄπορος Κάλλιππος ἑστιάτωρ ἔρχομαι λαμπρός πειράω οὐδείς εἰμί ἀποφαίνω ὁ Ῥωμαῖος ἐκεῖνος ἀπό αὐτός ὁ φασιανός ἄρχω ; 30 . Πάν οὗτος , Ἰκάριος , κλοπή ἢ εἰμί βούλομαι γε , μισθός παρά μέν οὔπω πλήσσω οὗτος , παρά δέ ὁ οὗτος πάσχω ὁ μή χαλεπός . σύ δέ ὁ οὐδείς εἰς ὀργή ἄγω διά ὁ ἐπαείδω , ὅς ἐγώ - γάλος μέν ἥδω ἐπί ὁ ἀρχή Κόκκος , μέγας δέ νῦν οὐ οὗτος ἐγώ ἐλπίζω , ἀλλά μικρός μέν ὁ τότε μέγας , ἐν τιμή δέ εἰμί ὁ τότε ὑβρίζω . σύ δέ ἑκάτερος ὁ πρόσθεν φυλάσσω , ὁ μέν ὁ δύναμαι , ὁ δέ ὅς τότε ἔχω , καί ὁ μέν λογισμός ἐφίστημι λῆμμα παραχώννυμι ἀφορμή , ὁ δέ οὐ δύναμαι ἐπαινέω Κόκκον , κἀν ὁ ἀγαθός λέγω , ἐκβάλλω ἑαυτοῦ ὁράω ὑπό ὁ σός πρόσωπον ὁ λόγος .
libanius.oratio-27 31
καὶ ταῦτα ἆθλον | Εὐ - ρυβάτῳ τῷ πολιτευομένῳ τῶν πόνων οὓς περὶ τὰ γράμματα τἀν τοῖς τοίχοις ἤνεγκε τὰ μὲν ἀναιρῶν , τὰ δὲ ἀντεγγράφων οὐ πάνυ βουλομένων τῶν ταῦτα κε - λευομένων οὐδ’ οὐκ ὄντων ἐν τούτοις τινῶν φόβων τῷ καταναγκάζοντι . τὸ δὲ ἔτι μεῖζον , οὓς ὀφείλειν ᾤου σοι δίκην ὧν ἑτέρῳ χαριζόμενοι τοῖς σοῖς ἐπε - βούλευον , τούτους ἐποίησας κυρίους εὐθυνῶν πλου - τίσαι δυναμένων . πῶς ταῦτα οὐκ ἀποπληξίας , ὅταν ὁ μὲν κολασθῆναι δίκαιος εὖ πάσχῃ , κακῶς δὲ ᾧ χάρις ὠφείλετο ;
Lemmas: καί οὗτος ἆθλον | εὕω - ρυβατος ὁ πολιτεύω ὁ πόνος ὅς περί ὁ γράμμα ἐν ὁ τοῖχος φέρω ὁ μέν ἀναιρέω , ὁ δέ ἀντεγγράφω οὐ πάνυ βούλομαι ὁ οὗτος ἄν - λεύω οὐδέ οὐ εἰμί ἐν οὗτος τις φόβος ὁ καταναγκάζω . ὁ δέ ἔτι μέγας , ὅς ὀφείλω οἴομαι σύ δίκη ὅς ἕτερος χαρίζομαι ὁ σός ἔπω - βουλεύω , οὗτος ποιέω κύριος εὔθυνα πλόος - τίνω δύναμαι . πῶς οὗτος οὐ ἀποπληξία , ὅταν ὁ μέν κολάζω δίκαιος εὖ πάσχω , κακῶς δέ ὅς χάρις ὀφείλω ;
libanius.oratio-27 32
ποῦ δὲ ἐκεῖνο καλὸν παρὰ μὲν Ἁρμοδίου τοῦ συνδίκου τῆς πόλεως ὑπὲρ τῆς πόλεως γίγνεσθαι λόγους , ἀκούειν δὲ αὐτὸν μηδέν , ἀλλὰ δοκεῖν ἐκεῖνον φλυαρεῖν ; τὸ δὲ μηδὲ τὸν καλοῦντά σε δῆμον ἐπὶ τὰς θεωρίας ἀκούειν ὡς ἥξεις , καὶ ταῦτα ἥξοντα , οὐ καλόν . παρὰ τίνος ἔμαθες , ὅτι σιγὴ συμφέρον ἀρχῇ , κἂν φω - νῆν ἀπαιτῇ τὰ πράγματα ; ἐγὼ μὲν γὰρ τὸ πέρα τοῦ | μετρίου φεύγειν οἶμαι δεῖν ἐφ’ ἑκατέρου . σὺ δὲ στήσας τοὺς ὀφθαλμοὺς δόξαν μὲν παρίστης λόγου , λέγεις δὲ οὐδ’ ὁτιοῦν . ὁ δ’ εἰρηκώς τι πρὸς σὲ μάτην εἰπὼν ὅπερ εἶπεν , ἀπῆλθεν . 33 . Ἀλλὰ τοὺς λόγους ταῖς τιμαῖς ὠφέληκας . αἱ τιμαὶ δὲ τὸ πᾶσι τὰ ὦτα τοῖς βουλομένοις παρα - σχεῖν . καὶ τίς αὕτη τιμὴ τὸ τῶν ἴσων τοὺς οὐκ ἴσους τυγχάνειν ; ὁ γὰρ τῶν αὐτῶν τούς τε χείρους τούς τε βελτίους ἠξιωκὼς ταῖς οὐ δικαίαις τιμαῖς τὰς δικαίας ἔβλαψεν . οὐ γὰρ ἔτ’ ἐστὶ τηλικοῦτον τὸ προσηκόντως δοθέν , ἡλίκον ἂν ἦν , εἰ ἐν τοῖς ἀξίοις ἵστατο .
