ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 212.3
καὶ διὰ τοῦτο ἧκεν ἡμῖν ἐπι - στολὰς αἰτῶν καί με εὔφρανεν οὐχ οἷς ἐτάχθη διοικεῖν ἡδό - μενος , ἀλλ’ ὅτι σοὶ συνέσται . δοκεῖ δέ μοι μηδ’ ἂν δέξασθαι τὴν διοίκησιν , εἰ μὴ τούτῳ εἵλκετο τῷ θαλλῷ .
Lemmas: καί διά οὗτος ἵημι ἐγώ ἐπι - στολή αἰτέω καί ἐγώ εὐφραίνω οὐ ὅς τάσσω διοικέω ἡδύς - μένος , ἀλλά ὅτι σύ σύνειμι . δοκέω δέ ἐγώ μηδέ εἄν δέχομαι ὁ διοίκησις , εἰμί μή οὗτος ἕλκω ὁ θαλλός .
libanius.epistulae-1-1544 212.4
τὸν δὴ καὶ πάλαι φίλον καὶ νῦν ἐν τῇ σῇ νηὶ πλεῖν ἑλόμενον ἐλπίς ἐστι μετ’ εὐθυμίας ἀνύσειν τὸν πλοῦν .
Lemmas: ὁ δή καί πάλαι φίλος καί νῦν ἐν ὁ σός ναῦς πλέω αἱρέω ἐλπίς εἰμί μετά εὐθυμία ἀνύω ὁ πλόος .
libanius.epistulae-1-1544 213
σιγ' . Ἐλπιδίῳ . ( 360 ? )
Lemmas: σιγή . Ἐλπίδιος . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 213.1
Αὐτὸν μὲν οὔπω τὸν ἄργυρον , τὰ δ’ ὑπὲρ τοῦ ἀπειλη - φέναι γράμματα Ναυμάχιος ἔπεμψεν ἔτι ζητῶν ἐμοὶ δοκεῖν ἄνθρωπον , ᾧ καὶ θαρρεῖν ἄξιον .
Lemmas: αὐτός μέν οὔπω ὁ ἄργυρος , ὁ δέ ὑπέρ ὁ ἀπειλή - φημί γράμμα Ναυμάχιος πέμπω ἔτι ζητέω ἐγώ δοκέω ἄνθρωπος , ὅς καί θαρσέω ἄξιος .
libanius.epistulae-1-1544 213.2
ἐγὼ δὲ αἰσχυνόμενος , ὅτι σε εἰσέπραττον , εἰσέπραττον γὰρ ὑπ’ ἀνάγκης τῶν ἀγρῶν νῦν ἀντὶ τοῦ διδόναι βουλομένων λαμβάνειν , πῶς ἔμελλον προσθή - σεῖν ἐπιστολήν , ἐν ᾗ καὶ τῶν χρημάτων ἔδει μνησθῆναι ; πά - νυ γὰρ ἠρυθρίων , εὖ ἴσθι , καὶ Ναυμαχίῳ λαλῶν ὑπὲρ τοῦ κομίσασθαι , καὶ οὐδέν γε ἧττον ἢ εἰ κλέπτων τι τῶν ἐπ’ ἀγο - ρᾶς ἑαλώκειν .
Lemmas: ἐγώ δέ αἰσχύνω , ὅτι σύ εἰσπράσσω , εἰσπράσσω γάρ ὑπό ἀνάγκη ὁ ἀγρός νῦν ἀντί ὁ δίδωμι βούλομαι λαμβάνω , πῶς μέλλω προστίθημι - σεῖν ἐπιστολή , ἐν ὅς καί ὁ χρῆμα ἐσθίω μιμνήσκω ; πᾷ - νῦ γάρ ἐρυθριάω , εὕω εἰμί , καί Ναυμάχιος λαλέω ὑπέρ ὁ κομίζω , καί οὐδείς γε κακός ἢ εἰμί κλέπτω τίς ὁ ἐπί ἄγνυμι - ἀτηρός ἁλίσκομαι .
libanius.epistulae-1-1544 213.3
μὴ δή μοι χάριν ἔχειν τοῦ περὶ τὸν χρόνον μήκους , ἀλλὰ συγγνώμην ὅτι μὴ πρὸς τοσοῦτον ἕτερον προὔ - βῆν , μᾶλλον δὲ ὅτι μὴ μέχρι τελευτῆς ἐσίγων . τουτὶ γὰρ ἦν κόσμος βεβαιῶσαι τὴν παροιμίαν , οἶσθα τί ; λέγουσαν περὶ τῶν ὄντων τοῖς φίλοις .
Lemmas: μή δή ἐγώ χάρις ἔχω ὁ περί ὁ χρόνος μῆκος , ἀλλά συγγνώμη ὅτι μή πρός τοσοῦτος ἕτερος πρώ - βαίνω , μᾶλλον δέ ὅτι μή μέχρι τελευτή σιγάω . οὗτος γάρ εἰμί κόσμος βεβαιόω ὁ παροιμία , οἶδα τίς ; λέγω περί ὁ εἰμί ὁ φίλος .
libanius.epistulae-1-1544 213.4
ἃ # x003E ; Μαρκιανὸς διηγεῖτο καὶ δακρύειν ἡμᾶς ἠνάγκαζε καὶ γελᾶν · τοὺς μὲν γὰρ πεπονθό - τας ἠλεοῦμεν , ὁ δὲ γέλως ἐκ τῆς τοῦ δρῶντος ἀσχημοσύνης . σοὶ δὲ ὅτι πολεμήσει μάλα ἠπιστάμην · εἷς γὰρ εἰ τῶν ἀγα - θῶν .
Lemmas: ὁ # x003E ; Μαρκιανός διηγέομαι καί δάκρυ ἐγώ ἀναγκάζω καί γελάω · ὁ μέν γάρ πάσχω - ὅς ἐλεέω , ὁ δέ γέλως ἐκ ὁ ὁ δράω ἀσχημοσύνη . σύ δέ ὅτι πολεμέω μάλα ἐπίσταμαι · εἷς γάρ εἰμί ὁ ἀγα - Θῶν .
libanius.epistulae-1-1544 213.5
ὥρα δὲ καὶ Ἀλεξάνδρῳ τῷδε τρέμειν μὴ περιπεσὼν ἀπόληται · καὶ γὰρ οὗτος τῶν ἀγαθῶν . σὺ οὖν αὐτὸν δίδασκε , πῶς ἂν διαφύγοι τὸν μοχλὸν ᾧ τὸ καλὸν ἔθετο ὁ πέρδιξ ὄνομα .
Lemmas: ὥρα δέ καί Ἀλέξανδρος ὅδε τρέμω μή περιπίπτω ἀπόλλυμι · καί γάρ οὗτος ὁ ἀγαθός . σύ οὖν αὐτός διδάσκω , πῶς εἄν διαφεύγω ὁ μοχλός ὅς ὁ καλός τίθημι ὁ πέρδιξ ὄνομα .
libanius.epistulae-1-1544 214
σιδ' . Προσλοανῷ ( 360 ? )
Lemmas: σίδη . Προσλοανῷ ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 214.1
Εἰ πολίτῃ δίκαιον βοηθεῖν , διπλοῦν τοῦτο νυνὶ γίγνεται τὸ δίκαιον . εἴτε γὰρ Ἀντιοχεὺς ὁ Καλλιόπιος καλοῖτο , δεῖ δή - που με συμμαχεῖν · εἴτ’ ἀπὸ τῆς μείζονος , ἐγγέγραμμαι παρ’ αὐτοῖς , ὥστε καὶ ταύτῃ βοηθητέον . τὸ δέ γε ἔτι μεῖζον , χρη - στὸς ἀνὴρ καὶ δόξαν ἀπὸ τοῦ φυλάττειν τὰς φιλίας λαβών .
Lemmas: εἰμί πολίτης Δίκαιος βοηθέω , διπλόος οὗτος νυνί γίγνομαι ὁ Δίκαιος . εἴτε γάρ Ἀντιοχεύς ὁ Καλλιόπιος καλέω , δεῖ δή - ποῦ ἐγώ συμμαχέω · ἔτι ἀπό ὁ μείζων , ἐγγράφω παρά αὐτός , ὥστε καί οὗτος βοηθητέος . ὁ δέ γε ἔτι μείζων , χρή - Στος ἀνήρ καί δόξα ἀπό ὁ φυλάσσω ὁ φίλιος λαμβάνω .
libanius.epistulae-1-1544 214.2
καὶ γάρ τοι πένης ἐλθὼν ἐκεῖσε καὶ δοὺς τῆς φύσεως πεῖ - ραν τὰ τῶν εὐδαιμόνων ἅπαντα εἶχε . τοῦ δὲ καὶ τοῦτο ἐπῃ - νεῖτο , ὅτι πλείω λαμβάνειν ἐξὸν ἠσπάζετο τοὔλαττον .
Lemmas: καί γάρ ὅς πένης ἔρχομαι ἐκεῖσε καί δίδωμι ὁ φύσις πεῖ - Ραν ὁ ὁ εὐδαίμων ἅπας ἔχω . ὁ δέ καί οὗτος ἕπω - νέομαι , ὅτι πλείων λαμβάνω ἔξεστι ἀσπάζομαι ἐλαχύς .
libanius.epistulae-1-1544 214.3
γί - νεται δὴ καὶ πάρεδρος ἀκολουθῶν φίλῳ , Προβατίῳ τῷ καλῷ . καὶ καλὴν ἀρχὴν ὁ Φθόνος ἔβαλεν . ὅθεν δὴ καὶ τάδε συμ - βέβηκεν , ἃ δὴ πάρεστιν ὁρᾶν . μᾶλλον δέ , οὐ πάντα δυσχερῆ · τῇ γὰρ ἀληθείᾳ προσέθετο βασιλεὺς καὶ λύει τὴν ταραχήν ·
Lemmas: γία - νω δή καί πάρεδρος ἀκολουθέω φίλος , προβάτιον ὁ καλός . καί καλός ἀρχή ὁ Φθόνος βάλλω . ὅθεν δή καί ὅδε συμ - βαίνω , ὁ δή πάρειμι ὁράω . μᾶλλον δέ , οὖον πᾶς δυσχερής · ὁ γάρ ἀλήθεια προστίθημι βασιλεύς καί λύω ὁ ταραχή ·
libanius.epistulae-1-1544 214.4
ἀλλ’ οἶσθα δι’ ἧς ἔρχεται ψήφου τἀκείνου γράμματα καὶ ὡς ἥ κυρία καὶ βεβαιῶσαι καὶ μή . ταύτην οὖν ὅπως προσ - λάβοιμεν , σκόπει . πάντα δ’ ἂν γένοιτο τῆς σῆς φρενός τε καὶ ῥώμης , τῆς μὲν ἀνευρισκούσης πόρον , τῆς δὲ ἐπὶ τὸ πέρας ἰούσης .
Lemmas: ἀλλά οἶδα διά ὅς ἔρχομαι ψῆφος ἐκεῖνος γράμμα καί ὡς ὅς κύριος καί βεβαιόω καί μή . οὗτος οὖν ὅπως προς - λαμβάνω , σκοπέω . πᾶς δέ εἄν γίγνομαι ὁ σός φρήν τε καί ῥώμη , ὁ μέν ἀνευρίσκω πόρος , ὁ δέ ἐπί ὁ πέρας εἶμι .
libanius.epistulae-1-1544 215
σιε' . Ἀμμιανῷ . ( 360 ? )
Lemmas: σίμαι . Ἀμμιανός . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 215.1
Οὔτ᾿ ἐγώ σε χάριν αἰτῶν καινόν τι ποιῶ σύ τε τὰ σαυ - τοῦ μιμήσῃ , τὴν χάριν εἰ καταθεῖο · πολλὰ γὰρ ἐγὼ μὲν ᾔτησα , σὺ δὲ δέδωκας . Καλλιόπιος δὲ οὑτοσὶ καὶ πολίτης ἐμὸς καὶ κοινωνὸς τῶν τε ἐνταῦθα λόγων τῶν τε ἐν Θρᾴκῃ πόνων , οἶδε γὰρ ἐν φίλων φροντίσιν ἀγρυπνεῖν , καὶ οὐκ ἂν ἔχοι δήπου μοι καλῶς ὑστέρῳ τοῦδε περὶ ταῦτα εἶναι . εἰ μὲν οὖν ἐδόκει μοι ἀδικεῖν , ᾐσχυνόμην ἂν ὑπὲρ τῶν ἐμαυτοῦ , νῦν δέ , κατ’ ἐπήρειαν γὰρ ἕλκεται , πάνυ ἂν αἰσχυνοίμην , εἰ μὴ βοηθοίην .
