ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 390.12
οὐκ ἄρα ὅπως τι δεινὸν εἴη πεπονθώς , ἀπέθνησκεν , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ βελτίονι . δο - κοῦσι γάρ μοι νομίσαντες τὸν ἄνδρα κρείττω μὲν ἢ διατρίβειν ἐν γῇ , τῷ δὲ αὑτῶν πρέπειν χορῷ μετενεγκεῖν ἐνθένδε εἰς οὐρα - νόν . οὕτως αὐτόν τε σὲ δεῖ φρονεῖν καὶ τὴν θυγατέρα πείθειν καὶ οἴεσθαι τῆς ἐκείνου παιδείας ἄξιον εἶναι τὸ ὑμᾶς ἐπί - στασθαι φέρειν .
Lemmas: οὐ ἄρα ὅπως τίς δεινός εἰμί πάσχω , ἀποθνῄσκω , ἀλλά ἐπί ὁ ἀγαθός . δο - Κούσι γάρ ἐγώ νομίζω ὁ ἀνήρ ἀγαθός μέν ἢ διατρίβω ἐν γῆ , ὁ δέ ἑαυτοῦ πρέπω χορός μεταφέρω ἐνθένδε εἰς οὐρά - νοῦς . οὕτως αὐτός τε σύ δεῖ φρονέω καί ὁ θυγάτηρ πείθω καί οἴομαι ὁ ἐκεῖνος παιδεία ἄξιος εἰμί ὁ σύ ἐπί - ἵστημι φέρω .
libanius.epistulae-1-1544 390.13
καὶ περὶ μὲν τῆς τελευτῆς τοῦ ἑταίρου πλείω μὲν ἔνι λέγειν , δεῖ δὲ οὐδέν , εἰδότι γὰρ ἂν λέγοιτο . τὴν δὲ ἐνθάδε ταραχὴν ἡμεῖς τε ὅπως καταστήσεται φροντί - ζομεν σόν μέρος οὐ μικρόν . οἱ μὲν γὰρ τοιοῦτοι καιροὶ φρο - νίμου δέονται , σὺ δέ , εἴπερ τις , ἐπὶ τῷ φρονεῖν δόξαν ἔχεις .
Lemmas: καί περί μέν ὁ τελευτή ὁ ἑταῖρος πλείων μέν ἐν λέγω , δεῖ δέ οὐδείς , οἶδα γάρ εἄν λέγω . ὁ δέ ἐνθάδε ταραχή ἐγώ τε ὅπως καθίστημι φροντίς - ζω σός μέρος οὖον μικρός . ὁ μέν γάρ τοιοῦτος καιρός φρο - νίμος δήω , σύ δέ , εἴπερ τις , ἐπί ὁ φρονέω δόξα ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 390.14
ὥσπερ οὖν εἰ κυβερνήτης ἐτύγχανες , ἠξίουν ἄν σε ἐν χει - μῶνι δεικνύναι τὴν τέχνην , οὕτως , ἐπειδὴ συνέσει νικᾷς , ἄν - δρα ὀργιζόμενον διάλλαξον .
Lemmas: ὥσπερ οὖν εἰμί κυβερνήτης τυγχάνω , ἀξιόω ἄν σύ ἐν χέω - μῶν δείκνυμι ὁ τέχνη , οὕτως , ἐπεί σύνεσις νικάω , ἄν - δράω ὀργίζω διαλλάσσω .
libanius.epistulae-1-1544 391
τqα' . Ἀνατολίῳ . ( 355 )
Lemmas: τα . Ἀνατόλιος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 391.1
Εγὼ τοὺς ὄντας μοι φίλους βουλοίμην , ἅττα ἂν λέγω - σιν , ἀληθῆ δοκεῖν λέγειν σὲ δὲ ἐν πρώτοις τε γράφομαι τῶν ἐπιτηδείων καὶ ὅπως πόρρω εἴης τοῦ ψεύδεσθαι ποιῶ .
Lemmas: ἐγώ ὁ εἰμί ἐγώ φίλος βούλομαι , ὅστις εἄν λέγω - βρόχος , ἀληθής δοκέω λέγω σύ δέ ἐν πρῶτος τε γράφω ὁ ἐπιτήδειος καί ὅπως πόρρω εἰμί ὁ ψεύδω ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 391.2
τού - του οὖν , ὦ ’γαθέ , κηδόμενος ἐσίγων τὸν ἄχρι τοῦδε χρόνον . ἴδει γὰρ εὐθὺς μὲν ἐμοῦ γράφοντος ψεύστην εἶναι σέ , μὴ γράφοντος δὲ καθαρεύειν τῆς αἰτίας , ὥστε σε ἐκόσμησα τῇ σιγῇ . σὺ δὲ ὡς ἠδικημένος ἐγκαλεῖς ἐπαινεῖν ἀφείς . αἴνιγμά σοι δοκῶ λέγειν . ἄκουε δῆτα σαφῶς .
Lemmas: ὅς - ὁ οὖν , εἰμί ἀγαθός , κήδω σιγάω ὁ ἄχρι ὅδε χρόνος . ἶδος γάρ εὐθύς μέν ἐγώ γράφω ψεύστης εἰμί σός , μή γράφω δέ καθαρεύω ὁ αἴτιος , ὥστε σύ κοσμέω ὁ σιγή . σύ δέ ὡς ἀδικέω ἐγκαλέω ἐπαινέω ἀφίημι . αἴνιγμα σύ δοκέω λέγω . ἀκούω δῆτα σαφῶς .
libanius.epistulae-1-1544 391.3
σὺ τὴν πρώτην ἐκει - νην γράφων ἐπιστολὴν σκώμμασί τε ἡμᾶς ἔτρωσας οὐκ ὀλί - γοις καὶ τελευτῶν ἐπέθηκας ὡς κατασύραις ἡμᾶς ἐν τοῖς γράμ - μασι , καὶ ὅρκος ἐπῆν .
Lemmas: σύ ὁ πρῶτος ἐκεῖ - νη γράφω ἐπιστολή σκῶμμα τε ἐγώ τιτρώσκω οὐ ὀλί - γος καί τελευτή ἐπιτίθημι ὡς κατασύρω ἐγώ ἐν ὁ γραμ - πῆμα , καί Ὅρκος ἔπειμι .
libanius.epistulae-1-1544 391.4
ἐσκόπουν οὖν , ὅπως ἄν σοι τοῦτο ὀρθῶς εἰρῆσθαι δοκοῖ καὶ νικῶν φαίνοιο καθαρῶς . νίκη δὲ σαφὴς τὸ μηδ’ αὐτὸν τὸν ἡττημένον ἀναισχυντεῖν , ὡς ἄρα οὐ κεκράτηται , ὃ δὴ μὴ γράφων ὁμολογεῖ νενικῆσθαι τῷ μὴ ἔχειν ὅ τι γράψειεν .
Lemmas: σκοπέω οὖν , ὅπως ἄν σύ οὗτος ὀρθῶς εἴρω δοκέω καί Νίκη φαίνω καθαρός . νίκη δέ σαφής ὁ μηδέ αὐτός ὁ ἡσσάομαι ἀναισχυντέω , ὡς ἄρα οὖον κρατέω , ὅς δή μή γράφω ὁμολογέω νικάω ὁ μή ἔχω ὅς τίς γράφω .
libanius.epistulae-1-1544 391.5
ἔχεις οὖν καὶ τουτονὶ τὸν στέφανον ἐπ’ ἐκείνῳ τῷ διὰ δικαιοσύνην σοι δεδομένῳ . καὶ δύο νίκας ἡμῖν ὁ καλὸς Ἀνατόλιος ἀνῄρηται , τὴν μὲν ὡς ἄριστος δικα - στῶν , τὴν δὲ ὡς κράτιστος σοφιστῶν , τὸ μὲν ἁπάντων ᾀδόν - των , ἐμοῦ δὲ τὸ δεύτερον , ὃ σὺ φαίης ἂν οὐκ εἶναι φαυλότε - ρον .
Lemmas: ἔχω οὖν καί οὗτος ὁ στέφανος ἐπί ἐκεῖνος ὁ διά δικαιοσύνη σύ δίδωμι . καί δύο Νίκη ἐγώ ὁ καλός Ἀνατόλιος ἀναιρέω , ὁ μέν ὡς ἀγαθός δίκη - ἵστημι , ὁ δέ ὡς ἀγαθός σοφιστής , ὁ μέν ἅπας ἁνδάνω - ὁ , ἐγώ δέ ὁ δύο , ὅς σύ φημί εἄν οὐ εἰμί φαῦλος - ἀντίμοιρος .
libanius.epistulae-1-1544 391.6
ὁρᾶν δοκῶ σε γελῶντα καὶ ἀκούειν βοῶντος καί τινα ἀφιέντος ῥήματα τῶν εἰωθότων . οὐ γὰρ ἂν σύ γε τοῦτο τὸ μέρος ἄνευ τοῦ ταῦτα ποιεῖν ἐπέλθοις .
Lemmas: ὁράω δοκέω σύ γελάω καί ἀκούω βοῦς καί τις ἀφίημι ῥῆμα ὁ εἴωθα . οὖον γάρ εἄν σῦς γε οὗτος ὁ μέρος ἄνευ ὁ οὗτος ποιέω ἐπέρχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 391.7
τὸ μὲν οὖν τῆς παιδιᾶς ἐνταῦθα ὡρίσθω , πάντως δὲ δεῖ καὶ ἐπιστέλλοντι παί - ζειν ὡσπεροῦν συνόντι , τὴν δὲ οὖσαν αἰτίαν ὑφ’ ἧς βραδέως ἐπιστέλλω νῦν ἀποδώσω .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὁ παιδιά ἐνταῦθα ὁρίζω , πάντως δέ δεῖ καί ἐπιστέλλω παῖς - ζέω ὥσπεροῦν σύνειμι , ὁ δέ εἰμί αἴτιος ὑπό ὅς βραδύς ἐπιστέλλω νῦν ἀποδίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 391.8
ᾔδειν ὅτι μέγα τι περὶ ἡμῶν ἐθε - λήσεις ἀκοῦσαι πρέπον μὲν τῇ πόλει , πρέπον δὲ ταῖς ἐλπίσιν , ὑφ’ ὧν κινηθεὶς ἧκον . ἕως μὲν οὖν οὔπω τοῦτο ἀπήντα , μέλ - λειν ᾤμην δεῖν · ἐπεὶ δὲ ἔστι τι καὶ τοιοῦτον , γράφω .
Lemmas: οἶδα ὅτι μέγας τίς περί ἐγώ ἔθω - λανθάνω ἀκούω πρέπω μέν ὁ πόλις , πρέπω δέ ὁ ἐλπίς , ὑπό ὅς κινέω ἥκω . ἠώς μέν οὖν οὔπω οὗτος ἀπαντάω , Μέλ - Λέιν οἴομαι δήω · ἐπεί δέ εἰμί τίς καί τοιοῦτος , γράφω .
libanius.epistulae-1-1544 391.9
τὸ μὲν γὰρ πρῶτον εἰσήλθομεν εἰς ἄνδρας οὐ πιστεύοντας ὅτι βιώσονται . καὶ ὅπως μὴ εἴπῃς · τί οὖν εἰσῆλθες ; οὐ γὰρ ἀκίνδυνον ἀναστρέφειν .
Lemmas: ὁ μέν γάρ πρῶτος εἰσέρχομαι εἰς ἀνήρ οὖον πιστεύω ὅτι βιόω . καί ὅπως μή εἶπον · τίς οὖν εἰσέρχομαι ; οὖον γάρ ἀκίνδυνος ἀναστρέφω .
libanius.epistulae-1-1544 391.10
ἔπειτα τοῦ φοβοῦντος ἀπελ - θόντος διαφυγὼν ἐγὼ θάνατον , ὃν ἀκήκοας , ἐπὶ πολλοῖς λό - γοις , οὓς τὸ θέρος ἐδέξατο , διδασκαλεῖον ἀνέῳξα καὶ ὁ φθό - νος ἔπνει λαμπρός . εἰδὼς δὲ ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτὸν ἄλλως ἡ λόγοις καταχῶσαι , τοῦ σώματος μὲν ἠμέλουν καὶ ὅσοις τοῦτο ἥδεται , χαίρειν εἴων , τοῦ δὲ ὅπως μηδὲν ἀνήσω λέγων , ἐφρόν - τῖσα .
