ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-2 1
Ὡς δὲ βαρύς , ὡς δὲ ἐπαχθής , εἴρηταί τισι περὶ ἡμῶν . ὁ δ’ ἀπαγγέλλων Ἀνδρόμαχος ἦν ὀμνύς , ἐπιστεύετο δ’ ἂν καὶ οὐκ ὀμνύων καλός τε ὢν κἀγα - θὸς καὶ ἡμῖν ἑταῖρος καὶ οὐχ ἡδέως τὰ τοιαῦτα ἀκού - σας · οὕτω πλεῖστον ἀπεῖχε τοῦ | τὰ οὐκ εἰρημένα πλά - σᾶι ἄν ποτε κατ’ ἐμοῦ . προκαλοῦμαι τοίνυν αὐτοὺς εἰς ἔλεγχον καὶ ἀξιῶ δεῖξαι τοῖς εἰρημένοις ἀληθείας τι μετόν · ἀλλ’ οὐχ ἕξουσι . Α = codex Augustanus ( Monacensis gr . 483 ) C = codex Chisianus Ρ = codex Palatinus 282 Β = codex Barberinus Μ = codex Marcianus 437 V = Vindobonensis U = Urbinas 126 Ι = Marcianus ( olim S . Ioannis et Pauli ) XCI 2 Mo = Monacensis 101 Fabr = editio Fabriciana Re = Reiskius 2 . Καὶ πρῶτον μὲν ἐκεῖνο θαυμάσαι τις ἂν δικαίως , πῶς εἰς τὸν παρελθόντα χρόνον οὕτως ὄντα μακρὸν οὐκ ἦλθε ταυτὶ τὰ ἐγκλήματα . ἕτερα μὲν γὰρ εἴρηται πολλὰ ψευδῆ μὲν καὶ αὐτὰ καὶ παρὰ ἀνθρώ - πων ἐχθρῶν , οἷς αἰσχύνεσθαί τε ὕστερον συνέβη καὶ μόνον οὐκ εἰς γόνυ κατενεχθεῖσιν ἱκετεύειν συγγνώμην ἔχειν αὐτοῖς μωράνασι , καὶ ἔσχον , τουτὶ δὲ νῦν εἰσῆλ - θεν ἀναμεῖναν ἕβδομον καὶ ἑξηκοστὸν ἔτος .
Lemmas: ὡς δέ βαρύς , ὡς δέ ἐπαχθής , λέγω τις περί ἐγώ . ὁ δέ ἀπαγγέλλω Ἀνδρόμαχος εἰμί ὄμνυμι , πιστεύω δέ ἄν καί οὐ ὄμνυμι καλός τε εἰμί ἀγα - ἄνθος καί ἐγώ ἑταῖρος καί οὐ ἡδύς ὁ τοιοῦτος ἀκέω - σός · οὕτως πλεῖστος ἀπέχω ὁ | ὁ οὐ λέγω πλάν - σος ἄν ποτέ κατά ἐγώ . προκαλέω τοίνυν αὐτός εἰς ἔλεγχος καί ἀξιόω δείκνυμι ὁ λέγω ἀλήθεια τίς μέτειμι · ἀλλά οὐ ἔχω . Α = codex Augustanus ( Monacensis gr . 483 ) C = codex Chisianus Ρ = codex Palatinus 282 Β = codex Barberinus Μ = codex Marcianus 437 V = Vindobonensis U = Urbinas 126 Ι = Marcianus ( olim S . Ioannis et Pauli ) XCI 2 Mo = Monacensis 101 Fabr = editio Fabriciana Re = Reiskius 2 . καί πρῶτος μέν ἐκεῖνος θαυμάζω τις ἄν δίκαιος , πῶς εἰς ὁ παρέρχομαι χρόνος οὕτως εἰμί μακρός οὐ ἔρχομαι οὗτος ὁ ἔγκλημα . ἕτερος μέν γάρ λέγω πολύς ψευδής μέν καί αὐτός καί παρά ἀνθρώ - π ἐχθρός , ὅς αἰσχύνω τε ὕστερον συμβαίνω καί μόνος οὐ εἰς γόνυ καταφέρω ἱκετεύω συγγνώμη ἔχω αὐτός μωραίνω , καί ἔχω , οὗτος δέ νῦν ἐσομ͂λ - τίθημι ἀναμένω ἕβδομος καί ἑξηκοστός ἔτος .
libanius.oratio-2 3
οὐ γὰρ δὴ ἔστιν εἰπεῖν , ὡς λεγόμενον ἐλάνθανεν , ὥσπερ οὐδὲ τἄλλα . τῆς τε γὰρ τῶν λεγόντων ἀσελγείας ἦν μὴ κρύπτειν , εὖνοί τε ἡμῖν πολλοί , παρ’ ὧν ἂν ἐπυνθα - νομὴν .
Lemmas: οὐ γάρ δή εἰμί λέγω , ὡς λέγω λανθάνω , ὥσπερ οὐδέ ἄλλος . ὁ τε γάρ ὁ λέγω ἀσέλγεια εἰμί μή κρύπτω , εὔνους τε ἐγώ πολύς , παρά ὅς ἄν πυνθάνομαι - νομή .
libanius.oratio-2 4
| τὶ οὖν ; χρὴ νομίζειν , ὅτι νεώτερος μὲν ὤν ἠπιστάμην σωφρονεῖν , προιούσης δὲ τῆς ἡλικίας διεφθάρην ; ἀλλὰ τοὐναντίον εἰκὸς ἦν , λῆξαί με νῦν , εἰ καὶ πρότερον ἐπαχθὴς ἦν . δεινὸς γὰρ παιδεύειν καὶ ἐπανορθοῦν ὁ χρόνος .
Lemmas: | τίς οὖν ; χράω νομίζω , ὅτι νέος μέν εἰμί ἐπίσταμαι σωφρονέω , πρόειμι δέ ὁ ἡλικία διαφθείρω ; ἀλλά ἐναντίος ἔοικα εἰμί , λήγω ἐγώ νῦν , εἰμί καί πρότερος ἐπαχθής εἰμί . δεινός γάρ παιδεύω καί ἐπανορθόω ὁ χρόνος .
libanius.oratio-2 5
ἀλλ’ , οἶμαι , τοιοῦτόν ἐστιν · ἅπαντα τἄλλα διεξεληλυθότες , καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ἐρυ - θριάσαντες , ἐπειδὴ σιγᾶν οὐ δύνανται , φροντίσαντες οὐδέν , εἰ μηδὲν ἐροῦσι πιθανόν , ἐπὶ τοῦτο ἐξηνέχθη - σὰν , ὅπως αὐτοῖς φεύγουσι τὰς ἐμὰς συνουσίας εἴη λόγος . 6 . Βαρὺς ἐγώ ; τί οὖν ἔστιν ἀκούειν τῶν ἐπὶ τῶν ἐργαστηρίων , ὁπότε παρίοιμι , λεγόντων ; οὐχ ὁ μέ - τριος ; οὐχ ὁ κοινός ; οὐχ ὁ καὶ τὰς τῶν πενεστά - των προσρήσεις προσρήσεις ἀμειβόμενος τοῖς ἴσοις ; ἔστιν οὖν ὅστις ἂν ἐκείνοις αὑτὸν ἴσον ἐν οἷς ἔξεστι ποιῶν τῶν ἐν τέλει καὶ δυνατῶν κρείττων ἂν ἀξιώσειεν εἶναι ; οἳ φιλοῦσι μέν μου καὶ ὀφθαλμοὺς καὶ κεφαλὴν καὶ χεῖρας , εἰ καὶ μὴ σφόδρα φιλοῦσιν αὐτόν , ἔχοντες δ’ οὐδὲν ἔλαττον ἀπέρχονται .
Lemmas: ἀλλά , οἴομαι , τοιοῦτος εἰμί · ἅπας ἄλλος διεξέρχομαι , κατά ἕκαστος αὐτός ἐρς - θριάζω , ἐπεί σιγάω οὐ δύναμαι , φροντίζω οὐδείς , εἰμί μηδείς λέγω πιθανός , ἐπί οὗτος ἐκφέρω - σός , ὅπως αὐτός φεύγω ὁ ἐμός συνουσία εἰμί λόγος . 6 . βαρύς ἐγώ ; τίς οὖν εἰμί ἀκούω ὁ ἐπί ὁ ἐργαστήριον , ὁπότε πάρειμι , λέγω ; οὐ ὁ ἐγώ - τρις ; οὐ ὁ κοινός ; οὐ ὁ καί ὁ ὁ πενέστης - ὁ πρόσρησις πρόσρησις ἀμείβω ὁ ἴσος ; εἰμί οὖν ὅστις ἄν ἐκεῖνος ἑαυτοῦ ἴσος ἐν ὅς ἔξεστι ποιέω ὁ ἐν τέλος καί δυνατός ἀγαθός ἄν ἀξιόω ἔρχομαι ; ὅς φιλέω μέν ἐγώ καί ὀφθαλμός καί κεφαλή καί χείρ , εἰμί καί μή σφόδρα φιλέω αὐτός , ἔχω δέ οὐδείς μικρός ἀπέρχομαι .
libanius.oratio-2 7
ποῦ τοίνυν ὁ βαρύς ; ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἄρχοντας ; ἀλλ’ ἴσασιν ἅπαντες , οἷ τε εἰσιὼν καθιζάνω παρὸν ἔς τι κάλλιον , καὶ μεθ’ ὧν ἀπαντῶ καὶ προπέμπω , καὶ τίνων ἀποσχιζόμενος , ὧν ἑλκόντων με παρ’ | ἑαυτοὺς πολλάκις οὐδὲν μᾶλλον ὑπακούσας φαίνομαι .
Lemmas: ποῦ τοίνυν ὁ βαρύς ; ἐν ὁ πρός ὁ ἄρχων ; ἀλλά οἶδα ἅπας , οἷ τε εἰσέρχομαι καθιζάνω πάρειμι εἰς τίς καλός , καί μετά ὅς ἀπαντάω καί προπέμπω , καί τίς ἀποσχίζω , ὅς ἕλκω ἐγώ παρά | ἑαυτοῦ πολλάκις οὐδείς μᾶλλον ὑπακούω φαίνω .
libanius.oratio-2 8
καὶ τί ταῦτα λέγω , λέγειν ἔχων τὸ γραμματεῖον ἐκεῖνο , ὃ διεωσάμην , ὅπως μὴ σεμνότερος γεγενῆσθαι δόξαιμι ; καίτοι γε ὑπῆρχε λα - βόντι δεινὰ πάσχειν λέγειν οὐχὶ βαδιζόντων παρ’ ἐμὲ τῶν τὰς ἀρχὰς ἐχόντων καὶ θορύβου γε ἐμπιπλάναι τὰς τῶν ἀρχόντων καταγωγάς , ὁπότε παρ’ αὐτοὺς ἐρ - χοίμην . ἀλλ’ οὐδέτερον ἐβουλήθην οὐδέ γε ἡγησάμην μέγα οὐδὲ ταῖς διὰ τὸν τρόπον μου τιμαῖς | ἠξίωσα προσθεῖναι τὰς ἀπ’ ἐκείνων τῶν γραμμάτων .
Lemmas: καί τίς οὗτος λέγω , λέγω ἔχω ὁ γραμματεῖον ἐκεῖνος , ὁ διωθέω , ὅπως μή σεμνός γίγνομαι δοκέω ; καίτοι γε ὑπάρχω λάω - βοῦς δεινός πάσχω λέγω οὐ βαδίζω παρά ἐγώ ὁ ὁ ἀρχή ἔχω καί θόρυβος γε ἐμπίμπλημι ὁ ὁ ἄρχων καταγωγή , ὁπότε παρά αὐτός ἐρ - χόω . ἀλλά οὐδέτερος βούλομαι οὐδέ γε ἡγέομαι μέγας οὐδέ ὁ διά ὁ τρόπος ἐγώ τιμή | ἀξιόω προστίθημι ὁ ἀπό ἐκεῖνος ὁ γράμμα .
libanius.oratio-2 9
ἠθέ - λησεν Ἀρχέλαος ὁ γέρων ἐλθεῖν ὡς ἐμέ , διεκώλυσα · Δομνίκος μετ’ ἐκεῖνον , καὶ τοῦτο ἐκώλυσα προαισθό - μένος . ἦλθεν Ἀρχέλαος ὁ ἀδελφιδοῦς Ἀρχελάου λαθών γε καὶ ἐλύπησεν ἐλθὼν καὶ τοῦτ’ ἤκουσεν αὐτὸ καὶ εἶξε . Σαπῶραι δὲ καὶ Ἰούλιοι καὶ Βίκτωρες ἀρρω - στοῦντος οὐκ ἔχοντος φυγεῖν ἧκον , ἐγὼ δὲ εἰς γῆν ὑπ’ αἰσχύνης ἔβλεπον , ἔργῳ δῆλον ποιῶν , ὅτι τῇ τιμῇ βαρυνοίμην . 10 . Ἀλλὰ βαρύς εἰμι τοῦ γένους μεμνημένος . ἐμοὶ δὲ ὑπῆρχε μὲν πλὴν ὀλίγων κομιδῆ λέγειν πρὸς ἅπαντας , ὡς ἕνεκα γένους οὐδ᾿ ἀντιβλέπειν ἔχοιεν ἂν πρὸς ἐμέ , εἶπον δὲ οὐδεπώποτε οὐδὲ ἐπήρθην ταῖς εἰκόσιν αὐτῶν οὐδὲ ταῖς λειτουργίαις , ἀλλ’ ἀρκεῖν ἡγησάμην τὸ ταῦτα ἡμῖν συνειδέναι τὴν πόλιν , τοῖς δ’ ἄλλοις ὡς οὐδὲν φαυλοτέροις εἰς γένους λόγον ὁμιλῶν τελῶ .
