ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 98.3
πλὴν ἐκεῖνό γε οἶδα , ὡς , εἰ καὶ δι’ ἡμᾶς οὐ προσέξεις αὐτῷ τὸν νοῦν , ἀπ’ ἄλλης γε ἀνάγκης οὐδὲν ὅ τι οὐκ εἰσοίσεις . λέγω δὲ ἀνάγκην οὐ τὴν ἐπιείκειαν αὐτοῦ καὶ τὸ δεῖν ἢ τιμᾶν τοὺς τοιούτους ἢ κακίας ἐνέχεσθαι δόξῃ , πολλοῖς γὰρ οὐκ ἐν πολλῷ τὸ τοιοῦτο λόγῳ , ἀλλ’ οἶσθα τὸν τοῦδε ἀδελφὸν τὸν δεινὸν μὲν εἰπεῖν , δεινὸν δὲ πρᾶξαι , εἰδότα δὲ καὶ χάριν ἀποδοῦναι καὶ δίκην λαβεῖν .
Lemmas: πλήν ἐκεῖνος γε οἶδα , ὡς , εἰμί καί διά ἐγώ οὖον προσέχω αὐτός ὁ νόος , ἀπό ἄλλος γε ἀνάγκη οὐδείς ὅς τίς οὐ εἰσφέρω . λέγω δέ ἀνάγκη οὖον ὁ ἐπιείκεια αὐτός καί ὁ δήω ἢ τιμάω ὁ τοιοῦτος ἢ κακία ἐνέχω δόξα , πολύς γάρ οὐ ἐν πολύς ὁ τοιοῦτος λόγος , ἀλλά οἶδα ὁ ὅδε ἀδελφός ὁ δεινός μέν εἶπον , δεινός δέ πράσσω , οἶδα δέ καί χάρις ἀποδίδωμι καί δίκη λαμβάνω .
libanius.epistulae-1-1544 98.4
τούτου τὰς βροντὰς οἶδ’ ὅτι δείσεις , καὶ γαλήνην σαυτῷ παρασκευάζων ἀνθ’ ἁπάντων ἀξιώσεις γενέσθαι Μικκάλῳ .
Lemmas: οὗτος ὁ βροντή οἶδα ὅτι δείδω , καί γαλήνη σεαυτοῦ παρασκευάζω ἀντί ἅπας ἀξιόω γίγνομαι Μίκαλος .
libanius.epistulae-1-1544 99
ϥθ΄ . Θεμιστίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ϥθ΄ . Θεμίστιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 99.1
Νῦν ἔδει πεπληρῶσθαι τὴν σπουδὴν Ὀλυμπίῳ διὰ σοῦ καὶ γράμματα πρὸς μὲν ἡμᾶς ἐκεῖθεν φοιτᾶν μηνύοντα τὸ ἔργον , πρὸς δὲ σὲ παρ’ ἡμῶν ἐπαινοῦντα τὴν προθυμίαν , ἀλλ’ , ὁρᾷς , πάλιν ὑπὲρ τῶν αὐτῶν ἐπιστολαί .
Lemmas: νῦν ἐσθίω πληρόω ὁ σπουδή Ὀλύμπιος διά σύ καί γράμμα πρός μέν ἐγώ ἐκεῖθεν φοιτάω μηνύω ὁ ἔργον , πρός δέ σύ παρά ἐγώ ἐπαινέω ὁ προθυμία , ἀλλά , ὁράω , πάλιν ὑπέρ ὁ αὐτός ἐπιστολή .
libanius.epistulae-1-1544 99.2
πόθεν δὴ τοῦτο ; οὔτε γὰρ σύ γε ἀργὸς ἐν φίλων χρείαις οὔτε ἄπεστι τὸ δύνασθαι τήν τε παροιμίαν οὐκ ἂν δεῖσαι φαίης , ἥ φησιν ἀνόητον εἶναι δειλοὺς εὖ ἔρδειν
Lemmas: πόθεν δή οὗτος ; οὔτε γάρ σῦς γε ἀργός ἐν Φίλων χρεία οὔτε ἄπειμι ὁ δύναμαι ὁ τε παροιμία οὐ εἄν δείδω φημί , ὅς φημί ἀνόητος εἰμί δειλός εὕω ἔρδω
libanius.epistulae-1-1544 99.3
οὐ γὰρ τούτων γε Ὀλύμ - πιος , ἀλλ’ , εἴπερ τις , ἀγαθὸς χάριτός τε ἀπομνημονεῦσαι καἰ τηρῆσαι καιρὸν ἀμοιβῶν καὶ σπεῦσαι λαμπρότερον ἀποδοῦναι . πραττέσθω δὴ νῦν , εἰ καὶ μὴ πρότερον .
Lemmas: οὖον γάρ οὗτος γε Ὀλύμ - Πῖος , ἀλλά , εἴπερ τις , ἀγαθός χάρις τε ἀπομνημονεύω καίω τηρέω καιρός ἀμοιβή καί σπεύδω λαμπρός ἀποδίδωμι . πράσσω δή νῦν , εἰμί καί μή πρότερος .
libanius.epistulae-1-1544 99.4
δύο δέ σοι τῶν πραγμάτων διδάσκαλοι , γράμματά τε ἐκεῖνα , ἐν οἷς διηγού - μην τίνων τε ἦν καὶ πῶς ἐκτήσασθε τὸν ἄνδρα , διείλεγμαι δὲ καὶ πῶς ἀδικεῖται καὶ τί δεῖ σε κωλῦσαι .
Lemmas: δύο δέ σύ ὁ πρᾶγμα διδάσκαλος , γράμμα τε ἐκεῖνος , ἐν ὅς διηγέομαι - μείς τίνω τε εἰμί καί πῶς κτάομαι ὁ ἀνήρ , διαλέγω δέ καί πῶς ἀδικέω καί τίς δεῖ σύ κωλύω .
libanius.epistulae-1-1544 99.5
εἰ δὲ μήτε τὴν ἐπιστολὴν ἔτ᾿ ἔχεις μήτε τῶν ἐν αὐτὴ τὴν μνήμην , ἔχεις τὸν ἀδελφὸν Ὀλυμπίου , παρ’ οὗ μαθὼν ἕκαστα τὸ δίκαιον ἰσχυρὸν ποιήσεις .
Lemmas: εἰμί δέ μήτε ὁ ἐπιστολή ἔτι ἔχω μήτε ὁ ἐν αὐτός ὁ μνήμη , ἔχω ὁ ἀδελφός Ὀλύμπιος , παρά ὅς μανθάνω ἕκαστος ὁ Δίκαιος ἰσχυρός ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 100
ρ΄ . Μοδέστῳ . ( 359/60 )
Lemmas: Ρ΄ . Μόδεστος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 100.1
Οὗτος μὲν δὴ ἄεθλος εἰς καλὸν ἐτελεύτησε τῆς τοῦ κυβερνήτου τέχνης κρείττονος γενομένης τῶν ἀγρίων πνευ - μάτων .
Lemmas: οὗτος μέν δή ἆθλος εἰς καλός τελευτάω ὁ ὁ κυβερνήτης τέχνη ἀγαθός γίγνομαι ὁ ἄγριος πνέω - Μάτων .
libanius.epistulae-1-1544 100.2
ἄγε δὴ καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου πόλιν ὄρθωσον ἡμῖν ἐπειγομένην εἰς ὄλεθρον , ὅπως οἱ μὲν σώζωνται , περὶ σοῦ δὲ ὑπάρχῃ τοῖς δυναμένοις λέγειν ὑψηλὰ λέγειν .
Lemmas: ἄγω δή καί ὁ Ἀλέξανδρος πόλις ὀρθόω ἐγώ ἐπείγω εἰς ὄλεθρος , ὅπως ὁ μέν σῴζω , περί σύ δέ ὑπάρχω ὁ δύναμαι λέγω ὑψηλός λέγω .
libanius.epistulae-1-1544 100.3
ὡς ἴδει σε δύνασθαι καὶ τοὺς οἰχομένους εἰς φῶς ἄγειν · πάντως γὰρ ἂν ἡμῖν πρῶτον τὸν θεῖον ἀνέστησας .
Lemmas: ὡς ἶδος σύ δύναμαι καί ὁ οἴχομαι εἰς φάος ἄγω · πάντως γάρ εἄν ἐγώ πρῶτος ὁ θέω ἀνίστημι .
libanius.epistulae-1-1544 101
ρα΄ . τῷ αὐτῷ . ( 369/60 )
Lemmas: ὅρ . ὁ αὐτός . ( 369/60 )
libanius.epistulae-1-1544 101.1
Οἱ πρώτην αἰτοῦντες χάριν δι’ αὐτὸ τοῦτο λαμβάνειν ἀξιοῦσιν , ὅτι πρώτην αἰτοῦσι , παρακαλοῦντες εἰς συμμαχίαν παροιμίαν δή τινα τὴν περὶ τῆς πρώτης χάριτος .
Lemmas: ὁ πρῶτος αἰτέω χάρις διά αὐτός οὗτος λαμβάνω ἀξιόω , ὅτι πρῶτος αἰτέω , παρακαλέω εἰς συμμαχία παροιμία δή τις ὁ περί ὁ πρῶτος χάρις .
libanius.epistulae-1-1544 101.2
ἐγὼ δὲ τῷ πολλὰς εἰληφέναι πρόσθεν καὶ νῦν δὴ λαβεῖν ἰσχυρὸν εἶναί μοι νομίζω . ᾧ μὲν γὰρ οὔπω τις ἔδωκε πρότερον , ἂν αἰτοῦντι μὴ δῷ , τὸ μηδ’ ἄξιον εἶναι λαβεῖν ἔστιν εἰπεῖν ὃν δὲ εὖ πεποίηκε πολλάκις , οὐκ ἔστιν ἐν τοῖς ἑξῆς ἀτιμάσαι ἢ τῶν προτέρων ἀνάγκη κατηγορεῖν ὡς οὐκ εἰς σπουδαῖον ἀνηλωμένων ..
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ πολύς λαμβάνω πρόσθεν καί νῦν δή λαμβάνω ἰσχυρός εἰμί ἐγώ νομίζω . ὅς μέν γάρ οὔπω τις δίδωμι πρότερος , εἄν αἰτέω μή δίδωμι , ὁ μηδέ ἄξιος εἰμί λαμβάνω εἰμί εἶπον ὅς δέ εὕω ποιέω πολλάκις , οὐ εἰμί ἐν ὁ ἑξῆς ἀτιμάζω ἢ ὁ πρότερος ἀνάγκη κατηγορέω ὡς οὐ εἰς σπουδαῖος ἀναλίσκω ..
libanius.epistulae-1-1544 101.3
τί οὖν αἰτοῦμεν ; ἀλλ’ ὅπως μή μου μέμψῃ τὸ προοίμιον ὡς μακρὸν ὑπὲρ μικρῶν · τῇ φύσει μὲν γὰρ ὃ δώσεις οὐ μέγα , τῇ δὲ τῶν λαμβανόντων ἡδονῇ μέγα . σκόπει δέ .
Lemmas: τίς οὖν αἰτέω ; ἀλλά ὅπως μή ἐγώ μέμφομαι ὁ προοίμιον ὡς μακρός ὑπέρ μικρός · ὁ φύσις μέν γάρ ὅς δίδωμι οὖον μέγας , ὁ δέ ὁ λαμβάνω ἡδονή μέγας . σκοπέω δέ .
libanius.epistulae-1-1544 101.4
Ζηνόβιος γίνεταί μοι διδάσκαλος , παρ’ ἡμῖν μὶν οἰκῶν , ὢν δὲ ἐξ Ἐλούσης , ἀνεψιὸς Ἀργυρίου τοῦ πάνυ καὶ τῶν νῦν ἐν ἡμῖν λόγων , εἰ δή τινες ἐν ἡμῖν , πατὴρ ἐκεῖνος . ζῶντά τε οὖν ἐθεράπευον τὸν ἄνδρα καὶ τεθνεῶτα διὰ τῶν οἰκείων αὐτοῦ ἐκείνου πειρώμενος αὐτοῖς εἰς ὅσον ἔξεστι βοηθεῖν .
Lemmas: Ζηνόβιος γίγνομαι ἐγώ διδάσκαλος , παρά ἐγώ μιν οἰκέω , εἰμί δέ ἐκ αἱρέω , ἀνεψιός Ἀργύριος ὁ πάνυ καί ὁ νῦν ἐν ἐγώ λόγος , εἰμί δή τις ἐν ἐγώ , πατήρ ἐκεῖνος . ζάω τε οὖν θεραπεύω ὁ ἀνήρ καί θνῄσκω διά ὁ οἰκέω αὐτός ἐκεῖνος πειράω αὐτός εἰς ὅσος ἔξεστι βοηθέω .
libanius.epistulae-1-1544 101.5
ἥκει δὲ καὶ νῦν καιρὸς βοήθειαν ἀπαιτῶν , σὺ δὲ δίδως τὸ δύνασθαι · τὸν γὰρ ὁμώνυμον ἐκείνῳ τουτονὶ καὶ συγγενῆ τε - ταγμένον εἰρήνης φύλακα καὶ μάλιστά γε φρουρήσαντα τὴν πόλιν ἐκβάλλει τις ἐπιθέμενος τῆς τάξεως . τὸ δὲ ὅπως , ἐγὼ μὲν οὐκ ἐρῶ , σὺ δὲ ὁρᾷς .
