ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 556.2
ἐγὼ δὲ οὓς μὲν ἔνεστιν ἐξαπατᾶν , πρὸς μὲν τούτους φημὶ καὶ γράμματα λαμβάνειν · ὑφ’ ὧν δ’ ἂν ἐλεγχοίμην , εἰ προσποιοίμην , λέγω σοὶ μὲν προσ - ήκειν πράττειν , ἐμαυτῷ δὲ γράφειν · λέγειν δὲ οὐδὲν ἰσχυρὸν δοκῶ .
Lemmas: ἐγώ δέ ὅς μέν ἔνειμι ἐξαπατάω , πρός μέν οὗτος φημί καί γράμμα λαμβάνω · ὑπό ὅς δέ εἄν ἐλέγχω , εἰμί προσποιέω , λέγω σύ μέν προς - ἥκω πράσσω , ἐμαυτοῦ δέ γράφω · λέγω δέ οὐδείς ἰσχυρός δοκέω .
libanius.epistulae-1-1544 556.3
φέρων δὲ οὐδὲ πρὸ τοῦ ταυτηνὶ τὴν ζημίαν μετρίως , ἀφ’ οὗ Κλημάτιον μὲν ᾐσθόμην ἀφῖχθαι , λαβεῖν δὲ οὐδ’ οὕτως ἐδυνήθην ἐπιστολήν , οὐδ’ ἂν εἴποιμι ῥᾳδίως ὡς ἠνιά - θην . ὁ γὰρ ἄνθρωπος ἐκεῖνος εὐθὺς ἰδών σε τοῦτό μοι πρά - ξειν ἔφη καὶ ἐψεύσατο · εἰ μὲν ἐκλαθόμενος , εἰσὶν ἐλπίδες · εἰ δ’ οὐδὲν παρείς , ἀλλ’ οὐκ ἐρῶ τι δυσχερές .
Lemmas: φέρω δέ οὐδέ πρό ὁ οὗτος ὁ ζημία μέτριος , ἀπό ὅς κλημάτιον μέν αἰσθάνομαι ἀφικνέομαι , λαμβάνω δέ οὐδέ οὕτως δύναμαι ἐπιστολή , οὐδέ εἄν εἶπον ῥᾳδίως ὡς ἡνία - θην . ὁ γάρ ἄνθρωπος ἐκεῖνος εὐθύς ὁράω σύ οὗτος ἐγώ Πράς - ξέω φημί καί ψεύδω · εἰμί μέν ἐκλανθάνω , εἰμί ἐλπίς · εἰμί δέ οὐδείς πείρω , ἀλλά οὐ εἴρω τίς δυσχερής .
libanius.epistulae-1-1544 556.4
Λητόιος δὲ τῶν ταὐτά μοι περὶ σὲ φρονούντων ἐστί · καὶ γὰρ εὖ πράττειν σε βούλοιτ’ ἂν καὶ ὅστις ἐπαινεῖ σε , τούτῳ φίλος . συνεύχεται δὲ σοὶ μὲν οὗτος , τούτῳ δὲ ἡ πόλις , ἣν οὐδὲν οὐδεπώποτε λυπήσας πολλάκις ἀπὸ τῆς πατρῴας οὐσίας εὔφρανεν .
Lemmas: Λητόϊος δέ ὁ αὐτός ἐγώ περί σύ φρονέω εἰμί · καί γάρ εὕω πράσσω σύ βούλομαι εἄν καί ὅστις ἐπαινέω σύ , οὗτος φίλος . συνεύχομαι δέ σύ μέν οὗτος , οὗτος δέ ὁ πόλις , ὅς οὐδείς οὐδεπώποτε λυπέω πολλάκις ἀπό ὁ πατρῷος οὐσία εὐφραίνω .
libanius.epistulae-1-1544 556.5
ὡς ἂν οὖν ἐν τούτῳ τὸ κοινὸν ἡμῖν τιμήσων χαίροντα ἀπόπεμπε τὸν ἄνδρα .
Lemmas: ὡς εἄν οὖν ἐν οὗτος ὁ κοινός ἐγώ τιμάω χαίρω ἀποπέμπω ὁ ἀνήρ .
libanius.epistulae-1-1544 557
φνζ΄ . Μυγδονίῳ . ( 357 )
Lemmas: φνζ΄ . Μυγδόνιος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 557.1
Ἶσον τι πεποίηκε Σπεκτάτος ὅτι με φιλεῖς ἐπιστείλας , ὥσπερ εἰ πρὸς ἐμὲ ἔλεγες . σὺ γὰρ Ἀθήνησί γε τὰ γονέων ἐπλήρωσας εἰς ἐμὲ καὶ διὰ τοῦτο μὲν πρῶτον μόνῳ ἐθάρρησα σοί . μάλιστα δέ , ἐπειδή , ὅτε διῆγον ἐν Βιθυνίᾳ τὸν σκηπτὸν ἐκεῖ ὂν ἐκφυγών , σὺ τοῖς ἐκβαλοῦσιν ἐπὶ Θρᾴκης ἐμάχου μό - νος ἐν μέσῳ πολλῶν ὑπὲρ τῶν δικαίων βοῶν .
Lemmas: Ἶσος τίς ποιέω Σπεκτάτος ὅτι ἐγώ φιλέω ἐπιστέλλω , ὥσπερ εἰμί πρός ἐγώ λέγω . σύ γάρ Ἀθήνησι γε ὁ γονεύς πληρόω εἰς ἐγώ καί διά οὗτος μέν πρῶτος μόνος θαρσέω σύ . μάλιστα δέ , ἐπειδή , ὅτε διάγω ἐν Βιθυνία ὁ σκηπτός ἐκεῖ εἰμί ἐκφεύγω , σύ ὁ ἐκβάλλω ἐπί Θρᾴκη μάχομαι μός - Μύκονος ἐν μέσος πολύς ὑπέρ ὁ Δίκαιος βοῦς .
libanius.epistulae-1-1544 557.2
ὥστε σε καὶ Νικοκλῆς ἐκ τῆς ὑπὲρ ἡμῶν ἀνδρίας ἐποιήσατο φίλον μισῶν μὲν ἐμέ , τότε δὲ σὲ θαυμάσας , ὅτι με οὐ προὔδωκας , ὅπως ἐκείνῳ χαρίσαιο . καὶ δὴ καὶ ὅτε πρὸς τὸν ἀγρὸν ἐπλεῖτε , κατι - δών με ἐπὶ τῆς ἠιόνος οὐ πόρρω Χαλκηδόνος κελεύσας τὸν ναύτην ἔχειν οὗπερ εἱστήκειν , ἐκβὰς ἠσπάζου Νικοκλέους ὁρῶντος ἀπὸ τοῦ πλοίου .
Lemmas: ὥστε σύ καί Νικοκλῆς ἐκ ὁ ὑπέρ ἐγώ Ἀνδρίας ποιέω φίλος μισέω μέν ἐγώ , τότε δέ σύ θαυμάζω , ὅτι ἐγώ οὖον προδίδωμι , ὅπως ἐκεῖνος χαρίζομαι . καί δή καί ὅτε πρός ὁ ἀγρός πλέω , κάτι - δήω ἐγώ ἐπί ὁ ἠϊών οὖον πόρρω Χαλκηδών κελεύω ὁ ναύτης ἔχω ὅσπερ ἵστημι , ἐκβαίνω ἀσπάζομαι Νικοκλῆς ὁράω ἀπό ὁ πλοῖον .
libanius.epistulae-1-1544 557.3
τί οὖν θαυμαστὸν εἰ ᾧ πέ - πρακται ἐκεῖνα , τὸν ἄριστον οὑτοσὶ Μουσώνιον πείθει τι δο - ξάζειν περὶ ἡμῶν ἄμεινον ; μιμῇ γὰρ τῶν δρομέων τοὺς ἀγα - θούς , ὧν ἀεὶ τὰ δεύτερα βελτίω .
Lemmas: τίς οὖν θαυμαστός εἰμί ὅς μετά - πράκτης ἐκεῖνος , ὁ ἀγαθός οὗτος Μουσώνιος πείθω τίς δο - ἄζω περί ἐγώ ἀγαθός ; μιμέομαι γάρ ὁ δρομεύς ὁ ἀγα - Θοῦς , ὅς ἀεί ὁ δύο ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 557.4
πρόσθες δὴ καὶ τοῖς τότε πόνοις καὶ τοῖς νῦν ἐπαίνοις τὴν εἰς Λητόιον τουτονὶ προ - θυμίαν , ὃς ἔχων φιλοτιμεῖσθαι καὶ γένους ἐπιφανείᾳ καὶ λει - τουργιῶν λαμπρότητι καὶ τῷ δύνασθαι λέγειν βούλοιτ’ ἂν ἀπὸ τρόπων ἢ ὧν εἷπον εἶναί τις δοκεῖν .
Lemmas: προστίθημι δή καί ὁ τότε πόνος καί ὁ νῦν ἔπαινος ὁ εἰς Λητόϊος οὗτος προ - θυμιάω , ὅς ἔχω φιλοτιμέομαι καί γένος ἐπιφάνεια καί λέι - τουργιῶν λαμπρότης καί ὁ δύναμαι λέγω βούλομαι εἄν ἀπό τρόπος ἢ ὅς ἕπω εἰμί τις δοκέω .
libanius.epistulae-1-1544 557.5
τοῦτον οὔτε εὐ - τυχία πώποτε ἐπῆρεν ἐν δυσκολίᾳ τε οὐκ ἔπτηξεν Εὐριπίδου μεμνημένος . φίλος δὲ τοιοῦτος ὁποῖος καὶ σύ , θᾶττον ἂν δε - ξάμενος τελευτὴν ἢ κακὸς εἰς ἑταῖρον γίνεσθαι , τοῦτο δὴ τὸ σόν , ἀλλὰ μὴν ἥ γε πρὸς ἐμὲ σπουδὴ τοσαύτη ὥστε οὐκ ἂν μείζω ζητήσαις .
Lemmas: οὗτος οὔτε εὕω - τυχίος πώποτε ἐπαίρω ἐν δυσκολία τε οὐ πτήσσω Εὐριπίδης μιμνήσκω . φίλος δέ τοιοῦτος ὁποῖος καί σῦς , ταχύς εἄν δέ - ξαίνω τελευτή ἢ κακός εἰς ἑταῖρος γίγνομαι , οὗτος δή ὁ σός , ἀλλά μήv ὅς γε πρός ἐγώ σπουδή τοσοῦτος ὥστε οὐ εἄν μείζων ζητέω .
libanius.epistulae-1-1544 557.6
ἔχω δὲ τὸν ἄνδρα ἀντευποιεῖν , εἰ βουλη - θείης . τούτῳ τε γὰρ ἀντὶ πάντων , εἰ Μουσώνιος αὐτὸν εὐ - μενῶς ἴδοι σοί τε ἐκεῖνον καταστῆσαι τοιοῦτον ῥᾷστον ἁπάν - των . μαθέτω δὴ ὅτι , παρ’ ὅσων κομίζει γράμματα , ταῦτα μάλιστα αὐτὸν ὤνησεν ἃ παρ’ ἡμῶν τῶν ἐν τῷ τρίβωνι φέρει .
Lemmas: ἔχω δέ ὁ ἀνήρ ἀντευποιέω , εἰμί βουλή - τίθημι . οὗτος τε γάρ ἀντί πᾶς , εἰμί Μουσώνιος αὐτός εὕω - μενής ὁράω σύ τε ἐκεῖνος καθίστημι τοιοῦτος ῥᾴδιος ἐπάν - ὁ . μανθάνω δή ὅτι , παρά ὅσος κομίζω γράμμα , οὗτος μάλιστα αὐτός ὀνίνημι ὁ παρά ἐγώ ὁ ἐν ὁ τρίβω φέρω .
libanius.epistulae-1-1544 558
φνη΄ . Μουσωνίῳ . ( 357 )
Lemmas: ὅς . Μουσώνιος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 558.1
Ἐπῄει μέν μοι καὶ πρότερον ἐπιστεῖλαί σοι , τὰ γὰρ ᾀδό - μενα περὶ τῆς σῆς φύσεως καὶ τοῦτο ἀνέπειθε , κατειχόμην δὲ τῷ νομίζειν εἶναι θρασὺ πρὶν ἐντυχεῖν ἐπιστεῖλαι .
Lemmas: ἔπειμι μέν ἐγώ καί πρότερος ἐπιστέλλω σύ , ὁ γάρ ἀείδω - Μένα περί ὁ σός φύσις καί οὗτος ἀναπείθω , κατέχω δέ ὁ νομίζω εἰμί θρασύς πρίν ἐντυγχάνω ἐπιστέλλω .
libanius.epistulae-1-1544 558.2
Σπε - κτάτου δὲ γεγραφότος ὡς ἔνι τις παρὰ σοὶ χώρα τῇ περὶ ἐμοῦ μνήμῃ καὶ ὡς , εἰ γράψαιμι , πρὸς ἐπιθυμοῦντα τοῦτο ἔσται , ταχέως ὑπήκουσα κέρδος μὲν ἡγούμενος , εἰ μή μου καταγνοίης προπέτειαν , βλάβος δὲ οὐδέν , εἰ καταγνοίης · Σπεκτάτον γὰρ εἶναι τὸν δώσοντα τὴν δίκην .
