ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 355.2
καὶ πρὸς Ἀχίλλιον — ὁ δὲ ἀνὴρ ἐξ Ἀγκύρας ὢν τὰ μὲν εἰκότα τῇ πατρίδι πεπλήρωκεν , υἱεῖ δὲ τῇδε πάρεσαν , ὃν ἔχει μόνον — πρὸς δὴ τὸν ἄνδρα τοῦτον ἴφη ὅτι Παρνάσιος ἡμῖν ἀγαθοῦ ῥήτορος ἔσται πατὴρ .
Lemmas: καί πρός Ἀχίλλιος — ὁ δέ ἀνήρ ἐκ Ἄγκυρα εἰμί ὁ μέν εἰκός ὁ πατρίς πληρόω , υἱός δέ ὅδε πάρειμι , ὅς ἔχω μόνος — πρός δή ὁ ἀνήρ οὗτος Ίφη ὅτι Παρνάσιος ἐγώ ἀγαθός ῥήτωρ εἰμί πατήρ .
libanius.epistulae-1-1544 355.3
ἃ δὲ ἀνεμίμνησκες ἡμᾶς μουσεῖά τε ἐκεῖνα διεξ - ιὼν καὶ τοὺς ἐν Ἀγκύρᾳ λόγους , οὔπω τοῖς γράμμασιν ὁμιλῶν ἔλεγον πρὸς τὸν υἱόν . ὁ δὲ ἔφασκεν ἅπερ ἤκουσεν ἐγγεγράφθαι .
Lemmas: ὁ δέ ἀναμιμνήσκω ἐγώ μουσεῖον τε ἐκεῖνος διέκ - ἰά καί ὁ ἐν Ἄγκυρα λόγος , οὔπω ὁ γράμμα ὁμιλέω λέγω πρός ὁ υἱός . ὁ δέ φάσκω ὅσπερ ἀκούω ἐγγράφω .
libanius.epistulae-1-1544 355.4
τοσαύτη παρ’ ἐμοὶ μνήμη τῶν ἐκ ταὐτοῦ κρατῆρος π πεπωκςοτων ἄλλως τε καὶ Γαλατῶν , οἷς ἀεί τι παρ’ ἐμοῦ πλέον , ὥστ’ οἴκοθεν οἴκαδε τοὺς σαυτοῦ πέμπεις καὶ οὐ σὲ δεῖ μᾶλλον ἐμὲ παρακαλεῖν εἰς τὰ σὰ ἢ παρ’ ἐμοῦ σὲ κινεῖ - σθαι τῶν σαυτοῦ φροντίζειν .
Lemmas: τοσοῦτος παρά ἐγώ μνήμη ὁ ἐκ αὐτός κρατήρ π πίνω ἄλλως τε καί Γαλάτης , ὅς ἀεί τίς παρά ἐγώ πλέω , ὥστε οἴκοθεν οἴκαδε ὁ σεαυτοῦ πέμπω καί οὖον σύ δεῖ μᾶλλον ἐγώ παρακαλέω εἰς ὁ σός ἢ παρά ἐγώ σύ κινέω - ἕπομαι ὁ σεαυτοῦ φροντίζω .
libanius.epistulae-1-1544 356
τνς΄ . Στρατηγίῳ . ( 358 )
Lemmas: τνς΄ . Στρατήγιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 356.1
Ἀλλὰ καὶ τοῦθ’ ἡμῖν ἐν μεγάλῃ δωρεᾷ τὸ μνησθῆναί τι τῶν δεηθέντων καὶ ζητῆσαι τὰ γράμματα καὶ προελέσθαι δοῦναι καὶ τὸ μὴ δεδυνῆσθαι δηλῶσαι . τοιαῦτα γὰρ δὴ τὰ σὰ πρὸς τοὺς ὑπηκόους φάρμακα · ἢ δίδως αἰτηθεὶς ἢ τοῦ πράγ - ματος οὐκ ἐῶντος ἀχθόμενος τῷ κεκωλῦσθαι τοὺς οὐ τυχόντας εὐφραίνεις ὥσπερ λαβόντας .
Lemmas: ἀλλά καί οὗτος ἐγώ ἐν μέγας δωρεά ὁ μιμνῄσκω τίς ὁ δήω καί ζητέω ὁ γράμμα καί προαιρέω δίδωμι καί ὁ μή δύναμαι δηλόω . τοιοῦτος γάρ δή ὁ σός πρός ὁ ὑπήκοος φάρμακον · ἢ δίδωμι αἰτέω ἢ ὁ πράγ - μα οὐ ἐάω ἄχθομαι ὁ κωλύω ὁ οὖον τυγχάνω εὐφραίνω ὥσπερ λαμβάνω .
libanius.epistulae-1-1544 356.2
καὶ νῦν οἱ ζητοῦντες τὸν σῖ - τὸν ἀντ’ ἐκείνου τὴν ἐπιστολὴν ἔχοντες Αἴγυπτον ὅλην ἠγοῦν - ται κεκαρπῶσθαι . πρὸς δὲ τοὺς εἰδότας σε καλῶς τί χρῆν ὀμνύειν ὡς ἔδωκας ἂν ἡδέως ; ὁ γὰρ δὴ περὶ τῶν τοιούτων ὅρκος ἡμῶν ἂν εἴη περὶ σοῦ πρὸς ἄλλους , ἀλλ’ οὐ σοῦ πρὸς ἡμᾶς · οὕτως ἴσμεν ὡς ἔδωκας ἂν ἡδέως .
Lemmas: καί νῦν ὁ ζητέω ὁ βρόχος - ὁ ἀντί ἐκεῖνος ὁ ἐπιστολή ἔχω Αἴγυπτος ὅλος ἠγέω - ὁ καρπόω . πρός δέ ὁ οἶδα σύ καλῶς τίς χράω ὄμνυμι ὡς δίδωμι εἄν ἡδύς ; ὁ γάρ δή περί ὁ τοιοῦτος Ὅρκος ἐγώ εἄν εἰμί περί σύ πρός ἄλλος , ἀλλά οὖον σύ πρός ἐγώ · οὕτως οἶδα ὡς δίδωμι εἄν ἡδύς .
libanius.epistulae-1-1544 356.3
θάρρει δὴ περὶ τοῦ μέλλοντος · οὐ γὰρ ἀνήσομεν αἰτοῦντες , ἕως ἂν δοὺς ἀπόθῃ τὴν ἀπὸ τοῦ μὴ δοῦναι λύπην .
Lemmas: θαρσέω δή περί ὁ μέλλω · οὖον γάρ ἀνίημι αἰτέω , ἠώς εἄν δίδωμι ἀποτίθημι ὁ ἀπό ὁ μή δίδωμι λύπη .
libanius.epistulae-1-1544 357
τνζ΄ . Μαξίμῳ . ( 358 )
Lemmas: τνζ΄ . Μάξιμος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 357.1
Εἴτε μὴ βοηθεῖς οἷς ἀξιοῦμεν , οὐχ Ἑλληνικὸν τοῦτο ποιεῖς , εἴθ’ οἷς ἀξιοῦμεν βοηθῶν μὴ προστίθης τὴν ἀπὸ τῶν γραμμάτων χάριν , οὐκ ἐκείνῳ μᾶλλον εὐφραίνεις ἢ τούτῳ λυπεῖς . καί μοι τῇ σιγῇ δεικνύεις ὡς ἐγὼ τῷ μὴ σιγᾶν ἐνο - χλῶ .
Lemmas: εἴτε μή βοηθέω ὅς ἀξιόω , οὐ Ἑλληνικός οὗτος ποιέω , ἔτι ὅς ἀξιόω βοηθός μή προστίθημι ὁ ἀπό ὁ γράμμα χάρις , οὐ ἐκεῖνος μᾶλλον εὐφραίνω ἢ οὗτος λυπέω . καί ἐγώ ὁ σιγή δείκνυμι ὡς ἐγώ ὁ μή σιγάω ἐν - χλέω .
libanius.epistulae-1-1544 357.2
τετολμήσθω δ’ οὖν καὶ τὸ παρόν , ἐπειδὴ κελεύει φί - λος . τὸ κεφάλαιον δή μοι τῶν φίλων . Οὐράνιος γὰρ κοινω - νεῖ μέν μοι τῆς περὶ τὴν ἀγέλην φροντίδος , κοινωνεῖ δὲ διαί - της καὶ λυπηρῶν καὶ τερπνῶν καὶ ὅλως τοῦ βίου , καὶ οὔτε παρ’ ἐκείνῳ πρὸ ἐμοῦ τὰ τέκνα τῶν τε ἀδελφῶν ἐμοὶ τιμιώ - τερον ἐκεῖνος , ὥστ’ οὐδ’ ἂν δεξαίμην ἀγαθοῦ του τυχεῖν , οὗ μὴ τὸ μέρος εἰς ἐκεῖνον ἀφίξεται .
Lemmas: τολμάω δέ οὖν καί ὁ πάρειμι , ἐπεί κελεύω φεῖ - Λός . ὁ κεφάλαιος δή ἐγώ ὁ Φίλων . Οὐράνιος γάρ κοινός - νέομαι μέν ἐγώ ὁ περί ὁ ἀγέλη φροντίς , κοινωνέω δέ διά - ὁ καί λυπηρός καί τερπνός καί ὅλως ὁ βίος , καί οὔτε παρά ἐκεῖνος πρό ἐγώ ὁ τέκνον ὁ τε ἀδελφός ἐγώ τίμιος - τέρος ἐκεῖνος , ὥστε οὐδέ εἄν δέχομαι ἀγαθός ὁ τυγχάνω , ὅς μή ὁ μέρος εἰς ἐκεῖνος ἀφικνέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 357.3
τούτῳ γένος ἐστὶ παρ’ ὑμῖν , πάντες ἐπιεικεῖς καὶ πένητες καὶ δεόμενοι γνῶναι τὴν πόλιν , ὡς οὐκ ἠμέληνται παρὰ σοί · τὸ γὰρ δὴ μικρὸν τοῦτο μέγα τοῖς ἀσθενέσι πρὸς τοὺς εὐπόρους .
Lemmas: οὗτος γένος εἰμί παρά σύ , πᾶς ἐπιεικής καί πένης καί δήω γιγνώσκω ὁ πόλις , ὡς οὐ ἀμελέω παρά σύ · ὁ γάρ δή μικρός οὗτος μέγας ὁ ἀσθενής πρός ὁ εὔπορος .
libanius.epistulae-1-1544 357.4
κατ’ ἄμφω δὴ δοῦναί σε δεῖ τὴν χάριν , εἴτ’ ἔσωσας οὓς ἔμπροσθεν ἠξίουν εἴτε μή . τὸ μὲν γὰρ ἂν εἴη τὸν αὑτοῦ νόμον τηροῦντος , τὸ δὲ λύοντος αἰτίαν τῷ τελευταίῳ .
Lemmas: κατά ἄμφω δή δίδωμι σύ δεῖ ὁ χάρις , ἔτι σῴζω ὅς ἔμπροσθεν ἀξιόω εἴτε μή . ὁ μέν γάρ εἄν εἰμί ὁ αὐτός νόμος τηρέω , ὁ δέ λύω αἴτιος ὁ τελευταῖος .
libanius.epistulae-1-1544 358
τνη΄ . Σπεκτάτω . ( 358 )
Lemmas: ὅς . Σπεκτάτω . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 358.1
Ἆρ’ ἐκείνων μέμνησαι τῶν λόγων , δι’ ὧν σε παρεκαλοῦ - μεν Ὁνωράτῳ τὰ εἰκότα σῶσαι ; τί δέ , ὧν αὐτὸς ὑπισχνοῦ 15 λόγος ἐστί σοι ; καὶ μὴν ἑτοίμως ἐπένευες Κυρίνου τε τὴν ἱερὰν κεφαλὴν αἰδούμενος καὶ ἡμᾶς οὐκ ἀτιμάζων , ἔργον δὲ οὐδὲν ὧν ἠκούομεν ὀρῶ .
Lemmas: ἆρα ἐκεῖνος μιμνήσκω ὁ λόγος , διά ὅς σύ παρακαλέω - μέν Ὁνωράτος ὁ εἰκός σῴζω ; τίς δέ , ὅς αὐτός ὑπισχνέομαι 15 λόγος εἰμί σύ ; καί μήv ἑτοίμως ἐπινεύω Κυρῖνος τε ὁ ἱερά κεφαλή αἰδέομαι καί ἐγώ οὐ ἀτιμάζω , ἔργον δέ οὐδείς ὅς ἀκούω ὁράω .
libanius.epistulae-1-1544 358.2
καί σε γράφομαι κατ’ ἄμφω τοῦτο μέν , εἰ φὺς ἐπιλελῆσθαι , τοῦτο δέ , εἰ μεμνημένος ὧν οὐκ ἀμνημονεῖς ἀμελεῖς · τὸ μὲν γὰρ οὐ φιλοῦντος , τὸ δὲ καὶ ὑβρίξοντος .
Lemmas: καί σύ γράφω κατά ἄμφω οὗτος μέν , εἰμί φύω ἐπιλανθάνομαι , οὗτος δέ , εἰμί μιμνήσκω ὅς οὐ ἀμνημονέω ἀμελής · ὁ μέν γάρ οὖον φιλέω , ὁ δέ καί ὑβρίζω .
libanius.epistulae-1-1544 358.3
ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ πρότερον , νῦν οἷος περὶ πολ - λούς , καὶ περὶ ἡμᾶς φάνηθι τάχα οὐ δικαίους ὄντας ἐν πολ - λοῖς ἀριθμεῖσθαι . δοῦναί τε γὰρ ἕτοιμοι βουλομένῳ λαβεῖν κἂν τὸ λαμβάνειν φεύγῃς , ὄψει μεμνημένους τῆς χάριτος .