Lemmas: οὔτε ἐγώ σύ χάρις αἰτέω καινός τίς ποιέω σῦς τε ὁ Σαυ - ὁ μιμέομαι , ὁ χάρις εἰμί κατατίθημι · πολύς γάρ ἐγώ μέν αἰτέω , σύ δέ δίδωμι . Καλλιόπιος δέ οὗτος καί πολίτης ἐμός καί κοινωνός ὁ τε ἐνταῦθα λόγος ὁ τε ἐν Θρᾴκη πόνος , οἶδα γάρ ἐν Φίλων φροντίς ἀγρυπνέω , καί οὐ εἄν ἔχω δήπου ἐγώ καλῶς ὕστερος ὅδε περί οὗτος εἰμί . εἰμί μέν οὖν δοκέω ἐγώ ἀδικέω , αἰσχύνω εἄν ὑπέρ ὁ ἐμαυτοῦ , νῦν δέ , κατά ἐπήρεια γάρ ἕλκω , πάνυ εἄν αἰσχύνω , εἰμί μή βοηθέω .
libanius.epistulae-1-1544 215.2
ἔχω δὲ βοηθεῖν οὐ τῇ ἐμαυτοῦ δυνάμει , ἀλλὰ τῇ σῇ . χρῶ - μαι δὲ αὐτῇ κατὰ τὴν φιλίαν . ὅρα δέ , ὅπως σε ἀκριβέστερον ἑτέρων οἴδα .
Lemmas: ἔχω δέ βοηθέω οὖον ὁ ἐμαυτοῦ δύναμις , ἀλλά ὁ σός . χράω - μής δέ αὐτός κατά ὁ φίλιος . ὁράω δέ , ὅπως σύ ἀκριβής ἕτερος οἰδέω .
libanius.epistulae-1-1544 215.3
μέλλων οὗτος ἐνθένδε κινεῖσθαι χρημάτων ἐμέμνητο πρὸς ἡμᾶς ὡς ταύτῃ σε προσληψόμενος . ᾤετο γὰρ τὸν ὄντα οὗ νῦν ὢν τυγχάνεις μηδὲν φιλανθρωπίᾳ ποιεῖν , πάντα δὲ ἀργυρίου . ἐγὼ δὲ γελάσας καὶ διεξελθὼν ἃ σύνοιδά σοι , γυμνός , ἔφην , πορεύου καὶ πενίαν οὐ μέμψῃ
Lemmas: μέλλω οὗτος ἐνθένδε κινέω χρῆμα μιμνήσκω πρός ἐγώ ὡς οὗτος σύ προσλαμβάνω . οἴομαι γάρ ὁ εἰμί ὅς νῦν εἰμί τυγχάνω μηδείς φιλανθρωπία ποιέω , πᾶς δέ ἀργύριον . ἐγώ δέ γελάω καί διεξέρχομαι ὁ σύνοιδα σύ , γυμνός , φημί , πορεύω καί πενία οὖον μέμφομαι
libanius.epistulae-1-1544 215.4
ἄγε οὖν , ὦ γενναῖε , δέχου τε τὸν ἄνδρα εὐμενῶς καὶ παῦε τῶν κακῶν ὁπόσα ἔξεστί σοι καὶ δεῖξον ἡμῖν ὡς οὐδὲν ἔλατ - τον ἐσχήκαμεν ἢ εἰ γράφειν εἴχομεν τῷ τῆς γνώσεως κυρίῳ .
Lemmas: ἄγω οὖν , εἰμί γενναῖος , δέχομαι τε ὁ ἀνήρ εὐμενής καί παύω ὁ κακός ὁπόσος ἔξειμι σύ καί δείκνυμι ἐγώ ὡς οὐδείς ἔλατος - ὁ ἔχω ἢ εἰμί γράφω ἔχω ὁ ὁ γνῶσις κύριος .
libanius.epistulae-1-1544 216
σις' . Ἀνδρονίκῳ . ( 360 ? )
Lemmas: σι . Ἀνδρόνικος . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 216.1
Οὐκ ὀλίγα μοι τῆς σῆς ἀρχῆς εἰδότι διηγήσατο ὧν ᾔδειν Ἡρωδιανὸς πλείω . κεφάλαιον δὲ ἦν ὁ περὶ τὴν Βηρυτὸν ἔρως καὶ πόνος , ὑφ’ ὧν τῇ μὲν Πατά τε καὶ κάλλους ἐγένετο προσ - θήκη , σοὶ δὲ ἀπ’ ἀμφοτέρωι ὄνομα .
Lemmas: οὐ ὀλίγος ἐγώ ὁ σός ἀρχή οἶδα διηγέομαι ὅς οἶδα Ἡρωδιανός πλείων . κεφάλαιος δέ εἰμί ὁ περί ὁ Βηρυτός Ἔρως καί πόνος , ὑπό ὅς ὁ μέν Πατᾶ τε καί κάλλος γίγνομαι προς - θήκη , σύ δέ ἀπό ἀμφότερος ὄνομα .
libanius.epistulae-1-1544 216.2
ὡς οὖν εἶδέ με γαν - νυθέντα καθάπερ αὐτὸν ὄντα τόν τε εἰργασμένον τόν τε ἐπαι - νούμενον ἀπῄτει μισθὸν τῆς διὰ τὴν σὴν ἀρετὴν ἡδονῆς τὴν ὑπὲρ αὑτοῦ πρὸς σὲ παρ’ ἡμῶν ἐπιστολήν , ἐγὼ δὲ οὐκ ἔφυγον μὴ δοῦναι μισθὸν οὕτω καὶ δίκαιον καὶ σοὶ κεχαρισμένον .
Lemmas: ὡς οὖν εἶδον ἐγώ γῆ - νυθεω καθάπερ αὐτός εἰμί ὁ τε ἐργάζομαι ὁ τε παῖς - νέομαι ἀπαιτέω μισθός ὁ διά ὁ σός ἀρετή ἡδονή ὁ ὑπέρ αὐτός πρός σύ παρά ἐγώ ἐπιστολή , ἐγώ δέ οὐ φεύγω μή δίδωμι μισθός οὗτος καί Δίκαιος καί σύ χαρίζομαι .
libanius.epistulae-1-1544 216.3
ἔγγραφε δὴ τὸν ἄνδρα τοῖς φίλοις , ἐπεὶ καὶ ἡμε.ῖς , καὶ πειρῶ τι ποιεῖν ἀγαθόν · οὐδὲ γὰρ ἡμεῖς , εἴ τι ποιεῖν ἔχοιμεν , ὀκνή - σομεν .
Lemmas: ἐγγράφω δή ὁ ἀνήρ ὁ φίλος , ἐπεί καί ἡμεῖς , καί πειράω τίς ποιέω ἀγαθός · οὐδέ γάρ ἐγώ , εἰμί τίς ποιέω ἔχω , ὀκνέω - σω .
libanius.epistulae-1-1544 217
σιζ' . τῷ αὐτῷ ( 360 )
Lemmas: σίζω . ὁ αὐτός ( 360 )
libanius.epistulae-1-1544 217.1
Ἐπ᾿ ἐξόδῳ τῆς λειτουργίας ὁ ἀνεψιός ἐστί μου . νόμος δὲ τὰ τελευταῖα καὶ μέγιστα εἶναι τῆς γε τοιαύτης λειτουργίας . ὁ δὲ καλῶς φροντίζων τῆς ὑπερβολῆς ὅπως ἐν ἑκάστῳ τῶν ποι - ουμένων αὐτὴ φανεῖται φροντιεῖ οὐ μόνον ἆθλα μείζω τῶν πρόσθεν τιθεὶς οὐδὲ πλείω θηρία φόνῳ διδούς , ἀλλὰ καὶ τῶν πρὸς ταῦτα ἀγωνιουμένων πολλαχόθεν ποιούμενος συλλογήν · τοῦτο γάρ ἐστιν ἀτεχνῶς τὸν κολοφῶνα ἐπιθεῖναι .
Lemmas: ἐπί ἔξοδος ὁ λειτουργία ὁ ἀνεψιός εἰμί ἐγώ . νόμος δέ ὁ τελευταῖος καί μέγας εἰμί ὁ γε τοιοῦτος λειτουργία . ὁ δέ καλῶς φροντίζω ὁ ὑπερβολή ὅπως ἐν ἕκαστος ὁ ποῖ - ουμένων αὐτός φαίνω φροντίζω οὖον μόνος ἆθλος μείζων ὁ πρόσθεν τίθημι οὐδέ πλείων θηρίον φόνος δίδωμι , ἀλλά καί ὁ πρός οὗτος ἀγωνίζομαι πολλαχόθεν ποιέω συλλογή · οὗτος γάρ εἰμί ἄτεχνος ὁ κολοφών ἐπιτίθημι .
libanius.epistulae-1-1544 217.2
τῆς τοί - νυν διὰ τῶν κυνηγετῶν ὑπερβολῆς ἐν σοὶ τὸ πλεῖστον . τρέφει γὰρ ἡ Φοινίκη τοὺς τὰ τοιαῦτα δεινούς . οἷς εἰ μὲν σὺ βού - λοιο , χρησόμεθα · μὴ βουλομένου δὲ κατὰ τοῦτο χωλεύσομεν . καὶ μέμψεταί τις οὐχ ἡμᾶς τοὺς ἀτυχήσαντας , ἀλλὰ τὸν ἀμνη - μονοῦντα τῶν φίλων . ὡς μὲν γὰρ καλοῦμεν τοὺς ἐκεῖθεν καὶ παρ’ οὗ τὴν χάριν αἰτοῦμεν οὐδεὶς ἠγνόηκε · γιγνομένου δὲ ἡμῖν οὐδενὸς εἴσονται δι’ ὃν οὐ · γίγνεται . τοῦτο δὲ σοὶ οὐ καλόν .
Lemmas: ὁ ὅς - νυν διά ὁ κυνηγέτης ὑπερβολή ἐν σύ ὁ πλεῖστος . τρέφω γάρ ὁ Φοινίκη ὁ ὁ τοιοῦτος δεινός . ὅς εἰμί μέν σύ βοῦς - λοιο , χράω · μή βούλομαι δέ κατά οὗτος χωλεύω . καί μέμφομαι τις οὐ ἐγώ ὁ ἀτυχέω , ἀλλά ὁ ἀμνός - μονόω ὁ Φίλων . ὡς μέν γάρ καλέω ὁ ἐκεῖθεν καί παρά ὅς ὁ χάρις αἰτέω οὐδείς ἀγνοέω · γίγνομαι δέ ἐγώ οὐδείς εἶμι διά ὅς οὖον · γίγνομαι . οὗτος δέ σύ οὖον καλός .
libanius.epistulae-1-1544 217.3
φιλεῖς τὴν Φοινίκην . οἶδα καὶ αὐτὸς καὶ μετ’ ἐμοῦ τοῦτο οἶδε γῆ τε καὶ θάλαττα . ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἔστι τῆς Φοι - νίκης ἐρῶντος ἐᾶν ἡμᾶς εὖ ποιεῖν τηλικαύτην πόλιν . καὶ ἅμα ἤν τι θαυμαστὸν ἐργάζωνται σοφίᾳ κρατοῦντες τὴν τῶν θη - ῥίων φύσιν , ὁ θεατὴς ἐν τῇ τοῦ ἔργου ἡδονῇ τὴν Φοινίκην ἐπαινέσεται .
Lemmas: φιλέω ὁ Φοινίκη . οἶδα καί αὐτός καί μετά ἐγώ οὗτος οἶδα γῆ τε καί θάλασσα . ἀλλά καί οὗτος εἰμί ὁ Φόι - Νίκη ἐράω ἐάω ἐγώ εὕω ποιέω τηλικόσδε πόλις . καί ἅμα ἐάν τίς θαυμαστός ἐργάζομαι σοφία κράτος ὁ ὁ τίθημι - Ῥίον φύσις , ὁ θεατής ἐν ὁ ὁ ἔργον ἡδονή ὁ Φοινίκη ἐπαινέω .
libanius.epistulae-1-1544 217.4
μὴ τοίνυν μήθ’ ἡμᾶς ἀτιμάσῃς μήτ’ ἐκείνην ἀδικήσῃς μηδέ γε ἁρπάσῃς πρόφασιν ἀπὸ τῶν Μοδέστου γραμ - μάτων εἰς τὸ μὴ δοῦναι τὴν χάριν , τὰ μὲν γὰρ ἔθει τινὶ πα - λαιῷ κεκόμισται , θαρροῦμεν δὲ οὐκ ἐκείνοις , ἀλλὰ τῷ σὲ βού - λεσθαι τὴν ἡμετέραν οἰκίαν ἐν σχήματι φαίνεσθαι . καὶ νῦν , εἰ παρὰ σοῦ πεμφθεῖεν , οὐδεὶς πρὸ του πέμψαντος δόξει δε - δωκέναι τὴν χάριν .
Lemmas: μή τοίνυν μήτε ἐγώ ἀτιμάζω μήτε ἐκεῖνος ἀδικέω μηδέ γε ἁρπάζω πρόφασις ἀπό ὁ μοδεστυς γραμ - Μάτων εἰς ὁ μή δίδωμι ὁ χάρις , ὁ μέν γάρ ἔθος τις πῃ - λαιός κομίζω , θαρσέω δέ οὐ ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ σύ βοῦς - λανθάνω ὁ ἡμέτερος οἰκίον ἐν σχῆμα φαίνω . καί νῦν , εἰμί παρά σύ πέμπω , οὐδείς πρό ὁ πέμπω δοκέω δέ - δίδωμι ὁ χάρις .
libanius.epistulae-1-1544 217.5
ἴδει μὲν οὖν περιεῖναί τε τὸν θεῖον ἡμῖν καὶ νῦν μεθ’ ἡμῶν ἐπιστέλλειν ἢ μόνον γε ἐπιστέλλειν , ἀπέχρη γὰρ ἂν καὶ οὐδὲν ἂν ἦν ὅ τι οὐκ ἂν ἔπραττες · ἐπεὶ δὲ ἀπῆλθεν , ἐνθυμοῦ πρὸς σαυτὸν ὅτι γράφειν μὲν οὐκ ἄν τις ἀποθανὼν δύναιτο , χαίρειν δ’ ἂν καὶ τελευτήσας δύναιτο . τὴν γὰρ τῶν ποιητῶν περὶ τῶν τοιῶνδε δόξαν ἐπίστασαι .