Lemmas: ἔπειτα ὁ φοβέω Άπελ - θνῄσκω διαφεύγω ἐγώ θάνατος , ὅς ἀκούω , ἐπί πολύς λό - γος , ὅς ὁ θέρος δέχομαι , διδασκαλεῖον ἀνοίγω καί ὁ φθάνω - Μύκονος πνέω λαμπρός . εἰδοί δέ ὅτι οὐ εἰμί αὐτός ἄλλως ὁ λόγος καταχώννυμι , ὁ σῶμα μέν ἀμελέω καί ὅσος οὗτος ἥδομαι , χαίρω ἐάω , ὁ δέ ὅπως μηδείς ἀνίημι λέγω , Έφρον - Τίσα .
libanius.epistulae-1-1544 391.11
τοῖς βελτίστοις δὲ ἡμῶν πολίταις τὰ πολλὰ οὐ πολλὰ ἐδόκει , ἀλλ’ ἐγὼ μὲν αὐτοὺς ἡγούμην ἠνωχλῆσθαι , οἱ δὲ ἀγεύστοις ἐῴκεσαν . νέοι δὲ οἱ μὲν οὔπω πρότερον ὡμιλη - κότες σοφισταῖς , οἱ δὲ οἷς ὡμίλουν ἀφέντες ὑφ’ ἡμῖν ἐτάτ - τοντο , οἱ μὲν ἐνθένδε προσιόντες , οὐκ ὀλίγοι δ’ ἐπῆλθον .
Lemmas: ὁ ἀγαθός δέ ἐγώ πολίτης ὁ πολύς οὖον πολύς δοκέω , ἀλλά ἐγώ μέν αὐτός ἡγέομαι ἀνωχλάω , ὁ δέ ἄγευστος ἔοικα . νέος δέ ὁ μέν οὔπω πρότερος ὁμιλέω - Κότες σοφιστής , ὁ δέ ὅς ὁμιλέω ἀφίημι ὑπό ἐγώ τάσσω - τοντο , ὁ μέν ἐνθένδε πρόσειμι , οὐ ὀλίγος δέ ἐπέρχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 391.12
ἀλλ’ οὔπω πάντα εὐδαιμονία σοῦ γε ἀπόντος · οὗ παρόν - τος ταῦτά γε ἦν ἂν μείζω . καὶ αὐτό γε τὸ παρεῖναί σε πάσης τῆς περὶ ταῦτα εὐπραξίας ἄμεινον .
Lemmas: ἀλλά οὔπω πᾶς εὐδαιμονία σύ γε ἄπειμι · ὅς πάρειμι - ὅς οὗτος γε εἰμί εἄν μείζων . καί αὐτός γε ὁ πάρειμι σύ πᾶς ὁ περί οὗτος εὐπραξία ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 391.13
παρεμυθεῖτο δέ με τὸ κεκλῆσθαί σε πρὸς ἀρχήν , ἣ κεφάλαιον ἀρχῶν εἶναι δοκεῖ , καὶ μεγαλαυχούμεθά γε Σύροι Ῥωμαίοις παρέχοντες ἄνδρα δεινὸν κοσμῆσαι πόλεων πράγματα .
Lemmas: παραμυθέομαι δέ ἐγώ ὁ καλέω σύ πρός ἀρχή , ὅς κεφάλαιος ἀρχή εἰμί δοκέω , καί μεγαλαυχέω γε Σύρος Ῥωμαῖος παρέχω ἀνήρ δεινός κοσμέω πόλις πρᾶγμα .
libanius.epistulae-1-1544 391.14
τὸ δ’ ὡς φεύγεις τοῦ - τὸν τὸν πόνον , ἀκοῦσαι μὲν ὑπῆρξέ μοι , πιστεῦσαι δὲ ἥκιστα , οὐχ ὅτι σε οἴομαι σπουδαρχίδην , ᾧ γὰρ αἱ ἀρχαὶ πενίας ἀφορ - μαί , πῶς ἂν τὸ ἄρχειν διώκοι ; ἀλλὰ διεστάναι δή φασι τὴν Ρώμην καὶ τοὺς πολλοὺς δυσκόλως ἔχειν πρὸς τὴν βουλήν , σὲ δὲ τοῦτο δεῖσαι λογιζόμενον , ὡς ἡ τὸν δῆμον ἢ τοὺς βελ - τίστους ἀνιάσεις .
Lemmas: ὁ δέ ὡς φεύγω ὁ - ὁ ὁ πόνος , ἀκούω μέν ὑπάρχω ἐγώ , πιστεύω δέ ἥκιστος , οὐ ὅτι σύ οἴομαι σπουδαρχίδης , ὅς γάρ ὁ ἀρχή πενία ἀφορ - μαί , πῶς εἄν ὁ ἄρχω διώκω ; ἀλλά διίστημι δή φημί ὁ Ῥώμη καί ὁ πολύς δύσκολος ἔχω πρός ὁ βουλή , σύ δέ οὗτος δείδω λογίζομαι , ὡς ὁ ὁ δῆμος ἢ ὁ Βέλ - τιστος ἀνιάω .
libanius.epistulae-1-1544 391.15
τοῦτον ἐγὼ τὸν φόβον οὐ πείθομαι τῆς σῆς εἶναι ψυχῆς . καὶ γὰρ καὶ τῶν ἡνιόχων τοὺς ἄκρους ὁρῶ θαρρούντως ἀναβαίνοντας ἅρμα ἵππων ἀπειθεστέρων εἰδότας , ὡς ἰσχυροτέραν κέκτηνται τέχνην τῆς ἐπείνων κακίας . ἤδη δέ τις καὶ κυβερνήτης ἐγηγερμένης θαλάττης λύσας ἀνήχθη πι - στεύων περιέσεσθαι τῇ τέχνῃ τῆς ζάλης .
Lemmas: οὗτος ἐγώ ὁ φόβος οὖον πείθω ὁ σός εἰμί Ψυχή . καί γάρ καί ὁ Ἡνίοχοι ὁ ἄκρος ὁράω θαρσούντως ἀναβαίνω ἅρμα ἵππος ἀπειθής οἶδα , ὡς ἰσχυρός κτάομαι τέχνη ὁ πεινάω κακία . ἤδη δέ τις καί κυβερνήτης ἐγείρω θάλασσα λύω ἀνάγω πεῖ - στεῦμαι περίειμι ὁ τέχνη ὁ ζάλη .
libanius.epistulae-1-1544 391.16
σὲ μὲν οὖν ἵλεως πέμψειε βασιλεύς , ἵλεως δὲ Μῆνά δέξαιτο καὶ μετὰ ταῦτα ἡμεῖς λαμπρὸν ἀπὸ λαμπρῶν ἔργων῾ · ἐμὲ δὲ ἕλκει πά - λιν ἡ πόλις ἡ παρόντι μὲν οὐ χρωμένη , ζητοῦσα δὲ ἀπόντα .
Lemmas: σύ μέν οὖν ἵλαος πέμπω βασιλεύς , ἵλαος δέ μείς δέχομαι καί μετά οὗτος ἐγώ λαμπρός ἀπό λαμπρός ἔργω · ἐγώ δέ ἕλκω πᾷ - λίς ὁ πόλις ὁ πάρειμι μέν οὖον χράω , ζητέω δέ ἄπειμι .
libanius.epistulae-1-1544 391.17
σὺ δ’ ὅ τι ἂν ἔχῃς βοῄθε καὶ παῦε τὸν θυμὸν καὶ ὡς ἀρρωστῶ λέγε . καὶ οὐ ψεύσῃ λέγων · φάρμακά τε γὰρ πεπώ - καμεν , ἃ ἐν μεγίστῳ κακῷ πίνεται φλέβα τε ἐτμήθην οὐκ εἰωθώς , ὃ προσιοῦσαν ἐκώλυσε τὴν τελευτήν .
Lemmas: σύ δέ ὅς τίς εἄν ἔχω βοηθός καί παύω ὁ θυμός καί ὡς ἀρρωστῶ λέγω . καί οὖον ψεύδω λέγω · φάρμακον τε γάρ πίνω - κάμνω , ὁ ἐν μέγας κακός πίνω φλέψ τε τέμνω οὐ εἴωθα , ὅς πρόσειμι κωλύω ὁ τελευτή .
libanius.epistulae-1-1544 392
τqβ΄ . Φιλίππῳ . ( 355 )
Lemmas: τqβ΄ . Φίλιππος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 392.1
Ὅτι τε ἐπέστειλας ἡμῖν ἥσθην καὶ ὅτι τὰ τοιαῦτα ὄι ἡμῶν καθίστασο · πιστεύοντος γὰρ ἦν φιλεῖσθαι καὶ ἐγνωκότος φιλεῖν .
Lemmas: ὅτι2 τε ἐπιστέλλω ἐγώ ἧμαι καί ὅτι ὁ τοιοῦτος ὅς ἐγώ καθίστημι · πιστεύω γάρ εἰμί φιλέω καί γιγνώσκω φιλέω .
libanius.epistulae-1-1544 392.2
ἐγὼ δὲ τήν τε ἐπιστολὴν ἀνέγνων αὐτῷ καὶ ἡδό - μενον ἑώρων καὶ πρὸς γράμματα ὡρμηκότα . ἃ κεκώλυκε μὴ γενέσθαι θόρυβός τις ἐμπεσὼν καὶ πείσας αὐτῷ προσέχειν , ἥξει δέ σοι ταῦτα , ἐπειδὰν ἐκεῖνος παρέλθῃ .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ τε ἐπιστολή ἀναγιγνώσκω αὐτός καί ἡδύς - μένω ὁράω καί πρός γράμμα ὁρμάω . ὁ κωλύω μή γίγνομαι θόρυβος τις ἐμπίπτω καί πείθω αὐτός προσέχω , ἥκω δέ σύ οὗτος , ἐπειδάν ἐκεῖνος παρέρχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 393
τqγ΄ . Ὑγιεινῷ . ( 355 )
Lemmas: τqγ΄ . ὑγιεινός . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 393.1
Ἔμελλεν ἄρα ὁ περὶ τῆς κεφαλῆς μοι λόγος , ὃν ἐπλατ - τόμην , εἰς ἔργον ἥξειν παιδεύοντος , οἶμαι , τοῦ θεοῦ μὴ τὰ τοιαῦτα κομψεύεσθαι . ὡς γὰρ κόμην , ἡμέρᾳ δεκάτῃ μοι προσέβαλεν ἴλιγγος καὶ παρῄνει Δαμάλιος πίνειν φάρμακον .
Lemmas: μέλλω ἄρα ὁ περί ὁ κεφαλή ἐγώ λόγος , ὅς ἐπλατ - τομή , εἰς ἔργον ἥκω παιδεύω , οἴομαι , ὁ θεός μή ὁ τοιοῦτος κομψεύω . ὡς γάρ κόμη , ἡμέρα δέκατος ἐγώ προσβάλλω ἶλιγξ καί παραινέω Δαμάλιος πίνω φάρμακον .
libanius.epistulae-1-1544 393.2
ἐγὼ δὲ οὐκ ἐνεγκὼν αὐξῆσαι ἐν τῷ θέρει τὸ κακὸν τοῦ φθινοπώρου πίνω Μαρκέλλου δόντος ἱερὰν αὐτήν , οἶμαι , κα - λεῖτε . καὶ ἔπινον ἐκείνης , ἦς γευομένων ἑτέρων ἐταραττόμην , καὶ τοσαύτην ἐπικουρίαν δεξάμενος μετὰ φόβου θαυμαστοῦ τὸν χειμῶνα διῆλθον Ὀλυμπίου τὸ πεπωκέναι τε ἐπαινοῦντος καὶ κελεύοντος αὖθις ἦρι πιεῖν .
Lemmas: ἐγώ δέ οὐ φέρω αὐξάνω ἐν ὁ θέρος ὁ κακός ὁ φθινόπωρον πίνω Μάρκελλος δίδωμι ἱερά αὐτός , οἴομαι , ἄν - Λέιτε . καί πίνω ἐκεῖνος , εἰμί γεύω ἕτερος ταράσσω , καί τοσοῦτος ἐπικουρία δέχομαι μετά φόβος θαυμαστός ὁ χειμών διέρχομαι Ὀλύμπιος ὁ πίνω τε ἐπαινέω καί κελεύω αὖθις ἦρι πίνω .
libanius.epistulae-1-1544 393.3
ἄρτι δὲ ὑπολάμποντος πό - νος ἰσχυρὸς προσέπεσε τοῖς νεφροῖς βρόχον ἀναγκάζων ζητεῖν . ἔπειτα μῆνα διαλιπὼν προσέπεσε πικρότερος καὶ ἐποίησεν ἀνάγ - κἠν πράγματος , ὃ διετέλουν ἀναβαλλόμενος . Πανόλβιος γὰρ τῶν ἄλλων ἐλαίῳ τὰς ἀλγηδόνας ἀξιούντων κοιμίζειν τέμνει μοι φλέβα , καὶ ῥᾴων μὲν εὐθὺς ἐγενόμην , θαρρεῖν δὲ ὑπὲρ τοῦ παντὸς οὐκ ἔχω .
