ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 121.2
ἐγὼ δὲ Τιτιανὸν ἀεὶ μὲν ἰδεῖν ἐπόθουν , εἷναι δὲ ἐν φαυλοτέροις ὄντα παρὰ τῷ πατρὶ καὶ τοῖς ἐκείνου λόγοις οὐδεπώποτε ἐπείσθην , οὐδὲ γάρ , εἰ . Μαχάων ἦν παρὰ τῷ πατρί .
Lemmas: ἐγώ δέ Τιτιανός ἀεί μέν ὁράω ποθέω , ἵημι δέ ἐν φαῦλος εἰμί παρά ὁ πατήρ καί ὁ ἐκεῖνος λόγος οὐδεπώποτε πείθω , οὐδέ γάρ , εἰμί . Μαχάων εἰμί παρά ὁ πατήρ .
libanius.epistulae-1-1544 121.3
χρυσῆν δὲ εἰ φαίην γεγονέναι τοῦ νεανίσκου τὴν ψυχὴν τοσαῦτα κάλλη δεξαμένην , τιμήσαιμ’ ἂν τὸν χρυ - σὸν αὐτὸν καί , εἰ βούλει γε , τὸν Κολοφώνιον .
Lemmas: χρύσεος δέ εἰμί φημί γίγνομαι ὁ νεανίσκος ὁ ψυχή τοσοῦτος κάλλος δέχομαι , τιμάω εἄν ὁ ΧΡΥ - σός αὐτός καί , εἰμί βούλομαι γε , ὁ κολοφώνιος .
libanius.epistulae-1-1544 121.4
ἐνθυμοῦ - μαι δέ , τίς ἂν ἦν ἡ συλλογὴ τοῦ θέρους ὑμῖν αὔρας ἔχον - τος , ὁπότε ἐν τοσούτῳ πνίγει τοσαῦτα ἤθροισται , ἃ σοῦ τε κα - ταλέγοντος οὐκ ἠπίστουν εὗρόν τε κάλλιον ἐν τῷ τόκῳ τῶν λόγων , οὓς Τιτιανὸς μὲν τίκτει γενναίους , ἔσονται δὲ οἱ κα - λέσοντες κακοὺς οὐκ ὀλίγοι μὲν ἀμαθίᾳ , πλείους δέ , οἶμαι , φθόνῳ .
Lemmas: ἐνθυμέομαι - μής δέ , τίς εἄν εἰμί ὁ συλλογή ὁ θέρος σύ αὔρα ἔχω - ὅς , ὁπότε ἐν τοσοῦτος πνίγω τοσοῦτος ἀθροίζω , ὁ σύ τε ἄν - ταλέγοντος οὐ ἀπιστέω εὑρίσκω τε καλός ἐν ὁ τόκος ὁ λόγος , ὅς Τιτιανός μέν τίκτω γενναῖος , εἰμί δέ ὁ ἄν - λέων κακός οὐ ὀλίγος μέν ἀμαθία , πλείων δέ , οἴομαι , φθόνος .
libanius.epistulae-1-1544 122
ρκβ΄ . Νικεντίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρκβ΄ . Νικεντίῳ . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 122.1
Παρεκελεύου μοι μεμνῆσθαί σου γράφων . τί οὖν οὐ παρεκελεύου μοι καὶ ἐμαυτοῦ μεμνῆσθαι ; εἰ δὲ τοῦτο ἡγῇ πε - ριττόν , καὶ περὶ ἐκείνου τὴν αὐτὴν ἔχε δόξαν · ὡς ἔγωγε , ὅταν ἐμαυτοῦ , τότε ἐπιλήσομαι καὶ σοῦ τοῦ πολλοῖς τε καὶ καλοῖς ἔργοις ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς μνήμην ἐντήξαντος , ἣν οὐδέ , εἰ τύραννος προσέταττεν , ἐκβαλεῖν ἴσχυεν ἄν .
Lemmas: παρακελεύομαι ἐγώ μιμνήσκω σύ γράφω . τίς οὖν οὖον παρακελεύομαι ἐγώ καί ἐμαυτοῦ μιμνήσκω ; εἰμί δέ οὗτος ἡγέομαι μετά - ῥίττω , καί περί ἐκεῖνος ὁ αὐτός ἔχω δόξα · ὡς ἔγωγε , ὅταν ἐμαυτοῦ , τότε ἐπιλήθω καί σύ ὁ πολύς τε καί καλός ἔργον ὁ ἡμέτερος Ψυχή μνήμη ἐντήκω , ὅς οὐδέ , εἰμί τύραννος προστάσσω , ἐκβάλλω ἰσχύω ἄν .
libanius.epistulae-1-1544 122.2
ἀλλὰ καὶ τότ’ ἂν ἐθαυμάζου διὰ σιγῆς , ὃς οὐκ ἐνόμισας μέρος εἶναι τῆς ἀρχῆς τὸ τοὺς ἀρχομένους ὑβρίζειν οὐδὲ εἰσπράττων ἐσπά - ραττες , οὐδὲ πληγαὶ καὶ δεσμὸς καὶ δάκρυα παρὰ σοῦ , μὲν οὖν καὶ θαλίαι καὶ πανηγύρεις καὶ τέρψεων εὑρέσεις καὶ τιμαὶ τοῖς ἐν τέλει καὶ δήμοις ἡδοναὶ καὶ παρὰ πάντων ᾠδαὶ κατὰ τὴν αὑτῶν μουσικὴν ἀμειβομένων ἑκάστων . ἤδη δέ τις καὶ γονεῦσιν οἴκοι τραχυτέροις χρησάμενος ἡμερώτερον εὗρε τὸν τὴν ἀρχὴν ἔχοντα
Lemmas: ἀλλά καί τότε εἄν θαυμάζω διά σιγή , ὅς οὐ νομίζω μέρος εἰμί ὁ ἀρχή ὁ ὁ ἄρχω ὑβρίζω οὐδέ εἰσπράσσω σπάω - ραττες , οὐδέ πληγή καί δεσμός καί δάκρυ παρά σύ , μέν οὖν καί θαλία καί πανήγυρις καί τέρψις εὕρεσις καί τιμή ὁ ἐν τέλος καί δῆμος ἡδονά καί παρά πᾶς ἀοιδή κατά ὁ ἑαυτοῦ μουσική ἀμείβω ἕκαστος . ἤδη δέ τις καί γονεύς οἴκοι τραχύς χράω ἥμερος εὑρίσκω ὁ ὁ ἀρχή ἔχω
libanius.epistulae-1-1544 122.3
τούτων μεμνήμεθα , ταῦτα ἐπιζη - τοῦμεν , οὐκ ἄνευ τοῦ προσδοκᾶν . ὁ δ’ οἰόμενος ὑπὸ τῆς Τύ - χης γενέσθαι τὸν καιρὸν ἐκεῖνον λεῖον ἴστω κοσμῶν , οὐ ψέ - γων , εἰ μὴ καὶ τῷ Τηλεμάχῳ συμπλεῖν τὴν Ἀθηνᾶν κατευθύνουσαν ὄνειδος ἦν .
Lemmas: οὗτος μιμνήσκω , οὗτος ἐπιζέω - τέῳ , οὐ ἄνευ ὁ προσδοκάω . ὁ δέ οἴομαι ὑπό ὁ ὅς - χέω γίγνομαι ὁ καιρός ἐκεῖνος λεῖος οἶδα κοσμέω , οὖον ψέω - γῆ , εἰμί μή καί ὁ Τηλέμαχος συμπλέω ὁ Ἀθηνᾶ κατευθύνω ὄνειδος εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 123
ρκγ΄ . Εὐσταθίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρκγ΄ . Εὐστάθιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 123.1
Οἱ λέγοντές με πλεῖστον ἀφεστάναι λόγων ἐμοὶ μὲν ταὐτὰ φθέγγονται σοὶ δὲ ἀντιλέγουσιν . ἐγὼ μὲν γὰρ οὐδεπώποτε ἐμαυτὸν ἡγησάμην ῥητορικόν , σὺ δ’ οὐδεπώποτέ με ἐπαύσω τοῦτο καλῶν .
Lemmas: ὁ λέγω ἐγώ πλεῖστος ἀφίστημι λόγος ἐγώ μέν αὐτός φθέγγομαι σύ δέ ἀντιλέγω . ἐγώ μέν γάρ οὐδεπώποτε ἐμαυτοῦ ἡγέομαι ῥητορικός , σύ δέ οὐδεπώποτε ἐγώ παύω οὗτος καλός .
libanius.epistulae-1-1544 123.2
εἰ δὴ σὺ μὲν θεῖος καὶ τοῦτό φασιν οἱ θεοί , μάχονται δ’ ἐκεῖνοι τῇ ψήφῳ τῇ σῇ , τίνες ἂν εἶεν , σκόπει θαυμάζω δὲ αὐτῶν εἰ ἐμὲ μὲν ἡγοῦνται τύχη μὲν ἠνθηκέναι πάλαι , γήρᾳ δὲ ἀπεσβηκέναι νῦν , αὐτοὶ δὲ ἐξ ἀφανείας πολ - λῆς νυνὶ σοβοῦντες οὔτι οἴονται τύχῃ κεχρῆσθαι τῇ μικρὸν ὕστερον ἀποπτησομένῃ .
Lemmas: εἰμί δή σύ μέν θεῖος καί οὗτος φημί ὁ θεός , μάχομαι δέ ἐκεῖνος ὁ ψῆφος ὁ σός , τίς εἄν ἄγω , σκοπέω θαυμάζω δέ αὐτός εἰμί ἐγώ μέν ἡγέομαι τύχη μέν ἀνθέω πάλαι , γῆρας δέ ἀποσβέννυμι νῦν , αὐτός δέ ἐκ ἀφάνεια πολ - Λῆς νυνί σοβέω οὔτις οἴομαι τυγχάνω χράομαι ὁ μικρός ὕστερος ἀποπτήσσω .
libanius.epistulae-1-1544 123.3
ἐμὲ μὲν οὖν τούτων οὐδὲν δύνα - ται δάκνειν , εἰ δὲ ἤλγουν , εἶχον ἄν . ὅθεν ἂν παραμυθίαν ἀγάγοιμι · πολλοῖς γὰρ ἐμοῦ βελτίοσι τὰ τοιαῦτα ἐπέθετο στό - ματα , σοὶ καὶ τῷ σῷ διδασκάλῳ καὶ τῷ ’κείνου καὶ ἔτι γε τῷ ’κείνου .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν οὗτος οὐδείς δύναμαι - ὁ δάκνω , εἰμί δέ ἀλγέω , ἔχω ἄν . ὅθεν εἄν παραμυθία ἄγω · πολύς γάρ ἐγώ ἀγαθός ὁ τοιοῦτος ἐπιτίθημι στο̅ - μάτη , σύ καί ὁ σός διδάσκαλος καί ὁ ἐκεῖνος καί ἔτι γε ὁ ἐκεῖνος .
libanius.epistulae-1-1544 123.4
σὺ μὲν οὖν ὡς ἂν φιλοσόφων ὁ δοκιμώτατος εὔχου τῇ Δίκῃ μεταβαλεῖν αὐτοῖς τὸν τρόπον , ἐγὼ δὲ ὡς ἄν τις τῶν ἀμαθῶν ὁ σκαιότατος αἰτῶ τὴν αὐτὴν θεὸν <ἐν> ἴσοις αὐτοὺς διατηρῆσαι τρόποις .
Lemmas: σύ μέν οὖν ὡς εἄν φιλόσοφος ὁ δόκιμος εὔχομαι ὁ Δίκη μεταβάλλω αὐτός ὁ τρόπος , ἐγώ δέ ὡς ἄν τις ὁ ἀμαθής ὁ σκαιός αἰτέω ὁ αὐτός θεός ἐά ἴσος αὐτός διατηρέω τρόπος .
libanius.epistulae-1-1544 124
ρκδ΄ . Φλωρεντίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρκδ΄ . Φλωρέντιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 124.1
Ἐπανῆκεν ἡμῖν Πωλιανὸς ὧν τε ἔτυχεν ἤγγειλε καὶ χά - ριν εἴχομεν ἐγώ τε καὶ ἐκεῖνος ὧν ἔτυχεν ἐκεῖνος . νῦν δ’ αὖ - θὶς παρὰ σὲ τρέχων ἔσπευσε γράμματα φέρειν οὐχ ὡς οὐκ ἤδη παρὰ σοὶ τοσοῦτος ὢν ὥστε κἂν ἄλλου πρὸς σὲ μνησθῆ - ναι μετὰ θάρσους , ἀλλ’ εἰδώς , ὅτι τοῖς παρ’ ἡμῶν ἡδίων γίνῃ γράμμασιν , ἔδεισε μὴ δίκην ἀπαιτηθῇ τοῦ μὴ κομίζειν .