Lemmas: ἥκω δέ καί νῦν καιρός βοήθεια ἀπαιτέω , σύ δέ δίδωμι ὁ δύναμαι · ὁ γάρ ὁμώνυμος ἐκεῖνος οὗτος καί συγγενής τε - τάσσω εἰρήνη φύλαξ καί μάλα γε φρουρέω ὁ πόλις ἐκβάλλω τις ἐπιτίθημι ὁ τάξις . ὁ δέ ὅπως , ἐγώ μέν οὐ εἴρω , σύ δέ ὁράω .
libanius.epistulae-1-1544 101.6
δέομαι δὴ τὸν ἐκβαλόντα ἀδί - κως τοῦτο παθεῖν δικαίως , ὅπως ἐγώ τε ποιοίην τὰ δίκαια πρὸς τὸν ἀπελθόντα παιδευτὴν τήν τε τούτων πενίαν μὴ ἐλαύνωσιν οἱ δυνατώτεροι .
Lemmas: δήω δή ὁ ἐκβάλλω ἀμνάς - Κῶς οὗτος πάσχω δικαίως , ὅπως ἐγώ τε ποιέω ὁ Δίκαιος πρός ὁ ἀπέρχομαι παιδευτής ὁ τε οὗτος πενία μή ἐλαύνω ὁ δυνατός .
libanius.epistulae-1-1544 101.7
βελτίων δὲ ἢ πρόσθεν οἶδ᾿ ὅτι φανεῖται Ζηνόβιος τῇ παρὰ σοῦ ψήφῳ τὴν ἀρχὴν κεκομισμένος .
Lemmas: ἀγαθός δέ ἢ πρόσθεν οἶδα ὅτι φαίνω Ζηνόβιος ὁ παρά σύ ψῆφος ὁ ἀρχή κομίζω .
libanius.epistulae-1-1544 102
ρβ΄ . Οὐρβανῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ρβ΄ . Οὐρβανός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 102.1
Ἐπὶ τὸν σὸν παρακαλῶ σε δρόμον παρακαλῶν σε τοῖς ἠδικημένοις ἀμύνειν . ἠδίκηται δὲ οὑτοσὶ Ζηνόβιος τῆς μὲν εἰρήνης ἐν Ἐλούσῃ προστὰς ἀκριβῶς , ἐκπεσὼν δὲ τῆς χώρας ὑπ’ ἀνδρὸς εἰδότος τὰ τοιαῦτα ὠνεῖσθαι .
Lemmas: ἐπί ὁ σός παρακαλέω σύ δρόμος παρακαλέω σύ ὁ ἀδικέω ἀμύνω . ἀδικέω δέ οὗτος Ζηνόβιος ὁ μέν εἰρήνη ἐν αἱρέω προίστημι ἀκριβῶς , ἐκπίτνω δέ ὁ χώρα ὑπό ἀνήρ οἶδα ὁ τοιοῦτος ὠνέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 102.2
ἀλλὰ σὺ μὴ πε - ριίδῃς μήτε τοῦτον ἐλαττούμενον μήτ’ ἐμὲ καταγελώμενον , ὃς τούτου τε κήδεσθαι δοκῶ καὶ παρ’ ὑμῖν δύνασθαι . κἂν ἀπο - δῷς αὐτῷ τὴν χώραν , καὶ τὸν ἡγεμόνα αὐτῷ προσκατασκεύα - σον πρᾷον ἢ παρόντι διαλεχθεὶς ἢ γράψας ἀπόντι · ὡς κρεῖτ - τόν γε μηδενὸς τυχεῖν ἢ μετὰ τῆς ἔχθρας ἐκείνου τυχεῖν .
Lemmas: ἀλλά σύ μή μετά - ριοραω μήτε οὗτος ἐλασσόω μήτε ἐγώ καταγελάω , ὅς οὗτος τε κήδω δοκέω καί παρά σύ δύναμαι . κἀν ἀπος - δίδωμι αὐτός ὁ χώρα , καί ὁ ἡγεμών αὐτός προσκατασκευάζω - σός πρᾶος ἢ πάρειμι διαλέγω ἢ γράφω ἄπειμι · ὡς κρειτά - ὁ γε μηδείς τυγχάνω ἢ μετά ὁ ἔχθρα ἐκεῖνος τυγχάνω .
libanius.epistulae-1-1544 103
ργ΄ . Λεοντίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ργ΄ . Λεόντιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 103.1
Ὄντως σὺ τοῦ χρυσοῦ γένους , ὅστις οὕτω χαλκοῖς οὖσι τοῖς τῶν φίλων λόγοις ἐν τοῖς σαυτοῦ γράμμασι περι - τήκεις χρυσόν , οἷόν τι τὸ τοῦ παρ’ Ὁμήρῳ χρυσοχόου τοῦ περὶ τὴν βοῦν τοιοῦτόν τι ποιοῦντος . οὐ γὰρ ἐκείνῃ χρυσᾶ τὰ κέρατα ἦν δεξάμενα δὲ χρυσὸν τῇ τοῦ Λαέρκους τέχνῃ χρυσᾶ τοῖς ὁρῶσιν ἐφάνη .
Lemmas: ὄντως σύ ὁ χρυσός γένος , ὅστις οὗτος χαλκός εἰμί ὁ ὁ Φίλων λόγος ἐν ὁ σεαυτοῦ γράμμα περί - τήκω χρυσός , οἷος τίς ὁ ὁ παρά Ὅμηρος Χρυσοχόου ὁ περί ὁ βοῦς τοιοῦτος τίς ποιέω . οὖον γάρ ἐκεῖνος χρύσεος ὁ κέρας εἰμί δέχομαι δέ χρυσός ὁ ὁ Λαέρκους τέχνη χρύσεος ὁ ὁράω φαίνω .
libanius.epistulae-1-1544 103.2
καὶ σὺ πλεῖστον ἀπέχουσι τοῖς ἡμετέροις χρυσοῦ χρυσὸν περιχεῖς Ἀφροδίτῃ δὴ τοὺς παρεικάζων οὕς ἐγὼ Οερσίτῃ .
Lemmas: καί σύ πλεῖστος ἀπέχω ὁ ἡμέτερος χρυσός χρυσός περιχέω Ἀφροδίτη δή ὁ παρεικάζω ὅς ἐγώ Οερσίτῃ .
libanius.epistulae-1-1544 103.3
καὶ πρᾶγμα δὴ κινδύνου γέμον διὰ φιλίαν ὑπομένεις ὥσπερ ὁ Θησεύς . ὅτι μὲν γὰρ ἐμοῦ ταῦτα ἐγνωκότος περὶ τῶν ἐμαυτοῦ σὺ ψηφιζόμενος ἐκεῖνα τοὺς πειθομένους ἐξαπατᾷς , δῆλον · ἃ δὲ τῷ Σόλωνι δοκεῖ περὶ τῶν φενακιζόντων , οἶσθα .
Lemmas: καί πρᾶγμα δή κίνδυνος γέμω διά φίλιος ὑπομένω ὥσπερ ὁ Θησεύς . ὅτι μέν γάρ ἐγώ οὗτος γιγνώσκω περί ὁ ἐμαυτοῦ σύ ψηφίζω ἐκεῖνος ὁ πείθω ἐξαπατάω , δῆλος · ὁ δέ ὁ Σόλων δοκέω περί ὁ φενακίζω , οἶδα .
libanius.epistulae-1-1544 103.4
ἐγὼ δὲ τὸ σὸν ἀσφα - λέστερον τῶν εἰς ἐμαυτὸν ἐπαίνων τίθεμαι . καὶ γὰρ εἰ τοῦτο ἥδιον , ἀλλὰ βέλτιον ἐκεῖνο .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ σός ἀσφα - λέστερον ὁ εἰς ἐμαυτοῦ ἔπαινος τίθημι . καί γάρ εἰμί οὗτος ἡδύς , ἀλλά ἀγαθός ἐκεῖνος .
libanius.epistulae-1-1544 103.5
ἢ οὖν ὅλως ἀπόστηθι τοῦ μείζω λέγειν ἤ , εἴ σε τὸ ἐρᾶν προσάγει ταῖς ὑπερβολαῖς καὶ οὐκ ἂν δύναιο μὴ λέγειν , σὺ δ’ ἀγάπα πρὸς ἡμᾶς τούτῳ χρώμενος , οὓς οὐκ ἂν ἐξαπατήσαις · ὅταν δ’ ἄλλοις διαλέγῃ , τίμα τὸ μέτριον . καὶ οὕτω σαυτῷ τε χαριῇ καὶ οὐκ ἐνέξῃ τῷ νόμῳ .
Lemmas: ἢ οὖν ὅλως ἀφίστημι ὁ μείζων λέγω ἤ , εἰμί σύ ὁ ἐράω προσάγω ὁ ὑπερβολή καί οὐ εἄν δύναμαι μή λέγω , σύ δέ ἀγάπη πρός ἐγώ οὗτος χράω , ὅς οὐ εἄν ἐξαπατάω · ὅταν δέ ἄλλος διαλέγω , τιμάω ὁ μέτριος . καί οὗτος σεαυτοῦ τε χαρίζομαι καί οὐ ἐνέχω ὁ νόμος .
libanius.epistulae-1-1544 104
ρδ΄ . Αητοΐῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρδ΄ . Αητοΐῳ . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 104.1
Τοῦ συλλόγου μετέχων , ὃς ὑπὲρ μεγίστων ἤθροιστο πρός τινα τῶν ἡμῖν ἐπιτηδείων , εἶναι μέν σοι παρ’ ἡμῖν ἀδελφι - δοῦν ἔφασκες καὶ γράψαι γε ἐθέλειν ἐκείνῳ τε καὶ ἐμοὶ περὶ αὐτοῦ , πεποίηκας δὲ οὐδέτερον .
Lemmas: ὁ σύλλογος μετέχω , ὅς ὑπέρ μέγας ἀθροίζω πρός τις ὁ ἐγώ ἐπιτήδειος , εἰμί μέν σύ παρά ἐγώ αδέλφι - δήω φάσκω καί γράφω γε ἐθέλω ἐκεῖνος τε καί ἐγώ περί αὐτός , ποιέω δέ οὐδέτερος .
libanius.epistulae-1-1544 104.2
ἀλλ’ ἡμεῖς γράφομέν τε καὶ πέμπομεν τὸν παιδαγωγόν , ὃς οὐκ ἐᾷ γράφειν μακρά . ὃν γάρ , εἰ καὶ πολλὰ τὸν νέον ἐπῄνουν , ἠρώτας ἄν , εἰ ταῦτα ἀληθῆ , τούτῳ βέλτιον ἀφεῖναι τὸν ὑπὲρ τούτων λόγον .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ γράφω τε καί πέμπω ὁ παιδαγωγός , ὅς οὐ ἐάω γράφω μακρός . ὅς γάρ , εἰμί καί πολύς ὁ νέος ἐπαινέω , ἐρωτάω ἄν , εἰμί οὗτος ἀληθής , οὗτος ἀγαθός ἀφίημι ὁ ὑπέρ οὗτος λόγος .
libanius.epistulae-1-1544 105
ρε΄ . Μοδέστῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ἐρ . Μόδεστος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 105.1
Οὐ φεύγω φίλους ἐν ταῖς ταραχαῖς , ὃ ποιεῖν εἰώθασιν οἱ πολλοί , πολλοῖς δέ γε καὶ μὴ φίλοις παρέστην θορυβου - μένοις , ὥστε μοι τοῦτο γενέσθαι φιλίας ἀρχὴν πρὸς αὐτούς .
Lemmas: οὖον φεύγω φίλος ἐν ὁ ταραχή , ὅς ποιέω εἴωθα ὁ πολύς , πολύς δέ γε καί μή φίλος παρίστημι θόρυβος - μένω , ὥστε ἐγώ οὗτος γίγνομαι φίλιος ἀρχή πρός αὐτός .
libanius.epistulae-1-1544 105.2
Πιέριος δὲ πάλαι τέ μοι συνήθης καὶ νῦν ἐν σπουδῇ , κἂν πλείους αἰτίας λάβῃ . τῶν γὰρ ἑτοίμως διαβαλλόντων πιστό - τερον ἡγοῦμαι τὸν παρελθόντα χρόνον , ἐν ᾧ πολλῷ γεγονότι μᾶλλον ἐφάνη δόξης ἢ χρημάτων ἐπιθυμῶν .