Lemmas: αἴθω - λανθάνω Ἀρχέλαος ὁ γέρων ἔρχομαι ὡς ἐγώ , διακωλύω · Δομνίκος μετά ἐκεῖνος , καί οὗτος κωλύω προαισθάνομαι - μένος . ἔρχομαι Ἀρχέλαος ὁ ἀδελφιδέος Ἀρχέλαος λανθάνω γε καί λυπέω ἔρχομαι καί οὗτος ἀκούω αὐτός καί εἴκω . Σαπώρης δέ καί Ἰούλιος καί Βίκτωρος ἀρρω - ἵστημι οὐ ἔχω φεύγω ἔκω , ἐγώ δέ εἰς γῆ ὑπό αἰσχύνη βλέπω , ἔργον δῆλος ποιέω , ὅτι ὁ τιμή βαρύνω . 10 . ἀλλά βαρύς εἰμί ὁ γένος μιμνήσκω . ἐγώ δέ ὑπάρχω μέν πλήν ὀλίγος κομιδῇ λέγω πρός ἅπας , ὡς ἕνεκα γένος οὐδέ ἀντιβλέπω ἔχω ἄν πρός ἐγώ , λέγω δέ οὐδεπώποτε οὐδέ ἐπαραρίσκω ὁ εἰκών αὐτός οὐδέ ὁ λειτουργία , ἀλλά ἀρκέω ἡγέομαι ὁ οὗτος ἐγώ σύνοιδα ὁ πόλις , ὁ δέ ἄλλος ὡς οὐδείς φαῦλος εἰς γένος λόγος ὁμιλέω τελέω .
libanius.oratio-2 11
πάππου δὲ καὶ ἐπιπάππου μνησθῆναι μὲν ὁμολογῶ καί πολλάκις , μνησθῆναι δὲ οὐκ ἐπὶ τούτοις , ἀλλ’ ὅτι τῷ μὲν καὶ μαντικὴ γένοιτο τέχνη πρὸς ἐτἐ - ροις ἀγαθοῖς , παρ’ ἦς προμάθοι τὸ βιαίως αὐτῷ τοὺς υἱεῖς ἀποθανεῖσθαι | τοὺς καλούς , θατέρου δὲ τὴν περὶ τοὺς παῖδας ἐπιμέλειαν πολλάκις διηγούμην · δι’ ἣν ἦλθε μὲν εἰς Ἀπάμειαν αὐτός , ἤγαγε δὲ πολ - λοῖς χρήμασι σοφιστοῦ σθένος , ἀπέφηνε δὲ θαυμαστοὺς οὓς ἐγέννησε , τοὺς τῆς ἐμῆς μητρὸς ἀδελφούς . καὶ ταῦτα διεξῄειν οὐ ψιλῆς χάριν εὐφημίας , ἀλλ’ ὅπως πατὴρ τις ἀκούσας ζηλώσειεν . 12 . Ἐν τοίνυν τῇ νεότητι διεφύγομεν ἃ μὴ πάνυ ῥᾴδιον , καὶ τούτου μάρτυρες πρὸς τοῖς πάντα ἐπιστα - μένοις θεοῖς εἰσί μοι τῶν ἡλικιωτῶν οἱ ζῶντες ἔτι , νῦν μὲν σαπροί , τότε δὲ ἠνθοῦμεν . ἠνώχλησα οὖν ἐγὼ τῇ μνήμη τῆς σωφροσύνης ; εἶπον ἄξιος εἶναι διὰ τοῦτο τιμῶν ; ἢ οὓς ἐξῆν μάρτυρας καλεῖν , ἐκάλεσα ;
Lemmas: πάππος δέ καί ἐπίπαππος μιμνήσκω μέν ὁμολογέω καί πολλάκις , μιμνήσκω δέ οὐ ἐπί οὗτος , ἀλλά ὅτι ὁ μέν καί μαντικός γίγνομαι τέχνη πρός ἔτος - ῥόος ἀγαθός , παρά ὅς προμανθάνω ὁ βίαιος αὐτός ὁ υἱός ἀποθνῄσκω | ὁ καλός , ἕτερος δέ ὁ περί ὁ παῖς ἐπιμέλεια πολλάκις διηγέομαι · διά ὅς ἔρχομαι μέν εἰς Ἀπάμεια αὐτός , ἄγω δέ πολ - Λόϊς χρῆμα σοφιστής σθένος , ἀποφαίνω δέ θαυμαστός ὅς γεννάω , ὁ ὁ ἐμός μήτηρ ἀδελφός . καί οὗτος διεξέρχομαι οὐ ψιλός χάρις εὐφημία , ἀλλά ὅπως πατήρ τις ἀκούω ζηλόω . 12 . ἐν τοίνυν ὁ νεότης διαφεύγω ὅς μή πάνυ ῥᾴδιος , καί οὗτος μάρτυς πρός ὁ πᾶς ἐπίσταμαι - μένω θεός εἰμί ἐγώ ὁ ἡλικιώτης ὁ ζάω ἔτι , νῦν μέν σαπρός , τότε δέ ἀνθέω . ἀνοχλέω οὖν ἐγώ ὁ μνήμη ὁ σωφροσύνη ; λέγω ἄξιος ἔρχομαι διά οὗτος τιμή ; ἢ ὅς ἔξεστι μάρτυς καλέω , καλέω ;
libanius.oratio-2 13
εἰ δὲ μὴ τοῦτο , τῶν περὶ τοὺς λόγους ἐμνημόνευσα πόνων ἢ τῶν ἐνταῦθα ἢ τῶν ἑτέρωθι ; ἢ ὡς ἀγόμενος Ἀθήνησιν ὑπὸ τῆς ἀρχῆς ἐπὶ τὸν θρόνον ἔφυγον ; των οὐκ οὔσης ἀνάγκης ἐμνημόνευσα , λαμπρύνων λως ἐμαυτόν ; οὐκ ἔστι , παρακλήσεως δὲ εἵνεκα τοῖς νέοις πολλάκις · ᾧ τοὔνομα τοῦτο ὁ βαρὺς ἥκιστα ἂν προσήκοι . 14 . Ἀλλὰ τοὺς παρ’ ἑτέρων λόγους ὄντας ἢ σπουδαίους ἢ οὐ τοιούτους ἐκβάλλω ταῖς εἰς ἐμαυτὸν εὐφημίαις · ἐγὼ τὸν δεῖνα σοφιστὴν ἐνί - κησα καὶ τὸν δεῖνα ἐπεστόμισα καὶ τὸν δεῖνα κατέβαλον καὶ τὸν δεῖνα κατεπάλαισα καὶ τὸν δεῖνα φεύγειν ἠνάγκασα καὶ τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ τοὺς πολλοὺς καὶ τοὺς Ἀθήνησι τοὺς τρεῖς εἰς φόβον κατέστησα , καλούμενος ὑπὸ τῆς ἐν ἑκα - τέρᾳ βουλῆς ;
Lemmas: εἰμί δέ μή οὗτος , ὁ περί ὁ λόγος μνημονεύω πόνος ἢ ὁ ἐνταῦθα ἢ ὁ ἑτέρωθι ; ἢ ὡς ἄγω Ἀθήνησιν ὑπό ὁ ἀρχή ἐπί ὁ θρόνος φεύγω ; ὁ οὐ σέω ἀνάγκη μνημονεύω , λαμπρύνω Λῶς ἐμαυτοῦ ; οὐ εἰμί , παράκλησις δέ ἕνεκα ὁ νέος πολλάκις · ὅς ὄνομα οὗτος ὁ βαρύς ἦκα ἄν προσήκω . 14 . ἀλλά ὁ παρά ἕτερος λόγος είμαι ἢ σπουδαῖος ἢ οὐ τοιοῦτος ἐκβάλλω ὁ εἰς ἐμαυτοῦ εὐφημία · ἐγώ ὁ δεῖνα σοφιστής ἐν - καίω καί ὁ δεῖνα ἐπιστομίζω καί ὁ δεῖνα καταβάλλω καί ὁ δεῖνα καταπαλαίω καί ὁ δεῖνα φεύγω ἀναγκάζω καί ὁ ἐν Αἴγυπτος τους πολύς καί ὁ Ἀθήνησι ὁ τρεῖς εἰς φόβος καθίστημι , καλώ ὑπό ὁ ἐν ἐπίτεξ - τέρος βουλή ;
libanius.oratio-2 15
οὐχ ἑτέρων ταῦτα ἀπαγγελλόντων μεμαθήκατε ; εἰ δ’ οὐκ ἀπήγγελλον , ἠγνοεῖτ’ ἂν ἕνεκά γ ἐμοῦ τὰς νίκας . ἐπεὶ καὶ περὶ τῶν εἰκόνων καὶ ὧν ὑπὲρ αὐτῶν ἔγνωσαν οὐ μικραί τινες οὐδὲ ὀλίγαι πόλεις , οὔπω μὲν | ἀκηκόατε , πεύσεσθε δ’ ἴσως , οὐ μὴν ἐμοῦ γε γοντος .
Lemmas: οὐ ἕτερος οὗτος ἀπαγγέλλω μανθάνω ; εἰμί δέ οὐ ἀπαγγέλλω , ἀγνοέω ἄν ἕνεκα γε ἐγώ ὁ νίκη . ἐπεί καί περί ὁ εἰκών καί ὅς ὑπέρ αὐτός γιγνώσκω οὐ μικρός τις οὐδέ ὀλίγος πόλις , οὔπω μέν | ἀκούω , πυνθάνομαι δέ ἴσως , οὐ μήν ἐγώ γε γοντος .
libanius.oratio-2 16
καίτοι τοιούτου γε οἷονπερ οἵδε φασὶν ἀνθρώπου τί ποτ’ ἦν ; πάντα τόπον καὶ καιρὸν ἐμπι - πλάναι τῶν τοιούτων ῥημάτων καὶ ἡμέρας γε ἑκάστης , τοτὲ πρὸ μεσημβρίας , τοτὲ μετ’ ἐκείνην . 17 . Καὶ μὴν καὶ ὅστις γε εὖ ποιήσας πολλάκις μνημονεύει τῆς χάριτος , βαρύς , εἴπερ ἐγγὺς μὲν τοῦτο τοῦ ὀνειδίζειν , λυπηρὸν δὲ ἐκεῖνο . σκοπῶμεν τοίνυν , εἰ μὴ εὖ πεποίηκα τὴν ἐμαυτοῦ , δεσμὸν μὲν ἰσχυρὸν ἀπορρήξας , ᾧ με κατέδησε βασιλέως ψῆφος οὗ πάντες ἴστε , δραμὼν δὲ ὡς ὑμᾶς οὐκ ἀκίνδυνον δρόμον δρό - μον ] , ἐναντίον τῇ τοῦ βασιλέως ἐπιθυμίᾳ , ἐπίδοσιν δὲ λαμπρὰν τοῖς λόγοις ἐνεργασάμενος . ταύτην οὖν προ - φέρων τῇ πόλει τὴν εὐεργεσίαν οὐδοτιοῦν | ἀνῆκα ; καὶ τίς οὕτως ἀναιδής , ὅστις εἰπεῖν τολμήσειεν ἄν ;
Lemmas: καίτοι τοιοῦτος γε οἷος ὅδε φημί ἄνθρωπος τίς πρός εἰμί ; πᾶς τόπος καί καιρός ἐμπίς - πλάνη ὁ τοιοῦτος ῥῆμα καί ἡμέρα γε ἕκαστος , τοτέ πρό μεσημβρία , τοτέ μετά ἐκεῖνος . 17 . καί μήν καί ὅστις γε εὖ ποιέω πολλάκις μνημονεύω ὁ χάρις , βαρύς , εἴπερ ἐγγύς μέν οὗτος ὁ ὀνειδίζω , λυπηρός δέ ἐκεῖνος . σκοπέω τοίνυν , εἰμί μή εὖ ποιέω ὁ ἐμαυτοῦ , δεσμός μέν ἰσχυρός ἀπορρήγνυμι , ὅς ἐγώ καταδέω βασιλεύς ψῆφος ὅς πᾶς οἶδα , τρέχω δέ ὡς σύ οὐ ἀκίνδυνος δρόμος δρό - νυμφότιμον ] , ἐναντίος ὁ ὁ βασιλεύς ἐπιθυμία , ἐπίδοσις δέ λαμπρός ὁ λόγος ἐνεργάζομαι . οὗτος οὖν προ - φέρω ὁ πόλις ὁ εὐεργεσία οὐδοτιοῦν | ἀνίημι ; καί τίς οὕτως ἀναιδής , ὅστις λέγω τολμάω ἄν ;
libanius.oratio-2 18
Ἀλλ᾿ ἡ βάδισις φορτική . ποία , πλὴν εἰ τὴν παρὰ τοῦ νοσήματος λέγοι τις ; ἀλλὰ τὸ βλέμμα , ἀλλ’ αἱ ὀφρύες , ἀλλ᾿ ἡ φωνή . οὐ τὸν ἐπίχαρίν με καλεῖν εἰώθατε ; ταῦτ’ οὖν οἷόν τε τὰ ὀνόματα συνελθεῖν , ὥστε τὸν αὐτὸν τοῦτό τε καὶ βαρὺν ἐν δίκῃ καλεῖσθαι ;
Lemmas: ἀλλά ὁ βάδισις φορτικός . ποῖος , πλήν εἰμί ὁ παρά ὁ νόσημα λέγω τις ; ἀλλά ὁ βλέμμα , ἀλλά ὁ ὀφρύς , ἀλλά ὁ φωνή . οὐ ὁ ἐπίχαρις ἐγώ καλέω εἴωθα ; αὐτός οὖν οἷος τε ὁ ὄνομα συνέρχομαι , ὥστε ὁ αὐτός τούτος τε καί βαρύς ἐν δίκη καλέω ;
libanius.oratio-2 19
εἰσὶ τοίνυν τινές , οἳ τῷ τὸν γέλωτα καθάπαξ φυ - γεῖν ταύτην ἠνέγκαντο τὴν προσηγορίαν . πότ’ οὖν ἢ διεκώλυσα γελῶντας ἢ νέφος ἐπήγαγον εὐφροσύνῃ ; ποσάκις δὲ αὐτὸς ἡγεμὼν ἐγενόμην γέλωτος ἐν οἷς ἐξῆν ; ἐπεὶ σπουδῆς γε καὶ προνοίας πραγμάτων ἐπι - στρεφούσης πρὸς ἑαυτὴν πονηρὸν ἂν ἦν γελᾶν τε αὐτὸν καὶ γελᾶν ἑτέρους ποιεῖν .