Lemmas: ἀλλά εἰμί καί μή πρότερος , νῦν οἷος περί πολ - Λοῦς , καί περί ἐγώ φαίνω τάχα οὖον Δίκαιος εἰμί ἐν πολ - Λόϊς ἀριθμέω . δίδωμι τε γάρ ἑτοῖμος βούλομαι λαμβάνω κἀν ὁ λαμβάνω φεύγω , ὁράω μιμνήσκω ὁ χάρις .
libanius.epistulae-1-1544 358.4
πραττέσθω μὲν οὖν κἀκεῖνα τὰ μεγάλα μέν , ὡς ἡμῖν δο - κεῖ , μικρὰ Γε , ὡς σοί . τουτὶ γὰρ οἶσθα πρὸς ἡμᾶς εἰπὼν ὡς μικρά τε ἐπαγγέλλοιμεν καὶ οὐκ ἔχοντα πόνον . συμπαρατήρει δὲ καὶ τὸ μὴ γενέσθαι βλάβην ἡμῖν τὴν νῦν γε κλῆσιν , φασὶ γὰρ κεκλῆσθαι πανταχόθεν ἐκεῖσε πάντας ὅσοι καθιστᾶσιν ἐν ᾧπερ Ὁνωράτος .
Lemmas: πράσσω μέν οὖν ἐκεῖνος ὁ μέγας μέν , ὡς ἐγώ δο - κεῖ , μικρός Γε , ὡς σύ . οὗτος γάρ οἶδα πρός ἐγώ εἶπον ὡς μικρός τε ἐπαγγέλλω καί οὐ ἔχω πόνος . συμπαρατηρέω δέ καί ὁ μή γίγνομαι βλάβη ἐγώ ὁ νῦν γε κλῆσις , φημί γάρ καλέω πανταχόθεν ἐκεῖσε πᾶς ὅσος καθίστημι ἐν ὅσπερ Ὁνωράτος .
libanius.epistulae-1-1544 358.5
καὶ δῆλοι ὡς τῷ γε οὐχ ἥκοντι δίκη τις ἐπικείσεται . ἀλλ’ ὅστις μὲν ἔχων ὑπακούειν κάθηται , κάτα φρονεῖ καὶ δότω δίκη ἡμῖν δὲ ἔδει μὲν ἐξεῖναι τρέχειν , καθῆσθαι δὲ ἠναγκάσμεθα . τῆς γὰρ δὴ νόσου τὸ μῆκος οὐκ ἀγνοεῖς , ᾗ προσπαλαίων ὁ νέος νῦν μόλις εἰς ἐλπίδας ἀσγα - λείας ἥκει , τροφὴ δὲ αὐτῷ νόμοις ἰατρῶν ἔτι περιγέγραπται .
Lemmas: καί δῆλος ὡς ὁ γε οὐ ἥκω δίκη τις ἐπίκειμαι . ἀλλά ὅστις μέν ἔχω ὑπακούω κάθημαι , καὶ φρονέω καί δίδωμι δίκη ἐγώ δέ ἐσθίω μέν ἔξεστι τρέχω , κάθημαι δέ ἀναγκάζω . ὁ γάρ δή νόσος ὁ μῆκος οὐ ἀγνοέω , ὅς προσπαλαίω ὁ νέος νῦν μόλις εἰς ἐλπίς ἀσγα - λεῖος ἥκω , τροφή δέ αὐτός νόμος ἰατρός ἔτι περιγράφω .
libanius.epistulae-1-1544 358.6
ταῦτα μαθέτω Βάσσος , ταῦτα ἀπολογίαν ποιοῦ καὶ φύλαττε τὸ σχῆμα τῷ γε ὑπ’ ἀνάγκης ἀπόντι .
Lemmas: οὗτος μανθάνω Βάσσος , οὗτος ἀπολογία ποιέω καί φυλάσσω ὁ σχῆμα ὁ γε ὑπό ἀνάγκη ἄπειμι .
libanius.epistulae-1-1544 359
τνθ' . Βάσσῳ . ( 358 )
Lemmas: τνθ' . Βάσσος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 359.1
Τὰ μέγιστα ἡμᾶς ἀφελόμενος ἔδωκας , σμικρὰ μὲν οὐκ ἂν φαίην , οὐ μὴν ἡλίκα γε ἀφείλου · τὸν γὰρ υίὸν μεταπεμ - ψάμενος ἔπεμψας ἡμῖν ἐπιστολήν . ἦν δὲ ἐκεῖνος μέν μοι παρὼν τοσοῦτον , ὅσον καὶ σὺ συνών , τὰ γράμματα δὲ ἡδὺ μέν , δεύτερον δὲ ἐκείνου .
Lemmas: ὁ μέγας ἐγώ ἀφαιρέω δίδωμι , μικρός μέν οὐ εἄν φημί , οὖον μήv ἡλίκος γε ἀφαιρέω · ὁ γάρ υἱός μεταπέμπω - ψάω πέμπω ἐγώ ἐπιστολή . εἰμί δέ ἐκεῖνος μέν ἐγώ πάρειμι τοσοῦτος , ὅσος καί σύ σύνειμι , ὁ γράμμα δέ ἡδύς μέν , δύο δέ ἐκεῖνος .
libanius.epistulae-1-1544 359.2
Καλλιόπιος μὲν οὖν ἀγαθῶν τύχοι διδασκάλων καὶ διασώσαιτό γε τὴν ἐντεῦθεν κρηπῖδα · νῦν δὲ σὲ χάριν αἰτοῦμαι , ἣν οὐκ ἄν ἠβουλόμην αἰτεῖν ἠναγκά - σθαι .
Lemmas: Καλλιόπιος μέν οὖν ἀγαθός τυγχάνω διδάσκαλος καί διασῴζω γε ὁ ἐντεῦθεν κρηπίς · νῦν δέ σύ χάρις αἰτέω , ὅς οὐ ἄν βούλομαι αἰτέω ἀνάγκη - ἕπομαι .
libanius.epistulae-1-1544 359.3
Κυρίνῳ παῖς ἐοτιν Ὁνωράτος , ὁ δὲ Κυρῖνος ἀπὸ μὲν τῶν ἀρχῶν , τρεῖς δὲ αὗται , πενέστερος ἀπῆλθε , ῥητορι - κῆς δὲ πρὸς τοσοῦτον ἧκεν , ἐφ’ ὅσον ἄν , εἰ παρὰ τὸν Ἑρμῆν ἐτύγχανε φοιτήσας .
Lemmas: Κυρῖνος παῖς εἰμί Ὁνωράτος , ὁ δέ Κυρῖνος ἀπό μέν ὁ ἀρχή , τρεῖς δέ οὗτος , πένης ἀπέρχομαι , ῥήτωρ - κέω δέ πρός τοσοῦτος ἵημι , ἐπί ὅσος ἄν , εἰμί παρά ὁ Ἑρμῆς τυγχάνω φοιτάω .
libanius.epistulae-1-1544 359.4
οὗτος πολλῶν γεγονὼς πατὴρ νῦν ἑνός ἐστιν Ὁνωράτου καὶ εἴη γε καλοῦ τε ὄντος καὶ ἀγαθοῦ καὶ κοσμοῦντος οὕτω γενναῖον πατέρα .
Lemmas: οὗτος πολύς γίγνομαι πατήρ νῦν εἷς εἰμί Ὁνωράτος καί εἰμί γε καλός τε εἰμί καί ἀγαθός καί κοσμέω οὗτος γενναῖος πατήρ .
libanius.epistulae-1-1544 359.5
τούτῳ δὴ τῷ βελτίστῳ νέῳ νόσημα ἐμπεσὸν καὶ προβὰν εὶς μῆκος , μὴν γὰρ οὑτοσὶ δέκατος , πολλὴν μὲν ἐν πολλῷ χρόνῳ σοφίαν ἰατρῶν ἐνίκησε , καὶ ἦν ἡ πόλις ἐν ἀγρυπνίᾳ τε καὶ φόβῳ · κτῆμα γὰρ ἡμῖν Ὁνωράτος κοινόν .
Lemmas: οὗτος δή ὁ ἀγαθός νέος νόσημα ἐμπίπτω καί προβαίνω είς μῆκος , μήv γάρ οὗτος δέκατος , πολύς μέν ἐν πολύς χρόνος σοφία ἰατρός νικάω , καί εἰμί ὁ πόλις ἐν ἀγρυπνία τε καί φόβος · κτῆμα γάρ ἐγώ Ὁνωράτος κοινός .
libanius.epistulae-1-1544 359.6
νῦν δὲ ἔκλινε Μάρκελλος ὁ χρηστὸς τὸ κακόν , καὶ χρῆσθαι τοῖν ποδοῖν Ὁνωράτος ἄρχεται . τοῦτο δὲ ἦν κρεῖττον ἐλπίδος .
Lemmas: νῦν δέ κλίνω Μάρκελλος ὁ χρηστός ὁ κακός , καί χράω ὁ πούς Ὁνωράτος ἄρχω . οὗτος δέ εἰμί ἀγαθός ἐλπίς .
libanius.epistulae-1-1544 359.7
τί δὴ ταῦτα διῆλθον ; οὐκ ἀνιᾶν σε βουλόμενος , ἀλλ’ ἐπεὶ τοὺς ὑπὸ σοὶ πάντας ἀκούομεν ἐκεῖσε κεκλῆσθαι , ὧν εἰς οὗτος , διδάσκειν σε ἐθέλων ὡς οὔπω εὖ πράττομεν .
Lemmas: τίς δή οὗτος διέρχομαι ; οὐ ἀνιάω σύ βούλομαι , ἀλλά ἐπεί ὁ ὑπό σύ πᾶς ἀκούω ἐκεῖσε καλέω , ὅς εἰς οὗτος , διδάσκω σύ ἐθέλω ὡς οὔπω εὕω πράσσω .
libanius.epistulae-1-1544 359.8
καίτοι θῶμεν τὸν νέον ὑγιέστερον εἶναι Κρό - τωνος · οὐκ ἂν ἦν μοι καὶ τότε λόγος πειρωμένῳ κατέχειν , ὅτι , ἀνδρῶν ἄριδτε , Βάσσε , λόγων τὸν Ὁνωράτον ἐχό - μενον καὶ μίαν ὄντα γονεῦσι παεαμυθίαν ἐν ἡλικίᾳ δεομένῃ τῶν πατρὸς ὀφθαλμῶν ἡμῖν νῦν μὴ κίνει , καί , ὅτε βέλτιον , ἥξει ; ταῦτα οὐκ ἄν ἐπένευες εἰπόντος ;
Lemmas: καίτοι τίθημι ὁ νέος ὑγιής εἰμί πρό - τωνος · οὐ εἄν εἰμί ἐγώ καί τότε λόγος πειράω καταχέω , ὅτι , ἀνήρ ἄρις , Βάσσος , λόγος ὁ Ὁνωράτος ἔχω - μένω καί εἷς εἰμί γονεύς παεαμυθίαν ἐν ἡλικία δήω ὁ πατήρ ὀφθαλμός ἐγώ νῦν μή κινέω , καί , ὅτε ἀγαθός , ἥκω ; οὗτος οὐ ἄν ἐπινεύω εἶπον ;
libanius.epistulae-1-1544 359.9
ὃς οἶν τότε ἂν ἔδωκας τὴν χάριν , νῦν οὐ λογιῇ τὴν ἀνάγκην ; οἶμαί γε . κἀκεῖνο δὴ μαντεύομαι θαρ - ρῶν , ὡς καὶ ἀπὼν τεύξομαι ὧν οἱ παρόντες ἀπολαύουσι Βάσ - σου τοῦ θαυμαστοῦ μέγα ποιουμένου Κυρῖνον εὖ ποιεῖν καὶ ἐμέ , παρ’ ὧν αὐτῷ δῶρον οὐ φαῦλον τῶν ἔργων ἔπαινοι .
Lemmas: ὅς οἶς τότε εἄν δίδωμι ὁ χάρις , νῦν οὖον λογίζομαι ὁ ἀνάγκη ; οἴομαι γε . ἐκεῖνος δή μαντεύομαι θαρ - ῥόος , ὡς καί ἄπειμι τυγχάνω ὅς ὁ πάρειμι ἀπολαύω Βᾶς - σύ ὁ θαυμαστός μέγας ποιέω Κυρῖνος εὕω ποιέω καί ἐγώ , παρά ὅς αὐτός δῶρον οὖον φαῦλος ὁ ἔργον ἔπαινος .
libanius.epistulae-1-1544 360
τξ΄ . Ἰαμβλίχῳ . ( 358 )
Lemmas: τξ΄ . Ἰάμβλιχος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 360.1
Ἔλαβόν σου πάνυ βραχεῖαν ἐπιστολήν , καίτοι βουλο - μένῳ με διδάσκειν ἐν ᾧ τὰ πράγματα ἕστηκεν ἦν μακροτέραν ἐπιστέλλειν . ἡ δ’ αὖ πρὸ ταύτης ἐκ Μακεδονίας ἥκουσα κατη - γορίαν εἶχεν ὡς οὐ γράφοιμί σοι . καὶ ἦν μοι δῆλον ὅτι τὴν μικρὰν ταύτην ὀργή τις ἐποίει τοσαύτην . ἐδίωκες μὲν γὰρ ἐν ἐκείνῃ , τὴν δίκην δὲ ἀπῄτεις ἐν τῇ δευτέρᾳ . τὸ πᾶν δὲ ὅπως ἔσχεν , ἄκουσον .