Lemmas: ἄρτι δέ ὑπολάμπω πό - Μύκονος ἰσχυρός προσπίπτω ὁ νεφρός βρόχος ἀναγκάζω ζητέω . ἔπειτα μείς διαλείπω προσπίπτω πικρός καί ποιέω ἀνάγω - κἠν πρᾶγμα , ὅς διατελέω ἀναβάλλω . Πανόλβιος γάρ ὁ ἄλλος ἔλαιον ὁ ἀλγηδών ἀξιόω κοιμίζω τέμνω ἐγώ φλέψ , καί ῥᾴδιος μέν εὐθύς γίγνομαι , θαρσέω δέ ὑπέρ ὁ πᾶς οὐ ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 393.4
τῷ τοίνυν ἐνταῦθα ὄντι κακῶν , πῶς ἂν ταῦτα διαφύγοι , λέγε . σοφιστὰς δὲ ἑτέρωθεν μεταπέμπου καὶ ὥσπερ ἐγὼ σὲ βούλομαι παρεῖναι τῷ βασιλεῖ , οὕτως ἐμὲ σὺ νοσεῖν παρὰ τοῖς οἰκείοις , ἐπειδὴ νοσεῖν ἀνάγκη .
Lemmas: ὁ τοίνυν ἐνταῦθα εἰμί κακός , πῶς εἄν οὗτος διαφεύγω , λέγω . σοφιστής δέ ἑτέρωθεν μεταπέμπω καί ὥσπερ ἐγώ σύ βούλομαι πάρειμι ὁ βασιλεύς , οὕτως ἐγώ σύ νοσέω παρά ὁ οἰκέω , ἐπεί νοσέω ἀνάγκη .
libanius.epistulae-1-1544 394
τϥδ' . Ἀραβίῳ . ( 355 )
Lemmas: τϥδ' . Ἀράβιος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 394.1
Παρὰ Ἀπελλίωνι τῷ χρηστῷ περὶ ὧν ἀδικεῖσθαι φῄς ἀγωνιῇ , τοῦτον γὰρ ἀπέδειξέ σοι δικαστὴν ὁ γενναῖος Στρα - τήγιος . ὁ δὲ ἀνὴρ πολίτης τε ἐμὸς καὶ διδοὺς ἡμῖν σεμνύ - νεσθαι · οὕτω καλός τε κἀγαθὸς εἶναι βούλεται .
Lemmas: παρά Ἀπελλίων ὁ χρηστός περί ὅς ἀδικέω φημί ἀγωνίζομαι , οὗτος γάρ ἀποδείκνυμι σύ δικαστής ὁ γενναῖος στρα - Τηγίος . ὁ δέ ἀνήρ πολίτης τε ἐμός καί δίδωμι ἐγώ σεμνός - νω · οὗτος καλός τε ἀγαθός εἰμί βούλομαι .
libanius.epistulae-1-1544 394.2
μαθὼν δὲ παρ’ ἡμῶν , ὅστις εἴης πρὸς ἡμᾶς , ἐκέλευσε γράψαι , καὶ ὑπή - κουσα ἄσμενος νομίζων ἔσεσθαι καὶ σοὶ καὶ τοῖς σοῖς κατα - φυγὴν τὴν Ἀπελλίωνος γνώμην .
Lemmas: μανθάνω δέ παρά ἐγώ , ὅστις εἰμί πρός ἐγώ , κελεύω γράφω , καί ὑπαί - κέω ἄσμενος νομίζω εἰμί καί σύ καί ὁ σός κατά - φυγή ὁ Ἀπελλίων γνώμη .
libanius.epistulae-1-1544 394.3
περὶ δὲ τῆς δίκης ὡδί σε χρὴ φρονεῖν · εἰ μὲν ἀδικεῖς , οὐδεὶς οὕτως αἰδέσιμος τῷ δικαστῇ , δι’ . ὃν οὐ δώσεις δίκην · εἰ δὲ παρὰ σοὶ τοῦ δικαίου τὸ μέρος , οὐδεὶς οὕτω σοι δυσμενὴς δυνατός , δι’ ὃν οὐ λήψῃ δίκην .
Lemmas: περί δέ ὁ δίκη ὧδε σύ χρή φρονέω · εἰμί μέν ἀδικέω , οὐδείς οὕτως αἰδέσιμος ὁ δικαστής , διά . ὅς οὖον δίδωμι δίκη · εἰμί δέ παρά σύ ὁ Δίκαιος ὁ μέρος , οὐδείς οὗτος σύ δυσμενής δυνατός , διά ὅς οὖον λαμβάνω δίκη .
libanius.epistulae-1-1544 395
τϥε΄ . Ἀνθίῳ . ( 355 )
Lemmas: ὅς . ἄνθιον . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 395.1
Ἐγὼ πρὸς Ἱεροκλέα γράφων , πολλάκις δὲ τοῦτο ἐποίησα , οὐκ ἔστιν ὅτε προσέθξκα τό · ὅπως ἡμῖν εὖ ποιῇς ἑταῖσον Ἄνθιον . καὶ ἴσως μέν τί σοι κἀΚεῖνος βεβοήθηκεν · εἰ δὲ οὐδέν τι προσέσχεν , ἀλλ’ ἐξεύρηκά γε σύμμαχον , ὃς ἐμήν γε χάριν κἂν διὰ πυρὸς ἔλθοι .
Lemmas: ἐγώ πρός Ἱεροκλῆς γράφω , πολλάκις δέ οὗτος ποιέω , οὐ εἰμί ὅτε προσέχω ὁ · ὅπως ἐγώ εὕω ποιέω εταισος Ἄντιον . καί ἴσως μέν τίς σύ ἐκεῖνος βοηθέω · εἰμί δέ οὐδείς τίς προσέχω , ἀλλά ἐξευρίσκω γε σύμμαχος , ὅς ἐμός γε χάρις κἀν διά πυρός ἔρχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 395.2
εἶτε οὖν δεῖ σοί τι προσ - γενέσθαι ἀγαθόν , προθυμήσεται · εἴτε λυθῆναι λυπηρόν , οὐκ ἀποκνήσει · εἴθ’ ἕτερον ἄρχοντα πεῖσαι τὰ δίκαια πρὸς σὲ ποι - εἰν , οὐδὲ τοῦτο φεύξεται .
Lemmas: ἄγω οὖν δεῖ σύ τίς προς - γίγνομαι ἀγαθός , προθυμέομαι · εἴτε λύω λυπηρός , οὐ ἀπόκνησις · ἔτι ἕτερος ἄρχω πείθω ὁ Δίκαιος πρός σύ ποῖ - ἐν , οὐδέ οὗτος φεύγω .
libanius.epistulae-1-1544 395.3
κεχάρισται δὲ πρὸ τῶν ἄλλωι τῷ γράμματά σοι δι’ αὐτοῦ παρ’ ἐμοῦ φοιτᾶν . θάρρει δὴ καὶ πρόσιθι καὶ τὰ σαυτοῦ θεράπευε καὶ νόμιζε καιροῦ τινος εἰλῆφθαι .
Lemmas: χαρίζομαι δέ πρό ὁ ἄλλος ὁ γράμμα σύ διά αὐτός παρά ἐγώ φοιτάω . θαρσέω δή καί πρόσειμι καί ὁ σεαυτοῦ θεραπεύω καί νομίζω καιρός τις λαμβάνω .
libanius.epistulae-1-1544 396
τϥε΄ . Ἀρισταινέτῳ . ( 355 )
Lemmas: ὅς . Ἀρισταίνετος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 396.1
Ἡ πόλις ἡμῶν πλέον ἐρῶσι τῆς σῆς ψυχῆς ἢ σὺ τῆς ἐμῆς · καὶ σὺ μὲν τῆς ἐμῆς ἴσως οὐκ εἰκότως , οἱ δέ γε τῆς σῆς καὶ μάλα εἰκότως . ὥστ’ εἰ μὴ ἦν ἐλπὶς ὅτι αὐτοῖς ἀφίξῃ - πάλαι ἂν ἦσαν αὐτοὶ παρὰ σοί .
Lemmas: ὁ πόλις ἐγώ πλέω ἐράω ὁ σός Ψυχή ἢ σύ ὁ ἐμός · καί σύ μέν ὁ ἐμός ἴσως οὐ εἰκότως , ὁ δέ γε ὁ σός καί μάλα εἰκότως . ὥστε εἰμί μή εἰμί Ἐλπὶς ὅτι αὐτός ἀφικνέομαι - πάλαι εἄν εἰμί αὐτός παρά σύ .
libanius.epistulae-1-1544 396.2
ἡ όὲ Ἀπελλίωνος ἀρχὴ τοῦ καλοῦ σοί τε δίδωσι πρὸ τῆς ἡμετέρας ὁρᾶν ἀγαθὰ τούτῳ τε πρὸ τῶν ἄλλων ἐραστῶν ἀπολαύειν τῶν παιδικῶν .
Lemmas: ὁ οεʹ Ἀπελλίων ἀρχή ὁ καλός σύ τε δίδωμι πρό ὁ ἡμέτερος ὁράω ἀγαθός οὗτος τε πρό ὁ ἄλλος ἐραστής ἀπολαύω ὁ παιδικός .
libanius.epistulae-1-1544 396.3
θαυ - μάσῃ δὲ αὐτοῦ τὸ πρᾷον , τὸ ἄδολον , τὸ φιλεῖν εἰδέναι , τὸ μὴ εἰδέναι κερδαίνειν ἃ μὴ καλόν . ἃ μαρτυρεῖ μὲν Αἴγυπτος ἤδη , 5 φήσετε δὲ καὶ ὑμεῖς πειρώμενοι .
Lemmas: θαυ - μαίομαι δέ αὐτός ὁ πρᾶος , ὁ ἄδολος , ὁ φιλέω οἶδα , ὁ μή οἶδα κερδαίνω ὁ μή καλός . ὁ μαρτυρέω μέν Αἴγυπτος ἤδη , 5 φημί δέ καί σύ πειράω .
libanius.epistulae-1-1544 397
τϥζ΄ . Ἀλκίμῳ . ( 355 )
Lemmas: τϥζ΄ . Ἄλκιμος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 397.1
Ἐθρέψαμεν ὑμῖν ἄρχοντα καὶ μέγα φρονοῦμεν οὐ τῷ πολίτην ἄρχειν ἡμέτερον . ἀλλ’ ὅτι οἶδεν , ὅ τι ποτὲ ἔργον ἀρχῆς . οἶδε γὰρ ὅτι δεῖ τὸν ἐνταῦθα σχήματος ἑστηκότα μὴ σιώτερον , ἁ λ’ ἐνδοξότερον ἀπαλλάττεσθαι καὶ τοιαῦτα δρᾶν . ἃ ποιήσει τοὺς ἀρχομένους εὔχεσθαι μένειν αὑτοῖς τὴν προ - στασίαν .
Lemmas: τρέφω σύ ἄρχω καί μέγας φρονέω οὖον ὁ πολίτης ἄρχω ἡμέτερος . ἀλλά ὅτι οἶδα , ὅς τίς ποτέ ἔργον ἀρχή . οἶδα γάρ ὅτι δεῖ ὁ ἐνταῦθα σχῆμα ἵστημι μή σίως , ὅς λίαν ἔνδοξος ἀπαλλάσσω καί τοιοῦτος δράω . ὁ ποιέω ὁ ἄρχω εὔχομαι μένω ἑαυτοῦ ὁ προ - στασία .
libanius.epistulae-1-1544 397.2
Αἰγύπτιοι μὲν οὖν πολλάπις ταῦτα εὔξαντο , πρὸς δὲ ὑμᾶς τὸ κέρδος μεταβέβηκεν . ὁ δὲ φιλῶν με πάνυ σφόδρα , τίνα μάλιστα φιλοίην τῶν παρ’ ὑμῖν , ἤρετο , ὅπως αὐτῷ εἴη φίλος . ἐγὼ δὲ ἀκούσας τὸ μάλιστα , πρὸς σέ τε εὐθὺς ἠνἐ - χθην καὶ τὸν Ἅλαιμον ἐφθεγξάμην .
Lemmas: Αἰγύπτιος μέν οὖν πολλάπις οὗτος εὔχομαι , πρός δέ σύ ὁ κέρδος μεταβαίνω . ὁ δέ φίλος ἐγώ πάνυ σφόδρα , τίς μάλιστα φιλέω ὁ παρά σύ , ἔρομαι , ὅπως αὐτός εἰμί φίλος . ἐγώ δέ ἀκούω ὁ μάλιστα , πρός σός τε εὐθύς αἰνέω - χθην καί ὁ Ἅλαιμον φθέγγομαι .
libanius.epistulae-1-1544 397.3
ὁδὲ γράφε τοί - νυν ἔφη , καὶ κομιῶ . χαφιῇ γὰρ οὐ τῷ ληψομένῳ πλέον ἢ τῷ φέροντι . καὶ ἐπέστελλον συναρμόττων τῇ ἐπιστολῇ σο - φὸν παιδευτὴν Ἄλκιμον καὶ ἄρχοντα δίκαιον Ἀπελλίωνα .
