ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-11 1
Ἀμφοτέροις ἄν τις εἰκότως ἐπιτιμήσειεν , ἐμοί τε τῷ ζῶντι περὶ τοὺς λόγους καὶ τοῖς ἀκροωμένοις ὑμῖν · ὑμῖν μέν , εἰ τὴν ἡμετέραν δύναμιν ἐν ταῖς ἄλλαις ὑποθέσεσιν ὡς ἥδιστα ὁρῶντες καὶ παρακαλοῦντές γε ἐπ’ ἐνίας αὐτῶν ἒν τοῦτο οὐκ ἐπετάξατε , κοσμῆσαι λόγῳ τὴν πόλιν , ἐμοὶ δέ , εἰ πλεῖστα δὴ τῶν νῦν ὄντων συγγράμματα πεποιηκὼς καὶ τοὺς μὲν ἐπαινέσας , τοῖς δὲ συμβουλεύσας , οὐκ ὀλίγα δὲ ἠγωνισμένος ἐν πλά - σμασιν εἴς γε τὸν τῆς ἐνεγκούσης ἔπαινον ἄφωνος γέγονα .
Lemmas: ἀμφότερος ἄν τις εἰκότως ἐπιτιμάω , ἐγώ τε ὁ ζῶ περί ὁ λόγος καί ὁ ἀκροάομαι σύ · σύ μέν , εἰμί ὁ ἡμέτερος δύναμις ἐν ὁ ἄλλος ὑπόθεσις ὡς ἡδύς ὁράω καί παρακαλέω γε ἐπί ἔνιοι αὐτός ἐν οὗτος οὐ ἐπιτάσσω , κοσμέω λόγος ὁ πόλις , ἐγώ δέ , εἰμί πλεῖστος δή ὁ νῦν εἰμί σύγγραμμα ποιέω καί ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ συμβουλεύω , οὐ ὀλίγος δέ ἀγωνίζομαι ἐν πλάν - πεῖσμα εἰς γε ὁ ὁ φέρω ἔπαινος ἄφωνος γίγνομαι .
libanius.oratio-11 2
μᾶλλον δὲ ὑμῖν μὲν οὐκ ἔστιν ἐπιτιμῆσαι μὴ τὸν ἐπαινέτην ζητοῦσιν , εὐφημίαν γὰρ ἡδὺ μὲν ἀκοῦσαι , μνηστεῦσαι δὲ ἴσως ἀβέλτερον · ἐμὲ δὲ τὸ ἔγκλημα καταλαμβάνει σαφῶς , ὅτι δὴ χρέα πάντων ἐντιμότατα καταθεῖναι δέον εὐθὺς εἰς τόδε ἐμέλλησα καὶ περὶ μὲν τῶν ἄλλων οὐδὲν ἐπαυσάμην ἐν τῇ πόλει λέγων , τὸν δ’ εἰς αὐτὴν τὴν πόλιν ἀναβέβλημαι λόγον , ὥσπερ τις ἑτέρους μὲν ἐν ὀφθαλμοῖς τῆς μητρὸς θερα - πεύων , αὐτῆς δὲ ἐκείνης καταμελῶν .
Lemmas: μᾶλλον δέ σύ μέν οὐ εἰμί ἐπιτιμάω μή ὁ ἐπαινέτης ζητέω , Εὐφημία γάρ ἡδύς μέν ἀκούω , μνηστεύω δέ ἴσως ἀβέλτερος · ἐγώ δέ ὁ ἔγκλημα καταλαμβάνω σαφῶς , ὅτι δή χρεία πᾶς ἔντιμος κατατίθημι δήω εὐθύς εἰς ὅδε μέλλω καί περί μέν ὁ ἄλλος οὐδείς παύω ἐν ὁ πόλις λέγω , ὁ δέ εἰς αὐτός ὁ πόλις ἀναβάλλω λόγος , ὥσπερ τις ἕτερος μέν ἐν ὀφθαλμός ὁ μήτηρ θερα - πεύων , αὐτός δέ ἐκεῖνος καταμελέω .
libanius.oratio-11 3
καὶ μὴν οὐδ’ ἐκεῖνό | γε εὔλογον παρὰ μὲν ὑμῶν ὁμολογεῖν τὴν τέχνην ἔχειν , ὑπὲρ δὲ τῶν δεδωκότων μὴ χρῆσθαι τὸν λαβόντα τῇ τέχνῃ , ἀλλ’ ἐν μὲν ταῖς ἐπ’ ἀγορᾶς συνου - σίαις , ὅσῳ τὰς ἄλλας νικᾷ , δεικνύειν , ταύτας δὲ τὰς ἀποδείξεις μὴ τολμῆσαι ποιῆσαι βιβλίον . 4 . Οὔσης δὲ τοσαύτης ἀφθονίας τῷ βουλομένῳ μέμφεσθαι τὴν σιγὴν ὅμως ἔνι τις ἀπολογία τῇ σιωπῇ . οὐ γὰρ τὸ μὴ λέγειν ἐγνωκότος ἦν διὰ τέλους μὴ λέγειν , ἀλλ’ ἐκράτει μὲν εἰπεῖν , ἐν δὲ τῷ διαμέλλειν ἦν τις ἐλπὶς μείζω τὴν δύναμιν ἔσεσθαι τοῦ χρόνου προστιθέντος τῇ τέχνῃ .
Lemmas: καί μήv οὐδέ ἐκεῖνος | γε εὔλογος παρά μέν σύ ὁμολογέω ὁ τέχνη ἔχω , ὑπέρ δέ ὁ δίδωμι μή χράω ὁ λαμβάνω ὁ τέχνη , ἀλλά ἐν μέν ὁ ἐπί ἀγορά συνίημι - σία , ὅσος ὁ ἄλλος νικάω , δείκνυμι , οὗτος δέ ὁ ἀποδείκνυμι μή τολμάω ποιέω βιβλίον . 4 . εἰμί δέ τοσοῦτος ἀφθονία ὁ βούλομαι μέμφομαι ὁ σιγή ὅμως ἐν τις ἀπολογία ὁ σιωπή . οὖον γάρ ὁ μή λέγω γιγνώσκω εἰμί διά τέλος μή λέγω , ἀλλά κρατέω μέν εἶπον , ἐν δέ ὁ διαμέλλω εἰμί τις Ἐλπὶς μείζων ὁ δύναμις εἰμί ὁ χρόνος προστίθημι ὁ τέχνη .
libanius.oratio-11 5
τιμῶντος οὖν ἦν , οὐ ῥᾳθυ - μοῦντος , καὶ κοσμεῖν ἐπιθυμοῦντος κάλλιον , ἀλλ’ οὐχ ὅλως τὸ κοσμεῖν φεύγοντος ἡ μέχρι τοῦδε σιγή , καὶ πέπρακται μὲν εἰς τοὺς λόγους πλέον οὐδέν , ὡς ἀρκέσαι τοῖς παροῦσι , τὴν δ’ οὖν παραίτησιν τοῦ μὴ πρότερον εἰρηκέναι παρὰ τῆς γνώμης ἔχειν ἔσται μοι . 6 . Κοινὸν μὲν οὖν τῶν ἐγκωμιαζόντων ἔθος λεί - πεσθαι φάσκειν τὴν αὑτῶν ἀσθένειαν τοῦ μεγέθους τῶν ἔργων οἷς προσάγουσι τὸν λόγον , καὶ συγγνώμην αἰτεῖν παρὰ τῶν ἀκουόντων , εἰ βουλόμενοι τῆς ἀξίας | ἐγγὺς ἐλθεῖν ἄκοντες ἐλάττους γίγνοιντο · ἐγὼ δὲ ταύτην ἐμαυτῷ ἁπανταχόθεν ἡγοῦμαι προσήκειν , τοῖς δὲ ἄλλοις οὐδ’ ὁθενοῦν , ὁπόσοι πρὸς τήνδε τὴν ὑπό - θεσιν ὥρμησαν .
Lemmas: τιμή οὖν εἰμί , οὖον ῥᾳθυ - μουντός , καί κοσμέω ἐπιθυμέω καλός , ἀλλά οὐ ὅλως ὁ κοσμέω φεύγω ὁ μέχρι ὅδε σιγή , καί πράσσω μέν εἰς ὁ λόγος πλέω οὐδείς , ὡς ἀρκέω ὁ πάρειμι , ὁ δέ οὖν παραίτησις ὁ μή πρότερος εἴρω παρά ὁ γνώμη ἔχω εἰμί ἐγώ . 6 . κοινός μέν οὖν ὁ ἐγκωμιάζω ἔθος λείν - πίπτω φάσκω ὁ ἑαυτοῦ ἀσθένεια ὁ μέγεθος ὁ ἔργον ὅς προσάγω ὁ λόγος , καί συγγνώμη αἰτέω παρά ὁ ἀκούω , εἰμί βούλομαι ὁ ἄξιος | ἐγγύς ἔρχομαι ἄκων μικρός γίγνομαι · ἐγώ δέ οὗτος ἐμαυτοῦ ἁπανταχόθεν ἡγέομαι προσήκω , ὁ δέ ἄλλος οὐδέ ὁθενοῦν , ὁπόσος πρός ὅδε ὁ ὑπό - θέσις ὁρμάω .
libanius.oratio-11 7
τοῖς μὲν γὰρ ἄλλοθεν ἐπελθοῦσιν οὐκ ἦν ἀνάγκη τοῦ λόγου , ἀλλὰ λέγοντες μὲν τεχνικῶς ἐχαρίζοντ’ ἄν , τοῦτο δὲ μὴ ποιοῦντες οὐκ ἂν ἐδόκουν φορὰν ἀναγκαίαν ἐκλείπειν · ὁ δὲ κύριος ὤν εἰπεῖν τε καὶ μὴ , τυγχάνων μὲν τῆς σπουδῆς ἐπαίνου ἄξιος , ἁμαρτάνων δὲ οὐδὲ συγγνώμης .
Lemmas: ὁ μέν γάρ ἄλλοθεν ἐπέρχομαι οὐ εἰμί ἀνάγκη ὁ λόγος , ἀλλά λέγω μέν τεχνικός χαρίζομαι ἄν , οὗτος δέ μή ποιέω οὐ εἄν δοκέω φορά ἀναγκαῖος ἐκλείπω · ὁ δέ κύριος εἰμί εἶπον τε καί μή , τυγχάνω μέν ὁ σπουδή ἔπαινος ἄξιος , ἁμαρτάνω δέ οὐδέ συγγνώμη .
libanius.oratio-11 8
ᾧ γὰρ ἐξῆν μηδὲ καταστῆναι τὴν ἀρχὴν εἰς παραιτήσεως χρείαν , οὗτος ἑκὼν εἰς τὴν χρείαν ἐμβὰς δικαίως ἂν τῆς παραιτή - σεως στέροιτο . ἐμοὶ δὲ πρὸς τὸν λόγον ὑπὸ τῶν τῆς πατρίδος ἑλκομένῳ δικαίων καὶ ᾧ δυοῖν ἦν ἀνάγκη θάτερον , ἢ λέγειν ὁπωσοῦν ἀπὸ τῶν παρόντων ἢ κακᾷ δοκεῖν εἶναι πολίτῃ , πῶς οὐ πανταχόθεν ἕτοιμος ἡ συγγνώμη ;
Lemmas: ὅς γάρ ἔξεστι μηδέ καθίστημι ὁ ἀρχή εἰς παραίτησις χρεία , οὗτος ἑκών εἰς ὁ χρεία ἐμβαίνω δικαίως εἄν ὁ παραιτέομαι - σέως στέρομαι . ἐγώ δέ πρός ὁ λόγος ὑπό ὁ ὁ πατρίς ἕλκω Δίκαιος καί ὅς δύο εἰμί ἀνάγκη ἕτερος , ἢ λέγω ὁπωσοῦν ἀπό ὁ πάρειμι ἢ κακός δοκέω εἰμί πολίτης , πῶς οὖον πανταχόθεν ἑτοῖμος ὁ συγγνώμη ;
libanius.oratio-11 9
καὶ γὰρ εἰ μὲν ἦν μοι χρήματα χορηγεῖν ἀποχρῶντα , καλῶς ἂν εἶχεν ἴσως ἐκείνως τὸ δίκαιον σώσαντι μὴ τὸν διὰ τοῦ λόγου κίνδυνον αἱρεῖσθαι · ἐπεὶ δὲ τὰς ἐκείνῳ μὲν τῷ τρόπῳ λειτουργίας ὑπὸ τῆς Τύχης ἀφῄρημαι , δεῖ δέ τι φανῆναι καὶ αὐτὸν φέροντα τῇ πόλει , τῷ φόβῳ τῆς σιωπῆς ἡ περὶ τὸ λέγειν τόλμα τὴν συγγνώμην ἔχει . 10 . οἱ μὲν οὖν πολλοὶ τῶν ἐπὶ τὴν ἀκρόασιν ἡκόν - τῶν τὴν μὲν παροῦσαν | τύχην τῆς πόλεως ὁρῶντες , τῆς δὲ ἄνωθεν σεμνότητος οὐδὲν εἰδότες καὶ τὰ μὲν θαυμάζοντες , τὰ δὲ οὐκ εἶναι νομίζοντες οἴονταί με τοῦ μεγέθους εὐθὺς ἅψεσθαι καὶ τῆς ἐν τούτοις οχῆς , ὥσπερ καὶ αὐτὸν ὁμολογοῦντα τοῖς μὲν νέοις νικᾶν τὴν πόλιν , τοῖς δὲ ἀρχαίοις νικᾶσθαι .