Lemmas: ἐπανίημι ἐγώ Πωλιανός ὅς τε τυγχάνω ἀγγέλλω καί χά - ῥίς ἔχω ἐγώ τε καί ἐκεῖνος ὅς τυγχάνω ἐκεῖνος . νῦν δέ αὖος - θίς παρά σύ τρέχω σπεύδω γράμμα φέρω οὐ ὡς οὐ ἤδη παρά σύ τοσοῦτος εἰμί ὥστε κἀν ἄλλος πρός σύ μιμνήσκω - ναι μετά θάρσος , ἀλλά οἶδα , ὅτι ὁ παρά ἐγώ ἡδύς γίγνομαι γράμμα , δείδω μή δίκη ἀπαιτέω ὁ μή κομίζω .
libanius.epistulae-1-1544 124.2
ἔδω - κα τοίνυν ἀμφοτέρων εἵνεκα προθύμως σοί τε εὐφροσύνην παρασκευάζων καὶ τὸν ἑταῖρον ἐξαιρούμενος ζημίας .
Lemmas: ἐσθίω - ἄν τοίνυν ἀμφότερος ἕνεκα προθύμως σύ τε Εὐφρόσυνος παρασκευάζω καί ὁ ἑταῖρος ἐξαιρέω ζημία .
libanius.epistulae-1-1544 125
ρκε΄ . Πρισκιανῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ρκε΄ . Πρισκιανός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 125.1
Ἐγώ σε τὸ μὲν πρῶτον ἀκούων πρὸς αὐτὸν ἥκειν τὸν Ἴστρον , οὗ βασιλεὺς τὰ ὅπλα δείξας ἐστόρεσε τὸ φρόνημα τῶν Σκυθῶν , οὐκ ἐπέστελλον , οὐ γὰρ ἦν ὁ κομιῶν ἐκεῖσε .
Lemmas: ἐγώ σύ ὁ μέν πρῶτος ἀκούω πρός αὐτός ἥκω ὁ Ἴστρος , ὅς βασιλεύς ὁ ὅπλον δείκνυμι στόρνυμι ὁ φρόνημα ὁ Σκύθης , οὐ ἐπιστέλλω , οὖον γάρ εἰμί ὁ κομίζω ἐκεῖσε .
libanius.epistulae-1-1544 125.2
εἶθ’ ἡμῖν ὁμοῦ πρός τε τὴν Μεγάλην ἐπανήκειν ἠγγέλλου πόλιν καὶ τὴν ἀρχὴν ἔχειν τὴν οὐκέτι μικράν , ἐπειδήπερ αὐτὴν ἔχεις . ἴσως μὲν γὰρ τὸν Ἀχιλλέα κοσμεῖ ἡ πανοπλία καὶ τῆς Ἡφαί - στου δεῖ τέχνης , εὖ δὲ ἴσθι , ὅτι κἂν τὰ φαυλότερα θέμενος ὁ τῆς Θέτιδος υἱὸς αὐτὸς μὲν οὐκ ἂν ἔδοξε χείρων , ἐκεῖνα δ’ ἂν ἔδειξε καλλίω .
Lemmas: εἶτα ἐγώ ὁμοῦ πρός τε ὁ Μέγας ἐπανήκω ἀγγέλλω πόλις καί ὁ ἀρχή ἔχω ὁ οὐκέτι μικρός , ἐπεί αὐτός ἔχω . ἴσως μέν γάρ ὁ Ἀχιλλεύς κοσμέω ὁ πανοπλία καί ὁ ἁφή - ἕκαστος δεῖ τέχνη , εὕω δέ εἰμί , ὅτι κἀν ὁ φαῦλος τίθημι ὁ ὁ Θέτις υἱός αὐτός μέν οὐ εἄν δοκέω χείρων , ἐκεῖνος δέ εἄν δείκνυμι καλός .
libanius.epistulae-1-1544 125.3
μαθόντες οὖν , εἰς ὃ κατέστης , ἀεί σε προσελαύνειν ἡγούμεθα καὶ μικρὸν ἀπέχειν τῆς θέας καὶ γραμ - μάτων οὐ δεῖν , ἐπεὶ δὲ μέλλεις , πάλιν ἡμᾶς ἐπὶ τὸ γράφειν ἄγεις .
Lemmas: μανθάνω οὖν , εἰς ὅς καθίστημι , ἀεί σύ προσελαύνω ἡγέομαι καί μικρός ἀπέχω ὁ θέα καί γραμ - Μάτων οὖον δήω , ἐπεί δέ μέλλω , πάλιν ἐγώ ἐπί ὁ γράφω ἄγω .
libanius.epistulae-1-1544 125.4
αὐτὸς δὲ ἡμῖν ἢ φάνηθι , πρὸς Δῖός , ἢ μένων , ὡς ἐπ’ ἀμείνοσι διατρίβεις , μήνυε καὶ τὸν Πωλιανὸν τῶν τε ἄλ - λων εἵνεκα καὶ τῆς ἐπιστολῆς φίλει .
Lemmas: αὐτός δέ ἐγώ ἢ φαίνω , πρός Δῖος , ἢ Μένων , ὡς ἐπί ἀγαθός διατρίβω , μηνύω καί ὁ Πωλιανός ὁ τε ἄλμα - λάω ἕνεκα καί ὁ ἐπιστολή φιλέω .
libanius.epistulae-1-1544 126
ρκς΄ . Εὐαγρίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρκς΄ . Εὐάγριος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 126.1
Τὸ Ζήζους χωρίον ἐκτήσατο μὲν ὁ θεῖος οὑμὸς οὐκ ἀδί - κως , κατέσχον δὲ ἐγὼ τῇ τε τοῦ δικαίου τάξει καὶ τῇ παρὰ σοῦ βοηθείᾳ , δι’ ἣν οὐκ ἔστιν ὅτε σε οὐκ ἐπαινοῦμεν , ἄλλως θ’ ὅτε καὶ ἀπαράκλητος ὑπὲρ ἡμῶν ἔστης .
Lemmas: ὁ Ζήζος χωρίον κτάομαι μέν ὁ θεῖος ἐμός οὐ ἀμνάς - Κῶς , κατέχω δέ ἐγώ ὁ τε ὁ Δίκαιος τάξις καί ὁ παρά σύ βοήθεια , διά ὅς οὐ εἰμί ὅτε σύ οὐ ἐπαινέω , ἄλλως ὁ ὅτε καί ἀπαράκλητος ὑπέρ ἐγώ ἵστημι .
libanius.epistulae-1-1544 126.2
νῦν τοίνυν οἱ τοῦτο γεωργοῦντες ἥκουσι περίφοβοι καί τινας ἀπαγγέλλουσιν ἀπειλάς , ἐν αἷς ἦν , ὅτι δώσουσι δίκην ὧν ἀδικοῦσι τὸν βα - σιλέως οἶκον ἡμᾶς τῆς ἐκείνου γῆς πεποιηκότες δεσπότας .
Lemmas: νῦν τοίνυν ὁ οὗτος γεωργέω ἥκω περίφοβος καί τις ἀπαγγέλλω ἀπειλή , ἐν ὅς εἰμί , ὅτι δίδωμι δίκη ὅς ἀδικέω ὁ βάω - σιλέος οἶκος ἐγώ ὁ ἐκεῖνος γῆ ποιέω δεσπότης .
libanius.epistulae-1-1544 126.3
ἐμοὶ δὲ δοκοῦσιν ἀκηκοέναι μὲν τούτων οὐδέν , ἐλπίζειν δέ . καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν ἀνθρώπους ὁμιλοῦντας ἀρότρῳ καὶ βουσὶ δείματα αὑτοῖς οὐκ ὄντα ἀναπλάττειν καὶ τὰ οὐδ’ ἐσό - μένα γεγονέναι νομίζειν . τοιοῦτον γὰρ τὸ γεωργεῖν · ἀφελῶς ἔχειν ποιεῖ .
Lemmas: ἐγώ δέ δοκέω ἀκούω μέν οὗτος οὐδείς , ἐλπίζω δέ . καί θαυμαστός οὐδείς ἄνθρωπος ὁμιλέω ἄροτρον καί βοῦς δεῖμα ἑαυτοῦ οὐ εἰμί ἀναπλάσσω καί ὁ οὐδέ εἰμί - Μένα γίγνομαι νομίζω . τοιοῦτος γάρ ὁ γεωργέω · ἀφελής ἔχω ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 126.4
ἀλλὰ σὺ τὰ σαυτοῦ μιμούμενος καὶ φιλίαι ἢ ἐνεστήσω τηρῶν δίδαξον τοὺς δεδιότας , ὅτι κἂν ἄλλῳ μαχἐ - σαιο τούσδε ταράττοντι .
Lemmas: ἀλλά σύ ὁ σεαυτοῦ μιμέομαι καί φίλιος ἢ ἐνίστημι τηρέω διδάσκω ὁ δείδω , ὅτι κἀν ἄλλος μάχομαι - σῴζω ὅδε ταράσσω .
libanius.epistulae-1-1544 127
ρκζ΄ . Ἀκακίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρκζ΄ . Ἀκάκιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 127.1
Μεθ' ὧν ἔγραψας τὰ ἔπη θεῶν , σὺ γὰρ δὴ μόνος ἀμ - φότερον , ποιητής τ' ἀγαθὸς κρατερός τε ῥήτωρ , οὗ - τοί μοι δοκοῦσιν Ἑρμογένει προθυμίαν ἐμβαλεῖν εἰς τὸ λῦσαι τοὺς φόβους .
Lemmas: μετά ὅς γράφω ὁ ἔπος θεός , σύ γάρ δή μόνος ἀνά - φοτερος , ποιητής τε ἀγαθός καρτερός τε ῥήτωρ , ὅς - ὅς ἐγώ δοκέω Ἑρμογένης προθυμία ἐμβάλλω εἰς ὁ λύω ὁ φόβος .
libanius.epistulae-1-1544 127.2
καίτοι τῆς αὐτῆς ἡμέρας εἶχέ τε τὰ παρὰ σοῦ καὶ παρελύετο τῆς ἀρχῆς , ἀλλ’ ὅμως ἐν τῷ πυθμένι τοῦ πίθου τῶν γε σῶν οὐκ ἠμέλησεν , ἀλλ’ ἔστενεν ἅμα καὶ χάριν ἡγούμενος , ἣν ἐδίδου λαμβάνειν καλῷ τε λέγων ἔργῳ κατα - κλείσειν τὴν ἀρχὴν ἐκέλευεν ὧν ἐχρῄζομεν .
Lemmas: καίτοι ὁ αὐτός ἡμέρα ἔχω τε ὁ παρά σύ καί παραλύω ὁ ἀρχή , ἀλλά ὅμως ἐν ὁ πυθμήν ὁ πίθος ὁ γε σός οὐ ἀμελέω , ἀλλά στένω ἅμα καί χάρις ἡγέομαι , ὅς δίδωμι λαμβάνω καλός τε λέγω ἔργον κατά - καλέω ὁ ἀρχή κελεύω ὅς χρῄζω .
libanius.epistulae-1-1544 127.3
ἀλλ’ Ἀνδρόνι - κος ἤγγειλεν , ὡς οὐκ ἔσται σοι διάδυσις , ἀλλ’ ἐν βελτίονι μὲν τῷ σχήματι . πάντως δὲ ἀνάγκην εἶναι διαπλεῦσαι τοῦ πόντου τὸ στόμα . τὸν γὰρ ἄνδρα ἐκείνου τὸν θεῖον , ᾧ σὺ τὸν υἱὸν ὁμώνυμον ἐποίησας τὸ τοῦ Κίμωνος μιμησάμενος , εἰπεῖν ἃ συνῄδει σοι πρὸς τὸν κρατοῦντα , τὸν δὲ καλεῖν . σὺ δὲ βου - λεύσῃ περί τε τῶν ἐλπίδων τῶν ἐκεῖθεν καὶ τῆς ἡσυχίας .
Lemmas: ἀλλά Ἀνδρών - κος ἀγγέλλω , ὡς οὐ εἰμί σύ διάδυσις , ἀλλά ἐν ἀγαθός μέν ὁ σχῆμα . πάντως δέ ἀνάγκη εἰμί διαπλέω ὁ πόντος ὁ στόμα . ὁ γάρ ἀνήρ ἐκεῖνος ὁ θέω , ὅς σύ ὁ υἱός ὁμώνυμος ποιέω ὁ ὁ Κίμων μιμέομαι , εἶπον ὁ σύνοιδα σύ πρός ὁ κράτος , ὁ δέ καλέω . σύ δέ βοῦς - λεύσσω περί τε ὁ ἐλπίς ὁ ἐκεῖθεν καί ὁ ἡσυχία .
libanius.epistulae-1-1544 127.4
ὁ δὲ ταῦτα ἀγγείλας καὶ Πρισκιανός . ὁ μὲν ἀνέγνω Τιτιανοῦ τοὺς λόγους , Πρισκιανὸς δέ , τότε γὰρ ἄσχολος ἦν , νῦν ἀπαιτεῖ , καὶ ἀποδώσομεν οὐκ ἀγνοήσαντες τὴν ἐπιστολὴν ἐν ᾗ διαλέγῃ τῷ παιδὶ περί τε φωνῆς τόνου καὶ τῶν ἐνταῦθα μεταβολῶν πνεύματός τε ἀναπαύλης καὶ τῶν ἄλλων , ὅσα βοηθεῖ λόγῳ .
