ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.epistulae-1-1544 333.4
κάλα μὲν οὖν καὶ τὰ τῶν ἄλλων , ψηφιῇ δὲ καὶ αὐτὸς εἶναι καλὰ πυθόμενος ἅττα ἦν · τὰ δὲ δὴ τοῦ στρατιώτου μέν , ὡς ἂν σὺ φαίης , ῥήτορος δέ , ὡς οὑμὸς λόγος , ἐπεδείκνυεν αὐτὸν οὐχ οἷς ἐγκαλεῖ , παρὰ τούτων ζητοῦντα δίκην . ἄλλους μὲν γὰρ εἶναι τοὺς ἀφῃρημένους τὴν γῆν , ἄλλον δὲ τὸν πολεμούμε - νον . καὶ εἶναι δεινόν , εἰ ὁ μὲν προσερεῖ πατρῷα ἃ μὴ γέγονεν αὐτῷ παρ’ ἐκείνου , τὸν δ’ ἀποστῆναι πείσει τούτων ἃ τοῦ πατρῴου κλήρου μέρος ἐστί .
Lemmas: κᾶλον μέν οὖν καί ὁ ὁ ἄλλος , ψηφίζω δέ καί αὐτός εἰμί καλός πυνθάνομαι ὅστις εἰμί · ὁ δέ δή ὁ στρατιώτης μέν , ὡς εἄν σύ φημί , ῥήτωρ δέ , ὡς ἐμός λόγος , ἐπιδείκνυμι αὐτός οὐ ὅς ἐγκαλέω , παρά οὗτος ζητέω δίκη . ἄλλος μέν γάρ εἰμί ὁ ἀφαιρέω ὁ γῆ , ἄλλος δέ ὁ πολεμώ - νοῦς . καί εἰμί δεινός , εἰμί ὁ μέν προσφωνέω πατρῷος ὁ μή γίγνομαι αὐτός παρά ἐκεῖνος , ὁ δέ ἀφίστημι πείθω οὗτος ὁ ὁ πατρῷος κλῆρος μέρος εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 333.5
πρὸς τῶν θεῶν , οὐκ ἐβούλου σοὶ ταῦτα εἰρῆσθαι μᾶλλον ἢ δὶς τοσούτων ἄρχειν ὁπόσων ἄρχεις ; ἀμείβου δή μου τὰ γράμματα καὶ γράφε τι παραπλή - σιον , ὦ πάνυ δή τινας ὀλίγους ἰδιώτας ἀφείς · ὡς ἡ τῶν δέλ - των ἐπομβρία πολλοὺς ἐπὶ τὴν βασιλικὴν εἰσάγει φάτνην .
Lemmas: πρός ὁ θεός , οὐ βούλομαι σύ οὗτος εἴρω μᾶλλον ἢ δίς τοσοῦτος ἄρχω ὁπόσος ἄρχω ; ἀμείβω δή ἐγώ ὁ γράμμα καί γράφω τίς παραπύς - σίον , εἰμί πάνυ δή τις ὀλίγος ἰδιώτης ἀφίημι · ὡς ὁ ὁ δέλος - ὁ ἐπομβρία πολύς ἐπί ὁ βασιλικός εἰσάγω φάτνη .
libanius.epistulae-1-1544 334
τλδ΄ . Κληματίῳ . ( 357/58 )
Lemmas: τλδ΄ . κλημάτιον . ( 357/58 )
libanius.epistulae-1-1544 334.1
Εἰ μέν , πρὶν μάθῃς Ἱερώνυμον , ἐπέστελλόν σοι περὶ αὐτοῦ διδάσκων , ὅστις ἐστὶν Ἱερώνυμος , ἠξίουν ἄν σε τὸν ἄνδρα φιλεῖν · νῦν δ’ ἐπειδὴ φθάσας αὐτὸν ἐποιήσω φίλον , ὡς εἰκότως τοῦτο ἐποίησας εἰπεῖν ἔστι μοι .
Lemmas: εἰμί μέν , πρίν μανθάνω Ἱερώνυμος , ἐπιστέλλω σύ περί αὐτός διδάσκω , ὅστις εἰμί Ἱερώνυμος , ἀξιόω ἄν σύ ὁ ἀνήρ φιλέω · νῦν δέ ἐπεί φθάνω αὐτός ποιέω φίλος , ὡς εἰκότως οὗτος ποιέω εἶπον εἰμί ἐγώ .
libanius.epistulae-1-1544 334.2
πρῶτον μὲν γάρ , ὃ παρὰ σοὶ μέγα , συμφοιτητὴς ἐμὸς Ἱερώνυμος φιλῶν καὶ φιλούμενος ἐν τῇ κοινωνίᾳ τῶν λόγων . ἔπειθ’ οὕτως ἐστὶ χρηστός , ὥστ’ ἔχων ἐγκαλεῖν , ὅτι δὴ παρέλιπον τοὺς ὅπερ αὐτοῦ πρὸς σὲ λόγους , ἀφεὶς αἰτιᾶσθαι γράφειν ἠξίου .
Lemmas: πρῶτος μέν γάρ , ὅς παρά σύ μέγας , συμφοιτητής ἐμός Ἱερώνυμος φίλος καί φιλέω ἐν ὁ κοινωνία ὁ λόγος . ἔπειτα οὕτως εἰμί χρηστός , ὥστε ἔχω ἐγκαλέω , ὅτι δή παραλείπω ὁ ὅσπερ αὐτός πρός σύ λόγος , ἀφίημι αἰτιάομαι γράφω ἀξιόω .
libanius.epistulae-1-1544 334.3
λέ - γοντος δέ μου μάταιον εἶναι τὴν ἐπιστολὴν , εἶναι γὰρ αὐτὸν ὑπ’ ἄλλῳ κατὰ τὴν τομὴν τῆς ἀρχῆς , σέ τε ὠνόμαζεν ἄρ - χοντα αὑτοῦ , κἂν εἰς πλείω τις διαπρίσῃ τὴν Παλαιστίνην , καὶ τῶν πάνυ σε δοκούντων ἐπαινεῖν ἐπαινῶν ἐκράτει . καὶ ἦν πιθανός · ἀπῆν γὰρ τὸ δοκεῖν κολακεύειν τῷ τὴν Ἔλουσαν ἑτέρου γεγονέναι .
Lemmas: λεʹ - γοντος δέ ἐγώ μάταιος εἰμί ὁ ἐπιστολή , εἰμί γάρ αὐτός ὑπό ἄλλος κατά ὁ τομή ὁ ἀρχή , σός τε ὀνομάζω ἄρα - χω αὐτός , κἀν εἰς πλείων τις διαπρίζω ὁ Παλαιστίνη , καί ὁ πάνυ σύ δοκέω ἐπαινέω ἐπαινέω κρατέω . καί εἰμί πιθανός · ἄπειμι1 γάρ ὁ δοκέω κολακεύω ὁ ὁ λούω ἕτερος γίγνομαι .
libanius.epistulae-1-1544 334.4
ταυτὶ μὲν οὖν δείκνυσιν ὡς οὐκ εἰς φαῦλον τοὺς τρόπους ἐχρήσω σπουδῇ ῥήτορα δὲ ἀγαθὸν εἰ θαυμάζειν ἄξιον , ῥήτορα γενναῖον τεθαύμακας δεινὸν μὲν εἱπεῖν ὃ προσῆκον εἰπεῖν , δεινὸν δὲ διγάν ὃ σιγᾶν βέλτιον , γλῶτταν δὲ οὐ χείρω τοῦ νοῦ κεκτημένον .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν δείκνυμι ὡς οὐ εἰς φαῦλος ὁ τρόπος χράω σπουδή ῥήτωρ δέ ἀγαθός εἰμί θαυμάζω ἄξιος , ῥήτωρ γενναῖος θαυμάζω δεινός μέν εἶπον ὅς προσήκω εἶπον , δεινός δέ διγάν ὅς σιγάω ἀγαθός , γλῶσσα δέ οὖον χείρων ὁ νόος κτάομαι .
libanius.epistulae-1-1544 334.5
σύ τε οὖν ἀεὶ μεμνήσῃ τῆς Ἱερωνύμου τέχνης οὗτός τε τῆς Κληματίου περὶ τὴν ψῆφον ἀκριβείας , καὶ ζητήσει τὴν μὲν σὴν οὗτος δικαιο - σύνην , τὴν τοῦδε δὲ σὺ ῥητορείαν .
Lemmas: σῦς τε οὖν ἀεί μιμνήσκω ὁ Ἱερώνυμος τέχνη οὗτος τε ὁ κλημάτιον περί ὁ ψῆφος ἀκρίβεια , καί ζητέω ὁ μέν σός οὗτος δικαιο - σύνειμι , ὁ ὅδε δέ σύ ῥητορεία .
libanius.epistulae-1-1544 335
τλε' . Εὐπατερίῳ . ( 357/58 )
Lemmas: τλε' . Εὐπατέριος . ( 357/58 )
libanius.epistulae-1-1544 335.1
Τοῖς ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος ὑμῖν ἡ ῥητορικὴ τίμιον , ταύτης δὲ πλεῖστον Ἱερώνυμος μετέχει . πᾶσα τοίνυν ἀνάγκη καὶ τοῦ - τὸν γενέσθαι σοι τίμιον , ὃς καὶ τὸν Στρατήγιον ἡμῖν ἀνηρ - τήσατο λέγων .
Lemmas: ὁ ἀπό ὁ Ἑλλάς σύ ὁ ῥητορικός τίμιος , οὗτος δέ πλεῖστος Ἱερώνυμος μετέχω . πᾶς τοίνυν ἀνάγκη καί ὁ - ὁ γίγνομαι σύ τίμιος , ὅς καί ὁ στρατήγιον ἐγώ ἀνήρ - θάω λέγω .
libanius.epistulae-1-1544 335.2
ἦν μὲν γὰρ αὐτῷ λόγος ὑπὲρ ὧν ἐδικάζετο γεγραμμένος , ὡς δὲ οὐκέτ’ ἐδέησεν ἀγῶνος , εἰπεῖν ὅμως δεη - θεὶς καὶ τυχὼν εἰπὼν ἐπαινούμενος ἀπῆλθεν , ὥστ’ ἐμὲ χαί - ρειν . εἶς γὰρ ἡμῖν ὁ διδάσκαλος , ἐμοί τε καὶ τούτῳ . καὶ ὅ τι ἂν τούτῳ καλὸν ὑπάρξῃ , τοῦτ’ εὐθὺς ἐμόν .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ αὐτός λόγος ὑπέρ ὅς δικάζω γράφω , ὡς δέ οὐκέτι δήω ἀγών , εἶπον ὅμως δήω - τίθημι καί τυγχάνω εἶπον ἐπαινέω ἀπέρχομαι , ὥστε ἐγώ Χάι - ῥέω . εἰμί γάρ ἐγώ ὁ διδάσκαλος , ἐγώ τε καί οὗτος . καί ὅς τίς εἄν οὗτος καλός ὑπάρχω , οὗτος εὐθύς ἐμός .
libanius.epistulae-1-1544 335.3
λέγοντα μὲν οὖν οἶδ’ ὅτι θαυμάσῃ , θαυμάζων δὲ οἶδ᾿ ὅτι καὶ φιλήσεις κατ’ αὐτό γε τὸ θαῦμα καὶ ὅτι γε οὐ ῥήτωρ πλέον ἢ χρηστός . εἰ δέ τι καὶ τοῦτο δυνήσεται τὸ μέλειν ἐμοὶ τοῦ ῥήτορος , εἴ - σομαί τε χάριν καὶ ἴσως ἀποδώσω .
Lemmas: λέγω μέν οὖν οἶδα ὅτι θαυμάζω , θαυμάζω δέ οἶδα ὅτι καί φιλέω κατά αὐτός γε ὁ θαῦμα καί ὅτι γε οὖον ῥήτωρ πλέω ἢ χρηστός . εἰμί δέ τίς καί οὗτος δύναμαι ὁ μέλω ἐγώ ὁ ῥήτωρ , εἰμί - σομή τε χάρις καί ἴσως ἀποδίδωμι .
libanius.epistulae-1-1544 336
τλς΄ . Γαϊανῷ ( 357/58 )
Lemmas: τλς΄ . Γαϊανός ( 357/58 )
libanius.epistulae-1-1544 336.1
Λόγος ἥκει περὶ σοῦ πρὸς ἡμᾶς ἐπὶ πλεῖστον ἥκειν σε λόγων , καὶ δὴ καὶ τοὺς τρόπους εἶναί σοι μὴ χείρους τῶν λόγων . ὃ μαθὼν ἐγὼ τὸν ταῦτα κεκτημένον ἥδιστ’ ἂν ἰδών , ἐπεὶ μήπω τοῦ μείζονος ἔστι τυχεῖν , εἰς τὸν δεύτερον εἶδον πλοῦν καὶ ἐπιστέλλω .