Lemmas: καί γάρ εἰμί μέν εἰμί ἐγώ χρῆμα χορηγέω ἀποχράω , καλῶς εἄν ἔχω ἴσως ἐκείνως ὁ Δίκαιος σῴζω μή ὁ διά ὁ λόγος κίνδυνος αἱρέω · ἐπεί δέ ὁ ἐκεῖνος μέν ὁ τρόπος λειτουργία ὑπό ὁ Τύχη ἀφαιρέω , δεῖ δέ τίς φαίνω καί αὐτός φέρω ὁ πόλις , ὁ φόβος ὁ σιωπή ὁ περί ὁ λέγω τόλμα ὁ συγγνώμη ἔχω . 10 . ὁ μέν οὖν πολύς ὁ ἐπί ὁ ἀκρόασις ἥκω - ὁ ὁ μέν πάρειμι | Τύχη ὁ πόλις ὁράω , ὁ δέ ἄνωθεν σεμνότης οὐδείς οἶδα καί ὁ μέν θαυμάζω , ὁ δέ οὐ εἰμί νομίζω οἴομαι ἐγώ ὁ μέγεθος εὐθύς ἅπτω καί ὁ ἐν οὗτος ὀχέω , ὥσπερ καί αὐτός ὁμολογέω ὁ μέν νέος νικάω ὁ πόλις , ὁ δέ ἀρχαῖος νικάω .
libanius.oratio-11 11
δεῖ δέ με ἐκεῖνα πρότερον ἀξιώσαντα μνήμης ἔπειτα οὕτως ὑπὲρ τῶνδε λέγειν , ὥστε φανῆναι συμφωνίαν τῶν ὄντων πρὸς τὰ πάλαι καθεστῶτα καὶ ὅτι οἷς γε ἐκεῖνα προυπῆρξε , καὶ ταῦτα ὀφείλεται , ἡ δὲ νῦν λαμπρότης οὐκ ἀπὸ χειρόνων ἤρτηται . 12 . Πρὶν δέ , οἵ τινες πρῶτοι κατέσχον τὴν χώραν , διδάξαι , περὶ φύσεως τε τῆς χώρας καὶ ὅπως μὲν ἀέρων εἴληχεν , ὅπως δὲ ἔχει πρὸς θάλατταν , ὅπως δὲ ὑδάτων μετείληφεν , ἥτις δὲ αὕτη καρποὺς ἐκτρέφειν , καὶ ὅλως περὶ τῆς ἐνταῦθα πλεονεξίας διαλεκτέον . ὥσπερ γὰρ ἡ χώρα πρεσβύτερόν τι τῶν ἐνοικούντων , οὕτω καὶ τὴν ὑπὲρ ταύτης εὐφημίαν προτέραν εἶναι δεῖ τῆς εἰς τὸ γένος ἐσομένης . 13 . Καὶ ἅμα πρῶτον καὶ μέγιστον τῆς ] πόλεως ἐγκώμιον γῆς ἀρετὴ , καθάπερ , οἶμαι , νεώς , ὅταν ἐπ’ ἰσχυρὰν τὴν τρόπιν τὰ ἄλλα ᾖ συμπεπηγότα . τοῦτο δὴ πρὸ τῶν ἄλλων ἐξεταστέον .
Lemmas: δεῖ δέ ἐγώ ἐκεῖνος πρότερος ἀξιόω μνήμη ἔπειτα οὕτως ὑπέρ ὅδε λέγω , ὥστε φαίνω συμφωνία ὁ εἰμί πρός ὁ πάλαι καθίστημι καί ὅτι ὅς γε ἐκεῖνος προϋπάρχω , καί οὗτος ὀφείλω , ὁ δέ νῦν λαμπρότης οὐ ἀπό χείρων ἀρτέομαι . 12 . πρίν δέ , ὁ τις πρῶτος κατέχω ὁ χώρα , διδάσκω , περί φύσις τε ὁ χώρα καί ὅπως μέν ἀήρ λαγχάνω , ὅπως δέ ἔχω πρός θάλασσα , ὅπως δέ ὕδωρ μεταλαμβάνω , ὅστις δέ οὗτος καρπός1 ἐκτρέφω , καί ὅλως περί ὁ ἐνταῦθα πλεονεξία διαλεκτέον . ὥσπερ γάρ ὁ χώρα πρέσβυς τίς ὁ ἐνοικέω , οὗτος καί ὁ ὑπέρ οὗτος Εὐφημία πρότερος εἰμί δεῖ ὁ εἰς ὁ γένος εἰμί . 13 . καί ἅμα πρῶτος καί μέγας ὁ ] πόλις ἐγκώμιον γῆ ἀρετή , καθάπερ , οἴομαι , ναῦς , ὅταν ἐπί ἰσχυρός ὁ τρόπις ὁ ἄλλος εἰμί συμπήγνυμι . οὗτος δή πρό ὁ ἄλλος ἐξεταστέον .
libanius.oratio-11 14
καὶ οὐ ταὐτόν γε πείσομαι τοῖς πολλοῖς , οἱ πᾶν ὅτι ἂν ἐπαινῶσι χωρίον μέσον τῆς | οἰκουμένης βιάζονται δεικνύειν . πρῶτον μὲν γὰρ εἰ ὅτῳ τοῦτο ὑπάρχει , καὶ τὸ καλῷ γε εὐθὺς εἶναι προσυπάρχει , μιᾶς πόλεως γίγνεται , ὅτι ταῖς ἄλλαις οὐκ ἔστιν εἶναι μέσαις . ὥστε οἱ πλείους ληροῦσι τῶν λόγων .
Lemmas: καί οὖον αὐτός γε πείθω ὁ πολύς , ὁ πᾶς ὅτι εἄν ἐπαινέω χωρίον μέσος ὁ | οἰκέω βιάζομαι δείκνυμι . πρῶτος μέν γάρ εἰμί ὅστις οὗτος ὑπάρχω , καί ὁ καλός γε εὐθύς εἰμί προσυπάρχω , εἷς πόλις γίγνομαι , ὅτι ὁ ἄλλος οὐ εἰμί εἰμί μέσος . ὥστε ὁ πλείων ληρέω ὁ λόγος .
libanius.oratio-11 15
ἔπειτα εἰ μὲν τὸ μεσεύειν τοῖς ὅλοις ἐδίδου κρατεῖν , εἶχεν ἄν τινα νοῦν ἡ σπουδὴ τοῖς ταῦτα φιλονεικοῦσιν . εἰ δ’ οὐ ταὐτὸν εἰς καρπῶν φορὰν Αἴγυπτός τε καὶ ἡ πέτρα Δελφῶν , τί δεῖ μέσην δεικνύειν ἀντὶ τοῦ καλὴν ἀποφαίνειν ἣν νεῖ τις ; 16 . Τοῦτο τοίνυν ἔξεστί μοι περὶ τῆς ἐμαυτοῦ φθέγξασθαι , ὅτι τῆς ὑπ’ οὐρανῷ καλλίστης τὸ κάλ - λιστον ἥδε ἐστίν . ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τῆς γῆς ἄριστον εἶναι τοῦθ’ ὃ πρῶτον ᾧ ] ὁ θεὸς ἀνίσχων προσβάλλει .
Lemmas: ἔπειτα εἰμί μέν ὁ μεσεύω ὁ ὅλος δίδωμι κρατέω , ἔχω ἄν τις νόος ὁ σπουδή ὁ οὗτος φιλονεικέω . εἰμί δέ οὖον αὐτός εἰς καρπός φορά Αἴγυπτος τε καί ὁ πέτρα Δελφοί , τίς δεῖ μέσος δείκνυμι ἀντί ὁ καλός ἀποφαίνω ὅς νέομαι τις ; 16 . οὗτος τοίνυν ἔξειμι ἐγώ περί ὁ ἐμαυτοῦ φθέγγομαι , ὅτι ὁ ὑπό οὐρανός καλός ὁ κάλη - λας ὅδε εἰμί . ὁμολογέω μέν γάρ ὁ γῆ ἀγαθός εἰμί οὗτος ὅς πρῶτος ὅς ] ὁ θεός ἀνίσχω προσβάλλω .
libanius.oratio-11 17
καὶ βασιλεῦσί τε κτῆμα περιμάχητον ἥδε ἡ μοῖρα , καὶ ὅτῳ γέγονεν , οὗτος παρὰ τοῦτο μείζων , πᾶσί τε ἀνθρώποις εἰς ἀκοὴν ἐρχόμενον τοὔνομα χάριν τινὰ κομίζον ἔρχεται καὶ τὰς ψυχὰς ἡδονῆς ὑποπίμπλησιν , ὥσπερ τῶν ὀνειράτων ὁπόσα κήπων εἰκόσι | τοὺς καθεύδοντας εὐφραίνει .
Lemmas: καί βασιλεύς τε κτῆμα περιμάχητος ὅδε ὁ μοῖρα , καί ὅστις γίγνομαι , οὗτος παρά οὗτος μείζων , πᾶς τε ἄνθρωπος εἰς ἀκοή ἔρχομαι ὄνομα χάρις τις κομίζω ἔρχομαι καί ὁ ψυχή ἡδονή ὑποπίμπλημι , ὥσπερ ὁ ὄνειρος ὁπόσος κῆπος εἰκών | ὁ καθεύδω εὐφραίνω .
libanius.oratio-11 18
οὕτω δὲ ἁπάσης τῆς ἑῴας ἐχούσης τὰ πρῶτα εἰς ἡμᾶς ἔρχεται . τοῖς μὲν γὰρ ἄλλοις ἡ χώρα τὸ μὲν δίδωσι , τὸ δὲ οὐ δίδωσιν , ἢ νὴ Δία γε παντοδαπὰ δίδωσι μέν , ὑπερβολαῖς δὲ ὡρῶν τὸ λυπηρὸν οὐκ ἐκπέφευγεν , ἢ διαφεύγει μὲν καὶ τοῦτο , σπάνει δὲ ὑδάτων καὶ τὴν ἄλλην εὐκαιρίαν ἀμβλύνει .
Lemmas: οὗτος δέ ἅπας ὁ ἑῷος ἔχω ὁ πρῶτος εἰς ἐγώ ἔρχομαι . ὁ μέν γάρ ἄλλος ὁ χώρα ὁ μέν δίδωμι , ὁ δέ οὖον δίδωμι , ἢ νή Ζεύς γε παντοδαπός δίδωμι μέν , ὑπερβολή δέ ὥρα ὁ λυπηρός οὐ ἐκφεύγω , ἢ διαφεύγω μέν καί οὗτος , σπάνις δέ ὕδωρ καί ὁ ἄλλος εὐκαιρία ἀμβλύνω .
libanius.oratio-11 19
ἡμῖν δὲ πάντα ἀλλήλοις ἐφάμιλλα , ἡ γῆ , τὰ νάματα , τῶν ὡρῶν ἡ κρᾶσις . γῆ τοίνυν ἡ μὲν ὑπτία τοῖς πελάγεσι παρισουμένη , βαθεῖα καὶ πίειρα καὶ μαλακή , ῥᾳδίως μὲν ἀρότροις εἴκουσα , γεωργῶν δὲ ἐπιθυμίας ἐπιεικῶς ὑπερβαίνουσα , ὁμοίως μὲν ἀγαθὴ σπείρειν , ὁμοίως δὲ ἀγαθὴ φυτεύειν καὶ πρὸς ἐκατέρων τὰς γονὰς εὖ ἡρμοσμένη , δένδρα μὲν ὑψηλὰ μεθ’ ὥρας παρεχομένη , τοὺς δὲ ἀστάχυς τῶν παρ’ ἄλλοις δένδρων ὑψηλοτέρους , τοὺς δὲ καρποὺς εἰς πλῆθος , τὸ δὲ λος ὑπὲρ τὸ πλῆθος .
Lemmas: ἐγώ δέ πᾶς ἀλλήλων ἐφάμιλλος , ὁ γῆ , ὁ νᾶμα , ὁ ὥρα ὁ κρᾶσις . γῆ τοίνυν ὁ μέν ὕπτιος ὁ πέλαγος παρισόω , βαθύς καί πίων καί μαλακός , ῥᾳδίως μέν ἄροτρον εἴκω , γεωργός δέ ἐπιθυμία ἐπιεικής ὑπερβαίνω , ὁμοίως μέν ἀγαθός σπείρω , ὁμοίως δέ ἀγαθός φυτεύω καί πρός κατεράω ὁ γονή εὕω ἁρμόζω , δένδρον μέν ὑψηλός μετά ὥρα παρέχω , ὁ δέ ἄσταχυς ὁ παρά ἄλλος δένδρον ὑψηλός , ὁ δέ καρπός1 εἰς πλῆθος , ὁ δέ Λός ὑπέρ ὁ πλῆθος .
libanius.oratio-11 20
ἄπεστι δὲ οὐδὲν ὃ παρεῖναι βέλτιον , ἀλλ’ ἄν τε τὸν Διόνυσον εἴπῃς , πολὺς παρ’ ἡμῖν βακχεύει , ἄν τε τὴν Ἀθηνᾶν , τῷ φυτῷ αὐτῆς ἡ γῆ κομᾷ · ὥστε πολὺς μὲν οἶνος εἰς τοὺς ὁμόρους ἐν - θένδε ῥεῖ , πολλῷ δὲ ἔτι πλέον ἔλαιον ἐν ὁλκάσιν ἄγεται πανταχοῖ .