Lemmas: ὁ δέ οὗτος ἀγγέλλω καί Πρισκιανός . ὁ μέν ἀναγιγνώσκω Τιτιανός ὁ λόγος , Πρισκιανός δέ , τότε γάρ ἄσχολος εἰμί , νῦν ἀπαιτέω , καί ἀποδίδωμι οὐ ἀγνοέω ὁ ἐπιστολή ἐν ὅς διαλέγω ὁ παῖς περί τε φωνή τόνος καί ὁ ἐνταῦθα μεταβολή πνεῦμα τε ἀνάπαυλα καί ὁ ἄλλος , ὅσος βοηθέω λόγος .
libanius.epistulae-1-1544 127.5
ἅ μοι δοκεῖ μὴ μόνον τὸν νεανίσκον ἀμείνω καταστήσειν , ἀλλὰ καἰ ἐμὲ τὸν γέροντα , καθ’ οὗ τις ἤδη καὶ σκῶμμα ἀφῆ - κεν , ὡς εἴην ὑποκριτὴς μᾶλλον ἢ ῥήτωρ .
Lemmas: ὅς ἐγώ δοκέω μή μόνος ὁ νεανίσκος ἀγαθός καθίστημι , ἀλλά καίω ἐγώ ὁ γέρων , κατά ὅς τις ἤδη καί σκῶμμα ἁφή - ἄν , ὡς εἰμί ὑποκριτής μᾶλλον ἢ ῥήτωρ .
libanius.epistulae-1-1544 128
ρκη΄ . Δημητρίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρκη΄ . Δημήτριος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 128.1
Ὥσπερ οἷς ἔπεμψας χρῶμαι ξενίοις , οὕτω καὶ τῇ τῆς ἐπιστολῆς ἀρχῇ χρήσομαι . κοινὰ γὰρ ἔστω μοι μὴ μόνον τὰ τῆς σῆς ἀγορᾶς τε καὶ γῆς , ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς διανοίας .
Lemmas: ὥσπερ ὅς πέμπω χράω ξένιος , οὗτος καί ὁ ὁ ἐπιστολή ἀρχή χράω . κοινός γάρ ἵστημι ἐγώ μή μόνος ὁ ὁ σός ἀγορά τε καί γῆ , ἀλλά καί ὁ ὁ διάνοια .
libanius.epistulae-1-1544 128.2
λέ - γω τοίνυν καὶ αὐτός , ὅτι τῶν τε ἄλλων χάρις Ὥραις καὶ ὅτι τὰς πανηγύρεις φέρουσαι φέρουσιν ἀφορμὴν τοῖς παρὰ σοῦ γράμμασιν αὐτῶν , οἶμαι , τῶν ἑορτῶν ἡδίοσι .
Lemmas: λεʹ - εγώ τοίνυν καί αὐτός , ὅτι ὁ τε ἄλλος χάρις Ὥρα καί ὅτι ὁ πανήγυρις φέρω φέρω ἀφορμή ὁ παρά σύ γράμμα αὐτός , οἴομαι , ὁ ἑορτή ἡδύς .
libanius.epistulae-1-1544 128.3
τὰ μέν - τοι γράμματα ἔλαβον ἀκροώμενος τῶν νέων καὶ πρὸς τὸν μὴ κύνοντα ἠχθόμην ἑλκόμενος ὑπὸ τῆς ἐπιστολῆς . οὐ γὰρ ᾔδει ] ἀκριβῶς ὅ τι λέγοι , λύειν ἐκείνην ἐπιθυμῶν .
Lemmas: ὁ μέν - ὅς γράμμα λαμβάνω ἀκροάομαι ὁ νέος καί πρός ὁ μή κυνέω ἔχθω ἕλκω ὑπό ὁ ἐπιστολή . οὖον γάρ οἶδα ] ἀκριβῶς ὅς τίς λέγω , λύω ἐκεῖνος ἐπιθυμέω .
libanius.epistulae-1-1544 128.4
ὡς δὲ δίε παύσατο καὶ εἶρον τὰς Ὥρας ἐπαινουμένας καὶ διὰ πάντων τῶν γεγραμμένων τεταμένην τὴν ὥραν , ἀφεὶς ἃ λέξειν ἔμελ - λον ἐκοίνωσα τοῖς ἑταίροις τὴν ἐπιστολήν , τοῖς δὲ ἀπέχρησε . καὶ οὕτω προσετέθη τοῖς δώροις ἀπαλλαγὴ τοῦ τότε ἐπικει - 5 μένου πόνου .
Lemmas: ὡς δέ δῖος παύω καί εἴρω ὁ Ὥρα ἐπαινέω καί διά πᾶς ὁ γράφω τείνω ὁ ὥρα , ἀφίημι ὁ λέγω μέλω - λος κοινόω ὁ ἑταῖρος ὁ ἐπιστολή , ὁ δέ ἀποχράω . καί οὗτος προστίθημι ὁ δῶρον ἀπαλλαγή ὁ τότε ἐπίκειμαι - 5 μένω πόνος .
libanius.epistulae-1-1544 129
ρκθ΄ . Ἀδαμαντίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρκθ΄ . Ἀδαμάντιον . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 129.1
Τίς οὗτος ὁ φόβος ; καὶ πόθεν τὸ οἴεσθαί σοι τὸν υἱὸν τοῦ χείρονος ἔσεσθαι λόγου καὶ ταῦτα τῶν τε ἄλλων αὐτὸν ἐπαινούντων καὶ Εὐμαθίου τοῦ φενακίζειν οὐκ εἰδότος καὶ ἐμοῦ τοῦ τἀληθῆ τιμῶντος ; ὡς ἔγωγε οὐδεπώποτε πρὸς πα - τέρας περὶ παίδων ἀμβλυτέρων εἶπον , ὡς εἶεν ὀξεῖς , ἀλλ’ οὐδὲ περὶ τῶν ἐγρηγορότων εἴποιμ’ ἄν , ὥς εἰσι νωθροί .
Lemmas: Τῖς οὗτος ὁ φόβος ; καί πόθεν ὁ οἴομαι σύ ὁ υἱός ὁ χείρων εἰμί λόγος καί οὗτος ὁ τε ἄλλος αὐτός ἐπαινέω καί Εὐμάθιος ὁ φενακίζω οὐ οἶδα καί ἐγώ ὁ τἀληθῆ τιμή ; ὡς ἔγωγε οὐδεπώποτε πρός πῃ - τέρας περί παῖς ἀμβλύς εἶπον , ὡς ἄγω ὀξύς , ἀλλά οὐδέ περί ὁ ἐγείρω λέγω ἄν , ὅς εἰμί νωθρός .
libanius.epistulae-1-1544 129.2
σοὶ δ’ εἰ παῖς ἐστι διδούς τι περὶ αὑτοῦ βέλτιον εἰπεῖν , μὴ διαπίστει μηδέ γε εὔφραινε τοὺς συκοφάντας ἐν τῷ προσέχειν οἷς λέ - γουσιν . ἂν γὰρ ὅτι σε μὴ πείθουσι , μάθωσι , λήξουσι τῶν ψευδῶν .
Lemmas: σύ δέ εἰμί παῖς εἰμί δίδωμι τίς περί αὐτός ἀγαθός εἶπον , μή διαπιστέω μηδέ γε εὐφραίνω ὁ συκοφάντης ἐν ὁ προσέχω ὅς λεʹ - γους . εἄν γάρ ὅτι σύ μή πείθω , μανθάνω , λήγω ὁ ψευδής .
libanius.epistulae-1-1544 129.3
τὸν Ἀνατόλιον οὐ σὺ μᾶλλον ἡ ἐγὼ βουλοίμην ἂν γενέσθαι ῥήτορα τῶν δεξιῶν · παρ’ ἐμοῦ γάρ , οὐχὶ σοῦ ταῦτα ἀπαιτοῦσιν Ἀρμένιοι .
Lemmas: ὁ Ἀνατόλιος οὖον σύ μᾶλλον ὁ ἐγώ βούλομαι εἄν γίγνομαι ῥήτωρ ὁ δεξιός · παρά ἐγώ γάρ , οὐ σύ οὗτος ἀπαιτέω Ἀρμένιος .
libanius.epistulae-1-1544 130
ρλ΄ . Εὐθηρίῳ . ( 357/8 )
Lemmas: ρλ΄ . Εὐθήριος . ( 357/8 )
libanius.epistulae-1-1544 130.1
Οἶμαι μὲν ἤδη σοι γνώριμον εἶναι τὸν χρηστὸν Ἀρτέ - μιον · ἐκεῖνός τε γὰρ οἷος ἕλκειν πρὸς ἑαυτὸν σύ τε δεινὸς θη - ρατὴς ἀνδρῶν ἀγαθῶν . εἰ δ’ οὖν οὔπω τοῦτο πέπρακται , πρα - χθήτω νῦν . ἐγὼ δὲ ὁ συνάγων ἴσως οὐκ ἄπειρος τῆς περὶ ταῦτα ἁρμονίας .
Lemmas: οἴμη μέν ἤδη σύ γνώριμος εἰμί ὁ χρηστός ἐτν-ίτης - μιαίνω · ἐκεῖνος τε γάρ οἷος ἕλκω πρός ἑαυτοῦ σῦς τε δεινός τίθημι - Ράτης ἀνήρ ἀγαθός . εἰμί δέ οὖν οὔπω οὗτος πράσσω , ΠΡΑ - τίκτω νῦν . ἐγώ δέ ὁ συνάγω ἴσως οὐ ἤπειρος ὁ περί οὗτος ἁρμονία .
libanius.epistulae-1-1544 130.2
Ἀρτέμιον δὲ πολλὰ ποιεῖ πρῶτον , γένους ἐπιφάνεια , λόγων δύναμις , ἦθος μέτριον , τὸ τοὺς ἄρχοντας παρόντας τε φιλεῖν καὶ ἀπελθόντας ἐπαινεῖν .
Lemmas: Ἀρτέμιον δέ πολύς ποιέω πρῶτος , γένος ἐπιφάνεια , λόγος δύναμις , ἦθος μέτριος , ὁ ὁ ἄρχω πάρειμι τε φιλέω καί ἀπέρχομαι ἐπαινέω .
libanius.epistulae-1-1544 130.3
ἀλλὰ κἀκεῖνο μέντοι τὸ ἔργον ὃ σὺ ζητεῖς ἐργάζεται , τὰ γὰρ ἡμέτερα ᾕρη - τᾶι , ὥστ’ οὐ μᾶλλον σὺ φήσεις τοῦτο ποιεῖν ἡ ’κεῖνον εὑρή - σεις .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος μέντοι ὁ ἔργον ὅς σύ ζητέω ἐργάζομαι , ὁ γάρ ἡμέτερος Ἥρα - ὁ , ὥστε οὖον μᾶλλον σύ φημί οὗτος ποιέω ὁ ἐκεῖνος εὑρίσκω - Σέις .
libanius.epistulae-1-1544 130.4
δὸς δὴ μισθὸν αὐτῷ τῶν εἰς ἡμᾶς σεαυτόν . δόξει δέ σοι λαβὼν τὸ θαρρεῖν εὐλαβέστερος γεγονέναι . καίτοι κἂν ἐνοχλῇ , σύ γε οἴσεις ἐμὴν χάριν . ἀλλ’ οὐκ ἐνοχλήσει .
Lemmas: δίδωμι δή μισθός αὐτός ὁ εἰς ἐγώ σεαυτοῦ . δοκέω δέ σύ λαμβάνω ὁ θαρσέω εὐλαβής γίγνομαι . καίτοι κἀν ἐνοχλέω , σῦς γε φέρω ἐμός χάρις . ἀλλά οὐ ἐνόχλησις .
libanius.epistulae-1-1544 131
ρλα΄ . Φιλαγρίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρλα΄ . Φιλάγριον . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 131.1
Χρόνιον ἰδὼν τὸν Δοσίθεον καὶ ὠχριῶντα ἠρόμην εἰ νόσῳ γένοιτο τοιοῦτος . ἔπειτ’ ἤκουον , ὡς ἐκείνῃ μὲν οὔ , συν - ἑλεία δὲ ἔργου . γράφειν γὰρ ἔφασκε καθείρξας αὑτόν .
Lemmas: Χρόνιον εἶδον ὁ Δοσίθεος καί ὠχριάω ἔρομαι εἰμί νόσος γίγνομαι τοιοῦτος . ἔπειτα ἀκούω , ὡς ἐκεῖνος μέν οὖον , σῦς - Ἔλεια δέ ἔργον . γράφω γάρ φάσκω κατείργω ἑαυτοῦ .
libanius.epistulae-1-1544 131.2
ἐΜ νόν τε οὖν ἐπῄνεσα καὶ σοὶ συνήσθην , ὅτι σοι μηδὲ ὁ οἰκέ - της ἀργός . πυνθάνου δὴ καὶ περὶ τῶν υἱέων , ψεῦδος δ’ οὐκ ἐρέει .