Lemmas: εἰμί τοίνυν τις , ὅς ὁ ὁ γέλως καθάπαξ φύω - γίγνομαι οὗτος φέρω ὁ προσηγορία . πότε οὖν ἢ διακωλύω γελάω ἢ νέφος ἐπάγω εὐφροσύνη ; ποσάκις δέ αὐτός ἡγεμών γίγνομαι γέλως ἐν ὅς ἔξεστι ; ἐπεί σπουδή γε καί πρόνοια πρᾶγμα ἐπι - στρέφω πρός ἑαυτοῦ πονηρός ἄν εἰμί γελάω τε αὐτός καί γελάω ἕτερος ποιέω .
libanius.oratio-2 20
τοσοῦτον δὲ ἀπέχω ταύτης τῆς αἰτίας , ὥστ’ οὐδὲ πρὸς τοὺς φοιτῶντας τοιοῦτος γεγένημαι , ἀλλ’ ἡδονήν τινα τὴν ἀπὸ τῆς ἡμερότητος καταμιγνύω τῷ πράγματι , δι’ ἣν οὐδὲν δέο - μαὶ πληγῶν ἑκόντων ἅπαντα ποιούντων , ἑτέρους δὲ ἴσμεν μυρίας ῥάβδους ἀνηλωκότας , οἳ οὔτε τοσοῦτον ἐδυνήθησαν οὔτ’ ἐκλήθησαν ὃ νῦν ἐγώ . 21 . Τί δ’ ; ἐν ταῖς ἀρρωστίαις ἔστιν εἰπεῖν , ὡς τοὺς μὲν ἄλλους δι᾿ ἑκάστης ἡμέρας ἠξίουν παρ’ ἐμὲ βαδί - ζειν , τοὺς δὲ καὶ νυκτός , ἐνίους δὲ μηδ’ ἀπαλλάττε - σθαι τῆς κλίνης , αὐτὸς δὲ ταύτην ἐλλείπων τὴν φορὰν εἰκός τι ποιεῖν ἐνόμιζον ; τοῖς μὲν τὰρ πρέπειν τὴν λειτουργίαν , ἐμαυτῷ δὲ τὴν περὶ ταῦτα ἀτέλειαν .
Lemmas: τοσοῦτος δέ ἀπέχω οὗτος ὁ αἰτία , ὥστε οὐδέ πρός ὁ φοιτάω τοιοῦτος γίγνομαι , ἀλλά ἡδονή τις ὁ ἀπό ὁ ἡμερότης καταμιγνύω ὁ πρᾶγμα , διά ὅς οὐδείς δέομαι - μής πληγή ἑκών ἅπας ποιέω , ἕτερος δέ οἶδα μυρίος ῥάβδος ἀναλίσκω , ὅς οὔτε τοσοῦτος δύναμαι οὔτε καλέω ὁ νῦν ἐγώ . 21 . Τι δέ ; ἐν ὁ ἀρρωστία εἰμί λέγω , ὡς ὁ μέν ἄλλος διά ἕκαστος ἡμέρα ἀξιόω παρά ἐγώ βαδύς - ζέω , ὁ δέ καί νύξ , ἔνιοι δέ μηδέ ἀπαλλάσσω - ἕπομαι ὁ κλίνη , αὐτός δέ οὗτος ἐλλείπω ὁ φορά εἰκός τίς ποιέω νομίζω ; ὁ μέν ἄρα πρέπω ὁ λειτουργία , ἐμαυτοῦ δέ ὁ περί οὗτος ἀτέλεια .
libanius.oratio-2 22
καὶ μὴν πάλαι μὲν ἑωρώμην θέων ἐπὶ τὰς θύρας τῶν ἀσθενούντων καὶ κλίμακας , | νῦν δὲ φερόμενος , τὰ μὲν ἵππῳ , τὰ δὲ χερσὶν οἰκετῶν . καίτοι τίς οὐκ ἂν ἱκανὴν ἔχειν ἀπολογίαν ἡγησάμενος τό τ’ ἐν τοῖς ποσὶ κακὸν τό τε γῆρας ταύτης αὑτὸν ἀφῆκε τῆς τα - λαιπωρίας ; ἀλλ’ οὔτε τοῖς οὐκ ἐπισκεψαμένοις με κά - μνοντα τοῦτο πώποτε ἐμεμψάμην αὐτός τε καὶ παρὰ δύναμιν πολλάκις ἧκον ἐπισκεψόμενος . 23 . Τί λοιπόν ; ἐν ταῖς ἐπιδείξεσιν εἰμὶ βαρύς , τὸν μὲν ἀεὶ γιγνόμενον κρότον , κἂν ᾖ πολύς , ὡς ἐλάττω τοῦ δέοντος αἰτιώμενος , ταῖς δ’ εἰωθυίαις φωναῖς προσ - τιθέναι καινὰς ἀξιῶν , τὰς δὲ εὐφημίας , ὥσπερ λίθι - νος , δεχόμενος καὶ οὔτε ὀφθαλμοῖς οὔτε χειρὶ τοὺς ἐπαινέτας οὔτε μειδιάματι τιμῶν ;
Lemmas: καί μήν πάλαι μέν ὁράω θέω ἐπί ὁ θύρα ὁ ἀσθενέω καί κλῖμαξ , | νῦν δέ φέρω , ὁ μέν ἵππος , ὁ δέ χείρ οἰκέτης . καίτοι τίς οὐ ἄν ἱκανός ἔχω ἀπολογία ἡγέομαι ὁ τε ἐν ὁ πούς κακός ὁ τε γῆρας οὗτος ἑαυτοῦ ἀφίημι ὁ τα - λαιπωρίας ; ἀλλά οὔτε ὁ οὐ ἐπισκοπέω ἐγώ ἀλκή - μνοειντα οὗτος πώποτε μέμφομαι αὐτός τε καί παρά δύναμις πολλάκις ἔκω ἐπισκοπέω . 23 . τις λοιπός ; ἐν ὁ ἐπίδειξις εἰμί βαρύς , ὁ μέν ἀεί γίγνομαι κρότος , κἀν εἰμί πολύς , ὡς μικρός ὁ δέω αἰτιάομαι , ὁ δέ εἴωθα φωνή προς - τίθημι καινός ἄξιος , ὁ δέ εὐφημία , ὥσπερ λίθι - ν , δέχομαι καί οὔτε ὀφθαλμός οὔτε χείρ ὁ ἐπαινέτης οὔτε μειδίαμα τιμόω ;
libanius.oratio-2 24
ἐγὼ δὲ αὐτοὺς οἶδα καὶ ῥήμασιν ἐπισχών , δεόμενος μὴ οὕτω λίαν κόπτειν αὑτοὺς μηδ᾿ ἐν οἷς ἐμὲ κοσμοῦσι ταλαιπωρεῖν . ἃ δ’ ἠγανάκτησα πολλάκις ὑπὲρ Πλάτωνος καὶ Δημο - σθένους , ὁπότε ἀδικοῖντο ὑπὸ τοῦ θεάτρου , τά πολὺ διεστηκότα συναγόντων ταῖς βοαῖς , οἶμαι πάντας εἰδέ - ναι , καὶ γὰρ δὴ καὶ προλόγῳ ταῦτα ἔπαυσα , μᾶλλον δὲ ἐβουλήθην μέν , ἔτι δὲ ταὐτὸν ἔστιν οὗ | τολ - μάται . 25 . Αὐτὸ τοίνυν τὸ πλῆθος τῶν ἐπιδείξεων , ἐπειδή τινας ᾐσθόμην δυσχεραίνοντας , ᾤμην δέ γε αὐτοῖς ὁ ἠλίθιος χαρίζεσθαι τῇ πυκνότητι , κατέλυσα καὶ ὅ πρό - τερον ἐν πλείοσι , ταῦτ’ ἐν τοῖς φοιτῶσι δεικνύω . οὕτω πάνυ δέδοικα <καὶ> τὸ δοκεῖν εἶναι βαρύς . 26 . Νὴ Δί’ , ἀλλὰ τούτων μὲν οὐδὲν οὐδεὶς αἰτιᾶ - ται , ἐκεῖνο δὲ τὸ τὰ πάλαι μὲν ὄντα ποθεῖν τε καὶ ἐπαινεῖν , τῶν παρόντων δὲ κατηγορεῖν , καὶ τότε μὲν φάσκειν εὐδαίμονας εἶναι τὰς πόλεις , νυνὶ δὲ δυστυ - χεῖν , καὶ τοῦτον ἀεί τε καὶ πανταχοῦ καὶ καθ’ ἡμέραν λέγεσθαί μοι τὸν λόγον .
Lemmas: ἐγώ δέ αὐτός οἶδα καί ῥῆμα ἐπέχω , δέομαι μή οὕτως λίαν κόπτω ἑαυτοῦ μηδέ ἐν ὅς ἐγώ κοσμέω ταλαιπωρέω . ὅς δέ ἀγανακτέω πολλάκις ὑπέρ Πλάτων καί Δήμος - σθένος , ὁπότε ἀδικέω ὑπό ὁ θέατρον , ὁ πολύς διΐστημι συνάγω ὁ βοή , οἴομαι πᾶς ἀνάκλεις - ναι , καί γάρ δή καί πρόλογος οὗτος παύω , μᾶλλον δέ βούλομαι μέν , ἔτι δέ αὐτός εἰμί ὅς | τολ - μάτη . 25 . αὐτός τοίνυν ὁ πλῆθος ὁ ἐπίδειξις , ἐπειδή τις αἰσθάνομαι δυσχεραίνω , οἴομαι δέ γε αὐτός ὁ ἠλίθιος χαρίζω ὁ πυκνότης , καταλύω καί ὁ πρό - τέρος ἐν πολύς , αὐτός ἐν ὁ φοιτάω δείκνυμι . οὕτως πάνυ δείδω <καὶ> ὁ δοκέω ἔρχομαι βαρύς . 26 . νή διά , ἀλλά οὗτος μέν οὐδείς οὐδείς αἰτιάομαι - ται , ἐκεῖνος δέ ὁ ὁ πάλαι μέν εἰμί ποθέω τε καί ἐπαινέω , ὁ πάρειμι δέ κατηγορέω , καί τότε μέν φάσκω εὐδαίμων ἔρχομαι ὁ πόλις , νυνί δέ δυστυ - χέω , καί οὗτος ἀεί τε καί πανταχοῦ καί κατά ἡμέρα λέγω ἐγώ ὁ λόγος .
libanius.oratio-2 27
εἰσὶ δὲ οἱ ταῦτα μεμφό - μενοι καὶ οἱ τοῖς λόγοις ἀνιώμενοι τούτοις , οἶς τὰ παρόντα συνήνεγκεν · οἷς δ’ ἐλυμήνατο , τῶν ἐπαινούν - των . γεγόνασι δὲ οὗτοι μὲν ἐξ ἐνδόξων ἄδοξοι καὶ ἐξ εὐπόρων ἄποροι , ἐκεῖνοι δὲ τοὐναντίον ἐν δόξῃ καὶ πλούτῳ καὶ δυνάμει , ὧν τοσοῦτον ἀπεῖχον ταῖς ἐλπί - σιν , ὅσονπερ τοῦ πτήσεσθαι .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ οὗτος μέμφομαι - μένω καί ὁ ὁ λόγος ἀνιάομαι οὗτος , οἶς ὁ πάρειμι συμφέρω · ὅς δέ λυμαίνομαι , ὁ ἐπαινέω - ὁ . γίγνομαι δέ οὗτος μέν ἐκ ἔνδοξος ἄδοξος καί ἐκ εὔπορος ἄπορος , ἐκεῖνος δέ ἐναντίος ἐν δόξα καί πλοῦτος καί δύναμις , ὅς τοσοῦτος ἀπέχω ὁ ἐλπίς - βρόχος , ὅσος ὁ πέτομαι .