Lemmas: λαμβάνω σύ πάνυ βραχύς ἐπιστολή , καίτοι βουλο - μένος ἐγώ διδάσκω ἐν ὅς ὁ πρᾶγμα ἵστημι εἰμί μακρός ἐπιστέλλω . ὁ δέ αὖος πρό οὗτος ἐκ Μακεδονία ἥκω κάτειμι - γορίαν ἔχω ὡς οὖον γράφω σύ . καί εἰμί ἐγώ δῆλος ὅτι ὁ μικρός οὗτος ὀργή τις ποιέω τοσοῦτος . διώκω μέν γάρ ἐν ἐκεῖνος , ὁ δίκη δέ ἀπαιτέω ἐν ὁ δύο . ὁ πᾶς δέ ὅπως ἔχω , ἀκούω .
libanius.epistulae-1-1544 360.2
ἐγώ σε τὸ πρῶτον ἡγούμενος εἰς Ἰταλίαν τρέχειν ἔπεμπον ἐκεῖσε γράμματα . Πρόκλος <δὲ> α ὁ κομίζων . μικρὸν ὕστερον ἔμαθόν <σε> α Ἀθήνησιν εἶναι διενοούμην πέμπειν Ἀθήναζε , σὺ δὲ ἐκ Μακεδονίας ἐπέστελ - λες . πάλιν Ἀθήνηθεν γράφεις . τί τις ἂν ποιήσειε πρὸς τοσαῦ - τα πτερά ;
Lemmas: ἐγώ σύ ὁ πρῶτος ἡγέομαι εἰς Ἰταλία τρέχω πέμπω ἐκεῖσε γράμμα . Πρόκλος <δὲ> ὅς ὁ κομίζω . μικρός ὕστερος μανθάνω εἰμί ὅς Ἀθήνησιν εἰμί διανοέομαι πέμπω Ἀθήναζε , σύ δέ ἐκ Μακεδονία ἐπιστέλλω - Λες . πάλιν Ἀθήνηθεν γράφω . τίς τις εἄν ποιέω πρός τοσαὺ - ὁ πτερόν ;
libanius.epistulae-1-1544 360.3
ἀλλ’ , ὦ πολλὰ μὲν ἀθυμήσας , πολλὰ δὲ ὑπο - μείνας , ἀφεὶς τὸ ἐπιστέλλειν αὐτὸς φάνηθι νομίσας ταύτην εἶναι τὴν φωνὴν τῶν σῶν ἀγρῶν τῶν ἔτι μὲν καλῶν , σοῦ δὲ ἀπόντος χρόνον μακρὸν ἴσως ἀκουσομένων τι καὶ ἄλλο .
Lemmas: ἀλλά , εἰμί πολύς μέν ἀθυμέω , πολύς δέ ὑπο - μένω , ἀφίημι ὁ ἐπιστέλλω αὐτός φαίνω νομίζω οὗτος εἰμί ὁ φωνή ὁ σός ἀγρός ὁ ἔτι μέν καλός , σύ δέ ἄπειμι χρόνος μακρός ἴσως ἀκούω τίς καί ἄλλος .
libanius.epistulae-1-1544 361
τξα΄ . Παρνασίῳ . ( 358 )
Lemmas: ταξ . Παρνάσιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 361.1
Ἤιδειν ὅτι μου δέξη τὴν ἐπιστολὴν ἡδέως , καὶ γὰρ παρ - ὼν τοὺς λόγους . ταῦτα δὲ πείθων ἐμαυτόν , εἰ καὶ χάριν εὐθὺς αἰτοίην , οὐκ ἐκφέρομαι τοῦ εἰκότος . ἢ γὰρ οὐ νομί - ζοντα φιλεῖσθαι χρῆν ὀκνεῖν ἢ φιλεῖσθαι πεπιστευκότα δεῖ θαρρεῖν . ἡ δὲ χάρις καὶ δοῦναι ῥᾴστη καὶ τῷ διδόντι καλή .
Lemmas: ἀιδέω ὅτι ἐγώ δέχομαι ὁ ἐπιστολή ἡδύς , καί γάρ παρά - ών ὁ λόγος . οὗτος δέ πείθω ἐμαυτοῦ , εἰμί καί χάρις εὐθύς αἰτέω , οὐ ἐκφέρω ὁ εἰκός . ἢ γάρ οὖον νωμι - θερίζω φιλέω χράω ὀκνέω ἢ φιλέω πιστεύω δεῖ θαρσέω . ὁ δέ χάρις καί δίδωμι ῥᾴδιος καί ὁ δίδωμι καλός .
libanius.epistulae-1-1544 361.2
γνῶθι δέ · Κλεόβουλος ἐξ Αἰγύπτου παρ’ ἡμᾶς μετῴκησε , ποιητής τε ἀγαθὸς καὶ διδάσκαλος οἷος οὐκ ἄλλος , δοὺς δὲ αὑτὸν οὐ πολλοῖς , οὐ γὰρ ἔρρωτο τὸ σᾶμα , πρότερον ἐποιεῖτό με τῶν ἄλλων . καὶ διὰ τοῦτο Κλεόβουλος ἐμοὶ τίμιον , κἂν ἐπιτάττοντος ἀπειθήσω , παῖς ἠδίκηκε πατέρα .
Lemmas: γιγνώσκω δέ · Κλεόβουλος ἐκ Αἴγυπτος παρά ἐγώ μετοικέω , ποιητής τε ἀγαθός καί διδάσκαλος οἷος οὐ ἄλλος , δίδωμι δέ ἑαυτοῦ οὖον πολύς , οὖον γάρ ῥώννυμι ὁ σῆμα , πρότερος ποιέω ἐγώ ὁ ἄλλος . καί διά οὗτος Κλεόβουλος ἐγώ τίμιος , κἀν ἐπιτάσσω ἀπειθέω , παῖς ἀδικέω πατήρ .
libanius.epistulae-1-1544 361.3
καὶ τί δεῖ με μηκύνειν περὶ αὐτοῦ παρόντος σοι τοῦ τὸν ἄνδρα εἰδότος Ἀριστοφάνους . ὃν ἄνευ τῶν ἄλλων κοσμεῖ τὸ σοὶ συνεῖναι ἐθέλειν ;
Lemmas: καί τίς δεῖ ἐγώ μηκύνω περί αὐτός πάρειμι σύ ὁ ὁ ἀνήρ οἶδα Ἀριστοφάνης . ὅς ἄνευ ὁ ἄλλος κοσμέω ὁ σύ συνίημι ἐθέλω ;
libanius.epistulae-1-1544 361.4
τούτῳ τοίνυν τῷ Κλεοβούλῳ παῖς ἀδελφῆς ἐστι παρ’ ὑμιν καὶ μέλλει γε τελέσειν εἰς τοὺς σοὺς ὑπηρέτας . ἔγγραφε δὴ τὸν ἄνδρα μεθ’ ἡδονῆς καὶ τυγχανέτω χρηστοῦ τινος διὰ τὸν θεῖον καὶ τῷ δοῦναι χάριν ἔλεγχε τὴν παροι - μία ὡς ἄρα καὶ ἐν γῇ Χάριτες .
Lemmas: οὗτος τοίνυν ὁ Κλεόβουλος παῖς ἀδελφός εἰμί παρά ὑμεῖς καί μέλλω γε τελέω εἰς ὁ σός ὑπηρέτης . ἐγγράφω δή ὁ ἀνήρ μετά ἡδονή καί τυγχάνω χρηστός τις διά ὁ θέω καί ὁ δίδωμι χάρις ἐλέγχω ὁ πάρος - εἷς ὡς ἄρα καί ἐν γῆ Χάρις .
libanius.epistulae-1-1544 362
τξβ΄ . Ἀνατολίῳ . ( 358 )
Lemmas: τξβ΄ . Ἀνατόλιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 362.1
Οἶσθά που Μάρκελλον ἀπὸ τῆς τέχνης καὶ ἔτι γε προ - τερον ἀπὸ τῶν τρόπων · οὐ γὰρ μᾶλλον ἀγαθὸς ἰατρὸς ἢ χρηστὸς ἀνήρ
Lemmas: οἶδα ποῦ Μάρκελλος ἀπό ὁ τέχνη καί ἔτι γε προ - τέρος ἀπό ὁ τρόπος · οὖον γάρ μᾶλλον ἀγαθός ἰατρός ἢ χρηστός ἀνήρ
libanius.epistulae-1-1544 362.2
σὺ μὲν οὖν · αὐτοῦ τὴν τέχνην ἐν ἄλλων ἔγνως σώμασι καὶ οὕτω γε τὰς ἁπάντων ἰατρῶν μανθάνοις · ἐγὼ δὲ αὐτὸν εἶδον ἐν τοῖς ἐμαυτοῦ κακοῖς , ἀφ’ ὧι με ἐξίλ - κύσεν ἤδη βεβαπτισμένον . εἰ γὰρ μὴ οὗτος ἐκοίμισε τὸ νό - σημα τῆς κιφαλῆς , ἢ ἐτεθνήκειν ἂν ἢ ζῶν ἂν ἐπενθούμην , ὅτι μὴ ἐτεθνήκειν .
Lemmas: σύ μέν οὖν · αὐτός ὁ τέχνη ἐν ἄλλος γιγνώσκω σῶμα καί οὗτος γε ὁ ἅπας ἰατρός μανθάνω · ἐγώ δέ αὐτός εἶδον ἐν ὁ ἐμαυτοῦ κακός , ἀπό ὅς ἐγώ ἐξίλ - κυνέω ἤδη βαπτίζω . εἰμί γάρ μή οὗτος κοιμίζω ὁ νόος - σῆμα ὁ κιφαλος , ἢ θνῄσκω εἄν ἢ ζῶ εἄν πενθέω , ὅτι μή θνῄσκω .
libanius.epistulae-1-1544 362.3
ἔχοι δ’ ἂν καὶ ἕκαστος τῶν τὴν ὴμε - τέραν οἰκούντων ἐφ’ ὁμοίοις μνησθῆναι Μαρκέλλου . διὰ γὰρ δὴ παντὸς ἀφῖκται σώματος ἀντιταττόμενος τοῖς προσβολαῖς ὥστ᾿ εἰ μὲν οὗτος ὑγιαίνοι , καὶ τοῖς νοσοῦσιν ἐλπίδες · εἰ δ ἀσθενήσειε , κοινὸς ὁ φόβος κάμνουσί τε καὶ μὴ . τοῦτον ὁ μὲν τιμῶν οὐ θαυμάζεται , μικρὰ γὰρ ἀντὶ μεγάλων δίδωσιν · ὁ δ’ οὐ τιμῶν κἂν πατρὸς πατάξειε γνάθους .
Lemmas: ἔχω δέ εἄν καί ἕκαστος ὁ ὁ ἧμμαι - τέρα οἰκέω ἐπί ὅμοιος μιμνήσκω Μάρκελλος . διά γάρ δή πᾶς ἀφικνέομαι σῶμα ἀντιτάσσω ὁ προσβολή ὥστε εἰμί μέν οὗτος ὑγιαίνω , καί ὁ νοσέω ἐλπίς · εἰμί δ ἀσθενέω , κοινός ὁ φόβος κάμνω τε καί μή . οὗτος ὁ μέν τιμή οὖον θαυμάζω , μικρός γάρ ἀντί μέγας δίδωμι · ὁ δέ οὖον τιμή κἀν πατήρ πατάσσω γνάθος .
libanius.epistulae-1-1544 362.4
ἐμοὶ μὲν δὴ πᾶσα ἀνάγκη τὸν πρεσβύτην ἀντευποιεῖν·ἀντευποιήσαιμι δ’ ἄν , εἰ τῇ σῇ δυνάμει χρησαίμην · ἡ γὰρ ἐμὴ λεπτή τις . προθυμοῦ δὴ καί με δεῖξον εἰς ἀμοιβὰς οὐ φαῦλον .
Lemmas: ἐγώ μέν δή πᾶς ἀνάγκη ὁ πρεσβύτης ἀντευποιέω δέ ἄν , εἰμί ὁ σός δύναμις χράω · ὁ γάρ ἐμός λεπτός τις . προθυμέομαι δή καί ἐγώ δείκνυμι εἰς ἀμοιβή οὖον φαῦλος .
libanius.epistulae-1-1544 362.5
τοίνυν αἰτοῦ μὲν ; Μάρκελλος ὀψέ ποτε γίγνεται πατὴρ μάλα ταύτης ἐπι - θυμήσας τῆς κλήσεως καὶ πρὸς ἱεροῖς ἱκετεύσας καὶ ἔστιν αὐτῷ τὰ τέκνα , Ἀσκληπιοῦ δῶρα .
