ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-i 1
οὐδ’ εἰ πλείους , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τῶν νυνὶ τούτων αἰτιῶν ἐπάγοι τις Σωκράτει πείθων ὑμᾶς ὡς ἀνάγκη κακῶς οἰκεῖσθαι τὴν πόλιν μὴ τούτου δόντος δίκην , οὐκ ἄν μοι δοκῶ τὸ μὴ οὐ φίλος αὐτῷ καὶ γεγονέναι καὶ πάντα χρῆσθαι τὸν χρόνον ἐν ὑμῖν ἀρνήσασθαι . οὔτε γὰρ ἧς ἐφ’ ἑκάστου καὶ λόγου καὶ ἔργου δικαιοσύνης αὐτῷ σύνοιδα τὴν τῶν ἀδίκως ἐπ’ αὐτὸν συνεστηκότων βλασφημίαν καλῶς <ἂν> εἵχεν ἰσχυροτέραν ἡγήσασθαι πολλῆς τ’ ἂν ἦν κακίας ᾧ συνῆν τε πρότερον καὶ περὶ τῶν ἐμαυτοῦ σύμβουλον ἐποιούμην , τοῦτον , ἐπειδὴ πάσχει κακῶς , ἐγκαταλείπειν .
Lemmas: οὐδέ εἰμί πλείων , εἰμί ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ νυνί οὗτος αἰτία ἐπάγω τις Σωκράτης πείθω σύ ὡς ἀνάγκη κακῶς οἰκέω ὁ πόλις μή οὗτος δίδωμι δίκη , οὐ ἄν ἐγώ δοκέω ὁ μή οὖον φίλος αὐτός καί γίγνομαι καί πᾶς χράω ὁ χρόνος ἐν σύ ἀρνέομαι . οὔτε γάρ ὅς ἐπί ἕκαστος καί λόγος καί ἔργον δικαιοσύνη αὐτός σύνοιδα ὁ ὁ ἄδικος ἐπί αὐτός συνίστημι βλασφημία καλῶς ὅς ἔχω ἰσχυρός ἡγέομαι πολύς τε εἄν εἰμί κακία ὅς σύνειμι τε πρότερος καί περί ὁ ἐμαυτοῦ σύμβουλος ποιέω , οὗτος , ἐπεί πάσχω κακῶς , ἐγκαταλείπω .
libanius.declamatio-i 2
οὕτω δὲ ἔχοντα γνώμης πρέποι μὲν ἂν καὶ συν - εύχεσθαι Σωκράτει καὶ τοὺς θεούς , οἱ κάλλιστα τὸν τοῦδε βίον ἐπίστανται , καλεῖν ἐπὶ τὸν παρόντα ἀγῶνα , δεῖ δὲ ἴσως καὶ λόγῳ βοηθοῦντα φαίνεσθαι καὶ μηδὲν ἀφ’ ὧν ἂν δόξαιμι τὰ δίκαια ποιεῖν παρελθεῖν . καὶ γὰρ ἂν εἴη δεινὸν ἐπὶ μὲν Μελήτῳ καὶ ταῖς παρ’ ἐκεί - νου λοιδορίαις Ἄνυτον ἀναβῆναι λόγον κακοήθη τε καὶ μακρὸν κομίζοντα καὶ πάλιν ἐπὶ τούτῳ Λύκωνα μηδεμιᾶς ἀποσχέσθαι τέχνης , ὅπως εἶς ὑμῶν ἀποθάνῃ , ἡμᾶς δέ , οὓς λυπεῖν ὡμολόγηκεν Ἄνυτος τοῖς κατὰ Σωκράτους λόγοις , ἀφώνους | ὡς οὐκ ἀνιωμέ - νους ἑστάναι καὶ γενέσθαι χείρονας τῆς τῶν κατη - γόρων ἐλπίδος , ἄλλως θ’ ὅτε ἐν τῷ τὰ προσήκοντα τῇ φιλίᾳ πληροῦν καὶ <τὸ> τοὺς δικάζοντας ὑμᾶς ἐξε - λέσθαι τῆς ἐπιορκίας ἔνεστιν . ὁ γὰρ τὴν τῶν ἐπηρεα - ζόντων ἀπάτην οὐκ ἐῶν ἰσχύσαι φύλακας ἀκριβεῖς ποιεῖ τοὺς ψηφιζομένους τῶν ὅρκων . ὥστε οὐ τῷ φεύ - γοντι συνηγορήσων μᾶλλον ἀνέβην ἢ τῶν ὑμῖν συμ - φερόντων ποιησόμενος πρόνοιαν . 3 . Σωκράτει μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες , βραχὺς τοῦ θανά - του λόγος , οὔτε γὰρ ἐν οἷς ἀεὶ ζητῶν διετέλει τοῦ ζῆν τὸ τεθνάναι χαλεπώτερον εὗρε τόν τε κεκρατηκότα τῶν ἡδονῶν , ὧν ἕνεκα ζῆν ἐπιθυμοῦσιν οἱ πολλοί , καὶ τὴν ἐνθένδε μετανάστασιν ἀνάγκη ῥᾳδίως φέρειν · ἔτι δὲ οἶς οὐκ ὀλίγοι τῶν φανερῶς ἀδικούντων , τῷ τε παρ’ ὑμῶν ἐλέῳ καὶ δάκρυσι τοῖς αὑτῶν καὶ παίδων ἱκετείαις , εὕραντο σωτηρίαν , τοσοῦτον ἀπέσχε διὰ τού - των αὑτὸν ἐξαιτήσασθαι , ὥστ’ ἤδη τινὰς ὑμῶν ᾐσθό - μὴν τραχύτερον ἐσχηκότας πρὸς αὐτὸν τῷ μηδενὶ τού - των ἀξιῶσαι χρήσασθαι .
Lemmas: οὗτος δέ ἔχω γνώμη πρέπω μέν εἄν καί σῦς - εὔχομαι Σωκράτης καί ὁ θεός , ὁ καλῶς ὁ ὅδε βίος ἐπίσταμαι , καλέω ἐπί ὁ πάρειμι ἀγών , δεῖ δέ ἴσως καί λόγος βοηθός φαίνω καί μηδείς ἀπό ὅς εἄν δοκέω ὁ Δίκαιος ποιέω παρέρχομαι . καί γάρ εἄν εἰμί δεινός ἐπί μέν Μέλητος καί ὁ παρά ἐκεῖ - νόος λοιδορία Ἄνυτος ἀναβαίνω λόγος κακοήθης τε καί μακρός κομίζω καί πάλιν ἐπί οὗτος Λύκων μηδείς ἀπέχω τέχνη , ὅπως εἰμί σύ ἀποθνῄσκω , ἐγώ δέ , ὅς λυπέω ὁμολογέω Ἄνυτος ὁ κατά Σωκράτης λόγος , ἄφωνος | ὡς οὐ ανιωμος - νόος ἵστημι καί γίγνομαι χείρων ὁ ὁ κάτειμι - γόρα ἐλπίς , ἄλλως ὁ ὅτε ἐν ὁ ὁ προσήκω ὁ φίλιος πληρόω καί ὅς ὁ δικάζω σύ ἔξω - λανθάνω ὁ ἐπιορκία ἔνειμι . ὁ γάρ ὁ ὁ πῆρος - ζόω ἀπάτη οὐ ἐάω ἰσχύω φύλαξ ἀκριβής ποιέω ὁ ψηφίζομαι ὁ Ὅρκος . ὥστε οὖον ὁ φεῦ - γοντι συνηγορέω μᾶλλον ἀναβαίνω ἢ ὁ σύ συμ - φέρω ποιέω πρόνοια . 3 . Σωκράτης μέν οὖν , εἰμί ἀνήρ , βραχύς ὁ Θανά - ὁ λόγος , οὔτε γάρ ἐν ὅς ἀεί ζητέω διατελέω ὁ ζῶ ὁ θνήσκω χαλεπός εὑρίσκω ὁ τε κρατέω ὁ ἡδονή , ὅς ἕνεκα ζῶ ἐπιθυμέω ὁ πολύς , καί ὁ ἐνθένδε μετανάστασις ἀνάγκη ῥᾳδίως φέρω · ἔτι δέ οἶς οὐ ὀλίγος ὁ φανερῶς ἀδικέω , ὁ τε παρά σύ ἔλεος καί δάκρυ ὁ ἑαυτοῦ καί παῖς Ἱκεσία , εὑρίσκω σωτηρία , τοσοῦτος ἀπέχω διά ὅς - ὁ ἑαυτοῦ ἐξαιτέω , ὥστε ἤδη τις σύ αἰσθάνομαι - μήv τραχύς ἔχω πρός αὐτός ὁ μηδείς ὅς - ὁ ἀξιόω χράω .