libanius.oratio-2 28
οὐκοῦν τοῖς μὲν εὖ πράττουσι παρὰ τὴν ἀξίαν ἀηδής εἰμι καὶ βαρὺς ταῦτα λέγων , | τοῖς δ’ ἐξ εὐδαιμόνων κατενεχθεῖσι κεχα - ρισμένος , οἷα δὴ συναχθόμενός τε καὶ πεπληγμένος ταῖς ἐκείνων συμφοραῖς . διὰ τί οὖν , ὅταν με βαρὺν καλῶσιν , οὐ προσδιορίζουσι μικρόν τι προστιθέντες τὸ σφίσιν · οὐ γὰρ ἅπασί γε ἐγὼ βαρύς , ἀλλ’ οἷς τὰ κακὰ τῶν πολλῶν ἀγαθά . πᾶσι μὲν οὖν ὢν βαρὺς ᾐσχυνόμην ἂν τοῖς λεγομένοις , εἰ δὲ τοῖς οὕτως εὐτυ - χηκόσι , σεμνύνομαι ·
Lemmas: οὐκοῦν ὁ μέν εὖ πράσσω παρά ὁ ἄξιος ἀηδής εἰμί καί βαρύς οὗτος λέγω , | ὁ δέ ἐκ εὐδαίμων καταφέρω χάσκω - ρισμένος , οἷος δή συνάχθομαι τε καί πλήσσω ὁ ἐκεῖνος συμφορά . διά τίς οὖν , ὅταν ἐγώ βαρύς καλέω , οὐ προσδιορίζω μικρός τίς προστίθημι ὁ σφεῖς · οὐ γάρ ἅπας γε ἐγώ βαρύς , ἀλλά ὅς ὁ κακός ὁ πολύς ἀγαθός . πᾶς μέν οὖν εἰμί βαρύς αἰσχύνω ἄν ὁ λέγω , εἰμί δέ ὁ οὕτως εὐτυ - χάσκω , σεμνύνω ·
libanius.oratio-2 29
οὓς ἡδέως ἂν ἐροίμην , πό - τέρα με ψεύδεσθαί φασι τοῖς ἐπαίνοις τουτοισὶ καὶ τοῖς ψόγοις ἢ οὔ . εἰ μὲν γὰρ ψεύδεσθαι , δειξάτωσαν , ὡς οὐκ ἀμείνω ταῖς πόλεσι τὰ πρόσθεν · εἰ δ’ ἀληθεύ - ειν , τί χαλεπαίνουσι ; τί δ’ οὐχὶ τὴν ἀλήθειαν βαρεῖαν καλοῦσιν , ἀλλὰ τὸν ἑπόμενον ἐκείνῃ βαρύν ; οὐ γὰρ ὁ ἐμὸς λόγος τὰ πράγματα πεποίηκεν , ἀλλ’ ὑπὸ τῶν μάτων οἱ λόγοι τοιοῦτοι γεγένηνται .
Lemmas: ὅς ἡδύς ἄν λέγω , πό - τέρας ἐγώ ψεύδω φημί ὁ ἔπαινος οὗτος καί ὁ ψόγος ἢ οὐ . εἰμί μέν γάρ ψεύδω , δείκνυμι , ὡς οὐ ἀγαθός ὁ πόλις ὁ πρόσθεν · εἰμί δέ ἀληθής - εἶμαι , τίς χαλεπαίνω ; τίς δέ οὐ ὁ ἀλήθεια βαρύς καλέω , ἀλλά ὁ ἕπομαι ἐκεῖνος βαρύς ; οὐ γάρ ὁ ἐμός λόγος ὁ πρᾶγμα ποιέω , ἀλλά ὑπό ὁ ματάω ὁ λόγος τοιοῦτος γίγνομαι .
libanius.oratio-2 30
εἶπον , ὅτι πάλαι πολλαὶ θυσίαι καὶ μεστὰ τῶν θυόντων τὰ ἱερὰ καὶ θαλίαι καὶ αὐλοὶ καὶ ᾠδαὶ καὶ στέφανοι καὶ πλοῦ - τος ἐν ἑκάστῳ κοινή τις οὗτος τοῖς δεομένοις ἐπικου - ῥία . τί οὖν ἐψευσάμην ; καὶ νῦν τοὺς νεὼς ἴδοι τις ἂν τοιούτους ; μᾶλλον δέ , ἴδοι τις ἂν πενίαν ἑτέρωθι τοσαύτην ;
Lemmas: λέγω , ὅτι πάλαι πολύς θυσία καί μεστός ὁ θύω ὁ ἱερός καί θαλία καί αὐλός καί ᾠδή καί στέφανος καί πλόος - ὅς ἐν ἕκαστος κοινός τις οὗτος ὁ δέω ἐπικος - Ῥίον . τίς οὖν ψεύδω ; καί νῦν ὁ ναός ὁράω τις ἄν τοιοῦτος ; μᾶλλον δέ , ὁράω τις ἄν πενία ἑτέρωθι τοσοῦτος ;
libanius.oratio-2 31
εἰσὶ μὲν οἳ ὡς ἥδιστ’ ἂν θεοὺς ἀναθήμασι τιμήσαιεν , ἴσασι δ᾿ , ὡς εἰ κομίσαιεν ἐκεῖσε , ταῦτα ἑτέρων ἐστίν , ὅπου γε καὶ τὴν πολλὴν ἑκάστου τῶν θεῶν γῆν ἕτεροι γεωργοῦσι καὶ τῆς προσόδου μέτεστι τοῖς βωμοῖς οὐδοτιοῦν .
Lemmas: εἰμί μέν ὅς ὡς ἡδύς ἄν θεός ἀνάθημα τιμάω , οἶδα δέ , ὡς εἰμί κομίζω ἐκεῖσε , οὗτος ἕτερος εἰμί , ὅπου γε καί ὁ πολύς ἕκαστος ὁ θεός γῆ ἕτερος γεωργέω καί ὁ πρόσοδος μέτειμι ὁ βωμός οὐδοτιούω .
libanius.oratio-2 32
εἶπον , ὅτι τοῖς περὶ τὴν γῆν πονοῦσιν ἦν καὶ κιβώτια πάλαι καὶ ἐσθὴς καὶ στατῆρες καὶ μετὰ προικὸς οἱ γάμοι . νῦν δὲ διὰ πολλῶν μὲν ἐρήμων ἥξεις 4 ἀγρῶν , οὓς τὸ πιέζεσθαι | ταῖς εἰσπράξεσιν ἐκένωσε R 182 προστεθέντος ἑτέρου κακοῦ μείζονος , τῶν τὰ ἄντρα σφῶν αὐτῶν ἐμπεπληκότων , τῶν μέχρι τῶν ἱματίων σωφρόνων . ὅσοι δὲ καὶ μένουσιν ἐν ἀγροῖς , οὐδὲν δέονται κλείειν θύρας · οὐδεὶς γὰρ φόβος ἀπὸ λῃστῶν τῷ γε οὐδὲν ἔχοντι . 33 . Ἀλλὰ τὰς βουλὰς ἐρεῖς . ἀλλ’ εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο διέκειτο κακῶς , τοῦτό γ’ ἂν ἔπειθε μόνον λέγειν οἷά - περ λέγω . ἀντὶ μὲν ἑξακοσίων τῶν τότε οὐδὲ ἑξή - κοντα νῦν . ἐξήκοντα εἶπον ; οὐδὲ μὲν οὖν ἒξ παρ’ ἐνίοις .
Lemmas: λέγω , ὅτι ὁ περί ὁ γῆ πονέω εἰμί καί κιβώτιον πάλαι καί ἐσθής καί στατήρ καί μετά προίκα ὁ γάμος . νῦν δέ διά πολύς μέν ἐρῆμος ἥκω 4 ἀγρός , ὅς ὁ πιέζω | ὁ εἴσπραξις κενόω R 182 προστίθημι ἕτερος κακός μέγας , ὁ ὁ ἄντρον σφεῖς αὐτός ἐμπίμπλημι , ὁ μέχρι ὁ ἱμάτιον σώφρων . ὅσος δέ καί μένω ἐν ἀγρός , οὐδείς δέω κλείω θύρα · οὐδείς γάρ φόβος ἀπό λῃστής ὁ γε οὐδείς ἔχω . 33 . ἀλλά ὁ βουλή λέγω . ἀλλά εἰμί καί μηδείς ἄλλος διάκειμαι κακῶς , τούτος γε ἄν πείθω μόνος λέγω οἷος - περ λέγω . ἀντί μέν ἑξακόσιοι ὁ τότε οὐδέ ἔξεστι - κοντός νῦν . ἐξήκω λέγω ; οὐδέ μέν οὖν ἐκ παρά ἔνιοι .
libanius.oratio-2 34
ἀλλ’ εἰσὶ τῶν πόλεων , ἐν αἷς ὁ αὐτὸς εἰσπράττει , λούει καὶ πόλιν λούει . τί τοῦτό ἐστι τὸ αἴνιγμα ; λούει τε τῇ χορηγίᾳ τῶν ξύλων καὶ τὸν ἀμ - φορίσκον λαβὼν βαλανεὺς ὁ λειτουργῶν γίγνεται . εἶθ’ ὁ μὲν θερμόν , ὁ δὲ ψυχρὸν ὕδωρ ἐζήτησε , τῷ δέ , οὐκ ἔνι γὰρ μερισθῆναι , τὴν θατέρου φέρειν ὀργὴν ἀνάγκη .
Lemmas: ἀλλά εἰμί ὁ πόλις , ἐν ὅς ὁ αὐτός εἰσπράσσω , λούω καί πόλις λούω . τίς τούτος εἰμί ὁ αἴνιγμα ; λούω τε ὁ χορηγία ὁ ξυλών καί ὁ ἀνά - φορισκος λαμβάνω βαλανεύς ὁ λειτουργός γίγνομαι . εἶτα ὁ μέν θερμός , ὁ δέ ψυχρός ὕδωρ ζητέω , ὁ δέ , οὐ ἔνειμι γάρ μερίζω , ὁ ἕτερος φέρω ὀργή ἀνάγκη .
libanius.oratio-2 35
ἀλλ᾿ οὐ παρ’ | ἡμῖν ταῦτα . μηδέ γε , ὦ Ζεῦ , γένοιτο , ἀλλ᾿ οὐ τοῦτο δεῖ σκοπεῖν , οὗ ταῦτα οὐκ ἔστιν , ἀλλ’ ὅτι , οὗ ταῦτα ἔστιν , ἔνι . καὶ μὴν αἷς μὲν τῶν βουλῶν ἡ γῆ πονηρά , τῷ μεγέθει τῶν φορτίων ἀπολώλασιν οὐδενὸς τῆς τοιαύτης ἐρῶντος γῆς οὐδὲ ὠνουμένου , παρ’ οἷς δὲ βελτίων , ἀντὶ τῶν κεκληρο - νομηκότων ἔχουσι τοὺς πρίασθαι δυναμένους δεσπό - τας . εἶθ’ οἱ μὲν πολιτευόμενοι ταπεινοὶ καὶ ὀλίγοι καὶ οὐ πένητες μόνον , ἀλλ’ ἤδη καὶ πτωχοί , οἱ δ’ οὐκ οἶδ’ ὁπόθεν εἰσπεσόντες , θέντες τιμήν , τὸ γὰρ ἀληθὲς εἰρή - σεται , τρυφῶσιν ἐν τοῖς ἐκείνων , οἱ μὲν οἰκίας , οἱ δὲ ἀγρούς , οἱ δὲ ἀμφότερα κεκτημένοι .