Lemmas: τοίνυν αἰτέω μέν ; Μάρκελλος ὀψέ ποτός γίγνομαι πατήρ μάλα οὗτος ἐπι - θυμήσας ὁ κλῆσις καί πρός ἱερός ἱκετεύω καί εἰμί αὐτός ὁ τέκνον , Ἀσκληπιός Δῶρα .
libanius.epistulae-1-1544 362.6
διὰ δὴ τοῦτο πάνυ γέ ρων ὢν πάνυ νέους υἱοὺς τρέφει , οὓς ἄρτι γάλακτος ἀπαλλα - γέντας εἰς στρατιώτας ὁ βασιλεὺς ἐνέγραψεν , ὧν νῦν ὁ καλὸς ἡγεῖται ουσώνιος πράττων αὐτοῖς ἀσφάλειαν εἰς ἅπαντα τὸν χρόνον . ἀλλὰ νῦν κηρύγματα περιφοιτᾷ χωρεῖν ὡς ὑμᾶς , οἷς οὗτος ὁ βίος .
Lemmas: διά δή οὗτος πάνυ γε ῥόος εἰμί πάνυ νέος υἱός τρέφω , ὅς ἄρτι γάλα Απάλλα - γέντα εἰς στρατιώτης ὁ βασιλεύς ἐγγράφω , ὅς νῦν ὁ καλός ἡγέομαι ουσώνιος πράσσω αὐτός ἀσφάλεια εἰς ἅπας ὁ χρόνος . ἀλλά νῦν κήρυγμα περιφοιτάω χωρέω ὡς σύ , ὅς οὗτος ὁ βίος .
libanius.epistulae-1-1544 362.7
τοῖς δὲ Μαρκέλλου παισὶν οὐχ ὅπως τοῦτο ῥᾷστον , ἀλλ’ οὐδ’ ὑπερβῆναι τὰς πύλας . δεδοίκαμεν δὴ μὴ τοῦτο αὐτοὺς ἐκβάλλῃ τοῦ σχήματος καὶ σοῦ δεόμεθα τη - ρεῖν αὐτοὺς ἀπόντας ἐν τῷ σχήματι . λέγεται δὲ Μουσωνίῳ τὸ σὸν νεῦμα νόμος εἶναι , καὶ παλαιός γε ὁ νόμος τὸν ὕπαρ - χον τοῖς ἔχουσιν ὃ νῦν ἐκεῖνος ὁριστὴν εἶναι τῶν ἔργων .
Lemmas: ὁ δέ Μάρκελλος παῖς οὐ ὅπως οὗτος ῥᾴδιος , ἀλλά οὐδέ ὑπερβαίνω ὁ πύλη . δείδω δή μή οὗτος αὐτός ἐκβάλλω ὁ σχῆμα καί σύ δήω ὅς - ῥέω αὐτός ἄπειμι ἐν ὁ σχῆμα . λέγω δέ Μουσώνιος ὁ σός νεῦμα νόμος εἰμί , καί παλαιός γε ὁ νόμος ὁ ὕπαρ - Χον ὁ ἔχω ὅς νῦν ἐκεῖνος ὁριστής εἰμί ὁ ἔργον .
libanius.epistulae-1-1544 362.8
βεβαίωσον δὴ δόξαν οὕτω καλὴν ἐν οἷς ἐπαγγέλλομεν καὶ μὴ θαυμάσῃς εἰ Στρατηγίου γράμμασιν ἐμὰ Μάρκελλος παρ - έζευξε · φήμη γὰρ ἐμὲ παρὰ σοὶ πλεῖστον ἰσχύειν .
Lemmas: βεβαιόω δή δόξα οὗτος καλός ἐν ὅς ἐπαγγέλλω καί μή θαυμάζω εἰμί στρατήγιον γράμμα ἐμός Μάρκελλος παρά - ζεύγνυμι · φήμη γάρ ἐγώ παρά σύ πλεῖστος ἰσχύω .
libanius.epistulae-1-1544 363
τξγ΄ . Τῷ αὐτῶ . ( 358 )
Lemmas: τξγ΄ . ὁ αὐτός . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 363.1
Δόμνῳ τούτῳ πατήρ τε ἦν ἀγαθὸς καὶ κηδεστὴς βελτίων · γαμεῖ γὰρ θυγατέρα Κέλσου , δι’ ὃν οὐκ ἄμοιροι Σύροι τῆς Ἰταλῶν φωνῆς . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Δόμνος τοιοῦτος , οἶος , εἰ καὶ μηδέτερον ὧν ἔφην εἶχεν , ἀπὸ τῶν τρόπων εἰκότως ἂν τιμᾶσθαι .
Lemmas: Δόμνος οὗτος πατήρ τε εἰμί ἀγαθός καί κηδεστής ἀγαθός · γαμέω γάρ θυγάτηρ ξελσυς , διά ὅς οὐ ἄμοιρος Σύρος ὁ Ἰταλός φωνή . ἀλλά καί αὐτός ὁ Δόμνος τοιοῦτος , οἶος , εἰμί καί μηδέτερος ὅς φημί ἔχω , ἀπό ὁ τρόπος εἰκότως εἄν τιμάω .
libanius.epistulae-1-1544 363.2
ζῶν γὰρ ἐν στρατιώτου σχήματι καλλίω γνώμην παρέχεται τοῦ βίου θράσους ἀπηλλαγμένος , πανουργεῖν οὐκ εἰδώς , κέρδος ἄδικον βλάβην ἡγούμενος , χάριν ἕτοιμος μὲν δοῦναι , λαβὼν δὲ ἀποδοῦναι , μᾶλλον μειδιῶν ἢ σκυθρωπάζων , ἁπλῶς μέμψεως μὲν οὐδενὶ δοὺς ἐπ’ οὐδενὶ πρόφασιν , ἐπαίνου δὲ πολλοῖς ἐπὶ πάνυ πολλοῖς .
Lemmas: ζῶ γάρ ἐν στρατιώτης σχῆμα καλός γνώμη παρέχω ὁ βίος θράσος ἀπαλλάσσω , πανουργέω οὐ οἶδα , κέρδος ἄδικος βλάβη ἡγέομαι , χάρις ἑτοῖμος μέν δίδωμι , λαμβάνω δέ ἀποδίδωμι , μᾶλλον μειδάω ἢ σκυθρωπάζω , ἁπλόος μέμψις μέν οὐδείς δίδωμι ἐπί οὐδείς πρόφασις , ἔπαινος δέ πολύς ἐπί πάνυ πολύς .
libanius.epistulae-1-1544 363.3
τὴν μὲν οὖν τῇδε διακονίαν πεπλήρωκε , νόμῳ δὲ πρὸς τὴν μείζω στρατείαν μεθίσταται . τοῦ δ’ ὡς ἄριστα πράξειν ἐκεῖ μίαν ἐλπίδα τὴν σὴν ἔχει ῥο - πή ἔχει δέ γε καὶ τῆς ῥοπῆς αὐτῆς ἐλπίδας . δύο γὰρ δὴ ταῦτα παρ’ ἡμῖν ᾄδεται , ὡς ἐθέλεις τε τοῖς ἐνθένδε βοηθεῖν καὶ δύναμις ἴση τῇ γνώμῃ . ἃ νῦν ἀκούων Δόμνος ἐπὶ τοῖς ἕργοις πρὸς ἄλλους ἐρεῖ .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὅδε διακονία πληρόω , νόμος δέ πρός ὁ μείζων στρατεία μεθίστημι . ὁ δέ ὡς ἀγαθός πράσσω ἐκεῖ εἷς ἐλπίς ὁ σός ἔχω ροʹ - πῇ ἔχω δέ γε καί ὁ ῥοπή αὐτός ἐλπίς . δύο γάρ δή οὗτος παρά ἐγώ ἀείδω , ὡς ἐθέλω τε ὁ ἐνθένδε βοηθέω καί δύναμις ἴσος ὁ γνώμη . ὁ νῦν ἀκούω Δόμνος ἐπί ὁ ἔργον πρός ἄλλος εἴρω .
libanius.epistulae-1-1544 364
τξδ΄ . Ἀρισταινέτῳ . ( 358 )
Lemmas: τξδ΄ . Ἀρισταίνετος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 364.1
Νικέντιον μὲν τὰ σὰ γράμματα φίλον ἡμῖν ἐποίει , Μό - δεστον δὲ ὄντα καὶ πρὸ τοῦ φίλον μᾶλλον ἢ πρότερον ἐποίει τὰ γράμματα .
Lemmas: Νικέντιον μέν ὁ σός γράμμα φίλος ἐγώ ποιέω , μός - δίειμι δέ εἰμί καί πρό ὁ φίλος μᾶλλον ἢ πρότερος ποιέω ὁ γράμμα .
libanius.epistulae-1-1544 364.2
τὴν μὲν οὖν πόλιν ἡμὶν εὔφρανε τῇ περὶ ἐμὲ σπουδῇ , ἐμὲ δὲ τῇ περὶ σοῦ μνήμῃ . τὸ γὰρ ὑπὸ τῶν καλῶς σε εἰδότων ᾀδόμενον καὶ αὐτὸς ἐφθέγγετο · οὔπω τοιοῦτον εἶδον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πόλις ἐγώ εὐφραίνω ὁ περί ἐγώ σπουδή , ἐγώ δέ ὁ περί σύ μνήμη . ὁ γάρ ὑπό ὁ καλῶς σύ οἶδα ἀείδω καί αὐτός φθέγγομαι · οὔπω τοιοῦτος εἶδον .
libanius.epistulae-1-1544 364.3
καὶ διεξῄει πολλὰ τῶν σῶν προστιθείς , ὡς οὐκ ἂν πάντα εἰπεῖν ἔχοι . εἶτ’ ἐκαλεῖτο μὲν ὑπὸ τῆς ἑσπέρας ἐπὶ λουτρά , κατείχετο δὲ ὑπὸ τῆς ἡδονῆς ἐν τῷ λόγῳ .
Lemmas: καί διέξειμι πολύς ὁ σός προστίθημι , ὡς οὐ εἄν πᾶς εἶπον ἔχω . εἶτα καλέω μέν ὑπό ὁ ἑσπέρα ἐπί λουτρόν , κατέχω δέ ὑπό ὁ ἡδονή ἐν ὁ λόγος .
libanius.epistulae-1-1544 364.4
καὶ ὁ μὲν ἐπῄνει τὰ σά , Φουρτουνατιανὸς δὲ ἐκεῖνον , ὅτι ἃ χρῆν ἐπῄνει . τί οὖν ἐγώ ; σιγῶν ἠρυθρίων ὡς ἂν αὐτὸς ἐπαινούμενος . εἰσάγω δὴ τὸν ἄνδρα εἰς τὸ βουλευτήριον , οὗ λόγων ἀγῶνες ἡμῖν . καὶ ἴσως οὐκ ἠνίασα λέγων .
Lemmas: καί ὁ μέν ἐπαινέω ὁ σός , Φουρτουνατιανὸς δέ ἐκεῖνος , ὅτι ὁ χράω ἐπαινέω . τίς οὖν ἐγώ ; σιγάω ἐρυθριάω ὡς εἄν αὐτός ἐπαινέω . εἰσάγω δή ὁ ἀνήρ εἰς ὁ βουλευτήριον , ὅς λόγος ἀγών ἐγώ . καί ἴσως οὐ ἀνιάω λέγω .
libanius.epistulae-1-1544 364.5
λαβὼν δὴ παρὰ σοῦ δύο ἄρχοντας φίλους ἑνὶ γέμοντι σοφίας ἀμεί - βομαί σου τὸ δῶρον . Ἁρποκρατίων γὰρ οὑτοσὶ καὶ ποιητὴς ἀγαθὸς καὶ παιδευτὴς ἀμείνων , δεινὸς μὲν ἐνθεῖναι τὰ τῶν παλαιῶν νέοις , δεινὸς δὲ ἐκείνοις παρισωθῆναι , βεβιωκὼς δὲ συνεχῶς ἐν βιβλίοις ἤκιστα μετέχει κομψείας ἁπλοῦς τις ὢν καὶ γενναῖος καὶ οὐκ ἂν ἁλοίη φρονῶν μὲν ἕτερα , λέγων δὲ ἄλλα .
Lemmas: λαμβάνω δή παρά σύ δύο ἄρχω φίλος εἷς γέμω σοφία ἄμι - βομαί σύ ὁ δῶρον . Ἁρποκρατίων γάρ οὗτος καί ποιητής ἀγαθός καί παιδευτής ἀγαθός , δεινός μέν ἐντίθημι ὁ ὁ παλαιός νέος , δεινός δέ ἐκεῖνος παρισόω , βιόω δέ συνεχῶς ἐν βιβλίον ἤκιστος μετέχω κομψεία ἁπλόος τις εἰμί καί γενναῖος καί οὐ εἄν ἁλίσκομαι φρονέω μέν ἕτερος , λέγω δέ ἄλλος .
libanius.epistulae-1-1544 364.6
οὗτος Εὐδαίμονι κοινωνήσας καὶ τροφῆς καὶ μου - σείων πάλαι μὲν ἐν τῷ φοιτᾶν , νῦν δὲ ἐν τῷ παιδεύειν καὶ μικροῦ τῷ φίλῳ συμπεφυκὼς ὑπὸ τῆς ὑμετέρας ἀπερράγη δυ - ναστείας . καὶ νῦν διακριθέντες , μετὰ δακρύων πορεύεται μὲν αὐτός , κάθηται δὲ ἐκεῖνος . 7 , Εὐδαίμονα μὲν οὖν ἐγὼ παραμυθήσομαι , σὺ δ’ Ἁρποκρατίωνι γίγνου τοῦθ’ ὅπερ ἡμεῖς Εὐδαίμονι .
