ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 1
α' . Κλεάρχῳ . ( 372/73 vel 382/84 ? )
Lemmas: ὅς . Κλέαρχος . ( 372/73 vel 382/84 ? )
libanius.epistulae-1-1544 1.1
ἔμελλον γράφων δεήσεσθαί σου βοηθῆσαι τῶ χρηστῷ μέν , πένητι δὲ Φαυστίνῳ , αὐτὰ δὲ ταῦτα ἀρκέσειν ἡγούμην σοι πρὸς τὴν βοήθειαν , τόν τε τρόπον τήν τε πενίαν . Κέλ - σος δὲ ἐπελθὼν καὶ μαθὼν ὃ ποιήσοιμι , πάλαι μέν σε τῆς βοηθείας εἶπεν ἧφθαι , πρᾶξαι δὲ οὐδὲν ὧν ἐβούλου .
Lemmas: μέλλω γράφω δέω σύ βοηθέω ὁ χρηστός μέν , πένης δέ Φαυστῖνος , αὐτός δέ οὗτος ἀρκέω ἡγέομαι σύ πρός ὁ βοήθεια , ὁ τε τρόπος ὁ τε πενία . Κέλ - σος δέ ἐπέρχομαι καί μανθάνω ὅς ποιέω , πάλαι μέν σύ ὁ βοήθεια εἶπον ἅπτω , πράσσω δέ οὐδείς ὅς βούλομαι .
libanius.epistulae-1-1544 1.2
ἐγὼ δὲ ἄλλου μὲν ταῦτα λέγοντος ἀνασχοίμην ἄν , ὅτι βουληθεὶς οὐκ ἠδυνήθη , Κλέαρχος δὲ μὴ μάθοι τοιαῦτα ἀπολογεῖσθαι . δεινὸν γὰρ τοῦτό γε καὶ κατηγορία τῆς βουλῆς , εἰ μή σοι πρὸς αὐτὴν ἀρκοίη καὶ νεῦμα .
Lemmas: ἐγώ δέ ἄλλος μέν οὗτος λέγω ἀνέχω ἄν , ὅτι βούλομαι οὐ δύναμαι , Κλέαρχος δέ μή μανθάνω τοιοῦτος ἀπολογέομαι . δεινός γάρ οὗτος γε καί κατηγορία ὁ βουλή , εἰμί μή σύ πρός αὐτός ἀρκέω καί νεῦμα .
libanius.epistulae-1-1544 2
β' Ἐλεβίκῳ . ( 383 vel 387 ? ) Γράμματα μὲν ὁ χρηστὸς Φλωρεντιανὸς οὐκ ἤνεγκέ μοι παρὰ σοῦ , γράψαι δέ με πρότερον ἔπεισεν ὀμόσας ἐμὲ φιλεῖ - σθαι παρὰ σοῦ . καὶ ἐγὼ τῲ μὲν οὐκ ἀπιστήσας , σὲ δὲ θαυ - μάσας εἰ τὰ ἐπὶ τῆς ἑσπέρας ἐκείνης ῥήματα ὀλίγα φιλίας ἀρχὴν ἐποιήσω , γέγραφα τοῦ τε φιλεῖσθαι χάριν εἰδὼς καὶ γράμματα ἀπαιτῶν . εἰ δ’ αὖ καὶ κωλύῃ τῷ πλήθει τῶν πραγ - μάτων , ἀλλ’ ἔμοιγε μέγα καὶ τὸ φιλεῖσθαι μόνον .
Lemmas: βε Ἐλεβίκῳ . ( 383 vel 387 ? ) Γράμμα μέν ὁ χρηστός Φλωρεντιανὸς οὐ φέρω ἐγώ παρά σύ , γράφω δέ ἐγώ πρότερος πείθω ὄμνυμι ἐγώ φιλέω - ἕπομαι παρά σύ . καί ἐγώ ὁ μέν οὐ ἀπιστέω , σύ δέ θαυ - Μάσας εἰμί ὁ ἐπί ὁ ἑσπέρα ἐκεῖνος ῥῆμα ὀλίγος φίλιος ἀρχή ποιέω , γράφω ὁ τε φιλέω χάρις εἰδοί καί γράμμα ἀπαιτέω . εἰμί δέ αὖος καί κωλύω ὁ πλῆθος ὁ πρα - Μάτων , ἀλλά ἐγώ μέγας καί ὁ φιλέω μόνος .
libanius.epistulae-1-1544 3
γ΄ . Κλεάρχῳ . ( 372/73 νel 382/84 ? ) Ἐπὶ τὸν πολλάκις βεβοηθηκότα σε καὶ νῦν Ὀλύμπιος καταφεύγει σύμμαχον ἐξ ὧν ἤδη τετύχηκεν ἐλπίσας εἰς τὸ κατορθώσειν ἔχειν .
Lemmas: Γ΄ . Κλέαρχος . ( 372/73 νel 382/84 ? ) ἐπί ὁ πολλάκις βοηθέω σύ καί νῦν Ὀλύμπιος καταφεύγω σύμμαχος ἐκ ὅς ἤδη τυγχάνω ἐλπίζω εἰς ὁ κατορθόω ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 4
δ΄ . τῷ αὐτῷ . ( 372/73 vel 382/84 ? ) Ὀλυμπίου μὲν οὗτός ἐστι παῖς τοῦ πολλὰ μαθόντος , οἶδε δὲ καὶ αὐτὸς οὐκ ὀλίγα πρὸς τῷ καὶ στρατιώτης εἶναι φιλίας δὲ τῆς σῆς ἐπιθυμήσας δι’ ἐμοῦ τοῦ φιλοῦντος ἄμφω τοῦθ 16 αὑτῷ γενέσθαι βουληθεὶς ἔρχεται μετὰ γραμμάτων ἐμῶν , ἐν οἷς ἔχει τὰς τῆς ἐπιθυμίας ἐλπίδας .
Lemmas: Δ΄ . ὁ αὐτός . ( 372/73 vel 382/84 ? ) Ὀλύμπιος μέν οὗτος εἰμί παῖς ὁ πολύς μανθάνω , οἶδα δέ καί αὐτός οὐ ὀλίγος πρός ὁ καί στρατιώτης εἰμί φίλιος δέ ὁ σός ἐπιθυμέω διά ἐγώ ὁ φιλέω ἄμφω οὗτος 16 ἑαυτοῦ γίγνομαι βούλομαι ἔρχομαι μετά γράμμα ἐμέω , ἐν ὅς ἔχω ὁ ὁ ἐπιθυμία ἐλπίς .
libanius.epistulae-1-1544 5
ε΄ . Παυλίωῳ . ( 382/84 ? )
Lemmas: Ε΄ . Παύλιος . ( 382/84 ? )
libanius.epistulae-1-1544 5.1
Τοῦ μὴ ἀποθανεῖν με κατακλυσθέντα κακῶν αἴτιός μοι μετὰ θεὸν Θαλάσσιος . ἡγοῦμαι οὑν καὶ σὲ χάριν ὀφείλειν αὐτῷ τῆς περὶ ἐμὲ σπουδῆς , ὀφείλων δὲ ἥδιστ’ ἂν καὶ ἀποδοίης .
Lemmas: ὁ μή ἀποθνῄσκω ἐγώ κατακλύζω κακός αἴτιος ἐγώ μετά θεός Θαλάσσιος . ἡγέομαι ἐν καί σύ χάρις ὀφείλω αὐτός ὁ περί ἐγώ σπουδή , ὀφείλω δέ ἡδύς εἄν καί ἀποδίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 5.2
ἔξεστι δέ σοι μετὰ τῆς τῶν νόμων φυλακῆς ἀποδοῦναι γῆς ἧς ὑπ’ ἀνδρὸς ἐστέρηται τῶν θρασυτέρων τινὸς πάλιν αὐτὸν ποιήσαντι δεσπότην . καλὸν δὲ τὸν ἀδι - κοῦντα μαθεῖν , ὡς ἔστι καὶ ἀπόντα τῶν δικαίων τυχεῖν .
Lemmas: ἔξεστι δέ σύ μετά ὁ ὁ νόμος φυλακή ἀποδίδωμι γῆ ὅς ὑπό ἀνήρ στερέω ὁ θρασύς τις πάλιν αὐτός ποιέω δεσπότης . καλός δέ ὁ ἀς - Κούντα μανθάνω , ὡς εἰμί καί ἄπειμι ὁ Δίκαιος τυγχάνω .
libanius.epistulae-1-1544 6
ϛ΄ . Θεμιστίῳ . Ηβουλήθη σε παρ’ ἡμῶν ὁ Λεόντιος μαθεῖν , ὡς φιλοῖτο ὑφ’ ἡμῶν . λέγω τοίνυν ὅτι καὶ φιλεῖται καὶ δικαίως χρηστός τε ὢν καὶ συνετὸς καὶ τῷ τιμᾶν οὓς προσήκει τιμᾶσθαι νο - μίζων .
Lemmas: ΣΤ΄ . Θεμίστιος . βούλομαι σύ παρά ἐγώ ὁ Λεόντιος μανθάνω , ὡς φιλέω ὑπό ἐγώ . λέγω τοίνυν ὅτι καί φιλέω καί δικαίως χρηστός τε εἰμί καί συνετός καί ὁ τιμάω ὅς προσήκω τιμάω νο - μίζω .
libanius.epistulae-1-1544 7
ζ΄ . Ἀρισταινέτῳ . Σὺ μὲν ἡμᾶς εἶπας κακῶς , ἡμεῖς δὲ καλῶς ἀλλ’ οὔτε σοί τις οὔτ’ ἐμοὶ πείσεται .
Lemmas: Ζ΄ . Ἀρισταίνετος . σύ μέν ἐγώ εἶπον κακῶς , ἐγώ δέ καλῶς ἀλλά οὔτε σύ τις οὔτε ἐγώ πείθω .
libanius.epistulae-1-1544 8
η' . Ἰταλικιανῲ . ( 365 ? )
Lemmas: ἤ . Ἰταλικιανῲ . ( 365 ? )
libanius.epistulae-1-1544 8.1
Ἡμεῖς καὶ ἄνθρωποι καἰ οὐδὲν τῶν γειτόνων ἀμείνους . μὴ τοίνυν ὕβριζε τὰς εἰκόνας μηδ’ , ὅταν ἐπαινῇς , ἀμέλει τοῦ μέτρου μηδ’ οὐ φιλεῖσθαι νόμιζε τῷ μὴ πολλά σοι παρ’ ἡμῶν ἀφικνεῖσθαι γράμματα . τούτου μὲν γὰρ αἴτιον τὸ πολλὰ εἶναι τὰ πράγματα , φιλεῖν δὲ δύναιτ’ ἂν καὶ μὴ ἐπιστέλλων ἄν - θρωπος , ἐπεὶ καὶ σὺ ὃν χρόνον οὐκ ἐπέστελλες ἐφίλεις ἡμᾶς καὶ εἰ μηδὲ ταῦτα τὰ νῦν ἐπεπόμφεις , ἐφίλεις ἂν καὶ οὕτω .
Lemmas: ἐγώ καί ἄνθρωπος καίω οὐδείς ὁ γείτων ἀγαθός . μή τοίνυν ὑβρίζω ὁ εἰκών μηδέ , ὅταν ἐπαινέω , ἀμελέω ὁ μέτρον μηδέ οὖον φιλέω νομίζω ὁ μή πολύς σύ παρά ἐγώ ἀφικνέομαι γράμμα . οὗτος μέν γάρ αἴτιος ὁ πολύς εἰμί ὁ πρᾶγμα , φιλέω δέ δύο εἄν καί μή ἐπιστέλλω ἄν - θρωπος , ἐπεί καί σύ ὅς χρόνος οὐ ἐπιστέλλω φιλέω ἐγώ καί εἰμί μηδέ οὗτος ὁ νῦν πέμπω , φιλέω εἄν καί οὗτος .
libanius.epistulae-1-1544 8.2
καίτοι καλὰ μὲν ἔλεγες καὶ ὑπισχνοῦ , τοῖς λόγοις δὲ ἔργον ἠκολούθησεν οὐδέν ἀλλ’ ὅμως οὐ ποιοῦμαι τοῦτο τοῦ μὴ φι - λεῖσθαι σημεῖον , ἀλλ’ ἐμαυτὸν πείθω βουληθέντα σε μὴ δεδυ - νῆσθαι . βέλτιον γὰρ οἶμαι ταῦτα νομίζειν ἢ πανταχόθεν ζη - τεῖν ἐγκαλεῖν .
Lemmas: καίτοι καλός μέν λέγω καί ὑπισχνέομαι , ὁ λόγος δέ ἔργον ἀκολουθέω οὐδείς ἀλλά ὅμως οὖον ποιέω οὗτος ὁ μή φεῖ - λειεπομαι σημεῖον , ἀλλά ἐμαυτοῦ πείθω βούλομαι σύ μή δεδυ - νήθω . ἀγαθός γάρ οἴομαι οὗτος νομίζω ἢ πανταχόθεν ζῶ - ἐγώ ἐγκαλέω .
libanius.epistulae-1-1544 9
θ΄ . Μαρτινιανῷ . ( 392 ? )
Lemmas: Θ΄ . Μαρτινιανός . ( 392 ? )
libanius.epistulae-1-1544 9.1
Αἰσχύνομαι μὲν αἰτῶν σε χάριν οὐδέν σε οὐδέπω εὑ πεποιηκὼς οὐδὲ ἐλπίζων , ὅμως δέ , ἐπειδήπερ ὑπὲρ παιδὸς ἡ φροντίς , ἐμοὶ μὲν αἰτεῖν ἀνάγκη , σὺ δὲ σύγγνωθι .
