ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.oratio-11 217
καὶ γὰρ ὅσοι τὰ τῶν στενωπῶν οἰκοῦσιν ἔσχατα , τούτους οἱ καθ’ ἑκάτερον τοῖχον προβεβλημένοι δρύφρακτοι τῶν ὄμβρων ῥυόμενοι πρὸς τὰς στοὰς ἀβρόχως εἰσά - γουσιν . οὐκοῦν τοῖς μὲν ἄλλοις καθ’ ὅσον διίστανται , τὸ τῆς συνηθείας ἀμβλύνεται , παρ’ ἡμῖν δὲ τῷ τῆς ὁμιλίας ἀπαύστῳ τὸ τῆς φιλίας ἀκμάζει , καὶ ὅσον ὑπο - δίδωσιν ἐκεῖ , τῇδε προσλαμβάνει . 218 . Οὑτωσὶ μὲν οὔ τι πρὸς ἡδονὴν μᾶλλον ἢ τὰ μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις τὸ τῶν στοῶν μῆκος συμ - βέβληται , αἷς ἱππόδρομός τε προσύφανται καὶ θέα - τρον | καὶ λουτρόν , ὁ μὲν ἀρκῶν τούς τε ἐκ Βορέου ἐμπλῆσαι θέοντας καὶ τῷ τῆς πόλεως ὄχλῳ παρασχεῖν θάκους τῇ τῶν ἀναβαθμῶν ἀφθονίᾳ , τὸ δὲ συνηχοῦν καὶ συναγωνιζόμενον καὶ αὐλῷ καὶ κιθάρᾳ καὶ φωνῇ καὶ τοῖς πολλοῖς τῶν ἀπὸ τῆς σκηνῆς τερπόντων .
Lemmas: καί γάρ ὅσος ὁ ὁ στενωπός οἰκέω ἔσχατος , οὗτος ὁ κατά ἑκάτερος τοῖχος προβάλλω δρυφρακτεω ὁ ὄμβρος ἐρύω πρός ὁ στοά ἄβροχος ἵημι - γους . οὐκοῦν ὁ μέν ἄλλος κατά ὅσος διίστημι , ὁ ὁ συνήθεια ἀμβλύνω , παρά ἐγώ δέ ὁ ὁ ὁμιλία ἄπαυστος ὁ ὁ φίλιος ἀκμάζω , καί ὅσος ὑπο - δίδωμι ἐκεῖ , ὅδε προσλαμβάνω . 218 . οὑτωσί μέν οὖον τίς πρός ἡδονά μᾶλλον ἢ ὁ μέγας ὁ ἐν ἄνθρωπος ὁ ὁ στοά μῆκος συμ - βάλλω , ὅς ἱππόδρομος τε προσφύω καί θέα - τρος | καί λουτρόν , ὁ μέν ἀρκέω ὁ τε ἐκ Βορέας ἐμπίμπλημι θέω καί ὁ ὁ πόλις ὄχλος παρέχω θᾶκος ὁ ὁ ἀναβαθμός ἀφθονία , ὁ δέ συνηχέω καί συναγωνίζομαι καί αὐλός καί κιθάρα καί φωνή καί ὁ πολύς ὁ ἀπό ὁ σκηνή τέρπω .
libanius.oratio-11 219
τίς δ’ ἂν ἐφίκοιτο διεξιὼν ἕτερα θεάτρων εἴδη , τὰ μὲν ἀθληταῖς ἐναγωνίσασθαι πεποιημένα , τὰ δὲ ἀνδράσι πρὸς θηρία , πάντα ἐν μέσῃ τῇ πόλει καὶ οὐκ ἀναγκάζοντα προλυπηθῆναι τῶν ἡδέων τῷ μήκει τῆς ἐπ’ αὐτὰ πορείας ;
Lemmas: τίς δέ εἄν ἐφικνέομαι διέξειμι ἕτερος θέατρον εἶδος , ὁ μέν ἀθλητής ἐναγωνίζομαι ποιέω , ὁ δέ ἀνήρ πρός θηρίον , πᾶς ἐν μέσος ὁ πόλις καί οὐ ἀναγκάζω προλυπέομαι ὁ ἡδύς ὁ μῆκος ὁ ἐπί αὐτός πορεία ;
libanius.oratio-11 220
ἀλλὰ τὰ λουτρὰ τίς οὐκ ἂν ἀγασθείη ; τὰ μὲν γὰρ ἁρμόδια χειμῶνι , τὰ δὲ βαίνοντα θέρει , τὰ μὲν ἔξω πνευμάτων σφοδρῶν , τὰ δ’ ὥσπερ μετέωρα καὶ οὐ κοινωνοῦντα τῆς γῆς .
Lemmas: ἀλλά ὁ λουτρόν τίς οὐ εἄν ἄγαμαι ; ὁ μέν γάρ ἁρμόδιος χειμών , ὁ δέ βαίνω θέρος , ὁ μέν ἔξω πνεῦμα σφοδρός , ὁ δέ ὥσπερ μετέωρος καί οὖον κοινωνέω ὁ γῆ .
libanius.oratio-11 221
ο ἰκίαι δὲ αἰ μὲν ἀνιστάμεναι τῆς παρούσης φαιδρότη - τος , αἰ δὲ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων ἐν τῷ μετρίῳ τρόπῳ τό τε ὑπερήφανον διαφεύγουσαι καὶ τὸ ἀνελεύθερον . 222 . Εἰ δὲ δεῖ μὴ σιγῆσαι τὸ νῦν ἐπελθόν , ὁ Ζέ - φυρός μοι δοκεῖ πεῖσαι τοὺς ἀρχαίους οἰκήτορας | μὴ πάντα πόνον εἰσενέγκασθαι περὶ τοὺς τοίχους . ὡς ὅσοις μὲν τὰ τῶν ἀέρων οὐκ εὖ ἕστηκε , τὴν ἀπ’ νων ψυχαγωγίαν μηχανῶνται , ἡμῖν δὲ τὸν ἥδιστον ἄνεμον καρπουμένοις καὶ ἐσθλὸν ἑταῖρον , ὥς φησιν Ὅμηρος , κεκτημένοις τὸν Ζέφυρον οὐδὲν δεῖ περιεργίας τοῦ θεοῦ παρέχοντος τρυφᾶν .
Lemmas: ὁ ἴκιος δέ ὁ μέν ἀνίστημι ὁ πάρειμι φαιδρότης - ὅς , ὁ δέ ὁ ἔμπροσθεν χρόνος ἐν ὁ μέτριος τρόπος ὁ τε ὑπερήφανος διαφεύγω καί ὁ ἀνελεύθερος . 222 . εἰμί δέ δεῖ μή σιγάω ὁ νῦν ἐπέρχομαι , ὁ Ζές - φυρός ἐγώ δοκέω πείθω ὁ ἀρχαῖος οἰκήτωρ | μή πᾶς πόνος εἰσφέρω περί ὁ τοῖχος . ὡς ὅσος μέν ὁ ὁ ἀήρ οὐ εὕω ἵστημι , ὁ ἀπό νάω ψυχαγωγία μηχανάομαι , ἐγώ δέ ὁ ἡδύς ἄνεμος καρπέω καί ἐσθλός ἑταῖρος , ὅς φημί Ὅμηρος , κτάομαι ὁ Ζέφυρος οὐδείς δεῖ περιεργία ὁ θεός παρέχω τρυφάω .
libanius.oratio-11 223
Ἀθηναίοις μὲν γὰρ ὁ Βορέας συνεναυμάχησε μισθόν , ὥς φασιν , ἧς ἥρπασε κόρης διδοὺς τὴν δωρεὰν αὐτοῖς , ἣν οὐ σφόδρα καθίστησι μετρίαν ὁ κηδεστής , ἡμᾶς δὲ ὁ Ζέφυρος οὐ προαδικήσας εἶτα εὖ ποιεῖ , ἀλλ’ ἐρᾷ μέν , ἐρᾷ δὲ οὐ κόρης , ἀλλ’ ὅλης τῆς πόλεως ἔρωτα ἀθάνατον καὶ κατασχὼν αὑτὸν τοῦ χειμῶνος , ἡνίκα οἶδεν , εἰ προσίοι , λυπήσων , συνεισέρχεται τῷ θέρει τὸ καῦμα ἐπισχήσων .
Lemmas: Ἀθηναῖος μέν γάρ ὁ Βορέας συνναυμαχέω μισθός , ὅς φημί , ὅς ἁρπάζω κόρη δίδωμι ὁ δωρεά αὐτός , ὅς οὖον σφόδρα καθίστημι μέτριος ὁ κηδεστής , ἐγώ δέ ὁ Ζέφυρος οὖον προαδικέω εἶτα εὕω ποιέω , ἀλλά ἐράω μέν , ἐράω δέ οὖον κόρη , ἀλλά ὅλος ὁ πόλις Ἔρως ἀθάνατος καί κατέχω ἑαυτοῦ ὁ χειμών , ἡνίκα οἶδα , εἰμί πρόσειμι , λυπέω , συνεισέρχομαι ὁ θέρος ὁ καῦμα ἐπέχω .
libanius.oratio-11 224
καὶ οὔτε ἑτέραι πρὸ ἡμῶν ὁμιλεῖ πόλει οὔτε δι ἡμῶν ἐφ’ ἑτέραν ἔρχεται , ἀλλ’ ἀφ’ ἡμῶν τε ἄρχεται καὶ περὶ ἡμᾶς ἀποπαύεται κατὰ τοὺς πρὸς ἓν κάλλος κεκινημένους , ὧν τοὺς ὀφθαλμοὺς σῶμα ἕτερον παρα - φανὲν οὐ μεθίστησιν .
Lemmas: καί οὔτε ἑτερός πρό ἐγώ ὁμιλέω πόλις οὔτε Ζεύς ἐγώ ἐπί ἕτερος ἔρχομαι , ἀλλά ἀπό ἐγώ τε ἄρχω καί περί ἐγώ ἀποπαύω κατά ὁ πρός εἷς κάλλος κινέω , ὅς ὁ ὀφθαλμός σῶμα ἕτερος παρά - φαίνω οὖον μεθίστημι .
libanius.oratio-11 225
ὁ δὲ διαρρεῖ τε ἅπασαν καὶ περιρρεῖ καὶ οὐδὲν ἄμοιρον τῆς ἐπικουρίας ἀφίησιν · οὐ γὰρ εἰς μὲν τὰς | τῶν εὐδαιμόνων οἰκίας καὶ τριωρόφους εἰσχεῖται , τῶν δὲ χαμαιζήλων καὶ ὅσαι πενήτων ὑπεραιωρεῖται , ἀλλ’ ὥσπερ ἐν δημοκρατίᾳ τῶν νόμων ἴσον μέτεστιν , οὕτω παρ’ ἡμῖν ἰσομοιρία τις τῶν ζεφύρου καλῶν , καὶ οὐδεὶς πώποτε διψῶν αὔρας παρὰ τῶν γειτόνων ᾐτιάσατο τοῦτο παθεῖν . οὕτω διὰ πάντων ἔρχεται καὶ διολισθαίνει καὶ ὅτουπερ ἂν λάβηται , τοῦτο ὁδὸς αὐτῷ .