Lemmas: ἀλλά οὐ παρά | ἐγώ οὗτος . μηδέ γε , ὦ Ζεύς , γίγνομαι , ἀλλά οὐ οὗτος δέω σκοπέω , ὅς οὗτος οὐ εἰμί , ἀλλά ὅτι , οὗ οὗτος εἰμί , ἔνειμι . καί μήν ὅς μέν ὁ βουλή ὁ γῆ πονηρός , ὁ μέγεθος ὁ φορτίον ἀπόλλυμι οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἐράω γῆ οὐδέ ὠνέομαι , παρά ὅς δέ ἀγαθός , ἀντί ὁ κλήρος - νομηκοος ἔχω ὁ πρίαμαι δύναμαι Δέσπο - της . εἶτα ὁ μέν πολιτεύω ταπεινός καί ὀλίγος καί οὐ πένης μόνος , ἀλλά ἤδη καί πτωχός , ὁ δέ οὐ οἶδα ὁπόθεν εἰσπίπτω , θέω τιμή , ὁ γάρ ἀληθής εἴρω - σέτα , τρυφάω ἐν ὁ ἐκεῖνος , ὁ μέν οἰκία , ὁ δέ ἀγρός , ὁ δέ ἀμφότερος κτάομαι .
libanius.oratio-2 36
καὶ τὸ μὲν τῆς βουλῆς ἀξίωμα οὐδαμοῦ , σοβοῦσι δὲ οἱ ξένοι καὶ γαμοῦσιν , ἡμεῖς δὲ ὁρῶμεν καὶ συνδειπνοῦμεν καὶ συν - εὐχόμεθα γῆρας , βουλεύοντι δὲ οὐδεὶς ἂν δοίη κόρην · οὐχ οὕτω μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ . μηνὸς ἂν δέοι τῷ γε δι᾿ ἀκριβείας εἰπεῖν β·ουλομένῳ τὰς τῶν ἐν ταῖς βουλαῖς συμφοράς . 37 . Οἶδα καὶ ὑπὲρ τῶν στρατιωτῶν , ὥσπερ ὑπὲρ τῶν βουλευόντων , στενάξας οὐδὲ τούτων ἴσως ἀδίκως , πεινώντων καὶ ῥιγούντων καὶ οὐδ’ ὀβολὸν ἐχόντων διὰ τὴν τῶν λοχαγῶν καὶ στρατηγῶν δικαιοσύνην , οἳ τοὺς μὲν ἀθλιωτάτους ποιοῦσιν , αὑτοὺς δὲ πλουσιω - τάτους . πεινῶσι δὲ καὶ οἱ τῶν ἰππέων ἵπποι , ὁ δὲ λιμὸς οὗτος χρυσὸς ἐκείνοις πρὸς τῷ | παρὰ τοῦ βασιλέως , ὃς διὰ τῶν χειρῶν τῶν στρατιωτῶν εἰς τὰς ἐκείνων ἔρχεται .
Lemmas: καί ὁ μέν ὁ βουλή ἀξίωμα οὐδαμοῦ , σοβέω δέ ὁ ξένος καί γαμέω , ἐγώ δέ ὁράω καί συνδειπνέω καί σῦς - εὔχομαι γῆρας , βουλεύω δέ οὐδείς ἄν δίδωμι κόρη · οὐ οὕτως μισέω ὁ ἑαυτοῦ . Μήνη ἄν δέω ὁ γε διά ἀκρίβεια λέγω β·ουλομένῳ ὁ ὁ ἐν ὁ βουλή συμφορά . 37 . οἶδα καί ὑπέρ ὁ στρατιώτης , ὥσπερ ὑπέρ ὁ βουλεύω , στενάζω οὐδέ οὗτος ἴσως ἄδικος , πεινάω καί ῥιγέω καί οὐδέ ὀβολός ἔχω διά ὁ ὁ λοχαγός καί στρατηγός δικαιοσύνη , ὅς ὁ μέν ἄθλιος ποιέω , ἑαυτοῦ δέ πλούσιος - ὅς . πεινάω δέ καί ὁ ὁ ἱππεύς ἵππος , ὁ δέ λιμός οὗτος χρυσός ἐκεῖνος πρός ὁ | παρά ὁ βασιλεύς , ὅς διά ὁ χείρ ὁ στρατιώτης εἰς ὁ ἐκεῖνος ἔρχομαι .
libanius.oratio-2 38
καὶ καλὸν μὲν ἐμέσαι καὶ μεθυ - σθῆναι καὶ συνάψαι τούτοις εὐιὺς ἐδωδὴν ἑτέραν καὶ πόσιν , αἰσχρὸν δὲ αἱ μελέται καὶ τὸ ἐν τῷ πεδίῳ πρέ - πουσι πόνοις αὑτὸν γυμνάσαι . τοιγαροῦν ἐν ταῖς μά - χαις ἀρκεῖ βοῆσαι τοῖς πολεμίοις , καὶ οἱ μὲν ᾤχοντο ἀπιόντες , ὁ δὲ μένων πεισόμενος ἔμεινε . καὶ περιδε - εῖς μὲν αὐτοῖς αἰ ψυχαί , σκιῶν δὲ οὐ πολὺ διαφέροντα τὰ σώματα .
Lemmas: καί καλός μέν ἐμέω καί μέθυ - ἵημι καί συνάπτω οὗτος υἱός ἐδωδή ἕτερος καί πόσις , αἰσχρός δέ ὁ μελέτη καί ὁ ἐν ὁ πεδίον πρώ - Ποῦσι πόνος ἑαυτοῦ γυμνάζω . τοιγάρ ἐν ὁ μής - Χάις ἀρκέω βοάω ὁ πολέμιος , καί ὁ μέν οἴχομαι ἀπέρχομαι , ὁ δέ μένω πάσχω μένω . καί περί - εἰμί μέν αὐτός ὁ ψυχή , σκιά δέ οὐ πολύς διαφέρω ὁ σῶμα .
libanius.oratio-2 39
πικρὰ δὲ καὶ ἡ γῆ τοῖς ποσὶν ὑπο - δημάτων ἀπορίᾳ · δεῖ γὰρ δὴ καὶ εἰς γύναιον ἀναλί - σκειν καὶ παῖδας , ἔστι δὲ ἑκάτερον ἑκάστῳ καὶ οὔτε τοὺς γάμους κωλύουσιν οὔθ’ ἥ τις ἂν γένοιτο τροφὴ καὶ ταῖς τικτούσαις καὶ τοῖς τικτομένοις , σκοποῦσι . τεμνομένου τοίνυν εἰς τοσαύτας τομὰς τοῦ σίτου τῷ στρατιώτῃ πόθεν ἐκείνῳ κόρος ; ἡ δὲ ἀπὸ τούτου βλάβη ζημία τῷ πολέμῳ καθίσταται .
Lemmas: πικρός δέ καί ὁ γῆ ὁ πούς ὑπο - δῆμα ἀπορία · δέω γάρ δή καί εἰς γύναιον ἀνάλιος - σκῶ καί παῖς , εἰμί δέ ἑκάτερος ἕκαστος καί οὔτε ὁ γάμος κωλύω οὔτε ὅς τις ἄν γίγνομαι τροφή καί ὁ τίκτω καί ὁ τίκτω , σκοπέω . τέμνω τοίνυν εἰς τοσοῦτος τομή ὁ σῖτος ὁ στρατιώτης πόθεν ἐκεῖνος κόρος ; ὁ δέ ἀπό οὗτος βλάβη ζημία ὁ πόλεμος καθίστημι .
libanius.oratio-2 40
ἀλλ’ οὐκ ἐν ἐκεί - νοις τοῖς καιροῖς οὓς ἐπαινῶ , ταῦτα ἦν , ἀλλ’ εὐδοξίας μὲν ἀντὶ χρημάτων ἤρων οἱ ἡγούμενοι , τὰ δὲ τῶν στρατιωτῶν οὐδεὶς ἦν ὁ ἀφαιρησόμενος . οἱ δ’ αὐτοὶ καὶ ἰσχυροὶ καὶ ἀνδρεῖοι καὶ τεχνῖται πολέμων καὶ οὐκ ἐγάμουν , ἀλλ’ ὅπως μηδὲ δεήσονται γάμων , εὕρητο . οἱ δέ γε ἵπποι φέροντες τοὺς ἱππέας ἥδιστον μὲν <τοῖς> οἰκείοις θέαμα , φοβερὸν δὲ τοῖς ἀντιπάλοις , καὶ | ἦν εἰρήνη παραινούντων ἑαυτοῖς τῶν βαρβάρων τὴν ἡσυχίαν ἄγειν .
Lemmas: ἀλλά οὐ ἐν ἑαυτοῦ - νόος ὁ καιρός ὅς ἐπαινέω , οὗτος εἰμί , ἀλλά εὐδοξία μέν ἀντί χρῆμα ἐράω ὁ ἡγέομαι , ὁ δέ ὁ στρατιώτης οὐδείς εἰμί ὁ ἀφαιρέω . ὁ δέ αὐτός καί ἰσχυρός καί ἀνδρεῖος καί τεχνίτης πόλεμος καί οὐ γαμέω , ἀλλά ὅπως μηδέ δέω γάμος , εὑρίσκω . ὁ δέ γε ἵππος φέρω ὁ ἱππεύς ἡδύς μέν αἰτέω οἰκεῖος θέαμα , φοβερός δέ ὁ ἀντίπαλος , καί | εἰμί εἰρήνη παραινέω ἑαυτοῦ ὁ βάρβαρος ὁ ἡσυχία ἄγω .
libanius.oratio-2 41
εἰ δὲ δεῖ καὶ περὶ τῶν τὰ ἔθνη των ἀρχόντων εἰπεῖν , ἦρχον μὲν οἱ βέλτιστοι κριθέν - τες , τούτων δὲ οἱ μὲν ἐμμείναντες τῷ τρόπῳ κατεγή - ρων ἐν τοῖς θρόνοις , οἱ δὲ ἐκπεσόντες ἑαυτῶν ἀπέ - θνησκον , καὶ οὐκ ἦν παραίτησις . τοῦτ’ οὖν ἐποίει τοὺς νόμους κρατεῖν .
Lemmas: εἰμί δέ δέω καί περί ὁ ὁ ἔθνος ὁ ἄρχων λέγω , ἄρχω μέν ὁ ἀγαθός κρίνω - αἱρέω , οὗτος δέ ὁ μέν ἐμμένω ὁ τρόπος καταγής - ῥόος ἐν ὁ θρόνος , ὁ δέ ἐκπίπτω ἑαυτοῦ ἀπό - θνῄσκω , καί οὐ εἰμί παραίτησις . οὗτος οὖν ποιέω ὁ νόμος κρατέω .
libanius.oratio-2 42
ἀλλὰ νῦν τρέχει μὲν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ὁ πρίασθαι δυνηθείς , μεταστρέφεται δὲ περι - σκοπῶν , μὴ οὐ πολλοὺς ἀπέχει σταδίους ὁ διαδεξόμε - νος . ὁμολογεῖ δὲ εὐθύς , ὡς ἧκε ληψόμενος , καὶ τοῦτο τῆς ἀρχῆς τὸ προοίμιον , ἐν δὲ τοῖς ἁπάντων ὀφθαλμοῖς τὰ πρότερον ἐν σκότει γιγνόμενα τολμᾶται , κἂν ἐξέλθῃ τῆς ἀρχῆς , μικρόν τι τοῦ παντὸς ἐξεμέσας τὸ πλέον κατέπεψε . βαρὺς οὖν ὁ τὰ μὲν μισῶν , τὰ δὲ θαυμάζων ; 43 . Εἶεν · εἰ δὲ δὴ καὶ τἄλλα με πάντα φίλον ἐποίει τοῖς παροῦσιν , οὐκ ἄν με καὶ μόνα τὰ περὶ τοὺς λόγους εἰκότως ἐξεπολέμωσεν ; οἳ πάλαι μὲν ἤστραπτον , νῦν δ’ εἰσὶ σκοτεινοί , καὶ πάλαι μὲν εἷλκον τὴν πανταχόθεν νεότητα , νῦν δ’ οὐδὲν εἶναι κέκρινται .
Lemmas: ἀλλά νῦν τρέχω μέν ἐπί ὁ ἀρχή ὁ πρίαμαι δύναμαι , μεταστρέφω δέ περί - σκοπός , μή οὐ πολύς ἀπέχω στάδιον ὁ διαδέχομαι - ν . ὁμολογέω δέ εὐθύς , ὡς ἥκω λαμβάνω , καί οὗτος ὁ ἀρχή ὁ προοίμιον , ἐν δέ ὁ ἅπας ὀφθαλμός ὁ πρότερος ἐν σκότος γίγνομαι τολμάω , κἀν ἐξέρχομαι ὁ ἀρχή , μικρός τίς ὁ πᾶς ἐξεμέω ὁ πλείων καταπέσσω . βαρύς οὖν ὁ ὁ μέν μισέω , ὁ δέ θαυμάζω ; 43 . εἰμί · εἰμί δέ δή καί ἄλλος ἐγώ πᾶς φίλος ποιέω ὁ πάρειμι , οὐ ἄν ἐγώ καί μόνος ὁ περί ὁ λόγος ἔοικα ἐκπολεμόω ; ἕ πάλαι μέν ἀστράπτω , νῦν δέ εἰμί σκοτεινός , καί πάλαι μέν ἕλκω ὁ πανταχόθεν νεότης , νῦν δέ οὐδείς ἔρχομαι κρίνω .
libanius.oratio-2 44
ἀλλ’ οἱ μὲν ἐοικέναι δοκοῦσι πέτραις , εἰς ἃς ὁ σπείρων μαίνεται προσαπολλὺς τὴν σποράν . καρποὶ δ’ ἑτέρωθεν ἀπὸ τῆς Ἰταλῶν φωνῆς , ὦ δέσποινα Ἀθηνᾶ , καὶ τῶν νόμων . | οὓς ἔδει πρότερον φέρον - τὰς τοὺς ἐπισταμένους ἑστάναι πρὸς τὸν ῥήτορα βλέ - ποντας , ἀναμένοντας τό · ὦ οὗτος ἀναγίνωσκε . ἤδη δὲ καὶ ὑπογραφεῖς ἐν ταῖς μεγίσταις ἀρχαῖς , ὁ δὲ τὸ λέγειν ἀντ’ ἐκείνου μαθὼν ὑπ’ ἐκείνων τε καταγελᾶται καὶ αὐτὸς ὀδύρεται .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ἔοικα δοκέω πέτρα , εἰς ὅς ὁ σπείρω μαίνομαι προσαπόλλυμι ὁ σπορά . καρπός δέ ἑτέρωθεν ἀπό ὁ Ἰταλός φωνή , ὦ δέσποινα Ἀθήνη , καί ὁ νόμος . | ὅς δέω πρότερος φέρω - ὁ ὁ ἐπίσταμαι ἵστημι πρός ὁ ῥήτωρ βλέ - Πόντας , ἀναμένω ὁ · ὦ οὗτος ἀναγιγνώσκω . ἤδη δέ καί ὑπογραφεύς ἐν ὁ μέγας ἀρχή , ὁ δέ ὁ λέγω ἀντί ἐκεῖνος μανθάνω ὑπό ἐκεῖνος τε καταγελάω καί αὐτός ὀδύρομαι .
libanius.oratio-2 45
πολλοὶ δὲ πολλοῖς οὐσίας ἐκ συνηγοριῶν σεσωκότες ἐκπηδήσαντες ἐκ τῶν ρίων ὁπλῖται γεγένηνται , οὐ τῆς ἐκ τῶν χειρῶν δόξης ἐπιθυμοῦντες , ἀλλ’ εἰδότες , ὅτι δόρυ ἑλοῦσιν εὐθὺς ὑπάρξει γαμεῖν καὶ τὰ τῆς γυναικὸς ἐσθίειν , πολεμίου δὲ ἐπελθόντος ἐν ἀκμῇ μάχης ῥᾷστον ἀντὶ τῶν χειρῶν χρήσασθαι τοῖς ποσίν , ὡς οὐκ ἐσομένων εὐθυνῶν .