Lemmas: αἰσχύνω μέν αἰτέω σύ χάρις οὐδείς σύ οὐδέπω ὅς ποιέω οὐδέ ἐλπίζω , ὅμως δέ , ἐπεί ὑπέρ παῖς ὁ φροντίς , ἐγώ μέν αἰτέω ἀνάγκη , σύ δέ συγγιγνώσκω .
libanius.epistulae-1-1544 9.2
δέομαι 20 δή σου δοῦναι ἡμῖν ἀκοῦσαί τι περὶ Ῥωμανοῦ , οὗ φροντὶς καλόν . τοῦτο δὲ γένοιτ᾿ ἄν ἀπὸ τῆς σῆς εὐνοίας , ἧς εἰ ἀπολαύ - σειεν , ἔξει τοσοῦτον ὅσον ᾧ πολὺς ἐν τῷ συνδικεῖν ὁ χρόνος , παρὰ τοῦ χρόνου . χάρις δὲ ἑτέρα . εἰ μέλλων δώσειν ἐκείνην ἐπιστείλαις ὡς δώσεις .
Lemmas: δήω 20 δή σύ δίδωμι ἐγώ ἀκούω τίς περί Ῥωμανός , ὅς φροντίς καλός . οὗτος δέ γίγνομαι ἄν ἀπό ὁ σός εὔνοια , ὅς εἰμί ἀπολαύω - σείω , ἔξειμι τοσοῦτος ὅσος ὅς πολύς ἐν ὁ συνδικέω ὁ χρόνος , παρά ὁ χρόνος . χάρις δέ ἕτερος . εἰμί μέλλω δίδωμι ἐκεῖνος ἐπιστέλλω ὡς δίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 10
ι . Ἑλλαδίῳ . ( 353 vel 354 ? ) Ἀπάτην καλῶν τὴν ἀδυναμίαν ἀδικεῖς . ἔστι δὲ ἐκεῖνο μὲν τῶν μισουμένων , τοῦτο δὲ τῶν ἐλεουμένων . σὺ δὲ μιγνύεις τὰ ἄμικτα . ἀτυχήματα καὶ πονηρεύματα . ἐγὼ δὲ ἐρασθῆναι ὁμολογῶ Βηρυτοῦ μὲν διὰ πολλά , Ἀθηνῶν δὲ διὰ πάντα , δυ - νηθῆναι δὲ εἰς οὐδετέραν ἐλθεῖν . ἀκούω δὲ καὶ τὴν Ἥραν δεθῆναι καὶ οὐ κινηθῆναι πρότερον πρὶν ὁ τὸν δεσμὸν μη - χανησάμενος ἐλθὼν ἔλυσεν .
Lemmas: ι . Ἑλλάδιος . ( 353 vel 354 ? ) Ἀπάτην καλός ὁ ἀδυναμία ἀδικέω . εἰμί δέ ἐκεῖνος μέν ὁ μισέω , οὗτος δέ ὁ ἐλεέω . σύ δέ μείγνυμι ὁ ἄμικτος . ἀτύχημα καί πονήρευμα . ἐγώ δέ ἔραμαι ὁμολογέω Βηρυτός μέν διά πολύς , Ἀθῆναι δέ διά πᾶς , δύο - νέος δέ εἰς οὐδέτερος ἔρχομαι . ἀκούω δέ καί ὁ Ἥρα δήω καί οὖον κινέω πρότερος πρίν ὁ ὁ δεσμός μη - χάσκω ἔρχομαι λύω .
libanius.epistulae-1-1544 11
ια΄ . Ἀραξίῳ . ( 356 vel 353/54 ? )
Lemmas: ΙΑ΄ . Ἀράξιος . ( 356 vel 353/54 ? )
libanius.epistulae-1-1544 11.1
Τῆς Παλαιστίνης ἄρχων οὐκ ἠμέλεις τοῦ γράφειν · νῦν πολλῶν ἄρχων ἐθνῶν ἐπελάθου τοῦ γράφειν . καὶ μακρὰν μὲν ὢν ἐμνημόνευσας τῶν φίλων , ἐγγὺς δὲ καταστὰς ἀμνημονεῖς .
Lemmas: ὁ Παλαιστίνη ἄρχω οὐ ἀμελέω ὁ γράφω · νῦν πολύς ἄρχω ἔθνος ἐπιλανθάνομαι ὁ γράφω . καί μακράν μέν εἰμί μνημονεύω ὁ Φίλων , ἐγγύς δέ καθίστημι ἀμνημονέω .
libanius.epistulae-1-1544 11.2
τίς ποτε οὖν ἔσῃ προσλαβὼν ἐξουσίαν καὶ τοὺς γνωρίμους ὁρῶν ; ἡ δῆλον ὡς καὶ τὸ καταμελεῖν ἐπιθήσεις , εἴπερ κατὰ λόγον τῶν γεγενημένων <ἡ> ῥᾳθυμία χωροίη ; ἀlλ’ ὅμως ἡμεῖς βουλοίμεθ’ ἄν σε τιμιώτερον ἰδεῖν , εἰ καὶ μαστιγώσαις λαβών .
Lemmas: τίς ποτός οὖν εἰμί προσλαμβάνω ἐξουσία καί ὁ γνώριμος ὁράω ; ὁ δῆλος ὡς καί ὁ καταμελέω ἐπιτίθημι , εἴπερ κατά λόγος ὁ γίγνομαι <ἡ> ῥᾳθυμία χωρέω ; ἀlλ’ ὅμως ἐγώ βούλομαι ἄν σύ τίμιος ὁράω , εἰμί καί μαστιγόω λαμβάνω .
libanius.epistulae-1-1544 12
ιβ΄ . Ἑορτίῳ . ( 380 )
Lemmas: ἰβʹ . Ἑόρτιος . ( 380 )
libanius.epistulae-1-1544 12.1
Οὐκ οἶσθα , ὦ φίλε Ἑόρτιε , τῶν προσβαλόντων μοι vo - σημάτων οὔτε τὸ πλῆθος οὔτε τὸ μέγεθος οὔτ’ ἐφ’ ὅσον προῆλθε τοῦ χρόνου . οὐ γὰρ ἄν ποτε ὑπερβὰς τὸ συναλγεῖν ἐμέμφου νῦν δὲ ἡ ἄγνοια πανταχοῦ τοῖς ἀνθρώποις βλαβε - ρὸν καὶ δὴ καὶ σὲ κατηγορεῖν ἐπῆρεν ἀντὶ τοῦ παραμυθεῖ - σθαι . ἐγὼ δέ σοι οὐκ ἐγκαλῶ τὸ τὰς δυσκολίας ἡμῶν ἀγνοεῖν .
Lemmas: οὐ οἶδα , εἰμί φίλος εόρτιος , ὁ προσβάλλω ἐγώ vo - σῆμα οὔτε ὁ πλῆθος οὔτε ὁ μέγεθος οὔτε ἐπί ὅσος προέρχομαι ὁ χρόνος . οὖον γάρ ἄν ποτός ὑπερβαίνω ὁ συναλγέω μέμφομαι νῦν δέ ὁ ἄγνοια πανταχοῦ ὁ ἄνθρωπος βλάπτω - ρός καί δή καί σύ κατηγορέω ἐπαίρω ἀντί ὁ παραμυθέω - ἕπομαι . ἐγώ δέ σύ οὐ ἐγκαλέω ὁ ὁ δυσκολία ἐγώ ἀγνοέω .
libanius.epistulae-1-1544 12.2
καίτοι φαίη τις ἂν τῶν ὥσπερ σὺ ῥᾳδίως ἐπιτιμώντων , ὡς ἀγνοεῖς μὲν τῷ μὴ πυνθάνεσθαι , οὐ πυνθάνῃ δὲ τῷ μισεῖν , καὶ οὕτως ἂν ὑπεροψίαν προφέρων αὐτὸς ἐνέχοιο μείζοσιν ἐγὼ δὲ τοῦτο οὐ ποιήσω φιλίαν ἰσχυρὰν ὑβρίζειν οὐκ ἀξιῶν συκοφαντίᾳ . ἀλλ’ ὅταν τι γένηται τοιοῦτον , ζητήσας αἰτίαν τοῖς πράγμασιν ἐπιεικεστέραν οὕτω πρὸς ἐμαυτὸν ὑπὲρ ἐκεί - νων ἀπολογοῦμαι .
Lemmas: καίτοι φημί τις εἄν ὁ ὥσπερ σύ ῥᾳδίως ἐπιτιμάω , ὡς ἀγνοέω μέν ὁ μή πυνθάνομαι , οὖον πυνθάνομαι δέ ὁ μισέω , καί οὕτως εἄν ὑπεροψία προφέρω αὐτός ἐνέχω μείζων ἐγώ δέ οὗτος οὖον ποιέω φίλιος ἰσχυρός ὑβρίζω οὐ ἄξιος συκοφαντία . ἀλλά ὅταν τίς γίγνομαι τοιοῦτος , ζητέω αἴτιος ὁ πρᾶγμα ἐπιεικής οὗτος πρός ἐμαυτοῦ ὑπέρ ἐκεῖ - νάω ἀπολογέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 12.3
σὺ δὲ οὐκ ἐν καφῶ ῥητορεύεις ἄλλους εἶναι λέγων τοὺς αἰτιωμένους , οὓς αὐτὸς ἀνέπλασας διὰ τῆς ἐπιστολῆς . ἐπεὶ τί παθὼν οὐκ ἐπεστόμιζες ἀλλ’ ἐπείθου ; ὑπεροψίας δὲ μνησθείς , ει’ μὴ δώσεις δίκην , Ἡρακλεῖ χάριν ἔχειν ἀλεξικάκῳ . ἐγὼ δὲ ἤδη πόλιν ὅλην τοῦτο φθεγξαμένην τετιμώρημαι λόγῳ .
Lemmas: σύ δέ οὐ ἐν Καφώ ῥητορεύω ἄλλος εἰμί λέγω ὁ αἰτιάομαι , ὅς αὐτός ἀναπλάσσω διά ὁ ἐπιστολή . ἐπεί τίς πάσχω οὐ ἐπιστομίζω ἀλλά πείθω ; ὑπεροψία δέ μιμνήσκω , εἰμί μή δίδωμι δίκη , Ἡρακλῆς χάρις ἔχω ἀλεξίκακος . ἐγώ δέ ἤδη πόλις ὅλος οὗτος φθέγγομαι τιμωρέω λόγος .
libanius.epistulae-1-1544 13
ογ΄ . Ἰουλιανῷ . ( 363 vel 353/54 ? )
Lemmas: ὅς . Ἰουλιανός . ( 363 vel 353/54 ? )
libanius.epistulae-1-1544 13.1
Τῇ διὰ τὴν σὴν ἀρρωστίαν λύπῃ καὶ αὐτοὶ πεπτώκαμεν εἰς ἀρρωστίαν . τί γὰρ ἡμῖν ἡδὺ σοῦ γε ἀνιωμένου Σελεύκῳ δὲ ἄρα ἔπρεπε καὶ τοῦτο ἀγγεῖλαι τὸ ὡς ἐκπέφευγας τοῦ κα - κοῦ τὴν ἀκμήν .
Lemmas: ὁ διά ὁ σός ἀρρωστία λύπη καί αὐτός πίπτω εἰς ἀρρωστία . τίς γάρ ἐγώ ἡδύς σύ γε ἀνιάομαι Σέλευκος δέ ἄρα πρέπω καί οὗτος ἀγγέλλω ὁ ὡς ἐκφεύγω ὁ ἄν - ποῦ ὁ ἀκμή .
libanius.epistulae-1-1544 13.2
ᾗ δὴ καὶ πείθομαι τὸν Ἐντρέχιον εὐτυχῆ νομίζειν . ὄψεται γὰρ Βιθυνίαν , ὅτε βέλτιον . βέλτιον δέ , ὅτε καὶ σοὶ τὸ σῶμα ἐν ὑγιείᾳ
Lemmas: ὅς δή καί πείθω ὁ Ἐντρέχιος εὐτυχής νομίζω . ὁράω γάρ Βιθυνία , ὅτε ἀγαθός . ἀγαθός δέ , ὅτε καί σύ ὁ σῶμα ἐν ὑγίεια
libanius.epistulae-1-1544 13.3
χάριν δὲ εἰδότες σοι τοῦ φιλεῖν τὸν ἄνδρα χάριν ἑτέραν αἰτοῦμεν προσθεῖναι τὸ τόνδε καλεῖν .