Lemmas: ἶδος μέν οὖν περίειμι1 τε ὁ θέω ἐγώ καί νῦν μετά ἐγώ ἐπιστέλλω ἢ μόνος γε ἐπιστέλλω , ἀποχράω γάρ εἄν καί οὐδείς εἄν εἰμί ὅς τίς οὐ εἄν πράσσω · ἐπεί δέ ἀπέρχομαι , ἐνθυμέομαι πρός σαυτοῦ ὅτι γράφω μέν οὐ ἄν τις ἀποθνήσκω δύναμαι , χαίρω δέ εἄν καί τελευτάω δύναμαι . ὁ γάρ ὁ ποιητής περί ὁ τοιόσδε δόξα ἐπίσταμαι .
libanius.epistulae-1-1544 217.6
πέμπε δὴ τοὺς ἄνδρας καί τις ἔστω παρὰ σοὶ λόγος τῶν Διονύσου καὶ Κορωνίδος θυγατέρων . καὶ ἃ μὲν οὐκ ἄξιον διδόναι , δοῦναι κακίας τὸ δὲ ὅλως ἐκβαλεῖν τὰς Χάριτας οὐχ Ἑλληνικόν .
Lemmas: πέντε δή ὁ ἀνήρ καί τις ἵστημι παρά σύ λόγος ὁ Διόνυσος καί Κορωνίς θυγάτηρ . καί ὁ μέν οὐ ἄξιος δίδωμι , δίδωμι κακία ὁ δέ ὅλως ἐκβάλλω ὁ Χάρις οὐ Ἑλληνικός .
libanius.epistulae-1-1544 218
σιη' . Εὐσεβίῳ . ( 360 )
Lemmas: σιη' . Εὐσέβιος . ( 360 )
libanius.epistulae-1-1544 218.1
Τὰ θηρία σωζέσθω καὶ σφαττέτω μηδεὶς καὶ πλὴν τούτου παρεχέτω τις τὴν θέαν καὶ μὴ ἔστω τῶν αὑτοῦ κύριος ὁ δεσπότης .
Lemmas: ὁ θηρίον σῴζω καί σφάττω μηδείς καί πλήν οὗτος παρέχω τις ὁ θέα καί μή ἵστημι ὁ αὐτός κύριος ὁ δεσπότης .
libanius.epistulae-1-1544 218.2
ταυτὶ μὲν ἐπιστεῖλαι ῥᾷστον καὶ ἔτι γε τούτων ἀτοπώτερα , ἀλλ’ εἰ τὸ πρὸς τοσαύτην ἐκ - πίπτειν ἀτοπίαν πρὸς τῆς σῆς ἐστι διανοίας καὶ τῶν ἐλπίδων ἃς παρέστησας ἐξέταζε . δεῖ γὰρ οὐ τῷ ποιεῖν τι μέγα φρο - νεῖν , ἀλλὰ τῷ ποιεῖν ἃ προσήκει . τὸ παρὸν δὲ οἷον ὅρα .
Lemmas: οὗτος μέν ἐπιστέλλω ῥᾴδιος καί ἔτι γε οὗτος ἄτοπος , ἀλλά εἰμί ὁ πρός τοσοῦτος ἐκ - πίπτω ἀτοπία πρός ὁ σός εἰμί διάνοια καί ὁ ἐλπίς ὅς παρίστημι ἐξετάζω . δεῖ γάρ οὖον ὁ ποιέω τίς μέγας φρο - νέος , ἀλλά ὁ ποιέω ὁ προσήκω . ὁ πάρειμι δέ οἷος ὁράω .
libanius.epistulae-1-1544 218.3
ὁ ἀνεψιὸς οὑμὸς μανίᾳ τὴν λειτουργίαν ταύτην δὴ τὴν βαρεῖαν ἤρατο καὶ ψηφιεῖται Δημοσθένης ὀρθῶς εἰρῆσθαί μοι μανίαν τὴν πὲρ δύναμιν φιλοτιμίαν .
Lemmas: ὁ ἀνεψιός ἐμός μανία ὁ λειτουργία οὗτος δή ὁ βαρύς ἔραμαι καί ψηφίζω Δημοσθένης ὀρθῶς λέγω ἐγώ μανία ὁ περ δύναμις φιλοτιμία .
libanius.epistulae-1-1544 218.4
πρὸς γὰρ τῷ τὴν οἰκίαν τὴν αὑτοῦ κενῶσαι χρυσίου καὶ τὰ τῶν φίλων πολλῶν οὐκ ὀλίγα προσέθηκε πάντα πανταχόθεν ἀγείρων θηρία τε καὶ τοὺς πρὸς ταῦτα μαχομένους .
Lemmas: πρός γάρ ὁ ὁ οἰκίον ὁ αὐτός κενόω χρυσίον καί ὁ ὁ Φίλων πολύς οὐ ὀλίγος προστίθημι πᾶς πανταχόθεν ἀγείρω θηρίον τε καί ὁ πρός οὗτος μάχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 218.5
καὶ ἦν μὲν σωφρονοῦντος πρὸς τοσοῦ - τον χρόνου τὴν δαπάνην ἐκτεῖναι καὶ πολλάκις τοῦτο , παρ - ῃνέσαμεν · ἐπεὶ δὲ ἡμῖν οὐκ ἠβουλήθη , τῇ γε ἀνάγκῃ πείθε - ται καὶ καλεῖ τὰς πόλεις ὡς ἐπιθήσων πέρας , ἀλλ’ οὐκ ἐᾷς .
Lemmas: καί εἰμί μέν σωφρονέω πρός οσὁ - ὁ χρόνος ὁ δαπάνη ἐκτείνω καί πολλάκις οὗτος , παρά - ἄνω · ἐπεί δέ ἐγώ οὐ βούλομαι , ὁ γε ἀνάγκη πείθω - ὁ καί καλέω ὁ πόλις ὡς ἐπιτίθημι πέρας , ἀλλά οὐ ἐάω .
libanius.epistulae-1-1544 218.6
τί γάρ , εἰπέ μοι , χρήσεται ; παύσει τὴν σύνοδον κηρύξας μένειν κατὰ χώραν καὶ τὸν χειμῶνα ἀναμένειν ; καὶ τί ἂν γέ - νοιτ᾿ ἂν αἴσχιον ἢ δαπανηρότερον ; ὄντι ποίου δὲ ἀδικήματος ταύτην λήψεται δίκην ;
Lemmas: τίς γάρ , εἶπον ἐγώ , χράω ; παύω ὁ σύνοδος κηρύσσω μένω κατά χώρα καί ὁ χειμών ἀναμένω ; καί τίς εἄν γε - νέος εἄν αἰσχρός ἢ δαπανηρός ; εἰμί ποῖος δέ ἀδίκημα οὗτος λαμβάνω δίκη ;
libanius.epistulae-1-1544 218.7
ἀλλὰ καλεῖν μὲν δεήσει καὶ τἄλλα ποιεῖν . εὔχεσθαι δὲ ὑπὲρ τῶν ἄρκτων καὶ κελεύειν μηδὲ ῥάβδῳ παίειν ; καὶ τίς ἡ χάρις ; ἡ ποῖος οὐ γέλως ; ποῦ δὲ ἄξια ταῦτα τοῦ στεφάνου ; τίς δαὶ οἴσει τοὺς κλώζοντας ἢ συρίττοντας ; κεντεῖν δὲ ἀξιούντων τί φήσει ; πότερον ὡς οὐ βούλοιτ’ ἄν ; ἢ τὸν κεκωλυκότα ; ἀλλὰ τὸ μὲν οὐκ ἐκείνῳ , τὸ δὲ οὐ σοὶ καλόν .
Lemmas: ἀλλά καλέω μέν δήω καί ἄλλος ποιέω . εὔχομαι δέ ὑπέρ ὁ ἄρκτος καί κελεύω μηδέ ῥάβδος παίω ; καί τίς ὁ χάρις ; ὁ ποῖος οὖον γέλως ; ποῦ δέ ἄξιος οὗτος ὁ στέφανος ; τίς δαί φέρω ὁ κλώζω ἢ συρίζω ; κεντέω δέ ἀξιόω τίς φημί ; πότερος ὡς οὖον βούλομαι ἄν ; ἢ ὁ κωλύω ; ἀλλά ὁ μέν οὐ ἐκεῖνος , ὁ δέ οὖον σύ καλός .
libanius.epistulae-1-1544 218.8
ἄγε οὖν , ὦ φίλος , ἰῶ τὸ τραῦμα καὶ μήτε ἄνδρας ἑταίρους ποίει κακῶς μήτε πόλιν ἐν ᾗ παιδείας μετέλαβες . καὶ γὰρ ἃ μέν ἐστι γοργὰ τῶν θηρίων καὶ ἄφυκτα , δῶρον δέδοται τῷ βασιλεῖ καὶ τὰ τοῦ γενναίου περιμένει βέλη , τὰ λοιπὰ δὲ τῶν ἐκείνου μὲν ὀφθαλμῶν ἀνάξια , δήμῳ δ’ ἂν ἡδονὴν ἐνέγκαι .
Lemmas: ἄγω οὖν , εἰμί φίλος , ἰάομαι ὁ τραῦμα καί μήτε ἀνήρ ἑταῖρος ποιέω κακῶς μήτε πόλις ἐν ὅς παιδεία μεταλαμβάνω . καί γάρ ὁ μέν εἰμί γοργός ὁ θηρίον καί ἄφυκτος , δῶρον δίδωμι ὁ βασιλεύς καί ὁ ὁ γενναῖος περιμένω βέλος , ὁ λοιπάς δέ ὁ ἐκεῖνος μέν ὀφθαλμός ἀνάξιος , δῆμος δέ εἄν ἡδονά φέρω .
libanius.epistulae-1-1544 218.9
γράφε δὴ βελτίω καὶ μὴ τὴν ἄμπελον ἡ χάραξ προδίδου . σὺ γὰρ δὴ καὶ παρ’ ἄλλων φερόμενον κακὸν ἠλπίζου λύσειν .
Lemmas: γράφω δή ἀγαθός καί μή ὁ ἄμπελος ὁ χάραξ προδίδωμι . σύ γάρ δή καί παρά ἄλλος φέρω κακός ἐλπίζω λύω .
libanius.epistulae-1-1544 219
σιθ' . Φλωρεντίῳ . ( 360 )
Lemmas: σῖτος . Φλωρέντιος . ( 360 )
libanius.epistulae-1-1544 219.1
Οἶσθα τήν τε πόλιν καὶ τὰ νόμιμα τῆς πόλεως καὶ τὰς ἐν αὐτῇ λειτουργίας καὶ μέτρον ἑκάστης καὶ τί κοῦφον καὶ τί τῶν Κροίσου δεόμενον χρημάτων καὶ ὡς τοῖς τὰ μέγιστα ὑπο - στᾶσιν εἰκότως ἂν ἕκαστος καὶ συνεύχοιτο καὶ συλλαμβάνοι . τὸ μὲν οὖν συνεύχεσθαι ἡμέτερον , οἷς οὐκ ἔστι δύναμις , εἰς σὲ δὲ ἥκει τὸ βοηθεῖν ἔργοις .
Lemmas: οἶσθα ὁ τε πόλις καί ὁ νόμιμος ὁ πόλις καί ὁ ἐν αὐτός λειτουργία καί μέτρον ἕκαστος καί τίς κοῦφος καί τίς ὁ Κροῖσος δήω χρῆμα καί ὡς ὁ ὁ μέγας ὑπο - ἵστημι εἰκότως εἄν ἕκαστος καί συνεύχομαι καί συλλαμβάνω . ὁ μέν οὖν συνεύχομαι ἡμέτερος , ὅς οὐ εἰμί δύναμις , εἰς σύ δέ ἥκω ὁ βοηθέω ἔργον .
libanius.epistulae-1-1544 219.2
ὁ τοίνυν ἀνεψιός μου πο - λὺν δὴ χρόνον δαπανώμενος ὑπὲρ ἅπαν παράδειγμα καὶ τὸν οἶκον ἐλάττω καταστήσας ὄντος ἔνδον ἴτ’ οὐδενὸς οὐδὲ βου - λόμενος ἐν τῷ σχήματι μένειν ἔχει .