Lemmas: ὁδός γράφω ὅς - νυν φημί , καί κομίζω . χάπτω γάρ οὖον ὁ λαμβάνω πλέω ἢ ὁ φέρω . καί ἐπιστέλλω συναρμόζω ὁ ἐπιστολή σο - φὸν παιδευτής ἄλκιμος καί ἄρχω Δίκαιος Ἀπελλίων .
libanius.epistulae-1-1544 398
τϥη΄ . Ἀκακίῳ . ( 355 )
Lemmas: τϥη΄ . Ἀκάκιος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 398.1
Χρηστὸς εἰ τοῖς γράμμασιν . ἃ γὰρ ἐν ἡμῖν εἶναι ἐθέ - λεις , περὶ τούτων ὡς ἐνόντων γράφεις . ἐμὲ δὲ εἰ μέν τις ὡς ἐπιστάμενον πονεῖν ἐπαινεῖ , τάχα οὐ ψεύδεται · λόγων δὲ ποι - ητὴν ὅστις οἴεται δεξιόν , ἴστω ὅτι ψεύδεται .
Lemmas: Χρηστός εἰμί ὁ γράμμα . ὁ γάρ ἐν ἐγώ εἰμί ἐθέειμι - λίς , περί οὗτος ὡς ἔνειμι γράφω . ἐγώ δέ εἰμί μέν τις ὡς ἐφίστημι πονέω ἐπαινέω , τάχα οὖον ψεύδω · λόγος δέ ποῖ - εἰμί ὅστις οἴομαι δεξιός , οἶδα ὅτι ψεύδω .
libanius.epistulae-1-1544 398.2
τῆς δὲ ἐπι - στολῆς σου καὶ τοῦ μήκους ἠράσθημεν καὶ ὡς οὐ μακροτέρα μᾶλλον ἢ καλλίων . δείκνυται δὲ καὶ ἐν ταῖς τῶν νέων ψυχαῖς ἡ σὴ τέχνη · ὡς οὐ πολλοὶ παρ’ ἡμᾶς ὧδε ἔχοντες τάξεως ἦλθον .
Lemmas: ὁ δέ ἐπι - στολή σύ καί ὁ μῆκος ἔραμαι καί ὡς οὖον μακρός μᾶλλον ἢ καλός . δείκνυμι δέ καί ἐν ὁ ὁ νέος Ψυχή ὁ σός τέχνη · ὡς οὖον πολύς παρά ἐγώ ὧδε ἔχω τάξις ἔρχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 399
τϥθ΄ . Ἀνδρονίκῳ . ( 355 )
Lemmas: τϥθ΄ . Ἀνδρόνικος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 399.1
Ποίοις Βοιωτοῖς συγγενόμενος ἀποβέβληκας τὴν περὶ τοὺς λόγους τέχνην ; οὐ γὰρ ἐκεῖνό γε Ἀνδρονίκου τὸ τὰς μὲν μακρὰς ἐπιστολὰς ἐπαινεῖν πανταχοῦ , τὰς δὲ οὐ μακρὰς ἐλαύ - νειω , ἀλλ’ εὖ ᾔδεις ὡς ἑκατέρῳ τε ἰνὶ χώρα καὶ μετὰ τοῦ καιροῦ καὶ τοῦτο κἀκεῖνο καλόν .
Lemmas: ποῖος Βοιωτός συγγίγνομαι ἀποβάλλω ὁ περί ὁ λόγος τέχνη ; οὖον γάρ ἐκεῖνος γε Ἀνδρόνικος ὁ ὁ μέν μακρός ἐπιστολή ἐπαινέω πανταχοῦ , ὁ δέ οὖον μακρός ἐλαύνω - νειός , ἀλλά εὕω οἶδα ὡς ἑκάτερος τε ἴς χώρα καί μετά ὁ καιρός καί οὗτος ἐκεῖνος καλός .
libanius.epistulae-1-1544 399.2
σὺ δὲ ἐπιλαβόμενος τῆς ἐν τοῖς γράμμασι βραχύτητος αὐτὸ τοῦτο εὐθὺς ἑτέρας ἐποιοῦ κατηγορίας ἀφορμὴν συκοφάντης ὢν ἐν ἀμφοῖν . διώκων γὰρ τὴν ἐπιστολὴν ἐπὶ τῷ μέτρῳ τῇ γε ὀργῇ πάλιν ἄλλην αἰτίαν ἔπλασας , διφθέραν οἶμαί τινα οὐκ ἀποδοθεῖσαν .
Lemmas: σύ δέ ἐπιλαμβάνω ὁ ἐν ὁ γράμμα βραχύτης αὐτός οὗτος εὐθύς ἕτερος ποιέω κατηγορία ἀφορμή συκοφάντης εἰμί ἐν ἄμφω . διώκω γάρ ὁ ἐπιστολή ἐπί ὁ μέτρον ὁ γε ὀργή πάλιν ἄλλος αἴτιος πλάσσω , διφθέρα οἴομαι τις οὐ ἀποδίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 399.3
οὕτω θαυμαστὸς ἡμῖν πλάστης γέγονας ἅτε πόλιν οἰκῶν γέμουσαν πλασμάτων . ἡμῖν δὲ πόλις μὲν τῆς ὑμετέρας μικροτέρα , μικρο - ψυχίαν δὲ ἴσως οὐκ ἐντίθησιν . οὐδέ γε , ὦ δαιμόνιε , τἄλλα οὕτω ταπεινῶς πράττομεν ὥστ’ ἔχειν σχολὴν ἐννοεῖν , εἰ τόδε ὁ δεῖνα λαβὼν κατέχει .
Lemmas: οὗτος θαυμαστός ἐγώ πλάστης γίγνομαι ἅτε πόλις οἰκέω γέμω πλάσμα . ἐγώ δέ πόλις μέν ὁ ὑμέτερος μικρός , μικρός - ψιχία δέ ἴσως οὐ ἐντίθημι . οὐδέ γε , εἰμί δαιμόνιος , ἄλλος οὗτος ταπεινός πράσσω ὥστε ἔχω σχολή ἐννοέω , εἰμί ὅδε ὁ Δεῖνα λαμβάνω κατέχω .
libanius.epistulae-1-1544 399.4
τῶν δὲ παρ’ ὑμῖν σοφιστῶν μὴ καταγέλα , οἷς ἐστιν ἃ σοφισταῖς εἶναι δεῖ , μέγεθος οἰκιῶν , πλῆθος νέων , γαστρὸς εὐρυχωρία , τὸ δουλεύειν εἰδέναι · μέγα γὰρ εἰς εὐδαιμονίαν παρ’ ὑμῖν τὸ κατεπτηχέναι καὶ ὁ δουλό - τερος ἑτέρου ῥητοὸικώτερος .
Lemmas: ὁ δέ παρά σύ σοφιστής μή καταγελάω , ὅς εἰμί ὁ σοφιστής εἰμί δεῖ , μέγεθος οἰκίον , πλῆθος νέος , γαστήρ εὐρυχωρία , ὁ δουλεύω οἶδα · μέγας γάρ εἰς εὐδαιμονία παρά σύ ὁ καταπτήσσω καί ὁ δούλος - τέρος ἕτερος ῥητοὸικώτερος .
libanius.epistulae-1-1544 399.5
εἰς ἐμὲ δὲ οἰόμενος τὰ φίλου ποιεῖν ἴσθι τὰ πολεμίου δρῶν . πράττεις μὲν γάρ , ὅπως ὑμῖν ἐπανέλθοιμι , τοῦτο δὲ εἰ μὲν ἀγνοῶν , ἐν οἷς ὢν τυγχάνω προ - θυμῇ , τάχα οὐ φιλοῦντος ἡ ἄγνοια · εἰ δ’ ἐπιστάμενος , ἐξ ὅσης ζάλης εἰς ὅσην εἰρήνην ἥκω , πρὸς τὴν ζάλην αὖθις ἐκ τῆς εἰρήνης ἕλκεις , οὐ πάνυ γίγνῃ Θησεὺς εἰς Πειρίθουν .
Lemmas: εἰς ἐγώ δέ οἴομαι ὁ φίλος ποιέω εἰμί ὁ πολέμιος δράω . πράσσω μέν γάρ , ὅπως σύ ἐπανέρχομαι , οὗτος δέ εἰμί μέν ἀγνοέω , ἐν ὅς εἰμί τυγχάνω προ - Θυμή , τάχα οὖον φιλέω ὁ ἄγνοια · εἰμί δέ ἐπίσταμαι , ἐκ ὅσος ζάλη εἰς ὅσος εἰρήνη ἥκω , πρός ὁ ζάλη αὖθις ἐκ ὁ εἰρήνη ἕλκω , οὖον πάνυ γίγνομαι Θησεύς εἰς Πειρίθους .
libanius.epistulae-1-1544 399.6
ὥστ’ ἐοίκαμεν σοὶ μὲν μέμφεσθαι τῷ φίλῳ , τὸν δὲ οὐ φίλον ἐπαι - νεῖν τὸν ἄρχοντα . καὶ γὰρ εἰ ἡ γνώμη μισοῦντος , ἀλλὰ τό γε ἔργον ὠφελοῦντος . κωλύει γάρ με μὴ ἐλθεῖν ν τοῦτό μοι πρῶ - τον χαριζόμενος τὸ μὴ Κλεομένην ἰδεῖν .
Lemmas: ὥστε ἔοικα σύ μέν μέμφομαι ὁ φίλος , ὁ δέ οὖον φίλος παῖς - νέος ὁ ἄρχω . καί γάρ εἰμί ὁ γνώμη μισέω , ἀλλά ὁ γε ἔργον ὠφελέω . κωλύω γάρ ἐγώ μή ἔρχομαι Ν οὗτος ἐγώ πρός - ὁ χαρίζομαι ὁ μή Κλεομένης ὁράω .
libanius.epistulae-1-1544 399.7
ᾧ σὺ συνὼν μὲν ἔτι μή με ἐξαπάτα · μὴ συνὼν δὲ τί πάθοις ἂν εἰκότως , ὃς ὃν ἔμελλες φεύξεσθαι , τοῦτον ἠγάπας , καὶ ταῦτα μέλλων ἕτερον ἀνιάσειν καλὸν κἀγαθὸν καὶ σώφρονα καὶ δυνατώτερον ;
Lemmas: ὅς σύ σύνειμι μέν ἔτι μή ἐγώ ἐξαπατάω · μή σύνειμι δέ τίς πάσχω εἄν εἰκότως , ὅς ὅς μέλλω φεύγω , οὗτος ἀγαπάω , καί οὗτος μέλλω ἕτερος ἀνιάω καλός ἀγαθός καί σώφρων καί δυνατός ;
libanius.epistulae-1-1544 399.8
ἀλλ’ , ὦ φίλτατε Ἀνδρόνικε , παῦσαι μὲν τῆς πρὸς τὸν κύνα συνη - θείας , εἰ μὴ πέπαυσαι · παῦσαι δὲ τοῦ πειρᾶσθαί με ἐνθένδε κινεῖν . βούλευσαι δὲ περὶ τῶν πρὸς τὸν θεῖον βουλὴν ἀγαθὴν ἀφείς με τῆς τοιαύτης διακονίας . ὁρῶ γὰρ ὡς ἐπί τι πρᾷον τὸ πρᾶγμα βαδίζει .
Lemmas: ἀλλά , εἰμί φίλος Ἀνδρόνικος , παύω μέν ὁ πρός ὁ κύω συνίημι - θεῖος , εἰμί μή παύω · παύω δέ ὁ πειράω ἐγώ ἐνθένδε κινέω . βουλεύω δέ περί ὁ πρός ὁ θέω βουλή ἀγαθός ἀφίημι ἐγώ ὁ τοιοῦτος διακονία . ὁράω γάρ ὡς ἐπί τίς πρᾶος ὁ πρᾶγμα βαδίζω .
libanius.epistulae-1-1544 400
υ΄ . Μαντιθέῳ . ( 355 )
Lemmas: Υ΄ . Μαντίθεος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 400.1
Ἐκ τῶν γραμμάτων , ἃ πάλαι πρὸς ἡμᾶς ἐπεπόμφεις , αὐτόν σε προσεδοκῶμεν ἥξειν , τὸ δὲ ἀπὸ τῆς Εὐρώπης ἐπι - στέλλειν καινόν τι ἡμῖν ἐφάνη .
Lemmas: ἐκ ὁ γράμμα , ὁ πάλαι πρός ἐγώ πέμπω , αὐτός σύ προσδοκάω ἥκω , ὁ δέ ἀπό ὁ Εὐρώπη ἐπι - στέλλω καινός τίς ἐγώ φαίνω .
libanius.epistulae-1-1544 400.2
λαβὼν δέ σου τὴν επιστο - λὴν οὐδέν τι ἠξίουν μέλλειν , ἀλλ’ εὐθὺς δραμὼν παρὰ τὸν ἄνδσα ὃν ἐβούλου πᾶσιν οἷς εἶχον ἐγκωμίοις ἐχρώμην κατὰ σοῦ καὶ μεταπέμπεσθαι παρῄνουν .
