ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 255.1
Παλαιὸν ἔμοιγε τοῦτο τὸ πάθος τοῖς Ἑλλήνων ὀνό - μασι χαίρειν καὶ τοὺς <τοῖς> ἔξω τούτου συμφερομένους ἀδικεῖν ἡγεῖσθαι ῥητορικήν · ἠθύμουν δὲ πρότερον τὸν συνερῶντα οὐκ ἔχων οὐδ’ ὅστις ἦν ἕτοιμος κοινωνεῖν τῆς περὶ ταῦτα θήρας .
Lemmas: Παλαιός ἐγώ οὗτος ὁ πάθος ὁ Ἕλλην ὄνος - πῆμα χαίρω καί ὁ αἰτέω ἔξω οὗτος συμφέρω ἀδικέω ἡγέομαι ῥητορικός · ἀθυμέω δέ πρότερος ὁ συνεράω οὐ ἔχω οὐδέ ὅστις εἰμί ἑτοῖμος κοινωνέω ὁ περί οὗτος θήρ .
libanius.epistulae-1-1544 255.2
ἤδη δέ τις καὶ κατεγέλασέ καὶ οὐ περὶ μειζόνων ἔφησέ με φροντίζειν ἢ οὓς ἔφησεν ἡ κωμῳδία σκοπεῖν περὶ τῶν τῆς ψύλ - λης ποδῶν . ὥστ’ εἴ μέ τι καὶ διέφυγεν , οὐχὶ θαυμάζω μόνον μὴ δυνηθέντα διὰ παντὸς ἐλθεῖν .
Lemmas: ἤδη δέ τις καί καταγελάω καί οὖον περί μείζων φημί ἐγώ φροντίζω ἢ ὅς φημί ὁ κωμῳδία σκοπέω περί ὁ ὁ ψύλος - Λῆς πούς . ὥστε εἰμί ἐγώ τίς καί διαφεύγω , οὐ θαυμάζω μόνος μή δύναμαι διά πᾶς ἔρχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 255.3
ἀλλ’ ἐπειδὴ ἧκες ἡμῖν ἐξ Αἰγύπτου—καὶ πολλὰ ἀγαθὰ γένοιτο τῷ περιθέντι τὴν ἀ - νάγκην , ὃς σὲ ἐκάλεσε μὲν ἐπὶ δίκην , ἔδωκε δὲ ἄκων τῇ πόλει τοὺς ἐν σοὶ λόγους — ἐνταῦθα δὴ τῆς παροιμίας ἔτ’ ἄμεινον ᾐσθόμην , ὡς ἄρα σύν τε δύ᾿ ἐρχομένω μέγα ἀλλήλοις εἰσίν .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί ἥκω ἐγώ ἐκ Αἰγύπτου—καὶ πολύς ἀγαθός γίγνομαι ὁ περιτίθημι ὁ ὅς - νάγκη , ὅς σύ καλέω μέν ἐπί δίκη , δίδωμι δέ ἄκων ὁ πόλις ὁ ἐν σύ λόγος — ἐνταῦθα δή ὁ παροιμία ἔτι ἀγαθός αἰσθάνομαι , ὡς ἄρα σῦς τε δύο ἐρχόμενος μέγας ἀλλήλων εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 255.4
ἀλλ’ ἴσως ἐνταῦθα οὐκ ἀλλήλοις , ἀλλ’ ἐμοὶ σύ . τὸ μὲν γὰρ ἐρωτᾶν ἐμὸν ἀεί , τὸ δὲ ἀποκρίνεσθαι γεγένηται σόν , ὥστ’ οἶ - μαί σε καὶ ἀποκναῖσαι τῷ τῶν ἐρωτημάτων πυκνῷ τῶν μὲν ἐν γραμματίοις πεμπομένων ἐπὶ συνουσίᾳ σοι τῶν νέων καθη - μένῳ , τῶν δὲ οἴκαδε σῖτον αἱρουμένῳ πολλάκις
Lemmas: ἀλλά ἴσως ἐνταῦθα οὐ ἀλλήλων , ἀλλά ἐγώ σῦς . ὁ μέν γάρ ἐρωτάω ἐμός ἀεί , ὁ δέ ἀποκρίνω γίγνομαι σός , ὥστε οἶς - μαί σύ καί ἀποκναίω ὁ ὁ ἐρώτημα πυκνός ὁ μέν ἐν γραμμάτιον πέμπω ἐπί συνουσία σύ ὁ νέος κάθημαι - μένος , ὁ δέ οἴκαδε σῖτος αἱρέω πολλάκις
libanius.epistulae-1-1544 255.5
τὸ πολὺ δὲ ἐποίουν καὶ αἱ νιφάδες , ἡνίκ’ ἂν ἀλλήλοις ἐντύχοιμεν . οὐ γὰρ ἡμῖν οἱ λόγοι περὶ προσόδου τῆς ἀπὸ τῆς τέχνης οὐδ’ ὑπὲρ ἐδωδῆς καὶ τί δεδειπνήκαμεν καὶ τί μέλλομεν οὐδ’ ὅστις ἔξεισι τῆς ἀρχῆς καὶ διαδέξεται τίς . τουτὶ γὰρ οὐδὲν πρὸς τὰς Μούσας εἶναι δοκεῖ .
Lemmas: ὁ πολύς δέ ποιέω καί ὁ νιφάς , ἡνίκα εἄν ἀλλήλων ἐντυγχάνω . οὖον γάρ ἐγώ ὁ λόγος περί πρόσοδος ὁ ἀπό ὁ τέχνη οὐδέ ὑπέρ ἐδωδή καί τίς δειπνέω καί τίς μέλλω οὐδέ ὅστις ἔξειμι ὁ ἀρχή καί διαδέχομαι τίς . οὗτος γάρ οὐδείς πρός ὁ Μοῦσα εἰμί δοκέω .
libanius.epistulae-1-1544 255.6
ἀλλ’ ἐγώ σε ἰδὼν ἕλκων ἂν εὐθὺς πρὸς τὰ γέρρα τῶν ἐργαστηρίων καὶ κατέχων καὶ μόνον οὐ προση - λῶν εἰς τὴν τῶν ὀνομάτων ἐνεβίβαζον βάσανον , σὺ δὲ ἀπέκρινες τὰ νόθα τῶν γνησίων τοῖς μὲν βοηθῶν ἐξεληλαμένοις ἀδίκως , τὰ δὲ ἐκβάλλων ὡς οὐ δικαίως τιμώμενα . ταὐτὰ ταὐτὰ ἡμῖν καὶ τὰ προάστεια σύνοιδεν , ἐφ’ ὧν καθήμενοι τοὺς ἄρ - χοντας ἀναμένοντες ἐξ ἀποδημίας ἰόντας εἴχομεν ὅ τι ἐργασό - μεθα .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ σύ εἶδον ἕλκω εἄν εὐθύς πρός ὁ γέρρον ὁ ἐργαστήριον καί κατέχω καί μόνος οὖον πρόσειμι - λάω εἰς ὁ ὁ ὄνομα ἐμβιβάζω βάσανος , σύ δέ ἀποκρίνω ὁ νόθος ὁ γνήσιος ὁ μέν βοηθός ἐξελαύνω ἄδικος , ὁ δέ ἐκβάλλω ὡς οὖον δικαίως τιμάω . αὐτός αὐτός ἐγώ καί ὁ προάστειον σύνοιδα , ἐπί ὅς κάθημαι ὁ ἄρα - Χόντας ἀναμένω ἐκ ἀποδημία εἶμι ἔχω ὅς τίς λγασογ́ - μέθη .
libanius.epistulae-1-1544 255.7
πάντα μὲν οὖν ἀριθμεῖν τοῦ Ἀπόλλωνος ἂν εἴη τοῦ καὶ τὴν ἄμμον ἔχοντος εἰς ἀριθμὸν ἄγειν , δοὺς δὲ ἡμῖν ὦ Ἡράκλεις λέγειν , ἐπειδὰν καλῶμεν τὸν θεόν , καίτοι τις οὐ τῶν ἐν φαύλῃ δόξῃ δεῖν ἐξαίρειν ἔφασκε τὸ ἰῶτα πλὴν ὅστις σχετλιάζει , τοῦτον δὲ οὐκ εἴργει τοῦ γράμματος , καλεῖν δέ γε οὐκ ἐᾷ μετὰ τοῦδε τοῦ γράμματος , ἀλλὰ σὺ τριπλῆν ἀνεὶς τῇ κλήσει τὴν ὁδόν , ὧν ἡμῖν τὼ δύο , ποιηταῖς δὲ οὐδὲν ἄβατον ἅτε ἐπτερωμένοις , ἡμῖν τε ἴσθι καὶ τῷ θεῷ μεγάλα κεχαρισμέ - νος καὶ προσδέχου τι παρ’ ἐκείνου χρηστόν . οἷσθα δὲ ἡλίκας ἐδίδου δωρεὰς καὶ πρὸ τῆς εἰς οὐρανὸν πορείας Ἡρακλῆς .
Lemmas: πᾶς μέν οὖν ἀριθμέω ὁ Ἀπόλλων εἄν εἰμί ὁ καί ὁ ἄμμος ἔχω εἰς ἀριθμός ἄγω , δίδωμι δέ ἐγώ εἰμί Ἡρακλῆς λέγω , ἐπειδάν καλέω ὁ θεός , καίτοι τις οὖον ὁ ἐν φαῦλος δόξα δήω ἐξαίρω φάσκω ὁ ἰῶτα πλήν ὅστις σχετλιάζω , οὗτος δέ οὐ εἴργω ὁ γράμμα , καλέω δέ γε οὐ ἐάω μετά ὅδε ὁ γράμμα , ἀλλά σύ τριπλόος ἀνίημι ὁ κλῆσις ὁ ὁδός , ὅς ἐγώ ὁ δύο , ποιητής δέ οὐδείς ἄβατος ἅτε πτερόω , ἐγώ τε εἰμί καί ὁ θεός μέγας χαρισμός - Μύκονος καί προσδέχομαι τίς παρά ἐκεῖνος χρηστός . οἶδα δέ ἡλίκος δίδωμι δωρεά καί πρό ὁ εἰς οὐρανός πορεία Ἡρακλῆς .
libanius.epistulae-1-1544 255.8
ἄλλος μὲν οὖν ἂν ἐπαινέσας τὴν περὶ τοὔνομα τέχνην ἀπηλ - 246 LIBANIl λάγη τῶν ἄλλων οὐδὲν ἰδών , ἐμοὶ δὲ δοκεῖς οὐ μᾶλλόν γε τῷ διδάσκειν ὠφελεῖν ἢ τῷ μετὰ κάλλους εὐφραίνειν .
Lemmas: ἄλλος μέν οὖν εἄν ἐπαινέω ὁ περί ὄνομα τέχνη ἀπηλ - 246 LIBANIl Λάγη ὁ ἄλλος οὐδείς ὁράω , ἐγώ δέ δοκέω οὖον μάλα γε ὁ διδάσκω ὠφελέω ἢ ὁ μετά κάλλος εὐφραίνω .
libanius.epistulae-1-1544 255.9
κάλλη δέ σοι τὰ μὲν ἐξ Ἰταλίας , τὰ δὲ ἐξ Αἰτωλίας , ἐνταῦθα μὲν ἀπὸ τῆς εἰκόνος καὶ τῶν ἐν οἴνῳ πεπραγμένων , ἐκεῖ δὲ ἀπὸ τῶν διὰ τῶν Εὐριπίδου σεσωσμένων . ὁρᾶν γὰρ δὴ δοκῶ τοὺς ἐπτη - χότας καὶ τρέμοντας φαιδροὺς ἐπὶ τοῖς ᾄσμασι καὶ τεθαρρη - κότας . καὶ χαίρω γε , νὴ τὴν Ἀθηνᾶν , ὅτι μοι ὁ Εὐριπίδης , οὐκ ἀγνοεῖς ὅπως περικάομαι τοῦ ποιητοῦ , τοῖς ἠτυχηκόσι τῶν πολιτῶν ἀπὸ τῶν δραμάτων ἐφύλαξε τὰς ψυχάς .
Lemmas: κάλλος δέ σύ ὁ μέν ἐκ Ἰταλία , ὁ δέ ἐκ Αἰτωλία , ἐνταῦθα μέν ἀπό ὁ εἰκών καί ὁ ἐν οἶνος πράσσω , ἐκεῖ δέ ἀπό ὁ διά ὁ Εὐριπίδης σώζω . ὁράω γάρ δή δοκέω ὁ πέτομαι - Χότας καί τρέμω φαιδρός ἐπί ὁ ᾆσμα καί θαρσέω - Κότας . καί χαίρω γε , νή ὁ Ἀθηνᾶ , ὅτι ἐγώ ὁ Εὐριπίδης , οὐ ἀγνοέω ὅπως περικάω ὁ ποιητής , ὁ ἀτυχέω ὁ πολίτης ἀπό ὁ δρᾶμα φυλάσσω ὁ Ψυχή .
libanius.epistulae-1-1544 255.10
ὅν μοι δοκεῖς καλέσαι μάρτυρα μόνον οὐχ ὡς οὐκ ἔχων καὶ ἄλλους ὑπὲρ τῶν αὐτῶν καλεῖν , ἀλλ’ ἴνα μοι παράγων τἀμὰ παιδικὰ μόνον καὶ τῇδε χαρίζοιο . πεποίηκας γὰρ προσόμοιόν τι τῷ πόμα μὲν ὅ τι δήποτε παρὰ τοῦ διψῶντος αἰτηθέντι , δόντι δὲ Θάσιον οἶνον , διότι τὸν ᾐτηκότα ἠπίστατο τῷ Θασίῳ προσκεί - μένον . τοῦτο γάρ ἐστιν ὁμοῦ καὶ τὸ δίψος ἀκέσασθαι καὶ μετὰ μείζονος ἡδονῆς .