Lemmas: χάρις δέ οἶδα σύ ὁ φιλέω ὁ ἀνήρ χάρις ἕτερος αἰτέω προστίθημι ὁ ὅδε καλέω .
libanius.epistulae-1-1544 14
ιδ΄ . Πρισκιανῷ . ( 353 )
Lemmas: ὁράω . Πρισκιανός . ( 353 )
libanius.epistulae-1-1544 14.1
Οὐ κατεπάτησε τὸν ὅρκον ὁ Διονύσιος , ἀλλ’ ἐπανήκει σοι μετὰ τῶν γραμμάτων , ὃ δὴ καὶ ποιήσειν ὤμοσε . τὴν πόλιν δὲ ἡμῶν εὐδαίμονα καλῶν , ἐν ᾗ κατοικεῖν ἔδεισας , παίζεις ἔχων . εἰ γὰρ δὴ ὄντως αὐτὴν ᾤου τοιαύτην , τί παθὼν ἐξὸν κοινωνεῖν τῆς εὐδαιμονίας οὐκ ἠβουλήθης ;
Lemmas: οὖον καταπατέω ὁ Ὅρκος ὁ Διονύσιος , ἀλλά ἐπανακέω σύ μετά ὁ γράμμα , ὅς δή καί ποιέω ὄμνυμι . ὁ πόλις δέ ἐγώ εὐδαίμων καλός , ἐν ὅς κατοικέω δείδω , παίζω ἔχω . εἰμί γάρ δή εἰμί αὐτός οἴομαι τοιοῦτος , τίς πάσχω ἔξεστι κοινωνέω ὁ εὐδαιμονία οὐ βούλομαι ;
libanius.epistulae-1-1544 14.2
τοὺς δ’ ἡμετέ - ρους εἰ μὲν ἀγνοεῖς κινδύνους , ἀδικεῖς , ἀμελῶν γὰρ ἀγνοεῖς καὶ ταῦτα οὕτως ὢν πρόσχωρος · εἰ δ’ ἐπιστάμενος μακαρίζεις <με> μετὰ τῶν δεινῶν , φιλοκινδυνότατος εἶ .
Lemmas: ὁ δέ ἧμμαι - ῥόος εἰμί μέν ἀγνοέω κίνδυνος , ἀδικέω , ἀμελής γάρ ἀγνοέω καί οὗτος οὕτως εἰμί πρόσχωρος · εἰμί δέ ἐπίσταμαι μακαρίζω <με> μετά ὁ δεινός , φιλοκίνδυνος εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 14.3
τὰ Δεινίου πράγματα καὶ σαυτοῦ νομίζων ὀρθῶς φρονεῖς εἰμὶ δ’ οὐδ αὐτὸς τῶν ἀλλότρια τὰ Δεινίου ποιουμένων , ὄψει δὲ τὴν σπουδὴν ἐν τοῖς γράμμασιν , ἃ πέμψομεν εἰς ἐπικουρία · τῷ γέροντι ·
Lemmas: ὁ Δεινίας πρᾶγμα καί σεαυτοῦ νομίζω ὀρθῶς φρονέω εἰμί δέ οὐδʼ αὐτός ὁ ἀλλότριος ὁ Δεινίας ποιέω , ὁράω δέ ὁ σπουδή ἐν ὁ γράμμα , ὁ πέμπω εἰς ἐπικουρία · ὁ γέρων ·
libanius.epistulae-1-1544 15
ιε΄ . Ζηνοβίῳ . ( 352 vel 354 ? ) Σιγῇ τὴν σιγὴν ἔγνωμεν ἀμύνασθαι . καίτοι γε ἠπιστάμην λειπομένην τῶν ἀδικημάτων τὴν δίκην . οὐ γὰρ ἴσον ἦν ἐμὲ σῶν ἀποστερεῖσθαι γραμμάτων καὶ σοὶ παρ’ ἡμῶν μὴ φοι - τᾶν . ἀλλ’ ὅσῳ καλλίω τὰ σά , τοσούτῳ μείζων ἡ βλάβη τῆς τιμωρίας .
Lemmas: ἵημι . Ζηνόβιος . ( 352 vel 354 ? ) σιγάω ὁ σιγή γιγνώσκω ἀμύνω . καίτοι γε ἐπίσταμαι λείπω ὁ ἀδίκημα ὁ δίκη . οὖον γάρ ἴσος εἰμί ἐγώ σός ἀποστερέω γράμμα καί σύ παρά ἐγώ μή Φόι - ὅς . ἀλλά ὅσος καλός ὁ σός , τοσοῦτος μείζων ὁ βλάβη ὁ τιμωρία .
libanius.epistulae-1-1544 16
ις΄ Θαλασσίῳ . ( 352 vel 353 )
Lemmas: ΙΣΤ΄ Θαλάσσιος . ( 352 vel 353 )
libanius.epistulae-1-1544 16.1
Ἦν μὲν καλὰ καὶ ὅσα παρών σοι συνῄδειν , ἃ δ’ ἀκούω , φιλοσοφίας ἐγγὺς ἥκει , γλῶττα ἐλευθέρα καὶ τρόπος μισοπό - νηρος καὶ τῶν σπουδαίων ἔρως καὶ τὸ μετ’ ἀνδρείας τοὺς μὲν εὖ ποιεῖν , τοὺς δὲ ἐλαύνειν , καὶ δὴ καὶ τὸ μέγιστον , χρυ - σὸς καταφρονούμενος , ὃς μέγιστον ἐν ἀνθρώποις ἰσχύων ἥττη - ται .
Lemmas: ἦς μέν καλός καί ὅσος πάρειμι σύ σύνοιδα , ὁ δέ ἀκούω , φιλοσοφία ἐγγύς ἥκω , γλῶσσα ἐλεύθερος καί τρόπος μισοπό - νηρός καί ὁ σπουδαῖος Ἔρως καί ὁ μετά ἀνδρεῖος ὁ μέν εὕω ποιέω , ὁ δέ ἐλαύνω , καί δή καί ὁ μέγας , ΧΡΥ - σός καταφρονέω , ὅς μέγας ἐν ἄνθρωπος ἰσχύω ᾄττω - ὁ .
libanius.epistulae-1-1544 16.2
Γοργονίου δὲ τοῦθ’ ‘ὲν ἀκούσας , ὅτι σε θαυμάζει , πρὸς θαῦμα κατέστην . οὐ γὰρ ἄν , εἰ μή σοι προσόμοιος ἦν , οὕτως εἶχε .
Lemmas: Γοργόνιον δέ οὗτος εἶμι ἀκούω , ὅτι σύ θαυμάζω , πρός θαῦμα καθίστημι . οὖον γάρ ἄν , εἰμί μή σύ προσόμοιος εἰμί , οὕτως ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 16.3
πρᾶττε οὖν ἡμῖν δι’ ἐκείνου , ἃ καὶ πυνθάνο - μαὶ , τὴν ἐπάνοδον · ἐπιθυμῶ γὰρ ἰδεῖν ἃ πυνθάνομαι .
Lemmas: πράσσω οὖν ἐγώ διά ἐκεῖνος , ὁ καί πυνθάνομαι - μής , ὁ ἐπάνοδος · ἐπιθυμέω γάρ ὁράω ὁ πυνθάνομαι .
libanius.epistulae-1-1544 17
ιζ΄ Φλωρεντίῳ . ( 365 ) Τὴν ἐπιστολὴν ταύτην ὁ κομίζων σοι γέγραφεν . ὁ γὰρ θαρρῆσαι πείσας δικαιότατ’ ἂν γράψαι δοκοῖ . ἐγὼ μὲν γὰρ ὄκνῳ εἰχόμην , ὁ κράτιστος δὲ Τατιανὸς τῷ χάρτῃ τὴν χεῖρα ἐπέθηκε φήσας οὐ μεταμελήσειν μοι τῶν γραμμάτων . σὺ τοί - νυν δείξεις , εἰ τοῦ μὴ τολμᾶν τὸ πεισθῆναι γράψαι βέλτιον .
Lemmas: ιζʹ Φλωρέντιος . ( 365 ) ὁ ἐπιστολή οὗτος ὁ κομίζω σύ γράφω . ὁ γάρ θαρσέω πείθω δίκαιος εἄν γράφω δοκέω . ἐγώ μέν γάρ ὄκνος ἔχω , ὁ ἀγαθός δέ Τατιανός ὁ χάρτης ὁ χείρ ἐπιτίθημι φημί οὖον μεταμέλομαι ἐγώ ὁ γράμμα . σύ ὅς - νυν δείκνυμι , εἰμί ὁ μή τολμάω ὁ πείθω γράφω ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 18
ιη' . Καλλιοπίω . ( 388 )
Lemmas: ΙΗΥ . Καλλιόπιος . ( 388 )
libanius.epistulae-1-1544 18.1
Τίς θεῶν ἢ δαιμόνων τὸν πανταχῇ θαυμαζόμενον Τα - τιανὸν ἥμερον ἡμῖν ἐποίησεν ; φράζε σύ , Καλλιόπιε · σὺ γὰρ τὰ τοῦδε καλῶς οἶσθα . ἂν δ’ οὐκ ἐθέλῃς λέγειν , ἀνάγκη ἐμὲ μαντεύεσθαι
Lemmas: Τῖς θεός ἢ δαίμων ὁ πανταχῇ θαυμάζω ὁ - τιανός ἥμερος ἐγώ ποιέω ; φράζω σῦς , Καλλιόπιος · σύ γάρ ὁ ὅδε καλῶς οἶδα . εἄν δέ οὐ ἐθέλω λέγω , ἀνάγκη ἐγώ μαντεύομαι
libanius.epistulae-1-1544 18.2
καὶ τὸν μὲν θεὸν εὑρεῖν οὐκ ἂν δυναίμην , ὥσπερ Ὅμηρος ἔγνω τὴν Ἀθηνᾶν παρὰ τῆς Ἥρας ἐλθοῦσαι τῷ Ἀχιλλεῖ , ἣ τὴν ὀργὴν ἐπέσχεν αὐτῷ τὸν δὲ ἄνδρα , δι’ οὗ ταῦτα ἔπραξαν οἱ θεοί , κάλλιστ’ ἀνεῦρον .
Lemmas: καί ὁ μέν θεός εὑρίσκω οὐ εἄν δύναμαι , ὥσπερ Ὅμηρος γιγνώσκω ὁ Ἀθηνᾶ παρά ὁ Ἥρα ἔρχομαι ὁ Ἀχιλλεύς , ὅς ὁ ὀργή ἐπέχω αὐτός ὁ δέ ἀνήρ , διά ὅς οὗτος πράσσω ὁ θεός , καλῶς ἀνευρίσκω .
libanius.epistulae-1-1544 18.3
ἔστι δ’ οὗτος πολίτης τ’ ἐμὸς καὶ τῆς πόλεως τὰ πρῶτα καὶ ἐκ ταὐτοῦ μοι κρατῆρος ἐν Μουσῶν κήποις πιὼν καὶ πρῶτον μὲν δίκας λέ - γῶν , νῦν δ’ ἐπιστολὰς γράφων ἄμφω παρὰ βασιλεῦσιν , τῷ μὲν πατρί , τῷ δὲ υἱεῖ , σφόδρα ἠδικηκώς ἴσως δὲ οὐδὲ μικρὸν † ἀδικῶν οὐ μικρὸν φρονῶν <τῷ> σὰ περιφανθῆναι ἀπὸ ἐκείνου δεινότητος καὶ τὸ ἔτι δεινότερον , Θεμιστίου παραβοη - θοῦντος . τὴν μὲν οὖν ῥητορείαν ἐν οἷς ἐνεκάλεσεν ἐΜεν , τὴν δὲ φιλανθρωπίαν έν οἷς ἐπικουρήσειν ὑπέσχετο .
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος πολίτης τε ἐμός καί ὁ πόλις ὁ πρῶτος καί ἐκ αὐτός ἐγώ κρατήρ ἐν Μοῦσα κῆπος πίνω καί πρῶτος μέν δίκη λεʹ - γῆ , νῦν δέ ἐπιστολή γράφω ἄμφω παρά βασιλεύς , ὁ μέν πατήρ , ὁ δέ υἱός , σφόδρα ἀδικέω ἴσως δέ οὐδέ μικρός † ἀδικέω οὖον μικρός φρονέω ὅς σός περιφαίνω ἀπό ἐκεῖνος δεινότης καί ὁ ἔτι δεινός , Θεμίστιος παραβαίνω - θοῦς . ὁ μέν οὖν ῥητορεία ἐν ὅς ἐγκαλέω εἰμί , ὁ δέ φιλανθρωπία ἐν ὅς ἐπικουρέω ὑπισχνέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 19
ιθ΄ . Ἀνατολίῳ . ( 357 vel 358/59 )
Lemmas: ΙΘ΄ . Ἀνατόλιος . ( 357 vel 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 19.1
Ἀνέγνων τοῖς φίλοις τὴν ἐπιστολὴν τὴν μακρὰν ἐκεί - νην , ἐκέλευσας γὰρ καὶ οὐκ ἦν ἀπειθεῖν τοσαύτῃ δυνάμει
Lemmas: ἀναγιγνώσκω ὁ φίλος ὁ ἐπιστολή ὁ μακράν ἐκεῖ - νη , κελεύω γάρ καί οὐ εἰμί ἀπειθέω τοσοῦτος δύναμις
libanius.epistulae-1-1544 19.2
ἡ μὲν οὖν ἀνάγνωσις ἐκίνει γέλωτα τοσοῦτον ὅσον ἐβού - λου , πολλοῦ δὲ ἄρ’ ἐπεθύμεις , ὡς δὲ διεπαυσάμην , τῶν τις ἀκροατῶν ἤρετό με , πότερόν σοι φίλος ὢν ἢ δυσμενὴς τυγχάνω . φήσαντος δέ μου καὶ μάλα φιλεῖν Ἀνατόλιον τὸν καλὸν εὖ τοίνυν , ἔφη , τὰ δυσμενοῦς ποιῶν δεικνὺς ἐπιστολήν , ἀφανίζειν ἔδει . καὶ ἐτίθετο δὴ τοῖς γράμ - μασιν ὄνομα . βούλει μαθεῖν ὅ τι ; ἀλλ’ οὐκ ἐρῶ γε τοῦτο ὃ καὶ ἀκούων ἠχθόμην .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀνάγνωσις κινέω γέλως τοσοῦτος ὅσος βοῦς - Λοῦ , πολύς δέ ἄρα ἐπιθυμέω , ὡς δέ διαπαύω , ὁ τις ἀκροατής ἔρομαι ἐγώ , πότερον σύ φίλος εἰμί ἢ δυσμενής τυγχάνω . φημί δέ ἐγώ καί μάλα φιλέω Ἀνατόλιος ὁ καλός εὕω τοίνυν , φημί , ὁ δυσμενής ποιέω δείκνυμι ἐπιστολή , ἀφανίζω ἐσθίω . καί τίθημι δή ὁ γραμ - Μασίν ὄνομα . βούλομαι μανθάνω ὅς τίς ; ἀλλά οὐ εἴρω γε οὗτος ὅς καί ἀκούω ἔχθω .
libanius.epistulae-1-1544 19.3
ἀφέντες οὑν ἐκεῖνο ἐξετάζωμεν τὰς αἰτίας , καὶ σύ τε φέρειν , ἂν φανῆς συκοφάντης , ἐγώ τε οἴσω , κακὸς εἰ δειχθείην .