Lemmas: Λόγος ἥκω περί σύ πρός ἐγώ ἐπί πλεῖστος ἥκω σύ λόγος , καί δή καί ὁ τρόπος εἰμί σύ μή χείρων ὁ λόγος . ὅς μανθάνω ἐγώ ὁ οὗτος κτάομαι ἡδύς εἄν ὁράω , ἐπεί μήπω ὁ μείζων εἰμί τυγχάνω , εἰς ὁ δύο εἶδον πλόος καί ἐπιστέλλω .
libanius.epistulae-1-1544 336.2
τὸ δὲ πρὶν ἐντυχεῖν τοῦτο ποιεῖν ἀντὶ τοῦ νομίζειν ἄτοπον ἐρωτικὸν ἡγοῦμαι . οὕτω δέ σε πιστεύω μὴ τὴν ἐμὴν ἀτιμάσειν φιλίαν , ὥστ’ ἤδη καὶ χάριν αἰτεῖν οὐκ ὀκνῶ .
Lemmas: ὁ δέ πρίν ἐντυγχάνω οὗτος ποιέω ἀντί ὁ νομίζω ἄτοπος ἐρωτικός ἡγέομαι . οὗτος δέ σύ πιστεύω μή ὁ ἐμός ἀτιμάζω φίλιος , ὥστε ἤδη καί χάρις αἰτέω οὐ ὀκνέω .
libanius.epistulae-1-1544 336.3
Δόμνος σὸς μέν ἐστι πολίτης , γνώριμος δὲ ἐμοί , πένης δὲ ὢν ἀπειρίᾳ τε πραγμάτων καὶ συνηγόρων ἐρημίᾳ γίγνεται βουλευτής , δεῦρο δὲ ἐλθών , ὡς ὡς ἀναμαχέσαιτο , δίκαιος ὢν ἀπαλλαγῆς τυχεῖν ἀναβολὴν εὕρατο καὶ μέλλων ἐπανιέναι δεῖταί μου γράψαι πρὸς σὲ βοηθεῖν αὑτῷ τὰς μὲν ἐλπίδας ἔχων ἐν σοὶ καὶ ἄλλως , πεπεισμένος δέ τι προσωφελή - σεσθαι καὶ παρὰ τῆς ἐπιστολῆς .
Lemmas: Δόμνος σός μέν εἰμί πολίτης , γνώριμος δέ ἐγώ , πένης δέ εἰμί ἀπειρία τε πρᾶγμα καί συνήγορος ἐρημία γίγνομαι βουλευτής , δεῦρο δέ ἔρχομαι , ὡς ὡς ἀναμάχομαι , δίκαιος εἰμί ἀπαλλαγή τυγχάνω ἀναβολή εὑρίσκω καί μέλλω ἐπανίημι δέω ἐγώ γράφω πρός σύ βοηθέω ἑαυτοῦ ὁ μέν ἐλπίς ἔχω ἐν σύ καί ἄλλως , πείθω δέ τίς προσωφελέω - ἕπομαι καί παρά ὁ ἐπιστολή .
libanius.epistulae-1-1544 336.4
ἐγὼ τοίνυν τὴν ἐκείνου δέησιν κέρδος ἐμαυτοῦ θέμενος καὶ διπλοῦν γε κέρδος , εἰ φίλῳ τῷ μὲν χαριοῦμαι , τὸν δὲ προσλήψομαι , καὶ σφόδρα ὑπήκουσα .
Lemmas: ἐγώ τοίνυν ὁ ἐκεῖνος δέησις κέρδος ἐμαυτοῦ τίθημι καί διπλόος γε κέρδος , εἰμί φίλος ὁ μέν χαρίζομαι , ὁ δέ προσλαμβάνω , καί σφόδρα ὑπακούω .
libanius.epistulae-1-1544 336.5
εἶθ’ ὁ μὲν ᾤχετο τῆς νυκτὸς ἐπειχθέντων οἱς ἐχρῆν συνοδοιπορεῖν , ἐγὼ δ’ οὐδ’ οὕτως ἀπέστην ὧν ὑπεσχό - μην , ἀλλὰ σὲ παρακαλῶ καὶ νῦν καὶ εἰσαῦθις εἶναι Δόμνῳ λιμένα καὶ πείθειν τοὺς ἀγαθοὺς Τυρίους , ὅτι τὸ τῶν ἀπόρων ἔχεσθαι τῆς πόλεως ἐστι πολίτας ἐξελαύνειν , οὐ χορηγοὺς παρ - ἔχειν τῇ πόλει .
Lemmas: εἶτα ὁ μέν οἴχομαι ὁ νύξ ἐπείγω οἱςστις χρή συνοδοιπορέω , ἐγώ δέ οὐδέ οὕτως ἀφίστημι ὅς ὑπέχω - μείς , ἀλλά σύ παρακαλέω καί νῦν καί εἰσαῦθις εἰμί Δόμνος λιμήν καί πείθω ὁ ἀγαθός Τύριος , ὅτι ὁ ὁ ἄπορος ἔχω ὁ πόλις εἰμί πολίτης ἐξελαύνω , οὖον χορηγός παρά - ἔχω ὁ πόλις .
libanius.epistulae-1-1544 337
τλζ΄ . Μαξίμῳ . ( 357/58 )
Lemmas: τλζ΄ . Μάξιμος . ( 357/58 )
libanius.epistulae-1-1544 337.1
Ἀλλ’ οὐδὲ τοὺς Τιβερίνου μέντοι καλὼς ἔχει πάσχειν κακῶς , ἀνδρὸς τά τε ἄλλα ἀγαθοῦ καὶ τοὺς ποιητὰς εἱσάγον - τος εἰς τὰς τῶν νέων ψυχάς . εἰ γὰρ καὶ παρ’ ἡμῖν ἅνθρω - πος τὸ αὑτοῦ ποιεῖ , δίκαιός ἐστιν οὐ παρ’ ἡμῖν μόνον , ἀλλὰ καὶ οἴκοι τιμᾶσθαι τῇ συνουσίᾳ μὲν ὠφελῶν τοὺς τῇδε , τῇ δόξῃ δὲ κοσμῶν τὴν οἰκείαν .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὁ Τιβερῖνος μέντοι καλός ἔχω πάσχω κακῶς , ἀνήρ ὁ τε ἄλλος ἀγαθός καί ὁ ποιητής εἰσάγω - ὅς εἰς ὁ ὁ νέος Ψυχή . εἰμί γάρ καί παρά ἐγώ ἄνθρω - πούς ὁ αὐτός ποιέω , δίκαιος εἰμί οὖον παρά ἐγώ μόνος , ἀλλά καί οἴκοι τιμάω ὁ συνουσία μέν ὠφελέω ὁ ὅδε , ὁ δόξα δέ κοσμέω ὁ οἰκεῖος .
libanius.epistulae-1-1544 337.2
ἐπεὶ δὲ οἱ περὶ τὸ χρῆμα τῶν λόγων ἀσεβοῦντες ἕλκουσιν Ἀρχέλαον Τιβερῖνον οὐκ αἰσχυνόμενοι , σὺ τὸν μὲν αἰδέσθητι , τῷ δὲ βοήθησον πρῶτον μὶν ταῖς Μούσαις διδοὺς τὴν χάριν , δεύτερον δὲ ταῖς πόλεσι τῇ τε ἡμετέρᾳ καὶ ἐξ ἧς ἐστιν . εἰ δὲ οὐδὲ τοὐμὸν παντάπασιν ἄτιμον , κείσθω καὶ τοῦτο τρίτον .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ περί ὁ χρῆμα ὁ λόγος ἀσεβέω ἕλκω Ἀρχέλαος Τιβερῖνος οὐ αἰσχύνω , σύ ὁ μέν αἰδέομαι , ὁ δέ βοηθέω πρῶτος μιν ὁ Μοῦσα δίδωμι ὁ χάρις , δύο δέ ὁ πόλις ὁ τε ἡμέτερος καί ἐκ ὅς εἰμί . εἰμί δέ οὐδέ ἐμός παντάπασι ἄτιμος , κεῖμαι καί οὗτος τρίτος .
libanius.epistulae-1-1544 338
τλη΄ . Ἀκακίῳ . ( 357/58 )
Lemmas: τλη΄ . Ἀκάκιος . ( 357/58 )
libanius.epistulae-1-1544 338.1
Τῆς μὲν στύρακος , ἣν ἔπεμψας , ἡδίω τὰ γράμματά σου , καὶ οὐ ταύτης γε μόνον , ἀλλὰ κἀκείνης , ἣν φὴς οὐκέτι φοι - τᾶν ἐξ Ἰσαύρων ὡς ὑμᾶς · τοῦ λόγου δὲ οἷς μὲν εἶπον συνή - δομαι , τοῖς δὲ ρηθησομένοις βούλει με τὸ βλάσφημον ἀφεῖναι .
Lemmas: ὁ μέν στύραξ , ὅς πέμπω , ἡδύς ὁ γράμμα σύ , καί οὖον οὗτος γε μόνος , ἀλλά κά̓κες , ὅς φημί οὐκέτι Φόι - ὅς ἐκ Ἴσαυρος ὡς σύ · ὁ λόγος δέ ὅς μέν εἶπον συνίημι - δομή , ὁ δέ ρηθόομαι βούλομαι ἐγώ ὁ βλάσφημος ἀφίημι .
libanius.epistulae-1-1544 338.2
καίτοι , κἂν μὴ λέγω , πέπληγμαι τὴν καρδίαν ὡς οὐκ οὔσης ἐν τοῖς δευτέροις βοηθείας , ἣν περιμένων ἐγὼ καὶ κεχηνὼς πρὸς τὰς πύλας καὶ λέγων πρὸς τὸν Στρατήγιον · ὁπότε δὲ ἥξει ; καὶ ἀκούων ὡς αὐτίκα , λαβὼν τὰ γράμματα πολλα - χόυεν εἶχον ἀθυμεῖν τῇ τε ἀρρωστίᾳ τῆς γυναικός , γυναικὸς σοί τε ἀρεσκούσης καὶ Τιτιανὸν τεκούσης , καὶ ὅτι σὺ δυοῖν βαρύνῃ , τῷ τε ἐκείνην κάμνειν καὶ τῷ τῶν ἀγώνων ἀπεῖναι τοῦ φιλτάτου .
Lemmas: καίτοι , κἀν μή λέγω , πλήσσω ὁ Καρδία ὡς οὐ εἰμί ἐν ὁ δύο βοήθεια , ὅς περιμένω ἐγώ καί χάσκω πρός ὁ πύλη καί λέγω πρός ὁ στρατήγιον · ὁπότε δέ ἥκω ; καί ἀκούω ὡς αὐτίκα , λαμβάνω ὁ γράμμα πολύς - χόω ἔχω ἀθυμέω ὁ τε ἀρρωστία ὁ γυνή , γυνή σύ τε ἀρέσκω καί Τιτιανός τίκτω , καί ὅτι σύ δύο βαρύνω , ὁ τε ἐκεῖνος κάμνω καί ὁ ὁ ἀγών ἄπειμι ὁ φίλος .
libanius.epistulae-1-1544 338.3
παρεμυθούμην δ’ οὖν ἐμαυτὸν ἐκ τοῦ μὴ πάντα εἶναι τοῖς ἀνθρώποις εὐτυχεῖν καὶ συνεχῶς ἐπῇδον τό · ἀλλ’ οὔπως ἅμα πάντα .
Lemmas: παραμυθέομαι δέ οὖν ἐμαυτοῦ ἐκ ὁ μή πᾶς εἰμί ὁ ἄνθρωπος εὐτυχέω καί συνεχῶς ἐπαείδω ὁ · ἀλλά οὔπως ἅμα πᾶς .
libanius.epistulae-1-1544 338.4
Στρατήγιος δὲ καὶ δὴ λαμπρῶς κατεβόα τῆς Τύχης καὶ ὢν ὥσπερ πρὸ τοῦ καὶ φόβον τὸν τοῦ λέγοντος φοβούμενος οὐδὲν ὅ τι οὐκ ἐφθέγγετο περὶ τῆς σῆς ἀπουσίας .
Lemmas: Στρατήγιος δέ καί δή λαμπρῶς καταβοάω ὁ Τύχη καί εἰμί ὥσπερ πρό ὁ καί φόβος ὁ ὁ λέγω φοβέω οὐδείς ὅς τίς οὐ φθέγγομαι περί ὁ σός ἀπουσία .
libanius.epistulae-1-1544 338.5
ἐγὼ μὲν οὖν εἴσειμι τὸν Ἑρμῆν ἀντὶ σοῦ μοι πιστεύων ἔσεσθαι , σὲ δὲ εἰη τῶν παρόντων ἀπαλλαγέντα κα - κῶν ἐλθεῖν μὲν ὡς ἡμᾶς , εἰ βέλτιον , μένειν δὲ κατὰ χώραν , εἰ βέλτιον .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν εἴσειμι ὁ Ἑρμῆς ἀντί σύ ἐγώ πιστεύω εἰμί , σύ δέ ἐω ὁ πάρειμι ἀπαλλάσσω ἄν - Κῶς ἔρχομαι μέν ὡς ἐγώ , εἰμί ἀγαθός , μένω δέ κατά χώρα , εἰμί ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 339
τλθ΄ . Ἀνατολίῳ . ( 357/58 )
Lemmas: τλθ΄ . Ἀνατόλιος . ( 357/58 )
libanius.epistulae-1-1544 339.1
Καλά γέ σοι τὰ πεπραγμένα . γενέσθω δὴ ταυτὶ τὰ καλὰ καὶ πλείω . πιστεύω δέ σε πείσειν ἀξιῶν ἀκολουθεῖν σε τῷ σαυ - τοῦ νόμῳ .