Lemmas: ὁ δέ διαρρέω τε ἅπας καί περιρρέω καί οὐδείς ἄμοιρος ὁ ἐπικουρία ἀφίημι · οὖον γάρ εἰς μέν ὁ | ὁ εὐδαίμων οἰκίον καί τριώροφος εἰσχέω , ὁ δέ χαμαίζηλος καί ὅσος πένης ὑπεραιωρέω , ἀλλά ὥσπερ ἐν δημοκρατία ὁ νόμος ἴσος μέτειμι , οὗτος παρά ἐγώ ἰσομοιρία τις ὁ Ζέφυρος καλός , καί οὐδείς πώποτε διψάω αὔρα παρά ὁ γείτων αἰτιάομαι οὗτος πάσχω . οὗτος διά πᾶς ἔρχομαι καί διολισθάνω καί ὅστις εἄν λαμβάνω , οὗτος ὁδός αὐτός .
libanius.oratio-11 226
καὶ τῆς μὲν ἀκτῖ - νος ἤδη τινὲς ἀπεστερήθησαν ἐπισκοτούσης οἰκίας ἐγ - γύθεν , ζέφυρος δὲ οὐδενὶ κεκώλυται τὸ μὴ οὐ κοινὰ χαρίζεσθαι , ἀλλὰ βαδιζόντων τε τοὺς χιτῶνας αἰωρεῖ καὶ περὶ ταῖς κνήμαις στρέφει καθευδόντων τε αἱ σινδόνες ὑποπνέοντος περὶ τοῖς σώμασι κυρτοῦνται , καὶ τὴν νύκτα διπλῆν ἀνάπαυλαν ὁ ζέφυρος ἀπεργά - ζεται μιγνυμένης τῷ ὕπνῳ τῆς αὔρας . 227 . Οὐκ ἄρα μάτην ἐν οἰκοδομίαις ἡ πόλις ἀεί , καὶ τὰ μὲν ἐρέπτεται , τὰ δὲ πρὸς μέσον ἄνεισι , τὰ δ’ ἄρτι θεμέλιον δέδεκται , τά δὲ πρὸς τοῦτο ὀρύσσεται , καὶ τῶν τοὺς τέκτονας ἐπειγόντων αἰ φωναὶ πανταχοῦ , καὶ τὸ πέρυσιν εἰς λαχάνων φορὰν σκαπτόμενον τῆτες ᾤκισται . ἴσασι γάρ , ὡς ὅσα τοῖς δικαίοις ὑπισχνοῦνται τετελευτηκόσιν οἱ ποιηταί , ταῦτα ζῶσιν ἐνταῦθα ἔστιν ἔχειν . 228 . Καὶ δὴ σκοπῶμεν , ὡς τετραπλασία τῆς νῦν οὔσης ἦν ἂν ἡ πόλις , εἰ μὴ τρισὶν ἤδη πρότερον και - ρίοις ἐβέβλητο . ὥσπερ γὰρ ὁ τοῦ Πυθίου νεὼς πολ - λαῖς εἶξε τύχαις καὶ τέταρτος ὁ νῦν ἑστηκώς ἐστιν ἐπὶ τοῖς ἔμπροσθεν οἰχομένοις , οὕτως ἡμῖν ἡ πόλις , | ὡς μὲν ἀνθρώπων οὖσα πόλις , ἐπλήγη , ὡς δὲ θεο - φιλὴς , ἀνέστη ταὐτὸν καὶ παθοῦσα καὶ ποιήσασα τῇ τῆς Ἀθηνᾶς ἐλαίᾳ . καὶ γὰρ ἐκείνην ἐπῆλθε μὲν τῷ πυρὶ Ξέρξης , ὅτ’ ἔφθειρε τὴν Ἀθηναίων ἀκρόπολιν , δευτέρᾳ δὲ ἡμέραι βλαστὸς ἀνέδραμεν εἰς πῆχυν ἐκ τοῦ κεκαυμένου . καὶ δὴ καὶ ἥδε ἄμα τε ὑπεχώρει καὶ ἀνήρχετο .
Lemmas: καί ὁ μέν ἀγάλαξ - Μύκονος ἤδη τις ἀποστερέω ἐπισκοτέω οἰκίον ἐκ - γύθεν , ζέφυρος δέ οὐδείς κωλύω ὁ μή οὖον κοινός χαρίζομαι , ἀλλά βαδίζω τε ὁ χιτών αἰωρέω καί περί ὁ κνήμη στρέφω καθεύδω τε ὁ σινδών ὑποπνέω περί ὁ σῶμα κυρτόω , καί ὁ νύξ διπλόος ἀνάπαυλα ὁ ζέφυρος ἀπέργης - ζω μείγνυμι ὁ ὕπνος ὁ αὔρα . 227 . οὐ ἄρα μάτην ἐν οἰκοδομία ὁ πόλις ἀεί , καί ὁ μέν ἐρέπτομαι , ὁ δέ πρός μέσος ἀνέρχομαι , ὁ δέ ἄρτι θεμέλιος δέχομαι , ὁ δέ πρός οὗτος ὀρύσσω , καί ὁ ὁ τέκτων ἐπείγω ὁ φωνή πανταχοῦ , καί ὁ πέρυσι εἰς λάχανον φορά σκάπτω τῆτες οἰκίζω . οἶδα γάρ , ὡς ὅσος ὁ Δίκαιος ὑπισχνέομαι τελευτάω ὁ ποιητής , οὗτος ζῶ ἐνταῦθα εἰμί ἔχω . 228 . καί δή σκοπέω , ὡς τετραπλάσιος ὁ νῦν εἰμί εἰμί εἄν ὁ πόλις , εἰμί μή τρεῖς ἤδη πρότερος και - Ῥίον βάλλω . ὥσπερ γάρ ὁ ὁ Πύθιος ναός πολ - Λαΐς ἔοικα Τύχη καί τέταρτος ὁ νῦν ἵστημι εἰμί ἐπί ὁ ἔμπροσθεν οἴχομαι , οὕτως ἐγώ ὁ πόλις , | ὡς μέν ἄνθρωπος εἰμί πόλις , πλήσσω , ὡς δέ τίθημι - φιλέω , ἀνίστημι αὐτός καί πάσχω καί ποιέω ὁ ὁ Ἀθηνᾶ ἐλαία . καί γάρ ἐκεῖνος ἐπέρχομαι μέν ὁ πῦρ Ξέρξης , ὅτι φθείρω ὁ Ἀθηναῖος ἀκρόπολις , δύο δέ ἡμέρα βλαστός ἀνατρέχω εἰς πῆχυς ἐκ ὁ καίω . καί δή καί ὅδε ἄμη τε ὑποχωρέω καί ἀνέρχομαι .
libanius.oratio-11 229
καὶ νῦν ὀρύσσοντί σοι τὴν γῆν ἐπὶ τῷ κρηπῖδα βαλέσθαι πάντως ἴχνος τι τῶν ἀρχαίων ἀπαντᾷ , καὶ πολλοὶ τοῖς οὖσιν ἀνθ’ ὧν διενοοῦντο χρησάμενοι τἄλλα προσφέροντες ἐπῳκοδόμουν . εἰ οὖν τῶν μὲν οὐχ ἧπτο λώβη , τὰ δὲ προσεγεγόνει , καὶ ὅσα νῦν πρὸς τὸ ἀνορθοῦν , τοσαῦτα εἰς προσθήκην ἐσπούδαστο , πολλοὶ πολλῶν ἂν ἀγρῶν ἐστέρηντο τῆς γεωργουμένης . 230 . Οὐ τοίνυν ἡ μὲν πόλις οὕτω διὰ πάντων θαυμαστὴ , τὰ δὲ ἔξω τοιαῦτα , οἷα ἄν τινα ἀξιῶσαι βελτίω τῶν ὄντων εἶναι δεῖν , ἀλλ’ ἀκριβῶς ὅτι ταύτης ἐστί , δηλοῦντα . τοῦτο μὲν κῶμαι μεγάλαι καὶ πολυ - άνθρωποι πόλεων οὐκ ὀλίγων πλέον πολυανδρούμεναι καὶ χειροτέχναις , ὥσπερ ἐν ἄστεσι , χρώμεναι , κοινού - μεναι πρὸς ἀλλήλας <τὰ> σφῶν αὐτῶν διὰ τῶν πανη - γυρέων καλοῦσαί τε ἐν μέρει παρ’ | αὑτὴν ἑκάστη καὶ καλούμεναι καὶ τοῖς αὐτοῖς εὐθυμούμεναί τε καὶ χαριζόμεναι καὶ κερδαίνουσαι , ὧν μὲν περίεστι μετα - διδοῦσαι , ὧν δὲ ἐνδεῖ προσλαμβάνουσαι , τὰ μὲν δια - τιθέμεναι , τὰ δὲ ὠνούμεναι , μακρῷ τῶν κατὰ θάλατταν ἐμπόρων εὐδαιμονέστεραι , ἀντὶ ῥοθίου καὶ κυμάτων σὺν γέλωτι καὶ κρότῳ χρήματα ἐργαζόμεναι , μικρὰ τῆς πόλεως χρῄζουσαι διὰ τὴν ἐξ ἀλλήλων ἀντίδοσιν .
Lemmas: καί νῦν ὀρύσσω σύ ὁ γῆ ἐπί ὁ κρηπίς βάλλω πάντως ἴχνος τίς ὁ ἀρχαῖος ἀπαντάω , καί πολύς ὁ εἰμί ἀντί ὅς διανοέομαι χράω ἄλλος προσφέρω ἐποικοδομέω . εἰμί οὖν ὁ μέν οὐ ἅπτω λώβη , ὁ δέ πρόσειμι , καί ὅσος νῦν πρός ὁ ἀνορθόω , τοσοῦτος εἰς προσθήκη σπουδάζω , πολύς πολύς εἄν ἀγρός στερέω ὁ γεωργέω . 230 . οὖον τοίνυν ὁ μέν πόλις οὗτος διά πᾶς θαυμαστός , ὁ δέ ἔξω τοιοῦτος , οἷος ἄν τις ἀξιόω ἀγαθός ὁ εἰμί εἰμί δήω , ἀλλά ἀκριβῶς ὅτι οὗτος εἰμί , δηλόω . οὗτος μέν κώμη μέγας καί πολύς - ἄνθρωπος πόλις οὐ ὀλίγος πλέω πολυανδρέω καί χειροτέχνης , ὥσπερ ἐν Ἄστυ , χράω , κοινός - Μεναί πρός ἀλλήλων <τὰ> σφεῖς αὐτός διά ὁ Πάνη - γῦρις καλέω τε ἐν μέρος παρά | ἑαυτοῦ ἕκαστος καί καλέω καί ὁ αὐτός εὐθυμέω τε καί χαρίζομαι καί κερδαίνω , ὅς μέν περίειμι μετά - δίδωμι , ὅς δέ ἐνδέω προσλαμβάνω , ὁ μέν διά - τιθέμεναι , ὁ δέ ὠνέομαι , μακρός ὁ κατά θάλασσα ἔμπορος εὐδαίμων , ἀντί ῥόθιος καί κῦμα σύν γέλως καί κρότος χρῆμα ἐργάζομαι , μικρός ὁ πόλις χρῄζω διά ὁ ἐκ ἀλλήλων ἀντίδοσις .
libanius.oratio-11 231
ἀθρείτω δὴ τις καὶ τὰ πρὸ τῶν πυλῶν · οὐ γὰρ ἀξιώσει γε πανδοκεῖα προσειπεῖν , ἀλλὰ φυλὰς πόλεως , ἀλλ’ ὡς ταύτης εἶναι μόνης · οὕτως ἠκρίβωται πρὸς τὸν εἴσω ζῆλον τὰ ἔξω καὶ τρυφῇ καὶ λουτροῖς καὶ τέχναις καὶ τῷ συνοικεῖσθαι · ὥστ’ εἴ τις τὸ τρίχα διῃρημένον εἰς ἕνα τύπον συνήγαγεν , ἐξήρκεσεν ἂν τὰ νῦν πρὸ τῆς πόλεως εἶναι πόλις .