Lemmas: ὅς ἐγώ δοκέω καλέω μάρτυς μόνος οὐ ὡς οὐ ἔχω καί ἄλλος ὑπέρ ὁ αὐτός καλέω , ἀλλά ἵνα ἐγώ παράγω ἐμός παιδικόν μόνος καί ὅδε χαρίζομαι . ποιέω γάρ προσόμοιον τίς ὁ πόμα μέν ὅς τίς δήποτε παρά ὁ διψάω αἰτέω , δίδωμι δέ Θάσιον οἶνος , διότι ὁ αἰτέω ἐπίσταμαι ὁ Θάσιος προσκω - μένω . οὗτος γάρ εἰμί ὁμοῦ καί ὁ δίψα ἀκέομαι καί μετά μείζων ἡδονή .
libanius.epistulae-1-1544 255.11
εἶτα οὐ σύ γε εὐδαίμων ὡς ἀληθῶς τοι - αῦτα διερευνώμενος καὶ τοιαῦτα δωρούμενος , μᾶλλόν γε ἢ Ἀν - θεμίων τε καἰ Ἰσχόμαχος ἐπὶ τῷ μεγέθει τῶν χρημάτων καἰ Νικίας ἐπὶ τῷ πλήθει τῶν ἀνδραπόδων ; ἐμοὶ γὰρ εἴη τοιαῦτα ἰχνεύειν ἴνα ἔχοντι Δάον .
Lemmas: εἶτα οὖον σῦς γε εὐδαίμων ὡς ἀληθής ὅς - αὐτός διερευνάω καί τοιοῦτος δωρέω , μάλα γε ἢ εἰς - θέμις τε καίω Ἰσχόμαχος ἐπί ὁ μέγεθος ὁ χρῆμα καίω Νικίας ἐπί ὁ πλῆθος ὁ ἀνδράποδον ; ἐγώ γάρ εἰμί τοιοῦτος ἰχνεύω ἵνα ἔχω Δᾶος .
libanius.epistulae-1-1544 256
σνς . Πρισκιανῷ ( 360/61 ? )
Lemmas: σνςʹ . Πρισκιανός ( 360/61 ? )
libanius.epistulae-1-1544 256.1
Λουκιανὸς ὁ οὐ πάντα εὐτυχὴς αὐτὸς μὲν οὐκ ἐτόλμησέ μοι προσελθεῖν , οὕτως ὧν προήχθη ποιῆσαι κατεγνώκει , τὸν δὲ ἐμοί τε καὶ σοὶ φίλτατον καὶ ᾧ μὴ χαριζόμενος αἰσχυνοί - μην ἄν , Παγκράτιον τὸν ἄρχειν ἐπιστάμενον καὶ λέγειν καὶ ᾧ τὸ τιμᾶσθαι κατὰ τοὺς τρόπους μᾶλλον ἢ τὴν δόξαν ἐγένετο τοῦ πατρός , οὗτος δὴ ὁ Παγκράτιος ἐκέλευέ με συγγνώμην αἰ - τεῖν ἐν γράμμασι τῷ μὲν μεμφόμενος , σὲ δὲ δώσειν ἐλπίζων .
Lemmas: Λουκιάν ὁ οὖον πᾶς εὐτυχής αὐτός μέν οὐ τολμάω ἐγώ προσέρχομαι , οὕτως ὅς προάγω ποιέω καταγιγνώσκω , ὁ δέ ἐγώ τε καί σύ φίλος καί ὅς μή χαρίζομαι αἰσχύνω - μείς ἄν , Παγκράτιος ὁ ἄρχω ἐφίστημι καί λέγω καί ὅς ὁ τιμάω κατά ὁ τρόπος μᾶλλον ἢ ὁ δόξα γίγνομαι ὁ πατήρ , οὗτος δή ὁ Παγκράτιος κελεύω ἐγώ συγγνώμη ὁ - ἐγώ ἐν γράμμα ὁ μέν μέμφομαι , σύ δέ δίδωμι ἐλπίζω .
libanius.epistulae-1-1544 256.2
ὃ δὲ Λουκιανὸς εἱστήκει σιγῇ κύπτων εἰς γῆν καὶ ἠλέησα τὸν ἄνθρωπον ὁμολογοῦντα τῷ σιγᾶν μηδὲν ἔχειν εἰπεῖν .
Lemmas: ὅς δέ Λουκιάν ἵστημι σιγή κύπτω εἰς γῆ καί ἐλεέω ὁ ἄνθρωπος ὁμολογέω ὁ σιγάω μηδείς ἔχω εἶπον .
libanius.epistulae-1-1544 256.3
δέο - μαι δή σου , μᾶλλον δὲ τοσοῦτον ὑπειπὼν εἶτα δεήσομαι . τὸν Ἄδμητον ὅταν εὑρίσκῃς σώζοντα τὸν ἐχθρὸν καὶ τοσοῦτον ἀπ - έχοντα τοῦ ποιῆσαι τὸν Θεμιστοκλέα κακῶς ὥστε καὶ συμ - πράττειν , ὅπως ἥξει τάχιστα οἷπερ ὥρμητο , καίτοι γε οὐκ ἦν ἄδηλον ὡς ἐν τῷ βοηθεῖν ἐκείνῳ λυπεῖν ἦν τοὺς ἐξαιτοῦν - τὰς , οἱ δὲ ἦσαν αἱ μέγισται Ἑλληνίδων πόλεων , ἀλλ’ ὅμως τὴν ἱκετείαν τοῦ δυσμενοῦς ᾐδέσθη μᾶλλον ἢ τὸν κίνδυνον ἐφοβήθη — πότερον οὖν τῇ φιλανθρωπίᾳ τὸν βασιλέα τῶν Μολοττῶν εἰς ἀναισθήτους τίθης ἢ θαυμαστὸν ἄγεις τῇ με - γαλοψυχίᾳ καί σοι δοκεῖ διὰ τοῦτο μᾶλλον ἂν εἰκότως ἢ τὴν ἀρχὴν μακαρίζεσθαι
Lemmas: δήω - μής δή σύ , μᾶλλον δέ τοσοῦτος ὑπεῖπον εἶτα δήω . ὁ Ἄδμητος ὅταν εὑρίσκω σῴζω ὁ ἐχθρός καί τοσοῦτος ἀπό - ἔχω ὁ ποιέω ὁ Θεμιστοκλῆς κακῶς ὥστε καί συμ - πράσσω , ὅπως ἥκω ταχύς οἷπερ ὁρμέω , καίτοι γε οὐ εἰμί ἄδηλος ὡς ἐν ὁ βοηθέω ἐκεῖνος λυπέω εἰμί ὁ ἐξαιτέω - ὁ , ὁ δέ εἰμί ὁ μέγας Ἑλληνίς πόλις , ἀλλά ὅμως ὁ Ἱκεσία ὁ δυσμενής αἰδέομαι μᾶλλον ἢ ὁ κίνδυνος φοβέω — πότερος οὖν ὁ φιλανθρωπία ὁ βασιλεύς ὁ Μολοσσός εἰς ἀναίσθητος τίθημι ἢ θαυμαστός ἄγω ὁ ἐγώ - γαλοψυχιον καί σύ δοκέω διά οὗτος μᾶλλον εἄν εἰκότως ἢ ὁ ἀρχή μακαρίζω
libanius.epistulae-1-1544 256.4
νῦν δή σου δέομαι μιμήσασθαι ἃ θαυ - μάζεις καὶ τὴν πρὸς τοῦτον ὀργὴν ἀνελεῖν διὰ τοὺς φίλους ἢ τηροῦντα ταύτην ἀνιᾶσαι τοὺς φίλους .
Lemmas: νῦν δή σύ δήω μιμέομαι ὁ θαυ - μᾶζα καί ὁ πρός οὗτος ὀργή ἀναιρέω διά ὁ φίλος ἢ τηρέω οὗτος ἀνιάω ὁ φίλος .
libanius.epistulae-1-1544 256.5
ἠδίκει Λουκιανός , αὐτὸς τοῦτό φησιν , ὥστ’ οὐδὲν δεῖ κατηγόρου . τί γὰρ ἔ τις ἐλέγχοι τόν γε ὁμολογοῦντα ; καιρὸς οὖν τῆς συγγνώμης οὗτος τοῦ μὲν ἐν ταῖς αἰτίαις οὔτ’ ἀρνουμένου καὶ κατεσθίοντος ἀντ’ ἐκείνων αὑτόν , τῶν δὲ τὰ σὰ βουλομένων εὐδοκιμεῖν συν - δεομένων ἡμὶν σοῦ τ’ εἰκότως ἂν μήθ’ ἡμᾶς ἀτιμάζοντος δί - κην τε οὐ ζητοῦντος παρὰ τοῦδε μείζω τοῦ πεπεῖσθαι τοῦτο αὐτόν , ὡς ἄρα ὀφείλει τὴν ἐσχάτην .
Lemmas: ἀδικέω Λουκιανός , αὐτός οὗτος φημί , ὥστε οὐδείς δεῖ κατήγορος . τίς γάρ ἔ τις ἐλέγχω ὁ γε ὁμολογέω ; καιρός οὖν ὁ συγγνώμη οὗτος ὁ μέν ἐν ὁ αἴτιος οὔτε ἀρνέομαι καί κατεσθίω ἀντί ἐκεῖνος ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὁ σός βούλομαι εὐδοκιμέω σῦς - δήω ἐγώ σύ τε εἰκότως εἄν μήτε ἐγώ ἀτιμάζω Ζεύς - καίνω τε οὖον ζητέω παρά ὅδε μείζων ὁ πείθω οὗτος αὐτός , ὡς ἄρα ὀφείλω ὁ ἔσχατος .
libanius.epistulae-1-1544 256.6
ἦν μοι ῥᾷστον ἐπιτεί - νεῖν τὴν ἐπιστολήν , ἀλλ’ ἔδεισα μὴ οὐ δόξῃ φίλου πρὸς φίλον εἶναι τὸ μῆκος . τοῖς γὰρ οὕτως ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους ἀρκεῖ καὶ νεῦσαι . οὔκουν προσθήκης , ἀλλ’ ἀπολογίας μᾶλλον τοῦ τοσαῦτα εἰρῆσθαι .
Lemmas: εἰμί ἐγώ ῥᾴδιος ἐπιτείνω - νέος ὁ ἐπιστολή , ἀλλά δείδω μή οὖον δόξα φίλος πρός φίλος εἰμί ὁ μῆκος . ὁ γάρ οὕτως ἔχω πρός ἀλλήλων ἀρκέω καί νέος . οὔκουν προσθήκη , ἀλλά ἀπολογία μᾶλλον ὁ τοσοῦτος εἴρω .
libanius.epistulae-1-1544 257
σνζ' . Αὐξεντίῳ . ( 361 )
Lemmas: σνζ' . Αὐξέντιος . ( 361 )
libanius.epistulae-1-1544 257.1
Οὐ τῷ δέξασθαι τὰ ξένια μᾶλλον ἔδειξα τὸ φιλεῖν ἢ τῷ λυπηθῆναι πρότερον οἷς ἐλυπήθην . ἦν γὰρ ἐρῶντος , οἶμαι , καὶ ζηλοτυποῦντος τό τι τῶν σῶν ἐμοῦ ζῶντος ὑφ’ ἑτέρου πράττεσθαι μὴ φέρειν .
Lemmas: οὖον ὁ δέχομαι ὁ ξένιος μᾶλλον δείκνυμι ὁ φιλέω ἢ ὁ λυπέω πρότερος ὅς λυπέω . εἰμί γάρ ἐράω , οἴομαι , καί ζηλοτυπέω ὁ τίς ὁ σός ἐγώ ζῶ ὑπό ἕτερος πράσσω μή φέρω .
libanius.epistulae-1-1544 257.2
ἐντεῦθεν ἐγὼ μὲν ἐδήχθην τὴν καρ - δίαν , σὺ δὲ ἴσως ἐκαλλωπίζου Φάων τις ἕτερος ἡγούμενος
Lemmas: ἐντεῦθεν ἐγώ μέν δάκνω ὁ Κάρ - δῖος , σύ δέ ἴσως καλλωπίζω Φάων τις ἕτερος ἡγέομαι
libanius.epistulae-1-1544 258
σνη' . Δημητρίῳ . ( 361 )
Lemmas: σνη' . Δημήτριος . ( 361 )
libanius.epistulae-1-1544 258.1
Ἀλλ᾿ αὐτά γε ἑορτὴ τὰ σὰ γράμματα καὶ πᾶν ὅ τι περ ἂν ἀφικνῆται παρὰ σοῦ . καλῶς δὲ ἐποίησας καιρὸν τοῖς ξενίοις εὑρών · νῦν μὲν γὰρ ἡμῖν ὡς ἀληθῶς ἔπεμψας , τότε δ’ ἂν εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἁρπάζειν βλεπόντων .