Lemmas: ὁ τοίνυν ἀνεψιός ἐγώ ἀπό - Λυν δή χρόνος δαπανάω ὑπέρ ἅπας παράδειγμα καί ὁ οἶκος μικρός καθίστημι εἰμί ἔνδον ἔρχομαι οὐδείς οὐδέ βοῦς - λέομαι ἐν ὁ σχῆμα μένω ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 219.3
τῆς οὖν ἀνάγκης ἐξ - ἀγούσης αὐτὸν ἕπεται καὶ καλεῖ δὴ τὰς πόλεις ἐπὶ τὸ τέλος . ἔχων δὲ ταῦτα ἐν χεροῖν λαμβάνει γράμματα . ἃ ἠπίστησα παρ’ ὑμῶν ἥκειν , τὰ μὲν γὰρ ὑμέτερα ἀεὶ καὶ καλὰ καὶ μέτρια καί τινος προσόζοντα ἡμερότητος , τὸ παρὸν δὲ οὐ μάλα τοῖς ἔμ - πρόσθεν ἐοικός .
Lemmas: ὁ οὖν ἀνάγκη ἐκ - ἄγω αὐτός ἕπω καί καλέω δή ὁ πόλις ἐπί ὁ τέλος . ἔχω δέ οὗτος ἐν χείρ λαμβάνω γράμμα . ὁ ἀπιστέω παρά σύ ἥκω , ὁ μέν γάρ ὑμέτερος ἀεί καί καλός καί μέτριος καί τις προσόζω ἡμερότης , ὁ πάρειμι δέ οὖον μάλα ὁ ἐγώ - πρόσθεν ἔοικα .
libanius.epistulae-1-1544 219.4
τὰ μὲν γὰρ βήματα μικρά · μὴ σφάττε τὰ θηρία , τὰ δὲ ἀτ᾿ αὐτῶν · ἔκδυθι τῶν ἱματίων , μετ - ἀμπίσχου , τὸν στέφανον λύε , τοὺς θεωροὺς ἔλαυνε , μὴ χρῶ τοῖς σαυτοῦ . ἢ τοῦτο μὲν οὐχί , μένε δὲ τρέ - φων , κἂν δέῃ τὸν ἀγρὸν πωλεῖν , τοῦτο πρᾶττε γελῶν . ἆρά σοι δοκῶ δικαίως ἄλλοις ἡγεῖσθαι προσήκειν τὴν ἐπιστο - λήν ;
Lemmas: ὁ μέν γάρ βῆμα μικρός · μή σφάττω ὁ θηρίον , ὁ δέ ἅτε αὐτός · ἐκδύω ὁ ἱμάτιον , μετά - ἀμφιίσχω , ὁ στέφανος λύω , ὁ θεωρός ἐλαύνω , μή χράω ὁ σεαυτοῦ . ἢ οὗτος μέν οὐ , μένω δέ τρέ - φάω , κἀν δήω ὁ ἀγρός πωλέω , οὗτος πράσσω γελάω . ἆρα σύ δοκέω δικαίως ἄλλος ἡγέομαι προσήκω ὁ πιστός - λήν ;
libanius.epistulae-1-1544 219.5
ἔδωκς τῷ βασιλεῖ παρδάλεις πτηνάς . τούτων ἀφέξε - ται , δέδωκε γάρ῾ καὶ ἄρκτους φοβερωτέρας τῶν πάλαι ποτὶ περὶ τὴν Μουνυχίαν . καὶ τούτων ἀφέξεται , δέδωκε γάρ . τῶν λοιπῶν δὲ εἰ μή τις αὐτὸν ἐάσει κύριον , σκόπει , τί τοῦτο ἤδη γίγνεται .
Lemmas: δίδωμι ὁ βασιλεύς πάρδαλις πτηνός . οὗτος ἀπέχω - ὁ , δίδωμι γάρ καί ἄρκτος φοβερός ὁ πάλαι πρός περί ὁ Μουνυχία . καί οὗτος ἀπέχω , δίδωμι γάρ . ὁ λοιπός δέ εἰμί μή τις αὐτός ἐάω κύριος , σκοπέω , τίς οὗτος ἤδη γίγνομαι .
libanius.epistulae-1-1544 219.6
ἐγὼ μέν σε ἠξίουν καὶ παρειληφότα τοιαῦτα ἔθη παύειν ἄνδρα ἐπὶ πλεῖστον ἥκοντα φρενῶν , αὐτὸν δὲ εἰσάγειν καλὰ μὲν ἄξιον , ὃ πεποίηκας ἀεί , τὰ τοιαῦτα δὲ χαίρειν ἐᾶν .
Lemmas: ἐγώ μέν σύ ἀξιόω καί παραλαμβάνω τοιοῦτος ἔθος παύω ἀνήρ ἐπί πλεῖστος ἥκω φρήν , αὐτός δέ εἰσάγω καλός μέν ἄξιος , ὅς ποιέω ἀεί , ὁ τοιοῦτος δέ χαίρω ἐάω .
libanius.epistulae-1-1544 219.7
ὅπως οὖν ἡμᾶς ἀνακτήσῃ τοῖς δευτέροις νομίσας ταυτὶ τὰ γράμματα φίλου παρρησίαν , ἡ κολακεία δὲ ἑτέρων
Lemmas: ὅπως οὖν ἐγώ ἀνακτάομαι ὁ δύο νομίζω οὗτος ὁ γράμμα φίλος παρρησία , ὁ κολακεία δέ ἕτερος
libanius.epistulae-1-1544 220
σε' . Μοδέστῳ . ( 358/59 )
Lemmas: σῦς . Μόδεστος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 220.1
Οἱ ῥήτορες εὔνοιαν ζητοῦσι παρὰ τῶν δικαζόντων οὐ μόνον οἱ κατεγνωκότες αὑτῶν μηδὲν ἔχειν ἰσχυρόν , ἀλλὰ καὶ οἷς ὑπάρχει θαρρεῖν δικαίων εἵνεκα .
Lemmas: ὁ ῥήτωρ εὔνοια ζητέω παρά ὁ δικάζω οὖον μόνος ὁ καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ μηδείς ἔχω ἰσχυρός , ἀλλά καί ὅς ὑπάρχω θαρσέω Δίκαιος ἕνεκα .
libanius.epistulae-1-1544 220.2
καὶ ἐγὼ τοίνυν οἶδα μὲν ἀκριβῶς ὡς οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἀδικεῖ Καλλιόπιος οὑτοσί , δέομαι δέ σου τὸ κοινὸν δὴ τοῦτο , Μαὶ αὐτῷ τὸ ὄμμα ἐπὶ τῆς δίκης ἥμερον . οὕτω γὰρ ἂν καὶ χρήσαιτο τοῖς οὖσιν αὐτῷ δικαίοις , εἰ μὴ ταραχθείη .
Lemmas: καί ἐγώ τοίνυν οἶδα μέν ἀκριβῶς ὡς οὔτε μικρός οὔτε μείζων ἀδικέω Καλλιόπιος οὗτος , δήω δέ σύ ὁ κοινός δή οὗτος , μής αὐτός ὁ ὄμμα ἐπί ὁ δίκη ἥμερος . οὗτος γάρ εἄν καί χράω ὁ εἰμί αὐτός Δίκαιος , εἰμί μή ταράσσω .
libanius.epistulae-1-1544 220.3
εἰ δ’ οὖν οὐκ ἔξ - εστιν εὐνοίας πρὸς σὲ μνησθῆναι , ἀλλ’ εὔξασθαί γε τοῖς θεοῖς ὑπὲρ τοῦ σε ποιῆσαι τοιοῦτον ἔξεστι . καὶ δὴ καὶ εὔχομαι · Ζεῦ Μειλίχιε καὶ πατέρω·ν ἀνθρώποις ἡμερώτερε , κατάστησον ἵλεων Καλλιοπίῳ τὸν γενναῖον Μόδε - στον καὶ σαυτῷ προσόμοιον .
Lemmas: εἰμί δέ οὖν οὐ ἐκ - εἰμί εὔνοια πρός σύ μιμνήσκω , ἀλλά εὔχομαι γε ὁ θεός ὑπέρ ὁ σύ ποιέω τοιοῦτος ἔξεστι . καί δή καί εὔχομαι · Ζεύς Μειλίχιος καί πατέρων ἄνθρωπος ἥμερος , καθίστημι ἵλαος Καλλίοπος ὁ γενναῖος Μόδος - στον καί σεαυτοῦ προσόμοιος .
libanius.epistulae-1-1544 220.4
καὶ μεμνήσθω δικάζων τοῦ Μειλιχίου Δῖός , ὅπως ἡμεῖς τε τῷ φίλῳ συγχαίρωμεν καὶ Μόντιος ὑπὸ γῆς ἥδοιτο . λέγεται γάρ τι περὶ τῶν οἰχομένων καὶ τοιοῦτον .
Lemmas: καί μιμνήσκω δικάζω ὁ Μειλίχιος Δῖος , ὅπως ἐγώ τε ὁ φίλος συγχαίρω καί Μόντιος ὑπό γῆ ἥδομαι . λέγω γάρ τίς περί ὁ οἴχομαι καί τοιοῦτος .
libanius.epistulae-1-1544 221
σκα . Ἀνδρονίκῳ . ( 360 ? )
Lemmas: σκα . Ἀνδρόνικος . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 221.1
Ἡμεῖς μὶν ᾠόμεθα τὸν τῆς σῆς ἀρχῆς χρόνον εὐθυμίας ἔσεσθαι τῷ παιδὶ τῷ Θέωνος χρόνον ἔκ τε ὧν ἐδεήθημεν ἔκ τε ὧν ἐπηγγέλλου , ὁ δ’ ἴσως ἐπαινεῖ τὸν πρότερον · εἰ δὲ οὐδὲ τοῦτο ποιεῖ διὰ τὴν ἐπιείκειαν , ἀλλ’ εἴπερ ἐπῄνει , δικαίως ἂν ἐπῄνει . γέγονε γὰρ αὐτῷ πάντα ἐκεῖνα γαλήνη , τὰ δὲ παρὰ σοῦ πορθμὸς Σικελίας
Lemmas: ἐγώ μιν οἴομαι ὁ ὁ σός ἀρχή χρόνος εὐθυμία εἰμί ὁ παῖς ὁ Θέων χρόνος ἐκ τε ὅς δήω ἐκ τε ὅς ἐπαγγέλλω , ὁ δέ ἴσως ἐπαινέω ὁ πρότερος · εἰμί δέ οὐδέ οὗτος ποιέω διά ὁ ἐπιείκεια , ἀλλά εἴπερ ἐπαινέω , δικαίως εἄν ἐπαινέω . γίγνομαι γάρ αὐτός πᾶς ἐκεῖνος γαλήνη , ὁ δέ παρά σύ πορθμός Σικελία
libanius.epistulae-1-1544 221.2
καὶ οὐδὲ τὴν τῶν μὴ φίλων ἡμῖν ὁ φίλος ἐμιμήσω μετριότητα , πρὸς τοσοῦτον ἥκεις τοῦ φιλεῖν , ἀλλ’ ἕνα Οὖρσος δι’ εἰσπράξεως ἀδίκου κολακευθῇ , πεπάτηται μὲν τὰ πρὸς ἡμᾶς , καὶ τροφεῖα κριοῦ , καταπεφρόνηνται δὲ τοσούτων γνώσεις ὑπάρχων , δεινὸν δὲ οὐδέν , εἰ διὰ τῶν οἰ - κείων ὤσεις τὸ ξίφος
Lemmas: καί οὐδέ ὁ ὁ μή Φίλων ἐγώ ὁ φίλος μιμέομαι μετριότης , πρός τοσοῦτος ἥκω ὁ φιλέω , ἀλλά εἷς Οὖρσος διά εἴσπραξις ἄδικος κολακεύω , πατέω μέν ὁ πρός ἐγώ , καί τροφεῖον κριός , καταφρονέω δέ τοσοῦτος γνῶσις ὑπάρχω , δεινός δέ οὐδείς , εἰμί διά ὁ ὁ - κείω ὠθέω ὁ ξίφος
libanius.epistulae-1-1544 221.3
ἔοικέ σε ὁ πολὺς ἔπαινος , ὦ φίλ - τατε , διεφθαρκέναι καὶ νομίζεις ἐν τῷ τοὺς ἐπιτηδείους ἐλαύ - νεῖν τὸν Αἰακὸν παρελᾶν . ἀλλ’ οὐδὲ τοὺς ἐν νυκτομαχίᾳ μέν - τοι τῶν φίλων ὑπ’ ἀγνοίας ἁπτομένους ἐπαινοῦμεν , ἀλλ’ ἐλε - οῦμεν , καὶ αὐτοὶ δέ εἰσι τῶν αὑτοὺς ἐλεούντων , ὅτι ἠγνόησαν . ὅστις δὲ ἐν ἡμέρᾳ καὶ φωτὶ τοῦτο ποιεῖ καὶ σεμνύνεται δυσ - σεβῶν , οὐκ οἶδα εἴ τι τούτῳ ἔστι καθάρσιον .