Lemmas: λαμβάνω δέ σύ ὁ πιστός - λήν οὐδείς τίς ἀξιόω μέλλω , ἀλλά εὐθύς τρέχω παρά ὁ ἄνδα ὅς βούλομαι πᾶς ὅς ἔχω ἐγκώμιον χράω κατά σύ καί μεταπέμπω παραινέω .
libanius.epistulae-1-1544 400.3
ὁ δ’ εἰ μὲν ὄεις ἔφη τὰ πεπραγμένα αὐτῷ , καθεύδεις · εἰ δὲ εἰδὼς περὶ τοιούτων τρόπων τοιούτους ἐπαίνους ἐργάζῃ , τὸν μὲν ὅπως κορμήσεις ζητεῖς , ἐμοῦ δὲ οὐ σφόδρα κήδῃ . πειρωμένου δέ μου τὰς κατηγορίας λύειν ἄνδρα ἔφα - σκεν ἀξιόπιστον ἥκοντα ἐξ Ἰωνίας ἀπηγγελκέναι καὶ μὴ δεῖν με ἐνοχλεῖν .
Lemmas: ὁ δέ εἰμί μέν ὄη φημί ὁ πράσσω αὐτός , καθεύδω · εἰμί δέ εἰδοί περί τοιοῦτος τρόπος τοιοῦτος ἔπαινος ἐργάζομαι , ὁ μέν ὅπως κορμήσεις ζητέω , ἐγώ δέ οὖον σφόδρα κήδω . πειράω δέ ἐγώ ὁ κατηγορία λύω ἀνήρ φημί - σκῶ ἀξιόπιστος ἥκω ἐκ Ἰωνία ἀπαγγέλλω καί μή δήω ἐγώ ἐνοχλέω .
libanius.epistulae-1-1544 400.4
ὡς μὲν οὖν οὐκ ὴδιkήκαμεν , ἀλλ’ , εἴπερ τι συνέβη δύσκολον , ἠτυχήκαμεν ἐπίσταμαι · τόν τε γὰρ σὸν ἐπί - σταμαι τρόπον αὐτός τέ ειμι τῶν πεπληγμένων ὑπὸ τῶν ῥᾳ - δίως ψευδομένων .
Lemmas: ὡς μέν οὖν οὐ ἁνδάνω , ἀλλά , εἴπερ τίς συμβαίνω δύσκολος , ἀτυχέω ἐπίσταμαι · ὁ τε γάρ σός ἐπί - ἵστημι τρόπος αὐτός τε εἰμί ὁ πλήσσω ὑπό ὁ ῥεῖα - διάω ψεύδω .
libanius.epistulae-1-1544 400.5
ἃ δ’ οὖν ἔδει γεμέσθαι ἡμῖν , κατὰ τοῦτο οὐ πέπρακται · σὺ δ’ εἰ τιν’ ἄλλην ὁδὸν ὁρᾷς , πρὸς ἣν ἔχω τι δυνάμεως , ἐπίστελλε καί με οὐ φήσεις ἀργὸν εἶναι .
Lemmas: ὁ δέ οὖν ἐσθίω γέμω ἐγώ , κατά οὗτος οὖον πράσσω · σύ δέ εἰμί τις ἄλλος ὁδός ὁράω , πρός ὅς ἔχω τίς δύναμις , ἐπιστέλλω καί ἐγώ οὖον φημί ἀργός1 εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 400.6
τὰ δὲ τοῦ κακούργου δούλου καὶ τῶν χρηστῶν ἀδελφῶν ὧδε ἔσχεν . ἄρχοντος Ὁνωράτου στρατιώτης ἐπ’ αὐτοὺς ἐλθὼν λαβὼν ἦγεν . ἔτι δὲ αὐτῶν ἐπὶ τῆς πορείας ὄντων ὁ μὲν ἀπήλλακτο τῆς ἀρ - χῆς , ὁ δὲ ἀφῆκεν οὓς ἦγε , δῆλον ὡς ἀποδόμενος τὴν ἄφεσιν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ κακοῦργος δοῦλος καί ὁ χρηστός ἀδελφός ὧδε ἔχω . ἄρχω Ὁνωράτος στρατιώτης ἐπί αὐτός ἔρχομαι λαμβάνω ἄγω . ἔτι δέ αὐτός ἐπί ὁ πορεία εἰμί ὁ μέν ἀπαλλαξείω ὁ ἀρ - χάω , ὁ δέ ἀφίημι ὅς ἄγω , δῆλος ὡς πωλέω ὁ ἄφεσις .
libanius.epistulae-1-1544 400.7
ταῦτα γνοὺς Νεβρίδιος διπλῆν πράττεται τιμωρίαν τὸν στρατιώτην . μαστιγώσας γὰρ ἐκβάλλει τοῦ καταλόγου καὶ δι ἄλλων ἐκείνους ἀναζητεῖ . οὕτως ἡμῖν τῶν δυσχερῶν τὰ μὲν ἐπέρχεται , τὰ δὲ οὐκ ἐθέλει λυθῆναι . δεῖ μέντοι πιστεύειν ὡς ἥξει ποτὲ καιρὸς τοῦ βελτίονος πίθου .
Lemmas: οὗτος γιγνώσκω Νεβριδίος διπλόος πράσσω τιμωρία ὁ στρατιώτης . μαστιγόω γάρ ἐκβάλλω ὁ κατάλογος καί Ζεύς ἄλλος ἐκεῖνος ἀναζητέω . οὕτως ἐγώ ὁ δυσχερής ὁ μέν ἐπέρχομαι , ὁ δέ οὐ ἐθέλω λύω . δεῖ μέντοι πιστεύω ὡς ἥκω ποτέ καιρός ὁ ἀγαθός πίθος .
libanius.epistulae-1-1544 401
υα΄ . Γυμνασίῳ . ( 355 )
Lemmas: ὅς . Γυμνάσιον . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 401.1
Ἐξουσία σοι παρ’ ἡμᾶς ἰέναι . καὶ οὐκ ἀλαζονεύσομαί γε , ὅτι ταῦτα λέγω . ἀλλ’ ὡς ἤκουσε Στρατήγιος ὁ πάντα ἐπαινέτην αὑτοῦ δεικνὺς ἀληθῆ , ὅτι Γυμνάσιος ἐρῴη Συρίας , εὐθὺς μὲν ἐγκώμιον κατέτεινε , σοφιστοῦ πόνον , οὕτως ἦν πολύ τε καὶ καλόν , ἡμῖν δὲ οὐ δέδωκε σπουδάσαι πάντα εὐθὺς ποιῶν .
Lemmas: Ἐξουσία σύ παρά ἐγώ εἶμι . καί οὐ ἀλαζονεύομαι γε , ὅτι οὗτος λέγω . ἀλλά ὡς ἀκούω Στρατήγιος ὁ πᾶς ἐπαινέτης αὐτός δείκνυμι ἀληθής , ὅτι Γυμνάσιος ἐράω Συρία , εὐθύς μέν ἐγκώμιον κατατείνω , σοφιστής πόνος , οὕτως εἰμί πολύς τε καί καλός , ἐγώ δέ οὖον δίδωμι σπουδάζω πᾶς εὐθύς ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 401.2
σὺ δ’ ἔοικας τῶν μὲν παρ’ ἡμῖν ἐπιθυμεῖν , ὑπὸ δὲ τῶν ἐκεῖθεν κατέχεσθαι .
Lemmas: σύ δέ ἔοικα ὁ μέν παρά ἐγώ ἐπιθυμέω , ὑπό δέ ὁ ἐκεῖθεν κατέχω .
libanius.epistulae-1-1544 402
υβ΄ . Θεμιστίῳ ( 355 )
Lemmas: υβ΄ . Θεμίστιος ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 402.1
Ἐν τοῖς πολίταις ἡμῶν ἀεί τι περὶ σοῦ λέγομεν τό τε ἦθος ὡς χρηστὸν διηγούμενοι καὶ τοὺς λόγους ὡς θαυμαστοί , καὶ τίς μὲν εἴης φίλους ἀμείψασθαι , τίς δὲ ἐχθροὺς ἀμύνα - σθαι , καὶ ὅτι σοὶ φίλοι μὲν οἳ καὶ τοῖς θεοῖς , ἐχθροὶ δὲ οἱ καὶ τοῖς θεοῖς .
Lemmas: ἐν ὁ πολίτης ἐγώ ἀεί τίς περί σύ λέγω ὁ τε ἦθος ὡς χρηστός διηγέομαι καί ὁ λόγος ὡς θαυμαστός , καί τίς μέν εἰμί φίλος ἀμείβω , τίς δέ ἐχθρός Ἀμύνα - ἕπομαι , καί ὅτι σύ φίλος μέν ἕ καί ὁ θεός , ἐχθρός δέ ὁ καί ὁ θεός .
libanius.epistulae-1-1544 402.2
ταυτὶ δὲ οὐκ ἔστι μὲν ὅτε οὐκ ἐπιστεύετο , Φιλομήτωρ δὲ ἥκων καὶ τοιαῦτα ἐπέθηκεν , ὥστε μικρά με λέγοντα ἀπέφηνεν . ἐγὼ δὲ ἔχαιρον ἡττώμενος · ὑπὲρ ἐμοῦ γὰρ ὁ νικῶν ἐνίκα .
Lemmas: οὗτος δέ οὐ εἰμί μέν ὅτε οὐ πιστεύω , Φιλομήτωρ δέ ἥκω καί τοιοῦτος ἐπιτίθημι , ὥστε μικρός ἐγώ λέγω ἀποφαίνω . ἐγώ δέ χαίρω ἡσσάομαι · ὑπέρ ἐγώ γάρ ὁ Νίκη νικάω .
libanius.epistulae-1-1544 402.3
τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἡμῖν ἐδόκει πάντα πράττειν , ὅπως ἂν ἔλθοις · ἔπειθ’ ἑκόντες ἐπανήκαμεν τῆς σπουδῆς , τελευτῶντες δὲ πρὸς τοὐναντίον χρώμεθα τῇ σπουδῇ καιρὸν εἶναί σοι νομίζοντες κατὰ χώραν μένειν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πρῶτος ἐγώ δοκέω πᾶς πράσσω , ὅπως εἄν ἔρχομαι · ἔπειτα ἑκών ἐπανίημι ὁ σπουδή , τελευτή δέ πρός ἐναντίος χράω ὁ σπουδή καιρός εἰμί σύ νομίζω κατά χώρα μένω .
libanius.epistulae-1-1544 402.4
τὴν δὲ αἰτίαν τῆς μεταβολῆς ἐγγράψαι μὶν οὐκ εἶχε καλῶς , ἢν δέ τις παρ’ ὁμᾶς ἴῃ τῶν ἐπιτηδείων , ἀπὸ στόματος ἀκούσῃ .
Lemmas: ὁ δέ αἴτιος ὁ μεταβολεύς ἐγγράφω μιν οὐ ἔχω καλῶς , εἄν δέ τις παρά ὁμάς ἔρχομαι ὁ ἐπιτήδειος , ἀπό στόμα ἀκούω .
libanius.epistulae-1-1544 403
υγ' . Καλλιοπίῳ . ( 355 )
Lemmas: ἄζυξ . Καλλίοπος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 403.1
Ὁ κακῶς ἀπολούμενος Θεόδωρος σοί τε πόνων αἴτιος καὶ ἡμῖν τοῖς ἠδικημένοις ὀργῆς . οὐ μέντοι τοῦτό γέ σοι μεμφόμεθα τὸ τοὺς παρόντας πρὸ τῶν ἀπόντων ποιεῖσθαι καὶ τοὺς μὲν αἰδεῖσθαι , τοὺς δὲ οἴεσθαι τεθνάναι . οὐ γάρ με λανθάνεις εἰς δόξαν ἥκων ἀπὸ τοῦ τῶν φίλων ἐπιμελὴς εἶναι .
Lemmas: ὁ κακῶς ἀπόλλυμι Θεόδωρος σύ τε πόνος αἴτιος καί ἐγώ ὁ ἀδικέω ὀργή . οὖον μέντοι οὗτος γε σύ μέμφομαι ὁ ὁ πάρειμι πρό ὁ ἄπειμι ποιέω καί ὁ μέν αἰδέομαι , ὁ δέ οἴομαι θνήσκω . οὖον γάρ ἐγώ λανθάνω εἰς δόξα ἥκω ἀπό ὁ ὁ Φίλων ἐπιμελής εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 403.2
ἀλλ’ , ὦ δαιμόνιε , τὸ μὲν ἀδικεῖσθαι λυπεῖσθαι ποιεῖ , τῶν λυπουμένων δὲ οὐκ ἀσφαλὴς ἡ γλῶττα . ὥστ’ , εἴ τι ταὶ ῥῆμα ἀηδέστερον ἐξέφυγε , τοῦ καιροῦ τοῦτο νομιστέον , οὐ τῆς ἡμετέρας γνώμης .