Lemmas: ἀλλά αὐτός γε ἑορτή ὁ σός γράμμα καί πᾶς ὅς τίς περ εἄν ἀφικνέομαι παρά σύ . καλῶς δέ ποιέω καιρός ὁ ξένιος εὑρίσκω · νῦν μέν γάρ ἐγώ ὡς ἀληθής πέμπω , τότε δέ εἄν εἰς ὁ χείρ ὁ ἁρπάζω βλέπω .
libanius.epistulae-1-1544 258.2
ὁ μὲν οὖν Εὐφήμιος ἐπειδὰν ἔλθῃ , δώσει τὰς ἀποκρίσεις . νῦν μὲν γὰρ ὡς τὸν ὡς σιλέα θήρᾳ τερπόμενον ἔδραμε καλούμενος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Εὐφήμιος ἐπειδάν ἔρχομαι , δίδωμι ὁ ἀπόκρισις . νῦν μέν γάρ ὡς ὁ ὡς σιλέας θήρ τέρπω τρέχω καλέω .
libanius.epistulae-1-1544 258.3
ὑπὲρ δὲ τοῦ σίτου πάντα μὲν οἶμαι κινήσειν τὸν χρηστὸν Ὀλύμπιον , πρά - ξειν δὲ ἢ οὐδὲν ἢ μικρόν , οὐ πολύ τι βέλτιον τοῦ μηδενός . τὸ δὲ αἴτιον , ὁ τοῦ δοῦναι κύριος ὀμώμοκε πολεμήσειν ταῖς Μούσαις .
Lemmas: ὑπέρ δέ ὁ σῖτος πᾶς μέν οἴομαι κινέω ὁ χρηστός Ὀλύμπιος , Πράς - ξέω δέ ἢ οὐδείς ἢ μικρός , οὖον πολύς τίς ἀγαθός ὁ μηδείς . ὁ δέ αἴτιος , ὁ ὁ δίδωμι κύριος ὄμνυμι πολεμέω ὁ Μοῦσα .
libanius.epistulae-1-1544 259
σνθ' . Εὐθηρίῳ . ( 358/59 )
Lemmas: σνθ' . Εὐθήριος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 259.1
Συκοφάντην σε τὸ ἐρᾶν πεποίηκε καὶ πάντας πλὴν ἐμοῦ νομίζεις οὐδέν . ἔστι δὲ ὁμοίως ἄτοπον καὶ φαύλους ἐπαινεῖν καὶ μὴ θαυμάζειν τοὺς ἀγαθούς . Ἀκάκιον δὲ μὴ νομίζων ἴνα τῶν περὶ τὸν Ἑρμῆν ἐμέ τε λυπεῖς καὶ πρὸ ἐμοῦ τὸν θεόν
Lemmas: συκοφάντης σύ ὁ ἐράω ποιέω καί πᾶς πλήν ἐγώ νομίζω οὐδείς . εἰμί δέ ὁμοίως ἄτοπος καί φαῦλος ἐπαινέω καί μή θαυμάζω ὁ ἀγαθός . Ἀκάκιος δέ μή νομίζω ἵνα ὁ περί ὁ Ἑρμῆς ἐγώ τε λυπέω καί πρό ἐγώ ὁ θεός
libanius.epistulae-1-1544 259.2
οὔκουν ἐκβαλοῦμεν ἅττα ἔχει μαθὼν παρ’ ἐκείνου Φιλόπα - τρις , ἀλλ’ ἐποικοδομεῖν πειρασόμεθα καὶ δέξεται λόγους τοῖς ἔμπροσθεν ἀδελφούς .
Lemmas: οὔκουν ἐκβάλλω ὅστις ἔχω μανθάνω παρά ἐκεῖνος Φιλόπας - τρις , ἀλλά ἐποικοδομέω πειράζω καί δέχομαι λόγος ὁ ἔμπροσθεν ἀδελφός .
libanius.epistulae-1-1544 260
σξ' . Ἰφικράτει . ( 358/59 )
Lemmas: σξεʹ . Ἰφικράτης . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 260.1
Οὔτ᾿ ἀληθῆ γράφεις οὔθ’ ἡμῖν κεχαρισμένα , ὃς τοσοῦ - τον ἡμῖν προσεπάλαισας χρόνον . παρ’ ἡμῖν δὲ εἰ μέν τι κεῖ - τᾶι χρηστόν , οὐκ οἶδα , τῶν δὲ ὄντων ἀπολαῦσαι πρόκειται τοῖς ἐθέλουσι μᾶλλον ἢ κρηνῶν . καὶ τῶν νέων οὗτος φιλεῖται πλέον ὅστις αἴτιος μοι πλείω πονεῖν .
Lemmas: οὔτε ἀληθής γράφω οὔτε ἐγώ χαρίζομαι , ὅς οσὁ - ὁ ἐγώ προσεπαλαισος χρόνος . παρά ἐγώ δέ εἰμί μέν τίς κεῖ - ὁ χρηστός , οὐ οἶδα , ὁ δέ εἰμί ἀπολαύω πρόκειμαι ὁ ἐθέλω μᾶλλον ἢ κρήνη . καί ὁ νέος οὗτος φιλέω πλέω ὅστις αἴτιος ἐγώ πλείων πονέω .
libanius.epistulae-1-1544 260.2
Φιλόπατρις δὲ εἰ πεί - σειεν αὑτὸν κτῆμα καλὸν εἶναι τοὺς λόγους , ἥξει φέρων ὑμῖν ἐφ’ οἷς ἡδίω σε ποιήσει . σὺ μέντοι με ἤδη πεποίηκας ἡδίω τὸν ἄρχοντα φάσκων εἶναι τοῦτο ὃ καλεῖται . καὶ ἔχω χάριν Εὐθηρίῳ μέν , ὅτι ἐστὶν ἀγαθός , σοὶ δέ , ὅτι τοιαῦτα περὶ Εὐ - θηρίου μηνύεις .
Lemmas: Φιλόπατρις δέ εἰμί πεῖ - σείω ἑαυτοῦ κτῆμα καλός εἰμί ὁ λόγος , ἥκω φέρω σύ ἐπί ὅς ἡδύς σύ ποιέω . σύ μέντοι ἐγώ ἤδη ποιέω ἡδύς ὁ ἄρχω φάσκω εἰμί οὗτος ὅς καλέω . καί ἔχω χάρις Εὐθήριος μέν , ὅτι εἰμί ἀγαθός , σύ δέ , ὅτι τοιοῦτος περί εὕω - θηρίον μηνύω .
libanius.epistulae-1-1544 261
σξα' . Εὐσεβίῳ . ( 358 )
Lemmas: σξα' . Εὐσέβιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 261.1
Σὺ μὲν ἃ πατέρα εἰκὸς ἐπέσταλκας , ἐγὼ δὲ οὐδὲν βελ - τίων ὑπὸ τῆς ἐπιστολῆς γεγένημαι . ἃ γὰρ ἂν ἄλλος ἐπὶ τοῖς γράμμασιν ἔπραττε , ταῦτ’ ἐποίουν ἐγὼ πρὶν ἥκειν τὰ γράμμα - τα . ὅστις δὲ ἁπάσῃ τῇ ῥώμῃ χρώμενος εἶτα παρακαλεῖται , τὸ χαρίσασθαι τοῖς παρακαλοῦσιν οὐκ ἔχει .
Lemmas: σύ μέν ὁ πατήρ εἰκός ἐπιστέλλω , ἐγώ δέ οὐδείς Βέλ - τίω ὑπό ὁ ἐπιστολή γίγνομαι . ὁ γάρ εἄν ἄλλος ἐπί ὁ γράμμα πράσσω , αὐτός ποιέω ἐγώ πρίν ἥκω ὁ γράμμα - ὁ . ὅστις δέ ἅπας ὁ ῥώμη χράω εἶτα παρακαλέω , ὁ χαρίζομαι ὁ παρακαλέω οὐ ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 261.2
μεμνημένος δὲ ἀμοιβῶν ζήτει καὶ τὰς ἐμοὶ πρεπούσας . αἱ δέ εἰσιν εἰπεῖν τι περὶ ἐμοῦ βέλτιον , εἴ τί σοι γένοιτο παρ’ ἡμῶν καλόν . χρη - μάτων δὲ εἰ πολλῶν ἐπεθύμουν , οὐκ ἂν ἦν μοι νῦν ὀλίγα .
Lemmas: μιμνήσκω δέ ἀμοιβή ζητέω καί ὁ ἐγώ πρέπω . ὁ δέ εἰμί εἶπον τίς περί ἐγώ ἀγαθός , εἰμί τίς σύ γίγνομαι παρά ἐγώ καλός . χρή - Μάτων δέ εἰμί πολύς ἐπιθυμέω , οὐ εἄν εἰμί ἐγώ νῦν ὀλίγος .
libanius.epistulae-1-1544 262
σξβ' . Υπερεχίῳ ( 361 ? )
Lemmas: σξβ' . Υπερέχιος ( 361 ? )
libanius.epistulae-1-1544 262.1
Εἰ δὲ μὴ παῖς ἦν Εὐθηρίῳ παρ’ ἡμῖν κἀκεῖνος ἐδεῖτό σου γράφειν , ἐσίγας ἂν ὥσπερ πρότερον , καίτοι σε ἐδιδάξαμεν λέγειν . σὺ δ’ ἐν τοῖς ἄλλοις τούτῳ χρώμενος , ᾧ τὰ ὄντα καὶ σώζεις καὶ πλείω ποιεῖς , οὗ δεῖ τι φθέγξασθαι , τὸ πρὸς ἡμᾶς ἄφωνος εἶ , καὶ ταῦτα πράττων , ὡς ἂν ἡμεῖς εὐξαίμεθα , καὶ τῶν πραγμάτων χρηστὰ δηλοῦν διδόντων .
Lemmas: εἰμί δέ μή παῖς εἰμί Εὐθήριος παρά ἐγώ ἐκεῖνος δέομαι σύ γράφω , σιγάω εἄν ὥσπερ πρότερος , καίτοι σύ διδάσκω λέγω . σύ δέ ἐν ὁ ἄλλος οὗτος χράω , ὅς ὁ εἰμί καί σῴζω καί πλείων ποιέω , ὅς δεῖ τίς φθέγγομαι , ὁ πρός ἐγώ ἄφωνος εἰμί , καί οὗτος πράσσω , ὡς εἄν ἐγώ εὔχομαι , καί ὁ πρᾶγμα χρηστός δηλόω δίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 262.2
ἀλλ’ ἐγώ σε οὐΚ εἰσπράξομαι δίκην ὧν αἰτιᾶσθαι ἔχω . διὰ τοῦτο καὶ τὸν Ἱέ - ρωνα πρὸ πολλῶν ἐποιησάμην καὶ Φιλόπατρις ὧνπερ Ἱέρων τεύξεται μᾶλλον δὲ ἤδη τετύχηκεν ἐμοῦ σοὶ χαρίζεσθαι διὰ τῶν εἰς ὁντινοῦν Ἀρμενίων ἡγουμένου .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ σύ οὐ εἰσπράσσω δίκη ὅς αἰτιάομαι ἔχω . διά οὗτος καί ὁ ἰός - ρωνα πρό πολύς ποιέω καί Φιλόπατρις ὅσπερ Ἱέρων τυγχάνω μᾶλλον δέ ἤδη τυγχάνω ἐγώ σύ χαρίζομαι διά ὁ εἰς ὅστις Ἀρμένιος ἡγέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 263
σξγ' . Κρισπίνῳ . ( 361 )
Lemmas: σξγ' . Κρισπῖνος . ( 361 )
libanius.epistulae-1-1544 263.1
Διατριβαὶ μὲν ἡμῖν ἐπὶ λόγοις οἷαίπερ πρότερον , οὐ μέν - τοι γε ἡδοναὶ ταῖς ἔμπροσθεν παραπλήσιαι . τοσούτων γάρ μοι καὶ τοιούτων καὶ φίλων καὶ συγγενῶν οἰχομένων ἡ λύπη κρα - τεῖ καὶ τέρψις οὐδαμόθεν , ὥστ’ εἰ μὴ λίαν ᾐσχυνόμην , παραι - τησάμενος ἂν τὰς Μούσας μὴ χαλεπαίνειν λιπὼν ἂν τὴν τά - ξιν ἐγεώργουν .