Lemmas: ποῦ δέ ἐκεῖνος καλός παρά μέν Αρμοδίου ὁ σύνδικος ὁ πόλις ὑπέρ ὁ πόλις γίγνομαι λόγος , ἀκούω δέ αὐτός μηδείς , ἀλλά δοκέω ἐκεῖνος φλυαρέω ; ὁ δέ μηδέ ὁ καλέω σύ δῆμος ἐπί ὁ θεωρία ἀκούω ὡς ἥκω , καί οὗτος ἥκω , οὐ καλός . παρά τίς μανθάνω , ὅτι σιγή συμφέρω ἀρχή , κἀν φημί - νάω ἀπαιτέω ὁ πρᾶγμα ; ἐγώ μέν γάρ ὁ πέρα ὁ | μέτριος φεύγω οἴομαι δεῖ ἐπί ἑκάτερος . σύ δέ ἵστημι ὁ ὀφθαλμός δόξα μέν παρίστημι λόγος , λέγω δέ οὐδέ ὁστισοῦν . ὁ δέ λέγω τίς πρός σύ μάτην λέγω ὅς λέγω , ἀπέρχομαι . 33 . ἀλλά ὁ λόγος ὁ τιμή ὠφελέω . ὁ τιμή δέ ὁ πᾶς ὁ ἄτη ὁ βούλομαι παρά - ἔχω . καί τίς οὗτος τιμή ὁ ὁ ἴσος ὁ οὐ ἴσος τυγχάνω ; ὁ γάρ ὁ αὐτός ὁ τε χείρων ὁ τε ἀγαθός ἀξιόω ὁ οὐ δίκαιος τιμή ὁ δίκαιος βλάπτω . οὐ γάρ ἔτι εἰμί τηλικοῦτος ὁ προσηκόντως δίδωμι , ἡλίκος ἄν εἰμί , εἰμί ἐν ὁ ἄξιος ἵστημι .
libanius.oratio-27 34
ποι - ήσομεν γὰρ τῷδε τῷ λόγῳ κοινὸν μὲν ἐν Πίσῃ τὸν στέφανον τῶν τε νενικηκότων καὶ τῶν ἡττημένων , κοινὰ δὲ ἐπὶ τροπαίοις τὰ γέρα τῶν τε ἠριστευκότων τῶν τε οὐδὲν τοὺς πολεμίους λελυπηκότων . | ποία τοίνυν ἡδονὴ τοῖς εἰκότως τὰς ἀμοιβὰς λαβοῦσι μετὰ τῶν οὐκ εἰκότως τοῖς αὐτοῖς κεκοσμημένων ; πάνυ γε οὗτοι τοῦ ταλαιπωρεῖν ἐπιθυμήσουσιν ἐπὶ τοιούτῳ καρπῷ . οὐκοῦν χείρων μὲν ἐντεῦθεν ὁ ἀθλητής , χεί - ρων δὲ ὁ στρατιώτης φεύγοντες τὴν οὐδὲν πλέον αὐ - τοῖς φέρουσαν ταλαιπωρίαν . 35 . Πῶς οὖν αὐτὸς ἡμῖν τῇ περὶ τὰς ἀκροάσεις ταύτας ἀκολασίᾳ τὸ χρῆμα τῶν λόγων ηὔξηκεν ; ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτοὺς εἰς ταπεινὸν ἡγοῦμαι κατενηνέχθαι παντὸς τοῦ βουλομένου τοῖς αὑτοῦ λήροις ἡμέραν εὑρισκομένου , σὺ δὲ φιληκοίαν τοῦτο καλεῖς καὶ σπου - δὴν περὶ λόγους καί μοι φαίνῃ μετὰ τὴν τοῦ Ἀπόλ - λωνος κιθάραν ἐλθὼν ἐπὶ τὰς τουτωνὶ τῶν ἐν τοῖς καπηλείοις προσαιτούντων ἀξιῶσαι ἂν καλεῖσθαι φιλό - μουσος .
