ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 75.2
ἐγένου Παρθενίῳ συνήθης καὶ τὸ πρᾶγμα εἰς τοῦτο προῆλθεν ὣσθ ὑμᾶς ἀλλήλοις γαῖ πρὸ τῶν οἰκείων εἶναι τοῦτον δὲ τὸν δεσμὸν ὑποψία τις ἐμπεσοῦσα διέκοψε καὶ ἔδοξε Παρθένιος ᾧ χαλεπὼς εἶχες . τοῦτον εὖ πεποιηκέναι .
Lemmas: γίγνομαι Παρθένιος συνήθης καί ὁ πρᾶγμα εἰς οὗτος προέρχομαι ὥστε σύ ἀλλήλων γῆ πρό ὁ οἰκέω εἰμί οὗτος δέ ὁ δεσμός ὑποψία τις ἐμπίπτω διακόπτω καί δοκέω Παρθένιος ὅς χαλεπῶς ἔχω . οὗτος εὕω ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 75.3
τοῦ μὲν ἐγκλή - ματος ἀφεστώς , ἰός φησιν , αἰτίαν δέ πως οὐ προσήκουσαν λαβὼν ὄμνυσι καθαρεύειν τῆς μέμψεως , καὶ ἐγὼ πείθομαι . τὸν γὰρ ὅπως σὲ ἀνακτήσαιτο πάντα ποιοῦντα πῶς εἰκὸς αὑτὸν ὧν εἶχεν ἀποστερῆσαι ;
Lemmas: ὁ μέν ἐγκλή - μα ἀφίστημι , ἰός φημί , αἴτιος δέ πως οὖον προσήκω λαμβάνω ὄμνυμι καθαρεύω ὁ μέμψις , καί ἐγώ πείθω . ὁ γάρ ὅπως σύ ἀνακτάομαι πᾶς ποιέω πῶς εἰκός ἑαυτοῦ ὅς ἔχω ἀποστερέω ;
libanius.epistulae-1-1544 75.4
καὶ μὴν εἰ καὶ σφόδρα σε λελύπηκεν , ἤν τε δέδωκεν ἱκανὴ δίκη καὶ τὸ δίκην λαμβάνειν τοῦ πρᾴως φέρειν εἰ καὶ ἥδιον εὐθύς , ἀλλ’ ὅταν τις ὅτι ἤνεγ - κεν ἐπαινῆται , μεῖζον εἰς ἡδονήν . καὶ ἔστι γε ὅλως ἡ συγγνώ - μη τῆς τιμωρίας Ἑλληνικώτερον .
Lemmas: καί μήv εἰμί καί σφόδρα σύ λυπέω , ἐάν τε δίδωμι ἱκανός δίκη καί ὁ δίκη λαμβάνω ὁ πρᾶος φέρω εἰμί καί ἡδύς εὐθύς , ἀλλά ὅταν τις ὅτι φέρω - ἄν ἐπαινέω , μείζων εἰς ἡδονή . καί εἰμί γε ὅλως ὁ συγγιγνώσκω - μη ὁ τιμωρία Ἑλληνικός .
libanius.epistulae-1-1544 75.5
ἐνθυμοῦ δέ , ὅτι πολλοῖς οὑτοσὶ προσιὼν ἐρᾶν ὁμολογήσει τῆς σῆς φιλίας , σὲ δὲ ὑπερ - ὁρᾶν , ὄι σημεῖον ποιήσονται τὸ μὲν τῆς τοῦδε ἐπιεικείας . τὸ δὲ τῆς ὑμετέρας , ἵν᾿ οὕτως εἴπω , φιλονεικίας .
Lemmas: ἐνθυμέομαι δέ , ὅτι πολύς οὗτος προσέρχομαι ἐράω ὁμολογέω ὁ σός φίλιος , σύ δέ ὑπερ - ὁράω , ὅς σημεῖον ποιέω ὁ μέν ὁ ὅδε ἐπιείκεια . ὁ δέ ὁ ὑμέτερος , ἵνα οὕτως εἶπον , φιλονεικία .
libanius.epistulae-1-1544 75.6
ὄρα οὖν μὴ τῷ θυμῷ χαριζόμενος πολλοὺς παρασκευάσῃς τὰ μὲν Παρθε - νίου νομίζειν μέτρια , τοῖς δὲ ὑμετέροις ἐπιτιμᾶν . ἀλλὰ τῇ τι σαυτοῦ φύσει πρέπειν ἡγησάμενος τὴν τοιαύτην μεταβολὴν καὶ ἐμὲ τὸν συγγενῆ καὶ πρεσβύτερον αἰδεσθεὶς καὶ τῆς οὐ φανερᾶς αἰτίας ὅσα σε προδήλως εὔφρανε Παρθένιος ἰσχυρό - τερα κρίνας ἐπάνελθε πρὸς τὴν γνώμην τὴν πρὸ τῆς ὑποψίας καὶ δεῖξον . ὡς οὐκ ἐζημίωται μίαν φέρων ἀντὶ πολλῶν τὴν ἐμὴν ἐπισιυλήν .
Lemmas: σύργαστρος οὖν μή ὁ θυμός χαρίζομαι πολύς παρασκευάζω ὁ μέν Πάρθος - Νιου νομίζω μέτριος , ὁ δέ ὑμέτερος ἐπιτιμάω . ἀλλά ὁ τίς σεαυτοῦ φύσις πρέπω ἡγέομαι ὁ τοιοῦτος μεταβολή καί ἐγώ ὁ συγγενής καί πρέσβυς αἰδέομαι καί ὁ οὖον φανερός αἴτιος ὅσος σύ πρόδηλος εὐφραίνω Παρθένιος ἰσχυρός - τέρας κρίνω ἐπανέρχομαι πρός ὁ γνώμη ὁ πρό ὁ ὑποψία καί δείκνυμι . ὡς οὐ ζημιόω εἷς φέρω ἀντί πολύς ὁ ἐμός επισιυλη .
libanius.epistulae-1-1544 76
ος΄ . Ἀετίῳ . ( 359 )
Lemmas: ὅς . Ἀέτιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 76.1
Ἐγώ σε πατρίδα καταλιπεῖν καὶ οἶκον καὶ γένος καὶ προσδοκίας οὐ παρῄνεσα μηδέ γε παραινέσαιμί ποτε πολίτη τοιαῦτα πόλιν οὕτω μεγάλην παρεχομένῳ
Lemmas: ἐγώ σύ πατρίς καταλείπω καί οἶκος καί γένος καί προσδοκία οὖον παραινέω μηδέ γε παραινέω ποτός πολίτης τοιοῦτος πόλις οὗτος μέγας παρέχω
libanius.epistulae-1-1544 76.2
ἐπεὶ δὲ ἐφάνη σύμβουλος μὲν ἐμοῦ πιθανώτερος , σοὶ δέ τι τῆς σαυτοῦ σε - μνότερον , οὐκ ἐπαινῶ μὲν τὰ δόξαντα , λαβεῖν δὲ χρηστὸν εὔχο - μαι τέλος . εἴη δ’ ἂν καὶ τοῦτο τῆς Τύχης .
Lemmas: ἐπεί δέ φαίνω σύμβουλος μέν ἐγώ πιθανός , σύ δέ τίς ὁ σεαυτοῦ σύ - μνός , οὐ ἐπαινέω μέν ὁ δόξα , λαμβάνω δέ χρηστός εὔχομαι - μής τέλος . εἰμί δέ εἄν καί οὗτος ὁ Τύχη .
libanius.epistulae-1-1544 77
οζ΄ . Θεμιστίῳ . ( 359 )
Lemmas: ὅς . Θεμίστιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 77.1
Ἀνδρόνικος ὁ ποιητὴς οὕτω διέθηκε πρὸς αὐτὸν τὰς μέχρις Αἰθιόπων πόλεις , ὡς εἰκὸς ἦν Ἀνδρόνικον τοιοῦτον ἀφιέντα μέλι . καίτοι τὸ τῆς μητρὸς αὐτὸν καὶ τὸ τῆς πόλεως πάθος διεκώλυσε μὴ πάντα δεῖξαι τὰ ἀγάλματα τῆς ψυχῆς , ἀλλ’ ὅμως οἷς ἠδυνήθη δεῖξαι δέδωκε τοῖς ἀνθρώποις εἰκά - ζειν περὶ τῶν οὐ φανέντων .
Lemmas: Ἀνδρόνικος ὁ ποιητής οὗτος διατίθημι πρός αὐτός ὁ μέχρι Αἰθίοψ πόλις , ὡς εἰκός εἰμί Ἀνδρόνικος τοιοῦτος ἀφίημι μέλι . καίτοι ὁ ὁ μήτηρ αὐτός καί ὁ ὁ πόλις πάθος διακωλύω μή πᾶς δείκνυμι ὁ ἄγαλμα ὁ Ψυχή , ἀλλά ὅμως ὅς δύναμαι δείκνυμι δίδωμι ὁ ἄνθρωπος ἵημι - ζέω περί ὁ οὖον φαίνω .
libanius.epistulae-1-1544 77.2
ἐχαρίζετο δὲ ἡμῖν οὐ μᾶλλον διὰ τῶν ἐπῶν ἢ τῶν ἐπαίνων οἷς ἐχρῆτο κατὰ σοῦ λέγων τὸν μὲν βασιλέα τιμᾶν σε πᾶσιν οἷς εἶχεν , εὑρῆσθαι δὲ οὐδὲν οὐδέπω τῆς σῆς ἀξίας ἐγγύς .
Lemmas: χαρίζομαι δέ ἐγώ οὖον μᾶλλον διά ὁ ἔπος ἢ ὁ ἔπαινος ὅς χράω κατά σύ λέγω ὁ μέν βασιλεύς τιμάω σύ πᾶς ὅς ἔχω , εὑρίσκω δέ οὐδείς οὐδέπω ὁ σός ἄξιος ἐγγύς .
libanius.epistulae-1-1544 77.3
ἐμοῦ δὲ αὐτῷ παραινοῦντος μὴ διωθεῖσθαι τὰς διδομένας ἀρχὰς ὡς ἐνὸν ἄρχειν τε ὁμοῦ καὶ ᾄδειν , ἀλλ᾿ ἐγώ φησιν εἶμι δώσων ἐμαυτὸν Θεμι - στίῳ μαθητὴν κάλλιον ἡγούμενος τοῦ πολλῶν ἄρ - χειν .
Lemmas: ἐγώ δέ αὐτός παραινέω μή διωθέω ὁ δίδωμι ἀρχή ὡς ἐν-εἰμί ἄρχω τε ὁμοῦ καί ἀείδω , ἀλλά ἐγώ φημί εἶμι δίδωμι ἐμαυτοῦ Θέμις - στῖον μαθητής καλός ἡγέομαι ὁ πολύς ἄρα - χέω .
libanius.epistulae-1-1544 78
οη΄ . Ὑγιεινῷ . ( 359 )
Lemmas: ὅς . ὑγιεινός . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 78.1
Φήσαντος μου τῷ φιλοσόφῳ γράψειν , τῷ δὲ ἰατρῷ φησιν οὐ γράψεις ; Ἀνδρόνικος καὶ προσέθηκεν , ὥς με φι - λοίης , πρὸς εἰδότα ἀκριβῶς τὸ φίλτρον ὥσπερ γὰρ οἱ γονεῖς τοὺς παῖδας φιλοῦσιν , ὅτι ἐγέννησαν , οὕτω καὶ οἱ σώσαν - τες τοὺς σεσωσμένους ὅτι ἴσωσαν
Lemmas: φημί ἐγώ ὁ φιλόσοφος γράφω , ὁ δέ ἰατρός φημί οὖον γράφω ; Ἀνδρόνικος καί προστίθημι , ὅς ἐγώ φεῖ - λοίης , πρός οἶδα ἀκριβῶς ὁ φίλτρον ὥσπερ γάρ ὁ γονεύς ὁ παῖς φιλέω , ὅτι γεννάω , οὗτος καί ὁ σῴζω - αἱρέω ὁ σώζω ὅτι ισιώνω
libanius.epistulae-1-1544 78.2
σοῦ δὲ μνήμη πὰρ ἡμῖν , ἕωσπερ ἄρρωστοι παρ’ ἡμὶν · μὴ εἶναι μὲν γὰρ ἐν τοσαύτῃ πόλει καὶ τοὺς ἀρρωστοῦντας οὐκ ἔνι , τῶν δὲ ἰατρῶν εἰσιόντων καὶ τὸ σὸν ὄνομα καθ’ ἑκάτερον εἰσέρχεται βοηθεῖν τε ἐκείνων ἀρκούντων καὶ μή . λέγεται γὰρ τὸ μὲν ὡς θᾶττον ἂν ἐπράχθη σοῦ γε ἁπτομένου τὸ δ’ ὡς οὐκ ἂν συνέβη σοῦ γε ἐπιμελουμένου .