Lemmas: σπεʹ - κτάτου δέ γράφω ὡς ἐν τις παρά σύ χώρα ὁ περί ἐγώ μνήμη καί ὡς , εἰμί γράφω , πρός ἐπιθυμέω οὗτος εἰμί , ταχέως ὑπακούω κέρδος μέν ἡγέομαι , εἰμί μή ἐγώ κατάγνυμι προπέτεια , βλάβη δέ οὐδείς , εἰμί κατάγνυμι · Σπεκτάτον γάρ εἰμί ὁ δίδωμι ὁ δίκη .
libanius.epistulae-1-1544 558.3
ἀλλὰ γὰρ ἐλπίζειν χρὴ τὰ βελτίω . σὺ γὰρ δήπουθεν ὁ τήν τε Ἑλλάδα σεσωκὼς καὶ νῦν ἀνοίξας τὰ βασίλεια τοῖς λόγοις . εἰμὶ δέ που καὶ αὐτός , εἰ μὴ τῶν ποιούντων λόγους καλούς , τῶν γε ἐρώντων λόγων καλῶν , ὥστ’ εἰκὸς ἡμέρου σου τεύξεσθαι τήν τε ἐπιστολὴν καὶ τὸν φέροντα τὴν ἐπιστολήν .
Lemmas: ἀλλά γάρ ἐλπίζω χρή ὁ ἀγαθός . σύ γάρ δήπουθεν ὁ ὁ τε Ἑλλάς σῴζω καί νῦν ἀνοίγω ὁ βασίλεια ὁ λόγος . εἰμί δέ ποῦ καί αὐτός , εἰμί μή ὁ ποιέω λόγος καλός , ὁ γε ἐράω λόγος καλός , ὥστε εἰκός ἥμερος σύ τυγχάνω ὁ τε ἐπιστολή καί ὁ φέρω ὁ ἐπιστολή .
libanius.epistulae-1-1544 558.4
καίτοι γελοῖον μὲν ὑπὲρ ἄλλου γράφειν πρὶν ὅπως ἐκβήσεταί μοι τὸ γεγραφέναι μα - θεῖν , τετολμήσθω δ’ οὖν ὅμως , καὶ γενοῦ Λητοίῳ τὰ πάντα δι’ ἐμὲ τὸν θρασύν .
Lemmas: καίτοι γελοῖος μέν ὑπέρ ἄλλος γράφω πρίν ὅπως ἐκβαίνω ἐγώ ὁ γράφω μή - θέω , τολμάω δέ οὖν ὅμως , καί γίγνομαι Λητοίῳ ὁ πᾶς διά ἐγώ ὁ θρασύς .
libanius.epistulae-1-1544 559
φνθ΄ . Εὐγνωμονίῳ . ( 357 )
Lemmas: φνθ΄ . Εὐγνώμων . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 559.1
Ἆρ᾿ ἔτι μέμνησαι τῆς κυνὸς καὶ τοῦ γραιδίου καὶ ἐκάλεις τὸν Σωκράτην καὶ πάντων δὴ τῶν Ἀθήνησιν ἐκεί - νων , ἢ σεμνὸς ἡμῖν γέγονας καὶ λόγος οὐδεὶς τῶν ἀρχαίων ;
Lemmas: ἆρα ἔτι μιμνήσκω ὁ κύων καί ὁ γραΐδιον καί καλέω ὁ Σωκράτης καί πᾶς δή ὁ Ἀθήνησιν ἐκεῖ - νάω , ἢ σεμνός ἐγώ γίγνομαι καί λόγος οὐδείς ὁ ἀρχαῖος ;
libanius.epistulae-1-1544 559.2
ἐγὼ δὲ συγχαίρω μέν σοι τῆς γλώττης καὶ πλέον γε τοῦ δευτέρου · τῶν δὲ γραμμάτων , οἷς ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν πανή - γυριν ἐκάλει τὴν πόλιν , ἡκόντων ἃ παρέστη τοῖς τῇδε περὶ τῶν γραμμάτων , ἄκουσον .
Lemmas: ἐγώ δέ συγχαίρω μέν σύ ὁ γλῶσσα καί πλέω γε ὁ δύο · ὁ δέ γράμμα , ὅς ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ Πανή - γῦρις καλέω ὁ πόλις , ἥκω ὁ παρίστημι ὁ ὅδε περί ὁ γράμμα , ἀκούω .
libanius.epistulae-1-1544 559.3
ἐξῆλθον ἐκ τοῦ διδασκαλείου περὶ μεσημβρίαν , τῶν δ’ ἀκουσάντων οἷς ἦν αἴσθησις λόγων ἐντυχόντες μοι σῆς ἔφασαν ἀκηκόαμεν ἐπιστολῆς . πῶς ἔφην ἐμῆς ; ὅτι , νὴ Δία , τοιαύτας ἔφασαν ἐργάζῃ . καὶ τό τε κάλλος ἐπῄνουν καὶ τὸ μὴ μάταιον μῆκος ἐνοχλεῖν τῷ κάλλει . ἐμοὶ μὲν οὖν τιμήν τινα τοῦτο ἡγούμην ἔχειν , εἰ δὲ μὴ σοί τινα ὕβριν , αὐτὸς σκόπει .
Lemmas: ἐξέρχομαι ἐκ ὁ διδασκαλεῖον περί μεσημβρία , ὁ δέ ἀκούω ὅς εἰμί αἴσθησις λόγος ἐντυγχάνω ἐγώ σός φημί ἀκούω ἐπιστολή . πῶς φημί ἐμός ; ὅτι , νή Ζεύς , τοιοῦτος φημί ἐργάζομαι . καί ὁ τε κάλλος ἐπαινέω καί ὁ μή μάταιος μῆκος ἐνοχλέω ὁ κάλλος . ἐγώ μέν οὖν τιμή τις οὗτος ἡγέομαι ἔχω , εἰμί δέ μή σύ τις ὕβρις , αὐτός σκοπέω .
libanius.epistulae-1-1544 559.4
καὶ τὸν Λητόιον σύ τε ὅ τι ἔχεις ὠφέλει καὶ τοὺς ἄλλους συμπαρακάλει . καὶ γὰρ εὖ γεγονὼς καὶ μετειληφὼς λόγων καὶ λαμπρὸς ἐκ λειτουργιῶν καὶ νοῦν ἔχων καὶ φρόνημα δίκαιον καὶ χάριν πρὸς τῷ λα - βεῖν εἰδὼς ἀποδοῦναι καί , ὁ δὴ μάλιστα σὺ ποθεῖς , ἡμῖν ἀντὶ τείχους καὶ δορυφόρων .
Lemmas: καί ὁ Λητόϊος σῦς τε ὅς τίς ἔχω ὀνίνημι καί ὁ ἄλλος συμπαρακαλέω . καί γάρ εὕω γίγνομαι καί μεταλαμβάνω λόγος καί λαμπρός ἐκ λειτουργία καί νόος ἔχω καί φρόνημα Δίκαιος καί χάρις πρός ὁ λάω - Βέι εἰδοί ἀποδίδωμι καί , ὁ δή μάλιστα σύ ποθέω , ἐγώ ἀντί τεῖχος καί δορυφόρος .
libanius.epistulae-1-1544 560
φξ΄ . Ἀνδρονίκῳ . ( 357 )
Lemmas: φξ΄ . Ἀνδρόνικος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 560.1
Εἰκὸς μὲν ἥκειν ὡς ὑμᾶς λόγον τῶν ἔργων , οἷς εἰς ἐμὲ κέχρηται Μαιορῖνος οὑτοσί · ὑμῖν τε γὰρ ἐπιμελὲς μηδὲν τῶν ἐμῶν ἀγνοεῖν τά τε τούτου τοιαῦτα περὶ ἡμᾶς , οἷα φή - μην ἂν ποιήσαι , κωλύει δὲ οὐδὲν καὶ παρ’ ἐμοῦ λεχθῆναι .
Lemmas: εἰκώς μέν ἥκω ὡς σύ λόγος ὁ ἔργον , ὅς εἰς ἐγώ χράομαι μαιορις οὗτος · σύ τε γάρ ἐπιμελής μηδείς ὁ ἐμέω ἀγνοέω ὁ τε οὗτος τοιοῦτος περί ἐγώ , οἷος φημί - μείς εἄν ποιέω , κωλύω δέ οὐδείς καί παρά ἐγώ λέγω .
libanius.epistulae-1-1544 560.2
οὗτος γενόμενος ἐξ ἐνδόξων , τὴν γὰρ δὴ μεγίστην ἦρξεν ἀρχὴν ὁ πατὴρ αὐτοῦ , καὶ φοιτήσας ἐπὶ λόγοις οὐ παρὰ φαῦλον σοφιστήν , ἐπειδὴ ἥκων ἔδειξα λόγον , εὐθὺς ἑάλω καὶ τὸν μὲν οὐκ ἠτίμασεν , ἐμὲ δὲ ἐθαύμασε καὶ προσιὼν καὶ συνὼν καὶ φιλῶν καὶ ἐπαινῶν καὶ συμπράττων εἰς αὔξησιν τοῦ ποιμνίου , καὶ πάντα μὲν λέγων , πάντα δὲ ποιῶν ὑμῶν τε τῶν τὰ ἡμέτερα ἑλομένων οὐ χείρων τῶν τε ἐνταῦθα πολλῶν ἐφάνη βελτίων .
Lemmas: οὗτος γίγνομαι ἐκ ἔνδοξος , ὁ γάρ δή μέγας ἄρχω ἀρχή ὁ πατήρ αὐτός , καί φοιτάω ἐπί λόγος οὖον παρά φαῦλος σοφιστής , ἐπεί ἥκω δείκνυμι λόγος , εὐθύς ἁλίσκομαι καί ὁ μέν οὐ ἀτιμάζω , ἐγώ δέ θαυμάζω καί προσέρχομαι καί σύνειμι καί φίλος καί ἐπαινέω καί συμπράσσω εἰς αὔξησις ὁ ποίμνιον , καί πᾶς μέν λέγω , πᾶς δέ ποιέω σύ τε ὁ ὁ ἡμέτερος αἱρέω οὖον χείρων ὁ τε ἐνταῦθα πολύς φαίνω ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 560.3
ἐπιτιμώντων δὲ ἐνίων αὐτῶ τὸ τὸν οὐ διδάσκαλον πρὸ τοῦ διδασκάλου ποιεῖσθαι τόδε φαυλότερον ἴφη πρὸ τοῦ βελτίονος τίθε - σθαι τῶν καλῶν ὑμῖν εἶναι δοκεῖ ; τοιούτοις ἀπήντα πρὸς αὐτοὺς λόγοις καὶ ὡς ἀδικοῖεν αὑτὸν σπλάγχνων , φασί , ποιοῦντες μὴ φαγεῖν .
Lemmas: ἐπιτιμάω δέ ἔνιοι αὐτός ὁ ὁ οὖον διδάσκαλος πρό ὁ διδάσκαλος ποιέω ὅδε φαῦλος Ίφη πρό ὁ ἀγαθός τίθος - ἕπομαι ὁ καλός σύ εἰμί δοκέω ; τοιοῦτος ἀπαντάω πρός αὐτός λόγος καί ὡς ἀδικέω ἑαυτοῦ σπλάγχνον , φημί , ποιέω μή ἐσθίω .
libanius.epistulae-1-1544 560.4
ἔστι δὲ καὶ ὅλως ὁ νεανίσκος άγα - θός , οὐχ ἕτοιμος εἰς ὀργήν , βέβαιος εἰς φιλίαν , εἰδὼς ποιῆσαι τὸ ὄντα ἐλάττω τοῦ βοηθῆσαι γνωρίμοις . οὐ γὰρ ὅσον φύλλον ἀπ’ ἐλαίας , φασίν , ἀλλ’ ὅσοις ἄν τις γένοιτο πλούσιος , τοσού - τῶν ἀφίσταται λύων ἀκαιρίαν ἑταίρων · φροντίζων δὲ ἐν οἷς δεῖ φροντίδος οὐ φεύγει τὰ φέροντα τῇ γνώμῃ τέρψιν . ὅστις δὲ αὐτῷ συγγένοιτο καὶ μικρά , κατέχεται τῇ τε πρᾳότητι καὶ χάριτι τῶν τρόπων .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὅλως ὁ νεανίσκος ἄγα - ἄνθος , οὐ ἑτοῖμος εἰς ὀργή , βέβαιος εἰς φίλιος , εἰδοί ποιέω ὁ εἰμί μικρός ὁ βοηθέω γνώριμος . οὖον γάρ ὅσος φύλλον ἀπό ἐλαία , φημί , ἀλλά ὅσος ἄν τις γίγνομαι πλούσιος , τοσούς - ὁ ἀφίστημι λύω ἀκαιρία ἑταῖρος · φροντίζω δέ ἐν ὅς δεῖ φροντίς οὖον φεύγω ὁ φέρω ὁ γνώμη τέρψις . ὅστις δέ αὐτός συγγίγνομαι καί μικρός , κατέχω ὁ τε πραότης καί χάρις ὁ τρόπος .
libanius.epistulae-1-1544 560.5
μαθέτω δὴ διὰ σοῦ τῶν παρ’ ὑμῖν τοὺς σπουδαίους καὶ πρὸς τῷ μαθεῖν κτησάσθω διὰ σοῦ τοὺς σπουδαίους συνήθεις . τὴν δὲ τῆς πορείας κοινωνίαν , ἣν ποιεῖται μετὰ τῶν ἡμῖν οὐκ ἐπιτηδείων , μὴ λάβῃς δι’ ὑπο - ψίας . ἀνάγκῃ τε γὰρ συμβέβηκε καὶ τοῦ μὲν ὀχήματος κοι - νωνεῖ , τῆς δὲ γνώμης ἀποστατεῖ . πειρώμενος δὲ καὶ εἰς λό - γους ἰὼν φήσεις οὐκ ἠπατῆσθαί με .