Lemmas: ἀλλά , εἰμί δαιμόνιος , ὁ μέν ἀδικέω λυπέω ποιέω , ὁ λυπέω δέ οὐ ἀσφαλής ὁ γλῶσσα . ὥστε , εἰμί τίς ὁ ῥῆμα ἀηδής ἐκφεύγω , ὁ καιρός οὗτος νομιστέος , οὖον ὁ ἡμέτερος γνώμη .
libanius.epistulae-1-1544 403.3
ὁ δὲ Θεόδωρος ἡμῖν ἀποκρινάσθω εἴτε τοῖς αὑτοῦ συνὼν ἐθέλει τὰ δίκαια ποιεῖν εἴθ’ ἥδιστα ἂν παρ’ ἡμῖν λούσαιτο . καὶ οὐ φθονήσομέν γε αὐτῷ τῆς ὁδοῦ .
Lemmas: ὁ δέ Θεόδωρος ἐγώ ἀποκρίνω εἴτε ὁ αὐτός σύνειμι ἐθέλω ὁ Δίκαιος ποιέω ἔτι ἡδύς εἄν παρά ἐγώ λούω . καί οὖον φθονέω γε αὐτός ὁ ὁδός .
libanius.epistulae-1-1544 404
υδ΄ . Ῥητορίῳ . ( 355 )
Lemmas: ὅς . Ῥητόριος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 404.1
Πράττομεν , ὡς ἂν εὔξαιο καὶ ὡς οὐκ ἂν ἔνιοι τῶν παρ’ ἡμῖν εὔξαιντο . σοὶ δὲ μείζων ἂν ἦν ἡδονὴ παρόντι ὁρᾶν 20 ἢ ἀπόντι ἀκούειν .
Lemmas: πράσσω , ὡς εἄν εὔχομαι καί ὡς οὐ εἄν ἔνιοι ὁ παρά ἐγώ εὔχομαι . σύ δέ μείζων εἄν εἰμί ἡδονή πάρειμι ὁράω 20 ἢ ἄπειμι ἀκούω .
libanius.epistulae-1-1544 404.2
τί δὴ μαθὼν οὐ καρποῖ τὴν μείζονα εὐφροσύνην ; τί δὲ οὐ δεῦρο βαδίζεις ἡμῶν ὄντων ἐνθάδε ; ὅ πολλάκις ἔδρασας ἡμῶν οὐκ ὄντων ἐνθάδε · οἴει καθήμενος ἀπολήψεσθαί με καί που καὶ χρόνον προλέγεις καὶ γελᾷς ὃς ἔχων . 3 , ἀλλ’ ἴσθι καὶ ἡμῖν ὑπάρχον ψήφισμα γράψαι καὶ δεηθῆναι , δοῦναι δὲ χάριν ἕτοιμος βασιλεὺς καὶ προσάγει ἀωάγλην οὐκ οἶδεν .
Lemmas: τίς δή μανθάνω οὖον καρπός ὁ μείζων Εὐφρόσυνος ; τίς δέ οὖον δεῦρο βαδίζω ἐγώ εἰμί ἐνθάδε ; ὅς πολλάκις δράω ἐγώ οὐ εἰμί ἐνθάδε · οἴομαι κάθημαι ἀπολαμβάνω ἐγώ καί ποῦ καί χρόνος προλέγω καί γελάω ὅς ἔχω . 3 , ἀλλά εἰμί καί ἐγώ ὑπάρχω ψήφισμα γράφω καί δήω , δίδωμι δέ χάρις ἑτοῖμος βασιλεύς καί προσάγω ἀωάγλην οὐ οἶδα .
libanius.epistulae-1-1544 405
υε΄ . Ἀρισταινέτῳ . ( 355 )
Lemmas: ὅς . Ἀρισταίνετος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 405.1
Καὶ ὅτε ἀσθενεῖν σοι τὴν γυναῖκα ἠκούομεν , συνηλγοῦ - μεν ἐννοοῦντες ὡς εἰκός σε διακεῖσθαι καμνούσης , καὶ ἐπειδὴ τὴν τελευτὴν ἐπυθόμην , ἀνῴμωξα δεινόν τι ποιούμενος Ἀρι - σταίνετον εἶναι ἐν πένθει , οὗ τῇ φύσει πανηγύρεις πρέπουσιν .
Lemmas: καί ὅτε ἀσθενέω σύ ὁ γυνή ἀκούω , συναλγέω - μέν ἐννοέω ὡς εἰκός σύ διάκειμαι κάμνω , καί ἐπεί ὁ τελευτή πυνθάνομαι , ἀνοιμώζω δεινός τίς ποιέω ἀρι - σταίνω εἰμί ἐν πένθος , ὅς ὁ φύσις πανήγυρις πρέπω .
libanius.epistulae-1-1544 405.2
ὁρμήσας δὲ παραμυθεῖσθαι λόγοις ἀνέσχον δείσας μὴ πάνυ σε δοκῶν εἰδέναι ἔπειτα ἁλοίην ἀγνοῶν . οἷς γὰρ ἔμελλόν σε κουφιεῖν , τούτοις δὴ τοῖς Πινδάρου καὶ Σιμωνίδου , καὶ ὅσα ἐκ τραγῳδιῶν εἰώθαμεν φάρμακα λύπῃ προσάγειν , πάντα ἐδό - κεις μοι πάλαι τε εἰδέναι κἂν πρὸς ἄλλους εἰπεῖν .
Lemmas: ὁρμάω δέ παραμυθέομαι λόγος ἀνέχω δείδω μή πάνυ σύ δοκέω οἶδα ἔπειτα ἁλίσκομαι ἀγνοέω . ὅς γάρ μέλλω σύ κουφίζω , οὗτος δή ὁ Πίνδαρος καί Σιμωνίδης , καί ὅσος ἐκ τραγῳδία εἴωθα φάρμακον λύπη προσάγω , πᾶς ἐδός - κεἰς ἐγώ πάλαι τε οἶδα κἀν πρός ἄλλος εἶπον .
libanius.epistulae-1-1544 405.3
ἐλογι - ζόμην οὖν ὅτι , εἰ μὲν οἵα τε κατακοιμίζειν ἀθυμίαν , αὐτὸς ἰάσῃ σαυτόν , εἰ δ’ οὐχ οἷά τε , καὶ παρ’ ἄλλου μάτην ἂν λέ - γοιτο . διὰ ταῦτα τοῦ μὲν ἀφίσταμαι , τὴν διήγησιν δέ σοι τῶν πραγμάτων ἀποδίδωμι , ἃ τοῦ χειμῶνος συνέβη .
Lemmas: λογίζομαι - ὄζω οὖν ὅτι , εἰμί μέν οἷος τε κατακοιμίζω ἀθυμία , αὐτός ἰάομαι σεαυτοῦ , εἰμί δέ οὐ οἷος τε , καί παρά ἄλλος μάτην εἄν λεʹ - γοῖτος . διά οὗτος ὁ μέν ἀφίστημι , ὁ διήγησις δέ σύ ὁ πρᾶγμα ἀποδίδωμι , ὁ ὁ χειμών συμβαίνω .
libanius.epistulae-1-1544 405.4
ἠρξάμεθα τῆς σ νουσίας μετὰ προλόγου καί τινος ἁμίλλης πρός τι τῶν Δημοσθένους . ἦν δὲ ὁ μὲν Τύχην μονὴν αἰτῶν βεβαίαν , τῇ δὲ ἁμίλλῃ πολλαὶ μορφαί . καὶ προσῆλθον , ἐπ ιδὴ ἀνέστην , ἑπτακαίδεκα νέοι . Πλατῶν δέ , οἶμαι , ἠσθένει Ζηνόβιος ὁ χρη - στός
Lemmas: ἄρχω ὁ Σ Νούσιας μετά πρόλογος καί τις ἅμιλλα πρός τίς ὁ Δημοσθένης . εἰμί δέ ὁ μέν Τύχη μονή αἰτέω βέβαιος , ὁ δέ ἅμιλλα πολύς μορφή . καί προσέρχομαι , ἔπος ἴδη ἀνίστημι , ἑπτακαίδεκα νέος . Πλάτος δέ , οἴομαι , ἀσθενέω Ζηνόβιος ὁ χρή - Στος
libanius.epistulae-1-1544 405.5
ἔπειτα ἐγὼ μὲν τοῦ διδάσκειν εἰχόμην , τὰ δὲ ἐπέρ - ρεεν ἔθνεα , πολῖται καὶ ξένοι καὶ ταύτῃ ὅστις εἴην εἰδέναι ἐθέλοντες . τὸ μὲν γὰρ εἶναί με μὴ κακῶν λόγων δημιουργὸν συνεκεχώρητο , θάτερον δὲ ἐδοκιμάζετο .
Lemmas: ἔπειτα ἐγώ μέν ὁ διδάσκω ἔχω , ὁ δέ ἐπιρρέω - ῥέω ἔθνος , πολίτης καί ξένος καί οὗτος ὅστις εἰμί οἶδα ἐθέλω . ὁ μέν γάρ εἰμί ἐγώ μή κακός λόγος δημιουργός συγχωρέω , ἕτερος δέ δοκιμάζω .
libanius.epistulae-1-1544 405.6
καὶ ἔδοξα τοῖς μὲν οὐκ εἶναι ταύτῃ χείρων , τοῖς δὲ καὶ βελτίων , ὥστ’ ἐν οὐ πολ - λαὶς ἡμέραις πεντήκοντα νέων ἦν ὁ χορός . ἀριστᾶν δὲ οὐκ ἦν , ἀλλ’ ἴδει πονεῖν εἰς ἑσπέραν καὶ ἐθαυμάζετο μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τὸ τῆς γαστρὸς κρατεῖν .
Lemmas: καί δοκέω ὁ μέν οὐ εἰμί οὗτος χείρων , ὁ δέ καί ἀγαθός , ὥστε ἐν οὖον πολ - Λαΐς ἡμέρα πεντήκοντα νέος εἰμί ὁ χορός . ἀριστάω δέ οὐ εἰμί , ἀλλά ἶδος πονέω εἰς ἑσπέρα καί θαυμάζω μετά ὁ ἄλλος καί ὁ ὁ γαστήρ κρατέω .
libanius.epistulae-1-1544 405.7
ἧκεν ὁ Στρατήγιος , καὶ ἐδε - ξάμην τὸν ἄνδρα λόγῳ , μικρῷ μέν , οὗτος γάρ , οἶμαι , προσ - φωνοῦντι νόμος , ῥηθέντι δὲ κατὰ νοῦν αὐτῷ τε καὶ τοῖς ἄλ - λοις . ὁ δὲ ἀντίτεχνος , καλῶ μὲν γὰρ αὐτὸν ὃ καὶ αὐτὸς έαυ - τόν , ἠπείλησεν ἐρεῖν . καὶ τοῦτ’ ἦν ἐπίδειξις ἡ ὑπόσχεσις .
Lemmas: ἵημι ὁ Στρατήγιος , καί ἐσθίω - ἄγνυμι ὁ ἀνήρ λόγος , μικρός μέν , οὗτος γάρ , οἴομαι , προς - φωνέω νόμος , εἴρω δέ κατά νόος αὐτός τε καί ὁ ἄλμα - Λόϊς . ὁ δέ ἀντίτεχνος , καλέω μέν γάρ αὐτός ὅς καί αὐτός ἐάω - ὁ , ἀπειλέω εἴρω . καί οὗτος εἰμί ἐπίδειξις ὁ ὑπόσχεσις .
libanius.epistulae-1-1544 405.8
ἰδὼν δὲ τοὺς παιδαγωγοὺς ἰσχύοντας ἀπὸ τοῦ πωλεῖν τοὺς νέους καὶ τὸν ἐν μουσείοις κόσμον ἀπολωλότα συμβουλεύω τοῖς ἐμαυτοῦ πολίταις μὴ ταῦτα περιορᾶν , ἀλλ’ ἀγανακτῆσαί τε καὶ κωλύσαι . καὶ ἐγένετό τις ὀργὴ κατὰ τῶν ἀδικούντων οὐ μικρά . ὁ δὲ ἀντίτεχνος ἠπείλει συνερεῖν αὐτοῖς . καὶ τοῦτ ἦν ἐπίδειξις ἡ ὑπόσχεσις .