Lemmas: σύ δέ μνήμη παρά ἐγώ , ἕωσπερ ἄρρωστος παρά ἐγώ · μή εἰμί μέν γάρ ἐν τοσοῦτος πόλις καί ὁ ἀρρωστέω οὐ ἐν , ὁ δέ ἰατρός εἰσέρχομαι καί ὁ σός ὄνομα κατά ἑκάτερος εἰσέρχομαι βοηθέω τε ἐκεῖνος ἀρκέω καί μή . λέγω γάρ ὁ μέν ὡς ταχύς εἄν πράσσω σύ γε ἅπτω ὁ δέ ὡς οὐ εἄν συμβαίνω σύ γε ἐπιμελέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 78.3
νῦν δὲ δὴ καὶ πολὺ τοῦτο ἦν τοῦ θείου μοι πυρετὸν μὲν ἰσχυρὸν διαφυγόντος , τὸ χρῆ - σθαι δὲ τῷ σώματι μὴ δυναμένου κομίσασθαι .
Lemmas: νῦν δέ δή καί πολύς οὗτος εἰμί ὁ θεῖον ἐγώ πυρετός μέν ἰσχυρός διαφεύγω , ὁ χράω - ἕπομαι δέ ὁ σῶμα μή δύναμαι κομίζω .
libanius.epistulae-1-1544 78.4
ἐγὼ δὲ οἷς με πολλάκις ἀνέστησας ἐπιστάμενος ἤδη τοῖς παρ’ ἡμῖν ἰα - τροῖς ἐρίζω .
Lemmas: ἐγώ δέ ὅς ἐγώ πολλάκις ἀνίστημι ἐπίσταμαι ἤδη ὁ παρά ἐγώ ἰά - τρέω ἐρίζω .
libanius.epistulae-1-1544 79
οθ΄ . Μητερίῳ καὶ Ἀλκίμῳ . ( 359 )
Lemmas: ὅς . Μητέριος καί Ἄλκιμος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 79.1
Οὐ γράφω πολλάκις ὑμῖν · τί γὰρ ἂν καὶ γράφειν ἔχοιμι ; τὰ νεώτερα τῶν ἐμῶν κακῶν ; ἀλλ’ ἐάν τὰ ὑμέτερα φέρητε , κέρδος . ἀλλ’ ὡς χρὴ καρτερεῖν ; οὐκ ἔμοιγε τοσοῦτος ὑπάρχει λόγος . ἀλλ’ ὡς χρὴ παρ’ ἡμᾶς ἐλθεῖν ; οὐκ ἔστι πεῖσαι κα - λοῦντα .
Lemmas: οὖον γράφω πολλάκις σύ · τίς γάρ εἄν καί γράφω ἔχω ; ὁ νέος ὁ ἐμέω κακός ; ἀλλά ἐάν ὁ ὑμέτερος φέρω , κέρδος . ἀλλά ὡς χρή καρτερέω ; οὐ ἐγώ τοσοῦτος ὑπάρχω λόγος . ἀλλά ὡς χρή παρά ἐγώ ἔρχομαι ; οὐ εἰμί πείθω ἄν - Λούντα .
libanius.epistulae-1-1544 79.2
κρεῖττον οὖν τοῦ γράφειν τοῖς ὧδε ἔχουσι τὸ μὴ γράφειν .
Lemmas: ἀγαθός οὖν ὁ γράφω ὁ ὧδε ἔχω ὁ μή γράφω .
libanius.epistulae-1-1544 80
π΄ . Ἀνατολίῳ . ( 359 )
Lemmas: Π΄ . Ἀνατόλιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 80.1
Τὸ μὲν τοὺς σοφιστὰς διασύρειν εἰωθός σοι καὶ πα - λαιόν , ἔδει δὲ καὶ τὴν Πυθίαν τοῦτο παθεῖν . ὅπως σοι τὰ πρέποντα τῷ νέῳ πράττηται σχήματι . λέγουσιν οὖν σοι καὶ οἱ σοφισταὶ ἡ Πυθία · μὴ παύσαιο διασύρων ἃ τι - μᾶν ἄξιον .
Lemmas: ὁ μέν ὁ σοφιστής διασύρω εἴωθα σύ καί πῃ - λαιός , ἐσθίω δέ καί ὁ Πυθία οὗτος πάσχω . ὅπως σύ ὁ πρέπω ὁ νέος πράσσω σχῆμα . λέγω οὖν σύ καί ὁ σοφιστής ὁ Πυθία · μή παύω διασύρω ὁ τίς - τιμή ἄξιος .
libanius.epistulae-1-1544 80.2
ἐγὼ δὲ φιλεῖσθαι μὲν ὑπὸ σοῦ πιστεύων καὶ ἐπέστελλον καὶ ἐπήγγελλον εὖ παθεῖν οὐδὲν αἰτῶν ὑπεραῖρόν σου τὴν δύναμιν , ἀλλ’ οἷα πολλὰ καθημέραν ἔσπειρες ἀξίοις τε ὁμοίως καὶ μὴ τοιούτοις · ἐπεὶ δὲ ἀντὶ τοῦ συμπρᾶξαι γράμμα ἡμῖν ἔπεμψας παιδιᾶς γέμον , καιρὸν ἥκειν ἡγησάμην τοῦ μήτε ὑπὲρ χάριτος μήτ’ ἄλλως ἐπιστέλλειν .
Lemmas: ἐγώ δέ φιλέω μέν ὑπό σύ πιστεύω καί ἐπιστέλλω καί ἐπαγγέλλω εὕω πάσχω οὐδείς αἰτέω ὑπεραίρω σύ ὁ δύναμις , ἀλλά οἷος πολύς καθημέρα σπείρω ἄξιος τε ὁμοίως καί μή τοιοῦτος · ἐπεί δέ ἀντί ὁ συμπράσσω γράμμα ἐγώ πέμπω παιδιά γέμω , καιρός ἥκω ἡγέομαι ὁ μήτε ὑπέρ χάρις μήτε ἄλλως ἐπιστέλλω .
libanius.epistulae-1-1544 80.3
καὶ διαφυ - γόντος μὲν τὴν νόσον ἥσθην οὐχ ἧττον αὐτοῦ τοῦ διαπεφευ - γότος , ἐξῆν δέ που καὶ ἄνευ τοῦ γράφειν ἥδεσθαι , καὶ οὐχ ὅστις οὐκ ἔγραφεν , οὗτος οὐδὲ ἥδετο , ἀλλ’ ὥσπερ ἐν τοῖς γεγραφόσιν ὅτι ἥσθησαν ἦν ἴσως εὑρεῖν τὸν οὐχ ἡσθέντα , οὕτως ἐνῆν καὶ μετὰ σιγῆς ἡσθῆναι .
Lemmas: καί διαφυ - γίγνομαι μέν ὁ νόσος ἧμαι οὐ κακός αὐτός ὁ διαφύομαι - Γότος , ἔξεστι δέ ποῦ καί ἄνευ ὁ γράφω ἥδομαι , καί οὐ ὅστις οὐ γράφω , οὗτος οὐδέ ἥδομαι , ἀλλά ὥσπερ ἐν ὁ γράφω ὅτι ἥδομαι εἰμί ἴσως εὑρίσκω ὁ οὐ ἥδομαι , οὕτως ἐν-εἰμί καί μετά σιγή ἥδομαι .
libanius.epistulae-1-1544 80.4
σὺ δὲ ἐδέου κόλακος , ἀλλ’ οὐχ ἡδομένου διὰ φιλίαν . ἀγνοεῖν δὲ λέγων ᾧ τοῦ γρά - φειν ἐπαυσάμην , ὕβρει δευτέρᾳ τὴν προτέραν παρέρχῃ τότε μὲν οὐκ ἄξιοι ἡγησάμενος φροντίδος , νὺν δὲ οὐδ’ ὅτι μου κατημέλησας εἰδώς .
Lemmas: σύ δέ δήω κόλαξ , ἀλλά οὐ ἥδομαι διά φίλιος . ἀγνοέω δέ λέγω ὅς ὁ γρά - Φέιν παύω , ὕβρις δύο ὁ πρότερος παρέρχομαι τότε μέν οὐ ἄξιος ἡγέομαι φροντίς , νῦν δέ οὐδέ ὅτι ἐγώ καταμελέω οἶδα .
libanius.epistulae-1-1544 80.5
καὶ πρᾶγμα πέπονθας οὐκ ἀλλότριον τῆς ἐξουσίας οἱ γὰρ ἐπὶ λαμπρᾶς τῆς τύχης ὑμεῖς οὐδὲ ἀδι - κεῖν οὓς ἀδικεῖτε ἡγεῖσθε νομίζοντες προσήκειν ὑμῖν μὲν ὑβρίζειν , ἐκείνοις δὲ πανταχοῦ προσκυνεῖν .
Lemmas: καί πρᾶγμα πάσχω οὐ ἀλλότριος ὁ ἐξουσία ὁ γάρ ἐπί λαμπρός ὁ τυγχάνω σύ οὐδέ ἀς - ἐκεῖνος ὅς ἀδικέω ἡγέομαι νομίζω προσήκω σύ μέν ὑβρίζω , ἐκεῖνος δέ πανταχοῦ προσκυνέω .
libanius.epistulae-1-1544 80.6
ὁρᾷς , ὅτι κρεῖτι - τον ἦν σοι μὴ κινεῖν τὸν ἀνάγυρον ; νῦν δὲ ἐπιθυμήσας μοι λῦσαι τὴν σιωπὴν ἐπὶ σαυτὸν ἔλυσας καὶ ῥεχθὲν ἔγνως καὶ ταῦτα οὐκ ὢν νήπιος , ἀλλ’ οὐδὲ Ὀδυσσέως λειπόμενος ἐν δό - λοις .
Lemmas: ὁράω , ὅτι κρεῖτι - ὁ εἰμί σύ μή κινέω ὁ ἀνάγυρος ; νῦν δέ ἐπιθυμέω ἐγώ λύω ὁ σιωπή ἐπί σαυτοῦ λύω καί ῥέζω γιγνώσκω καί οὗτος οὐ εἰμί νήπιος , ἀλλά οὐδέ Ὀδυσσεύς λείπω ἐν δίδωμι - Λόϊς .
libanius.epistulae-1-1544 80.7
Ὀπτάτῳ δὲ πέμψας μὲν χρυσίον ἐπαινῇ παρ’ ἡμῶν , ὅτι δὲ αὐτὸ ἐλπίζων τῷ χρυσίῳ ποιήσειν ῥητορικὸν ἑκατὸν στατῆρας ἔπεμψας ἐξὸν χιλίους , οὐκ ἐπαινῇ · εἰ γὰρ οὓς ἔπεμ - ψας οὐ μικρὸν δύνανται , μᾶλλον ἂν ὠφέλεις ἀπὸ πλειόνων . ἀλλὰ καὶ τοῦτο τὸ μικρὸν παρ’ ἡμῖν τε μέγα κεῖται καὶ ἡ δα - πάνη κατὰ λόγον χωρεῖ
Lemmas: Ὀπτάτος δέ πέμπω μέν χρυσίον ἐπαινέω παρά ἐγώ , ὅτι δέ αὐτός ἐλπίζω ὁ χρυσίον ποιέω ῥητορικός ἑκατόν στατήρ πέμπω ἔξεστι χίλιοι , οὐ ἐπαινέω · εἰμί γάρ ὅς πέμπω - Ψᾶς οὖον μικρός δύναμαι , μᾶλλον εἄν ὀνίνημι ἀπό πλείων . ἀλλά καί οὗτος ὁ μικρός παρά ἐγώ τε μέγας κεῖμαι καί ὁ δα - Πάνη κατά λόγος χωρέω
libanius.epistulae-1-1544 81
πα´ . τῷ αὐτῷ . ( 359 )
Lemmas: πα´ . ὁ αὐτός . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 81.1
Σὺ μὲν παρεκάλεις με πρὸς παρρησίαν ὡς πᾶν οἴσων 10 ὅ τι ἂν ἐξ ἐμοῦ λέγηται , Αἰσχύλος δὲ ἀποτρέπει λέγων μὴ δεῖν τοὺς ἥττους θρασυστομεῖν . ἀλλὰ καὶ Εὐριπίδης φησίν , ὡς οἱ μεγάλα πνέοντες , περὶ ὑμῶν δή που λέγων , πικρῶς φέρουσι λόγους παρ’ ἐλαττόνων κρείσσονας . ὅμως δέ , ἐπειδὴ τῶν ἀμοιβαίων ἐπιθυμεῖς , σοί τε χαριοῦμαι καὶ τοῖν ποιη - ταῖν τοῖς μὲν οὐ πάντα εἰπών , σοὶ δὲ οὐ πάντα κρύψας .