Lemmas: ποῖ - ἵημι γάρ ὅδε ὁ λόγος κοινός μέν ἐν Πῖσα ὁ στέφανος ὁ τε νικάω καί ὁ ἡσσάομαι , κοινός δέ ἐπί τρόπαιον ὁ γέρας ὁ τε ἀριστεύω ὁ τε οὐδείς ὁ πολέμιος λυπέω . | ποῖος τοίνυν ἡδονή ὁ ἔοικα ὁ ἀμοιβή λαμβάνω μετά ὁ οὐ ἔοικα ὁ αὐτός κοσμέω ; πάνυ γε οὗτος ὁ ταλαιπωρέω ἐπιθυμέω ἐπί τοιοῦτος καρπός . οὐκοῦν χείρων μέν ἐντεῦθεν ὁ αθλήτρια , χέω - ῥόος δέ ὁ στρατιώτης φεύγω ὁ οὐδείς πλείων οὐ - ὁ φέρω ταλαιπωρία . 35 . πῶς οὖν αὐτός ἐγώ ὁ περί ὁ ἀκρόασις αὐτός ἀκολασία ὁ χρῆμα ὁ λόγος αὐξάνω ; ἐγώ μέν γάρ αὐτός εἰς ταπεινός ἡγέομαι καταφέρω πᾶς ὁ βούλομαι ὁ αὐτός λῆρος ἡμέρα εὑρίσκω , σύ δέ φιληκοία οὗτος καλέω καί ἕπω - δήν περί λόγος καί ἐγώ φαίνω μετά ὁ ὁ Απόλ - λωνος κιθάρα ἔρχομαι ἐπί ὁ οὗτος ὁ ἐν ὁ καπηλεῖον προσαιτέω ἀξιόω ἄν καλέω φίλος - Μοῦσος .
libanius.oratio-27 40
τοιγαροῦν ἄφωνοι πάντες οἱ τὰς | κατηγορίας ἐν ταῖς χερσὶν ἔχοντες οὕτω δὴ πολλοί τινες ὄντες , ὡς μικρὸν ἂν ἀποφῆναι τοῦ δικαστηρίου τὸ μέτρον . ἀλλ’ ἐνέφραξε τὰ στόματα τούτοις ὁ τοῦ προσλήψεσθαί τι κακόν , εἰ μὴ σιγῷεν , φόβος . καὶ τὰ πολλὰ ἐκεῖνα τραύματα διὰ τὸν χρη - στὸν Ἰκάριον ἔμεινεν ἀθάνατα .
Lemmas: τοιγάρ ἄφωνος πᾶς ὁ ὁ | κατηγορία ἐν ὁ χείρ ἔχω οὕτως δή πολύς τις ο , ὡς μικρός ἄν ἀποφαίνω ὁ δικαστήριον ὁ μέτρον . ἀλλά ἐμφράσσω ὁ στόμα οὗτος ὁ ὁ προσλαμβάνω τίς κακός , εἰμί μή σιγάω , φόβος . καί ὁ πολύς ἐκεῖνος τραῦμα διά ὁ χρα - ἀστός Ἰκάριος μένω ἀθάνατος .
libanius.oratio-27 41
φήσει παρὰ τῶν ἐν τῷ βασιλείῳ δυνατῶν ταῦτα ἀκηκοέναι . τουτὶ δὲ λέγων , δι’ οὓς ἠδίκηκε , λέγει , βέλτιον δὲ ἦν ἔχειν αὐ - τὸν λέγειν , ὡς οὐδὲν ἠδίκηκε . μέλειν μὲν οὖν ἐκεί - νοις ἐκείνου φαίην ἄν , ἔδει δὲ τὸν ἀκούοντα λέγειν ἁπλοῦν τινα λόγον , ὅτι τὰ μὴ δίκαια παύσων , ἀλλ’ οὐκ ἰσχυρὰ ποιήσων πέμπομαι . τὸν δ’ ἀκούω διὰ πάσης ἀδικίας ἀφῖχθαι καί μοι κάλλιον ἰδι - ωτεύειν ἢ οὕτως ἄρχειν . τί δ᾿ ἂν δεινὸν ἔπα - θες ἥκων μὲν ἐπὶ τὴν ἀρχήν , λύων δὲ ὅσα ἐξῆν τῶν Κόκκου ; βραχὺν ἂν τῆς ἀρχῆς τὸν χρόνον τοῦτο ἐποίησε . καλῶς . ἀλλ’ ἐπαινούμενόν | γε . ἔστι δὲ ἄμεινον μιᾶς ἡμέρας ἀρχὴ τὸ δίκαιον ἔχουσα ἢ τὸ πάντα τὸν βίον ἄνευ τούτου κατειληφέναι τὸν θρόνον .