Lemmas: διατριβή μέν ἐγώ ἐπί λόγος οἷος πρότερος , οὖον μέν - ὅς γε ἡδονά ὁ ἔμπροσθεν παραπλήσιος . τοσοῦτος γάρ ἐγώ καί τοιοῦτος καί Φίλων καί συγγενής οἴχομαι ὁ λύπη Κρής - τεῖ καί τέρψις οὐδαμόθεν , ὥστε εἰμί μή λίαν αἰσχύνω , παρά - τήκω εἄν ὁ Μοῦσα μή χαλεπαίνω λείπω εἄν ὁ ὁ - Ξιν γεωργέω .
libanius.epistulae-1-1544 263.2
ἀλλὰ ταῦτα μέν , ὅπῃ τῷ θεῷ δοκεῖ , χω - ρείτω · τῶν δ’ ἡμὶν πεποιημένων τὰ μὲν ἔχεις , τὰ δὲ οὐκ ἔχων ζητεῖς . δεῖ δή σε φράζειν , ὁπόσα ἔχεις . οὕτω γὰρ ἃ δεῖσε λα - βεῖν διδάξεις . οὐ γὰρ ἄξιον ἡμῖν κόπτεσθαι τηνάλλως τοὺς βιβλιογράφους . μήνυε δὴ καὶ τόν τε Θεόφιλον ἐνεργὸν εὑρή - σεις ἡμᾶς τέ σοι χαρίζεσθαι βουλομένους
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν , ὅπῃ ὁ θεός δοκέω , χόω - ῥέω · ὁ δέ ἐγώ ποιέω ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ οὐ ἔχω ζητέω . δεῖ δή σύ φράζω , ὁπόσος ἔχω . οὗτος γάρ ὁ δείδω λάω - Βέι διδάσκω . οὖον γάρ ἄξιος ἐγώ κόπτω τηνάλλως ὁ βιβλιογράφος . μηνύω δή καί ὁ τε Θεόφιλος ἐνεργός εὑρίσκω - Σέις ἐγώ τε σύ χαρίζομαι βούλομαι
libanius.epistulae-1-1544 264
σξδ' . Ὁνωράτῳ . ( 361 )
Lemmas: σξδ' . Ὁνωράτος . ( 361 )
libanius.epistulae-1-1544 264.1
Ἔοικάς τι λελυπηκέναι τὸν ἑταῖρον ἡμῖν Ἀσκληπιόν . οὐ γὰρ ἄν με ταῖς ἐσχάταις ἀνάγκαις ἐβιάζετο γράφειν , εἰ μή τι - νος αὐτῷ δίκην ὤφειλες ἢ μείζονος ἢ ἐλάττονος .
Lemmas: ἔοικα τίς λυπέω ὁ ἑταῖρος ἐγώ Ἀσκληπιός . οὖον γάρ ἄν ἐγώ ὁ ἔσχατος ἀνάγκη βιάζομαι γράφω , εἰμί μή τίς - Μύκονος αὐτός δίκη ὀφείλω ἢ μείζων ἢ μικρός .
libanius.epistulae-1-1544 264.2
ἐγὼ δὲ πολλὰ μὲν ἐδεήθην αὐτοῦ μὴ τοιαῦτά σοι φέρειν , ἐξ ὧν ἀνιά - σει , τεκμαίρομαι τεκμαίρομαι δὲ σοὶ προσίστασθαι τὰ ἡμέτερα τῷ ἡμὶν ἐκεῖθεν ἐλθεῖν . ὅτι γὰρ οὐ πάνυ Μελιτίδης , αἰσθάνεται τῆς μεταβολῆς .
Lemmas: ἐγώ δέ πολύς μέν δήω αὐτός μή τοιοῦτος σύ φέρω , ἐκ ὅς ἀνία - σέω , τεκμαίρομαι τεκμαίρομαι δέ σύ προσίστημι ὁ ἡμέτερος ὁ ἐγώ ἐκεῖθεν ἔρχομαι . ὅτι γάρ οὖον πάνυ Μελιτίδης , αἰσθάνομαι ὁ μεταβολεύς .
libanius.epistulae-1-1544 264.3
διὰ μὲν δὴ ταῦτα παρῄνουν ἐμαυτῷ σιγᾶν καί μοι μετέμελε τῶν ἔμπροσθεν ἐπεσταλμένων , πάντως δὲ ἔξ - εστί μοι καὶ μὴ γράφοντι φιλεῖν .
Lemmas: διά μέν δή οὗτος παραινέω ἐμαυτοῦ σιγάω καί ἐγώ μεταμέλομαι ὁ ἔμπροσθεν ἐπιστέλλω , πάντως δέ ἐκ - εἰμί ἐγώ καί μή γράφω φιλέω .
libanius.epistulae-1-1544 264.4
ἐπεὶ δὲ ἄγχων Ἀσκλη - πιὸς καὶ φάσκων οὐδ’ ἄν , εἴ τι γένοιτο , ἀφήσειν ἐνέβαλεν εἰς τὴν ἐπιστολήν , ποίησον ὃ τὸν δίκαιον εἰκός . εἰ δέ τις ἀηδία γένοιτο διὰ τῶν γραμμάτων , ἀφεὶς τοὺς κήρυκας αἰτιῶ τὸν Ἀγαμέμνονα .
Lemmas: ἐπεί δέ ἄγχω Ἀσκλη - Πῖος καί φάσκω οὐδέ ἄν , εἰμί τίς γίγνομαι , ἀφίημι ἐμβάλλω εἰς ὁ ἐπιστολή , ποιέω ὅς ὁ Δίκαιος εἰκός . εἰμί δέ τις ἀηδία γίγνομαι διά ὁ γράμμα , ἀφίημι ὁ κῆρυξ αἰτιάομαι ὁ Ἀγαμέμνων .
libanius.epistulae-1-1544 265
σξε' . Τῷ αὐτῷ . ( 361 )
Lemmas: σξε' . ὁ αὐτός . ( 361 )
libanius.epistulae-1-1544 265.1
Ἴδου σοι καὶ βασιλέως ἐπιστολὴ βουλομένη μηδὲν ἡμῖν ἀδικεῖσθαι τὸν Ὀλύμπιον οὐχ ὡς οὐχὶ καὶ τῆς σῆς γνώμης ἀρκούσης τε καὶ τοῦτο ἀεὶ ζητούσης , ὅπως μηδὲν ἔξω τοῦ δι - καίου πράττοιτο , ἀλλ’ οἱ τὸν ἄνδρα φιλοῦντες , πολλοὶ δὲ οὗ - τοι καὶ δυνατοί , τὸ μηδὲν παρεῖναι τῶν φερόντων εἰς βοή - θείαν τοῦ τι παραλιπεῖν ἡγήσαντο κάλλιον καὶ ὅπως τά τε γράμματα ἔσται προὐνοήθησαν καὶ πέμπειν ἐκέλευον , ὥστε οὐκ ἦν ἀπειθεῖν .
Lemmas: ὁράω σύ καί βασιλεύς ἐπιστολή βούλομαι μηδείς ἐγώ ἀδικέω ὁ Ὀλύμπιος οὐ ὡς οὐ καί ὁ σός γνώμη ἀρκέω τε καί οὗτος ἀεί ζητέω , ὅπως μηδείς ἔξω ὁ Ζεύς - καίω πράσσω , ἀλλά ὁ ὁ ἀνήρ φιλέω , πολύς δέ ὅς - ὅς καί δυνατός , ὁ μηδείς πάρειμι ὁ φέρω εἰς βοή - θεῖος ὁ τίς παραλείπω ἡγέομαι καλός καί ὅπως ὁ τε γράμμα εἰμί προνοοῦμαι καί πέμπω κελεύω , ὥστε οὐ εἰμί ἀπειθέω .
libanius.epistulae-1-1544 265.2
ἀλλ’ ὅμως , ἤν τι κατὰ νοῦν ἡμῖν ἐκεῖθεν χω - ρῇ , τὸν τοῦ παντὸς οὐκ ἀγνοήσομεν κύριον οὐδ’ ὅτι τοῖς τοι - ούτοις γράμμασιν ἀπὸ τῆς ὑμετέρας ψήφου τὸ κρατεῖν ἡ μή .
Lemmas: ἀλλά ὅμως , ἐάν τίς κατά νόος ἐγώ ἐκεῖθεν χόω - ῥέω , ὁ ὁ πᾶς οὐ ἀγνοέω κύριος οὐδέ ὅτι ὁ ὅς - οὗτος γράμμα ἀπό ὁ ὑμέτερος ψῆφος ὁ κρατέω ὁ μή .
libanius.epistulae-1-1544 266
σξς' . Πρισκιανῷ . ( 361 )
Lemmas: σξʹ . Πρισκιανός . ( 361 )
libanius.epistulae-1-1544 266.1
Ἰοῦ τὴν ἐπιστολὴν φέροντος υἱὸς φοιτᾷ παρ’ ἡμᾶς . ἐπι - μελοῦμαι οὖν τοῦ μέν , ὡς εἰκὸς μαθητοῦ , τοῦ δὲ ὡς πατρὸς μαθητοῦ , τῷ μὲν ὧν ἔχω λόγων διδούς , τῷ δὲ τὸ σὸν εὐμενές .
Lemmas: ἰόν ὁ ἐπιστολή φέρω υἱός φοιτάω παρά ἐγώ . ἐπι - μέλω οὖν ὁ μέν , ὡς εἰκός μαθητής , ὁ δέ ὡς πατήρ μαθητής , ὁ μέν ὅς ἔχω λόγος δίδωμι , ὁ δέ ὁ σός εὐμενής .
libanius.epistulae-1-1544 266.2
ἀλλ’ ἔστιν αὐτῷ καὶ ἀδελφός , ὃν οὔπω μὲν εἶδον , ὡς δὲ ἀδελφὸν τοῦδε βουλοίμην ἂν εὖ παθεῖν
Lemmas: ἀλλά εἰμί αὐτός καί ἀδελφός , ὅς οὔπω μέν εἶδον , ὡς δέ ἀδελφός ὅδε βούλομαι εἄν εὕω πάσχω
libanius.epistulae-1-1544 267
σξς' . Ἐκδικίῳ . ( 360 )
Lemmas: σξʹ . Ἐκδίκιος . ( 360 )
libanius.epistulae-1-1544 267.1
Οὔτ᾿ ἀγνοοῦμέν σου τὴν γνώμην ἣν ἔχων τυγχάνεις περὶ τὴν ἀρχὴν εἰδότες τε ὅπερ εἰκὸς φίλους ἐπὶ τοῖς τοιού - τοις ποιοῦμεν . Μαξίμῳ δὲ συγχαίρων τῆς παρὰ σοῦ τιμῆς ἐλπίδας ἔχω καὶ τὸν υἱὸν τὸν ἐκείνου τεύξεσθαί τινος εὐνοίας .
Lemmas: οὔτε ἀγνοέω σύ ὁ γνώμη ὅς ἔχω τυγχάνω περί ὁ ἀρχή οἶδα τε ὅσπερ εἰκός φίλος ἐπί ὁ οιὁ - ὁ ποιέω . Μάξιμος δέ συγχαίρω ὁ παρά σύ τιμή ἐλπίς ἔχω καί ὁ υἱός ὁ ἐκεῖνος τυγχάνω τις εὔνοια .
libanius.epistulae-1-1544 267.2
ὃν ἐβουλόμην μὲν ἕνα τῶν παρὰ συνηγόρων εἶναι καὶ πολλάκις γε πρὸς τὸν Ὑπερέχιον ἐπήνεσα τούς τε περὶ ταῦτα πόνους τό τε ἀπὸ τῶν πόνων ὄνομα , βλέψαντα δὲ ἑτέρωσε καὶ νομίσαντα θᾶττον ἐκείνως εὖ πράξειν οὐδ’ οὕτως ἠδυνήθην ἐγκαταλιπεῖν , ἀλλ’ ὧν ἀφεῖλκον , ἐπὶ ταῦτα συμπράττειν ἠναγ - καζόμην οὐ πεπεικὼς ἐκεῖνα καὶ τῶν τε ἐνταυθοῖ συνεφη - ψάμην παρὼν τῶν τε ἐκεῖ διὰ τῶν γραμμάτων ἐφάπτομαι φί - λοις μὲν ἐνταῦθα χρησάμενος εἰς τὴν κρηπῖδα , φίλῳ δὲ ἐπι - στέλλων ὑπὲρ τοῦ τέλους .
Lemmas: ὅς βούλομαι μέν εἷς ὁ παρά συνήγορος εἰμί καί πολλάκις γε πρός ὁ Ὑπερέχιος ἐπαινέω ὁ τε περί οὗτος πόνος ὁ τε ἀπό ὁ πόνος ὄνομα , βλέπω δέ ἑτέρωσε καί νομίζω ταχύς ἐκείνως εὕω πράσσω οὐδέ οὕτως δύναμαι ἐγκαταλιπάω , ἀλλά ὅς ἀφέλκω , ἐπί οὗτος συμπράσσω ἀνάγω - κάζω οὖον πείθω ἐκεῖνος καί ὁ τε ἐνταυθοῖ συμφύω - ἅπτω πάρειμι ὁ τε ἐκεῖ διά ὁ γράμμα ἐφάπτω φεῖ - Λόϊς μέν ἐνταῦθα χράω εἰς ὁ κρηπίς , φίλος δέ ἐπι - στέλλω ὑπέρ ὁ τέλος .
libanius.epistulae-1-1544 267.3
εἰκὸς δέ με τῶν ἐκεῖθεν ῥᾷον τυγχάνειν , οὐ μόνον ὅτι σὺ μέν μοι πάλαι φίλος , οἱ δὲ χθὲς ὡς εἰπεῖν ἔγνωσάν τε καὶ ἐγνώσθησαν , ἀλλ’ ὅτι καὶ πολίτην εὖ ποιήσεις ἐν οἶς ἐμοὶ χαριῇ . τοῖς δὲ τοῦτο οὐκ ἐγίγνετο .
Lemmas: εἰκός δέ ἐγώ ὁ ἐκεῖθεν ῥᾳδίως τυγχάνω , οὖον μόνος ὅτι σύ μέν ἐγώ πάλαι φίλος , ὁ δέ χθές ὡς εἶπον γιγνώσκω τε καί γιγνώσκω , ἀλλά ὅτι καί πολίτης εὕω ποιέω ἐν οἶς ἐγώ χαρίζομαι . ὁ δέ οὗτος οὐ γίγνομαι .
libanius.epistulae-1-1544 267.4
ἀλλ’ ὅπως μὴ βοήσῃς ἀκούσας χάριν . ἔστι γὰρ καὶ τὸ δί - τηροῦντα χαρίσασθαι τῷ μέγα ποιουμένῳ μὴ τῶν δικαίων ἔξω παθεῖν κακῶς . ὃ καὶ νῦν ἴσως ἔσται . τῶν πραγμάτων γὰρ ἀφιέντων , ἂν μὴ τὸ σὸν ἀντιστῇ , σοὶ τὴν χάριν οὐχ ἧτ - τον ἢ τοῖς πράγμασι σχήσομεν . καὶ οὕτως ἡ πόλις οὐδὲν ἀδι - κήσεται , σὺ δ’ ἡμῖν ἐν εὐεργέταις γεγράψῃ .