Lemmas: Πιέριος δέ πάλαι τε ἐγώ συνήθης καί νῦν ἐν σπουδή , κἀν πλείων αἴτιος λαμβάνω . ὁ γάρ ἑτοίμως διαβάλλω πιστός - τέρος ἡγέομαι ὁ παρέρχομαι χρόνος , ἐν ὅς πολύς γίγνομαι μᾶλλον φαίνω δόξα ἢ χρῆμα ἐπιθυμέω .
libanius.epistulae-1-1544 105.3
εἰ μὲν οὖν ὅστις ᾐτιάθη καὶ ἐξελήλεγκται , πονηρὸς μὲν οὗτος , φεύγει γάρ , πονηρὸς δὲ ἐγὼ φεύγοντι βοηθῶν · εἰ δὲ ἤδη τις καὶ φεύγων ἀπέφυγε καὶ διώκων ἐκολάσθη , δεινὸν οὐδὲν τοῖς ἐν αἰτίαις συλλαμβάνειν τοὺς φίλους · ὡς ἐν δικασταῖς δικαίοις ἕξουσιν ἀνελεῖν τὰς αἰτίας .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὅστις αἰτιάομαι καί ἐξελέγχω , πονηρός μέν οὗτος , φεύγω γάρ , πονηρός δέ ἐγώ φεύγω βοηθός · εἰμί δέ ἤδη τις καί φεύγω ἀποφεύγω καί διώκω κολάζω , δεινός οὐδείς ὁ ἐν αἴτιος συλλαμβάνω ὁ φίλος · ὡς ἐν δικαστής Δίκαιος ἔχω ἀναιρέω ὁ αἴτιος .
libanius.epistulae-1-1544 105.4
σὺ δὲ κἂν συνεύξαιο τοῖς ἐν ἀρχαῖς ἐξητασμένοις φανῆναι χρηστούς , ὅπως εἶναι δοκῆς ἀγαθῶν ἀμείνων , οὗ τοὐναντίον οἱ κακοὶ σπεύδουσι νομίζον - τες ἐν ταῖς ἑτέρων αἰσχύναις αὑτοὺς συσκιάσειν .
Lemmas: σύ δέ κἀν συνεύχομαι ὁ ἐν ἀρχή ἐξετάζω φαίνω χρηστός , ὅπως εἰμί δοκεύς ἀγαθός ἀγαθός , ὅς ἐναντίος ὁ κακός σπεύδω νομίζω - αἱρέω ἐν ὁ ἕτερος αἰσχύνη ἑαυτοῦ συσκίασις .
libanius.epistulae-1-1544 106
ρς΄ . Λεοντίῳ . ( 357/58 )
Lemmas: ρς΄ . Λεόντιος . ( 357/58 )
libanius.epistulae-1-1544 106.1
Ἑταῖρος ἐμὸς ὁ ὑμέτερος ἄρχων , καὶ πεπίστευκά γε κέρ - δος μὲν ὑμῖν ἔσεσθαι τὴν ἀρχήν , δόξαν δὲ ἐμοί τε καὶ τούτῳ . τὰ μὲν οὗν ἄλλα μετὰ τῶν ἄλλων κερδανεῖς , τῶν δ’ ἄλλων πλεονεκτήσεις , ἡνίκ’ ἄν σου διώκῃ τοὺς λόγους . οὗ μὲν γὰρ αὐτὸς ἐρᾷ , τοῦτο παρὰ σοί , πηγαὶ δεινότητος οὗ δὲ σὺ χρῄ - ζεις , τοῦτο παρὰ τῷδε , κρίσις ἐν ἀκροάσει σὺν ἐπιστήμῃ .
Lemmas: Ἑταῖρος ἐμός ὁ ὑμέτερος ἄρχω , καί πιστεύω γε Κερ - δίδωμι μέν σύ εἰμί ὁ ἀρχή , δόξα δέ ἐγώ τε καί οὗτος . ὁ μέν ἐν ἄλλος μετά ὁ ἄλλος κερδαίνω , ὁ δέ ἄλλος πλεονεκτέω , ἡνίκα ἄν σύ διώκω ὁ λόγος . ὅς μέν γάρ αὐτός ἐράω , οὗτος παρά σύ , πηγή δεινότης ὅς δέ σύ χρή - ζέω , οὗτος παρά ὅδε , κρίσις ἐν ἀκροάομαι σύν ἐπιστήμη .
libanius.epistulae-1-1544 106.2
χρῶ τοίνυν τῷ πνεύματι καὶ πέτασον τὰ ἱστία τῆς νεώς , εἰ δὲ βούλει , τὰς πτέρυγας τοῦ κύκνου .
Lemmas: χράω τοίνυν ὁ πνεῦμα καί πετάννυμι ὁ ἱστίον ὁ ναῦς , εἰμί δέ βούλομαι , ὁ πτέρυξ ὁ κύκνος .
libanius.epistulae-1-1544 107
ρζ΄ . Φιλαγρίῳ ( 357/58 )
Lemmas: ρζ΄ . Φιλάγριον ( 357/58 )
libanius.epistulae-1-1544 107.1
Τὸ τῆς Ἀμαλθείας ὑμῖν ἀφῖκται κέρας , Εὐθήριος ὁ πάντα ἀγαθός . ἃ γὰρ σὺ τὴν Ἀρμενίαν , εἴπερ ἦρχες , ἐποίη - σὰς ἄν , ταῦτα χρὴ προσδοκᾶν εἰς αὐτὴν ἔσεσθαι καὶ παρὰ τοῦδε , ἐν ᾧ λόγοι τε ῥητορικοὶ καὶ πρᾳότης ἤθους καὶ δι - καιοσύνης ἄσκησις καὶ δόξης ἐπιθυμία , δι’ ἅ μοι δοκεῖ καὶ βασιλεὺς ἐπιστῆσαι πόλεσιν ἃς οἰκεῖσθαι καλῶς τῆς βασιλείας ἐστὶν ἀσφάλεια .
Lemmas: ὁ ὁ Ἀμαλθεία σύ ἀφικνέομαι κέρας , Εὐθήριος ὁ πᾶς ἀγαθός . ὁ γάρ σύ ὁ Ἀρμένιος , εἴπερ ἄρχω , ποῖος - σός ἄν , οὗτος χρή προσδοκάω εἰς αὐτός εἰμί καί παρά ὅδε , ἐν ὅς λόγος τε ῥητορικός καί πραότης ἦθος καί Ζεύς - καίω ἄσκησις καί δόξα ἐπιθυμία , διά ὅς ἐγώ δοκέω καί βασιλεύς ἐφίστημι πόλις ὅς οἰκέω καλῶς ὁ βασίλεια εἰμί ἀσφάλεια .
libanius.epistulae-1-1544 107.2
ἐρομένῳ δέ με , τί κάλλιστον ἐπὶ τῆς ὑμε - τέρας ὄψεται , Φιλάγριον ἔφην καὶ διῆλθον ἃ σύνοιδά σοι , μᾶλλον δέ , ὧν σύνοιδά σοι μικρά · τὸ γὰρ ἅπαντα πολὺ μὲν ἔργον , πολλοῦ δὲ χρόνου .
Lemmas: ἔρομαι δέ ἐγώ , τίς καλῶς ἐπί ὁ ὕω - τέρας ὁράω , Φιλάγριον φημί καί διέρχομαι ὁ σύνοιδα σύ , μᾶλλον δέ , ὅς σύνοιδα σύ μικρός · ὁ γάρ ἅπας πολύς μέν ἔργον , πολύς δέ χρόνος .
libanius.epistulae-1-1544 107.3
καὶ σὺ μέντοι τὸ κάλλιστον ὁρᾶν νόμιζε τῆς Μεγάλης πόλεως . καὶ γὰρ εἰ οὗτος σεμνύνειν αὐ - τὴν ἐθέλων πολλῶν εἶναί φησι δεύτερος , μὴ λανθανέτω σε πλούτῳ μὲν πολλῶν ἡττώμενος , κάλλει δὲ ψυχῆς ἔχων κρατεῖν .
Lemmas: καί σύ μέντοι ὁ καλῶς ὁράω νομίζω ὁ Μεγάλης πόλις . καί γάρ εἰμί οὗτος σεμνύνω αὖος - ὁ ἐθέλω πολύς εἰμί φημί δύο , μή λανθάνω σύ πλοῦτος μέν πολύς ἡσσάομαι , κάλλος δέ Ψυχή ἔχω κρατέω .
libanius.epistulae-1-1544 108
ρη΄ . Μοδέστῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ὁράω . Μόδεστος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 108.1
Εὐδαίμων ὅσου μὲν Ἑλλήνων παισὶν ἄξιος , ὅπως δὲ ἡμῖν φίλος , ὅτι δὲ τοῖς σοῖς ἀγαθοῖς χαίρων , οἶσθά τε καὶ πρὸς ἄλλον εἴποις ἄν . οὕτω δὲ ἔχων εὔδηλον ὡς κἂν εὖ ποιήσαις τὸν ἄνδρα ἡδέως .
Lemmas: Εὐδαίμων ὅσος μέν Ἕλλην παῖς ἄξιος , ὅπως δέ ἐγώ φίλος , ὅτι δέ ὁ σός ἀγαθός χαίρω , οἶδα τε καί πρός ἄλλος εἶπον ἄν . οὗτος δέ ἔχω εὔδηλος ὡς κἀν εὕω ποιέω ὁ ἀνήρ ἡδύς .
libanius.epistulae-1-1544 108.2
ῥᾳστώνη δέ σοι τοῦ πράγματος εἰς Αἴγυπτον ἐλθόντι . ἔστι μὲν γὰρ αὐτῷ πατήρ τε γέρων ἐν Πηλουσίῳ καὶ γένος εὐγενείᾳ μὲν οὐδενὸς ὕστερον , χρήματα δὲ αὐτοῖς δι’ ἐπιείκειαν οὐ πολλά .
Lemmas: ῥᾳστώνη δέ σύ ὁ πρᾶγμα εἰς Αἴγυπτος ἔρχομαι . εἰμί μέν γάρ αὐτός πατήρ τε γέρων ἐν Πηλούσιον καί γένος εὐγένεια μέν οὐδείς ὕστερος , χρῆμα δέ αὐτός διά ἐπιείκεια οὖον πολύς .
libanius.epistulae-1-1544 108.3
τούτους ἂν ἰδεῖν ἐθε - λήσῃς , καλεῖν κελεύσας τοὺς Εὐδαίμονος οἰκείους ἐκείνοις τε ἀρκέσεις καὶ ἡμῖν · ἡμῖν μὲν τετιμημένοις , ἐκείνοις δὲ <ἰσχυ - ρὸν> πρὸς ἀσφάλειαν ἔχουσι τὸ σὲ μὴ παρελθεῖν σιωπῇ . καὶ γὰρ εἴ τινων νῦν πειρῶνται χαλεπωτέρων , ὄψονται τούτους , ἐπειδὰν σὺ ποιήσης ἐκεῖνο , μετρίους .
Lemmas: οὗτος εἄν ὁράω ἔθω - λανθάνω , καλέω κελεύω ὁ Εὐδαίμων οἰκεῖος ἐκεῖνος τε ἀρκέω καί ἐγώ · ἐγώ μέν τιμάω , ἐκεῖνος δέ ἰσχύς - ρὸν> πρός ἀσφάλεια ἔχω ὁ σύ μή παρέρχομαι σιωπή . καί γάρ εἰμί τίνω νῦν πειράω χαλεπός , ὁράω οὗτος , ἐπειδάν σύ ποιέω ἐκεῖνος , μέτριος .
libanius.epistulae-1-1544 108.4
εἶχον πλείω λέγειν , σὺ δὲ οὐκ ἐᾷς . οὗ γὰρ δεῖ βοηθῆσαι τοῖς Μουσῶν ἑταίροις οἷος Εὐδαίμων , οὐκ οἷσθα μέλλειν .
Lemmas: ἔχω πλείων λέγω , σύ δέ οὐ ἐάω . ὅς γάρ δεῖ βοηθέω ὁ Μοῦσα ἑταῖρος οἷος Εὐδαίμων , οὐ οἶδα μέλλω .
libanius.epistulae-1-1544 109
ρθ΄ . Δημητρίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρθ΄ . Δημήτριος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 109.1
Οἷς μὲν ἐπέταξας εὔφρανας , οἷς δὲ ἔδεισας μή μοι πα - ράσχοις ὄχλον ἐλύπησας · οὐ γὰρ εἰδότος , ὅστις ἐγὼ περὶ τὴν σὴν οἰκίαν .
Lemmas: οἷς μέν ἐπιτάσσω εὐφραίνω , ὅς δέ δείδω μή ἐγώ πῃ - ράσχοις ὄχλος λυπέω · οὖον γάρ οἶδα , ὅστις ἐγώ περί ὁ σός οἰκίον .
libanius.epistulae-1-1544 109.2
φεύγων οὖν τὸ μὴ λυπῆσαι κατέστης εἰς τὸ λελυπηκέναι , καὶ παραιτησάμενος οὐκ ἐν καιρῷ πρότερον νῦν χρῄζεις ἀπολογίας ἐγκλήματός σοι τῆς παραιτήσεως γενομένης , ὡς ἔγωγε σοῦ κελεύθντος ἕτοιμος ἐγχειρεῖν , κἂν ὕδωρ , φασί παραρρέῃ . καὶ γὰρ εἰ πέτεσθαί με ἐθέλεις , πτερὰ μὲν οὐ φύσω , τῷ μὴ δύνασθαι δὲ ἀνιάσομαι καὶ μέμψομαί γε τὸν παρόντα χρόνον , ὅτι με μὴ δείκνυσιν ἕτερον Δαίδαλον .