Lemmas: ἐν νοῦς τε οὖν ἐπαινέω καί σύ συνέζομαι , ὅτι σύ μηδέ ὁ οἶκος - ὁ ἀργός . πυνθάνομαι δή καί περί ὁ υἱός , ψεῦδος δέ οὐ εἴρω .
libanius.epistulae-1-1544 132
ρλβ΄ . Εὐτοκίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρλβ΄ . Εὐτόκιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 132.1
Εὐδαίμων ὁ Αἰγύπτιος ὁ παρ’ ὑμῖν μὲν οἰκῶν , παντα - χῆ δὲ τὴν δόξαν ἀπεσταλκὼς οὐ μᾶλλον Αἴγυπτον ἢ τὴν ὑμε - τέραν κοσμεῖ . τὸ μὲν γὰρ τὰ τῶν ποιητῶν ἐπίστασθαι καὶ γε - νέσθαι ποιητὴν ἐκεῖθεν αὐτῷ , τὸ δὲ τὰ τῶν ῥητόρων εἰδέναι καὶ γενέσθαι ῥήτορα παρ’ ὑμῶν αὐτῷ .
Lemmas: Εὐδαίμων ὁ Αἰγύπτιος ὁ παρά σύ μέν οἰκέω , πᾶς - χῆ δέ ὁ δόξα ἀποστέλλω οὖον μᾶλλον Αἴγυπτος ἢ ὁ ὕω - τέρα κοσμέω . ὁ μέν γάρ ὁ ὁ ποιητής ἐφίστημι καί γε - νω ποιητής ἐκεῖθεν αὐτός , ὁ δέ ὁ ὁ ῥήτωρ οἶδα καί γίγνομαι ῥήτωρ παρά σύ αὐτός .
libanius.epistulae-1-1544 132.2
τοῦτόν τε οὖν ἀνάγ - κη τὴν παιδεύουσαν φιλεῖν ὑμᾶς τε εἰκὸς ᾧ δεδώκατε τοὺς λόγους καὶ τὰ ἄλλα συμπονεῖν . οἶμαι δὲ πρὸς σὲ γράφων πρὸς ὅλην ἐπιστέλλειν τὴν πόλιν . σὺ γὰρ αὐτὴν εὖ ποιῶν ἀνέχεις , ἡ δὲ οὔτε ἀγνοεῖ τοῦτο καὶ ὁμολογεῖ σὺν ἡδονῇ .
Lemmas: οὗτος τε οὖν ἀνάγω - καί ὁ παιδεύω φιλέω σύ τε εἰκός ὅς δίδωμι ὁ λόγος καί ὁ ἄλλος συμπονέω . οἴομαι δέ πρός σύ γράφω πρός ὅλος ἐπιστέλλω ὁ πόλις . σύ γάρ αὐτός εὕω ποιέω ἀνέχω , ὁ δέ οὔτε ἀγνοέω οὗτος καί ὁμολογέω σύν ἡδονή .
libanius.epistulae-1-1544 132.3
δότω τοί - νυν ἡ πόλις διὰ σοῦ χάριν Εὐδαίμονι . τίς δὲ αὕτη ; τιμᾷ τὸν παιδευτὴν ἡμῖν ὁ βασιλεὺς τῇ βασιλικῇ τροφῆ . ταύτην δὲ ἡμῖν ἀργυρίου βουλόμενοι γενέσθαι πρὸς ὑμᾶς εἴδομεν ἐνθυ - μηθέντες , ὡς ἡ πρᾶσις δεῖται τῆς Εὐτοκίου φιλοτιμίας .
Lemmas: δίδωμι ὅς - νυν ὁ πόλις διά σύ χάρις Εὐδαίμων . τίς δέ οὗτος ; τιμάω ὁ παιδευτής ἐγώ ὁ βασιλεύς ὁ βασιλικός τροφεύς . οὗτος δέ ἐγώ ἀργύριον βούλομαι γίγνομαι πρός σύ ὁράω ἐνθύω - μήθω , ὡς ὁ πρᾶσις δήω ὁ Εὐτόκιος φιλοτιμία .
libanius.epistulae-1-1544 132.4
ἀκο - λούθει δὴ σαυτῷ καὶ πρᾶττε τὴν ταχίστην , ὅπως ἡμῖν ἕξει καλῶς , καὶ προσδέχου παρ’ ἀνδρὸς εἰδότος λέγειν ἔπαινον ἀντὶ τῶν χρημάτων .
Lemmas: ΑΚΟ - λούω δή σεαυτοῦ καί πράσσω ὁ ταχύς , ὅπως ἐγώ ἔχω καλῶς , καί προσδέχομαι παρά ἀνήρ οἶδα λέγω ἔπαινος ἀντί ὁ χρῆμα .
libanius.epistulae-1-1544 133
πλγ΄ . Εὐστολίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: πλγ΄ . Εὐστόλιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 133.1
Φίλος ἀνδρὶ παρείη , φασί . σὺ δ' ἡμῖν καὶ φίλος καὶ σαφέστατος τῶν φίλων , ὥστ’ οὐδὲν παρήσεις προθυμίας ἐν οἷς τι θήσῃ τῶν ἡμετέρων βέλτιον .
Lemmas: Φίλος ἀνήρ πείρω , φημί . σύ δέ ἐγώ καί φίλος καί σαφής ὁ Φίλων , ὥστε οὐδείς παρίημι προθυμία ἐν ὅς τίς τίθημι ὁ ἡμέτερος ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 133.2
δέξαι δὴ τὸν Μόκιμον ἡμῖν εὐμενῶς καὶ ποίησον ἡμῖν τὰ ἄχυρα χρυσίον , εἰ μὲν τὸ 10 πρᾶγμα ῥᾷστον , δι’ αὐτὸ τοῦτο , ὅτι ῥᾷστον , εἰ δὲ ἐργῶδες , ὅτι καὶ πονεῖν οἶσθα .
Lemmas: δέχομαι δή ὁ Μόκιμον ἐγώ εὐμενής καί ποιέω ἐγώ ὁ ἄχυρον χρυσίον , εἰμί μέν ὁ 10 πρᾶγμα ῥᾴδιος , διά αὐτός οὗτος , ὅτι ῥᾴδιος , εἰμί δέ ἐργώδης , ὅτι καί πονέω οἶδα .
libanius.epistulae-1-1544 134
ρλδ΄ . Τῷ αὐτῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ρλδ΄ . ὁ αὐτός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 134.1
Σὺ δ’ ὅτι ἄν με εὖ ποιῇς , οὐ συγγενεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ 15 φιλοῦντι συμβεβλημένος ἔσῃ . μεῖζον δὲ τοῦτο ἐκείνου κρίνω , διότι τὰ τῶν Οἰδίπου παίδων καὶ νῦν ὁρῶ πολλοὺς ἐπιχει - ροῦντας καὶ οὐ κωλύει τὸ γένος .
Lemmas: σύ δέ ὅτι ἄν ἐγώ εὕω ποιέω , οὖον συγγενής μόνος , ἀλλά καί 15 φιλέω συμβάλλω εἰμί . μείζων δέ οὗτος ἐκεῖνος κρίνω , διότι ὁ ὁ Οἰδίπους παῖς καί νῦν ὁράω πολύς ἐπιχέω - Ρούντας καί οὖον κωλύω ὁ γένος .
libanius.epistulae-1-1544 134.2
σὲ δὲ ἐγὼ τῇ τε ἄλλῃ φι - λῶ καὶ ὅτι τῶν πατρῴων φρενῶν ἐν ἑτέρῳ βίῳ τὴν ὀξύτητα δεικνύεις , ἀφ’ ἧς σοι καὶ τὸ κρατεῖν .
Lemmas: σύ δέ ἐγώ ὁ τε ἄλλος φεῖ - λῶ καί ὅτι ὁ πατρῷος φρήν ἐν ἕτερος βίος ὁ ὀξύτης δείκνυμι , ἀπό ὅς σύ καί ὁ κρατέω .
libanius.epistulae-1-1544 134.3
Μοκίμῳ δὲ παρεκε - λευσάμην θαρρεῖν · ὡς ἐφ’ ᾧπερ ἥκει δώσεις αὐτῷ καὶ οὐ πε - ριόψει τὴν τῆς γῆς φορὰν ἡμῖν ἀπολλυμένην . οὐ γὰρ ἀγνοεῖς , ὡς ὅ τι ἂν ἡμὶν γένηται κέρδος , τοῦτο εἰς τὴν σὴν εἰσελήλυ - θεν οἰκίαν
Lemmas: Μοκίμῳ δέ παρίημι - λεύσσω θαρσέω · ὡς ἐπί ὅσπερ ἥκω δίδωμι αὐτός καί οὖον μετά - ῥίπτω ὁ ὁ γῆ φορά ἐγώ ἀπόλλυμι . οὖον γάρ ἀγνοέω , ὡς ὅς τίς εἄν ἐγώ γίγνομαι κέρδος , οὗτος εἰς ὁ σός εἰσέρχομαι - τίθημι οἰκίον
libanius.epistulae-1-1544 135
ρλε΄ . Μαρκελλίνῳ . ( 359/60 )
Lemmas: Ἕλερ . Μαρκελλίνος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 135.1
Τῶν μὲν ἄλλων αὐτὸς ἐδεόμην , ὅπως συναίρωνται τῷ Μοκίμῳ τῆς πράσεως ἐφ’ ἣν ἥκει , σοῦ δὲ ὁ παῖς , ὡς εἰκός , ὑπὲρ ἡμῶν δεήσεται μηδὲν ἐλλείπειν , ὅπως , ἐπειδὰν εἷς μοι γένηται τοῦ χοροῦ , πρᾴου μου τυγχάνῃ μνήμῃ τῆς χάριτος .
Lemmas: ὁ μέν ἄλλος αὐτός δήω , ὅπως συναιρέω ὁ Μοκίμῳ ὁ πρᾶσις ἐπί ὅς ἥκω , σύ δέ ὁ παῖς , ὡς εἰκός , ὑπέρ ἐγώ δήω μηδείς ἐλλείπω , ὅπως , ἐπειδάν εἷς ἐγώ γίγνομαι ὁ χορός , πρᾶος ἐγώ τυγχάνω μνήμη ὁ χάρις .
libanius.epistulae-1-1544 135.2
δεῖξον δὴ τῷ υἱεῖ τὴν ἐπιστολὴν καὶ θεώρει τὴν σπουδήν .
Lemmas: δείκνυμι δή ὁ υἱός ὁ ἐπιστολή καί θεωρέω ὁ σπουδή .
libanius.epistulae-1-1544 136
ρλς΄ . Πρισκιανῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ρλς΄ . Πρισκιανός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 136.1
Πολλαχόθεν αἰδοῦμαι Μόκιμον , καὶ γὰρ ἐκ παιδὸς ἑταῖ - ρος καὶ τῶν οὐδὲν ὀκνησάντων ἐπιτάττοντος τοῦ θείου , καὶ νῦν ἡμῖν ὅσαπερ ἐκείνῳ συμπονεῖ .
Lemmas: πολλαχόθεν αἰδέομαι Μόκιμον , καί γάρ ἐκ παῖς ἔτης - ρος καί ὁ οὐδείς ὀκνέω ἐπιτάσσω ὁ θεῖον , καί νῦν ἐγώ ὅσος ἐκεῖνος συμπονέω .
libanius.epistulae-1-1544 136.2
τούτου συγγενής , Μά - ρας ὄνομα αὐτῷ , τῶν σοὶ διακονούντων , ἔργον δὲ αὐτῷ γρά - φειν εἰς τάχος , καὶ πεποίηκεν αὐτὸν ἡ χεὶρ ἐν λόγῳ . βου - λοίμην ἂν οὖν τῆς σῆς ἀρχῆς ἀπολαῦσαι τὸν ἄνθρωπον εἰς ἐπίδοσιν .
Lemmas: οὗτος συγγενής , Μᾶ - Ἥρα ὄνομα αὐτός , ὁ σύ διακονέω , ἔργον δέ αὐτός γρά - Φέιν εἰς τάχος , καί ποιέω αὐτός ὁ χείρ ἐν λόγος . βοῦς - λοίμη εἄν οὖν ὁ σός ἀρχή ἀπολαύω ὁ ἄνθρωπος εἰς ἐπίδοσις .
libanius.epistulae-1-1544 136.3
ἡμεῖς δέ , ἀφ’ οὗπερ ἀπῆρας , ἠέρι καὶ νεφέ - λῇ κεκαλυμμένοι . δεῖ δὲ αὐγῆς ὀξείας τοῖς . μέλλουσιν οὐχ ἁμαρτήσεσθαι τῆς ὁδοῦ .
Lemmas: ἐγώ δέ , ἀπό ὅσπερ ἀπαίρω , ἀήρ καί νέφω - λῇ καλύπτω . δεῖ δέ αὐγή ὀξύς ὁ . μέλλω οὐ ἁμαρτάνω ὁ ὁδός .
libanius.epistulae-1-1544 137
ρλζ΄ . Ὑπατίῳ . ( 358 )
Lemmas: ρλζ΄ . Ὑπάτιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 137.1
Οὐ τὸ ἐπιστεῖλαι συγγνώμης ἄξιον , ἀλλ’ εἰ μὴ τοῦτο ἐποίεις , τότ’ ἂν εἰκότως ᾐτοῦ συγγνώμην . οὐ γὰρ ὅπως σι - γῴης , οὔτε σὺ περὶ τοὺς λόγους ἐπόνεις οὔτ’ ἐγὼ περὶ σέ , ἀλλ’ αἱ τοῦ λέξειν ἐλπίδες ἔπειθον ἐκεῖνα φέρειν .