Lemmas: εἶδον δέ ὁ παιδαγωγός ἰσχύω ἀπό ὁ πωλέω ὁ νέος καί ὁ ἐν μουσεῖον κόσμος ἀπόλλυμι συμβουλεύω ὁ ἐμαυτοῦ πολίτης μή οὗτος περιοράω , ἀλλά ἀγανακτέω τε καί κωλύω . καί γίγνομαι τις ὀργή κατά ὁ ἀδικέω οὖον μικρός . ὁ δέ ἀντίτεχνος ἀπειλέω συνερέω αὐτός . καί οὗτος εἰμί ἐπίδειξις ὁ ὑπόσχεσις .
libanius.epistulae-1-1544 405.9
τελευτᾷ Ζηνόβιος καὶ ἐμονῴ - δοῦν ἀπελθὼν τοῦ τάφου . καὶ μικρὸν ὕστερον ἐγκωμιάζω τὸν διδάσκαλον μακροτέρῳ λόγῳ καὶ ἔδοξεν οὐ φαύλους κεκομί - σθαι μισθούς . ὁ δὲ ἀντίτεχνος ὑπέσχετο λέξειν , ἢν ὁ πατὴρ αὐτῷ ἀποθάνῃ . ὁ δ’ ἔτι ζῇ . τούτων γιγνομένων οἱ σφόδρα ἐγνωκότες ἀναισχυντεῖ ἦσαν δὲ τρεῖς ἀντὶ τραπέζης λαμπρᾶς οἱ τοῦτο ποιοῦντες , ἐνέδοσαν .
Lemmas: τελευτάω Ζηνόβιος καί ἐμός - δήω ἀπέρχομαι ὁ τάφος . καί μικρός ὕστερος ἐγκωμιάζω ὁ διδάσκαλος μακρός λόγος καί δοκέω οὖον φαῦλος κομίζω - ἕπομαι μισθός . ὁ δέ ἀντίτεχνος ὑπισχνέομαι λέγω , εἄν ὁ πατήρ αὐτός ἀποθνῄσκω . ὁ δέ ἔτι ζῶ . οὗτος γίγνομαι ὁ σφόδρα γιγνώσκω ἀναισχυντέω εἰμί δέ τρεῖς ἀντί τράπεζα λαμπρός ὁ οὗτος ποιέω , ἐνδίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 405.10
ἐγὼ μὲν οὖν ἀναπαύλης ἐδεόμην , τῷ θείῳ δὲ οὐδὲν ἄρα ἤρκει . καὶ Κυρῖνος δὲ ἦν τῶν οὐκ ἀνιέντων παρ’ ἡμῖν τε ἔχων τὸν υἱὸν καὶ μιμούμε - νος σὲ μὲν εἰς τἀμά , ἐμὲ δὲ εἰς τὰ σά .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ἀνάπαυλα δήω , ὁ θεῖον δέ οὐδείς ἄρα ἀρκέω . καί Κυρῖνος δέ εἰμί ὁ οὐ ἀνίημι παρά ἐγώ τε ἔχω ὁ υἱός καί μιμώ - Μύκονος σύ μέν εἰς ἐμός , ἐγώ δέ εἰς ὁ σός .
libanius.epistulae-1-1544 405.11
ἀγωνίζομαι δή τινα ἀγῶνα τῶν ἐν τοῖς πλάσμασι τούτοις , οἱ δὲ ὠρχοῦντο ἅτε ἐν αὐτοῖς τεθραμμένοι καὶ ἐδέοντό μου κατὰ μέσον γενο - μένου τὸν λόγον μετὰ τῆς ἴσης τέχνης καὶ τὴν ἀντιλογίαν γράφειν . καὶ γράψας ἐπῆλθον ὅτι τάχιστα . καὶ ἦν ἀδελφὸς ὁ λόγος τοῦ προτέρου καὶ διεσέσειστο τῶν πολεμίων τὰ πράγ - μάτα .
Lemmas: ἀγωνίζομαι δή τις ἀγών ὁ ἐν ὁ πλάσμα οὗτος , ὁ δέ ὀρχέομαι ἅτε ἐν αὐτός τρέφω καί δέω2 ἐγώ κατά μέσος γενο - μένω ὁ λόγος μετά ὁ ἴσος τέχνη καί ὁ ἀντιλογία γράφω . καί γράφω ἐπέρχομαι ὅτι ταχύς . καί εἰμί ἀδελφός ὁ λόγος ὁ πρότερος καί διασείω ὁ πολέμιος ὁ πράγ - μάτη .
libanius.epistulae-1-1544 405.12
δείσας δὲ μὴ γυμνωθείη εἰσῆλθε μὲν ὡς καθέξων τὰς ἀποστάσεις , ἐκίνησε δὲ καὶ τὰς οὐκ ἄν , εἴπερ ἐσίγα , συμ - βάσας . ἐν γὰρ τοῖς προοιμίοις ἐδεῖτο ἐφεθῆναί οἰ τὸ τέλος εἰπεῖν , Κυρίνου δὲ οὐ διδόντος ὑπερπηδᾶν αὐτὸς αὑτῷ τοῦτο ἔδωκε . καὶ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ἡμέρας κάθηται μόνος , ὅρκοι δὲ καὶ ἀνάγκαι πᾶσαι καὶ δεσμοὶ καὶ ὅσα ἐπιστεύετο τηρήσειν τοὺς Ἄους . ἐπατεῖτο καὶ μετέρρεεν .
Lemmas: δείδω δέ μή γυμνόω εἰσέρχομαι μέν ὡς κατέχω ὁ ἀπόστασις , κινέω δέ καί ὁ οὐ ἄν , εἴπερ σιγάω , συμ - βαίνω . ἐν γάρ ὁ προοίμιον δήω ἐφίημι ὁ ὁ τέλος εἶπον , Κυρῖνος δέ οὖον δίδωμι ὑπερπηδάω αὐτός ἑαυτοῦ οὗτος δίδωμι . καί ἀπό ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα κάθημαι μόνος , Ὅρκος δέ καί ἀνάγκη πᾶς καί δεσμός καί ὅσος πιστεύω τηρέω ὁ Ἄους . πατέω καί μεταρρέω .
libanius.epistulae-1-1544 405.13
ἐπὶ τούτοις γράμματα βασιλέως ἀφικνεῖται κελεύοντά με ἀναστρέφειν , πρὸς ἃ ἀπε - κρίνατο τό τε τῆς κεφαλῆς καὶ τὸ τῶν νεφρῶν νόσημα , ὡς οὐκ ἂν δυναίμην . τοῦτο δὲ οὕτω θέμενος δείκνυμι λόγον περὶ εὐφυίας , τύπος δὲ τῆς διαλέξεως , τὰ σὰ παιδικά . καὶ δευτέ - ῥᾶς ἐδέησεν ἡμέρας , ἧς ἐκοινώνει Κλημάτιος .
Lemmas: ἐπί οὗτος γράμμα βασιλεύς ἀφικνέομαι κελεύω ἐγώ ἀναστρέφω , πρός ὁ θέραψ - κρίνω ὁ τε ὁ κεφαλή καί ὁ ὁ νεφρός νόσημα , ὡς οὐ εἄν δύναμαι . οὗτος δέ οὗτος τίθημι δείκνυμι λόγος περί εὐφυΐα , τύπος δέ ὁ διάλεξις , ὁ σός παιδικός . καί δεῦρο - Ἥρα δήω ἡμέρα , ὅς κοινωνέω Κλημάτιος .
libanius.epistulae-1-1544 405.14
τὴν μὲν οὖν ἐπ’ αὐτῶ κίνησιν οὐκ ἐμὸν εἰπεῖν · ἐκεῖνο δὲ ἐμόν τε ἦν εἰπεῖν καὶ ἐβοᾶτο , ὅτι τούτων μέντοι διδάσκαλος Ἀρισταίνετος καὶ δὴ καὶ τῶν ἄλλων ὅσα ἂν ἔπαινον δέχηται .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐπί αὐτός κίνησις οὐ ἐμός εἶπον · ἐκεῖνος δέ ἐμός τε εἰμί εἶπον καί βοάω , ὅτι οὗτος μέντοι διδάσκαλος Ἀρισταίνετος καί δή καί ὁ ἄλλος ὅσος εἄν ἔπαινος δέχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 406
υς΄ . Θεμιστοκλεῖ ( 355 )
Lemmas: ὅς . Θεμιστοκλῆς ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 406.1
Πάλιν ὁ σοφὸς παρ’ ὑμῖν Ὀλύμπιος , πάλιν ἐκεῖνοι σύλ - λογοι καὶ διάλογοι καὶ συμπόσια συγγραφῆς ἄξια , σοφιστὴς ὑπὲρ ῥητορικῆς τι λέγων , γραμματιστὴς ὑπὲρ τῶν ποιητῶν , σὺ καὶ Θεμίστιος ἐκ φιλοσοφίας , Ὀλύμπιος περὶ πάντων πο - λύς τε ῥέων καὶ καθαρὸς καὶ τῷ κάλλει τῶν ὀνομάτων ἀφέλ — κῶν τοὺς δαιτυμόνας τῆς θοίνης καὶ ποιῶν ἡδίω τῆς τρα - πέζης τὴν ἀκρόασιν .
Lemmas: πάλιν ὁ σοφός παρά σύ Ὀλύμπιος , πάλιν ἐκεῖνος συλ - λόγος καί διάλογος καί συμπόσιον συγγραφεύς ἄξιος , Σοφιστὴς ὑπέρ ῥητορικός τίς λέγω , γραμματιστής ὑπέρ ὁ ποιητής , σύ καί Θεμίστιος ἐκ φιλοσοφία , Ὀλύμπιος περί πᾶς ἀπό - Λύς τε ῥέω καί καθαρός καί ὁ κάλλος ὁ ὄνομα ἀφαιρέω — Κῶς ὁ δαιτυμών ὁ θοίνη καί ποιέω ἡδύς ὁ τρα - πέζα ὁ ἀκρόασις .
libanius.epistulae-1-1544 406.2
ἐμοῦ δὲ ἴσως μεμνήσεσθε καὶ τάχ ἴσως ἐπ’ ἀμείνοσιν . ἀπόντα γὰρ ἐπαινέσεσθε καὶ τοὺς παρόν - τας ουκ ἀνιάσετε .
Lemmas: ἐγώ δέ ἴσως μιμνήσκω καί τάχα ἴσως ἐπί ἀγαθός . ἄπειμι γάρ ἐπαινέω καί ὁ πάρειμι - ὅς οὐ ἀνιάω .
libanius.epistulae-1-1544 407
υζ΄ . Θεμιστίῳ . ( 355 )
Lemmas: ἑ . Θεμίστιος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 407.1
Ἀπήγγειλεν ἡμῖν Κλημάτιος τῶν εἰωθότων τι θρασύ - νεσθαί τινας κατὰ σοῦ καὶ μηδενὸς φείδεσθαι ῥήματος . ἐμὲ δὲ οὐ τὸ τοῦ πράγματος εἰωθὸς παρεμυθεῖτο μᾶλλον ἢ τὸ μηδὲ παύσασθαι ἐθέλειν πρᾶγμα οὕτως ἄδικον .
Lemmas: ἀπαγγέλλω ἐγώ Κλημάτιος ὁ εἴωθα τίς θρασύς - νω τις κατά σύ καί μηδείς φείδομαι ῥῆμα . ἐγώ δέ οὖον ὁ ὁ πρᾶγμα εἴωθα παραμυθέομαι μᾶλλον ἢ ὁ μηδέ παύω ἐθέλω πρᾶγμα οὕτως ἄδικος .
libanius.epistulae-1-1544 407.2
ἐδακνό - μην οὗν οὐδὲ ἔχαιρον ἔξω βελῶν ὤν , ἀλλ’ ὅτι μὴ φίλῳ παρῆν , ἤλγουν . ἡγοῦμαι μέντοι τὰ νῦν οὐ σφόδρα ὑμῶν ἀποστατεῖν ἥκοντος ὑμῖν Ὀλυμπίου τοῦ καλοῦ δικάσαι τε ἀγαθοῦ καὶ ἐλευθέρως θέσθαι ψῆφον καὶ νικῆσαι τὸν ἀδικοῦντα καὶ μετὰ τῶν ὑβρισμένων γενέσθαι . τὰ δ’ ἡμέτερα μεγάλα τε ἐποίησε καὶ μηνύσει πρὸς ὑμᾶς ἃ πεποίηκεν .