Lemmas: πολύς δέ πολύς οὐσία ἐκ συνηγορία σῴζω ἐκπηδάω ἐκ ὁ Ῥίον ὁπλίτης γίγνομαι , οὐ ὁ ἐκ ὁ χείρ δόξα ἐπιθυμέω , ἀλλά οἶδα , ὅτι δόρυ αἱρέω εὐθύς ὑπάρχω γαμέω καί ὁ ὁ γυνή ἐσθίω , πολέμιος δέ ἐπέρχομαι ἐν ἀκμή μάχη ῥᾴδιος ἀντί ὁ χείρ χράω ὁ πούς , ὡς οὐ εἰμί εὔθυνα .
libanius.oratio-2 46
τῶν τοίνυν καλουμένων σημείων τρεψαμένων μὲν τὸν Ἑρμῆν , | τρεψαμένων δὲ τὰς Μούσας , τὴν δ’ οὖσαν τοῖς περὶ ἐκείνας εὐδαιμονίαν εἰς αὑτὰ μεταθέντων , καὶ τῶν μὲν τεταπεινωμένων , τῶν δὲ τὰς γνάθους φυ - σώντων ἀγανακτεῖ τις , εἰ τῆς τέχνης ἀχρήστου μοι γεγενημένης ἀλγῶ ; 47 . Ἀλλ᾿ οὐχ ὑπὲρ ταύτης , φησί , μόνον άλ - γεῖς , ἀλλ’ ὅλως ἐπιλαμβάνῃ μὲν τῶν νῦν , ὑμνεῖς δὲ τὰ πρότερα καὶ περιεργάζῃ . τίνα , ὦ βέλτιστοι , παραβαίνων νόμον , τίνας ὑπερπηδῶν ὄρους τῇ περὶ ταῦτα λύπῃ ; πῶς ἀδίκημα γίγνεται τὸ τοῖς πράττουσι κακῶς συνάχθεσθαι ; ἐγὼ μὲν γὰρ χρηστό - τητος εἶναι νομίζω τὸ μὴ μόνον ὑπὲρ τῶν οἰκείων ἀνιᾶσθαι κακῶν , ἀλλὰ κἀν τοῖς ἑτέρῳ συμβαίνουσι ταὐτὸ ποιεῖν .
Lemmas: ὁ τοίνυν καλέω σημεῖον τρέπω μέν ὁ Ἑρμῆς , | τρέπω δέ ὁ Μοῦσα , ὁ δέ εἰμί ὁ περί ἐκεῖνος εὐδαιμονία εἰς αὐτός μετατίθημι , καί ὁ μέν ταπεινόω , ὁ δέ ὁ γνάθος φύω - σάω ἀγανακτέω τις , εἰμί ὁ τέχνη ἄχρηστος ἐγώ γίγνομαι ἀλγέω ; 47 . ἀλλά οὐ ὑπέρ οὗτος , φημί , μόνος Αλ - μεταλγέω , ἀλλά ὅλος ἐπιλαμβάνω μέν ὁ νῦν , ὑμνέω δέ ὁ πρότερος καί περιεργάζω . τίς , ὦ ἀγαθός , παραβαίνω νόμος , τίς ὑπερπηδάω ὄρος ὁ περί οὗτος λύπη ; πῶς ἀδίκημα γίγνομαι ὁ ὁ πράσσω κακῶς συνάχθομαι ; ἐγώ μέν γάρ χρηστός - ἀλλότης ἔρχομαι νομίζω ὁ μή μόνος ὑπέρ ὁ οἰκεῖος ἀνιάω κακός , ἀλλά ἐν ὁ ἕτερος συμβαίνω αὐτός ποιέω .
libanius.oratio-2 48
καὶ οἶδα πολλοὺς οὐ μόνον τοὺς καθ’ αὑτούς , εἰ ἀτυχοῖεν , ἐλεοῦντας , ἀλλὰ κἀν ταῖς τῶν τραγῳδιῶν ἀναγνώσεσι δάκρυα κατὰ τῶν βιβλίων ἀφιέν - τὰς . πῶς οὖν οὐχὶ καὶ τούτους κακίζετε ;
Lemmas: καί οἶδα πολύς οὐ μόνος ὁ κατά ἑαυτοῦ , εἰμί ἀτυχέω , ἐλεέω , ἀλλά ἐν ὁ ὁ τραγῳδία ἀνάγνωσις δάκρυον κατά ὁ βιβλίον ἀφίημι - ὁ . πῶς οὖν οὐ καί οὗτος κακίζω ;
libanius.oratio-2 49
ῥᾴδιόν γέ τοι πρὸς αὐτοὺς λέγειν · τί δὲ ὑμῖν μέλει τῶν Νιόβης τέκνων , ἢ ε ἴ τις Κάδμου θυγάτηρ τὸν αὑτῆς ἀπέκτεινε ; Λάϊος δὲ ὑμῖν πατήρ ; Οἰδί - πους δὲ ἀδελφός ; Ἑκάβη δὲ μήτηρ ; Κρέων δὲ ὁ Κορίνθιος θεῖος ; Γλαυκὴ δὲ ἀνεψιά ; πρῴην Ἱππόλυτον τὸν Εὐριπίδου θρήνων οὐκ ἠξίωσα τοσού - των , ὅσωνπερ ἄν , εἰ παρῆν καὶ ἑώρων τὸ πάθος ; τί οὖν οὐκ ἐγκαλοῦμαι ταῖς | πρὸ τῶν Τρωικῶν συμ - φοραῖς πληττόμενος ;
Lemmas: ῥᾴδιος γε τοι πρός αὐτός λέγω · τίς δέ σύ μέλω ὁ Νιόβη τέκνον , ἢ ε ἴ τις Κάδμος θυγάτηρ ὁ αὐτηες͂ς ἀποκτείνω ; Λάϊος δέ σύ πατήρ ; Οἰδί - πως δέ ἀδελφός ; Ἑκάβη δέ μήτηρ ; Κρέων δέ ὁ Κορίνθιος θεῖος ; Γλαυκή δέ ἀνεψιά ; πρώην Ἱππόλυτος ὁ Εὐριπίδης θρῆνος οὐ ἀξιόω τόσος - ὁ , ὁσώνπηρ ἄν , εἰμί πάρειμι καί ὁράω ὁ πάθος ; τίς οὖν οὐ ἐγκαλέω ὁ | πρό ὁ Τρωικός σναυ - φορά πλήσσω ;
libanius.oratio-2 50
ὑμεῖς δέ , ὦ πρὸς Διός , νέων ἐκφερομένων καὶ πατέρων ἀκολουθούντων συνεκφέρον - τες οὐ θρηνεῖτε , καὶ ταῦτα οὐδεμιᾶς ἀναγκαζούσης συγγενείας ; τοὺς ἐπιτιμῶντας οὖν εἰκότως ἂν ἔχοιτε . καὶ μὴν ἐν εὐεργέταις οἷς ταῦτα εἰσενηνόχατε γονεῦσιν ἠρίθμησθε .
Lemmas: σύ δέ , ὦ πρός Ζεύς , νέος ἐκφέρω καί πατήρ ἀκολουθέω συνεκφέρω - αἱρέω οὐ θρηνέω , καί οὗτος οὐδείς ἀναγκάζω συγγένεια ; ὁ ἐπιτιμάω οὖν ἔοικα ἄν ἔχω . καί μήν ἐν εὐεργέτης ὅς οὗτος εἰσφέρω γονεύς ἀριθμέω .
libanius.oratio-2 51
εἰ δ’ οὐδὲν δεινὸν τὸν οὐ προσήκοντα ἀποθανόντα δακρύειν , πῶς δεινὸν τοὺς ζῶντας ἐν ὁδύ - ναις , ὃ πολὺ τοῦ θανάτου πικρότερον ; εἰ δ’ ἄξιον ἀθυμεῖν κακώς φερομένης πόλεως , διὰ τί μὴ καὶ ἔθνους ; εἰ δὲ ἑνός , διὰ τί μὴ καὶ πλειόνων ;
Lemmas: εἰμί δέ οὐδείς δεινός ὁ οὐ προσήκω ἀποθνῄσκω δακρύω , πῶς δεινός ὁ ζάω ἐν ὁδύ - Ναϊάς , ὁ πολύς ὁ θάνατος πικρός ; εἰμί δέ ἄξιος ἀθυμέω κακώς φέρω πόλις , διά τίς μή καί ἔθνος ; εἰμί δέ εἷς , διά τίς μή καί πολύς ;
libanius.oratio-2 52
ἀλλ’ ἐμοὶ μὲν τοὺς συναχθομένους , εἰ καὶ πλεῖστον ἀπέ - χοιεν τῶν περὶ λόγους , φιλῶ , τοὺς δ’ ἐν ἑτέροις τας εἰ μὴ τῶν αὐτῶν ἀξιοίην , οὐκ ἀδικήσω ; οὐκ ἐσμὲν Κύπριοι οὐδέ , σὺν Ἀδραστείᾳ δὲ εἰρήσεται , τῷ σεισμῷ κατενεχθεῖσαν ἐπείδομεν τὴν πόλιν , ἀλλ’ ὅμως οἰμω - γαὶ | καὶ ὀδυρμοί , καὶ ὦ πόλεις , ποῦ ποτε ἄρ’ ἐστέ ; πολλῶν ἦν ἀκούειν λεγόντων , καὶ οὐδεὶς ἐπέ - πληξεν , εἰ τοσαύτῃ τῆς νήσου διειργόμενοι τῇ θαλάσσῃ μετέχειν τῆς συμφορᾶς ἐνομίζομεν .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ μέν ὁ συνάχθομαι , εἰμί καί πλεῖστος ἀπό - χόω ὁ περί λόγος , φιλέω , ὁ δέ ἐν ἕτερος της εἰμί μή ὁ αὐτός ἀξιόω , οὐ ἀδικέω ; οὐ εἰμί κύπριος οὐδέ , σύν Ἀδράστεια δέ ἔρομαι , ὁ σεισμός καταφέρω ἐφοράω ὁ πόλις , ἀλλά ὅμως οἶμος - γῆ | καί ὀδυρμός , καί ὦ πόλις , ποῦ ποτέ ἄρα εἰμί ; πολύς εἰμί ἀκούω λέγω , καί οὐδείς ἐπω - πλήσσω , εἰμί τοσοῦτος ὁ νῆσος διείργω ὁ θάλασσα μετέχω ὁ συμφορά νομίζω .
libanius.oratio-2 53
τί οὖν αὐτοῖς ἡ περιεργία βούλεται ; οὐκ εἰμὶ μὲν τῶν δυνάμεων ἡγεμὼν οὐδὲ ἐκοινώνησα τῶν ἐν Θρᾴκῃ παρατάξεων οὔτε ὡς στρατηγὸς οὔτε ὡς στρατιώτης , ἀλλ’ οὐδ’ ἂν ἀπὸ δένδρου ποθὲν ὑψηλοῦ τὴν θέαν ἤνεγκα ἂν τῆς μεγάλης ἐκείνης μάχης , ἀλλ’ ὅμως ἀκούσας τῆς συμ - βολῆς τὸ πέρας τό τε μέτωπον ἔπληξα καὶ τῶν τριχῶν ἔτιλα καὶ τὰς αἰτίας πρὸς ἐμαυτὸν ἐξήτασα τῶν κακῶν , ὧν τῆς ὑστεραίας καὶ πρὸς ἄλλους ἐμνήσθην . ἡμάρ - τανον οὖν τούτοις ; καὶ τίς ὁ τοῦτο φήσων ; 54 . Οὐ βουλεύω μέν , ἀλλ’ ἀφεῖμαι ταῖς περὶ τοὺς λόγους φροντίσιν , ἄχθεσθαι δὲ ἔξεστί μοι καὶ τῇ τῶν βουλευόντων πενίᾳ καὶ τῷ τῶν τοῖς ἄρχουσιν τούντων πλούτῳ , ὧν ἔνιοι πέρυσι κρέα πωλοῦντες , οἱ δὲ ἄρτους , οἱ δὲ λάχανα ταῖς ἐκείνων οὐσίαις μεγάλοι γεγένηνται περὶ τιμῆς οὐδὲν διενεχθέντες · τοσοῦτος | αὐτοῖς ἐστιν ὁ χρυσός .