Lemmas: φεύγω οὖν ὁ μή λυπέω καθίστημι εἰς ὁ λυπέω , καί παραιτέομαι οὐ ἐν καιρός πρότερος νῦν χρῄζω ἀπολογία ἔγκλημα σύ ὁ παραίτησις γίγνομαι , ὡς ἔγωγε σύ κελεύω ἑτοῖμος ἐγχειρέω , κἀν ὕδωρ , φημί παραρρέω . καί γάρ εἰμί πέτομαι ἐγώ ἐθέλω , πτερόν μέν οὖον φύω , ὁ μή δύναμαι δέ ἀνιάομαι καί μέμφομαι γε ὁ πάρειμι χρόνος , ὅτι ἐγώ μή δείκνυμι ἕτερος Δαίδαλος .
libanius.epistulae-1-1544 109.3
ὃ δὲ σοὶ νῦν γενέσθαι , τῇ μὲν τοῦ πράγματος φύσει ῤᾷστον , ὁ δὲ ἄνθρωπος ἀναβολαῖς φίλος , ἀλλ᾿ ὅμως οὐκ ἀποκνητέον .
Lemmas: ὅς δέ σύ νῦν γίγνομαι , ὁ μέν ὁ πρᾶγμα φύσις ῥᾴδιος , ὁ δέ ἄνθρωπος ἀναβολή φίλος , ἀλλά ὅμως οὐ ἀποκνητέον .
libanius.epistulae-1-1544 110
ρι΄ . Μοδἐσrῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρι΄ . Μοδἐσrῳ . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 110.1
Οὔτε μὴ σὺ παραχθῇς φοβούμενος οὔτε μὴ φανῇ πο - νηρὸς Εὐπείθιος , ἔδωκα τὴν ἐπιστολὴν ὡς ἄν τις ἢ παραινῶν σοι προσέχειν τὸν νοῦν ἢ δεόμενος ἁλόντα ἀφεῖναι . ἀλλ’ ὃ πέπονθα πρὸς τὰ τοιαῦτα φράσω .
Lemmas: οὔτε μή σύ παράγω φοβέω οὔτε μή φαίνω ἀπό - νηρός Εὐπείθιος , δίδωμι ὁ ἐπιστολή ὡς ἄν τις ἢ παραινέω σύ προσέχω ὁ νόος ἢ δήω ἁλίσκομαι ἀφίημι . ἀλλά ὅς πάσχω πρός ὁ τοιοῦτος φράζω .
libanius.epistulae-1-1544 110.2
ἐπειδὰν αἴσθωμαι συκο - φάντην ἄνθρωπον ἐπιεικεῖ προσπεσόντα καθάπερ χειμάρρουν , ἀλγῶ τὴν ψυχὴν καί που δακρύω καὶ συμπράττειν ὅ τι ἂν δύνωμαι προθυμοῦμαι . δύναμαι δὲ ἐπιστέλλειν , ᾧ καὶ νῦν χρῶμαι .
Lemmas: ἐπειδάν αἰσθάνομαι σύκο - φαντός ἄνθρωπος ἐπιεικής προσπίπτω καθάπερ χειμάρρους , ἀλγέω ὁ ψυχή καί ποῦ δάκρυ καί συμπράσσω ὅς τίς εἄν δύναμαι προθυμέομαι . δύναμαι δέ ἐπιστέλλω , ὅς καί νῦν χράω .
libanius.epistulae-1-1544 110.3
καὶ λέγω πρὸς ἄρχοντα ἀγαθόν , ὅτι Μητρόδωρον εἴρωνα κρίνων ἴσως δικαίως προσέρριψεν Εὐπείθιος οὐ δι - καίως αὐτῷ θυμῷ πρὸς τὴν αἰτίαν ἐνεχθείς , οὐκ ἐλέγχων ἐλ - πίδι .
Lemmas: καί λέγω πρός ἄρχω ἀγαθός , ὅτι Μητρόδωρος εἴρων κρίνω ἴσως δικαίως προσρίπτω Εὐπείθιος οὖον Ζεύς - παῖος αὐτός θυμός πρός ὁ αἴτιος φέρω , οὐ ἐλέγχω Ελ - πίδι .
libanius.epistulae-1-1544 110.4
τεκμήριον δέ · τῶν γάρ , οἶμαι , πρὸς ἐκεῖνον ἐξητασμέ - νων ἤδη καὶ τῆς πρὸς τοῦτον ἐπιγενομένης ὀργῆς ἀνεμνήσθη ποτὲ καὶ προσέθηκε πρᾶγμα οὕτω πολὺ καὶ πρῶτον ἄν , εἰ μὴ πλάσμα ἦν , ἐν ἐγκλήμασι φανέν .
Lemmas: τεκμήριον δέ · ὁ γάρ , οἴομαι , πρός ἐκεῖνος ἐξετασμός - νάω ἤδη καί ὁ πρός οὗτος ἐπιγίγνομαι ὀργή ἀναμιμνήσκω ποτέ καί προστίθημι πρᾶγμα οὗτος πολύς καί πρῶτος ἄν , εἰμί μή πλάσμα εἰμί , ἐν ἔγκλημα φαίνω .
libanius.epistulae-1-1544 110.5
ἀλλὰ τούτων μὲν ὁ διώ - κων δώσει δίκην , ὁ δὲ φεύγων ἔσται σῶς , οἶδα γάρ , τοῦ δὲ ἄγοντος ἀμφοτέρους ἀεί ποτε τὸν τρόπον ἐπαινέσας οὐδ’ ἂν εἰπεῖν , ὅπως νῦν ἠγάσθην , ἔχοιμι .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ὁ Διώ - Κῶς δίδωμι δίκη , ὁ δέ φεύγω εἰμί σῶς , οἶδα γάρ , ὁ δέ ἄγω ἀμφότερος ἀεί ποτός ὁ τρόπος ἐπαινέω οὐδέ εἄν εἶπον , ὅπως νῦν ἄγαμαι , ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 110.6
ὥσπερ γὰρ οὐ παρα - δώσων τοὺς ἀγομένους , ἀλλ’ αὐτὸς ὑφέξων λόγον προσελθὼν ἐδεῖτό μου προσγράψαι τι περὶ αὑτοῦ βέλτιον , ὅπως , ἔφη , θαρροίην . καὶ τί γάρ , ἠρόμην , τὸ ταράττον ; οὐδέν , ἔφη , μέγα δὲ ὅμως ἥμερόν μοι παρασκευασθῆναι τὸ ὄμμα τοῦ γενναίου Μοδέστου .
Lemmas: ὥσπερ γάρ οὖον παρά - δίδωμι ὁ ἄγω , ἀλλά αὐτός ὑπέχω λόγος προσέρχομαι δέομαι ἐγώ προσγράφω τίς περί αὐτός ἀγαθός , ὅπως , φημί , θαρσέω . καί τίς γάρ , ἔρομαι , ὁ ταράσσω ; οὐδείς , φημί , μέγας δέ ὅμως ἥμερος ἐγώ παρασκευάζω ὁ ὄμμα ὁ γενναῖος μοδεστυς .
libanius.epistulae-1-1544 110.7
τοῦτο ἔπεισεν Εὐσε - βίου με μνησθῆναι , πείσει δέ , οἶμαι , καὶ σὲ πρᾴως ἰδεῖν ἄν - δρᾶ ἀφελῶς διακείμενον .
Lemmas: οὗτος πείθω εὕω - βίος ἐγώ μιμνήσκω , πείθω δέ , οἴομαι , καί σύ πρᾶος ὁράω ἄν - δράω ἀφελής διάκειμαι .
libanius.epistulae-1-1544 111
ρια΄ . Ἀρχελάῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ἱερός . Ἀρχέλαος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 111.1
Χάριν τὴν μὲν ἔχομέν σοι , τὴν δὲ αἰτοῦμεν . ὅτι μὲν γὰρ ἡδέως τε εἶδες τουτονὶ Κυριακὸν καὶ πρὸς ἅπαντα συνἐ - πράξας καὶ οὐδὲν ἀργῶς ἐχαρίζου , διπλῇ γε ἐτίμας , τῷ τε ποιεῖν καὶ τῷ δι’ ἐμὲ φάσκειν τοῦτο ποιεῖν .
Lemmas: Χάρις ὁ μέν ἔχω σύ , ὁ δέ αἰτέω . ὅτι μέν γάρ ἡδύς τε ὁράω οὗτος Κυριακός καί πρός ἅπας συνέρχομαι - πράσσω καί οὐδείς ἀργός χαρίζομαι , διπλόος γε τιμάω , ὁ τε ποιέω καί ὁ διά ἐγώ φάσκω οὗτος ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 111.2
γενοῦ δὴ καὶ πρὸς τὰ δεύτερα ὅμοιος ἡμῖν , μᾶλλον δὲ καὶ βελτίων , ὅπως εἰδῇ σοι καὶ ἡ παροιμία χάριν , ὅτι αὐτὴν βεβαιοῖς . πάντως δὲ οὐ καινόν , εἰ μετὰ τῶν δικαίων Ἀρχέλαος ὁ καλὸς στήσεται πάλαι ταύτην πεπορευμένος τὴν ὁδόν .
Lemmas: γίγνομαι δή καί πρός ὁ δύο ὅμοιος ἐγώ , μᾶλλον δέ καί ἀγαθός , ὅπως οἶδα σύ καί ὁ παροιμία χάρις , ὅτι αὐτός βεβαιόω . πάντως δέ οὖον καινός , εἰμί μετά ὁ Δίκαιος Ἀρχέλαος ὁ καλός ἵστημι πάλαι οὗτος πορεύω ὁ ὁδός .
libanius.epistulae-1-1544 112
ριβ΄ . Θεμιστίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ριβ΄ . Θεμίστιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 112.1
Πολλοῖς ἐκέλευσέ με τῶν παρ’ ἡμῖν οὑτοσὶ Δωρόθεος γράφειν ἡγούμενος ἐκ πολλῶν ἀνδρῶν πολλῶν ἀπολαύσεσθαι τῶν ἀγαθῶν · φανεῖσθαι γὰρ τὸν μὲν πρᾷον ἴσως , τὸν δὲ πρόθυμον , τὸν δὲ ἀνδρεῖον , ἄλλον δυνατόν , καὶ οὕτως αὑτῷ καλὸν ἔσεσθαι τῆς ἐπιθυμίας τὸ κηρίον .
Lemmas: Πολύς κελεύω ἐγώ ὁ παρά ἐγώ οὗτος Δωρόθεος γράφω ἡγέομαι ἐκ πολύς ἀνήρ πολύς ἀπολαύω ὁ ἀγαθός · φαίνω γάρ ὁ μέν πρᾶος ἴσως , ὁ δέ πρόθυμος , ὁ δέ ἀνδρεῖος , ἄλλος δυνατός , καί οὕτως ἑαυτοῦ καλός εἰμί ὁ ἐπιθυμία ὁ κηρίον .
libanius.epistulae-1-1544 112.2
ἐγὼ δὲ ἔφην πρὸς αὐτόν , ὡς οὐ πολλοῖς ἄρα δέοι γράφειν , ἀλλ’ ἑνί , πὰρ ᾧ τὰ πάντα . τί μὲν γὰρ ἡμερώτερον Θεμιστίου ; τίς δ’ οὕτω τοὺς Τυνδαρίδας ἐν τῇ περὶ τοὺς ξένους σπουδῇ τιμᾷ παρὰ τῷ δὲ τοσαύτη προθυμία ; τί δ’ οὐχ ἧκεν εἰς τέλος ὧν ἥψατο ;
Lemmas: ἐγώ δέ φημί πρός αὐτός , ὡς οὖον πολύς ἄρα δήω γράφω , ἀλλά εἷς , παρά ὅς ὁ πᾶς . τίς μέν γάρ ἥμερος Θεμίστιος ; τίς δέ οὗτος ὁ Τυνδαρίδης ἐν ὁ περί ὁ ξένος σπουδή τιμάω παρά ὁ δέ τοσοῦτος προθυμία ; τίς δέ οὐ ἵημι εἰς τέλος ὅς ἅπτω ;
libanius.epistulae-1-1544 112.3
ὁ δ’ ὡς ἤκουσε τοὔνομα , σκιρτήσας καὶ μειδιάσας τούτου μὲν ἔφησεν ἐπιθυμεῖν , μεῖζον δὲ αὑτοῦ τὸ πρᾶγμα διόπερ οὐκ αἰτῆσαι .
Lemmas: ὁ δέ ὡς ἀκούω ὄνομα , σκιρτάω καί μειδάω οὗτος μέν φημί ἐπιθυμέω , μείζων δέ αὐτός ὁ πρᾶγμα διόπερ οὐ αἰτέω .
libanius.epistulae-1-1544 112.4
ἀλλ’ εὖ ἴσθι , καὶ τούτου Δωρόθεος ἄξιος καὶ ἔτι μείζονος . ‘ὲν δέ , οἶμαι , μεῖζον τῆς παρὰ σοῦ ῥοπῆς , ἡ παρὰ τῶν θεῶν . ὧν εἰκότως ἂν εὐμενῶν τυγχάνοι τῆς εἰς φίλους ἀρετῆς εἵνεκα .