Lemmas: οὖον ὁ ἐπιστέλλω συγγνώμη ἄξιος , ἀλλά εἰμί μή οὗτος ποιέω , τότε εἄν εἰκότως αἰτέω συγγνώμη . οὖον γάρ ὅπως βρόχος - γῴης , οὔτε σύ περί ὁ λόγος πονέω οὔτε ἐγώ περί σός , ἀλλά ὁ ὁ λέγω ἐλπίς πείθω ἐκεῖνος φέρω .
libanius.epistulae-1-1544 137.2
ἔν τε οὖν τοῖς ἄλλοις χρῶ τῷ κτήματι καὶ ἐπιστέλλων . καλῶς γὰρ αὐτὸ ποιεῖς καὶ ἔτι ποιήσεις κάλλιον , ἢν μὴ παύσῃ ποιῶν .
Lemmas: ἐν τε οὖν ὁ ἄλλος χράω ὁ κτῆμα καί ἐπιστέλλω . καλῶς γάρ αὐτός ποιέω καί ἔτι ποιέω καλός , εἄν μή παύω ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 137.3
ἔοικας δέ μοι βεβαιοῦν τὸν λόγον , ὃν πολλάκις ἔφην , ὡς ἐμὸς σὺ παῖς , οὐχὶ μαθητὴς μόνον . τοῦ γοῦν Σόλωνος ἀκού - εις καὶ τρέφεις τὸν πατέρα διδασκαλείων ἀπαλλαγείς .
Lemmas: ἔοικα δέ ἐγώ βεβαιόω ὁ λόγος , ὅς πολλάκις φημί , ὡς ἐμός σύ παῖς , οὐ μαθητής μόνος . ὁ γοῦν Σόλων ἀκέω - εἰς καί τρέφω ὁ πατήρ διδασκαλεῖον ἀπαλλάσσω .
libanius.epistulae-1-1544 137.4
ἀλλά μοι καὶ τοῦτο χάρισαι · δράμε παρ’ ἡμᾶς , οὐχ ὡς διατρίψων , ἀλλ’ ὡς ὅσον ἂν συγγένῃ χαριούμενος , ἅμα δὲ καὶ τῶν πραγ - μάτων , εἴ τι δέοιτο τῆς ἀρχῆς , ἐπανορθώσεις .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ καί οὗτος χαρίζομαι · τρέχω παρά ἐγώ , οὐ ὡς διατρίβω , ἀλλά ὡς ὅσος εἄν συγγίγνομαι χαρίζομαι , ἅμα δέ καί ὁ πρα - Μάτων , εἰμί τίς δήω ὁ ἀρχή , ἐπανόρθωσις .
libanius.epistulae-1-1544 137.5
Βάκχιον δὲ φίλον ἡγούμενος οὐ κακῶς φρονεῖς . ἧκε οὖν διὰ τοῦτον τὸν φίλον , καὶ ἔτι γε δι’ ἄλλον φίλον . οὐ γὰρ ἂν βουλοίμην Εὐα - γόραν ἐν τοῖς ἐρωτικοῖς εἶναί σου κρείττονα , εἴ γε ὁ μὲν πατρὸς διαφυγὼν χεῖρας ἐκ Κιλικίας ἀφῖκται σὲ ζητῶν σὺ δὲ ὢν ἐλεύθερος ἐκ Βερροίας οὐ κινήσῃ .
Lemmas: Βάκχειος δέ φίλος ἡγέομαι οὖον κακῶς φρονέω . ἵημι οὖν διά οὗτος ὁ φίλος , καί ἔτι γε διά ἄλλος φίλος . οὖον γάρ εἄν βούλομαι Εὔα - Γοράν ἐν ὁ ἐρωτικός εἰμί σύ ἀγαθός , εἰμί γε ὁ μέν πατήρ διαφεύγω χείρ ἐκ Κιλικία ἀφικνέομαι σύ ζητέω σύ δέ εἰμί ἐλεύθερος ἐκ Βερροίας οὖον κινέω .
libanius.epistulae-1-1544 138
ρλη΄ . Δημητρίῳ . ( 359/60 ? )
Lemmas: ρλη΄ . Δημήτριος . ( 359/60 ? )
libanius.epistulae-1-1544 138.1
ἔχει τοίνυν ὡδὶ τὸ πρᾶγμα · Ἑρμογένης οὐχ ὡς ἄν τις ἄγριος ἐκκέκλεικε τὰς θύρας , ἀλλ’ ὑπ’ ἀργίας . τούτῳ καὶ πρὸς ἡμᾶς ὕστερον ἐχρῆτο , τὰ πρῶτα δὲ συνῆμεν .
Lemmas: ἔχω τοίνυν ὡδί ὁ πρᾶγμα · Ἑρμογένης οὐ ὡς ἄν τις ἄγριος ἐκκλῄζω ὁ θύρα , ἀλλά ὑπό ἀργία . οὗτος καί πρός ἐγώ ὕστερος χράω , ὁ πρῶτος δέ σύνειμι .
libanius.epistulae-1-1544 138.2
Δίδωμι δὴ τοῖς ἐπὶ τὴν πρεσβείαν καταστᾶσι τὸ βιβλίον , οἷς ἦν ἀπὸ τοῦ πρεσβεύειν εἴσοδος .
Lemmas: δίδωμι δή ὁ ἐπί ὁ πρεσβεία καθίστημι ὁ βιβλίον , ὅς εἰμί ἀπό ὁ πρεσβεύω εἴσοδος .
libanius.epistulae-1-1544 138.3
Ἔνθα οὐδὲν ἔλαττον ἴσχες ὧν νομίζεις πλὴν ἢ τὸ τοῖς χείροσιν ἴσον σχεῖν .
Lemmas: ἔνθα οὐδείς μικρός ἴσχω ὅς νομίζω πλήν ἢ ὁ ὁ χείρων ἴσος ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 138.4
Λαμβάνει δὴ παρὰ τοῦ παιδὸς ἑαυτοῦ τὰς ἐπιστολὰς Ἀρ - γύριος καὶ φάσκων ἔχειν , ἐπειδὴ δοῦναι χρῆν , ἐζήτει μέν , δοῦναι δὲ οὐκ εἶχεν , ἀλλὰ κατηγόρουν δοῦλοι δούλων τε καὶ ἐλευθέρων καὶ αὖθις ἐλεύθεροι δούλων τε καὶ ἀλλήλων , καὶ κραυγὴ καὶ θόρυβος , τὰ γράμματα δὲ οὐδαμοῦ . Πῶς , οἴει , τὴν ψυχὴν ἐδήχθην ; οὐ μὴν ἠξίωσά γε συγ - γνώμην αἰτεῖν μένοντος τοῦ τραύματος , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν ἴασιν ὁρ - μήσας ἐχρησάμην Ἑρμογένους τῇ χειρί . μετὰ τὴν ἀρχὴν καὶ ταύτα . Σὺ δὲ οὗ μὲν ἔπεμψας μέλιτος ἡδίω τὸν καρπὸν τῶν φοι - νίκων ἔπεμψας , ὃν ἰδὼν μὲν κατεφρόνησα , φαγὼν δὲ ἐθαύ - μασα , τούτου δὲ τοῦ καρποῦ πάλιν ἡδίους ἀπέσταλκας τοὺς παρὰ Κέλσου λόγους .
Lemmas: λαμβάνω δή παρά ὁ παῖς ἑαυτοῦ ὁ ἐπιστολή ἀρ - γύριος καί φάσκω ἔχω , ἐπεί δίδωμι χράω , ζητέω μέν , δίδωμι δέ οὐ ἔχω , ἀλλά κατηγορέω δοῦλος δοῦλος τε καί ἐλεύθερος καί αὖθις ἐλεύθερος δοῦλος τε καί ἀλλήλων , καί κραυγή καί θόρυβος , ὁ γράμμα δέ οὐδαμοῦ . Πῶς , οἴομαι , ὁ ψυχή δάκνω ; οὖον μήv ἀξιόω γε συγ - γνώμη αἰτέω Μένων ὁ τραῦμα , ἀλλά ἐπί ὁ ἴασις Ὅρ - μήδομαι χράω Ἑρμογένης ὁ χείρ . μετά ὁ ἀρχή καί οὗτος . σύ δέ ὅς μέν πέμπω μέλι ἡδύς ὁ καρπός ὁ Φόι - νικάω πέμπω , ὅς εἶδον μέν καταφρονέω , φαγεῖν δέ θαῦ - μασάομαι , οὗτος δέ ὁ καρπός πάλιν ἡδύς ἀποστέλλω ὁ παρά ξελσυς λόγος .
libanius.epistulae-1-1544 139
ρλθ΄ . Ἀχιλλίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρλθ΄ . Ἀχίλλιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 139.1
Ἀλλ’ εἰ τὴν μίαν ἐπιστολὴν φάσκεις πολλάς , οὐ ταύτην γε ἔλαβον μόνην , χρηστὸς δὲ εἶ ψευδόμενος · ὁμολογεῖς γὰρ ὃ πεποιηκέναι χρῆν .
Lemmas: ἀλλά εἰμί ὁ εἷς ἐπιστολή φάσκω πολύς , οὖον οὗτος γε λαμβάνω μόνος , χρηστός δέ εἰμί ψεύδω · ὁμολογέω γάρ ὅς ποιέω χράω .
libanius.epistulae-1-1544 139.2
ἡμεῖς δὲ νῦν μᾶλλον ἐπιμελούμεθα τοῦ παιδίου νομίζοντες δεῖν καὶ τὸ σὸν εἰσφέρειν αὐτῷ . καὶ ἔστι τῆς συμμορίας ὁ κράτιστος , ἴσως μὲν καὶ διὸ τὴν φύσιν · οὐ μικρὸν δὲ καὶ ὁ παιδαγωγὸς ἀπειλῶν , παρακαλῶν , ἐπεγείρων , συνδιαταλαιπωρῶν , ἀνὴρ ἐλάττω τάξιν τῆς προσηκούσης σὴν χάριν ὑπομένων .
Lemmas: ἐγώ δέ νῦν μᾶλλον ἐπιμελέομαι ὁ παιδίον νομίζω δήω καί ὁ σός εἰσφέρειν αὐτός . καί εἰμί ὁ συμμορία ὁ ἀγαθός , ἴσως μέν καί διό ὁ φύσις · οὖον μικρός δέ καί ὁ παιδαγωγός ἀπειλέω , παρακαλέω , ἐπεγείρω , συνδιαταλαιπωρέω , ἀνήρ μικρός τάξις ὁ προσήκω σός χάρις ὑπομένω .
libanius.epistulae-1-1544 139.3
ἃ δὲ ὑπὲρ Ἀλβανίου μηνύεις , καὶ ἥδιστά μοι καὶ οὐ κατ’ ἐλπίδας · ὡς ἔγωγ’ ἐφοβούμην μὴ σιγᾶν ἕλη - ται , θαρρεῖν δὲ εἶχον λέγειν ἐθέλοντος .
Lemmas: ὁ δέ ὑπέρ Ἀλβανίου μηνύω , καί ἡδύς ἐγώ καί οὖον κατά ἐλπίς · ὡς ἐγώ φοβέω μή σιγάω ἕλος - ὁ , θαρσέω δέ ἔχω λέγω ἐθέλω .
libanius.epistulae-1-1544 140
ρμ . Ἀλβανίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρμʹ . Ἀλβανίῳ . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 140.1
Νῦν ὄντως μοι τοὺς μισθοὺς ἀπέδωκας , οὐ χρυσίον καὶ ἀργύριον , ταῦτα δὴ τὰ παρὰ τῶν πολλῶν τε φερόμενα καὶ τέρποντα τοὺς πολλούς , ἀλλ’ οὗ χάριν καὶ τῶν πατρῴων ἀπέ - στην . τοῦτο δέ ἐστι δόξα .
Lemmas: νῦν εἰμί ἐγώ ὁ μισθός ἀποδίδωμι , οὖον χρυσίον καί ἀργύριον , οὗτος δή ὁ παρά ὁ πολύς τε φέρω καί τέρπω ὁ πολύς , ἀλλά ὅς χάρις καί ὁ πατρῷος ἀπό - ἵστημι . οὗτος δέ εἰμί δόξα .
libanius.epistulae-1-1544 140.2
ταύτην μοι δέδωκας δείξας , ὡς οὐ παλαιστὴς ἄρα ἐγὼ μόνον , ἀλλὰ καὶ γυμναστὴς ἀγαθός . οἶσθα γάρ , ὡς οἱ τὴν ῥώμην οὐ τολμῶντες ψέγειν ἐκεῖνο πει - ρῶνται δάκνειν , ἀλλὰ σύ γε αὐτοὺς ἀφώνους ἐκάθισας τῇ σαυτοῦ φωνῇ .