Lemmas: μανθάνω δή διά σύ ὁ παρά σύ ὁ σπουδαῖος καί πρός ὁ μανθάνω κτάομαι διά σύ ὁ σπουδαῖος συνήθης . ὁ δέ ὁ πορεία κοινωνία , ὅς ποιέω μετά ὁ ἐγώ οὐ ἐπιτήδειος , μή λαμβάνω διά ὑπο - ψιάς . ἀνάγκη τε γάρ συμβαίνω καί ὁ μέν ὄχημα κέω - νοέω , ὁ δέ γνώμη ἀποστατέω . πειράω δέ καί εἰς λό - πέλαγος εἶμι φημί οὐ ἀπατάω ἐγώ .
libanius.epistulae-1-1544 561
φξα΄ . Ἀρισταινέτῳ . ( 357 )
Lemmas: φξα΄ . Ἀρισταίνετος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 561.1
Ἐγένετο καὶ Ἀρισταίνετος ἡμῖν εἷς τῶν πολλῶν ὁ πρό - τερον τῶν σοφῶν καὶ τὰς · ἐπιστολὰς πήχεσι καὶ σπιθαμῇ με - τρεῖ , κἂν μακρὰς μὴ λάβη , δεινὰ πέπονθε καὶ ἠδίκηται . ἐγὼ δέ σε ᾔδειν εἰδότα μέτρα τῶν λόγων εἶναι τὰ πράγματα · πάν - τὼς δὲ ὁ τῶν λόγων νόμος καὶ τὸ τῶν ἐπιστολῶν περιλαμ - βάνει μέρος .
Lemmas: γίγνομαι καί Ἀρισταίνετος ἐγώ εἷς ὁ πολύς ὁ πρό - τέρος ὁ σοφός καί ὁ · ἐπιστολή πῆχυς καί σπιθαμή ἐγώ - τρέω , κἀν μακρός μή λαμβάνω , δεινός πάσχω καί ἀδικέω . ἐγώ δέ σύ οἶδα οἶδα μέτρον ὁ λόγος εἰμί ὁ πρᾶγμα · πᾶς - ὁ δέ ὁ ὁ λόγος νόμος καί ὁ ὁ ἐπιστολή περιλαμ - βάνω μέρος .
libanius.epistulae-1-1544 561.2
τότε οὖν συνέστελλέ μοι τὴν ἐπιστολὴν ὁ φέρων τὴν ἐπιστολὴν ἔχων ἀγγεῖλαί σοι τὰ ἡμέτερα ἀκριβῶς · εἰ δὲ ἐγὼ διηγούμην , ὑβρίζετο ἂν ὁ φέρων . ἀλλ’ οὐδὲ ἀγνὼς ἦν ὁ Γυμνάσιός σοι καὶ διδάσκειν σε δέον , ὅστις ἐκεῖνος , ἔφυγον ὑπ’ ἀργίας τῆς περὶ τὰ γράμματα .
Lemmas: τότε οὖν συστέλλω ἐγώ ὁ ἐπιστολή ὁ φέρω ὁ ἐπιστολή ἔχω ἀγγέλλω σύ ὁ ἡμέτερος ἀκριβῶς · εἰμί δέ ἐγώ διηγέομαι , ὑβρίζω εἄν ὁ φέρω . ἀλλά οὐδέ ἀγνώς εἰμί ὁ Γυμνάσιος σύ καί διδάσκω σύ δήω , ὅστις ἐκεῖνος , φεύγω ὑπό ἀργία ὁ περί ὁ γράμμα .
libanius.epistulae-1-1544 561.3
τίς οὖν ὁ τοῦ βεβήλου καιρὸς καὶ τοῦ τὰς θύρας ἀποκλείειν ; ὁρᾷς , ὅπως ἐπέστελλες Στρατηγίῳ μακρὰ καὶ καλά , μήκους γὰρ ἐδεῖτο περὶ ὧν ἐπέστελλες . μικρά σοι παρ’ ἡμῶν ἧκε καἰ γάρ - τοι μακρά ποτε ἧκε · τότε μὲν περὶ πολλῶν , ὕστερον δὲ οὐ τοσούτων · οὐ γὰρ ἔδει .
Lemmas: τίς οὖν ὁ ὁ βέβηλος καιρός καί ὁ ὁ θύρα ἀποκλείω ; ὁράω , ὅπως ἐπιστέλλω Στρατήγιος μακρός καί καλός , μῆκος γάρ δήω περί ὅς ἐπιστέλλω . μικρός σύ παρά ἐγώ ἵημι καίω γάρ - ὅς μακρός ποτός ἵημι · τότε μέν περί πολύς , ὕστερος δέ οὖον τοσοῦτος · οὖον γάρ ἐσθίω .
libanius.epistulae-1-1544 561.4
ὅπως δὲ ἡμῖν εἰς χεῖρας ἦλθεν ἃ πρὸς ἐκεῖνον ἔγραψας , ἄκουσον . ἀνέστρεψε μὲν ἐκ Χαλκηδό - νος , ἐγὼ ἐγὼ δέ , τοῦτο δὴ τὸ εἰωθός , πρὸ τῆς πόλεως ὁ δὲ ἅμα τε ἐφίλησε καὶ γράμματα ἃ ἧκεν αὐτῷ παρὰ σοῦ , δώσειν μοι ταῦτα ἴφη .
Lemmas: ὅπως δέ ἐγώ εἰς χείρ ἔρχομαι ὁ πρός ἐκεῖνος γράφω , ἀκούω . ἀναστρέφω μέν ἐκ Χαλκηδό - Μύκονος , ἐγώ ἐγώ δέ , οὗτος δή ὁ εἴωθα , πρό ὁ πόλις ὁ δέ ἅμα τε φιλέω καί γράμμα ὁ ἵημι αὐτός παρά σύ , δίδωμι ἐγώ οὗτος Ίφη .
libanius.epistulae-1-1544 561.5
καὶ ταῦτα ἐλέγετο σὺν φαιδρότητι σοί τε καὶ ἐμοὶ τιμὴν ἔχοντα , Νεβρίδιος δὲ ἠκροᾶτο σὺν ἐκείνω φερόμενος . ὡς οὖν οἴκαδε ἦλθον , αὐτοῦ δόντος ἀνέγνων οὐ πλείω μᾶλλον ἢ καλλίω . ἐγὼ μὶν οὖν ἐπῄνουν , ὁ δὲ ἥδετο .
Lemmas: καί οὗτος λέγω σύν φαιδρότης σύ τε καί ἐγώ τιμή ἔχω , Νεβριδίος δέ ἀκροάομαι σύν ἐκεῖνος φέρω . ὡς οὖν οἴκαδε ἔρχομαι , αὐτός δίδωμι ἀναγιγνώσκω οὖον πλείων μᾶλλον ἢ καλός . ἐγώ μιν οὖν ἐπαινέω , ὁ δέ ἥδομαι .
libanius.epistulae-1-1544 561.6
Ὀλυμπίῳ δὲ πολλῶν εἰδὼς χάριν , ὅτι σοι τὰ ὄντα ἀπήγγελκε καὶ τὴν μεθ’ ἡμῶν μοῖραν καὶ τοὺς ῥηγνυ - μένους δύο καὶ τοὺς πηδῶντας καὶ τοὺς κλάοντας οὐδὲ ἔστιν εἰπεῖν ὅσην ἡδονὴν ἔχω . καὶ σὺ δ’ ἂν ἔχοις εἰκότως , εἴ σοι κέρδος τὸ μὴ περὶ τῶν ἐμῶν ἐξηπατῆσθαι πραγμάτων .
Lemmas: Ὀλύμπιος δέ πολύς εἰδοί χάρις , ὅτι σύ ὁ εἰμί ἀπαγγέλλω καί ὁ μετά ἐγώ μοῖρα καί ὁ ῥήγνυμι - μένος δύο καί ὁ πηδάω καί ὁ κλαίω οὐδέ εἰμί εἶπον ὅσος ἡδονά ἔχω . καί σύ δέ εἄν ἔχω εἰκότως , εἰμί σύ κέρδος ὁ μή περί ὁ ἐμέω ἐξαπατάω πρᾶγμα .
libanius.epistulae-1-1544 561.7
τῶν δὲ ἐμῶν λόγων ἐρᾶν μὲν ἐγνωκώς , τιμὴν δὲ οὐ διδοὺς ἀδι - κεῖς . αἰτοῦμεν δὲ οὐ χρυσίον , ἀλλὰ βιβλία τῶν παλαιῶν , ἃ πάλαι μὲν ὑπέσχου δωρεάν , νῦν δὲ οὐδὲ ἀντιδίδως .
Lemmas: ὁ δέ ἐμέω λόγος ἐράω μέν γιγνώσκω , τιμή δέ οὖον δίδωμι ἀς - ἐκεῖσε . αἰτέω δέ οὖον χρυσίον , ἀλλά βιβλίον ὁ παλαιός , ὁ πάλαι μέν ὑπισχνέομαι δωρεά , νῦν δέ οὐδέ ἀντιδίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 562
φξβ΄ . Τῷ αὐτῷ . ( 357 )
Lemmas: φξβ΄ . ὁ αὐτός . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 562.1
Πρέποντά γε εἰς τὸν καλὸν Σπεκτάτον ᾄδεις , καὶ τοῖς γε εἰς ἐκεῖνον ἐπαίνοις τὸ γένος ἡμῶν ἴσθι κοσμῶν . τὴν τι - μὴν δέ , ᾐ σε τιμᾷ βασιλεύς , σὺ μὲν ἐσίγησας , ὁ δὲ ἐμήνυσεν . ἔφη γὰρ τῷ διδόντι μᾶλλον ἢ τῷ λαβόντι συνησθῆναι . οὕτως ὁ τι ἄν τις περὶ σὲ σπουδάσῃ , τούτῳ πρῶτον εὖ πεποίηκεν αὑτόν .
Lemmas: πρέπω γε εἰς ὁ καλός Σπεκτάτον ἀείδω , καί ὁ γε εἰς ἐκεῖνος ἔπαινος ὁ γένος ἐγώ εἰμί κοσμέω . ὁ τίς - μήv δέ , ὁ σύ τιμάω βασιλεύς , σύ μέν σιγάω , ὁ δέ μηνύω . φημί γάρ ὁ δίδωμι μᾶλλον ἢ ὁ λαμβάνω συνήδομαι . οὕτως ὁ τίς ἄν τις περί σύ σπουδάζω , οὗτος πρῶτος εὕω ποιέω ἑαυτοῦ .
libanius.epistulae-1-1544 562.2
τὸ δὲ ὀκνεῖν τε καὶ μένειν καὶ μὴ κινεῖσθαι ἐθέ - λειν ἥκιστα μὲν καλόν , τοῦ δὲ σοῦ τρόπου · ὥστ’ οὐκ ἐδεήθην ὅ τι ποιεῖν ἔγνωκας ἐρωτᾶν , ἀλλ’ εἶπον φθάσας ὃ ποιήσεις .
Lemmas: ὁ δέ ὀκνέω τε καί μένω καί μή κινέω ἐθέειμι - Λέιν ἥκιστος μέν καλός , ὁ δέ σύ τρόπος · ὥστε οὐ δήω ὅς τίς ποιέω γιγνώσκω ἐρωτάω , ἀλλά εἶπον φθάνω ὅς ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 562.3
δεῖ δέ σε τὴν ἀργίαν ἐκδύντα μικροῖς πόνοις μεγάλην κτήσασθαι ῥᾳστώνην , ἄλλως θ’ ὅτε πορεύσῃ παρ’ ἄνδρα τὰ πάντα πρῶτον καὶ ᾧ κοινωνῆσαι πραγμάτων ἔχει τι δόξης .
Lemmas: δεῖ δέ σύ ὁ ἀργία ἐκδύω μικρός πόνος μέγας κτάομαι ῥᾳστώνη , ἄλλως ὁ ὅτε πορεύω παρά ἀνήρ ὁ πᾶς πρῶτος καί ὅς κοινωνέω πρᾶγμα ἔχω τίς δόξα .
libanius.epistulae-1-1544 562.4
ἀλλ’ ὑπὲρ τούτου μὲν σαυτῷ διαλέξῃ · Πελάγιον δὲ του τονὶ γνοὺς ἐγνωκὼς ἔσῃ τὸν ἡμερώτατον Σύροις . ἐπαινῶ δὲ ἐντεῦθεν αὐτόν , οὐχ ὡς οὐκ ἔχοντα καὶ γένος , ἐπεὶ καὶ λό - γους καὶ δύναμιν ἐν πόλει καὶ τἄλλα οἷς ἄν τις εἴη λαμπρός , ἀλλ’ ὅτι τῇ τῶν τρόπων ἡμερότητι πλέον ἢ δι’ ἐκείνων ἧκεν εἰς ὄνομα καὶ διὰ τοῦτο ζῇ τε ἐν πλούτῳ πολλῷ καὶ φίλτρῳ πλέον .