libanius.declamatio-i 4
ἐγὼ δὲ οὐ διὰ τοῦτο τῆς συνηγορίας ἀπέστην , ὅτι σμικρός τε ὁ λειπόμενος Σω - κράτει χρόνος καὶ φόβος οὐδεὶς τῆς τελευτῆς , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον πρέπειν ἡγούμενος τὸν τοιοῦτον τῇ φύσει μηδὲν ἀδίκως ἐν ὑμῖν παθεῖν καὶ ἄμα τοῦ μὴ πολλὰ τοιαῦτα ἐν τῇ πόλει τολμᾶσθαι μηδὲ ἀναγκάζεσθαι τοὺς μὲν δικάζοντας ἀσεβεῖν , κοινῇ δὲ ἀδοξεῖν Ἀθη - ναίους παρεκελευσάμην ἐμαυτῷ τὴν Ἀνύτου συκοφαν - τίαν ἐλέγξαι .
Lemmas: ἐγώ δέ οὖον διά οὗτος ὁ συνηγορία ἀφίστημι , ὅτι μικρός τε ὁ λείπω Σω - κράτος χρόνος καί φόβος οὐδείς ὁ τελευτή , ἀλλά πολύς μᾶλλον πρέπω ἡγέομαι ὁ τοιοῦτος ὁ φύσις μηδείς ἄδικος ἐν σύ πάσχω καί ἄμη ὁ μή πολύς τοιοῦτος ἐν ὁ πόλις τολμάω μηδέ ἀναγκάζω ὁ μέν δικάζω ἀσεβέω , κοινός δέ ἀδοξέω Άθης - ναίω παρακελεύομαι ἐμαυτοῦ ὁ Ἄνυτος συκοφημι - τίας ἐλέγχω .
libanius.declamatio-i 5
τοῦτο δὲ γένοιτ’ ἂν ὑμῶν ἀκούειν εὐμενῶς ἐθελόντων . καὶ γὰρ εἰ μὲν ἐμπείρως ἔχων τῶν ἐν τοῖς δικαστηρίοις λόγων Σωκράτης πρὸς τἀς τούτων παρασκευὰς ἱκανῶς ἐτύγχανεν ἠγωνισμένος , ’ίσως ἂν ὑμῖν ἐξήρκει παρ’ ἐκείνου καὶ περὶ ὧν κρίνεται διδαχθεῖσι τὴν ψῆφον ὀρθῶς | φέρειν · ἐπεὶ δέ , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἐργαστηρίων , οὕτω καὶ νῦν ἐν ὑμῖν δι - είλεκται , τῇ παρούσῃ μὲν οὐ συμφερόντως χρείᾳ , μίαν δ’ οὖν αὑτῷ λύσας διαβολήν , ὧς οὐκ ἄρα εἴη δεινὸς λέγειν , ἡμῶν , ὦ ἄνδρες , πρὸς θεῶν , ἀνάσχεσθε τῶν οὐ δυνα - μένων μὲν ἐξισοῦσθαι πρὸς τὸν Ἀνύτου λόγον , ἴσως δὲ ὑμῖν τι συμβαλουμένων καὶ τἀληθῆ μᾶλλον ἐρούν - των ἤ οὗτοι . 6 . Οἶδα μὲν οὖν ὅτι διαβολή τις κατεσκέδασται Σωκράτους ὑπὸ τῶν ἐν ταῖς συνουσίαις τοὺς παρ’ ἐκείνου μὴ φερόντων ἐλέγχους , οἱ δικαιότερον ἂν αὑ - τοῖς ἐπιτιμῶντες , ὅτι τῆς αὑτῶν διανοίας ἠμέλουν , τὸν οὐκ ἐῶντα ῥᾳθυμεῖν περὶ τὰ μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώ - ποις ἐμίσουν καί τινας καθίεσαν τοὺς τὰ τοιαῦτα λέγοντας · τὸν μιαρόν , τὸν ὄλεθρον , τὸν λυμεῶνα τῶν νέων .
Lemmas: οὗτος δέ γίγνομαι εἄν σύ ἀκούω εὐμενής ἐθέλω . καί γάρ εἰμί μέν ἔμπειρος ἔχω ὁ ἐν ὁ δικαστήριον λόγος Σωκράτης πρός εἰς οὗτος παρασκευή ἱκανῶς τυγχάνω ἀγωνίζομαι , ἵημι εἄν σύ ἐξαρκέω παρά ἐκεῖνος καί περί ὅς κρίνω διδάσκω ὁ ψῆφος ὀρθῶς | φέρω · ἐπεί δέ , ὥσπερ ἐπί ὁ ἐργαστήριον , οὗτος καί νῦν ἐν σύ Ζεύς - λέγω , ὁ πάρειμι μέν οὖον συμφέρω χρεία , εἷς δέ οὖν ἑαυτοῦ λύω διαβολή , ὅς οὐ ἄρα εἰμί δεινός λέγω , ἐγώ , εἰμί ἀνήρ , πρός θεός , ἀνέχω ὁ οὖον δυνα - Μένων μέν ἐξισόω πρός ὁ Ἄνυτος λόγος , ἴσως δέ σύ τίς συμβάλλω καί τἀληθῆ μᾶλλον εἴρω - ὁ ἤ οὗτος . 6 . οἶδα μέν οὖν ὅτι διαβολή τις κατασκεδάννυμι Σωκράτης ὑπό ὁ ἐν ὁ συνουσία ὁ παρά ἐκεῖνος μή φέρω ἔλεγχος , ὁ Δίκαιος εἄν αὑ - ὁ ἐπιτιμάω , ὅτι ὁ ἑαυτοῦ διάνοια ἀμελέω , ὁ οὐ ἐάω ῥᾳθυμέω περί ὁ μέγας ὁ ἐν ἀνθρώ - Πόις μισέω καί τις καθίημι ὁ ὁ τοιοῦτος λέγω · ὁ μιαρός , ὁ ὄλεθρος , ὁ λυμεών ὁ νέος .
libanius.declamatio-i 7
ἃ δὴ καὶ τούτοις ἔδωκε θαρρῆσαι τὴν γραφὴν ἀπενεγκεῖν , ἐπεὶ καὶ πρῴην τινὸς προσελθόν - τος αὐτοῖς καὶ λέγοντος οὐ σφόδρα συνήδεσθαι τοῖς διώκουσιν , οὐδὲ γὰρ οὐδ’ ὁρᾶν εἰς τὸ κρατήσειν ἀφορ - μάς , τὸ τῶν δικαζόντων πρὸς τὸν κινδυνεύοντα μῖσος μεγάλην ἔφασαν σφίσιν αὐτοῖς ὑπάρχειν πλεονεξίαν . πάλαι γὰρ αὐτὸν ἐπιθυμεῖν ὑπὸ ταῖς ψήφοις λαβεῖν , ὥστ’ αὐτοῖς ἀρκεῖν φανῆναι . ἃ γὰρ αὐτὸς ἄν , εἴπερ ἐδίκαζεν , Ἄνυτος ἐποίει καὶ οἱ μετὰ τούτου , ταῦτα παρ’ ὑμῶν προσδοκᾷ . κακῶς ἐλπίζων . διὰ τί ; ὅτι πρῶτον μὲν ἐν ὑμῖν οὐκ ὀλίγους ἑώρων πολλάκις ἡσθέντας , ὁπότε Σωκράτης τοὺς ἀλαζόνας ἐλέγχοι , καί , νὴ Δία γε , καὶ πρὸς ἀρετὴν διὰ τοῦτον | ἐπιδεδωκότας οὐ μικρόν .