Lemmas: ἔοικα σύ ὁ πολύς ἔπαινος , εἰμί φίλος - Τάτος , διαφθείρω καί νομίζω ἐν ὁ ὁ ἐπιτήδειος ἐλαύνω - νέος ὁ Αἰακός παραλέω . ἀλλά οὐδέ ὁ ἐν νυκτομαχία μέν - ὅς ὁ Φίλων ὑπό ἄγνοια ἅπτω ἐπαινέω , ἀλλά αἱρέω - Ούμε , καί αὐτός δέ εἰμί ὁ ἑαυτοῦ ἐλεέω , ὅτι ἀγνοέω . ὅστις δέ ἐν ἡμέρα καί φάος οὗτος ποιέω καί σεμνύνω δύο - σέβω , οὐ οἶδα εἰμί τίς οὗτος εἰμί καθάρσιος .
libanius.epistulae-1-1544 221.4
ἀλλ’ , ὦγαθέ , μὴ διάγραφε τὰς Χάριτας τοῦ καταλόγου τῶν θεῶν μηδ’ ὁμοίως ἀκίνδυνον ἡγοῦ τὸ λυπεῖν ἐμέ τε καὶ τὸν ἐπιστάμενον ἀμύ - νεσθαι καὶ λέουσιν ἐοικότα , τὸν ἀήττητον Ὀλύμπιον .
Lemmas: ἀλλά , ἀγαθός , μή διαγράφω ὁ Χάρις ὁ κατάλογος ὁ θεός μηδέ ὁμοίως ἀκίνδυνος ἡγέομαι ὁ λυπέω ἐγώ τε καί ὁ ἐφίστημι Αμύ - νω καί λέων ἔοικα , ὁ ἀήσσητος Ὀλύμπιος .
libanius.epistulae-1-1544 222
σκβ' . Γερμανῷ . ( 360 ? )
Lemmas: σκβ' . Γερμανός . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 222.1
Ἄλλῳ μὲν ἄρχοντι μὴ ἐπιστέλλοντι τοῖς φίλοις συγγνοίην ἄν , ἐπικλύζονται γὰρ ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν πραγμάτων , σὺ δέ , κρείττω γὰρ ἔχεις φύσιν ἢ τοῦτο παθεῖν , οὐκ ἔστιν ὅπως ἂν ἀποφύγοις τὴν αἰτίαν .
Lemmas: ἆλλος μέν ἄρχω μή ἐπιστέλλω ὁ φίλος συγγιγνώσκω ἄν , ἐπικλύζω γάρ ὑπό ὁ πλῆθος ὁ πρᾶγμα , σύ δέ , ἀγαθός γάρ ἔχω φύσις ἢ οὗτος πάσχω , οὐ εἰμί ὅπως εἄν ἀποφεύγω ὁ αἴτιος .
libanius.epistulae-1-1544 222.2
ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν ἐπιστολῶν βουλεύσῃ καὶ ἴσως ἐπιστελεῖς κωλύων μὴ μείζω σοι γενέσθαι τὰ ἐγκλήματα , τὸν φέροντα δὲ τὴν ἐπιστολὴν εἰ δεῖ τι παρὰ σοῦ παθεῖν ἀγαθόν , μὴ βουλεύσῃ · δεῖ γὰρ τοῦτο εὐθὺς κε - κρίσθαι , τὸ δεῖν αὐτὸν εὖ παθεῖν .
Lemmas: ἀλλά περί μέν ὁ ἐπιστολή βουλεύω καί ἴσως ἐπιστέλλω κωλύω μή μείζων σύ γίγνομαι ὁ ἔγκλημα , ὁ φέρω δέ ὁ ἐπιστολή εἰμί δεῖ τίς παρά σύ πάσχω ἀγαθός , μή βουλεύω · δεῖ γάρ οὗτος εὐθύς κε - κρίνω , ὁ δήω αὐτός εὕω πάσχω .
libanius.epistulae-1-1544 222.3
τῶν τε γὰρ περὶ τὸν ὕπαρχον ῥητόρων οὐδενὸς ὕστερος τῇ τε τῶν τρόπων ἐπιεικείᾳ πρῶτος ἁπάντων ἐμέ τε οὕτω φιλεῖ καὶ χαίρει τιμῶν , ὡς ἄν τις ἕτερος τιμώμενος .
Lemmas: ὁ τε γάρ περί ὁ ὕπαρχος ῥήτωρ οὐδείς ὕστερος ὁ τε ὁ τρόπος ἐπιείκεια πρῶτος ἅπας ἐγώ τε οὗτος φιλέω καί χαίρω τιμή , ὡς ἄν τις ἕτερος τιμάω .
libanius.epistulae-1-1544 222.4
ὅπως οὖν ἐπὶ δυοῖν ἀγκύραιν ὁρμεῖν ἔχη , μὴ σαυτὸν δίδου μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν ἄριστον Ἰουλιανὸν σαυτῷ ποίει παραπλήσιον . πάντως ἀρκεῖ σοι γράμμα περὶ τοῦ νεανίσκου καὶ γέγονεν εὐμενής .
Lemmas: ὅπως οὖν ἐπί δύο ἄγκυρα ὁρμέω χάω , μή σαυτοῦ δίδωμι μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀγαθός Ἰουλιανός σεαυτοῦ ποιέω παραπλήσιος . πάντως ἀρκέω σύ γράμμα περί ὁ νεανίσκος καί γίγνομαι εὐμενής .
libanius.epistulae-1-1544 223
σκγ . Ἰουλιανῷ . ( 360 ? )
Lemmas: σκγ . Ἰουλιανός . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 223.1
Ἆρ’ ἡμῶν ἐπιλέλησαι ; ἡμᾶς μὲν γὰρ οὐκ ἐᾷ τοῦτο πα - θεῖν ἡ Φοινίκη τὴν σὴν ἀρχὴν ὕμνοις ἀθανάτοις τιμῶσα . ῥει δὲ καὶ ἀπὸ τῆς ὑμετέρας Ἀσίας τῶν ἔργων λόγος βεβαιῶν τὰς προσδοκίας . οὐδὲν γὰρ οὕτω μέγα τῶν ἀγγελλομένων ὄντων ἁπάντων μεγάλων ὥστ’ εἶναι κρεῖττον ἐλπίδος .
Lemmas: ἆρα ἐγώ ἐπιλανθάνω ; ἐγώ μέν γάρ οὐ ἐάω οὗτος πῃ - θέω ὁ Φοινίκη ὁ σός ἀρχή ὕμνος ἀθάνατος τιμάω . ῥέω δέ καί ἀπό ὁ ὑμέτερος Ἀσία ὁ ἔργον λόγος βεβαιόω ὁ προσδοκία . οὐδείς γάρ οὗτος μέγας ὁ ἀγγέλλω εἰμί ἅπας μέγας ὥστε εἰμί ἀγαθός ἐλπίς .
libanius.epistulae-1-1544 223.2
ἡμεῖς δὲ διά τε τὴν συγγένειαν τὴν πρὸς τοὺς Ἴωνας χαίρομεν καὶ ὅτι σὲ εἰκὸς ὁδῷ χωροῦντα αὐτῶν τε ἐκείνων καὶ τῶν τῇδε μετὰ μείζονος ἄρξειν τοῦ σχήματος .
Lemmas: ἐγώ δέ διά τε ὁ συγγένεια ὁ πρός ὁ Ἴων χαίρω καί ὅτι σύ εἰκός ὁδός χωρέω αὐτός τε ἐκεῖνος καί ὁ ὅδε μετά μείζων ἄρχω ὁ σχῆμα .
libanius.epistulae-1-1544 223.3
τούτων μὲν οὖν θεῷ μελή - σει , χάριν δὲ οὐκ ᾔτησέ με μᾶλλον ἢ δέδωκεν Ἀνδραγάθιος οὑτοσὶ δεηθεὶς λαβεῖν ἐπιστολήν . οὐ γὰρ μᾶλλον ἐκεῖνος ἡδί - ων ἔσται τῆς σῆς ἀπολαύων ῥοπῆς ἢ αὐτὸς ὅτι σὲ προσειπεῖν εἶχον ἡδόμην .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν θεός Μελή - σέω , χάρις δέ οὐ αἰτέω ἐγώ μᾶλλον ἢ δίδωμι Ανδραγάθιος οὗτος δέω λαμβάνω ἐπιστολή . οὖον γάρ μᾶλλον ἐκεῖνος ἡδί - εἰμί εἰμί ὁ σός ἀπολαύω ῥοπή ἢ αὐτός ὅτι σύ προσεῖπον ἔχω ἥδομαι .
libanius.epistulae-1-1544 223.4
τρία δή σοι τὸν νεανίσκον συνίστησιν , ἥ τε τοῦ λέγειν δύναμις , ἣν ἐν τοῖς ὑπάρχοις ἔδειξεν , ἥ τε ἐπιεί - κεια τῶν τρόπων , ἣν οὐκ ἔφθη τις συμμίξας καὶ οὐκ ἔγνω , τό θ’ ἡμῖν ἐπιτηδείως ἔχειν καὶ ταύτῃ γε νικᾶν τοὺς ἡμῖν ἐκ παιδὸς γνωρίμους .
Lemmas: τρεῖς δή σύ ὁ νεανίσκος συνίστημι , ὅς τε ὁ λέγω δύναμις , ὅς ἐν ὁ ὑπάρχω δείκνυμι , ὅς τε πίνω - κεῖος ὁ τρόπος , ὅς οὐ φθάνω τις συμμίγνυμι καί οὐ γιγνώσκω , ὁ ὁ ἐγώ ἐπιτηδείως ἔχω καί οὗτος γε νικάω ὁ ἐγώ ἐκ παῖς γνώριμος .
libanius.epistulae-1-1544 224
σκδ' . Ὑπερεχίῳ . ( 360 )
Lemmas: σκδ' . Ὑπερέχιος . ( 360 )
libanius.epistulae-1-1544 224.1
Οὔτε ἥσθην οὔτ’ ἠνιάθην οὐδεπώποτε οὕτως ὡς νῦν ἀμφότερα . ἐκόμιζε δὲ τὰ τούτων αἴτια Γαυδέντιος ὁ χρηστός , καὶ οὗτος ἐν τῷ διηγεῖσθαι πάσχων ἅπερ ἐγώ . δι’ ὧν δή με καὶ μᾶλλον ἐκίνησε φιλεῖν αὐτόν .
Lemmas: οὔτε ἧμαι οὔτε ἀνιάω οὐδεπώποτε οὕτως ὡς νῦν ἀμφότερος . κομίζω δέ ὁ οὗτος αἴτιος Γαυδέντιος ὁ χρηστός , καί οὗτος ἐν ὁ διηγέομαι πάσχω ὅσπερ ἐγώ . διά ὅς δή ἐγώ καί μᾶλλον κινέω φιλέω αὐτός .
libanius.epistulae-1-1544 224.2
ἦν δὲ τὰ πρῶτα μέν , ὡς ἐπανήκων εὐθὺς ἀναρτήσαις τὴν πόλιν , νέους ὁμοίως καὶ γέ - ροντας καὶ πολλοὺς καὶ δεξιούς , τῆς τε γλώττης τῷ τάχει τῷ τε ὁμιλητικὸς φαίνεσθαι · φυγεῖν γάρ σε ἔριν τε καὶ φιλονει - κίαν καὶ ὑπεροψίαν , ὅθεν καὶ τὸν ἐν τῇ παροιμίᾳ παρελθεῖν Ἀρτέμωνα τῶν μὲν ἄλλων τὰ πατέρων εἰς σὲ ποιούντων , τοῦ πατρὸς δέ σοι μικροῦ πετομένου , τῆς μητρὸς ἴε καλλίπαιδος καλουμένης .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ πρῶτος μέν , ὡς ἐπανήκω εὐθύς ἀναρτάω ὁ πόλις , νέος ὁμοίως καί γε - Ρόντας καί πολύς καί δεξιός , ὁ τε γλῶσσα ὁ τάχος ὁ τε ὁμιλητικός φαίνω · φεύγω γάρ σύ Ἔρις τε καί φιλονει - Κιάν καί ὑπεροψία , ὅθεν καί ὁ ἐν ὁ παροιμία παρέρχομαι Ἀρτέμων ὁ μέν ἄλλος ὁ πατήρ εἰς σύ ποιέω , ὁ πατήρ δέ σύ μικρός πέτομαι , ὁ μήτηρ εἶμι καλλίπαις καλέω .
libanius.epistulae-1-1544 224.3
ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἀκούων , οὐχ οὕτως ἐν βραχέσιν , ἀλλὰ δι’ ὅσων εἰκὸς τὸν τῇ διηγήσει χαίροντα λέγειν , ἔχαιρε γὰρ οἷς ἀπήγγειλε Γαυδέντιος , οὐκ οἶδα , εἰ μᾶλλον ἂν περὶ παιδὸς διηγούμενος .