Lemmas: ἀλλά ὑπέρ οὗτος μέν σεαυτοῦ διαλέγω · Πελάγιος δέ ὁ Τόνι γιγνώσκω γιγνώσκω εἰμί ὁ ἥμερος Σύρος . ἐπαινέω δέ ἐντεῦθεν αὐτός , οὐ ὡς οὐ ἔχω καί γένος , ἐπεί καί λό - πέλαγος καί δύναμις ἐν πόλις καί ἄλλος ὅς ἄν τις εἰμί λαμπρός , ἀλλά ὅτι ὁ ὁ τρόπος ἡμερότης πλέω ἢ διά ἐκεῖνος ἵημι εἰς ὄνομα καί διά οὗτος ζῶ τε ἐν πλοῦτος πολύς καί φίλτρον πλέω .
libanius.epistulae-1-1544 562.5
δεήσῃ δὲ οὐ πολλῶν μηνῶν εἰς τὸ ταὐτὰ ψηφίσα - σθαι περὶ τοῦ ἀνδρός , ἀλλ’ ἢν συμμίξας ἀκούσῃς τε φθεγγο - μένου καὶ αἰδούμενον ἴδῃς , ἀεὶ γὰρ τοῦτο ποιεῖ , τὸν μὲν ὅτι τοιοῦτός ἐστι θαυμάσῃ τοὺς δὲ ἔχοντας αὐτὸν εὐδαίμονας ἡγήσῃ .
Lemmas: δήω δέ οὖον πολύς μείς εἰς ὁ αὐτός ψηφίζω - ἕπομαι περί ὁ ἀνήρ , ἀλλά εἄν συμμίγνυμι ἀκούω τε φθεγγο - μένω καί αἰδέομαι ὁράω , ἀεί γάρ οὗτος ποιέω , ὁ μέν ὅτι τοιοῦτος εἰμί θαυμάζω ὁ δέ ἔχω αὐτός εὐδαίμων ἡγέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 563
φξγ΄ . Ἀνατολίῳ . ( 357 )
Lemmas: φξγ΄ . Ἀνατόλιος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 563.1
Εἰ καὶ μή , ὅτε ἐβουλόμην , ἔτυχον ὧν ἐπεθύμουν , ἀλλ ὧν γε ἐπεθύμουν ἔτυχον . γράμματα γὰρ σὰ πάλαι μὲν εἶχον ἂν εἰκότως , ὀψὲ δὲ ἔχω . καί με ἔπαυσας λυπούμενον , ὃν μὴ λυπηθῆναι τὴν ἀρχὴν σὺ ἦσθα κύριος .
Lemmas: εἰμί καί μή , ὅτε βούλομαι , τυγχάνω ὅς ἐπιθυμέω , ἀλλ' ὅς γε ἐπιθυμέω τυγχάνω . γράμμα γάρ σός πάλαι μέν ἔχω εἄν εἰκότως , ὀψέ δέ ἔχω . καί ἐγώ παύω λυπέω , ὅς μή λυπέω ὁ ἀρχή σύ εἰμί κύριος .
libanius.epistulae-1-1544 563.2
ἐξεῦρες δέ πως καὶ τούτου παραμυθίαν . ὁ γὰρ ταχέως οὐ δεδωκὼς ἔδωκας τῇ βραδυτῆτι τὴν ἀπὸ τοῦ φέροντος χάριν . Σπεκτάτος γὰρ ἦν , οὗ μεῖζον ἐμοὶ μὲν οὐδὲν ἢ σύ , σοὶ δὲ ἴσως οὐδέν .
Lemmas: ἐξευρίσκω δέ πως καί οὗτος παραμυθία . ὁ γάρ ταχέως οὖον δίδωμι δίδωμι ὁ βραδυτής ὁ ἀπό ὁ φέρω χάρις . Σπεκτάτος γάρ εἰμί , ὅς μείζων ἐγώ μέν οὐδείς ἢ σῦς , σύ δέ ἴσως οὐδείς .
libanius.epistulae-1-1544 563.3
ἴσθι δέ με τῆς Παλαιστίνης ἄρχοντα πεποιηκὼς πέμψας ἐκεῖσε Κλημάτιον , καὶ οἷς Ἀρισταίνετος ἐκοσμήθη , ταῦτα εἰς ἡμᾶς γεγενῆσθαι . πρόσθες δὴ ταῖς εἰς αὐτὸν τιμαῖς , καίτοι δέδοικα μὴ δόξη λέγειν μᾶλλον ἢ πράττειν ἀμείνων εἶναι . 9 Sievers 228 , 2 . 286 , 4 . Seeck 63 . 384 15 cf . ep . 662 18 Seeck 111 | cf . ep . 662 3 ταὐτὰ Bcripsi e V sed e ταῦτα corr m4 ταῦτα VaVoSVi Wolf 4 ἢ Va | ἀκούση Vi 5 γὰρ scripsi e VVaVo δὲ Vi Wolf 6 θαυμάσῃ V sed ῃ in εις corr m5 7 ἡγήσῃ Va sed ήσῃ del 10 ἐβουλόμην Va aed ην del | ἔτυχον om Va ὦν del Va 11 εἶχον ἂν reposui e libris ἂν εἶχον Wolf 13 σὺ om Va σύ γε in ras V5 14 καὶ in κἀν corr V4 | Bcripsi e Vi τοῦτο V sed in τούτω corr m4 , VaVoS τούτῳ Wolf | ὁ ] τὸ V οὐ om Vi | σεσωκὼς libri sed σεσ corr V4 , σ(1 ) in δ' Vo4 16 ἐμοὶ μὲν reposui e libris μέν μοι Wolf | σοὶ ] σὺ Vi 17 μέμψας Vi 19 καίτοι scripsi e V e καὶ corr m4 καὶ VaVoSVi καὶ μὴ vel καὶ οὐ Re
Lemmas: εἰμί δέ ἐγώ ὁ Παλαιστίνη ἄρχω ποιέω πέμπω ἐκεῖσε κλημάτιον , καί ὅς Ἀρισταίνετος κοσμέω , οὗτος εἰς ἐγώ γίγνομαι . προστίθημι δή ὁ εἰς αὐτός τιμή , καίτοι δείδω μή δόξα λέγω μᾶλλον ἢ πράσσω ἀγαθός εἰμί . 9 Sievers 228 , 2 . 286 , 4 . Seeck 63 . 384 15 cf . ep . 662 18 Seeck 111 | cf . ep . 662 3 αὐτός Bcripsi e V sed e οὗτος corr m4 οὗτος VaVoSVi Wolf 4 ἢ Va | ἀκούω Vi 5 γάρ scripsi e VVaVo δέ Vi Wolf 6 θαυμάζω V sed ὁ in εἰς corr m5 7 ἡγέομαι Va sed τεκταίνομαι del 10 βούλομαι Va aed ἐάν del | τυγχάνω om Va οὖν del Va 11 ἔχω εἄν reposui e libris εἄν ἔχω Wolf 13 σύ om Va σῦς γε in ras V5 14 καί in ἐν corr V4 | Bcripsi e Vi οὗτος V sed in οὗτος corr m4 , VaVoS οὗτος Wolf | ὁ ] ὁ V οὖον om Vi | σῴζω libri sed σε corr V4 , σ(1 ) in δέ Vo4 16 ἐγώ μέν reposui e libris μέν ἐγώ Wolf | σύ ] σύ Vi 17 μέμφομαι Vi 19 καίτοι scripsi e V e καί corr m4 καί VaVoSVi καί μή vel καί οὖον Re
libanius.epistulae-1-1544 563.4
περὶ δὲ τῆς ἰσχύος τῶν νόμων , ἣν ἀπέδωκας αὐτοῖς , καὶ τῶν φόβων , οἷς ἀδικεῖν κωλύεις , οἱ μὲν ἄλλοι φρονοῦσιν οὕτως , ὡς τὸ λίαν ἀκριβὲς ταχύ σε τὸ ἄρχειν ἀφαιρήσεται , ἐμοὶ δὲ μάλιστα μὲν τοῦτο φαίνεται μακροτέραν ποιεῖν σοι τὴν ἀρχὴν οὐ λανθανούσης τῆς ὠφελείας . εἰ δ’ οὖν καὶ ἄλ - λῶς ἐκβαίνοι , σοί γε οὐκ ἀποστατέον τοῦ καλοῦ . μὴ γὰρ ὅπως ἄρξαις πλείω χρόνον ὧν ἄρχεις , γένοιο κακός .
Lemmas: περί δέ ὁ ἰσχύς ὁ νόμος , ὅς ἀποδίδωμι αὐτός , καί ὁ φόβος , ὅς ἀδικέω κωλύω , ὁ μέν ἄλλος φρονέω οὕτως , ὡς ὁ λίαν ἀκριβής ταχύς σύ ὁ ἄρχω ἀφαιρέω , ἐγώ δέ μάλιστα μέν οὗτος φαίνω μακρός ποιέω σύ ὁ ἀρχή οὖον λανθάνω ὁ ὠφέλεια . εἰμί δέ οὖν καί ἄλμα - Λῶς ἐκβαίνω , σύ γε οὐ ἀποστατέω ὁ καλός . μή γάρ ὅπως ἄρχω πλείων χρόνος ὅς ἄρχω , γίγνομαι κακός .
libanius.epistulae-1-1544 563.5
ἀλλ εἰς μὲν τοῦτο συμβούλων οὐδέν σοι δεῖ , ΠΛάγιον δὲ τοῦτον οἶσθά που · Σύρων γὰρ τοὺς ἀγαθοὺς οὐκ ἀγνοεῖς . εἰδὼς δὲ ἀγαθὸν ὄψει τε ἡδέως καὶ παραπέμψεις εὐμενῶς ἄνδρα ὑπὸ τῶν πολιτῶν ἐπαινούμενον , ὅσοι τε καταδεεῖς καὶ οἷς ἐστι περιουσία διὰ τὴν ἐπιείκειαν . οὕτω καίτοι πράττων ἑτέρων ἄμεινον ἐξέφυγε τοῦ Φθόνου τὸ βέλος .
Lemmas: ἀλλ' εἰς μέν οὗτος σύμβουλος οὐδείς σύ δεῖ , πλάγιος δέ οὗτος οἶδα ποῦ · Σύρος γάρ ὁ ἀγαθός οὐ ἀγνοέω . εἰδοί δέ ἀγαθός ὁράω τε ἡδύς καί παραπέμπω εὐμενής ἀνήρ ὑπό ὁ πολίτης ἐπαινέω , ὅσος τε καταδεής καί ὅς εἰμί περιουσία διά ὁ ἐπιείκεια . οὗτος καίτοι πράσσω ἕτερος ἀγαθός ἐκφεύγω ὁ Φθόνος ὁ βέλος .
libanius.epistulae-1-1544 563.6
ἐμοὶ δὲ πάλαι μὲν συμφοιτητής , ἀεὶ δὲ φίλος . τοῦτο δὲ ὅσον ἐστὶ παρὰ σοί , μαθέτω .
Lemmas: ἐγώ δέ πάλαι μέν συμφοιτητής , ἀεί δέ φίλος . οὗτος δέ ὅσος εἰμί παρά σύ , μανθάνω .
libanius.epistulae-1-1544 564
φξδ΄ . Κρήσκεντι . ( 357 )
Lemmas: φξδ΄ . Κρήσκεντι . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 564.1
Θαῦμά σοί που τῶν πάνυ θαυμάτων τὸ τοῖς μὲν ἄλλοις παρ’ ἡμῶν τὸν Λητόιον φέρειν ἐπιστολάς , σοὶ δὲ μόνῳ μὴ φέρειν . τοῦτο δὲ τῷ παιδὶ μὲν ἡμάρτηται , ἐμοὶ δὲ οὐκ ἐλλέ - λειπται .
Lemmas: θαῦμα σύ ποῦ ὁ πάνυ θαῦμα ὁ ὁ μέν ἄλλος παρά ἐγώ ὁ Λητόϊος φέρω ἐπιστολή , σύ δέ μόνος μή φέρω . οὗτος δέ ὁ παῖς μέν ἁμαρτάνω , ἐγώ δέ οὐ ἐλλός - λείπω .
libanius.epistulae-1-1544 564.2
μετὰ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων ἣν ἐγεγράφειν πρὸς σὲ ἐπιστολήν , ἡτοίμαστο , πορευόμενος δὲ παρὰ τὸν Λητόιον ἐκέ - λευσα τὸν οἰκέτην κομίζειν τὰ γράμματα , πολλῶν δὲ πραγμά - τῶν ὄντων ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἐξόδου τῷ πρεσβευτῇ δίδωσιν οὑμὸς παῖς τῷ ’κείνου . καὶ πάντα ᾠόμην δεδόσθαι . κειμένην δὲ ὁρῶ τὴν ἐπιστολὴν καὶ ἀνέκραγον καὶ κολάζω τὸν οἰκέτην .