Lemmas: ὁ δή καί οὗτος δίδωμι θαρσέω ὁ γραφή ἀποφέρω , ἐπεί καί πρώην τις προσέρχομαι - ὅς αὐτός καί λέγω οὖον σφόδρα συνήδομαι ὁ διώκω , οὐδέ γάρ οὐδέ ὁράω εἰς ὁ κρατέω ἀφορ - μᾶς , ὁ ὁ δικάζω πρός ὁ κινδυνεύω μῖσος μέγας φημί σφεῖς αὐτός ὑπάρχω πλεονεξία . πάλαι γάρ αὐτός ἐπιθυμέω ὑπό ὁ ψῆφος λαμβάνω , ὥστε αὐτός ἀρκέω φαίνω . ὁ γάρ αὐτός ἄν , εἴπερ δικάζω , Ἄνυτος ποιέω καί ὁ μετά οὗτος , οὗτος παρά σύ προσδοκάω . κακῶς ἐλπίζω . διά τίς ; ὅτι πρῶτος μέν ἐν σύ οὐ ὀλίγος ὁράω πολλάκις ἥδομαι , ὁπότε Σωκράτης ὁ ἀλαζών ἐλέγχω , καί , νή Ζεύς γε , καί πρός ἀρετή διά οὗτος | ἐπιδίδωμι οὖον μικρός .
libanius.declamatio-i 8
ἔπειτα , εἰ καὶ τὰ μάλιστα δυσχερῶς εἴχετε πρὸς αὐτὸν ἅπαντες καὶ κοινὸς ἦν τοῦ δικαστηρίου πολέμιος , οὐκ ἂν ἦν ἐνταῦθα τῇ δυσμενείᾳ χαρίσασθαι . καὶ γάρ , ὦ ἄνδρες , τὸ χωρίον οὐκ ἔχθρας ἐστὶν ἢ χάριτος οὐδὲ συνέρχεσθε ἐνταῦθα τὸν ἑτέρωθι λυπή - σαντα ἀμυνούμενοι ἢ <τῶ> πρότερον εὖ πεποιηκότι χάριν ἀποδώσοντες , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν πραγμάτων , ἐφ’ οἶς ἡ κρίσις , ἢ σώσοντες ἢ κολάσοντες .
Lemmas: ἔπειτα , εἰμί καί ὁ μάλιστα δυσχερῶς ἔχω πρός αὐτός ἅπας καί κοινός εἰμί ὁ δικαστήριον πολέμιος , οὐ εἄν εἰμί ἐνταῦθα ὁ δυσμένεια χαρίζομαι . καί γάρ , εἰμί ἀνήρ , ὁ χωρίον οὐ ἔχθρα εἰμί ἢ χάρις οὐδέ συνέρχομαι ἐνταῦθα ὁ ἑτέρωθι λυπέω - ὁδόω ἀμύνω ἢ ὅς πρότερος εὕω ποιέω χάρις ἀποδίδωμι , ἀλλά ἀπό ὁ πρᾶγμα , ἐπί οἶς ὁ κρίσις , ἢ σῴζω ἢ κολάζω .
libanius.declamatio-i 15
τὸ μὲν γὰρ ἐν βαναυσίᾳ δι - ἄγειν ἢ γῆν ἐργάζεσθαι ἢ πελάγη περᾶν ὑπὲρ χρημά - τῶν ἢ τὰ ἀπὸ τῶν μετάλλων ζητεῖν ἢ μνηστεύειν ἀρχὰς ἢ τὴν ἐπὶ τοὺς ἰδιώτας ῥητορείαν συλλέγειν καὶ διὰ ταύτης τῆς μελέτης καρποῦσθαι τοὺς ἀπράγμονας ταῦτα ᾔδει μὲν τοῖς μετιοῦσι καὶ δυνάμεις καὶ τὰς θαυμαζομένας ὑπὸ τῶν πολλῶν ὠφελείας φέροντα καὶ φοβεροὺς ποιοῦντα τοῖς ἐν ταῖς εὐπορίαις , οὐ μὴν ἐδυνήθη Σωκράτης τούτων οὐδὲν οὔτε μέγα οὔτε εὔδαιμον ἡγήσασθαι , νομίσας δὲ πάντων εἶναι κτημά - των ἀνθρώπῳ θειότατον τὴν ψυχὴν καὶ τὸν ταύτην καθαρὰν κακίας παρεχόμενον τοῦτον εἶναι τὸν ὡς ἀλη - θῶς εὐδαίμονα , δύνασθαι δὲ κακίας ψυχὴν ἐλευθεροῦν φιλοσοφίαν καὶ τοῦτο αὐτῇ μέγιστον ἐξευρῆσθαι φάρ - μακον , ἀφ’ ὧν μὲν ἦν τρυφᾶν καὶ δύνασθαι , ταῦτα ἑτέροις ἀφῆκε , δι’ ὧν δὲ ἦν μηδὲν τῷ σώματι χαρι - ζόμενον πάντα τρόπον τὴν ψυχὴν ἀμείνω ποιεῖν , ἐπὶ ταῦτα ἧκε .
Lemmas: ὁ μέν γάρ ἐν βαναυσία Ζεύς - ἄγω ἢ γῆ ἐργάζομαι ἢ πέλαγος περάω ὑπέρ χρῆμα - ὁ ἢ ὁ ἀπό ὁ μέταλλον ζητέω ἢ μνηστεύω ἀρχή ἢ ὁ ἐπί ὁ ἰδιώτης ῥητορεία συλλέγω καί διά οὗτος ὁ μελέτη καρπόω ὁ ἀπράγμων οὗτος οἶδα μέν ὁ μετέρχομαι καί δύναμις καί ὁ θαυμάζω ὑπό ὁ πολύς ὠφέλεια φέρω καί φοβερός ποιέω ὁ ἐν ὁ εὐπορία , οὖον μήv δύναμαι Σωκράτης οὗτος οὐδείς οὔτε μέγας οὔτε εὐδαίμων ἡγέομαι , νομίζω δέ πᾶς εἰμί κτῆμα - ὁ ἄνθρωπος θεῖος ὁ ψυχή καί ὁ οὗτος καθαρός κακία παρέχω οὗτος εἰμί ὁ ὡς ἀλη - θώς εὐδαίμων , δύναμαι δέ κακία ψυχή ἐλευθερόω φιλοσοφία καί οὗτος αὐτός μέγας ἐξευρίσκω φᾶρος - μηκάομαι , ἀπό ὅς μέν εἰμί τρυφάω καί δύναμαι , οὗτος ἕτερος ἀφίημι , διά ὅς δέ εἰμί μηδείς ὁ σῶμα χάρις - ζόω πᾶς τρόπος ὁ ψυχή ἀγαθός ποιέω , ἐπί οὗτος ἵημι .