Lemmas: ἀθρέω δή τις καί ὁ πρό ὁ πύλη · οὖον γάρ ἀξιόω γε πανδοκεῖον προσεῖπον , ἀλλά φυλή πόλις , ἀλλά ὡς οὗτος εἰμί μόνος · οὕτως ἀκριβόω πρός ὁ εἴδομαι ζῆλος ὁ ἔξω καί τρυφή καί λουτρόν καί τέχνη καί ὁ συνοικέω · ὥστε εἰμί τις ὁ θρίξ διαιρέω εἰς εἷς τύπος συνάγω , ἐξαρκέω εἄν ὁ νῦν πρό ὁ πόλις εἰμί πόλις .
libanius.oratio-11 232
ὥσπερ γὰρ τὰ πρὸ τῶν βασιλείων μετεῖχε τῆς ἔνδον σεμνότητος λει - πόμενα μὲν τῶν ἔνδον , παρέχοντα δὲ τεκμαίρεσθαι τοῖς ἐλάττοσι τὰ μείζω , οὕτως ἀπὸ τῆς πόλεως ἐρρύη τις ἐπὶ τὰ πρὸ τῶν τειχῶν ὁμοιότης , ὥστε ἐξελαύνων φήσεις ἐν βραχυτέρῳ τύπῳ θεωρεῖν ὅ ἀπολέλοιπας , καὶ εἰσελαύνοντι προμεμήνυται τοῖς ἔξω τὰ εἴσω .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ὁ πρό ὁ βασίλειος μετέχω ὁ ἔνδον σεμνότης λέι - πόμενα μέν ὁ ἔνδον , παρέχω δέ τεκμαίρομαι ὁ μικρός ὁ μείζων , οὕτως ἀπό ὁ πόλις ῥέω τις ἐπί ὁ πρό ὁ τεῖχος ὁμοιότης , ὥστε ἐξελαύνω φημί ἐν βραχύς τύπος θεωρέω ὅς ἀπολείπω , καί εἰσελαύνω προμηνύω ὁ ἔξω ὁ εἴδομαι .
libanius.oratio-11 233
πάντα μὲν οὖν τῆς αὐτῆς ἰδέας , τὰ δὲ δὴ πρὸς δυσμάς , Ἡράκλεις , ὡς πάντα μὲν τἄλλα , πάντα δὲ λόγον νικᾷ . καὶ μόνα ταῦτα ἰδεῖν ἄξιον , ἀκούσας δὲ ἥδιστα οὕτως ἂν | οὐχ ὅσον ἄξιον ἀκούσαις .
Lemmas: πᾶς μέν οὖν ὁ αὐτός ἰδέα , ὁ δέ δή πρός δυσμή , Ἡρακλῆς , ὡς πᾶς μέν ἄλλος , πᾶς δέ λόγος νικάω . καί μόνος οὗτος ὁράω ἄξιος , ἀκούω δέ ἡδύς οὕτως εἄν | οὐ ὅσος ἄξιος ἀκούω .
libanius.oratio-11 234
εὐθὺς μὲν ὑπερβάλλοντι τὰς πύλας ἐν εὐωνύμοις κήπων τε ποικιλία καὶ καταγωγῶν χάριτες καὶ κρηνῶν ἀφθονία καὶ δένδρεσιν οἰκίαι κρυπτόμεναι καὶ δένδρα ὑπεραί - ροντες θάλαμοι καὶ λουτρῶν πολυτέλεια , χῶρος Ἀφρο - δίτῃ πρέπων καὶ τῷ ταύτης υἱεῖ τῷ τοξότῃ . προϊόντι δέ σοι καθ’ ἑκατέραν τῆς ὁδοῦ πλευρὰν ἀμπελουργιῶν τε πλῆθος ὁρᾶται καὶ οἰκιῶν κάλλη καὶ ῥοδωνιαὶ καὶ φυτὰ παντοῖα καὶ νάματα , καὶ τὸ μὲν ἕλκει , τὸ δὲ ἀνθέλκει καὶ διὰ τοιαύτης ἡδονῆς ἐπὶ τὴν παγκάλην ἀφίξῃ Δάφνην .
Lemmas: εὐθύς μέν ὑπερβάλλω ὁ πύλη ἐν εὐώνυμος κῆπος τε ποικιλία καί καταγωγή χάρις καί κρήνη Ἀφθονία καί δένδρος οἰκίον κρύπτω καί δένδρον ὑπέρα - ροντες θάλαμος καί λουτρόν πολυτέλεια , χῶρος ἀφρον - Δίτη πρέπω καί ὁ οὗτος υἱός ὁ τοξότης . πρόειμι δέ σύ κατά ἑκάτερος ὁ ὁδός πλευρά αμπελουργία τε πλῆθος ὁράω καί οἰκίον κάλλος καί ῥοδωνιά καί φυτόν παντοῖος καί νᾶμα , καί ὁ μέν ἕλκω , ὁ δέ ἀνθέλκω καί διά τοιοῦτος ἡδονή ἐπί ὁ πάγκαλος ἀφικνέομαι Δάφνη .
libanius.oratio-11 235
ὑπὲρ ἦς οὔτε εἴρηταί πω πρὸς ἀξίαν οὐδὲν οὔτε εἰρήσεται , πλὴν εἰ τῷ θεῷ σὺν ταῖς Μούσαις ᾄδειν ἐπέλθοι τὸν χῶρον . ταύτην ἐγὼ τὴν ὁδὸν τὴν ἀπὸ τῆς πόλεως ἐπὶ τὸ προάστειον ἥδιστα ἂν προσεῖπον τῆς αἰγίδος θύσανον , ᾗ περιβάλλει τὴν Ἀθηνᾶν Ὅμηρος . οὕτως ἅπασα χρυσῆ , | καὶ τελευτᾷ γε εἰς χρυσὸν Κολοφώνιον , τὴν Δάφνην .
Lemmas: ὑπέρ εἰμί οὔτε εἴρω2 πω πρός ἄξιος οὐδείς οὔτε εἴρω , πλήν εἰμί ὁ θεός σύν ὁ Μοῦσα ἀείδω ἐπέρχομαι ὁ χῶρος . οὗτος ἐγώ ὁ ὁδός ὁ ἀπό ὁ πόλις ἐπί ὁ προάστειον ἡδύς εἄν προσεῖπον ὁ αἰγίς θύσανος , ὅς περιβάλλω ὁ Ἀθηνᾶ Ὅμηρος . οὕτως ἅπας χρύσεος , | καί τελευτάω γε εἰς χρυσός κολοφώνιος , ὁ Δάφνη .
libanius.oratio-11 236
ἣν ἰδόντι μὴ βοᾶν οὐκ ἔστι καὶ σκιρτᾶν καὶ ἀνᾴττειν καὶ κροτεῖν καὶ μακαρίζειν αὑτὸν τῆς θέας καὶ οἷον ὑπὸ τῆς ἡδονῆς πτεροῦσθαι . ἄλλο γὰρ ἄλλοθεν τὸ μὲν θέλγει , τὸ δὲ ἐκπλήττει , καὶ τὸ μὲν κατέχει , τὸ δὲ ἐπισπᾶται καὶ περικέχυται τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐγὴ περι - στρέφουσα τὸν θεατήν , Ἀπόλλωνος ἱερόν , Δῖός ἱερόν , στάδιον Ὀλυμπικόν , θέατρον ἁπάσης τέρψεως , κυπα - ρίττων πλῆθος καὶ πάχος καὶ ὕψος , ἀτραποὶ σκιεραί , χοροὶ μουσικῶν ὀρνίθων , πνεῦμα σύμμετρον , των ἡδίους ὀσμαί , καταγωγαὶ σεμναί , ἡμερίδες εἰς ἀνδρῶνας ἕρπουσαι , Ἀλκίνου κῆποι , τράπεζα Σικελική , κέρας Ἀμαλθείας , πανδαισία , Σύβαρις . λουτρὸν δὲ ὅ τι ἂν προκρίνας λούσῃ , τὸ χαριέστερόν σοι παρῶπται .
Lemmas: ὅς ὁράω μή βοάω οὐ εἰμί καί σκιρτάω καί ἀναΐσσω καί κροτέω καί μακαρίζω ἑαυτοῦ ὁ θέα καί οἷος ὑπό ὁ ἡδονή πτερόω . ἄλλος γάρ ἄλλοθεν ὁ μέν θέλγω , ὁ δέ ἐκπλήσσω , καί ὁ μέν κατέχω , ὁ δέ ἐπισπάω καί περιχέω ὁ ὀφθαλμός αὐγή περί - στρέφω ὁ θεατής , Ἀπόλλων ἱερός , Δῖος ἱερός , στάδιον Ὀλυμπικός , θέατρον ἅπας τέρψις , κύπη - Ῥίττων πλῆθος καί πάχος καί ὕψος , ἀτραπός σκιερός , χορός μουσικός ὄρνις , πνεῦμα σύμμετρος , ὁ ἡδύς ὀσμή , καταγωγή σεμνός , ἡμερίς εἰς ἀνδρών ἕρπω , Ἀλκίνοος κῆπος , τράπεζα Σικελικός , κέρας Ἀμαλθεία , πανδαισία , Σύβαρις . λουτρόν δέ ὅς τίς εἄν προκρίνω λούω , ὁ χαρίεις σύ παροράω .
libanius.oratio-11 237
οὕτω δὲ ὁ χῶρος ἀμύνει σώμασιν , ὥστ’ ἢν μικρὸν ἐνδιατρίψας ἀπέλθῃς , εὐχροώτερος ἄπει . ἐρωτηθεὶς δέ , ὅτῳ μάλιστα ἐγανώθης , ἀπορήσαις ἄν . οὕτω πάντα ἐφάμιλλα . πάθος δὲ οὐδὲν οὕτως ἰσχυρὸν οὐδὲ ἄμαχον οὐδὲ ἔμμονον , ὅπερ οὐκ ἂν ἐξελάσειεν ἡ Δάφνη , ἀλλ’ ἅμα τε προσῆλθες τῷ τόπῳ καὶ τὸ λυποῦν ἀπελήλυθε . θεοὶ δὲ εἴπερ ὄντως οὐρανὸν ἀφέντες εἰς | γῆν ἔρχον - τᾶι , τῇδέ μοι δοκοῦσι συνεῖναί τε καὶ συνεδρεύειν , ὡς οὐκ ἂν ἐν καλλίονι διατρίψαντες .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ χῶρος ἀμύνω σῶμα , ὥστε εἄν μικρός ἐνδιατρίβω ἀπέρχομαι , εὔχροος ἄπειμι . ἐρωτάω δέ , ὅστις μάλιστα γανάω , ἀπορέω ἄν . οὗτος πᾶς ἐφάμιλλος . πάθος δέ οὐδείς οὕτως ἰσχυρός οὐδέ ἄμαχος οὐδέ ἔμμονος , ὅσπερ οὐ εἄν ἐξελαύνω ὁ Δάφνη , ἀλλά ἅμα τε πρόσειμι ὁ τόπος καί ὁ λυπέω ἀπέρχομαι . θεός δέ εἴπερ εἰμί οὐρανός ἀφίημι εἰς | γῆ ἔρχομαι - ὁ , τῇδε ἐγώ δοκέω σύνειμι τε καί συνεδρεύω , ὡς οὐ εἄν ἐν καλός διατρίβω .
libanius.oratio-11 238
τοιαῦτα δὲ ὄντα ἃ διεξῆλθον οὐ τοσαῦτά ἐστιν , ὥστε τὴν ὑπερ - βολὴν τοῦ κάλλους ἐν τῇ βραχύτητι τῶν μετειληφότων τοῦ κάλλους ἀπολλύναι τὸ θαῦμα , οἶον οὐ πέντε μὲν οἰκίαι , κῆποι δὲ ἑπτά , κυπάριττοι δέ τριακόσιαι , λουτρὰ δὲ τρία , ἀλλὰ καλὰ μέν , ὡς οὐδὲν ἄλλοθι , πλείω δὲ ἢ καλλίω τὰ πάντα .