Lemmas: ἀφίημι ἐν ἐκεῖνος ἐξετάζω ὁ αἴτιος , καί σῦς τε φέρω , εἄν φανός συκοφάντης , ἐγώ τε φέρω , κακός εἰμί δείκνυμι .
libanius.epistulae-1-1544 19.4
Ἔφης Σπεκτότον μέγαν ὄντα τοῖς ἔργοις μικρὸν γεγενῆ - σθαι τοῖς παρ’ ἐμοῦ λόγοις , αὐτὸς δέ γε ἐκεῖνος ἥδετο τοῖς παρ’ ἡμῶν ἐπαίνοις · εἰ μὲν οὖν εὖ φρονῶν , ψεῦδος τὸ σόν εἰ δὲ οὐδὲν εἰδὼς τῶν περὶ λόγους , τόλμησον εἰπεῖν καὶ πάντα ἐγὼ φαῦλος .
Lemmas: φημί σπεκτοος μέγας εἰμί ὁ ἔργον μικρός γένος - ἕπομαι ὁ παρά ἐγώ λόγος , αὐτός δέ γε ἐκεῖνος ἥδομαι ὁ παρά ἐγώ ἔπαινος · εἰμί μέν οὖν εὕω φρονέω , ψεῦδος ὁ σός εἰμί δέ οὐδείς εἰδοί ὁ περί λόγος , τολμάω εἶπον καί πᾶς ἐγώ φαῦλος .
libanius.epistulae-1-1544 19.5
οὑτωσὶ δὲ σκόπει , ὅπως σαυτῷ δόξης ὁμολο - γεῖν , ὃς ὂν ᾐτιάσω τὰ μεγάλα μικρὰ ποιεῖν , τοῦτον ἔφης τῇ ῥώμῃ τῶν λόγων αἴρειν τὰ φαῦλα . παραινῶ δή σοι τοῖς μὲν τῶν βαρβάρων βουλεύμασι πολεμεῖν σαυτῷ δὲ μὴ .
Lemmas: οὑτωσί δέ σκοπέω , ὅπως σεαυτοῦ δόξα ὁμολο - γίγνομαι , ὅς εἰμί αἰτιάομαι ὁ μέγας μικρός ποιέω , οὗτος φημί ὁ ῥώμη ὁ λόγος ἀείρω ὁ φαῦλος . παραινῶ δή σύ ὁ μέν ὁ βάρβαρος βούλευμα πολεμέω σεαυτοῦ δέ μή .
libanius.epistulae-1-1544 19.6
ζηλο - τυπῶν μὲν οὖν τοὺς ὑφ’ ἡμῶν κοσμουμένους εὖ ποιεῖς , οὐ γὰρ κακῆς φύσεως σημεῖον ἐπαίνων ἐπιθυμεῖν , μέγα γὰρ εἰς ἄσκησιν ἀρετῆς πολλάκις ζηλοτυπία μεμφόμενος δὲ τό τινας τετιμῆσθαι λόγοις ἀντὶ τοῦ φανεροῦν τὴν εὐφημίαν ποικίλον , ἀλλ’ οὐ γενναῖον ἔργον ποιεῖς .
Lemmas: ζήλος - τύπης μέν οὖν ὁ ὑπό ἐγώ κοσμέω εὕω ποιέω , οὖον γάρ κακός φύσις σημεῖον ἔπαινος ἐπιθυμέω , μέγας γάρ εἰς ἄσκησις ἀρετή πολλάκις ζηλοτυπία μέμφομαι δέ ὁ τις τιμάω λόγος ἀντί ὁ φανερόω ὁ Εὐφημία ποικίλος , ἀλλά οὖον γενναῖος ἔργον ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 19.7
καὶ προφέρεις δὴ ἐμοὶ τὸ πολλοὺς ἐπαινεῖν , ἐγὼ δὲ σοὶ τὸ πάντας ψέγειν . οὐκοῦν ἀκρι - σία μὲν ἐν ἀμφοῖν , ἔχει δέ τινα τοὐμὸν φιλανθρωπίαν . μᾶλ - λον δέ , οὐκ ἔστιν ὅντινα ἐπῄνεσα τὰ οὐκ ὄντα προστιθείς , ὥσπερ ὁ μῦθος ἀλλότρια τῷ κολοιῷ πτερά . ἀλλ’ ᾧ χρῶμαι νόμῳ περὶ τοὺς ἐπαίνους , ἄκουσον .
Lemmas: καί προφέρω δή ἐγώ ὁ πολύς ἐπαινέω , ἐγώ δέ σύ ὁ πᾶς ψέγω . οὐκοῦν ἄκρις - σίον μέν ἐν ἄμφω , ἔχω δέ τις ἐμός φιλανθρωπία . μᾶλ - λος δέ , οὐ εἰμί ὅστις ἐπαινέω ὁ οὐ εἰμί προστίθημι , ὥσπερ ὁ μῦθος ἀλλότριος ὁ κολοιός πτερόν . ἀλλά ὅς χράω νόμος περί ὁ ἔπαινος , ἀκούω .
libanius.epistulae-1-1544 19.8
ἂν ᾖ τις κρείττων μὲν χρημάτων ἥττων δὲ ἡδονῶν , ἐκεῖνο μὲν ἐπαίνου τεύξεται , τοῦτο δὲ ἐν σιγῇ κείσεται . καὶ γὰρ εἰ γῆν ἐπῄνουν , οὕτως ἂν ἐποίουν οἷον εἴ μ’ ἐχρῆν ἐπαινεῖν τὰ Κύθηρα , τὰ δὲ Κύ - θηρα νῆσός ἐστιν ἐπικειμένη τῇ Πελοποννήσῳ , τὸν οὗν λό - γον ἐργαζόμενος διελθὼν ἂν ὡς εὔβοτος καὶ πολύοινος εὐλί μένος τέ ἐστιν ἢ καὶ ὕλῃ κομῶσα , τὴν εἰς πυροὺς φορὰν οὐκ ἂν ἐπῄνουν , ἐψευδόμην γὰρ ἄν , οὐδὲ γὰρ ὅστις ἐγκωμιάζει τὴν Ἀττικήν , καὶ τοῦτ’ ἂν εἰπεῖν ἔχοι , κωλύει δὲ οὐδὲν ἐξ ὧν ἔξεστιν ἐπαινεῖν .
Lemmas: εἄν εἰμί τις ἀγαθός μέν χρῆμα κακός δέ ἡδονή , ἐκεῖνος μέν ἔπαινος τυγχάνω , οὗτος δέ ἐν σιγή κεῖμαι . καί γάρ εἰμί γῆ ἐπαινέω , οὕτως εἄν ποιέω οἷος εἰμί εἷς χρή ἐπαινέω ὁ Κύθηρα , ὁ δέ κύ - θήρ νῆσος εἰμί ἐπίκειμαι ὁ Πελοπόννησος , ὁ ἐν λό - γος ἐργάζομαι διέρχομαι εἄν ὡς εὔβοτος καί πολύοινος ὗλις μένος τε εἰμί ἢ καί ὕλη κομάω , ὁ εἰς πυρός φορά οὐ εἄν ἐπαινέω , ψεύδω γάρ ἄν , οὐδέ γάρ ὅστις ἐγκωμιάζω ὁ Ἀττικός , καί οὗτος εἄν εἶπον ἔχω , κωλύω δέ οὐδείς ἐκ ὅς ἔξεστι ἐπαινέω .
libanius.epistulae-1-1544 19.9
θαυμάζω τὸν Ἀχιλλέα , διότι τοὺς Τρῶας ἤλαυνε , θαυμάζω τὸν Παλαμήδην ἀπὸ τῆς σοφίας . ὁ δὲ ὅτι μὴ παρ’ ἑκατέρῳ ταῦτ’ ἦν ἀμφότερα ψέγειν ἀξιῶν ἀδι - κεῖ .
Lemmas: θαυμάζω ὁ Ἀχιλλεύς , διότι ὁ Τρώς ἐλαύνω , θαυμάζω ὁ Παλαμήδης ἀπό ὁ σοφία . ὁ δέ ὅτι μή παρά ἑκάτερος αὐτός εἰμί ἀμφότερος ψέγω ἄξιος ἀς - κεῖ .
libanius.epistulae-1-1544 19.10
φέρε , εἰ σοὶ λόγον ἐποίουν καί με τοῦτ’ ἔπεισας δεη - θείς , ἀρ᾿ ἂν οἴει τῷ δημιουργῷ πανταχόθεν προσελθεῖν τοὺς ἐπαίνους σὺ μὲν ἴσως οἴει , τὸ πρᾶγμα δὲ οὐ τοιοῦτον , ἀλλ’ εἶπον μὲν ἂν ἐπιμέλειαν , ἀγρυπνίαν , πόνους , ψῆφον ὀρθήν , πρόνοιαν <τοῦ> μέλλοντος , φρόνημα δίκαιον , ὀξύτητα , γλώττης ἰσχύν , πολλὰ δ’ ἕτερα , καλὸν δὲ καὶ μέγαν οὐκ ἄν εἶπον · οὐ γὰρ ἔνι σοι ταῦτ’ ἐν τῷ σώματι
Lemmas: φέρω , εἰμί σύ λόγος ποιέω καί ἐγώ οὗτος πείθω δήω - θέω , ἀρά εἄν οἴομαι ὁ δημιουργός πανταχόθεν προσέρχομαι ὁ ἔπαινος σύ μέν ἴσως οἴομαι , ὁ πρᾶγμα δέ οὖον τοιοῦτος , ἀλλά εἶπον μέν εἄν ἐπιμέλεια , ἀγρυπνία , πόνος , ψῆφος ὀρθός , πρόνοια ὅς μέλλω , φρόνημα Δίκαιος , ὀξύτης , γλῶσσα ἰσχύς , πολύς δέ ἕτερος , καλός δέ καί μέγας οὐ ἄν εἶπον · οὖον γάρ ἐν σύ αὐτός ἐν ὁ σῶμα
libanius.epistulae-1-1544 19.11
μεμνη - μένος δὲ χρημάτων κλοπῆς μὲν ἄν σε πλεῖστον ἔφην ἀφεστά - ναι , μισθὸν δὲ μὴ ἔχειν τῆς ἀρετῆς οὐκ ἂν ἰσχυρισάμην , ἔχεις γὰρ τὰ βασιλέως δῶρα καί σοι τῆς ἀρχῆς ὁ χρόνος τὰς οἰκίας πεποίηκε πόλεις ἀδικοῦντι μὲν οὐδένα , λαμβάνοντι δέ . πολὺ δ’ ἂν ἦσθα βελτίων μηδαμόθεν λαμβάνων , ὡς λαμπρότερον γε κιόνων οὓς δίδωσι βασιλεὺς τὸ χρῆμα τῆς δόξης ἣν ἡ πενία φέρει .
Lemmas: μιμνήσκω - μένος δέ χρῆμα κλοπή μέν ἄν σύ πλεῖστος φημί ἀφίστημι - ναι , μισθός δέ μή ἔχω ὁ ἀρετή οὐ εἄν ἰσχυρίζομαι , ἔχω γάρ ὁ βασιλεύς Δῶρα καί σύ ὁ ἀρχή ὁ χρόνος ὁ οἰκίον ποιέω πόλις ἀδικέω μέν οὐδείς , λαμβάνω δέ . πολύς δέ εἄν εἰμί ἀγαθός μηδαμόθεν λαμβάνω , ὡς λαμπρός γε κίων ὅς δίδωμι βασιλεύς ὁ χρῆμα ὁ δόξα ὅς ὁ πενία φέρω .
libanius.epistulae-1-1544 19.12
καὶ μὴν κἀκεῖνό γέ σου τραχὺ καὶ οὐχ ἠμὶ ρον τὸ κακίζειν Σευηρον , ὅτι δὴ ζώνης ἐδεήθη δέον φιλοσο - φεῖν . εἰ μὲν γὰρ φιλοσοφίας ἁπτόμενος ἀπεφέρετο τοῦ σχή - ματος καὶ ἦν ἐν προσηγορίᾳ φιλοσοφίας κάπηλος , εἰκότως ἂν ἐμισεῖτο · εἰ δὲ τὸ μὲν ἡγεῖται μεῖζον αὑτοῦ , ζητεῖ δέ τινα καταφυγήν . ποῦ πλημμελεῖ μὴ φιλοσοφῶν ; ἢ καὶ σὺ μᾶλλον ἄρχων ἢ φιλοσοφῶν ἀδικεῖς ;
Lemmas: καί μήv ἐκεῖνος γε σύ τραχύς καί οὐ ἠμί ἀντίμοιρος ὁ κακίζω σευαειρω , ὅτι δή ζώνη δήω δήω φιλοσοφέω - Φέιν . εἰμί μέν γάρ φιλοσοφία ἅπτω ἀποφέρω ὁ ἔχω - μα καί εἰμί ἐν προσηγορία φιλοσοφία κάπηλος , εἰκότως εἄν μισέω · εἰμί δέ ὁ μέν ἡγέομαι μείζων αὐτός , ζητέω δέ τις καταφυγή . ποῦ πλημμελέω μή φιλοσοφέω ; ἢ καί σύ μᾶλλον ἄρχω ἢ φιλοσοφέω ἀδικέω ;
libanius.epistulae-1-1544 19.13
ἐπεὶ δὲ πολὺς ἔγκεισαι κω - μῳδῶν ἡμᾶς , ὅτι πρὸς σὲ ἐμνήσθημεν ἀξιώματος , ἴσθι τὸ πᾶν ἀγνοήσας . ἔσχε δὲ ὡδί . ἐμοὶ σχῆμα μὲν ἀρκοῦν οἱ λόγοι , δι’ οὓς οὐδεπώποτε ταπεινότερον ἐμαυτὸν ἡγησάμην ὑμῶν , ὧν ἡ λαμπρότης ὅρκος τοῖς κόλαξι · πρὸς δὲ τὸν βίον ἀφορ - μαὶ τὰ παρ’ αὐτῶν τῶν λόγων μικρὰ μικρῶν δεομένῳ .