libanius.declamatio-i 16
τὸ μὲν οὖν τὴν τοῦ οὐρανοῦ διερευ - νᾶσθαι φύσιν καὶ τὸν ἥλιον ὅ τι ποτέ ἐστι σκοπεῖν καὶ περὶ τῆς σελήνης ἀνευρίσκειν λόγους καὶ πόθεν ἀστραπαὶ καὶ τί τὸ βροντᾶν ποιοῦν , τὴν μὲν περὶ ταῦτα διατριβὴν ἔφυγε νομίζων μάταιον ἅπασαν μάθη - σιν ἀφ’ ἧς οὐδὲν ἂν ἔργον τοῖς ἐπισταμένοις γένοιτο · ἐπὶ δὲ τὸ ζητεῖν τὸ δίκαιον καὶ τίνα χρὴ νομίζειν ἀνδρεῖον καὶ τίς εἰκότως ἂν καλοῖτο σοφός , ὃ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν καὶ οἴκῳ καὶ πόλει καὶ πᾶσιν ἔθνεσιν , ἐπὶ ταῦτα ὥρμησε καὶ τούτοις ἐνέμεινε διδάσκαλον μὲν αὑτὸν οὐδενὸς οὐδαμοῦ προσειπὼν οὐδὲ ἀργύριον πραξάμενος , ὧς ὁ μιαρὸς σοφιστής , ἐν δὲ τῷ τοῖς | πλησιάζουσι συνεξετάζειν τὴν ἑκάστου πράγματος φύσιν τὸν βίον ποριζόμενος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὁ ὁ οὐρανός διαρρέω - νάω φύσις καί ὁ ἥλιος ὅς τίς ποτός εἰμί σκοπέω καί περί ὁ σελήνη ἀνευρίσκω λόγος καί πόθεν ἀστραπή καί τίς ὁ βροντάω ποιέω , ὁ μέν περί οὗτος διατριβή φεύγω νομίζω μάταιος ἅπας μανθάνω - βρόχος ἀπό ὅς οὐδείς εἄν ἔργον ὁ ἐφίστημι γίγνομαι · ἐπί δέ ὁ ζητέω ὁ Δίκαιος καί τίς χρή νομίζω ἀνδρεῖος καί τίς εἰκότως εἄν καλέω σοφός , ὅς μέγας ὁ ἀγαθός καί οἶκος καί πόλις καί πᾶς ἔθνος , ἐπί οὗτος ὁρμάω καί οὗτος ἐμμένω διδάσκαλος μέν ἑαυτοῦ οὐδείς οὐδαμοῦ προσεῖπον οὐδέ ἀργύριον πράσσω , ὅς ὁ μιαρός σοφιστής , ἐν δέ ὁ ὁ | πλησιάζω συνεξετάζω ὁ ἕκαστος πρᾶγμα φύσις ὁ βίος πορίζω .
libanius.declamatio-i 17
καὶ ταῦτα ἔπραττεν οὐ πολλῶν κεκληρονομηκὼς ταλάντων οὐδὲ τῆς ἔνδον αὐτῷ περιουσίας παρεχούσης ἐπ’ ἐκεῖνα σχολήν . ὀγδοή - κοντα γάρ , ὦ ἄνδρες , μνᾶς αὐτῷ τοῦ πατρός , ἡνίκα ἐτελεύτα , παραδόντος καὶ ταύτας ἡλικιώτου τινὸς ἐπ’ ἐργασίᾳ λαβόντος ἔπειτα περὶ τὴν ἐργασίαν ἀτυχήσαν - τος σιγῇ τὸ συμβὰν ἤνεγκεν ὁ Σωκράτης . καὶ μᾶλλον ἄν τις τῶν μὴ προεμένων τὸ ἀργύριον ἐμνήσθη περὶ τούτου ἤ αὐτὸς ὁ δεδωκώς . λοιπὸν οὖν ἦν ζῆν ἐν ἀμυ - θήτῳ πενίᾳ .
Lemmas: καί οὗτος πράσσω οὖον πολύς κληρονομέω τάλαντον οὐδέ ὁ ἔνδον αὐτός περιουσία παρέχω ἐπί ἐκεῖνος σχολή . ὄγδοος - κοντός γάρ , εἰμί ἀνήρ , μνᾶ αὐτός ὁ πατήρ , ἡνίκα τελευτάω , παραδίδωμι καί οὗτος ἡλικιώτης τις ἐπί ἐργασία λαμβάνω ἔπειτα περί ὁ ἐργασία ἀτυχέω - ὅς σιγή ὁ συμβαίνω φέρω ὁ Σωκράτης . καί μᾶλλον ἄν τις ὁ μή προίημι ὁ ἀργύριον μιμνήσκω περί οὗτος ἤ αὐτός ὁ δίδωμι . λοιπός οὖν εἰμί ζῶ ἐν Άμυ - θήτης πενία .
libanius.declamatio-i 18
τί οὖν ἐποίησεν ; οὐ μετέβαλε τὴν τάξιν , ἐπειδὴ τῶν ἀφορμῶν ἐστέρητο , οὐδ’ ᾠήθη δεῖν ἕτερος ἐν ἑτέροις γενέσθαι καιροῖς , ἀλλ’ ἐτήρησεν ἀκί - νῆτον τὴν γνώμην διὰ τέλους οὔσης αὐτῷ γυναικὸς καὶ παίδων . ἀντὶ γὰρ τοῦ ζητεῖν εὐπορίας οὐ καλὰς καὶ σκοπεῖν ὅθεν ἂν ἀντὶ τῶν οἰχομένων αὑτῷ γένοιτο χρήματα τῆς δαπάνης ἀφεῖλε καὶ μᾶλλον <πρὸς> τὸ μὴ δεῖσθαι τοσοῦτον ἐπαίδευσεν ἑαυτὸν ἢ ὅθεν ἂν ἔχοι δαπανᾶν ἐσκέψατο , τρίβωνι μὲν ἐνὶ δι’ ἔτους χρώμενος , ὕδωρ δὲ πίνων ἥδιον ἢ Θάσιον οἶνον ἕτεροι τό τε πεινῶν ἐσθίειν ἀντὶ Περσικῆς ποιούμενος τραπέζης . τῆς δὲ οὕτως ἐχούσης τροφῆς ἔμελε δήπου τοῖς ἐπιτη - δείοις Σωκράτους οὐδὲν ἐνοχλοῦντος .
Lemmas: τίς οὖν ποιέω ; οὖον μεταβάλλω ὁ τάξις , ἐπεί ὁ ἀφορμή στερέω , οὐδέ οἴομαι δήω ἕτερος ἐν ἕτερος γίγνομαι καιρός , ἀλλά τηρέω ἀκίς - νέος ὁ γνώμη διά τέλος εἰμί αὐτός γυνή καί παῖς . ἀντί γάρ ὁ ζητέω εὐπορία οὖον κάλως καί σκοπέω ὅθεν εἄν ἀντί ὁ οἴχομαι ἑαυτοῦ γίγνομαι χρῆμα ὁ δαπάνη ἀφαιρέω καί μᾶλλον <πρὸς> ὁ μή δήω τοσοῦτος παιδεύω ἑαυτοῦ ἢ ὅθεν εἄν ἔχω δαπανάω σκέπτομαι , τρίβω μέν ἐν διά ἔτος χράω , ὕδωρ δέ πίνω ἡδύς ἢ Θάσιον οἶνος ἕτερος ὁ τε πεινάω ἐσθίω ἀντί Περσική ποιέω τράπεζα . ὁ δέ οὕτως ἔχω τροφή μέλω δήπου ὁ ἐπιτη - δέος Σωκράτης οὐδείς ἐνοχλέω .
libanius.declamatio-i 19
τοιοῦτος ὢν καὶ διάγων , ὡς ἔφην , ὥσπερ τις κοινὸς πατὴρ καὶ τῆς πόλεως ὅλης κηδεμὼν περιενόστει τὰς παλαίστρας , τὰ γυμνάσια , τὸ Λύκειον , τὴν Ἀκαδημίαν , τὴν ἀγοράν , ὅπου μέλλοι <πλείστοις> ἐντεύξεσθαι , λειτουργῶν ὑμῖν , ὦ ἄνδρες , λειτουργίαν οὐδὲν ἐοικυῖαν ταῖς ἐν τοῖς Παναθηναίοις ἢ τοῖς Διονυσίοις , ὧν ἡ χάρις παρέρχε - τᾶι , ἀλλ’ ἐγρηγορὼς καὶ φροντίζων , ὅπως κακίαν μὲν εἰς δύναμιν ἐξελάσειεν , ἀρετὴν δὲ πείσειεν ἀγαθόν τι νομίζειν .