Lemmas: φημί παρά ὁ ἐν ὁ βασίλειος δυνατός οὗτος ἀκούω . οὗτος δέ λέγω , διά ὅς ἀδικέω , λέγω , ἀγαθός δέ εἰμί ἔχω αὖος - ὁ λέγω , ὡς οὐδείς ἀδικέω . μέλω μέν οὖν ἑαυτοῦ - νόος ἐκεῖνος φημί ἄν , δέω δέ ὁ ἀκούω λέγω ἁπλόος τις λόγος , ὅτι ὁ μή δίκαιος παύω , ἀλλά οὐ ἰσχυρός ποιέω πέμπω . ὁ δέ ἀκούω διά πᾶς ἀδικία ἀφικνέομαι καί ἐγώ καλός μάργηλις - ωτευεν ἢ οὕτως ἄρχω . τίς δέ ἄν δεινός επά - τίθημι ἥκω μέν ἐπί ὁ ἀρχή , λύω δέ ὅσος ἔξεστι ὁ Κόκκος ; βραχύς ἄν ὁ ἀρχή ὁ χρόνος οὗτος ποιέω . καλός . ἀλλά ἐπαινέω | γε . εἰμί δέ ἀγαθός εἷς ἡμέρα ἀρχή ὁ δίκαιος ἔχω ἢ ὁ πᾶς ὁ βίος ἄνευ οὗτος καταλαμβάνω ὁ θρόνος .
libanius.oratio-27 42
ἀλλ’ ὁ τῇ λύπῃ περὶ τῶν εἰς Γερμανὸν ἀπολογού - μενος ἡμῖν Φοίνικα πολιτευόμενον ἑκόντα ἐν τῷ λει - τουργεῖν μεμενηκότα μικροῦ νεκρὸν ταῖς πληγαῖς ἔδειξε . τί ἐγκαλῶν ; τὸ μὴ μετ’ ἄλλων ἥκειν . εἰ δὲ μόνος τοῦτ’ ἐδύνατο ποιεῖν , τῆς δὲ τῶν ἄλλων τὸ πρᾶγμα πενίας μεῖζον ἦν ; εἰ δὲ ἔφευγον τὴν οὐκέτι πόλιν Ἔμεσαν ; εἰ δὲ ἐκρύπτοντο μένοντες ; σὺ δὲ πό - λιν μὲν τοιαύτην καὶ τοσαύτην ἀπολωλυῖαν οὐ δα - κρύεις οὐδ’ εἰ καὶ μὴ πάντα , μέρος γε ἔν τι τῶν ποτε ὄντων ἀγαθῶν ἀποδίδως , τὸν | δὲ ἕνα τύπτεις παρὰ τοὺς νόμους καὶ προλέγεις ἅπασι · μὴ λειτουρ - γεῖτε , μὴ πολιτεύεσθε , μὴ βουλεύετε , χωρεῖτε ἐπὶ ζώνας ἢ μείζονας ἢ ἐλάττονας . 43 . Οἴοις δὲ καὶ τὴν Ἀντιόχου πόλιν ἐτίμησας ῥήμασιν . ὁ μὲν κομίζων τὴν φιλάνθρωπον πρόσρησιν ὁ πευθὴν Οὐράνιος ἦν , ἤκουε δὲ λέγοντος μάλα ἐντε - ταμένως , τὰ ῥήματα δὲ ἦν , ὅτι μισοῖ πάντας ἐφεξῆς . ὢ τῆς ἀνοίας . βοᾷς ἃ κρύπτειν ἔδει καὶ τῶν κατὰ σοῦ τὰ δυνάμενα λαθεῖν ἐξαγορεύεις καὶ διδάσκεις πόλιν οὕτω μεγάλην μισεῖν σε . τὸ γὰρ αὐτὸ δήπου ποιήσει καὶ ἡ πόλις . καὶ μὴν ἄρχοντος μὲν τὸ τοὺς ἀρχομένους εὖ ποιεῖν , οὓς δὲ μισεῖ τις , οὐκ εὖ ποιεῖν , ἀλλὰ κακῶς ἀνάγκη . κακῶς ἄρα ποιεῖς τῶν μένων τινάς , τὸ δὲ καὶ τίνας ὄντας ἀφείσθω τανῦν . 44 . Λέγε τοίνυν καὶ πρὸς τοὺς ἀπαντῶντας ταὐτό , ὅτι μισοίης τε ἕκαστον καὶ ἡδέως ἂν ἐπύθου τεθνεῶ - τας ἅπαντας . ἔχοις δ’ ἄν , εἰ βούλοιο , καὶ προστι - θέναι τοῖς ἀνθρώποις καὶ γῆν καὶ οἰκοδομήματα καὶ ὑποζύγια καὶ πηγάς , οὕτω γάρ σοι τὸ μῖσος ἔσται λαμπρότερον , | καὶ πρός γε τοὺς οἰκείους , ὅταν οἴκαδε ἐπανέλθῃς , μετὰ τῶν ἄλλων τῶν περὶ τῆς ἀρχῆς λόγων ἔστω καὶ τοῦτο καὶ εἰ βούλει γε , πρῶτον .