Lemmas: οὗτος Εὐδαίμων κοινωνέω καί τροφή καί ἐγώ - σείω πάλαι μέν ἐν ὁ φοιτάω , νῦν δέ ἐν ὁ παιδεύω καί μικρός ὁ φίλος συμφύω ὑπό ὁ ὑμέτερος ἀπορρήγνυμι δύο - ναστείας . καί νῦν διακρίνω , μετά δάκρυ πορεύω μέν αὐτός , κάθημαι δέ ἐκεῖνος . 7 , Εὐδαίμων μέν οὖν ἐγώ παραμυθέομαι , σύ δέ Ἁρποκρατίων γίγνομαι οὗτος ὅσπερ ἐγώ Εὐδαίμων .
libanius.epistulae-1-1544 365
τξε΄ . Σπεκτάτῳ . ( 358 )
Lemmas: τξε΄ . Σπεκτάτῳ . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 365.1
Ταύτην ἔδει τὴν ἐπιστολὴν ἔπαινον εἶναι τῶν εἰς Ὁνω - ράτον ὑπὸ σοῦ πεπραγμένων , ἡ δὲ ἔρχεται παράκλησιν ἔτι φέρουσα . καὶ τοῦτο μὲν δὴ μέτριον , ἐκεῖνο δὲ ἄξιον δεῖσαι μὴ καὶ ἡ μετὰ ταύτην ταύτην μιμήσηται .
Lemmas: οὗτος ἐσθίω ὁ ἐπιστολή ἔπαινος εἰμί ὁ εἰς ὄνος - ῥάτος ὑπό σύ πράσσω , ὁ δέ ἔρχομαι παράκλησις ἔτι φέρω . καί οὗτος μέν δή μέτριος , ἐκεῖνος δέ ἄξιος δείδω μή καί ὁ μετά οὗτος οὗτος μιμέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 365.2
καίτοι τί μαθὼν οὐκ ἐπιτελεῖς ἅ γε ὑπέσχου ; πότερον ὡς τὸ ψεύδεσθαι καλόν ; οὐ σόν γε τὸ ἐπαινέσαι ψεῦδος . ἀλλ’ ὡς ἐλάττων σοι δύναμις ἧς αἰτοῦμεν χάριτος ; καὶ μὴν ἐγέλας οὐδὲν σπουδῆς ἀνιέντος τοῦ Κυρίνου καὶ παρεδήλους ὡς τά γε τηλικαῦτα κἂν καθεύ - δῶν χαρίζοιο .
Lemmas: καίτοι τίς μανθάνω οὐ ἐπιτελέω ὅς γε ὑπισχνέομαι ; πότερος ὡς ὁ ψεύδω καλός ; οὖον σός γε ὁ ἐπαινέω ψεῦδος . ἀλλά ὡς μικρός σύ δύναμις ὅς αἰτέω χάρις ; καί μήv γελάω οὐδείς σπουδή ἀνίημι ὁ Κυρῖνος καί παρεδήλους ὡς ὁ γε τηλικόσδε κἀν καθίημι - δήω χαρίζομαι .
libanius.epistulae-1-1544 365.3
ἔτι τοίνυν δοῦναί σε ἔσμεν ἑτοίμως χαριζό - μενον δεομένῳ καὶ διωθούμενον ἀναγκάζοντα . λείπεται οὖν ὡς μὴ φιλούντων ἀμελεῖν . ἀλλ’ ὅταν τοῦτο περὶ τῆς μητρὸς εἵπης , καὶ καθ’ ἡμῶν ἐξέσται σοι .
Lemmas: ἔτι τοίνυν δίδωμι σύ εἰμί ἑτοίμως χαρίζος - μένω δήω καί διωθέω ἀναγκάζω . λείπω οὖν ὡς μή φιλέω ἀμελέω . ἀλλά ὅταν οὗτος περί ὁ μήτηρ εἶπον , καί κατά ἐγώ ἔξεστι σύ .
libanius.epistulae-1-1544 365.4
ἀλλ’ ὦ πράττων μὲν ὅσα ἐθέλεις , ἃ δ’ ἑκὼν ὑπερβαίνεις , περὶ τούτων ἀπολογίας μελετῶν , ἐννοήσας μὲν τοῦ νέου τὴν τῶν τρόπων ἀρετήν , αἰσχυνθεὶς δὲ τὰς Κυρίνου δεήσεις ἃς ἐποιεῖτο καθ’ ἡμέραν ἀνὴρ ὃν καὶ θεὸς ἂν αῖδεσθείη φανέντα , νομίσας δὲ καὶ ἐμὲ πατέρα τινὰ τοῦ μαθητοῦ καὶ ταῦτα βούλεσθαι μὲν τὴν σὴν μητέρα , βούλεσθαι δὲ καὶ τὸν ἡμέτερον θεῖον , προσθείην δ’ ἂν καὶ πᾶσαν τὴν πόλιν , ταῦτα ἐνθυμηθεὶς μὴ φροντίσῃς ὅ τι πρὸς ἡμᾶς ἐρεῖς , ἀλλ’ ὅ τι πράξας χαριῇ .
Lemmas: ἀλλά εἰμί πράσσω μέν ὅσος ἐθέλω , ὁ δέ ἑκών ὑπερβαίνω , περί οὗτος ἀπολογία μελέτη , ἐννοέω μέν ὁ νέος ὁ ὁ τρόπος ἀρετή , αἰσχύνω δέ ὁ Κυρῖνος δήω ὅς ποιέω κατά ἡμέρα ἀνήρ ὅς καί θεός εἄν αἰδέομαι φαίνω , νομίζω δέ καί ἐγώ πατήρ τις ὁ μαθητής καί οὗτος βούλομαι μέν ὁ σός μήτηρ , βούλομαι δέ καί ὁ ἡμέτερος θέω , προστίθημι δέ εἄν καί πᾶς ὁ πόλις , οὗτος ἐνθυμέομαι μή φροντίζω ὅς τίς πρός ἐγώ εἴρω , ἀλλά ὅς τίς πράσσω χαρίζομαι .
libanius.epistulae-1-1544 366
τξς΄ . Βάσσῳ . ( 358 )
Lemmas: τξς΄ . Βάσσος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 366.1
Ἐγὼ τὸν σὸν υἱὸν παρόντα μὲν καὶ ἐφίλουν καὶ ὠφέ - λοῦν , εἰς ἀπόντα δὲ τό γε ἕτερον ποιῶ καὶ φιλῶν οὐ πέπαυ - μαι . δοκεῖς δέ μοι καὶ σὺ λόγους εὑρὼν ἐν αὐτῷ χάριν εἰδέναι τῷ δεδωκότι .
Lemmas: ἐγώ ὁ σός υἱός πάρειμι μέν καί φιλέω καί οἴφω - Λουν , εἰς ἄπειμι δέ ὁ γε ἕτερος ποιέω καί φίλος οὖον παύω - μής . δοκέω δέ ἐγώ καί σύ λόγος εὑρίσκω ἐν αὐτός χάρις οἶδα ὁ δίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 366.2
τούτου σημεῖον , ἀμοιβαὶ παρὰ σοῦ φοιτῶσιν ἀνδρί γε ἐλευθέρῳ μεγάλαι . καλῶ δὲ ἀμοιβὰς τὰ γράμματα . προσθεῖναι δὴ ταύταις ἔξεστί σοι καὶ δοῦναί μοι δῶρον , οὗ σοὶ μὲν ῥᾷον οὐδέν , ἐμοὶ δὲ μεῖζον οὐδέν
Lemmas: οὗτος σημεῖον , ἀμοιβή παρά σύ φοιτάω ἀνήρ γε ἐλεύθερος μέγας . καλέω δέ ἀμοιβή ὁ γράμμα . προστίθημι δή οὗτος ἔξειμι σύ καί δίδωμι ἐγώ δῶρον , ὅς σύ μέν ῥᾳδίως οὐδείς , ἐγώ δέ μείζων οὐδείς
libanius.epistulae-1-1544 366.3
οἶσθά που Κυ - ρῖνον , ὅν οἱ λόγοι μὲν εἰς σοφιστοῦ θρόνον ἐκάθιζον , ἡ Τύχη δὲ εἰς ἀρχόντων ἤγαγεν . ἐκεῖνον λέγω τὸν Φιλίππῳ παρε - δρεύσαντα , τὸν Λυκίαν θεραπεύσαντα , τὸν ΙΙαμφυλίαν σεσω - κότα , τὸν κυβερνήσαντα Κύπρον .
Lemmas: οἶδα ποῦ ΚΥ - ῥίς , ὅς ὁ λόγος μέν εἰς σοφιστής θρόνος καθίζω , ὁ Τύχη δέ εἰς ἄρχω ἄγω . ἐκεῖνος λέγω ὁ Φίλιππος πάρος - δέρω , ὁ Λύκιος θεραπεύω , ὁ ΙΙαμφυλίαν σε - κότα , ὁ κυβερνάω Κύπρος .
libanius.epistulae-1-1544 366.4
τούτῳ παῖς ἐστιν Ὁνω - ράτος , ὃν εἰ καὶ ἐμὸν θείης , οὐκ ἀδικήσεις . οὗτος ὁ νέος ἐγγέγραπται μὲν τῷ σῷ χορῷ , ᾄδει δὲ νῦν ἐν τῷ ἡμετέρῳ καὶ ἔσται δὴ βελτίων εἰς ἐκεῖνον ἀπὸ τῶν ἐν τούτῳ μελῶν . ἥξει δέ , οἶμαι , τότε , ὅταν γράφειν μὲν ὀξύτατος ᾖ , λέγειν δὲ ἀγα - θός . νεότης δὲ τοὺς γονεῖς μὴ φοβῇ .
Lemmas: οὗτος παῖς εἰμί ὄνος - ῥάτος , ὅς εἰμί καί ἐμός τίθημι , οὐ ἀδικέω . οὗτος ὁ νέος ἐγγράφω μέν ὁ σός χορός , ἀείδω δέ νῦν ἐν ὁ ἡμέτερος καί εἰμί δή ἀγαθός εἰς ἐκεῖνος ἀπό ὁ ἐν οὗτος μέλος . ἥκω δέ , οἴομαι , τότε , ὅταν γράφω μέν ὀξύς εἰμί , λέγω δέ ἀγα - ἄνθος . νεότης δέ ὁ γονεύς μή φοβέω .
libanius.epistulae-1-1544 366.5
ἄπεστι μὲν οὖν οὐ μόνος , μόνος δὲ ἴσως ὑπὸ καλῆς αἰτίας . ἣν αἰδεσθεὶς τίμη - σον ἐν τῷ καταλόγῳ τῶν νέων χώραν διδούς , ἣ πρὸ πολλῶν αὐτὸν ἀποδείξει . καὶ σοὶ παρ’ ἡμῶν ἀντὶ τούτων ὃ κεκτή - μεθα μόνον , ὁμολογία τῆς χάριτος ἐν λόγοις μακροῖς .
Lemmas: ἄπειμι μέν οὖν οὖον μόνος , μόνος δέ ἴσως ὑπό καλός αἴτιος . ὅς αἰδέομαι Τίμη - σός ἐν ὁ κατάλογος ὁ νέος χώρα δίδωμι , ὅς πρό πολύς αὐτός ἀποδείκνυμι . καί σύ παρά ἐγώ ἀντί οὗτος ὅς κεκτη - μέθη μόνος , ὁμολογία ὁ χάρις ἐν λόγος μακρός .
libanius.epistulae-1-1544 367
τξζ΄ . Μοδέστῳ . ( 358/59 )
Lemmas: τξζ΄ . Μόδεστος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 367.1
Ἀρ’ ὅπερ αὐτοὶ πεπόνθαμεν , τούτῳ καὶ αὐτὸς κατεδχέ - θης ; ἡμεῖς ἑσπέρας προσιούσης , ὅτε δὴ βαδίζειν εἰώθαμεν παρὰ σέ , παρὰ μὲν τῶν ποδῶν ἀπαιτούμεθα τὴν ὁδόν , ἰδεῖν δέ <σε> α οὐκ ἔχοντες ἀλγοῦμεν .
Lemmas: ἀρά ὅσπερ αὐτός πάσχω , οὗτος καί αὐτός κατεδχέ - τίθημι ; ἐγώ ἑσπέρα πρόσειμι , ὅτε δή βαδίζω εἴωθα παρά σός , παρά μέν ὁ πούς ἀπαιτέω ὁ ὁδός , ὁράω δέ εἰμί ὅς οὐ ἔχω ἀλγέω .
libanius.epistulae-1-1544 367.2
ἴσως δὴ καὶ αὐτῷ σοι γίγνεται δύντος ἡλίου . διδάσκομαι δὲ τοῦτο τῷ τε ἄλλῳ σου τρόπῳ καὶ ταῖς αἰτίαις αἷς με ᾐτιῶ παραπέμποντά σε .
Lemmas: ἴσως δή καί αὐτός σύ γίγνομαι Δύντος ἥλιος . διδάσκω δέ οὗτος ὁ τε ἄλλος σύ τρόπος καί ὁ αἴτιος ὅς ἐγώ αἰτιάομαι παραπέμπω σύ .
libanius.epistulae-1-1544 367.3
ἔλεγες τοίνυν ἠδικῆσθαι δύ’ ἡμέρας ἐκλιπόντος μου τὴν συνουσίαν , καὶ ἦν ἡδίω μέλιτος τὰ ἐγκλήματά μοι . κατηγοροῦντος δέ μου τοῦ νοσήματος , ὃ τὴν κεφαλὴν ἐνοχλεῖ , καὶ φάσκοντος οἴκοι μεῖναι διὰ τὴν ἐκεῖθεν ἀνάγκην δευτέραν ἐξεῦρες αἰτίαν τὸ μὴ τοῦτό σοι μηνύσαι .