Lemmas: ἀλλά εὕω εἰμί , καί οὗτος Δωρόθεος ἄξιος καί ἔτι μείζων . εἶμι δέ , οἴομαι , μείζων ὁ παρά σύ ῥοπή , ὁ παρά ὁ θεός . ὅς εἰκότως εἄν εὐμενής τυγχάνω ὁ εἰς φίλος ἀρετή ἕνεκα .
libanius.epistulae-1-1544 112.5
οὗτος γὰρ Ἀργυρίου ἡμῖν τὸν οἶκον , ὃν ἀγαπᾷς τε καὶ ὑφ’ οὗ θαυμάζῃ , σέσωκεν εἰς πάσας μὲν ἀνάγκας ἀχθείς , νικήσας δὲ καρτερίᾳ τὴν Φαλά - ριδος ὠμότητα , τὸ δ’ ἀποθανεῖν , εἰ συμβαίη , πρὸ τοῦ τὸν ἑταῖρον ἀδικῆσαι θέμενος .
Lemmas: οὗτος γάρ ἀργύριος ἐγώ ὁ οἶκος , ὅς ἀγαπάω τε καί ὑπό ὅς θαυμάζω , σῴζω εἰς πᾶς μέν ἀνάγκη ἄγω , νικάω δέ καρτερία ὁ Φαλά - ριδος ὠμότης , ὁ δέ ἀποθνῄσκω , εἰμί συμβαίνω , πρό ὁ ὁ ἑταῖρος ἀδικέω τίθημι .
libanius.epistulae-1-1544 112.6
ζῇ μὲν γὰρ διὰ τὴν Τύχην , ὅτε δὲ ἐπ’ αὐτὸν ἐφέροντο τῶν πληγῶν αἱ νιφάδες καὶ ᾔκιζον τοὺς ὤμους , αὐτῷ τε καὶ τοῖς ὁρῶσιν ἐλπὶς ἦν , ὡς αὐτίκα δεήσει κεῖσθαι . λαβὼν δὲ ἔννοιαν , καὶ γὰρ τῶν παιδείας μετ - ειληφότων ἁνὴρ , οἵαν δόξαν ἐφ’ οἴοις ὑπὲρ φίλων κινδύ - νοῖς ἐκτήσαντο τῶν παλαιοτάτων τινές , ῥήματι μὲν ψευδεῖ τὸν ἑταῖρον οὐκ ἀπώλεσε , τῇ δικαίᾳ δὲ ἀρνήσει τὸν μὲν ἐξ - ἥρπασε τῶν ξιφῶν , αὐτὸς δὲ εἰσήνεγκε τῇ φιλίᾳ τὸ σῶμα .
Lemmas: ζῶ μέν γάρ διά ὁ Τύχη , ὅτε δέ ἐπί αὐτός φέρω ὁ πληγή ὁ νιφάς καί αἰκίζω ὁ ὦμος , αὐτός τε καί ὁ ὁράω Ἐλπὶς εἰμί , ὡς αὐτίκα δήω κεῖμαι . λαμβάνω δέ ἔννοια , καί γάρ ὁ παιδεία μετά - λαμβάνω ἀνήρ , οἷος δόξα ἐπί οἶος ὑπέρ Φίλων κινδύ - νόος κτάομαι ὁ παλαιός τις , ῥῆμα μέν ψευδής ὁ ἑταῖρος οὐ ἀπόλλυμι , ὁ Δίκαιος δέ ἀρνέομαι ὁ μέν ἐκ - ἁρπάζω ὁ ξίφος , αὐτός δέ εἰσφέρω ὁ φίλιος ὁ σῶμα .
libanius.epistulae-1-1544 112.7
καἰ νῦν ὅταν χαίρῃς Ὀβοδιανὸν θεώμενος , τὸν Δωρόθεον παραβαλεῖν ὡς παρ’ ἐκείνου τοῦτον ἔχων τοῦ τὰ τῶν φιλο - σόφων δείξαντος ἐν ἑτέρῳ βίῳ . τίς ἂν οὖν ἦν οὗτος φιλο - σοφῶν ; καὶ γάρτοι τῆς πόλεως εὐεργέτης ᾄδεται . καὶ νῦν ὅτου ἂν οὗτος διὰ σοῦ τύχῃ , τετύχηκεν ἡ πόλις .
Lemmas: καίω νῦν ὅταν χαίρω Ὀβοδιανός θεάομαι , ὁ Δωρόθεος παραβάλλω ὡς παρά ἐκεῖνος οὗτος ἔχω ὁ ὁ ὁ φιλο - Σόφων δείκνυμι ἐν ἕτερος βίος . τίς εἄν οὖν εἰμί οὗτος φιλο - σοφός ; καί γάρ ὁ πόλις εὐεργέτης ἀείδω . καί νῦν ὅστις εἄν οὗτος διά σύ τυγχάνω , τυγχάνω ὁ πόλις .
libanius.epistulae-1-1544 112.8
εἷχον μὲν ἕτερα μυρία λέγειν , ἐν οἷς ἐστι καὶ τὸ λόγων ἀκούειν τε ὡς ἥδιστα καἰ κριτὴν οὐ φαῦλον εἶναι , μικρὰ δὲ ἐπὶ μείζοσιν οὐκ ἂν βουλοίμην λέγειν , ἄλλως θ’ ὅτε σύ μοι περὶ ἐκείνων ἐπι - στελεῖς .
Lemmas: ἔχω μέν ἕτερος μυρίος λέγω , ἐν ὅς εἰμί καί ὁ λόγος ἀκούω τε ὡς ἡδύς καίω κριτής οὖον φαῦλος εἰμί , μικρός δέ ἐπί μείζων οὐ εἄν βούλομαι λέγω , ἄλλως ὁ ὅτε σῦς ἐγώ περί ἐκεῖνος ἐπι - στέλλω .
libanius.epistulae-1-1544 113
ριγ . Φλωρεντίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ριγʹ . Φλωρέντιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 113.1
Πόλλα τὰ πείθοντα ἦν , μᾶλλον δὲ ἀναγκάζοντα μένειν οἴκοι τὸν Ἀργυρίου παῖδα , χαίρει γὰρ οὕτω καλούμενος ἢ ᾗπερ ὀνομάζεται · πρῶτον μὲν ὁ πατὴρ αὐτῷ πρὸς γῆρας ἥκων ὁπόσον οἷσθα καὶ παρέχων φόβον ὁποῖον εἰκὸς θαλλοφόρον ἔπειθ᾿ ὁ παῖς τὸ μὶν ἔτι λειτουργῶν , τὸ δὲ μέλλων . λήγει γὰρ ἁρματοτροφίας , βλέπει δὲ ἤδη πρὸς τὰ τῶν ὀρῶν ἔνθηρα .
Lemmas: Πόλλα ὁ πείθω εἰμί , μᾶλλον δέ ἀναγκάζω μένω οἴκοι ὁ Ἀργύριος παῖς , χαίρω γάρ οὗτος καλέω ἢ ὅσπερ ὀνομάζω · πρῶτος μέν ὁ πατήρ αὐτός πρός γῆρας ἥκω ὁπόσος οἶδα καί παρέχω φόβος ὁποῖος εἰκός θαλλοφόρος ἔπειτα ὁ παῖς ὁ μιν ἔτι λειτουργός , ὁ δέ μέλλω . λήγω γάρ ἁρματοτροφία , βλέπω δέ ἤδη πρός ὁ ὁ ὄρος ἔνθηρος .
libanius.epistulae-1-1544 113.2
μᾶλλον δέ , ἐκεῖνος μὲν εἰς βιβλία βλέπει τὸ σῶμα δὴ μό - νον τοῖς ἐσθήμασι παρέχων , ἃ κοσμεῖ τὸν χορηγόν , δὲ καὶ βουλαὶ καὶ πόνοι καὶ δρόμοι , ταῦτα πάντα Ὀβοδιανοῦ φορτίον · ὡς τοῦ γε πάππου τὸ ἔργον ἡσθῆναι τοῖς δρωμένοις , ἡ δὲ ἀτέλεια τοῦ πόνου παρὰ τοῦ χρόνου .
Lemmas: μᾶλλον δέ , ἐκεῖνος μέν εἰς βιβλίον βλέπω ὁ σῶμα δή μός - νοῦς ὁ ἔσθημα παρέχω , ὁ κοσμέω ὁ χορηγός , δέ καί βουλή καί πόνος καί δρόμος , οὗτος πᾶς Ὀβοδιανός φορτίον · ὡς ὁ γε πάππος ὁ ἔργον ἥδομαι ὁ δράω , ὁ δέ ἀτέλεια ὁ πόνος παρά ὁ χρόνος .
libanius.epistulae-1-1544 113.3
καὶ μὴν εἰ τό γε σῶμα τὴν αὑτοῦ ἔφερε ψῆφον , ἡσυχάζειν ἔδει ὡς ὄντος δέους ἐν τῇ τοιᾷδε κινήσει παλαιὸν ἕλκος ἠρεμοῦν ἐπαναστῆ - ναι πάλιν . ἀλλ’ ἐνίκησε τὰς πολλὰς ἀνάγκας ἕν , Φλωρέντιος ὁ χρηστὸς καὶ τῆς ἀρετῆς φίλος
Lemmas: καί μήv εἰμί ὁ γε σῶμα ὁ αὐτός φέρω ψῆφος , ἡσυχάζω ἐσθίω ὡς εἰμί δέος ἐν ὁ τοιόσδε κινέω παλαιός ἕλκος ἠρεμέω ἐπανίστημι - ναι πάλιν . ἀλλά νικάω ὁ πολύς ἀνάγκη εἷς , Φλωρέντιος ὁ χρηστός καί ὁ ἀρετή φίλος
libanius.epistulae-1-1544 113.4
καὶ δεσμοὺς ἀπορρήξας οὑτοσὶ παρ’ ἐκεῖνον τρέχει νομίζων οὐκ ἂν ἡμῶν ὑπάρξαι τῇ πόλει λόγον , εἰ τοῦ μὲν οὐδὲν ἡμῖν προσήκοντος χώραν , ἣν κατέχεις σύ , νῦν ἔχοντος πρεσβευταὶ τῶν ἄκρων ᾔεσαν , πο - λίτου δὲ ἡμετέρου , δέξῃ γὰρ εὐμενῶς τὴν κλῆσιν . τῆς τῶν βασιλείων προεστῶτος ἐπιμελείας ἔπειτα εἰς ἐλάττω κατῄει τὸ πρᾶγμα .
Lemmas: καί δεσμός ἀπορρήγνυμι οὗτος παρά ἐκεῖνος τρέχω νομίζω οὐ εἄν ἐγώ ὑπάρχω ὁ πόλις λόγος , εἰμί ὁ μέν οὐδείς ἐγώ προσήκω χώρα , ὅς καταχέω σῦς , νῦν ἔχω πρεσβευτής ὁ ἄκρος ἔρχομαι , ἀπό - Λίτου δέ ἡμέτερος , δέχομαι γάρ εὐμενής ὁ κλῆσις . ὁ ὁ βασίλειος προίστημι ἐπιμέλεια ἔπειτα εἰς μικρός κατέρχομαι ὁ πρᾶγμα .
libanius.epistulae-1-1544 113.5
ὁ μὲν οὖν ἡμᾶς τε καὶ σὲ τιμῶν ἤκει , σὸν δ’ ἂν εἴη τοῦτόν τε καὶ τὴν πόλιν διὰ τούτου τιμῆσαι καὶ πεῖσαι τὸν ἄνδρα ὡς εἰ ἐξωμόσατο , κακῶς ἂν ἐβουλεύσατο .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐγώ τε καί σύ τιμή ἥκω , σός δέ εἄν εἰμί οὗτος τε καί ὁ πόλις διά οὗτος τιμάω καί πείθω ὁ ἀνήρ ὡς εἰμί ἐξόμνυμι , κακῶς εἄν βουλεύω .
libanius.epistulae-1-1544 114
ριδ΄ . Δατιανῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ὅρ . Δατιανός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 114.1
Τὸ μὲν εἶναι μείζω πόλεως τῆς ἡμετέρας ἐκείνην καὶ πολλῷ γε μείζω καὶ καλλίω γε μᾶλλον ἢ μείζω καὶ τὸ μὴ μόνον ἡμᾶς , ἀλλὰ καὶ πάσας νικᾶν τοῖς ἀπὸ τῆς θαλάττης δώροις , ταῦτα μὲν οὐκ ἔστιν ἀντειπεῖν , ὃ δὲ πεπόνθαμεν , οὐκ ἀποκρύψομαί σε .