Lemmas: Καλή γε σύ ὁ πράσσω . γίγνομαι δή οὗτος ὁ καλός καί πλείων . πιστεύω δέ σύ πείθω ἄξιος ἀκολουθέω σύ ὁ Σαυ - ὁ νόμος .
libanius.epistulae-1-1544 339.2
ἐφ’ οἷς μὲν οὖν ἐπαινῇ , συχνά τε ἄλλα καὶ ὅτι διατρίβων ἐν Παίοσιν οὐκ ἐπελάθου τῶν τῇδε , ἀλλ’ ὡς ἄν τις συνών τε καὶ συζῶν , ὅπως τῶν σοι γνωρίμων ἐπί τι βέλτιον ἕκαστος προβαίη σκοπεῖς καὶ πράττεις γε σκοπῶν .
Lemmas: ἐπί ὅς μέν οὖν ἐπαινέω , συχνός τε ἄλλος καί ὅτι διατρίβω ἐν Παίων οὐ ἐπιλανθάνομαι ὁ ὅδε , ἀλλά ὡς ἄν τις σύνειμι τε καί συζάω , ὅπως ὁ σύ γνώριμος ἐπί τίς ἀγαθός ἕκαστος προβαίνω σκοπέω καί πράσσω γε σκοπός .
libanius.epistulae-1-1544 339.3
ὡς δὲ ἧκεν ἡμῖν τὸ ἔργον τῆς εἰς Σαβῖνον σπουδῆς , οὐδὲν ἦν ἕτε - ρον ἀκούειν ᾀδόμενον ἢ ὅτι τῷδε παρὰ τοῦδε διὰ τὸν δεῖνα τόδε ἥκει .
Lemmas: ὡς δέ ἵημι ἐγώ ὁ ἔργον ὁ εἰς Σαβῖνος σπουδή , οὐδείς εἰμί ἵημι - ἀντίμοιρος ἀκούω ἀείδω ἢ ὅτι ὅδε παρά ὅδε διά ὁ Δεῖνα ὅδε ἥκω .
libanius.epistulae-1-1544 339.4
δεῖ δὴ καὶ Θεόδωρον τυχεῖν τε τῶν ἴσων καὶ σοὶ τῶν ἴσων ἐπαίνων αἴτιον καταστῆναι καὶ συνησθῆναι τούτῳ Σαβῖνοι , ὥσπερ οὗτος ἐκείνῳ .
Lemmas: δεῖ δή καί Θεόδωρος τυγχάνω τε ὁ ἴσος καί σύ ὁ ἴσος ἔπαινος αἴτιος καθίστημι καί συνήδομαι οὗτος Σαβῖνος , ὥσπερ οὗτος ἐκεῖνος .
libanius.epistulae-1-1544 339.5
τὸν δὲ Θεόδωρον οὐκ ἀγνοεῖς , ἔφη τις . ὅμως δὲ φράσω σοι καὶ ἐγώ , σοὶ μὲν γὰρ οὐδὲν βλάβος ἃ οἶσθα ἀκοῦσαι , ἐμοὶ δὲ ἡδονὴ τὸν ἄνδρα ἐπαινεῖν .
Lemmas: ὁ δέ Θεόδωρος οὐ ἀγνοέω , φημί τις . ὅμως δέ φράζω σύ καί ἐγώ , σύ μέν γάρ οὐδείς βλάβη ὁ οἶδα ἀκούω , ἐγώ δέ ἡδονή ὁ ἀνήρ ἐπαινέω .
libanius.epistulae-1-1544 339.6
οὗτος ἐξ ἀγαθῶν ἐν Ἀραβίᾳ γενόμενος ἀμείνω τῶν ποτέρων αὑτὸν ἔδειξεν ὁρμήσας μὲν εἰς τὴν σὴν πόλιν ἐπὶ κτήσει νόμων , τῷ ποιεῖν δὲ πλέον ἡσθεὶς ἢ ἕτεροι τῷ ὀρχεῖσθαι .
Lemmas: οὗτος ἐκ ἀγαθός ἐν Ἀραβία γίγνομαι ἀγαθός ὁ πότερος ἑαυτοῦ δείκνυμι ὁρμάω μέν εἰς ὁ σός πόλις ἐπί κτάομαι νόμος , ὁ ποιέω δέ πλέω ἥδομαι ἢ ἕτερος ὁ ὀρχέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 339.7
πλήρης δὲ νόμων ἐκεῖθεν ἀπελθὼν καὶ τὸ τῶν λόγων τῶν ἡμετέρων σθένος ὃ πρότερον εἶχεν οὐκ ἐκβα - λῶν ὑπὸ τῶν νόμων δύο λιμέσι τοὺς εἰς αὑτὸν καταφεύγον - τας ἐδέξατο , ἐδέξατο , νόμων τε ἀναγνώσει καὶ ῥητορικῆς ἰσχύι .
Lemmas: πλήρης δέ νόμος ἐκεῖθεν ἀπέρχομαι καί ὁ ὁ λόγος ὁ ἡμέτερος σθένος ὅς πρότερος ἔχω οὐ ἐκβάω - λάω ὑπό ὁ νόμος δύο λιμήν ὁ εἰς ἑαυτοῦ καταφεύγω - ὅς δέχομαι , δέχομαι , νόμος τε ἀναγιγνώσκω καί ῥητορικός ἰσχύς .
libanius.epistulae-1-1544 339.8
καὶ μισθοῦ μὲν οὐκ ἠμέλησεν , οὐ μὴν ἓν τοῦτο εἶδεν , ὅπως λήψεται μισθόν . ἀλλ’ οὕτω λαμπρῶς ἀγωνίζειαι καὶ πᾶσι , οἷς ἔχει , ὥστε ὀλιγάκις μὲν ἥττηται . χάριτες δὲ αὐτῷ καὶ παρὰ τῶν ἡττημένων .
Lemmas: καί μισθός μέν οὐ ἀμελέω , οὖον μήv εἷς οὗτος ὁράω , ὅπως λαμβάνω μισθός . ἀλλά οὗτος λαμπρῶς ἀγωνίζομαι καί πᾶς , ὅς ἔχω , ὥστε ὀλιγάκις μέν ἡσσάομαι . χάρις δέ αὐτός καί παρά ὁ ἡσσάομαι .
libanius.epistulae-1-1544 339.9
τῆς δὲ σῆς ἀρχῆς ἐπαινουμένης πρῶτον μὲν οὐκ ἀπιστεῖ , τοῦτο δέ ἐστι τὴν σὴν εἰδότος φύσιν , ἔπειτα χαίρει καθάπερ ἡμεῖς , οἷς ἔνι μάλιστα χαίρειν ἐν τοῖς σοῖς ἀγαθοῖς , καὶ τοὺς ὑπὸ σοὶ μακαρίζει καὶ βούλοιτ’ ἂν ὑπὸ σοὶ γενέσθαι .
Lemmas: ὁ δέ σός ἀρχή ἐπαινέω πρῶτος μέν οὐ ἀπιστέω , οὗτος δέ εἰμί ὁ σός οἶδα φύσις , ἔπειτα χαίρω καθάπερ ἐγώ , ὅς ἐν μάλιστα χαίρω ἐν ὁ σός ἀγαθός , καί ὁ ὑπό σύ μακαρίζω καί βούλομαι εἄν ὑπό σύ γίγνομαι .
libanius.epistulae-1-1544 339.10
πρὸς δέ γε ἡμᾶς ὁ Θεόδωρος , ὁποῖον ἂν ἀξιώ - σαις . οὗτος γάρ ἐστιν ὁ πρὸς ἡμᾶς τὸν υἱὸν μεταθεὶς καὶ τοῖς ἄλλοις δείξας τὴν ὁδὸν κοὶ συμβουλεύσας ἔργῳ , ποῖ χρὴ βαδίζειν . καὶ δὴ Λαὶ τῶν πραγμάτων ἡμῖν εἰς δικαστήριον ἐλθόντων πολὺν μὲν ἱδρῶτα , πάσας δὲ φωνὰς ἀφῆκε . καί τι καὶ τῶν αὑτοῦ χεῖρον ἔθετο θεραπεύων τοὐμόν .
Lemmas: πρός δέ γε ἐγώ ὁ Θεόδωρος , ὁποῖος εἄν ἀξιόω - Σάϊς . οὗτος γάρ εἰμί ὁ πρός ἐγώ ὁ υἱός μετατίθημι καί ὁ ἄλλος δείκνυμι ὁ ὁδός κοί συμβουλεύω ἔργον , ποῖ χρή βαδίζω . καί δή ληΐς ὁ πρᾶγμα ἐγώ εἰς δικαστήριον ἔρχομαι πολύς μέν ἱδρώς , πᾶς δέ φωνή ἀφίημι . καί τίς καί ὁ αὐτός χείρων τίθημι θεραπεύω ἐμός .
libanius.epistulae-1-1544 339.11
τὸν οὖν οὕτω μὲν θαυμαστόν , οὕτω δὲ σοὶ προσκείμενον , οὕτω δὲ ἐμοὶ φίλον , ἐν πρώτοις δὲ τεταγμένον ὑπὸ τῆς τέχνης μὴ καὶ διὰ τῶν ἄλλων ἐν πρώτοις εἶναι ποῦ καλόν ; ἢ βούλει ζητεῖν ἡμᾶς ἕτερον , ὅστις τοῦτο ποιήσει ; ἀλλ’ οὐκ ἀμήχανον μέν , οὐκ ἄξιον δὲ Θεοδώρου . τὸ γὰρ διὰ σοῦ μεῖζον ἄγει τοῦ πράγματος καὶ τὸ μηδενὸς τυχεῖν τοῦ δι’ ἑτέρου τυχεῖν με - τριώτερον αὑτῷ .
Lemmas: ὁ οὖν οὗτος μέν θαυμαστός , οὗτος δέ σύ πρόσκειμαι , οὗτος δέ ἐγώ φίλος , ἐν πρῶτος δέ τάσσω ὑπό ὁ τέχνη μή καί διά ὁ ἄλλος ἐν πρῶτος εἰμί ποῦ καλός ; ἢ βούλομαι ζητέω ἐγώ ἕτερος , ὅστις οὗτος ποιέω ; ἀλλά οὐ ἀμήχανος μέν , οὐ ἄξιος δέ Θεόδωρος . ὁ γάρ διά σύ μείζων ἄγω ὁ πρᾶγμα καί ὁ μηδείς τυγχάνω ὁ διά ἕτερος τυγχάνω ἐγώ - τριώτερον ἑαυτοῦ .
libanius.epistulae-1-1544 339.12
δὸς δὴ σαυτόν , καὶ ἔστω Θεόδωρος ἐν τῷ καταλόγῳ τῶν ὑπὸ σοῦ κεκοσμημένων · πολὺ γὰρ ἄμεινον τοῦτόν μοι προσδραμόντα φιλοῦντα ἅμα λέγειν , ἃ τετίμηται ἢ σὲ ζητεῖν , ὅ τι ἀπολογήσῃ .
Lemmas: δίδωμι δή σεαυτοῦ , καί ἵστημι Θεόδωρος ἐν ὁ κατάλογος ὁ ὑπό σύ κοσμέω · πολύς γάρ ἀγαθός οὗτος ἐγώ προστρέχω φιλέω ἅμα λέγω , ὁ τιμάω ἢ σύ ζητέω , ὅς τίς ἀπολογέομαι .
libanius.epistulae-1-1544 340
τμ' . Ἀρεσίῳ . ( 358 )
Lemmas: τμάω . Ἀρέσιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 340.1
Γενναῖά γέ σου τὰ θρέμματα , καὶ δῶρον ἡμῖν ἀπέσταλ - κἀς οὐ κατὰ χρυσόν , ὃν φῄς μοι πολὺν ἐνηνοχέναι τὴν ἑορ - τήν , καίτοι μικρὸς μὲν ἐκεῖνος , πολλοὶ δὲ οἱ πένητες · παρὰ δὲ τῶν οὐ πλουτούντων λαμβάνειν ἴσον ἡγοῦμαι τῷ τεθνεῶτα συλᾶν .
Lemmas: Γενναῖος γε σύ ὁ θρέμμα , καί δῶρον ἐγώ ἀποστέλλω - κἀς οὖον κατά χρυσός , ὅς φημί ἐγώ πολύς φέρω ὁ ἔορ - ὁ , καίτοι μικρός μέν ἐκεῖνος , πολύς δέ ὁ πένης · παρά δέ ὁ οὖον πλουτέω λαμβάνω ἴσος ἡγέομαι ὁ θνῄσκω συλάω .
libanius.epistulae-1-1544 340.2
ἀλλ’ ἔστω πολὺς καὶ ὅσον ὁ ποταμὸς ἐδίδου τῷ Λυδῶν βασιλεῖ , καί , εἰ βούλει γε , τοῦ Κολοφωνίου καλλίων , ἀλλὰ τί τοσοῦτον , ὅσον οἱ παῖδες Ἱερίου , σοὶ δὲ ὁμιληταί ; ὁ μὲν γὰρ ἐφύτευσε δεινοὺς δέξασθαι λόγους , σὒ α δὲ τῶν ἐνέθηκας .