Lemmas: τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ διεξέρχομαι οὖον τοσοῦτος εἰμί , ὥστε ὁ ὑπερ - βολή ὁ κάλλος ἐν ὁ βραχύτης ὁ μεταλαμβάνω ὁ κάλλος ἀπόλλυμι ὁ θαῦμα , οἶος οὖον πέντε μέν οἰκίον , κῆπος δέ ἑπτά , κυπάρισσος δέ τριακόσιοι , λουτρόν δέ τρεῖς , ἀλλά καλός μέν , ὡς οὐδείς ἄλλοθι , πλείων δέ ἢ καλός ὁ πᾶς .
libanius.oratio-11 239
οὕτω γὰρ εἰς πλῆθος ἕκαστα τούτων κέκτηται , ὥστε αἰδοῖ τῆς πόλεως ἐν προαστείου τάξει μεμένηκεν , ἀμφισβητεῖν δὲ βουλομένη πόλεσιν ἐκ πολλῶν ἔχει τὸ νικᾶν , ἣ καὶ Ῥωμαίων ὅσους θεατὰς ἔλαβε , νενίκηκε πείσασα μηκέτι τὴν Ἰταλίαν ὑμνεῖν ὡς ἀήττητον τὰ τοιαῦτα .
Lemmas: οὗτος γάρ εἰς πλῆθος ἕκαστος οὗτος κτάομαι , ὥστε αἰδώς ὁ πόλις ἐν προάστειον τάξις μένω , ἀμφισβητέω δέ βούλομαι πόλις ἐκ πολύς ἔχω ὁ νικάω , ὅς καί Ῥωμαῖος ὅσος θεατής λαμβάνω , νικάω πείθω μηκέτι ὁ Ἰταλία ὑμνέω ὡς ἀήσσητος ὁ τοιοῦτος .
libanius.oratio-11 240
κεφάλαιον δὲ τῶν Δάφνης καλῶν , οἶμαι δὲ καὶ τῆς γῆς ἁπάσης αἱ Δάφνης πηγαί . ὡς οὐδαμοῦ ἡ γῆ τοιαύτην ἔτεκε ναμάτων φύσιν οὔτε ἰδεῖν οὔτε χρήσασθαι . Νυμφῶν τινων ταῦτα βασίλεια , καὶ τῆς ἐκείνων δωρεᾶς τὸ καθαρώτα - τον καὶ εἰλικρινέστατον .
Lemmas: κεφάλαιος δέ ὁ Δάφνη καλός , οἴομαι δέ καί ὁ γῆ ἅπας ὁ Δάφνη Πηγαί . ὡς οὐδαμοῦ ὁ γῆ τοιοῦτος τίκτω νᾶμα φύσις οὔτε ὁράω οὔτε χράω . Νύμφη τίνω οὗτος βασίλεια , καί ὁ ἐκεῖνος δωρεά ὁ καθαρός - ὁ καί εἰλικρινής .
libanius.oratio-11 241
καὶ δὴ καὶ φαίη τις ἂν οὐχ ἦττον χαίρειν τῷ τόπῳ τὰς θεὰς ἢ τῇ μὲν Πίσῃ τὸν Δία , τῷ δὲ Ἰσθμῷ τὸν Ποσειδῶ , Δελφοῖς δὲ τὸν Ἀπόλλω , τῇ Λήμνῳ δὲ Ἥφαιστον . καὶ εἰ δὴ δεῖ πιστεύειν ἐν ὕδασι τὴν δίαιταν εἶναι ταῖς Νύμφαις , δοκοῦσί μοι τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπιφοιτᾶν , | ὅσον ἐπι - σκοπῆσαι , τουτὶ δέ , ὥσπερ οἱ βασιλεῖς , ἀντ’ ἀκροπόλεως πεποιῆσθαι . πείθομαι δὲ κἀκεῖνο τὰς τρεῖς θεάς , ὅτε περὶ κάλλους ἤριζον , ἐνταυθοῖ λουσαμένας ἥκειν ἐπὶ τὴν κρίσιν μᾶλλον ἢ οὗ λέγονται .
Lemmas: καί δή καί φημί τις εἄν οὐ ἀίσσω χαίρω ὁ τόπος ὁ θεά ἢ ὁ μέν Πῖσα ὁ Ζεύς , ὁ δέ Ἰσθμός ὁ Ποσειδῶν , Δελφοί δέ ὁ Ἀπόλλων , ὁ Λῆμνος δέ Ἥφαιστος . καί εἰμί δή δεῖ πιστεύω ἐν ὕδωρ ὁ δίαιτα εἰμί ὁ Νύμφη , δοκέω ἐγώ ὁ μέν ἄλλος ἐπιφοιτάω , | ὅσος ἐπι - σκοπέω , οὗτος δέ , ὥσπερ ὁ βασιλεύς , ἀντί ἀκρόπολις ποιέω . πείθω δέ ἐκεῖνος ὁ τρεῖς θεός , ὅτε περί κάλλος ἐρίζω , ἐνταυθοῖ λούω ἥκω ἐπί ὁ κρίσις μᾶλλον ἢ ὅς λέγω .
libanius.oratio-11 242
τίς γὰρ ἐπι - στὰς καὶ θεασάμενος ἔκ τε τῶν πρώτων στομάτων τὸ ὕδωρ ἐκρέον καὶ καθ’ ἑκάτερον τοῖχον τοῦ νεὼ φερό - μένον οὐκ ἂν ἀγασθείη μὲν τὸ πλῆθος , ἐκπλαγείη δὲ τὸ κάλλος , τιμήσειε δὲ ὡς θεῖον , ἅψαιτο δὲ ἡδέως , λούσαιτο δὲ ἥδιον , πίοι δὲ ὡς ἥδιστα ; τὸ γὰρ αὐτὸ ψυχρόν τε καὶ διαυγὲς καὶ ποτιμώτατον καὶ χάρισιν ἐγκεχρισμένον καὶ προσηνὲς ὁμιλῆσαι σώμασιν .
Lemmas: τίς γάρ ἐπι - ἵστημι καί θεάομαι ἐκ τε ὁ πρῶτος στόμα ὁ ὕδωρ ἐκρέω καί κατά ἑκάτερος τοῖχος ὁ ναός Φέρο - μένω οὐ εἄν ἄγαμαι μέν ὁ πλῆθος , ἐκπλάσσω δέ ὁ κάλλος , τιμάω δέ ὡς θέω , ἅπτω δέ ἡδύς , λούω δέ ἡδύς , πίνω δέ ὡς ἡδύς ; ὁ γάρ αὐτός ψυχρός τε καί διαυγής καί πότιμος καί χάρις ἐγχρίω καί προσηνής ὁμιλέω σῶμα .
libanius.oratio-11 243
οὐ μὴν ἐν τῇ μητρὶ μόνῃ τὸ ὕδωρ ἔμεινεν , οὐδὲ Δάφνη μὲν ἐγέννησε , Δάφνη δὲ ἀπέλαυσε στήσασα περὶ αὑτὴν τὸ δῶρον , ἀλλ’ ἡ μὲν ἔφηνε , μετέσχε δὲ μετὰ τῆς φηνάσης ἡ πόλις οἴκοθεν οἴκαδε τῶν ναμάτων δρα - μόντων , καὶ οὐκ ἐκ τῆς ὑπερορίας , ὃ πολλοῦ μὲν πόνου , πολλοῦ δὲ κινδύνου τῆς ἐπικουρίας ἐκ τῆς ἄλλων φιλανθρωπίας αἰωρουμένης , μηχανησάμενοι δὲ ὁδὸν τῷ ῥεύματι κατηρεφῆ διὰ τῆς ὑπωρείας πη μὲν ἔγκοι - λον τὴν ὑπώρειαν τέμνοντες , πη δὲ προσοικοδομοῦντες , ἔστι δὲ οὗ καὶ μετέωρον τὸν πόρον ὑπὲρ γεφυρῶν ἄγοντες , ἔνθα τοῦτο ἐπηνάγκαζον οἱ κρημνοὶ , κοινοῦσι τῷ ἄστει τὴν ἐκ τῶν προαστείων χορηγίαν .
Lemmas: οὖον μήv ἐν ὁ μήτηρ μόνος ὁ ὕδωρ μένω , οὐδέ Δάφνη μέν γεννάω , Δάφνη δέ ἀπολαύω ἵστημι περί ἑαυτοῦ ὁ δῶρον , ἀλλά ὁ μέν φαίνω , μετέχω δέ μετά ὁ φαίνω ὁ πόλις οἴκοθεν οἴκαδε ὁ νᾶμα δράω - μόντος , καί οὐ ἐκ ὁ ὑπερορία , ὅς πολύς μέν πόνος , πολύς δέ κίνδυνος ὁ ἐπικουρία ἐκ ὁ ἄλλος φιλανθρωπία αἰωρέω , μηχανάομαι δέ ὁδός ὁ ῥεῦμα κατηρεφής διά ὁ ὑπώρεια πῇ μέν ἔγκοι - λος ὁ ὑπώρεια τέμνω , πῇ δέ προσοικοδομέω , εἰμί δέ ὅς καί μετέωρος ὁ πόρος ὑπέρ γέφυρα ἄγω , ἔνθα οὗτος ἐπαναγκάζω ὁ κρημνός , κοινόω ὁ Ἄστυ ὁ ἐκ ὁ προάστειον χορηγία .
libanius.oratio-11 244
καὶ νῦν ᾧ μάλιστα νικωμεν , τοῦτό ἐστιν , ὅτι κατάρρυτος ἡμῖν ἡ πόλις . καὶ πρὸς μὲν τἄλλα | κἂν ἀναισχυν - τήσαι τις , ἐν δὲ ὑδάτων μνήμῃ πάντες εἴκουσι . τα μὲν καλὰ πλήθει νικῶμεν , τὰ δὲ πολλὰ κάλλει , μᾶλλον δὲ τὰ μὲν ἄφθονα τῷ πλήθει , τὰ δὲ χαρίεντα τῷ κάλλει . λουτρῶν μὲν τῶν δημοσίων ἕκαστον ποταμοῦ μέτρον ἐκχεῖ , τῶν δὲ ἰδίων τὰ μὲν ὅσονπερ ἐκεῖναι τὰ δὲ οὐ πολλῷ τῳ λειπόμενον .