Lemmas: ἄπειμι δέ οὐδείς ὅς πάρειμι ἀγαθός , ἀλλά ἄν τε ὁ Διόνυσος εἶπον , πολύς παρά ἐγώ βακχεύω , ἄν τε ὁ Ἀθηνᾶ , ὁ φυτός αὐτός ὁ γῆ κομάω · ὥστε πολύς μέν οἶνος εἰς ὁ ὅμορος ἐν - τίθημι ῥέω , πολύς δέ ἔτι πλέω ἔλαιον ἐν ὁλκάς ἄγω πανταχοῖ .
libanius.oratio-11 21
Δημήτηρ δὲ οὕτω δή τι τὴν ἡμετέραν ἠγάπησε μᾶλλον ἢ Σικελίαν , ὥστε Ἥφαιστος μὲν ἐπὶ τῆς ἀσπίδος χρυσῆν ἄρουραν ἐποίησεν , ἡ δὲ μοῖραν ἡμῖν τῆς γῆς οὐ|μικρὰν χρυσῷ προσόμοιον ἐποίησε τῇ τε χρόᾳ καὶ ἅμα ὁ καρπός , οἷος οὐκ ἄλλοθεν , καὶ τὸ δῶρον ξανθῆς ὄντως θεοῦ .
Lemmas: Δημήτηρ δέ οὗτος δή τίς ὁ ἡμέτερος ἀγαπάω μᾶλλον ἢ Σικελία , ὥστε Ἥφαιστος μέν ἐπί ὁ ἀσπίς χρύσεος ἄρουρα ποιέω , ὁ δέ μοῖρα ἐγώ ὁ γῆ οὐ|μικρὰν χρυσός προσόμοιος ποιέω ὁ τε χροιά καί ἅμα ὁ καρπός , οἷος οὐ ἄλλοθεν , καί ὁ δῶρον ξανθός εἰμί θεός .
libanius.oratio-11 22
ὄρη δὲ ἡμῖν τὰ μὲν ἐν τῇ χώρᾳ , τὰ δ’ αὖ περὶ τὴν χώραν , τὰ μὲν τὴν πεδιάδα τέμνοντα , τὰ δ’ εὐρέα τὴν εἴσοδον , τὰ δὲ πρὸς τοῖς τέρμασι περικλείοντα . τούτων δὲ τὰ μὲν τῷ σχή - ματι διέστηκε τῆς ὑπτίας εἰς ὕψος ἠρμένα , τὰ δὲ τῷ εὔγεῳ ἁμιλλᾶται τοῖς κάτω , καὶ οὐκ ἐν ἀτιμοτέροις γεωργοὶ πονοῦσι ζεύγη περὶ τὰς κορυφὰς ἐλαύνοντες , ἀλλ’ ὅσα μὲν ἡ ἄπεδος ἀλλαχοῦ τρέφει μόνη , ταῦτα παρ’ ἡμῖν καὶ τὰ ὄρη γεννᾷ , ὅσα δὲ τῶν ὀρῶν ἐστιν ἀλλαχοῦ δοῦναι μόνων , ταῦτα παρ’ ἡμῖν καὶ παρὰ τῶν πεδίων τίκτεται .
Lemmas: ὄρος δέ ἐγώ ὁ μέν ἐν ὁ χώρα , ὁ δέ αὖος περί ὁ χώρα , ὁ μέν ὁ πεδιάς τέμνω , ὁ δέ εὐρύς ὁ εἴσοδος , ὁ δέ πρός ὁ τέρμα περικλείω . οὗτος δέ ὁ μέν ὁ ἔχω - μάτι διΐστημι ὁ ὕπτιος εἰς ὕψος ἄρμενον , ὁ δέ ὁ εὔγεως ἁμιλλάομαι ὁ κάτω , καί οὐ ἐν ἄτιμος γεωργός πονέω ζεῦγος περί ὁ κορυφή ἐλαύνω , ἀλλά ὅσος μέν ὁ ἄπεδος ἀλλαχοῦ τρέφω μόνος , οὗτος παρά ἐγώ καί ὁ ὄρος γεννάω , ὅσος δέ ὁ ὄρος εἰμί ἀλλαχοῦ δίδωμι μόνος , οὗτος παρά ἐγώ καί παρά ὁ πεδίον τίκτω .
libanius.oratio-11 23
οὐ γὰρ διῄρηται τὸ μὲν εἰς φυ - τῶν αὔξησιν , τὸ δὲ εἰς σπερμάτων ὑποδοχήν , ἀλλ’ ἴδοις ἂν ἐν τοῖς αὐτοῖς δένδρα τε ἀναδραμόντα καὶ ὑπὸ | τοῖς δένδρεσι λήια θάλλοντα , μᾶλλον δὲ καὶ μεμε - ρισμένως ταῦτα δείκνυσι καὶ κατὰ σύνοδον φέρει . τουτὶ μὲν <γὰρ> τῆς γῆς πολύπυρον , τουτὶ δὲ νότατον , τουτὶ δὲ πάντα συνείληφε .
Lemmas: οὖον γάρ διαιρέω ὁ μέν εἰς φύω - ὁ αὔξησις , ὁ δέ εἰς σπέρμα ὑποδοχή , ἀλλά ὁράω εἄν ἐν ὁ αὐτός δένδρον τε ἀνατρέχω καί ὑπό | ὁ δένδρος λήϊον θάλλω , μᾶλλον δέ καί μέμαα - ρισμένως οὗτος δείκνυμι καί κατά σύνοδος φέρω . οὗτος μέν ἄγαρ ὁ γῆ πολύπυρος , οὗτος δέ νότης , οὗτος δέ πᾶς συλλαμβάνω .
libanius.oratio-11 24
καὶ τὸ τὰ ὄρη μὴ λείπεσθαι τῶν πεδίων εἰς γονὰς οὐ δίδωσι χώραν λιμῷ ῥᾳδίως συμβῆναι . ἐν γὰρ ταῖς τῶν ὡρῶν ἀταξίαις οὐχ ἡ αὐτὴ κατ’ ἀμφοτέρων βλάβη . τὸ γὰρ ἐνδεέστερον πρὸς τὰ κάτω τοῦτο πολλάκις πρὸς τὰ μετέωρα μέτριον καὶ τὸ ’κείνοις ἐπιζήμιον πολλάκις διαφεύγει τὰ κάτω , ὥστ’ ἐπ’ ἀσφαλοῦς ἐξεῖναι τὰ πολλὰ βιοτεύειν ἢ πάσης εὐθηνούσης ἢ πάντως γε τῶν ρων .
Lemmas: καί ὁ ὁ ὄρος μή λείπω ὁ πεδίον εἰς γονή οὖον δίδωμι χώρα λιμός ῥᾳδίως συμβαίνω . ἐν γάρ ὁ ὁ ὥρα ἀταξία οὐ ὁ αὐτός κατά ἀμφότερος βλάβη . ὁ γάρ ἐνδεής πρός ὁ κάτω οὗτος πολλάκις πρός ὁ μετέωρος μέτριος καί ὁ ’κέϊνος ἐπιζήμιος πολλάκις διαφεύγω ὁ κάτω , ὥστε ἐπί ἀσφαλής ἔξεστι ὁ πολύς βιοτεύω ἢ πᾶς εὐθηνέω ἢ πάντως γε ὁ ῥόος .
libanius.oratio-11 25
τῶν δὲ ὀρῶν ὁπόσα οὐ κάρπιμα τὴν φύσιν , ἑτέρωθι συντελεῖ . τὰ μὲν γὰρ ταῖς λιθοτομίαις ἵστησι τῇ πόλει τοὺς τοίχους , τὰ δὲ ταῖς ὕλαις ἐρέπτει τε καὶ τἄλλα συνεργάζεται καὶ χωρὶς τούτων σιτοποιοῖς τε καὶ λουτροῖς παρέχει τὸ πῦρ , ὅθεν περιεῖναί τε καὶ τρυφᾶν ὑπάρχει .
Lemmas: ὁ δέ ὄρος ὁπόσος οὖον κάρπιμος ὁ φύσις , ἑτέρωθι συντελής . ὁ μέν γάρ ὁ λιθοτομία ἵστημι ὁ πόλις ὁ τοῖχος , ὁ δέ ὁ ὕλη ἐρέπτομαι τε καί ἄλλος συνεργάζομαι καί Χωρὶς οὗτος σιτοποιός τε καί λουτρόν παρέχω ὁ πῦρ , ὅθεν περίειμι1 τε καί τρυφάω ὑπάρχω .
libanius.oratio-11 26
ποίμνιά τε καὶ αἰπόλια τῶν βοσκημάτων εἰς τὴν ἀνθρώπου τροφὴν τελεῖ , καὶ οὐδέν , ὥσπερ ἐν τοῖς πεπηρωμένοις σώμασιν , ἀργὸν ἔρριπται τῆς χώρας , ἀλλὰ τὰ μὲν ἀμείβεται τοὺς πόνους πρεπῶς , τὰ δ’ ἄνευ πόνων δωροφορεῖ . 27 . Ποτάμους τοίνυν ὁπόσοι διαρρέουσι τὴν γῆν , τίς ὄν ἐξαριθμήσειε τοὺς μὲν μείζους , τοὺς δὲ ἐλάττους , καὶ τοὺς μὲν ἀενάους , τοὺς δὲ τοῦ χειμῶνος ἐκγόνους , πάντας δὲ ὁμοίως χρησίμους , | τοὺς μὲν ἐκ τῶν ὀρῶν ὁρμωμένους , τοὺς δὲ ἐκ τῶν πεδίων ἀνίσχοντας , τοὺς μὲν εἰς ἀλλήλους ἐμβάλλοντας , τοὺς δὲ εἰς λίμνην ἰόντας , τοὺς δὲ εἰς θάλατταν στείχοντας ; 28 . Αἵ γε μὴν πηγαὶ καὶ τὸ τούτων ἄφθονον ἡμέ - τερον ἀκριβῶς γνώρισμα , καὶ οὐδεὶς οὕτω θρασὺς οὐδὲ ἐπὶ Νύμφαις μεγαλοφρονῶν , ὅστις ἂν ὡς ἴσον ἐνταῦθα ἔχων παρρησιάσαιτο . 29 . Ὑπὲρ δὴ τοιαύτης τῆς ἡμετέρας γῆς αἰ Ὧραι χορεύουσιν ἐμμελῶς οὐ διαφθείρουσαι τὴν ἀπὸ ταύτης χάριν τῷ παρὰ σφῶν ἀηδεῖ · οὔτε γὰρ ὁ χειμὼν ὑπὸ πλεονεξίας ἐπιλαμβάνει τὸν τοῦ ἦρος χρόνον μεθαρ - μόττων εἰς αὑτὸν τὴν ἐκείνου τέρψιν οὔτε τὸ θέρος ταὐτὰ ποιοῦν ἐκτείνεται πρὸς τὸν χειμῶνα τὴν αὑτοῦ τε κἀκείνου μέσην ὥραν ἐκβάλλον , ἀλλ’ ἑκάστη τε ἐν ὅροις μένει καὶ τοῦ ἔτους ἴσον ἀποτέμνεται μέτρον καὶ τῆς δευτέρας προσιούσης ἐξίσταται . καὶ τὸ μέγιστον , αἰ γὰρ ἐκ τῶν ὑπερβολῶν ἀνιαραὶ τοῖς σώμασιν , ἡ μὲν τοῦ ψύχους , ἡ δὲ τοῦ θάλπους τὸ ὑπερβάλλον δεῦρο κολάζουσαι ταῖς ἡμερωτέραις ἐοικέναι βούλονται .
Lemmas: ποίμνιος τε καί αἰπόλιον ὁ βόσκημα εἰς ὁ ἄνθρωπος τροφή τελέω , καί οὐδείς , ὥσπερ ἐν ὁ πηρόω σῶμα , ἀργός1 ῥίπτω ὁ χώρα , ἀλλά ὁ μέν ἀμείβω ὁ πόνος πρεπῶς , ὁ δέ ἄνευ πόνος δωροφορέω . 27 . προσαμόω τοίνυν ὁπόσος διαρρέω ὁ γῆ , τίς εἰμί ἐξαριθμέω ὁ μέν μείζων , ὁ δέ μικρός , καί ὁ μέν ἀέναος , ὁ δέ ὁ χειμών ἔκγονος , πᾶς δέ ὁμοίως χρήσιμος , | ὁ μέν ἐκ ὁ ὄρος ὁρμάω , ὁ δέ ἐκ ὁ πεδίον ἀνίσχω , ὁ μέν εἰς ἀλλήλων ἐμβάλλω , ὁ δέ εἰς λίμνη εἶμι , ὁ δέ εἰς θάλασσα στείχω ; 28 . ὁ γε μήv πηγή καί ὁ οὗτος ἄφθονος ἡμός - τέρος ἀκριβῶς γνώρισμα , καί οὐδείς οὗτος θρασύς οὐδέ ἐπί Νύμφη μεγαλοφρονέω , ὅστις εἄν ὡς ἴσος ἐνταῦθα ἔχω παρρησιάζομαι . 29 . ὑπέρ δή τοιοῦτος ὁ ἡμέτερος γῆ ὁ Ὥρα χορεύω ἐμμελής οὖον διαφθείρω ὁ ἀπό οὗτος χάρις ὁ παρά σφεῖς ἀηδής · οὔτε γάρ ὁ χειμών ὑπό πλεονεξία ἐπιλαμβάνω ὁ ὁ ἔαρ χρόνος μεθαρ - μόττα εἰς ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος τέρψις οὔτε ὁ θέρος αὐτός ποιέω ἐκτείνω πρός ὁ χειμών ὁ αὐτός τε ἐκεῖνος μέσος ὥρα ἐκβάλλω , ἀλλά ἕκαστος τε ἐν ὅρος μένω καί ὁ ἔτος ἴσος ἀποτέμνω μέτρον καί ὁ δύο πρόσειμι ἐξίστημι . καί ὁ μέγας , ὁ γάρ ἐκ ὁ ὑπερβολή ἀνιαρός ὁ σῶμα , ὁ μέν ὁ ψῦχος , ὁ δέ ὁ θάλπος ὁ ὑπερβάλλω δεῦρο κολάζω ὁ ἥμερος ἔοικα βούλομαι .
libanius.oratio-11 30
καί μοι δοκοῦσι καθάπερ πρὸς ἀλλήλας συνθέμεναι τῆς ἀλλήλων μεταλαμβάνειν δυνάμεως , ὁ μὲν χειμὼν μετου - σίαν τινὰ θέρους ἐμφαίνειν τῷ προσηνεῖ καὶ ἀλύπῳ , τὸ δὲ θέρος παρ’ ἐκείνου δέχεσθαι τοσοῦτον , ὅσον ἔμελλεν εἶναι κώλυμα τῷ λυποῦντι τῆς θέρμης .