Lemmas: λέγω τοίνυν ἀδικέω δύο ἡμέρα ἐκλείπω ἐγώ ὁ συνουσία , καί εἰμί ἡδύς μέλι ὁ ἔγκλημα ἐγώ . κατηγορέω δέ ἐγώ ὁ νόσημα , ὅς ὁ κεφαλή ἐνοχλέω , καί φάσκω οἴκοι μένω διά ὁ ἐκεῖθεν ἀνάγκη δύο ἐξευρίσκω αἴτιος ὁ μή οὗτος σύ μηνύω .
libanius.epistulae-1-1544 367.4
ταῦτα δὴ τὰ τῶν ἰδιωτῶν πρὸς ἀλλήλους ὁ ἄρχων πρὸς τὸν ἀρχόμενον . τὸ δὲ φιλούμενον οὕτως εἰδέναι φιλεῖν τοῦ δικάζειν , ὥσπερ δικάζεις , οὐ μεῖον εἰς ἀπόδειξιν ἀρετῆς .
Lemmas: οὗτος δή ὁ ὁ ἰδιώτης πρός ἀλλήλων ὁ ἄρχω πρός ὁ ἄρχω . ὁ δέ φιλέω οὕτως οἶδα φιλέω ὁ δικάζω , ὥσπερ δικάζω , οὖον μείων εἰς ἀπόδειξις ἀρετή .
libanius.epistulae-1-1544 367.5
ὅτι μὲν οὖν τῷ πόνῳ μὲν μιμῇ τὸν Ἡρακλέα , τῷ τάχει δὲ τὸν Περσέα , καλῶς οπιεῖς . ἀλλά σου δεόμεθα τῶν πτερῶν μὴ μόνον ὑπὲρ τὸν Εὐφράτην σε τα - χέως ἄγειν , ἀλλὰ καὶ πρὸς Ὀρόντην , τὸν ἡμέτερον ποταμόν , ἐπανάγειν ὀξέως .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν ὁ πόνος μέν μιμέομαι ὁ Ἡρακλῆς , ὁ τάχος δέ ὁ Περσεύς , καλῶς ὀπιεύς . ἀλλά σύ δήω ὁ πτερόν μή μόνος ὑπέρ ὁ Εὐφράτης σύ ὁ - Χεῶς ἄγω , ἀλλά καί πρός Ὀρόντης , ὁ ἡμέτερος ποταμός , ἐπανάγω ὀξύς .
libanius.epistulae-1-1544 368
τξη΄ . Θεμιστίῳ . ( 358 )
Lemmas: τξη΄ . Θεμίστιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 368.1
Ἴδου σοι , τὸ πάλαι ῥαπτόμενον ἐπὶ τέλος ἥκει · τὴν Ἁρ - ποκρατίωνος ἡμᾶς ἀφελόμενος γλῶτταν ἔδωκας τοῖς οὐδὲν δεο - μένοις καὶ δεσμὸν χαλεπώτερον εἰς λύσιν τοῦ Γορδίου λέλυ - κἀς , μᾶλλον δέ , ἔτεμες κατ’ ἐκεῖνον τὸν οὐ δυνηθέντα λῦσαι . εἰ μὲν γὰρ πείσας εἶχες , ἔφην ἄν σε λελυκέναι , νῦν δέ , ἐβιάσω γάρ , φημί σε τεμεῖ καὶ μειδιᾷς δὴ μεγάλα φρονῶν ἐπὶ με - γάλῃ τῇ δυνάμει καὶ πᾶν ὅ τι ἂν ἐθέλῃς ἕλκε
Lemmas: ὁράω σύ , ὁ πάλαι ῥάπτω ἐπί τέλος ἥκω · ὁ ἄρα - ποκρατιοινος ἐγώ ἀφαιρέω γλῶσσα δίδωμι ὁ οὐδείς δήω - μένω καί δεσμός χαλεπός εἰς λύσις ὁ Γόρδιον Λέλυ - κἀς , μᾶλλον δέ , τέμνω κατά ἐκεῖνος ὁ οὖον δύναμαι λύω . εἰμί μέν γάρ πείθω ἔχω , φημί ἄν σύ λύω , νῦν δέ , βιάζομαι γάρ , φημί σύ τέμνω καί μειδάω δή μέγας φρονέω ἐπί ἐγώ - γάλη ὁ δύναμις καί πᾶς ὅς τίς εἄν ἐθέλω ἕλκω
libanius.epistulae-1-1544 368.2
ὁ Ζεὺς δὲ ἐκεῖνος , ὁ σὸς προστάτης καὶ παρ’ οὗ κατέβης καὶ πρὸς ὃν ἄπει , πρόχειρον ὂν γῆν καὶ θάλατταν ἀνασπάσαι καὶ κρεμά - σαντα ἀφεῖναι μετεώρους ἠπείλησε μέν , οὐκ ἔδρασε δέ . σὺ δὲ ἄνευ σειρᾶς ἀπὸ νεύματος ἐν χεροῖν ἔχεις ὅ τι ἂν δόξη . τὴν μὶν οὖν σαυτοῦ φιλῶν φήσεις οὐκ ἀδικεῖν , σῶμα δὲ Αἰγύ - πτιον παραδοὺς Θρᾳκίοις πνεύμασιν ὅρα τί δράσεις .
Lemmas: ὁ Ζεύς δέ ἐκεῖνος , ὁ σός προστάτης καί παρά ὅς καταβαίνω καί πρός ὅς ἄπειμι , πρόχειρον εἰμί γῆ καί θάλασσα ἀνασπάω καί κρεμάννυμι - ὁδόω ἀφίημι μετέωρος ἀπειλέω μέν , οὐ δράω δέ . σύ δέ ἄνευ σειρά ἀπό νεῦμα ἐν χείρ ἔχω ὅς τίς εἄν δόξα . ὁ μιν οὖν σεαυτοῦ φίλος φημί οὐ ἀδικέω , σῶμα δέ Αἰγύ - πτιον παραδίδωμι Θρᾴκιος πνεῦμα ὁράω τίς δράω .
libanius.epistulae-1-1544 368.3
λόγον δέ σου λαβών , ὃς ὅσα τῇ πρεσβείᾳ τὴν πόλιν ὤνησας ἴΜεν , εἶτα γνοὺς ὡς μεταπέμποιο σοφιστάς , μαθητὰς ἔφην ὁ καλὸς ζητεῖ Θεμίστιος . τίς γὰρ ἔτι ῥήτωρ σοῦ τοιαῦτα δημιουργοῦντος ; οὐχ οὕτως ὁ Τηλέμαχος ἐῴκει τῷ πατρὶ τὴν μορφήν , ὡς σὺ τῷ Δημοσθένει τοὺς λόγους , οὓς πάλαι κεκτη - μένος ὀψέ ποτε ἐξήνεγκας .
Lemmas: λόγος δέ σύ λαμβάνω , ὅς ὅσος ὁ πρέσβυς ὁ πόλις ὀνίνημι εἶμι , εἶτα γιγνώσκω ὡς μεταπέμπω σοφιστής , μαθητής φημί ὁ καλός ζητέω Θεμίστιος . τίς γάρ ἔτι ῥήτωρ σύ τοιοῦτος δημιουργέω ; οὐ οὕτως ὁ Τηλέμαχος ἔοικα ὁ πατήρ ὁ μορφή , ὡς σύ ὁ Δημοσθένης ὁ λόγος , ὅς πάλαι κεκτη - μένος ὀψέ ποτός ἐκφέρω .
libanius.epistulae-1-1544 368.4
τῇ τε οὖν ἄλλῃ δεῖ τὴν πρε - σβείαν ἐπαινεῖν καὶ ὅτι τούτοις ἔδωκεν ἀφορμὴν εἰς μέσον ἐλ - θεῖν . ποίει δὴ πολλὰ τὰ καλὰ καὶ πέμπε τοὺς λόγους μὴ τοῖς ἄρχουσι μόνον , ἀλλὰ καὶ οἷς ἀρχὴ μὲν οὐκ ἔστιν , ὦτα δὲ ἴσως .
Lemmas: ὁ τε οὖν ἄλλος δεῖ ὁ πρώ - σβέννυμι ἐπαινέω καί ὅτι οὗτος δίδωμι ἀφορμή εἰς μέσος Ελ - θέω . ποιέω δή πολύς ὁ καλός καί πέντε ὁ λόγος μή ὁ ἄρχω μόνος , ἀλλά καί ὅς ἀρχή μέν οὐ εἰμί , οὖς δέ ἴσως .
libanius.epistulae-1-1544 369
τξθ΄ . Ἰουλιανῷ . ( 358 )
Lemmas: τξθ΄ . Ἰουλιανός . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 369.1
Διπλῆν ἀνῄρησαι νίκην , τὴν μὲν ἐν ὅπλοις , τὴν δὲ ἔ λόγοις , καί σοι τρόπαιον ἕστηκε , τὸ μὲν ἀπὸ τῶν βαρβάρων , τὸ δ’ ἀπ’ ἐμοῦ τοῦ φίλου .
Lemmas: διπλῆ ἀναιρέω Νίκη , ὁ μέν ἐν ὅπλον , ὁ δέ ἔ λόγος , καί σύ τρόπαιον ἵστημι , ὁ μέν ἀπό ὁ βάρβαρος , ὁ δέ ἀπό ἐγώ ὁ φίλος .
libanius.epistulae-1-1544 369.2
τουτὶ δὲ τὸ τρόπαιον ἡδὺ τῷ κεκρατημένῳ . πᾶσι γὰρ δὴ πατράσιν εὐχῆς μέρος παίδων ἡτ - τᾶσθαι , καὶ σὺ παρ’ ἐμοῦ λαβὼν τὰς εἰς τὸ γράφειν ὁδοὺς οἷς ἔλαβες τὸν δόντα παρήνεγκας .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ τρόπαιον ἡδύς ὁ κρατέω . πᾶς γάρ δή πατήρ εὐχή μέρος παῖς ἡσσός - τείνω , καί σύ παρά ἐγώ λαμβάνω ὁ εἰς ὁ γράφω ὁδός ὅς λαμβάνω ὁ δίδωμι παραφέρω .
libanius.epistulae-1-1544 369.3
περὶ δὲ τοῦ μέτρου τῆς ἐπιστολῆς δεῖ δήπου με ἀπολογήσασθαι τῷ στρατηγῷ τὸν ῥή - τορα , μᾶλλον δέ , τῷ λέγειν οὐχ ἧττον ἢ μάχεσθαι μαθόντι .
Lemmas: περί δέ ὁ μέτρον ὁ ἐπιστολή δεῖ δήπου ἐγώ ἀπολογέομαι ὁ στρατηγός ὁ ῥέω - τορός , μᾶλλον δέ , ὁ λέγω οὐ κακός ἢ μάχομαι μανθάνω .
libanius.epistulae-1-1544 369.4
ἐπειδή σε βασιλεὺς ἐκάλεσεν εἰς κοινωνίαν τῆς ἀρχῆς , ᾠή - θην δεῖν ἀφελεῖν τῆς παρρησίας καὶ μὴ ποιεῖν ἃ πρὸ τοῦ πρὸς ἄνδρα τοσοῦτον γεγενημένον . δεινὸν γάρ , εἰ σκιαμαχοῦν - τες μὲν ἐν ταῖς τῶν ἀγώνων μελέταις εἰσόμεθα , πῶς Περικλεῖ καὶ Κίμωνι καὶ Μιλτιάδῃ διαλεκτέον , ἐπὶ δὲ τῆς ἀληθείας παροψόμεθα τὸν νόμον .
Lemmas: ἐπειδή σύ βασιλεύς καλέω εἰς κοινωνία ὁ ἀρχή , ᾠή - θην δήω ἀφαιρέω ὁ παρρησία καί μή ποιέω ὁ πρό ὁ πρός ἀνήρ τοσοῦτος γίγνομαι . δεινός γάρ , εἰμί σκιαμαχέω - αἱρέω μέν ἐν ὁ ὁ ἀγών μελέτη εἶμι , πῶς Περικλῆς καί Κίμων καί Μιλτιάδης διαλεκτέον , ἐπί δέ ὁ ἀλήθεια παροράω ὁ νόμος .
libanius.epistulae-1-1544 369.5
αὐτὸ γὰρ τοῦθ’ ὃ σὺ φῄς , ὡς αἱ τῶν στρατηγῶν ἐπιστολαὶ βραχεῖαι διὰ τὸ πράττειν , ἔπειθέ με καὶ αὐτὸν συστέλλειν τὰ γράμματα εἰδότα ὡς ὅστις ὐπ ἀσχολίας οὐκ ἔχει μακρὰ ἐπιστέλλειν , κἂν ὑπ’ ἄλλου μακρὰ γράφοντος ἐνοχληθείη .