Lemmas: ἀλλά ἵστημι πολύς καί ὅσος ὁ ποταμός δίδωμι ὁ Λυδός βασιλεύς , καί , εἰμί βούλομαι γε , ὁ Κολοφώνιος καλός , ἀλλά τίς τοσοῦτος , ὅσος ὁ παῖς Ἱέριος , σύ δέ ὁμιλητής ; ὁ μέν γάρ φυτεύω δεινός δέχομαι λόγος , σῦς ὅς δέ ὁ ἐντίθημι .
libanius.epistulae-1-1544 340.3
ἥκει μέντοι μοι παρ’ ὑμῶν καὶ δεύτερόν δῶ - ρον , οὐ νέος εὐφυής , ἀλλ’ ἀνὴρ ἀγαθός , σοῦ τε πολλάκις μεμνημένος , καὶ μεμνημένος γε ἐπ’ ἀμείνοσι καὶ πλέον , εἴ σέ τις ἐπαινοίη , χαίρων ἢ εἴ τις αὐτὸν ἐκεῖνον .
Lemmas: ἥκω μέντοι ἐγώ παρά σύ καί δεύτερος δήω - ἀντίμοιρος , οὖον νέος εὐφυής , ἀλλά ἀνήρ ἀγαθός , σύ τε πολλάκις μιμνήσκω , καί μιμνήσκω γε ἐπί ἀγαθός καί πλέω , εἰμί σός τις ἐπαινέω , χαίρω ἢ εἰμί τις αὐτός ἐκεῖνος .
libanius.epistulae-1-1544 340.4
ἆρα εὑρίσκεις τὸν ἄνδρα τοῖς εἰρημένοις ἢ προσθεῖναι δεῖ ; λέγω δή τινα χρηστόν , ἥδιστον συνεῖναι λέγειν ἐπιστάμενον , τῶν ἐπιστα - μένων ἐρῶντα , πολλοὺς ὅτι τάχιστα κτώμενον φίλους .
Lemmas: ἆρα εὑρίσκω ὁ ἀνήρ ὁ εἴρω ἢ προστίθημι δεῖ ; λέγω δή τις χρηστός , ἡδύς συνίημι λέγω ἐφίστημι , ὁ ἐπίσταμαι - Μένων ἐράω , πολύς ὅτι ταχύς κτάομαι φίλος .
libanius.epistulae-1-1544 340.5
ἐπὶ τούτοις κἂν ὁ νωθρότατος βοήσαι · Λεόντιος . οὗ παρόντος ἐγὼ πλέον τι τοῦ εἰωθότος φθέγγομαι ὑπὸ τῆς ἐκείνου πρὸς τὴν ἀκοὴν ἐπιθυμίας ἀμείνων εἰπεῖν γιγνόμενος . ὁ δὲ φεύ - γων τὸν ὄχλον καὶ ἀγορὰν καὶ πράγματα παρ’ ἐμὲ ἐφοίτα καὶ παρεκάθητό μοι τοῖς μὲν ἐπαίνοις εὐφραίνων , εἰ δὲ οἶς ἤκουσε τερπόμενος , αὐτὸς ἐρεῖ .
Lemmas: ἐπί οὗτος κἀν ὁ νωθρός βοάω · Λεόντιος . ὅς πάρειμι ἐγώ πλέω τίς ὁ εἴωθα φθέγγομαι ὑπό ὁ ἐκεῖνος πρός ὁ ἀκοή ἐπιθυμία ἀγαθός εἶπον γίγνομαι . ὁ δέ φεῦ - γῆ ὁ ὄχλος καί ἀγορά καί πρᾶγμα παρά ἐγώ φοιτάω καί παρακάθημαι ἐγώ ὁ μέν ἔπαινος εὐφραίνω , εἰμί δέ οἶς ἀκούω τέρπω , αὐτός εἴρω .
libanius.epistulae-1-1544 340.6
τοῦτον τὸν ἄνδρα κέκληκα δῶρον . ὂν ηὐξάμην ἂν παρ’ ἡμῖν εἶναι μᾶλλον ἢ οὗπέρ ἐστιν , μὴ τὴν ὑμετέραν ὅσαπερ τὴν ἐμαυτοῦ ταύτην ἐτίμων .
Lemmas: οὗτος ὁ ἀνήρ καλέω δῶρον . εἰμί εὔχομαι εἄν παρά ἐγώ εἰμί μᾶλλον ἢ ὅσπερ εἰμί , μή ὁ ὑμέτερος ὅσος ὁ ἐμαυτοῦ οὗτος τιμάω .
libanius.epistulae-1-1544 341
τμα' . Δημητρίῳ . ( 358/59 )
Lemmas: τμάω . Δημήτριος . ( 358/59 )
libanius.epistulae-1-1544 341.1
Ἀλλὰ καλὸν μέν , <ὅτι> α ἀδελφὸν ἐπένθεις , ἐπεὶ καὶ οὐκ ὄντα ἡμῖν ἀδελφόν , ἐπειδὴ φίλος ἦν ἀγαθός · καλῶς δὲ ἐποίησας ἀφελὼν τῆς λύπης , ἣ τὸν οἰχόμενον οὐκ ὠφελοῦσα τὸν ζῶντα ἔκοπτεν .
Lemmas: ἀλλά καλός μέν , ὅστις ὅς ἀδελφός πενθέω , ἐπεί καί οὐ εἰμί ἐγώ ἀδελφός , ἐπεί φίλος εἰμί ἀγαθός · καλῶς δέ ποιέω ἀφαιρέω ὁ λύπη , ὅς ὁ οἴχομαι οὐ ὠφελέω ὁ ζῶ κόπτω .
libanius.epistulae-1-1544 341.2
ἰατρὸν μὲν οὖν σοι πείθομαι τὸν τῶν λόγων προστάτην γεγονέναι θεόν , ὅπως μὴ τοῦ λυπεῖσθαι μᾶλλον ἢ τῶν λόγων εἴης · εἰ δ’ ὄντως σοι παρ’ ἡμῶν τοῦτο ἥκει , κέρδος ἐμὸν τὸ σέ τινος λελύσθαι κακοῦ .
Lemmas: ἰατρός μέν οὖν σύ πείθω ὁ ὁ λόγος προστάτης γίγνομαι θεός , ὅπως μή ὁ λυπέω μᾶλλον ἢ ὁ λόγος εἰμί · εἰμί δέ εἰμί σύ παρά ἐγώ οὗτος ἥκω , κέρδος ἐμός ὁ σός τις λύω κακός .
libanius.epistulae-1-1544 341.3
λόγους δὲ ἐμοὺς θαυμάζω μὲν ἥκιστα , κάλλους γὰρ ἀφεστᾶσιν , εὐδαι - μονίζω α δὲ σοῦ περὶ αὐτῶν τοιαῦτα ψηφιζομένου .
Lemmas: λόγος δέ ἐμός θαυμάζω μέν ἥκιστος , κάλλος γάρ ἀφίστημι , ὕδης - μονίζω ὅς δέ σύ περί αὐτός τοιοῦτος ψηφίζω .
libanius.epistulae-1-1544 342
τμβ΄ . Σελευκίω . ( 358/59 ? ) Εἰ μὲν ἐλάττω σοι πέμπειν εἶχε καλῶς , ἤδη ἂν ἔπεμπον · ἐπεὶ δὲ δεῖ τι τῆς ὑμετέρας ἐπιθυμίας ἄξιον ὑμῖν ἐλθεῖν , 15 ἐπειδὰν τοσαῦτα γένηται , πέμψομεν . τοῦ δὲ ταχέως φαῦλα λαβεῖν τὸ βραδέως ἀμείνω μακρῷ που βέλτιον .
Lemmas: τμβ΄ . Σελευκίων . ( 358/59 ? ) εἰμί μέν μικρός σύ πέμπω ἔχω καλῶς , ἤδη εἄν πέμπω · ἐπεί δέ δεῖ τίς ὁ ὑμέτερος ἐπιθυμία ἄξιος σύ ἔρχομαι , 15 ἐπειδάν τοσοῦτος γίγνομαι , πέμπω . ὁ δέ ταχέως φαῦλος λαμβάνω ὁ βραδύς ἀγαθός μακρός ποῦ ἀγαθός .
libanius.epistulae-1-1544 343
τμγ . Κληματίῳ . ( 357/58 )
Lemmas: τμγʹ . κλημάτιον . ( 357/58 )
libanius.epistulae-1-1544 343.1
Μικρὸν α μὲν οὐδὲ τὸ τοὺς ἄλλους περὶ σοῦ παρ’ φέρειν λόγους , ὧν τοὺς μὲν ἠλπίζομεν , οἱ δὲ καὶ κρείττους ἦσαν ἐλπίδος · μέγα δὲ καὶ Μεῖζον ὅτου βούλει καὶ κολοφών , φασιν , ἐγκράτιον τὸν καλὸν μετὰ σῆς εὐφημίας ἐπιέναι τὴν πόλιν .
Lemmas: μικρός ὅς μέν οὐδέ ὁ ὁ ἄλλος περί σύ παρά φέρω λόγος , ὅς ὁ μέν ἐλπίζω , ὁ δέ καί ἀγαθός εἰμί ἐλπίς · μέγας δέ καί Μέγας ὅστις βούλομαι καί κολοφών , φημί , ἔγκρατος ὁ καλός μετά σός Εὐφημία ἔπειμι ὁ πόλις .
libanius.epistulae-1-1544 343.2
ἰδεῖν τε γὰρ ἄρχοντος ἀρετὴν μᾶλλον ἑτέρου δεινὸς καὶ πόρρω κολακείας καὶ φίλος ἀληθείας καὶ δὴ καὶ λόγου κέκτηται δύναμιν εἰς ἔπαινον ἔργων καλῶν . οὗτος ἥκων οὐκ ἔφθη μοι συμβαλὼν καὶ διηγεῖτο τὰ σὰ προστιθεὶς εὐχὴν μακρὰν γενέσθαι σοι τὴν ἀρχήν . τοῦτο δὲ ἦν οὐ σὲ βουλο - μένου πονεῖν , ἀλλὰ μὴ πονεῖσθαι τὰς πόλεις .
Lemmas: ὁράω τε γάρ ἄρχω ἀρετή μᾶλλον ἕτερος δεινός καί πόρρω κολακεία καί φίλος ἀλήθεια καί δή καί λόγος κτάομαι δύναμις εἰς ἔπαινος ἔργον καλός . οὗτος ἥκω οὐ φθάνω ἐγώ συμβάλλω καί διηγέομαι ὁ σός προστίθημι εὐχή μακράν γίγνομαι σύ ὁ ἀρχή . οὗτος δέ εἰμί οὖον σύ βουλο - μένω πονέω , ἀλλά μή πονέω ὁ πόλις .
libanius.epistulae-1-1544 343.3
ἐξήγγειλέ σου καὶ τὸν πόθοι τὸν περὶ τὰ γράμματά μου καὶ δεινὰ πεπονθέναι λέγων , ἐπειδήπερ οὐκ εἶχεν αἰτοῦντι δοῦναι , γράιειν ἐκέλευεν , ἐγὼ δὲ οὐκ ἀντέλεγον .
Lemmas: ἐξαγγέλλω σύ καί ὁ πόθος ὁ περί ὁ γράμμα ἐγώ καί δεινός πάσχω λέγω , ἐπεί οὐ ἔχω αἰτέω δίδωμι , γράω κελεύω , ἐγώ δέ οὐ ἀντιλέγω .
libanius.epistulae-1-1544 343.4
αὐτὸς μὲν οὖν ὑφ’ ἡμῶν κατεχόμενος μένει , τοῦ γὰρ ἀνδρὸς ἀμφισβητοῦμεν πρὸς τὴν πατρίδα , τὸν δὲ ἀδελφὸν ἐπεθύμησε μετ’ ἐμῶν ἐντυχεῖν σοι γραμμάτων . καὶ ἐντεύξεται . σὺ δὲ τριῶν ἕνεκα τὸν ἥκοντα φίλει , τοῦ τε ἀδελφοῦ λέγω γαῖ τῶν τρόπων καὶ τῶν γραμμάτων .
Lemmas: αὐτός μέν οὖν ὑπό ἐγώ κατέχω μένω , ὁ γάρ ἀνήρ ἀμφισβητέω πρός ὁ πατρίς , ὁ δέ ἀδελφός ἐπιθυμέω μετά ἐμέω ἐντυγχάνω σύ γράμμα . καί ἐντυγχάνω . σύ δέ τρεῖς ἕνεκα ὁ ἥκω φιλέω , ὁ τε ἀδελφός λέγω γῆ ὁ τρόπος καί ὁ γράμμα .
libanius.epistulae-1-1544 344
τμο' . Στρατηγίῳ . ( 357/58 )
Lemmas: τ . Στρατήγιος . ( 357/58 )
libanius.epistulae-1-1544 344.1
Ἐμοὶ καὶ πηλὸς ἐκεῖνος ὁ πολὺς καὶ ψῦχος οὐ μέτριον τότε συμβὰν καὶ τὰ δοκοῦντα χαλεπὰ κοῦφα τὴν σὴν ὁρῶντι μορφήν , καίτοι γε ἀπελθὼν πόνον παρέσχον τοῖς ἰατροῖς εἰς τοσοῦτον ἥκων κακῶν κεντουμένου μοι τοῦ σώματος . ἀλλ’ ὅμως ἡδίων ἦν τῇ προφάσει τῶν ἀλγημάτων ἢ εἰ μένων ἐπὶ τῆς εὐνῆς ὑγίαινον ἐκλιπὼν τὸν ἐντιμότατον ἐμοὶ δρόμον .