Lemmas: σύ μέν παρακαλέω ἐγώ πρός παρρησία ὡς πᾶς φέρω 10 ὅς τίς εἄν ἐκ ἐγώ λέγω , Αἰσχύλος δέ ἀποτρέπω λέγω μή δήω ὁ κακός θρασυστομέω . ἀλλά καί Εὐριπίδης φημί , ὡς ὁ μέγας πνέω , περί σύ δή ποῦ λέγω , πικρός φέρω λόγος παρά μικρός κρατύς . ὅμως δέ , ἐπεί ὁ ἀμοιβαῖος ἐπιθυμέω , σύ τε χαρίζομαι καί ὁ ποιέω - ὁ ὁ μέν οὖον πᾶς εἶπον , σύ δέ οὖον πᾶς κρύπτω .
libanius.epistulae-1-1544 81.2
πρῶτον μὲν οὖν περὶ τοῦ μέτρου τῶν γραμμάτων ἐκεῖνο λέγω , ὅτι σὺ μὲν τῶν ἐμῶν τὴν βραχύτητα δυσχεραίνεις , ἐγὼ δὲ τῶν ἰσῶν τὸ μῆκος . τὸ μὲν οὖν ἐμὸν ἡ Σπάρτη παραμυ - θεῖται , καὶ σὺ προσείρηκας Λακωνικὴν τὴν ἐπιστολήν , τῆς δὲ σῆς φλυαρίας εἰπὲ τοὺς ἡγεμόνας · ἀλλ’ οὐκ ἂν ἔχοις πλὴν εἰ τὸν ἀκριτόμυθον τὸν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας τῶν Ἀχαιῶν κλάοντα .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν περί ὁ μέτρον ὁ γράμμα ἐκεῖνος λέγω , ὅτι σύ μέν ὁ ἐμέω ὁ βραχύτης δυσχεραίνω , ἐγώ δέ ὁ ἴσος ὁ μῆκος . ὁ μέν οὖν ἐμός ὁ Σπάρτη παραμυ - θέω , καί σύ προσφωνέω Λακωνικός ὁ ἐπιστολή , ὁ δέ σός φλυαρία εἶπον ὁ ἡγεμών · ἀλλά οὐ εἄν ἔχω πλήν εἰμί ὁ ἀκριτόμυθος ὁ ἐπί ὁ ἐκκλησία ὁ Ἀχαιός κλαίω .
libanius.epistulae-1-1544 81.3
τὴν δὲ ἀρχήν σοι λήγειν καὶ πάνυ πείθομαι . φαίνῃ γὰρ ὑπὸ μὲν τοῦ λυπεῖσθαι παραπαίειν , ὑπὸ δὲ τοῦ παραφρονεῖν τοιαῦτα γράφειν . ἕως δὲ οὐ προσεδόκησας τῆς ἀρχῆς τὸ τέλος , ἐσωφρόνεις . ταυτὶ δὲ ἔγραφες ὄντως ἀγρυπνῶν οὐ γὰρ ἦν καθεύδειν ὑπὲρ τῆς ἐξουσίας τρέμοντα .
Lemmas: ὁ δέ ἀρχή σύ λήγω καί πάνυ πείθω . φαίνω γάρ ὑπό μέν ὁ λυπέω παραπαίω , ὑπό δέ ὁ παραφρονέω τοιοῦτος γράφω . ἠώς δέ οὖον προσδοκάω ὁ ἀρχή ὁ τέλος , σωφρονέω . οὗτος δέ γράφω εἰμί ἀγρυπνέω οὖον γάρ εἰμί καθεύδω ὑπέρ ὁ ἐξουσία τρέμω .
libanius.epistulae-1-1544 81.4
Ἰουλια - νὸς δὲ τῶν μὲν πρώτων παρ’ ἡμῖν οὐκ ἦν , ἐγένετο δ’ ἂν τῶν πρώτων , εἰ μὴ τὸ μὲν πρῶτον ἐν ὀρχουμένῃ πόλει διή - γαγεν , ἔπειτα παρ’ ἡμῶν ὡς τάχιστα ἀπεπήδησεν , ἐπειδὴ οὐ κακός γε ἐπεφύκει πρὸς λόγους , ἴσως δὲ καὶ αὐτῶν ὧν ἀφῖκτο φέρων ἀπέβαλε τοὺς πλείους , ὡς συνεγένετό σοι . ἐσθλῶν μὲν γὰρ ἀπ’ ἐσθλά , τὸ δὲ ἐχόμενον ἀφίημι σὴν χάριν
Lemmas: Ἰουλία - Μύκονος δέ ὁ μέν πρῶτος παρά ἐγώ οὐ εἰμί , γίγνομαι δέ εἄν ὁ πρῶτος , εἰμί μή ὁ μέν πρῶτος ἐν ὀρχέομαι πόλις δίω - γε , ἔπειτα παρά ἐγώ ὡς ταχύς ἀποπηδάω , ἐπεί οὖον κακός γε φύω πρός λόγος , ἴσως δέ καί αὐτός ὅς ἀφικνέομαι φέρω ἀποβάλλω ὁ πλείων , ὡς συγγίγνομαι σύ . ἐσθλός μέν γάρ ἀπό ἐσθλός , ὁ δέ ἔχω ἀφίημι σός χάρις
libanius.epistulae-1-1544 81.5
δοκεῖ δέ μοι κἀκείνῃ παροξυνθῆναι γενέσθαι στρατιώτης · ἐώρα τὸν ὕπατον τὸν ἀεροβατοῦντα καὶ μέγα φθεγγόμενον καὶ περιφρονοῦντα τοὺς θεοὺς τοῖς μὲν ἄλλοις ἐπικείμενον , ὑποπεπτωκότα δὲ ἀνθρώποις , ὧν ἀνδράποδα κέκτηται βελτίω .
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ ἐκεῖνος παροξύνω γίγνομαι στρατιώτης · αἰώρα ὁ ὕπατος ὁ ἀεροβατέω καί μέγας φθέγγομαι καί περιφρονέω ὁ θεός ὁ μέν ἄλλος ἐπίκειμαι , ὑποπίπτω δέ ἄνθρωπος , ὅς ἀνδράποδον κτάομαι ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 81.6
ἠράσθη οὖν ἰσχύος , ἣν εὗρε σὲ θεραπεύοντα . μὴ οὖν θαυ - μάσῃς , εἰ σοῦ μένοντος ἐν τῷ δι’ ἐκείνους δύνασθαι ζηλώσει τὸν Ἰουλιανὸν Ὁπτάτος .
Lemmas: ἔραμαι οὖν ἰσχύς , ὅς εὑρίσκω σύ θεραπεύω . μή οὖν θαυ - Μάσης , εἰμί σύ Μένων ἐν ὁ διά ἐκεῖνος δύναμαι ζηλόω ὁ Ἰουλιανός Ὀπτᾶτος .
libanius.epistulae-1-1544 82
πβ΄ . Ἀμβροσίῳ . ( 359 )
Lemmas: πβ΄ . Ἀμβρόσιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 82.1
Χάριν αἰτῶ σε ἐπιθυμοῦντα δοῦναι · ὑμῖν μὲν γὰρ τοῖς νεανίσκοις ὅταν ἀρχαὶ παραδοθῶσιν , ὅτι τοῖς πρεσβυτέροις ἡμῖν ἔχετό χαρίζεσθαι , χαίρετε καὶ τοῖς τε διδασκάλοις ἡδονήν τινα φέρει τὸ δεῖσθαι μαθητῶν τοῖς τε μαθηταῖς τὸ τοῖς διδασκάλοις δύνασθαί τι ποιεῖν κατὰ νοῦν .
Lemmas: Χάρις αἰτέω σύ ἐπιθυμέω δίδωμι · σύ μέν γάρ ὁ νεανίσκος ὅταν ἀρχή παραδίδωμι , ὅτι ὁ πρέσβυς ἐγώ ἔχω χαρίζομαι , χαίρετε καί ὁ τε διδάσκαλος ἡδονή τις φέρω ὁ δήω μαθητής ὁ τε μαθητής ὁ ὁ διδάσκαλος δύναμαι τίς ποιέω κατά νόος .
libanius.epistulae-1-1544 82.2
ἐμοὶ μὲν οὖν ἐπιτάττει Κλεόβουλος ὁ παιδευτὴς ἃ παρὰ σοὶ δύναμαι , ἐγὼ δὲ αἰτῶ παρὰ σοῦ ταῦτα ἃ διὰ τὴν ἀρχὴν δύνασαι . Ἀντίφι - λος ἐν πρώτοις τέ ἐστι τῶν σοὶ διακονούντων καὶ Κλεοβούλῳ συγγενής . τοῦτον συνέστησε μέν μοι προλαβὼν ὁ τρόπος · οὐ γὰρ οἶδε κερδαίνειν ἀπὸ τοῦ τολμᾶν ἃ μὴ δεῖ . ταυτὶ γὰρ ὁ Κλεόβουλος μαρτυρεῖ . συνίστημι δὲ καὶ ἐγὼ τούτῳ πειθόμε - νος .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ἐπιτάσσω Κλεόβουλος ὁ παιδευτής ὁ παρά σύ δύναμαι , ἐγώ δέ αἰτέω παρά σύ οὗτος ὁ διά ὁ ἀρχή δύναμαι . ἀντίφημι - Λός ἐν πρῶτος τε εἰμί ὁ σύ διακονέω καί Κλεόβουλος συγγενής . οὗτος συνίστημι μέν ἐγώ προλαμβάνω ὁ τρόπος · οὖον γάρ οἶδα κερδαίνω ἀπό ὁ τολμάω ὁ μή δεῖ . οὗτος γάρ ὁ Κλεόβουλος μαρτυρέω . συνίστημι δέ καί ἐγώ οὗτος πείθω - Μύκονος .
libanius.epistulae-1-1544 82.3
ἔστι δὲ ἡ χάρις ἡμέρως σε βλέπειν εἰς αὐτόν · ᾧ πρὸς πλεονεξίαν μὲν οὐ χρήσεται , πρὸς δὲ τὸ θαρρούντως ὑπὲρ τῶν ἐπειγόντων διδάσκειν καὶ μετ’ εὐθυμίας ὅ τι ἂν κελεύῃς ὑπουργεῖν .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ χάρις ἥμερος σύ βλέπω εἰς αὐτός · ὅς πρός πλεονεξία μέν οὖον χράω , πρός δέ ὁ θαρσούντως ὑπέρ ὁ ἐπείγω διδάσκω καί μετά εὐθυμία ὅς τίς εἄν κελεύω ὑπουργέω .
libanius.epistulae-1-1544 83
πγ΄ . Ἀταρβίῳ . ( 359 )
Lemmas: πγ΄ . Ἀταρβίῳ . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 83.1
Εἰ μὲν οἷός τ’ ἦν κοινωνῆσαι Σαβίνῳ τῆς ὁδοῦ , παρὼν ἄν σοι διελεγόμην ἀντὶ τοῦ γράφειν , οὕτω πολλή μοι σπουδὴ τὸν ἄνδρα ἐξαρπάσαι τῆς ζάλης · ἐπεὶ δὲ πολλαχόθεν ἠνάγ - κασμαι μένειν , οὐ παρῆκα τὸν δεύτερον πλοῦν , ἀλλ’ ἐπιστέλλω .
Lemmas: εἰμί μέν οἷος τε εἰμί κοινωνέω Σαβῖνος ὁ ὁδός , πάρειμι ἄν σύ διαλέγω ἀντί ὁ γράφω , οὗτος πολύς ἐγώ σπουδή ὁ ἀνήρ ἐξαρπάζω ὁ ζάλη · ἐπεί δέ πολλαχόθεν ἀνάγω - καίω μένω , οὖον παρίημι ὁ δύο πλόος , ἀλλά ἐπιστέλλω .
libanius.epistulae-1-1544 83.2
καὶ βουλοίμην ἄν σε τοῦ τε δικαίου καὶ ἡμῶν χάριν ἀν - τισχεῖν πρὸς τὴν τοῦ καιροῦ δυσκολίαν καὶ διδάξαι τοὺς ἀν - θρώπους , ὡς οὐκ ἐπ’ αὐτοῖς ἐστι τοὺς ἄρχοντας , ὅταν λήξωσι τῆς ἀρχῆς , σπαράττειν .
Lemmas: καί βούλομαι ἄν σύ ὁ τε Δίκαιος καί ἐγώ χάρις εἰς - τιεχω πρός ὁ ὁ καιρός δυσκολία καί διδάσκω ὁ εἰς - θρώπους , ὡς οὐ ἐπί αὐτός εἰμί ὁ ἄρχω , ὅταν λήγω ὁ ἀρχή , σπαράσσω .
libanius.epistulae-1-1544 83.3
ἐγὼ μὲν οὖν ὡμολόγηκα πρὸς ἐκεῖ - νον , ὡς παντὸς ἂν παρὰ σοῦ τύχοι , σὺ δ’ ἂν εἴης κύριος ἡ ἀλαζόνα με δεῖξαι τῇ ὑποσχέσει ἢ μή .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ὁμολογέω πρός ἐκεῖ - νοῦς , ὡς πᾶς εἄν παρά σύ τυγχάνω , σύ δέ εἄν εἰμί κύριος ὁ ἀλαζών ἐγώ δείκνυμι ὁ ὑπόσχεσις ἢ μή .
libanius.epistulae-1-1544 84
πδ΄ . Μάγνῳ . ( 359 )
Lemmas: πδ΄ . μάγνος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 84.1
Τῶν μάλιστα φίλων ἡμῖν Μακεδόνιός ἐστιν οὐκ ὀλίγον συμβεβιωκὼς χρόνον . κτήσαιτο δ’ ἄν τινα φίλον εὐθύς τε συμβαλὼν καὶ μικρὰ διαλεχθείς · οὕτω πολλὴν ἐπὶ τῶν τρό - πων ἔχει τὴν ἴυγγα .