Lemmas: καί νῦν ὅς μάλιστα νικάω , οὗτος εἰμί , ὅτι κατάρρυτος ἐγώ ὁ πόλις . καί πρός μέν ἄλλος | κἀν ἀναισχυν - τήθη τις , ἐν δέ ὕδωρ μνήμη πᾶς εἴκω . ὁ μέν καλός πλῆθος νικάω , ὁ δέ πολύς κάλλος , μᾶλλον δέ ὁ μέν ἄφθονος ὁ πλῆθος , ὁ δέ χαρίεις ὁ κάλλος . λουτρόν μέν ὁ δημόσιος ἕκαστος ποταμός μέτρον ἐκχέω , ὁ δέ ἴδιος ὁ μέν ὅσος ἐκεῖνος ὁ δέ οὖον πολύς ὁ λείπω .
libanius.oratio-11 245
ὅτῳ δὲ δύναμις λουτρὸν ἐπὶ τοῖς προτέροις ἐγείρειν , ἕνεκά γε ναμάτων θαρρούντως ἐγείρει καὶ οὐ δέδοικε , μὴ τὸ μὲν εἰς ἄκρον ὥρας ἀσκηθῇ , Νυμφῶν δὲ ἐνδείᾳ πολυδίψιον ὀνομασθῇ , ἀλλὰ τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ σπάνει τῶν των ἀποστῆναι τῆς ὁρμῆς , ὥστε καὶ ὅτῳ μὴ πολλή τις ὁρμή , παρ’ αὐτῶν τῶν ὑδάτων ἐντρέπεται . τοιγαροῦν ἅπασα φυλὴ τῆς πόλεως λουτρῶν κόσμοις ἰδιωτικοῖς ἁβρύνεται τῆς ἐπωνυμίας κρείττοσιν . ἃ τοσούτῳ καλ - λίω τῶν δημοσίων , ὅσῳπερ τῶν δημοσίων | ἐλάττω , καὶ πολλὴ τῶν φυλετῶν ἔρις παρ’ αὐτοῖς ἑκάστοις εἶναι τὸ κάλλιστον .
Lemmas: ὅστις δέ δύναμις λουτρόν ἐπί ὁ πρότερος ἐγείρω , ἕνεκα γε νᾶμα θαρσούντως ἐγείρω καί οὖον δείδω , μή ὁ μέν εἰς ἄκρος ὥρα ἀσκέω , Νύμφη δέ ἔνδεια πολυδίψιος ὀνομάζω , ἀλλά τοσοῦτος ἀπέχω ὁ σπάνις ὁ ὁ ἀφίστημι ὁ ὁρμή , ὥστε καί ὅστις μή πολύς τις ὁρμή , παρά αὐτός ὁ ὕδωρ ἐντρέπω . τοιγάρ ἅπας φυλή ὁ πόλις λουτρόν κόσμος ἰδιωτικός ἁβρύνω ὁ ἐπωνυμία ἀγαθός . ὁ τοσοῦτος καλστις - λίος ὁ δημόσιος , ὅσος ὁ δημόσιος | μικρός , καί πολύς ὁ φυλέτης Ἔρις παρά αὐτός ἕκαστος εἰμί ὁ καλῶς .
libanius.oratio-11 246
ἔξεστι δὲ τὸν μὲν τῶν πηγῶν πλοῦτον τῷ πλήθει τῶν οἰκιῶν σκοπεῖν · ὅσαι γὰρ οἰκίαι , τοσαῦται κρῆναι , μᾶλλον δὲ καθ’ ἑκάστην πολλαί , καὶ τῶν γε ἐργαστηρίων τὰ πολλὰ τούτῳ φαιδρύνεται .
Lemmas: ἔξεστι δέ ὁ μέν ὁ πηγή πλοῦτος ὁ πλῆθος ὁ οἰκίον σκοπέω · ὅσος γάρ οἰκίον , τοσοῦτος κρήνη , μᾶλλον δέ κατά ἕκαστος πολύς , καί ὁ γε ἐργαστήριον ὁ πολύς οὗτος φαιδρύνω .
libanius.oratio-11 247
διόπερ οὐδὲ περὶ τὰς δημοσίας παγκρατιάζομεν , ὅστις πρὸ τοῦ πλησίον ἀρύσεται , τοῦτο δὴ τὸ πολλὰς τῶν πολυχρύσων ἐνοχλοῦν · παρ’ οἷς ὠθισμός τε περὶ τὰς κρήνας καρτερὸς καὶ ἐπ’ ἀγγείοις καταγνυμένοις ὀδυρμὸς καὶ πρὸς τοῖς κρουνοῖς τὰ τραύματα . ἡμῖν δὲ διὰ τὸ εἴσω θυρῶν ἑκάστοις εἶναι κρήνην αἰ κοιναὶ πρὸς ἐπίδειξιν ῥέουσι .
Lemmas: διόπερ οὐδέ περί ὁ δημόσιος παγκρατιάζω , ὅστις πρό ὁ πλησίος ἀρύω , οὗτος δή ὁ πολύς ὁ πολύχρυσος ἐνοχλέω · παρά ὅς ὠσμός τε περί ὁ κρήνη καρτερός καί ἐπί ἀγγεῖον κατάγνυμι ὀδυρμός καί πρός ὁ κρουνός ὁ τραῦμα . ἐγώ δέ διά ὁ εἴδομαι θύρα ἕκαστος εἰμί κρήνη ὁ κοινός πρός ἐπίδειξις ῥέω .
libanius.oratio-11 248
τό γε μὴν τῶν ὑδάτων διαφανὲς οὕτως ἂν ἐξετάσαις καλῶς , εἰ κολυμβήθραν πλήσας τὸ ἐπ’ αὐτῆς ὕδωρ ἐπισχήσεις | τοῦ ῥέοντος . οἰήσῃ γὰρ αὐτὴν εἶναι κενήν . οὕτως ἱκανῶς τοὔδαφος ὑπὸ τῶν ὑδάτων λάμπεται . ὥστ’ οὐκ οἶδα , πότερον ἡ θέα μᾶλλον δύναται ὑπεκκαῦσαι δίψος ἢ παῦσαι · οὕτω καὶ προκαλεῖται πιεῖν καὶ προευφραίνει πρὶν ἢ πιεῖν . 249 . Ἃ τοίνυν εἰώθατε πρὸς ἀλλήλους εἰρηνικῶς ἀγωνίζεσθαι , ἄκριτον ὑμῖν ποιεῖ τὴν ἀμφισβήτησιν διὰ τὸ πανταχόθεν ἴσον . οὕτω τοὺς ἄλλους διαφανῶς νικῶντες πρὸς ἀλλήλους ἐν ὁμοίῳ καθεστήκατε .
Lemmas: ὁ γε μήv ὁ ὕδωρ διαφανής οὕτως εἄν ἐξετάζω καλῶς , εἰμί κολυμβήθρα πίμπλημι ὁ ἐπί αὐτός ὕδωρ ἐπέχω | ὁ ῥέω . οἴομαι γάρ αὐτός εἰμί κενός . οὕτως ἱκανῶς ἔδαφος ὑπό ὁ ὕδωρ λάμπω . ὥστε οὐ οἶδα , πότερος ὁ θέα μᾶλλον δύναμαι ὑπεκκαίω δίψα ἢ παύω · οὗτος καί προκαλέω πίνω καί προευφραίνω πρίν ἢ πίνω . 249 . ἁ τοίνυν εἴωθα πρός ἀλλήλων εἰρηνικός ἀγωνίζομαι , ἄκριτος σύ ποιέω ὁ ἀμφισβήτησις διά ὁ πανταχόθεν ἴσος . οὗτος ὁ ἄλλος διαφανής Νίκη πρός ἀλλήλων ἐν ὅμοιος καθίστημι .
libanius.oratio-11 250
λέγουσι τοίνυν οἱ μὲν τὴν πρὸς ἔω μοῖραν οἰκοῦντες , ὅτι δὴ τὸ πλεῖστον τῶν πυρῶν διὰ τῆς ἐκείνων ἄγεται , καὶ ἅμα παραφέρουσι τὴν Ἀλεξάνδρου πηγήν , οἱ δ’ αὖ πρὸς δυσμὰς τό τε πολύδενδρον καὶ καθαριότητα πλείω καὶ τὸ ἥδιστον γειτόνημα , τὴν Δάφνην , οἱ δ’ ἐπὶ τῆς ὑπωρείας αὔρας βελτίους καὶ ἀπραγμοσύνην καὶ τὸ τὴν πόλιν ἅπασαν ἔχειν ὁρᾶν , οἱ δὲ ἐν τῇ νέᾳ τὸ τεῖχος , τὴν νῆσον , τὰ βασίλεια , τὴν τῆς ὅλης εὐθημο - σύνην , οἱ δὲ έν μέσῳ τούτων | τὸ τούτων εἶναι μέσοι . τίς ἂν ταῦτα ἀκούων ἔχοι ψηφίσασθαι πάντων οὕτως ἐφεξῆς ἰσορροπούντων ;
Lemmas: λέγω τοίνυν ὁ μέν ὁ πρός εἰμί μοῖρα οἰκέω , ὅτι δή ὁ πλεῖστος ὁ πυρά διά ὁ ἐκεῖνος ἄγω , καί ἅμα παραφέρω ὁ Ἀλέξανδρος πηγή , ὁ δέ αὖος πρός δυσμή ὁ τε πολύδενδρος καί καθαριότης πλείων καί ὁ ἡδύς γειτόνημα , ὁ Δάφνη , ὁ δέ ἐπί ὁ ὑπώρεια αὔρα ἀγαθός καί ἀπραγμοσύνη καί ὁ ὁ πόλις ἅπας ἔχω ὁράω , ὁ δέ ἐν ὁ νέος ὁ τεῖχος , ὁ νῆσος , ὁ βασίλεια , ὁ ὁ ὅλος εὐθημο - σύνειμι , ὁ δέ ἐν μέσος οὗτος | ὁ οὗτος εἰμί μέσος . τίς εἄν οὗτος ἀκούω ἔχω ψηφίζω πᾶς οὕτως ἐφεξῆς ἰσορροπέω ;
libanius.oratio-11 251
ἀλλὰ ταύτην μὲν τὴν ἔριν ἣν τὸ παρ’ ἑκάστοις εἶναι τὴν πλεονεξίαν ἐμποιεῖ , μηδεὶς θεῶν ἡμᾶς ἀφέλοιτο , τῆς δ’ αὖ τῶν ὠνίων περιουσίας τί μὲν ἀφθονώτερον , τί δὲ διαρκέστερον ; ἃ διὰ πάσης μὲν οὕτω κέχυται τῆς πόλεως , ὡς μὴ μέρος τι τῆς πόλεως ἒν ἀγορὰν κεκλῆσθαι μηδὲ δεῖν εἰς ἕν τι συνελθεῖν ὠνησομένους , ἀλλὰ πᾶσιν ἐν ποσὶν εἶναι καὶ πρὸ θυρῶν καὶ πανταχοῦ χεῖρα ἐκτείναντι λαβεῖν ὑπάρχειν .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ὁ Ἔρις ὅς ὁ παρά ἕκαστος εἰμί ὁ πλεονεξία ἐμποιέω , μηδείς θεός ἐγώ ἀφαιρέω , ὁ δέ αὖος ὁ ὤνιος περιουσία τίς μέν ἄφθονος , τίς δέ διαρκής ; ὁ διά πᾶς μέν οὗτος χέω ὁ πόλις , ὡς μή μέρος τίς ὁ πόλις ἐν ἀγορά καλέω μηδέ δήω εἰς εἷς τίς συνέρχομαι ὠνέομαι , ἀλλά πᾶς ἐν πούς εἰμί καί πρό θύρα καί πανταχοῦ χείρ κτείνω λαμβάνω ὑπάρχω .
libanius.oratio-11 252
οὐ γὰρ ἔστιν ἀγυιὰν οὕτως εὑρεῖν ὠλιγωρημένην οὐδ’ ἐν ὑστάτοις , ἣ τοὺς ἐνοι - κοῦντας ἑτέρωσε πέμπει ληψομένους τι τῶν ἀναγκαίων , ἀλλ’ ὁμοίως ἀκμάζει τά τε μέσα τοῦ ἄστεος καὶ τὰ ἔσχατα , καὶ ὥσπερ μεστὰ πάντα ἀνθρώπων , οὕτως ὠνίων πάντα μεστά .