Lemmas: ἐμός καί πηλός ἐκεῖνος ὁ πολύς καί ψῦχος οὖον μέτριος τότε συμβαίνω καί ὁ δοκέω χαλεπός κοῦφος ὁ σός ὁράω μορφή , καίτοι γε ἀπέρχομαι πόνος παρέχω ὁ ἰατρός εἰς τοσοῦτος ἥκω κακός κεντέω ἐγώ ὁ σῶμα . ἀλλά ὅμως ἡδύς εἰμί ὁ πρόφασις ὁ ἄλγημα ἢ εἰμί Μένων ἐπί ὁ εὐνή ὑγιαίνω ἐκλείπω ὁ ἔντιμος ἐγώ δρόμος .
libanius.epistulae-1-1544 344.2
τότε οὖν ὡς νέος μέν μοι παρειστήκει , μέμνησαι γάρ , λέξειν ὑπὲρ αὑτοῦ τι μέλλων , ὄμβρῳ δὲ ὁ μὲν τυχεῖν ὧν ἔχρῃζε διε - κωλύθη , σὺ δὲ ἀμῦναι , καλὸν δὲ ἦν σου καὶ τῆς χάριτος οὐχ ἧττον καὶ τὸ γενέσθαι σε δῆλον , ὡς ἄχθοιο τῷ κεκωλῦσθαι .
Lemmas: τότε οὖν ὡς νέος μέν ἐγώ παρίστημι , μιμνήσκω γάρ , λέγω ὑπέρ αὐτός τίς μέλλω , ὄμβρος δέ ὁ μέν τυγχάνω ὅς χρῄζω δῖος - κωλύω , σύ δέ ἀμύνω , καλός δέ εἰμί σύ καί ὁ χάρις οὐ κακός καί ὁ γίγνομαι σύ δῆλος , ὡς ἄχθομαι ὁ κωλύω .
libanius.epistulae-1-1544 344.3
ἐπεὶ οὖν ἐξεῦρες ἴασιν ἀκοῦσαι διὰ γραμμάτων ἃ διὰ φω - νῆς οὐκ ἦν , βοήθει τὰ δίκαια νέῳ λόγων τε ἐραστῇ καὶ γο - νέων ἐστερημένῳ .
Lemmas: ἐπεί οὖν ἐξευρίσκω ἴασις ἀκούω διά γράμμα ὁ διά φημί - νῆς οὐ εἰμί , βοηθέω ὁ Δίκαιος νέος λόγος τε ἐραστής καί γος - νέος στερέω .
libanius.epistulae-1-1544 345
τμε' . Ἀκακίῳ . ( 358 )
Lemmas: τμε' . Ἀκάκιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 345.1
Δέδεικται μὲν ἅπας ὁ λόγος καί τις ἐγένετο θόρυβος καὶ κρότος , καὶ ὅτῳ κόσμος ἦν ὁ λόγος , πέμπειν αὐτὸν ἔγνωκε πολλαχοῖ τῆς γῆς · οὕτως ἥσθη τῷ δώρῳ · ἐμοὶ δὲ μικρὰ μὲν οὐδὲ ταῦτα , τὸ δὲ μεῖζον οὐκ ἐγένετο . τοῦτο δὲ ἦν ἐν τῷ θεάτρῳ σὲ φαίνεσθαι ποιοῦντα ὅπερ εἰώθεις , προεκπηδῶντα . ὥστε καὶ πρὸς τὸν Εὐσέβιον , ὁπότε γίγνοιτο βοή , πολλάκις ἐφθεγγόμην῾ · τί δ᾿ ἄν ἦν τὰ νῦν ἐκείνου παρόντος ; δὲ δὴ λέγων .
Lemmas: δείκνυμι μέν ἅπας ὁ λόγος καί τις γίγνομαι θόρυβος καί κρότος , καί ὅστις κόσμος εἰμί ὁ λόγος , πέμπω αὐτός γιγνώσκω πολλαχοῖ ὁ γῆ · οὕτως ἥδομαι ὁ δῶρον · ἐγώ δέ μικρός μέν οὐδέ οὗτος , ὁ δέ μείζων οὐ γίγνομαι . οὗτος δέ εἰμί ἐν ὁ θέατρον σύ φαίνω ποιέω ὅσπερ εἴωθα , προεκπηδάω . ὥστε καί πρός ὁ Εὐσέβιος , ὁπότε γίγνομαι βοή , πολλάκις φθέγγομαι · τίς δέ ἄν εἰμί ὁ νῦν ἐκεῖνος πάρειμι ; δέ δή λέγω .
libanius.epistulae-1-1544 345.2
ἀ,λλὰ τούτων μὲν λήψομαι παρὰ σοῦ δίκην , ἐπειδὰν αὐτὸς μὲν ᾖς ἐν τῷ λέγειν , ἐγὼ δὲ ἐν τῷ ψηφίζεσθαι · τὸν δὲ Τιτιανὸν ἴσθι ζῶντα , ὡς ἂν εὔξαιο , καὶ θέοντα μᾶλ - λον ἀκέντητον ἢ τὸν Ἱέρωνος ἵππον . φύσις δὲ ἀρίστη προσ - λαβοῦσα πόνων ἐπιθυμίαν ὁπόσον τι γίγνεται , τεκμαίρου .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν λαμβάνω παρά σύ δίκη , ἐπειδάν αὐτός μέν εἰμί ἐν ὁ λέγω , ἐγώ δέ ἐν ὁ ψηφίζω · ὁ δέ Τιτιανός εἰμί ζῶ , ὡς εἄν εὔχομαι , καί θέω μᾶλ - λος ἀκέντητος ἢ ὁ Ἱέρων ἵππος . φύσις δέ ἀγαθός προς - λαμβάνω πόνος ἐπιθυμία ὁπόσος τίς γίγνομαι , τεκμαίρομαι .
libanius.epistulae-1-1544 345.3
τούτων δέ σοι καὶ Τουσκιανὸς ἄγγελος ἥξει λόγων δημιουρ - γός τε καὶ κριτὴς ἀγαθός , ὃς ἥκων ὡς αὐτὸν δείλης ἀπαιτή - σων τὸ σκέμμα ἀπέβη θαυμάσας .
Lemmas: οὗτος δέ σύ καί Τουσκιανός ἄγγελος ἥκω λόγος δημιορ - γος τε καί κριτής ἀγαθός , ὅς ἥκω ὡς αὐτός δείλη ἀπαιτέω - σός ὁ σκέμμα ἀποβαίνω θαυμάζω .
libanius.epistulae-1-1544 346
τμς' . Ἱεροκλεῖ . ( 358 )
Lemmas: τμς' . Ἱεροκλῆς . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 346.1
Πορευόμενος εἰς τὸ διδασκαλεῖον ἐνέτυχον Ἰουλιανῷ κινοῦντι Καλύκιον ἐπὶ τοὺς ὑπὲρ λόγων πόνους , ὃ ποιεῖν ἔφασκεν ὑπὸ σοῦ κεκινημένος ἐξ ἐπιστολῆς . ἐκοινώνουν οὖν τῶν παρακλήσεων καὶ συνεφηπτόμην συμβουλῆς , ἠς οὐσεπώποιτε ἐπαυσάμην .
Lemmas: πορεύω εἰς ὁ διδασκαλεῖον ἐντυγχάνω Ἰουλιανός κινέω Καλύκιον ἐπί ὁ ὑπέρ λόγος πόνος , ὅς ποιέω φάσκω ὑπό σύ κινέω ἐκ ἐπιστολή . κοινωνέω οὖν ὁ παράκλησις καί συνεφηπτομεις συμβουλή , εἰμί οὐσεπώποιτε παύω .
libanius.epistulae-1-1544 346.2
οἶμαι δέ , οὐ λίθον ἕψομεν . ἀλλ’ ἀκούων πολ - λάκις ὡς διὰ δικαιοσύνηι πατρὸς πένης εἴη καὶ ὅτι μίαν ὁδὸν ἐπὶ πλοῦτον ἔχει τοὺς λόγους , δῆλός ἐστιν ἐπαινῶν τε ἡμᾶς καὶ πειθόμενος καὶ οὐ πάνυ δεόμενος ἀκούειν ὅτι λό - γους αὐτῷ κτητέον .
Lemmas: οἴομαι δέ , οὖον λίθος ἕψω . ἀλλά ἀκούω πολ - λακίς ὡς διά δικαιοσύνη πατήρ πένης εἰμί καί ὅτι εἷς ὁδός ἐπί πλοῦτος ἔχω ὁ λόγος , δῆλος εἰμί ἐπαινέω τε ἐγώ καί πείθω καί οὖον πάνυ δήω ἀκούω ὅτι λό - πέλαγος αὐτός κτητέος .
libanius.epistulae-1-1544 346.3
δεῖ δὴ καὶ σὲ μὴ πάντα ἐπιτιμᾶν , ἀλλ’ ἤδη καὶ συγχαίρειν ὡς ἐπὶ προθυμίᾳ · καὶ γὰρ αὐτὸ τοῦτο φάρμακον εἰς προθυμίαν .
Lemmas: δεῖ δή καί σύ μή πᾶς ἐπιτιμάω , ἀλλά ἤδη καί συγχαίρω ὡς ἐπί προθυμία · καί γάρ αὐτός οὗτος φάρμακον εἰς προθυμία .
libanius.epistulae-1-1544 347
τμζ΄ . Ἐκδικίῳ ( 358 )
Lemmas: τμζ΄ . Ἐκδίκιος ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 347.1
Ἥκει σοι μετ’ ἐμῶν γραμμάτων ὁ Διονύσιος . πρότερον δὲ οὐκ ἐθάρρουν ἐπιστέλλειν κατελὼν τὸν Διονύσιον . καίτοι τὸν χρόνον ἡ τῶν γραφέων ἐποίει σπάνις , ἀλλ’ ὅμως οὐκ εἶχον μὴ οὐκ αἰσχύνεσθαι τῷ χρόνῳ .
Lemmas: ἥκω σύ μετά ἐμέω γράμμα ὁ Διονύσιος . πρότερος δέ οὐ θαρσέω ἐπιστέλλω καθαιρέω ὁ Διονύσιος . καίτοι ὁ χρόνος ὁ ὁ γραφεύς ποιέω σπάνις , ἀλλά ὅμως οὐ ἔχω μή οὐ αἰσχύνω ὁ χρόνος .
libanius.epistulae-1-1544 347.2
νῦν οὖν ἐπειδή ποθ’ ὑπῆρ - ξεν ἀποδοῦναι τὸν σοφιστήν , ἔδοξεν οὐχ Ἑλληνικὸν εἶναί μοι διὰ σιγῆς ποιήσασθαι τὴν ἀπόδοσιν , ἀλλ’ ὥσπερ ἐκεῖνο μετέχειν ἀναιδείας , οὕτω τοῦτο πόρρω Μουσῶν ἱστάναι .
Lemmas: νῦν οὖν ἐπειδή πρός ὑπάρ - ξεʹ ἀποδίδωμι ὁ σοφιστής , δοκέω οὐ Ἑλληνικός εἰμί ἐγώ διά σιγή ποιέω ὁ ἀπόδοσις , ἀλλά ὥσπερ ἐκεῖνος μετέχω ἀναίδεια , οὗτος οὗτος πόρρω Μοῦσα ἵστημι .
libanius.epistulae-1-1544 347.3
σὺ τοίνυν τὰ μὲν γράμματα ἀμείβου καὶ ταῦτα κάλλος γραμμά - των κεκτημένος , διφθέραν δὲ ἡμῖν μηδεμίαν πέμπε . ἐρᾷς γὰρ αὐτῶν , καὶ καλῶς ποιεῖς . βαρὺ δὲ ἐρῶντι κοινωνὸν λαμβά - νειν τῶν παιδικῶν .
Lemmas: σύ τοίνυν ὁ μέν γράμμα ἀμείβω καί οὗτος κάλλος γραμμή - ὁ κτάομαι , διφθέρα δέ ἐγώ μηδείς πέντε . ἐράω γάρ αὐτός , καί καλῶς ποιέω . βαρύς δέ ἐράω κοινωνός λαμβάνω - νέος ὁ παιδικός .
libanius.epistulae-1-1544 348
τμη΄ . Ἀνατολίῳ . ( 358 )
Lemmas: τμη΄ . Ἀνατόλιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 348.1
Επειδὴ σὺ μὲν φῄς ὡς ἥδιστα ἐπιτιμᾶσθαι , τοῦ δὲ ἐπαινεῖν τοὺς ἀγαθοὺς ἔρως ἐμοί , καὶ σοὶ καὶ ἐμαυτῷ χα - ριοῦμαι τὰ μὲν ἐπαινῶν , τὰ δὲ ἐγκαλῶν .