Lemmas: ὁ μάλιστα Φίλων ἐγώ Μακεδόνιος εἰμί οὐ ὀλίγος συμβιόω χρόνος . κτάομαι δέ ἄν τις φίλος εὐθύς τε συμβάλλω καί μικρός διαλέγω · οὗτος πολύς ἐπί ὁ τρέ - πάω ἔχω ὁ ἴυγξ .
libanius.epistulae-1-1544 84.2
εἰ μὲν οὖν δικασόμενος ᾔει παρὰ σοί , πάν . , ἂν ἦν ἀνόητος , εἴ σοι γράφειν ἐτόλμων , ὡς οὐδὲν γράμμα φίλου κατὰ τῶν νόμων τιμήσεις · ἐπεὶ δὲ τοῦ γνωρί - ζεσθαι μόνον ἐπιθυμεῖ , θαρρῶν αἰτῶ τὴν χάριν . ὥσπερ γὰρ οὐ πάντα οἶσθα χαρίζεσθαι , οὕτως οὐ πανταχοῦ τὸ χαρίζεσθαι φευγεις .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν δικάζω ἔρχομαι παρά σύ , πᾶς . , εἄν εἰμί ἀνόητος , εἰμί σύ γράφω τολμάω , ὡς οὐδείς γράμμα φίλος κατά ὁ νόμος τιμάω · ἐπεί δέ ὁ γνωρί - ζω μόνος ἐπιθυμέω , θαρσέω αἰτέω ὁ χάρις . ὥσπερ γάρ οὖον πᾶς οἶδα χαρίζομαι , οὕτως οὖον πανταχοῦ ὁ χαρίζομαι φεύγω .
libanius.epistulae-1-1544 85
πε' . Φλωρεντίῳ . ( 359 )
Lemmas: πεῖ . Φλωρέντιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 85.1
ἕως ἂν ἡ σὴ περὶ ἡμᾶς εὔνοια λαμβάνῃ προσθήκην , καὶ ἡμὶν ἡ τοῦ γράφειν σοι περὶ τῶν φίλων ἀνάγκη . Μακε - δόνιος δὲ οὑτοσὶ καὶ δι’ ἐπιείκειαν καἰ σωφροσύνην καὶ βε - βαιότητα τρόπων πάλαι θαυμάζεται παρ’ ἡμῖν , ‘ὲν δὲ αὐτὸν μέμφομαι μόνον , ὅτι δὴ σκιρτήσας έν Μουσῶν κήποις ἐξη - 10 νέχθη πρὸς βίον ἐν ᾧπέρ ἐστι νῦν . εἰ γὰρ πλουτεῖν ἐντεῦθεν ἔστιν , ἀλλ’ ἐκεῖθέν γ’ εὐδοκιμεῖν .
Lemmas: ἠώς εἄν ὁ σός περί ἐγώ εὔνοια λαμβάνω προσθήκη , καί ἐγώ ὁ ὁ γράφω σύ περί ὁ Φίλων ἀνάγκη . μηκάομαι - Δόνιος δέ οὗτος καί διά ἐπιείκεια καίω σωφροσύνη καί βε - βαῖος τρόπος πάλαι θαυμάζω παρά ἐγώ , εἶμι δέ αὐτός μέμφομαι μόνος , ὅτι δή σκιρτάω ἐν Μοῦσα κῆπος ἐξη - 10 νέχθη πρός βίος ἐν ὅς εἰμί νῦν . εἰμί γάρ πλουτέω ἐντεῦθεν εἰμί , ἀλλά ἐκεῖθεν γε εὐδοκιμέω .
libanius.epistulae-1-1544 85.2
τῷ δὲ ἐλπίδες μέν εἰσι χρημάτων , χρήματα δέ οὔπω , γένοιτο δ’ ἂν σοῦ βουλομένου . δίκαιον δὲ μήτοι τὸν ἄνδρα περιιδεῖν καὶ τοῦ βήματος ἐκπε - σόντα καὶ δι’ ἃ τοῦ βήματος ὑπερεῖδεν .
Lemmas: ὁ δέ ἐλπίς μέν εἰμί χρῆμα , χρῆμα δέ οὔπω , γίγνομαι δέ εἄν σύ βούλομαι . Δίκαιος δέ μήτοι ὁ ἀνήρ περιοράω καί ὁ βῆμα ΕΚΠΕ - Σόντα καί διά ὁ ὁ βῆμα ὑπεροράω .
libanius.epistulae-1-1544 86
πς´ . Θεμιστίῳ . ( 359 )
Lemmas: προς . Θεμίστιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 86.1
Οὐκ ἄρα διὰ σπουδῆς μόνον πληροῖς τὸ βουλευτήριον βουλευτῶν , ἀλλ’ ἤδη καὶ εὕδοντι κύρτος . Κέλσος γὰρ ὁ τῶν μὲν παρ’ ἡμῖν ἄριστος , τῶν δὲ ἐκεῖ μετὰ σὲ τοῦτο ἀκοῦσαι πρέπων , αὐτόματος ἐπ’ ἀγαθῶν συνέδριον ἀγαθός .
Lemmas: οὐ ἄρα διά σπουδή μόνος πληρόω ὁ βουλευτήριον βουλευτής , ἀλλά ἤδη καί εὕδω κύρτος . Κέλσος γάρ ὁ ὁ μέν παρά ἐγώ ἀγαθός , ὁ δέ ἐκεῖ μετά σύ οὗτος ἀκούω πρέπω , αὐτόματος ἐπί ἀγαθός συνέδριον ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 86.2
Μοι πάντα ἡμῖν κεκίνηται τοῦ τὸν ἄνδρα τῶν παρ’ ἡμῖν προστῆ - ναι πραγμάτων . ὁ δὲ ἔφασκε χώραν διώκειν ἣν ἐπῄνεσε Θε - μίστιος . καὶ τὸ σόφισμα οὐκ ἀγνοῶ .
Lemmas: ἐγώ πᾶς ἐγώ κινέω ὁ ὁ ἀνήρ ὁ παρά ἐγώ προΐστημι - ναι πρᾶγμα . ὁ δέ φάσκω χώρα διώκω ὅς ἐπαινέω Θε - μίστιος . καί ὁ σόφισμα οὐ ἀγνοέω .
libanius.epistulae-1-1544 86.3
οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι Βόσπορον ἰχθυόεντα ποθοῦντες ἐκεῖσε τρέχουσι , τῷ δὲ τῆς μὲν ἀρχῆς οὐ μέλει , νομίζει δέ , εἰ πολίτης ὑμέτερος νοιτο , μετὰ σοῦ βιώσεσθαι . τοῦτο δέ ἐστιν ἐν βιῶναι , ἧς οὐκ ὀλίγον ἐν Σικυωνίᾳ μετασχὼν μάλιστα προσ - δοκᾷ μετασχήσειν παρὰ σοί
Lemmas: ὁ μέν γάρ ἄλλος Βόσπορος ἰχθυόεις ποθέω ἐκεῖσε τρέχω , ὁ δέ ὁ μέν ἀρχή οὖον μέλος , νομίζω δέ , εἰμί πολίτης ὑμέτερος νέομαι , μετά σύ βιόω . οὗτος δέ εἰμί ἐν βιόω , ὅς οὐ ὀλίγος ἐν Σικυώνιος μετέχω μάλιστα προς - Δοκάς μετέχω παρά σύ
libanius.epistulae-1-1544 86.4
ἐμοὶ μὲν οὖν ἕξει τοὐμὸν ἐπι - χεῖρον χεῖρον τοῦ παραβοηθοῦντος ἀπόντος , καὶ πρὸς ὃν ἐκφέρων τὰ λυποῦντα ῥᾴων ἐγιγνόμην , τοῦτον ἐγγὺς οὐκ ἔχων ἀνιάσομαι , γιγνέσθω δὲ ἀγαθόν τι Κέλσῳ καὶ τἀμὰ ὅπῃ βούλεται χωρείτω . πάντως ἐκ τῶν τοῦδε παραμυθία τοῖς ἐμοῖς
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ἔχω ἐμός ἐπι - χείρων χείρων ὁ παραβοηθέω ἄπειμι , καί πρός ὅς ἐκφέρω ὁ λυπέω ῥᾴδιος γίγνομαι , οὗτος ἐγγύς οὐ ἔχω ἀνιάομαι , γίγνομαι δέ ἀγαθός τίς ξελσυς καί ἐμός ὅπῃ βούλομαι χωρέω . πάντως ἐκ ὁ ὅδε παραμυθία ὁ ἐμέω
libanius.epistulae-1-1544 86.5
νῦν μὲν οὖν αὐτὸν ἥ τε μήτηρ καὶ ἐγὼ καὶ πολλοὶ κατέχομεν ὡς ἐνὸν πρὸ τοῦ χειμῶνος ἡμῖν τε χαρίσασθαι καὶ παρ’ ὑμᾶς ἐλθεῖν , ἔφθη δὲ αὐτὸν ἡ περὶ αὐτοῦ δέλτος , ἐφ’ ᾗ τὰ εἰωθότα πράξεις παρατηρῶν , ὅπως μέτριον ἔσται τὸ ἀνάλωμα . ἐδόκει γὰρ ἡμῖν εἶναι χαριέστερον ἤδη πολίτην αὐ - τὸν γεγενημένον ἢ γενησόμενον ἰέναι .
Lemmas: νῦν μέν οὖν αὐτός ὅς τε μήτηρ καί ἐγώ καί πολύς κατέχω ὡς ἐν-εἰμί πρό ὁ χειμών ἐγώ τε χαρίζομαι καί παρά σύ ἔρχομαι , φθάνω δέ αὐτός ὁ περί αὐτός δέλτος , ἐπί ὅς ὁ εἴωθα πρᾶξις παρατηρέω , ὅπως μέτριος εἰμί ὁ ἀνάλωμα . δοκέω γάρ ἐγώ εἰμί χαρίεις ἤδη πολίτης αὖος - ὁ γίγνομαι ἢ γίγνομαι εἶμι .
libanius.epistulae-1-1544 87
πζ΄ . Δομνίωνι . ( 359 )
Lemmas: πζ΄ . Δομνίων . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 87.1
Σιλβανὸς ὁ μαθητής σου τοῖς συνηγόροις ἐγγέγραπται μάλα ἡμέρως αὐτὸν προσεμένου Μοδέστου . τὴν μὲν οὖν τῶν νόμων ἐπιστήμην , ὅταν ἀγωνίζηται , δείξει , τὴν δὲ τῶν τρό - πων ἀρετὴν πάλαι δεδήλωκεν ἡμῖν . καί μοι δοκεῖ καὶ κατὰ τοῦτο μαθητής σου γεγονέναι τῶν σῶν οὐκ ὀλίγον μεταλαβὼν τρόπων , δι’ οὓς ἐπαινῇ πλέον ἢ τοὺς νόμους .
Lemmas: Σιλβανός ὁ μαθητής σύ ὁ συνήγορος ἐγγράφω μάλα ἥμερος αὐτός προσίημι μοδεστυς . ὁ μέν οὖν ὁ νόμος ἐπιστήμη , ὅταν ἀγωνίζομαι , δείκνυμι , ὁ δέ ὁ τρέ - πάω ἀρετή πάλαι δηλόω ἐγώ . καί ἐγώ δοκέω καί κατά οὗτος μαθητής σύ γίγνομαι ὁ σός οὐ ὀλίγος μεταλαμβάνω τρόπος , διά ὅς ἐπαινέω πλέω ἢ ὁ νόμος .
libanius.epistulae-1-1544 87.2
φιλῶν δὲ σέ , ὥσπερ εἰκὸς διδάσκαλον , ἐμὲ φιλεῖ διότι σοι ταύτῃ χαρι - ζόμενος οἶδεν .
Lemmas: φίλος δέ σός , ὥσπερ εἰκός διδάσκαλος , ἐγώ φιλέω διότι σύ οὗτος χάρις - ζέω οἶδα .
libanius.epistulae-1-1544 88
πη´ . Λεοντίῳ . ( 359 )
Lemmas: πη´ . Λεόντιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 88.1
Ἔλαβόν σου καὶ τὴν προτέραν ἐπιστολήν , οὐδ’ ἂν εἰκά - σαις , ὅπως ἡδέως . ἦν δὲ ἥδιστον αὐτῆς , ὅτι ἀκούσας , ὡς γράψοιμί σοι , τὰ γράμματα δὲ ἔχων οὔπω τοῦτο ἐποίησας , 15 ὅπερ ἦν εἰκὸς τὸν ἔχοντα .