Lemmas: ἀλλά ὅπως μή βοάω ἀκούω χάρις . εἰμί γάρ καί ὁ Ζεύς - τηρέω χαρίζομαι ὁ μέγας ποιέω μή ὁ Δίκαιος ἔξω πάσχω κακῶς . ὅς καί νῦν ἴσως εἰμί . ὁ πρᾶγμα γάρ ἀφίημι , εἄν μή ὁ σός ἀνθίστημι , σύ ὁ χάρις οὐ ἧμαι - ὁ ἢ ὁ πρᾶγμα ἔχω . καί οὕτως ὁ πόλις οὐδείς ἀς - καίω , σύ δέ ἐγώ ἐν εὐεργέτης γράφω .
libanius.epistulae-1-1544 268
σξη' . Γερμανῷ . ( 360 )
Lemmas: σξη' . Γερμανός . ( 360 )
libanius.epistulae-1-1544 268.1
Ἐγώ σε οὔπω μὲν εἶδον , ἰδεῖν δὲ ἐπιθυμῶ , φιλῶ δὲ καὶ πρὶν ἰδεῖν · οὕτω πολλὰ καὶ καλὰ παρ’ ἀνδρῶν καλῶν τε καὶ ἀγαθῶν ἀγγέλλεται περὶ σοῦ . φιλοῦντα δὲ μὴ καὶ θαρρεῖν χά - ριν αἰτεῖν ἕν τι τῶν ἀτόπων ἡγούμην .
Lemmas: ἐγώ σύ οὔπω μέν εἶδον , ὁράω δέ ἐπιθυμέω , φιλέω δέ καί πρίν ὁράω · οὗτος πολύς καί καλός παρά ἀνήρ καλός τε καί ἀγαθός ἀγγέλλω περί σύ . φιλέω δέ μή καί θαρσέω χά - ῥίς αἰτέω εἷς τίς ὁ ἄτοπος ἡγέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 268.2
αἰτῶ δή σε τονδὶ τὸν νεανίσκον , Ὑπερέχιος ὄνομα αὐτῷ , μετὰ πάσης ἡμερότητος δέξασθαί τε κα πέμψαι διὰ τάχους . τάχους γάρ , οἶμαι , δεό - μενος ἀφεὶς ἡμιόνων ζεῦγος ἵππον ἐλαύνει καὶ ταῦτα ἐλάτ - τονι τοῦ πόνου χρώμενος σώματι .
Lemmas: αἰτέω δή σύ ὅδε ὁ νεανίσκος , Υπερέχιος ὄνομα αὐτός , μετά πᾶς ἡμερότης δέχομαι τε ἄν πέμπω διά τάχος . τάχος γάρ , οἴομαι , δήω - μένος ἀφίημι ἡμίονος ζεῦγος ἵππος ἐλαύνω καί οὗτος ἐλατός - Τόνι ὁ πόνος χράω σῶμα .
libanius.epistulae-1-1544 268.3
ἀλλ’ ἐν σοί γέ ἐστι πολ - Λὰ τῆς ταλαιπωρίας ἀφελεῖν . ὃ ποιήσας , ὅ τι δυναίμην ἂν ὑπουργεῖν , ἐπίταττε . καλὸν δὲ οἶμαι τῆς τῶν γραμμάτων ἀρ - χῆς παρ’ ἐμοῦ γεγενημένης τὴν τῶν ἔργων γενέσθαι παρὰ σοῦ . οὕτω γὰρ ἂν εἰς ἴσον κατασταίημεν ἀλλήλοις , μᾶλλον δέ , καὶ οὕτω σὸν τὸ νικᾶν , εἴπερ ἀμείνω τῶν λόγων τὰ ἔργα .
Lemmas: ἀλλά ἐν σύ γε εἰμί πολ - λαός ὁ ταλαιπωρία ἀφαιρέω . ὅς ποιέω , ὅς τίς δύναμαι εἄν ὑπουργέω , ἐπιτάσσω . καλός δέ οἴομαι ὁ ὁ γράμμα ἀρ - χάω παρά ἐγώ γίγνομαι ὁ ὁ ἔργον γίγνομαι παρά σύ . οὗτος γάρ εἄν εἰς ἴσος καθίστημι ἀλλήλων , μᾶλλον δέ , καί οὗτος σός ὁ νικάω , εἴπερ ἀγαθός ὁ λόγος ὁ ἔργον .
libanius.epistulae-1-1544 269
σξθ' . Εὐθηρίῳ . ( 358 )
Lemmas: σξθ' . Εὐθήριος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 269.1
Ὄντως ὁ Νεμέσιος Ἑρμῇ φίλος . οὐ γὰρ ἂν οὗτος οὔτ᾿ ἔλεγεν οὕτως οὔτ᾿ ἔκρινεν ἄλλον , εἰ μὴ τῆς εὐνο ας ἀπήλαυε τοῦ θεοῦ , ἐπεὶ καὶ Ὅμηρος μνησθεὶς Ἕκτορος μεγάλα εἰρ - γασμένου Διὶ φίλον αὐτὸν ἐκάλεσεν ἐνδεικνύμενος ὡς μετὰ τῆς ἐκείνου ῥοπῆς πάντα ἐπέπρακτο .
Lemmas: ὄντως ὁ Νεμέσιος Ἑρμῆς φίλος . οὖον γάρ εἄν οὗτος οὔτε λέγω οὕτως οὔτε κρίνω ἄλλος , εἰμί μή ὁ εὐνοέω ὅς ἀπελαύνω ὁ θεός , ἐπεί καί Ὅμηρος μιμνήσκω Ἕκτωρ μέγας ΕΙΡ - γασμένου Ζεύς φίλος αὐτός καλέω ἐνδείκνυμι ὡς μετά ὁ ἐκεῖνος ῥοπή πᾶς πράσσω .
libanius.epistulae-1-1544 269.2
θαιμάζων δὲ αὐτὸν ὡς ἀγαθὸν ῥήτορα φιλεῖν εἶχον , ὅτι μοι δῆλος ἦν χαίρων τοῖς σοῖς ἀγαθοῖς . τήν τε γὰρ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἀρετὴν ἐμήνυσε σὺν ἡδονῇ διηγούμενος τοῖς τε ἡδέως ἀκροωμένοις εἶχε χάριν οὐχ ὡς ἄν τις τὰ ἄλλου εκδιηγούμενος , ἀλλ’ ὡς ἄν τις τὰ αὐτὸς αὑτοῦ .
Lemmas: θαιμαστος δέ αὐτός ὡς ἀγαθός ῥήτωρ φιλέω ἔχω , ὅτι ἐγώ δῆλος εἰμί χαίρω ὁ σός ἀγαθός . ὁ τε γάρ ἐπί ὁ ἀρχή ἀρετή μηνύω σύν ἡδονή διηγέομαι ὁ τε ἡδύς ἀκροάομαι ἔχω χάρις οὐ ὡς ἄν τις ὁ ἄλλος ἐκδιηγέομαι , ἀλλά ὡς ἄν τις ὁ αὐτός αὐτός .
libanius.epistulae-1-1544 269.3
σοί τε οὖν συνήσθην τῆς τοῦ ἐραστοῦ μανίας τού - τῳ τε τοῦ κάλλους ὧν εδίωξε παιδικῶν . ἀλλ’ ἧκε μὲν ἐκεῖθεν φαιδρὸς καὶ εὐθὺς ἠπείγετο πρὸς τὸν ἤπιον ἄρχοντα , δέξῃ δὲ αὐτὸν ἐπαινοῦντα μὲν καὶ τὰ παρόντα , μὴ ποθεῖν δὲ οὐ δυνάμενον ἐκεῖνα .
Lemmas: σύ τε οὖν συνέζομαι ὁ ὁ ἐραστής μανία ὅς - ὁ τε ὁ κάλλος ὅς διώκω παιδικός . ἀλλά ἵημι μέν ἐκεῖθεν φαιδρός καί εὐθύς ἐπείγω πρός ὁ ἤπιος ἄρχω , δέχομαι δέ αὐτός ἐπαινέω μέν καί ὁ πάρειμι , μή ποθέω δέ οὖον δύναμαι ἐκεῖνος .
libanius.epistulae-1-1544 269.4
δάκρυα δέ , ὁπόσα αὐτῷ κινήσεις μέλλων ἀπαίρειν , ὁρᾶν δοκῶ . παραμυθείσθω μέντοι τούτῳ γε αὑτὸν τῷ πάλιν ὑπὸ σοὶ τὴν Ἀρμενίαν ἴσως ἂν γενέσθαι μετὰ μεί - ζονος τοῦ σχήματος . τὸ παράδειγμα δὲ ἐγγύθεν . τοῖς γὰρ τὰ ἐλάττω καλῶς ὑμῖν διῳκηκόσι · μείζων εὐθὺς ἀρχή , τὸ αὐτὸ γέρας τε καὶ πόνος .
Lemmas: δάκρυ δέ , ὁπόσος αὐτός κινέω μέλλω ἀπαίρω , ὁράω δοκέω . παραμυθέομαι μέντοι οὗτος γε ἑαυτοῦ ὁ πάλιν ὑπό σύ ὁ Ἀρμένιος ἴσως εἄν γίγνομαι μετά μείς - ζων ὁ σχῆμα . ὁ παράδειγμα δέ ἐγγύθεν . ὁ γάρ ὁ μικρός καλῶς σύ διοικέω · μείζων εὐθύς ἀρχή , ὁ αὐτός γέρας τε καί πόνος .
libanius.epistulae-1-1544 269.5
ταυτὶ μὲν οὖν τελοίη θεός , Ὀλυμπίῳ δὲ φράζε θαρρεῖν ὡς ἐμοῦγε καὶ τοῦ δικαίου χάριν καὶ ὅτι σὺ κελεύεις ἕξοντος ἐν μεγάλῃ προνοίᾳ τὰ τῶν νέων .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν τελέω θεός , Ὀλύμπιος δέ φράζω θαρσέω ὡς μου καί ὁ Δίκαιος χάρις καί ὅτι σύ κελεύω ἔχω ἐν μέγας πρόνοια ὁ ὁ νέος .
libanius.epistulae-1-1544 270
σο' . Ὀλυμπίῳ . ( 358 )
Lemmas: σός . Ὀλύμπιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 270.1
Τεύξονται πάντων τῶν δικαίων οἱ σοὶ παῖδες παρ’ ἡμῶν , πρῶτον μὲν κατ’ αὐτὸ τὸ τοῦ δικαίου μέρος καὶ τὸ δεῖν οὕτω ποιεῖν τόν γε οὐ πονηρὸν ἡγεμόνα · ἔπειθ’ ὅτι πα - ρακαλεῖ μὲν ὑπὲρ αὐτῶν Εὐθήριος , ἦγε δὲ αὐτοὺς Νεμέσιος , ὁ μὲν ἄρχων ἄριστος , ὁ δὲ ῥήτωρ ἄκρος , ὃς εἰ μοι καὶ δυσμε - νοῦς ἐνεχείριζε παῖδας , εἶδον ἂν ὡς φίλου παῖδας καὶ τὴν ἀπέχθειαν ἠγάπων .
Lemmas: τυγχάνω πᾶς ὁ Δίκαιος ὁ σύ παῖς παρά ἐγώ , πρῶτος μέν κατά αὐτός ὁ ὁ Δίκαιος μέρος καί ὁ δήω οὗτος ποιέω ὁ γε οὖον πονηρός ἡγεμών · ἔπειτα ὅτι πῃ - ρακαλεῖ μέν ὑπέρ αὐτός Εὐθήριος , ἄγω δέ αὐτός Νεμέσιος , ὁ μέν ἄρχω ἀγαθός , ὁ δέ ῥήτωρ ἄκρος , ὅς εἰμί ἐγώ καί δυσμός - νόος ἐγχειρίζω παῖς , εἶδον εἄν ὡς φίλος παῖς καί ὁ ἀπέχθεια ἀγαπάω .
libanius.epistulae-1-1544 270.2
τίς δ’ οὐκ ἂν αἰδεσθείη τὸ πρόσ - ωπον , τὴν φωνήν , τὴν σιγήν ; ἐγὼ μὲν οὐκ εἶδον ἄνδρα οὕτω μετὰ τοῦ καιροῦ πάντα ποιοῦντα . καὶ θαυμάσιόν οὐδὲν εἶναι τοιοῦτον ὄντα Ἀρμένιον . οἶδε γὰρ ἡ ὑμετέρα φέρειν ἀνδρῶν ἀρετάς .