Lemmas: τοιοῦτος εἰμί καί Διάγων , ὡς φημί , ὥσπερ τις κοινός πατήρ καί ὁ πόλις ὅλος κηδεμών περινοστέω ὁ παλαίστρα , ὁ γυμνάσιον , ὁ Λύκειον , ὁ Ἀκαδημία , ὁ ἀγορά , ὅπου μέλλω <πλείστοις> ἐντυγχάνω , λειτουργός σύ , εἰμί ἀνήρ , λειτουργία οὐδείς ἔοικα ὁ ἐν ὁ Παναθήναια ἢ ὁ Διονύσια , ὅς ὁ χάρις παρέρχομαι - ὁ , ἀλλά ἐγείρω καί φροντίζω , ὅπως κακία μέν εἰς δύναμις ἐξελαύνω , ἀρετή δέ πείθω ἀγαθός τίς νομίζω .
libanius.declamatio-i 20
καὶ οὐδὲν ἐπαύσατο τῶν στρατηγεῖν καὶ ἄρχειν ὑμῶν βουλομένων καὶ τὰ κοινὰ διοικεῖν ἐνίους ἐλέγχων , ὅτι πρὶν ὅπως ἐπιμελήσονται τῶν | ὑμε - τερῶν καὶ πῶς ἂν εὐδαίμων γένοιτο πόλις μαθεῖν , ὅπως ἐν ταῖς ἀρχαῖς γένοιντο διαπράττονται . καὶ ταῦτα ἔλεγεν , οὐ μὰ Δί’ , οὐκ ἐκείνους ἐν αἰσχύνῃ ποιεῖν βου - λόμενος , ἀλλ’ ἵνα εἰδῶσιν , ὅτι ἔστιν ὁ μεμψόμενος τοῖς ἀμελοῦσι καὶ ἐξετάσων καὶ λόγον ἀπαιτήσων , ἴν ἢ μὴ παρασκευάζοντες αὑτοὺς χρησίμους ἀπέχωνται τῶν ὑμε - τέρων ἢ παρέχοντες αὑτοὺς εἰς τὴν χρείαν ἐπιτηδείους συμφέρωσιν ὑμῖν ἄρχοντες . 21 . Καὶ διὰ τοὺς τοιούτους , ὦ Ἀθηναῖοι , λόγους Σωκράτης μὲν πολλοῖς ἀπήχθετο , τὰ δὲ ὑμέτερα , ἐὰν ἄνευ φθόνου σκοπῇ τις , πολλαχῇ βέλτιον ἔσχεν ἐγκα - λοῦντος ἀεὶ τούτου καὶ ὀνειδίζοντος , ὅτι χρημάτων μὲν Ἀθηναίοις ἐστὶ πολλὴ φροντὶς καὶ περὶ τοῦτο ἐσπουδάκασι , τῶν δὲ ψυχῶν ὅπως ἄρισται γενήσονται καὶ αὐτῶν καὶ παίδων , οὐδὲ εἶς λόγος . ὧν καθ’ ἑκάστην λεγομένων ἡμέραν καὶ ταυτησὶ τῆς παιδείας Σωκρά - τους συνεχῶς προιούσης δεῖ νομίζειν τοὺς μὲν ἄγαν κακῶς διακειμένους οὐδὲν ὄνασθαι , τοὺς δὲ εἰδότας ἐρυθριᾶν καὶ πεισθῆναι καὶ γενέσθαι βελτίους .
Lemmas: καί οὐδείς παύω ὁ στρατηγέω καί ἄρχω σύ βούλομαι καί ὁ κοινός διοικέω ἔνιοι ἐλέγχω , ὅτι πρίν ὅπως ἐπιμελέομαι ὁ | ὕω - τέρας καί πῶς εἄν εὐδαίμων γίγνομαι πόλις μανθάνω , ὅπως ἐν ὁ ἀρχή γίγνομαι διαπράσσω . καί οὗτος λέγω , οὖον μά διά , οὐ ἐκεῖνος ἐν αἰσχύνη ποιέω βοῦς - λέομαι , ἀλλά ἵνα οἶδα , ὅτι εἰμί ὁ μέμφομαι ὁ ἀμελέω καί ἐξετάζω καί λόγος ἀπαιτέω , εἶμι ἢ μή παρασκευάζω ἑαυτοῦ χρήσιμος ἀπέχω ὁ ὕω - τέρος ἢ παρέχω ἑαυτοῦ εἰς ὁ χρεία ἐπιτήδειος συμφέρω σύ ἄρχω . 21 . καί διά ὁ τοιοῦτος , εἰμί Ἀθηναῖος , λόγος Σωκράτης μέν πολύς ἀπεχθάνομαι , ὁ δέ ὑμέτερος , ἐάν ἄνευ φθόνος σκοπέω τις , πολλαχῆ ἀγαθός ἔχω ἐγκαίω - Λούντος ἀεί οὗτος καί ὀνειδίζω , ὅτι χρῆμα μέν Ἀθηναῖος εἰμί πολύς φροντίς καί περί οὗτος σπουδάζω , ὁ δέ Ψυχή ὅπως ἀγαθός γίγνομαι καί αὐτός καί παῖς , οὐδέ εἰμί λόγος . ὅς κατά ἕκαστος λέγω ἡμέρα καί οὗτος ὁ παιδεία Σωκρᾶς - ὁ συνεχῶς πρόειμι δεῖ νομίζω ὁ μέν ἄγαν κακῶς διάκειμαι οὐδείς ὄνομαι , ὁ δέ οἶδα ἐρυθρίας καί πείθω καί γίγνομαι ἀγαθός .
libanius.declamatio-i 22
καὶ μὴν ἐν οἷς τοῖς ἅπαντας γοητεύουσιν ἐντυγχάνων σοφισταῖς , τῷ Πρωταγόρᾳ , τῷ Γοργίᾳ , τῷ Προδίκῳ , τῷ Θρασυμάχῳ , τοῖς ἄλλοις οὓς ὁ μισθὸς ἐπὶ πᾶν χωρίον εἷλκεν , ὥσπερ ὁ θαλλὸς τὰ πεινῶντα θρέμματα , ὅτε τούτους ἐν τοῖς ἐρωτήμασιν ἐδείκνυ πολὺ τῆς δόξης ἣν εἶχον ἐλάττους καὶ φρονοῦντας ὡς εἰπεῖν οὐδ’ ὁτιοῦν περὶ ὧν ἔφασαν ἑτέρους διδάσκειν ἔχειν , τότε ὁμοῦ μὲν τὴν νεότητα τῆς πόλεως ἐξῃρεῖτο τῆς ἠλι - 9 θίου συνηθείας , ὁμοῦ δὲ | σοφίας ὑμῶν εἰς ἅπαντας ἀνθρώπους ἀπέστελλεν ὄνομα , εἰ τοὺς ὥσπερ δαίμονας πανταχοῦ θαυμαζομένους ἐπὶ τοῖς λόγοις οὓς ἀνεγί - νωσκον ἐπὶ τῷ λαβεῖν , τούτους ἀπέφηνε ῥημάτων συλλογὴν παρεχομένους κενήν , νοῦ δὲ ὅτι πλεῖστον ἀπέχοντας καὶ τοῦ τὴν φύσιν εἰδέναι περὶ ὧν ἐπεχεί - ῥοῦν λέγειν καὶ δικαιότερον ἂν τελέσαντας ἀργύριον ἐπὶ τῷ μαθεῖν ἢ λαμβάνοντας ὥς τι τῶν δεόντων δυναμένους διδάσκειν .