Lemmas: οὖον γάρ εἰμί ἀγυιά οὕτως εὑρίσκω ὀλιγωρέω οὐδέ ἐν ὕστερος , ὅς ὁ ἕνος - Κούντας ἑτέρωσε πέμπω λαμβάνω τίς ὁ ἀναγκαῖος , ἀλλά ὁμοίως ἀκμάζω ὁ τε μέσος ὁ Ἄστυ καί ὁ ἔσχατος , καί ὥσπερ μεστός πᾶς ἄνθρωπος , οὕτως ὤνιος πᾶς μεστός .
libanius.oratio-11 253
καὶ πολλὰ μὲν τῶν ὠνητῶν ἤδη τις παρῆλθεν οὐ χρήζων , ὧν δὲ εἰς χρείαν ἦλθε , ταῦτα οὐδεὶς ἐζήτησεν ἀπόντα . ἁμιλλᾶται δὲ τοῖς ἀναγκαίοις τὰ πρὸς τρυφὴν ἐξευρημένα , καὶ ταῖς τύχαις ἀμφοτέραις ἔνι χώρα παρὰ τῇ πόλει · πενίᾳ τε γὰρ ἐπαρκεῖ καὶ πλουσίων ἐπιθυμίαις ὑπηρετεῖ ἐκπορίζουσα μὲν ταῖς ἐκείνων ἀπολαύσεσιν ἁβρά , παρασκευάζουσα δὲ τῇ τούτων ἐνδείᾳ σύμμετρα καὶ τῶν μὲν οὐκ ἐλάτ - τῶν , | τῶν δὲ οὐ μείζων γιγνομένη . τὸ δὲ δὴ των κομψότατον , ὅτι καὶ τὴν πενίαν ποικίλως μετ’ ἐπιμελείας ἑστιᾷ καὶ οὐκ ἀποζῆν παρέχει μόνον , ἀλλὰ καὶ μεθ’ ἡδονῆς προστίθησι .
Lemmas: καί πολύς μέν ὁ ὠνητής ἤδη τις παρέρχομαι οὖον χρῄζω , ὅς δέ εἰς χρεία ἔρχομαι , οὗτος οὐδείς ζητέω ἄπειμι . ἁμιλλάομαι δέ ὁ ἀναγκαῖος ὁ πρός τρυφή ἐξευρίσκω , καί ὁ Τύχη ἀμφότερος ἐν χώρα παρά ὁ πόλις · πενία τε γάρ ἐπαρκέω καί πλούσιος ἐπιθυμία ὑπηρετέω ἐκπορίζω μέν ὁ ἐκεῖνος ἀπόλαυσις ἁβρός , παρασκευάζω δέ ὁ οὗτος ἔνδεια σύμμετρος καί ὁ μέν οὐ ἐλατός - ὁ , | ὁ δέ οὖον μείζων γίγνομαι . ὁ δέ δή ὁ κομψός , ὅτι καί ὁ πενία ποικίλως μετά ἐπιμέλεια ἑστιάω καί οὐ ἀποζῶ παρέχω μόνος , ἀλλά καί μετά ἡδονή προστίθημι .
libanius.oratio-11 254
γνοίη δ’ ἄν τις ὡδὶ τὸ τῆς ἀγορᾶς ὑπερβάλλον . αἱ πόλεις , ὅσας ἴσμεν ἐπὶ πλούτῳ μάλιστα φρονούσας , ἕνα στοῖχον τῶν ὠνίων δεικνύουσι , τὸν τῶν οἰκημάτων προκείμενον , ἐν δὲ τοῖς μέσοις τῶν κιόνων ἐργάζεται οὐδείς , παρ’ ἡμῖν δὲ καὶ ταῦτα πωλητήρια , ὥστε ἑκάστου μικροῦ τῶν οἰκημάτων ἀντιπρόσωπον ἐργαστήριον , ἀντίπυργοι ξύ - λινοι καὶ ῥῶπες εἰς σκέπην , καὶ τόπος οὐδεὶς ψιλὸς χειροτεχνήματος , ἀλλὰ κἂν μικροῦ τις λάβηται κρασπέ - δοῦ , παραχρῆμα τοῦτο ἀκεστήριον ἤ τι παραπλήσιον , καὶ ἔχονται δὴ τῶν τόπων οἷον καλωδίων , ὥσπερ Ὀδυσσεὺς τοῦ ἐρινεοῦ .
Lemmas: γιγνώσκω δέ ἄν τις ὡδί ὁ ὁ ἀγορά ὑπερβάλλω . ὁ πόλις , ὅσος οἶδα ἐπί πλοῦτος μάλιστα φρονέω , εἷς στοῖχος ὁ ὤνιος δείκνυμι , ὁ ὁ οἴκημα πρόκειμαι , ἐν δέ ὁ μέσος ὁ κίων ἐργάζομαι οὐδείς , παρά ἐγώ δέ καί οὗτος πωλητήριον , ὥστε ἕκαστος μικρός ὁ οἴκημα ἀντιπρόσωπος ἐργαστήριον , ἀντιπυργόω ξέω - λίνεος καί ῥώψ εἰς σκέπη , καί τόπος οὐδείς ψιλός χειροτέχνημα , ἀλλά κἀν μικρός τις λαμβάνω κρασπέ - δήω , παραχρῆμα οὗτος ἀκεστήριον ἤ τίς παραπλήσιος , καί ἔχω δή ὁ τόπος οἷος καλώδιον , ὥσπερ Ὀδυσσεύς ὁ ἐρινεός .
libanius.oratio-11 255
λαμπρὰ δὲ οὖσα τῶν ὠνίων ἡ κατασκευὴ τῷ διηνεκεῖ πλέον τεθαύμασται , ὥστε τοῖς ἀγοράζουσιν | ἐξ ἑωθινοῦ πλέον οὐδὲν παρὰ τοὺς ἐσπέρας ὠνουμένους , ἀλλ’ ὥσπερ τοῖς ὕδα - σιν , ἡνίκα ἂν δεηθῇς , ὁμοίοις ἐντυγχάνεις , οὕτω τῆς ἀγορᾶς συνεχῶς ὁμοίας ἀπολαύεις , καὶ οὐδὲ νὺξ ἐπελ - θοῦσα τὴν ἀκμὴν διακόπτει , ἀλλὰ πλέον τι παρ’ ἡμῖν τοῦ παρ’ Αἰθίοψιν ὁρᾶται κόμπου .
Lemmas: λαμπρός δέ εἰμί ὁ ὤνιος ὁ κατασκευή ὁ διηνεκής πλέω θαυμάζω , ὥστε ὁ ἀγοράζω | ἐκ ἑωθινός πλέω οὐδείς παρά ὁ εἰσπεράω ὠνέομαι , ἀλλά ὥσπερ ὁ κάτ-ηλυς - βρόχος , ἡνίκα εἄν δήω , ὅμοιος ἐντυγχάνω , οὗτος ὁ ἀγορά συνεχῶς ὅμοιος ἀπολαύω , καί οὐδέ νύξ ἐπιλύω - θέω ὁ ἀκμή διακόπτω , ἀλλά πλέω τίς παρά ἐγώ ὁ παρά Αἰθίοψ ὁράω κόμπος .
libanius.oratio-11 256
οἱ μὲν γὰρ ἣν Ἡλίου κεκλήκασι τράπεζαν πλήρη κρεῶν ἀνιόντος τοῦ θεοῦ παρέχονται καὶ τὸ μὲν ἔργον ἐστὶ τῶν ἐν τέλει νυκτὸς τὰ κρέα τιθέντων ἐπὶ τὴν τράπεζαν , τερα - τεύονται δὲ τῆς γῆς εἶναι ταύτην αὐτόματον φοράν · τῶν δὲ παρ’ ἡμῖν ὠνίων ὁ μὲν τῆς παρασκευῆς εῖται χρόνος , ἡ δὲ ἁβρότης ὁρᾶται , πλεονεκτεῖ δὲ οὐδὲν ἡμέρα νυκτός , ἀλλ’ ἐπ’ ἴσης ἀφθονίας ἐν ἑκατέρᾳ πάντα ἔστηκεν .
Lemmas: ὁ μέν γάρ ὅς Ἡλίας καλέω τράπεζα πλήρης κρέας ἀνέρχομαι ὁ θεός παρέχω καί ὁ μέν ἔργον εἰμί ὁ ἐν τέλος νύξ ὁ κρέας τίθημι ἐπί ὁ τράπεζα , τέρας - τευμαι δέ ὁ γῆ εἰμί οὗτος αὐτόματος φορός · ὁ δέ παρά ἐγώ ὤνιος ὁ μέν ὁ παρασκευή ἐννύω χρόνος , ὁ δέ ἁβρότης ὁράω , πλεονεκτέω δέ οὐδείς ἡμέρα νύξ , ἀλλά ἐπί ἴσος ἀφθονία ἐν ἑκάτερος πᾶς ἵστημι .
libanius.oratio-11 257
ὥστε καὶ τῶν ὁδοιπόρων ὅσοις ἐπὶ τῶν τελευταίων συσκοτάζει σταθμῶν , θαρροῦντες ἐλαύνουσιν ἐπὶ τὴν πόλιν , ὡς ἐνευπαθήσοντες ἐν νυκτί . τοῖς δὲ λούσασθαί τε ὑπάρχει καὶ δειπνῆσαι λαμπρό - τερον τῶν εἰς ἐπινίκια κεκλημένων , ὥσπερ τῶν ρων , ὅπως αὐτὸ εὐτρεπίσαιεν , προαπεσταλμένων .
Lemmas: ὥστε καί ὁ ὁδοίπορος ὅσος ἐπί ὁ τελευταῖος συσκοτάζω σταθμός , θαρσέω ἐλαύνω ἐπί ὁ πόλις , ὡς ἐνευπαθέω ἐν νύξ . ὁ δέ λούω τε ὑπάρχω καί δειπνέω λαμπρός - τέρος ὁ εἰς ἐπινίκιος καλέω , ὥσπερ ὁ ῥόος , ὅπως αὐτός εὐτρεπίζω , προαποστέλλω .
libanius.oratio-11 258
τά τε γὰρ ἄλλα ἐν χερσὶ καὶ τοὺς ἰχθῦς οὐδὲν δεῖ περιτρέχοντα ζητεῖν , ἀλλὰ τοῖς πρατῆρσι κηρύττουσιν ὑπακούειν · καὶ γὰρ δὴ καὶ Ἰχθύων οἱ χερσαῖοι πλειό - νῶν ἀπολαύομεν ἢ πολλοὶ τῶν περικλυζομένων θαλάττῃ , καὶ πελαγῶν μὲν διεστήκαμεν , οἱ δὲ ἐκείνων ἐργάται | τὰ τῶν πελαγῶν ἡμῖν σαγηνεύουσι θρέμματα , καὶ R 360 σωροὶ παρ’ ἡμέραν πάσης ἰδέας Ἰχθύων ἐπεισέρχονται .