Lemmas: καί ἐγώ δοκέω καθάπερ πρός ἀλλήλων συντίθημι ὁ ἀλλήλων μεταλαμβάνω δύναμις , ὁ μέν χειμών Μέτου - Σιάν τις θέρος ἐμφαίνω ὁ προσηνής καί ἄλυπος , ὁ δέ θέρος παρά ἐκεῖνος δέχομαι τοσοῦτος , ὅσος μέλλω εἰμί κώλυμα ὁ λυπέω ὁ θέρμη .
libanius.oratio-11 31
καὶ ὁ μὲν | ὄμβρους ἄχρι κόρου παρέχει τῇ γῇ ψῦχος ἀφελών , ἡ δὲ ἀνίησι λήια καὶ θεριναῖς αὔραις φει ῥυομέναις τά τε σώματα καὶ τοὺς ἀστάχυς τῆς ἐκ τοῦ καύματος ζημίας . ὥστε μόνοις ἡμῖν ὑπάρχει τῇ παρούσῃ τε ἀεὶ τῶν ὡρῶν ἥδεσθαι καὶ τὴν δευτέραν ἀσμένως δέχεσθαι διὰ τὸ πάσαις ἐνεῖναί τι κεκραμένον καὶ εὔχαρι .
Lemmas: καί ὁ μέν | ὄμβρος ἄχρι κόρος παρέχω ὁ γῆ ψῦχος ἀφαιρέω , ὁ δέ ἀνίημι λήϊον καί θερινός αὔρα φεῖ ῥύομαι ὁ τε σῶμα καί ὁ ἄσταχυς ὁ ἐκ ὁ καῦμα ζημία . ὥστε μόνος ἐγώ ὑπάρχω ὁ πάρειμι τε ἀεί ὁ ὥρα ἥδομαι καί ὁ δύο ἄσμενος δέχομαι διά ὁ πᾶς ἔνειμι τίς κεράννυμι καί εὔχαρις .
libanius.oratio-11 32
τῶν δ’ ἄλλων οἱ πλεῖστοι οἱ μὲν ἅπαντι τῷ κύκλῳ καταμέμφονται , οἱ δὲ ταῖς μὲν βελ - τίοσι , ταῖς δὲ οὐ τοιαύταις χρώμενοι ταὐτὸν πεπόνθασι τοῖς ἐξ εἰρήνης εἰς πόλεμον μεταπίπτουσιν , ἐπειδὰν ἡ μὲν ἀμείνων τὰ αὑτῆς ἐκπλήσασα οἴχηται , προσβάλλῃ δὲ ἡ χαλεπωτέρα , καὶ πρὶν ἡσθῆναι καθαρῶς , ἀλγοῦσι τὴν μὲν ἀπιοῦσαν οὐ δυνάμενοι κατασχεῖν , τὴν δ’ ἐπιοῦσαν φρίττοντες . ὧν ἡ μὲν ἱδρῶτι ῥεῖσθαι ναγκάζει καὶ καλινδεῖσθαι περὶ τὰς κρήνας , ἡ δὲ τοῖς κάμνουσι παραπλησίως ἐν ταῖς εὐναῖς διάγειν νιφετῷ καθειργμένους .
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος ὁ πλεῖστος ὁ μέν ἅπας ὁ κύκλος καταμέμφομαι , ὁ δέ ὁ μέν Βέλ - τίω , ὁ δέ οὖον τοιοῦτος χράω αὐτός πάσχω ὁ ἐκ εἰρήνη εἰς πόλεμος μεταπίπτω , ἐπειδάν ὁ μέν ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ ἐκπλήσσω οἴχομαι , προσβάλλω δέ ὁ χαλεπός , καί πρίν ἥδομαι καθαρός , ἀλγέω ὁ μέν ἄπειμι οὖον δύναμαι κατέχω , ὁ δέ ἔπειμι φρίσσω . ὅς ὁ μέν ἱδρώς ῥέω ναγκάζει καί καλινδέομαι περί ὁ κρήνη , ὁ δέ ὁ κάμνω παραπλήσιος ἐν ὁ εὐνή διάγω νιφετός κατείργω .
libanius.oratio-11 33
μόνοις δὲ ἡμῖν τό τε παρὸν τοῦ ἔτους ἡδύτερον καὶ τὸ προσδοκώμενον οὐκ ἀηδέστερον , ἀλλ’ ἡ μὲν εὐφράνασα παρέρχεται , ἡ δὲ τὸ ἴσον κομί - ους ος ζοῦσα πρόσεισι , καὶ διαφέρομεν οὐδὲν τῶν πορευομέ - νων ἐκείνας τὰς ὁδούς , ὅσαι πηγαῖς σκιεραῖς καὶ τόποις ἀναπαυστηρίοις | ἀπ’ ἀρχῆς εἰς τέλος διειλημμέναι μετ’ εὐθυμίας ὁδοιπόρους παραπέμπουσιν . 34 . Οὕτω δὲ τῶν ὡρῶν λαχόντες οὕτως πρὸς θά - λασσαν ἔχομεν , ὡς εἰ μὴ συνέβαινεν ἔχειν , ἐλάττωμα ἂν ἐθέμην . οὔτε γὰρ ἡμερῶν ὁδὸν θαλάττης ἀπέχομεν οὔτε ἐπ’ αὐτοῖς αἰγιαλοῖς ἱδρύμεθα . 35 . Τούτοιν δὲ ἑκάτερον ὁπόσον πόλει βλάβος , ἐν βραχεῖ δηλώσω . μᾶλλον δὲ τὸ μὲν ὅλως ἀπεστερῆσθαι θαλάσσης ὡς βλαβερόν , ἅπασι δῆλον , καί τις ἂν ἑτε - ρόφθαλμον τὴν ὧδε ἔχουσαν προσειπὼν οὐκ ἂν ἁμάρτοι , τὸ δὲ τοῦ μὴ κεῖσθαι ἐπ’ αὐτῇ κέρδος τὴν ἀπόδειξιν ἀπαιτεῖ .
Lemmas: μόνος δέ ἐγώ ὁ τε πάρειμι ὁ ἔτος ἡδύς καί ὁ προσδοκάω οὐ ἀηδής , ἀλλά ὁ μέν εὐφραίνω παρέρχομαι , ὁ δέ ὁ ἴσος κόμι - ους ὅς ζέω πρόσειμι , καί διαφέρω οὐδείς ὁ πορεύω - νάω ἐκεῖνος ὁ ὁδός , ὅσος πηγή σκιερός καί τόπος ἀναπαυστήριον | ἀπό ἀρχή εἰς τέλος διαλαμβάνω μετά εὐθυμία ὁδοίπορος παραπέμπω . 34 . οὕτως δέ ὁ ὥρα λαγχάνω οὕτως πρός ἀνταπόλλυμι - λανθάνω ἔχω , ὡς εἰμί μή συμβαίνω ἔχω , ἐλάττωμα εἄν τίθημι . οὔτε γάρ ἡμέρα ὁδός θάλασσα ἀπέχω οὔτε ἐπί αὐτός αἰγιαλός ἱδρύω . 35 . οὗτος δέ ἑκάτερος ὁπόσος πόλις βλάβη , ἐν βραχύς δηλόω . μᾶλλον δέ ὁ μέν ὅλως ἀποστερέω θάλασσα ὡς βλαβερός , ἅπας δῆλος , καί τις εἄν ἵημι - ρόφθαλμον ὁ ὧδε ἔχω προσεῖπον οὐ εἄν ἁμαρτάνω , ὁ δέ ὁ μή κεῖμαι ἐπί αὐτός κέρδος ὁ ἀπόδειξις ἀπαιτέω .
libanius.oratio-11 36
πρῶτον μὲν τοίνυν ἐπικλύσεις ὁπόσας ἐργάζεται θάλασσα , τὰς κάτω κειμένας ἀνάγκη φοβεῖσθαι καὶ τῷ τῶν καλυφθέντων παραδείγματι τὸ θαρρεῖν ἀφῃρῆσθαι .
Lemmas: πρῶτος μέν τοίνυν ἐπίκλυσις ὁπόσος ἐργάζομαι θάλασσα , ὁ κάτω κεῖμαι ἀνάγκη φοβέω καί ὁ ὁ καλύπτω παράδειγμα ὁ θαρσέω ἀφαιρέω .
libanius.oratio-11 37
ἔπειθ’ οἷς δοκεῖ πρὸς εὐφροσύνην τελεῖν τὸ βλέπειν ἐξεῖναι πρὸς νῶτα θαλάσσης καὶ φερομένας ὁλκάδας καὶ κελευσμάτων ἀκούειν , τοῦτο οὐ πλείους εὐφροσύνας ἢ δυσθυμίας προξενεῖ , ὅταν ἐλαυνόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων τὸ κλυδώνιον | ἐν ὀφθαλμοῖς μὲν τῶν ἄρτι τερπομένων βαπτίζῃ τὰ πλοῖα , μεταβάλλῃ δὲ τοῖς ναύταις εἰς οἰμωγὰς τὰ κελεύσματα , τοῦ δὲ λόγου τῆς ναυαγίας μεστὴν ἀποφαίνῃ τὴν πόλιν .
Lemmas: ἔπειτα ὅς δοκέω πρός Εὐφρόσυνος τελέω ὁ βλέπω ἔξεστι πρός νῶτον θάλασσα καί φέρω ὁλκάς καί κέλευσμα ἀκούω , οὗτος οὖον πλείων Εὐφρόσυνος ἢ δυσθυμία προξενέω , ὅταν ἐλαύνω ὑπό ὁ κῦμα ὁ κλυδώνιον | ἐν ὀφθαλμός μέν ὁ ἄρτι τέρπω βαπτίζω ὁ πλοῖον , μεταβάλλω δέ ὁ ναύτης εἰς οἰμωγή ὁ κέλευσμα , ὁ δέ λόγος ὁ ναυαγία μεστός ἀποφαίνω ὁ πόλις .
libanius.oratio-11 38
τὸ δὲ μέγιστον εἰς ζημίαν , πόλιν γὰρ ἐπιθαλαττί - διον ναυτικῆς ἀπειροκαλίας ἀνάγκη γέμειν θορύβων τε ἀνελευθέρων καὶ φωνῶν βωμολόχων καὶ τῶν ἄλλων ἃ λυμαίνεσθαι καὶ διαφθείρειν ἤθη πόλεων ἰσχύει · τοὺς μὲν γὰρ ἔξωθεν καταπλέοντας δέξεται , τοὺς δὲ αὐτὴ πλέοντας παρέξεται . ἔπειτα ἡ τοῦ μέρους κακία διὰ παντὸς ἦλθε τοῦ πληρώματος .
Lemmas: ὁ δέ μέγας εἰς ζημία , πόλις γάρ ἐπιθαλαττί - δῖος ναυτικός ἀπειροκαλία ἀνάγκη γέμω θόρυβος τε ἀνελεύθερος καί φωνή βωμόλοχος καί ὁ ἄλλος ὁ λυμαίνομαι καί διαφθείρω ἦθος πόλις ἰσχύω · ὁ μέν γάρ ἔξωθεν καταπλέω δέχομαι , ὁ δέ αὐτός πλέω παρέχω . ἔπειτα ὁ ὁ μέρος κακία διά πᾶς ἔρχομαι ὁ πλήρωμα .
libanius.oratio-11 39
ἀλλ’ ἡμῖν γε ἡ θέσις τῶν ἀπὸ τῆς θαλάττης ἀγαθῶν ἀπολαύειν παρέχουσα τῶν ἐκεῖθεν κακῶν καθαρεύειν δίδωσι , καὶ μετὰ μὲν τῶν ἐν μεσογείᾳ τῆς λύμης ἔξω καθέσταμεν , μετὰ δὲ τῶν ἐπὶ θαλάττῃ καρπούμεθα τὴν θάλατταν .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ γε ὁ θέσις ὁ ἀπό ὁ θάλασσα ἀγαθός ἀπολαύω παρέχω ὁ ἐκεῖθεν κακός καθαρεύω δίδωμι , καί μετά μέν ὁ ἐν μεσόγεια ὁ λύμη ἔξω καθίστημι , μετά δέ ὁ ἐπί θάλασσα καρπόω ὁ θάλασσα .
libanius.oratio-11 40
καὶ διαφέρομεν τῶν μὲν τῇ τῶν ἐπιτηδείων ἀφθονίᾳ , τῶν δὲ τῇ σωφροσύνῃ τῶν τρόπων καὶ τὰ δοκοῦντα παρ’ ἀμφοῖν εὐδοκιμεῖν ἔχοντες ἀφ’ ὧν ἀμφότεροι ψέγονται , διαφεύγομεν . ὥστε ἐκεῖνοι μὲν ἀλλήλων τὰ μὲν πλεονεκτοῦσι , τὰ δὲ ἡττῶνται , ἡμεῖς δὲ μεθ’ ἑκα - τερῶν νικῶντες μετ’ οὐδετέρων ἡττώμεθα .