Lemmas: οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἀκούω , οὐ οὕτως ἐν βραχύς , ἀλλά διά ὅσος εἰκός ὁ ὁ διήγησις χαίρω λέγω , χαίρω γάρ ὅς ἀπαγγέλλω Γαυδέντιος , οὐ οἶδα , εἰμί μᾶλλον εἄν περί παῖς διηγέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 224.4
ἐγὼ μὲν οὖν ὅσην ἐπ’ οὐδενὶ τῶν ἄλλων τοῖς θεοῖς ᾔδειν χάριν , ὁ δὲ σκυθρωπάσας ἐξαίφνης ἐτάραξέ με . καὶ τί τοῦτο ; ἔφην . ὁ δὲ ἐσίγα . καὶ μᾶλλον εκείμην , ὁ δὲ ὤκνει λέγειν
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ὅσος ἐπί οὐδείς ὁ ἄλλος ὁ θεός οἶδα χάρις , ὁ δέ σκυθρωπάζω ἐξαπίνης ταράσσω ἐγώ . καί τίς οὗτος ; φημί . ὁ δέ σιγάω . καί μᾶλλον κεῖμαι , ὁ δέ ὀκνέω λέγω
libanius.epistulae-1-1544 224.5
ἔπειτα ἀναγκάζεται προσθεῖναι τὰ δεινὰ ἐκεῖνα καὶ φρικώδη καὶ τοὺς δύο κινδύνους καὶ τοὺς ἡτοιμασμένους τοῖς τοκεῦσι βρόχους . ἐφ’ οἷς ὁρῶν με ἀπολω - λότα ταχέως προσήγαγε τὸ φάρμακον ὡς ἀνέστης εἰπὼν καὶ ὡς ἄπεστιν ὁ φόβος ὃν ἡ πόλις ὑμῖν ἐφοβήθη κοινῇ .
Lemmas: ἔπειτα ἀναγκάζω προστίθημι ὁ δεινός ἐκεῖνος καί φρικώδης καί ὁ δύο κίνδυνος καί ὁ ἑτοιμάζω ὁ τοκεύς βρόχος . ἐπί ὅς ὁράω ἐγώ ἀπόλλυμι - Λότα ταχέως προσάγω ὁ φάρμακον ὡς ἀνίστημι εἶπον καί ὡς ἄπειμι ὁ φόβος ὅς ὁ πόλις σύ φοβέω κοινός .
libanius.epistulae-1-1544 224.6
δεί - σας δὲ ὁ Γαυδέντιος μὴ δοκῇ λέγειν οὐκ οὔσας ὑπερβολάς , βλέψας εἴς τινα καὶ Ῥωμανὸν προσειπὼν ἐκάλει μάρτυρα . καὶ ὃς ἐπελθὼν οὐδὲν ἴφη τοσοῦτον ἔχειν εἰπεῖν , ὅσον οἶδε . καὶ ἦν καὶ οὗτος ἀπὸ τοῦ ῥήματός μοι φίλος .
Lemmas: δεῖ - σός δέ ὁ Γαυδέντιος μή δοκέω λέγω οὐ εἰμί ὑπερβολή , βλέπω εἰς τις καί Ῥωμανός προσεῖπον καλέω μάρτυς . καί ὅς ἐπέρχομαι οὐδείς Ίφη τοσοῦτος ἔχω εἶπον , ὅσος οἶδα . καί εἰμί καί οὗτος ἀπό ὁ ῥῆμα ἐγώ φίλος .
libanius.epistulae-1-1544 224.7
ἐπεὶ οὖν οὐδὲν ἀπέλιπεν ὁ καλὸς Γαυδέντιος εὐφημίας , ἠρόμην ὁπόσα ἔτη γέγονεν ἡ θυγάτηρ αὐτῷ . καὶ μαθὼν θαυμάζειν ἔφην , εἔτις ἀφεὶς ὃν ἐπαινεῖ κηδεστὴν ἕτερον ζητεῖ . καὶ ὁ πάντων ἐμοὶ φίλτατος ἀνθρώπων φοινιχθεὶς εἶπε μὲν οὐδέν , προσώπῳ δὲ ἐδήλωσεν ὡς οὐκ ἄρα ὑμᾶς ἡγοῖτο φαύλους .
Lemmas: ἐπεί οὖν οὐδείς ἀπολείπω ὁ καλός Γαυδέντιος Εὐφημία , ἔρομαι ὁπόσος ἔτος γίγνομαι ὁ θυγάτηρ αὐτός . καί μανθάνω θαυμάζω φημί , τίνω ἀφίημι ὅς ἐπαινέω κηδεστής ἕτερος ζητέω . καί ὁ πᾶς ἐγώ φίλος ἄνθρωπος φοινίσσω εἶπον μέν οὐδείς , πρόσωπον δέ δηλόω ὡς οὐ ἄρα σύ ἡγέομαι φαῦλος .
libanius.epistulae-1-1544 224.8
οὕτως ὑπὲρ τῶν παρ’ ὑμῖν ὁ τοσοῦτον ἀφεστηκὼς σκοπῶ καὶ τὰ δίκτυα πετά - πετάσας ὑμῖν πειρῶμαι παραδοῦναι τὴν Ἑορτίου , καίτοι ὁ πατήρ σοι βεβίωκεν ἐν θήρᾳ .
Lemmas: οὕτως ὑπέρ ὁ παρά σύ ὁ τοσοῦτος ἀφίστημι σκοπέω καί ὁ δίκτυον πετά - πετάννυμι σύ πειράω παραδίδωμι ὁ εόρτιος , καίτοι ὁ πατήρ σύ βιόω ἐν θήρ .
libanius.epistulae-1-1544 225
σκε' . Ἀνόρονίκῳ . ( 360 ? )
Lemmas: σκῶ . ανορονικαω . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 225.1
Ἑρμείας εὖ παθὼν ὑπὸ σοῦ τὰς εὐεργεσίας οὐκ ἔκρυψεν , ἀλλ’ εΙπέ τε ὧν ἀπήλαυσε καὶ φιλοτιμίας μὲν ἐμοί , τῇ δὲ ἀρί - στῇ γυναικῶν αἴτιος εὐφροσύνης κατέστη Βασσιανῇ . ὅπως οὖν μὴ καταλύσῃς τὸ πρόθυμον , μᾶλλον δὲ ὅπως ἀμείνων ἔσῃ τὰ δεύτερα καὶ μιμήσῃ τῶν δρομέων τοὺς ἀγαθούς .
Lemmas: Ἑρμῆς εὕω πάσχω ὑπό σύ ὁ εὐεργεσία οὐ κρύπτω , ἀλλά εἶπον τε ὅς ἀπαλαύω καί φιλοτιμία μέν ἐγώ , ὁ δέ ἀρίς - ἵστημι γυνή αἴτιος Εὐφρόσυνος καθίστημι Βασσιανῆ . ὅπως οὖν μή καταλύω ὁ πρόθυμος , μᾶλλον δέ ὅπως ἀγαθός εἰμί ὁ δύο καί μιμέομαι ὁ δρομεύς ὁ ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 225.2
τὰ μὲν οὖν ἄλλα βοηθήσεις , ἡνίκα ἂν τὰ ἄλλα καλῇ · τουτὶ δὲ καὶ δὴ κατεπείγει . Τύριός τις Ἡράκλειτος περὶ τὰ ἡμέτερα πάλαι πο - νεῖ , Τυρὸς δὲ οὐδὲν ἐντεῦθεν ἀδικεῖται · χρήματα γὰρ οὐκ ἔστιν Ἡρακλείτῳ .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος βοηθέω , ἡνίκα εἄν ὁ ἄλλος καλός · οὗτος δέ καί δή κατεπείγω . Τύριος τις Ἡράκλειτος περί ὁ ἡμέτερος πάλαι ἀπό - νέομαι , τυρός δέ οὐδείς ἐντεῦθεν ἀδικέω · χρῆμα γάρ οὐ εἰμί Ἡράκλειτος .
libanius.epistulae-1-1544 225.3
τοῦτον κέλευε μένειν ἐπὶ τοῦ νῦν σχή - ματος ἢ τὰ μέγιστα βεβλάμμεθα .
Lemmas: οὗτος κελεύω μένω ἐπί ὁ νῦν ἔχω - μα ἢ ὁ μέγας βλάπτω .
libanius.epistulae-1-1544 226
σκς' . Τοῖς Ἐλπιδίου παρέδροις . ( 360 )
Lemmas: σκς' . ὁ ἐλπίδιον πάρεδρος . ( 360 )
libanius.epistulae-1-1544 226.1
Ἀλλὰ φίλοι , πάρστητε . καὶ πολλὰς τοιαύτας παρακλή - σεις εὑρίσκετε παρὰ τοῖς ποιηταῖς καὶ τοὺς ἀκούοντας ἐπιει - κῶς ὑπακούοντας καὶ τὰ παρ’ αὑτῶν εἰσφέροντας .
Lemmas: ἀλλά φίλος , παρίστημι . καί πολύς τοιοῦτος παρακλέω - Σέις εὑρίσκω παρά ὁ ποιητής καί ὁ ἀκούω πίνω - Κῶς ὑπακούω καί ὁ παρά ἑαυτοῦ εἰσφέρω .
libanius.epistulae-1-1544 226.2
παράστητε δὴ καὶ ὑμεῖς καὶ χεῖρα ἄλλος ἄλλοθεν ὀρεγέτω πόρρω μὲν ἀν - θρώπῳ κακίας , ἀτυχοῦντι δέ . σκοπεῖτε δὲ ὡς οὐκ ἂν ὑμῖν αὐ - τοῖς , εἰ μὴ βοηθήσετε , συνησθείητε .
Lemmas: παρίστημι δή καί σύ καί χείρ ἄλλος ἄλλοθεν ὀρέγω πόρρω μέν εἰς - θρώπῳ κακία , ἀτυχέω δέ . σκοπέω δέ ὡς οὐ εἄν σύ αὖος - ὁ , εἰμί μή βοηθέω , συνίημι .
libanius.epistulae-1-1544 226.3
ναύτης ἂν ὑπό του παίηται , ναύτας ὁρῶν ἑτέρους δεῖται βοηθεῖν λέγων ὡς καὶ αὐτὸς εἴη τῶν πολλὰ δὴ πεπλευκότων . οἱ δὲ εὐθὺς θάλαττάν τε καὶ τὰ θαλάττης ἐννοοῦντες οἱ μὲν ἐξείλοντο τὸν ἀδικού - μενον καὶ τοῦτο αὐτοῖς ἀπέχρησεν , οἱ δὲ καὶ συνέκοψαν τὸν ἀσελγαίνοντα ἐπιπεσόντες .
Lemmas: ναύτης εἄν ὑπό ὁ παίω , ναύτης ὁράω ἕτερος δήω βοηθέω λέγω ὡς καί αὐτός εἰμί ὁ πολύς δή πλέω . ὁ δέ εὐθύς θάλασσα τε καί ὁ θάλασσα ἐννοέω ὁ μέν ἐξαιρέω ὁ ἀδικέω - μένω καί οὗτος αὐτός ἀποχράω , ὁ δέ καί συγκόπτω ὁ ἀσελγαίνω ἐπιπίπτω .
libanius.epistulae-1-1544 226.4
καὶ γεωργοὺς εἶδον ὅμοια ποι - οῦντας ἐφ’ ὁμοίοις καὶ σκυτέας δὴ καὶ χαλκοτύπους . οἱ δὲ δὴ στρατιῶται , Ἡράκλεις , πῦρ ἐπισχεῖν ῥᾷον ἢ τούτους ἐν τοιού - τοις . τὸ δὲ συνοργίζεσθαι πεῖθον ἓν πανταχοῦ , τὸ ἐν τοῖς αὐ - τοῖς βιοῦν .
Lemmas: καί γεωργός εἶδον ὅμοιος ποῖ - οῦντας ἐπί ὅμοιος καί σκυτεύς δή καί χαλκότυπος . ὁ δέ δή στρατιώτης , Ἡρακλῆς , πῦρ ἐπέχω ῥᾳδίως ἢ οὗτος ἐν οιὁ - ὁ . ὁ δέ συνοργίζομαι πείθω εἷς πανταχοῦ , ὁ ἐν ὁ αὖος - ὁ βιόω .
libanius.epistulae-1-1544 226.5
καὶ νῦν δὴ ζῆτε μὲν ὑμεῖς ἐν λόγοις , ζῇ δὲ Ἀκόντιος , καὶ προστάτης ὑμῶν αὐτὸς ὁ θεὸς Ἑρμῆς ὁ Δῖός . ἐπέθετο δὴ τῷ ῥήτορι μοχθηρὸν καὶ κεντρότυπον ἀνθρώπιον . τίς οὖν ἐμφράξει τούτῳ τὸ στόμα ; τίς ἐκκόψει τὸ κέντρον ; ἐπὶ τίνας χρὴ συμμάχους καταφεύγειν ὑμᾶς ἀφέντα τοὺς εἰ - κότως μὲν ἂν ἑλομένους ἀμύνειν , δύναμιν δὲ ἔχοντας τὴν ἀπὸ τῶν Μουσῶν , ὑφ’ ὧν οὗπέρ ἐστε τέταχθε ;
Lemmas: καί νῦν δή ζῶ μέν σύ ἐν λόγος , ζῶ δέ Ἀκόντιος , καί προστάτης σύ αὐτός ὁ θεός Ἑρμῆς ὁ Δῖος . ἐπιτίθημι δή ὁ ῥήτωρ μοχθηρός καί κεντρότυπος ἀνθρώπιον . τίς οὖν ἔμφραξις οὗτος ὁ στόμα ; τίς ἐκκόπτω ὁ κέντρον ; ἐπί τίς χρή σύμμαχος καταφεύγω σύ ἀφίημι ὁ εἰμί - Κότως μέν εἄν αἱρέω ἀμύνω , δύναμις δέ ἔχω ὁ ἀπό ὁ Μοῦσα , ὑπό ὅς ὅσπερ εἰμί τάσσω ;
libanius.epistulae-1-1544 226.6
καὶ ταῦτα οὐκ ἂν ἐπέστελλον , εἰ μὴ τόνδε μὲν ᾔδειν ἀγαθὸν εἶναι μελετῶντα , τὸν δὲ γενναῖον Ἐλπίδιον οὐ τοὺς ἐν αἰτίαις μισοῦντα πάν - τὰς , τῶν δὲ ἐν ταῖς αἰτίαις τοὺς ἀδικοῦντας .