Lemmas: ἐπειδή σύ μέν φημί ὡς ἡδύς ἐπιτιμάω , ὁ δέ ἐπαινέω ὁ ἀγαθός Ἔρως ἐγώ , καί σύ καί ἐμαυτοῦ χάω - ριουμης ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ ἐγκαλέω .
libanius.epistulae-1-1544 348.2
δώσει δὲ ἀμφοῖν ἀφορμὴν ἃ περὶ Τουσκιανὸν πέπρακταί σοι . ὡς γὰρ ἁψάμε - νος τῆς ἀρχῆς ἐκάλεις τὸν ἄνδρα καὶ πάρεδρον ἐποιοῦ , διέθει τὰς πόλεις ὁ λόγος τοῦ ἔργου καὶ τόπος οὐδεὶς ἦν ὃς οὐ τοῦτο εἶχεν , ὅτι νῦν δικαία πενία κομίζεται τοὺς μιδθούς . ὀ δεῖνα τὸν δεῖνα κέκληκεν εἰς Παιονίαν ἀπὸ Φρυγίας , ὅτι καιρὸν εἰς πλοῦτον πάλαι λαβὼν ἀπῆλθεν ἔχων ἔπαινον ἀντὶ χρημάτων .
Lemmas: δίδωμι δέ ἄμφω ἀφορμή ὁ περί Τουσκιανός πράσσω σύ . ὡς γάρ ἅπτω - Μύκονος ὁ ἀρχή καλέω ὁ ἀνήρ καί πάρεδρος ποιέω , διαθέω ὁ πόλις ὁ λόγος ὁ ἔργον καί τόπος οὐδείς εἰμί ὅς οὖον οὗτος ἔχω , ὅτι νῦν Δίκαιος πενία κομίζω ὁ μιδθούς . ὁ Δεῖνα ὁ Δεῖνα καλέω εἰς Παιονία ἀπό Φρυγία , ὅτι καιρός εἰς πλοῦτος πάλαι λαμβάνω ἀπέρχομαι ἔχω ἔπαινος ἀντί χρῆμα .
libanius.epistulae-1-1544 348.3
ὠς δὲ ἐν θαυμάζουσιν οὐ τοῦτο ἐποίουν μόνος , οἱ δὲ ἐζήτουν ἀνθ’ ὅτου , τοὺς γενναίους ἔφην ἐπειδὰν εὕρω τι γενναῖον δρῶντας , οἷον ἣ τὸν Θέτιδος υἱὸν ἣ τὴν Ἀθηναίων πόλιν , ἃ προσεδόκων ὁρῶν οὐκ ἀνίσταμαι πρὸς βοήν , ἐπεί τοι καὶ πρὸ τῆς κλήσεως , εἴ τις ὃν καλέσεις ἤρετό με , τοῦτον ἂν ὃν κέκληκας εἶπον .
Lemmas: ὡς δέ ἐν θαυμάζω οὖον οὗτος ποιέω μόνος , ὁ δέ ζητέω ἀντί ὅστις , ὁ γενναῖος φημί ἐπειδάν εὑρίσκω τίς γενναῖος δράω , οἷος ὅς ὁ Θέτις υἱός ὅς ὁ Ἀθηναῖος πόλις , ὁ προσδοκάω ὁράω οὐ ἀνίστημι πρός βοή , ἐπεί ὅς καί πρό ὁ κλῆσις , εἰμί τις ὅς καλέω ἔρομαι ἐγώ , οὗτος εἄν ὅς καλέω εἶπον .
libanius.epistulae-1-1544 348.4
ἔμελλες γὰρ δή - που ζητήσειν ἀγχίνουν , ῥητορικόν , εἰδότα πονεῖν , εἰδότα φι - λεῖν , εἰδότα λέγειν , ἐπιστάμενον σιγᾶν , πάλαι δὴ πεπαιδευ - μένον πενία συνοικεῖν . ταῦτα δὲ ἡμῖν ὁ Τουσκιανὸς οὗτος , ὃς ἧκεν ἡμῖν σοῦ πέμποντος . ἤδη γὰρ εἴσεισιν ὧν ἐρᾷς . ταῦτα δέ ἐστιν ἐγκλήματα .
Lemmas: μέλλω γάρ δή - ποῦ ζητέω ἀγχίνοος , ῥητορικός , οἶδα πονέω , οἶδα φεῖ - λείν , οἶδα λέγω , ἐφίστημι σιγάω , πάλαι δή παιδεύω - μένω πενία συνοικέω . οὗτος δέ ἐγώ ὁ Τουσκιανός οὗτος , ὅς ἵημι ἐγώ σύ πέμπω . ἤδη γάρ εἴσειμι ὅς ἐράω . οὗτος δέ εἰμί ἔγκλημα .
libanius.epistulae-1-1544 348.5
ὡς δ’ οὖν ἧκε καὶ διηγήσατο τῆς ἀρ - χῆς τοὺς νόμους , ἥσθην μὲν ἄνδρα φίλον ἰδών , ἐφ’ ᾧ δὲ ἦχοι μαθεῖν ἐθέλων ἤκουον . ἆρ᾿ ἂν ἀνάσχοιο τιμωμένης τῆς Ἀληθείας ; οὐδὲν ἱερόν φασι .
Lemmas: ὡς δέ οὖν ἵημι καί διηγέομαι ὁ ἀρ - χάω ὁ νόμος , ἧμαι μέν ἀνήρ φίλος ὁράω , ἐπί ὅς δέ ἦχος μανθάνω ἐθέλω ἀκούω . ἆρα εἄν ἀνέχω τιμάω ὁ Ἀλήθεια ; οὐδείς ἱερός φημί .
libanius.epistulae-1-1544 348.6
καίτοι Τουσκιανὸς ἐσέμνυνε τοῦ πράγματος τὴν φύσιν , εμοὶ δὲ ἐδόκει τῆς Τουσκιανοῦ φύσεως οὐκ ἄξιον εἶναι τὸ πρᾶγμα . καὶ μαχόμενον ἐξήλεγχον . τοὺ χειμῶνος δὲ μεσοῦντος δέλτος ἧκε φέρουσα αὐτῷ πλείω τροφήν , εἰ δὲ βούλει , καὶ αξίωσιν , καλὰ μέν , ἀλλ’ ἔτι τῆς σῆς δυνάμεως καὶ τῆς ἐμῆς ἐπιθυμίας ἐλάττω .
Lemmas: καίτοι Τουσκιανός σεμνύνω ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις , ἐμέω δέ δοκέω ὁ Τουσκιανός φύσις οὐ ἄξιος εἰμί ὁ πρᾶγμα . καί μάχομαι ἐξελέγχω . ὅς χειμών δέ μέσος δέλτος ἵημι φέρω αὐτός πλείων τροφή , εἰμί δέ βούλομαι , καί ἀξίωσις , καλός μέν , ἀλλά ἔτι ὁ σός δύναμις καί ὁ ἐμός ἐπιθυμία μικρός .
libanius.epistulae-1-1544 348.7
Τουσκιανῷ μὲν γὰρ οὐδὲν ὅ τι τούτων οὐ μέγα , δεῖ δὲ καὶ κατ’ αὐτό γε τοῦτο πρός τι μέγα τὸν ἄνδρα προβῆναι , διότι πᾶν αὐτῷ τὸ παρὰ σοῦ μέγα . νῦν μὲν γὰρ κἂν σκῶμμα δέξαιτο τρεφόμε - νος ἐκ βασιλέως ἐν ἀργίᾳ , πάντως δὲ οὐκ ἀγνοεῖς , ὅ τι τοὺς τοιούτοις καλοῦμεν · εἰ δ’ ὧν ἄξιός ἐστι τύχοι , σχῆμα πρόσεισι τῇ τροφῇ .
Lemmas: Τουσκιανός μέν γάρ οὐδείς ὅς τίς οὗτος οὖον μέγας , δεῖ δέ καί κατά αὐτός γε οὗτος πρός τίς μέγας ὁ ἀνήρ προβαίνω , διότι πᾶς αὐτός ὁ παρά σύ μέγας . νῦν μέν γάρ κἀν σκῶμμα δέχομαι τρέφω - Μύκονος ἐκ βασιλεύς ἐν ἀργία , πάντως δέ οὐ ἀγνοέω , ὅς τίς ὁ τοιοῦτος καλέω · εἰμί δέ ὅς ἄξιος εἰμί τυγχάνω , σχῆμα πρόσειμι ὁ τροφή .
libanius.epistulae-1-1544 348.8
ἐργαζέσθω οὖν , ὦ ’γαθέ , καὶ ὅπως γε μὴ τὸ ἔργον χεῖρον ἔσται τῆς ἀργίας . σὺ δ’ εἰ μὲν οὐκ ἔγνωκας αὐ - τὸν οἱ δεῖ προσάγειν , ἀδικεῖς ἀνὴρ οὕτω συζῶν τῇ δίκη · εἰ δὲ οἴει δεῖν ἅ φαμεν ποιεῖν , μὴ μέλλε πειθόμενος Αἰσχύλῳ καὶ ἔτι πρότερον Ἡσιόδῳ .
Lemmas: ἐργάζομαι οὖν , εἰμί ἀγαθός , καί ὅπως γε μή ὁ ἔργον χείρων εἰμί ὁ ἀργία . σύ δέ εἰμί μέν οὐ γιγνώσκω αὖος - ὁ ὁ δεῖ προσάγω , ἀδικέω ἀνήρ οὗτος συζάω ὁ δίκη · εἰμί δέ οἴομαι δήω ὅς φημί ποιέω , μή μέλλω πείθω Αἰσχύλος καί ἔτι πρότερος Ἡσίοδος .
libanius.epistulae-1-1544 348.9
καὶ μὴν οὐδ’ ἐκεῖνό γε παρήσω · τὸν ἄνδρα ἰδὼν μιᾷ χλαμύδι Ἄι πρὸς ψῦχος μαχόμενον καὶ πρὸς ὄμβρον ἀγωνιζόμενον καὶ πρὸς πηλὸν παραταττόμενον , ἠρώτων εἰ καὶ τοῖς παιδίοις ἀνθ’ ἱματίων ἡ δόξα τοῦ πα - τρὸς εἴη .
Lemmas: καί μήv οὐδέ ἐκεῖνος γε παρίημι · ὁ ἀνήρ εἶδον εἷς χλαμύς ἄι πρός ψῦχος μάχομαι καί πρός ὄμβρος ἀγωνίζομαι καί πρός πηλός παρατάσσω , ἐρωτάω εἰμί καί ὁ παιδίον ἀντί ἱμάτιον ὁ δόξα ὁ πῃ - τρος εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 348.10
τοῦ δ’ ἐρυθριάσαντος καὶ σὺν γέλωτι μεμνημέ - νοῦ Λυσάνδρου τινὸς καὶ Διονυσίου , τοῦ μὲν δόντος , τοῦ δὲ οὐ λαβόντος ἔφην αὐτὸν οὐκ εἰδέναι χαλεπὸν αὑτῷ παρασκευ - άζοντα τὸ γῆρας
Lemmas: ὁ δέ ἐρυθριάω καί σύν γέλως μεμνημέ - νόος Λύσανδρος τις καί Διονύσιος , ὁ μέν δίδωμι , ὁ δέ οὖον λαμβάνω φημί αὐτός οὐ οἶδα χαλεπός ἑαυτοῦ παρασκευή - ἄζω ὁ γῆρας
libanius.epistulae-1-1544 348.11
ἐκεῖνον μὲν οὖν ἀφίημι , σοὶ δὲ παραινῶ ποιῆσαι Τουσκιανῷ τὰ πράγματα βελτίω . πρέποι γὰρ ἂν τῷ μὲν στέργειν τὴν πενίαν , ἔστι δὲ ῥᾷστον τοῖς ὑπάρχοις ὑμῖν τὴν τοῦ Δῖός μιμήσασθαι νεφέλην , ἀφ’ ἧς ἐκεῖνος ὗσε Ῥο - δίοις χρυσόν .
Lemmas: ἐκεῖνος μέν οὖν ἀφίημι , σύ δέ παραινῶ ποιέω Τουσκιανός ὁ πρᾶγμα ἀγαθός . πρέπω γάρ εἄν ὁ μέν στέργω ὁ πενία , εἰμί δέ ῥᾴδιος ὁ ὑπάρχω σύ ὁ ὁ Δῖος μιμέομαι νεφέλη , ἀπό ὅς ἐκεῖνος ὕω ροʹ - δῖος χρυσός .
libanius.epistulae-1-1544 348.12
καὶ δὴ καὶ ὑμῶν βουλομένων γένοιτ’ ἂν εὐπορία καθαρεύουσα ψόγου . τοῦτο δὲ ἤδη πραττέσθω πρὶν ἀρχῆς τινος λαβέσθαι Τουσκιανόν , ὡς ἐν ἐκείνῳ γε λιμώττειν ἐθελήσει .
Lemmas: καί δή καί σύ βούλομαι γίγνομαι εἄν εὐπορία καθαρεύω ψόγος . οὗτος δέ ἤδη πράσσω πρίν ἀρχή τις λαμβάνω Τουσκιανός , ὡς ἐν ἐκεῖνος γε λιμώσσω ἐθέλω .
libanius.epistulae-1-1544 349
τμθ΄ . Κληματίῳ . ( 358 ? )
Lemmas: τμθ΄ . κλημάτιον . ( 358 ? )
libanius.epistulae-1-1544 349.1
Ὡς ἡδίστη γε ὑμῶν ἡ συνουσία τῶν μὲν σῶν ἔργων , ἃ μετὰ τοῦ δικαίου πράττεις , ὁρωμένων , Ἰουλιανοῦ δὲ τῶν αὑ - τοῦ διήγησιν ἔχοντος , ἃ καὶ αὐτὰ σὺν τῷ δικαίῳ πάντα ἐπράττετο . καί μοι δοκεῖτε , σὺ μὲν ἐοικέναι παλαιστῇ διὰ πό - νων ἐπειγομένῳ πρὸς στέφανον , ὁ δὲ ἐν στεφάνῳ πάλαι .