Lemmas: μετά μέν γάρ ὁ ἄλλος ὅς γράφω πρός σύ ἐπιστολή , ἑτοιμάζω , πορεύω δέ παρά ὁ Λητόϊος ἐπίτεξ - λεύσσω ὁ οἰκέτης κομίζω ὁ γράμμα , πολύς δέ πρᾶγμα - ὁ εἰμί ἐπί αὐτός ὁ ἔξοδος ὁ πρεσβευτής δίδωμι ἐμός παῖς ὁ ἐκεῖνος . καί πᾶς οἴομαι δίδωμι . κεῖμαι δέ ὁράω ὁ ἐπιστολή καί ἀνακράζω καί κολάζω ὁ οἰκέτης .
libanius.epistulae-1-1544 564.3
εἶτ’ εὐθὺς ἡ Τύχη με παραμυθεῖται πρεσβευτὴν ἕτερον δοῦσα καὶ χρηστὸν ὥσπερ ἐκεῖνον καὶ φίλον ἀμφοῖν . μόλις ἂν οἷς ἐνῆν εἰπεῖν ἤρκουν , σὺ δὲ κἂν ἄλλον ὑπὲρ αὐτοῦ δι - δάξαις , ὥστ᾿ οὐδὲν ἂν δέοι πρὸς σὲ μηκύνειν .
Lemmas: εἶτα εὐθύς ὁ Τύχη ἐγώ παραμυθέομαι πρεσβευτής ἕτερος δήω καί χρηστός ὥσπερ ἐκεῖνος καί φίλος ἄμφω . μόλις εἄν ὅς ἐν-εἰμί εἶπον ἀρκέω , σύ δέ κἀν ἄλλος ὑπέρ αὐτός Ζεύς - δάσσω , ὥστε οὐδείς εἄν δήω πρός σύ μηκύνω .
libanius.epistulae-1-1544 565
φξε΄ . Φουρτουνατιανῷ . ( 357 )
Lemmas: φξε΄ . Φουρτουνατιανῷ . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 565.1
Ἐμὸν τὸ γράμμα καὶ παλαιὸν καὶ πρὸς παιδιὰν γραφέν . ἔτυχον μὲν γάρ σοι πέμψας ἐπιστολὴν ἀπὸ τῶν τόπων ὧν ἄσμενος ἀπηλλάγην , ἡ δὲ εἰς ἄλλων ἐλθοῦσα χεῖρας ἐκείνους πρὸς σὲ περὶ τῶν πρὸς σὲ γραφέντων ἐποίει λέγειν . σοὶ δ’ ἄτοπόν τι τοῦτο ἐφαίνετο καὶ γράφων ἐθαύμαζες , ὅ τι τὸ πρᾶγμα εἴη .
Lemmas: ἐμός ὁ γράμμα καί παλαιός καί πρός παιδιά γράφω . τυγχάνω μέν γάρ σύ πέμπω ἐπιστολή ἀπό ὁ τόπος ὅς ἄσμενος ἀπαλλάσσω , ὁ δέ εἰς ἄλλος ἔρχομαι χείρ ἐκεῖνος πρός σύ περί ὁ πρός σύ γράφω ποιέω λέγω . σύ δέ ἄτοπος τίς οὗτος φαίνω καί γράφω θαυμάζω , ὅς τίς ὁ πρᾶγμα εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 565.2
καί σε προσπαίζων ἔγραψα ταῦτα ἃ νυνὶ φὴς εὑρεῖν . ἃ σπουδῇ νομίσας εἰρῆσθαι δόξης μὲν ἥμαρτες , ἐμοὶ δὲ λυσιτελούντως διὰ γάρ τοι πολλῶν καὶ καλῶν ἠγωνίσω τῶν λόγων , οὓς εἰρῆσθαί μᾶλλον εἶχέ μοι καλῶς ἢ σεσιγῆ - σθαι .
Lemmas: καί σύ προσπαίζω γράφω οὗτος ὁ νυνί φημί εὑρίσκω . ὁ σπουδή νομίζω εἴρω δόξα μέν ἁμαρτάνω , ἐγώ δέ λυσιτελούντως διά γάρ ὅς πολύς καί καλός ἀγωνίζομαι ὁ λόγος , ὅς λέγω μᾶλλον ἔχω ἐγώ καλῶς ἢ σεσιγῆ - ἕπομαι .
libanius.epistulae-1-1544 565.3
τὸν δὲ Κύριλλον πάλαι παῖδα νομίζων ἐμαυτοῦ νῦν ἤδη καὶ μειζόνως . παρὰ σοῦ γὰρ ἥκει μοι νῦν τοῦ πάππου τιμιώτερος .
Lemmas: ὁ δέ Κύριλλος πάλαι παῖς νομίζω ἐμαυτοῦ νῦν ἤδη καί μέγας . παρά σύ γάρ ἥκω ἐγώ νῦν ὁ πάππος τίμιος .
libanius.epistulae-1-1544 566
φξς΄ . Ὀλυμπίῳ . ( 357 )
Lemmas: φξς΄ . Ὀλύμπιος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 566.1
Ἀλλ᾿ εἰ καὶ βραδέως , ὑπηρέτηκά γέ σοι , καὶ λαβὼν τὰ Κέλσου δοκίμαζε . δοκεῖς γὰρ ἐπὶ βασάνῳ μοι μᾶλλον ἢ τοῦ τι μαθεῖν ἐκεῖθεν ἐθελῆσαι λαβεῖν . οὐχ οὕτω σοι μικρὸν <τὸ> περὶ τὴν γλῶτταν ἐκείνην .
Lemmas: ἀλλά εἰμί καί βραδύς , ὑπηρετέω γε σύ , καί λαμβάνω ὁ ξελσυς δοκιμάζω . δοκέω γάρ ἐπί βάσανος ἐγώ μᾶλλον ἢ ὁ τίς μανθάνω ἐκεῖθεν ἐθέλω λαμβάνω . οὐ οὗτος σύ μικρός ὅς περί ὁ γλῶσσα ἐκεῖνος .
libanius.epistulae-1-1544 566.2
βραχὺ δ’ ἐφρόντισας τῆς ἀποκρίσεως , ἣν ἡ κλῆσις ἥν γε ἐκάλουν ἀπῄτει · χρῆν γὰρ ὡς ἥξεις εἰπόντα δοῦναι χάριν ἢ μένειν ἐγνωκότα , δι’ ὅ τι μένειν ἐπῆλθεν , εἰπεῖν . σὺ δ’ οὐδέτερον πεποίηκας .
Lemmas: βραχύς δέ φροντίζω ὁ ἀπόκρισις , ὅς ὁ κλῆσις ὅς γε καλέω ἀπαιτέω · χράω γάρ ὡς ἥκω εἶπον δίδωμι χάρις ἢ μένω γιγνώσκω , διά ὅς τίς μένω ἐπέρχομαι , εἶπον . σύ δέ οὐδέτερος ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 566.3
ἀλλά μοι φαίνῃ μετεωριζόμενος ὑπὸ τοῦ τῆς Ῥώμης μεγέθους τῶν τε ἄλλων πόλεων καὶ τῶν ἐν αὐταῖς φίλων καταφρονεῖν , ἄλλως θ’ ὅτε καὶ λαμπροτέρα νῦν δὴ γεγένηται τῷ βασιλέως ἔρωτι . τοῦτον γὰρ εὐδαιμονίσαι τις ἂν τῆς θέας , ἐκείνη <δὲ> τοῦτο οὐ μικρὸν ἡ ’κείνου ἐπιθυμία .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ φαίνω μετεωρίζω ὑπό ὁ ὁ Ῥώμη μέγεθος ὁ τε ἄλλος πόλις καί ὁ ἐν αὐτός Φίλων καταφρονέω , ἄλλως ὁ ὅτε καί λαμπρός νῦν δή γίγνομαι ὁ βασιλεύς Ἔρως . οὗτος γάρ εὐδαιμονίζω τις εἄν ὁ θέα , ἐκεῖνος <δὲ> οὗτος οὖον μικρός ὁ ἐκεῖνος ἐπιθυμία .
libanius.epistulae-1-1544 566.4
τοῦ δ’ οὖν σε καλεῖν οὐ παύσομαι νομίζων ἐμοί τε καλῶς ἕξειν , εἰ παρείης , σοί τε οὐ χεῖρον . περὶ δὲ τῶν ἀγώνων , οὓς εἰκὸς πεποιῆσθαι τοὺς σο - φιστάς , ὅσοι τε ἐπῆλθον καὶ οἱ πάλαι τὴν πόλιν οἰκοῦσι , πολ - λοὶ μὲν ἀγγελοῦσι , σοῦ δ’ ἀμείνων οὐκ ἄν μοι γένοιτο μηνυ - τής . τό τε γὰρ ἀκριβὲς διασώσεις καὶ χάρις ἡ σοὶ συνήθης ἐπέσται τοῖς γράμμασιν .
Lemmas: ὁ δέ οὖν σύ καλέω οὖον παύω νομίζω ἐγώ τε καλῶς ἔχω , εἰμί πείρω , σύ τε οὖον χείρων . περί δέ ὁ ἀγών , ὅς εἰκός ποιέω ὁ σο - Φίστας , ὅσος τε ἐπέρχομαι καί ὁ πάλαι ὁ πόλις οἰκέω , πολ - λόω μέν ἀγγέλλω , σύ δέ ἀγαθός οὐ ἄν ἐγώ γίγνομαι μηνύω - ὅς . ὁ τε γάρ ἀκριβής διασῴζω καί χάρις ὁ σύ συνήθης ἔπειμι ὁ γράμμα .
libanius.epistulae-1-1544 567
φξζ΄ . Μελινιανῷ . ( 357 )
Lemmas: φξζ΄ . Μελινιανός . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 567.1
Ὤιμην σε νῦν μᾶλλον ἔσεσθαι σὺν ἡμῖν , ἐπειδὴ σαυτοῦ κατέστης κύριος · σὺ δ’ ἔοικας μᾶλλον αὐτόθι μένειν , ἐπειδὴ πολλῶν ἐγένου κύριος . καίτοι σοι καὶ πλῆθος οἰκετῶν κἀν τοῖς πολλοῖς εἰσί τινες , οἷς καὶ βουλομένῳ τοὺς φίλους ἰδεῖν ἦν περὶ τῶν ὄντων θαρρεῖν
Lemmas: οἴομαι σύ νῦν μᾶλλον εἰμί σύν ἐγώ , ἐπεί σεαυτοῦ καθίστημι κύριος · σύ δέ ἔοικα μᾶλλον αὐτόθι μένω , ἐπεί πολύς γίγνομαι κύριος . καίτοι σύ καί πλῆθος οἰκέτης ἐν ὁ πολύς εἰμί τις , ὅς καί βούλομαι ὁ φίλος ὁράω εἰμί περί ὁ εἰμί θαρσέω
libanius.epistulae-1-1544 567.2
ἀλλ’ , οἶμαι , τοῦ φιλεῖν μὲν εἶναι ἐπιστήμων ἔλεγες , ἦσθα δὲ οὐ πάνυ , ὃς καὶ τὸν ἄνθρω - πον , ὃς ὑμέτερος ὢν ἡμετέρᾳ συνῴκησε δούλῃ , παρὼν μὲν οὐκ ἀπέσπασας , ἐλθόντα δὲ κατέχεις , μᾶλλον δέ , εἴτ’ ἄκοντα κατέχεις , ἀδικεῖς , εἴθ’ ἑκόντα καθήμενον οὐκ ἐξελαύνεις , ἀδι - κεῖς .
Lemmas: ἀλλά , οἴομαι , ὁ φιλέω μέν εἰμί Ἐπιστήμων λέγω , εἰμί δέ οὖον πάνυ , ὅς καί ὁ ἄνθρω - πως , ὅς ὑμέτερος εἰμί ἡμέτερος συνοικέω δοῦλος , πάρειμι μέν οὐ ἀποσπάω , ἔρχομαι δέ καταχέω , μᾶλλον δέ , ἔτι ἄκων καταχέω , ἀδικέω , ἔτι ἑκών κάθημαι οὐ ἐξελαύνω , ἀς - ἐκεῖσε .
libanius.epistulae-1-1544 567.3
ἀλλ’ ἐκεῖνος ἡμῖν μὴ γένοιτο δυσχεροῦς τινος ἀρχή . τοὺς δὲ παῖδας ἥκοντας , ὅπως ἐκεῖθεν ἄγοιεν ξύλα , ποίησον μαθεῖν , ὅσον σὺ τοῦ πατρὸς ἀμείνων τῇ δυνάμει μὲν ἐκεί - νου , τῷ σαυτοῦ δὲ χρησάμενος τρόπῳ .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος ἐγώ μή γίγνομαι δυσχερής τις ἀρχή . ὁ δέ παῖς ἥκω , ὅπως ἐκεῖθεν ἄγω ξύλον , ποιέω μανθάνω , ὅσος σύ ὁ πατήρ ἀγαθός ὁ δύναμις μέν ἐκεῖ - νόος , ὁ σεαυτοῦ δέ χράω τρόπος .
libanius.epistulae-1-1544 568
φξη΄ . Γαίῳ . ( 357 )
Lemmas: φξη΄ . Γαῖον . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 568.1
Ἐπέμψαμεν τοὺς οἰκέτας ὡς ὑμᾶς ὠνησομένους ξύλα . δεῖ δὲ αὐτοῖς ἐν γῇ ξένῃ βοηθὸν γενέσθαι τινὰ τῶν αὐτόθι δυνατῶν , ὅπως εἰδῶσιν οἱ πωλοῦντες ὡς , ἢν ἀδικῶσιν , ὁ κωλύσων ἔσται .