Lemmas: καί διαφέρω ὁ μέν ὁ ὁ ἐπιτήδειος ἀφθονία , ὁ δέ ὁ σωφροσύνη ὁ τρόπος καί ὁ δοκέω παρά ἄμφω εὐδοκιμέω ἔχω ἀπό ὅς ἀμφότερος ψέγω , διαφεύγω . ὥστε ἐκεῖνος μέν ἀλλήλων ὁ μέν πλεονεκτέω , ὁ δέ ἡσσάομαι , ἐγώ δέ μετά ἐπίτεξ - τέρας Νίκη μετά οὐδέτερος ἡσσάομαι .
libanius.oratio-11 41
τοσοῦ - τον γὰρ διέχομεν λιμένων , ὅσον ἡμᾶς καθαρούς τε τηρεῖ θαλαττίων κακῶν καὶ μετόχους ποιεῖ τῶν ἐκ θαλάττης καλῶν . στάδιοι γὰρ τὸ μέσον εἴκοσι καὶ ἑκατόν , ὥστε ἀνὴρ εὔζωνος ἅμα ἡλίῳ κινηθεὶς ἐνθένδε κομιεῖ τι τῶν ἐκεῖθεν ἔτι μεσημβρίας ἑστώσης . 42 . Περὶ μὲν οὖν φύσεως | γῆς καὶ κράσεως ἀέρων καὶ τοῦ πρὸς θάλατταν σχήματος ἀποχρώντως ἴσως εἴρηται . ἐχόμενον δ’ ἂν εἴη διελθεῖν περὶ τῆς εὐγενείας τῶν κατασχόντων τὴν χώραν καὶ τῶν των καὶ τῶν δευτέρων καὶ τῶν ἐπ’ ἐκείνοις καὶ δεῖξαι πᾶσιν , ὡς ἡ ἀρίστη τῶν ἀρίστων ἐγένετο , καθάπερ πλωτήρων ἀγαθῶν εὖ πεποιημένη ναῦς .
Lemmas: οσὁ - ὁ γάρ διέχω λιμήν , ὅσος ἐγώ καθαρός τε τηρέω θαλάσσιος κακός καί μέτοχος ποιέω ὁ ἐκ θάλασσα καλός . στάδιον γάρ ὁ μέσος εἴκοσι καί ἑκατόν , ὥστε ἀνήρ εὔζωνος ἅμα ἥλιος κινέω ἐνθένδε κομίζω τίς ὁ ἐκεῖθεν ἔτι μεσημβρία ἵστημι . 42 . περι μέν οὖν φύσις | γῆ καί κρᾶσις ἀήρ καί ὁ πρός θάλασσα σχῆμα ἀποχρώντως ἴσως εἴρω . ἔχω δέ εἄν εἰμί διέρχομαι περί ὁ εὐγένεια ὁ κατέχω ὁ χώρα καί ὁ ὁ καί ὁ δύο καί ὁ ἐπί ἐκεῖνος καί δείκνυμι πᾶς , ὡς ὁ ἀγαθός ὁ Ἀρίστων γίγνομαι , καθάπερ πλωτήρ ἀγαθός εὕω ποιέω ναῦς .
libanius.oratio-11 43
καὶ μα - κρότερα μὲν δόξω τοῦ καιροῦ λέγειν , εἰρήσεται δὲ πολλοστὸν ὧν εἰπεῖν ἔξεστιν . αἴτιον δὲ τῶν ἀρχαίων τὸ πλῆθος , δι’ ὃ τῶν πολλῶν σιωπηθέντων τὸ ῥηθὲν τοῦ μήκους οὐ διαφεύξεται δόξαν . τὴν μὲν οὖν ἀκρί - βειαν αἱ συγγραφαὶ φυλάξουσιν , ἡμῖν δὲ ὅσα πρέπει πρὸς τὸ παρὸν ῥητέον . 44 . Ἴναχος ἦν υἱὸς μὲν τῆς Γῆς , Ἰοῦς δὲ πατήρ . τῇ δὲ Ἰοῖ ταύτῃ Ζεὺς ἐραστὴς γενόμενος συνῆν . ἐπεὶ δὲ οὐκ ἐλάνθανε τὴν Ἥραν , ποιεῖ τὴν ἄνθρωπον βοῦν καὶ οὕτω συνῆν . Ἥρα δέ , καὶ γὰρ τοῦτο ᾔσθετο , τει τὴν βοῦν οἴστρῳ , καὶ δρόμος ἦν αὐτῇ δι’ ἑκατέρας ἠπείρου .
Lemmas: καί μή - κροτερας μέν δοκέω ὁ καιρός λέγω , εἴρω δέ πολλοστός ὅς εἶπον ἔξεστι . αἴτιος δέ ὁ ἀρχαῖος ὁ πλῆθος , διά ὅς ὁ πολύς σιωπάω ὁ ἐρώ ὁ μῆκος οὖον διαφεύγω δόξα . ὁ μέν οὖν ἀκρίς - βειαν ὁ συγγραφή φυλάσσω , ἐγώ δέ ὅσος πρέπω πρός ὁ πάρειμι ῥητέος . 44 . Ἴναχος εἰμί υἱός μέν ὁ Γῆ , Ἰώ δέ πατήρ . ὁ δέ Ἰώ οὗτος Ζεύς ἐραστής γίγνομαι σύνειμι . ἐπεί δέ οὐ λανθάνω ὁ Ἥρα , ποιέω ὁ ἄνθρωπος βοῦς καί οὗτος σύνειμι . Ἥρα δέ , καί γάρ οὗτος αἰσθάνομαι , τέῳ ὁ βοῦς οἶστρος , καί δρόμος εἰμί αὐτός διά ἑκάτερος ἤπειρος .
libanius.oratio-11 45
Ἴναχος δὲ ζητῶν τὴν αὑτοῦ καὶ εὑρεῖν οὐκ ἔχων καὶ λαβεῖν ἐπιθυμῶν ναῦς καθέλκει καὶ ἐμ - βιβάσας ἄλλους τε Ἀργείων τοὺς ἐν λόγῳ καὶ Τριπτό - λεμον ἡγεμόνα εἶναι τοῦ παντὸς ἐξέπεμψεν ἐπὶ ζήτησίν τῆς ἠφανισμένης θυγατρός .
Lemmas: Ἴναχος δέ ζητέω ὁ αὐτός καί εὑρίσκω οὐ ἔχω καί λαμβάνω ἐπιθυμέω ναῦς καθέλκω καί ἐν - βιβάς ἄλλος τε Ἀργεῖος ὁ ἐν λόγος καί Τριπτός - Λέμον ἡγεμών εἰμί ὁ πᾶς ἐκπέμπω ἐπί ζήτησις ὁ ἀφανίζω θυγάτηρ .
libanius.oratio-11 46
οἱ δὲ πάντα μὲν πόρον ἔτεμνον , πάντα δὲ πορθμὸν διέπλεον , πᾶσαν δὲ ἀκτὴν παρέπλεον , ἀπέβαινον δὲ εἰς νήσους , διηρευνῶντο δὲ παραλίαν , ἀνέβαινον δὲ καὶ πρὸς ἤπειρον μέσην γνώ - μην ἔχοντες πρότερον ἀποθανεῖν ἢ καταλῦσαι τὴν ζή - τησιν .
Lemmas: ὁ δέ πᾶς μέν πόρος τέμνω , πᾶς δέ πορθμός διαπλέω , πᾶς δέ ἀκτή παραπλέω , ἀποβαίνω δέ εἰς νῆσος , διερευνάω δέ παράλιος , ἀναβαίνω δέ καί πρός ἤπειρος μέσος γιγνώσκω - μείς ἔχω πρότερος ἀποθνῄσκω ἢ καταλύω ὁ ζῶ - ὅς .
libanius.oratio-11 47
ὡς δὲ προσέσχον καὶ τῇδε τῇ γῇ , τῶν νεῶν ἐκβάντες , νὺξ δὲ ἦν , ἀνῄεσαν ἐπὶ τὸ ὄρος παρὰ τοὺς ἐνοικοῦντας ὀλίγους δή τινας καὶ προσιόντες ταῖς οἰκίαις θυροκοπίᾳ τε ἐχρῶντο καὶ ἐρωτήσει περὶ τῆς Ἰοῦς . τυχόντες δὲ ξενίων | καί τινα πόθον πρὸς τὴν γῆν λαβόντες τοῦτο πέρας ἐποιήσαντο τοῦ πλοῦ μεταστήσαντες τὴν τῆς ζητήσεως σπουδὴν ἐπὶ τὴν μο - νήν , ἐφ’ ὃ μὲν ἠπείγοντο , τοῦτο ἀφέντες , ἣν δὲ ἐθαύ - μασαν γῆν ἐντιμοτέραν θέμενοι τοῦ σκοποῦ , καθ’ ὂν ἐξέπλευσαν .
Lemmas: ὡς δέ προσέχω καί ὅδε ὁ γῆ , ὁ νέος ἐκβαίνω , νύξ δέ εἰμί , ἄνειμι ἐπί ὁ ὄρος παρά ὁ ἐνοικέω ὀλίγος δή τις καί πρόσειμι ὁ οἰκίον θυροκοπία τε χράω καί ἐρωτάω περί ὁ Ἰώ . τυγχάνω δέ ξένιος | καί τις πόθος πρός ὁ γῆ λαμβάνω οὗτος πέρας ποιέω ὁ πλόος μεθίστημι ὁ ὁ ζήτησις σπουδή ἐπί ὁ μ - νη , ἐπί ὅς μέν ἐπείγω , οὗτος ἀφίημι , ὅς δέ θαῦ - μασάω γῆ ἔντιμος τίθημι ὁ σκοπός , κατά εἰμί ἐκπλέω .
libanius.oratio-11 48
τοῦτο δὲ ἦν οὐκ Ἰοῦς ὑπεριδεῖν , ἀλλ’ ὑπεριδεῖν τῆς οἰκείας · προείρητο γὰρ αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ πέμποντος ἢ τὴν ἄνθρωπον ἄγειν ἢ μηδὲ αὐτοὺς ἀναστρέφειν . ὥσθ’ οἱ τοῦ ζητεῖν παυόμενοι τῆς οἰκείας ἑκόντες ἐστέροντο .
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί οὐ Ἰώ ὑπέρ-εἶδον , ἀλλά ὑπέρ-εἶδον ὁ οἰκεῖος · προλέγω γάρ αὐτός ὑπό ὁ πέμπω ἢ ὁ ἄνθρωπος ἄγω ἢ μηδέ αὐτός ἀναστρέφω . ὥστε ὁ ὁ ζητέω παύω ὁ οἰκεῖος ἑκών στέρομαι .
libanius.oratio-11 49
εἰ μὲν οὖν ἐπ’ ἔσχατα τῆς οἰκουμένης ἐλθόντες οὐδενὸς εἰς ζήτησιν ἔτι λειπομένου μένειν ἔγνωσαν , εἰς τὴν ἀνάγκην , ἀλλ’ οὐ τὸν ἔρωτα τῆς χώρας τὸ τῆς αἰτίας ἤρχετ’ ἄν · ἐπειδὴ δὲ πολλῆς ὑπαρχούσης , ἐν ᾗ τινες ἦσαν τῆς εὑρέσεως ἐλπίδες , οὕτως ἐβούλευσαν , οἱ προτιθέντες τῶν ἐλπίδων τὴν μονὴν τῆς οἰκείας δήπου τὴν ξένην προὐτίθεσαν . οὕτως αὐτοὺς ἐγοήτευσεν ἡ χώρα .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἐπί ἔσχατος ὁ οἰκέω ἔρχομαι οὐδείς εἰς ζήτησις ἔτι λείπω μένω γιγνώσκω , εἰς ὁ ἀνάγκη , ἀλλά οὖον ὁ Ἔρως ὁ χώρα ὁ ὁ αἴτιος ἄρχω ἄν · ἐπεί δέ πολύς ὑπάρχω , ἐν ὅς τις εἰμί ὁ εὕρεσις ἐλπίς , οὕτως βουλεύω , ὁ προστίθημι ὁ ἐλπίς ὁ μονή ὁ οἰκεῖος δήπου ὁ ξένος προτίθημι . οὕτως αὐτός γοητεύω ὁ χώρα .
libanius.oratio-11 50
καὶ ὡς ἥψαντο τῆς γῆς , κατάκρας εἴχοντο , καὶ τὸ τῆς πατρίδος ὑπεχώρει τῷ τῆς ᾑρηκυίας θαύματι . τὸν δὲ τούτων ὕστερον γενόμενον Ὅμηρον οὐκ ἠξίουν ἔγωγε μηδὲν εἶναι φῆσαι πατρίδος ἀνθρώποις ἥδιον , τῇ δὲ τῶν Ἀργείων ψήφῳ καὶ τοὐναντίον εἰπεῖν , ὅτι πολλάκις ἀμείνων χῶρος ἐπισπασάμενος γνώμας ἀνθρώπων ἐξέ - βάλε τῆς ἐνεγκούσης τὴν μνήμην .