Lemmas: ὡς Ἡδίστη γε σύ ὁ συνουσία ὁ μέν σός ἔργον , ὁ μετά ὁ Δίκαιος πράσσω , ὁράω , Ἰουλιανός δέ ὁ αὑ - ὁ διήγησις ἔχω , ὁ καί αὐτός σύν ὁ Δίκαιος πᾶς πράσσω . καί ἐγώ δοκέω , σύ μέν ἔοικα παλαιστής διά πό - νάω ἐπείγω πρός στέφανος , ὁ δέ ἐν στέφανος πάλαι .
libanius.epistulae-1-1544 349.2
καὶ δέδοικα δὴ μὴ τὴν Αἴγυπτον οὗτος ἀφείς , εἰς ἣν πέμ - πεται μοχθήσων οὐκ ἐπὶ κέρδει , σοί γε παρακαθήμενος διαλέ - γηται πράγματα μὲν φεύγων , φίλοις δὲ χαίρων πλέον ἢ πράγ - μασιν ἕτεροι .
Lemmas: καί δείδω δή μή ὁ Αἴγυπτος οὗτος ἀφίημι , εἰς ὅς πέμπω - πω μοχθέω οὐ ἐπί κέρδος , σύ γε παρακάθημαι διάβολος - γῄτης πρᾶγμα μέν φεύγω , φίλος δέ χαίρω πλέω ἢ πράγ - Μασίν ἕτερος .
libanius.epistulae-1-1544 349.3
ἀλλὰ σὺ κίνει τε καὶ παρακάλει . πιστεύω γὰρ τὴν περὶ τὰ πλοῖα ταύτην φροντίδα δείξειν ἡμῖν τὸν ἄνδρα κυβερνήτην ἐθνῶν .
Lemmas: ἀλλά σύ κινέω τε καί παρακαλέω . πιστεύω γάρ ὁ περί ὁ πλοῖον οὗτος φροντίς δείκνυμι ἐγώ ὁ ἀνήρ κυβερνήτης ἔθνος .
libanius.epistulae-1-1544 350
τν . Σεβαστιανῷ . ( 358 ? )
Lemmas: τ . Σεβαστιανός . ( 358 ? )
libanius.epistulae-1-1544 350.1
Εἰ καὶ μὴ πρότερον ἠπίστω , τίς τοὺς τρόπους Ἰουλια - νός , ἐξῆν γε τῷ παρόντι τὸν ἄνδρα ἰδεῖν . ὅτε μὲν γὰρ ἦν ἐκ τοῦ τῶν Αἰγυπτίων λιμένος φέρεσθαι χρυσόν , οὐδεὶς ἑώρα τοῦτον · ἐπεὶ δὲ τὰ κέρδη ἑτέρωσε τέτραπται , δεῖται δὲ ἀνδρὸς ὁ σῖτος ἄμισθον εἰσοίσοντος τὴν ἀρετήν , ἐνταῦθα ἐπαινεῖται καὶ πέμπεται . καὶ τίς δὴ τοῦδε χρησιμώτερος ; καὶ πολλὰ τοιαῦτα .
Lemmas: εἰμί καί μή πρότερος ἐπίσταμαι , τίς ὁ τρόπος Ἰουλία - Μύκονος , ἔξεστι γε ὁ πάρειμι ὁ ἀνήρ ὁράω . ὅτε μέν γάρ εἰμί ἐκ ὁ ὁ Αἰγύπτιος λιμήν φέρω χρυσός , οὐδείς ὁράω οὗτος · ἐπεί δέ ὁ κέρδος ἑτέρωσε τρέπω , δήω δέ ἀνήρ ὁ σῖτος ἄμισθος εἰσφέρω ὁ ἀρετή , ἐνταῦθα ἐπαινέω καί πέμπω . καί τίς δή ὅδε χρήσιμος ; καί πολύς τοιοῦτος .
libanius.epistulae-1-1544 350.2
Ἰουλιανὸν δὲ τὸ μὲν ἐρᾶν ἠσυχίας καὶ τὸ μὴ κοῦφον ἄγειν γυναικὸς ἀφεστάναι καὶ παίδων ἔπειθε μένειν , τοῦ δὲ μὴ δόξαι τοῖς ἀπείροις αὑτοῦ φεύγειν τὸν πόνον διὰ τὸ μὴ λαβεῖν ἐνεῖναι , μετὰ μὲν δακρύων , ὅμως δὲ ὐπέστη τὰς ὁλκάδας ἐμπιπλάναι .
Lemmas: Ἰουλιανός δέ ὁ μέν ἐράω ἡσυχία καί ὁ μή κοῦφος ἄγω γυνή ἀφίστημι καί παῖς πείθω μένω , ὁ δέ μή δόξα ὁ ἤπειρος αὐτός φεύγω ὁ πόνος διά ὁ μή λαμβάνω ἔνειμι , μετά μέν δάκρυ , ὅμως δέ ὑφίστημι ὁ ὁλκάς ἐμπίμπλημι .
libanius.epistulae-1-1544 350.3
ὁρῶν δὲ αὐτὸν ἀνιώμενον ἀνέμνη - σα σοῦ καὶ παῦσαι ἔφην ἀχθόμενος ἐν Αἰγύπτῳ Σε - βαστιανός ὁ δὲ εὐθύς τε ἐμειδίασε καὶ ῥᾴων ἦν . ὑπὸ δὲ τῆς λύπης οὐδ’ αὐτὸ τοῦτο εἶχεν ἐννοεῖν , ὡς ὄψεταί σε μετὰ τοῦ Νείλου . γενοῦ δὴ πάντα ἀνδρὶ καὶ πένητι καὶ δικαίῳ καὶ φίλῳ .
Lemmas: ὁράω δέ αὐτός ἀνιάω ἀναμιμνήσκω - σός σύ καί παύω φημί ἄχθομαι ἐν Αἴγυπτος Σε - Βαστιανός ὁ δέ εὐθύς τε μειδάω καί ῥᾴδιος εἰμί . ὑπό δέ ὁ λύπη οὐδέ αὐτός οὗτος ἔχω ἐννοέω , ὡς ὁράω σύ μετά ὁ Νεῖλος . γίγνομαι δή πᾶς ἀνήρ καί πένης καί Δίκαιος καί φίλος .
libanius.epistulae-1-1544 351
τνα . Φλωρεντίῳ . ( 358/58 )
Lemmas: ταν . Φλωρέντιος . ( 358/58 )
libanius.epistulae-1-1544 351.1
Πόλλα μὲν ἡμῖν τὰ πράγματα καὶ μόλις ἀναπνεῖν ἐῶντα , νέων ἔξω πλῆθος , ὁ τοῦ γράφειν ἔνδον πόνος , φίλων δυσκο - λίαι χρῄζουσαι βοηθείας , τὰ μὲν θεραπευόμενα , τὰ δὲ κινού - μενα .
Lemmas: Πόλλα μέν ἐγώ ὁ πρᾶγμα καί μόλις ἀναπνέω ἐάω , νέος ἔξω πλῆθος , ὁ ὁ γράφω ἔνδον πόνος , Φίλων δυσκο - λία χρῄζω βοήθεια , ὁ μέν θεραπεύω , ὁ δέ κινέω - Μένα .
libanius.epistulae-1-1544 351.2
τουτὶ δὲ τὸ πλῆθος σιτίων μὲν ἡμᾶς πολλάκις ἀπέ - στῆσε , καί που καὶ ἠμέλησα τροφῆς ὑπ’ ἀσχολίας , τὴν δὲ τοῦ καλοῦ Φλωρεντίου μνήμην οὐδὲν πώποτε οὐτ’ ἐξέβαλεν Οὔτ ἐμάρανεν , ἀλλ’ ἀνθεῖ τοῦτο παρ’ ἡμῖν καὶ τέθηλε καὶ τὸ περὶ σοῦ τι λέγειν ἐν πανηγύρεως μέρει τὸ πρᾷον ἐπαινούντων , τὸ βέβαιον τῶν τρόπων , τὴν ὀξύτητα τοῦ νοῦ , τὸ τιμᾶσθαι τὴν Ἀλήθειαν , τὸ τοὺς ἀγαθοὺς ἐν οἷς ἄξιον εἶναι .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ πλῆθος σιτίον μέν ἐγώ πολλάκις ἀπό - ἵστημι , καί ποῦ καί ἀμελέω τροφή ὑπό ἀσχολία , ὁ δέ ὁ καλός Φλωρεντίου μνήμη οὐδείς πώποτε οὐ ἐκβάλλω οὔτε μαραίνω , ἀλλά ἀνθέω οὗτος παρά ἐγώ καί θάλλω καί ὁ περί σύ τίς λέγω ἐν πανήγυρις μέρος ὁ πρᾶος ἐπαινέω , ὁ βέβαιος ὁ τρόπος , ὁ ὀξύτης ὁ νόος , ὁ τιμάω ὁ Ἀλήθεια , ὁ ὁ ἀγαθός ἐν ὅς ἄξιος εἰμί .
libanius.epistulae-1-1544 351.3
τοιαῦτα ᾄδομεν ἐρίζοντες ὅστις ἐρεῖ πλείω , καὶ τὸ μέγιστον , μεί - ζων ἡδονὴ περὶ σοῦ τι κάλλιον εἰπεῖν ἢ παρ’ ἄλλων ἐπαίνου τυχεῖν · οὕτως ἕκαστος πρὸ αὑτοῦ σε πεποίηται .
Lemmas: τοιοῦτος ἀείδω ἐρίζω ὅστις εἴρω πλείων , καί ὁ μέγας , μείς - ζῶ ἡδονή περί σύ τίς καλός εἶπον ἢ παρά ἄλλος ἔπαινος τυγχάνω · οὕτως ἕκαστος πρό αὐτός σύ ποιέω .
libanius.epistulae-1-1544 351.4
τὸ μὲν οὖν ἥδιον ἦν αὐτὸν ἔχειν ὁρᾶν , μικρὸν δὲ οὐδὲ ὁ δεύτερος πλοῦς , ἐπιστολὴν τὴν μὲν πέμψαι , τὴν δὲ λαβεῖν . μόνος δὲ σὺ καὶ μὴ γράφων οὐκ ἀνιᾷς . οὐδὲ γὰρ τοῦτο μεταβολῆς σημεῖον , ἀλλὰ καὶ σιγῶν θαρρεῖν δίδως τοῖς φίλοις ὡς τῆς γνώμης ἐν ὁμοίῳ μενούσης .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἡδύς εἰμί αὐτός ἔχω ὁράω , μικρός δέ οὐδέ ὁ δύο πλόος , ἐπιστολή ὁ μέν πέμπω , ὁ δέ λαμβάνω . μόνος δέ σύ καί μή γράφω οὐ ἀνιάω . οὐδέ γάρ οὗτος μεταβολεύς σημεῖον , ἀλλά καί σιγάω θαρσέω δίδωμι ὁ φίλος ὡς ὁ γνώμη ἐν ὅμοιος Μένων .
libanius.epistulae-1-1544 352
τνβ΄ . Σπεκτάτῳ . ( 358/58 )
Lemmas: τνβ΄ . Σπεκτάτῳ . ( 358/58 )
libanius.epistulae-1-1544 352.1
Οἷς οὖν ἐμαυτὸν τέρπω , τί οὐ καὶ πρὸς σὲ λέγω ; τέρπω τοίνυν ἐμαυτὸν ὁρᾶν τε τὰ σὰ δοκῶν καὶ φθεγγόμενος ἐφ’ ἑκάστῳ · νῦν ἡμῖν ὁ Σπεκτάτος οὐ πόρρω βασιλέως , νῦν ἐγγύτατα , νῦν παρ’ αὐτῷ διηγεῖται τὴν ὡς τὸν Πέρσην ὁδόν , ποταμοὺς οὓς διέβη , γῆν ἣν ἐπῆλθεν , ἔθνη , δίαιταν , τοὺς περὶ ὧν ἐπρέσβευε λόγους .
Lemmas: οἷς οὖν ἐμαυτοῦ τέρπω , τίς οὖον καί πρός σύ λέγω ; τέρπω τοίνυν ἐμαυτοῦ ὁράω τε ὁ σός δοκέω καί φθέγγομαι ἐπί ἕκαστος · νῦν ἐγώ ὁ Σπεκτάτος οὖον πόρρω βασιλεύς , νῦν ἐγγύς , νῦν παρά αὐτός διηγέομαι ὁ ὡς ὁ Πέρσης ὁδός , ποταμός ὅς διαβαίνω , γῆ ὅς ἐπέρχομαι , ἔθνος , δίαιτα , ὁ περί ὅς πρεσβεύω λόγος .
libanius.epistulae-1-1544 352.2
ὀ δὲ ἡμέρῳ τε τῷ προσέπῳ καὶ μηνύοντι τὴν ἡδονὴν ἐπαινεῖ τὸν ρήτορα καὶ τιμὴν αὐτῷ ζη - τῶν οὐχ εὑρίσκει μείζονα τοῦ πέμψαι πάλλιν .