Lemmas: καί μήv ἐν ὅς ὁ ἅπας γοητεύω ἐντυγχάνω σοφιστής , ὁ Πρωταγόρας , ὁ Γοργίας , ὁ Πρόδικος , ὁ Θρασύμαχος , ὁ ἄλλος ὅς ὁ μισθός ἐπί πᾶς χωρίον ἕλκω , ὥσπερ ὁ θαλλός ὁ πεινάω θρέμμα , ὅτε οὗτος ἐν ὁ ἐρώτημα δείκνυμι πολύς ὁ δόξα ὅς ἔχω μικρός καί φρονέω ὡς εἶπον οὐδέ ὁστισοῦν περί ὅς φημί ἕτερος διδάσκω ἔχω , τότε ὁμοῦ μέν ὁ νεότης ὁ πόλις ἐξαιρέω ὁ Ἡλί - 9 θίου συνήθεια , ὁμοῦ δέ | σοφία σύ εἰς ἅπας ἄνθρωπος ἀποστέλλω ὄνομα , εἰμί ὁ ὥσπερ δαίμων πανταχοῦ θαυμάζω ἐπί ὁ λόγος ὅς ἀνεγί - νωσκον ἐπί ὁ λαμβάνω , οὗτος ἀποφαίνω ῥῆμα συλλογή παρέχω κενός , νόος δέ ὅτι πλεῖστος ἀπέχω καί ὁ ὁ φύσις οἶδα περί ὅς ἐπέχω - ῥόος λέγω καί Δίκαιος εἄν τελέω ἀργύριον ἐπί ὁ μανθάνω ἢ λαμβάνω ὅς τίς ὁ δήω δύναμαι διδάσκω .
libanius.declamatio-i 23
διὰ ταῦτα πάντα αὐτοί τε συνθέοντες περιειστήκειτε τὸν Σωκράτην , ὁπότε τῶν τοιούτων ἐλέγχων ἅπτοιτο , καὶ τοὺς ἐπὶ σοφίᾳ φρο - νοῦντας ὁρῶντες καταδυομένους καὶ μᾶλλον τῶν ἀνδρα - πόδων ἰλιγγιῶντας καὶ ἀποροῦντας καὶ περιβλέποντας ὅποι φύγοιεν ἐγελᾶτε . καὶ ἅμα πρὸς ἐπιμέλειαν παι - δείας ἀληθινῆς ἐτρέπεσθε τοῖς τε παισὶ παρῃνεῖτε τοῦ ταῦτα ποιοῦντος ἔχεσθαι νομίζοντες μεῖζον εἶναι κέρδος αὐτοῖς καὶ μικρὸν τῶν ἐκείνου μετασχεῖν καλῶν ἢ τὸν ἐπὶ γῆς ἅπαντα χρυσόν . 24 . Ὧν ἦν ποτε καὶ Ἄνυτος ὁ πικρὸς νυνὶ κατή - γορος . καὶ γὰρ οἶ τούτου παῖδες καὶ προσῄεσαν καὶ ἔχαιρον τῷ νῦν φεύγοντι τὴν δίκην , καὶ οὗτος οὔτε ἀπέτρεπεν οὔτε ἐμέμφετο , ὥσπερ οὐδ’ ὑμεῖς τοὺς ὑμε - τέρους αὐτῶν . εἰκότως . ἠπίστασθε γάρ , ὧς ὁ μὲν ὁμιλῶν κἂν θαυμάσειεν , ὁ δὲ θαυμάζων κἂν ζηλώσειε καὶ τῷ πυκνῷ τῆς συνουσίας ἐγγένοιτ’ ἄν τις ἐπιθυμία μιμή - σεως , ἐπιθυμήσαντες δὲ τῶν ἐπιτηδευμάτων Σωκράτους ἔσονται τῶν πολλῶν εὐθὺς ἀμείνους γαστριμαργίας μὲν καὶ μέθης καὶ λήμματος ἀδίκου καὶ ζεούσης ὀργῆς καὶ θωπείας ἀνελευθέρου καὶ τῶν τούτοις ἐοικότων νοση - μάτων γεγονότες κρείττονες , κρυμὸν δὲ καὶ θάλπος τῷ σώματι καθάπερ ἀδαμαντίνῳ δεχόμενοι καὶ μήτε δίψῃ μήτε πείνῃ πιεζόμενοι , οἴους ὄντ’ ἃς ᾔδειτε φοβεροὺς Ι μὲν ἐπὶ στρατείας τοῖς ἐναντίοις ἐσο - μένους , ἀγαθοὺς δὲ ἐν βουλαῖς τὸ συμφέρον ἰδεῖν .
Lemmas: διά οὗτος πᾶς αὐτός τε συνθέω περιίστημι ὁ Σωκράτης , ὁπότε ὁ τοιοῦτος ἐλέγχω ἅπτω , καί ὁ ἐπί σοφία φρο - νοῦς ὁράω καταδύω καί μᾶλλον ὁ ἀνήρ - Πόδων ἰλιγγιάω καί ἀπορέω καί περιβλέπω ὅποι φεύγω γελάω . καί ἅμα πρός ἐπιμέλεια παῖς - Δείας ἀληθινός τρέπω ὁ τε παῖς παραινέω ὁ οὗτος ποιέω ἔχω νομίζω μείζων εἰμί κέρδος αὐτός καί μικρός ὁ ἐκεῖνος μετέχω καλός ἢ ὁ ἐπί γῆ ἅπας χρυσός . 24 . ὅς εἰμί ποτός καί Ἄνυτος ὁ πικρός νυνί Κατή - γορός . καί γάρ οἶς οὗτος παῖς καί πρόσειμι καί χαίρω ὁ νῦν φεύγω ὁ δίκη , καί οὗτος οὔτε ἀποτρέπω οὔτε μέμφομαι , ὥσπερ οὐδέ σύ ὁ ὕω - τέρος αὐτός . εἰκότως . ἐπίσταμαι γάρ , ὅς ὁ μέν ὁμιλέω κἀν θαυμάζω , ὁ δέ θαυμάζω κἀν ζηλόω καί ὁ πυκνός ὁ συνουσία ἐγγίγνομαι ἄν τις ἐπιθυμία μιμέομαι - σέως , ἐπιθυμέω δέ ὁ ἐπιτήδευμα Σωκράτης εἰμί ὁ πολύς εὐθύς ἀγαθός γαστριμαργία μέν καί μέθη καί λῆμμα ἄδικος καί ζέω ὀργή καί θωπεία ἀνελεύθερος καί ὁ οὗτος ἔοικα νοσέω - Μάτων γίγνομαι ἀγαθός , κρυμός δέ καί θάλπος ὁ σῶμα καθάπερ ἀδαμάντινος δέχομαι καί μήτε δίψα μήτε πεῖνα πιέζω , οἶος εἰμί ὅς οἶδα φοβερός Ι μέν ἐπί στρατεία ὁ ἐναντίος εἰμί - μένος , ἀγαθός δέ ἐν βουλή ὁ συμφέρω ὁράω .
libanius.declamatio-i 25
τί οὖν ἡμῖν τὸν χρηστὸν Ἄνυτον ἐξέμηνε ; πόθεν ἀποκτεῖναι βούλεται τοῦτον ᾧ πολλάκις ηὔξατο γενέ - σθαι τοὺς υἱεῖς παραπλησίους ; ἐν τοῖς λόγοις , ὠ ἄνδρες , τοῖς τἀληθὲς ζητοῦσιν ἔδει τῷ δηλώσοντι σαφῶς ὃ προὐθυμεῖτο παραδειγμάτων δή τινων , ὃ ποιεῖν ἅπαν - τες εἰώθαμεν καὶ οὐδὲ τῷ πάνυ βουλομένῳ τοῦτο φυγεῖν ἔνεστι .