Lemmas: καί ὡς ἅπτω ὁ γῆ , κατάκρας ἔχω , καί ὁ ὁ πατρίς ὑποχωρέω ὁ ὁ αἱρέω θαῦμα . ὁ δέ οὗτος ὕστερος γίγνομαι Ὅμηρος οὐ ἀξιόω ἔγωγε μηδείς εἰμί φημί πατρίς ἄνθρωπος ἡδύς , ὁ δέ ὁ Ἀργεῖος ψῆφος καί ἐναντίος εἶπον , ὅτι πολλάκις ἀγαθός χῶρος ἐπισπάω γνώμη ἄνθρωπος ἔξω - βάλλω ὁ φέρω ὁ μνήμη .
libanius.oratio-11 51
οὗτος τοίνυν ὁ Τριπτόλεμος ὁ κατὰ ζήτησιν τῆς Ἀργείας κόρης ἱδρύ - σας ὂν ἦγε λαὸν πόλιν τε ἐποίησεν ὑπὸ τῷ ὄρει καὶ Δῖός | ἱερὸν ἐν τῇ πόλει Νεμείου προσειπών , Ἰώνην δὲ τῇ πόλει τοὔνομα ἀπὸ τῆς Ἰνάχου θυγατρός . ἦς γὰρ ἀφέντες τὴν ζήτησιν ᾤκισαν τὴν πόλιν , ταύτην ἐτίμησαν τῇ κλήσει τοῦ ἄστεος · ἤδη δὲ τὴν γῆν ζόμενοί τε καὶ καρπούμενοι μετονομάζουσι τὸν Νέμειον Ἐπικάρπιον .
Lemmas: οὗτος τοίνυν ὁ Τριπτόλεμος ὁ κατά ζήτησις ὁ Ἀργεῖος κόρη ἱδρύω - σός εἰμί ἄγω λαός πόλις τε ποιέω ὑπό ὁ ὄρος καί Δῖος | ἱερόν ἐν ὁ πόλις Νέμειος προσεῖπον , Ἰώνη δέ ὁ πόλις ὄνομα ἀπό ὁ Ἴναχος θυγάτηρ . εἰμί γάρ ἀφίημι ὁ ζήτησις οἰκίζω ὁ πόλις , οὗτος τιμάω ὁ κλῆσις ὁ Ἄστυ · ἤδη δέ ὁ γῆ ζομενω τε καί καρπόω μετονομάζω ὁ Νέμειον Ἐπικάρπιος .
libanius.oratio-11 52
Τριπτόλεμος μὲν οὖν τὰς πρώτας ὑποθέσεις βαλόμενος τῇ πόλει μεθίσταται καὶ διὰ τῶν τιμῶν ἐν τοῖς ἥρωσιν ἠριθμεῖτο · θεὸς δὲ ᾧ κατὰ νοῦν ἡ πόλις κατεσκευάζετο , βουλόμενος αὐτὴν ἐκ τῶν ἀρί - στων αὐξῆσαι γενῶν κινεῖ Κάσον ἐκ Κρήτης , ἄνδρα ἀγαθόν , καὶ δεῦρο ἄγει , τῷ δὲ ἄρα εἵπετο Κρητῶν τὸ δοκιμώτατον .
Lemmas: Τριπτόλεμος μέν οὖν ὁ πρῶτος ὑπόθεσις βάλλω ὁ πόλις μεθίστημι καί διά ὁ τιμή ἐν ὁ ἥρως ἀριθμέω · θεός δέ ὅς κατά νόος ὁ πόλις κατασκευάζω , βούλομαι αὐτός ἐκ ὁ ἀρίς - στων αὐξάνω γένος κινέω Κάσος ἐκ Κρήτη , ἀνήρ ἀγαθός , καί δεῦρο ἄγω , ὁ δέ ἄρα ἕπω Κρής ὁ δόκιμος .
libanius.oratio-11 53
ἐλθόντες δὲ εὗρον τοὺς Ἀργείους ἀμείνους τῶν οἴκοι . Μίνως μὲν γὰρ φθονῶν ἐξέβαλεν , Ἀργεῖοι δὲ ἀσμένως ἐδέχοντο καὶ μετέδοσαν πόλεως τε καὶ χώρας καὶ ὅσων αὐτοῖς μετῆν . οὐ μὴν εὖ παθεῖν μᾶλλον ὁ Κάσος ἢ εὖ ποιεῖν ἠπίστατο . Ἄκαι κατιδὼν τῶν Τριπτολέμου νομίμων τὰ πολλὰ μεθεστηκότα ταῦτά τε ἐπανήγαγε καὶ τὴν Κασιῶτιν ᾤκισε .
Lemmas: ἔρχομαι δέ εὑρίσκω ὁ Ἀργεῖος ἀγαθός ὁ οἴκοι . Μίνως μέν γάρ φθονέω ἐκβάλλω , Ἀργεῖος δέ ἄσμενος δέχομαι καί μεταδίδωμι πόλις τε καί χώρα καί ὅσος αὐτός μέτειμι . οὖον μήv εὕω πάσχω μᾶλλον ὁ Κάσος ἢ εὕω ποιέω ἐπίσταμαι . Ἀκή κατεῖδον ὁ Τριπτόλεμος νόμιμος ὁ πολύς μεθίστημι οὗτος τε ἐπανάγω καί ὁ Κασιώτης οἰκίζω .
libanius.oratio-11 54
μείζω δὲ ἤδη περίνοιαν λαμβάνων ἐπιχειρεῖ κτήσασθαι τῇ πόλει τὴν Κυπρίων εὔνοιαν καὶ γαμεῖ τὴν θυγατέρα Σαλα - μίνου , ὃς ἐτυράννει Κυπρίων . πλεούσῃ δὲ τῇ παρθένῳ συνανήγετο στόλος παραπομπὴν τῇ νύμφῃ ποιοῦντες θαλάττιον . ὡς δὲ ἐγεύσαντο τῆς ἡμετέρας , ἀφεῖσαν τὴν νῆσον καὶ | ἐγένοντο μοῖρα τῇ πόλει .
Lemmas: μείζων δέ ἤδη περίνοια λαμβάνω ἐπιχειρέω κτάομαι ὁ πόλις ὁ Κύπριος εὔνοια καί γαμέω ὁ θυγάτηρ Σάλη - Μίνου , ὅς τυραννέω Κύπριος . πλέω δέ ὁ παρθένος συνανάγω στόλος παραπομπή ὁ νύμφη ποιέω θαλάσσιος . ὡς δέ γεύω ὁ ἡμέτερος , ἀφίημι ὁ νῆσος καί | γίγνομαι μοῖρα ὁ πόλις .
libanius.oratio-11 55
ση - μεῖον δὴ ποιήσαιτ’ ἄν τις τοῦ κατ’ ἀρετὴν βεβοῆσθαι τὸν Κάσον τὸ τὸν ἄρχοντα νήσου τοσαύτης τὸ κῆδος ἀσμένως συνάψασθαι καὶ τῆς γε ἡμερότητος τοῦ Κάσου σημεῖον τὸ τοὺς ἄγοντας τὴν κόρην ἀνθελέσθαι τῶν φιλτάτων τὴν προστασίαν ἐκείνου .
Lemmas: σός - μείων δή ποιέω ἄν τις ὁ κατά ἀρετή βοάω ὁ Κάσος ὁ ὁ ἄρχω νῆσος τοσοῦτος ὁ κῆδος ἄσμενος συνάπτω καί ὁ γε ἡμερότης ὁ Κάσος σημεῖον ὁ ὁ ἄγω ὁ κόρη ἀνθαιρέομαι ὁ φίλος ὁ προστασία ἐκεῖνος .
libanius.oratio-11 56
λέγεται δὲ καὶ τῶν Ἡρακλειδῶν τινας κατὰ τὴν ἔλασιν ἣν ὑπ’ Εὐρυ - σθέως ἠλαύνοντο , πολλοὺς Ἠλείων ἄγοντας καὶ τὴν μὲν Εὐρώπην ἅπασαν , τῆς δὲ Ἀσίας τὴν ἄλλην ὑπερ - ιδόντας ἐνταῦθα στῆσαι τοὺς μόχθους καὶ αὐτοῦ τε ἱδρυθῆναι καὶ προσθήκην ἀνεγεῖραι τῇ πόλει τὴν Ἡράκλειαν .
Lemmas: λέγω δέ καί ὁ Ἡρακλείδης τις κατά ὁ ἔλασις ὅς ὑπό εὐρύς - σθέως ἐλαύνω , πολύς Ἠλεῖος ἄγω καί ὁ μέν Εὐρώπη ἅπας , ὁ δέ Ἀσία ὁ ἄλλος ὑπερ - ὁράω ἐνταῦθα ἵστημι ὁ μόχθος καί αὐτός τε ἱδρύω καί προσθήκη ἀνεγείρω ὁ πόλις ὁ Ἡράκλεια .
libanius.oratio-11 57
σκοπείτω δή τις τὴν εὐγένειαν καὶ ὡς ὅτιπερ κράτιστον τῶν ἑκασταχοῦ , τοῦτο ἐνταυθοῖ συνερρύηκεν , ὥσπερ εἴς τι χωρίον ἐξῃρημένον ὑπὸ τῶν κρειττόνων εἰς ὑποδοχὴν ἀνδρῶν ἀξίων θαυμάσαι , καὶ μόνοις ἡμῖν αἰ ῥίζαι τὰ παρ’ ἑκάστοις σεμνὰ συνήγαγον εἰς ταὐτό , τὴν Ἀργείων παλαιότητα , τὴν Κρητικὴν εὐνομίαν , γένος ἐκ Κύπρου βασίλειον , τὴν Ἡρακλέους ἀπορροήν .
Lemmas: σκοπέω δή τις ὁ εὐγένεια καί ὡς ὅτιπερ ἀγαθός ὁ ἑκασταχοῦ , οὗτος ἐνταυθοῖ συρρέω , ὥσπερ εἰς τίς χωρίον ἐξαιρέω ὑπό ὁ ἀγαθός εἰς ὑποδοχή ἀνήρ ἄξιος θαυμάζω , καί μόνος ἐγώ ὁ ῥίζα ὁ παρά ἕκαστος σεμνός συνάγω εἰς αὐτός , ὁ Ἀργεῖος παλαιότης , ὁ Κρητικός εὐνομία , γένος ἐκ Κύπρος βασίλειος , ὁ Ἡρακλῆς ἀπορροή .
libanius.oratio-11 58
Ἀθήνηθεν δὲ οὓς ἐδεξάμεθα καὶ ὅσοις ἄλλοις Ἑλληνικοῖς γένεσιν ἀνεκράθημεν , ἐπειδὰν ὁ λόγος χωρῶν ἐπ’ ἐκείνους ἔλθῃ | τοὺς χρόνους , εἰρήσεται . 59 . Νυνὶ δὲ λεκτέον , ὡς καὶ τῇ Περσικῇ βασιλείᾳ τὸ χωρίον ἄνωθεν αἰδέσιμον . καὶ νὴ Δία γε καὶ τοῖς Περσῶν θεοῖς ἔντιμον καὶ πρό γε ἐκείνων Ἀσυρίοις . ἐστράτευε μὲν γὰρ ἐπ’ Αἴγυπτον ὁ Καμβύσης , γυνὴ δὲ αὐτῷ Μερόη παρῆν . σκηνώσαντες δὲ ἐν τῷ τόπῳ , ᾧ τὴν αὑτῆς ἔδωκε προσηγορίαν ἡ γυνή , ἡ μὲν ἦλθεν εἰς τὸν ναὸν τῆς Ἀρτέμιδος , ὡς θύσειε , Σεμίραμις δὲ ἡ Ἀσυρίων ἄρχουσα τῇ θεῷ τὸν νεὼν ἐπεποιήκει .
Lemmas: Ἀθήνηθεν δέ ὅς δέχομαι καί ὅσος ἄλλος Ἑλληνικός γένεσις ἀνεκράθημεν , ἐπειδάν ὁ λόγος χώρα ἐπί ἐκεῖνος ἔρχομαι | ὁ χρόνος , εἴρω . 59 . νυνί δέ λεκτέος , ὡς καί ὁ Περσική βασίλεια ὁ χωρίον ἄνωθεν αἰδέσιμος . καί νή Ζεύς γε καί ὁ Πέρσης θεός ἔντιμος καί πρό γε ἐκεῖνος ασυριον . στρατεύω μέν γάρ ἐπί Αἴγυπτος ὁ Καμβύσης , γυνή δέ αὐτός Μερόη πάρειμι . σκηνόω δέ ἐν ὁ τόπος , ὅς ὁ ἑαυτοῦ δίδωμι προσηγορία ὁ γυνή , ὁ μέν ἔρχομαι εἰς ὁ ναός ὁ Ἄρτεμις , ὡς θύω , Σεμίραμις δέ ὁ ασυριον ἄρχω ὁ θεός ὁ ναός ποιέω .
libanius.oratio-11 60
ἰδοῦσα δὲ τὴν ὀροφὴν ὑπὸ γήρως ἀπειρηκυῖαν δεῖται Καμβύσου θεραπεῦσαι τὸ πεπονηκός . ὁ δὲ μετεωρότερόν τε τὸν νεὼν ἦρεν ἐπιβολαῖς τοίχων καὶ περιήλασε περίβολον ἱκανὸν δέξασθαι πανήγυριν , αὐτῇ δὲ τῇ πανηγύρει τοὔνομα ἀπὸ τῆς γυναικὸς ἔθετο · ἡ δὲ κλήρους τε ἀνῆκε τῇ δαίμονι καὶ γυναῖκας ἐγκατέ - στησεν ἐπιμελεῖσθαι καὶ τῆς Περσικῆς εὐδαιμονίας τὸ ἱερὸν ἐνέπλησε θρόνους ἀναθεῖσα καὶ κλίνας καὶ τόξα , πάντα χρυσᾶ .