Lemmas: τίς δέ οὐ εἄν αἰδέομαι ὁ πρός - ὦπον , ὁ φωνή , ὁ σιγή ; ἐγώ μέν οὐ εἶδον ἀνήρ οὗτος μετά ὁ καιρός πᾶς ποιέω . καί θαυμάσιος οὐδείς εἰμί τοιοῦτος εἰμί Ἀρμένιος . οἶδα γάρ ὁ ὑμέτερος φέρω ἀνήρ ἀρετή .
libanius.epistulae-1-1544 270.3
σὺ μὲν οὖν ὅπως ἀμείψῃ τὸν πορθμέα , ζήτει , πάν - τως δὲ οὐδὲν δώσεις τοιοῦτον , ὃ ποιήσει σε μὴ προσοφείλειν · ἐγὼ δὲ μισθὸν ὀφείλειν ὁμολογῶ τοῖς νέοις καὶ ἀποδώσω δι’ οὓς οὗτος καὶ δεῦρο ἦλθε καὶ παρ’ ἡμᾶς εἰσῆλθε καὶ τῶν φίλων εἷς γεγένηται .
Lemmas: σύ μέν οὖν ὅπως ἀμείβω ὁ πορθμεύς , ζητέω , πᾶς - ὅς δέ οὐδείς δίδωμι τοιοῦτος , ὅς ποιέω σύ μή προσοφείλω · ἐγώ δέ μισθός ὀφείλω ὁμολογέω ὁ νέος καί ἀποδίδωμι διά ὅς οὗτος καί δεῦρο ἔρχομαι καί παρά ἐγώ εἰσέρχομαι καί ὁ Φίλων εἷς γίγνομαι .
libanius.epistulae-1-1544 271
σοα' . Ἀνδρονίκῳ . ( 361 )
Lemmas: σῶς . Ἀνδρόνικος . ( 361 )
libanius.epistulae-1-1544 271.1
Ἥσθην , ὅτι τῶν δικαίων τυχόντες οἱ περὶ τὸν Ἑρμείαν αὐτοί τε σὲ ἐπαινοῦσι καὶ τοὺς ῥήτορας , οἱ τότε ὑπὲρ αὐτῶν ἐπέστελλον , εἰς τὸ ἐπαινεῖν σε κατέστησαν . φασὶ δὲ καὶ ἐμοὶ χάριν ἔχειν οἱ ῥήτορες ὡς καὶ τῶν ἐμῶν τι δυνηθέντων γραμ - μάτων . ἐγὼ δὲ τἀκείνων αἰτιῶμαι τοῦ παντὸς καὶ χαίρω γε τιμῶντά σε τούτους ὁρῶν , οὓς τὸν μὴ θαυμάζοντα κἂν ἐγραψάμην .
Lemmas: ἧμαι , ὅτι ὁ Δίκαιος τυγχάνω ὁ περί ὁ Ἑρμῆς αὐτός τε σύ ἐπαινέω καί ὁ ῥήτωρ , ὁ τότε ὑπέρ αὐτός ἐπιστέλλω , εἰς ὁ ἐπαινέω σύ καθίστημι . φημί δέ καί ἐγώ χάρις ἔχω ὁ ῥήτωρ ὡς καί ὁ ἐμέω τίς δύναμαι γραμ - Μάτων . ἐγώ δέ τἀκείνων αἰτιάομαι ὁ πᾶς καί χαίρω γε τιμάω σύ οὗτος ὁράω , ὅς ὁ μή θαυμάζω κἀν γράφω .
libanius.epistulae-1-1544 271.2
οἱ οὖν εὖ πεπονθότες πρότερον ἔρχονται εὖ πεισόμενοι πάλιν τὴν ἐλπίδα περὶ τῶν δευτέρων ἀπὸ τῶν ἔμπροσεν ἔχοντες ἄλλως τε καὶ περὶ τῶν αὐτῶν ἰόντες τρό - πον τινά . τὸ γὰρ ὅπως μὴ κινηθῇ παρ’ ἄλλων ἃ παρὰ σοῦ δέδοται ζητεῖν οὐχ ἕτερά ἐστιν αἰτούντων , ἀλλὰ τὸ βεβαίως ἅπερ ἔχουσιν ἔχειν . κοινὸν δὲ οἶμαι τοῦτο σοῦ τε καὶ τούτων ἀγαθὸν ἀθάνατον ἑστάναι τὴν ἄφεσιν .
Lemmas: ὁ οὖν εὕω πάσχω πρότερος ἔρχομαι εὕω πείθω πάλιν ὁ ἐλπίς περί ὁ δύο ἀπό ὁ ἔμπροσεν ἔχω ἄλλως τε καί περί ὁ αὐτός εἶμι τρέ - πως τις . ὁ γάρ ὅπως μή κινέω παρά ἄλλος ὁ παρά σύ δίδωμι ζητέω οὐ ἕτερος εἰμί αἰτέω , ἀλλά ὁ βεβαίως ὅσπερ ἔχω ἔχω . κοινός δέ οἴομαι οὗτος σύ τε καί οὗτος ἀγαθός ἀθάνατος ἵστημι ὁ ἄφεσις .
libanius.epistulae-1-1544 271.3
γράμματα δὲ ταυτὶ βασιλέως ἥκει σοι βουλόμενα τὰ σοὶ δόξαντα μένειν . σὺ δὲ οὐ δήπου μέλλεις ἥκιστα προσέξειν , ἃ σοὶ τιμὴν οὐχ ἧττον ἡ τούτοις φέρει βοήθειαν
Lemmas: γράμμα δέ οὗτος βασιλεύς ἥκω σύ βούλομαι ὁ σύ δόξα μένω . σύ δέ οὖον δήπου μέλλω ἥκιστος προσέχω , ὁ σύ τιμή οὐ κακός ὁ οὗτος φέρω βοήθεια
libanius.epistulae-1-1544 272
σοβ' . τῷ αὐτῶ . ( 361 ? )
Lemmas: σόβη . ὁ αὐτός . ( 361 ? )
libanius.epistulae-1-1544 272.1
Τῶν περὶ ὑμᾶς ταξιαρχῶν Ἡρωδιανὸς τὸ νῦν , πρότερον δὲ ἐπολέμει , καὶ ἔστιν ἀνὴρ ὠφελῶν , ὥσπερ ἦν τότε λυπῶν . 2 ἐγὼ δὲ αὐτὸν πρότερον μὲν ἐπαινῶν οὐκ ἐφίλουν , νῦν δὲ καὶ θαυμάζω καὶ φιλῶ . καὶ βουλοίμην αὐτῷ τὸν τῆς γυ - ναικὸς ἀδελφὸν ἀπολυθῆναι τῶν φόβων , οὓς ὄντας ἀδίκους ἀναιρεῖ μὲν βασιλεύς , ἄνελε δὲ σύ .
Lemmas: ὁ περί σύ ταξιάρχης Ἡρωδιανός ὁ νῦν , πρότερος δέ πολεμέω , καί εἰμί ἀνήρ ὠφελέω , ὥσπερ εἰμί τότε λύπη . 2 ἐγώ δέ αὐτός πρότερος μέν ἐπαινέω οὐ φιλέω , νῦν δέ καί θαυμάζω καί φιλέω . καί βούλομαι αὐτός ὁ ὁ γυ - Ναϊκός ἀδελφός ἀπολύω ὁ φόβος , ὅς εἰμί ἄδικος ἀναιρέω μέν βασιλεύς , ἀναιρέω δέ σῦς .
libanius.epistulae-1-1544 273
σογ' . Εὐσεβίῳ . ( 358 )
Lemmas: σογ' . Εὐσέβιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 273.1
Ἤρκεσέ μοι γνῶναι ὅτι δοίης ἄν , ἐπεί τοι καὶ τὴν ἀρχὴν πείρας εἵνεκα ᾔτουν , ὅπως εἰδείην εἰ καὶ τὰ τοιαῦτα δώσεις . μνήμη δὲ μισθῶν ὀφειλομένων οὐκ ἦν ἐσπουδακότος λόγος , ἀλλ’ ἀνδρὸς ἡδομένου τῇ μνήμῃ τῆς συνουσίας . εἰ γὰρ δὴ καὶ σφόδρα ὀφείλων ἐτύγχανες , τριπλῇ τετραπλῇ τ’ ἀπέτισας ἔργοις μείζοσι καὶ καλλίοσι τῶν Γύγου χρημάτων .
Lemmas: ἀρκέω ἐγώ γιγνώσκω ὅτι δήω ἄν , ἐπεί ὅς καί ὁ ἀρχή πείρω ἕνεκα αἰτέω , ὅπως οἶδα εἰμί καί ὁ τοιοῦτος δίδωμι . μνήμη δέ μισθός ὀφείλω οὐ εἰμί σπουδάζω λόγος , ἀλλά ἀνήρ ἥδομαι ὁ μνήμη ὁ συνουσία . εἰμί γάρ δή καί σφόδρα ὀφείλω τυγχάνω , τριπλόος τετραπλόος τε ἀποτίνω ἔργον μείζων καί καλός ὁ Γύγης χρῆμα .
libanius.epistulae-1-1544 273.2
τοῦτόν τε οὖν ἔχε τὸν ἵππον ἕτερόν τε μὴ ζήτει . πᾶς δὲ ὁ τῶν ὑποσχέσεων ἀκούσας ἀκούσεται τὸ ἔργον καὶ κοσμήσει σὲ μὲν τῷ πέμψαι , τῷ μὴ λαβεῖν δὲ ἐμέ .
Lemmas: οὗτος τε οὖν ἔχω ὁ ἵππος ἕτερος τε μή ζητέω . πᾶς δέ ὁ ὁ ὑπόσχεσις ἀκούω ἀκούω ὁ ἔργον καί κοσμέω σύ μέν ὁ πέμπω , ὁ μή λαμβάνω δέ ἐγώ .
libanius.epistulae-1-1544 274
σοδ' . Ἀκακίῳ . ( 361 )
Lemmas: σόδος . Ἀκάκιος . ( 361 )
libanius.epistulae-1-1544 274.1
Εἰκότως ἀφῆκας ἐμοὶ τὸ προτέρῳ γράψαι . τῷ μὲν γὰρ κατηγόρῳ τοῦτο δέδοται , κατηγορῶ δὲ ἐγώ · δεῖ δὲ σὲ τὰς αἰτίας πειρᾶσθαι λύειν . διόπερ ἀνέμεινας οὐκ οἰηθεὶς δεῖ Πλαταιεῦσιν ἀκολουθῆσαι μᾶλλον ἢ κοινῷ νόμῳ .
Lemmas: εἰκότως ἀφίημι ἐγώ ὁ πρότερος γράφω . ὁ μέν γάρ κατήγορος οὗτος δίδωμι , κατηγορέω δέ ἐγώ · δεῖ δέ σύ ὁ αἴτιος πειράω λύω . διόπερ ἀναμένω οὐ οἴομαι δεῖ Πλαταιεύς ἀκολουθέω μᾶλλον ἢ κοινός νόμος .
libanius.epistulae-1-1544 274.2
τί οὖν ἐγώ τε καὶ ἡ πόλις αἰτιώμεθα ; ὅτι , ὦ δαιμόνιέ , μέγας παρ’ ἡμῖν γεγενημένος ἑτέρων ἡμᾶς ἐποίησας δευτέρους καὶ τὸ θέρος προστησάμενος τοῦ ἐπιβουλεύματος ἀπῆλθες μὲν ὡς αὖθις δεῦρο δραμούμενος , ἔμεινας καθάπερ λωτοῦ γευσά - μενος .
Lemmas: τίς οὖν ἐγώ τε καί ὁ πόλις αἰτιάομαι ; ὅτι , εἰμί δαιμόνιος , μέγας παρά ἐγώ γίγνομαι ἕτερος ἐγώ ποιέω δεύτερος καί ὁ θέρος προΐστημι ὁ ἐπιβούλευμα ἀπέρχομαι μέν ὡς αὖθις δεῦρο τρέχω , μένω καθάπερ λωτός γεύω - μένος .
libanius.epistulae-1-1544 274.3
μᾶλλον δέ , οὗ πολλάκις κρείττων ἐγένου λωτοῦ , τοῦτον νῦν μετὰ πολλοὺς διαύλους ἐθαύμασας , καίτοι πάντα ἃ πείθειν πέφυκε σοφιστὴν τοὺς ἐν τῷ παιδεύειν ὑπομένειν πόνους καρποῦσθαί σοι τῇδε παρῆν .
Lemmas: μᾶλλον δέ , ὅς πολλάκις ἀγαθός γίγνομαι λωτός , οὗτος νῦν μετά πολύς δίαυλος θαυμάζω , καίτοι πᾶς ὁ πείθω φύω σοφιστής ὁ ἐν ὁ παιδεύω ὑπομένω πόνος καρπόω σύ ὅδε πάρειμι .
libanius.epistulae-1-1544 274.4
εἴτε γὰρ ὁ κρότος καὶ τὸ ἐπαινεῖσθαι μέγα , πολὺ τοῦτο ἔφερες , εἴτε χοροῦ πλῆ - θος ἡδύ , ἐννόησον ὡς οὐκ ὀλιγάκις ἀπῆλθες περὶ δείλην ὀψίαν ἀπὸ τῆς συνουσίας .
Lemmas: εἴτε γάρ ὁ κρότος καί ὁ ἐπαινέω μέγας , πολύς οὗτος φέρω , εἴτε χορός Πλῆ - ἄνθος ἡδύς , ἐννοέω ὡς οὐ ὀλιγάκις ἀπέρχομαι περί δείλη ὄψιος ἀπό ὁ συνουσία .
libanius.epistulae-1-1544 274.5
ἀλλὰ μὴν ἥ γε πρόσοδος μείζων , ὥς γε ἐμαυτὸν πείθω , τῆς ἄλλοθεν ἂν γενομένης . τέκνα δὲ τὰ μὲν ἦν σοι παρ’ ἡμῖν , τὰ δὲ ἦλθεν ἄν , καὶ γάμους ἂν ἐτελοῦμεν ἐκλεγόμενοι μνηστῆρας ἐκ πολλῶν οὓς ἄξιον .