Lemmas: πέμπω ὁ οἰκέτης ὡς σύ ὠνέομαι ξύλον . δεῖ δέ αὐτός ἐν γῆ ξένος βοηθός γίγνομαι τις ὁ αὐτόθι δυνατός , ὅπως οἶδα ὁ πωλέω ὡς , εἄν ἀδικέω , ὁ κωλύω εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 568.2
σοὶ δὴ καὶ δύναμις δικαία καὶ φιλία πρὸς ἡμᾶς . καὶ ὡς ἐμνήσθην ὅτι Γαΐῳ χρηστέον συμμάχῳ , ἥσθη τε ὁ παῖς καὶ ἐβόησεν ὡς ὃν ἐχρῆν εὗρον . ἐφαίνετο οὖν καὶ πάλαι σου τετυχηκέναι , καὶ ὡς ἠρόμην ὡμολόγησεν . εἰ οὖν ἀπαράκλητος πρότερον ὠφέλεις , τί νῦν ἐπὶ τοῖς γράμμασιν οὐ δράσεις ;
Lemmas: σύ δή καί δύναμις Δίκαιος καί φίλιος πρός ἐγώ . καί ὡς μιμνήσκω ὅτι Γάϊος χρηστέον σύμμαχος , ἥδομαι τε ὁ παῖς καί βοάω ὡς ὅς χρή εὑρίσκω . φαίνω οὖν καί πάλαι σύ τυγχάνω , καί ὡς ἔρομαι ὁμολογέω . εἰμί οὖν ἀπαράκλητος πρότερος ὀνίνημι , τίς νῦν ἐπί ὁ γράμμα οὖον δράω ;
libanius.epistulae-1-1544 569
φξθ΄ . Ἱεροκλεῖ . ( 357 )
Lemmas: φξθ΄ . Ἱεροκλῆς . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 569.1
Ἐφ᾿ οἷς ἐξῆλθεν Ἰάμβλιχος , αὐτὸς ἐρεῖ σοι . σὺ δὲ δο - κιμάσας τὴν γνώμην ἢ χρηστὴν εὑρὼν ἐπικούρησον ἢ μὴ τοιαύτην κίνησον · ὡς ὅ τι ἂν γνῷς , τοῦτο ἱστᾶι κύριον παρὰ τὰ νῦν δεδογμένα . δύο γὰρ ὁ νεανίσκος πέπεισται , φρένας τε ἀγαθὰς εἶναί σοι καὶ πρὸς αὑτὸν εὔνοιαν . ἐξ ὧν ἀμφο - τέρων ἰσχυρὸν ἔσται τοῦθ’ ὅ τι ἂν ἡγῇ συμφέρειν .
Lemmas: ἐπί ὅς ἐξέρχομαι Ἰάμβλιχος , αὐτός εἴρω σύ . σύ δέ δο - κιμάσας ὁ γνώμη ἢ χρηστός εὑρίσκω ἐπικουρέω ἢ μή τοιοῦτος κινέω · ὡς ὅς τίς εἄν γιγνώσκω , οὗτος ἵστημι κύριος παρά ὁ νῦν δοκέω . δύο γάρ ὁ νεανίσκος πείθω , φρήν τε ἀγαθός εἰμί σύ καί πρός ἑαυτοῦ εὔνοια . ἐκ ὅς ἀμφο - τέρος ἰσχυρός εἰμί οὗτος ὅς τίς εἄν ἡγέομαι συμφέρω .
libanius.epistulae-1-1544 569.2
Καλύ - κιος δὲ τὸ μὲν ὧν ἐκέλευες ποιεῖ , τὸ δ’ οὐκ ἴσχε ποιῆσαι . τῶν μὲν γὰρ Πλάτωνος ἧπται , τῶν δ’ ἡμετέρων οὐκ ἔπεμψε λόγων , ὡς μὲν αὐτὸς ἔφη , τοῦ γράψοντος ἀπορῶν , ὡς δὲ ἐγὼ νομίζω , δείσας μὴ τί <σοι> τῶν οὐχ ἡδέως ἡμῖν εἰς χεῖρας ἔλθοι .
Lemmas: καλὺ - Κίος δέ ὁ μέν ὅς κελεύω ποιέω , ὁ δέ οὐ ἴσχω ποιέω . ὁ μέν γάρ Πλάτων ἅπτω , ὁ δέ ἡμέτερος οὐ πέμπω λόγος , ὡς μέν αὐτός φημί , ὁ γράφω ἀπορέω , ὡς δέ ἐγώ νομίζω , δείδω μή τίς ὅσος ὁ οὐ ἡδύς ἐγώ εἰς χείρ ἔρχομαι .
libanius.epistulae-1-1544 570
φο΄ . Μαξίμῳ ( 357 )
Lemmas: ὅς . Μάξιμος ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 570.1
Σοί τε ἔπρεπεν Ἱμερίῳ φίλον εἶναι καὶ οἱ παῖδες ὑμῶν εὖ ποιοῦντες τὰ ὑμέτερα μιμοῦνται . αἰδεῖται μὲν τοῦτον ὁ σὸς υἱός , οὗτος δὲ ἐκεῖνον ἐπαινεῖ καὶ συγχαίρει δόξαν τε ἀγαθὴν ὁρῶν ἔχοντα καὶ παρ’ ἡμῶν πρόνοιαν , ἓν δὲ αἰτιᾶται μόνον , ὅτι πολλὰ τοῦδε διδόντος μικρὰ λαμβάνειν ἐθέλει .
Lemmas: σός τε πρέπω Ἱμέριος φίλος εἰμί καί ὁ παῖς σύ εὕω ποιέω ὁ ὑμέτερος μιμέομαι . αἰδέομαι μέν οὗτος ὁ σός υἱός , οὗτος δέ ἐκεῖνος ἐπαινέω καί συγχαίρω δόξα τε ἀγαθός ὁράω ἔχω καί παρά ἐγώ πρόνοια , εἷς δέ αἰτιάομαι μόνος , ὅτι πολύς ὅδε δίδωμι μικρός λαμβάνω ἐθέλω .
libanius.epistulae-1-1544 570.2
σὺ τοίνυν ἐπαίνει τοῦ μὲν τὴν φιλοτιμίαν , τοῦ δὲ τὸ αἰ - δεῖσθαι .
Lemmas: σύ τοίνυν ἐπαινέω ὁ μέν ὁ φιλοτιμία , ὁ δέ ὁ ὁ - δήω .
libanius.epistulae-1-1544 571
φοα΄ . Ἀρισταινέτῳ . ( 357 )
Lemmas: ὅς . Ἀρισταίνετος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 571.1
Τὸν Ἱμερίου μὲν υἱόν , Σωπάτρου δὲ ἀδελφιδοῦν , Ἰαμ - βλίχῳ δὲ ὁμώνυμον , ἐμὸν δὲ καὶ συγγενῆ καὶ φίλον ἔχων εὐθὺς ἡγοῦ καὶ σαυτοῦ φίλον καὶ μὴ κατὰ βραχὺ συγκεράννυ τῷ νεανίσκῳ σαυτόν , ἀλλ’ ἐπὶ τοῖς γράμμασιν ἀναπέτασον αὐτῷ πάντα τὰ πράγματα μὴ τῇ ἡλικίᾳ κρίνων τὸν τρόπον , ἀπὸ δὲ τοῦ τρόπου τὸν νέον τιθεὶς εἰς γέροντας .
Lemmas: ὁ Ἱμέριος μέν υἱός , Σώπατρος δέ ἀδελφιδέος , Ἰαμ - βλίχῳ δέ ὁμώνυμος , ἐμός δέ καί συγγενής καί φίλος ἔχω εὐθύς ἡγέομαι καί σεαυτοῦ φίλος καί μή κατά βραχύς συγκεράννυμι ὁ νεανίσκος σεαυτοῦ , ἀλλά ἐπί ὁ γράμμα ἀναπετάννυμι αὐτός πᾶς ὁ πρᾶγμα μή ὁ ἡλικία κρίνω ὁ τρόπος , ἀπό δέ ὁ τρόπος ὁ νέος τίθημι εἰς γέρων .
libanius.epistulae-1-1544 571.2
οὗτος ἐμὲ φιλεῖ μὲν ὥσπερ ἡ μήτηρ , αἰσχύνεται δὲ ὥσπερ υἱός , φοβεῖται δὲ ὡς ἂν οἰκέτης . τὸ δὲ μέγιστον τῶν ἐν αὐτῷ , νο - μίζων τὴν μεγίστην ἀνάγκην εἰς ἀρετῆς ἄσκησιν εἶναι θεοὺς τιμῶν δέξαιτ’ ἂν Ἶρος γενέσθαι μᾶλλον ἢ μὴ τιμῶν Κινύρας .
Lemmas: οὗτος ἐγώ φιλέω μέν ὥσπερ ὁ μήτηρ , αἰσχύνω δέ ὥσπερ υἱός , φοβέω δέ ὡς εἄν οἰκέτης . ὁ δέ μέγας ὁ ἐν αὐτός , νο - μίζω ὁ μέγας ἀνάγκη εἰς ἀρετή ἄσκησις εἰμί θεός τιμή δέχομαι εἄν Ἶρος γίγνομαι μᾶλλον ἢ μή τιμή Κινύρας .
libanius.epistulae-1-1544 571.3
κληρονομήσας δὲ πατρῴας οὐσίας καὶ φίλων τὸ μὲν τῶν φίλων ηὔξησε μέρος , τὸ δὲ ἐκείνης οὐκ ἠξίωσεν , ἀλλ᾿ ἐπαι - νῶν Εὐριπίδην λέγοντα τοῦν ἔχοντος εἶναι φίλον πρίασθαι χρημάτων πολλῶν σαφῆ , τοῦτο τὸ κτῆμα κτώμενος ἀναλίσκει τῶν ὄντων .
Lemmas: κληρονομέω δέ πατρῷος οὐσία καί Φίλων ὁ μέν ὁ Φίλων αὐξάνω μέρος , ὁ δέ ἐκεῖνος οὐ ἀξιόω , ἀλλά παῖς - νάω Εὐριπίδης λέγω τοῦν ἔχω εἰμί φίλος ὠνέομαι χρῆμα πολύς σαφής , οὗτος ὁ κτῆμα κτάομαι ἀναλίσκω ὁ εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 571.4
ἀκούσας δέ , τίς μὲν αὐτὸν ὁ καλῶν , ἐφ’ ὃ δὲ καλούμενος τίνι γνώμῃ πορεύεται , θαυμάσῃ μὲν αὐτοῦ τὸ μὴ θαυμάσαι πλοῦτον , ἐπαινέσῃ δὲ τὴν σοφίαν , ᾗ πειρᾶται δια - φεύγειν ἃ μὴ μομίζει καλά , μακάριον δὲ ἡγήσῃ τῆς περὶ τὰ θεὶα κρίσεως .
Lemmas: ἀκούω δέ , τίς μέν αὐτός ὁ καλός , ἐπί ὅς δέ καλέω τίς γνώμη πορεύω , θαυμάζω μέν αὐτός ὁ μή θαυμάζω πλοῦτος , ἐπαινέω δέ ὁ σοφία , ὅς πειράω διά - φεύγω ὁ μή μομιζεω καλός , μακάριος δέ ἡγέομαι ὁ περί ὁ θεῖος κρίσις .
libanius.epistulae-1-1544 571.5
ξενίσας οὖν τὴν γενναίαν φύσιν καὶ συνευ - ξάμενος αὐτῷ λυθῆναι πέμπε ἐπ’ Ἰταλίας , μᾶλλον δὲ ἐπὶ Συρίας .
Lemmas: ξενίζω οὖν ὁ γενναῖος φύσις καί συνευ - ξαίνω αὐτός λύω πέντε ἐπί Ἰταλία , μᾶλλον δέ ἐπί Συρία .
libanius.epistulae-1-1544 572
φοβ΄ . Γυμνασίῳ . ( 357 )
Lemmas: φοβ΄ . Γυμνάσιον . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 572.1
Οὐκ ἠχθέσθην τῆς ἐκ βασιλέως τροφῆς ἐπ’ ἄλλους μετα - στάσης . ἴδει γάρ με τελέως ἐκεῖθεν λελύσθαι · τοῦτο δὲ ὑπῆρξε τῇ τῆς τροφῆς μεταστάσει .