Lemmas: ὁράω δέ ὁ ὀροφή ὑπό γῆρας ἀπολέγω δήω Καμβύσης θεραπεύω ὁ πονέω . ὁ δέ μετέωρος τε ὁ ναός ἀείρω ἐπιβολή τοῖχος καί περιελαύνω περίβολος ἱκανός δέχομαι πανήγυρις , αὐτός δέ ὁ πανήγυρις ὄνομα ἀπό ὁ γυνή τίθημι · ὁ δέ κλῆρος τε ἀνίημι ὁ δαίμων καί γυνή Γκάτος - ἵστημι ἐπιμελέομαι καί ὁ Περσική εὐδαιμονία ὁ ἱερόν ἐμπίμπλημι θρόνος ἀνατίθημι καί κλίνη καί τόξον , πᾶς χρύσεος .
libanius.oratio-11 61
τούτων δὲ ἐπιτελεσθέντων ἐπῆλθε τοῖς τὴν Ἰώνην κατοικοῦσι καταβῆναι πρὸς Καμβύσην . ὡς δὲ εἰσήγγειλαν οἷς τοῦτο προσέκειτο , καλεῖ παρ’ | αὑτὸν καὶ ἤρετο , τίνες ὄντες καὶ τί παθόντες τὴν ἐκείνου κατέχοιεν .
Lemmas: οὗτος δέ ἐπιτελέω ἐπέρχομαι ὁ ὁ Ἰώνη κατοικέω καταβαίνω πρός Καμβύσης . ὡς δέ εἰσαγγέλλω ὅς οὗτος πρόσκειμαι , καλέω παρά | ἑαυτοῦ καί ἔρομαι , τίς εἰμί καί τίς πάθος ὁ ἐκεῖνος κατέχω .
libanius.oratio-11 62
γνοὺς δέ , ὅθεν τε ὥρμηντο , καὶ τὰς τύχας ὑφ’ ὧν ἐκομίσθησαν , καὶ θαυμάσας τὸ συμμῖξαι βουληθῆναι μᾶλλον ἢ παριόντα λαθεῖν , οὐχ ὡς ἀπαιτεῖν δίκαιος ὢν χάριτας τοὺς τὴν αὑτοῦ χοντας , ἀλλ’ ὡς ἂν αὐτὸς ἐκείνοις ὀφείλων τῆς ἐνοι - κήσεως οὕτω διετέθη τὴν γνώμην . σημεῖον δέ , δῶρα δοὺς ὥσπερ εὐεργέτας ἀπέπεμψε .
Lemmas: γιγνώσκω δέ , ὅθεν τε ὁρμάω , καί ὁ Τύχη ὑπό ὅς κομίζω , καί θαυμάζω ὁ συμμίγνυμι βούλομαι μᾶλλον ἢ πάρειμι λανθάνω , οὐ ὡς ἀπαιτέω δίκαιος εἰμί χάρις ὁ ὁ αὐτός Χόντας , ἀλλά ὡς εἄν αὐτός ἐκεῖνος ὀφείλω ὁ ἕνος - κήσεως οὗτος διατίθημι ὁ γνώμη . σημεῖον δέ , Δῶρα δίδωμι ὥσπερ εὐεργέτης ἀποπέμπω .
libanius.oratio-11 63
λεγέτω τοίνυν ὁ βουλόμενος τὴν ἀγριότητα Καμβύσου καὶ ὡς οὐκ ἦν ἑαυτοῦ . μᾶλλον γὰρ τὸ μετὰ θεῶν τε καὶ ὑπὸ θεοῖς ζῆν τοὺς προγόνους φανεῖται . τὸ γὰρ τὸν Ὀργῇ χρώ - μενον εἰς ἅπαντα καὶ τὴν ὠμότητα ποιούμενον ἡδονὴν κρείττω γενέσθαι τῆς φύσεως πρὸς τὴν ἐκείνων θέαν καὶ μὴ παροξυνθῆναι πρὸς ἄνδρας Ἕλληνας τὴν λέως νεμομένους πῶς οὐ θεοῦ τινος ἦν ἄντικρυς ἐπὶ τὴν σκηνὴν αὐτοὺς παραπέμποντος καὶ παρασκευά - ζοντός γε ἀμφότερα , τοὺς μέν , ὅπως θαρρήσαιεν , τὸν δ’ ὅπως | μὴ τραχυνθείη , καὶ τῶν μὲν ἐξαιροῦντος τὸν φόβον , τοῦ δὲ κοιμίζοντος τὸν θυμόν ;
Lemmas: λέγω τοίνυν ὁ βούλομαι ὁ ἀγριότης Καμβύσης καί ὡς οὐ εἰμί ἑαυτοῦ . μᾶλλον γάρ ὁ μετά θεός τε καί ὑπό θεός ζῶ ὁ πρόγονος φαίνω . ὁ γάρ ὁ Ὀργή χράω - μένω εἰς ἅπας καί ὁ ὠμότης ποιέω ἡδονά ἀγαθός γίγνομαι ὁ φύσις πρός ὁ ἐκεῖνος θέα καί μή παροξύνω πρός ἀνήρ Ἕλλην ὁ Λέως νέμω πῶς οὖον θεός τις εἰμί ἄντικρυς ἐπί ὁ σκηνή αὐτός παραπέμπω καί παρασκευή - ζων γε ἀμφότερος , ὁ μέν , ὅπως θαρσέω , ὁ δέ ὅπως | μή τραχύνω , καί ὁ μέν ἐξαιρέω ὁ φόβος , ὁ δέ κοιμίζω ὁ θυμός ;
libanius.oratio-11 64
καὶ τί δεῖ τεκμαιρόμενον λέγειν ἀφέντα ἔργον περιφα - νές ; παρὰ θεοῖς ἄνωθεν ἐράσμιος ὁ χῶρος . ὃν γὰρ μέγιστον ἄγουσι θεὸν Πέρσαι τὸν Ἥλιον , καὶ τὰς σατραπείας ὑπ’ αὐτῷ Πέρσιδι φωνῇ , οὗτος , ἐπειδὴ τὸν Καμβύσην ὕπνος ἔλαβεν , ἐπὶ τῷ πρώτῳ στὰς ὑπὲρ κεφαλῆς ἐν ὀνείρασιν αὐτῷ διελέγετο κελεύων αὐτὸν αὐτοῦ καταλιπεῖν μηδὲ εἰς Αἴγυπτον ἄγειν καὶ προεῖπέ γε , ὡς πόλιν ὁ τόπος δέξεται , νων ποίημα .
Lemmas: καί τίς δεῖ τεκμαίρομαι λέγω ἀφίημι ἔργον περιφαίνω - Νες ; παρά θεός ἄνωθεν ἐράσμιος ὁ χῶρος . ὅς γάρ μέγας ἄγω θεός Πέρσης ὁ Ἥλιος , καί ὁ σατραπεία ὑπό αὐτός Πέρσις φωνή , οὗτος , ἐπεί ὁ Καμβύσης ὕπνος λαμβάνω , ἐπί ὁ πρῶτος ἵστημι ὑπέρ κεφαλή ἐν ὄνειρος αὐτός διαλέγω κελεύω αὐτός αὐτός καταλείπω μηδέ εἰς Αἴγυπτος ἄγω καί προλέγω γε , ὡς πόλις ὁ τόπος δέχομαι , νάω ποίημα .
libanius.oratio-11 65
Καμβύσης δὲ χαρίζεται τῷ θεῷ καὶ πλησίον που τῆς Ἀρτέμιδος τὸν ἀδελφὸν ἱδρύσατο . καὶ οὕτως ἐδέξατο τὸν Περσῶν θεὸν ἔνοικόν τε καὶ ἐραστὴν ὁ τόπος καὶ μάντιν τῆς μελλούσης τύχης οὐδὲν τοῦ Καμβύσου πρὸς τὴν πρόρρησιν παθόντος ὧν εἴωθεν ἐμποιεῖν ὁ φθόνος .
Lemmas: Καμβύσης δέ χαρίζομαι ὁ θεός καί πλησίος ποῦ ὁ Ἄρτεμις ὁ ἀδελφός ἱδρύω . καί οὕτως δέχομαι ὁ Πέρσης θεός ἔνοικος τε καί ἐραστής ὁ τόπος καί μάντις ὁ μέλλω τυγχάνω οὐδείς ὁ Καμβύσης πρός ὁ πρόρρησις πάθος ὅς εἴωθα ἐμποιέω ὁ φθόνος .
libanius.oratio-11 66
οἱ μὲν οὖν λαμ - πρύνοντες τάς τε Ἀθήνας καὶ Κορινθίων τὸ ἄστυ θεομαχίας περὶ τὰς πόλεις ἱστᾶσιν , ὑπὲρ Κορίνθου μὲν | Ἡλίου πρὸς τὸν ἄρχοντα τῆς θαλάσσης , ὑπὲρ δὲ τῆς Ἀττικῆς Ἀθηνᾶς πρὸς τὸν αὐτὸν τοῦτον θεόν , καὶ μικροῦ διαλύουσι τὴν ἁρμονίαν τοῦ παντὸς εἰς τὴν τῆς θεομαχίας τόλμαν δυσσεβέσι κόσμοις κοσμοῦν - τες ὅς ἐπαινοῦσι πόλεις καὶ διὰ τῆς εἰς τὸ θεῖον ὕβρεως πληροῦντες τῆς εὐνοίας τὴν χάριν , ἀγνοοῦντες , ὡς ἐνὶ τούτῳ ψεύδει καὶ τῶν ἄλλων ἐπαίνων‘ ροῦνται τὴν πίστιν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Λαμ - προνέω ὁ τε Ἀθῆναι καί Κορίνθιος ὁ Ἄστυ θεομαχία περί ὁ πόλις ἵστημι , ὑπέρ Κόρινθος μέν | Ἡλίας πρός ὁ ἄρχω ὁ θάλασσα , ὑπέρ δέ ὁ Ἀττικός Ἀθηνᾶ πρός ὁ αὐτός οὗτος θεός , καί μικρός διαλύω ὁ ἁρμονία ὁ πᾶς εἰς ὁ ὁ θεομαχία τόλμα δυσσεβής κόσμος κοσμέω - αἱρέω ὅς ἐπαινέω πόλις καί διά ὁ εἰς ὁ θέω ὕβρις πληρόω ὁ εὔνοια ὁ χάρις , ἀγνοέω , ὡς ἐν οὗτος ψεύδω καί ὁ ἄλλος ἐπαινέω ῥέω ὁ πίστις .
libanius.oratio-11 67
ἡμῖν δὲ ἐρασταὶ μὲν γεγόνασι θεοί , πόλεμος δὲ ἐκείνοις πρὸς ἀλλήλους οὐδείς , οὐδὲ γὰρ θέμις · ὥστε τὸ μὲν καλὸν τῶν ἐν Ἕλλησι καὶ τῇδε , ὃ δὲ καὶ παρ’ ἐκείνοις κρεῖττον ἂν ἦν μὴ ῥηθέν , τοῦτο τῇδε οὐ τετόλμηται .
Lemmas: ἐγώ δέ ἐραστής μέν γίγνομαι θεός , πόλεμος δέ ἐκεῖνος πρός ἀλλήλων οὐδείς , οὐδέ γάρ θέμις · ὥστε ὁ μέν καλός ὁ ἐν Ἕλλην καί ὅδε , ὅς δέ καί παρά ἐκεῖνος ἀγαθός εἄν εἰμί μή εἴρω , οὗτος ὅδε οὖον τολμάω .
libanius.oratio-11 68
ἔχοντες τοίνυν τὴν Ἰώνην οἱ τότε , παῖδες ἀεὶ παρὰ πατέρων δεχόμενοι , καὶ δικαιοσύνῃ μὲν εἰς ἀλλήλους χρώμενοι , τὸν δὲ βίον ἀπὸ τῆς γῆς ποιούμενοι καὶ τελοῦντες τὰ εἰκότα τοῖς θεοῖς μετ’ εὐδαιμονίας ἁπάσης ᾤκουν ἐν μέσῃ τῇ βαρ - βάρῳ πόλιν Ἑλλάδα παρεχόμενοι καὶ τηρήσαντες τὸ ἦθος καθαρὸν ἐν τοσαύτῃ νόσῳ τῇ κύκλῳ κατὰ τὸν ἐπ’ Ἀλφειῷ νενικηκότα μῦθον , ὅς ἐκ Πελοποννήσου πρὸς Σικελίαν ἄγει | τὸν ποταμὸν διὰ θαλάσσης R 295 μέσης ἀμιγῆ πρὸς τὴν θάλατταν . 69 . Οὐ μὴν εὐθὺς ἡ πόλις μεγάλη καὶ πολυάν - θρωπος , οὕτω γὰρ ἦν , οἶμαι , συμφέρον , ἀλλ’ ἀνέμενεν ἡ ταύτης αὔξησις τὸν ἀμείνω χρόνον · τέως δὲ ἐν βρα - χυτέρῳ διῆγε πλάσματι μένουσα ἐλάττων , ἡνίκα οὐ βέλτιον εἶναι μείζω .