Lemmas: ἐπεί δέ πολύς ἔγκειμαι πω - μώδης ἐγώ , ὅτι πρός σύ μιμνήσκω ἀξίωμα , εἰμί ὁ πᾶς ἀγνοέω . ἔχω δέ ὧδε . ἐγώ σχῆμα μέν ἀρκέω ὁ λόγος , διά ὅς οὐδεπώποτε ταπεινός ἐμαυτοῦ ἡγέομαι σύ , ὅς ὁ λαμπρότης Ὅρκος ὁ κόλαξ · πρός δέ ὁ βίος ἀφορ - μής ὁ παρά αὐτός ὁ λόγος μικρός μικρός δήω .
libanius.epistulae-1-1544 19.14
τίς οὖν ἦν ὁ νοῦς ὧν ἐπέστελλον ; Ἰσοκράτης παραινεῖ πεῖραν ποιεῖσθαι τῶν φίλων οὔπω παρούσης ἀνάγκης ὥστε ἀτυχή - σαντι μὴ εἶναι βλάβην καί φησι δεῖν μὴ δεόμενον προσποιεῖ - σθαι τὸ δεῖσθαι .
Lemmas: τίς οὖν εἰμί ὁ νόος ὅς ἐπιστέλλω ; Ἰσοκράτης παραινέω πείρω ποιέω ὁ Φίλων οὔπω πάρειμι ἀνάγκη ὥστε ἀτυχής - Σαντί μή εἰμί βλάβη καί φημί δήω μή δήω προσποιέω - ἕπομαι ὁ δήω .
libanius.epistulae-1-1544 19.15
τοιοῦτον ἦν τι καὶ τὸ παρ’ ἐμοῦ · μὴ χρῄζων ἐπήγγελλον . τοιγαροῦν σὺ μὲν οὐκ ἐδίδους , ἐγὼ δὲ ἐγέλων καὶ ζημιούμενος οὐδὲν εὕρισκόν σου τὸν τρόπον .
Lemmas: τοιοῦτος εἰμί τίς καί ὁ παρά ἐγώ · μή χρῄζω ἐπαγγέλλω . τοιγάρ σύ μέν οὐ δίδωμι , ἐγώ δέ γελάω καί ζημιόω οὐδείς εὑρίσκω σύ ὁ τρόπος .
libanius.epistulae-1-1544 19.16
οὐ μὴν πάντα γε εἰ ῥᾴθυμος , ἀλλ’ εἰς τὸ γένος , εἶπερ τις , ἕτοι - μος , καὶ τῶν σῶν οἰκείων ἰδιώτης οὐδείς . εἶτ’ ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων τιμᾷς τὴν ἀρετὴν , κἂν ὁ ταύτης ἄμοιρος ἄρχῃ , κέκραγας μᾶλλον ἢ οἱ τεμνόμενοι’ τὸ γένος δὲ οὕτω σοι φίλ - τατον ὥστε ἄρχειν δεῖ πάντα οἰκεῖον καὶ ἀπεῖναι βάσανον . τοῦτό σοι παραίτησις ὧν περὶ τοὺς φίλους ἀμελεῖς . κἂν ἐκεῖνό τις κατηγορῇ , τοῦτ’ ἀντιτιθεὶς <τὸ> μέμψεως ,
Lemmas: οὖον μήv πᾶς γε εἰμί ῥᾴθυμος , ἀλλά εἰς ὁ γένος , εἰ τις , ἐτός - μος , καί ὁ σός οἰκέω ἰδιώτης οὐδείς . εἶτα ἐπί μέν ὁ ἄλλος τιμάω ὁ ἀρετή , κἀν ὁ οὗτος ἄμοιρος ἄρχω , κράζω μᾶλλον ἢ ὁ τέμνω ὁ γένος δέ οὗτος σύ φίλος - ὅς ὥστε ἄρχω δεῖ πᾶς οἰκέω καί ἄπειμι βάσανος . οὗτος σύ παραίτησις ὅς περί ὁ φίλος ἀμελής . κἀν ἐκεῖνος τις κατηγορέω , οὗτος ἀντιτίθημι ὅς μέμψις ,
libanius.epistulae-1-1544 19.17
σοι δοκῶ καὶ αὐτὸς εἰδέναι τοξεύειν ἡ πάσχειν ἐπιτήδειος εἶναι μόνον ; μᾶλλον δέ , εἰ μὶν ἔτρωσας , καὶ τέτρωσαι · εἰ δὲ παίζοντος ἐκεῖνα ἦν , οὐδὲ ταύτα σπουδάζοντος .
Lemmas: σύ δοκέω καί αὐτός οἶδα τοξεύω ὁ πάσχω ἐπιτήδειος εἰμί μόνος ; μᾶλλον δέ , εἰμί μιν τιτρώσκω , καί τιτρώσκω · εἰμί δέ παίζω ἐκεῖνος εἰμί , οὐδέ οὗτος σπουδάζω .
libanius.epistulae-1-1544 19.18
δίκαιον δέ , εἴτε ἡσθείης τοῖς γράμμασι , τῷ φέροντι τὴν χάριν ἔχειν , εἴτε δηχθείης , παρὰ τοῦ φέροντος τὴν δίκην λαβεῖν . ἐγνω - κότα γάρ με ἡσυχάζειν πάσαις ἀνάγκαις Ἰανουάριος ἐνήγα - γεν , ἀνὴρ πανταχόθεν αἰδέσιμος τῇ πόλει λυπήσας μὲν οὐδὲν οὐδένα ὧν οὐκ ἴδει , δοὺς δὲ χάριτας ἐν αἷς ἡ τοῦ δικαίου μερίς , φρουρήσας μὲν ἱκανῶς ἐφ’ ᾧπερ ἐτέτακτο , τῶν δὲ ἐπει - γομένων οἶς ἄξιον συλλαβών , ὀλίγα λαλῶν , πρᾶξαι δεινός , τῶν γιγνομένων καρπῶι ὑπερορῶν τὸ πλέον , προσήκων μὲν μείζοσι , στέργων δὲ τὰ παρόντα , τὴν ἐπιείκειαν ἐν πράγματι τηρήσας οὐκ ἀνεχομένῳ χρηστότητος . ’ν δέδοικα μὴ μέμψῃ τὸν ἄνθρωπον . ὅτι μοι πάντα ὑπούργησεν .
Lemmas: Δίκαιος δέ , εἴτε ἥδομαι ὁ γράμμα , ὁ φέρω ὁ χάρις ἔχω , εἴτε δάκνω , παρά ὁ φέρω ὁ δίκη λαμβάνω . ἐγνω - κότα γάρ ἐγώ ἡσυχάζω πᾶς ἀνάγκη Ἰανουάριος ἐνάγω - γε , ἀνήρ πανταχόθεν αἰδέσιμος ὁ πόλις λυπέω μέν οὐδείς οὐδείς ὅς οὐ ἶδος , δίδωμι δέ χάρις ἐν ὅς ὁ ὁ Δίκαιος μερίς , φρουρέω μέν ἱκανῶς ἐπί ὅσπερ τάσσω , ὁ δέ ἐπεί - γομένων οἶς ἄξιος συλλαμβάνω , ὀλίγος λαλέω , πράσσω δεινός , ὁ γίγνομαι καρπός ὑπεροράω ὁ πλέω , προσήκω μέν μείζων , στέργω δέ ὁ πάρειμι , ὁ ἐπιείκεια ἐν πρᾶγμα τηρέω οὐ ἀνέχω χρηστότης . ἐν δείδω μή μέμφομαι ὁ ἄνθρωπος . ὅτι ἐγώ πᾶς ὑπουργέω .
libanius.epistulae-1-1544 20
κ΄ . Ἀρισταινέτῳ . ( 357 vel 358 )
Lemmas: Κ΄ . Ἀρισταίνετος . ( 357 vel 358 )
libanius.epistulae-1-1544 20.1
Ἄρα καὶ τοῦτο τοῖς ἄρχουσι νόμος μὴ τοῖς φίλοις ἐπι - στέλλειν , ἐπειδήπερ ἄρχουσιν ; εἰ μὲν δὴ κεῖται καὶ γέγραπται , χρῶ τῷ νόμῳ καἰ σίγα · εἰ δ’ οὐδεὶς κωλύει νόμος , πόθεν ἡ σιγή ; λέγε . εὑρηκέναι γάρ μοι δοκῶ · μεῖζόν σου γεγένηται τῶν πραγμάτων τὸ πλῆθος καὶ τῶν κοινῶν ἡ φροντὶς οὐκ ἐᾷ τῶν οἰκείων ἐπιμελεῖσθαι .
Lemmas: ἄρας καί οὗτος ὁ ἄρχω νόμος μή ὁ φίλος ἐπι - στέλλω , ἐπεί ἄρχω ; εἰμί μέν δή κεῖμαι καί γράφω , χράω ὁ νόμος καίω σῖγα · εἰμί δέ οὐδείς κωλύω νόμος , πόθεν ὁ σιγή ; λέγω . εὑρίσκω γάρ ἐγώ δοκέω · μέγας σύ γίγνομαι ὁ πρᾶγμα ὁ πλῆθος καί ὁ κοινός ὁ φροντίς οὐ ἐάω ὁ οἰκέω ἐπιμελέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 20.2
τοῦθ’ ἥδιόν μοι πείθειν ἐμαυ - τὸν ἢ ὅτι σὺ τῶν φίλων ὑπὸ τῆς ἀρχῆς ἐπελάθου , ὃν ἀκούω μετριώτερον ὑπὸ τῆς ἐξουσίας εἶναι καὶ τούτῳ τοῦ προτέρου διαφέρειν τῷ πλείω πράττειν · ὡς ὅ γε τρόπος <ὁ> αὐτός , εἰσὶ δὲ οἱ λέγουσιν ὡς καὶ βελτίων .
Lemmas: οὗτος ἡδύς ἐγώ πείθω μαυ - ὁ ἢ ὅτι σύ ὁ Φίλων ὑπό ὁ ἀρχή ἐπιλανθάνομαι , ὅς ἀκούω μέτριος ὑπό ὁ ἐξουσία εἰμί καί οὗτος ὁ πρότερος διαφέρω ὁ πλείων πράσσω · ὡς ὅς γε τρόπος ὅς αὐτός , εἰμί δέ ὁ λέγω ὡς καί ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 20.3
Ἰανουάριος μὲν οὖν ἀπαγ - γελεῖ σοι περὶ ἡμῶν , ὡς ἀρρωστοῦμεν , εἰ μή σε ἐξαπατᾶν βούλοιτο τοῦ μὴ λυπεῖν · ἀεὶ γάρ τινι προσπαλαίομεν κύματι . καὶ ταύτην τίνομεν τῷ Φιλίῳ τὴν δίκην , ὅτι δή τι φίλων ἡμῖν ἐφάνη τιμιώτερον .
Lemmas: Ἰανουάριος μέν οὖν ἀπάγω - γελάω σύ περί ἐγώ , ὡς ἀρρωστέω , εἰμί μή σύ ἐξαπατάω βούλομαι ὁ μή λυπέω · ἀεί γάρ τις προσπαλαίω κῦμα . καί οὗτος τίνω ὁ Φίλιος ὁ δίκη , ὅτι δή τίς Φίλων ἐγώ φαίνω τίμιος .
libanius.epistulae-1-1544 20.4
ἐγὼ δέ σοι περὶ αὐτοῦ λέγειν ἔχω , ὡς ἐν δυσχερεῖ διοικήσει χρηστὸς ἐδείχθη . καὶ τοῦτον μόνον οἱ τε ταχέως οἴ τε βραδέως ὧν ἔχρῃζον τυχόντες ἐπῄνεσαν τοσαύτην ἀνεμίγνυ γοητείαν ταῖς ἀναβολαῖς τοιγαροῦν ἀπιὼν ἀνιᾷ τοὺς βελτίους , διότι παρὼν οὐκ ἐλύπησεν .
Lemmas: ἐγώ δέ σύ περί αὐτός λέγω ἔχω , ὡς ἐν δυσχερής διοίκησις χρηστός δείκνυμι . καί οὗτος μόνος ὁ τε ταχέως οἶς τε βραδύς ὅς χρῄζω τυγχάνω ἐπαινέω τοσοῦτος ἀναμίσγω γοητεία ὁ ἀναβολή τοιγάρ ἀπέρχομαι ἀνιάω ὁ ἀγαθός , διότι πάρειμι οὐ λυπέω .
libanius.epistulae-1-1544 20.5
ἐμοὶ δὲ δεομένῳ τοσοῦτον ἀπεῖχεν ἀπειθεῖν ὥστ’ εἰ διαλείποιμι τοῦτο ποιῶν .. ὕβριν τὸ πρᾶγμα ἐκάλει καὶ διεμέμφετο . τὰ σὰ δὲ ἀγαθὰ νομίζων αὐτοῦ τε καὶ ἐμὰ ὅ τι μάθοι τρέχων ὡς ἡμᾶς ἐμήνυε τῷ προσώπῳ κηρύττων τὴν ἡδονήν . εἶπον ἂν πλείω πρὸς ἀγνοοῦντα , νῦν δ’ ἐπίστασαι τὸν ἄνδρα .
Lemmas: ἐγώ δέ δήω τοσοῦτος ἀπέχω ἀπειθέω ὥστε εἰμί διαλείπω οὗτος ποιέω .. ὕβρις ὁ πρᾶγμα καλέω καί διαμέμφομαι . ὁ σός δέ ἀγαθός νομίζω αὐτός τε καί ἐμός ὅς τίς μανθάνω τρέχω ὡς ἐγώ μηνύω ὁ πρόσωπον κηρύσσω ὁ ἡδονή . εἶπον εἄν πλείων πρός ἀγνοέω , νῦν δέ ἐπίσταμαι ὁ ἀνήρ .
libanius.epistulae-1-1544 21
κα' . τῶ αὐτῷ ( 358 )
Lemmas: καί . ὁ αὐτός ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 21.1
Πρότερον μὲν ἐθαύμαζον τὸν κράτιστον Ἑρμογένην ἀπὸ τῆς φιλοσοφίας ἧς ἤκουον αὐτῷ μέλειν . νῦν δὲ δὴ καὶ φιλῶ τὸν ἄνθρωπον , διότι δὴ πόσου τε καὶ τίνος ἄξιος εἶ γινώσκει . λέγεται γὰρ ἄνδρα τέ σε ἀγαθὸν ἡγεῖσθαι καὶ τὸ συνεῖναι μέγα ποιεῖν καὶ τὸ μὴ συνεῖναι βαρύ .
Lemmas: πρότερος μέν θαυμάζω ὁ ἀγαθός Ἑρμογένης ἀπό ὁ φιλοσοφία ὅς ἀκούω αὐτός μέλω . νῦν δέ δή καί φιλέω ὁ ἄνθρωπος , διότι δή πόσος τε καί τίς ἄξιος εἰμί γιγνώσκω . λέγω γάρ ἀνήρ τε σύ ἀγαθός ἡγέομαι καί ὁ συνίημι μέγας ποιέω καί ὁ μή συνίημι βαρύς .
libanius.epistulae-1-1544 21.2
τοῖς μὶν οὖν ἄλλοις ἔπεισι σοὶ συγχαίρειν , ἐμοὶ δὲ ἀμφοῖν · σοὶ μέν . ὅτι σοι πρόσκειται τοσαύτη δύναμις , τῷ δ’ , ὅτι φιλῶν ὃν ἐχρῆν εὐδο - κιμεῖ τῇ κρίσει .
Lemmas: ὁ μιν οὖν ἄλλος ἔπειμι σύ συγχαίρω , ἐγώ δέ ἄμφω · σύ μέν . ὅτι σύ πρόσκειμαι τοσοῦτος δύναμις , ὁ δέ , ὅτι φίλος ὅς χρή εὐδο - κιμεῖ ὁ κρίσις .
libanius.epistulae-1-1544 21.3
δεῖ δή σε φιλούμενον ὅσα ἂν ἐξῆ ἐν ταῖς παραινέσεσιν ὠφελεῖν ἐκεῖνον μὴ κατοκνεῖν · ἔξεστι δὲ νῦν ὑπὲρ ἀδικουμένου φίλου κωλῦσαι φίλον ἁμαρτάνειν . Νικέν - τιον γὰρ τὸν καλόν , ὃν σὺ πρὸς ἡμᾶς ἐπῄνεις ἐν γράμμασι , καὶ τὸ γράμμα γε ἐκεῖνο φιλίαν ἡμῖν εἰργάσατο , τοῦτον δὴ τὸν ἄνδρα , δι’ ὃν ἐπιδημεῖ μὲν ἡ δίκη , βία δὲ οἴχεται , πανή - γυρις δὲ ἡμῖν ἡ πόλις , εὐφημίας ἐλπίζοντα περιέστηκε ζημία λυποῦσα μὲν καὶ τῇ βλάβῃ , πένης γὰρ ἡμὶν ἐπὶ τοσαύταις ἀρχαῖς ὁ Νικέντιος , ἔχουσα δέ τι πικρότερον τῆς βλάβης τὴν ἀδοξίαν . ἡ γὰρ καταδίκη ζημία τίς ἐστι κατεγνωκυῖα κακίαν .
Lemmas: δεῖ δή σύ φιλέω ὅσος εἄν ἔξεστι ἐν ὁ παραίνεσις ὠφελέω ἐκεῖνος μή κατοκνέω · ἔξεστι δέ νῦν ὑπέρ ἀδικέω φίλος κωλύω φίλος ἁμαρτάνω . Νικέν - Τῖον γάρ ὁ καλός , ὅς σύ πρός ἐγώ ἐπαινέω ἐν γράμμα , καί ὁ γράμμα γε ἐκεῖνος φίλιος ἐγώ ἐργάζομαι , οὗτος δή ὁ ἀνήρ , διά ὅς ἐπιδημέω μέν ὁ δίκη , βία δέ οἴχομαι , Πανή - γῦρις δέ ἐγώ ὁ πόλις , Εὐφημία ἐλπίζω περιίστημι ζημία λυπέω μέν καί ὁ βλάβη , πένης γάρ ἐγώ ἐπί τοσοῦτος ἀρχή ὁ Νικέντιος , ἔχω δέ τίς πικρός ὁ βλάβη ὁ ἀδοξία . ὁ γάρ καταδίκη ζημία τίς εἰμί καταγιγνώσκω κακία .
libanius.epistulae-1-1544 21.4
τοῖς μὲν οὖν ἀδικοῦσιν Ἑρμογένης ἐπαγέτω δίκην ἐγὼ πρῶτος ἐπαινῶ τὴν ὀργήν , κἂν παύσηται τῆς ἐπὶ τοῖς τοιού - τοις ὀργῆς , καὶ ἐγὼ τῶν ἐπαίνων , τὸ νῦν δὲ τοῦτο παραγωγή τίς ἐστι καὶ ἔργον ἀπάτης , οὐ τῆς Ἑρμογένους φύσεως .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀδικέω Ἑρμογένης ἐπάγω δίκη ἐγώ πρῶτος ἐπαινέω ὁ ὀργή , κἀν παύω ὁ ἐπί ὁ οιὁ - ὁ ὀργή , καί ἐγώ ὁ ἔπαινος , ὁ νῦν δέ οὗτος παραγωγή τίς εἰμί καί ἔργον ἀπάτη , οὖον ὁ Ἑρμογένης φύσις .
libanius.epistulae-1-1544 21.5
ἄκουε δέ · σταθμός τίς ἐστι περὶ τὸν Εὐφράτην , Καλλίνικος ὄνομα αὐτῷ · Καλλινίκου γὰρ ἐνταῦθα ἀποσφαγέντος ὁ σοφι - στὴς γίνεται προσηγορία τῷ τόπῳ , οἷα πολλὰ μὲν ἐν γῇ , πολλὰ δὲ ἐν θαλάττῃ πάλαι .
Lemmas: ἀκούω δέ · σταθμός τίς εἰμί περί ὁ Εὐφράτης , Καλλίνικος ὄνομα αὐτός · Καλλίνικος γάρ ἐνταῦθα ἀποσφάζω ὁ Σοφί - ἵστημι γίγνομαι προσηγορία ὁ τόπος , οἷος πολύς μέν ἐν γῆ , πολύς δέ ἐν θάλασσα πάλαι .
libanius.epistulae-1-1544 21.6
τοῦτο δὴ τὸ χωρίον ἔχει στρα - τιὰν ἱδρυμένην , ἣν τρέφεσθαι παρ’ ἡμῶν οὐκ ἐκεῖσε κομι - ζόντων , ἀλλ’ ἑτέρωσε τὴν τροφήν , ἐκεῖθεν δὲ εἰς Καλλίνικον ἄγειν νόμος τὸν ἄρχοντα τῶν περὶ τὸν Εὐφράτην . Νικέντιος δὲ τὰ αὑτοῦ διακονήσας ὧν ἐπλημμέλησαν ἕτεροι δίκας δί - δωσι , τοῦτο δὴ τὸ ἐν Αὐλίδι .
Lemmas: οὗτος δή ὁ χωρίον ἔχω στρα - Τιάν ἱδρύω , ὅς τρέφω παρά ἐγώ οὐ ἐκεῖσε κόμι - ζόω , ἀλλά ἑτέρωσε ὁ τροφή , ἐκεῖθεν δέ εἰς καλλίνικος ἄγω νόμος ὁ ἄρχω ὁ περί ὁ Εὐφράτης . Νικέντιος δέ ὁ αὐτός διακονέω ὅς πλημμελέω ἕτερος δίκη Ζεύς - δήω , οὗτος δή ὁ ἐν Αὐλίς .
libanius.epistulae-1-1544 21.7
ἴσως μὲν οὖν οὐδ’ αὐτὸς διηγησάμην κακῶς , εἰ δ’ οὖν τι καὶ ἐξηνέχθην , Νικέντιός σε διδάξει καλῶς . σὺ δὲ βοήθησον δυοῖν ἄρχουσι τὸν μὲν ἐξελό - μενος βλάβης ἀδίκου , τὸν ἐλάττω , τὸν δ’ ἀποστήσας ὀργῆς οὐ δικαίας , τὸν κρείττω .
Lemmas: ἴσως μέν οὖν οὐδέ αὐτός διηγέομαι κακῶς , εἰμί δέ οὖν τίς καί ἐκφέρω , Νικέντιός σύ διδάσκω καλῶς . σύ δέ βοηθέω δύο ἄρχω ὁ μέν ἐξαιρέω - μένος βλάβη ἄδικος , ὁ μικρός , ὁ δέ ἀφίστημι ὀργή οὖον Δίκαιος , ὁ ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 21.8
εἰ δὲ παιδὸς ἡγεῖται τὴν μεταβολήν , τὴν μὲν ἐπὶ <τὰ> χείρω νομιζέτω φαύλην , τὴν δὲ τῶν λων τι λύουσαν ἀγαθήν , ἄλλως θ’ ὅτε τὸ μὲν τίμημα τηρεῖν ἂν ἔχοι , τὸν δ’ ἔξω τῆς αἰτίας ἀφιέναι .
Lemmas: εἰμί δέ παῖς ἡγέομαι ὁ μεταβολή , ὁ μέν ἐπί <τὰ> χείρων νομίζω φαῦλος , ὁ δέ ὁ λάω τίς λύω ἀγαθός , ἄλλως ὁ ὅτε ὁ μέν τίμημα τηρέω εἄν ἔχω , ὁ δέ ἔξω ὁ αἴτιος ἀφίημι .
libanius.epistulae-1-1544 21.9
τὸ γὰρ χρυσίον εἰσπραττέτω μέν , εἰσπραττέτω δὲ παρὰ τῶν λελοιπότων τὴν τάξιν καὶ προσέτι γε τῶν ἐξηπατηκότων , οἳ σφίσιν αὐτοῖς χαριζόμενοι τὰ οὐκ ὄντα ἔφρασαν .
Lemmas: ὁ γάρ χρυσίον εἰσπράσσω μέν , εἰσπράσσω δέ παρά ὁ λείπω ὁ τάξις καί προσέτι γε ὁ ἐξαπατάω , ἕ σφεῖς αὐτός χαρίζομαι ὁ οὐ εἰμί φράζω .
libanius.epistulae-1-1544 21.10
ἐπειδὴ γὰρ θυμὸς μἐ - γας διο τρεφέων ὑπάρχων , μὴ ἴστω τοῖς φενακίζουσιν ἄδεια , ὅπως τῆς ἀληθείας κρατούσης μηδεὶς ἀδίκως κολάζηται . λύων δὲ τὴν αὑτοῦ ψῆφον ἐννοείτω τὸν βασιλέα Κρητῶν τὸν παῖδα Δῖός , ὃς εἰς τὸ ἄντρον δι’ ἐνάτου πορευόμενος ἔτους ὧν ἐτε - θείκει νόμων οὐκ ᾐσχύνετο κινῶν ὃν κρεῖττον ἦν κινεῖσθαι .
Lemmas: ἐπεί γάρ θυμός ἐγώ - γῆ διό τρέφος ὑπάρχω , μή οἶδα ὁ φενακίζω ἄδεια , ὅπως ὁ ἀλήθεια κράτος μηδείς ἄδικος κολάζω . λύω δέ ὁ αὐτός ψῆφος ἐννοέω ὁ βασιλεύς Κρής ὁ παῖς Δῖος , ὅς εἰς ὁ ἄντρον διά ἔνατος πορεύω ἔτος ὅς ἵημι - θέω νόμος οὐ αἰσχύνω κινέω ὅς ἀγαθός εἰμί κινέω .
libanius.epistulae-1-1544 22
κβ΄ . Αὐξεντίῳ . ( 358 )
Lemmas: ΚΒ΄ . Αὐξέντιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 22.1
Ἐγώ σου μέλλων αἰτιᾶσθαι τὸ χαίρειν ἀγροῖς καὶ νομί - ζων οὐκ εἶναί σοι λόγον , ὅς δείξει τὸν ἐκεῖσε δρόμον εὔλογον , ἐπειδὴ τὴν ὀπώραν ἔλαβον καὶ εἶδον . οἷα παρὰ σοὶ τίκτει τὰ δένδρα , θαυμάζω μεταβαλών , ὅτι δὴ τοιαύτης γῆς καὶ μικρὸν ἀπανίστασαι χρόνον .
Lemmas: ἐγώ σύ μέλλω αἰτιάομαι ὁ χαίρω ἀγρός καί νωμι - ζῶ οὐ εἰμί σύ λόγος , ὅς δείκνυμι ὁ ἐκεῖσε δρόμος εὔλογος , ἐπεί ὁ ὀπώρα λαμβάνω καί εἶδον . οἷος παρά σύ τίκτω ὁ δένδρον , θαυμάζω μεταβάλλω , ὅτι δή τοιοῦτος γῆ καί μικρός ἀπανίστημι χρόνος .
libanius.epistulae-1-1544 22.2
ἴσως που τοιοῦτος ἦν ὁ κῆπος ὁ δόξας μῆλα δεδωκέναι χρυσᾶ , ἃ χρυσᾶ μὲν οὐκ ἦν , οὐ γὰρ οὗτος φυτῶν νόμος , διὰ δὲ κάλλος ἐκτήσατο τὴν ἀπὸ τοῦ χρυ - σοῦ φήμην . ἀλλὰ καὶ τοιαύτης οὔσης σοι τῆς ὀπώρας κατὰ τὴν ὥραν ἐκράτει τὰ γράμματα · τοσοῦτον ἄνθους μετεῖχε .
Lemmas: ἴσως ποῦ τοιοῦτος εἰμί ὁ κῆπος ὁ δόξα μῆλον δίδωμι χρύσεος , ὁ χρύσεος μέν οὐ εἰμί , οὖον γάρ οὗτος φυτός νόμος , διά δέ κάλλος κτάομαι ὁ ἀπό ὁ ΧΡΥ - σύ φήμη . ἀλλά καί τοιοῦτος εἰμί σύ ὁ ὀπώρα κατά ὁ ὥρα κρατέω ὁ γράμμα · τοσοῦτος ἄνθος μετέχω .
libanius.epistulae-1-1544 22.3
θεράπευε δὴ θεοὺς ἐφόρους γεωργίας . δεῖ δέ σε οὐ πονεῖ - σθαι τοῖς ἀναθήμασι . μὴ γὰρ δὴ ἔστω τούτων ὧν ἐργάζεται χρυσοχόων τέχνη , ἀλλ’ ἀφ’ ὧν ἔδοσαν τιμάσθων . εὖ οἶδα γάρ , ὡς ἥδιον αὐτοῖς χρυσίδων βότρυες ἐξημμένοι τῶν ἀγαλ - ματω ν .
Lemmas: θεραπεύω δή θεός ἔφορος γεωργία . δεῖ δέ σύ οὖον πονέω - ἕπομαι ὁ ἀνάθημα . μή γάρ δή ἵστημι οὗτος ὅς ἐργάζομαι χρυσοχόος τέχνη , ἀλλά ἀπό ὅς δίδωμι τιμάω . εὕω οἶδα γάρ , ὡς ἡδύς αὐτός χρυσίς Βότρυς εξημμένος ὁ ἀγαλ - ματάω Ν .
libanius.epistulae-1-1544 23
κγ΄ . Δημητρίῳ . ( 358/59 )
Lemmas: κγ΄ . Δημήτριος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 23.1
Οὐδ’ αὐτὸς ὁ νέος ἄνευ λογισμοῦ παρ’ ἡμᾶς ἧκεν , ἀλλ’ εἰδὼς τὸν αὑτοῦ θεῖον ἐμέ τε φιλοῦντα καὶ ὑπ’ ἐμοῦ τιμώ - μενον ἥκων δὲ εὗρεν ἅπερ ἤλπισεν εἰ μέντοι καὶ λόγων ἰσχύν , οὐκ οἶδα , τὴν δ’ οὖν εὔνοιαν τοσαύτην ὅσην ἄν . εἰ σὺ τοὐμὸν ἔπραττες , ἔνειμας αὐτῷ φανέντι .
Lemmas: οὐ αὐτός ὁ νέος ἄνευ λογισμός παρά ἐγώ ἵημι , ἀλλά εἰδοί ὁ αὐτός θέω ἐγώ τε φιλέω καί ὑπό ἐγώ τιμάω - μένω ἥκω δέ εὑρίσκω ὅσπερ ἐλπίζω εἰμί μέντοι καί λόγος ἰσχύς , οὐ οἶδα , ὁ δέ οὖν εὔνοια τοσοῦτος ὅσος ἄν . εἰμί σύ ἐμός πράσσω , νέμω αὐτός φαίνω .
libanius.epistulae-1-1544 23.2
λόγων μὲν οὖν ἔχεται πάλαι μὲν αὐτῶν ἧφθαι δοκῶν , νῦν δὲ ὡς ἀληθῶς ἁπτόμενος , ζῇ δὲ ἐν πενίᾳ καὶ οὐκ ἐν οἶς εἰκὸς εἶναι τὸν ὑμέτερον συγγενῆ εἰ μὲν οὖν ἐσπανίζετε χρημάτων , ἐμὸν ἂν ἦν βοηθεῖν · ἐπεὶ δὲ καλῶς ποιοῦντες πλουτεῖτε μέν , οἴεσθε δὲ τὴν ἔνδειαν συλλαμβάνειν νέοις εἰς λόγους , παραινέσαιμ 5 ἂν ὑμῖν ἢ πέμπειν αὐτοὺς χρυσίον ἢ ἡμῖν ἐφεῖναι συμμα - χεῖν · ὡς οὐ μόνον τρυφὴ κώλυμα λόγοις , ἀλλὰ καὶ τὸ λιμῷ συνοικεῖν
Lemmas: λόγος μέν οὖν ἔχω πάλαι μέν αὐτός ἅπτω δοκέω , νῦν δέ ὡς ἀληθής ἅπτω , ζῶ δέ ἐν πενία καί οὐ ἐν οἶς εἰκός εἰμί ὁ ὑμέτερος συγγενής εἰμί μέν οὖν σπανίζω χρῆμα , ἐμός εἄν εἰμί βοηθέω · ἐπεί δέ καλῶς ποιέω πλουτέω μέν , οἴομαι δέ ὁ ἔνδεια συλλαμβάνω νέος εἰς λόγος , παραινέω 5 εἄν σύ ἢ πέμπω αὐτός χρυσίον ἢ ἐγώ ἐφίημι συμμα - χέω · ὡς οὖον μόνος τρυφή κώλυμα λόγος , ἀλλά καί ὁ λιμός συνοικέω
libanius.epistulae-1-1544 24
κδ΄ . Γενεσίῳ . ( 358/59 )
Lemmas: κδ΄ . Γενέσιος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 24.1
Πῶς δ’ οὐκ ἔμελλον ἡδέως ὄψεσθαι νέον μητρός τε ἀγαθῆς υἱὸν καὶ ἀδελφιδοῦν ἀνδρὸς πόλεων τε σωτῆρος καὶ ἡμῖν ἐπιτηδείου φυγήν τε καλὴν καὶ παρ’ ὑμῶν πεφευγότα καὶ ἣν μόνην ἐπαινεῖν ἀνάγκη ; τὸ γὰρ ἐπὶ κτήσει λόγων ἀφεἱ - ναι πατρίδα καὶ αὐτῇ τῇ πατρίδι καλόν , ἣν ἀπὸ τῶν λόγων ὁ φυγὰς ἕξει μεγάλην ποιεῖν .
Lemmas: Πῶς δέ οὐ μέλλω ἡδύς ὁράω νέος μήτηρ τε ἀγαθός υἱός καί ἀδελφιδέος ἀνήρ πόλις τε σωτήρ καί ἐγώ ἐπιτήδειος φυγή τε καλός καί παρά σύ φεύγω καί ὅς μόνος ἐπαινέω ἀνάγκη ; ὁ γάρ ἐπί κτάομαι λόγος ἀφέω - ναι πατρίς καί αὐτός ὁ πατρίς καλός , ὅς ἀπό ὁ λόγος ὁ φυγάς ἔχω μέγας ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 24.2
ἀλλ’ ὥσπερ ἡμᾶς ἐπαινεῖς τῆς προνοίας ἧς εὗρεν ὁ δεῦρο ἥκων , οὕτω πεῖθε τὴν μητέρα λύειν αὐτῷ τὴν ἀπορίαν . οὐ γὰρ ἕξετε πικρῶς ἀπαιτῆσαι τὰς εὐθύνας , εἰ τὰ παρ’ ὑμῶν ἐλλείποι .
Lemmas: ἀλλά ὥσπερ ἐγώ ἐπαινέω ὁ πρόνοια ὅς εὑρίσκω ὁ δεῦρο ἥκω , οὗτος πείθω ὁ μήτηρ λύω αὐτός ὁ ἀπορία . οὖον γάρ ἔχω πικρός ἀπαιτέω ὁ εὐθύνω , εἰμί ὁ παρά σύ ἐλλείπω .
libanius.epistulae-1-1544 25
κε΄ . ᾿Υγιεινῷ . ( 358/59 )
Lemmas: ἑ . Ὑγιεινός . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 25.1
Οὐκ ἠμνημόνησα τῶν συνθηκῶν ἇί ἦσαν ἡμῖν περὶ γραμμάτων , ἀλλ’ ἐκωλύθην τὰς συνθήκας ἐμπεδῶσαι κακοῖς μυρίοις .
Lemmas: οὐ ἀμνημονέω ὁ συνθήκη ὅς εἰμί ἐγώ περί γράμμα , ἀλλά κωλύω ὁ συνθήκη ἐμπεδόω κακός μυρίος .
libanius.epistulae-1-1544 25.2
πρῶτον μὲν γὰρ ἡ κεφαλή με καταβαλοῦσα εἶχεν αὐτὴ δεζ͂αμένη πλῆθος ἰλίγγων καὶ οὐκ ἦν οὔθ’ ἡμῖν ὔτε τοῖς ἰατροῖς θαρρεῖν . εἶτ’ ἐκεῖθεν ἐπὶ τὴν κοιλίαν τὸ δεινὸν καταβὰν ῥεύματα ἐμιμεῖτο ῥυάκων , τὸ δὲ ἐπισχῆσον οὐκ ἐφαί - νετο . καὶ τούτοις τοιούτοις οὖσι προσετέθη Λήμνιά φασι κακά . μᾶλλον δέ , μικρόν τι εἶπον τὸ πτῶμα Νικομηδείας δὴ λῶσαι βουληθεὶς τοῖς ἐν Λήμνῳ κακοῖς .
Lemmas: πρῶτος μέν γάρ ὁ κεφαλή ἐγώ καταβάλλω ἔχω αὐτός δεζ͂αμένη πλῆθος ἶλιγξ καί οὐ εἰμί οὔτε ἐγώ ὕω ὁ ἰατρός θαρσέω . εἶτα ἐκεῖθεν ἐπί ὁ κοιλία ὁ δεινός καταβαίνω ῥεῦμα μιμέομαι ῥύαξ , ὁ δέ ἐπέχω οὐ φή - Νέτο . καί οὗτος τοιοῦτος εἰμί προστίθημι Λημνία φημί κακός . μᾶλλον δέ , μικρός τίς εἶπον ὁ πτῶμα Νικομήδεια δή λῶσαι βούλομαι ὁ ἐν Λῆμνος κακός .
libanius.epistulae-1-1544 25.3
διὰ τοιούτων τὸ θέρος ἐλθόντες νῦν φαρμάκου πόσει τὸ σῶμα κουφίσαντες ἐπιστέλλομέν σοι τῆς μὲν σιγῆς τὰς αἰτίας ἀποδιδόντες , κινεῖν δέ σε πρὸς τὰ ἡμέτερα τόν γε οἴκοθεν ὡρμημένον οὐκ ἀξιοῦν - τες , ὡς ὅστις τινὰ παρακλήσεσιν ἐπεγείρει , κατεγνωκὼς ἀργίαν τοῦτο ποιεῖ
Lemmas: διά τοιοῦτος ὁ θέρος ἔρχομαι νῦν φάρμακον πόσις ὁ σῶμα κουφίζω ἐπιστέλλω σύ ὁ μέν σιγή ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι , κινέω δέ σύ πρός ὁ ἡμέτερος ὁ γε οἴκοθεν ὁρμάω οὐ ἀξιόω - αἱρέω , ὡς ὅστις τις παράκλησις ἐπεγείρω , καταγιγνώσκω ἀργία οὗτος ποιέω
libanius.epistulae-1-1544 25.4
σὺ δ’ οὐχ ὅπως αὐτὸς ῥᾳθυμεῖς , ἀλλὰ καὶ ἄλλον ἂν ἐξοτρύναις εἶναι πρόθυμον εἰς ἡμᾶς , ἴσως μέν τι καὶ ἐν ἡμῖν ἄξιον εὐνοίας εὑρών , πλέον γε μὴν ἐκεῖνο σκο - πῶν . ὅπως δόξεις ἀκολουθεῖν τῷ πατρί .