Lemmas: λαμβάνω σύ καί ὁ πρότερος ἐπιστολή , οὐδέ εἄν ἵημι - Σάϊς , ὅπως ἡδύς . εἰμί δέ ἡδύς αὐτός , ὅτι ἀκούω , ὡς γράφω σύ , ὁ γράμμα δέ ἔχω οὔπω οὗτος ποιέω , 15 ὅσπερ εἰμί εἰκός ὁ ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 88.2
ὁ μέντοι δοὺς ἐμοὶ τὰ παρὰ σοῦ δοὺς ἐπ’ ἀγορᾶς καὶ φήσας αὐτίκα ἥξειν εἰς τὸ βουλευτήριον , οὗ διατρίβω—τὸ γὰρ τῆς Τύχης ἱερόν , ὦ καλὲ Λεόντιε , μετὰ τῆς ἄλλης αἴγλης καὶ τῶν ποιμνίων ἅ ποτε ἔτρεφεν ἐστέρηται καὶ ἔστιν ἡμῖν ἀφορμὴ δακρύων , ὁπότε παρίοιμεν — εἰπὼν οὖν ἐκεῖνος , ὡς ἥξει , καί τινα προθυμίαν ἐνδειξάμενος ὥσπερ ἁρπασθεὶς ὑπ’ ἀνέμων οὐκ ἴτ’ ἐνέτυχέ μοι .
Lemmas: ὁ μέντοι δίδωμι ἐγώ ὁ παρά σύ δίδωμι ἐπί ἀγορά καί φημί αὐτίκα ἥκω εἰς ὁ βουλευτήριον , ὅς διατρίβω γάρ ὁ Τύχη ἱερός , εἰμί καλός Λεόντιος , μετά ὁ ἄλλος αἴγλη καί ὁ ποίμνιον ὅς ποτός τρέφω στερέω καί εἰμί ἐγώ ἀφορμή δάκρυ , ὁπότε πάρειμι — εἶπον οὖν ἐκεῖνος , ὡς ἥκω , καί τις προθυμία ἐνδείκνυμι ὥσπερ ἁρπάζω ὑπό ἄνεμος οὐ ἔρχομαι ἐντυγχάνω ἐγώ .
libanius.epistulae-1-1544 88.3
κἀγὼ ᾤμην αὐτὸν ἄκοντα ἀπενηνέχθαι , ὁ δ’ ἄρα ἐνταῦθα ὢν ἀπεδί - δρασκε . τὸ γὰρ ὡς ἐνταῦθά ἐστιν ἤκουσα παρὰ τοῦ τὰ δεύ - τερα δόντος . καὶ ἴσως συνεγένετο συμμορίᾳ κολάκων , οἷς τὸ μὴ παρ’ ἐμοῦ γράμματα λαβεῖν κεχάρισται . εἰ δὲ ἐκείνοις ἐν - τετυχήκει πρότερον ἢ ἐμοί , πάντως ἂν αὐτοῖς ἐχαρίζετο καὶ τὸ μὴ τὰ σὰ δοῦναι .
Lemmas: ἐγώ οἴομαι αὐτός ἄκων ἀποφέρω , ὁ δέ ἄρα ἐνταῦθα εἰμί ἀποδίδωμι - δράσκος . ὁ γάρ ὡς ἐνταῦθα εἰμί ἀκούω παρά ὁ ὁ δήω - τέρας δίδωμι . καί ἴσως συγγίγνομαι συμμορία κόλαξ , ὅς ὁ μή παρά ἐγώ γράμμα λαμβάνω χαρίζομαι . εἰμί δέ ἐκεῖνος ἐν - τυγχάνω πρότερος ἢ ἐγώ , πάντως εἄν αὐτός χαρίζομαι καί ὁ μή ὁ σός δίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 88.4
ἐθαύμασα δέ , ὅπως οὐδ’ οἷς νῦν ἔγραψας ἔδειΞας , ὡς κομίσαιό μου τὴν ἐπιστολήν . καὶ παν - ταχῆ τὸ πρᾶγμα στρέφων οὐκ ἔχω τὴν αἰτίαν εὑρεῖν . τὸ μὲν γὰρ ἐλθεῖν ὡς ὁμᾶς Εὐμάθιον δηλοῦται τοῖς παρ’ Ἰφικράτους δεῦρ’ ἐλθοῦσι γράμμασιν , ἥκοντα δὲ παρ’ ὑμᾶς οἶμαι μὴ δοῦναι λόγον οὐκ ἔχειν , ὑπὲρ οὗ πολλοὺς καὶ καλοὺς διῆλθε λόγους καὶ πρὸς ὃν δεῖν ἐπιστέλλειν οὐκ ἀνῆκε λέγων , ὥστ ἐγὼ μὲν πολλάκις ἠρόμην ὃν ἦγε νέον εἰ τέθνηκεν ὁ παιδα - γωγός , οὐ γὰρ ἂν ἐδόκει μοι ζῶν τοῦτο ἁμαρτεῖν , τοῦ δὲ λἐ - γοντος , ὡς περίεστιν , ἀπορῶν οὐ πέπαυμαι .
Lemmas: θαυμάζω δέ , ὅπως οὐδέ ὅς νῦν γράφω δείκνυμι , ὡς κομίζω ἐγώ ὁ ἐπιστολή . καί πᾶς - Ταχή ὁ πρᾶγμα στρέφω οὐ ἔχω ὁ αἴτιος εὑρίσκω . ὁ μέν γάρ ἔρχομαι ὡς ὁμάς Εὐμάθιος δηλόω ὁ παρά Ἰφικράτης δεῦρο ἔρχομαι γράμμα , ἥκω δέ παρά σύ οἴομαι μή δίδωμι λόγος οὐ ἔχω , ὑπέρ ὅς πολύς καί καλός διέρχομαι λόγος καί πρός ὅς δήω ἐπιστέλλω οὐ ἀνίημι λέγω , ὥστε ἐγώ μέν πολλάκις ἔρομαι ὅς ἄγω νέος εἰμί θνῄσκω ὁ παῖς - Γώγος , οὖον γάρ εἄν δοκέω ἐγώ ζῶ οὗτος ἁμαρτάνω , ὁ δέ λαός - γοντος , ὡς περίειμι , ἀπορέω οὖον παύω .
libanius.epistulae-1-1544 88.5
φράσον οὖν , εἴτ’ ἔλαβες εἴτε μή · τῷ μὲν γὰρ ἡσθήσομαι , τὸ δ’ ἀντίγραφά σοι τῶν πρώτων ποιήσει πέμπειν .
Lemmas: φράζω οὖν , ἔτι λαμβάνω εἴτε μή · ὁ μέν γάρ ἥδομαι , ὁ δέ ἀντίγραφον σύ ὁ πρῶτος ποιέω πέμπω .
libanius.epistulae-1-1544 89
πθ΄ . Φιλαγρίῳ . ( 359 )
Lemmas: πθ΄ . Φιλάγριον . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 89.1
Ἄσμενος ἐδεξάμην σου τοὺς υἱεῖς . τί δὲ οὐκ ἔμελλον οὓς καὶ ἐμαυτοῦ νομίζω ; περὶ δὲ τῆς προτέρας βουλῆς ἄμει - νον σιγᾶν ἢ ζητοῦντα ἀπολογήσασθαι μηδὲν ἔχειν ἰσχυρὸν εἰπεῖν . καὶ γὰρ εἰ δεινότατος σύ γε σοφιστῶν , ἀλλὰ τά γε τρὶς τέτταρα δώδεκα , κἂν Φιλάγριος ἄλλο τι περὶ αὐτῶν ἐπι - χειρῇ λέγειν .
Lemmas: Ἄσμενος δέχομαι σύ ὁ υἱός . τίς δέ οὐ μέλλω ὅς καί ἐμαυτοῦ νομίζω ; περί δέ ὁ πρότερος βουλή ἄμι - νοῦς σιγάω ἢ ζητέω ἀπολογέομαι μηδείς ἔχω ἰσχυρός εἶπον . καί γάρ εἰμί δεινός σῦς γε σοφιστής , ἀλλά ὁ γε τρίς τέσσαρες δώδεκα , κἀν Φιλάγριος ἄλλος τίς περί αὐτός ἐπι - χειρῇ λέγω .
libanius.epistulae-1-1544 89.2
ὃ μέντοι παθὼν οἶδα διὰ τὸ σὸν βούλευμα , φράσω καὶ οὐκ ἀποκρύψομαι πρὸς φίλον . ἐγὼ νέους φεύγον - τας οὐδεπώποτε ἐδίωξα , οὐδὲ γὰρ τὰς κρήνας ἑώρων χωρού - σὰς παρὰ τοὺς χρῄζοντας πιεῖν , ἀλλ’ ᾤμην δεῖν τοῖς μὲν προσιοῦσιν εὔνοιαν ὀφείλεσθαι , τοῖς δ’ ὑπερορῶσι τοῦτ’ αὐτὸ ὑπερορᾶσθαι .
Lemmas: ὅς μέντοι πάσχω οἶδα διά ὁ σός βούλευμα , φράζω καί οὐ ἀποκρύπτω πρός φίλος . ἐγώ νέος φεύγω - ὅς οὐδεπώποτε διώκω , οὐδέ γάρ ὁ κρήνη ὁράω χῶρος - σός παρά ὁ χρῄζω πίνω , ἀλλά οἴομαι δήω ὁ μέν πρόσειμι εὔνοια ὀφείλω , ὁ δέ ὑπεροράω οὗτος αὐτός ὑπεροράω .
libanius.epistulae-1-1544 89.3
καὶ δὴ καὶ διὰ τοῦτο δόξα μοι γέγονεν , ὡς εἵην σεμνότερος , ὅτι μηδὲν ὑπέμενον ταπεινόν . τῶν μέντοι παίδων ὡς ἕτερον τραπομένων τῶν σῶν δηχθῆναί τε ὁμολογῶ καὶ βουληθῆναι ταύτην κινηθῆναι τὴν ψῆφον , καίτοι πλείους ἦσαν οἱ τῆς σῆς ἐπιλαμβανόμενοι γνώμης ἢ οἱ τῆς ἐμῆς ἀμα - θίας τοῦτο ποιούμενοι σημεῖον .
Lemmas: καί δή καί διά οὗτος δόξα ἐγώ γίγνομαι , ὡς ἵημι σεμνός , ὅτι μηδείς ὑπομένω ταπεινός . ὁ μέντοι παῖς ὡς ἕτερος τρέπω ὁ σός δάκνω τε ὁμολογέω καί βούλομαι οὗτος κινέω ὁ ψῆφος , καίτοι πλείων εἰμί ὁ ὁ σός ἐπιλαμβάνω γνώμη ἢ ὁ ὁ ἐμός ἅμα - Θίας οὗτος ποιέω σημεῖον .
libanius.epistulae-1-1544 89.4
νῦν οὖν ἐπειδὴ σαυτῷ διελέχθης , ὡς ἄρα οὐκ ἄμεινον ἐμμένειν τοῖς δεδογμένοις , μηδὲν οἴου δεῖσθαι πρὸς ἡμᾶς παρακλήσεως , εἰ μὴ πρὸς σαυτὸν ὑπὲρ αὐτῶν . ἄνευ γὰρ τῶν ἄλλων αὐταὶ τῶν νέων αἱ μορφαὶ τῆς τοῦ πατρὸς ἀναμιμνήσκουσαι ποιοῦσιν ἐνεργόν .
Lemmas: νῦν οὖν ἐπεί σεαυτοῦ διαλέγω , ὡς ἄρα οὐ ἀγαθός ἐμμένω ὁ δοκέω , μηδείς οἶος δήω πρός ἐγώ παράκλησις , εἰμί μή πρός σαυτοῦ ὑπέρ αὐτός . ἄνευ γάρ ὁ ἄλλος αὐτός ὁ νέος ὁ μορφή ὁ ὁ πατήρ ἀναμιμνήσκω ποιέω ἐνεργός .
libanius.epistulae-1-1544 89.5
καὶ μὴν καὶ Εὐτύχιος σοὶ μὲν φίλος , κηδεστὴς δὲ ἡμέτε - ρος , ᾧ μὴ χαριζόμενος ἀδικοίην ἄν . οὗτος ἄγων παρ’ ἐμὲ παῖδάς τε τοὺς σοὺς καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν αὑτοῦ οὐ ἔδειξεν ἐκεῖνον φιλῶν ἢ τούτους .
Lemmas: καί μήv καί Εὐτύχιος σύ μέν φίλος , κηδεστής δέ ἧμμαι - ρος , ὅς μή χαρίζομαι ἀδικέω ἄν . οὗτος ἄγω παρά ἐγώ παῖς τε ὁ σός καί ὁ ἀδελφός ὁ αὐτός οὖον δείκνυμι ἐκεῖνος φίλος ἢ οὗτος .
libanius.epistulae-1-1544 89.6
διὸ δὴ καὶ τοῦ θέρους ὁ νόμος ἐπὶ τούτων λέλυται μόνων , ὅπως ἐκεῖνός τε εὐφραί - νοιτο καί σοί τι τῶν δεόντων γίγνοιτο .
Lemmas: διό δή καί ὁ θέρος ὁ νόμος ἐπί οὗτος λύω μόνος , ὅπως ἐκεῖνος τε εὐφραί - νέομαι καί σύ τίς ὁ δήω γίγνομαι .
libanius.epistulae-1-1544 90
ϥ΄ . Κλεάρχῳ . ( 359 )
Lemmas: ϥ΄ . Κλέαρχος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 90.1
Ἴδου σοι καὶ Ζωίλος ἥκει τὰ πλείστου μὲν ἄξια τῷ δε - 5 σπότῃ διακονῶν , τῇ δὲ ἀνάγκῃ τῶν περιεστηκότων ἀποστα - λείς . τῆς γὰρ ἐνταῦθα θεραπείας ἐδόκει δεῖν ἀφελεῖν ἐπὶ τῷ τἀκεῖ καταστήσασθαι .