Lemmas: ὁ μέν εἰμί μείζων πόλις ὁ ἡμέτερος ἐκεῖνος καί πολύς γε μείζων καί καλός γε μᾶλλον ἢ μείζων καί ὁ μή μόνος ἐγώ , ἀλλά καί πᾶς νικάω ὁ ἀπό ὁ θάλασσα δῶρον , οὗτος μέν οὐ εἰμί ἀντιλέγω , ὅς δέ πάσχω , οὐ ἀποκρύπτω σύ .
libanius.epistulae-1-1544 114.2
δόξα τις ἦν ἐν ἡμῖν , ὥς σε ὁ θεὸς ἐκεῖνος ὁ ταχὺς μὲν διὰ τῶν πτερῶν , δυνατὸς δὲ διὰ τῶν βελῶν ἐπὶ τήνδε πλέον ἢ ἐκείνην εἴη κεκινηκώς . ποιεῖ δὲ τοῦτο κἀν τοῖς τῶν ἀνθρώπων σώμασι . πολλάκις παρελθών τις γρυπὸν καὶ λευκὸν ἔδωκεν αὑτὸν μέλανι καὶ σιμῷ τοῦ Ἔρωτος , οἶμαι , τρυφῶντος ἐν τοῖς ἀτόποις .
Lemmas: δόξα τις εἰμί ἐν ἐγώ , ὅς σύ ὁ θεός ἐκεῖνος ὁ ταχύς μέν διά ὁ πτερόν , δυνατός δέ διά ὁ βέλος ἐπί ὅδε πλέω ἢ ἐκεῖνος εἰμί κινέω . ποιέω δέ οὗτος ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος σῶμα . πολλάκις παρέρχομαι τις γρυπός καί λευκός δίδωμι ἑαυτοῦ μέλας καί σιμός ὁ Ἔρως , οἴομαι , τρυφάω ἐν ὁ ἄτοπος .
libanius.epistulae-1-1544 114.3
καὶ ταύτην ἡμεῖς τὴν ὅ τι βούλει λέγε σὴν ἐρωμένην ἡγούμεθα , τὴν δὲ γρυπὴν ἐκείνην καὶ βασιλικὴν οὐκ ἠμελῆσθαι μέν , οὐ τοσαύτης δὲ εἶναι λαμ - πάδος . καὶ ὡς οὐκ ἄλογος ἡ δόξα , μάνθανε .
Lemmas: καί οὗτος ἐγώ ὁ ὅς τίς βούλομαι λέγω σός ἐράω ἡγέομαι , ὁ δέ γρυπή ἐκεῖνος καί βασιλικός οὐ ἀμελέω μέν , οὖον τοσοῦτος δέ εἰμί Λαμ - πάδος . καί ὡς οὐ ἄλογος ὁ δόξα , μανθάνω .
libanius.epistulae-1-1544 114.4
εἴ τις δυοῖν γυναικοῖν τῇ μὲν πλείω , τῇ δὲ ἐλάττω χαρίζοιτο , περὶ ποτέραν μᾶλλον ἂν αὐτὸν ἐσπουδακέναι φαίης ; ἆρ’ οὐ δῆλον ὡς εἰς ἣν ἡ δαπάνη μείζων , καὶ ὁ πόθος μείζων ;
Lemmas: εἰμί τις δύο γυνή ὁ μέν πλείων , ὁ δέ μικρός χαρίζομαι , περί πότερος μᾶλλον εἄν αὐτός σπουδάζω φημί ; ἆρα οὖον δῆλος ὡς εἰς ὅς ὁ δαπάνη μείζων , καί ὁ πόθος μείζων ;
libanius.epistulae-1-1544 114.5
ἐμὲ τοίνυν , φησὶν ἡ πόλις , πολλαῖς μὲν οἰκίαις ὥσπερ ὅρμοις ἐκόσμησας , πολλοῖς δὲ λουτροῖς , τοῖς μὲν εἴσω τεί - χους , τοῖς δὲ εὐθὺς πρὸ πυλῶν , καὶ κήπους ἐφυ - τεύσω καὶ ἀνδρῶνας ᾠκοδομήσω , θυμηδίας μακα . θεράπαιναι δὲ αὗταί με πανταχόθεν περιε - στᾶσιν , οἱ ἀγροὶ κάλλους καὶ οὗτοι μετέχοντες . σὺ δ’ ἐπὶ τοσούτοις ἀναλώμασιν ἄλλοσε τέτραψαι ;
Lemmas: ἐγώ τοίνυν , φημί ὁ πόλις , πολύς μέν οἰκίον ὥσπερ ὅρμος κοσμέω , πολύς δέ λουτρόν , ὁ μέν εἴδομαι τί - χους , ὁ δέ εὐθύς πρό πύλη , καί κῆπος φύω - τεύσω καί ἀνδρών οἰκοδομέω , θυμηδία Μακά . θεράπαινα δέ οὗτος ἐγώ πανταχόθεν Περιέ - ἵστημι , ὁ ἀγρός κάλλος καί οὗτος μετέχω . σύ δέ ἐπί τοσοῦτος ἀνάλωμα ἄλλοσε τρέπω ;
libanius.epistulae-1-1544 114.6
ἂν ταῦτα λέγῃ μὲν ἡ πόλις , λέγῃ δὲ ὁ πρεσβευτής . ἐρεῖ δέ , καὶ γὰρ προσέταξεν ἡ πόλις , τί ἀποκρινῇ ; λόγου μὲν ἴσως οὐκ ἀπορήσεις πόριμος ὢν ἐν ἀπόροις , ἀλλ’ ἡμῖν ἔργον μὴ λόγον ἀκούειν , ὅντινα ἂν εἴπῃς , ἀλλ’ ὁρᾶν ἃ χρῄζομεν .
Lemmas: εἄν οὗτος λέγω μέν ὁ πόλις , λέγω δέ ὁ πρεσβευτής . εἴρω δέ , καί γάρ προστάσσω ὁ πόλις , τίς ἀποκρίνω ; λόγος μέν ἴσως οὐ ἀπορέω πόριμος εἰμί ἐν ἄπορος , ἀλλά ἐγώ ἔργον μή λόγος ἀκούω , ὅστις εἄν εἶπον , ἀλλά ὁράω ὁ χρῄζω .
libanius.epistulae-1-1544 114.7
καὶ τὴν πρεσβείαν ἡγοῦ δύο ταῦτα ζητεῖν , πρῶτον μὲν ἡμῖν ἀποδοῦ - ναι τὸν αὐξηθέντα παρ’ ἡμῖν σωτῆρα , δεύτερον δὲ τὸν βασι - λέως Νέστορα . μὴ τοίνυν τὰς Ὀβοδιανοῦ λαμπρὰς ἐλέγξῃς ὑποσχέσεις , ὃς εἰπών , ὅτι σε πείσει πάντως , ἀπῆρεν .
Lemmas: καί ὁ πρεσβεία ἡγέομαι δύο οὗτος ζητέω , πρῶτος μέν ἐγώ ἀποδοῦ - ναι ὁ αὐξάνω παρά ἐγώ σωτήρ , δύο δέ ὁ βάσις - Λέως Νέστωρ . μή τοίνυν ὁ Ὀβοδιανός λαμπρός ἐλέγχω ὑπόσχεσις , ὅς εἶπον , ὅτι σύ πείθω πάντως , ἀπαίρω .
libanius.epistulae-1-1544 114.8
ἀλλ’ ὅταν αὐτὸν ἐπαινέσῃς παρὰ τοῖς ἐκεῖ , καὶ τὴν ὅλην βουλὴν σεμνυνεῖς τῇ τούτου γνώμῃ , καλλίων γὰρ ὄντως ἁνὴρ τὴν ψυχὴν ἢ τὴν μορφήν . σὺ δὲ ταῖς πολλαῖς εὐεργεσίαις ἐπίθες τὸν κολοφῶνα δοὺς αὐτῷ πρὸς ἡμᾶς ἀγγέλλειν · ὡς εἶπον , ὡς ἔπεισα . πλησίον ἁνήρ .
Lemmas: ἀλλά ὅταν αὐτός ἐπαινέω παρά ὁ ἐκεῖ , καί ὁ ὅλος βουλή σεμνύνω ὁ οὗτος γνώμη , καλός γάρ εἰμί ἀνήρ ὁ ψυχή ἢ ὁ μορφή . σύ δέ ὁ πολύς εὐεργεσία ἐπιτίθημι ὁ κολοφών δίδωμι αὐτός πρός ἐγώ ἀγγέλλω · ὡς εἶπον , ὡς πείθω . πλησίος ἀνήρ .
libanius.epistulae-1-1544 114.9
λαβόντες δὲ ἡμεῖς τὸν Καλ - λιόπης ἐπώνυμον , οὐ γὰρ ἂν ἀπολείποιτο τοῦ Δῖός ὁ Δῖός ὄρνις , ὅτι μὲν σὲ πρὸ τῆς πατρίδος ἔθετο , φιλήσομεν , ὅτι δ’ οὐχ αὑτόν τε καὶ σὲ πάλαι πρὸς ταύτην ἐπανήγαγεν ἀπὸ τοσαύτης γλώττης , κατηγορήσομεν , τὸ τίμημα δέ , ἢν σὺ κελεύῃς , ἀφήσομεν .
Lemmas: λαμβάνω δέ ἐγώ ὁ Καλ - λιόπη ἐπώνυμος , οὖον γάρ εἄν ἀπολείπω ὁ Δῖος ὁ Δῖος ὄρνις , ὅτι μέν σύ πρό ὁ πατρίς τίθημι , φιλέω , ὅτι δέ οὐ ἑαυτοῦ τε καί σύ πάλαι πρός οὗτος ἐπανάγω ἀπό τοσοῦτος γλῶσσα , κατηγορέω , ὁ τίμημα δέ , εἄν σύ κελεύω , ἀφίημι .
libanius.epistulae-1-1544 115
ριε' . Σπεκτάτῳ ( 359/60 )
Lemmas: ριε' . Σπεκτάτῳ ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 115.1
Τά τε ἄλλα με ἐτίμησεν ὁ θεῖος καὶ δὴ Λαὶ τελευτᾶν μέλλων ἕνα με τῶν κληρονόμων ποιεῖ τιμᾶν καὶ ταύτῃ νομί - ζων , ὁ δὲ ἄρα πολέμου μοι κατελίμπανεν ἀρχήν .
Lemmas: ὁ τε ἄλλος ἐγώ τιμάω ὁ θεῖος καί δή ληΐς τελευτάω μέλλω εἷς ἐγώ ὁ κληρονόμος ποιέω τιμάω καί οὗτος νωμι - ζῶ , ὁ δέ ἄρα πόλεμος ἐγώ καταλείπω ἀρχή .
libanius.epistulae-1-1544 115.2
ἀλλὰ καὶ αὐτὸς εἶ τῶν τε ληψομένων τι τῶν τε ἤδη πολεμουμένων , ὥστ τις αὐτῷ τὸ συμβησόμενον ἔσχεν εἰπεῖν . δοκεῖ μοι μήτ’ ἂν ἐμὲ τῶν ἀγρῶν μήτε σὲ τῆς οἰκίας μετὰ τὴν αὐτοῦ γυναῖκα καταστῆσαι κύριον εἰδώς , ὅτι κρείττων ἡμῖν ἡσυχία χρημά - των
Lemmas: ἀλλά καί αὐτός εἰμί ὁ τε λαμβάνω τίς ὁ τε ἤδη πολεμέω , ὥστε τις αὐτός ὁ συμβαίνω ἔχω εἶπον . δοκέω ἐγώ μήτε εἄν ἐγώ ὁ ἀγρός μήτε σύ ὁ οἰκίον μετά ὁ αὐτός γυνή καθίστημι κύριος οἶδα , ὅτι ἀγαθός ἐγώ ἡσυχία χρῆμα - ὁ
libanius.epistulae-1-1544 115.3
ὁ γὰρ πολλὰ μὲ . λαβὼν διὰ τὸν αὑτοῦ πατέρα , δεινὸν δὲ ἡγούμενος εἰ μὴ καὶ πάντα , χρεῶν ὄγκον ἐπιφέρει τῷ θείῳ πρότερον μὲν οὐ φανέντων . νῦν δὲ ἀναφύντων .
Lemmas: ὁ γάρ πολύς ἐγώ . λαμβάνω διά ὁ αὐτός πατήρ , δεινός δέ ἡγέομαι εἰμί μή καί πᾶς , χρέος ὄγκος ἐπιφέρω ὁ θεῖον πρότερος μέν οὖον φαίνω . νῦν δέ ἀναφύω .
libanius.epistulae-1-1544 115.4
πολλὴ δὲ ῥᾳστώνη δόξης ἠμεληκότι γραμμάτων εὐπορῆσαι , δι’ ὧν ἔστιν ἀδίκως κερδᾶναι · παρῆλθον γὰρ ἡμῖν τοὺς ζωγράφους οἱ μι - μηταὶ τῶν γραμμάτων . οἷς ἐκεῖνος χρώμενος βιάζεται δεικνύειν τὸν αὑτοῦ πατέρα δεδανεικότα τῷ θείῳ καί τινας ἀναπλάττει συνθήκας , ἃς ἔφασκεν εἰς τὸ οὖς τῆς μητρὸς αὑτοῦ καταδεδυ - κυίας λανθάνειν εἶτα νῦν ἀνελκυσθῆναι . ταῦτα δέ ἐστιν ἐμὲ μὲν τῆς γῆς , σὲ δὲ ἐκπεσεῖν τῆς οἰκίας .