Lemmas: τίς οὖν αὐτός ὁ περιεργία βούλομαι ; οὐ εἰμί μέν ὁ δύναμις ἡγεμών οὐδέ κοινωνέω ὁ ἐν Θρᾴκη παράταξις οὔτε ὡς στρατηγός οὔτε ὡς στρατιώτης , ἀλλά οὐδέ ἄν ἀπό Δένδρος ποθεν ψηλός ὁ θέα φέρω ἄν ὁ μέγας ἐκεῖνος μάχη , ἀλλά ὅμως ἀκούω ὁ συμ - βολή ὁ πέρας ὁ τε μέτωπον πλήσσω καί ὁ θρίξ τίλλω καί ὁ αἰτία πρός ἐμαυτοῦ ἐξετάζω ὁ κακός , ὅς ὁ ὑστεραῖος καί πρός ἄλλος μιμνήσκω . ἦμαρ - τάνος οὖν οὗτος ; καί τίς ὁ οὗτος φημί ; 54 . οὐ βουλεύω μέν , ἀλλά ἀφίημι ὁ περί ὁ λόγος φροντίς , ἄχθομαι δέ ἔξεστι ἐγώ καί ὁ ὁ βουλεύω πενία καί ὁ ὁ ὁ ἄρχω τέῳ πλοῦτος , ὅς ἔνιοι πέρυσι κρέας πωλέω , ὁ δέ ἄρτος , ὁ δέ λάχανον ὁ ἐκεῖνος οὐσία μέγας γίγνομαι περί τιμή οὐδείς διαφέρω · τοσοῦτος | αὐτός εἰμί ὁ χρυσός .
libanius.oratio-2 55
οἱ δὲ καὶ τῷ μεγέθει τῶν οἰκιῶν λυποῦσι τοὺς γείτονας οὐκ ἐῶντες τῆς ρας ἀπολαύειν καθαρῶς . εἶτ’ ἐκεῖνοι μὲν οὐδὲν ἀδι - κεῖν σοι δοκοῦσι τῇ μεταβολῇ καὶ ταῖς τῶν πραγμά - τῶν διορυχαῖς , εἰ δέ τις ἐπὶ τούτοις οὐ δύναται σιω - πᾶν , φορτικὸς οὗτός ἐστι καὶ βαρύς ;
Lemmas: ὁ δέ καί ὁ μέγεθος ὁ οἰκία λυπέω ὁ γείτων οὐ ἐάω ὁ Ἥρα ἀπολαύω καθαρός . εἶτα ἐκεῖνος μέν οὐδείς ἀς - ἐκεῖνος σύ δοκέω ὁ μεταβολεύς καί ὁ ὁ πρᾶγμα - ὁ διορυχή , εἰμί δέ τις ἐπί οὗτος οὐ δύναμαι σιώ - πᾶς , φορτικός οὗτος εἰμί καί βαρύς ;
libanius.oratio-2 56
ἀλλὰ σὺ μέν , εἴ σοί τις τῶν συγγενῶν ἴσος γένοιτο κατὰ πλοῦ - τον , ἀποπνίγῃ , καὶ τὸ πρᾶγμα οὐκ ἀνεκτὸν καὶ ἥδιστ ἂν δίκην ἔλαχες τῇ Τύχῃ , ἐμὲ δὲ αὐτὴν ὡς δίκαια ποιοῦσαν ἐπαινεῖν ἠξίους , οὕτω πολλῇ περὶ τοὺς ἀν - θρώπους ἀδικίᾳ κεχρημένην καθ’ ἑκάτερον , καθελοῦσαν μὲν οὓς εὖ ποιεῖν ἐχρῆν , δοῦσαν δὲ τὰ παρ’ αὑτῆς τοῖς καθάρμασιν .
Lemmas: ἀλλά σύ μέν , εἰμί σύ τις ὁ συγγενής ἴσος γίγνομαι κατά πλόος - τον , ἀποπνίγω , καί ὁ πρᾶγμα οὐ ἀνεκτός καί ἡδύς ἄν δίκη λαγχάνω ὁ Τύχη , ἐγώ δέ αὐτός ὡς δίκαιος ποιέω ἐπαινέω ἀξιόω , οὕτως πολύς περί ὁ ἐν - θρώπους ἀδικία χράω κατά ἑκάτερος , καθαιρέω μέν ὅς εὖ ποιέω χρή , δέω δέ ὁ παρά αὐτηες͂ς ὁ κάθαρμα .
libanius.oratio-2 57
ἢ καὶ τὸν τῶν ἡνιόχων πλοῦ - τον ἐπαινεῖν με προσήκει καὶ ὅς ἐστιν ἑτέροις τισὶν ἐπί τινι γέλωτι καὶ τὸ πρόχειρον εἶναι ζώνης τυχεῖν · καὶ τὸ τοὺς νεανίσκους ἀναισχυντεῖν , καὶ τὸ τοὺς πα - τέρας ταῦτα ὁρῶντας ἀνέχεσθαι , καὶ τὸ τῆς μὲν ἡμέρας τὸ πλέον καθεύδειν , τῆς δὲ νυκτὸς ἐν τῷ μέλλειν λοῦσθαι δαπανᾶν ; ἐν ᾧ δὲ μέλλουσιν , ὅ τι καὶ ὅπου δρῶσιν , οὐ λέγω . 58 . τέτταρες ἦσαν ὑπογραφεῖς ἐκείνῳ , περὶ οὗ λέγων τι καλὸν οἶδα λυπῶν , καὶ τὰς ἀγγελίας οἱ ροντες ἑπτακαίδεκα , καὶ ὁ τούτοις ἐφεστηκὼς ἆθλον εἶχε πολλῶν ἐτῶν τὴν περὶ τὸν χαλκὸν ἀρχήν , οἱ δ’ ἄλλοι | τὰς πόλεις ἐποίουν λαμπράς . τὰ δὲ νῦν , οἱ μέν εἰσιν εἴκοσι καὶ πεντακόσιοι , οἱ δὲ τῶν μυ - ῥίων πλείους , ᾧ δὲ μέλει τούτων , ὁπότ’ αὐτῷ δόξειεν , ὕπαρχος ἀνεφάνη .
Lemmas: ἢ καί ὁ ὁ ἡνίοχος πλόος - τον ἐπαινέω ἐγώ προσήκω καί ὅς εἰμί ἕτερος τις ἐπί τις γέλως καί ὁ πρόχειρος ἔρχομαι ζώνη τυγχάνω · καί ὁ ὁ νεανίσκος ἀναισχυντέω , καί ὁ ὁ πῃ - τέρας οὗτος ὁράω ἀνέχω , καί ὁ ὁ μέν ἡμέρα ὁ πλείων καθεύδω , ὁ δέ νύξ ἐν ὁ μέλλω λούω δαπανάω ; ἐν ὅς δέ μέλλω , ὁ τίς καί ὅπου δράω , οὐ λέγω . 58 . τέσσαρες ἥδω ὑπογραφεύς ἐκεῖνος , περί ὅς λέγω τίς καλός οἶδα λυπέω , καί ὁ ἀγγελία ὁ ροντες ἑπτακαίδεκα , καί ὁ οὗτος ἐφίστημι ἆθλον ἔχω πολύς ἔτος ὁ περί ὁ χαλκός ἀρχή , ὁ δέ ἄλλος | ὁ πόλις ποιέω λαμπρός . ὁ δέ νῦν , ὁ μέν εἰμί εἴκοσι καί πεντακόσιοι , ὁ δέ ὁ μῦς - Ῥίον πολύς , ὅς δέ μέλω οὗτος , ὁπότε αὐτός δοκέω , ὕπαρχος ἀναφαίνω .
libanius.oratio-2 59
τούτοις κεντοῦμαι τὴν ψυχήν , περὶ τούτων οὐ δύναμαι μὴ τὰ δίκαια λέγειν καὶ ἔχω γε τοὺς ἀποδεχομένους , ὥσπερ ὑμεῖς ἀλλήλους ἐν τοῖς καλοῖς συμποσίοις , ἐν οἷς πολλὴ μὲν ἡ χιών , πολλὴ δὲ ὕβρις , αἰσχραὶ δὲ ἅμιλλαι , πονηραὶ δὲ νῖκαι , ται δὲ ἀντὶ τῶν θεῶν οἱ τῶν κακῶν τῶν παρόντων αἴτιοι . 60 . Τῷ πολλάκις γάρ , φησί , τοῦτο ποιεῖν βαρὺς εἶ . τὸ πολλάκις δὲ λέγειν ἃ καλῶς ἔχει γειν , τῷ λέγοντι μέμψιν ἂν ] ἐνεγκεῖν δίκαιον ; καὶ πῶς ; ἢ γὰρ οὐ λεκτέα , ἃ μὴ χρῆν , ἢ καὶ πολλάκις , ἃ προσῆκεν .
Lemmas: οὗτος κεντέω ὁ ψυχή , περί οὗτος οὐ δύναμαι μή ὁ δίκαιος λέγω καί ἔχω γε ὁ ἀποδέχομαι , ὥσπερ σύ ἀλλήλων ἐν ὁ καλός συμπόσιον , ἐν ὅς πολύς μέν ὁ χιών , πολύς δέ ὕβρις , αἰσχρός δέ ἅμιλλα , πονηρός δέ νίκη , ται δέ ἀντί ὁ θεός ὁ ὁ κακός ὁ πάρειμι αἴτιος . 60 . ὁ πολλάκις γάρ , φημί , οὗτος ποιέω βαρύς εἰμί . ὁ πολλάκις δέ λέγω ὅς καλός ἔχω γειν , ὁ λέγω μέμψις ἄν ] φέρω δίκαιος ; καί πῶς ; ἢ γάρ οὐ λεκτέος , ὅς μή χρή , ἢ καί πολλάκις , ὅς προσήκω .
libanius.oratio-2 61
| ὁρᾷς , ὡς τοῖς αὐτοῖς κατὰ τὴν ἡμέ - ραν ἑκάστην ἀλλήλους προσαγορεύομεν καὶ οὐκ ἐσμὲν βαρεῖς οὐδὲ λυποῦμεν τοῖς ῥήμασιν , ἀλλ’ ἡδίους ποι - οῦμεν , ὁ δ’ οὐ προσειπὼν ἠτίμασεν . οἱ δὲ περὶ τὰς τραπέζας ὑμῖν ᾄδοντες νέοι καὶ ὑφ’ ὧν τοῖς ᾄσμασι πίνετε , οὐ τοῖς αὐτοῖς ὑμῖν παραπέμπουσι τὰς κύλικας καί εἰσιν ἡδίους αὐτοῦ τοῦ πόματος ; πῶς οὖν ἐκεῖνο μὲν οὐ βαρύ , τοῦτο δέ ; εἰ γὰρ ἐκεῖνο τοῖς πότοις πρέπει , καὶ τοῦτο ταῖς συμφοραῖς .
Lemmas: | ορώ , ὡς ὁ αὐτός κατά ὁ ἡμός - Ραν ἕκαστος ἀλλήλων προσαγορεύω καί οὐ εἰμί βαρύς οὐδέ λυπέω ὁ ῥῆμα , ἀλλά ἡδύς ποῖ - Ούμε , ὁ δέ οὐ προσλέγω ἀτιμάζω . ὁ δέ περί ὁ τράπεζα σύ ἀείδω νέος καί ὑπό ὅς ὁ ἄεισμα πίνω , οὐ ὁ αὐτός σύ παραπέμπω ὁ κύλικα καί εἰμί ἡδύς αὐτός ὁ πόμα ; πῶς οὖν ἐκεῖνος μέν οὐ βαρύς , οὗτος δέ ; εἰμί γάρ ἐκεῖνος ὁ πότος πρέπω , καί οὗτος ὁ συμφορά .
libanius.oratio-2 62
οἶδα δὲ ἔγωγε πολλοὺς ἐπὶ δεινοῖς τισιν ἐν θρήνοις ἀποθανόντας , ὧν οὐδεὶς κατηγόρησεν , ὅτι μὴ προεπαύσαντο , ἀλλὰ καὶ καλῶς ἔδοξαν ᾐσθῆσθαι τῶν κακῶν αὐτῷ τῷ συν - εκβεβιωκέναι τῇ λύπῃ .
Lemmas: οἶδα δέ ἐγώ πολύς ἐπί δεινός τις ἐν θρῆνος ἀποθνῄσκω , ὅς οὐδείς κατηγορέω , ὅτι μή προπαύω , ἀλλά καί καλός δοκέω αἰσθάνομαι ὁ κακός αὐτός ὁ σῦς - ἐκβιόω ὁ λύπη .
libanius.oratio-2 63
στῆσον τὴν λύμην τὴν περὶ ἕκαστον καὶ στήσεις μοι τοὺς περὶ αὐτῆς λόγους . εἰ δὲ ἐκείνη χωρεῖ , τί μοι τὴν γλῶτταν ἀποφράττεις ; αὐτὰ γάρ με κινεῖ τὰ πράγματα πρὸς τὰ ῥήματα · σὺ δ’ ὅμοιόν τι ποιεῖς , ὥσπερ ἂν εἴ τις ἰατρὸς οὐκ ἔχων ἕλκος ἰάσασθαι τὸν ὀδυνώμενον ἐκέλευε μὴ στένειν .