Lemmas: αὐτός γάρ οὗτος ὅς σύ φημί , ὡς ὁ ὁ στρατηγός ἐπιστολή βραχύς διά ὁ πράσσω , πείθω ἐγώ καί αὐτός συστέλλω ὁ γράμμα οἶδα ὡς ὅστις ὐπό ἀσχολία οὐ ἔχω μακρός ἐπιστέλλω , κἀν ὑπό ἄλλος μακρός γράφω ἐνοχλέω .
libanius.epistulae-1-1544 369.6
νῦν οὖν ἐπειδή με παρακαλεῖς εἰς μῆκος , ὑπακούσομαι . καί σοι συγχαίρω πρῶτον μέν , ὅτι τὰ ὅπλα ἔχων ἐν χεροῖν οὐκ ἐξέλυσας τὴν περὶ λόγους σπουδήν , ἀλλὰ μάχῃ μὲν ὡς οὐδὲν ἄλλο δρῶν , ζῇς δὲ ἐν βιβλίοις ὡς ἀφεστηκὼς μάχης · ἔπειθ’ ὅτι τῷ μεταδόντι τῆς ἀρχῆς οὐ παρέσχες μετάμελον , ὅτι μετέδωκεν , ἀλλ’ ἡγούμενος τὸν αὐτὸν ἀνεψιόν τε εἶναί σοι καὶ συνάρχοντα καὶ δεσπότην καὶ διδά - σκαλον οἷς τε πράττεις ἐκεῖνον ἐπιφημίζεις καὶ πρὸς τοὺς ἐν - αντίους πίπτοντας λέγεις · τί δ’ ἂν ἐπάσχετε βασιλέως φανέντος ;
Lemmas: νῦν οὖν ἐπειδή ἐγώ παρακαλέω εἰς μῆκος , ὑπακούω . καί σύ συγχαίρω πρῶτος μέν , ὅτι ὁ ὅπλον ἔχω ἐν χείρ οὐ ἐκλύω ὁ περί λόγος σπουδή , ἀλλά μάχομαι μέν ὡς οὐδείς ἄλλος δράω , ζῶ δέ ἐν βιβλίον ὡς ἀφίστημι μάχη · ἔπειτα ὅτι ὁ μεταδίδωμι ὁ ἀρχή οὖον παρέχω μετάμελος , ὅτι μεταδίδωμι , ἀλλά ἡγέομαι ὁ αὐτός ἀνεψιός τε εἰμί σύ καί συνάρχω καί δεσπότης καί διδα - ὑποσκάλλω ὅς τε πράσσω ἐκεῖνος ἐπιφημίζω καί πρός ὁ ἐν - ἀντίος πίπτω λέγω · τίς δέ εἄν πάσχω βασιλεύς φαίνω ;
libanius.epistulae-1-1544 369.7
ταῦτα ἐπαινῶ καὶ τὸ μὴ μετὰ τῆς ἐσθῆτος ἀμεῖψαι τὴν γνώμην μηδ’ ὑπὸ τῆς ἐξουσίας ἐκβαλεῖν τὴν μνήμην τῶν φίλων . καί σοι πολλὰ ἀγαθὰ γένοιτο , ὅτι με τὸν ἐπαινοῦντα τὴν σὴν φύσιν οὐ ψεύστην ἀπέφηνας , μᾶλ - λον δέ , ὅτι ψεύστην ἀπέφηνας οὐδὲν εἰπόντα τοσοῦτον ὀπό - σον ἔδειξας .
Lemmas: οὗτος ἐπαινέω καί ὁ μή μετά ὁ ἐσθής ἀμείβω ὁ γνώμη μηδέ ὑπό ὁ ἐξουσία ἐκβάλλω ὁ μνήμη ὁ Φίλων . καί σύ πολύς ἀγαθός γίγνομαι , ὅτι ἐγώ ὁ ἐπαινέω ὁ σός φύσις οὖον ψεύστης ἀποφαίνω , μᾶλ - λος δέ , ὅτι ψεύστης ἀποφαίνω οὐδείς εἶπον τοσοῦτος οπός - σός δείκνυμι .
libanius.epistulae-1-1544 369.8
ἐκεῖνό γε μὴν σὸν ἀτεχνῶς καὶ ἐξ οὐδενὸς παραδείγματος ὁρμηθέν . τῶν γὰρ ἄλλων ὁμοῦ τῇ βασιλείᾳ δε - παραδείγματος καὶ χρημάτων ἔρωτα καὶ τῶν μέν , εἰ καὶ μὴ πρότε - ρον ἐπεθύμουν , ἀρχομένων ἐρᾶν , τῶν δ’ ἐπιτεινόντων προ - ενοικοῦν τὸ πάθος σὺ μόνος ἐν δυναστείᾳ καταστὰς τῶν πα - τρῴων ἀπέστης τοῖς γνωρίμοις τῷ μὲν οἰκίαν διδούς , τῷ δὲ ἀνδράποδα , γῆν ἑτέρῳ , χρυσίον ἄλλῳ , καὶ διεδείχθης ἰδιώτης μᾶλλον ἢ βασιλεὺς εὔπορος .
Lemmas: ἐκεῖνος γε μήv σός ἄτεχνος καί ἐκ οὐδείς παράδειγμα ὁρμάω . ὁ γάρ ἄλλος ὁμοῦ ὁ βασίλεια δέ - παράδειγμα καί χρῆμα Ἔρως καί ὁ μέν , εἰμί καί μή πρό - ἀντίμοιρος ἐπιθυμέω , ἄρχω ἐράω , ὁ δέ ἐπιτείνω προ - ἐνοικέω ὁ πάθος σύ μόνος ἐν δυναστεία καθίστημι ὁ πῃ - Τρώς ἀφίστημι ὁ γνώριμος ὁ μέν οἰκίον δίδωμι , ὁ δέ ἀνδράποδον , γῆ ἕτερος , χρυσίον ἄλλος , καί διαδείκνυμι ἰδιώτης μᾶλλον ἢ βασιλεύς εὔπορος .
libanius.epistulae-1-1544 369.9
καὶ μή με οἴου τῶν φίλων ἐξελαύνειν ἐμαυτόν , ὅτι μὴ τῶν εἰληφότων εἷς καὶ αὐτός . ἔχω γὰρ εἰπεῖν , ἀνθ’ ὅτου μόνος οὐκ ἔχω . σὺ ταῖς πόλεσι τά τε ἄλλα βούλοι’ ἂν εἶναι , δι’ ὦν εὐδαιμονοῦσι πόλεις , καὶ δὴ καὶ λόγων ἰσχὺν εἰδὼς ὅτι , τούτους ἂν σβέσῃ τις , εἰς ἴσον ἐρχόμεθα τοῖς βαρβάροις .
Lemmas: καί μή ἐγώ οἶος ὁ Φίλων ἐξελαύνω ἐμαυτοῦ , ὅτι μή ὁ λαμβάνω εἷς καί αὐτός . ἔχω γάρ εἶπον , ἀντί ὅστις μόνος οὐ ἔχω . σύ ὁ πόλις ὁ τε ἄλλος βούλομαι εἄν εἰμί , διά οὖν εὐδαιμονέω πόλις , καί δή καί λόγος ἰσχύς εἰδοί ὅτι , οὗτος εἄν σβέννυμι τις , εἰς ἴσος ἔρχομαι ὁ βάρβαρος .
libanius.epistulae-1-1544 369.10
ἔδεισας οὖν μὴ λαβόμενος εὐπο - ρίας φύγω τὴν τέχνην , καὶ δεῖν ᾠήθης ἐν πενίᾳ με φυλάτ - τειν , ὅπως καὶ αὐτὸς φυλάττοιμι τὴν τάξιν . οὕτω μοι μαν - τεύεσθαι βέλτιον . οὐ γὰρ ἐκεῖνό γ’ ἂν εἴποις , ὡς ἄλφιτα μὲν Kαπανεύς τε καὶ Ἀμφιάραος , ὁ δεῖνα δὲ οὔτ᾿ ἐν λόγῳ οὔτ’ ἐν ἀριθμῷ .
Lemmas: δείδω οὖν μή λαμβάνω εὐπο - ῥίος φεύγω ὁ τέχνη , καί δήω οἴομαι ἐν πενία ἐγώ φυλάτος - σῦς , ὅπως καί αὐτός φυλάσσω ὁ τάξις . οὗτος ἐγώ μείς - τεύω ἀγαθός . οὖον γάρ ἐκεῖνος γε εἄν εἶπον , ὡς ἄλφιτον μέν ἅπας τε καί Ἀμφιάραος , ὁ Δεῖνα δέ οὔτε ἐν λόγος οὔτε ἐν ἀριθμός .
libanius.epistulae-1-1544 369.11
ἀλλ’ ἔστι τὸ μὴ δοῦναι κηδομένου τῶν ὅλων . τοιγαροῦν ἐν ἀπορίᾳ χρημάτων πλουτοῦμεν ῥημά - των , τοῦτο δὴ τὸ σόν , καὶ τὴν ἀρχὴν ἣν ἄρχομεν ἴσως οὐ καταισχύνομεν , ὥσπερ οὐδὲ σὺ τὴν μεγάλην .
Lemmas: ἀλλά εἰμί ὁ μή δίδωμι κήδω ὁ ὅλος . τοιγάρ ἐν ἀπορία χρῆμα πλουτέω ῥῆμα - ὁ , οὗτος δή ὁ σός , καί ὁ ἀρχή ὅς ἄρχω ἴσως οὖον καταισχύνω , ὥσπερ οὐδέ σύ ὁ μέγας .
libanius.epistulae-1-1544 370
το΄ . Παύλῳ . ( 358 )
Lemmas: ὅς . Παῦλος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 370.1
Καὶ γὰρ ἦν εἰκός , ὦ φίλε Παῦλε , μὴ τὸν νόμον ἀνελεῖν , ὃν αὐτὸς ἔθηκεν ἐκεῖνος . ἦν δὲ οὗτος ὁ νόμος τῷ μεμνῆσθαι προστιθέναι τὸ γράφειν . οἷς δ’ ἂν ἔλθῃ τι παρὰ θεῶν ἀγα - θόν , οὐκ ἐκείνοις δεῖ μόνον , ἀλλὰ καἰ τοῖς ἱερεῦσιν εἰδέναι χάριν .
Lemmas: καί γάρ εἰμί εἰκός , εἰμί φίλος Παῦλος , μή ὁ νόμος ἀναιρέω , ὅς αὐτός τίθημι ἐκεῖνος . εἰμί δέ οὗτος ὁ νόμος ὁ μιμνήσκω προστίθημι ὁ γράφω . ὅς δέ εἄν ἔρχομαι τίς παρά θεός ἀγα - θον , οὐ ἐκεῖνος δεῖ μόνος , ἀλλά καίω ὁ ἱερεύς οἶδα χάρις .
libanius.epistulae-1-1544 370.2
σὺ τοίνυν ἡμῖν ἐν ἱερεῦσι τεταγμένος μετέχεις ὧν ἐκείνους εἰκός . οὐ γὰρ ἀγνοῶ τοῦθ’ ὅτι ὤτρυνας σπεύ - δόντα καὶ αὐτόν , καἰ ὡς ὁ μὲν ὥρμητο γράφειν , σὺ δὲ ἐπῄνεις τὴν ὁρμήν . πιστεύω τοίνυν ἀμφοτέρους ἐμμενεῖν οῑς πεποιήκατε , σὲ μὲν προτρέψειν , ἐκεῖνον δὲ ἐπιστελεῖν .
Lemmas: σύ τοίνυν ἐγώ ἐν ἱερεύς τάσσω μετέχω ὅς ἐκεῖνος εἰκός . οὖον γάρ ἀγνοέω οὗτος ὅτι ὀτρύνω σπεύδω - δίδωμι καί αὐτός , καίω ὡς ὁ μέν ὁρμέω γράφω , σύ δέ ἐπαινέω ὁ ὁρμή . πιστεύω τοίνυν ἀμφότερος ἐμμένω οἶς ποιέω , σύ μέν προτρέπω , ἐκεῖνος δέ ἐπιστέλλω .
libanius.epistulae-1-1544 371
τοα΄ . Ἀκακίῳ . ( 358 )
Lemmas: ὅς . Ἀκάκιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 371.1
Πάνυ μοι φαίνῃ φιλόχρυσόν με νομίζειν , ὃς ἐκέλευες Ὀλυμπίῳ τὸν ὑπὲρ τῶν γάμων κομίζειν μοι στατῆρα γραμμά - των ἄνευ . ὁ δέ , ᾔδει γάρ , τίς μὲν εἰς χρυσὸν ἐγώ , τίς δὲ εἰς γράμματα , μὴ δεχόμενος ἄμφω καὶ τὸ χεῖρον ἀφῆκεν . ἔφερε μέντοι μοι παντὸς χρυσίου τιμιώτερον τὴν ὑπὲρ τῶν γάμων διήγησιν . ἡ δὲ ἦν τοιάδε τις .