Lemmas: ὁ τε γάρ ἄλλος ἐν χείρ καί ὁ ἰχθύς οὐδείς δεῖ περιτρέχω ζητέω , ἀλλά ὁ πρατήρ κηρύσσω ὑπακούω · καί γάρ δή καί ἰχθύς ὁ χερσαῖος Πλειός - νάω ἀπολαύω ἢ πολύς ὁ περικλύζω θάλασσα , καί πέλαγος μέν διΐστημι , ὁ δέ ἐκεῖνος ἐργάτης | ὁ ὁ πέλαγος ἐγώ σαγηνεύω θρέμμα , καί R 360 σωρός παρά ἡμέρα πᾶς ἰδέα ἰχθύς ἐπεισέρχομαι .
libanius.oratio-11 259
καλὸν δὲ κἀνταῦθα τὸ μηδὲ τοὺς καταδεεῖς ἀπο - κεκλεῖσθαι τῆς τοιαύτης ἐδωδῆς · πορίζουσα γὰρ ἡ Τύχη τὰ πρόσφορα ἑκάστῳ διεῖλεν εἰς μὲν τοὺς εὐδαίμονας τὴν ἀπὸ τῆς θαλάττης φοράν , εἰς δὲ τοὺς ἑτέρους τὴν ἀπὸ τῆς λίμνης , κοινὸν δὲ ἁμφοῖν ἔδωκε τὸν ποταμόν , ὃς τοῖς μὲν εὐπόροις βόσκει τὸ γένος , ὅ παρὰ τῆς θαλάττης εἰς αὐτὸν ἀναπλεῖ , τὰ δ’ ἄλλα τοῖς ἄλλοις ἅπαντα πολλά . 260 . Τοῦ ποταμοῦ δὲ καὶ τῆς λίμνης οὐ τοσοῦτον τὸ κέρδος εἰς τὴν πόλιν , ὅσον τραπέζας κοσμεῖν , ἀλλὰ καὶ ὅσα δίδωσιν ἡ γῆ , τῆς πόλεως εἶναι ποιοῦσι δι εὐπετείας τὴν κομιδὴν ἐργαζόμενοι καὶ οὐ κατακλεί - οντες τὰς τῶν καρπῶν ἀγωγὰς εἰς ὑποζυγίων στενότητα . νειμάμενοι γὰρ τὴν χώραν , καὶ ὁ μὲν διὰ τούτων ῥέων ἃ τὴν λίμνην οὐκ ἔχει σύμμαχον , ἡ δὲ ἐν τούτοις πεπταμένη τοῖς τόποις οἷς ὁ ποταμός οὐ βοηθεῖ , ναυ - τικοῖς λιμναίοις τε καὶ ποταμίοις κενοῦσι τοὺς ἀγροὺς εἰς τὴν πόλιν .
Lemmas: καλός δέ ἐνταῦθα ὁ μηδέ ὁ καταδεής ἀπος - καλέω ὁ τοιοῦτος ἐδωδή · πορίζω γάρ ὁ Τύχη ὁ πρόσφορον ἕκαστος διαιρέω εἰς μέν ὁ εὐδαίμων ὁ ἀπό ὁ θάλασσα φορός , εἰς δέ ὁ ἕτερος ὁ ἀπό ὁ λίμνη , κοινός δέ ἄμφω δίδωμι ὁ ποταμός , ὅς ὁ μέν εὔπορος βόσκω ὁ γένος , ὅς παρά ὁ θάλασσα εἰς αὐτός ἀναπλέω , ὁ δέ ἄλλος ὁ ἄλλος ἅπας πολύς . 260 . ὁ ποταμός δέ καί ὁ λίμνη οὖον τοσοῦτος ὁ κέρδος εἰς ὁ πόλις , ὅσος τράπεζα κοσμέω , ἀλλά καί ὅσος δίδωμι ὁ γῆ , ὁ πόλις εἰμί ποιέω Ζεύς εὐπέτεια ὁ κομιδή ἐργάζομαι καί οὖον κατακαλέω - εἰμί ὁ ὁ καρπός ἀγωγή εἰς ὑποζύγιον στενότητα . νέμω γάρ ὁ χώρα , καί ὁ μέν διά οὗτος ῥέω ὁ ὁ λίμνη οὐ ἔχω σύμμαχος , ὁ δέ ἐν οὗτος πετάννυμι ὁ τόπος ὅς ὁ ποταμός οὖον βοηθέω , ναῦς - τίκος λιμναῖος τε καί ποτάμιος κενόω ὁ ἀγρός εἰς ὁ πόλις .
libanius.oratio-11 261
καὶ τὴν μὲν πρώτην μεμερισμένως ἄγουσιν , ἔπειτα ἀντ’ ἀμφοῖν ὁ ποταμὸς | καθίσταται μετὰ τῶν οἰκείων τὴν διὰ τῆς λίμνης πομπὴν δεχόμε - νός τε καὶ φέρων εἰς μέσην τὴν πόλιν καὶ πρὸ τῶν πυλών ἑκάστοις τὰ φορτία ποιῶν · ὥστε γυναιξὶ καὶ παισὶν ἐξαιρεῖσθαι τὸν γόμον ἐξεῖναι . τοὐναντίον γὰρ ἢ περὶ τὴν Θεσπρωτίδα τῇδε συμβέβηκεν . ἐκεῖ μὲν γὰρ ὁ ποταμὸς εἰς τὴν λίμνην ἐμβάλλει , ἐνταῦθα δὲ τὴν λίμνην ὁ ποταμὸς ὑπολαμβάνει .
Lemmas: καί ὁ μέν πρῶτος μεμερισμένως ἄγω , ἔπειτα ἀντί ἄμφω ὁ ποταμός | καθίστημι μετά ὁ οἰκέω ὁ διά ὁ λίμνη πομπή δέχομαι - Μύκονος τε καί φέρω εἰς μέσος ὁ πόλις καί πρό ὁ πύλη ἕκαστος ὁ φορτίον ποιέω · ὥστε γυνή καί παῖς ἐξαιρέω ὁ γόμος ἔξεστι . ἐναντίος γάρ ἢ περί ὁ Θεσπρωτίς ὅδε συμβαίνω . ἐκεῖ μέν γάρ ὁ ποταμός εἰς ὁ λίμνη ἐμβάλλω , ἐνταῦθα δέ ὁ λίμνη ὁ ποταμός ὑπολαμβάνω .
libanius.oratio-11 262
τὸ δὲ δὴ μέγιστον , οὐδὲ γὰρ τὸ μετὰ τὴν πόλιν εἰς θάλατταν ῥέον ἄπορον ναυσὶν ὑπὸ τῶν πετρῶν καθέστηκεν , ὃ δὴ καὶ τοῦ Νείλου τὰ πολλὰ πέπονθεν , οὐδὲ τοῦτο ἡμῖν ἄχρηστον , ἀλλ’ ἄξιον τῆς εὐφημίας ᾗ Πίνδαρος εἰς τὸν Καμαριναῖον Ἵππαριν κέχρηται , ὅτι κολλ ᾷ σταδίων θαλάμων ταχέως ὑψίγυιον ἄλσος , τοῖς ἁπανταχόθεν ξύλοις δι’ αὑτοῦ παρέχων ὁλκήν . 263 . Τοῦ ποταμοῦ δὲ ἐννοήσας τὰς εἰς τὴν θάλατ - ταν ἐκβολὰς ἕλκομαι πρὸς τὴν τοῦ λιμένος μνήμην . ὃν οὐχ ὧν εἶναι δοκεῖ , τούτων κηδόμενος ὁ κρατῶν μετερρύθμισεν , ἀλλὰ τέτμηται μὲν ἐν Σελευκείᾳ , τέ - τμηται δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας τοσούτῳ χρυσῷ λιμὴν ἐκ πέτρας γενόμενος , ὅσον οὐδὲ Κροίσῳ | Πακτωλὸς ἐθησαύρισε .
Lemmas: ὁ δέ δή μέγας , οὐδέ γάρ ὁ μετά ὁ πόλις εἰς θάλασσα ῥέω ἄπορος ναῦς ὑπό ὁ πέτρα καθίστημι , ὅς δή καί ὁ Νεῖλος ὁ πολύς πάσχω , οὐδέ οὗτος ἐγώ ἄχρηστος , ἀλλά ἄξιος ὁ Εὐφημία ὅς Πίνδαρος εἰς ὁ Καμαριναῖος Ἵππαρις χράομαι , ὅτι κολ ἆ στάδιος θάλαμος ταχέως ὑψίγυιος ἄλσος , ὁ ἁπανταχόθεν ξύλον διά αὐτός παρέχω ὁλκός . 263 . ὁ ποταμός δέ ἐννοέω ὁ εἰς ὁ θάλα - ὅς ἐκβολή ἕλκω πρός ὁ ὁ λιμήν μνήμη . ὅς οὐ ὅς εἰμί δοκέω , οὗτος κήδω ὁ κράτος μεταρρυθμίζω , ἀλλά τέμνω μέν ἐν Σελεύκεια , τε - τμητής δέ ὑπέρ ὁ ἡμέτερος τοσοῦτος χρυσός λιμήν ἐκ πέτρα γίγνομαι , ὅσος οὐδέ Κροῖσος | Πακτωλός θησαυρίζω .