Lemmas: ἀλλά ὁ ὁ λύπη περί ὁ εἰς Γερμανός ἀπολογέομαι - μένος ἐγώ Φοῖνιξ πολιτεύω ἑκών ἐν ὁ λέι - τρυγέω μένω μικρός νεκρός ὁ πληγή δείκνυμι . τίς ἐγκαλέω ; ὁ μή μετά ἄλλος ἥκω . εἰμί δέ μόνος οὗτος δύναμαι ποιέω , ὁ δέ ὁ ἄλλος ὁ πρᾶγμα πενία μέγας εἰμί ; εἰμί δέ φεύγω ὁ οὐκέτι πόλις Ἔμεσα ; εἰμί δέ κρύπτω μένω ; σύ δέ πό - λίς μέν τοιοῦτος καί τοσοῦτος ἀπόλλυμι οὐ δα - κρύος οὐδέ εἰμί καί μή πᾶς , μέρος γε ἐν τίς ὁ ποτέ εἰμί ἀγαθός ἀποδίδωμι , ὁ | δέ εἷς τύπτω παρά ὁ νόμος καί προλέγω ἅπας · μή λειτός - γίγνομαι , μή πολιτεύω , μή βουλεύω , χωρέω ἐπί ζώνη ἢ μέγας ἢ μικρός . 43 . οἶος δέ καί ὁ Ἀντίοχος πόλις τιμάω ῥῆμα . ὁ μέν κομίζω ὁ φιλάνθρωπος πρόσρησις ὁ πευθήν Οὐράνιος εἰμί , ἀκούω δέ λέγω μάλα εἰμί - τέμνω , ὁ ῥῆμα δέ εἰμί , ὅτι μισέω πᾶς ἐφεξῆς . ὦ ὁ ἄνοια . βοάω ὅς κρύπτω δέω καί ὁ κατά σύ ὁ δύναμαι λανθάνω ἐξαγορεύω καί διδάσκω πόλις οὕτως μέγας μισέω σύ . ὁ γάρ αὐτός δήπου ποιέω καί ὁ πόλις . καί μήν ἄρχω μέν ὁ ὁ ἄρχω εὖ ποιέω , ὅς δέ μισέω τις , οὐ εὖ ποιέω , ἀλλά κακῶς ἀνάγκη . κακῶς ἄρα ποιέω ὁ μένω τις , ὁ δέ καί τίς είμαι ἀφίημι τανῦν . 44 . λέγω τοίνυν καί πρός ὁ ἀπαντάω αὐτός , ὅτι μισέω τε ἕκαστος καί ἡδύς ἄν πυνθάνομαι θνῄσκω - της ἅπας . ἔχω δέ ἄν , εἰμί βούλομαι , καί προστι - Θεναί ὁ ἄνθρωπος καί γῆ καί οἰκοδόμημα καί ὑποζύγιον καί πηγή , οὕτως γάρ σύ ὁ μῖσος εἰμί λαμπρός , | καί πρός γε ὁ οἰκεῖος , ὅταν οἴκαδε ἐπανέρχομαι , μετά ὁ ἄλλος ὁ περί ὁ ἀρχή λόγος εἰμί καί οὗτος καί εἰμί βούλομαι γε , πρῶτος .