Lemmas: καί οὗτος οὐ εἄν ἐπιστέλλω , εἰμί μή ὅδε μέν οἶδα ἀγαθός εἰμί μελέτη , ὁ δέ γενναῖος Ἐλπίδιος οὖον ὁ ἐν αἴτιος μισέω πᾶς - ὁ , ὁ δέ ἐν ὁ αἴτιος ὁ ἀδικέω .
libanius.epistulae-1-1544 226.7
φανεῖται δὲ οὗτος ὑμῶν τὰ δίκαια ποιούντων οὐχ οἷον ὁ κατήγορος ἔφη - σεν . ἀλλ’ οἷον ἡμεῖς ἴσμεν .
Lemmas: φαίνω δέ οὗτος σύ ὁ Δίκαιος ποιέω οὐ οἷος ὁ κατήγορος φημί - Σεν . ἀλλά οἷος ἐγώ οἶδα .
libanius.epistulae-1-1544 227
σκζ' . Πολυχρονίῳ . ( 360 )
Lemmas: σκζ' . Πολυχρόνιος . ( 360 )
libanius.epistulae-1-1544 227.1
Πάλιν ἐγώ σοι τὰ εἰωθότα δῶρα πέμπω , χρηστὸν ἄνδρα συκογαντούμενον χρῄζοντα βοηθείας , σὺ δὲ αὐτὸν καὶ δέξῃ πρᾴως καὶ παύσεις τεταραγμένον καὶ δείξεις τῶν ἐχθρῶν ἐπὶ τοῦ ἀγῶνος κρείττονα .
Lemmas: πάλιν ἐγώ σύ ὁ εἴωθα Δῶρα πέμπω , χρηστός ἀνήρ συκογαντουμενω χρῄζω βοήθεια , σύ δέ αὐτός καί δέχομαι πρᾶος καί παῦσις ταράσσω καί δείκνυμι ὁ ἐχθρός ἐπί ὁ ἀγών ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 227.2
μάντιν δέ με πεποίηκας δυοῖν , οἷς τε ἀεὶ προαιρῇ τῷ τε ἔχειν προστιθέναι τὰ ἔργα . οἰήσῃ μὲν οὖν ἐμοὶ χαρίζεσθαι μόνῳ , λήψεται δὲ τὴν χάριν ἅπας ὅτῳ διὰ λόγων ἡ δόξα .
Lemmas: μάντις δέ ἐγώ ποιέω δύο , ὅς τε ἀεί προαιρέω ὁ τε ἔχω προστίθημι ὁ ἔργον . οἴομαι μέν οὖν ἐγώ χαρίζομαι μόνος , λαμβάνω δέ ὁ χάρις ἅπας ὅστις διά λόγος ὁ δόξα .
libanius.epistulae-1-1544 228
σκη' . Πρισκιανῷ . ( 360 ? )
Lemmas: σκη' . Πρισκιανός . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 228.1
Αἰγύπτιος ἐκ τῆς Μέμφιδος αὐτῆς Ἡρακλείδης οὑτοσὶ φέρων τε ἡμῖν παρὰ τῶν ἐν Αἰγύπτῳ γράμματα φίλων παρ’ ἡμῶν τε πρὸς ὑμᾶς ἀξιώσας λαβεῖν .
Lemmas: Αἰγύπτιος ἐκ ὁ Μέμφις αὐτός Ἡρακλείδης οὗτος φέρω τε ἐγώ παρά ὁ ἐν Αἴγυπτος γράμμα Φίλων παρά ἐγώ τε πρός σύ ἀξιόω λαμβάνω .
libanius.epistulae-1-1544 228.2
ἐπεὶ δὲ σοῦ πρῶτον μνησθεὶς ἑτέρους προσέθηκεν , οὐδέν , ἔφην , σε δεῖ μετὰ Ἡρακλέα τῆς συκίνης ἐπικουρίας . ὅπως οὖν τῷ Ἡρακλείδῃ δείξεις τὸν Ἡρακλέα .
Lemmas: ἐπεί δέ σύ πρῶτος μιμνήσκω ἕτερος προστίθημι , οὐδείς , φημί , σύ δεῖ μετά Ἡρακλῆς ὁ σύκινος ἐπικουρία . ὅπως οὖν ὁ Ἡρακλείδης δείκνυμι ὁ Ἡρακλῆς .
libanius.epistulae-1-1544 229
σκθ' . Ἀμμιανῷ . ( 360 ? )
Lemmas: σκθ' . Ἀμμιανός . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 229.1
Τὸ μὲν ὠφελεῖν τοὺς παρ’ ἡμῶν ὡς σὲ ἰόντας καὶ χρη - στοῦ καὶ φίλου , τὸ δὲ χαίροντας ἄνευ γραμμάτων ἀποπέμπειν οὐ κηδομένου φίλου , πάντως δὲ ἀργοῦ . δεῖ δέ σε κατ’ ἄμφω γράφειν , καὶ βοηθοῦντα καὶ μή , ἕνα νῦν μὲν μὴ τὸ μεῖζον δι - δοὺς φθονῇς τοῦ δευτέρου , νῦν δὲ ἀντὶ τοῦ μείζονος παραμυ - θῆται τὸ δεύτερον .
Lemmas: ὁ μέν ὠφελέω ὁ παρά ἐγώ ὡς σύ εἶμι καί χρή - ἕκαστος καί φίλος , ὁ δέ χαίρω ἄνευ γράμμα ἀποπέμπω οὖον κήδω φίλος , πάντως δέ ἀργός . δεῖ δέ σύ κατά ἄμφω γράφω , καί βοηθός καί μή , εἷς νῦν μέν μή ὁ μείζων Ζεύς - δίδωμι φθονέω ὁ δύο , νῦν δέ ἀντί ὁ μείζων παραμυ - τίθημι ὁ δύο .
libanius.epistulae-1-1544 229.2
ἀλλ’ Ἡρακλείδης οὑτοσὶ καὶ τυγχανέτω προνοίας καὶ κομιζέτω γράμματα . δίκαιος δὲ εἶ συλλαβεῖν ἀνδρὶ φίλῳ Καβειρίου . Καβείριος δὲ οἷς ἐκήδευσεν οἶσθα . εἰ δὲ καὶ μισθὸν τελέσαι δεῖ , πολλὰ ἄν σοι διηγήσαιτο περὶ τοῦ Νείλου . καὶ τί ἂν μεῖζον Ἀμμιανὸς ζητοίη ;
Lemmas: ἀλλά Ἡρακλείδης οὗτος καί τυγχάνω πρόνοια καί κομίζω γράμμα . δίκαιος δέ εἰμί συλλαμβάνω ἀνήρ φίλος Καβείριος . Καβείριος δέ ὅς κηδεύω οἶδα . εἰμί δέ καί μισθός τελέω δεῖ , πολύς ἄν σύ διηγέομαι περί ὁ Νεῖλος . καί τίς εἄν μείζων Ἀμμιανός ζητέω ;
libanius.epistulae-1-1544 230
σλ' . Ἀνδρονίκῳ . ( 360 ? )
Lemmas: σλαʹ . Ἀνδρόνικος . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 230.1
Ἀντίοχος ἁπάσῃ μὲν βοηθεῖ τῇ πόλει διὰ τῆς ἰατρικῆς , ὁ δὲ πλεῖστος αὐτῷ πόνος περὶ τὸ γένος τοὐμόν . Βασσιανὴ δέ , ἦς αἰδέσιμόν σοι καὶ τοὔνομα , τῶν ἐκείνου χειρῶν ὡσπερεὶ τῆς ἱερᾶς ἀγκύρας ἐξῆπται .
Lemmas: Ἀντίοχος ἅπας μέν βοηθέω ὁ πόλις διά ὁ ἰατρικός , ὁ δέ πλεῖστος αὐτός πόνος περί ὁ γένος ἐμός . Βασσιανῆ δέ , εἰμί αἰδέσιμος σύ καί ὄνομα , ὁ ἐκεῖνος χείρ ὡσπερεί ὁ ἱερός ἄγκυρα ἐξάπτω .
libanius.epistulae-1-1544 230.2
ταυτὶ δὲ εἶπον , ὅπως εἰδῇς οἴους τε καὶ ὅσους διὰ τῶν εἰς Ἀντίοχον εὐφρανεῖς . τούτου γὰρ Εὐ - λαλιὸς σιγγενὴς περιπεσὼν τῇ Τραϊανοῦ δικαιοσύνη τελῶν εἰς ἑτέραν στρατείαν εἰς τὴν ὑπ’ ἐκείνῳ τότε οὖσαν ἐγγράφεται καὶ ἵππους ἔδει παρέχειν . ἀλλ’ οὐκ ἐᾷ βασιλεὺς λύων καὶ τὴν προτέραν ζημίαν .
Lemmas: οὗτος δέ εἶπον , ὅπως οἶδα οἶος τε καί ὅσος διά ὁ εἰς Ἀντίοχος εὐφραίνω . οὗτος γάρ εὕω - λαλιός σιγγενὴς περιπίπτω ὁ Τραϊανός δικαιοσύνη τέλος εἰς ἕτερος στρατεία εἰς ὁ ὑπό ἐκεῖνος τότε εἰμί ἐγγράφω καί ἵππος ἐσθίω παρέχω . ἀλλά οὐ ἐάω βασιλεύς λύω καί ὁ πρότερος ζημία .
libanius.epistulae-1-1544 230.3
τουτὶ μὲν οὖν Ἐλπίδιος αὐτῷ βεβαιοῖ , καὶ νῦν Εὐλάλιος παρ’ ἐκείνῳ , μικρὸν δὲ ὕστερον παρὰ σοὶ κομίζων τὴν γνῶσιν . μᾶλλον δὲ ἔχε τὴν βασιλέως ἤδη γνῶσιν ἐν ἀντιγράφοις παρεζευγμένην καὶ τοὺς ἵππους ἐξαίρει τῶν δραμουμένων , ὅπως μήθ’ ὕστερον ἐγγένοιτο τῷ πράγματι τα - ραχὴ τῷ τε ἰατρῷ δι’ ἡμῶν ἧ τι τῶν κατὰ νοῦν πεπραγμένον .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν Ἐλπίδιος αὐτός βεβαιόω , καί νῦν Εὐλάλιος παρά ἐκεῖνος , μικρός δέ ὕστερος παρά σύ κομίζω ὁ γνῶσις . μᾶλλον δέ ἔχω ὁ βασιλεύς ἤδη γνῶσις ἐν ἀντίγραφος παραζεύγνυμι καί ὁ ἵππος ἐξαιρέω ὁ δράω , ὅπως μήτε ὕστερος ἐγγίγνομαι ὁ πρᾶγμα ὁ - ῥάχη ὁ τε ἰατρός διά ἐγώ ἧ τίς ὁ κατά νόος πράσσω .
libanius.epistulae-1-1544 231
αλα' . Βασσιανῷ . ( 360 ? )
Lemmas: ἀλαός . Βασσιανός . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 231.1
Πόλλα ἀγαθά σοι γένοιτο , βέλτιστε νέων , ὅτι ἃ περὶ τῶν γονέων διεσπούδασται τοῖς νόμοις , ὅπως ὑπὸ τῶν ἐγγόνων θεραπεύοιντο , ταῦτ’ αὐτὸς ἐπεδείξω περὶ τὸν διδάσκαλον . οὐ γάρ με ἔλαθεν ἃ περὶ τοῦ θαυμαστοῦ Κλεοβούλου πρὸς τὴν τήθην ἐπιστέλλεις δεόμενος αὐτῷ τὴν σὴν οὐσίαν ἀνεῷχθαι .
Lemmas: Πόλλα ἀγαθός σύ γίγνομαι , ἀγαθός νέος , ὅτι ὁ περί ὁ γονεύς διασπουδάζω ὁ νόμος , ὅπως ὑπό ὁ ἔγγονος θεραπεύω , αὐτός αὐτός ἐπιδείκνυμι περί ὁ διδάσκαλος . οὖον γάρ ἐγώ λανθάνω ὁ περί ὁ θαυμαστός Κλεόβουλος πρός ὁ τήθη ἐπιστέλλω δήω αὐτός ὁ σός οὐσία ἀνοίγω .
libanius.epistulae-1-1544 231.2
μαθὼν δὲ αὐτὸς οὐκ ἔμελλον δήπου τὰ οὕτω καλὰ σιγή - σεσθαι , ἀλλ’ ἥ τε πόλις ἐμπέπλησται τῆς σῆς μεγαλοπρεπείας ἔχομέν τε τὸν Κλεόβουλον πάντως ἂν ἀποπτάμενον , εἰ μὴ τοι οὗτος ἦσθα .