libanius.oratio-11 264
τοιγαροῦν ἅπασα πανταχόθεν ὁλκὰς ἀνάγεται τὰ πανταχόθεν ἄγουσα , Λιβύης , Εὐρώπης , Ἀσίας , νήσων , ἠπείρων , καὶ τῶν ἑκασταχοῦ καλλίστων τὸ κάλλιστον δεῦρο κομίζεται τῆς εἰς τὴν πρᾶσιν ὀξύτητος γνώμας ἐμπόρων δεῦρο καλούσης καὶ γῆν ἅπασαν δι’ αὐτῆς καρπούμεθα . πλεῖστα δὴ τῶν ὑπὲρ πελάγους ἁπλωθέντων ἱστίων λιμένων οὗτος συνέστειλε . 265 . Τί οὖν δὴ θαυμαστὸν τοιαύτην μὲν νεμομέ - νους γῆν , τοιούτῳ δὲ ἐμπορίῳ χρωμένους , ἔχοντας δὲ σύμμαχον μὲν λίμνην , ποταμοῦ δὲ πόρον συνεργὸν ἐγγύτατα πανηγύρεως κατεσκευάσθαι τὴν πόλιν ;
Lemmas: τοιγάρ ἅπας πανταχόθεν ὁλκάς ἀνάγω ὁ πανταχόθεν ἄγω , Λιβύη , Εὐρώπη , Ἀσία , νῆσος , ἤπειρος , καί ὁ ἑκασταχοῦ καλός ὁ καλῶς δεῦρο κομίζω ὁ εἰς ὁ πρᾶσις ὀξύτης γνώμη ἔμπορος δεῦρο καλέω καί γῆ ἅπας διά αὐτός καρπόω . πλεῖστος δή ὁ ὑπέρ πέλαγος ἁπλόω ἱστίον λιμήν οὗτος συστέλλω . 265 . τις οὖν δή θαυμαστός τοιοῦτος μέν νέμω - νόος γῆ , τοιοῦτος δέ ἐμπόριον χράω , ἔχω δέ σύμμαχος μέν λίμνη , ποταμός δέ πόρος συνεργός ἐγγύς πανήγυρις κατασκευάζω ὁ πόλις ;
libanius.oratio-11 266
ποῦ γὰρ ἑτέρωθι πανήγυρις τοσούτοις θάλλει τοῖς ἅπασιν , ὅσοις ἐνταῦθα ὁ σύμπας χρόνος τοῖς ἅπασιν ; τίς δ’ οὐκ ἂν πρῶτον ὁρῶν τὴν πόλιν εἰς ἱερομηνίαν ἥκειν ἡγήσαιτο ; τίς δ’ οὕτω φύσει κατηφής , ᾧ τὴν γνώμην οὐκ ἂν εἰς εὐθυμίαν τρέψειε ; ποῦ δὲ | λοθι τοσαύτη τέρψεων ἐπιρροὴ ; τίς δὲ οὐχ ἡδονῆς ἐνταῦθα ἀφορμή ; οὐκ ἀέρων πρᾳότης ; οὐ λουτρῶν χάρις ; οὐκ ἀγορᾶς φαιδρότης ; . . . . . . . . σταθερῶς προξενῶν ; οὐκ ἔαρ στιλπνὸν τοῖς ἄνθεσιν ; οὐ θέρος ἀκροδρύων χρώμασιν ἀστράπτον τε καὶ τὸ ἄστυ ταῖς ὀσμαῖς λειμῶνα ποιοῦν ; οὐχ ἥδιον μὲν ἐν μέσῳ βαδίσαι τῶν ὠνίων ἢ διὰ μέσων κήπων ἐλθεῖν , ἥδιον δὲ τῆς οἴκοι διατριβῆς οἱ κατ’ ἀγορὰν σύλλογοι ; οὐκ αὐτὸς ὁ ῥέων διὰ τῆς πόλεως ὄχλος εἰς θέας χάριν ἀρκεῖ ; οὐ παρ’ ἡμῖν Ὅμηρος ἐλέγχεται μειζόνως τῆς ἀξίας τὸν Ὕπνον κοσμῶν ;
Lemmas: ποῦ γάρ ἑτέρωθι πανήγυρις τοσοῦτος θάλλω ὁ ἅπας , ὅσος ἐνταῦθα ὁ σύμπας χρόνος ὁ ἅπας ; τίς δέ οὐ εἄν πρῶτος ὁράω ὁ πόλις εἰς ἱερομηνία ἥκω ἡγέομαι ; τίς δέ οὗτος φύσις κατηφής , ὅς ὁ γνώμη οὐ εἄν εἰς εὐθυμία τρέπω ; ποῦ δέ | λοθι τοσοῦτος τέρψις ἐπιρροή ; τίς δέ οὐ ἡδονή ἐνταῦθα ἀφορμή ; οὐ ἀήρ πραότης ; οὖον λουτρόν χάρις ; οὐ ἀγορά φαιδρότης ; . . . . . . . . σταθερός προξενέω ; οὐ ἔαρ στιλπνός ὁ ἄνθος ; οὖον θέρος ἀκρόδρυα χρῶμα ἀστράπτω τε καί ὁ Ἄστυ ὁ ὀσμή λειμών ποιέω ; οὐ ἡδύς μέν ἐν μέσος βαδίζω ὁ ὤνιος ἢ διά μέσος κῆπος ἔρχομαι , ἡδύς δέ ὁ οἴκοι διατριβή ὁ κατά ἀγορά σύλλογος ; οὐ αὐτός ὁ ῥέω διά ὁ πόλις ὄχλος εἰς θέα χάρις ἀρκέω ; οὖον παρά ἐγώ Ὅμηρος ἐλέγχω μέγας ὁ ἄξιος ὁ Ὕπνος κοσμέω ;
libanius.oratio-11 267
οὐ γὰρ ἐνταῦθά γε ἄναξ ἀνθρώπων οὐδὲ ἀέκοντας ἕλκει πρὸς ἑαυτὸν οὐδὲ πρὸς βίαν κατακοιμίζει , ἀλλὰ τὴν ἐπὶ τῶν φάρων ἐκείνου τυραννίδα μόνοι τῶν πάντων ἀπεσει - σάμεθα καὶ τὴν ἡλίου λαμπάδα λαμπτῆρες ἕτεροι δέχονται τὴν Αἰγυπτίων λυχνοκαίαν παριόντες , καὶ διενήνοχεν ἐνὶ μόνῳ παρ’ ἡμῖν νὺξ ἡμέρας τῷ τοῦ φωτὸς εἴδει . ταῖς δέ γε δημιουργίαις πρὸς ἴσον ἔρχε - ται , καὶ οἱ μὲν εὐτόνως ἐργάζονται χερσίν , οἱ δὲ | ἁπαλὸν γελῶσι καὶ πρὸς ᾠδὴν ἀνίενται . κοινή τις Ἡφαίστου καὶ Ἀφροδίτης ἡ νὺξ τῶν μὲν χαλκευόντων , τῶν δὲ ὀρχουμένων , ἐν δέ γε ταῖς ἄλλαις Ἐνδυμίων μᾶλλον τετίμηται . 268 . Ποίοις δὲ ἔθνεσιν ἡ πόλις οὐ λυσιτελής ; οὐκ ἐνταῦθα χρηματισταῖς μὲν ἐπὶ πλοῦτον ῥᾳστώνη , σοφίας δὲ μετόχοις μὲν εἰς δόξαν , ἐπιθυμηταῖς δὲ εἰς κτῆσιν ; οὐκ ἐνσπουδάσαι μὲν ἀγαθή , ἐνευπαθῆσαι δὲ ἐπιτηδεία ; οὐχ ἵππων ἀγῶνες ἔριν ἀστασίαστον ἔχοντες ; οὐκ ἀθύρματα σκηνῆς ; οὐκ ἀντίπαλοι ταῖς φροντίσιν αἱ θυμηδίαι ; οὐ τὸ τῶν Ἠλείων σεμνὸν ἐνταῦθα μετε - λήλυθε καὶ τοὺς διδασκάλους τῶν Ὀλυμπίων τῇ πρὸς τὸν Δία τιμῇ παρηνέγκαμεν ;
Lemmas: οὖον γάρ ἐνταῦθα γε ἄναξ ἄνθρωπος οὐδέ ἄκων ἕλκω πρός ἑαυτοῦ οὐδέ πρός βία κατακοιμίζω , ἀλλά ὁ ἐπί ὁ φᾶρος ἐκεῖνος τυραννίς μόνος ὁ πᾶς ἄπειμι - σήμω καί ὁ ἥλιος λαμπάς λαμπτήρ ἕτερος δέχομαι ὁ Αἰγύπτιος λυχνοκαΐα πάρειμι , καί διαφέρω ἐν μόνος παρά ἐγώ νύξ ἡμέρα ὁ ὁ φάος εἶδος . ὁ δέ γε δημιουργία πρός ἴσος ἔρχομαι - ὁ , καί ὁ μέν εὔτονος ἐργάζομαι χείρ , ὁ δέ | ἁπαλός γελάω καί πρός ἀοιδή ἀνίημι . κοινός τις Ἥφαιστος καί Ἀφροδίτη ὁ νύξ ὁ μέν χαλκεύω , ὁ δέ ὀρχέομαι , ἐν δέ γε ὁ ἄλλος Ἐνδυμίων μᾶλλον τιμάω . 268 . ποῖος δέ ἔθνος ὁ πόλις οὖον λυσιτελής ; οὐ ἐνταῦθα χρηματιστής μέν ἐπί πλοῦτος ῥᾳστώνη , σοφία δέ μέτοχος μέν εἰς δόξα , ἐπιθυμητής δέ εἰς κτῆσις ; οὐ ἐνσπουδάζω μέν Ἀγαθή , ἐνευπαθέω δέ ἐπιτήδειος ; οὐ ἵππος ἀγών Ἔρις ἀστασίαστος ἔχω ; οὐ ἄθυρμα σκηνή ; οὐ ἀντίπαλος ὁ φροντίς ὁ θυμηδία ; οὖον ὁ ὁ Ἠλεῖος σεμνός ἐνταῦθα Μέτε - λανθάνω καί ὁ διδάσκαλος ὁ Ὀλύμπιος ὁ πρός ὁ Ζεύς τιμή παραφέρω ;
libanius.oratio-11 269
τοῦτον ἤδη τις τὸν ἀγῶνα καὶ βασιλεὺς ἔθηκε καὶ τὴν αὑτοῦ στολὴν ἀφεὶς τὴν Ὀλυμπικὴν ἔλαβεν , ὁ δέ τις ἑλλανοδίκης ὤφθη καὶ τὸν ἐκ δάφνης ἀμφέθετο στέφανον , κοσμοῦντες ὁμοῦ καὶ κοσμούμενοι τοῖς δρωμένοις . εἰ δὲ Ἠλείοις τἄλλα οὐχ ὡς ἄριστα πράττουσιν ἡ πανήγυρις φέρει τι σχήματος , τί τό γε ἡμέτερον νομίζειν , | οἳ μετὰ τῆς ἄλλης τύχης καὶ τῇ τῶν Ὀλυμπίων φαιδρότητι κεκρατήκαμεν ; 270 . Τίνα δὴ ταύτῃ πόλιν παραβάλλειν ἄξιον ; τῶν μὲν γὰρ ἀρχαιοτάτων εὐδαιμονεστέρα , τὰς δὲ με - γέθει νικᾷ , τὰς δὲ εὐγενείᾳ πάρεισι , τὰς δὲ τῷ παμ - φόρῳ τῆς χώρας . καὶ μὴν ἦς μὲν ἡττᾶται κατὰ τοὺς τοίχους , ταύτης κρείττων γίνεται τῷ τε ἐνύδρῳ καὶ τῷ τοῦ χειμῶνος ἡμέρῳ καὶ τῇ τῶν ἐνοικούντων ἀστειό - τητι καὶ τῇ τῆς σοφίας ἀσκήσει , τῆς δὲ ἔτι μείζονος τῷ καλλίστῳ καλλίων ἐστίν , Ἑλληνικῇ παιδείᾳ καὶ λόγοις .
Lemmas: οὗτος ἤδη τις ὁ ἀγών καί βασιλεύς τίθημι καί ὁ αὐτός στολή ἀφίημι ὁ Ὀλυμπικός λαμβάνω , ὁ δέ τις ἑλλανοδίκας ὁράω καί ὁ ἐκ δάφνη ἀμφιτίθημι στέφανος , κοσμέω ὁμοῦ καί κοσμέω ὁ δράω . εἰμί δέ Ἠλεῖος ἄλλος οὐ ὡς ἀγαθός πράσσω ὁ πανήγυρις φέρω τίς σχῆμα , τίς ὁ γε ἡμέτερος νομίζω , | ἕ μετά ὁ ἄλλος τυγχάνω καί ὁ ὁ Ὀλύμπιος φαιδρότης κρατέω ; 270 . τίς δή οὗτος πόλις παραβάλλω ἄξιος ; ὁ μέν γάρ ἀρχαῖος εὐδαίμων , ὁ δέ ἐγώ - γίγνομαι νικάω , ὁ δέ εὐγένεια πάρειμι , ὁ δέ ὁ ΠΑΜ - φόρος ὁ χώρα . καί μήv εἰμί μέν ἡσσάομαι κατά ὁ τοῖχος , οὗτος ἀγαθός γίγνομαι ὁ τε ἔνυδρος καί ὁ ὁ χειμών ἥμερος καί ὁ ὁ ἐνοικέω αστείος - ἀλλότης καί ὁ ὁ σοφία ἀσκέω , ὁ δέ ἔτι μείζων ὁ καλός καλός εἰμί , Ἑλληνικός παιδεία καί λόγος .
libanius.oratio-11 271
ὅλως δὲ τὰς μὲν μικρὰς εὑρήσεις , τὰς δὲ
Lemmas: ὅλως δέ ὁ μέν μικρός εὑρίσκω , ὁ δέ