Lemmas: πολύς δέ ῥᾳστώνη δόξα ἀμελέω γράμμα εὐπορέω , διά ὅς εἰμί ἄδικος κερδαίνω · παρέρχομαι γάρ ἐγώ ὁ ζωγράφος ὁ μι - μητός ὁ γράμμα . ὅς ἐκεῖνος χράω βιάζομαι δείκνυμι ὁ αὐτός πατήρ δανείζω ὁ θεῖον καί τις ἀναπλάσσω συνθήκη , ὅς φάσκω εἰς ὁ οὖς ὁ μήτηρ αὐτός καταδύω - Κυΐας λανθάνω εἶτα νῦν ἀνέλκω . οὗτος δέ εἰμί ἐγώ μέν ὁ γῆ , σύ δέ ἐκπίπτω ὁ οἰκίον .
libanius.epistulae-1-1544 115.5
ἔπειτα ἐλθὼν ὡς σὲ ταπεινὸς ἔσται καὶ πάντων ἀφεστάναι φήσει καὶ βοηθεῖν ἀξιώσει καὶ ζητεῖν οὐδὲν ἄλλο καὶ προσθήσει θεούς , οὓς κα - ταπίνει καθ’ ἡμέραν
Lemmas: ἔπειτα ἔρχομαι ὡς σύ ταπεινός εἰμί καί πᾶς ἀφίστημι φημί καί βοηθέω ἀξιόω καί ζητέω οὐδείς ἄλλος καί προστίθημι θεός , ὅς ἄν - ταπίνει κατά ἡμέρα
libanius.epistulae-1-1544 115.6
ἀλλὰ σοὶ χρηστῷ τε ἔξεστιν εἶναι καὶ μὴ φενακίζεσθαι μηδὲ προδοῦναι σαυτόν τε κἀμὲ καὶ τὰ ἀρέ - σκοντα τῷ κειμένῳ . πρὸς δὲ τοῦτο πολλαί τε ὁδοὶ καὶ παρατη - ρεῖν δεήσει μὴ γενέσθαι γράμματα αὐτῷ βασιλέως ἰσχυρότερα νόμων .
Lemmas: ἀλλά σύ χρηστός τε ἔξεστι εἰμί καί μή φενακίζω μηδέ προδίδωμι σεαυτοῦ τε ἐγώ καί ὁ Αρός - σκω ὁ κεῖμαι . πρός δέ οὗτος πολύς τε ὁδός καί παρατίθημι - ῥέω δήω μή γίγνομαι γράμμα αὐτός βασιλεύς ἰσχυρός νόμος .
libanius.epistulae-1-1544 116
ρις΄ . τῷ αὐτῷ . ( 359/60 )
Lemmas: ἱερός . ὁ αὐτός . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 116.1
Ἔστιν ἐν τοῖς στρατευομένοις ἀδελφὸς Ἡσυχίου , τὸν δὲ Ἡσύχιον τουτονὶ φίλον ἡμῖν οὐκ ὀλίγα ποιεῖ . διόπερ αὐτῷ καὶ χάριν αἰτεῖν καὶ λαμβάνειν ὑπάρχει . καὶ παρὰ τὴν μη - τέρα τὴν σὴν εἴσεισιν οὐχ ἧττον ἡ σὺ θαρρούντως .
Lemmas: ἔρτις ἐν ὁ στρατεύω ἀδελφός Ἡσύχιος , ὁ δέ Ἡσύχιος οὗτος φίλος ἐγώ οὐ ὀλίγος ποιέω . διόπερ αὐτός καί χάρις αἰτέω καί λαμβάνω ὑπάρχω . καί παρά ὁ μη - τέρας ὁ σός εἴσειμι οὐ κακός ὁ σύ θαρσούντως .
libanius.epistulae-1-1544 116.2
καί ποτε παρεκαθήμην μὲν ἐγὼ καὶ διελεγόμην αὐτῇ , ὁ δὲ ἐδεῖτο γράμματα σοὶ παρ’ ἐκείνης ἐλθεῖν ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἀδελφοῦ . τῆς δὲ εἰπούσης οὔπω σοι μετὰ τὰς συμφορὰς ἐπεσταλκέναι μηδὲ ἤδη δύνασθαι τοῦτο ποιεῖν ὁ μὲν ἠθύμησεν , ἡ δὲ ἰω - μένη τὴν λύπην κελεύει μοι γράψαι σοι , τοῦ χάριν οὐ γέ - γράφεν αὐτή , νομίζουσα τὸ μαθεῖν σε τῆς σιγῆς τὴν αἰτίαν ἴσον δυνήσεσθαι γράμμασι .
Lemmas: καί ποτός πάρημαι μέν ἐγώ καί διαλέγω αὐτός , ὁ δέ δήω γράμμα σύ παρά ἐκεῖνος ἔρχομαι ἐπί ὠφέλεια ὁ ἀδελφός . ὁ δέ εἶπον οὔπω σύ μετά ὁ συμφορά ἐπιστέλλω μηδέ ἤδη δύναμαι οὗτος ποιέω ὁ μέν ἀθυμέω , ὁ δέ Ἰώ - μένω ὁ λύπη κελεύω ἐγώ γράφω σύ , ὁ χάρις οὖον γε - γράφω αὐτός , νομίζω ὁ μανθάνω σύ ὁ σιγή ὁ αἴτιος ἴσος δύναμαι γράμμα .
libanius.epistulae-1-1544 116.3
προθυμήθητι δὴ τὸν ἄνθρω - πον εὖ ποιεῖν · ὡς ἔστι γε βουληθέντι δύναμις .
Lemmas: προθυμέομαι δή ὁ ἄνθρω - πως εὕω ποιέω · ὡς εἰμί γε βούλομαι δύναμις .
libanius.epistulae-1-1544 117
ριζ΄ . Δομνίνῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ριζ΄ . Δομνῖνος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 117.1
Ἔδοξε Παιονίῳ καὶ νόμους προσλαβεῖν ἐγὼ δὲ οὔτε ἐκώλυσα παρ’ οὐ τε ἔστι τοὺς νόμους λαβεῖν ἔδειξα . καὶ γὰρ ἴδει με μισθὸν αὐτῷ τῆς ἐπιεικείας δοῦναι , δι’ ἣν ἐλύπησε μὲν οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἐμέ , πολλὰ δὲ εὔφρανε κοὶ μικρὰ καὶ μείζω .
Lemmas: δοκέω Παιόνιος καί νόμος προσλαμβάνω ἐγώ δέ οὔτε κωλύω παρά οὖον τε εἰμί ὁ νόμος λαμβάνω δείκνυμι . καί γάρ ἶδος ἐγώ μισθός αὐτός ὁ ἐπιείκεια δίδωμι , διά ὅς λυπέω μέν οὔτε μικρός οὔτε μείζων ἐγώ , πολύς δέ εὐφραίνω κοί μικρός καί μείζων .
libanius.epistulae-1-1544 117.2
νομίζω δὲ καὶ τούτῳ τετιμῆσθαι τῷ κοινωνή - σαντά μοι τῆς γνώμης εἶτα ἀπαίρειν · ὡς οἴ γε λαθεῖν ἐπι - χειρήσαντες ἠσέβουν ἐν τῷ φοβηθῆναι κώλυμα παρ’ ἡμῶν , εἰ προείποιεν , ἀλλ’ οὗτός γε ἄξιος εἶναι βουλόμενος τοῦ τε πα - τρὸς καὶ τοῦ πάππου φύσιν τε τὴν ἡμετέραν ἐπιγνοὺς ἐξέφηνέ τε ποιήσει καὶ κεκόσμηται τοῖς γράμμασι .
Lemmas: νομίζω δέ καί οὗτος τιμάω ὁ κοινωνέω - Σαντά ἐγώ ὁ γνώμη εἶτα ἀπαίρω · ὡς οἶς γε λανθάνω ἐπι - χειρόω ἀσεβέω ἐν ὁ φοβέω κώλυμα παρά ἐγώ , εἰμί προεῖπον , ἀλλά οὗτος γε ἄξιος εἰμί βούλομαι ὁ τε πῃ - τρος καί ὁ πάππος φύσις τε ὁ ἡμέτερος ἐπιγιγνώσκω ἐκφαίνω τε ποιέω καί κοσμέω ὁ γράμμα .
libanius.epistulae-1-1544 117.3
δεῖ δὲ σὲ οὐ μαθητὴν μόνον , ἀλλὰ καὶ φίλον νομίσαι τὸν νεανίσκον καὶ τοῦτο δεῖξαι τοῖς ἀμφὶ σὲ πᾶσιν , ὅτι ἔστι τι παρὰ σοῦ Παιο - νίω πλέον .
Lemmas: δεῖ δέ σύ οὖον μαθητής μόνος , ἀλλά καί φίλος νομίζω ὁ νεανίσκος καί οὗτος δείκνυμι ὁ ἀμφί σύ πᾶς , ὅτι εἰμί τίς παρά σύ Παιο - νίον πλέω .
libanius.epistulae-1-1544 118
ριη΄ . Εὐχρωστίῳ . ( 357 )
Lemmas: ὁρίζω . Εὐχρωστίῳ . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 118.1
Βοηθοῦ τοῦδε παῖς , ὄνομα καὶ αὐτῷ Βοηθός , τῶν τε ἡμετέρων ἐπιμελεῖται πραγμάτων καὶ τοῦ πατρὸς δι’ ἡμῶν ἑτοί - μως ὅ τι ἂν ἔχωμεν ὠφελούντων , αἰσχυνοίμην γὰρ ἄν , μᾶλλον ἐκεῖνος ἔσται τοῖς ἐμοῖς χρήσιμος ἢ ἐγὼ τοῖς ἐκείνου κἂν ἄλ - λος ἐμὴν χάριν συλλάβῃ τῷ γέροντι .
Lemmas: βοηθός ὅδε παῖς , ὄνομα καί αὐτός Βοηθός , ὁ τε ἡμέτερος ἐπιμελέομαι πρᾶγμα καί ὁ πατήρ διά ἐγώ ἑτός - μάω ὅς τίς εἄν ἔχω ὠφελέω , αἰσχύνω γάρ ἄν , μᾶλλον ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἐμέω χρήσιμος ἢ ἐγώ ὁ ἐκεῖνος κἀν ἄλμα - Λός ἐμός χάρις συλλαμβάνω ὁ γέρων .
libanius.epistulae-1-1544 118.2
νῦν τοίνυν δεῖται μὲν τῆς ἐμῆς χειρὸς οὑτοσί , μᾶλλον δὲ φωνῆς . πιστεύει γὰρ γράμμα κομίσας ἐμὸν οὐ περιοφθήσεσθαι , καὶ ἴσως γε εἰκότως . οὐ γὰρ πολλοὶ παρὰ σοὶ πρὸ ἡμῶν .
Lemmas: νῦν τοίνυν δήω μέν ὁ ἐμός χείρ οὗτος , μᾶλλον δέ φωνή . πιστεύω γάρ γράμμα κομίζω ἐμός οὖον περιοράω , καί ἴσως γε εἰκότως . οὖον γάρ πολύς παρά σύ πρό ἐγώ .
libanius.epistulae-1-1544 118.3
ἃ μὲν οὖν ἀδικεῖται καὶ ὑπὸ τίνος , αὐτὸς διηγήσεται , σὺ δ’ εἴτ’ ἐκ διαί - της εἴτ᾿ ἐκ δικαστηρίου δεήσειε , δεῖξον , ὡς οὐδὲν ἔλαττον Φοινίκη τοῦ Φοίνικος ἕξει Βοηθός . ἐκ δὲ τῶν αὐτῶν ἐμοί τε χαριῇ καὶ Ζηνοβίου μεμνῆσθαι δόξεις , ᾧ συγγενὴς οὗτος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀδικέω καί ὑπό τίς , αὐτός διηγέομαι , σύ δέ ἔτι ἐκ διά - ὁ ἔτι ἐκ δικαστήριον δήω , δείκνυμι , ὡς οὐδείς μικρός Φοινίκη ὁ Φοῖνιξ ἔχω Βοηθός . ἐκ δέ ὁ αὐτός ἐγώ τε χαρίζομαι καί Ζηνόβιος μιμνήσκω δοκέω , ὅς συγγενής οὗτος .
libanius.epistulae-1-1544 119
ριθ΄ . Γαϊανῷ . ( 357 )
Lemmas: ὅρ . Γαϊανός . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 119.1
Τὸ δὲ σὲ πάντα ἄγειν ἔχοντα τῇ δυνάμει τῶν λόγων ἐν μὲν τῷ δικαστηρίῳ μηδένα συκοφαντεῖν μηδενὸς ἕνεκα χρυ - σίου , πρὸς δὲ ἐμὲ τοῦτο ποιῆσαι καὶ ταῦτα ἐπ’ οὐδενὶ μισθῷ τί χρὴ νομίσαι ;
Lemmas: ὁ δέ σύ πᾶς ἄγω ἔχω ὁ δύναμις ὁ λόγος ἐν μέν ὁ δικαστήριον μηδείς συκοφαντέω μηδείς ἕνεκα ΧΡΥ - σίον , πρός δέ ἐγώ οὗτος ποιέω καί οὗτος ἐπί οὐδείς μισθός τίς χρή νομίζω ;
libanius.epistulae-1-1544 119.2
ἀλλὰ μὴν ὡς οὐκ ὀρθῶς ἐπελάβου μου τοῦ ῥήματος , ἐγὼ διδάξω , μικρὸν δὲ ἄνωθεν . ἦκες ἀνδρὶ Φοί - νικι Φοινίκης ἄρχοντι βοηθῶν νοῦν ἔχοντι καὶ καλῶς εἰδότι , τῶν τίνος αὑτῷ δεῖ ῥευμάτων . ἐγὼ δέ σε ἐπιθυμῶν ἰδεῖν ἥσθην ἰδὼν καὶ μικρὰ διαλεχθείς , ἐπὶ γὰρ ἄριστον Μου χωρεῖν , ἀφῆκα .