Lemmas: μανθάνω δέ αὐτός οὐ μέλλω δήπου ὁ οὗτος καλός σιγή - ἕπομαι , ἀλλά ὅς τε πόλις ἐμπίμπλημι ὁ σός μεγαλοπρέπεια ἔχω τε ὁ Κλεόβουλος πάντως εἄν ἀποπέτομαι , εἰμί μή ὅς οὗτος εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 231.3
ἄγε οὖν , ὦ φίλη κεφαλή , βάλλ’ οὕτως . ὅπως ἐπαινοῖό τε καὶ μετ’ ἐλπίδος ζῴης βελτίονος . εἴληφας δὲ οὐδὲ νῦν φαύλους παρὰ τῶν Μουσῶν τοὺς μισθούς . φασὶ γὰρ πάντας ἁπανταχόθεν προσκεῖσθαι τῷ τῶν λόγων ἔρωτι . τουτὶ δὲ τὸ δῶρον τῶν Μνημοσύνης ἀκριβῶς .
Lemmas: ἄγω οὖν , εἰμί φίλος κεφαλή , βάλλω οὕτως . ὅπως ἐπαινέω τε καί μετά ἐλπίς ζῶ ἀγαθός . λαμβάνω δέ οὐδέ νῦν φαῦλος παρά ὁ Μοῦσα ὁ μισθός . φημί γάρ πᾶς ἁπανταχόθεν πρόσκειμαι ὁ ὁ λόγος Ἔρως . οὗτος δέ ὁ δῶρον ὁ Μνημοσύνη ἀκριβῶς .
libanius.epistulae-1-1544 232
σλβ' . Μοδέστῳ . ( 358/59 )
Lemmas: σλβ' . Μόδεστος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 232.1
Ἐγώ σε πολεμοῦντα τοῖς κλέπταις ἐπαινῶ . τῷ γὰρ αὐ - τᾷ τούς τε πονηροὺς κολάζεις καὶ τοὺς δικαίους ἀμείνους ποιεῖς ὁρῶντας ὡς ἔστιν ὄντα δίκαιον ἐπαίνου τυχεῖν .
Lemmas: ἐγώ σύ πολεμέω ὁ κλέπτης ἐπαινέω . ὁ γάρ αὖος - ὁ ὁ τε πονηρός κολάζω καί ὁ Δίκαιος ἀγαθός ποιέω ὁράω ὡς εἰμί εἰμί Δίκαιος ἔπαινος τυγχάνω .
libanius.epistulae-1-1544 232.2
συγχαίρω δὴ Φροντίνῳ τῷδε τῆς ἐξετάσεως , ἣν ἀπὼν ἐξετασθεὶς τὴν βελτίονα ψῆφον ἠνέγκατο πολλοῦ χρυσίου τιμιώτερον κτῆμα κτησάμενος τὸ παρὰ σοὶ κεκρίσθαι μὴ φαῦλος . ἀλλὰ καὶ αὐ - τὸς ἐμαυτῷ συγχαίρω χρηστοῦ φανέντος ἀνδρὸς ἑταίρου μοι καὶ φίλου .
Lemmas: συγχαίρω δή Φροντῖνος ὅδε ὁ ἐξέτασις , ὅς ἄπειμι ἐξετάζω ὁ ἀγαθός ψῆφος φέρω πολύς χρυσίον τίμιος κτῆμα κτάομαι ὁ παρά σύ κρίνω μή φαῦλος . ἀλλά καί αὖος - τός ἐμαυτοῦ συγχαίρω χρηστός φαίνω ἀνήρ ἑταῖρος ἐγώ καί φίλος .
libanius.epistulae-1-1544 232.3
νῦν οἶν ἥκει δείξων ἔτ’ ἄμεινον ὡς πλεῖστον ἀφέστηκε λήμματος καὶ ὡς ἐν οἷς ἐπιστεύθη πεπόνηκε μόνον , τοῖς οὖσι δὲ οὐδὲ ὀβολὸν προσέθηκεν .
Lemmas: νῦν οἶς ἥκω δείκνυμι ἔτι ἀγαθός ὡς πλεῖστος ἀφίστημι λῆμμα καί ὡς ἐν ὅς πιστεύω πονέω μόνος , ὁ εἰμί δέ οὐδέ ὀβολός προστίθημι .
libanius.epistulae-1-1544 232.4
ἀκολούθει δὴ σαυ - τῷ καὶ δείκνυε πᾶσιν ὅτι ἔστι παρὰ σοῦ καὶ χαίροντα ἀπελθεῖν .
Lemmas: ἀκολουθέω δή Σαυ - ὁ καί δείκνυμι πᾶς ὅτι εἰμί παρά σύ καί χαίρω ἀπέρχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 233
σλγ' . Ἀπολιναρίῳ καὶ Γεμέλλῳ . ( 360 ? )
Lemmas: σλγ' . απολιναριον καί Γέμελλος . ( 360 ? )
libanius.epistulae-1-1544 233.1
Οὐ μάλα ἡμῶν ἐοίκατε ἀπεῖναι , τὸ γὰρ οὕτω τεχνικῶς ἐπιστέλλειν οὐ πάντως ἐστὶν ἀπόντων , ἀλλ’ , ὡς ἐμὲ λέγειν , συνόντων . ὥστ’ ἔγωγε ἡσθείς , ὅτι ἐγράψατε , πλέον ἥσθην , ὅτι οὕτως ἔχετε γράφειν .
Lemmas: οὖον μάλα ἐγώ ἔοικα ἄπειμι , ὁ γάρ οὗτος τεχνικός ἐπιστέλλω οὖον πάντως εἰμί ἄπειμι , ἀλλά , ὡς ἐγώ λέγω , σύνειμι . ὥστε ἔγωγε ἥδομαι , ὅτι γράφω , πλέω ἧμαι , ὅτι οὕτως ἔχω γράφω .
libanius.epistulae-1-1544 233.2
τὸν εὐνοῦχον δὲ παρ’ ὑμῶν ἥκειν ἡγούμενος , ὃς ἐδίδου τὴν ἐπιστολήν , ἐπειδὴ ἔφασκε τῇδε με - μενηκέναι , πονηρὸν ἐκάλουν . εἶτ’ εὐθὺς τὸν μὲν ἀπέλυον αἰ - τίας , ὑμῖν δὲ ἐνεκάλουν γνοὺς ὑφ’ ὑμῶν αὐτὸν ἀμεληθέντα μεῖναι .
Lemmas: ὁ εὐνοῦχος δέ παρά σύ ἥκω ἡγέομαι , ὅς δίδωμι ὁ ἐπιστολή , ἐπεί φάσκω ὅδε ἐγώ - μιμνήσκω , πονηρός καλέω . εἶτα εὐθύς ὁ μέν ἀπολύω ὁ - Τίας , σύ δέ ἐγκαλέω γιγνώσκω ὑπό σύ αὐτός ἀμελέω μένω .
libanius.epistulae-1-1544 233.3
καίτοι τοῦ δόξαν ὑμᾶς κτήσασθαι καλὴν μετά γε τὰς φύσεις οὗτος αἴτιος ἀντὶ κυνὸς ἐπὶ τοὺς οὐκ ἀγαθοὺς ἀρ - κῶν . ὑμεῖς δὲ τὸν ἄνθρωπον ἐκκαρπωσάμενοι τοῦ καιροῦ τῶν ἀμοιβῶν ἥκοντος ἀπερρίψατε .
Lemmas: καίτοι ὁ δόξα σύ κτάομαι καλός μετά γε ὁ φύσις οὗτος αἴτιος ἀντί κύων ἐπί ὁ οὐ ἀγαθός ἀρ - Κῶς . σύ δέ ὁ ἄνθρωπος ἐκκαρπόομαι ὁ καιρός ὁ ἀμοιβή ἥκω ἀπορρίπτω .
libanius.epistulae-1-1544 233.4
ἀλλ’ , ὦ παῖδες , ἐμοὶ θερα - πεύσατε τὸν παιδαγωγὸν ἢ καλέσαντες εἰς Κιλικίαν ἤ τι πέμ - ψαντες τῶν ἐκεῖθεν . πειθέτω δὲ ὑμᾶς χρημάτων καταφρονεῖν ἄνευ τῶν ὑπ’ ἐμοῦ πολλάκις εἰρημένων ὁ τὰ γράμματα φέρων , ὃς ὑπὸ μὲν τοῦ σχήματος εἰς στρατιώτας , ὑπὸ δὲ τῶν ἔργων εἰς φιλοσόφους ἐγγέγραπται τὸν Σωκράτην ἐν μέσοις μιμησά - μενος κέρδεσιν , ὁ καλὸς Ἀμμιανός .
Lemmas: ἀλλά , εἰμί παῖς , ἐγώ θερα - πεύθω ὁ παιδαγωγός ἢ καλέω εἰς Κιλικία ἤ τίς πέμπω - ψαντες ὁ ἐκεῖθεν . πείθω δέ σύ χρῆμα καταφρονέω ἄνευ ὁ ὑπό ἐγώ πολλάκις εἴρω ὁ ὁ γράμμα φέρω , ὅς ὑπό μέν ὁ σχῆμα εἰς στρατιώτης , ὑπό δέ ὁ ἔργον εἰς φιλόσοφος ἐγγράφω ὁ Σωκράτης ἐν μέσος μιμέομαι - μένος κέρδος , ὁ καλός Ἀμμιανός .
libanius.epistulae-1-1544 234
σλδ' . Ἀνδρονίκῳ . ( 358 )
Lemmas: σλδ' . Ἀνδρόνικος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 234.1
Ἀντίοχος οὑτοσὶ τῶν μόλις ἐστὶ σεσωσμένων . ὅτε γὰρ ἦρχε Φοινίκης Δημήτριος , ἵππον αὐτῷ δίδωσι δυσγάργαλιν ἱπποκόμης ἐξαγαγών . ὁ δὲ ἅμα τε ἐπ’ αὐτὸν ἀνέβη καὶ ἐκ - κρουσθεὶς ἐπ’ αὐτῆς ἔκειτο τῆς ἀγορᾶς , ὁ δὲ ἵππος ἔθει φέρων τὸ στρωματόδεσμον . καὶ ἦν ἴσως τοῦτο κέρδος τῶν τὸ καλὸν τρεφόντων θηρίον .
Lemmas: Ἀντίοχος οὗτος ὁ μόλις εἰμί σώζω . ὅτε γάρ ἄρχω Φοινίκη Δημήτριος , ἵππος αὐτός δίδωμι δυσγάργαλις ἱπποκομέω ἐξάγω . ὁ δέ ἅμα τε ἐπί αὐτός ἀναβαίνω καί ἐκ - κρούω ἐπί αὐτός κεῖμαι ὁ ἀγορά , ὁ δέ ἵππος ἔθος φέρω ὁ στρωματόδεσμον . καί εἰμί ἴσως οὗτος κέρδος ὁ ὁ καλός τρέφω θηρίον .
libanius.epistulae-1-1544 234.2
ἔδει μὲν οὖν αὐτοὺς ἐπὶ τῇ σοφωτάτῃ μηχανῇ ἀποθανεῖν , καὶ γὰρ οὗτος , εἰ μὴ θεῶν τις ἤμυνε , πε - σὼν ἂν ἐτεθνήκει , διὰ δὲ τὴν ἐπιείκειαν Ἀντιόχου περὶ τῶν χρημάτων εἰς λόγον καθίσταντο .
Lemmas: ἐσθίω μέν οὖν αὐτός ἐπί ὁ σοφός μηχανή ἀποθνῄσκω , καί γάρ οὗτος , εἰμί μή θεός τις ἀμύνω , μετά - σός εἄν θνῄσκω , διά δέ ὁ ἐπιείκεια Ἀντίοχος περί ὁ χρῆμα εἰς λόγος καθίστημι .
libanius.epistulae-1-1544 234.3
καὶ τοῖς μὲν ἠδικηκόσιν ἐδόκει πέντε καὶ εἴκοσι στατῆρσι λῦσαι τὸ ἔγκλημα , τοῦ δὲ φάσκοντος ἑκατὸν αὑτῷ στατῆρας ἀπολωλέναι τὸ πρᾶγμα ἐπὶ τῆς ἀμφισβητήσεως ἵσταται . σὸν δὴ τὰ δίκαια ννῶναι καὶ τῷ μὲν βοηθῆσαι , τοὺς δὲ σωφρονίσαι .
Lemmas: καί ὁ μέν ἀδικέω δοκέω πέντε καί εἴκοσι στατήρ λύω ὁ ἔγκλημα , ὁ δέ φάσκω ἑκατόν ἑαυτοῦ στατήρ ἀπόλλυμι ὁ πρᾶγμα ἐπί ὁ ἀμφισβήτησις ἵστημι . σός δή ὁ Δίκαιος νάω καί ὁ μέν βοηθέω , ὁ δέ σωφρονίζω .
libanius.epistulae-1-1544 235
σλε' . Μελετίῳ . ( 360 ? )
Lemmas: Σλέα . Μελέτιος . ( 360 ? )