Lemmas: οὐ ἔχθω ὁ ἐκ βασιλεύς τροφή ἐπί ἄλλος μετά - ἵστημι . ἶδος γάρ ἐγώ τέλειος ἐκεῖθεν λύω · οὗτος δέ ὑπάρχω ὁ ὁ τροφή μετάστασις .
libanius.epistulae-1-1544 572.2
τὸν μὲν οὖν ἀφελόμενον εὐερ - γέτην ἡγοῦμαι , περὶ δὲ τῶν χρημάτων , ἃ τὸν πρὸ τοῦ χρόνον οἱ λαβόντες οὐκ ἀπέδωκαν , εἶπον πρὸς τὸν ἄρχοντα καὶ προσ - θεὶς ὡς τῷ καταφρονεῖσθαι πλέον ἀλγοίην ἢ τῇ ζημίᾳ , μά - την ἔλεγον · ἀπεκρίνατο μὲν γὰρ οὐδέν , δῆλος δὲ ἦν τοὺς μὲν ἀποστεροῦντας οὐκ αἰτιώμενος , τοῖς δὲ ἀπαιτοῦσι μεμφόμενος
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀφαιρέω εὐερ - Γέτης ἡγέομαι , περί δέ ὁ χρῆμα , ὁ ὁ πρό ὁ χρόνος ὁ λαμβάνω οὐ ἀποδίδωμι , εἶπον πρός ὁ ἄρχω καί προς - τίθημι ὡς ὁ καταφρονέω πλέω ἀλγέω ἢ ὁ ζημία , μή - ὁ λέγω · ἀποκρίνω μέν γάρ οὐδείς , δῆλος δέ εἰμί ὁ μέν ἀποστερέω οὐ αἰτιάομαι , ὁ δέ ἀπαιτέω μέμφομαι
libanius.epistulae-1-1544 572.3
ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν ἔστω τῶν ἀδικούντων , Ἰάμβλιχον δέ , ὃν ἐθαύμαζες παρ’ ἡμῖν , ἡδέως ὄψει παρ’ ὑμῖν καὶ διδάξεις γε τὴν Μεγάλην πόλιν , τίς τε καὶ ἐκ τίνων ἁνὴρ καὶ ὡς ἄξιος τιμῆς Ἑλλήνων παισίν . ἀμφοτέροις γὰρ τοῦτο κόσμος , τῷ μὲν ὑπὸ τῆς σῆς ἐπαινεῖσθαι φωνῆς , σοὶ δὲ τὸν τοιοῦτον ἐπαινεῖν .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἵστημι ὁ ἀδικέω , Ἰάμβλιχος δέ , ὅς θαυμάζω παρά ἐγώ , ἡδύς ὁράω παρά σύ καί διδάσκω γε ὁ Μέγας πόλις , τίς τε καί ἐκ τίνω ἀνήρ καί ὡς ἄξιος τιμή Ἕλλην παῖς . ἀμφότερος γάρ οὗτος κόσμος , ὁ μέν ὑπό ὁ σός ἐπαινέω φωνή , σύ δέ ὁ τοιοῦτος ἐπαινέω .
libanius.epistulae-1-1544 573
φογ΄ . Σιλανῷ . ( 357 )
Lemmas: ὅς . Σιλανός . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 573.1
Ἐπῄνεσα Σπεκτάτον τῶν εἰς σέ , μᾶλλον δὲ τῶν εἰς τὰ γὰρ εἰς σὲ ταῦτ’ εἰς ἐμαυτὸν ἡγούμην τε καὶ ἔλεγον πε - πρᾶχθαι . συνήσθην δὲ αὐτῷ μικρὰ μὲν πεποιηκέναι λέγοντι , μείζω δὲ ὑπισχνουμένῳ . δῆλον δὲ ὅτι καὶ τὰ μείζω ποιήσας μικρὰ κἀκεῖνα πρὸς τὰ μέλλοντα φήσει .
Lemmas: ἐπαινέω Σπεκτάτον ὁ εἰς σός , μᾶλλον δέ ὁ εἰς ὁ γάρ εἰς σύ αὐτός εἰς ἐμαυτοῦ ἡγέομαι τε καί λέγω μετά - πράσσω . συνέζομαι δέ αὐτός μικρός μέν ποιέω λέγω , μείζων δέ ὑπισχνέομαι . δῆλος δέ ὅτι καί ὁ μείζων ποιέω μικρός ἐκεῖνος πρός ὁ μέλλω φημί .
libanius.epistulae-1-1544 573.2
Ἰαμβλίχου δὲ τὸν πατέρα μὲν ᾔδεις οὐκ ἀπὸ πλήθους μᾶλλον ἀρχῶν ἢ τῆς ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἀρετῆς , τοῦτον δὲ ἠγνόεις , νέος γὰρ ὢν ἠγνοεῖτο · νῦν δὲ εἴσῃ παῖδα βελτίω πατρός , ᾧ χρημάτων μὲν οὐ πολὺς λόγος , πολὺς δὲ λόγος τοῦ τι ποιῆσαι καλόν . οὐχ οὕτως ἀθλη - τὴς ἐρᾷ στεφάνων ὡς οὗτος φίλῳ καὶ λῦσαι κακὸν καὶ πα - ρασχεῖν ἀγαθόν . λέγειν δὲ εἰδώς , ἔστι γὰρ ῥήτωρ , οἶδε καὶ σιγᾶν , οὗ σιγὴ βελτίων .
Lemmas: Ἰάμβλιχος δέ ὁ πατήρ μέν οἶδα οὐ ἀπό πλῆθος μᾶλλον ἀρχή ἢ ὁ ἐν ὁ ἀρχή ἀρετή , οὗτος δέ ἀγνοέω , νέος γάρ εἰμί ἀγνοέω · νῦν δέ εἶμι παῖς ἀγαθός πατήρ , ὅς χρῆμα μέν οὖον πολύς λόγος , πολύς δέ λόγος ὁ τίς ποιέω καλός . οὐ οὕτως ἀθλέω - σής ἐράω στέφανος ὡς οὗτος φίλος καί λύω κακός καί πῃ - ῥάσσω ἀγαθός . λέγω δέ οἶδα , εἰμί γάρ ῥήτωρ , οἶδα καί σιγάω , ὅς σιγή ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 573.3
οὗτος ἂν μὴ μαθών σε διαδράμῃ τὴν πόλιν , ἀμφοτέροις αὕτη ζημία , τῷ μὲν οὐ μετασχόντι τῆς σῆς σοφίας , σοὶ δὲ οὐ μεταδόντι τῆς αὑτοῦ σοφίας , ᾧ μάλιστα χρῆν . ἀλλ’ ἀγαθῇ τῇ τύχῃ χρήσασθε τοῖς ἀλλήλων ἀγαθοῖς .
Lemmas: οὗτος εἄν μή μανθάνω σύ διατρέχω ὁ πόλις , ἀμφότερος οὗτος ζημία , ὁ μέν οὖον μετέχω ὁ σός σοφία , σύ δέ οὖον μεταδίδωμι ὁ αὐτός σοφία , ὅς μάλιστα χράω . ἀλλά ἀγαθός ὁ τυγχάνω χράω ὁ ἀλλήλων ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 574
φοδ΄ . Ἀνατολίῳ . ( 357 )
Lemmas: ὅς . Ἀνατόλιος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 574.1
Μετὰ δακρύων Ἰάμβλιχος ἐξῄει παρ’ ἡμῶν ἆρά ποτε τὴν ἑῴαν ὄψομαι ; λέγων . καὶ πάνυ γε ἔφην · ἐν Ἰλλυ - ριοῖς αὐτίκα μάλα τῶν τῆς ἑῴας ὄψει τὸ κάλλιστον . ὁ δὲ ἅτε ὢν ὀξὺς καὶ τῆς οἰκίας ἐκείνης , ἣ διήνεγκε τῷ φρο - νεῖν , εἶδεν ὃ λέγω καὶ τῶν δακρύων ἐπαύσατο ταῖς ἐνταῦθα πόλεσιν ἀντιτιθεὶς ἕνα , δι’ ὃν αἱ τῇδε πόλεις ἐν δόξῃ .
Lemmas: μετά δάκρυ Ἰάμβλιχος ἔξειμι παρά ἐγώ ἆρα ποτός ὁ ἑῷος ὁράω ; λέγω . καί πάνυ γε φημί · ἐν Ἰλλυ - Ῥίον αὐτίκα μάλα ὁ ὁ ἑῷος ὁράω ὁ καλῶς . ὁ δέ ἅτε εἰμί ὀξύς2 καί ὁ οἰκίον ἐκεῖνος , ὅς διαφέρω ὁ φρο - νέος , ὁράω ὅς λέγω καί ὁ δάκρυ παύω ὁ ἐνταῦθα πόλις ἀντιτίθημι εἷς , διά ὅς ὁ ὅδε πόλις ἐν δόξα .
libanius.epistulae-1-1544 574.2
εὐθὺς μὲν οὖν αὐτὸν τιμήσεις πατρός τε εἴνεκα καὶ θείου καὶ πάπ - που , πεῖραν δὲ λαμβάνων τῆς γνώμης , καὶ γὰρ ἐπέδωκεν εἰς τὸ βέλτιστος εἶναι , τούτῳ θαυμάσῃ τὸν ἄνδρα .
Lemmas: εὐθύς μέν οὖν αὐτός τιμάω πατήρ τε ἕνεκα καί θεῖον καί Παπ - ποῦ , πείρω δέ λαμβάνω ὁ γνώμη , καί γάρ ἐπιδίδωμι εἰς ὁ ἀγαθός εἰμί , οὗτος θαυμάζω ὁ ἀνήρ .
libanius.epistulae-1-1544 574.3
λόγον δὲ περὶ ἡμῶν ἀπαιτῶν ὄψει μὲν αὐτὸν ἐν τῇ διηγήσει τὰ σὰ μιμούμενον εἰς ἐμέ , τοῦτο δὲ αἰσθόμενος παῖδα σαυτοῦ νο - μιεῖς · τοιοῦτον γὰρ δὴ τὸ σὸν περὶ τὸν πρόθυμον εἰς ἐμέ .
Lemmas: λόγος δέ περί ἐγώ ἀπαιτέω ὁράω μέν αὐτός ἐν ὁ διήγησις ὁ σός μιμέομαι εἰς ἐγώ , οὗτος δέ αἰσθάνομαι παῖς σεαυτοῦ νο - μιαίνω · τοιοῦτος γάρ δή ὁ σός περί ὁ πρόθυμος εἰς ἐγώ .
libanius.epistulae-1-1544 574.4
τὰ μὲν οὖν ἄλλα οὗτος ἐρεῖ , λόγων πλῆθος , ἴσως δέ τι καὶ κάλλος , νέων πλῆθος καὶ περὶ τοὺς νέους πόνους , νέους πόνων ἐραστάς , φίλους πολλούς τε καὶ φαιδρούς , ἐχθροὺς οὐ πολλοὺς καὶ ταπεινούς .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος οὗτος εἴρω , λόγος πλῆθος , ἴσως δέ τίς καί κάλλος , νέος πλῆθος καί περί ὁ νέος πόνος , νέος πόνος ἐραστής , φίλος πολύς τε καί φαιδρός , ἐχθρός οὖον πολύς καί ταπεινός .
libanius.epistulae-1-1544 574.5
ὃ δὲ οὗτος μὲν οὐκ ἐρεῖ , σεσιγῆ - σθαι δὲ οὐ καλόν , δεσπότην με τῶν αὑτοῦ μεθ’ αὑτοῦ πε - ποίηται τὴν συγγένειαν αἰδούμενος . ταὐτὸ δ’ ἂν οἶμαι ποιῆσαι καὶ πρὸς ἄλλον οὐ συγγενῆ μέν , ἀγαθὸν δέ .
Lemmas: ὅς δέ οὗτος μέν οὐ εἴρω , σεσιγῆ - ἕπομαι δέ οὖον καλός , δεσπότης ἐγώ ὁ αὐτός μετά αὐτός μετά - ποιητής ὁ συγγένεια αἰδέομαι . αὐτός δέ εἄν οἴομαι ποιέω καί πρός ἄλλος οὖον συγγενής μέν , ἀγαθός δέ .
libanius.epistulae-1-1544 575
φοε΄ . Θεμιστίῳ . ( 357 )
Lemmas: ὅς . Θεμίστιος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 575.1
Ὁ μὲν δαίμων οὐ καλῶς ὑπὲρ τῶν σῶν ἐβουλεύσατο , σὺ δέ , οἶμαι , καλῶς . ὁ μὲν γὰρ ἀφῄρηταί σε Θεμίστιον , ὃν ἐγώ ποτε ταῖς Ἰσοκράτους παραινέσεσιν ἔθρεψα · σὲ δὲ οὐ κατέ - κλυσεν ἡ συμφορά , μένεις δὲ ἐν τοῖς φιλοσοφίας νόμοις ἀνδρίᾳ χρώμενος πρὸς τὴν Τύχην .
Lemmas: ὁ μέν δαίμων οὖον καλῶς ὑπέρ ὁ σός βουλεύω , σύ δέ , οἴομαι , καλῶς . ὁ μέν γάρ ἀφαιρέω σύ Θεμίστιος , ὅς ἐγώ ποτός ὁ Ἰσοκράτης παραίνεσις τρέφω · σύ δέ οὖον κατέ - κλύζω ὁ συμφορά , μένω δέ ἐν ὁ φιλοσοφία νόμος ἀνδρεία χράω πρός ὁ Τύχη .
libanius.epistulae-1-1544 575.2
ἔστι δέ , οἶμαι , τοῦ μέχρι νῦν ἐνηνοχότος τὸ κακὸν τὸ μὴ γενέσθαι μετὰ ταῦτα πρὸς τὸ πά - θος μαλακόν . αἰσχρὸν γὰρ εὐθὺς οὐ προαχθέντα προἰόντος ἐνδοῦναι τοῦ χρόνου .