Lemmas: οὗτος ἐγώ δίδωμι δείκνυμι , ὡς οὖον παλαιστής ἄρα ἐγώ μόνος , ἀλλά καί γυμναστής ἀγαθός . οἶδα γάρ , ὡς ὁ ὁ ῥώμη οὖον τολμάω ψέγω ἐκεῖνος πεῖ - ῥέω δάκνω , ἀλλά σῦς γε αὐτός ἄφωνος καθίζω ὁ σεαυτοῦ φωνή .
libanius.epistulae-1-1544 140.3
γιγνέσθω δὴ πυκνὸς ὁ δρόμος καὶ βίου μὲν ὁδὸν ἣν οἴει σοι συμφέρειν αἱροῦ , πανταχοῦ δὲ οἴου σαυτῷ καὶ τὸ λέγειν προσήκειν . οὐδεὶς γὰρ βίος ὑπὸ ῥητορικῆς αἰ - σχύνεται . καὶ ταῦτα ἡγοῦ δεῖσθαί σου καὶ τὸν πατέρα καὶ μηδὲ τῆς ἡδονῆς ἄμοιρον εἶναι καὶ ταῦτα ὄντα ὑπὸ γῆς .
Lemmas: γίγνομαι δή πυκνός ὁ δρόμος καί βίος μέν ὁδός ὅς οἴομαι σύ συμφέρω αἱρέω , πανταχοῦ δέ οἶος σεαυτοῦ καί ὁ λέγω προσήκω . οὐδείς γάρ βίος ὑπό ῥητορικός ὁ - ἔχω . καί οὗτος ἡγέομαι δέομαι σύ καί ὁ πατήρ καί μηδέ ὁ ἡδονή ἄμοιρος εἰμί καί οὗτος εἰμί ὑπό γῆ .
libanius.epistulae-1-1544 140.4
ὁ δὲ ἄρχων ἡμῖν ἐν Ἑρμοῦ τέθραπται καὶ τοῖς ἀγορεύου - σιν ἀναμιμυ σκεται τὰ αὐτοῦ καὶ ταύτης μόνης ὁμολογεῖ τῆς ἡδονῆς ἡττᾶσθαι . νοῦν δὴ ἔχοντος ἂν εἴη χρῆσθαι παρόντι καιρῷ .
Lemmas: ὁ δέ ἄρχω ἐγώ ἐν Ἑρμῆς τρέφω καί ὁ ἀγορεύω - βρόχος ἀναμιμυ σκῶ ὁ αὐτός καί οὗτος μόνος ὁμολογέω ὁ ἡδονή ἡσσάομαι . νόος δή ἔχω εἄν εἰμί χράω πάρειμι καιρός .
libanius.epistulae-1-1544 141
ρμα' . Μαρκελλίνῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρμα' . Μαρκελλίνος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 141.1
Καλός γε ὁ κλῆρος καὶ διαδέχομαι καὶ τοῦτον οὔτε λό - γων ἀφαιρήσεταί με δεινότης οὔτε μίμησις γραμμάτων . σὺ δ’ οὐχ ἥττω μοι χαρίζῃ τοῦ θείου μεμνημένος ἢ φιλεῖν ἐμὲ προ - αἱρούμενος , ἐπεὶ καὶ τοῦτο παρ’ ἐκείνου μοι τὸ σπέρμα τοῦ δι’ ὧν προσέκειτο καὶ τοὺς ἄλλους ἀναπείθοντος φιλεῖν .
Lemmas: Καλός γε ὁ κλῆρος καί διαδέχομαι καί οὗτος οὔτε λό - γῆ ἀφαιρέω ἐγώ δεινότης οὔτε μίμησις γράμμα . σύ δέ οὐ κακός ἐγώ χαρίζομαι ὁ θεῖον μιμνήσκω ἢ φιλέω ἐγώ προ - αἱρέω , ἐπεί καί οὗτος παρά ἐκεῖνος ἐγώ ὁ σπέρμα ὁ διά ὅς πρόσκειμαι καί ὁ ἄλλος ἀναπείθω φιλέω .
libanius.epistulae-1-1544 141.2
χά - ριν δὲ ἐγὼ μὲν ἥντινα ἔδωκά σοι λογιζόμενος οὐχ εὗρον , σὺ δὲ ἐμοὶ δίδως τῷ φάσκειν ἔχειν , δώσεις δὲ καὶ ἄλλας . ἐγὼ δέ σοι συνεύξομαι , τοῦτο γὰρ ἡ ἐμὴ δύναμις .
Lemmas: χά - ῥίς δέ ἐγώ μέν ὅστις δίδωμι σύ λογίζομαι οὐ εὑρίσκω , σύ δέ ἐγώ δίδωμι ὁ φάσκω ἔχω , δίδωμι δέ καί ἄλλος . ἐγώ δέ σύ συνεύχομαι , οὗτος γάρ ὁ ἐμός δύναμις .
libanius.epistulae-1-1544 141.3
τὰ ξένια δὲ πῶς οὐκ ἔμελλεν ἡδονὴν οἴσειν ἀνδρός τε ὄντα χρηστοῦ καὶ βεβαίου φίλου ;
Lemmas: ὁ ξένιος δέ πῶς οὐ μέλλω ἡδονά φέρω ἀνήρ τε εἰμί χρηστός καί βέβαιος φίλος ;
libanius.epistulae-1-1544 142
ρμβ' . Πρισκιανᾷ . ( 359/60 )
Lemmas: ρμβ' . Πρισκιανός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 142.1
Ἥρου με , εἰ σε προσδοκῶ περιέσεσθαι τῶν πραγμάτων . προσδοκῶ . δεύτερον ἐπόθεις μαθεῖν , εἴ σοι δόξαν ἀπὸ τῶν παρόντων εἰκάζω χρηστὴν ἔσεσθαι παρὰ τοῖς δυνατοῖς . εἰσὶν ἐλπίδες · ἅ τε γὰρ ποιεῖς , οὐ σιγᾶται τῇ τε ἀκοῇ τὸ θαυμά - ζειν ἕπεται .
Lemmas: ἀρόω ἐγώ , εἰμί σύ προσδοκάω περίειμι ὁ πρᾶγμα . προσδοκάω . δύο ποθέω μανθάνω , εἰμί σύ δόξα ἀπό ὁ πάρειμι εἰκάζω χρηστός εἰμί παρά ὁ δυνατός . εἰμί ἐλπίς · ὅς τε γάρ ποιέω , οὖον σιγάω ὁ τε ἀκοή ὁ θαμά - ζέω ἕπω .
libanius.epistulae-1-1544 142.2
νῦν γέ τοι τοιοῦτος ἥκει λόγος , ἐφ’ ᾧ τίς οὐκ ἀνέκραγε ; λέγεταί τις ἄνθρωπος ἐν τοῖς ὑπηρέταις εἶναι νῦν πρῶτον κεκρατημένος , τὸν παρελθόντα δὲ ἄρα χρόνον ἅπαντα πάντων ἐκράτει .
Lemmas: νῦν γε ὅς τοιοῦτος ἥκω λόγος , ἐπί ὅς τίς οὐ ἀνακράζω ; λέγω3 τις ἄνθρωπος ἐν ὁ ὑπηρέτης εἰμί νῦν πρῶτος κρατέω , ὁ παρέρχομαι δέ ἄρα χρόνος ἅπας πᾶς κρατέω .
libanius.epistulae-1-1544 142.3
πολλὰ τοιαῦτα σὺ μὲν ἐργάσῃ , κομιεῖ δὲ πανταχῆ τὸ στόμα τῆς Φήμης . καὶ βασιλεῖ μὲν ἐντεῦθεν , ὡς εἰκός , ἡδονή , σοὶ δὲ ἀμοιβαί .
Lemmas: πολύς τοιοῦτος σύ μέν ἐργάζομαι , κομίζω δέ πανταχῇ ὁ στόμα ὁ φήμη . καί βασιλεύς μέν ἐντεῦθεν , ὡς εἰκός , ἡδονή , σύ δέ ἀμοιβή .
libanius.epistulae-1-1544 143
ρμγ΄ . Τῷ αὐτῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ρμγ΄ . ὁ αὐτός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 143.1
Πείθομαι μὴ πολλὰ εἷναί σοι τὰ πράγματα , οὐ γὰρ ἂν πολλῆς ἀπήλαυες εἰς τὸ ἐπιστέλλειν σχολῆς · ὡς τό γε κάλλος τῆς ἐπιστολῆς οὐκ ἄρχοντος ἐπιόντος πόλεις , ἀλλ’ ἀνδρὸς ἐρ - γαζομένου λόγους .
Lemmas: πείθω μή πολύς ἵημι σύ ὁ πρᾶγμα , οὖον γάρ εἄν πολύς ἀπελαύνω εἰς ὁ ἐπιστέλλω σχολή · ὡς ὁ γε κάλλος ὁ ἐπιστολή οὐ ἄρχω ἔπειμι πόλις , ἀλλά ἀνήρ ἐρ - γαζομενω λόγος .
libanius.epistulae-1-1544 143.2
εἰ δὲ ψεῦδος μὲν ἐκεῖνο καὶ πολλὰ τὰ πράγματα , σὺ δὲ ἀρκεῖς ἀμφοτέροις . τῶν Μουσῶν τις ἔοικέ σοι συνοικεῖν μετὰ τῆς Δίκης γαῖ συλλαμβάνειν πῆ μὲν ἐκεί - νην , πῆ δὲ ταύτην .
Lemmas: εἰμί δέ ψεῦδος μέν ἐκεῖνος καί πολύς ὁ πρᾶγμα , σύ δέ ἀρκέω ἀμφότερος . ὁ Μοῦσα τις ἔοικα σύ συνοικέω μετά ὁ Δίκη γῆ συλλαμβάνω πῇ μέν ἐκεῖ - νη , πῇ δέ οὗτος .
libanius.epistulae-1-1544 143.3
ζητῶν δὲ ἢ τὸν Ἀβάριδος ὀιστὸν ἢ τὴν Ὀρφέως κιθάραν μήτε τὴν κιθάραν ζήτει , τῇ γλώττῃ γὰρ τὰ ταύτης ἰσχύεις , μήτε τὸν ὀιστόν , ἐπειδήπερ ἔχεις τὴν κιθάραν .
Lemmas: ζητέω δέ ἢ ὁ Ἄβαρις ὀϊστός ἢ ὁ Ὀρφεύς κιθάρα μήτε ὁ κιθάρα ζητέω , ὁ γλῶσσα γάρ ὁ οὗτος ἰσχύω , μήτε ὁ ὀιστός , ἐπεί ἔχω ὁ κιθάρα .
libanius.epistulae-1-1544 143.4
ἡ πενία κοινὸν νῦν ἀνθρώποις , ὥστε οὐ πρὸς εὐπόρους ὑπὲρ ἀπόρων ἐπιστέλλεις , ἀλλ’ εἰ καὶ ἡμῶν ἦρχες , ταῦτ’ ἂν ὠδύρου · ἀπόλοιο δῆτ’ . ὦ πόλεμε , πολλῶν οὕνεκα , ὃς τοὺς Καλλίας ὀξέως Ἴρους ποιεῖς .
Lemmas: ὁ πενία κοινός νῦν ἄνθρωπος , ὥστε οὖον πρός εὔπορος ὑπέρ ἄπορος ἐπιστέλλω , ἀλλά εἰμί καί ἐγώ ἄρχω , αὐτός εἄν ὀδύρομαι · ἀπόλλυμι δῆτα . εἰμί πόλεμος , πολύς οὕνεκα , ὅς ὁ Καλλίας ὀξύς Ἱερός ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 144
ρμδ΄ . Τῷ αὐτῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ρμδ΄ . ὁ αὐτός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 144.1
Τῶν Ἑστιαίου παίδων μέλει μοι καὶ διὰ τοὺς θείους αὐτῶν , οἳ συνεφοίτησάν μοι , καὶ διὰ τὸν πάππον , ὃς ἔνα με ἡγεῖτο τῶν υἱέων . Ἑστιαῖος δὲ ἐμοὶ μὲν συνήθης οὐκ ἦν , ἐπαινεῖται δέ . τὸ δὲ μέγιστον , τῶν ἐμῶν οἱ νεανίσκοι φοιτη - τῶν μετὰ τῶν λόγων μελετήσαντες αἰδεῖσθαι .
Lemmas: ὁ Ἑστιαῖος παῖς μέλος ἐγώ καί διά ὁ θεῖος αὐτός , ἕ συμφοιτάω ἐγώ , καί διά ὁ πάππος , ὅς νάω ἐγώ ἡγέομαι ὁ υἱός . Ἑστιαῖος δέ ἐγώ μέν συνήθης οὐ εἰμί , ἐπαινέω δέ . ὁ δέ μέγας , ὁ ἐμέω ὁ νεανίσκος φοιτάω - ὁ μετά ὁ λόγος μελετάω αἰδέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 144.2
δι’ ὅσων δὲ κυμάτων ἡ μήτηρ αὐτοῖς ἐλθοῦσα μόλις ἀνέπνευσεν , οἶσθα καὶ ὅτι τοῦ κινδύνου μὲν ἀπηλλάγη , μείζω δὲ πεποίηκε τὴν οὖσαν καὶ πρὶν πενίαν .