Lemmas: πάνυ ἐγώ φαίνω φιλόχρυσος ἐγώ νομίζω , ὅς κελεύω Ὀλύμπιος ὁ ὑπέρ ὁ γάμος κομίζω ἐγώ στατήρ γραμμή - ὁ ἄνευ . ὁ δέ , οἶδα γάρ , τίς μέν εἰς χρυσός ἐγώ , τίς δέ εἰς γράμμα , μή δέχομαι ἄμφω καί ὁ χείρων ἀφίημι . φέρω μέντοι ἐγώ πᾶς χρυσίον τίμιος ὁ ὑπέρ ὁ γάμος διήγησις . ὁ δέ εἰμί τοιόσδε τις .
libanius.epistulae-1-1544 371.2
ἔφασκέ σε τρέμειν μέλλοντα τὴν παῖδα δείξειν . ἡδὺς ὁ τρόμος πατρὶ καὶ ὃν ἐπελθεῖν εὔξατο , φανεῖσαν τὴν κόρην ἐκπλῆξαι τοὺς θεατὰς τῇ τε ἄλλῃ καὶ τῷ κάλλει τῶν ὀμμάτων , ὥστ’ εἶναι τοὺς λέγοντας · Ἀρ - τέμιδι ἰκέλη . τοῦθ’ ἥσθην ἀκούσας <καὶ> α ὅτι τῷ κάλλει τῆς ψυχῆς ἁμιλλᾶται τὸ τοῦ σώματος καὶ ὁ μὲν φίλος ἡμῖν πατὴρ τοιαύτης , ὁ δὲ μαθητὴς ἡμῖν ἀνὴρ τοιαύτης .
Lemmas: φάσκω σύ τρέμω μέλλω ὁ παῖς δείκνυμι . ἡδύς ὁ τρόμος πατήρ καί ὅς ἐπέρχομαι εὔχομαι , φαίνω ὁ κόρη ἐκπλήσσω ὁ θεατής ὁ τε ἄλλος καί ὁ κάλλος ὁ ὄμμα , ὥστε εἰμί ὁ λέγω · ἀρ - τέμις Ἴκελος . οὗτος ἧμαι ἀκούω <καὶ> ὅς ὅτι ὁ κάλλος ὁ Ψυχή ἁμιλλάομαι ὁ ὁ σῶμα καί ὁ μέν φίλος ἐγώ πατήρ τοιοῦτος , ὁ δέ μαθητής ἐγώ ἀνήρ τοιοῦτος .
libanius.epistulae-1-1544 371.3
μα - θῶν δέ σε τεθορυβῆσθαι τῇ περὶ τὰς τραπέζας φροντίδι καὶ ταῖς ὑπὲρ ἰχθύων ἐπαγγελίαις καὶ τὸν ἐπιπεσόντα χειμῶνα καὶ ὡς ἐκ κυμάτων ᾕρεις πλείους ἢ παρὰ θαλάττης ἄλλος ἡμέρου , πῶς ἔχαιρον , οἴει , καὶ μετὰ πόσου τοῦ γέλωτος ἔλεγον τῷ νυμφίῳ μὲν δεδόσθαι παρὰ τῆς μητρὸς γῆν ἀτεχνῶς τὸ μέ - σον Κορίνθου καὶ Σικυῶνος , τῆς νύμφης δὲ ταύτην οὐ γε - νέσθαι μεγαλοψυχίᾳ σῇ . παυσάσθω δὴ πενίας μεμνημένος Καλύκιος ὁ Καλλίας ἀμφοτέρωθεν ἔχων γῆν ἀρίστην .
Lemmas: μή - Θῶν δέ σύ θορυβέω ὁ περί ὁ τράπεζα φροντίς καί ὁ ὑπέρ ἰχθύς ἐπαγγελία καί ὁ ἐπιπίπτω χειμών καί ὡς ἐκ κῦμα αἱρέω πλείων ἢ παρά θάλασσα ἄλλος ἥμερος , πῶς χαίρω , οἴομαι , καί μετά πόσος ὁ γέλως λέγω ὁ νυμφίος μέν δίδωμι παρά ὁ μήτηρ γῆ ἄτεχνος ὁ ἐγώ - σός Κόρινθος καί Σικυών , ὁ νύμφη δέ οὗτος οὖον γε - νω μεγαλοψυχία σός . παύω δή πενία μιμνήσκω Καλύκιος ὁ Καλλίας ἀμφοτέρωθεν ἔχω γῆ ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 371.4
τὼ δ’ ἅμα καλὴν ἥρηνται Ζυγίαν καὶ λυσίζωνον Ἄρτεμιν . οὐ γάρ με ἔλαθον ὠδῖνες μητρὸς ἀναμιχθεῖσαι γάμῳ θυγα - τρὸς ἡδίστης ὧν ἀκήκοα . καὶ γὰρ τὸ τεχθὲν ἡμέτερος χορευ - τής , ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς , Τιτιανοῦ ζηλωτής , ὃς εἰκότως μὲν ἦλθεν ἐκεῖσε μεθέξων τῆς ἑορτῆς , εἰκότως δ’ ἂν ἔλθοι δεῦρο ληψόμενος ἕ πρόσθεν . Λαὶ γὰρ εἰ μέγας ἐν μικρῷ γεγένηται χρόνῳ , μείζων ἐν πλείονι φανεῖται .
Lemmas: ὁ δέ ἅμα καλός αἱρέω ζυγία καί λυσίζωνος Ἄρτεμις . οὖον γάρ ἐγώ λανθάνω ὠδίς μήτηρ ἀναμίσγω γάμος θυγα - τρος ἡδύς ὅς ἀκούω . καί γάρ ὁ τίκτω ἡμέτερος χορεύω - ὅς , ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς , Τιτιανός ζηλωτής , ὅς εἰκότως μέν ἔρχομαι ἐκεῖσε μετέχω ὁ ἑορτή , εἰκότως δέ εἄν ἔρχομαι δεῦρο λαμβάνω ὅς πρόσθεν . ληΐς γάρ εἰμί μέγας ἐν μικρός γίγνομαι χρόνος , μείζων ἐν πλείων φαίνω .
libanius.epistulae-1-1544 371.5
μὴ θαυμάσῃς δὲ εἰ καινόν τι ποιῶ ζητῶν νέον · καὶ γὰρ ἡ τοῦ νέου φύσις τῶν καινῶν . αὐτός τε οὖν κινείσθω καὶ Καλύκιος μὴ μελλέτω νεανίσκος τὰ τοῦ πατρὸς μιμησόμενος · ὡς ὡς γε ἐν δοκα - στηρίοις κράτος , ἢν προσενέγκῃ πόνους , ὧν τὸ πέρας ἡδονή .
Lemmas: μή θαυμάζω δέ εἰμί καινός τίς ποιέω ζητέω νέος · καί γάρ ὁ ὁ νέος φύσις ὁ καινός . αὐτός τε οὖν κινέω καί Καλύκιος μή μέλλω νεανίσκος ὁ ὁ πατήρ μιμέομαι · ὡς ὡς γε ἐν δοκή - στηρίζω κράτος , εἄν προσφέρω πόνος , ὅς ὁ πέρας ἡδονή .
libanius.epistulae-1-1544 371.6
δίκαιος δέ ἐστιν ἔχεσθαι τῆς τέκνης · καὶ γὰρ εἰ φθάσας ἔχει τῶν λόγων τὸ ἆθλον , ἐπ’ ἐκείνῳ γε θηρευέτω τοὺς λόγους · αἰσχρὸν μὲν γὰρ ὄντας οὐδεπώποτε κτητέον , καλὸν όὲ ὄντας ἀεὶ κτητέον .
Lemmas: δίκαιος δέ εἰμί ἔχω ὁ Τέκνης · καί γάρ εἰμί φθάνω ἔχω ὁ λόγος ὁ ἆθλος , ἐπί ἐκεῖνος γε θηρεύω ὁ λόγος · αἰσχρός μέν γάρ εἰμί οὐδεπώποτε κτητέος , καλός οεʹ εἰμί ἀεί κτητέος .
libanius.epistulae-1-1544 372
τοβ΄ . Ἀπελλίωνι . ( 358 )
Lemmas: τοβ΄ . Ἀπελλίων . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 372.1
Τιβερίῳ τούτῳ μέγα μὲν ἐλάττωμα ἡ ἀπραγμοσύνη , βοή - θεια δὲ μείζων τὸ σὲ Κιλίκων ἄρχειν , ὃς οὐ τοῖς πολλὰ πράτ - τουσι προσέχεις μᾶλλον ἢ τοῖς τὸ δίκαιον λέγουσιν .
Lemmas: Τιβέριος οὗτος μέγας μέν ἐλάττωμα ὁ ἀπραγμοσύνη , βοή - θεῖος δέ μείζων ὁ σύ Κίλιξ ἄρχω , ὅς οὖον ὁ πολύς προιτ - Τοῦσι προσέχω μᾶλλον ἢ ὁ ὁ Δίκαιος λέγω .
libanius.epistulae-1-1544 372.2
ἐμοὶ δὲ πολλαχόθεν ἐστὶν ἄξιος σπουδῆς . οὔτε γὰρ Φιλαγρίου μοι μὴ μεμνῆσθαι θεμιτόν , ἀδελφῇ τοῦδε συνῴκει , αὐτός τε οὗτος ἐφοίτησεν ὡς ἡμᾶς καὶ ἦν ἂν ῥήτωρ , εἴ τις αὐτὸν ἐπέ - τρεπεν , ἀλλ’ , οἶμαι προαφειλκύσθη .
Lemmas: ἐγώ δέ πολλαχόθεν εἰμί ἄξιος σπουδή . οὔτε γάρ Φιλάγριον ἐγώ μή μιμνήσκω θεμιτός , ἀδελφός ὅδε συνοικέω , αὐτός τε οὗτος φοιτάω ὡς ἐγώ καί εἰμί εἄν ῥήτωρ , εἰμί τις αὐτός ἐπές - τρέπω , ἀλλά , οἴομαι προαφέλκω .
libanius.epistulae-1-1544 372.3
ἔτι τοίνυν Μάρκος τε , οὑμὸς ἀνεψιός , καὶ οὗτος ἀδελφὰς ἔχουσι γυναῖκας , Ἡσυ - χίου θυγατέρας . Ἡσυχίῳ δὲ υἱεῖς δύο , Εὐτρόπιός τε καὶ Κέλ - σὸς , οὓς μάλιστα μὲν φιλῶ , μάλιστα δὲ φιλοῦντας ἔχω .
Lemmas: ἔτι τοίνυν Μάρκος τε , ἐμός ἀνεψιός , καί οὗτος ἀδελφή ἔχω γυνή , ἡσς - Χῖος θυγάτηρ . Ἡσύχιος δέ υἱός δύο , Εὐτρόπιος τε καί Κέλ - σός , ὅς μάλιστα μέν φιλέω , μάλιστα δέ φιλέω ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 372.4
σκό - πει τοίνυν ὡς ἐμοί τε ἀνάγκη τοῦδε φροντίζειν ἀπὸ τοσού - τῶν δικαίων σύ τε οὐχ ἕξεις , ὅ τι πρὸς ἡμᾶς ἀπολογήσῃ μὴ τῷ σαυτοῦ τρόπῳ χρησάμενος . οὗτος δ’ ἐστὶ μηδαμοῦ ῥᾳθυ - μεῖν .
Lemmas: σκό - πεῖ τοίνυν ὡς ἐγώ τε ἀνάγκη ὅδε φροντίζω ἀπό τοσούς - ὁ Δίκαιος σῦς τε οὐ ἔχω , ὅς τίς πρός ἐγώ ἀπολογέομαι μή ὁ σεαυτοῦ τρόπος χράω . οὗτος δέ εἰμί μηδαμοῦ ῥᾳθυ - ἐπιθυμέω .
libanius.epistulae-1-1544 372.5
ἐξ αὐτῶν δὲ ὧν σου δεήσεται βέλτιστον εὑρήσεις τὸν νεανίσκον · οὕτως οὐδὲν οἶδεν ἐπαγγέλλειν οὔτ᾿ ἄδικον οὔτε βαρύ
Lemmas: ἐκ αὐτός δέ ὅς σύ δήω ἀγαθός εὑρίσκω ὁ νεανίσκος · οὕτως οὐδείς οἶδα ἐπαγγέλλω οὔτε ἄδικος οὔτε βαρύς
libanius.epistulae-1-1544 373
τογ΄ . Ἀκακίῳ ( 358 )
Lemmas: τογ΄ . Ἀκάκιος ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 373.1
Μακρὰν ἀπολογίαν ἀπέτεινας ὑπὲρ τῆς περὶ τὴν παῖδα φροντίδος οὐδενός , οἶμαι , διώκοντος . ὁ γὰρ Ὀλύμπιος οὐ κατήγορος ἦν , ἀλλ’ ἄγγελος τοῦ τρόμου σὺν ἡδονὴ .
Lemmas: μακράν ἀπολογία ἀποτείνω ὑπέρ ὁ περί ὁ παῖς φροντίς οὐδείς , οἴομαι , διώκω . ὁ γάρ Ὀλύμπιος οὖον κατήγορος εἰμί , ἀλλά ἄγγελος ὁ τρόμος σύν ἡδονή .
libanius.epistulae-1-1544 373.2
σὺ δὲ πολλοὺς μὲν τοιούτους φοβηθείης φόβους , φοβηθείης δὲ κἀκεῖνον ὑπὲρ τῶν υἱέων καὶ τοῦ κηδεστοῦ , ὅν φὴς καὶ σοὶ δι’ ἡμᾶς γεγονέναι πολλάκις μέλλοντας ἀγωνιεῖσθαι .
Lemmas: σύ δέ πολύς μέν τοιοῦτος φοβέω φόβος , φοβέω δέ ἐκεῖνος ὑπέρ ὁ υἱός καί ὁ κηδεστής , ὅς φημί καί σύ διά ἐγώ γίγνομαι πολλάκις μέλλω ἀγωνίζομαι .