Lemmas: τίς οὖν ἐγώ ὁ χρηστός Ἄνυτος ἐκμαίνω ; πόθεν ἀποκτείνω βούλομαι οὗτος ὅς πολλάκις εὔχομαι γενή - ἕπομαι ὁ υἱός παραπλήσιος ; ἐν ὁ λόγος , ᾠόν ἀνήρ , ὁ ἀληθής ζητέω ἐσθίω ὁ δηλόω σαφῶς ὅς προθυμέομαι παράδειγμα δή τίνω , ὅς ποιέω ἅπας - αἱρέω εἴωθα καί οὐδέ ὁ πάνυ βούλομαι οὗτος φεύγω ἔνειμι .
libanius.declamatio-i 26
μεμνημένος δὴ σκυτοτόμων καὶ 15 βυρσοδεψῶν καὶ τῶν ἁλουργὰ ποιούντων ἔρια καὶ τῶν ἐπὶ ταῖς ἄλλαις τέχναις καὶ λέγων , ὡς ἐφ’ ὅτῳ τις διατρίβοι , τοῦτ’ ἂν εἰδείη μᾶλλον ἑτέρου καὶ καλῶς ἂν κατίδοι φαυλότητα τῶν ἐν αὐτῷ καὶ τοὐναντίον , ὑπ’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων ἐπὶ τοῦτον Ἄνυτον ἤγετο , ᾧ τὸ μὲν ἀπὸ βυρσῶν εὐπορεῖν οὐκ ἐφαίνετο δεινόν , τῷ δὲ λόγῳ τῆς ἐργασίας ἀγανακτεῖ , καὶ τὸ μὲν ἔργον οὐκ ἔφευγε , δυσχεραίνει δὲ τὸ ῥῆμα .
Lemmas: μιμνήσκω δή σκυτοτόμος καί 15 βυρσοδέψης καί ὁ ἁλουργός ποιέω ἔριον καί ὁ ἐπί ὁ ἄλλος τέχνη καί λέγω , ὡς ἐπί ὅστις τις διατρίβω , οὗτος εἄν οἶδα μᾶλλον ἕτερος καί καλῶς εἄν καθοράω φαυλότης ὁ ἐν αὐτός καί ἐναντίος , ὑπό αὐτός ὁ πρᾶγμα ἐπί οὗτος Ἄνυτος ἄγω , ὅς ὁ μέν ἀπό βύρσα εὐπορέω οὐ φαίνω δεινός , ὁ δέ λόγος ὁ ἐργασία ἀγανακτέω , καί ὁ μέν ἔργον οὐ φεύγω , δυσχεραίνω δέ ὁ ῥῆμα .
libanius.declamatio-i 27
ὑμῶν δὲ ἕκαστος πολλάκις μέμνηται τῆς αὑτοῦ τέχνης καὶ πρός γε χάριν οἶδε τῆς ἀπ’ αὐτῆς προσόδου , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς Σωκρά - της πολλάκις ἂν εἰπὼν τὸν αὑτοῦ πατέρα Σωφρονίσκον προσέθηκεν ἂν καὶ τὰ περὶ τοὺς λίθους καὶ τὴν τῆς μητρὸς οὐκ ἀπεκρύπτετο τέχνην .
Lemmas: σύ δέ ἕκαστος πολλάκις μιμνήσκω ὁ αὐτός τέχνη καί πρός γε χάρις οἶδα ὁ ἀπό αὐτός πρόσοδος , ἐπεί καί αὐτός Σωκρᾶς - ὁ πολλάκις εἄν εἶπον ὁ αὐτός πατήρ Σωφρονίσκος προστίθημι εἄν καί ὁ περί ὁ λίθος καί ὁ ὁ μήτηρ οὐ ἀποκρύπτω τέχνη .
libanius.declamatio-i 28
ᾧ δῆλον ὡς οὐκ ἐφ’ ὕβρει τὰς τῶν ἄλλων παρέφερεν , ἀλλ’ ὅπως οἱ διάλογοι τὰ αὑτῶν λαμβάνοιεν καὶ μηδὲν τῶν ὀφει - λόντων εἰρῆσθαι σιγῷτο . διὰ τοῦτο Ἀπολλόδωρος μὲν ἤκουε πρᾴως καὶ Ξενοκλείδης οὐ γέγραπται , μόνου δέ , ὡς ἔοικεν , Ἀνύτου καθάπερ τυράννου κίνδυνον ἔχει μνησθῆναι καὶ ἃ ποιεῖν τούτῳ δέδοκται , ταῦτα οὐδενὶ συγκεχώρηται λέγειν . 29 . Ἀλλ’ , ὅπερ ἔφην , μηδεὶς οἰέσθω τοῦτον ἀπὸ τῆς πρὸς ὑμᾶς εὐνοίας καὶ τοῦ τὴν λύμην , ἢ χείρους ποιεῖ τοὺς ὑμετέρους παῖδας , ἐθέλειν ἐξελεῖν \ ἐπὶ τοῦτον ἥκειν τὸν ἀγῶνα . εἰ γὰρ Σωκράτης ὑπερέβαινε τἀληθὲς καὶ τοῦτον ἐσέμνυνε φάσκων ἀρχαῖον παρει - ληφέναι πλοῦτον , οὔτ’ ἂν ἠδίκησθε ὑμεῖς οὔτ’ ἂν ἠσέβητο τὸ θεῖον οὔτ’ ἂν ἡ νεότης διέφθαρτο . νῦν δὲ οὐχ ὑμῖν βοηθῶν , ἀλλ’ ὑπὲρ αὑτοῦ λυπούμενος , οὐδ’ ὑπὲρ τῆς πόλεως τιμωρούμενος , ἀλλ’ ἀγανακτῶν , εἰ ὅσπερ ἐστὶ καὶ δόξει , πλάττειν αἰτίας καὶ συκοφαντεῖν ὑπέμεινε πριάμενος τὸν ἐπὶ δραχμῇ πάντα ἂν ποιήσαντα Μέλητον .
Lemmas: ὅς δῆλος ὡς οὐ ἐπί ὕβρις ὁ ὁ ἄλλος παραφέρω , ἀλλά ὅπως ὁ διάλογος ὁ ἑαυτοῦ λαμβάνω καί μηδείς ὁ ὄφις - λόντος εἴρω σιγάω . διά οὗτος Ἀπολλόδωρος μέν ἀκούω πρᾶος καί Ξενοκλείδης οὖον γράφω , μόνος δέ , ὡς ἔοικα , Ἄνυτος καθάπερ τύραννος κίνδυνος ἔχω μιμνήσκω καί ὁ ποιέω οὗτος δοκέω , οὗτος οὐδείς συγχωρέω λέγω . 29 . ἀλλά , ὅσπερ φημί , μηδείς οἴομαι οὗτος ἀπό ὁ πρός σύ εὔνοια καί ὁ ὁ λύω , ἢ χείρων ποιέω ὁ ὑμέτερος παῖς , ἐθέλω ἐξαιρέω \ ἐπί οὗτος ἥκω ὁ ἀγών . εἰμί γάρ Σωκράτης ὑπερβαίνω ἀληθής καί οὗτος σεμνύνω φάσκω ἀρχαῖος πάρειμι - λαμβάνω πλοῦτος , οὔτε εἄν ἀδικέω σύ οὔτε εἄν ἀσεβέω ὁ θέω οὔτε εἄν ὁ νεότης διαφθείρω . νῦν δέ οὐ σύ βοηθός , ἀλλά ὑπέρ αὐτός λυπέω , οὐδέ ὑπέρ ὁ πόλις τιμωρέω , ἀλλά ἀγανακτέω , εἰμί ὅσπερ εἰμί καί δοκέω , πλάσσω αἴτιος καί συκοφαντέω ὑπομένω ὠνέομαι ὁ ἐπί δραχμή πᾶς εἄν ποιέω Μέλητος .