Lemmas: ἀλλά μήv ὅς γε πρόσοδος μείζων , ὅς γε ἐμαυτοῦ πείθω , ὁ ἄλλοθεν εἄν γίγνομαι . τέκνον δέ ὁ μέν εἰμί σύ παρά ἐγώ , ὁ δέ ἔρχομαι ἄν , καί γάμος εἄν τελέω ἐκλέγω μνηστήρ ἐκ πολύς ὅς ἄξιος .
libanius.epistulae-1-1544 274.6
τὸ δὲ μέγιστον , ἤδη ἦμεν ἀπηλλαγμένοι τῆς πρὸς ἀλλήλους ἔριδος ὠμὸν μὲν οὐδὲν πώποτε σχούσης , ἤδη δὲ καὶ πεπαυμένης τῆς τε ἡλικίας , οἶμαι , πειθούσης καὶ τοῦ τὸ πρᾶγμα ἔχειν ἑκατέρῳ καλῶς .
Lemmas: ὁ δέ μέγας , ἤδη εἰμί ἀπαλλάσσω ὁ πρός ἀλλήλων Ἔρις ὠμός μέν οὐδείς πώποτε ἔχω , ἤδη δέ καί παύω ὁ τε ἡλικία , οἴομαι , πείθω καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἔχω ἑκάτερος καλῶς .
libanius.epistulae-1-1544 274.7
ταῦτα ἀπόντος κατηγορῶ καίτοι κύριος ὢν ἀντὶ τοῦ κατηγορεῖν παρόντα ἔχειν . ἐγὼ γάρτοι τὰ μὲν ἄλλα ἀσθενής , εἰς δὲ τὸ σὲ πάλιν ἐνθάδε δεῖξαι μείζω δύνα - μιν οἶδα ἔχων τοῦ τὰ μέγιστα ἐκεῖνα πεποιηκότος Μίδου .
Lemmas: οὗτος ἄπειμι κατηγορέω καίτοι κύριος εἰμί ἀντί ὁ κατηγορέω πάρειμι ἔχω . ἐγώ γάρ ὁ μέν ἄλλος ἀσθενής , εἰς δέ ὁ σύ πάλιν ἐνθάδε δείκνυμι μείζων δύναμαι - ὅς οἶδα ἔχω ὁ ὁ μέγας ἐκεῖνος ποιέω Μίδας .
libanius.epistulae-1-1544 274.8
ἀλλ’ οἷς ἐπέσταλκας αὐτοῦ δεόμενος μένειν , οὗτοι δεηθέν - τες ἐμοῦ καὶ καλοῦντες ἀσέβημα τὴν σπουδὴν ἔσχον καὶ δὴ πελάζοντα ταῖς τῶν ἀρχόντων θύραις . ἆρ’ ἕξεις , ὅ τι πρὸς ταῦτα ἐρεῖς ; δεινὸς μὲν εἶ , θαυμάσαιμι δ’ ἂν εἰ μὴ νῦν ἀπορήσεις .
Lemmas: ἀλλά ὅς ἐπιστέλλω αὐτός δήω μένω , οὗτος δήω - αἱρέω ἐγώ καί καλέω ἀσέβημα ὁ σπουδή ἔχω καί δή πελάζω ὁ ὁ ἄρχω θύρα . ἆρα ἔχω , ὅς τίς πρός οὗτος εἴρω ; δεινός μέν εἰμί , θαυμάζω δέ εἄν εἰμί μή νῦν ἀπορέω .
libanius.epistulae-1-1544 275
σοε' . W 278 Μαξίμῳ . ( 361 ? )
Lemmas: σοέω . W 278 Μάξιμος . ( 361 ? )
libanius.epistulae-1-1544 275.1
Τοῦ τὴν οἰκουμένην ἐκ λόγων εὖ ποιοῦντος Προαιρε - σίου συγγενὴς ἐν Κουκουσῷ Φιλάστριος πολιτεύεται . τοῦτον καὶ ὡς ἄνδρα ἀγαθὸν βουλοίμην ἂν τῆς παρὰ σοῦ τυγχάνειν εὐνοίας καὶ ὅπως φαίνοιο τιμῶν τὸν χαλκοῦν μὲν ἐν Ῥώμῃ , χαλκοῦν δὲ Ἀθήνησιν ἑστηκότα .
Lemmas: ὁ ὁ οἰκέω ἐκ λόγος εὕω ποιέω προαίρω - σίον συγγενής ἐν Κουκουσά Φιλαστρίος πολιτεύω . οὗτος καί ὡς ἀνήρ ἀγαθός βούλομαι εἄν ὁ παρά σύ τυγχάνω εὔνοια καί ὅπως φαίνω τιμή ὁ χάλκεος μέν ἐν Ῥώμη , χάλκεος δέ Ἀθήνησιν ἵστημι .
libanius.epistulae-1-1544 275.2
τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἐμοί τινα τιμὴν οἴσει τῷ παρακεκληκότι καὶ δόξεις τῷ μὲν οὐδὲ γράψαντι χαρίζεσθαι , γράψαντι δὲ ἐμοὶ προσεσχηκέναι .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός καί ἐγώ τις τιμή φέρω ὁ παρακαλέω καί δοκέω ὁ μέν οὐδέ γράφω χαρίζομαι , γράφω δέ ἐγώ προσέχω .
libanius.epistulae-1-1544 276
σος' . Μοδέστῳ . ( 361 ? )
Lemmas: σος . Μόδεστος . ( 361 ? )
libanius.epistulae-1-1544 276.1
Ὅτι μοι μέλει Δουλκιτίου πάλαι τυγχάνεις εἰδώς . πάλαι γὰρ ἐμοί τε ὑπὲρ τοῦδε πρὸς σὲ γεγένηνται δεήσεις παρὰ σοῦ τε χάριτες εἰς ἡμᾶς . δίκαια γὰρ αἰτούντων οὐκ εἶχες ἀνανεύειν οὐκοῦν οὐδὲ νῦν ἀνανεύσεις , ἐπεὶ καὶ ταῦτά ἐστιν ἃ νῦν αἰτοῦμεν δίκαια .
Lemmas: ὅτι2 ἐγώ μέλος Δουλκίτιος πάλαι τυγχάνω οἶδα . πάλαι γάρ ἐγώ τε ὑπέρ ὅδε πρός σύ γίγνομαι δήω παρά σύ τε χάρις εἰς ἐγώ . Δίκαιος γάρ αἰτέω οὐ ἔχω ἀνανεύω οὐκοῦν οὐδέ νῦν ἀνάνευσις , ἐπεί καί οὗτος εἰμί ὁ νῦν αἰτέω Δίκαιος .
libanius.epistulae-1-1544 276.2
μικρὰν μέν φησι χώραν περὶ τὴν Βέρροιαν γεωργεῖν , πολὺν δὲ σῖτον ἠναγκάσθαι πωλεῖν , ἀδικεῖσθαι δὲ ὑπὸ τῶν ἐξαπατώντων καὶ τὰ μὲν κρυπτόντων , τὰ δὲ πλατ - τόντων , τὰ δὲ ὑπερπηδώντων , τὰ δὲ αἰρόντων , τὰ δὲ μικρὰ τῷ λόγῳ ποιούντων . 3 ταῦθ’ ἥκει διδάξων καὶ βοήθησον αὐτῷ . δικαστοῦ δὲ εὔνοια μέγα καὶ τοῖς ἰσχυρὰ λέγουσιν .
Lemmas: μικρός μέν φημί χώρα περί ὁ Βέρροιας γεωργέω , πολύς δέ σῖτος ἀναγκάζω πωλέω , ἀδικέω δέ ὑπό ὁ ἐξαπατάω καί ὁ μέν κρύπτω , ὁ δέ πλα - τ́ων , ὁ δέ ὑπερπηδάω , ὁ δέ ἀείρω , ὁ δέ μικρός ὁ λόγος ποιέω . 3 αὐτός ἥκω διδάσκω καί βοηθέω αὐτός . δικαστής δέ εὔνοια μέγας καί ὁ ἰσχυρός λέγω .
libanius.epistulae-1-1544 277
σοζ' . τῷ αὐτῶ . ( 361 ? )
Lemmas: σόζα . ὁ αὐτός . ( 361 ? )
libanius.epistulae-1-1544 277.1
Ὁ καλόν μοι τὸ θέατρον ποιῶν Μεγέθιός ἐστιν ὁ ῥή - τωρ · βοᾷ γὰρ τηλικοῦτον ὅσον ἄλλοι πεντήκοντα καὶ τούτῳ γε πολλάκις τὸν λέγοντα ἔστησε μέγα δέ , οἶμαι , τῷ λέγοντι θερμὸς ἀκροατὴς θαύματι διακόπτων τοῦ λόγου τὸν δρόμον .
Lemmas: ὁ καλός ἐγώ ὁ θέατρον ποιέω Μεγέθιος εἰμί ὁ ῥέω - τωρ · βοάω γάρ τηλικόσδε ὅσος ἄλλος πεντήκοντα καί οὗτος γε πολλάκις ὁ λέγω ἵστημι μέγας δέ , οἴομαι , ὁ λέγω θερμός ἀκροατής θαῦμα διακόπτω ὁ λόγος ὁ δρόμος .
libanius.epistulae-1-1544 277.2
ἐν μὲν οὖν ταῖς ἐπιδείξεσιν ἀμείβομαι τὴν βοὴν τῷ προσγε - λάσαι καὶ προσδραμεῖν · νῦν δὲ εὕρηκά τι διὰ σοῦ καὶ λαμ - πρότερον εἰς ἀμοιβήν . χρήμασιν ἐσωφρόνισας τὸν ἀδελφὸν τὸν τοῦδε , μᾶλλον δέ , τῷ φόβῳ μὲν ἐσωφρόνισας , ὅπως δ έσται λύσις τῆς ζημίας συνέπραξας .
Lemmas: ἐν μέν οὖν ὁ ἐπίδειξις ἀμείβω ὁ βοή ὁ προς - λανθάνω καί προστρέχω · νῦν δέ εὑρίσκω τίς διά σύ καί Λαμ - πρότερος εἰς ἀμοιβή . χρῆμα σωφρονίζω ὁ ἀδελφός ὁ ὅδε , μᾶλλον δέ , ὁ φόβος μέν σωφρονίζω , ὅπως δ εἰμί λύσις ὁ ζημία συμπράσσω .
libanius.epistulae-1-1544 277.3
καί σου γράμματα καὶ γνῶσις ἀποδίδωσι τὸν ἄργυρον , ἀλλ’ ὅ γε ἄργυρος , οὐκ οἶδ ὅ τι μεμφόμενος , ἐλθεῖν αὐτοῖς εἰς χεῖρας οὐκ ἐθέλει . σὺ οὖν αὐτὸν ἢ πεῖσον ἡ ἀνάγκασον μὴ φεύγειν τοὺς δεσπότας , ὅπως τοῖς μὲν τὰ αὑτῶν ἔχειν ὑπάρχῃ , σοὶ δὲ τὸ μηδὲν ὧν κελεύ - σειας μάταιον εἶναι .
Lemmas: καί σύ γράμμα καί γνῶσις ἀποδίδωμι ὁ ἄργυρος , ἀλλά ὅς γε ἄργυρος , οὐ οἶδα ὅς τίς μέμφομαι , ἔρχομαι αὐτός εἰς χείρ οὐ ἐθέλω . σύ οὖν αὐτός ἢ πείθω ὁ ἀναγκάζω μή φεύγω ὁ δεσπότης , ὅπως ὁ μέν ὁ ἑαυτοῦ ἔχω ὑπάρχω , σύ δέ ὁ μηδείς ὅς κέλομαι - Σειᾶς μάταιος εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 278
σοη' . Δουλκιτίῳ . ( 361 ? )
Lemmas: σοη' . Δουλκίτιος . ( 361 ? )
libanius.epistulae-1-1544 278.1
Ἀρχεις ἀρχὴν μεγάλην . τοῦτο προεῖπεν ἡ Φήμη καὶ οὐκ ἐψεύσατο . ἄρχεις <δὲ> ἑτέρων καὶ οὐχ ἡμῶν . περὶ δυναίμεθ’ ἂν ἐγκαλεῖν τῇ θεῷ , ἀλλὰ κἀν τούτῳ μέντοι παρα - 15 μυθία τις ἔνεστιν . ἀντὶ γὰρ ἡμῶν ἡμέτεροι θεραπεύονται πα - τέρες , ὅπερ ἐστὶν οὐκ ἀμοίρους εἶναι τοῦ κέρδους ἡμᾶς .