Lemmas: ὁράω σύ καί Ζωίλος ἥκω ὁ πλεῖστος μέν ἄξιος ὁ δέ - 5 σπότῃ διακονέω , ὁ δέ ἀνάγκη ὁ περιίστημι ἀφίστημι - λίς . ὁ γάρ ἐνταῦθα θεραπεία δοκέω δήω ἀφαιρέω ἐπί ὁ ἐκεῖ καθίστημι .
libanius.epistulae-1-1544 90.2
καίτοι φοβοῦμαι μὲν μὴ καθάπερ τὰ πολλὰ παρ’ ἡμῶν γράμματα καὶ Ζωίλος ᾖ μάτην ἀφιγμέ - νος , οὕτως ἡμᾶς ἀπέρριψας · ἀλλ’ , ἐπειδὴ γένοιτ’ ἂν ἀκρι - βεστἐρα βάσανος τῆς σῆς γνώμης ἡ παρουσία τοῦ παιδός , ἥκει μαθησόμενος , εἰ Κλέαρχος ὁ καλὸς μεταβέβληται καὶ γέγονεν ἡμῖν Ῥηγῖνος ὁ Διομήδης .
Lemmas: καίτοι φοβέω μέν μή καθάπερ ὁ πολύς παρά ἐγώ γράμμα καί Ζωίλος εἰμί μάτην ἀφιγμέ - Μύκονος , οὕτως ἐγώ ἀπορρίπτω · ἀλλά , ἐπεί γίγνομαι εἄν ἄκρις - βεστἐρα βάσανος ὁ σός γνώμη ὁ παρουσία ὁ παῖς , ἥκω μανθάνω , εἰμί Κλέαρχος ὁ καλός μεταβάλλω καί γίγνομαι ἐγώ Ῥηγῖνος ὁ Διομήδης .
libanius.epistulae-1-1544 91
ϥα΄ . Θεμιστίῳ . ( 359 )
Lemmas: ὅς . Θεμίστιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 91.1
Πρὸς θεῶν καὶ φιλοσοφίας . νεῖμόν τι βοηθείας τῷ δι - δασκάλῳ Κλεοβούλῳ · δίκαιά τε γὰρ δεῖται καὶ σοὶ μετὰ τῶν δικαίων ἔθος ἑστάναι . καὶ ἅμα δεῖ νεῦσαι καὶ τοὺς νῦν ὑβρίζοντας ὄψεταί τις μετρίους .
Lemmas: πρός θεός καί φιλοσοφία . νέμω τίς βοήθεια ὁ Ζεύς - δάσκαλος Κλεόβουλος · δίκαιος τε γάρ δήω καί σύ μετά ὁ Δίκαιος ἔθος ἵστημι . καί ἅμα δεῖ νέος καί ὁ νῦν ὑβρίζω ὁράω τις μέτριος .
libanius.epistulae-1-1544 91.2
ἐστὸν μὲν οὖν Ἀλέξανδρός τε καὶ Σευῆρος ἀτεχνῶς Κρωβύλου ζεῦγος καὶ πρότερόν φασι τοῦ ἐμπνεῖν ἢ τοῦ κακουργεῖν παύσεσθαι , γνόντες δέ , ὡς οὐκ ἐπιτρέψει Θεμίστιος , εἰ καὶ μὴ ἑκόντες , ἀλλ’ ἄκοντες ἴσως ἔσονται βελτίους .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν Ἀλέξανδρος τε καί Σευῆρος ἄτεχνος Κρώβυλος ζεῦγος καί πρότερος φημί ὁ ἐμπνέω ἢ ὁ κακουργέω παύω , γιγνώσκω δέ , ὡς οὐ ἐπιτρέπω Θεμίστιος , εἰμί καί μή ἑκών , ἀλλά ἄκων ἴσως εἰμί ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 91.3
Ζωίλος δὲ ἀπέσταλται διδάξων τε , εἴ του δέοιο καὶ ὑπομνήσων , εἴ σε τὸ πλειόνων κήδεσθαι τῆς περὶ ταῦτα προνοίας ἀπάγοι .
Lemmas: Ζωίλος δέ ἀποστέλλω διδάσκω τε , εἰμί ὁ δήω καί ὑπομιμνῄσκω , εἰμί σύ ὁ πλείων κήδω ὁ περί οὗτος πρόνοια ἀπάγω .
libanius.epistulae-1-1544 91.4
ταῦτα ἔγραφον ἀσθενοῦντος Κλεο - βούλου , νοσεῖ δὲ ἀθυμῶν , ὅτι αὐτοῦ καταθέουσι δύο καν - θάρω . ἢν οὖν τι ταχέως πραχθῇ , τοῦτόν τε εἰκὸς ἀνοίσειν καὶ σοὶ δόξαν ἔσεσθαι τὴν τοῦ σεσωκέναι φίλον .
Lemmas: οὗτος γράφω ἀσθενέω Κλεό - βούλομαι , νοσέω δέ ἀθυμέω , ὅτι αὐτός καταθέω δύο καν - θάρω . εἄν οὖν τίς ταχέως πράσσω , οὗτος τε εἰκός ἀναφέρω καί σύ δόξα εἰμί ὁ ὁ σῴζω φίλος .
libanius.epistulae-1-1544 92
ϥβ΄ . Παρνασίῳ . ( 359 )
Lemmas: ϥβ΄ . Παρνάσιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 92.1
Οὐκ ἀνέξομαι τῆς εἰκόνος · οὐ γὰρ ἔοικε τοῖς σοῖς . μέ - μνησαι μὲν γὰρ μικρὰ δή τινα κεκτημένων καὶ διαμηχανωμέ - νων , ὅπως ἐλάττω δόντες πλείω λάβοιεν παρὰ τῶν πλουσίων · ἔστι δὲ σοὶ ῥεύματα ἐπιστολῶν οὐκ ἐλάττω γε ἤπερ ἡμῖν , οἷς εἶναι πλείω λέγεις .
Lemmas: οὐ ἀνέχω ὁ εἰκών · οὖον γάρ ἔοικα ὁ σός . ἐγώ - μνάομαι μέν γάρ μικρός δή τις κτάομαι καί διαμηχανωμέ - νάω , ὅπως μικρός δίδωμι πλείων λαμβάνω παρά ὁ πλούσιος · εἰμί δέ σύ ῥεῦμα ἐπιστολή οὐ μικρός γε ἤ2 ἐγώ , ὅς εἰμί πλείων λέγω .
libanius.epistulae-1-1544 92.2
μὴ τοίνυν ἴσην κεκτημένος οὐσίαν εἰς τοὺς πένητας γράφε σαυτόν , ἀλλ᾿ ἐὰν ὁπόσα πέμπεις λαμβά - νῃς , μηδὲν ἀδικεῖσθαι νόμιζε .
Lemmas: μή τοίνυν ἴσος κτάομαι οὐσία εἰς ὁ πένης γράφω σεαυτοῦ , ἀλλά ἐάν ὁπόσος πέμπω λαμβάνω - νέος , μηδείς ἀδικέω νομίζω .
libanius.epistulae-1-1544 93
ϥγ΄ . Κρατίνῳ . ( 359 )
Lemmas: ϥγ΄ . Κρατῖνος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 93.1
Ἀλλ᾿ οὐδὲ ἡ Ἑλένη τοῦ Τηλεμάχου τὸν πατέρα εὑροῦσα τῇ τοῦ Τηλεμάχου μορφῇ οὐδέ γε ὁ Μενέλεως ὁμολογήσας τῇ γυναικὶ καὶ εἰπὼν περί τε τῶν χειρῶν καὶ ποδῶν καὶ ὀφθαλμῶν καὶ τῶν ἄλλων ἃ δὴ καὶ λέγει , οὔτε αὐτὸν ὑβρίζει τὸν νεανίσκον οὔτε τὸν ἐκείνου πατέρα , ἀλλά μοι δοκεῖ μὴ ἂν ἧττον ἡσθῆναι ταῦτα ἀκούσας Ὀδυσσεὺς ἢ ὅτι Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν . οἶσθα δέ που καὶ ἄλλον εὐδαιμονίας μέρος ἡγούμενον τὸ ἐοικέναι τέκνα γονεῦσι .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὁ Ἑλένη ὁ Τηλέμαχος ὁ πατήρ εὑρίσκω ὁ ὁ Τηλέμαχος μορφή οὐδέ γε ὁ Μενέλαος ὁμολογέω ὁ γυνή καί εἶπον περί τε ὁ χείρ καί πούς καί ὀφθαλμός καί ὁ ἄλλος ὁ δή καί λέγω , οὔτε αὐτός ὑβρίζω ὁ νεανίσκος οὔτε ὁ ἐκεῖνος πατήρ , ἀλλά ἐγώ δοκέω μή εἄν κακός ἥδομαι οὗτος ἀκούω Ὀδυσσεύς ἢ ὅτι Τροία ἱερόν πτολίεθρον πέρθω . οἶδα δέ ποῦ καί ἄλλος εὐδαιμονία μέρος ἡγέομαι ὁ ἔοικα τέκνον γονεύς .
libanius.epistulae-1-1544 93.2
πρὸς τί δὴ βλέπων ἐπελάβου τοῦ περὶ ῥινὸς λόγου ; ἐγὼ μὲν γάρ , ὅπως σε εὐφραίνοιμι , τοῦτο ἔγραφον , ἔοικα δέ τις εἶναι σκαιὸς καὶ ἀμαθής .
Lemmas: πρός τίς δή βλέπω ἐπιλαμβάνω ὁ περί ῥίς λόγος ; ἐγώ μέν γάρ , ὅπως σύ εὐφραίνω , οὗτος γράφω , ἔοικα δέ τις εἰμί σκαιός καί ἀμαθής .
libanius.epistulae-1-1544 93.3
ὅρα οὖν , εἰ σοι καλῶς ἕξει δια - βῆναί τι ταυτησὶ τῆς ἀπαιδευσίας εἰς τὸν σὸν υἱόν · ὡς ἐγὼ μὲν ὧν κέκτημαι μεταδοῦναι πρόθυμος , εἰ δὲ τῷ λαμβάνοντι τὸ λαβεῖν οὐ βλάβος , Κρατῖνος ὁ καλὸς σκοπείτω .
Lemmas: ὁράω οὖν , εἰμί σύ καλῶς ἔχω διά - βαίνω τίς οὗτος ὁ ἀπαιδευσία εἰς ὁ σός υἱός · ὡς ἐγώ μέν ὅς κτάομαι μεταδίδωμι πρόθυμος , εἰμί δέ ὁ λαμβάνω ὁ λαμβάνω οὖον βλάβη , Κρατῖνος ὁ καλός σκοπέω .
libanius.epistulae-1-1544 94
ϥδ΄ . Λεοντίῳ . ( 359 )
Lemmas: ϥδ΄ . Λεόντιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 94.1
Τὴν δευτέραν οὑτοσί μοι δοὺς ἐπιστολὴν ᾤχετο ἐπὶ Φοι - νίκης . νῦν γὰρ ἐπανήκοντος ἔγνων , τότε δὲ ἐθαύμαζον οὐ προσιόντος . ζητοῦντι δὲ γράμματα πάλαι ἔφην ἐπεσταλκέναι , τῷ δὲ οὐ δώσειν . ἀρκεῖν γὰρ αὐτῷ τῆς Φοινίκης ἀπολελαυ - κεναὶ .
Lemmas: ὁ δύο οὗτος ἐγώ δίδωμι ἐπιστολή οἴχομαι ἐπί Φόι - Νίκη . νῦν γάρ ἐπανήκω γιγνώσκω , τότε δέ θαυμάζω οὖον πρόσειμι . ζητέω δέ γράμμα πάλαι φημί ἐπιστέλλω , ὁ δέ οὖον δίδωμι . ἀρκέω γάρ αὐτός ὁ Φοινίκη ἀπολαύω - κενός .
libanius.epistulae-1-1544 94.2
προσκειμένου δὲ καὶ δεομένου μὴ τοιαύτην δίκην ὑποσχεῖν ἔδωκα τὴν ἐπιστολὴν βέλτιστον ἡγησάμενος τῇ τοῦ μὴ λαμβάνειν λύπῃ .
Lemmas: πρόσκειμαι δέ καί δήω μή τοιοῦτος δίκη ὑπέχω δίδωμι ὁ ἐπιστολή ἀγαθός ἡγέομαι ὁ ὁ μή λαμβάνω λύπη .
libanius.epistulae-1-1544 95
ϥε΄ . Παννυχίῳ . ( 359 )
Lemmas: ὅς . Παννύχιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 95.1
Ὅτι σοι μὴ οἷός τε ἐγενόμην ἐνταῦθα συμμίξας γενἐ - σθαι γνώριμος , ἐγκαλῶ τῇ διὰ τοὺς νέους ἀσχολίᾳ . καὶ σοὶ δέ που τάχ’ ἴσως ἦν οὐκ ἀηδὲς ἰδεῖν τέ με καὶ διαλεχθῆναι πρὶν ἢ τῆς ἀρχῆς ἅψασθαι , διεκώλυσε δέ , οἶμαι , τὸ πλῆθος τῶν φροντίδων , ἃς ὑπὸ τῆς ἀρχῆς πρὶν ἐπιβῆναι τῶν πόλεων περὶ τὸν ὕπαρχον εἶχες .