Lemmas: εἰμί δέ , οἴομαι , ὁ μέχρι νῦν φέρω ὁ κακός ὁ μή γίγνομαι μετά οὗτος πρός ὁ πᾷ - ἄνθος μαλακός . αἰσχρός γάρ εὐθύς οὖον προάγω πρόειμι ἐνδίδωμι ὁ χρόνος .
libanius.epistulae-1-1544 575.3
τὸν δ’ Ἰάμβλιχον ἔγνως μὲν ἐλθὼν ὡς ἡμᾶς ἀγαθόν , εὖ ποίει δὲ νῦν ὡς ἄνδρα ἀγαθόν . μεγίστη δὲ εὐεργεσία φίλον τε σαυτοῦ νομίσαι καὶ δεῖξαι τοῖς ἄλλοις , ὅτι αὐτὸν ἡγοῖο φίλον . πάντως δὲ τὸν ἐξ ἐκείνων παρὰ σοὶ δεῖ κεκρίσθαι τίμιον , τὸν ἐκ τῶν φιλοσόφων παρὰ τῷ φιλο - σοφοῦντι .
Lemmas: ὁ δέ Ἰάμβλιχος γιγνώσκω μέν ἔρχομαι ὡς ἐγώ ἀγαθός , εὕω ποιέω δέ νῦν ὡς ἀνήρ ἀγαθός . μέγας δέ εὐεργεσία φίλος τε σεαυτοῦ νομίζω καί δείκνυμι ὁ ἄλλος , ὅτι αὐτός ἡγέομαι φίλος . πάντως δέ ὁ ἐκ ἐκεῖνος παρά σύ δεῖ κρίνω τίμιος , ὁ ἐκ ὁ φιλόσοφος παρά ὁ φιλο - σοφόω .
libanius.epistulae-1-1544 575.4
αὐτὸς μὲν οὖν ταῖς τῶν πατέρων ἀρεταῖς σε - μνύνεται , μεῖζον δέ ἐστιν αὐτῷ τοῦ φῦναι ἐκ τοιούτων τὸ γε - νέσθαι τούτων ἄξιον . καὶ γὰρ εἰ μὴ λόγων ὅσων ἐπεθύμει μετέσχεν ὀρφανίᾳ κωλυθείς , ἥ γε φύσις καὶ τὸ τῶν ἠθῶν γενναῖον φιλοσοφίᾳ πρέποντα .
Lemmas: αὐτός μέν οὖν ὁ ὁ πατήρ ἀρετή σύ - μνυνω , μείζων δέ εἰμί αὐτός ὁ φύω ἐκ τοιοῦτος ὁ γε - νω οὗτος ἄξιος . καί γάρ εἰμί μή λόγος ὅσος ἐπιθυμέω μετέχω ὀρφανία κωλύω , ὅς γε φύσις καί ὁ ὁ ἠθέω γενναῖος φιλοσοφία πρέπω .
libanius.epistulae-1-1544 576
φος΄ . Βαρβατίωνι . ( 357 )
Lemmas: ὅς . Βαρβατίων . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 576.1
Ἅπαν ἡμῶν τὸ γένος διὰ σοῦ καὶ κτᾶταί τι χρηστὸν καὶ διαφεύγει κακόν . Ἰάμβλιχος δὲ ἡμῶν ἐν τῷ γένει κατὰ Πίνδαρον ἀστὴρ ἀρίζηλος , σώφρων , ἐπιεικής , εἰδὼς αἰδεῖ - σθαι , λόγων ἐπιθυμητής , χρημάτων κρείττων , οὐκ εἰδώς , ἢν εὖ πάθῃ , τῆς μνήμης ἐκβαλεῖν τὴν χάριν · ὥστε , εἰ πάντα αὐτῷ γένοιο , περὶ τὸν ἄριστον ἡμῶν ἔσῃ πρόθυμος .
Lemmas: ἅπας ἐγώ ὁ γένος διά σύ καί κτάομαι τίς χρηστός καί διαφεύγω κακός . Ἰάμβλιχος δέ ἐγώ ἐν ὁ γένος κατά Πίνδαρος ἀστήρ ἀρίζηλος , σώφρων , ἐπιεικής , εἰδοί αἰδέομαι - ἕπομαι , λόγος ἐπιθυμητής , χρῆμα ἀγαθός , οὐ οἶδα , εἄν εὕω πάσχω , ὁ μνήμη ἐκβάλλω ὁ χάρις · ὥστε , εἰμί πᾶς αὐτός γίγνομαι , περί ὁ ἀγαθός ἐγώ εἰμί πρόθυμος .
libanius.epistulae-1-1544 576.2
καὶ ταῦτα ἐγὼ γράφω νῦν , οὐχ ὅπως ἄρξῃ τὸν νεανίσκον ὠφελεῖν , πάλαι γὰρ δὴ τοῦτο ποιεῖς , ἀλλ’ ὅπως ὧν τε ἤρξω πάλαι , τούτοις ἐμμείνῃς καὶ ἐμοὶ συνησθῇς , ὅτι μοι τούτου φρον - τίς , οὐ μὴ φροντίζων ἠδίκουν ἄν .
Lemmas: καί οὗτος ἐγώ γράφω νῦν , οὐ ὅπως ἄρχω ὁ νεανίσκος ὠφελέω , πάλαι γάρ δή οὗτος ποιέω , ἀλλά ὅπως ὅς τε ἄρχω πάλαι , οὗτος ἐμμένω καί ἐγώ συνήδομαι , ὅτι ἐγώ οὗτος φρον - τίς , οὖον μή φροντίζω ἀδικέω ἄν .
libanius.epistulae-1-1544 577
φοζ΄ . Ὀλυμπίῳ καὶ Ἰοβίνῳ . ( 357 )
Lemmas: φοζ΄ . Ὀλύμπιος καί Ἰοβῖνος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 577.1
Ταύτην τὴν ἐπιστολὴν οὐκ αὐτὸς ἐδεήθην Ἰαμβλίχου κομίζειν ὑμῖν , ἀλλ’ αὐτὸς ἐδεήθη μου πέμπειν ὑμῖν . ὡς γὰρ ἀπαίρειν μέλλων κελεύσας ἐπιστεῖλαι τοῖς φίλοις εἶχε πειθό - μενον .
Lemmas: οὗτος ὁ ἐπιστολή οὐ αὐτός δήω Ἰάμβλιχος κομίζω σύ , ἀλλά αὐτός δήω ἐγώ πέμπω σύ . ὡς γάρ ἀπαίρω μέλλω κελεύω ἐπιστέλλω ὁ φίλος ἔχω Πειθό - μένω .
libanius.epistulae-1-1544 577.2
τῶν μὲν <οὖν> ἄλλων οὐδενὸς ὀνομαστὶ πρὸς ἐμνήσθη , τὸν Ὀλύμπιον δὲ καὶ τὸν ἀδελφὸν εἰπὼν τοὺς φιλο - μούσους , εἰ τούτοις ἔφη φέροιμι γράμματα , πάντα ἕξει μοι καλῶς .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος οὐδείς ὀνομαστί πρός μιμνήσκω , ὁ Ὀλύμπιος δέ καί ὁ ἀδελφός εἶπον ὁ φιλο - μούσος , εἰμί οὗτος φημί φέρω γράμμα , πᾶς ἔχω ἐγώ καλῶς .
libanius.epistulae-1-1544 577.3
τρεῖς οὖν εἶχον ἡδονὴν ἀφορμάς , τὸ ὑμᾶς ἐν τούτῳ δόξης εἶναι τό τε ἐμοὶ φίλους μὲν ὑμᾶς εἶναι τοὺς ἀγαθούς , συγγενῆ δὲ τοῦτον καὶ φίλον τὸν οὐκ ἀγνοοῦντα τοὺς ἀγαθούς .
Lemmas: τρεῖς οὖν ἔχω ἡδονά ἀφορμή , ὁ σύ ἐν οὗτος δόξα εἰμί ὁ τε ἐγώ φίλος μέν σύ εἰμί ὁ ἀγαθός , συγγενής δέ οὗτος καί φίλος ὁ οὐ ἀγνοέω ὁ ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 578
φοη΄ . Ἀνατολίῳ . ( 357 )
Lemmas: φοη΄ . Ἀνατόλιος . ( 357 )
libanius.epistulae-1-1544 578.1
Σή τοι σαφῶς ἡ ἐπιστολή , ὥστε , εἰ καὶ τοὔνομα τοῦ πέμψαντος μὴ ἐνεγέγραπτο , πάντως ἂν εὗρον ἐκ τῶν ἐπεσταλ - 20 μένων τὸν γεγραφότα . σύ τε γὰρ ὑβριστὴς ἥ τε ἐπιστολὴ πολὺ τοῦτο εἶχεν , ᾧ καὶ θαυμάζω τὸ μηδ᾿ ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν πραγμάτων ἀποστῆναί σε τῶν εἰωθότων .
Lemmas: σός ὅς σαφῶς ὁ ἐπιστολή , ὥστε , εἰμί καί ὄνομα ὁ πέμπω μή ἐγγράφω , πάντως εἄν εὑρίσκω ἐκ ὁ ἐπιστέλλω - 20 Μένων ὁ γράφω . σῦς τε γάρ ὑβριστής ὅς τε ἐπιστολή πολύς οὗτος ἔχω , ὅς καί θαυμάζω ὁ μηδέ ὑπό ὁ πλῆθος ὁ πρᾶγμα ἀφίστημι σύ ὁ εἴωθα .
libanius.epistulae-1-1544 578.2
ὡς δὲ οὐδὲν ὑγιὲς ἐπέσταλκας , ἐπιδείξω . πρῶτον μὲν γὰρ ἔφης διὰ τοῦτό μοι μόνῳ τῶν πάντων οὐ γράψαι τὸ θυμωθέντα με πλῆξαί σε λόγοις . τοῦτο δὲ οὐκ ἦν εὐθὺς ἀναγκαῖον τῷ μὴ λαβόντι ποιεῖν , ἀλλ᾿ εἶχε λόγον καὶ οὐκ ἢν ἔξω τῶν εἰκότων τὸ τῷ μὴ λαβεῖν ἀλγήσαντα σιγῆσαι . μὴ γάρ , εἰ ἐπέστειλα πρᾴως ἐνεγκὼν τὸ παρεωρᾶσθαι , σκόπει , ἀλλ᾿ ὅτι τῷ μὲν ἠμελημένῳ τὸ λυπηθῆναι , τῇ λύπῃ δὲ ἠκολούθησεν ἂν οὐκ ἀλόγως ἡ σιγή .
Lemmas: ὡς δέ οὐδείς ὑγιής ἐπιστέλλω , ἐπιδείκνυμι . πρῶτος μέν γάρ φημί διά οὗτος ἐγώ μόνος ὁ πᾶς οὖον γράφω ὁ θυμόω ἐγώ πλήσσω σύ λόγος . οὗτος δέ οὐ εἰμί εὐθύς ἀναγκαῖος ὁ μή λαμβάνω ποιέω , ἀλλά ἔχω λόγος καί οὐ εἄν ἔξω ὁ εἰκός ὁ ὁ μή λαμβάνω ἀλγέω σιγάω . μή γάρ , εἰμί ἐπιστέλλω πρᾶος φέρω ὁ παροράω , σκοπέω , ἀλλά ὅτι ὁ μέν ἀμελέω ὁ λυπέω , ὁ λύπη δέ ἀκολουθέω εἄν οὐ ἄλογος ὁ σιγή .
libanius.epistulae-1-1544 578.3
τούτῳ μὲν οὖν ἐξηλέγχθης τῷ λόγῳ καὶ μάλα λαμπρῶς · κόλακα δέ με προσειπὼν σαυτὸν ἀποφαίνεις κόλακος . ἐραστήν . εἰ γὰρ τὸ κολακεύειν κακόν , τοῦτο δὲ ἐν ἐμοί , σὺ δὲ ἐμὲ πρὸ τῶν πολλῶν ποιῇ , πονηροῦ τινος ἐρᾶν ὁμολογεῖς . καὶ εἰ τοῦτό γε ἀληθές , ὅτι πονηρὸς ὅστις χαίρει τούτοις οἷς οὐκ ἔοικε , πονηρὸς ἡμῖν ὁ σεμνὸς ὕπαρχος ἀναφαίνεται .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἐξελέγχω ὁ λόγος καί μάλα λαμπρῶς · κόλαξ δέ ἐγώ προσεῖπον σαυτοῦ ἀποφαίνω κόλαξ . ἐραστής . εἰμί γάρ ὁ κολακεύω κακός , οὗτος δέ ἐν ἐγώ , σύ δέ ἐγώ πρό ὁ πολύς ποιέω , πονηρός τις ἐράω ὁμολογέω . καί εἰμί οὗτος γε ἀληθής , ὅτι πονηρός ὅστις χαίρω οὗτος ὅς οὐ ἔοικα , πονηρός ἐγώ ὁ σεμνός ὕπαρχος ἀναφαίνω .