libanius.declamatio-i 30
μέγα δὲ ὑμῖν ἐρῶ τεκμήριον , ὡς ἑτέρωθεν κινούμενος τὸ ὑμέτερον προίσταται . ἤδη γὰρ τῆς γραφῆς ἀπενηνεγμένης καὶ τῆς αἰτίας κεκηρυγμένης περὶ σπονδῶν προσέπεμπε Σωκράτει τὸν μὲν ἀξιῶν ἀποστῆναι τοῦ μεμνῆσθαι τῆς τέχνης , αὐτὸς δὲ ὑπισχνούμενος διαγρά - ψεσθαι τὴν γραφήν . τοῦ δὲ φήσαντος οὐ παύσεσθαι τῶν ἀληθῶν , ἕως ἂν ἐμπνέῃ , χρήσεσθαι δὲ τοῖς αὐτοῖς περὶ τῶν αὐτῶν λόγοις καὶ οὐ τοσοῦτον ἰσχύσειν τὴν κατηγορίαν , ὡς ἃ πρὸ αὐτῆς ἐνόμιζε προσήκειν λέγειν , ταῦτα ἐπ’ ἐκείνῃ σιγᾶν , οὕτως ἤδη παρέδωκεν εἰς ὑμᾶς τὸν οὐδὲν ὧν ἐνόμιζε δικαίων προδεδωκότα τῷ φόβῳ .
Lemmas: μέγας δέ σύ εἴρω τεκμήριον , ὡς ἑτέρωθεν κινέω ὁ ὑμέτερος προΐστημι . ἤδη γάρ ὁ γραφεύς ἀποφέρω καί ὁ αἴτιος κηρύσσω περί σπονδή προσπέμπω Σωκράτης ὁ μέν ἄξιος ἀφίστημι ὁ μιμνήσκω ὁ τέχνη , αὐτός δέ ὑπισχνέομαι διαγρά - ψέω ὁ γραφεύς . ὁ δέ φημί οὖον παύω ὁ ἀληθής , ἠώς εἄν ἐμπνέω , χράω δέ ὁ αὐτός περί ὁ αὐτός λόγος καί οὖον τοσοῦτος ἰσχύω ὁ κατηγορία , ὡς ὁ πρό αὐτός νομίζω προσήκω λέγω , οὗτος ἐπί ἐκεῖνος σιγάω , οὕτως ἤδη παραδίδωμι εἰς σύ ὁ οὐδείς ὅς νομίζω Δίκαιος προδίδωμι ὁ φόβος .
libanius.declamatio-i 31
ὥστε καὶ τοῦ νυνὶ κρίνεσθαι Σωκράτην , εἰ δεῖ καὶ τοῦτ’ εἰπεῖν , οὐκ Ἄνυτος οὐδὲ Μέλητος αἴτιος , ἀλλ’ αὐτὸς Σωκράτης . εἰ γὰρ οὗτος τὴν ἐπικη - ρυκείαν ἐδέξατο καὶ τοσοῦτον ἔπεισεν αὑτὸν ἢ καθά - παξ ἔξω μνήμης ἀφιέναι τοῦτον ἢ μεμνημένος κοσμεῖν ἀπὸ τῶν οὐ προσηκόντων , νῦν ἂν ἦν ἐν Λυκείῳ λέγων ἅπερ εἰώθει .
Lemmas: ὥστε καί ὁ νυνί κρίνω Σωκράτης , εἰμί δεῖ καί οὗτος εἶπον , οὐ Ἄνυτος οὐδέ Μέλητος αἴτιος , ἀλλά αὐτός Σωκράτης . εἰμί γάρ οὗτος ὁ ἐπικός - ρυκαιω δέχομαι καί τοσοῦτος πείθω ἑαυτοῦ ἢ καθά - πάξ ἔξω μνήμη ἀφίημι οὗτος ἢ μιμνήσκω κοσμέω ἀπό ὁ οὖον προσήκω , νῦν εἄν εἰμί ἐν Λύκειον λέγω ὅσπερ εἴωθα .
libanius.declamatio-i 32
ἀλλ’ οὐκ ἦν ἔμφυτον τῷ γενναίῳ τούτῳ πτῆξαι καὶ ταπεινωθῆναι τῇ γραφῇ καὶ μισθὸν τῆς αὑτοῦ σωτηρίας καταθεῖναι τούτῳ τὴν περὶ αὐτοῦ σιωπήν , ἀλλ’ ἠξίου τοῖς βεβιωμένοις σώζεσθαι καὶ καταστὰς ὑπὸ ταῖς ὑμετέραις ψήφοις διά γε τὴν ἀλή - θειαν < ἀπελθεῖν> ἀθῷος , ἀλλ’ οὐ ταῖς παρὰ τῶν κατη - γόρων ἐπονειδίστοις | διαλλαγαῖς . 33 . Ὡς μὲν οὖν οὔτ’ Ἄνυτος διαφθορᾶς τὴν νεότητα ῥυόμενος καὶ ζημίαν αὑτοῦ νομίζων εἶναι , εἴ τις τοὺς ὑμετέρους παῖδας ποιήσει κακούς , Μέλητον τουτονὶ γράψασθαι Σωκράτην ἀνέπεισε Σωκράτει τε ἐξὸν ἀπηλλάχθαι τοῦ νῦν παρόντος κινδύνου θαρρεῖν ἐπῆλθε τὴν κρίσιν τῷ μηδὲν αὑτῷ συνειδέναι φαῦλον μηδὲ τιμωρίας ἄξιον , ἐκ τούτων ὑμῖν δεδηλῶσθαι νο - μίζω . ἥσθην δὲ οἷς ἐνίων ἤκουσα λέγ’ ὄντων , ἡνίκα ἐκληροῦσθε . πάνυ γάρ τισιν ἐπῄει θαυμάζειν , εἰ πάλαι πονηρευομένου Σωκράτους καὶ διατριβὰς ἐπ’ ὀλέθρῳ τῶν νέων ποιουμένου τοσούτοις ὕστερον χρόνοις διὰ ταῦτα ἀγανακτῶν ὤφθη καὶ τὸ τοῦ πράγματος αἴτιον ἐζήτει παρ’ ἄλλοις . 34 . Ἐντεῦθεν δὴ καὶ αὐτὸς ποιήσομαι τὴν τῶν ἐλέγχων ἀρχήν . ἐξ ὧν καὶ διότι κατήγορος ὀψέ ποτε ἐπέστη , μᾶλλον εἴσεσθε . ἐρωτῶ δὲ ὑμῶν ἐναντίον τὸν φιλόπολιν Ἄνυτον · εἰπέ μοι , πρὸς θεῶν , ὁ γέρων οὗτος ὁ γεγονὼς ἑβδομήκοντα ἔτη χθὲς καὶ πρῴην ἐγένετο πονηρῶν διδάσκαλος , πέρυσι , τῆτες , τὸν δ’ ἄλλον ἅπαντα χρόνον χρηστὸς ἦν οὐδὲν οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον βλάπτων τὴν πόλιν , καὶ δεῖ δήπου διὰ μὲν ἐκεῖνον ἐν ᾧ βέλτιστος ἦν ἐπαινεῖσθαι , διὰ δ’ αὖ τὴν συμβᾶσαν μεταβολὴν μισεῖσθαι ;
Lemmas: ἀλλά οὐ εἰμί ἔμφυτος ὁ γενναῖος οὗτος πτήσσω καί ταπεινόω ὁ γράφω καί μισθός ὁ αὐτός σωτηρία κατατίθημι οὗτος ὁ περί αὐτός σιωπή , ἀλλά ἀξιόω ὁ βιόω σῴζω καί καθίστημι ὑπό ὁ ὑμέτερος ψῆφος διά γε ὁ ