ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 30.2
νῦν οὖν ἐπειδὴ τῆς δρυὸς ἀφέμενος ἔχῃ τῶν πυρῶν , οὕτω γὰρ καὶ αὐτὸς ἀπεικάζεις , ἕψομαι τὸ μὲν μιμούμενος , ἐν δὲ τῷ νικώμενος . ἡκόντων γὰρ ἐκεῖθεν γραμμάτων καὶ μέλιτος γράφων μὲν ἴσον τι ποιῶ τοῖς γράμμασιν , ὅ τι δ’ ἂν ἀντὶ τοῦ δώρου γένοιτό σοι ζητῶν οὐχ εὗρον πλὴν ὅσον ἐπαινέσαι τὸ δῶρον . οὐ γὰρ ὄνομα ἄλλως τὸ Ἀττικόν , ἀλλ’ ἀτεχνῶς ἀπὸ τῶν ἐν Ὑμηττῷ πόνων οὓς ἐν τῷ ὄρει πονοῦσιν αἱ μέλιτται . τοιοῦτον δὲ ὂν ὅμως ἡττᾶτο τῆς ἡδονῆς ἧς ἡμᾶς ἐν οἷς ἐπέστελλες ἔγευσας .
Lemmas: νῦν οὖν ἐπεί ὁ δρῦς ἀφίημι ἔχω ὁ πυρά , οὗτος γάρ καί αὐτός ἀπεικάζω , ἕπω ὁ μέν μιμέομαι , ἐν δέ ὁ νικάω . ἥκω γάρ ἐκεῖθεν γράμμα καί μέλι γράφω μέν ἴσος τίς ποιέω ὁ γράμμα , ὅς τίς δέ εἄν ἀντί ὁ δῶρον γίγνομαι σύ ζητέω οὐ εὑρίσκω πλήν ὅσος ἐπαινέω ὁ δῶρον . οὖον γάρ ὄνομα ἄλλως ὁ Ἀττικός , ἀλλά ἄτεχνος ἀπό ὁ ἐν Ὑμηττός πόνος ὅς ἐν ὁ ὄρος πονέω ὁ μέλισσα . τοιοῦτος δέ εἰμί ὅμως ἡσσάομαι ὁ ἡδονή ὅς ἐγώ ἐν ὅς ἐπιστέλλω γεύω .
libanius.epistulae-1-1544 31
λα´ . . . . . . ( 362 ? )
Lemmas: λα´ . . . . . . ( 362 ? )
libanius.epistulae-1-1544 31.1
ἐπειδὴ παρὰ τὴν ἀρχὴν ἐγένου τοῖς Γαλάταις ὁ Ῥαδά - μανθυς , καὶ πεπαυμένῳ τῆς ἀρχῆς μέλει σοι Γαλατῶν ὅθεν οἱ μὶν δεῦρο βαδίζοντες παρὰ σοὶ καταλύουσι , σὺ δὲ δι’ ὅσων ἔξεστιν εὗ ποιεῖς . εἰ δὲ μὴ οὕτως εἶχε πρᾶγμα , μισεῖν τε ἦν ἀνάγκη καὶ μισεῖσθαι .
Lemmas: ἐπεί παρά ὁ ἀρχή γίγνομαι ὁ Γαλάτης ὁ Ραδά - μανθυς , καί παύω ὁ ἀρχή μέλος σύ Γαλάτης ὅθεν ὁ μιν δεῦρο βαδίζω παρά σύ καταλύω , σύ δέ διά ὅσος ἔξεστι ὅς ποιέω . εἰμί δέ μή οὕτως ἔχω πρᾶγμα , μισέω τε εἰμί ἀνάγκη καί μισέω .
libanius.epistulae-1-1544 31.2
τὸ δὲ πέμποντα παῖδας ἑτέρων τοὺς σαυτοῦ μέλλειν , οὕτω γὰρ ἄμεινον λέγειν , τῷ μὴ δεδυνῆσθαι λογίζομαι · ὡς ἥ γε γνώμη καἰ σφόδρα ἐπιθυμοῦντος .
Lemmas: ὁ δέ πέμπω παῖς ἕτερος ὁ σεαυτοῦ μέλλω , οὗτος γάρ ἀγαθός λέγω , ὁ μή δύναμαι λογίζομαι · ὡς ὅς γε γνώμη καίω σφόδρα ἐπιθυμέω .
libanius.epistulae-1-1544 31.3
ἐπι - θυμεῖν δέ μοι φαίνονται Λαὶ οἱ νέοι . μαρτυρεῖ δὲ τά τε γράμ - ματα καὶ τὸ παραινεῖν ἄλλοις ὡς ἡμᾶς καταίρειν . ἃ γὰρ ἄλλοις συμβουλεύουσι . καὶ αὑτοὺς δήπου πεπείκασιν . . . .
Lemmas: ἐπι - θύω δέ ἐγώ φαίνω ληΐς ὁ νέος . μαρτυρέω δέ ὁ τε γραμ - μάτη καί ὁ παραινέω ἄλλος ὡς ἐγώ καταίρω . ὁ γάρ ἄλλος συμβουλεύω . καί ἑαυτοῦ δήπου πείθω . . . .
libanius.epistulae-1-1544 32
λβ΄ . Ἀδαμαντίῳ ( 358/59 )
Lemmas: λβ΄ . Ἀδαμάντιον ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 32.1
Εἰληφέναι σου γράμματα νομίζω καὶ μὴ λαβών . ἐν γὰρ τὼ λῦσαι τὴν πρὸς τὸν υἱὸν οὐ δικαίαι ὀργὴν καἰ ἐπαινέσαι ταῦτα οἷς τέως ἐπετίμας δῆλον ἐποίεις , ὡς ἥδιστ’ ἂν ἐπιστεί - λας οὐ θαρροίης . ἀλλ’ , ὠγαθέ . καὶ θέλε θαρρεῖν καὶ ἐπιστέλ - λειν .
Lemmas: λαμβάνω σύ γράμμα νομίζω καί μή λαμβάνω . ἐν γάρ ὁ λύω ὁ πρός ὁ υἱός οὖον δίκαιος ὀργή καίω ἐπαινέω οὗτος ὅς τέως ἐπιτιμάω δῆλος ποιέω , ὡς ἡδύς εἄν πίστις - λᾶας οὖον θαρσέω . ἀλλά , ἀγαθός . καί ἐθέλω θαρσέω καί ἐπιστέλλω - Λέιν .
libanius.epistulae-1-1544 32.2
τῶν δὲ ἀηδῶν ἐκείνων οἱ τὰ καλά σοι γράμματα πε - πομφότες ἔχουσι τὴν αἰτίαν , μᾶλλον δέ , κἀκείνους ἀφίησιν αἰτίας τὸ παρ’ ἄλλων ἐξηπατῆσθαι . τὴν γὰρ τοῦ φενακισμοῦ πηγὴν οὐκ ἀγνοοῦμεν · ἣν ἐλεεῖν ἄμεινον ἢ μισεῖν .
Lemmas: ὁ δέ ἀηδής ἐκεῖνος ὁ ὁ καλός σύ γράμμα μετά - πομφοαιρεω ἔχω ὁ αἴτιος , μᾶλλον δέ , ἐκεῖνος ἀφίημι αἴτιος ὁ παρά ἄλλος ἐξαπατάω . ὁ γάρ ὁ φενακισμός πηγή οὐ ἀγνοέω · ὅς ἐλεέω ἀγαθός ἢ μισέω .
libanius.epistulae-1-1544 32.3
βλέπων δὲ εῖς τε τὴν φύσιν τοῦ σοῦ παιδὸς καὶ τὸ χαίρειν τοῖς πό - νοις τὴν παροιμίαν ᾄδω λέγουσαν · αὐτίκα φυτὰ δῆλα , ἃ μέλλει κάρπιμ᾿ ἔσεσθαι .
Lemmas: βλέπω δέ ἔρχομαι τε ὁ φύσις ὁ σύ παῖς καί ὁ χαίρω ὁ πό - νόος ὁ παροιμία ἀείδω λέγω · αὐτίκα φυτόν δῆλος , ὁ μέλλω κάρπιμος εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 32.4
καὶ πλείω διῆλθον ἄν , εἰ μὴ ᾔδειν ἐραστὴς ἐπαινεσόμενος , ἐν ᾧ καὶ τὸ ἀληθέστατον ἀπιστίαν ἐφέλκεται .
Lemmas: καί πλείων διέρχομαι ἄν , εἰμί μή οἶδα ἐραστής ἐπαινέω , ἐν ὅς καί ὁ ἀληθής ἀπιστία ἐφέλκω .
libanius.epistulae-1-1544 33
λγ΄ . Δημητρίῳ . ( 358/59 )
Lemmas: λγ΄ . Δημήτριος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 33.1
Αὐτήν τε ταύτην ἐθρήνησα τὴν πόλιν ἣν ἥδιστα μὶν εἶδον , ἄκων δὲ ἐξέλιπον , ἐπόθουν δὲ καὶ οἴκοι καθήμενος , πρό τε τῆς πόλεως τὸν ὑπ’ αὐτῆς τε καὶ μετ’ αὐτῆς οἰχόμενον 10 τὸν γενναῖον Ἀρισταίνετον .
Lemmas: αὐτός τε οὗτος θρηνώ ὁ πόλις ὅς ἡδύς μιν εἶδον , ἄκων δέ ἐκλείπω , ποθέω δέ καί οἴκοι κάθημαι , πρό τε ὁ πόλις ὁ ὑπό αὐτός τε καί μετά αὐτός οἴχομαι 10 ὁ γενναῖος Ἀρισταίνετος .
libanius.epistulae-1-1544 33.2
νομίζω δὲ τῶν θρήνων μηδέ τερον μὲν ἐμόν , ἀμφοτέρους δὲ εἶναι τῆς Λύπης ἐν ᾧ γὰρ ἐξειστήκειν τε ἐμαυτοῦ καὶ φόβον παρεῖχον τοῖς οἰκείοις ὡς οὐκ ἀντισχήσων τῷ κακῷ , τότε ἐκείνη λαβοῦσά μου τὴν χεῖρα ἔγραψεν ὅ τι ἤθελεν .
Lemmas: νομίζω δέ ὁ θρῆνος μηδέ τέρος μέν ἐμός , ἀμφότερος δέ εἰμί ὁ λύπη ἐν ὅς γάρ ἐξίστημι τε ἐμαυτοῦ καί φόβος παρέχω ὁ οἰκέω ὡς οὐ ἀντέχω ὁ κακός , τότε ἐκεῖνος λαμβάνω ἐγώ ὁ χείρ γράφω ὅς τίς ἐθέλω .
libanius.epistulae-1-1544 33.3
οἷς δὲ ἑκάτερον ἔδειξα , τέτταρες ἦσαν , 15 οὐ γὰρ ἦν ὁ καιρός μοι θεάτρου , πρὸς μὲν τῷ θείῳ Πρισκιανὸς ὁ ῥήτωρ , ἐπὶ δὲ τούτῳ Φιλοκλῆς ὁ καλὸς καὶ ὅ γε φιλεῖν με - μελετηκὼς Εὐσέβιος . Σαβῖνος δὲ ἄρα ἦν ἐπ’ ἀγροῦ
Lemmas: ὅς δέ ἑκάτερος δείκνυμι , τέσσαρες εἰμί , 15 οὖον γάρ εἰμί ὁ καιρός ἐγώ θέατρον , πρός μέν ὁ θεῖον Πρισκιανός ὁ ῥήτωρ , ἐπί δέ οὗτος Φιλοκλῆς ὁ καλός καί ὅς γε φιλέω ἐγώ - μελετάω Εὐσέβιος . Σαβῖνος δέ ἄρα εἰμί ἐπί ἀγρός
libanius.epistulae-1-1544 33.4
οὗτοι μὲν ἐμοῦ , τούτων δὲ οὐδεὶς ὅστις οὐκ ἤκουσεν ὡς ἀκούσει · καὶ αὐτίκα με περιειστήκεσαν ἀνάγκαι κελευόντων ἢ ἀναγι - νώσκειν ἢ ὁμολογεῖν ἀδικεῖν . ἔδωκα τὸ βιβλίον , οἱ δὲ παρα - λαβόντες οὐ πολλοὺς ἀνηκόους ἀφῆκαν . ἐξέστω δὲ καὶ σοὶ μόνῳ τε ἐντυχεῖν , εἰ βούλοιο , καὶ σὺν ἄλλοις , εἰ τοῦτ’ ἀρέσκοι .
Lemmas: οὗτος μέν ἐγώ , οὗτος δέ οὐδείς ὅστις οὐ ἀκούω ὡς ἀκούω · καί αὐτίκα ἐγώ περιίστημι ἀνάγκη κελεύω ἢ ἀναγι - νώσκειν ἢ ὁμολογέω ἀδικέω . δίδωμι ὁ βιβλίον , ὁ δέ παρά - λαμβάνω οὖον πολύς ἀνήκοος ἀφίημι . ἐξίστημι δέ καί σύ μόνος τε ἐντυγχάνω , εἰμί βούλομαι , καί σύν ἄλλος , εἰμί οὗτος ἀρέσκω .
libanius.epistulae-1-1544 33.5
δοκεῖς δέ μοι καὶ αὐτὸς εἰργάσθαι τι τοιοῦτον εἰς τὸν ἀδελφόν οὐ γὰρ ἦν τοῦ σοῦ στόματος σιγῇ θάψαι τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον . πέμπε οὖν ὡς καὶ αὐτῶ μονῳδίαις οὐκ ἀηδῶς συν - όντι μετὰ τὸν σεισμὸν ἐκεῖνον θαυμάζω δὲ εἰ νῦν τοιούτων ἀπολαύοντες τῶν βοτρύων τὴν παροῦσαν ὥραν χειμῶνα καλεῖν τολμήσετε .
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ καί αὐτός ἐργάζομαι τίς τοιοῦτος εἰς ὁ ἀδελφός οὖον γάρ εἰμί ὁ σύ στόμα σιγή θάπτω ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος . πέντε οὖν ὡς καί αὐτός μονῳδία οὐ ἀηδής σῦς - εἰμί μετά ὁ σεισμός ἐκεῖνος θαυμάζω δέ εἰμί νῦν τοιοῦτος ἀπολαύω ὁ Βότρυς ὁ πάρειμι ὥρα χειμών καλέω τολμάω .
libanius.epistulae-1-1544 34
λδ΄ . Ἰαμβλίχῳ ( 359 )
Lemmas: λδ΄ . Ἰάμβλιχος ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 34.1
ὠοῦ μόνον οὐκ ἄχθομαι παρακαλούμενος , ἀλλὰ καὶ χαίρω προτρέποντος , ὅτι μοι τούτῳ δηλοῦται τὸ καὶ αὐτὸν ἐνεργὸν εἶναι σέ .
Lemmas: ᾠόν μόνος οὐ ἄχθομαι παρακαλέω , ἀλλά καί χαίρω προσρέπω , ὅτι ἐγώ οὗτος δηλόω ὁ καί αὐτός ἐνεργός εἰμί σός .
libanius.epistulae-1-1544 34.2
τὸ μὶν οὖν φροντίζειν ὅπως μὴ εἰς ὄνους ἀφ’ ἵππων ὅ τε θεῖος ἐπαινεῖ καὶ ἐγώ , μὲ δὲ τοῦτο ἰδόντες . οἶμαι γὰρ ἤδη τι φοιτᾶν ἡμῖν ἐκεῖθεν . ἐλπίζομεν δὲ αὐτὸ θήσεσθαι διὰ τῶν ἀρχόντων καλῶς .
Lemmas: ὁ μιν οὖν φροντίζω ὅπως μή εἰς ὄνος ἀπό ἵππος ὅς τε θεῖος ἐπαινέω καί ἐγώ , ἐγώ δέ οὗτος ὁράω . οἴομαι γάρ ἤδη τίς φοιτάω ἐγώ ἐκεῖθεν . ἐλπίζω δέ αὐτός τίθημι διά ὁ ἄρχω καλῶς .
libanius.epistulae-1-1544 34.3
Μοδέστῳ δὲ μέλλοντι νυκτὸς ἐπὶ Κιλικίας δραμεῖσθαι βιβλίον ἐσπέρας εἰσάγω τὰ δῶρα ἐγγράψας , Ὀλύμπιος δὲ οὐκ ἀπῆν . ὁ δὲ τοῖς ἄλλοις ἥδε - σθαι φήσας ὡς οὐκ ἔχουσιν ὄγκον διεωθεῖτο τοὔλαιον . ἡμῶν δὲ οὐκ ἀνιέντων ἀνέβη μὲν ὡς ἄμεινον ζητήσων ᾖ χρὴ ποιεῖν , οἷα δὲ ἐν θορύβῳ τῷ περὶ τὴν ἔξοδον , ἀφῃρέθη τὴν · περὶ τούτου ψῆφον . ἦν οὖν λοιπὸν ἀναμεῖναι .
Lemmas: Μόδεστος δέ μέλλω νύξ ἐπί Κιλικία τρέχω βιβλίον εἰσπεράω εἰσάγω ὁ Δῶρα ἐγγράφω , Ὀλύμπιος δέ οὐ ἄπειμι1 . ὁ δέ ὁ ἄλλος ὅδε - ἕπομαι φημί ὡς οὐ ἔχω ὄγκος διωθέω τοὔλαιον . ἐγώ δέ οὐ ἀνίημι ἀναβαίνω μέν ὡς ἀγαθός ζητέω εἰμί χρή ποιέω , οἷος δέ ἐν θόρυβος ὁ περί ὁ ἔξοδος , ἀφαιρέω ὁ · περί οὗτος ψῆφος . εἰμί οὖν λοιπός ἀναμένω .
libanius.epistulae-1-1544 34.4
σοὶ μέντοι μένειν μὲν οὐκ ἔστιν ἐΜ , χωρεῖν δὲ ἀνάγκη δεῦρο τοῦ τε μαχέσασθαι πρὸς τὴν ἀπὸ Θρᾴκης εἴσπραξιν καὶ διαφυγεῖν ὅλως βουλήν , ἣ τοῖς μὲν ἀνωνύμοις λυσιτελεῖ , τοὺς δ’ οἵα σὺ διαδεξαμένους οὐκ ἂν λαμπροτέρους θείη .
Lemmas: σύ μέντοι μένω μέν οὐ εἰμί ἐν , χωρέω δέ ἀνάγκη δεῦρο ὁ τε μάχομαι πρός ὁ ἀπό Θρᾴκη εἴσπραξις καί διαφεύγω ὅλως βουλή , ὅς ὁ μέν ἀνώνυμος λυσιτελής , ὁ δέ οἷος σύ διαδέχομαι οὐ εἄν λαμπρός τίθημι .
libanius.epistulae-1-1544 35
λε' . Ἰουλιανῷ . ( 358/59 )
Lemmas: λαός . Ἰουλιανός . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 35.1
Ἀλλά σοι τὸ μὲν σῶμα , ὡς ἐμήνυες . διὰ τέλους ἔχοι , τῇ 15 λύπῃ δὲ φάρμακον ἔλθοι παρὰ τοῦ θεοῦ , μᾶλλον δέ , τὸ μέν τι τῆς λύπης δεῖται θεοῦ , τὸ δὲ ὑμεῖς ὑμῖν αὐτοῖς παῦσαι κύριοι . τὸ μὲν γὰρ ἀνορθῶσαι τὴν πόλιν ἕτοιμον , εἰ βουλη - θείητε , τῆς δ’ ἐπὶ τοῖς τεθνεῶσιν ἀθυμίας ἐξ οὐρανοῦ ποθεν ἔλθοι παραμυθία .
Lemmas: ἀλλά σύ ὁ μέν σῶμα , ὡς μηνύω . διά τέλος ἔχω , ὁ 15 λύπη δέ φάρμακον ἔρχομαι παρά ὁ θεός , μᾶλλον δέ , ὁ μέν τίς ὁ λύπη δήω θεός , ὁ δέ σύ σύ αὐτός παύω κύριος . ὁ μέν γάρ ἀνορθόω ὁ πόλις ἑτοῖμος , εἰμί βουλή - τίθημι , ὁ δέ ἐπί ὁ θνῄσκω ἀθυμία ἐκ οὐρανός πόθεν ἔρχομαι παραμυθία .
libanius.epistulae-1-1544 35.2
μακαρίζω δὲ ἔγωγε τὴν Νικομήδους καὶ κειμένην . ἴδει μὲν γὰρ ἑστάναι , τετίμηται δὲ ὅμως πεσοῦσα δάκρυσι σοῖς . τοῦτο δὲ οὐ μεῖον οὔτε τῶν θρήνων , οὓς ἐπ’ Ἀχιλλεῖ Μούσας ἐγεῖραι λόγος σὔτε τῆς ᾑμαγμένης ψεκάδος , 5 ἣν ἐπὶ Σαρπηδόνι μέλλοντι τελευτήσειν ἀφῆκεν ὁ Ζεὺς παῖδα φίλτατον τιμῶν .
Lemmas: μακαρίζω δέ ἔγωγε ὁ Νικομήδης καί κεῖμαι . ἶδος μέν γάρ ἵστημι , τιμάω δέ ὅμως πίπτω δάκρυ σός . οὗτος δέ οὖον μείων οὔτε ὁ θρῆνος , ὅς ἐπί Ἀχιλλεύς Μοῦσα ἐγείρω λόγος Σύτε ὁ αἱμάσσω ψακάς , 5 ὅς ἐπί Σαρπηδών μέλλω τελευτάω ἀφίημι ὁ Ζεύς παῖς φίλος τιμή .
libanius.epistulae-1-1544 35.3
τοῦ μὲν οὖν τὴν πάλαι πόλιν αὖθις γενέ - σθαι πόλιν ὑμῖν μελήσει , Ἐλπίδιος δὲ ἦν μὲν καὶ πρότερον ἀγαθός , νῦν δὲ ἡ τῶν τρόπων ἐπίδοσις ἀξία θαυμάσαι . καὶ οὐκ ἄρα μόγον τὸ τοῦ Σοφοκλέους σοφοὶ τύραννοι τῇ σοφῶν συνουσίᾳ , ἀλλὰ καὶ βασιλέως σοφία τοῖς συνοῦσιν ἆν εἰς ἀρετὴν ἡγοῖτο .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὁ πάλαι πόλις αὖθις γενή - ἕπομαι πόλις σύ μέλω , Ἐλπίδιος δέ εἰμί μέν καί πρότερος ἀγαθός , νῦν δέ ὁ ὁ τρόπος Ἐπίδοσις ἄξιος θαυμάζω . καί οὐ ἄρα μόγος ὁ ὁ Σοφοκλῆς σοφός τύραννος ὁ σοφός συνουσία , ἀλλά καί βασιλεύς σοφία ὁ σύνειμι1 ἀνά εἰς ἀρετή ἡγέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 35.4
οἷα καὶ σὺ τουτονὶ τὸν ἄνθρωπον ὤνησας οὐ μᾶλλον εὐ - πρρώτερον ἢ βελτίω δείξας . καὶ γὰρ εἰ καὶ νεώτερος Ἐλπι - δίου . σὺ γέγονας τῶν γε καλῶν τούτων Ἐλπιδίῳ διδάσκαλος 15 τῷ πρεσβυτέρῳ , τῆς ἐπιεικείας , τῆς προθυμίας τοῦ ποιεῖν εὑ τοὺς φίλους , τοῦ ποιοῦντα χαίρειν , τοῦ πρᾴως τοῖς ἀγνῶσιν ἐντυγχάνειν τοῦ τὸν ἐντυγχάνοντα κατέχειν . ὅσοι γὰρ αὐτῷ προσελθόντες προσεῖπον , τοσοῦτοι τὸν ἄνδρα ἐθαύμασαν , εἶτα εὐθὺς ἐφίλησαν καὶ μᾶλλόν τι τὴν σὴν κατεθεάσαντο γνώμην ἐν τοῖς ὑπὸ σοῦ πεπιστευμένοις .
Lemmas: οἷος καί σύ οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὀνίνημι οὖον μᾶλλον εὕω - πρός ἢ ἀγαθός δείκνυμι . καί γάρ εἰμί καί νέος Ἐλπίς - Δῖος . σύ γίγνομαι ὁ γε καλός οὗτος Ἐλπίδιος διδάσκαλος 15 ὁ πρέσβυς , ὁ ἐπιείκεια , ὁ προθυμία ὁ ποιέω ὅς ὁ φίλος , ὁ ποιέω χαίρω , ὁ πρᾶος ὁ ἀγνώς ἐντυγχάνω ὁ ὁ ἐντυγχάνω καταχέω . ὅσος γάρ αὐτός προσέρχομαι προσεῖπον , τοσοῦτος ὁ ἀνήρ θαυμάζω , εἶτα εὐθύς φιλέω καί μάλα τίς ὁ σός καταθεάομαι γνώμη ἐν ὁ ὑπό σύ πιστεύω .
libanius.epistulae-1-1544 35.5
ἐμοὶ δὲ καὶ τούτῳ πυκνοὶ μὲν οἱ πρὸς ἀλλήλους λόγοι , πάντες δὲ περὶ σοῦ τε καὶ τῆς γνώμης ἣν ἔχεις καὶ τῶν πραγμάτων ἐν οἵοις ὢν ὅστις εἶ πρὸς αὐτά . καὶ οὕτως ἐγγὺς ὧν πράττεις ἰπὶ τῆς διηγήσεως ἦν , ὥστε σοι μικροῦ διελεγόμην ὡς ἂν παρόντι .
Lemmas: ἐγώ δέ καί οὗτος πυκνός μέν ὁ πρός ἀλλήλων λόγος , πᾶς δέ περί σύ τε καί ὁ γνώμη ὅς ἔχω καί ὁ πρᾶγμα ἐν οἷος εἰμί ὅστις εἰμί πρός αὐτός . καί οὕτως ἐγγύς ὅς πράσσω ἶψ ὁ διήγησις εἰμί , ὥστε σύ μικρός διαλέγω ὡς εἄν πάρειμι .
libanius.epistulae-1-1544 35.6
κάλλιστον δὲ ὧν ἤκουον τὸ ἐλαύνειν σε τοὺς βαρβάρους καὶ τὰς νίκας εἰς συγγραφὴν ἄγειν καὶ τὸν αὐτὸν ὄντως ῥήτορά τε εἶναι καὶ στρατηγόν . Ἀχιλλεῖ μὲν γὰρ Ὁμήρου ἴδει καὶ Ἀλεξάνδρῳ πολ - λῶν Τιτήνων , τρόπαια δὲ τὰ σὰ μνήμης τεύξεται τῇ τοῦ στή - σαντος φωνῇ · τοσοῦτον ἔφθης τοὺς σοφιστὰς οὐ τὰ ἔργα μό - νον πόνον αὐτοῖς προθείς , ἀλλὰ καὶ τὴν πρὸς τοὺς λόγους οὓς ἐπὶ τοῖς ἔργοις ἐποίησας ἅμιλλαν .
Lemmas: καλῶς δέ ὅς ἀκούω ὁ ἐλαύνω σύ ὁ βάρβαρος καί ὁ Νίκη εἰς συγγραφή ἄγω καί ὁ αὐτός εἰμί ῥήτωρ τε εἰμί καί στρατηγός . Ἀχιλλεύς μέν γάρ Ὅμηρος ἶδος καί Ἀλέξανδρος πολ - λάω Τιτάν , τρόπαιον δέ ὁ σός μνήμη τυγχάνω ὁ ὁ ἵστημι - Σάντος φωνή · τοσοῦτος φθάνω ὁ σοφιστής οὖον ὁ ἔργον μός - νοῦς πόνος αὐτός προτίθημι , ἀλλά καί ὁ πρός ὁ λόγος ὅς ἐπί ὁ ἔργον ποιέω ἅμιλλα .
libanius.epistulae-1-1544 35.7
πρόσθες δὴ τοῖς τρο - παίοις καὶ τὸ Πομπηιανὸν τῶν δικαίων τυχεῖν καὶ νόμισον καὶ ταύτην οὐ φαύλην τὴν παράταξιν . ὁ δὲ ἀνὴρ οὗτος ἐκεῖ νός ἐστιν , ὅν ποτε ἐνθένδε πρεσβεύοντα ἡδέως εἶδες ἐν Βιθυ - νίᾳ καὶ μαθὼν ὧν ἀπεστέρητο κατέστησας εἰς ἐλπίδας , ὡς ἄρα κομιεῖται τὰ αὑτοῦ . τούτων μοι μεμνῆσθαι τῶν ὑποσχέ - σεων , ὡ βασιλεῦ .
Lemmas: προστίθημι δή ὁ τρος - παίω καί ὁ Πομπηιανός ὁ Δίκαιος τυγχάνω καί νομίζω καί οὗτος οὖον φαῦλος ὁ παράταξις . ὁ δέ ἀνήρ οὗτος ἐκεῖ Μύκονος εἰμί , ὅς ποτός ἐνθένδε πρεσβεύω ἡδύς ὁράω ἐν Βιθυ - Νία καί μανθάνω ὅς ἀποστερέω καθίστημι εἰς ἐλπίς , ὡς ἄρα κομίζω ὁ αὐτός . οὗτος ἐγώ μιμνήσκω ὁ ὑπισχνέομαι - σός , εἰμί βασιλεύς .
libanius.epistulae-1-1544 36
λζ΄ . Δημητρίῳ . ( 358/59 )
Lemmas: λζ΄ . Δημήτριος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 36.1
Ὁ μὶν Πίνδαρός πού φησι μήλων τε χρυσῶν εἶναι φύ - λαξ , τὰ δὲ εἶναι Μουσῶν καὶ τούτων ἄλλοτε ἄλλοις νέμειν , ἐγὼ δὲ αὐτὸς μὲν ἡγοῦμαι ληρεῖν σοὶ δὲ φαίνομαι χρυσᾶ γεννᾶν . καὶ νῦν ἡμᾶς ἐξ ὧν ἐθρηνήσαμεν εἰς τοὺς τῶν τρα - γῳδιῶν κατελόχισας ποιητάς . ὅρα εἰ σου ταῦτα ἀνέξεται Σο - φοκλῆς ἤ τις ἄλλος τῶν ὁμοτέχνων αὐτῷ . ἀλλ᾿ ἐπειδή σε μὴ δύναμαι παῦσαι τῶν ἐμῶν ἐπιθυμεῖν πέμπω σοι τῶν ἐμῶν ἃ κελεύεις , ἐν οἷς τε περὶ μισθοῦ διείλεγμαι καὶ Στρα - τήγιον ἐπαινῶ , καὶ δὴ καὶ τὸν ἀγῶνα . καὶ δὴ τέταρτος ἥκει σοι <ἡ> τῆς ἡμετέρας εὐφημία , ἧς ἔν γε τοῖς νόμος ἐπέτρεψεν , ἤκουσεν ἡ πόλις . ἡ πανήγυρις δὲ ἔργον ἦν , ὃ φεύγοντες οἱ πολλοὶ καταφεύγουσιν εἰς τὰς πόλεις .
Lemmas: ὁ μιν Πίνδαρος πού φημί μῆλον τε χρυσός εἰμί φύω - λαξ , ὁ δέ εἰμί Μοῦσα καί οὗτος ἄλλοτε ἄλλος νέμω , ἐγώ δέ αὐτός μέν ἡγέομαι ληρέω σύ δέ φαίνω χρύσεος γεννάω . καί νῦν ἐγώ ἐκ ὅς θρηνέω εἰς ὁ ὁ τρα - γῳδιῶν καταλοχίζω ποιητής . ὁράω εἰμί σύ οὗτος ἀνέχω Σο - φοκλή ἤ τις ἄλλος ὁ ὁμότεχνος αὐτός . ἀλλά ἐπειδή σύ μή δύναμαι παύω ὁ ἐμέω ἐπιθυμέω πέμπω σύ ὁ ἐμέω ὁ κελεύω , ἐν ὅς τε περί μισθός διαλέγω καί στρα - τήγιον ἐπαινέω , καί δή καί ὁ ἀγών . καί δή τέταρτος ἥκω σύ <ἡ> ὁ ἡμέτερος Εὐφημία , ὅς ἐν γε ὁ νόμος ἐπιτρέπω , ἀκούω ὁ πόλις . ὁ πανήγυρις δέ ἔργον εἰμί , ὅς φεύγω ὁ πολύς καταφεύγω εἰς ὁ πόλις .
libanius.epistulae-1-1544 37
λζ΄ . Μοδέστῳ . ( 359/60 )
Lemmas: λζ΄ . Μόδεστος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 37.1
Μικροῦ τὸν δεσμὸν ἀπορρήξας , ὁ δέ ἐστι νέοι καὶ τέχνη καὶ τὰ τοῦ διδάσκειν κακά , μετὰ τῶν βελτίστων τουτωνὶ τῶν ἑλκομένων ἧκον · τοσοῦτος ἐμέ τε καὶ τὴν πόλιν ἔσεισε φόβος . ἔστι γὰρ οὖν ἄνθος τῆς πόλεως ἡ τούτων οἰκία .
Lemmas: μικρός ὁ δεσμός ἀπορρήγνυμι , ὁ δέ εἰμί νέος καί τέχνη καί ὁ ὁ διδάσκω κακός , μετά ὁ ἀγαθός οὗτος ὁ ἕλκω ἥκω · τοσοῦτος ἐγώ τε καί ὁ πόλις σείω φόβος . εἰμί γάρ οὖν ἄνθος ὁ πόλις ὁ οὗτος οἰκίον .
libanius.epistulae-1-1544 37.2
Λογιζόμε - νοι δέ , τίς ἦν ὁ καλῶν καὶ παρ’ ὃν ἥξουσι , πείθειν εἴχομεν ἡμᾶς αὐτούς , ὡς ἄρα αὐτοὺς δέχεται λιμήν , οὐ σκόπελος . ὥστε ἀνεπνέομεν πρὸς ἀλλήλους λέγοντες · τί δ’ ἂν γένοιτο κακὸν ἀπὸ τοῦ καλοῦ Μοδέστου ; καλὸν δὲ εἶναί σε τοῖς τε ὅλοις πειθόμεθα καὶ μάλιστά γε δὴ τούτοις αὐτοῖς ὧν τὰ παρόντα μέρος .
Lemmas: Λογιζόμε - νόος δέ , τίς εἰμί ὁ καλός καί παρά ὅς ἥκω , πείθω ἔχω ἐγώ αὐτός , ὡς ἄρα αὐτός δέχομαι λιμήν , οὖον σκόπελος . ὥστε ἀναπνέω πρός ἀλλήλων λέγω · τίς δέ εἄν γίγνομαι κακός ἀπό ὁ καλός μοδεστυς ; καλός δέ εἰμί σύ ὁ τε ὅλος πείθω καί μάλα γε δή οὗτος αὐτός ὅς ὁ πάρειμι μέρος .
libanius.epistulae-1-1544 37.3
πρᾶγμα γὰρ παραλαβών , ὃ πεσὸν εἰς χεῖρας ἄρχοντος τέρψιν τινὰ τὸ κακῶς ποιεῖν ποιουμένου πολλὴν ἂν ἤγειρε φλόγα . γαλήνην ἀπέφηνας τὴν προσδοκωμένην ζάλην τοῖς μὲν δοὺς ἀναβάλλεσθαι , τοὺς δὲ ὅλως ἀπαλλάξας ἐπί τε τοὺς ὀρφανοὺς οὐκ ἐάσας ἁρπαγὴν κωμάσαι
Lemmas: πρᾶγμα γάρ παραλαμβάνω , ὅς πίπτω εἰς χείρ ἄρχω τέρψις τις ὁ κακῶς ποιέω ποιέω πολύς εἄν ἐγείρω φλόξ . γαλήνη ἀποφαίνω ὁ προσδοκάω ζάλη ὁ μέν δίδωμι ἀναβάλλω , ὁ δέ ὅλως ἀπαλλάσσω ἐπί τε ὁ ὀρφανός οὐ ἐάω ἁρπαγή κωμάζω
libanius.epistulae-1-1544 37.4
σὺ καὶ τὴν τούτων οὓς νῦν ἔχεις ἀδελφὴν ἐδάκρυσάς τε ἀγομένην καὶ ηὔξω τε ἡμῖν ἀποσωθῆναι καὶ τάχα οὐκ ἀτυχήσεις . γενοῦ δὴ καὶ τούτοις ἀνθ’ Ἑρμιόνος καὶ τὴν γνώμην ἢ ἐνεστήσω νόμισον νόμον . τοὺς μὲν γὰρ ἄλλους ἀλλοτρίοις παραδείγμασι παιδεύομεν , σὺ δὲ ἂν τοῖς σοῖς ἀκολουθήσης , πάνθ’ ἡμῖν εὖ κείσεται .
Lemmas: σύ καί ὁ οὗτος ὅς νῦν ἔχω ἀδελφή δάκρυ τε ἄγω καί εὔχομαι τε ἐγώ ἀποσῴζω καί τάχα οὐ ἀτυχέω . γίγνομαι δή καί οὗτος ἀντί Ἑρμιών καί ὁ γνώμη ἢ ἐνίστημι νομίζω νόμος . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἀλλότριος παράδειγμα παιδεύω , σύ δέ εἄν ὁ σός ἀκολουθέω , πᾶς ἐγώ εὕω κεῖμαι .
libanius.epistulae-1-1544 37.5
πολλαχόθεν δέ μοι τῶν ἀνδρῶν μέλει καὶ μὴ πᾶν ὑπὲρ αὐτῶν ποιοῦντι λόγος οὐκ ἱστᾶι . φιλίαν τε γὰρ ἐκ πα - τέρων δεδέγμεθα δίκαιά τε προσγεγένηται μείζω . τῷ μὲν γὰρ Ἀντιόχῳ πάλαι συμφοιτῶν νῦν υἱὸν ἐν μουσείοις τρέφω μό - νον ὄντα αὐτῶ . τῷ δ’ Ἀρσενίῳ συνεφοίτων μὲν καὶ αὐτῶ πρεσβύτερος νέῳ γενομένῳ δὲ ἀνδρὶ δι’ ἀρετὴν τρόπων εἰς τὰ μάλιστα χρῶμαι , καὶ νῦν ἃ πρὸς τοὺς ἄλλους ἀπόρρητά μοι ῥητὰ πρὸς τοῦτον .
Lemmas: πολλαχόθεν δέ ἐγώ ὁ ἀνήρ μέλος καί μή πᾶς ὑπέρ αὐτός ποιέω λόγος οὐ ἵστημι . φίλιος τε γάρ ἐκ πῃ - τέρος δέχομαι δίκαιος τε προσγίγνομαι μείζων . ὁ μέν γάρ Ἀντίοχος πάλαι συμφοιτάω νῦν υἱός ἐν μουσεῖον τρέφω μός - νοῦς εἰμί αὐτός . ὁ δέ Ἀρσένιος συμφοιτάω μέν καί αὐτός πρέσβυς νέος γίγνομαι δέ ἀνήρ διά ἀρετή τρόπος εἰς ὁ μάλιστα χράω , καί νῦν ὁ πρός ὁ ἄλλος ἀπόρρητος ἐγώ ῥητός πρός οὗτος .
libanius.epistulae-1-1544 37.6
περὶ δὲ αὖ τοῦ τρίτου τί μεῖζον εἴποιμ’ ἂν ἢ ὅτι τοιούτους ἀδελφοὺς οὐ καταισχύνει κεκτη - μένος μὲν μικρά , τῷ μὴ πολλὰ δὲ οὐ λυπούμενος , ἡσυχίαν τι - μῶν καὶ τὸ τοῖς φίλοις εἶναι βέβαιος ἀσκῶν ;
Lemmas: περί δέ αὖος ὁ τρίτος τίς μείζων λέγω εἄν ἢ ὅτι τοιοῦτος ἀδελφός οὖον καταισχύνω κεκτη - μένος μέν μικρός , ὁ μή πολύς δέ οὖον λυπέω , ἡσυχία τίς - μῶν καί ὁ ὁ φίλος εἰμί βέβαιος ἀσκέω ;
libanius.epistulae-1-1544 37.7
τούτους ἡμῖν , ὦ θρέμμα Δίκης ἀπαθεῖς τε καὶ ταχέως ἀπόπεμπε τῇ τε ἄλλῃ φυλάξας καὶ τῷ μὴ τοῖς κυσὶν ἐκδοῦναι .
Lemmas: οὗτος ἐγώ , εἰμί θρέμμα Δίκη ἀπαθής τε καί ταχέως ἀποπέμπω ὁ τε ἄλλος φυλάσσω καί ὁ μή ὁ κύων ἐκδίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 38
λη΄ . τῷ αὐτῷ . ( 358/59 )
Lemmas: ὅλος . ὁ αὐτός . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 38.1
Οὐκ ἂν καὶ τόδε σημεῖον εἴη τῆς περὶ τοὺς λόγους ὁρ - μῆς , εἴ σοι τοὺς πόνους ἐπιστολῆς ἀνάγνωσις ἐπεκούφισε ; τοὺς μὲν γὰρ ἄλλους ἐπὶ τοῖς μήκεσι τῶν ὁδῶν ἐλαίῳ τε καὶ λου - τροῖς καὶ πότῳ τὴν ῥώμην ἀνακτωμένους ὁρῶ , σοὶ δ’ ἀντὶ τούτων γράμματα καὶ ταῦτα οὕτω μικρά , προσθείην δ’ ἂν ὡς οὐδὲ πάνυ καλά .
Lemmas: οὐ εἄν καί ὅδε σημεῖον εἰμί ὁ περί ὁ λόγος Ὅρ - μείς , εἰμί σύ ὁ πόνος ἐπιστολή ἀνάγνωσις ἐπικουφίζω ; ὁ μέν γάρ ἄλλος ἐπί ὁ μῆκος ὁ ὁδός ἔλαιον τε καί Λοῦ - τρέω καί πότος ὁ ῥώμη ἀνακτάομαι ὁράω , σύ δέ ἀντί οὗτος γράμμα καί οὗτος οὗτος μικρός , προστίθημι δέ εἄν ὡς οὐδέ πάνυ καλός .
libanius.epistulae-1-1544 38.2
τί ποτ’ ἂν οὖν ἔδρας , εἰ μακρά τε ἦν καὶ καλά ; τῆς δὲ ἐπιστολῆς ἡ βραχύτης οὐκ ἐκ ῥᾳθυμίας , ἀλλ’ ἐξεπίτηδες συνέστελλον εἰδώς , ὅτι σου τῶν ὀφθαλμῶν δεῖται τὰ πράγματα .
Lemmas: τίς πρός εἄν οὖν δράω , εἰμί μακρός τε εἰμί καί καλός ; ὁ δέ ἐπιστολή ὁ βραχύτης οὐ ἐκ ῥᾳθυμία , ἀλλά ἐξεπίτηδες συστέλλω οἶδα , ὅτι σύ ὁ ὀφθαλμός δήω ὁ πρᾶγμα .
libanius.epistulae-1-1544 38.3
Ῥωμύλον δὲ τιμῶν μὶν ἄξιον οἶδα , τιμωρίας δὲ οὐδεμιᾶς . ᾧ πλέον ἤδη τοῦ ἡμίσεος πέπρακται , πρὸς δὲ τὸ πέρας ὁ δρόμος . καίτοι τοῦτο Νεβρίδιος ἀεί ποτε θέλων ἔμει - νεν ἐν τῷ βούλεσθαι , πρᾶξαι δὲ οὐκ ἠδυνήθη .
Lemmas: Ῥωμύλος δέ τιμή μιν ἄξιος οἶδα , τιμωρία δέ οὐδείς . ὅς πλέω ἤδη ὁ ἥμισυς πράσσω , πρός δέ ὁ πέρας ὁ δρόμος . καίτοι οὗτος Νεβριδίος ἀεί ποτός ἐθέλω ἐμέω - νε ἐν ὁ βούλομαι , πράσσω δέ οὐ δύναμαι .
libanius.epistulae-1-1544 38.4
σὸν δὲ ἐπί - τάγμα πᾶν , ὡς ἔοικε , δυνατόν . ἐπεὶ γὰρ αὐτὸς κρείττω ποιεῖς ἐλπίδων , καὶ τοῖς σοῖς ὑπηρέταις εἰς τὰ σὰ βλέπουσιν ἔρως ἐμπίπτει πάντα κατορθοῦν . τὸν δὲ Ὀλύμπιον ἴσθι σοι τὸν αὐτὸν εἶναι καὶ πλεῖστον ἀπέχειν μεταβολῆς .
Lemmas: σός δέ ἐπί - τάγμα πᾶς , ὡς ἔοικα , δυνατός . ἐπεί γάρ αὐτός ἀγαθός ποιέω ἐλπίς , καί ὁ σός ὑπηρέτης εἰς ὁ σός βλέπω Ἔρως ἐμπίπτω πᾶς κατορθόω . ὁ δέ Ὀλύμπιος εἰμί σύ ὁ αὐτός εἰμί καί πλεῖστος ἀπέχω μεταβολεύς .
libanius.epistulae-1-1544 39
λθ΄ . οὐρβανῷ . ( 358/59 )
Lemmas: λθ΄ . Οὐρβανός . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 39.1
Νῦν τε ἐπιστέλλων καλῶς ποιεῖς καὶ εἰ πρότερον ἐπἐ - στελλες , καὶ τότε ἂν καλῶς ἐποίεις . εἰ γὰρ ἐγὼ μέν σε πάλαι φιλῶ , σὺ δὲ τοῦτο οὐκ ἠγνόεις , τίνα εἶχε λόγον ὀκνεῖν μἐλ - λοντά γε χαριεῖσθαι φίλῳ ; σοὶ δ’ εἰ σιγῶντι μηδεμία συγγνώ μη , πάντως δήπου πᾶσα ἀνάγκη λόγου .
Lemmas: νῦν τε ἐπιστέλλω καλῶς ποιέω καί εἰμί πρότερος ἐπεί - Στέλλες , καί τότε εἄν καλῶς ποιέω . εἰμί γάρ ἐγώ μέν σύ πάλαι φιλέω , σύ δέ οὗτος οὐ ἀγνοέω , τίς ἔχω λόγος ὀκνέω Μέλ - λοντά γε χαρίζομαι φίλος ; σύ δέ εἰμί σιγάω μηδείς συγγιγνώσκω μη , πάντως δήπου πᾶς ἀνάγκη λόγος .
libanius.epistulae-1-1544 39.2
θαρρῶν τε οὖν γράφε καὶ συνδιάφερε τῷ καλῷ Μοδέστῳ τοὺς πόνους ἐν τῇ τῶν ἱδρώτων κοινωνίᾳ τὴν τῶν ἐπαίνων ἐννοῶν κοινωνίαν .
Lemmas: θαρσέω τε οὖν γράφω καί συνδιαφέρω ὁ καλός Μόδεστος ὁ πόνος ἐν ὁ ὁ ἱδρώς κοινωνία ὁ ὁ ἔπαινος ἐννοέω κοινωνία .
libanius.epistulae-1-1544 40
μ΄ . Θεμιστίῳ . ( 358 / 59 )
Lemmas: Μ΄ . Θεμίστιος . ( 358 / 59 )
libanius.epistulae-1-1544 40.1
Οὐ σοὶ συγχαίρω μᾶλλον τοῦ τὴν πόλιν ἄγειν ἢ τῇ πό - λει τοῦ παραδοῦναί σοι τὰς ἡνίας . σοί μὲν γὰρ οὐδὲν δυ νάμεως , τῇ δὲ ἡγεμόνος ἀγαθοῦ . σοῦ δὲ τίς ἐκείνῃ πρότερος , δι’ ὃν γέγονεν ἀνδράσι μείζων τῶν μὲν ἐχόντων ἀρετὴν μετὰ πλούτου , τῶν δὲ μὴ χρήματα , φύσιν δὲ ἀμείνω χρημάτων ;
Lemmas: οὖον σύ συγχαίρω μᾶλλον ὁ ὁ πόλις ἄγω ἢ ὁ πό - λέι ὁ παραδίδωμι σύ ὁ ἡνία . σύ μέν γάρ οὐδείς δύο νάμη , ὁ δέ ἡγεμών ἀγαθός . σύ δέ τίς ἐκεῖνος πρότερος , διά ὅς γίγνομαι ἀνήρ μείζων ὁ μέν ἔχω ἀρετή μετά πλοῦτος , ὁ δέ μή χρῆμα , φύσις δέ ἀγαθός χρῆμα ;
libanius.epistulae-1-1544 40.2
ἀλλὰ τούτους γε τοὺς πένητας , ὦ δαιμόνιε , πλήρωμα μὲν εἶναι τῇ βουλῇ βούλου · χρυσὸν δὲ εἰ τις εἰσπράττοι , κωλύσεις , ὅπως αὐτοῖς μὴ τὸ κοινωνεῖν τῶν παρ’ ὑμὶν καλῶν αἴτιον ᾖ κακῶν .
Lemmas: ἀλλά οὗτος γε ὁ πένης , εἰμί δαιμόνιος , πλήρωμα μέν εἰμί ὁ βουλή βούλομαι · χρυσός δέ εἰμί τις εἰσπράσσω , κωλύω , ὅπως αὐτός μή ὁ κοινωνέω ὁ παρά σύ καλός αἴτιος εἰμί κακός .
libanius.epistulae-1-1544 40.3
οἱ μὲν οὖν ἄλλοι δι’ ὧν οἴονται τεύξεσθαι τῶν δι - καίων , τούτοις διαλέξονται , σὺ δέ μοι σῶζε σόν τε κnὶ ἐμὸν φίλον ἔχοντα πλὴν δόξης οὐ Ἰουλιανὸς οὗτός ἐστιν , ἀδελ - φὸς Ἱεροκλέους τῷ τε σπέρματι καὶ τοῖς τρόποις .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος διά ὅς οἴομαι τυγχάνω ὁ Ζεύς - καίω , οὗτος διαλέγω , σύ δέ ἐγώ σῴζω σός τε ὅς ἐμός φίλος ἔχω πλήν δόξα οὖον Ἰουλιανός οὗτος εἰμί , ἀδελ - ΦΟΣ Ἱεροκλῆς ὁ τε σπέρμα καί ὁ τρόπος .
libanius.epistulae-1-1544 40.4
ὃν ὁρῶν εἰς ὑμᾶς ἐγγραφόμενον ἐγέλων ἐννοῶν , ὡς αὐτίκα μάλα αὐτὸν ἐξαλείψει τὸ πένεσθαι . ἔπειτ’ ἐπελαβόμην τοῦ γέλωτος ὡς ἀρκέσον ὑμῖν ἄνδρα ἔχειν ᾧ πλουτεῖν ἐξὸν κακῶς οὐκ ἠξίω - σεν . ὡς δὲ ἧκε γράμματα δεῖν καὶ τόνδε θεῖναι χρυσίον , ἐν - ταῦθα ἀντὶ τοῦ γελᾶν ἐταραττόμην καὶ ἐδόκει χρῆναι κατα - φεύγειν ἐπὶ τὴν Ἑρμογένους πρᾳότητα . καὶ οὕτω ποιοῦμεν .
Lemmas: ὅς ὁράω εἰς σύ ἐγγράφω γελάω ἐννοέω , ὡς αὐτίκα μάλα αὐτός ἐξάλειψις ὁ πένομαι . ἔπειτα ἐπιλαμβάνω ὁ γέλως ὡς ἀρκέω σύ ἀνήρ ἔχω ὅς πλουτέω ἔξεστι κακῶς οὐ ἔξειμι - Σεν . ὡς δέ ἵημι γράμμα δήω καί ὅδε τίθημι χρυσίον , ἐν - εῦθον ἀντί ὁ γελάω ταράσσω καί δοκέω χρή κατά - φεύγω ἐπί ὁ Ἑρμογένης πραότης . καί οὗτος ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 40.5
ὁ δὲ τὰ ὄντα μαθὼν ἐξαιρεῖται τῶν ἑλκόντων , οἷς τὸ ἕλ - κειν εἰς αὐτὸ τοῦτ’ ἂν ἐτελεύτα τὸ ἕλκειν · οὐ γὰρ ἦν λαβεῖν .
Lemmas: ὁ δέ ὁ εἰμί μανθάνω ἐξαιρέω ὁ ἕλκω , ὅς ὁ αἱρέω - κέω εἰς αὐτός οὗτος εἄν τελευτάω ὁ ἕλκω · οὖον γάρ εἰμί λαμβάνω .
libanius.epistulae-1-1544 40.6
ἐκεῖνος μὲν οὖν ἀφῆκεν · ἀλλ’ ἔστιν ἕτερος δεσμός , ὃν ἂν μὴ σὺ λύσῃς , αἴνιγμα ἡμῖν ὁ φίλος ὁμοῦ λελυμένος τε καὶ δε - δεμένος . ἀλλὰ σὺ λύσεις τὸ αἴνιγμα τοῖς δευτέροις τὰ πρότερα βεβαιῶν καὶ βοηθῶν ἀνδρὶ γνωρίμῳ τε καὶ δανειζομένῳ . τοῦτο δὲ ἐγὼ μὲν σύνοιδα , ἐκεῖνος δὲ οὐκ αἰσχύνεται .
Lemmas: ἐκεῖνος μέν οὖν ἀφίημι · ἀλλά εἰμί ἕτερος δεσμός , ὅς εἄν μή σύ λύω , αἴνιγμα ἐγώ ὁ φίλος ὁμοῦ λύω τε καί δέ - δεμένος . ἀλλά σύ λύω ὁ αἴνιγμα ὁ δύο ὁ πρότερος βεβαιόω καί βοηθός ἀνήρ γνώριμος τε καί δανείζω . οὗτος δέ ἐγώ μέν σύνοιδα , ἐκεῖνος δέ οὐ αἰσχύνω .
libanius.epistulae-1-1544 40.7
λέ - γοντι δέ σοι περὶ τῆς ἀχρηματίας ἴσως μὲν οὐδεὶς ἀντερεῖ · εἰ δ’ οὖν τις οὕτω κακοδαίμων ὡς μὴ ταὐτὰ φθέγγεσθαί σοι , πέμπε τοῦτον εἰς Φρυγίαν , ὁ δέ σοι πεπεισμένος ἐπανήξει πέ - νητα τὸν Ἰουλιανὸν εἶναι .
Lemmas: λεʹ - γοντι δέ σύ περί ὁ ἀχρηματία ἴσως μέν οὐδείς ἀντιλέγω · εἰμί δέ οὖν τις οὗτος κακοδαίμων ὡς μή αὐτός φθέγγομαι σύ , πέντε οὗτος εἰς Φρυγία , ὁ δέ σύ πείθω ἐπανήκω μετά - νήτη ὁ Ἰουλιανός εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 41
μα΄ . Ἀδαμαντίῳ .
Lemmas: ὅς . Ἀδαμάντιον .
libanius.epistulae-1-1544 41.1
Ἠν μὲν ὄφελος οὐ μικρὸν τῷ παιδὶ παρὼν ὁ παιδαγω - γός , καὶ γὰρ οὐκ ὄνομα ἄλλως οὗτός ἐστιν , ἀλλ’ ὄντως ἐπίστα μένος ἄγειν , καὶ μόνος γε ἐν νοσοῦσιν ἅπασι διέφυγε τὸ κακόν · ἐπεὶ δὲ ἴδει σου τὴν ψυχὴν καθῆραι τῆς ἀπάτης , ἣν πολ - λὴν ἐνετίθεσαν οἷς ἔργον ἀντὶ τοῦ λόγους ποιεῖν περὶ τῶν τοιούτων βλασφημεῖν , ἐκίνησα τὸν Εὐμάθιον ἐσόμενον ἰατρόν , ὃν οὔτ’ ἄν τις ἔλαθε ῥᾳθυμῶν οὔτ’ ἂν ἔπεισεν ἕτερα τῶν ἀλη - θῶν .
Lemmas: ἐάν μέν ὄφελος οὖον μικρός ὁ παῖς πάρειμι ὁ παιδαγω - γος , καί γάρ οὐ ὄνομα ἄλλως οὗτος εἰμί , ἀλλά εἰμί ἐπίσταμαι μένος ἄγω , καί μόνος γε ἐν νοσέω ἅπας διαφεύγω ὁ κακός · ἐπεί δέ ἶδος σύ ὁ ψυχή καθαίρω ὁ ἀπάτη , ὅς πολ - λήν ἐντίθημι ὅς ἔργον ἀντί ὁ λόγος ποιέω περί ὁ τοιοῦτος βλασφημέω , κινέω ὁ Εὐμάθιος εἰμί ἰατρός , ὅς οὔτε ἄν τις λανθάνω ῥᾳθυμέω οὔτε εἄν πείθω ἕτερος ὁ ἀλη - Θῶν .
libanius.epistulae-1-1544 41.2
μέλλων δὲ ἕλξειν εἰς δικαστήριον τοὺς τὰ καλὰ γράμ - μάτα γεγραφότας ἐκεῖνα τοῦ μὴ σοί τινα περιστῆσαι ταρα - χὴν ἐπέσχον , παὶ ἅμα πρὶν ἰδεῖν δικαστήριον ἐδόκουν μοι δίκην τίνειν ἐν τοῖς υἱέσιν , οὗ καὶ τὸ τεθνάναι τοῖς εὖ φρο - νοῦσι κουφότερον .
Lemmas: μέλλω δέ ἕλκω εἰς δικαστήριον ὁ ὁ καλός γραμ - μάτη γράφω ἐκεῖνος ὁ μή σύ τις περιίστημι Τάρα - χήν ἐπέχω , πη ἅμα πρίν ὁράω δικαστήριον δοκέω ἐγώ δίκη τίνω ἐν ὁ υἱός , ὅς καί ὁ θνήσκω ὁ εὕω φρο - Νούσι κοῦφος .
libanius.epistulae-1-1544 41.3
ἀλλ᾿ ἐκείνους μὲν ἴα κακῶς μὲν ἐμὲ λέγειν , κακῶς δὲ αὑτοὺς ποιεῖν , σὺ δ’ ἡμῖν τὸν μὲν Ἀνατο - λἱου κηδεμόνα τοῦτον ὡς τάχιστα ἀποπέμπειν , ᾗ χρήσῃ δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνον ἀπολογίαν ζητεῖν , ἐπειδὰν ἔργῳ τοὺς συ - κοφάντας ἐλέγχῃ .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος μέν εἷς κακῶς μέν ἐγώ λέγω , κακῶς δέ ἑαυτοῦ ποιέω , σύ δέ ἐγώ ὁ μέν Ἀνατο - Λίου κηδεμών οὗτος ὡς ταχύς ἀποπέμπω , ὅς χράω δέ πρός αὐτός ἐκεῖνος ἀπολογία ζητέω , ἐπειδάν ἔργον ὁ σῦς - κόφας ἐλέγχω .
libanius.epistulae-1-1544 42
μβ΄ . Ἰφικράτει .
Lemmas: μβ΄ . Ἰφικράτης .
libanius.epistulae-1-1544 42.1
ἠρόμην , ὅ τι ἡμῖν ὁ καλὸς Ἰφικράτης ποιεῖ , τὸν δὲ ἠκου - σα λυπεῖν ἄνθρωπον μὲν οὐδένα , τὰ θηρία δὲ καὶ πάνυ , καὶ τοῖς αὐτοῖς γε λυπεῖν τε ἐκεῖνα καὶ τὴν Ἄρτεμιν εὐφραίνειν οὐ γὰρ ἀγνοοῦμεν . οἷς τέρπεσθαι λέγουσιν οἱ ποιηταὶ τὴν θεόν
Lemmas: ἔρομαι , ὅς τίς ἐγώ ὁ καλός Ἰφικράτης ποιέω , ὁ δέ ἥκω - σός λυπέω ἄνθρωπος μέν οὐδείς , ὁ θηρίον δέ καί πάνυ , καί ὁ αὐτός γε λυπέω τε ἐκεῖνος καί ὁ Ἄρτεμις εὐφραίνω οὖον γάρ ἀγνοέω . ὅς τέρπω λέγω ὁ ποιητής ὁ θεός
libanius.epistulae-1-1544 42.2
πάλιν ἠρόμην , εἴ μου ποιοῖτο μνήμην πρὸς τοὺς φίλους ὥσπερ φίλου , τὸν δὲ ἐμάνθανον ἐν τοῖς συλλόγοις ἀεί τινα λέγοντα τοῦτο οὐ λέγειν .
Lemmas: πάλιν ἔρομαι , εἰμί ἐγώ ποιέω μνήμη πρός ὁ φίλος ὥσπερ φίλος , ὁ δέ μανθάνω ἐν ὁ σύλλογος ἀεί τις λέγω οὗτος οὖον λέγω .
libanius.epistulae-1-1544 42.3
ζητῶν οὖν , ὁπόθεν ἡμῖν εἰς ταύτην ἥκεις τὴν σιγήν , ἐκ τῶν πολλῶν εὐφημιῶν ἐκεί - νων , ἃς διὰ τῆς οἰκουμένης ἔσπειρας , εὗρον , ὅτι τότε μὲν ὑπὸ τῆς νεότητος ἐξηπατῶ καὶ κύκνον ἡγοῦ τὸν κολοιόν , τὸ γῆρας δέ σε ἐπαίδευσε τὸν κολοιὸν ὅπερ ἐστὶν ἡγεῖσθαι κο - λοιόν , ἀλλ᾿ ἡμεῖς γε σὲ καὶ τότε καὶ νῦν κύκνον
Lemmas: ζητέω οὖν , ὁπόθεν ἐγώ εἰς οὗτος ἥκω ὁ σιγή , ἐκ ὁ πολύς εὐφημίζω ἐκεῖ - νάω , ὅς διά ὁ οἰκέω σπείρω , εὑρίσκω , ὅτι τότε μέν ὑπό ὁ νεότης ἐξαπατάω καί κύκνος ἡγέομαι ὁ κολοιός , ὁ γῆρας δέ σύ παιδεύω ὁ κολοιός ὅσπερ εἰμί ἡγέομαι κ - λοιόν , ἀλλά ἐγώ γε σύ καί τότε καί νῦν κύκνος
libanius.epistulae-1-1544 43
μγ΄ . Λεοντίῳ ( 358/359 )
Lemmas: μγ΄ . Λεόντιος ( 358/359 )
libanius.epistulae-1-1544 43.1
Ὅτι μὲν τὸ νῦν ἐπιστεῖλαι κατηγορίαν ἔχει τοῦ μὴ πρό - τερον ἀπισεῖλαι , εἰ γὰρ νῦν τὰ δίκαια ποιῶ γράφων , τότε ἠδίκουν οὐ γράφων , εὖ οἶδα · κάλλιον δὲ ἡγησάμενος τοῦ μη - δέποτε τὸ βραδέως προσαγορεύω συμφοιτητὴν ἐπιλελησμένον ἑταίρου . ἢ τοῦτο μὲν οὐκ ὀρθῶς ὑπολαμβάνω , σὺ δὲ μάλιστα μεμνημένος , ἐπειδὴ παρ’ ἄλλους οἱ σοὶ φέρονται νεοττοί , κατ - οκνεῖς ;
Lemmas: ὅτι2 μέν ὁ νῦν ἐπιστέλλω κατηγορία ἔχω ὁ μή πρό - τέρος απισειλαας , εἰμί γάρ νῦν ὁ Δίκαιος ποιέω γράφω , τότε ἀδικέω οὖον γράφω , εὕω οἶδα · καλός δέ ἡγέομαι ὁ μη - δέποτε ὁ βραδύς προσαγορεύω συμφοιτητής ἐπιλανθάνω ἑταῖρος . ἢ οὗτος μέν οὐ ὀρθῶς ὑπολαμβάνω , σύ δέ μάλιστα μιμνήσκω , ἐπεί παρά ἄλλος ὁ σύ φέρω νεοσσός , κατά - ὀκνέω ;
libanius.epistulae-1-1544 43.2
ἀλλ’ , ὦ θαυμάσιε , μὴ τοῦτο ποιοῦ κώλυμα μηδ’ οὕτως οἴου τἀμὰ μικρὰ μηδὲ ἐμὴν τὴν ἑτέρων ζημίαν . ἔστι γὰρ καὶ ἐκείνους ἑτέρωσε πέτεσθαι καὶ ἡμᾶς ἀλλήλων ἔχεσθαι , ἐπεὶ καὶ τὸν καλὸν Φιλάγριον ἡγοῦμαί τε καὶ φίλον καλῶ 15 βεβουλευμένον περὶ τῶν υἱέων ἃ μήποτε μέμψαιτο .
Lemmas: ἀλλά , εἰμί θαυμάσιος , μή οὗτος ποιέω κώλυμα μηδέ οὕτως οἶος ἐμός μικρός μηδέ ἐμός ὁ ἕτερος ζημία . εἰμί γάρ καί ἐκεῖνος ἑτέρωσε πέτομαι καί ἐγώ ἀλλήλων ἔχω , ἐπεί καί ὁ καλός Φιλάγριον ἡγέομαι τε καί φίλος καλέω 15 βουλεύω περί ὁ υἱός ὁ μήποτε μέμφομαι .
libanius.epistulae-1-1544 44
μδ΄ . Ἀκακίῳ ( 358/359 )
Lemmas: μδ΄ . Ἀκάκιος ( 358/359 )
libanius.epistulae-1-1544 44.1
Ὅτι τε ὑγιαίνεις , χαίρω καὶ ὅτι σοι τοῦ πονεῖν πλέον ἐρᾷ Τιτιανὸς ἢ ῥᾳθυμίας ἄλλοι . σοφιστοῦ δὲ εἰ μὲν οὗτος 20 μετέχει βελτίονος ἢ σὺ πρότερον , οὐκ οἶδα · λέγων δὲ χρῆναι τοῦτον τὴν πατρῴαν παρελθεῖν δεινότητα καὶ πτερὰ μικρὸν ὕστερον ἀξιώσεις γενέσθαι σου τῷ παιδί .
Lemmas: ὅτι2 τε ὑγιαίνω , χαίρω καί ὅτι σύ ὁ πονέω πλέω ἐράω Τιτιανός ἢ ῥᾳθυμία ἄλλος . σοφιστής δέ εἰμί μέν οὗτος 20 μετέχω ἀγαθός ἢ σύ πρότερος , οὐ οἶδα · λέγω δέ χρή οὗτος ὁ πατρῷος παρέρχομαι δεινότης καί πτερόν μικρός ὕστερος ἀξιόω γίγνομαι σύ ὁ παῖς .
libanius.epistulae-1-1544 44.2
καίτοι ῥᾷον ἂν τύχοι πτερῶν ὥσπερ ὁ Περσεὺς ἢ τὸν πατέρα παρέλθοι τοῖς λόγοις , οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνος τὸν Δία . καὶ τοῦτο οὐκ ἀδίκημα τοῦ νέου , εἰ μὴ καὶ τὸν Ὕλλον γράψῃ , διότι παῖς ὢν Ἡρακλέους οὐκ ἀπέκρυψε τὸν πατέρα .
Lemmas: καίτοι ῥᾳδίως εἄν τυγχάνω πτερόν ὥσπερ ὁ Περσεύς ἢ ὁ πατήρ παρέρχομαι ὁ λόγος , οὐδέ γάρ ἐκεῖνος ὁ Ζεύς . καί οὗτος οὐ ἀδίκημα ὁ νέος , εἰμί μή καί ὁ Ὕλλος γράφω , διότι παῖς εἰμί Ἡρακλῆς οὐ ἀποκρύπτω ὁ πατήρ .
libanius.epistulae-1-1544 44.3
μαντεύομαι δὲ καὶ οἷς χρήσεται πρὸς σέ · καλὸς μὲν ἐπανῆλθον , σοὶ δὲ οὐκ ἴσος , ὦ πάτερ . εἰ μἐν τούτων , οἷς ὑπῆναι βαθεῖαι καὶ θρόνοι , τὴν σὴν γλῶτταν νενίκηκε , λάμβανε παρ’ ἐμοῦ τῆς ἥττης δίκην · εἰ δὲ κοινὸν τοῦτο τῶν νῦν ἐν λόγοις , μὴ ἐμὲ αἰτιῶ μόνον ἐν πολλοῖς ἡττημένοις .
Lemmas: μαντεύομαι δέ καί ὅς χράω πρός σός · καλός μέν ἐπανέρχομαι , σύ δέ οὐ ἴσος , εἰμί πατήρ . εἰμί μέν οὗτος , ὅς ὑπήνη βαθύς καί Θρόνοι , ὁ σός γλῶσσα νικάω , λαμβάνω παρά ἐγώ ὁ ἧσσα δίκη · εἰμί δέ κοινός οὗτος ὁ νῦν ἐν λόγος , μή ἐγώ αἰτιάομαι μόνος ἐν πολύς ἡσσάομαι .
libanius.epistulae-1-1544 44.4
ἂν ταῦτα λέγῃ , ἐροῦμεν ἢ τί φήσομεν ; φησὶν ὃν μιμῇ , Δημοσθένης . σὺ μὲν οὗν ὅ τι ἀποκρινῇ σκόπει , Μαρ - κελλον δὲ εὐθὺς τε βέλτιστον εἶναι ἐπείσθην , σὺ γὰρ ἐπῄνεις , χρόνῳ τε διδόντα πεῖραν εὗρον οὐ χείρω τῶν ἐπαίνων τὸ γὰρ τῆς σκιᾶς πιεῖ πρὸς τὸν νέον . οὐκ ἔστιν ὅτε οὐ σύνεστι .
Lemmas: εἄν οὗτος λέγω , εἴρω ἢ τίς φημί ; φημί ὅς μιμέομαι , Δημοσθένης . σύ μέν ἐν ὅς τίς ἀποκρίνω σκοπέω , Μάρ α - κέλλω δέ εὐθύς τε ἀγαθός εἰμί πείθω , σύ γάρ ἐπαινέω , χρόνος τε δίδωμι πείρω εὑρίσκω οὖον χείρων ὁ ἔπαινος ὁ γάρ ὁ σκιά πίνω πρός ὁ νέος . οὐ εἰμί ὅτε οὖον σύνειμι .
libanius.epistulae-1-1544 44.5
καίτοι μοι δοκεῖ καὶ Μαπκέλλου γε ἀπόντος εἶναι ἂν οἷόσ - πέρ ἐστι παρόντος Τιτιανός · οὐ δύναμαι γὰρ διαστήσασθαι τόν τε ἐΜεν ἠναγκασμένον καὶ τὸν ἐξ ἐπιθυμίας . ὅ τε οὖν παιδαγωγὸς καὶ τὸν ἀργότατον ἐπήγειρεν ἂν ὅ τε τῶν λόγων ἔρως ἤρκεσεν ἂν ἀντὶ παιδαγωγοῦ τῷ παιδί .
Lemmas: καίτοι ἐγώ δοκέω καί Μαπκέλλου γε ἄπειμι εἰμί εἄν οἷος - περ εἰμί πάρειμι Τιτιανός · οὖον δύναμαι γάρ διΐστημι ὁ τε εἰμί ἀναγκάζω καί ὁ ἐκ ἐπιθυμία . ὅς τε οὖν παιδαγωγός καί ὁ ἀργός ἐπαγείρω εἄν ὅς τε ὁ λόγος Ἔρως ἀρκέω εἄν ἀντί παιδαγωγός ὁ παῖς .
libanius.epistulae-1-1544 44.6
Μάρκελλος μὶν οὖν ἐν ᾧπερ ἐστὶν ἴστω , καὶ γὰρ εἰ μὴ παρακλήσεως γε δεήσεται πρὸς αὐτόν , αλλ’ ἐπαίνοις γε χρήσεται πρὸς αὐτόν τὸ δέ ἐστι ὄν μέλιτος ἥδιον .
Lemmas: Μάρκελλος μιν οὖν ἐν ὅσπερ εἰμί οἶδα , καί γάρ εἰμί μή παράκλησις γε δήω πρός αὐτός , ἀλλά ἔπαινος γε χράω πρός αὐτός ὁ δέ εἰμί εἰμί μέλι ἡδύς .
libanius.epistulae-1-1544 44.7
Ἐγὼ δέ σου γράμματα ἐν Ἑρμογένους τεθήρακα τόνδε τὸν τρόπον · εἰσελθὼν ἔστην αὐτοῦ πλησίον ἐν δεξιᾷ . ὁ δὲ ἀν - εγίνωσκεν ἐπιστολὴν , ἤδη δὲ ἦν ἐπὶ τῷ τέλει . ὅστις μὲν οὖν ὁ ἐπιστείλας , ἰδεῖν οὐκ εἶχον , ἐκέκρυπτο γὰρ ἐν θατέρᾳ ταῖν χεροῖν , στήσας δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν τῶν γραμμάτων τύπον εἴκαζον ἥκειν αὐτὰ παρὰ σοῦ .
Lemmas: ἐγώ δέ σύ γράμμα ἐν Ἑρμογένης θηράω ὅδε ὁ τρόπος · εἰσέρχομαι ἵστημι αὐτός πλησίος ἐν δεξιός . ὁ δέ εἰς - γιγνώσκω ἐπιστολή , ἤδη δέ εἰμί ἐπί ὁ τέλος . ὅστις μέν οὖν ὁ ἐπιστέλλω , ὁράω οὐ ἔχω , κρύπτω γάρ ἐν ἕτερος ὁ χείρ , ἵστημι δέ ὁ ὀφθαλμός εἰς ὁ ὁ γράμμα τύπος εἰκάζω ἥκω αὐτός παρά σύ .
libanius.epistulae-1-1544 44.8
τῷ δ’ ἔδοξεν αὖθις ἀπολαῦσαι τῆς ἐπιστολῆς καὶ οὕτως ἐξεφάνη τοὔνομα . καί με ποιεῖται τῆς ἀναγνώσεως κοινωνόν , τῇ δὲ ἀνεμέμικτο θαῦμα διαπαυσαμένων δὲ μεθίσταται πρὸς λόγον Ἑρμογένης μακρόν , μᾶλλον δὲ μικρόν , περὶ γὰρ τῶν σῶν καλῶν καὶ τὸ μῆκος μικρόν . ἔλεγε δὲ φιλίας τε ἀρχὴν καὶ αὔξην καὶ τἄλλα ἃ δί - δως λέγειν καὶ ὡς ἀχθεσθείη τε ἀρρωστοῦντος ἐπισκέψαιτό τε ὡς ἐνῆν αὐτῷ .
Lemmas: ὁ δέ δοκέω αὖθις ἀπολαύω ὁ ἐπιστολή καί οὕτως ἐκφαίνω ὄνομα . καί ἐγώ ποιέω ὁ ἀνάγνωσις κοινωνός , ὁ δέ ἀναμίσγω θαῦμα διαπαύω δέ μεθίστημι πρός λόγος Ἑρμογένης μακρός , μᾶλλον δέ μικρός , περί γάρ ὁ σός καλός καί ὁ μῆκος μικρός . λέγω δέ φίλιος τε ἀρχή καί αὔξη καί ἄλλος ὁ Ζεύς - δίδωμι λέγω καί ὡς ἄχθομαι τε ἀρρωστέω ἐπισκοπέω τε ὡς ἐν-εἰμί αὐτός .
libanius.epistulae-1-1544 44.9
ταῦτα ὁ μὲν ἔλεγεν , ἐγὼ δὲ ἤκουον , ἐχαριζόμεθα δὲ ἀλλήλοις , ὁ μὲν ἐμοὶ διὰ τῆς διηγήσεως , ἐγὼ δὲ ἐκείνῳ τῷ σὺν ἡδονὴ τὴν διήγησιν δέχεσθαι .
Lemmas: οὗτος ὁ μέν λέγω , ἐγώ δέ ἀκούω , χαρίζομαι δέ ἀλλήλων , ὁ μέν ἐγώ διά ὁ διήγησις , ἐγώ δέ ἐκεῖνος ὁ σύν ἡδονή ὁ διήγησις δέχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 45
με΄ . Ἐκδικίῳ . ( 358/359 )
Lemmas: ὅς . Ἐκδίκιος . ( 358/359 )
libanius.epistulae-1-1544 45.1
Ἐμοὶ σὺ δοκεῖς ὑπὸ τῆς σῆς μὲν ἀδελφῆς , Φιλοξένου δὲ μητρὸς ἐπὶ τὸ κινεῖν με κινεῖσθαι . ποιεῖ δὲ ταὐτὸ καὶ πρὸς τὸν ἐμὸν θεῖον διὰ τῆς ἐκείνου γυναικός . ὁ δ’ ἅπερ σὺ γρά - φεις κελεύει παρών , ὅπως ἡμῖν ἔσται ῥήτωρ ὁ νεανίσκος .
Lemmas: ἐμός σύ δοκέω ὑπό ὁ σός μέν ἀδελφός , Φιλόξενος δέ μήτηρ ἐπί ὁ κινέω ἐγώ κινέω . ποιέω δέ αὐτός καί πρός ὁ ἐμός θέω διά ὁ ἐκεῖνος γυνή . ὁ δέ ὅσπερ σύ γρά - φημί κελεύω πάρειμι , ὅπως ἐγώ εἰμί ῥήτωρ ὁ νεανίσκος .
libanius.epistulae-1-1544 45.2
φράζε δὴ τῇ Φιλοξένου μητρὶ τὸν παῖδα αὐτῇ θεοῦ διδόν - τος ἔσεσθαι τοιοῦτον ὡς ἀρκεῖν αὐτῇ · γνώμη τε γὰρ βουλο - μένη φύσις τε δυναμένη .
Lemmas: φράζω δή ὁ Φιλόξενος μήτηρ ὁ παῖς αὐτός θεός δίδωμι - ὅς εἰμί τοιοῦτος ὡς ἀρκέω αὐτός · γνώμη τε γάρ βουλο - μένω φύσις τε δύναμαι .
libanius.epistulae-1-1544 46
μς΄ . Μοδέστῳ . ( 358/359 )
Lemmas: μς΄ . Μόδεστος . ( 358/359 )
libanius.epistulae-1-1544 46.1
Ἥδομαι τῇ τοιαύτη συκοφαντίᾳ , κἂν ἔτι πλείω γράμ - μάτα ἔχων πάλιν μηδὲν ἔχειν λέγῃς , ἔτι μᾶλλον ἡσθήσομαι . τὸ γὰρ ψεῦδος ἐρῶντος καὶ τῇ τοῦ λαμβάνειν ἐπιθυμίᾳ τὸ λαβεῖν ἀρνουμένου .
Lemmas: ἥδομαι ὁ τοιοῦτος συκοφαντία , κἀν ἔτι πλείων γραμ - μάτη ἔχω πάλιν μηδείς ἔχω λέγω , ἔτι μᾶλλον ἥδομαι . ὁ γάρ ψεῦδος ἐράω καί ὁ ὁ λαμβάνω ἐπιθυμία ὁ λαμβάνω ἀρνέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 46.2
ὥσπερ οὗν , εἰ μίαν εἰληφὼς ἐπιστολὴν ἐπῄνεις τὸ πλῆθος τῶν γραμμάτων , σαφὲς ἂν ἐποίεις , ὡς οὐδὲν δέοιο γραμμάτων , οὕτω νῦν ἐπὶ πολλοῖς τοῖς ἐλθοῦσιν ὡς οὐδὲν ἔλθοι καταβοῶν μηνύεις μηδὲν ἄν σοι πλῆθος ταυ - τηνὶ παῦσαι τὴν δίψαν · ἐπεὶ ὅτι γε τῶν σῶν χελιδόνων αἱ ἡμέτεραι πλείους , ἔχω λέγειν , πλὴν εἰ μὴ τοῦτο λέγεις , ὡς ὅστις μετὰ τοῦ πράττειν πέπομφε τρεῖς , νενίκηκε τὰς πέντε τοῦ ζῶντος ἐν μόνῳ τῷ γράφειν .
Lemmas: ὥσπερ ἐν , εἰμί εἷς λαμβάνω ἐπιστολή ἐπαινέω ὁ πλῆθος ὁ γράμμα , σαφής εἄν ποιέω , ὡς οὐδείς δήω γράμμα , οὗτος νῦν ἐπί πολύς ὁ ἔρχομαι ὡς οὐδείς ἔρχομαι καταβοάω μηνύω μηδείς ἄν σύ πλῆθος ταυ - τηνι παύω ὁ δίψα · ἐπεί ὅτι γε ὁ σός χελιδών ὁ ἡμέτερος πλείων , ἔχω λέγω , πλήν εἰμί μή οὗτος λέγω , ὡς ὅστις μετά ὁ πράσσω πέμπω τρεῖς , νικάω ὁ πέντε ὁ ζῶ ἐν μόνος ὁ γράφω .
libanius.epistulae-1-1544 46.3
μισῶν δὲ ἔγωγε τὸν Πέρ - σην καὶ πρότερον , ὅτι δὴ ποιεῖν κακῶς ἐπιχειρῶν ἔπειτα πά - σχὼν ἐρᾷ κακῶν . νῦν μᾶλλον ἡγοῦμαι δυσμενῆ σοί τε περι - ιστάντα πόνους ἡμᾶς τε τοσούτου χρόνου ἡδίστην συνουσίαν ἀφῃρημένον .
Lemmas: μισέω δέ ἔγωγε ὁ Περ - σός καί πρότερος , ὅτι δή ποιέω κακῶς ἐπιχειρέω ἔπειτα πᾷ - ἔχω ἐράω κακός . νῦν μᾶλλον ἡγέομαι δυσμενής σύ τε περί - ἵστημι πόνος ἐγώ τε τοσοῦτος χρόνος ἡδύς συνουσία ἀφαιρέω .
libanius.epistulae-1-1544 46.4
ἀλλὰ σύ γε καὶ ἀπὼν οἷς δίδως ἐλπίζειν εὑ φραίνεις ψιλαῖς παρασκευαῖς τὸν πολέμιον ἐκφοβῶν . καί σε εἰ καὶ βραδύτερον , ἀλλὰ σεμνότερον ὄψομαι τῶν δρόμων του - τωνὶ τῶν πολλῶν μισθὸν κομιζόμενον εὐφημίας . τότε δή , τότε τῶν νῦν ἀηδῶν μεμνήσῃ μεθ’ ἡδονῆς .
Lemmas: ἀλλά σῦς γε καί ἄπειμι ὅς δίδωμι ἐλπίζω ὅς φραινεος ψιλός παρασκευή ὁ πολέμιος ἐκφοβέω . καί σύ εἰμί καί βραδύς , ἀλλά σεμνός ὁράω ὁ δρόμος ὁ - τωνί ὁ πολύς μισθός κομίζω Εὐφημία . τότε δή , τότε ὁ νῦν ἀηδής μιμνήσκω μετά ἡδονή .
libanius.epistulae-1-1544 47
μζ΄ . Δημητρίῳ . ( 358/359 )
Lemmas: μζ΄ . Δημήτριος . ( 358/359 )
libanius.epistulae-1-1544 47.1
Ὅταν ἐχθρὸς ὤν τις ταῦτα περὶ ἡμῶν ψηφίζηται , βότε αξιώσω μέγα φρονεῖν ὡς ἂν καἰ τοῦ μισοῦντος τῇ ῥωμῃ τῶι λόγων κεκρατηκώς , ἐπεὶ καὶ Δημοσθένην ὁρῶ τὰ ἄριστα προ - ελέσθαι δεικνύντα τῷ μηδὲ τοὺς ἐχθροὺς ἃ προείλετο συκυ - φαντεῖν , φίλος δὲ φίλον ἐπαινῶν Ἀστυδάμας ἐστὶν αὑτὸν ἐπ - αινῶν .
Lemmas: ὅταν ἐχθρός εἰμί τις οὗτος περί ἐγώ ψηφίζω , βότα ἀξιόω μέγας φρονέω ὡς εἄν καίω ὁ μισέω ὁ ῥώμη ὁ λόγος κρατέω , ἐπεί καί Δημοσθένης ὁράω ὁ ἀγαθός προ - αἱρέω δείκνυμι ὁ μηδέ ὁ ἐχθρός ὁ προαιρέω συκυ - φαίνω , φίλος δέ φίλος ἐπαινέω Ἀστυδάμας εἰμί ἑαυτοῦ ἔπος - αἰνέω .
libanius.epistulae-1-1544 47.2
ἐγὼ δὲ μνησθῆναι μὲν αὐτῶν οἷς ἐπέσταλκας οὐκ ἂν φαίην , ἥδομαι δὲ τῷ φίλον ἔχειν , οὐ τῷ λόγων οὕτως ἔχειν . τῶν δὲ ἐμῶν ὅ τι ἂν αἰτῇς πέμψομεν τοῦ μὴ λυπεῖν . ἄλλως δὲ οὐ πέμψομεν τοῦ μὴ δοκεῖν ἡμᾶς αὐτοὺς ἐπαινεῖ
Lemmas: ἐγώ δέ μιμνήσκω μέν αὐτός ὅς ἐπιστέλλω οὐ εἄν φημί , ἥδομαι δέ ὁ φίλος ἔχω , οὖον ὁ λόγος οὕτως ἔχω . ὁ δέ ἐμέω ὅς τίς εἄν αἰτέω πέμπω ὁ μή λυπέω . ἄλλως δέ οὖον πέμπω ὁ μή δοκέω ἐγώ αὐτός ἐπαινέω
libanius.epistulae-1-1544 48
μη΄ . Φλωρεντίῳ . ( 358/359 )
Lemmas: μη΄ . Φλωρέντιος . ( 358/359 )
libanius.epistulae-1-1544 48.1
Ἀλλὰ σοὶ τῆς μὲν προθυμίας ἕνεκα τῆς περὶ ἡμᾶς πολλὰ ἀγαθὰ γένοιτο , τοῦ σώματος δέ μου σφόδρα ἐπιλελῆσθαι φαίνῃ τοιαῦτα ἐπιτάττων . ἐγὼ γὰρ ἐκεῖνος , ᾧ καὶ τὸ εἰς ἀγορὰν ἐμβαλεῖν ἔχει τι πόνου ὃ γὰρ τοῖς ἄλλοις εἰς τέρψιν ἔρχεται , τοῦτ’ ἐμοὶ γλυκὺς ἀγκὼν διὰ τὴν ἀσθένειαν .
Lemmas: ἀλλά σύ ὁ μέν προθυμία ἕνεκα ὁ περί ἐγώ πολύς ἀγαθός γίγνομαι , ὁ σῶμα δέ ἐγώ σφόδρα ἐπιλανθάνομαι φαίνω τοιοῦτος ἐπιτάσσω . ἐγώ γάρ ἐκεῖνος , ὅς καί ὁ εἰς ἀγορά ἐμβάλλω ἔχω τίς πόνος ὅς γάρ ὁ ἄλλος εἰς τέρψις ἔρχομαι , οὗτος ἐγώ γλυκύς ἀγκών διά ὁ ἀσθένεια .
libanius.epistulae-1-1544 48.2
εὔξασθαι μὲν οὖν παρ’ ὑμᾶς ἐλθεῖν δυναίμην ἄν , ἐλθεῖν δὲ οὐκ ἂν δυναίμην , οὐ μᾶλλόν γε ἢ περᾶσαι πέλαγος ἄνευ πλοίου . καὶ οὐχ ὅτι εἰς Ἰλλυριοὺς ἢ Θρᾴκην οὐκ ἂν οἷός τε εἴην τρέχειν , ἀλλ’ οὐδ’ ἄν , εἴ με ἐν Κιλικίᾳ καθήμενοι κινεῖν ἐπειρᾶσθε . τῆς γε ἀνάγκης ἐγίγνεσθε κρείττους .
Lemmas: εὔχομαι μέν οὖν παρά σύ ἔρχομαι δύναμαι ἄν , ἔρχομαι δέ οὐ εἄν δύναμαι , οὖον μάλα γε ἢ περάω πέλαγος ἄνευ πλοῖον . καί οὐ ὅτι εἰς Ἰλλυριοί ἢ Θρᾴκη οὐ εἄν οἷος τε εἰμί τρέχω , ἀλλά οὐδέ ἄν , εἰμί ἐγώ ἐν Κιλικία κάθημαι κινέω πειράω . ὁ γε ἀνάγκη γίγνομαι ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 48.3
ἃ καὶ Σπεκτάτος εἰ - δὼς ἔπειθέ σε πρὸς μὶν τὸν βασιλέα περὶ ἡμῶν εἰπεῖν ἐκείνα , πρὸς δὲ ἡμᾶς μηνύσαι τοὺς γεγενημένους λόγους , ὅπως αὐτὸς μὲν δοκοῖ μηδὲν ἐλλείπειν , τὴν δὲ αἰτίαν τοῦ μηδὲν πεπρᾶχθαι τὸ σῶμα λάβοι
Lemmas: ὁ καί Σπεκτάτος εἰμί - δώς πείθω σύ πρός μιν ὁ βασιλεύς περί ἐγώ εἶπον ἐκεῖνος , πρός δέ ἐγώ μηνύω ὁ γίγνομαι λόγος , ὅπως αὐτός μέν δοκέω μηδείς ἐλλείπω , ὁ δέ αἴτιος ὁ μηδείς πράσσω ὁ σῶμα λαμβάνω
libanius.epistulae-1-1544 48.4
Σπεκτάτος μὲν οὖν μὴ παύσαιτο παίζων ἐν ταῖς σπουδαῖς τῶν φίλων , ἐγὼ δὲ ἐνταῦθα μένων οὐκ ἀμε - λήσω τῶν ὕμνων . εἰ δέ ποθ’ ἡμῖν ὁ χρηστὸς φανείη βασι - λεύς , ἴσως αὐτὸν οὐ μετὰ σιγῆς ὄψομαι .
Lemmas: Σπεκτάτος μέν οὖν μή παύω παίζω ἐν ὁ σπουδή ὁ Φίλων , ἐγώ δέ ἐνταῦθα Μένων οὐ ἀμος - λανθάνω ὁ ὕμνος . εἰμί δέ πρός ἐγώ ὁ χρηστός φαίνω βάσις - λᾶας , ἴσως αὐτός οὖον μετά σιγή ὁράω .
libanius.epistulae-1-1544 49
μθ΄ . Μοδέστῳ . ( 359 )
Lemmas: μθ΄ . Μόδεστος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 49.1
Ἀκούω τοὺς φόβους εἰς ἀκμὴν ἥκειν καὶ τῷ Πέρσῃ γε - φύρας γεγονέναι καὶ τὴν διάβασιν ἐν χερσὶν εἶναι . σοὶ δε τοῦτο μείζω μὲν ποιείτω τὴν πρόνοιαν , ἀπέστω δὲ τῆς προ - νοίας ταραχή . τοῦτ’ αὐτὸ γὰρ ποιήσει καὶ τὸ δύνασθαι προ - νοεῖν ὡς ἐν τῷ τεταράχθαι τοὺς λογισμοὺς ἀνάγκη τυφλοῦ - σθαι .
Lemmas: ἀκούω ὁ φόβος εἰς ἀκμή ἥκω καί ὁ Πέρσης γε - φύρω γίγνομαι καί ὁ διάβασις ἐν χείρ εἰμί . σύ δέ οὗτος μείζων μέν ποιέω ὁ πρόνοια , ἄπειμι δέ ὁ προ - Νοιᾶς ταραχή . οὗτος αὐτός γάρ ποιέω καί ὁ δύναμαι προ - νοέω ὡς ἐν ὁ ταράσσω ὁ λογισμός ἀνάγκη τυφλός - ἕπομαι .
libanius.epistulae-1-1544 49.2
θαρρυνέτω δέ σε πρῶτον μὲν τὸ μὴ πρώτην αὐτῷ ταύτην τολμᾶσθαι τὴν εἰσβολήν , ἀλλ’ ἀεὶ μὲν αὐτόν , ἐξ οὗ πολεμεῖ , διαβῆναι πειρᾶσθαι , παθόντα δὲ ἀεὶ κακῶς αὑτῷ μέμψασθαι τῆς ἐλπίδος .
Lemmas: θαρρύνω δέ σύ πρῶτος μέν ὁ μή πρῶτος αὐτός οὗτος τολμάω ὁ εἰσβολή , ἀλλά ἀεί μέν αὐτός , ἐκ ὅς πολεμέω , διαβαίνω πειράω , πάθος δέ ἀεί κακῶς ἑαυτοῦ μέμφομαι ὁ ἐλπίς .
libanius.epistulae-1-1544 49.3
ἔπειτα οὐ τοῖς πλείοσι πανταχοῦ τὸ νικᾶν ἀκολουθεῖ , ἀλλ’ ὡς τὰ πολλὰ τὴν πολυχειρίαν ἡττᾶ - σθαι τῆς σοφίας συμβαίνει . εἰ δὲ τὸ πλέον ἰσχυρότερον ἦν , ἔδει δήπου τὸν τούτου πρόγονον κτήσασθαι τὴν Ἑλλάδα . νῦν δὲ οἶσθα , ὡς ἐστράτευσε μὲν ἐκείνης ἐπιθυμῶν , φεύγων δὲ ἐκεῖθεν ἐπεθύμει σωθῆναι . οὐ γὰρ τῶν αὐτῶν ἦν ὄρη τε διο - ρύττειν καὶ ἀνδρῶν κρατεῖν ἀρετῆς .
Lemmas: ἔπειτα οὖον ὁ πλείων πανταχοῦ ὁ νικάω ἀκολουθέω , ἀλλά ὡς ὁ πολύς ὁ πολυχειρία ἧσσα - ἕπομαι ὁ σοφία συμβαίνω . εἰμί δέ ὁ πλέω ἰσχυρός εἰμί , ἐσθίω δήπου ὁ οὗτος πρόγονος κτάομαι ὁ Ἑλλάς . νῦν δέ οἶδα , ὡς στρατεύω μέν ἐκεῖνος ἐπιθυμέω , φεύγω δέ ἐκεῖθεν ἐπιθυμέω σῴζω . οὖον γάρ ὁ αὐτός εἰμί ὄρος τε διό - ῥύπτω καί ἀνήρ κρατέω ἀρετή .
libanius.epistulae-1-1544 49.4
ἐντεύξεται δὴ καὶ οὗτος νῦν βουλεύμασι στρατηγῶν , οἳ αὐτὸν διδάξουσιν , ἄρα κάλλιον ἦν ἐλάφοις μάχεσθαι καὶ γὰρ ἂν τὸν Τίγρητα διαβῇ , τῶν μὲν τειχῶν ἥττων ἔσται , γῆν δὲ οὔτε κακοῦν οὔτε καρποῦσθαι δυνήσεται , δεδῄωται γάρ , πόλεις δὲ τὰς ἐπ Εὐφράτῃ ζητῶν μὲν λαβεῖν διατελέσει , λαβὼν δὲ οὐ φανεῖται . τειχίζει γὰρ αὐτὰς ἡ βασιλέως Τύχη .
Lemmas: ἐντυγχάνω δή καί οὗτος νῦν βούλευμα στρατηγός , ἕ αὐτός διδάσκω , ἄρα καλός εἰμί ἔλαφος μάχομαι καί γάρ εἄν ὁ Τίγρης διαβαίνω , ὁ μέν τεῖχος κακός εἰμί , γῆ δέ οὔτε κακόω οὔτε καρπόω δύναμαι , δῃόω γάρ , πόλις δέ ὁ ἔπος Εὐφράτης ζητέω μέν λαμβάνω διατελέω , λαμβάνω δέ οὖον φαίνω . τειχίζω γάρ αὐτός ὁ βασιλεύς Τύχη .
libanius.epistulae-1-1544 49.5
ταυτὶ μὲν οὕτω χρὴ προσδοκᾶν ἀποβήσεσθαι , τῶν δὲ σῶν πραγμάτων , ἃ τῶν Ἑρ - μογένους ἐδεῖτο γραμμάτων , οὐκ ἠμελήσαμεν , ἀλλ’ ἡμεῖς οἱ μύες μᾶλλον ὑμᾶς ὠφελεῖν πειρώμεθα τοὺς λέοντας ἢ ὑμεῖς ἡμᾶς οἱ λέοντες
Lemmas: οὗτος μέν οὗτος χρή προσδοκάω ἀποβαίνω , ὁ δέ σός πρᾶγμα , ὁ ὁ ἄρα - μογενος δήω γράμμα , οὐ ἀμελέω , ἀλλά ἐγώ ὁ μῦς μᾶλλον σύ ὠφελέω πείρω ὁ λέων ἢ σύ ἐγώ ὁ λέων
libanius.epistulae-1-1544 50
ν΄ . Δημητρίῳ . ( 358/359 )
Lemmas: ν΄ . Δημήτριος . ( 358/359 )
libanius.epistulae-1-1544 50.1
Ἐμοὶ δέ γε τρεῖς χάρτας κατ’ αὐτάς που τὰς θεὰς ὁ Δόμνος δίδωσι σοί τε παρέχων γράφειν καὶ σὰ γράμματα φἐ - φων καὶ προστιθεὶς ταῖς σαῖς ἐπιστολαῖς ἀεί τινα περὶ σοῦ διήγησιν .
Lemmas: ἐμός δέ γε τρεῖς χάρτης κατά αὐτός ποῦ ὁ θεά ὁ Δόμνος δίδωμι σύ τε παρέχω γράφω καί σός γράμμα φεῦ - φάω καί προστίθημι ὁ σός ἐπιστολή ἀεί τις περί σύ διήγησις .
libanius.epistulae-1-1544 50.2
ἡμεῖς δὲ αὐτὸν καὶ τὸ πρῶτον ἐξειλόμεθα τῆς ἐπηρείας <τῆς> διὰ τὴν μέλλουσαν κηδείαν καὶ νῦν ρώτερον ἐπ’ ἀδείας κατεστήσαμεν <ἢ> πρότερον καλῷ δείξαντες , ὡς ἀλγεινὸν ἡμῖν , εἴ τι βιασθείη Δόμνος . καὶ τυγχάνοι γε θεῶν εὐμενῶν ἐκεῖνος ὃς οὔτε ἔφυγε τὴν χάριν οὔτε ἀηδῶς ἔδωκε .
Lemmas: ἐγώ δέ αὐτός καί ὁ πρῶτος ἐξαιρέω ὁ ἐπήρεια ὅς διά ὁ μέλλω κηδεία καί νῦν ρώτερον ἐπί ἄδεια καθίστημι ἤ πρότερος καλός δείκνυμι , ὡς ἀλγεινός ἐγώ , εἰμί τίς βιάζομαι Δόμνος . καί τυγχάνω γε θεός εὐμενής ἐκεῖνος ὅς οὔτε φεύγω ὁ χάρις οὔτε ἀηδής δίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 50.3
νῦν δ’ ἤδη καὶ πρὸς Εὐθάλιον τὸν γενναῖον πεποιήμεθα λόγους , οὓς οὐκ ἀφῆκε γενέσθαι μακροὺς τῷ πρὸς τὴν χάριν τάχει . τοῦτον δὲ τὸν ἀγαθὸν γέ - ροντα κἂν ἀναγκάσαιμεν ἤδη · παρὰ γὰρ τοῦ Γάμου καὶ τοῦτο ἡμῖν , ὃς ἐκέρασε τὰ γένη .
Lemmas: νῦν δέ ἤδη καί πρός Εὐθάλιος ὁ γενναῖος ποιέω λόγος , ὅς οὐ ἀφίημι γίγνομαι μακρός ὁ πρός ὁ χάρις τάχος . οὗτος δέ ὁ ἀγαθός γε - Ρόντα κἀν ἀναγκάζω ἤδη · παρά γάρ ὁ Γάμος καί οὗτος ἐγώ , ὅς κεράννυμι ὁ γένος .
libanius.epistulae-1-1544 50.4
τὰ μὲν οὖν Δόμνου πρὸς τοῦτο ἀσφαλείας ἥκει · τὸν δὲ ἥδιστον τουτονὶ καὶ καινὸν τῆς γῆς τῆς ὑμετέρας τόκον νέος μὲν ᾔδειν , διὰ μακροῦ δὲ νῦν εἶδον . καὶ ὅπως μή με ταχέως ἐπιλίπῃ τὸ δαρὸν , πράττω δια - ταμιευόμενος καὶ κελεύων φείδεσθαι τοὺς οἰκέτας .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Δόμνος πρός οὗτος ἀσφάλεια ἥκω · ὁ δέ ἡδύς οὗτος καί καινός ὁ γῆ ὁ ὑμέτερος τόκος νέος μέν οἶδα , διά μακρός δέ νῦν εἶδον . καί ὅπως μή ἐγώ ταχέως ἐπιλείπω ὁ δηρός , πράσσω διά - ταμιεύω καί κελεύω φείδομαι ὁ οἰκέτης .
libanius.epistulae-1-1544 50.5
οὕτω δὲ ὂν ἡδὺ φαγεῖν ἡδίονος ἔτυχεν ἔτι <τοῦ> μέρους , ἐν ᾧπερ ἤκεις ἱπποκένταυρόν τινα συντιθεὶς Ἀργεῖον . οὐκ † 15 Ἀργεῖον , ὥσπερ ἐγκαλῶν τοῖς πρώτοις τοὔνομα θεμένοις , ὅτι μὴ καλῇ φορᾷ καλον ἐξεῦρον . Ἡρόδοτος δὲ ὁ χρυσοῦς οὐκ ἄν μοι δοκεῖ κατοκνῆσαι πάσῃ μὲν οὖν σπουδῇ φέρων ἂν ἐν - θεῖναι τοῖς λόγοις , ὅπως δόξῃ πολλὰ εἰδέναι .
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί ἡδύς ἐσθίω ἡδύς τυγχάνω ἔτι ὅς μέρος , ἐν ὅσπερ ἥκω ἱπποκένταυρος τις συντίθημι Ἀργεῖος . οὐ † 15 Ἀργεῖος , ὥσπερ ἐγκαλέω ὁ πρῶτος ὄνομα τίθημι , ὅτι μή καλός φορός κᾶλον ἐξευρίσκω . Ἡρόδοτος δέ ὁ χρύσεος οὐ ἄν ἐγώ δοκέω κατοκνέω πᾶς μέν οὖν σπουδή φέρω εἄν ἐν - τίθημι ὁ λόγος , ὅπως δόξα πολύς οἶδα .
libanius.epistulae-1-1544 50.6
πάντως δὲ οἶσθα τὸν ἄνδρα . ἀλλὰ σύ γε εὖ ποιῶν ἔδεισας τὴν ἀηδίαν . τό τε γὰρ ὄνομα μακρὸν τῶν τε πέντε συλλαβῶν δυοῖν γραμμά - των ἐν ἑκάστη τὸ δεύτερον ἄλφα , ὥστ’ ἐπιεικῶς ὅ γε ὀνομά - ζων ἐπιγελᾷ · τοιαῦτα ὑπὸ τῆς προσηγορίας πάσχει τὸ στόμα .
Lemmas: πάντως δέ οἶδα ὁ ἀνήρ . ἀλλά σῦς γε εὕω ποιέω δείδω ὁ ἀηδία . ὁ τε γάρ ὄνομα μακρός ὁ τε πέντε συλλαβή δύο γραμμή - ὁ ἐν ἕκαστος ὁ δύο ἄλφα , ὥστε ἐπιεικής ὅς γε ὀνομά - ζῶ ἐπιγελάω · τοιοῦτος ὑπό ὁ προσηγορία πάσχω ὁ στόμα .
libanius.epistulae-1-1544 50.7
τῷ μέντοι μεμνημένῳ τῶν τοῦ Εὔνεω μέτρων τῶν χιλίων ἐξῆν που μνησθῆναι καὶ τῶν Λεύκωνος μεδίμνων τῶν ἐπὶ τοῖς μυρίοις τρισχιλίων .
Lemmas: ὁ μέντοι μιμνήσκω ὁ ὁ Εὔνεως μέτρον ὁ χίλιοι ἔξεστι ποῦ μιμνήσκω καί ὁ Λεύκων μέδιμνος ὁ ἐπί ὁ μυρίος τρισχίλιοι .
libanius.epistulae-1-1544 51
να . Ὀλυμπίῳ . ( 359 )
Lemmas: νάω . Ὀλύμπιος . ( 359 )
libanius.epistulae-1-1544 51.1
Καλῶς ἐποίησας ἀπολύσας ἡμᾶς ἐν αὐτοῖς τοῖς ἐγκλή - μασι τῆς αἰτίας . εἰπὼν γάρ , ὡς οὐ θαυμάζοις , εἰ κακὸς ὢν περὶ τοὺς φίλους μὴ γράφοιμι τοῖς φίλοις , ὡς μὲν πονηρὸν ἔχεις διώκειν , μέμφεσθαι δὲ τῷ μὴ γράμματα λαβεῖν οὐκέτ ἂν ἔχοις . τοῦ τε γὰρ Εὐρυβάτου τὸ πονηρεύεσθαι τοῦ τε Αὐτολύκου τὸ κλέπτειν Μελιτίδου τε τὸ μωραίνειν ἐμόν τε , εἰ κακὸς ἐγώ , τὸ τοὺς φίλους ἀδικεῖν .
Lemmas: καλῶς ποιέω ἀπολύω ἐγώ ἐν αὐτός ὁ ἐγκλή - πῆμα ὁ αἴτιος . εἶπον γάρ , ὡς οὖον θαυμάζω , εἰμί κακός εἰμί περί ὁ φίλος μή γράφω ὁ φίλος , ὡς μέν πονηρός ἔχω διώκω , μέμφομαι δέ ὁ μή γράμμα λαμβάνω οὐκέτε εἄν ἔχω . ὁ τε γάρ Εὐρύβατος ὁ πονηρεύομαι ὁ τε Αὐτόλυκος ὁ κλέπτω Μελιτίδου τε ὁ μωραίνω ἐμός τε , εἰμί κακός ἐγώ , ὁ ὁ φίλος ἀδικέω .