Lemmas: ἔχω τοίνυν ὁ Ἰώνη ὁ τότε , παῖς ἀεί παρά πατήρ δέχομαι , καί δικαιοσύνη μέν εἰς ἀλλήλων χράω , ὁ δέ βίος ἀπό ὁ γῆ ποιέω καί τελέω ὁ εἰκός ὁ θεός μετά εὐδαιμονία ἅπας οἰκέω ἐν μέσος ὁ βοιρ - βαρῶ πόλις Ἑλλάς παρέχω καί τηρέω ὁ ἦθος καθαρός ἐν τοσοῦτος νόσος ὁ κύκλος κατά ὁ ἐπί Ἀλφειός νικάω μῦθος , ὅς ἐκ Πελοπόννησος πρός Σικελία ἄγω | ὁ ποταμός διά θάλασσα R 295 μέσος ἀμιγής πρός ὁ θάλασσα . 69 . οὖον μήv εὐθύς ὁ πόλις μέγας καί πολύς - θρωπος , οὗτος γάρ εἰμί , οἴομαι , συμφέρω , ἀλλά ἀναμένω ὁ οὗτος αὔξησις ὁ ἀγαθός χρόνος · τέως δέ ἐν βρά - χυτέρῳ διάγω πλάσμα μένω μικρός , ἡνίκα οὖον ἀγαθός εἰμί μείζων .
libanius.oratio-11 70
τί δὲ τοῦτό ἐστιν ; εἰ τὸ μέτρον αὐτῆς ὡς ἐπὶ πλεῖστον ἐξῆκτο τῆς γῆς ἔτι Περσῶν τὴν Ἀσίαν ἐχόντων , οἳ καὶ χρήμασιν ἴσχυον καὶ ὅπλοις ἔρρωντο καὶ πᾶσιν ἐξέλαμπον , ἦν ἀνάγκη καλουμένους ὑπὸ τῶν ἡγουμένων εἰς κοινωνίαν στρα - τείας ἢ πειθομένους στρατεύεσθαι ἢ μὴ πειθομένους Πέρσαις πολεμεῖν , μίαν δὴ πόλιν τοσαύτῃ βασιλείᾳ . ἦν δ’ ἂν οὔτε ἐκεῖνο καλὸν οὔτε τοῦτο ἀκίνδυνον .
Lemmas: τίς δέ οὗτος εἰμί ; εἰμί ὁ μέτρον αὐτός ὡς ἐπί πλεῖστος ἐξίημι ὁ γῆ ἔτι Πέρσης ὁ Ἀσία ἔχω , ἕ καί χρῆμα ἰσχύω καί ὅπλον ῥώννυμι καί πᾶς ἐκλάμπω , εἰμί ἀνάγκη καλέω ὑπό ὁ ἡγέομαι εἰς κοινωνία στρα - τίω ἢ πείθω στρατεύω ἢ μή πείθω Πέρσης πολεμέω , εἷς δή πόλις τοσοῦτος βασίλεια . εἰμί δέ εἄν οὔτε ἐκεῖνος καλός οὔτε οὗτος ἀκίνδυνος .
libanius.oratio-11 71
νῦν δὲ οὐκ αὐξηθέντες παρὰ καιρόν , ἀλλ’ ἐν τούτῳ σχήματος στάντες , ὃ καὶ τοῦ δρᾶν τι δυσχερὲς καὶ τοῦ παθεῖν τι κακὸν ἀπήλλαττεν , εἰς μέγεθος προὔβησαν , ἡνίκα ἄρχειν ἔδει , οἶα παῖδες εὐγενεῖς ἐν τυραννίδι μὲν τῇ νεότητι διαλαθόντες , εἰς ἡλικίαν δὲ ἐλθόντες ἤδη πεπαυμένης .
Lemmas: νῦν δέ οὐ αὐξάνω παρά καιρός , ἀλλά ἐν οὗτος σχῆμα ἵστημι , ὅς καί ὁ δράω τίς δυσχερής καί ὁ πάσχω τίς κακός ἀπαλλάσσω , εἰς μέγεθος προβαίνω , ἡνίκα ἄρχω ἐσθίω , οἶος παῖς εὐγενής ἐν τυραννίς μέν ὁ νεότης διαλανθάνω , εἰς ἡλικία δέ ἔρχομαι ἤδη παύω .
libanius.oratio-11 72
μετὰ γὰρ τὴν ἐν Ἰσσῷ μάχην καὶ τὴν τοῦ Δαρείου φυγὴν Ἀλέξανδρος τῆς Ἀσίας τὰ μὲν ἔχων , τῶν δὲ ἐπιθυμῶν , καὶ τὸ μὲν κεκρατημένον μικρὸν ἡγούμενος , βλέπων δὲ πρὸς τὰ πέρατα τῆς γῆς ἧκεν εἰς τήνδε τὴν χώραν , | στησάμενος δὲ τὴν σκη - νὴν ἐγγὺς τῆς πηγῆς , ἣ νῦν μὲν ἐκείνου ποιήσαντος εἰς ἱεροῦ τύπον ἐσχημάτισται , τότε δὲ αὐτῇ κάλλος ἦν μόνον τὸ ὕδωρ , ἐνταῦθα τὸ σῶμα θεραπεύων ἐπὶ τοῖς πόνοις πίνει τῆς πηγῆς ὕδωρ ψυχρόν τε καὶ διαφανὲς καὶ ἥδιστον .
Lemmas: μετά γάρ ὁ ἐν Ἰσσός μάχη καί ὁ ὁ Δαρεῖος φυγή Ἀλέξανδρος ὁ Ἀσία ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ ἐπιθυμέω , καί ὁ μέν κρατέω μικρός ἡγέομαι , βλέπω δέ πρός ὁ πέρας ὁ γῆ ἵημι εἰς ὅδε ὁ χώρα , | ἵστημι δέ ὁ σκῶ - νή ἐγγύς ὁ πηγή , ὅς νῦν μέν ἐκεῖνος ποιέω εἰς ἱερός τύπος σχηματίζω , τότε δέ αὐτός κάλλος εἰμί μόνος ὁ ὕδωρ , ἐνταῦθα ὁ σῶμα θεραπεύω ἐπί ὁ πόνος πίνω ὁ πηγή ὕδωρ ψυχρός τε καί διαφανής καί ἡδύς .
libanius.oratio-11 73
ἡ δὲ τῆς πόσεως ἡδονὴ τοῦ μητρῴου μαστοῦ τὸν Ἀλέξανδρον ἀνέμνησε καὶ πρός τε τοὺς συνόντας ἐξεῖπεν , ὡς ὅσαπερ ἐκείνῳ , τοσαῦτα ἐνείη τῷ ὕδατι , καὶ τοὔνομα τῆς μητρὸς ἔδωκε τῇ πηγῇ . Δαρείω μὲν οὖν ἐπὶ Σκύθας ἐλαύνοντι Τέαρος ἐν Θρᾴκῃ ποταμὸς ἔδοξεν εἶναι κάλλιστος , καὶ στήλην ὁ Δαρεῖος στήσας τοῦτο ἐνέγραψεν αὐτῇ Τέαρον εἶναι ποταμῶν κάλλιστον · Ἀλέξανδρος δὲ τὴν ἡμετέραν πηγὴν οὐ πρὸς ὑδάτων ἅμιλλαν ἐξήγαγε , τῷ δὲ τῆς Ὀλυμ - πιάδος ἐξίσωσε γάλακτι . τοσαύτην εὗρεν ἐν τοῖς νάμασι τὴν ἡδονήν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ πόσις ἡδονή ὁ μητρῷος μαστός ὁ Ἀλέξανδρος ἀναμιμνήσκω καί πρός τε ὁ σύνειμι ἐξεῖπον , ὡς ὅσος ἐκεῖνος , τοσοῦτος ἔνειμι ὁ ὕδωρ , καί ὄνομα ὁ μήτηρ δίδωμι ὁ πηγή . Δαρεῖος μέν οὖν ἐπί Σκύθης ἐλαύνω Τέαρος ἐν Θρᾴκη ποταμός δοκέω εἰμί καλός , καί στήλη ὁ Δαρεῖος ἵστημι οὗτος ἐγγράφω αὐτός Τέαρος εἰμί ποταμός καλῶς · Ἀλέξανδρος δέ ὁ ἡμέτερος πηγή οὖον πρός ὕδωρ ἅμιλλα ἐξάγω , ὁ δέ ὁ Ὀλυμ - πιάδης ἐξισόω γάλα . τοσοῦτος εὑρίσκω ἐν ὁ νᾶμα ὁ ἡδονή .
libanius.oratio-11 74
τοιγαροῦν ἤσκησέ τε εὐθὺς τὸν τόπον κρήνῃ τε καὶ τοῖς ἄλλοις , οἷς <ἐνῆν> ἐν τοσούτῳ δρόμῳ τῷ διὰ τῶν πραγμάτων , ὃν ἐκεῖνος ὀξύτατον ἔθει , καὶ πόλιν ὥρμησεν οἰκίζειν , ὡς ἂν ἐντυχὼν τόπῳ δυνα - μένῳ χωρῆσαι τὴν αὑτοῦ μεγαλοπρέπειαν .
Lemmas: τοιγάρ ἀσκέω τε εὐθύς ὁ τόπος κρήνη τε καί ὁ ἄλλος , ὅς εἰμί ἐν τοσοῦτος δρόμος ὁ διά ὁ πρᾶγμα , ὅς ἐκεῖνος ὀξύς ἔθος , καί πόλις ὁρμάω οἰκίζω , ὡς εἄν ἐντυγχάνω τόπος δυνα - μένος χωρέω ὁ αὐτός μεγαλοπρέπεια .
libanius.oratio-11 75
διττῷ δὲ πόθῳ κατειλημμένος , τῷ μὲν πρὸς τὴν ἡμετέραν χώραν , τῷ δὲ πρὸς τὴν τῶν ὑπολοίπων κτῆσιν , καὶ τοῦ μὲν ἀναγκάζοντος | μένειν , τοῦ δὲ ἐπείγοντος τρέχειν καὶ ] τὴν ψυχὴν ἀνθελκόμενος εἰς οἰκισμόν τε καὶ πόλεμον οὐκ ἐποιήσατο κώλυμα θατέρῳ θάτερον οὐδὲ ἠνέσχετο οὔτε τὴν ὅλην σπουδὴν ἀνελεῖν διὰ τὴν πόλιν οὔτε ἐκείνην πληρῶν ἣν εἰς τὸ πολίζειν ἔσχεν ἐπιθυμίαν σβέσαι , ἀλλ’ ἀμφοτέρων ἐχόμενος τῇ μὲν ἐδίδου τὰς ἀρχάς , ἐπὶ δὲ τὴν Φοινίκην ἦγε τὴν δύναμιν .
Lemmas: διττός δέ πόθος καταλαμβάνω , ὁ μέν πρός ὁ ἡμέτερος χώρα , ὁ δέ πρός ὁ ὁ ὑπόλοιπος κτῆσις , καί ὁ μέν ἀναγκάζω | μένω , ὁ δέ ἐπείγω τρέχω καί ] ὁ ψυχή ἀνθέλκω εἰς οἰκισμός τε καί πόλεμος οὐ ποιέω κώλυμα ἕτερος ἕτερος οὐδέ ἀνέχω οὔτε ὁ ὅλος σπουδή ἀναιρέω διά ὁ πόλις οὔτε ἐκεῖνος πληρόω ὅς εἰς ὁ πολίζω ἔχω ἐπιθυμία σβέννυμι , ἀλλά ἀμφότερος ἔχω ὁ μέν δίδωμι ὁ ἀρχή , ἐπί δέ ὁ Φοινίκη ἄγω ὁ δύναμις .
libanius.oratio-11 76
αἱ δὲ ἀρχαὶ τοῦ κατοικισμοῦ Ζεὺς Βοττιαῖος θεὶς ὑπὸ Ἀλεξάνδρου <καὶ> ἡ ἄκρα τῆς δος λαβοῦσα τοὔνομα καὶ Ἠμαθία κληθεῖσα . τουτὶ δέ , οἶμαι , σύμβολον ἦν τῆς Ἀλεξάνδρου γνώμης , ὡς ἐπὶ τῷ τέλει τῶν πραγμάτων τήνδε ἀντὶ τῆς οἰκείας αἱρήσεται .
Lemmas: ὁ δέ ἀρχή ὁ κατοικισμός Ζεύς Βοττιαῖος τίθημι ὑπό Ἀλέξανδρος <καὶ> ὁ ἄκρος ὁ δίδωμι λαμβάνω ὄνομα καί Ἠμαθία καλέω . οὗτος δέ , οἴομαι , σύμβολον εἰμί ὁ Ἀλέξανδρος γνώμη , ὡς ἐπί ὁ τέλος ὁ πρᾶγμα ὅδε ἀντί ὁ οἰκεῖος αἱρέω .
libanius.oratio-11 77
τοιαῦτα δὴ προοίμια τῆς οἰκίσεως ᾄσας καὶ τελῶν ἡμῖν εἰς οἰκιστὰς ὁ τοῦ Δῖός παῖς τε καὶ πιστωσάμενος τοῖς ἔργοις τὴν φήμην αὐτὸς μὲν ὡς τὸν τοκέα τὴν ταχίστην μεταστὰς οὐκ ἔσχε τέλος ἐπιθεῖναι τῷ πόθῳ · ὁ δ’ ἐκεῖνον διαδεξάμενος , μᾶλλον δ’ ἐν πολλοῖς διαδόχοις μόνος ἄξιος τῆς ἐκείνου τάξεως κληρονόμος , Σέλευκος ἀντ’ Ἀλεξάνδρου τῇ πόλει γίνεται τὴν ἀρχὴν ἀνδραγαθίᾳ κτησάμενος καὶ πρότερον καὶ δεύτερον .
Lemmas: τοιοῦτος δή προοίμιον ὁ οἴκισις ἀείδω καί τέλος ἐγώ εἰς οἰκιστής ὁ ὁ Δῖος παῖς τε καί πιστόω ὁ ἔργον ὁ φήμη αὐτός μέν ὡς ὁ τοκεύς ὁ ταχύς μεθίστημι οὐ ἔχω τέλος ἐπιτίθημι ὁ πόθος · ὁ δέ ἐκεῖνος διαδέχομαι , μᾶλλον δέ ἐν πολύς διάδοχος μόνος ἄξιος ὁ ἐκεῖνος τάξις κληρονόμος , Σέλευκος ἀντί Ἀλέξανδρος ὁ πόλις γίγνομαι ὁ ἀρχή ἀνδραγαθία κτάομαι καί πρότερος καί δύο .