Lemmas: ἵστημι ὁ λύμη ὁ περί ἕκαστος καί ἵστημι ἐγώ ὁ περί αὐτηες͂ς λόγος . εἰμί δέ ἐκεῖνος χωρέω , τίς ἐγώ ὁ γλῶττα ἀποφράσσω ; αὐτός γάρ ἐγώ κινέω ὁ πρᾶγμα πρός ὁ ῥῆμα · σύ δέ ὁμοῖος τίς ποιέω , ὥσπερ ἄν εἰμί τις ἰατρός οὐ ἔχω ἕλκος ἰάομαι ὁ ὀδυνάω κελεύω μή στένω .
libanius.oratio-2 64
ἀπόδος τὴν παλαιὰν ἰσχύν τε καὶ ὥραν ταῖς πό - λεσι , καὶ τῆς παλινῳδίας ἀκούσῃ . κατάστησον εἰς τὴν ἔμπροσθεν τάξιν τοὺς λόγους , καὶ τότ’ αὐτοὺς ἀπαίτει τοῦ καιροῦ τὴν εὐλογίαν . εἰ δὲ ἡ νόσος βαδίζει καὶ τὸ κακὸν ἀεὶ <μεῖζον> γίγνεται καὶ μικρὰ | τὰ πρὸ τοῦ πρὸς τὰ νῦν καὶ τιμιώτερα τὰ φαυλότερα καὶ ἀτιμότερα τὰ κρείττω , τί με τὴν φθορὰν ἀναγκάζεις ἐγκωμιάζειν ; 65 . Μάλιστα μὲν οὖν τὰ τῆς οἰκουμένης ἁπάσης ἐμαυτοῦ νενόμικα , βελτίω τε καὶ χείρω , καὶ γίγνομαι τοιοῦτος , οἷον ἄν με ποιῶσιν αἱ ἐκείνης τύχαι , μισεῖσθαι δὲ ὁ φιλῶν τὴν οἰκουμένην οὐκ ἄξιος .
Lemmas: ἀποδίδωμι ὁ παλαιός ἰσχύς τε καί ὥρα ὁ πό - λέσι , καί ὁ παλινῳδία ἀκούω . καθίστημι εἰς ὁ ἔμπροσθεν τάξις ὁ λόγος , καί τότε αὐτός ἀπαιτέω ὁ καιρός ὁ εὐλογία . εἰμί δέ ὁ νόσος βαδίζω καί ὁ κακός ἀεί <μεῖζον> γίγνομαι καί μικρός | ὁ πρό ὁ πρός ὁ νῦν καί τίμιος ὁ φαῦλος καί ἄτιμος ὁ ἀγαθός , τίς ἐγώ ὁ φθορά ἀναγκάζω ἐγκωμιάζω ; 65 . μάλιστα μέν οὖν ὁ ὁ οἰκουμένη ἅπας ἐμαυτοῦ νομίζω , ἀγαθός τε καί χείρων , καί γίγνομαι τοιοῦτος , οἷος ἄν ἐγώ ποιέω ὁ ἐκεῖνος τύχη , μισέω δέ ὁ φίλος Τάν οἰκουμένη οὐ ἄξιος .
libanius.oratio-2 66
εἰ δ’ οὖν καὶ κατακλείοι μέ τις εἰς τὴν ὑπὲρ τῆς ἐνεγκούσης πρόνοιαν , ἀτυχεῖν μοι δοκεῖ ταῖς μετοικίαις αὕτη πολ - λῶν τινῶν , οἳ τὰς αὑτῶν καταλιπόντες πόλεις καὶ οἴκους , εἰ δὴ καὶ οἴκους , καὶ οὐδ’ ἂν ὄναρ ἡδέως ἰδόν - τες οὗπερ ἔφυσαν , | ξένοι πολιτῶν κρατεῖν οἴονται δεῖν , τρέμοντες , μὴ νόμον θῇ βασιλεὺς εἶναι τῶν παραδόξων πλούτων εὐθύνας .
Lemmas: εἰμί δέ οὖν καί κατακλείω ἐγώ τις εἰς ὁ ὑπέρ ὁ φέρω πρόνοια , ἀτυχέω ἐγώ δοκέω ὁ μετοικία οὗτος πολ - λάω τις , ὅς ὁ αὐτός καταλείπω πόλις καί οἶκος , εἰμί δή καί οἶκος , καί οὐδέ ἄν ὄναρ ἡδύς ὁράω - αἱρέω οὗπερ φύω , | ξένος πολίτης κρατέω οἴομαι δεῖ , τρέμω , μή νόμος τίθημι βασιλεύς ἔρχομαι ὁ παράδοξος πλοῦτος εὔθυνα .
libanius.oratio-2 67
οἷς οὐκ ἐξαρκεῖ τὰ ἡμέτερα ἔχειν , ἀλλὰ κἂν αἰτιάσηταί τις τὴν Τύ - χην , θυμοῦνται , καὶ βαρὺς ὁ μεμψάμενος · τὸ γὰρ εἰς τοῦθ’ ὑμᾶς ἥκειν παρρησίας , ὄντας οἷοίπερ ἐστέ , πῶς οὐ πάνδεινον ;
Lemmas: ὅς οὐ ἐξαρκέω ὁ ἡμέτερος ἔχω , ἀλλά κἀν αἰτιάομαι τις ὁ ὅς - χήν , θυμόω , καί βαρύς ὁ μέμφομαι · ὁ γάρ εἰς οὗτος σύ ἥκω παρρησία , είμαι οἷος εἰμί , πῶς οὐ πάνδεινος ;
libanius.oratio-2 68
εἰ δὲ γεωργὸς ὢν ἀεὶ σπείρων οὐδὲν κομιζόμενος κατεβόων τῶν ἐτῶν τῶν τὸ μὲν λαβόντων , τὸ δὲ οὐ δεδωκότων , ὀχληρὸς ἂν ἦν τοῖς ταῦτα καθ’ ἕκαστον ἔτος ἀκούουσι ; καὶ πῶς ἐνῆν μὴ θρηνεῖν ἐν αὐχμοῖς καὶ ἐπομβρίαις καὶ νοσήμασιν ἄλλοις καὶ τῇ περὶ τὴν σπορὰν αὐτὴν ζημίᾳ ;
Lemmas: εἰμί δέ γεωργός εἰμί ἀεί σπείρω οὐδείς κομίζω καταβοάω ὁ ἔτος ὁ ὁ μέν λαμβάνω , ὁ δέ οὐ δίδωμι , ὀχληρός ἄν εἰμί ὁ οὗτος κατά ἕκαστος ἔτος ἀκούω ; καί πῶς ἔνειμι μή θρηνέω ἐν αὐχμός καί ἐπομβρία καί νόσημα ἄλλος καί ὁ περί ὁ σπορά αὐτός ζημία ;
libanius.oratio-2 69
ἀλλὰ μητρὸς μὲν τηκομένης μήκεσι νόσων ἔδει κλάειν , πατρίδος δέ , ἣ καὶ πρὸ τῆς μητρὸς ἂν εἴη , κακῶς διακειμένης ἑορτά - ζειν ἐχρῆν ; ᾔδειν ἀρέσκοντα ποιῶν τοῖς λαχοῦσιν αὐτὴν δαίμοσι , τοῦτο δὲ ἠπιστάμην δίκαιον ὄν . δίκαια τοίνυν ποιῶν οὐκ ἠδίκουν . 70 . Ἓν μὲν τοῦτο τοσοῦτον ἔπειθε λέγειν , ἕτερον δὲ οὐκ ἔλαττον · ἤλπιζον δράσειν τι τὸν λόγον καὶ ἰάσεσθαι καὶ ἐπανορθώσειν | ἑτέρων πρὸς ἑτέρους αὐτὸν φερόντων , ἕως εἰς ὦτα τοῖς βασιλεῦσιν ἀφίκοιτο .
Lemmas: ἀλλά μήτηρ μέν τήκω μῆκος νόσος δέω κλαίω , πατρίς δέ , ὅς καί πρό ὁ μήτηρ ἄν εἰμί , κακῶς διάκειμαι ἑορτή - ζέω χρή ; Ἠείδω ἀρέσκω ποιέω ὁ λαγχάνω αὐτός δαίμων , οὗτος δέ ἐπίσταμαι δίκαιος εἰμί . δίκαιος τοίνυν ποιέω οὐ ἀδικέω . 70 . Εἷς μέν οὗτος τοσοῦτος πείθω λέγω , ἕτερος δέ οὐ μικρός · ἐλπίζω δράω τίς ὁ λόγος καί ἰάομαι καί ἐπανορθόω | ἕτερος πρός ἕτερος αὐτός φέρω , ἠώς εἰς ἄτη ὁ βασιλεύς ἀφικνέομαι .
libanius.oratio-2 71
δεδυστύχηται δέ μοι καὶ τοῦτο τὸ μάτην με ταῦτα ἐλπίσαι . περὶ παντὸς γὰρ μᾶλλον διαλέγονται τοῖς βασιλεῦσιν οἶς τούτου μέτεστιν ἢ τῶν τηλικούτων , καὶ τὰ συμφέροντα ὑπερβάντες ἀφ’ ὧν χαριοῦνται λέγουσι .
Lemmas: δυστυχέω δέ ἐγώ καί οὗτος ὁ μάτην ἐγώ οὗτος ἐλπίζω . περί πᾶς γάρ μᾶλλον διαλέγω ὁ βασιλεύς οἶς οὗτος μέτειμι ἢ ὁ τηλικοῦτος , καί ὁ συμφέρω ὑπερβαίνω ἀπό ὅς χαρίζω λέγω .
libanius.oratio-2 72
καὶ τί δεῖ τοῖς ἄλλοις ἐπιτιμᾶν ; οὐδ’ αὐτόν ἐκί - νησα τὸν ὕπαρχον εἰς φροντίδα τῶν βουλῶν εἰπών , ὃ τίνα οὐκ ἂν ἐπεσπάσατο ; ) ὅτι τὸ γένος τοῦτο λείψει παίδων βουλευταῖς οὐκ ἐσομένων , γάμων αὐτοῖς οὐ γιγνομένων , τοῦ βουλεύειν κακῶν εἶναι δοκοῦντος ἐσχάτου .
Lemmas: καί τίς δέω ὁ ἄλλος ἐπιτιμάω ; οὐδέ αὐτός ἐπίτεξ - νέος ὁ ὕπαρχος εἰς φροντίς ὁ βουλή λέγω , ὁ τίς οὐ ἄν ἐπισπάω ; ) ὅτι ὁ γένος οὗτος λείπω παῖς βουλευτής οὐ εἰμί , γάμος αὐτός οὐ γίγνομαι , ὁ βουλεύω κακός ἔρχομαι δοκέω ἔσχατος .
libanius.oratio-2 73
ὁ δ’ ἐλέγχειν μὲν οὐκ εἶχέ μοι τὸν γον , εἰπὼν δὲ κακῶς τρεῖς ἢ τέτταρας τῶν πολιτευο - μένων σὺν ὀργῇ μεγάλῃ πᾶν ὃ προσῆκεν ᾤετο πεπλη - ρωκέναι καὶ τῷ τρυφᾶν πάλιν αὑτὸν ἔδωκε . 74 . Τί οὖν λοιπόν ; εὔχεσθαι τοῖς θεοῖς χεῖρα ὀρέ - ξαι καὶ τοῖς ἱεροῖς καὶ τοῖς γεωργοῖς καὶ ταῖς βουλαῖς καὶ τῇ τῶν Ἑλλήνων φωνῇ καὶ τὰ μὲν οὐ δικαίως ηὐξημένα μικρὰ ποιῆσαι , τὰ δὲ ἀδίκως καταφρονούμενα τὰ αὑτῶν κομίσασθαι δοῦναί τε ἀφορμὰς ἐμοὶ χαρᾶς ἀντὶ τῆς νῦν ἀνίας .
Lemmas: ὁ δέ ἐλέγχω μέν οὐ ἔχω ἐγώ ὁ γος , λέγω δέ κακῶς τρεῖς ἢ τέσσαρες ὁ πολιτεύω - μένω σύν ὀργή μέγας πᾶς ὁ προσήκω οἴομαι Πέπλη - ῥώξ καί ὁ τρυφάω πάλιν ἑαυτοῦ δίδωμι . 74 . τις οὖν λοιπός ; εὔχομαι ὁ θεός χείρ ὄρνυμι - ξάγι καί ὁ ἱερός καί ὁ γεωργός καί ὁ βουλή καί ὁ ὁ Έλληνας φωνή καί ὁ μέν οὐ δίκαιος αὐξάνω μικρός ποιέω , ὁ δέ ἄδικος καταφρονέω ὁ αὐτός κομίζω δίδωμι τε ἀφορμή ἐγώ χαρά ἀντί ὁ νῦν ἀνία .