Lemmas: διά ὅσος δέ κῦμα ὁ μήτηρ αὐτός ἔρχομαι μόλις ἀναπνέω , οἶδα καί ὅτι ὁ κίνδυνος μέν ἀπαλλάσσω , μείζων δέ ποιέω ὁ εἰμί καί πρίν πενία .
libanius.epistulae-1-1544 144.3
ἔστι δέ τις ἄνθρωπος ἐν Κύρῳ Μάρης , μᾶλλον πένης ἢ γέρων , ἔστι δὲ καὶ μάλα γέρων . ὃν μὴ παντάπασιν ἐκτριβῆναι δέονται μὲν οὗτοι , βούλομαι δὲ ἐγώ , κύριος δὲ σύ . σχῆμα δὲ τῇ βοηθείᾳ δώσει βασιλέως πα - λαιὰ γράμματα γράμμασι Θεοφίλου βεβαιούμενα .
Lemmas: εἰμί δέ τις ἄνθρωπος ἐν Κῦρος Μάρης , μᾶλλον πένης ἢ γέρων , εἰμί δέ καί μάλα γέρων . ὅς μή παντάπασι ἐκτρίβω δήω μέν οὗτος , βούλομαι δέ ἐγώ , κύριος δέ σῦς . σχῆμα δέ ὁ βοήθεια δίδωμι βασιλεύς πῃ - λαιός γράμμα γράμμα Θεόφιλος βεβαιόω .
libanius.epistulae-1-1544 145
ρμε΄ . Τῷ αὐτῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ὅρ . ὁ αὐτός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 145.1
Ἡμετέρῳ μαθητῇ Μακαρίῳ Μακάριός ἐστιν ὁ πατὴρ , εἷς δὲ οὑτοσὶ τῆς ἀμφὶ σὲ φάλαγγος . τούτῳ τῶν ἀρχόντων ἕκαστος ἔδωκε δῶρον , τὸ δὲ δῶρον χρόνος παρέχων αὐτῷ τὸν υἱὸν ἰδεῖν , υἱὸν τῇ Μνημοσύνῃ φίλον .
Lemmas: Ἡμέτερος μαθητής Μακάριος Μακάριος εἰμί ὁ πατήρ , εἷς δέ οὗτος ὁ ἀμφί σύ φάλαγξ . οὗτος ὁ ἄρχω ἕκαστος δίδωμι δῶρον , ὁ δέ δῶρον χρόνος παρέχω αὐτός ὁ υἱός ὁράω , υἱός ὁ Μνημοσύνη φίλος .
libanius.epistulae-1-1544 145.2
δὸς δὴ τὸ δῶρον ἐπὶ πολλοῖς , ὃ καὶ πρῶτος ἔδωκας ἄν .
Lemmas: δίδωμι δή ὁ δῶρον ἐπί πολύς , ὅς καί πρῶτος δίδωμι ἄν .
libanius.epistulae-1-1544 146
ρμς΄ . Τῷ αὐτῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ρμς΄ . ὁ αὐτός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 146.1
Καὶ Χρύσης προνοίας ἄξιος τρόπων τε ἕνεκα καὶ συγ - γενῶν . ὅ τε γὰρ τρόπος ἡσύχιος οἴ τε ἀνεψιοὶ φίλοι τε ἐμοὶ καὶ σοὶ κἀν τῇ πόλει τὰ πρῶτα . Λητόϊον Λητόΐον λέγω τὸν τὸν ἄξιον ἀκοῦσαι ταὐτὸ Κυνήγιον , οὓς αἰσχύνει Χρύσης , εἴ τι παρὰ τὴν ἀξίαν ὑπομένει καὶ ταῦτα σοῦ τὴν ἀρχὴν ἔχον - τος .
Lemmas: καί Χρύσης πρόνοια ἄξιος τρόπος τε ἕνεκα καί συγ - γένος . ὅς τε γάρ τρόπος Ἡσύχιος οἶς τε ἀνεψιός φίλος τε ἐγώ καί σύ ἐν ὁ πόλις ὁ πρῶτος . Λητόϊος Λητόϊος λέγω ὁ ὁ ἄξιος ἀκούω αὐτός κυνήγιον , ὅς αἰσχύνω Χρύσης , εἰμί τίς παρά ὁ ἄξιος ὑπομένω καί οὗτος σύ ὁ ἀρχή ἔχω - ὅς .
libanius.epistulae-1-1544 146.2
ἐν οὖν οὖν ὑβρίζεται μαθὼν στῆσον τὴν ὕβριν .
Lemmas: ἐν οὖν οὖν ὑβρίζω μανθάνω ἵστημι ὁ ὕβρις .
libanius.epistulae-1-1544 147
ρμζ΄ . Ἐκδικίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρμζ΄ . Ἐκδίκιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 147.1
Ἀλλ᾿ οὑτοσὶ Φιλόξενος <λαμπρὸς> καὶ μεγέθει καὶ κοὶ φωνῇ καὶ τῷ αἰδεῖσθαι καὶ τῷ λόγους ζητεῖν <τε> καὶ λαμβάνειν εἰδέναι .
Lemmas: ἀλλά οὗτος Φιλόξενος <λαμπρὸς> καί μέγεθος καί κοί φωνή καί ὁ αἰδέομαι καί ὁ λόγος ζητέω ὅς καί λαμβάνω οἶδα .
libanius.epistulae-1-1544 147.2
σὺ δὲ πείθων τοὺς νέους παρ’ ἡμᾶς τρέχειν ὅμοιον ποιεῖς ὥσπερ ἂν εἰ παρῄνεις αὐτοῖς παρὰ σὲ τρέχειν . οἶσθα γάρ , ὡς , ἂν ἐγὼ φαίνωμαι λαμπρός , καὶ σὸν ἐν δόξῃ , κἂν ἐγὼ δόξω μὴ κακὸς εἶναι παιδεύειν , καὶ σοὶ ταῦτα ἂν ὀνήσαι παιδεύειν ἑλομένῳ . οὐ γὰρ ἀγνοοῦσιν οἱ ἄν - ex ὁ corr m4 | ἠρόμην scripsi ex Α ἠρώτων Wolf 131,18 ἐκεῖνο D fol . 54 A ἐκείνῳ V Va Vo S Vind D fol . 50v corr Wolf | οὕ θρωποι τὰ Ἀθήνησιν ἡμῖν κοινά .
Lemmas: σύ δέ πείθω ὁ νέος παρά ἐγώ τρέχω ὅμοιος ποιέω ὥσπερ εἄν εἰμί παραινέω αὐτός παρά σύ τρέχω . οἶδα γάρ , ὡς , εἄν ἐγώ φαίνω λαμπρός , καί σός ἐν δόξα , κἀν ἐγώ δοκέω μή κακός εἰμί παιδεύω , καί σύ οὗτος εἄν ὀνίνημι παιδεύω αἱρέω . οὖον γάρ ἀγνοέω ὁ ἄν - ex ὁ corr m4 | ἔρομαι scripsi ex Α ἐρωτάω Wolf 131,18 ἐκεῖνος D fol . 54 A ἐκεῖνος V Va Vo S Vind D fol . 50v corr Wolf | ἕ θρωποι ὁ Ἀθήνησιν ἐγώ κοινός .
libanius.epistulae-1-1544 147.3
τὸ μὲν οὖν ἔργῳ τὰ ἡμέτερα ᾑρῆσθαι θαυμαστὸν οὐδέν , σοὶ γὰρ ὁ βίος ἐκ νέου τὰ φίλων αὔξειν , τὸ δ’ ὁμολογεῖν ἐν γράμμασιν , ὃ ποιεῖς , τοῦ - το δὲ οὐ κατὰ τὴν σὴν δειλίαν , ἀλλὰ γὰρ ἔργον τοῦτο τοῦ ἔρωτος , ὃς καὶ τοὺς δειλοὺς θρασυτέρους ποιεῖ .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἔργον ὁ ἡμέτερος αἱρέω θαυμαστός οὐδείς , σύ γάρ ὁ βίος ἐκ νέος ὁ Φίλων αὐξάνω , ὁ δέ ὁμολογέω ἐν γράμμα , ὅς ποιέω , ὁ - ὁ δέ οὖον κατά ὁ σός δειλία , ἀλλά γάρ ἔργον οὗτος ὁ Ἔρως , ὅς καί ὁ δειλός θρασύς ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 148
ρμη΄ . Ἀκακίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ὁρμάω . Ἀκάκιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 148.1
Οὐχ ὁ Φιλόξενος μόνον ἐπανήκων ἀμείνων ἐξώρμησε τὸν ἀδελφόν , ἀλλὰ καὶ τοῦ Φιλοξένου τις ἀνεψιός , οἶσθα γὰρ ὃν ἐγὼ λέγω καὶ λέγειν οὐκ ἐθέλεις εἰδώς .
Lemmas: οὐχ ὁ Φιλόξενος μόνος ἐπανήκω ἀγαθός ἐξορμέω ὁ ἀδελφός , ἀλλά καί ὁ Φιλόξενος τις ἀνεψιός , οἶδα γάρ ὅς ἐγώ λέγω καί λέγω οὐ ἐθέλω οἶδα .
libanius.epistulae-1-1544 148.2
ἢ τούτου γε ἕνεκα τοῦ δευτέρου παρὰ σὲ χρῆν καὶ τὸν Φιλόξενον καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν ἐκείνου φοιτᾶν , ὡς οὐδέν γε παρ’ ἡμῖν οὔτε τοσοῦτον οὔτε τοιοῦτον ὁποῖον τε καὶ ὁπόσον παρὰ σοί ; καί - τοι Τιτιανὸς τῇδε τοῖς λόγοις προστίθησιν , ἀλλ’ ἐγὼ τὸν οἶκοι θησαυρὸν αὐτοῦ κάλλιον ὁρῶ .
Lemmas: ἢ οὗτος γε ἕνεκα ὁ δύο παρά σύ χράω καί ὁ Φιλόξενος καί ὁ ἀδελφός ὁ ἐκεῖνος φοιτάω , ὡς οὐδείς γε παρά ἐγώ οὔτε τοσοῦτος οὔτε τοιοῦτος ὁποῖος τε καί ὁπόσος παρά σύ ; καί - ὅς Τιτιανός ὅδε ὁ λόγος προστίθημι , ἀλλά ἐγώ ὁ οἶκος θησαυρός αὐτός καλός ὁράω .
libanius.epistulae-1-1544 148.3
τῇ μέντοι μητρὶ τοῖν νεα - νίσκοιν ἐκείνοιν λέγειν , ὃς ἔστι καὶ παρ’ ἡμὶν θέρος καὶ πνεῖ τότε μέτριος ἄνεμος .
Lemmas: ὁ μέντοι μήτηρ ὁ νέος - νίσκος ἐκεῖνος λέγω , ὅς εἰμί καί παρά ἐγώ θέρος καί πνέω τότε μέτριος ἄνεμος .
libanius.epistulae-1-1544 149
ρμθ΄ . Πρισκιανῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ρμθ΄ . Πρισκιανός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 149.1
Οἴκοθεν οἴκαδε Μικκαλος παρ’ Ὀλυμπίου πρὸς σὲ καὶ οὐ παρ’ ἀδελφοῦ μᾶλλον ἢ παρ’ ἀδελφόν , ὅθεν μοι δοκεῖ τοῦ τε ἐν Παίοσιν ὑπεριδεῖν πλούτου καὶ τῆς ἐν ἀδικίᾳ τρυφῆς νομίζων τὸ σοὶ συνεῖναι καὶ τῶν χρημάτων αὐτῷ τῶν ἀπὸ τῆς θαλάττης ἥδιον ἔσεσθαι .
Lemmas: οἴκοθεν οἴκαδε Μίκκαλος παρά Ὀλύμπιος πρός σύ καί οὖον παρά ἀδελφός μᾶλλον ἢ παρά ἀδελφός , ὅθεν ἐγώ δοκέω ὁ τε ἐν Παίων ὑπέρ-εἶδον πλοῦτος καί ὁ ἐν ἀδικία τρυφή νομίζω ὁ σύ συνίημι καί ὁ χρῆμα αὐτός ὁ ἀπό ὁ θάλασσα ἡδύς εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 149.2
τοῦτον μὲν οὖν τοῦτ’ ἔπεισε προ - κρῖναι τὴν σὴν ἀρχήν , σὺ δ’ αὐτῷ καὶ χρημάτων εὕρισκες πό - ρους . σοὶ μὶν γὰρ κεναῖς , τούτῳ δὲ μεσταῖς ἐπανελθεῖν προσ - ήκει χερσίν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν οὗτος πείθω προ - κρίνω ὁ σός ἀρχή , σύ δέ αὐτός καί χρῆμα εὑρίσκω πό - ῥόος . σύ μιν γάρ κενός , οὗτος δέ μεστός ἐπανέρχομαι προς - ἥκω χείρ .
libanius.epistulae-1-1544 149.3
ἃ δὲ περὶ τῆς πενίας ἔγραψας μείζω τὴν ἐκεῖ τῆς τῇδε πειρώμενος δεικνύναι , ῥητορεύοντος , οὐκ ἀληθεύον - τος ἦν . οἴ γέ τοι παρ’ ἡμῖν προσαιτοῦντες πόλεως μέτριον , οἱ δ’ ἐγγυτέρω τῶν δεινῶν εἰ τούτῳ πλουτοῦσιν , Οῖδίπου τινὸς χρῄζομεν .