Lemmas: ἄρχω ἀρχή μέγας . οὗτος προεῖπον ὁ Φήμη καί οὐ ψεύδω . ἄρχω <δὲ> ἕτερος καί οὐ ἐγώ . περί δύναμαι εἄν ἐγκαλέω ὁ θεός , ἀλλά ἐν οὗτος μέντοι παρά - 15 μύθιος τις ἔνειμι . ἀντί γάρ ἐγώ ἡμέτερος θεραπεύω πῃ - τάρας , ὅσπερ εἰμί οὐ ἄμοιρος εἰμί ὁ κέρδος ἐγώ .
libanius.epistulae-1-1544 278.2
ἀλλ’ ὅτι μέν γε καὶ δεῦρο ἥξεις ἐπὶ μείζοσιν οἶδα ἐγώ . Δαρίκιον δὲ τουτονὶ τὸν Θρᾷκα , βέλτιον δὲ εἰπεῖν Ἕλληνα , τίκτεται μὲν γὰρ ἐκεῖ , παιδεύεται δὲ ἐν τῇ Θησέως , δῶρόν 20 σοι δίδωυι . τὰ τοιαῦτα γὰρ οἶσθα δέχεσθαι μόνα , χρυσὸς δέ , κἂν Κολοφώνιος ᾐ , μολύβδου τιμιώτερος οὐκ ἐφάνη .
Lemmas: ἀλλά ὅτι μέν γε καί δεῦρο ἥκω ἐπί μείζων οἶδα ἐγώ . Δαρίκιος δέ οὗτος ὁ Θρᾷξ , ἀγαθός δέ εἶπον Ἕλλην , τίκτω μέν γάρ ἐκεῖ , παιδεύω δέ ἐν ὁ Θησεύς , δῶρον 20 σύ δίδωμι . ὁ τοιοῦτος γάρ οἶδα δέχομαι μόνος , χρυσός δέ , κἀν Κολοφώνιος ὁ , μόλυβδος τίμιος οὐ φαίνω .
libanius.epistulae-1-1544 278.3
δέχου δὴ τὸν νεανίσκον καὶ πίστευε καὶ θάρρει καὶ ὅταν ὡς ῥήτορα θαυμάσῃς , μὴ μᾶλλον ἡγοῦ ῥήτορα δεινὸν ἢ ἄνδρα ἀγαθόν . δέδεικται δὲ ἐν μεγάλοις καιροῖς ὁ τρόπος , σοὶ δὲ εἴη μὲν ἐν γαλήνῃ πειρᾶσθαι τῶν φίλων , εὖ δ’ ἴσθι , τοῦδε ἀμείνων οὐκ ἂν ἐν χειμῶνι γένοιτο .
Lemmas: δέχομαι δή ὁ νεανίσκος καί πιστεύω καί θαρσέω καί ὅταν ὡς ῥήτωρ θαυμάζω , μή μᾶλλον ἡγέομαι ῥήτωρ δεινός ἢ ἀνήρ ἀγαθός . δείκνυμι δέ ἐν μέγας καιρός ὁ τρόπος , σύ δέ εἰμί μέν ἐν γαλήνη πειράω ὁ Φίλων , εὕω δέ εἰμί , ὅδε ἀγαθός οὐ εἄν ἐν χειμών γίγνομαι .
libanius.epistulae-1-1544 278.4
πρὸς μὲν οὖν τὴν νῦν σὴν Ἀσίαν ὑπὸ τῆς γνώμης ἄγεται καὶ ποιεῖται πρὸ τῆς οἰκείας τὸ χωρίον . θεοῦ δ’ ἂν εἴη καὶ σοῦ δεῖξαι καλῶς βεβουλευμένον αὐτόν .
Lemmas: πρός μέν οὖν ὁ νῦν σός Ἀσία ὑπό ὁ γνώμη ἄγω καί ποιέω πρό ὁ οἰκεῖος ὁ χωρίον . θεός δέ εἄν εἰμί καί σύ δείκνυμι καλῶς βουλεύω αὐτός .
libanius.epistulae-1-1544 279
σοθ' . Λεοντίῳ . ( 358 )
Lemmas: σοτέ . Λεόντιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 279.1
Ἔπαθον ὃ ἐπέσταλκας · εὐθὺς μὲν ἡδέως τὸν Κλεόπατρον εἶδον διὰ τὴν ἐπιστολήν , πειρώμενος δὲ τοῦ νεανίσκου τὴν μὲν ἐπιστολὴν οὐκ εἶχον μὴ αἰδεῖσθαι , τοῖς παρ’ αὐτοῦ δὲ πλέον εἱλκόμην . κρίνειν τε γάρ μοι λόγον ἀγαθὸς ἐφαίνετο καὶ τὴν ἐν οἷς γράφει ῥητορικὴν οἶς λαλῶν ἔτρεχε παρεδήλου .
Lemmas: πάσχω ὅς ἐπιστέλλω · εὐθύς μέν ἡδύς ὁ Κλεόπατρος εἶδον διά ὁ ἐπιστολή , πειράω δέ ὁ νεανίσκος ὁ μέν ἐπιστολή οὐ ἔχω μή αἰδέομαι , ὁ παρά αὐτός δέ πλέω ἕλκω . κρίνω τε γάρ ἐγώ λόγος ἀγαθός φαίνω καί ὁ ἐν ὅς γράφω ῥητορική οἶς λαλέω τρέχω παραδηλόω .
libanius.epistulae-1-1544 279.2
καὶ μὴν τῷ τε σὲ φιλεῖν ἐχαρίζετό μοι τῷ τε χαίρειν οἷς τε σὲ περὶ ἐμοῦ λέγειν ἤγγελλεν οἷς τε ἤκουεν ἐμοῦ περὶ σοῦ . τὸ δ’ αὖ χάριεν ἔν τε τῷ προσώπῳ καὶ τῷ φθέγματι καὶ τοῖς σχήμασι καὶ ὅλως οὐδὲν ὃ μὴ τοιοῦτον ἦν . τοιοῦτον ἡμῖν μετὰ τῆς φύσεως ἀπειργάσω τὸν συγγενῆ τοῖς παρ’ ἐκείνης τὰ σὰ προσθείς . ἐργάσαιο δὴ καὶ παῖδας τῷ συγγενεῖ παρα - πλησίους .
Lemmas: καί μήv ὁ τε σύ φιλέω χαρίζομαι ἐγώ ὁ τε χαίρω ὅς τε σύ περί ἐγώ λέγω ἀγγέλλω ὅς τε ἀκούω ἐγώ περί σύ . ὁ δέ αὖος χάριεν ἐν τε ὁ πρόσωπον καί ὁ φθέγμα καί ὁ σχῆμα καί ὅλως οὐδείς ὅς μή τοιοῦτος εἰμί . τοιοῦτος ἐγώ μετά ὁ φύσις ἀπεργάζομαι ὁ συγγενής ὁ παρά ἐκεῖνος ὁ σός προστίθημι . ἐργάζομαι δή καί παῖς ὁ συγγενής παρά - πλησίος .
libanius.epistulae-1-1544 280
σπ' . Μαξίμῳ . ( 358 )
Lemmas: ἕπω . Μάξιμος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 280.1
Οἶμαί σοι Λεόντιον τὸν σοφιστὴν ἤδη γεγονέναι φίλον , ἐπειδὴ λόγους ὁ μὲν κέκτηται , σὺ δὲ φιλεῖς . τούτου συγγενὴς οὑτοσὶ Κλεόπατρος Λαὶ μαθητής , ὃν ἐκεῖνος μὲν ἐμοὶ συνέ - στῆσεν , ἐγὼ δὲ σοί .
Lemmas: οἴμη σύ Λεόντιος ὁ σοφιστής ἤδη γίγνομαι φίλος , ἐπεί λόγος ὁ μέν κτάομαι , σύ δέ φιλέω . οὗτος συγγενής οὗτος Κλεόπατρος ληΐς μαθητής , ὅς ἐκεῖνος μέν ἐγώ συνέρχομαι - ἵστημι , ἐγώ δέ σύ .
libanius.epistulae-1-1544 280.2
τὸ μὲν οὖν παρ’ ἐκείνου τῷ Κλεο - πάτρῳ μικρόν , μικρὸν γὰρ δήπου τό γε ἐμόν , τὸ δὲ παρ’ ἐμοῦ μέγα , μέγα γὰρ δήπου τό γε σόν . φήσεις δὲ αὐτὸν εὖ ποιῶν καὶ ῥήτορα καὶ χρηστὸν εὖ πεποιηκέναι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν παρά ἐκεῖνος ὁ Κλεό - πάτρως μικρός , μικρός γάρ δήπου ὁ γε ἐμός , ὁ δέ παρά ἐγώ μέγας , μέγας γάρ δήπου ὁ γε σός . φημί δέ αὐτός εὕω ποιέω καί ῥήτωρ καί χρηστός εὕω ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 281
σπα . Διανίῳ . ( 358 ) 15
Lemmas: σπάω . διανίημι . ( 358 ) 15
libanius.epistulae-1-1544 281.1
Καὶ πρὶν ἥκειν τὸν φέροντα τὴν ἐπιστολὴν ἀφῖκτο λό - γος περὶ τῆς τιμῆς ἧς ἀπολαύεις παρ’ ἀνδρὶ καὶ τιμῆς ἀπάσης καὶ εὐφημίας ἀξίῳ , παρὰ δὲ τοῦ τὴν ἐπιστολὴν διδόντος ἦν ἀκούειν ὅμοιά τε καὶ ἔτι καλλίω τῶν ὑπ’ ἄλλων ἀγγελλομέ - 20 νῶν .
Lemmas: καί πρίν ἥκω ὁ φέρω ὁ ἐπιστολή ἀφικνέομαι λό - γος περί ὁ τιμή ὅς ἀπολαύω παρά ἀνήρ καί τιμή ἀπασάω καί Εὐφημία ἄξιος , παρά δέ ὁ ὁ ἐπιστολή δίδωμι εἰμί ἀκούω ὁμοῖος τε καί ἔτι καλός ὁ ὑπό ἄλλος αγγέλλω - 20 νάω .
libanius.epistulae-1-1544 281.2
ἐνεθυμήθην οὖν ὅτι τοῖς ἐπιεικέσι καὶ βελτίστοις , ὁποῖος δὴ σύ , πάρεισιν οἱ θεοὶ καὶ βοηθοῦσιν ἐκ τῶν ἐσχάτων εἶναι δοκούντων ῥᾳδίως ἐκσώζοντες , ὡς οὐ πολύ γε τῶν τοῦ Λεσβίου κιθαρῳδοῦ διαφέρει τὸ σόν , ὃς ἐμπεσὼν εἰς τὴν θάλατταν ἥδιον ἐκομίζετο τῶν ἐπὶ τοῦ πλοίου .
Lemmas: ἐνθυμέομαι οὖν ὅτι ὁ ἐπιεικής καί ἀγαθός , ὁποῖος δή σῦς , πάρειμι ὁ θεός καί βοηθέω ἐκ ὁ ἔσχατος εἰμί δοκέω ῥᾳδίως ἐκσῴζω , ὡς οὖον πολύς γε ὁ ὁ Λέσβιος κιθαρῳδός διαφέρω ὁ σός , ὅς ἐμπίπτω εἰς ὁ θάλασσα ἡδύς κομίζω ὁ ἐπί ὁ πλοῖον .
libanius.epistulae-1-1544 281.3
καὶ σοὶ δὴ συναχθομένων ἡμῶν καὶ πρὸς ἀλλήλους ὀδυρομένων , εἰς οἷον ἄρα χειμῶνα πέπτωκας , τὸν σεισμὸν ἐκεῖνον καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ σεισμοῦ , θεῶν τις ἔδωκε καταφυγὴν ἄνδρα φίλον , ἐν ᾦ μέ - γεθός τε διανοίας καὶ τὸ δύνασθαι πράττειν ἅττα ἂν προ - θυμηθῇ
Lemmas: καί σύ δή συνάχθομαι ἐγώ καί πρός ἀλλήλων ὀδύρομαι , εἰς οἷος ἄρα χειμών πίπτω , ὁ σεισμός ἐκεῖνος καί ὁ ἀπό ὁ σεισμός , θεός τις δίδωμι καταφυγή ἀνήρ φίλος , ἐν οἶς ἐγώ - γίγνομαι τε διάνοια καί ὁ δύναμαι πράσσω ὅστις εἄν προ - θυμιάω
libanius.epistulae-1-1544 281.4
παραινῶ δή σοι τῆς παρούσης ἔχεσθαι τύχης καὶ τὸν σαυτοῦ λέμβον ἐξαρτῆσαι τῆς Ἀλεξάνδρου νεώς , ὃν ἤδη μοι δοκῶ θεωρεῖν ἐπὶ μείζονος ἀρχῆς καὶ τρίτης πάλιν καὶ τετάρτης . οἶμαι δέ , αὐτὸν οὐδὲ γῆρας ἐξαιρήσεται πρὸς ἡσυ - χίαν ἀπὸ τῶν ταῖς πόλεσι λυσιτελούντων πόνων . οἶδε γὰρ βασιλεὺς τὸν ἄνδρα καὶ χρώμενος οὐ λήξει .
Lemmas: παραινῶ δή σύ ὁ πάρειμι ἔχω τυγχάνω καί ὁ σεαυτοῦ λέμβος ἐξαρτάω ὁ Ἀλέξανδρος ναῦς , ὅς ἤδη ἐγώ δοκέω θεωρέω ἐπί μείζων ἀρχή καί τρίτος πάλιν καί τέταρτος . οἴομαι δέ , αὐτός οὐδέ γῆρας ἐξαιρέω πρός ἡσς - χία ἀπό ὁ ὁ πόλις λυσιτελέω πόνος . οἶδα γάρ βασιλεύς ὁ ἀνήρ καί χράω οὖον λήγω .