Lemmas: δάκνω - μείς ἐν οὐδέ χαίρω ἔξω βέλος εἰμί , ἀλλά ὅτι μή φίλος πάρειμι , ἀλγέω . ἡγέομαι μέντοι ὁ νῦν οὖον σφόδρα σύ ἀποστατέω ἥκω σύ Ὀλύμπιος ὁ καλός δικάζω τε ἀγαθός καί ἐλεύθερος τίθημι ψῆφος καί νικάω ὁ ἀδικέω καί μετά ὁ ὑβρίζω γίγνομαι . ὁ δέ ἡμέτερος μέγας τε ποιέω καί μηνύω πρός σύ ὁ ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 408
υη΄ . Φιλίππῳ . ( 355 )
Lemmas: ἑ . Φίλιππος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 408.1
Ὁ μέγα τι λαβὼν παρὰ θεῶν ἀγαθόν , εἶτα μικρὸν εἰλη - 15 φέναι νομίζων ἀδικεῖ τοὺς δεδωκότας . σὺ δὲ εἶ μὲν ἐκ Μου - σῶν μᾶλλον ἢ ᾧ δάφνην ἔδοσαν , τάττεις δὲ σαυτὸν εἰς τοὺς οὐ μέγα λαβόντας .
Lemmas: ὁ μέγας τίς λαμβάνω παρά θεός ἀγαθός , εἶτα μικρός εἵλη - 15 φημί νομίζω ἀδικέω ὁ δίδωμι . σύ δέ εἰμί μέν ἐκ Μου - σός μᾶλλον ἢ ὅς δάφνη δίδωμι , τάσσω δέ σαυτοῦ εἰς ὁ οὖον μέγας λαμβάνω .
libanius.epistulae-1-1544 408.2
ἀλλ’ ἀντιφθέγγεταί σοι πᾶς ἀνὴρ καὶ πάντα ἔθνη , κἂν εἴπῃς ποιητήν , σέ τις ἀκήκοε , μάχεται δὲ οὐδείς · ἡμῖν δὲ ἀνταγωνισταὶ πλείους ἢ ὅσαι μυῖαι κατὰ σταθμὸν ποιμνήιον ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ .
Lemmas: ἀλλά ἀντιφθέγγομαι σύ πᾶς ἀνήρ καί πᾶς ἔθνος , κἀν εἶπον ποιητής , σός τις ἀκούω , μάχομαι δέ οὐδείς · ἐγώ δέ ἀνταγωνιστής πλείων ἢ ὅσος μυῖα κατά σταθμόν ποιμνήιος ὥρα ἐν ἐαρινός .
libanius.epistulae-1-1544 408.3
ὅν δέ φημι σο - φιστήν , ἀγνοεῖν προσποιῇ πάλαι πρῶτον αὐτὸν ἐψηφισμένος σοφιστῶν .
Lemmas: ὅς δέ φημί σο - φιιστημι , ἀγνοέω προσποιέω πάλαι πρῶτος αὐτός ψηφίζω σοφιστής .
libanius.epistulae-1-1544 409
υθ΄ . Δατιανῷ . ( 355 )
Lemmas: ὅς . Δατιανός . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 409.1
Ἐπειδὴ πάλαι τῆς βοηθείας ἤρξω , καθ’ ἣν ἐκομισάμην τὴν ἐμαυτοῦ , βραχὺς ἀρκέσει μοι λόγος · πείθοντι μὲν γὰρ μα - κρῶν ἂν ἔδει , κινοῦντι δὲ τὸν πεπεισμένον οὐδὲν ἂν δέοι πολλῶν .
Lemmas: ἐπεί πάλαι ὁ βοήθεια ἄρχω , κατά ὅς κομίζω ὁ ἐμαυτοῦ , βραχύς ἀρκέω ἐγώ λόγος · πείθω μέν γάρ μή - Κρής εἄν ἐσθίω , κινέω δέ ὁ πείθω οὐδείς εἄν δήω πολύς .
libanius.epistulae-1-1544 409.2
χεῖρα ὄρεξον , ὦ ἄριστε , τήρησον τὴν σαυτοῦ γνώ - μην , δὸς διὰ τέλους τὴν χάριν , μή με περιίδῃς ἀποσπώμενον ἀτυχοῦντος θείου καὶ πενομένων ἀδελφῶν καὶ μητρὸς ὑπὸ γήρως κειμένης μηδὲ ἐμὲ μὲν ἑλκόμενον εἰς γῆν ξένην , ἐκεί - ὄις δὲ πικρὰν τὴν πατρίδα γινομένην .
Lemmas: χείρ ὀρέγω , εἰμί ἀγαθός , τηρέω ὁ σεαυτοῦ γιγνώσκω - μείς , δίδωμι διά τέλος ὁ χάρις , μή ἐγώ περιοράω ἀποσπάω ἀτυχέω θεῖον καί πένομαι ἀδελφός καί μήτηρ ὑπό γῆρας κεῖμαι μηδέ ἐγώ μέν ἕλκω εἰς γῆ ξένος , ἐκεῖ - ὄις δέ πικρός ὁ πατρίς γίγνομαι .
libanius.epistulae-1-1544 409.3
ποιεῖ δέ σοι τοὺς ὑπὲρ ἡμῶν λόγους εὐσχήμονας τὰ ἐμὰ κακά . ἥ τε γὰρ κεφαλὴ μοι κατείληπται νοσήματι , δι’ ὃ πλέον οἴνου πίνω φάρμακον , οἵ τε νεφροὶ τῇ κλίνῃ δεδώκασιν ἡμᾶς , ἃ δὲ ἥδιστον ποιεί τὸ ζῆν , τούτων ἀποκεκλείσμεθα .
Lemmas: ποιέω δέ σύ ὁ ὑπέρ ἐγώ λόγος εὐσχήμων ὁ ἐμός κακός . ὅς τε γάρ κεφαλή ἐγώ καταλαμβάνω νόσημα , διά ὅς πλέω οἶνος πίνω φάρμακον , ὁ τε νεφρός ὁ κλίνη δίδωμι ἐγώ , ὁ δέ ἡδύς ποιέω ὁ ζῶ , οὗτος ἀποκλείω .
libanius.epistulae-1-1544 409.4
μάρτυς δὲ ἡμῖν τῶν πα . θῶν ὁ παλαίσας τοῖς πάθεσιν Ὀλύμπιος , ὁ σός τε ἑταῖρος καὶ Ἱπποκράτους καὶ Πλάτωνος . οὗ δεδεήμεθα λαβέσθαι σου τῶν γονάτων καὶ ἐπιδακρύσαι καὶ μηδὲν ἱκετείας εἶδος ἀφεῖναι .
Lemmas: μάρτυς δέ ἐγώ ὁ πῃ . Θῶν ὁ παλαίω ὁ πάθος Ὀλύμπιος , ὁ σός τε ἑταῖρος καί Ἱπποκράτης καί Πλάτων . ὅς δήω λαμβάνω σύ ὁ γόνυ καί ἐπιδακρύω καί μηδείς Ἱκεσία εἶδος ἀφίημι .
libanius.epistulae-1-1544 409.5
τούτοις σε παρακαλῶ , πρὸς δὲ ἄλλον οὐδὲν ἂν γράψαιμι τοιοῦτον λογιζόμενος , ὡς ἐθελήσας μὲν ἀρκέσεις καὶ μόνος , οὐ βουληθέντος δὲ σοῦ καὶ τἄλλα μάταια .
Lemmas: οὗτος σύ παρακαλέω , πρός δέ ἄλλος οὐδείς εἄν γράφω τοιοῦτος λογίζομαι , ὡς ἐθέλω μέν ἀρκέω καί μόνος , οὖον βούλομαι δέ σύ καί ἄλλος μάταιος .
libanius.epistulae-1-1544 410
υι' . Καλλιοπίῳ . ( 355 )
Lemmas: υἱός . Καλλίοπος . ( 355 )
libanius.epistulae-1-1544 410.1
Τὰ μὲν ἄλλα ἡ πατρὶς ἡμῖν ἀμείνων τῆς ἀλλοτρίας , σὺ δὲ αὐτὴν οὐκ ἐᾷς πάντα εἶναι τῆς ἀλλοτρίας ἀμείνω . γραμ - μάτων γάρ , ἃ πρὸ τοῦ πλεῖστα ἔπεμπες , ἐπειδὴ δεῦρ’ ἥκομεν , ἐφθόνησας δίκαιος ὢν νῦν πέμπειν , εἰ καὶ πρότερον ἐτύγχα - νες σιγήσας .
Lemmas: ὁ μέν ἄλλος ὁ πατρίς ἐγώ ἀγαθός ὁ ἀλλότριος , σύ δέ αὐτός οὐ ἐάω πᾶς εἰμί ὁ ἀλλότριος ἀγαθός . γραμ - Μάτων γάρ , ὁ πρό ὁ πλεῖστος πέμπω , ἐπεί δεῦρο ἥκω , φθονέω δίκαιος εἰμί νῦν πέμπω , εἰμί καί πρότερος τυγχάνω - Νες σιγάω .
libanius.epistulae-1-1544 410.2
καὶ τὸ ἔτι σχετλιώτερον , ἄλλοι μὲν εἶχον λα - βόντες καὶ ἐδείκνυσαν ἡμῖν , ἐγὼ δὲ ἠναγκαζόμην τοῦ μὴ λα - βεῖν αἰτίαν λέγειν . ἣν πάντα κινῶν εὑρεῖν οὐκ εἶχον . σοί τε γὰρ εὐπορίαν εἰς λόγους συνῄδειν ἐμαυτῷ τε εἰς σὲ φαῦλον οὐδέν , πλὴν εἰ τοσοῦτόν σε ἠδίκουν , ὅτι μέλλων δεικνύναι λόγον ἐπεισήνεγκα σὸν ὄνομα σὺν εὐφημίᾳ καὶ μὴν κἀκεῖνο φιλοῦντος καθαρῶς .
Lemmas: καί ὁ ἔτι σχέτλιος , ἄλλος μέν ἔχω λάω - βόντα καί δείκνυμι ἐγώ , ἐγώ δέ ἀναγκάζω ὁ μή λάω - Βέι αἴτιος λέγω . ὅς πᾶς κινέω εὑρίσκω οὐ ἔχω . σύ τε γάρ εὐπορία εἰς λόγος σύνοιδα ἐμαυτοῦ τε εἰς σύ φαῦλος οὐδείς , πλήν εἰμί τοσοῦτόν σύ ἀδικέω , ὅτι μέλλω δείκνυμι λόγος ἐπεισφέρω σός ὄνομα σύν Εὐφημία καί μήv ἐκεῖνος φιλέω καθαρός .
libanius.epistulae-1-1544 410.3
ἀπιστῶ τοῖς ἀγγέλλουσιν , ὡς ἄρα ἡμᾶς ψέγοις , οὐχ ὅτι ἡμεῖς οὐ κακοί , ἀλλ’ ὅτι σὺ γενναῖος καὶ πολιτῶν φαυλότητα κρύψαις ἂν μᾶλλον ἢ διακαλύψαις .
Lemmas: ἀπιστέω ὁ ἀγγέλλω , ὡς ἄρα ἐγώ ψέγω , οὐ ὅτι ἐγώ οὖον κακός , ἀλλά ὅτι σύ γενναῖος καί πολίτης φαυλότης κρύπτω εἄν μᾶλλον ἢ διακαλύπτω .
libanius.epistulae-1-1544 410.4
ποιοῦ δὲ σημεῖον τῆς περὶ σὲ γνώμης καὶ τὴν ἐπὶ τῷ μὴ λαμβάνειν γράμματα λύπην . ἔρωτα γὰρ ἀνάγκη τῆς λύπης ἡγεῖσθαι . τίς δ’ οὐκ ἂν ἐρασθείη γλώττης ἱκανῆς ἀρθῆναι πρὸς μέγεθος ἔργων ; ὡς , εὖ ἵσθι , σώζει μὲν ὁ βασιλεὺς ταῖς νίκαις τὰς πόλεις , σώζεις δὲ σὺ τῷ λόγῳ τὰς νίκας , καὶ οὐ πάντη ἄρα σῶν γραμμάτων ἀπεστερήμεθα , ἀλλ’ ἡ πρὸς τὸ κοι - νὸν ἐπιστολὴ τὴν ἐν τοῖς ἰδίοις ἀτιμίαν παραμυθεῖται
Lemmas: ποιέω δέ σημεῖον ὁ περί σύ γνώμη καί ὁ ἐπί ὁ μή λαμβάνω γράμμα λύπη . Ἔρως γάρ ἀνάγκη ὁ λύπη ἡγέομαι . τίς δέ οὐ εἄν ἔραμαι γλῶσσα ἱκανός ἀραρίσκω πρός μέγεθος ἔργον ; ὡς , εὕω εἰμί , σῴζω μέν ὁ βασιλεύς ὁ Νίκη ὁ πόλις , σῴζω δέ σύ ὁ λόγος ὁ Νίκη , καί οὖον πάντῃ ἄρα σός γράμμα ἀποστερέω , ἀλλά ὁ πρός ὁ κέω - νός ἐπιστολή ὁ ἐν ὁ ἴδιος ἀτιμία παραμυθέομαι
libanius.epistulae-1-1544 411
υια' . Ἰοβιανῷ . ( 355 )
Lemmas: υια' . Ἰοβιανός . ( 355 )