Lemmas: ἀλλά μήv ὡς οὐ ὀρθῶς ἐπιλαμβάνω ἐγώ ὁ ῥῆμα , ἐγώ διδάσκω , μικρός δέ ἄνωθεν . ἥκω ἀνήρ Φόι - νικι Φοινίκη ἄρχω βοηθός νόος ἔχω καί καλῶς οἶδα , ὁ τίς ἑαυτοῦ δεῖ ῥεῦμα . ἐγώ δέ σύ ἐπιθυμέω ὁράω ἧμαι εἶδον καί μικρός διαλέγω , ἐπί γάρ ἀγαθός Μου χωρέω , ἀφίημι .
libanius.epistulae-1-1544 119.3
τῆς δ’ ὑστεραίας σὲ μὲν εἶχε τὸ δικαστή - ριον , ἐμὲ δὲ τὸ διδασκαλεῖον . καὶ συστείλας εἰς ὅσον ἐξῆν τῆς συνουσίας τὸ μῆκος ἔδραμον ἐπὶ τὰς ὑμετέρας κιγκλίδας δι - ψῶν τῆς ἀκοῆς καὶ τέμνων μετὰ θορύβου τὸν ὄχλον . εἶτα σοῦ μὲν οὐχ ὑπῆρχεν ἀκούειν , ἐπέπαυσο γάρ , περὶ δὲ σοῦ πολλὰ καὶ καλὰ ῥητόρων ἐπαινούντων ῥήτορα , φθονεῖν γὰρ οὐκ εἴας πολὺ νικῶν .
Lemmas: ὁ δέ ὑστεραῖος σύ μέν ἔχω ὁ δικαστής - Ῥίον , ἐγώ δέ ὁ διδασκαλεῖον . καί συστέλλω εἰς ὅσος ἔξεστι ὁ συνουσία ὁ μῆκος τρέχω ἐπί ὁ ὑμέτερος κιγκλίς Ζεύς - ψάω ὁ ἀκοή καί τέμνω μετά θόρυβος ὁ ὄχλος . εἶτα σύ μέν οὐ ὑπάρχω ἀκούω , παύω γάρ , περί δέ σύ πολύς καί καλός ῥήτωρ ἐπαινέω ῥήτωρ , φθονέω γάρ οὐ ἐάω πολύς Νίκη .
libanius.epistulae-1-1544 119.4
τῇ μετ’ ἐκείνην πάλιν ἕωθεν ἦλθον , ἀλλ’ οὔ - πω ἦν ὁ ἄρχων ἐνεργός , ἐμὲ δὲ ἐκάλουν οἱ νέοι . σὺ δὲ ἠγω - νίζου καὶ αὖθις ἤκουον , ὡς εἴποις , καὶ ἤλγουν καὶ τῆς ἀνάγ - κἠς κατεβόων .
Lemmas: ὁ μετά ἐκεῖνος πάλιν ἕωθεν ἔρχομαι , ἀλλά οὖον - πω εἰμί ὁ ἄρχω ἐνεργός , ἐγώ δέ καλέω ὁ νέος . σύ δέ ἡγός - νίζω καί αὖθις ἀκούω , ὡς εἶπον , καί ἀλγέω καί ὁ ἀνάγω - κέω καταβοάω .
libanius.epistulae-1-1544 119.5
τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν ; ἔτυχες τῆς ψήφου πρὶν ἐμὲ τῆς ἐπιθυμίας . ἀλλ’ ὅμως ἐν τοῖς τετυχηκόσι πρὸς τοὺς ἄλλους ἐμαυτὸν ἠρίθμουν , ὥσπερ οἷς συνέβη πρὸς μὲν Ηλιν ἐλθεῖν , τὸν Δία δὲ οὐκ ἰδεῖν , αἰσχυνομένους δὲ φάσκειν ἰδεῖν .
Lemmas: τίς δεῖ ὁ πολύς λέγω ; τυγχάνω ὁ ψῆφος πρίν ἐγώ ὁ ἐπιθυμία . ἀλλά ὅμως ἐν ὁ τυγχάνω πρός ὁ ἄλλος ἐμαυτοῦ ἀριθμέω , ὥσπερ ὅς συμβαίνω πρός μέν Ἦλις ἔρχομαι , ὁ Ζεύς δέ οὐ ὁράω , αἰσχύνω δέ φάσκω ὁράω .
libanius.epistulae-1-1544 119.6
τοῦτο δὴ καὶ αὐτὸς ἐπεπόνθειν , καὶ περὶ τὸν Εὔ - βουλον οὐκ ὀλίγων καθημένων , ἐν οἷς ἐγώ τε καὶ σύ , γιγνο - μένων τινῶν ἐγκωμίωι κατὰ σοῦ καὶ πρὸς ἐμὲ τῶν ἀνθρώ - πων βλεπόντων , εἰ σύμψηφός τε εἴην καὶ τὸν ῥήτορα εἰδείην , ἔκρυψα τὸ ἀτύχημα καὶ τῶν ἀκηκοότων εἰς εἶναι πρὸς ἐκεί - νους εἰπὼν σοὶ πρὸς τὸ οὖς τἀληθὲς ἔφην , ὡς ἀνήκοος εἴην , δηλῶν ὅτι σὲ ἀποδοῦναι δεῖ .
Lemmas: οὗτος δή καί αὐτός πάσχω , καί περί ὁ εὕω - βούλω οὐ ὀλίγος κάθημαι , ἐν ὅς ἐγώ τε καί σῦς , γιγνο - Μένων τις ἐγκώμιον κατά σύ καί πρός ἐγώ ὁ ἀνθρώ - πάω βλέπω , εἰμί σύμψηφος τε εἰμί καί ὁ ῥήτωρ οἶδα , κρύπτω ὁ ἀτύχημα καί ὁ ἀκούω εἰς εἰμί πρός ἐκεῖ - νόος εἶπον σύ πρός ὁ οὖς ἀληθής φημί , ὡς ἀνήκοος εἰμί , δηλόω ὅτι σύ ἀποδίδωμι δεῖ .
libanius.epistulae-1-1544 119.7
τοῦτ’ εὐθὺς μὲν οὐκ ἐδυσ - χἐρανας , οὐ γοῦν ἔδειξας , ἀπελθὼν δὲ ὕβριν ἐκάλεις , οὐ γάρ με ἔλαθες . τί δὴ τὸ τὴν ὕβριν ἔχον , εἰ μήτε τὸ ἐπαινεῖν ὑβρίζειν ἐστὶ μήτε τὸ δυστυχίαν ὁμολογεῖν ;
Lemmas: οὗτος εὐθύς μέν οὐ δύο - χραίνω , οὖον γοῦν δείκνυμι , ἀπέρχομαι δέ ὕβρις καλέω , οὖον γάρ ἐγώ λανθάνω . τίς δή ὁ ὁ ὕβρις ἔχω , εἰμί μήτε ὁ ἐπαινέω ὑβρίζω εἰμί μήτε ὁ δυστυχία ὁμολογέω ;
libanius.epistulae-1-1544 119.8
ἀλλ’ οὐ συν - διετρίψαμεν ὁπόσον εἰκός , καὶ τοῦτο ἐγκαλεῖς . κοινή γε ἡ ζημία . ἀλλά τοι βέλτιον σὲ μὲν τῆς ἐμῆς ἀσχολίας κατηγο - ρεῖν , ἐμὲ δὲ τῆς σῆς , ἀλλήλων δὲ ἡμᾶς .
Lemmas: ἀλλά οὖον σῦς - διατρίβω ὁπόσος εἰκός , καί οὗτος ἐγκαλέω . κοινός γε ὁ ζημία . ἀλλά ὅς ἀγαθός σύ μέν ὁ ἐμός ἀσχολία κατηγο - ῥέω , ἐγώ δέ ὁ σός , ἀλλήλων δέ ἐγώ .
libanius.epistulae-1-1544 119.9
ἀλλ’ , ὦ βέλτιστε καὶ χρηστὲ Δημοσθένους ἀπόγονε , μὴ ταύτῃ κρῖνε τὰς φιλίας , ἀλλ’ αὐτῶ τῷ φιλεῖν · ὡς πολλοὶ συμπίνοντες ὁσημέραι κἂν τοῦ αἵ - ματος ἀλλήλων ἡδέως πίοιεν .
Lemmas: ἀλλά , εἰμί ἀγαθός καί χρηστός Δημοσθένης απόγονος , μή οὗτος κρίνω ὁ φίλιος , ἀλλά αὐτός ὁ φιλέω · ὡς πολύς συμπίνω ὁσημέραι κἀν ὁ ὁ - μα ἀλλήλων ἡδύς πίνω .
libanius.epistulae-1-1544 119.10
σὺ δ’ ἄλλους ἀφεὶς Ἀβυδη - νοὺς εἶναι φύλαττε τοὺς σαυτοῦ τρόπους καὶ τοῦ γε μὴ μετα - βεβλῆσθαι δεῖγμα παρέχου τὸ Βοηθὸν τουτονὶ μὴ πολλῶν ἐᾶσαι δεηθῆναι ὁ δὲ καὶ Ζηνοβίου τοῦ πάνυ συγγενὴς καὶ ἡμῖν ἐπιτήδειος καὶ γέρων , ὡς ὁρᾷς , καὶ ἀδικεῖται
Lemmas: σύ δέ ἄλλος ἀφίημι Ἀβυδη - νόος εἰμί φυλάσσω ὁ σεαυτοῦ τρόπος καί ὁ γε μή μετά - βάλλω δεῖγμα παρέχω ὁ βοηθός οὗτος μή πολύς ἐάω δήω ὁ δέ καί Ζηνόβιος ὁ πάνυ συγγενής καί ἐγώ ἐπιτήδειος καί γέρων , ὡς ὁράω , καί ἀδικέω
libanius.epistulae-1-1544 120
ρκ΄ . Μακεδονίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ρκ΄ . Μακεδών . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 120.1
Ἀλλ᾿ ὑμῖν μὶν οἱ γάμοι χωροῖεν κατὰ νοῦν Δῖός τε γα - μηλίου καὶ τῆς Δῖός θυγατρός , ἧς ἔργα γάμου , διδόντων τὴν ἀγαθὴν τῇ συζυγίᾳ τύχην , ἡμῖν δὲ νῦν οὔπω καιρὸς ἐπὶ τοι - αὐτὰ φοιτᾶν . ἡ τάχα ἂν ἦμεν οὐ τῶν δειπνούντων μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ᾀδόντων φίλου μὲν ἐκδιδόντος ἀδελφιδῆν , φί - λου δὲ ἀγομένου τὴν κόρην .
Lemmas: ἀλλά σύ μιν ὁ γάμος χωρέω κατά νόος Δῖος τε γῆ - Μήλιος καί ὁ Δῖος θυγάτηρ , ὅς ἔργον γάμος , δίδωμι ὁ ἀγαθός ὁ συζυγία Τύχη , ἐγώ δέ νῦν οὔπω καιρός ἐπί ὅς - αὐτός φοιτάω . ὁ τάχα εἄν εἰμί οὖον ὁ δειπνέω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀείδω φίλος μέν ἐκδίδωμι ἀδελφιδῆ , φεῖ - Λοῦ δέ ἄγω ὁ κόρη .
libanius.epistulae-1-1544 120.2
ἀλλ’ ὅπερ ἔφην , μέχρι τοῦ συνεύξασθαι πόρρωθεν κοινωνοῦμεν τῶν δρωμένων · τοσοῦτο 10 γὰρ ἔξεστιν .
Lemmas: ἀλλά ὅσπερ φημί , μέχρι ὁ συνεύχομαι πόρρωθεν κοινωνέω ὁ δράω · τοσοῦτος 10 γάρ ἔξεστι .
libanius.epistulae-1-1544 121
ρκα΄ . Ἀκακίῳ . ( 359/60 )
Lemmas: ὅρ . Ἀκάκιος . ( 359/60 )
libanius.epistulae-1-1544 121.1
Ἐψεύσω μέν , ἀλλ’ ὁ παῖς σοι τῷ ψεύδει γεγένηται βελ - τίων , τῷ δὲ τοιούτῳ ψεύδει κἀν τῇ Πλάτωνος πόλει χώραν ὁρῶμεν οὖσαν .
Lemmas: ψεύδω μέν , ἀλλά ὁ παῖς σύ ὁ ψεύδω γίγνομαι Βέλ - τίω , ὁ δέ τοιοῦτος ψεύδω ἐν ὁ Πλάτων πόλις χώρα ὁράω εἰμί .