Lemmas: ὅτι2 σύ μή οἷος τε γίγνομαι ἐνταῦθα συμμίγνυμι γένος - ἕπομαι γνώριμος , ἐγκαλέω ὁ διά ὁ νέος ἀσχολία . καί σύ δέ ποῦ τάχα ἴσως εἰμί οὐ ἀηδής ὁράω τε ἐγώ καί διαλέγω πρίν ἢ ὁ ἀρχή ἅπτω , διακωλύω δέ , οἴομαι , ὁ πλῆθος ὁ φροντίς , ὅς ὑπό ὁ ἀρχή πρίν ἐπιβαίνω ὁ πόλις περί ὁ ὕπαρχος ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 95.2
ἔχει οὖν λόγον ἀλγοῦντας τῷ μὴ συγγεγονέναι χρῆσθαι τῷ δευτέρῳ <πλῷ> καὶ τοῦ ἁμαρτόντας ἐπὶ τὰς κώπας χωρεῖν καὶ ἐπιστέλλειν .
Lemmas: ἔχω οὖν λόγος ἀλγέω ὁ μή συγγίγνομαι χράω ὁ δύο ὅπλον καί ὁ ἁμαρτάνω ἐπί ὁ κώπη χωρέω καί ἐπιστέλλω .
libanius.epistulae-1-1544 95.3
οὕτω δέ σε ἐλπίζω φίλον ἕξειν καὶ τοῖς τε ἐμοῖς ἡσθήσεσθαι γράμ - μασιν αὐτόν τε εὐθὺς ταῦτα μιμήσεσθαι , ὥστε ὡς ἂν πάλαι συνήθης ἐν τοῖς πρώτοις γράμμασι καὶ χάριν αἰτεῖν οὐκ ὀκνῶ · ἃ γὰρ πρὸς παρόντα οὐκ ἂν ᾐσχυνόμην λέγειν , ἀδι - κοίην <ἂν> μὴ γράφων .
Lemmas: οὗτος δέ σύ ἐλπίζω φίλος ἔχω καί ὁ τε ἐμέω ἥδομαι γραμ - Μασίν αὐτός τε εὐθύς οὗτος μιμέομαι , ὥστε ὡς εἄν πάλαι συνήθης ἐν ὁ πρῶτος γράμμα καί χάρις αἰτέω οὐ ὀκνέω · ὁ γάρ πρός πάρειμι οὐ εἄν αἰσχύνω λέγω , ἀς - ποῖος ὅς μή γράφω .
libanius.epistulae-1-1544 95.4
Πελάγιος ὅτι μὲν γένους τε καὶ τῆς ἄλλης λαμπρότητος εἰς τὰ πρῶτα τελεῖ τῶν περὶ τὸν Εὐφράτην , κἂν αὐτὸν οἶμαι τὸν Εὐφράτην εἰπεῖν λαβόντα φωνήν , ἐμοὶ δὲ συνεφοίτησε καὶ ἐχαίρομεν ἀλλήλοις . ἐπῃνεῖτο δὲ μᾶλλον ὁ τοῦδε τρόπος , οὐ γὰρ ἀρνήσομαι νομίζων καὶ τοῦτο ἐμαυτοῦ καλόν , εἰ τῷ τοιούτῳ τὴν φύσιν χαίρων ἐφαι - νόμην .
Lemmas: Πελάγιος ὅτι μέν γένος τε καί ὁ ἄλλος λαμπρότης εἰς ὁ πρῶτος τελέω ὁ περί ὁ Εὐφράτης , κἀν αὐτός οἴομαι ὁ Εὐφράτης εἶπον λαμβάνω φωνή , ἐγώ δέ συμφοιτάω καί χαίρω ἀλλήλων . ἐπαινέω δέ μᾶλλον ὁ ὅδε τρόπος , οὖον γάρ ἀρνέομαι νομίζω καί οὗτος ἐμαυτοῦ καλός , εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ φύσις χαίρω ἐφαι - νομή .
libanius.epistulae-1-1544 95.5
καὶ δῆτα αὐτῷ συνηυξήθη τὸ τῆς ἐπιεικείας , ἣν οὐχ ἧττον Σύρων ἐγνώκασι πάντες δι’ ὅσων ἦλθεν , ἦλθε δὲ διὰ πλείστων , ἡνίκα ἐπρέσβευσε καὶ κατεσκεύασε τοῖς αὑτοῦ τρόποις δόξαν τὴν ἀμείνω τῷ γένει . ὥστε μοι πάντως ἂν ἐν δημοκρατίαις καὶ στεφανωθῆναι δοκεῖ τοῦτο εὖ πεποιηκώς .
Lemmas: καί δῆτα αὐτός συναυξάνω ὁ ὁ ἐπιείκεια , ὅς οὐ κακός Σύρος γιγνώσκω πᾶς διά ὅσος ἔρχομαι , ἔρχομαι δέ διά πλεῖστος , ἡνίκα πρεσβεύω καί κατασκευάζω ὁ αὐτός τρόπος δόξα ὁ ἀγαθός ὁ γένος . ὥστε ἐγώ πάντως εἄν ἐν δημοκρατία καί στεφανόω δοκέω οὗτος εὕω ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 95.6
τὸ δὲ μέγιστον , ἀγχίνοιαν γὰρ καὶ πρᾳότητα τοσαύτην ἑκα - τέραν ἐπ’ ἄλλου του συνελθοῦσαν οὐκ οἶδα , καίτοι τὸ μὲν ἡσύχιον πῶς οὐκ ὀξὺ λογίσασθαι ; τὸ δὲ ὀξύτερον ἐπιεικῶς καὶ ταραχῶδες . ἀλλ’ οὗτός γε ἐκέρασεν ἄμφω καὶ συνοικεῖν ἔπεισεν ἡσυχίαν γνώμης μετ’ εὐβουλίας κεκτημένος , ἐντεῦθεν εὑρεῖν τὸ δέον οὐδενὸς ὕστερος , τῷ δὲ ἑτέρῳ πάντως κράτιστος , λόγου καὶ σιωπῆς καιρόν , εἴπερ τις , ἐπεγνωκώς , ἄρχοντα ἀγα - θὸν μὲν ἐπαινέσαι , τοῦ δὲ οὐ τοιούτου φείσασθαι <εἰδώς> , κτήματα τὰ πατρῷα μὲν διαφυλάττων , τὰ δὲ τῶν πλησίον οὐ περικόπτων .
Lemmas: ὁ δέ μέγας , ἀγχίνοια γάρ καί πραότης τοσοῦτος ἐπίτεξ - τέρα ἐπί ἄλλος ὁ συνέρχομαι οὐ οἶδα , καίτοι ὁ μέν Ἡσύχιος πῶς οὐ ὀξύς2 λογίζομαι ; ὁ δέ ὀξύς2 ἐπιεικής καί ταραχώδης . ἀλλά οὗτος γε κεράννυμι ἄμφω καί συνοικέω πείθω ἡσυχία γνώμη μετά εὐβουλία κτάομαι , ἐντεῦθεν εὑρίσκω ὁ δήω οὐδείς ὕστερος , ὁ δέ ἕτερος πάντως ἀγαθός , λόγος καί σιωπή καιρός , εἴπερ τις , ἐπιγιγνώσκω , ἄρχω ἀγα - θον μέν ἐπαινέω , ὁ δέ οὖον τοιοῦτος φείδομαι εἶδος , κτῆμα ὁ πατρῷος μέν διαφυλάσσω , ὁ δέ ὁ πλησίος οὖον περικόπτω .
libanius.epistulae-1-1544 95.7
αὐτὸς ἂν πρὸς ἄλλον εἴποις καὶ ταῦτα καὶ πλείω · τὸν γὰρ ναύτην οἶδέ που ὁ κυβερνήτης καὶ τοὺς χο - ρευτὰς ὁ κορυφαῖος . τοῦτον οὖν τὸν τοιοῦτον χορευτὴν οἶδα ὅτι δι’ ἐπιμελείας ποιήσῃ χάριν τε διδοὺς τοῖς χρηστοῖς , ἅπασι γὰρ τοῦδε μέλει , καὶ διδάσκων τοὺς ἀρχομένους , ὅτι ὅστις ἀρετὴν διώκει , πρότερος παρὰ σοὶ τῶν ἐκείνην οὐκ ἀγαπών - τῶν .
Lemmas: αὐτός εἄν πρός ἄλλος εἶπον καί οὗτος καί πλείων · ὁ γάρ ναύτης οἶδα ποῦ ὁ κυβερνήτης καί ὁ χ - ρευος ὁ κορυφαῖος . οὗτος οὖν ὁ τοιοῦτος χορευτής οἶδα ὅτι διά ἐπιμέλεια ποιέω χάρις τε δίδωμι ὁ χρηστός , ἅπας γάρ ὅδε μέλος , καί διδάσκω ὁ ἄρχω , ὅτι ὅστις ἀρετή διώκω , πρότερος παρά σύ ὁ ἐκεῖνος οὐ ἀγάπη - ὁ .
libanius.epistulae-1-1544 95.8
ἐγὼ δὲ ἔργῳ μὲν οὐκ ἀμείψομαί σου τὴν χάριν , οὐ γὰρ ἐν ἔργοις τά γε ἐμά , λέγων δὲ ἃ δεῖ περὶ τῶν σῶν ἔργων οὔποτε παύσομαι . ἐρῶ δέ , ὡς ἀξία γε τῶν τε πόνων ἐκείνων καὶ τῶν λόγων ἡ τύχη ἐκ μὲν μουσείων ἐπὶ τὸ βουλεύειν ἐλθὼν ἐκράτεις καὶ ἐδείκνυς τὸν ῥήτορα , ἐκ δὲ τοῦ βουλεύειν ἐπὶ τὸ ἄρχειν ἥκεις καὶ πάρεδρος ἡ Δίκη .
Lemmas: ἐγώ δέ ἔργον μέν οὐ ἀμείβω σύ ὁ χάρις , οὖον γάρ ἐν ἔργον ὁ γε ἐμός , λέγω δέ ὁ δεῖ περί ὁ σός ἔργον οὔποτε παύω . εἴρω δέ , ὡς ἄξιος γε ὁ τε πόνος ἐκεῖνος καί ὁ λόγος ὁ τύχη ἐκ μέν μουσεῖον ἐπί ὁ βουλεύω ἔρχομαι κρατέω καί δείκνυμι ὁ ῥήτωρ , ἐκ δέ ὁ βουλεύω ἐπί ὁ ἄρχω ἥκω καί πάρεδρος ὁ Δίκη .
libanius.epistulae-1-1544 95.9
ἡμεῖς μὲν οὖν σοῦ καὶ μεμνήμεθα καὶ συνευχόμεθα , σὺ δ’ ἡμῖν τοῦ προ - γόνου μεμνῆσθαι τοῦ Μίνω , μᾶλλον δὲ μεμνημένος διατε - λεῖς , ὅθεν ὤρθωται μὲν τὰ καιρῶν , ἡμῖν δὲ ἔστιν εἰπεῖν τι περὶ σοῦ τοιοῦτον ὁποῖον ἐπεθυμοῦμεν .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν σύ καί μιμνήσκω καί συνεύχομαι , σύ δέ ἐγώ ὁ προ - γόνος μιμνήσκω ὁ Μίνως , μᾶλλον δέ μιμνήσκω διάω - λίς , ὅθεν ὀρθόω μέν ὁ καιρός , ἐγώ δέ εἰμί εἶπον τίς περί σύ τοιοῦτος ὁποῖος ἐπιθυμέω .
libanius.epistulae-1-1544 96
ϥς΄ . Μοδέστῳ . ( 359 )
Lemmas: ϥς΄ . Μόδεστος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 96.1
Σὲ μὲν εἴη τὰ εἰωθότα ποιεῖν ταῦτα δέ ἐστι τε βεβαιοῦν καὶ σώζειν πόλεις καὶ μισεῖν συκοφάντας καὶ 15 βοηθεῖν ἀδικουμένοις · ἡμῖν δέ , ὡς μὲν ὁ κοινὸς λόγος , καὶ τὰ κοινὰ βλάπτεται , εἰ δὲ τοῦτο μεῖζον τοῦ ἀληθοῦς , ἀλλ’ ἐκεῖνό γε οὐ ψεῦδος , ὅτι τήν γε ἡμετέραν οἰκίαν ἀπολώλεκεν ἡ τελευτὴ τοῦ θείου .