Lemmas: ὁ δέ περί ὁ πενία γράφω μείζων ὁ ἐκεῖ ὁ ὅδε πειράω δείκνυμι , ῥητορεύω , οὐ ἀληθεύω - ὅς εἰμί . οἶς γε ὅς παρά ἐγώ προσαιτέω πόλις μέτριος , ὁ δέ ἐγγυτέρω ὁ δεινός εἰμί οὗτος πλουτέω , Οἰδίπους τις χρῄζω .
libanius.epistulae-1-1544 150
ρν΄ . Ἄνδρονίκῳ . ( 358—361 )
Lemmas: ρν΄ . Ἀνδρόνικος . ( 358—361 )
libanius.epistulae-1-1544 150.1
Μέτρον ἄριστον ἔφη τις καὶ ὁ λόγος ἀνάθημα γίγνε - τᾶι τῷ Πυθίῳ . σὺ δ’ ὅτι μὲν τῇ τε ἄλλῃ καὶ τῷ πλήθει τῶν βουλευτῶν μείζους τὰς πόλεις ποιεῖς , καλῶς ποιεῖς · ὅστις δὲ εἰς μείζω βουλὴν καλεῖται καἰ γέγονεν ἀντὶ Φοίνικος ἄλλο τι σεμνότερον , μήτοι τοῦτον ἀποστέρει τῆς τύχης μηδ’ οὕτω φί - λει τοὺς ἀρχομένους ὥστε τὴν σαυτοῦ μισεῖν .
Lemmas: Μέτρον ἀγαθός φημί τις καί ὁ λόγος ἀνάθημα γίγνε - ὁ ὁ Πύθιος . σύ δέ ὅτι μέν ὁ τε ἄλλος καί ὁ πλῆθος ὁ βουλευτής μείζων ὁ πόλις ποιέω , καλῶς ποιέω · ὅστις δέ εἰς μείζων βουλή καλέω καίω γίγνομαι ἀντί Φοῖνιξ ἄλλος τίς σεμνός , μήτοι οὗτος ἀποστερέω ὁ τυγχάνω μηδέ οὗτος φεῖ - λέι ὁ ἄρχω ὥστε ὁ σεαυτοῦ μισέω .
libanius.epistulae-1-1544 150.2
ἴστω δὴ καὶ Φρατἐρνῳ τῶν ἐν Φοινίκῃ λειτουργιῶν ἄφεσις , ὃν αὐτίκα δεή - σει δαπανᾶν ἐν τῇ Μεγάλῃ πόλει . τὸν δὲ ἄνδρα τοῦτον εἶδον μὲν οὔπω , φίλον δὲ ἡγοῦμαι φίλῳ τε ἐμῷ καὶ μαθητῇ μέλλον - τα κηδεύσειν Ἀπριγγίῳ , ὃς ἐμὲ μὲν ἐν τῷ χρόνῳ τῶν μαθή - σεων ἐπιεικείᾳ τε καὶ λόγων ἐξέπληξεν ἐπιθυμίᾳ , τὴν δὲ ἡμε - τέραν πόλιν τῷ περὶ τὴν χορηγίαν λαμπρῷ .
Lemmas: οἶδα δή καί Φρατἐρνῳ ὁ ἐν Φοινίκη λειτουργία ἄφεσις , ὅς αὐτίκα δήω - σέω δαπανάω ἐν ὁ Μεγάλη πόλις . ὁ δέ ἀνήρ οὗτος εἶδον μέν οὔπω , φίλος δέ ἡγέομαι φίλος τε ἐμός καί μαθητής μέλλω - ὁ κηδεύω Ἀπριγγίῳ , ὅς ἐγώ μέν ἐν ὁ χρόνος ὁ μανθάνω - σός ἐπιείκεια τε καί λόγος ἐκπλήσσω ἐπιθυμία , ὁ δέ ἡμος - τέρα πόλις ὁ περί ὁ χορηγία λαμπρός .
libanius.epistulae-1-1544 150.3
τούτῳ τῷ νεανίσκῳ μὴ βοηθῶν μὲν ἐγὼ πάνυ ἂν ἀδικοίην , προδώσω δὲ αὐτόν , εἰ μηδενὸς ἄξιος Φρατέρνῳ φανεῖται . φανεῖται δὲ φαῦλος , εἰ σοῦ μὲν ἔχοντος τὴν ἀρχήν , ἐμοῦ δέ σε πείθειν ἔχοντος ὁ μέλλων αὐτῷ τὴν θυγατέρα δώσειν ἀδικήσεται . δό - ξει γὰρ Ἀπρίγγιος ὑπ’ ἐμοῦ καταφρονεῖσθαι · σὲ γὰρ οὐκ ἄν ποτε μὴ δοῦναι χάριν ἐμοί .
Lemmas: οὗτος ὁ νεανίσκος μή βοηθός μέν ἐγώ πάνυ εἄν ἀδικέω , προδίδωμι δέ αὐτός , εἰμί μηδείς ἄξιος Φράτερνος φαίνω . φαίνω δέ φαῦλος , εἰμί σύ μέν ἔχω ὁ ἀρχή , ἐγώ δέ σύ πείθω ἔχω ὁ μέλλω αὐτός ὁ θυγάτηρ δίδωμι ἀδικέω . δίδωμι - ξέω γάρ Ἀπρίγγιος ὑπό ἐγώ καταφρονέω · σύ γάρ οὐ ἄν ποτός μή δίδωμι χάρις ἐγώ .
libanius.epistulae-1-1544 150.4
ἀλλὰ δός , ἑταίρων φίλτατε , χαίρεις γὰρ ἀκούων τοῦτο μᾶλλον ἢ τὸ τῆς ἀρχῆς ὄνομα , καὶ μιᾷ πράξει τό τε δίκαιον τίμησον καὶ τῇ σαυτοῦ βοήθησον καὶ τοῦτον μὴ ἀτιμάσῃς .
Lemmas: ἀλλά δίδωμι , ἑταῖρος φίλος , χαίρω γάρ ἀκούω οὗτος μᾶλλον ἢ ὁ ὁ ἀρχή ὄνομα , καί εἷς πρᾶξις ὁ τε Δίκαιος τιμάω καί ὁ σεαυτοῦ βοηθέω καί οὗτος μή ἀτιμάζω .
libanius.epistulae-1-1544 151
ρνα΄ . Τῷ αὐτῷ . ( 358—361 )
Lemmas: ὥρα . ὁ αὐτός . ( 358—361 )
libanius.epistulae-1-1544 151.1
Οἴμαι μέν σε καὶ τῶν δικαίων ἀκούσαντα ψηφιεῖσθαι τοῖς φέρουσι τὴν ἐπιστολὴν ἀπαλλαγήν , ἐμοί τε γὰρ ἔδοξεν εἶναι μεγάλα σοί τε οὐ φανεῖται μικρά , δοκοῦσι δέ μοι κἂν εἰ μηδὲν αὐτοῖς τῶν νῦν ὄντων ὑπῆρχεν εἰς τὴν δίκην , ἓν δὲ τοῦτο τὸ βοηθεῖν αὐτοῖς , οὓς οἴει δεῖν αἰδεῖσθαι , πάντως ἂν ἐκφυγεῖν .
Lemmas: οἴμη μέν σύ καί ὁ Δίκαιος ἀκούω ψηφίζω ὁ φέρω ὁ ἐπιστολή ἀπαλλαγή , ἐγώ τε γάρ δοκέω εἰμί μέγας σύ τε οὖον φαίνω μικρός , δοκέω δέ ἐγώ κἀν εἰμί μηδείς αὐτός ὁ νῦν εἰμί ὑπάρχω εἰς ὁ δίκη , εἷς δέ οὗτος ὁ βοηθέω αὐτός , ὅς οἴομαι δήω αἰδέομαι , πάντως εἄν ἐκφεύγω .
libanius.epistulae-1-1544 151.2
τῶνδε γὰρ οἱ μὲν λόγου κέκτηνται δύναμιν , οἱ δὲ ἐμπειρίαν νόμων , ἐν δὲ τοῖς έστιν ἀμφότερα , χρηστὰ δὲ πολλὰ μὲν σοὶ περὶ τούτων , πλείω δὲ τούτοις εἴρηται περὶ σοῦ , καὶ χάριν τὴν μὲν αἰτοῦσι νῦν , τὴν δὲ δώσουσιν ἴσως , ἀφ’ ὧν ἦν ἁπάντων Ἑρμείᾳ τε καὶ Ἐγερσίῳ θαρρεῖν . 3 , τὸ δ’ ἐμὲ κελεῦσαι συλλαβεῖν οὐκ ἦν χρῃζόντων συμμαχίας , ἀλλὰ τιμώντων οἷς μετέδοσαν τοῦ πράγματος .
Lemmas: ὅδε γάρ ὁ μέν λόγος κτάομαι δύναμις , ὁ δέ ἐμπειρία νόμος , ἐν δέ ὁ εἰμί ἀμφότερος , χρηστός δέ πολύς μέν σύ περί οὗτος , πλείων δέ οὗτος εἴρω περί σύ , καί χάρις ὁ μέν αἰτέω νῦν , ὁ δέ δίδωμι ἴσως , ἀπό ὅς εἰμί ἅπας Ἑρμῆς τε καί Ἐγερσίῳ θαρσέω . 3 , ὁ δέ ἐγώ κελεύω συλλαμβάνω οὐ εἰμί χρῄζω συμμαχία , ἀλλά τιμάω ὅς μεταδίδωμι ὁ πρᾶγμα .
libanius.epistulae-1-1544 152
ρνβ΄ . Πρισκιανῷ . ( 359/60 ? )
Lemmas: ρνβ΄ . Πρισκιανός . ( 359/60 ? )
libanius.epistulae-1-1544 152.1
Θεόδοτος καὶ Χαρίσιος ἀδελφοί , τέχνη δὲ αὐτοῖν ἡ αὐ - τή , προσθήσω δέ , ὅτι καὶ γνώμη , τὰ περὶ τῶν συνθηκῶν γράμματα τοῖς ἀνθρώποις γράφειν ἄνευ τοῦ κέρδος κατὰ τῆς ἀληθείας τιμᾶν .
Lemmas: Θεόδοτος καί Χαρίσιος ἀδελφός , τέχνη δέ αὐτός ὁ αὖος - ὅς , προστίθημι δέ , ὅτι καί γνώμη , ὁ περί ὁ συνθήκη γράμμα ὁ ἄνθρωπος γράφω ἄνευ ὁ κέρδος κατά ὁ ἀλήθεια τιμάω .
libanius.epistulae-1-1544 152.2
τὸν μὲν οὖν Θεόδοτον πάλαι μεθ’ ἡμῶν καὶ γινώσκεις καὶ φιλεῖς , Χαρίσιον δὲ τὴν πόλιν οἰκοῦντα πάντως πού τις ἐπῄνεσε πρὸς σὲ νῦν , ἀλλ’ ὁ μὲν οἴχεται , δεῖ δὲ βοηθῶν τοῖς ἐκείνου παιδίοις . ὁ θεῖος δὲ δι’ ἡμῶν ἱκε - τεύει τὸν εἰδότα σώζειν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Θεόδοτος πάλαι μετά ἐγώ καί γιγνώσκω καί φιλέω , Χαρίσιον δέ ὁ πόλις οἰκέω πάντως πού τις ἐπαινέω πρός σύ νῦν , ἀλλά ὁ μέν οἴχομαι , δεῖ δέ βοηθός ὁ ἐκεῖνος παιδίον . ὁ θεῖος δέ διά ἐγώ ἵκω - τεῦς ὁ οἶδα σῴζω .
libanius.epistulae-1-1544 152.3
δώσει δὲ ὁ γενναῖος Πρισκιανὸς τὴν χάριν ἡμῖν τε πειθόμενος καὶ Θεόδοτον ἐν λόγῳ ποιού - μενος . ἐκείνοις τε οὖν τὴν ὀρφανίαν κουφιεῖς καὶ φροντίδος ἀξιώσεις τοὺς ἐν Κύρῳ τούτου συγγενεῖς .
Lemmas: δίδωμι δέ ὁ γενναῖος Πρισκιανός ὁ χάρις ἐγώ τε πείθω καί Θεόδοτος ἐν λόγος ποιέω - μένος . ἐκεῖνος τε οὖν ὁ ὀρφανία κουφίζω καί φροντίς ἀξιόω ὁ ἐν Κῦρος οὗτος συγγενής .
libanius.epistulae-1-1544 153
ρνγ΄ . Ἀνδρονίκῳ . ( 358—361 )
Lemmas: ρνγ΄ . Ἀνδρόνικος . ( 358—361 )