Lemmas: σύ δέ οὐ ὅπως αὐτός ῥᾳθυμέω , ἀλλά καί ἄλλος εἄν ἐξοτρύνω εἰμί πρόθυμος εἰς ἐγώ , ἴσως μέν τίς καί ἐν ἐγώ ἄξιος εὔνοια εὑρίσκω , πλέω γε μήv ἐκεῖνος σκο - ποῦ . ὅπως δοκέω ἀκολουθέω ὁ πατήρ .
libanius.epistulae-1-1544 25.5
καὶ γὰρ ἐκεῖνος ἑώρα τέ με ὡς ἥδιστα καὶ μετεδίδου λόγων τε καὶ βιβλίων . καὶ ὁ δοὺς ἀρχὴν ἡμῖν εἰς τὴν ἀμείνω δόξαν ἐκεῖνος ἦν . καὶ νῦν , εἴπερ ἦν , εἷς ἄν μοι πολλῶν ἦν ἀντάξιος .
Lemmas: καί γάρ ἐκεῖνος ὁράω τε ἐγώ ὡς ἡδύς καί μεταδίδωμι λόγος τε καί βιβλίον . καί ὁ δίδωμι ἀρχή ἐγώ εἰς ὁ ἀγαθός δόξα ἐκεῖνος εἰμί . καί νῦν , εἴπερ εἰμί , εἷς ἄν ἐγώ πολύς εἰμί Ἀντάξιος .
libanius.epistulae-1-1544 25.6
ἃ σὺ λογι - ζόμενος ἐπιχειρεῖς μοι δεικνύειν ὡς , εἰ καὶ Δουλκίτιος τέθνη - κεν , ἀλλ’ οὐχ ἥ γε πρὸς ἐμὲ σπουδὴ τῆς ὑμετέρας τέθνηκεν οἰκίας .
Lemmas: ὁ σύ λογ - ζέω ἐπιχειρέω ἐγώ δείκνυμι ὡς , εἰμί καί Δουλκίτιος θνῄσκω - ἄν , ἀλλά οὐ ὅς γε πρός ἐγώ σπουδή ὁ ὑμέτερος θνῄσκω οἰκίον .
libanius.epistulae-1-1544 25.7
ταύτην μὶν οὖν ζῶσαν ἀεὶ παρέξεις , τοὺς δὲ ἀνε - ψιοὺς ἴσθι σοι τῇ μὲν ἄλλῃ καὶ σφόδρα ἐπαινεῖσθαι , λυπῆσαι δὲ ἑνὶ τούτῳ τοὺς γείτονας μεγάλη γὰρ ἀεὶ φωνῇ τοὺς λό - γους συλλέγοντες τὸν ὕπνον ἀφαιρούμενοι τῶν πλησίον οἰκούν - τῶν τοὺς μὲν ἐξήλασαν , τοὺς δὲ ἐπέτριψαν .
Lemmas: οὗτος μιν οὖν ζώννυμι ἀεί παρέχω , ὁ δέ ἀνε - ψιοὺς εἰμί σύ ὁ μέν ἄλλος καί σφόδρα ἐπαινέω , λυπέω δέ εἷς οὗτος ὁ γείτων μέγας γάρ ἀεί φωνή ὁ λό - πέλαγος συλλέγω ὁ ὕπνος ἀφαιρέω ὁ πλησίος οἰκέω - ὁ ὁ μέν ἐξελαύνω , ὁ δέ ἐπιτρίβω .
libanius.epistulae-1-1544 26
κς . Ἀκακίῳ . ( 358/59 )
Lemmas: ΚΣ . Ἀκάκιος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 26.1
Καὶ αὐτός εἰμι τῶν βεβαπτισμένων ὑπὸ τοῦ μεγάλου κύματος ἐκείνου . κεῖται γὰρ Ἀρισταίνετος , ὦ Ζεῦ , ἡ δὲ δευ - τέρα πληγὴ προσδιέφθειρεν ἡμᾶς οὐδὲ τῆς Ἱεροκλέους κεφα - λῆς φεισαμένου τοῦ δαίμονος . διὰ ταῦτα σεσιγήκαμέν τε καὶ σιγήσομεν , ὅσα γε ἐν ὁμίλῳ κοινῷ . ὡς οἱ γε φοιτῶντες χρῶ τᾶι ἡμὶν οὐ χείροσιν πρόσθεν .
Lemmas: καί αὐτός εἰμί ὁ βαπτίζω ὑπό ὁ μέγας κῦμα ἐκεῖνος . κεῖμαι γάρ Ἀρισταίνετος , εἰμί Ζεύς , ὁ δέ δήω - τέρας πληγή προσδιαφθείρω ἐγώ οὐδέ ὁ Ἱεροκλῆς Κέφα - Λῆς φείδομαι ὁ δαίμων . διά οὗτος σιγάω τε καί σιγάω , ὅσος γε ἐν ὅμιλος κοινός . ὡς ὁ γε φοιτάω χράω ὁ ἐγώ οὖον χείρων πρόσθεν .
libanius.epistulae-1-1544 26.2
ἥσθην δὲ τῷ τε υἱεῖ καὶ τῷ κηδεστῇ προθύμως εὖ μάλα λόγιον ἡμμένοις καὶ κι - νοῦσι τὸν παιδευτὴν οὐ παρακαλουμένοις , ὥστε καὶ σοὶ γρά - φοντι πρὸς αὐτὼ τὴν ἐκείνου τοῦ ἔπους ἀρχὴν ἀρκεῖν ἤ φη - σιν · οὕτω νῦν , φίλα τέκνα . πιστεύω δὲ καὶ Φιλόξενον ἄξια τῆς συγγενείας δράσειν .
Lemmas: ἧμαι δέ ὁ τε υἱός καί ὁ κηδεστής προθύμως εὕω μάλα λόγιος ἅπτω καί κις - Νούσι ὁ παιδευτής οὖον παρακαλέω , ὥστε καί σύ γρά - φοντί πρός αὐτός ὁ ἐκεῖνος ὁ ἔπος ἀρχή ἀρκέω ἤ φημί - βρόχος · οὗτος νῦν , φίλος τέκνον . πιστεύω δέ καί Φιλόξενος ἄξιος ὁ συγγένεια δράω .
libanius.epistulae-1-1544 27
κζ΄ . Μακεδονίῳ . ( 358/590
Lemmas: κζ΄ . Μακεδών . ( 358/590
libanius.epistulae-1-1544 27.1
Οὐκ ἐπὶ μικρῷ γε πεποίησαι τὴν ὀδόν , ἀλλ’ ὑπὲρ ἀν - δρός , ὃν ὅπως ἴδοις , ἐπ’ αὐτὸν ἐλθεῖν ὠκεανὸν ἦν ἄν σοι καλόν . ὅτι δὲ ἔμελλες πανταχοῦ ἡμῶν μεμνήσεσθαι καὶ σὺν ἐπαίνοις , οὐκ ἠγνόουν · τοῖς μὲν γὰρ ἄλλοις ἥδιστον εὐφη - μιῶν τυγχάνειν , σοὶ δὲ εἰς ἐμὲ χρῆσθαι .
Lemmas: οὐ ἐπί μικρός γε ποιέω ὁ ὀδούς , ἀλλά ὑπέρ εἰς - δρ , ὅς ὅπως ὁράω , ἐπί αὐτός ἔρχομαι ὠκεανός εἰμί ἄν σύ καλός . ὅτι δέ μέλλω πανταχοῦ ἐγώ μιμνήσκω καί σύν ἔπαινος , οὐ ἀγνοέω · ὁ μέν γάρ ἄλλος ἡδύς Εύφη - μῶν τυγχάνω , σύ δέ εἰς ἐγώ χράω .
libanius.epistulae-1-1544 27.2
τοὺς δὲ ἄνδρας , οἷς διειλέχθαι λέγεις , πρὶν ἂν πείσῃς μισεῖν τοὺς κόλακας . οὐδέποτε πείσεις ἡμᾶς φιλεῖν · πάνυ γὰρ ἀμαθῶς ἔχω τοῦ πράγματος , ἕτεροι δὲ ἀριστεύουσι .
Lemmas: ὁ δέ ἀνήρ , ὅς διαλέγω λέγω , πρίν εἄν πείθω μισέω ὁ κόλαξ . οὐδέποτε πείθω ἐγώ φιλέω · πάνυ γάρ ἀμαθής ἔχω ὁ πρᾶγμα , ἕτερος δέ ἀριστεύω .
libanius.epistulae-1-1544 27.3
Παγκράτιον δὲ οὔπω μὶν εἶδον , ἀγαθὸν δὲ ἡγοῦμαι καὶ γράψαι πρότερον ἀξιῶ τῷ μὲν γὰρ οὐδὲν αἰσχρόν , ἐμοὶ δὲ ἴσως , εἰ δόξαιμι δι’ ἐπιστολῆς ἐπὶ προφάσει τοῦ προσειπεῖν μαθητὰς αἰτεῖν .
Lemmas: Παγκράτιος δέ οὔπω μιν εἶδον , ἀγαθός δέ ἡγέομαι καί γράφω πρότερος ἀξιόω ὁ μέν γάρ οὐδείς αἰσχρός , ἐγώ δέ ἴσως , εἰμί δοκέω διά ἐπιστολή ἐπί πρόφασις ὁ προσεῖπον μαθητής αἰτέω .
libanius.epistulae-1-1544 28
κη΄ . Πολυχρονίῳ ( 359/60 )
Lemmas: κη΄ . Πολυχρόνιος ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 28.1
Τί τῆς σιγῆς ἔχεις αἰτιᾶσθαι ; βραδυτῆτα νοῦ ; καὶ τίς ὀξύτερος ; ἀλλ’ ἔνδειαν λέξεως ; ὁ σαφῶς οὕτω περὶ τῶν μεγά - 5 λῶν διδάσκων ; πόθεν οὖν ἄφωνος ; οὐ λέγεις οὐκοῦν ἀκούσῃ . τῶν τροφῶν ἡμῖν περικόψας αἰσχύνῃ καὶ διαζεύξας τῶν πυ - ρῶν τὰς κριθὰς τοὺς ἵππους ἠδικηκὼς οὐκ ἔχεις ὅ τι εἴπῃς .
Lemmas: τις ὁ σιγή ἔχω αἰτιάομαι ; βραδυτής νόος ; καί τίς ὀξύς ; ἀλλά ἔνδεια λέξις ; ὁ σαφῶς οὗτος περί ὁ μεγός - 5 λάω διδάσκω ; πόθεν οὖν ἄφωνος ; οὖον λέγω οὐκοῦν ἀκούω . ὁ τροφή ἐγώ περικόπτω αἰσχύνη καί διαζεύγνυμαι ὁ ΠΥ - ῥόος ὁ κριθή ὁ ἵππος ἀδικέω οὐ ἔχω ὅς τίς εἶπον .
libanius.epistulae-1-1544 28.2
ἀλλά σοι λύω τὸν φόβον τὸ τοῦ Ἀχιλλέως εἰπών · οὐ σὺ τοῦτο λυπεῖς , ἀλλ’ Ἀγαμέμνων . ὥστε θαρρῶν ἴθι καὶ 10 γράφε
Lemmas: ἀλλά σύ λύω ὁ φόβος ὁ ὁ Ἀχιλλεύς εἶπον · οὖον σύ οὗτος λυπέω , ἀλλά Ἀγαμέμνων . ὥστε θαρσέω ἔρχομαι καί 10 γράφω
libanius.epistulae-1-1544 29
κθ΄ . Παρνασίῳ . ( 358/59 ) Οὐκ ἀγεννῶς μοι προσκεῖσθαι τοῖς λόγοις , καταμηνύεις δὲ σὺ σαυτὸν ἀπὸ τοιαύτης ὥρας συντιθεὶς ἐπιστολάς . . . .
Lemmas: κθ΄ . Παρνάσιος . ( 358/59 ) οὐ ἀγεννής ἐγώ πρόσκειμαι ὁ λόγος , καταμηνύω δέ σύ σαυτοῦ ἀπό τοιοῦτος ὥρα συντίθημι ἐπιστολή . . . .
libanius.epistulae-1-1544 30
λ΄ . W 29 Δημητρίῳ . ( 358/59 )
Lemmas: Λ΄ . W 29 Δημήτριος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 30.1
Ἔδει γὰρ καὶ τοιαύτη τιμηθῆναι τιμῇ παρά τε σοῦ τὸν ἀδελφὸν παρά τε ἐμοῦ τὸν φίλον . δυσχερῆ δέ σοι γενέσθαι τὸν ἐπ’ ἐκείνῳ χρόνον οὐ θαῦμα · καὶ γὰρ καὶ τὰ μὴ λίαν ἀλ - γεινὰ τοῖς ὧδε ἔχουσι χαλεπά .
Lemmas: δέω γάρ καί τοιοῦτος τιμάω τιμή παρά τε σύ ὁ ἀδελφός παρά τε ἐγώ ὁ φίλος . δυσχερής δέ σύ γίγνομαι ὁ ἐπί ἐκεῖνος χρόνος οὖον θαῦμα · καί γάρ καί ὁ μή λίαν ἀλ - γεινὰ ὁ ὧδε ἔχω χαλεπός .