Lemmas: σός μέν εἰμί ὁ εἴωθα ποιέω οὗτος δέ εἰμί τε βεβαιόω καί σῴζω πόλις καί μισέω συκοφάντης καί 15 βοηθέω ἀδικέω · ἐγώ δέ , ὡς μέν ὁ κοινός λόγος , καί ὁ κοινός βλάπτω , εἰμί δέ οὗτος μείζων ὁ ἀληθής , ἀλλά ἐκεῖνος γε οὖον ψεῦδος , ὅτι ὁ γε ἡμέτερος οἰκίον ἀπόλλυμι ὁ τελευτή ὁ θεῖον .
libanius.epistulae-1-1544 96.2
τέθνηκεν , ὦ θεοί , τέθνηκεν ὁ πάντα ἄριστος Φασγάνιος , ὃν σὺ μάλιστα ἀνθρώπων ᾐδέσθης καὶ ὑφ’ οὗ μάλιστα ἀνθρώπων ἐθαυμάσθης καὶ περὶ οὗ μάλιστα ἀσθενοῦντος ἐφρόντισας .
Lemmas: θνῄσκω , εἰμί θεός , θνῄσκω ὁ πᾶς ἀγαθός Φασγανίος , ὅς σύ μάλιστα ἄνθρωπος αἰδέομαι καί ὑπό ὅς μάλιστα ἄνθρωπος θαυμάζω καί περί ὅς μάλιστα ἀσθενέω φροντίζω .
libanius.epistulae-1-1544 96.3
ἐγὼ μὲν οὖν εὐξαίμην ἐκείνῳ τὴν αὐτὴν εὐθὺς ἐλθεῖν , ἐπεὶ δὲ τετήρημαι λύπη καὶ δάκρυσιν , εἰς μίαν ὁρῶ παραμυθίαν , σέ τε καὶ τὴν σὴν δύ - ναμιν ὧν νῦν τε ἀπολαύομεν ἀπόντος καὶ δῆλον ὡς μειζόνως , ἡνίκα ἂν ἴλθης , ἀπολαυσόμεθα .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν εὔχομαι ἐκεῖνος ὁ αὐτός εὐθύς ἔρχομαι , ἐπεί δέ τηρέω λύπη καί δάκρυ , εἰς εἷς ὁράω παραμυθία , σός τε καί ὁ σός δύο - νάμι ὅς νῦν τε ἀπολαύω ἄπειμι καί δῆλος ὡς μέγας , ἡνίκα εἄν εἴλω , ἀπολαύω .
libanius.epistulae-1-1544 97
ϥζ . Φλωρεντίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ϥζ . Φλωρέντιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 97.1
Γλώττῃ μὲν τῇ αὐτῇ , γνώμῃ δὲ οὐ τῇ αὐτῇ τὰς ὑπὲρ τῶν φερόντων σοι πέμπομεν ἐπιστολάς , ἀλλὰ τῶν μὲν τὸν ὄχλον οὐκ ἔχοντες διαφυγεῖν ἐπιστέλλομεν , οΙς ἂν μηδὲν γίγνηται δεξιόν , οὐ φροντίς ὑπὲρ δὲ ὧν παντὶ θυμῷ γράφο - γράφομεν , καὶ προστίθεμεν εὐχὰς τοῖς γράμμασι κἂν ἐκεῖνοι τῆς σῆς ἀπολαύσωσι ῥοπῆς , ἡμέτερον τὸ κέρδος .
Lemmas: γλῶσσα μέν ὁ αὐτός , γνώμη δέ οὖον ὁ αὐτός ὁ ὑπέρ ὁ φέρω σύ πέμπω ἐπιστολή , ἀλλά ὁ μέν ὁ ὄχλος οὐ ἔχω διαφεύγω ἐπιστέλλω , οἶς εἄν μηδείς γίγνομαι δεξιός , οὖον φροντίς ὑπέρ δέ ὅς πᾶς θυμός γράφος - γράφω , καί προστίθημι εὐχή ὁ γράμμα κἀν ἐκεῖνος ὁ σός ἀπολαύω ῥοπή , ἡμέτερος ὁ κέρδος .
libanius.epistulae-1-1544 97.2
ὧν οὑτοσὶ Μίκκαλος , μᾶλλον δὲ πρῶτος τῶν ἐν τούτῳ μοι τεταγμένων . πατέρων τε γὰρ φύντες ἀλλήλοις φίλων ἐκληρονομήσαμεν τοῦδε τοῦ καλοῦ πολλά τε ὑπὲρ ἐμοῦ πεπονηκότος Ὀλυμπίου τοῦ Μίκκαλον τὸν ἀδελφὸν πλέον ἢ παῖδα φιλοῦντος αἰσχρὸν ἦν ἐμὲ μηδ’ ἀπὸ γραμμάτων τι συντελέσαι πρὸς τὴν ὁδὸν οὐχ ὡς οὐκ ἀρκούντων οὔτε τῶν Μικκάλου τρόπων οὔτε τῶν Ὀλυμπίου γραμμάτων ἐγεῖραί σε πρὸς συμμαχίαν .
Lemmas: ὅς οὗτος Μίκκαλος , μᾶλλον δέ πρῶτος ὁ ἐν οὗτος ἐγώ τάσσω . πατήρ τε γάρ φύς ἀλλήλων Φίλων κληρονομέω ὅδε ὁ καλός πολύς τε ὑπέρ ἐγώ πονέω Ὀλύμπιος ὁ Μίκκαλος ὁ ἀδελφός πλέω ἢ παῖς φιλέω αἰσχρός εἰμί ἐγώ μηδέ ἀπό γράμμα τίς συντελέω πρός ὁ ὁδός οὐ ὡς οὐ ἀρκέω οὔτε ὁ Μίκκαλος τρόπος οὔτε ὁ Ὀλύμπιος γράμμα ἐγείρω σύ πρός συμμαχία .
libanius.epistulae-1-1544 97.3
πολλῶν γὰρ ὄντων ἃ ποιεῖ σοι τὸν παρὰ τῶν σπουδαίων ἔπαινον μάλιστα θαυμάζεται τὸ τοὺς πάλαι συνήθεις πρὸ τῶν τὴν δύναμιν θεραπευόντων ἄγειν . ἀλλ’ ὅμως ταῦτα εἰδὼς κἀ - κεῖνό γε προσειδώς , ὅτι οὐδὲν ὀκνήσεις ἐν οἷς δεῖ Μίκκαλον εὖ παθεῖν , ὅπως ἔλθῃ τι τῆς τῶν πραττομένων αἰτίας εἰς τὰ ἐμὰ γράμματα , συνεφηψάμην τῆς παρακλήσεως .
Lemmas: πολύς γάρ εἰμί ὁ ποιέω σύ ὁ παρά ὁ σπουδαῖος ἔπαινος μάλιστα θαυμάζω ὁ ὁ πάλαι συνήθης πρό ὁ ὁ δύναμις θεραπεύω ἄγω . ἀλλά ὅμως οὗτος εἰδοί καί - ἐκεῖνος γε προσειδής , ὅτι οὐδείς ὀκνέω ἐν ὅς δεῖ Μίκκαλος εὕω πάσχω , ὅπως ἔρχομαι τίς ὁ ὁ πράσσω αἴτιος εἰς ὁ ἐμός γράμμα , συμφαίνω ὁ παράκλησις .
libanius.epistulae-1-1544 97.4
ἔστι δὲ μέγιστον τῆς χάριτος τὸ περὶ αὐτὴν τάχος , ὑφ’ οἱ καὶ ἡ μι - κρᾶ μείζων ἂν φανείη πολλάκις . μάλιστα μὲν γὰρ ἴδει καὶ οἴκοι καθημένῳ Μικκάλῳ προσελθεῖν τι τῶν τοῖς τοιούτοις πρεπόντων ἐπεὶ δὲ ἴσως βουλόμενος τῶν τιμῶν ἡγεῖσθαι τοὺς πόνους ἐπέταξας ὁδοιπορεῖν , ὅμως ἥκει . σὺ δὲ μὴ μέλλε . οἰήσεται γάρ , εἰ ταχέως ὑποστρέψειε , μηδὲ κεκινῆσθαι .
Lemmas: εἰμί δέ μέγας ὁ χάρις ὁ περί αὐτός τάχος , ὑπό ὁ καί ὁ μι - κρᾶ μείζων εἄν φαίνω πολλάκις . μάλιστα μέν γάρ ἶδος καί οἴκοι κάθημαι Μίκαλος προσέρχομαι τίς ὁ ὁ τοιοῦτος πρέπω ἐπεί δέ ἴσως βούλομαι ὁ τιμή ἡγέομαι ὁ πόνος ἐπιτάσσω ὁδοιπορέω , ὅμως ἥκω . σύ δέ μή μέλλω . οἴομαι γάρ , εἰμί ταχέως ὑποστρέφω , μηδέ κινέω .
libanius.epistulae-1-1544 97.5
ἐν - θυμοῦ δὲ πάντα ὁμοῦ , τὴν ἡλικίαν , ὡς ἄγαμος ἔτι , γῆρας μητρὸς καὶ ἐπιθυμίαν , τὴν Ὀλυμπίου γνώμην , ὡς ἀνθ’ ἑαυ - τοῦ τοῦτον εὔξατο κληθῆναι πατέρα .
Lemmas: ἐν - θυμός δέ πᾶς ὁμοῦ , ὁ ἡλικία , ὡς ἄγαμος ἔτι , γῆρας μήτηρ καί ἐπιθυμία , ὁ Ὀλύμπιος γνώμη , ὡς ἀντί ἑ - ὁ οὗτος εὔχομαι καλέω πατήρ .
libanius.epistulae-1-1544 97.6
σύμπραξον οὖν , ὦ γενναῖε πρὸς τὴν διαδοχὴν τοῦ γένους , ὡς ἐμὸν μὲν εὐτρε - πίσαι τὴν νύμφην , σὸν δὲ ἀποπέμψαι λαμπρόν τε ἡμῖν καὶ ὀξέως τὸν νεανίσκον . ἐρῶ γάρ , ὡς ἂν πρέψαι νυμφίῳ , κἂν ἡ κεφαλὴ μὴ συγχωρῇ .
Lemmas: συμπράσσω οὖν , εἰμί γενναῖος πρός ὁ διαδοχή ὁ γένος , ὡς ἐμός μέν εὐτρε - πῖσαι ὁ νύμφη , σός δέ ἀποπέμπω λαμπρός τε ἐγώ καί ὀξύς ὁ νεανίσκος . εἴρω γάρ , ὡς εἄν πρέπω νυμφίος , κἀν ὁ κεφαλή μή συγχωρέω .
libanius.epistulae-1-1544 98
ϥη΄ . Σπεκτάτῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ὅς . Σπεκτάτῳ . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 98.1
Εἰ ᾔδεσαν οἱ ἄνθρωποι , τίς σὺ πρὸς ἡμᾶς τὴν γνώμην , οὐκ ἄν με ἐκέλευον ὑπὲρ αὑτῶν σοι πέμπειν ἐπιστολάς , ἀλλὰ κἂν εἰ αὐτὸς ἐδεόμην αὐτῶν κομίζειν , ἀντεδέοντ’ ἂν μὴ γρά - φειν ὡς εἰς βλάβην αὐτοῖς τοῦτο ἧξον . νῦν δὲ ἄλλα τε πολλὰ λανθάνει καὶ σὺ τοὐμὸν ἐν οὐδενὶ ποιούμενος .
Lemmas: εἰμί οἶδα ὁ ἄνθρωπος , τίς σύ πρός ἐγώ ὁ γνώμη , οὐ ἄν ἐγώ κελεύω ὑπέρ ἑαυτοῦ σύ πέμπω ἐπιστολή , ἀλλά κἀν εἰμί αὐτός δήω αὐτός κομίζω , ἀντιδίδωμι εἄν μή γρά - Φέιν ὡς εἰς βλάβη αὐτός οὗτος ἥκω . νῦν δέ ἄλλος τε πολύς λανθάνω καί σύ ἐμός ἐν οὐδείς ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 98.2
καὶ ἦν μέν μοι διδάξαντι τὴν ἀλήθειαν Μίκκαλον σιγῆσαι , αἰσχυνθεὶς δὲ πλέον ὑπὲρ σοῦ τοῦ καταφρονοῦντος ἢ ἐμαυτοῦ τοῦ ἀπερ - ριμμένου τὴν ἄγνοιαν τὴν περὶ ταῦτα Μικκάλου μένειν εἰάσα νομίζων ἔσεσθαί οἱ κέρδος τὸν τῆς ἀπάτης χρόνον . οὗτος δέ ἐστιν ὁ τῆς ὁδοῦ · ὡς ἐλθών γε καὶ δοὺς τὴν ἐπιστολὴν εὑρή - σει τὰ ὄντα .
Lemmas: καί εἰμί μέν ἐγώ διδάσκω ὁ ἀλήθεια Μίκκαλος σιγάω , αἰσχύνω δέ πλέω ὑπέρ σύ ὁ καταφρονέω ἢ ἐμαυτοῦ ὁ ὅσπερ - ρίπτω ὁ ἄγνοια ὁ περί οὗτος Μίκκαλος μένω ἐάω νομίζω εἰμί ὁ κέρδος ὁ ὁ ἀπάτη χρόνος . οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ ὁδός · ὡς ἔρχομαι γε καί δίδωμι ὁ ἐπιστολή εὑρίσκω - σέω ὁ εἰμί .