Lemmas: ὁ δέ ἥμερος τε ὁ προσέπῳ καί μηνύω ὁ ἡδονά ἐπαινέω ὁ ῥήτωρ καί τιμή αὐτός ζῶ - ὁ οὐ εὑρίσκω μείζων ὁ πέμπω πάλλις .
libanius.epistulae-1-1544 352.3
ὁ δὲ μόλις μέν , ἀναμιμνήσκεται δὲ σοφιστοῦ τινος οἰ - κείου , ᾧ λαμπρὰ μὲν ὑπισχνεῖται , πράττει δὲ οὐδὲ μικρὰ πείθων αὑτὸν ὡς ἀρκεῖ τε γελάσαι καὶ φιλῆ - σαι κεφαλήν , καῖ τὸ ἔγκημα λέλυται .
Lemmas: ὁ δέ μόλις μέν , ἀναμιμνήσκω δέ σοφιστής τις ὁ - Κείου , ὅς λαμπρός μέν ὑπισχνέομαι , πράσσω δέ οὐδέ μικρός πείθω ἑαυτοῦ ὡς ἀρκέω τε γελάω καί φιλέω - σός κεφαλή , καί ὁ ἔγκημα λύω .
libanius.epistulae-1-1544 352.4
τοισῦτα μέν ἐστιν ἐφ’ οἷς τὰ μὲν ὑπερχαίρω , τὰ δ’ αἰτιώμενος οὐκ ἄχθομαι , ἐπεὶ καὶ τὸ πέπερι μάλιστα μὲν ἐλπίσας , ἥκιστα δὲ λαβὸν πάνυ γελῶ μαθητὴν ὁρῶν σε τοῦ στρατηγοῦ Χάρητος , ὅσα γε εἰς ὑποσχέσεις .
Lemmas: τοισύς μέν εἰμί ἐπί ὅς ὁ μέν ὑπερχαίρω , ὁ δέ αἰτιάομαι οὐ ἄχθομαι , ἐπεί καί ὁ πέπερι μάλιστα μέν ἐλπίζω , ἥκιστος δέ λαμβάνω πάνυ γελάω μαθητής ὁράω σύ ὁ στρατηγός Χάρης , ὅσος γε εἰς ὑπόσχεσις .
libanius.epistulae-1-1544 352.5
ἀλλὰ ἵππος ἐκεῖνος , ῳ Βασσια - νὸν ἐδωρήσω , δείκνυσί με συκοφάντην . μάλιστά γε . καὶ γάρ ἐστιν ἀπ’ ἐκείνων , οἷς ὁ Βορέας πρόγονος . τοιγαροῦν δεῖται τοῦ Βορέου πρὸς τὸ κινεῖσθαι , κἂν μὴ σφοδρὸν ἐμ - πέσῃ πνεῦμα , κατὰ τοὺς λίθους μένει .
Lemmas: ἀλλά ἵππος ἐκεῖνος , ῳ Βασσιά - νός δωρέω , δείκνυμι ἐγώ συκοφάντης . μάλα γε . καί γάρ εἰμί ἀπό ἐκεῖνος , ὅς ὁ Βορέας πρόγονος . τοιγάρ δήω ὁ Βορέας πρός ὁ κινέω , κἀν μή σφοδρός ἐν - πίπτω πνεῦμα , κατά ὁ λίθος μένω .
libanius.epistulae-1-1544 352.6
πιστεύω δὲ αὐτὸν καὶ τὸ τοῦ Ξάνθου ποιήσειν , ὑπὸ πλήθους πληγῶν φωνὴν ἀφήσειν ἀνθρωπίνην · τοιαύτην ἡμῖν ἀρετὴν ἵππων ἐξεῦρες .
Lemmas: πιστεύω δέ αὐτός καί ὁ ὁ Ξάνθος ποιέω , ὑπό πλῆθος πληγή φωνή ἀφίημι ἀνθρώπινος · τοιοῦτος ἐγώ ἀρετή ἵππος ἐξευρίσκω .
libanius.epistulae-1-1544 353
τνγ' . Ἀρισταινέτῳ . ( 358 )
Lemmas: τνγ' . Ἀρισταίνετος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 353.1
Ἀπηλαύσαμεν ἀλλήλων ἐγώ τε καὶ Τουσκιανός , ἐγὼ μὲν ἀκροώμενος τούτου , λέγοντος δὲ ἐκεῖνος ἐμοῦ , μᾶλλον δέ , ἐπλεονέκτουν ἐγὼ καλλίονος ὧν ἐδείκνυον λόγων ἀκοῆς εἰλημ - μένος .
Lemmas: απηλαυσω ἀλλήλων ἐγώ τε καί Τουσκιανός , ἐγώ μέν ἀκροάομαι οὗτος , λέγω δέ ἐκεῖνος ἐγώ , μᾶλλον δέ , πλεονεκτέω ἐγώ καλός ὅς δείκνυμι λόγος ἀκοή ἔρχομαι - μένος .
libanius.epistulae-1-1544 353.2
ἃ δὲ ἐποίησεν ἐνθάδε παραβάλλοντος ἐμοῦ τὸν Στρατήγιον τοῖς ἐπὶ τῆς ἴσης ἀρχῆς—τί οὖν ἐποίησεν ; ὠχρία τε καὶ ἀπεπνίγετο καὶ ὅμοιος ἦν βαλλομένῳ καἰ τιτρωσκομένῳ δεινὸν ποιούμενος , εἴ τις δόξει νενικηκέναι τὰ αὑτοῦ παιδικά , τὸν Θαλάσσιον καὶ Λεόντιον καὶ τὸν νῦν τουτονὶ τὸν οὐ μᾶλλον μέγα φθεγγόμενον ἡ μεγάλα ἐργαζόμενον .
Lemmas: ὁ δέ ποιέω ἐνθάδε παραβάλλω ἐγώ ὁ στρατήγιον ὁ ἐπί ὁ ἴσος ἀρχῆς—τί οὖν ποιέω ; ὠχριῶ τε καί ἀποπνίγω καί ὅμοιος εἰμί βάλλω καίω τιτρώσκω δεινός ποιέω , εἰμί τις δοκέω νικάω ὁ αὐτός παιδικός , ὁ Θαλάσσιος καί Λεόντιος καί ὁ νῦν οὗτος ὁ οὖον μᾶλλον μέγας φθέγγομαι ὁ μέγας ἐργάζομαι .
libanius.epistulae-1-1544 353.3
ὥστε καὶ ἔδοξεν ἐνίοις μέμφεσθαι τὸ μέρος ἀγνοοῦσιν , ὡς ὁ μάλιστα χαλεπαίνων οὗτος ἦν ὁ μάλιστα θαυμάζων . εἰ μὲν γὰρ οὐχ ἐώρα τὸ μέρος ἰσχυρόν , κἂν ἐγέλα · νῦν δὲ ἡ τοῦδε λύπη ρώ - μην ἐμαρτύρει τῷ λόγῳ .
Lemmas: ὥστε καί δοκέω ἔνιοι μέμφομαι ὁ μέρος ἀγνοέω , ὡς ὁ μάλιστα χαλεπαίνω οὗτος εἰμί ὁ μάλιστα θαυμάζω . εἰμί μέν γάρ οὐ αἰώρα ὁ μέρος ἰσχυρός , κἀν γελάω · νῦν δέ ὁ ὅδε λύπη ῥῶ - μείς μαρτυρέω ὁ λόγος .
libanius.epistulae-1-1544 353.4
ἂν οὖν καἰ παρὰ σοὶ πάσχῃ τι τοιοῦτον ἐν μνήμῃ τοῦ λόγου , μή σε λανθανέτω τοῦτον νικᾶν ψηφιζόμενος ᾧ φησιν οὐχ ἡδέως ἔχειν .
Lemmas: εἄν οὖν καίω παρά σύ πάσχω τίς τοιοῦτος ἐν μνήμη ὁ λόγος , μή σύ λανθάνω οὗτος νικάω ψηφίζω ὅς φημί οὐ ἡδύς ἔχω .
libanius.epistulae-1-1544 354
τνδ΄ . Κληματiῳ . ( 358 )
Lemmas: τνδ΄ . Ἄλημα . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 354.1
Ἆρ’ ἥσθη τις οὕτω ποτὲ γῆν μὲν ὀρύττων ἐπ’ ἄλλῳ τῳ , χρυσῷ δὲ ἐντυχών , ὡς νῦν σὲ μὲν ἄρχοντα Ἰοβῖνος ὁρῶν , σὺ δὲ 18 Vl γ΄ , μδ΄ ωλ ) . τουτονὶ δεδεγμένος ;
Lemmas: ἆρα ἥδομαι τις οὗτος ποτέ γῆ μέν ὀρύσσω ἐπί ἄλλος ὁ , χρυσός δέ ἐντυγχάνω , ὡς νῦν σύ μέν ἄρχω Ἰοβῖνος ὁράω , σύ δέ 18 Vl Γ΄ , μδ΄ Ὧλ ) . οὗτος δέχομαι ;
libanius.epistulae-1-1544 354.2
καλῶ δὴ τὸ μὲν σὸν εὐτυχίαν , τὸ τού - του δὲ ἀρετήν · ὁ μὲν γὰρ ἔδραμε τοσαύτην ὁδὸν τοῦ φίλον ἰδεῖν , σοὶ δὲ ἥκει καθημένῳ πρᾶγμα τοσοῦτον . μᾶλλον δέ , καὶ σὴν ἀρετὴν ὁ τούτου δεικνύει δρόμος , εἵπερ τὸν ἀγα - θὸν εἰκὸς παρὰ τοιοῦτον ἑταῖρον τρέχειν .
Lemmas: καλέω δή ὁ μέν σός εὐτυχία , ὁ ὅς - ὁ δέ ἀρετή · ὁ μέν γάρ τρέχω τοσοῦτος ὁδός ὁ φίλος ὁράω , σύ δέ ἥκω κάθημαι πρᾶγμα τοσοῦτος . μᾶλλον δέ , καί σός ἀρετή ὁ οὗτος δείκνυμι δρόμος , εἴπερ ὁ ἀγα - θον εἰκός παρά τοιοῦτος ἑταῖρος τρέχω .
libanius.epistulae-1-1544 354.3
ἃ δὲ συνόντες ἐρεῖτε καὶ δράσετε , νομίζετε καὶ ἐμὲ τὸν ἀπόντα τὰ μὲν ὁρᾶν , τὰ δὲ ἀκούειν , κινήματά τε καὶ σκιρτήματα γέλωτά τε πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων ῥέοντα καὶ μνήμην τῶν ἀρχαίων καὶ περὶ τῶν παρόντων λόγους καὶ σκωμμάτων χάριν καὶ διήγησιν περί τε ἐμοῦ καὶ τῶν ἐμῶν , ὑφ’ ὣν μάλιστα δὴ κατέχεσθε καὶ ὅθεν μόλις ἐκβαίνετε .
Lemmas: ὁ δέ σύνειμι εἴρω καί δράω , νομίζω καί ἐγώ ὁ ἄπειμι ὁ μέν ὁράω , ὁ δέ ἀκούω , κίνημα τε καί σκίρτημα γέλως τε πολύς ἐκ ἀμφότερος ῥέω καί μνήμη ὁ ἀρχαῖος καί περί ὁ πάρειμι λόγος καί σκῶμμα χάρις καί διήγησις περί τε ἐγώ καί ὁ ἐμέω , ὑπό ἐάν μάλιστα δή κατέχω καί ὅθεν μόλις ἐκβαίνω .
libanius.epistulae-1-1544 354.4
οἴκοι μὲν οὖν ἐξέστω Ἰοβίνῳ παί - ζειν ἃ πρότερον · εἰ δέ τι τούτων εἰς ἀγορὰν ἐξάγοι , λάμβανε παρ’ αὐτοῦ δίκην ἣν καὶ παρ’ ἐμοῦ , διότι μὴ κύπτων εἰς γῆν καὶ τρέμων ἐβάδιζον μετ’ ἀνδρὸς τὴν Παλαιστίνην ἄγοντος .
Lemmas: οἴκοι μέν οὖν ἐξίστημι Ἰοβῖνος παῖς - ζέω ὁ πρότερος · εἰμί δέ τίς οὗτος εἰς ἀγορά ἐξάγω , λαμβάνω παρά αὐτός δίκη ὅς καί παρά ἐγώ , διότι μή κύπτω εἰς γῆ καί τρέμω βαδίζω μετά ἀνήρ ὁ Παλαιστίνη ἄγω .
libanius.epistulae-1-1544 355
τνε' . Παρνασίῳ . ( 358 )
Lemmas: τνε' . Παρνάσιος . ( 358 )
libanius.epistulae-1-1544 355.1
Ὅν ἐζήτουν ἔχω παῖδα σὸν καὶ παῖδά γε τοιοῦτον , ἐπι - τήδειον τοῦτο λαβεῖν ἐφ’ ὅπερ ἥκει . ὡς γὰρ διεκωδώνισα τὸν νεανίσκον καὶ προσῆγον βάσανον τῇ φύσει , ταχεῖαν εὕρισκον ἁρπάσαι λόγων ὁδούς .
Lemmas: ὅς ζητέω ἔχω παῖς σός καί παῖς γε τοιοῦτος , ἐπι - τήδειον οὗτος λαμβάνω ἐπί ὅσπερ ἥκω . ὡς γάρ διακωδωνίζω ὁ νεανίσκος καί προσάγω βάσανος ὁ φύσις , ταχύς εὑρίσκω ἁρπάζω λόγος ὁδός .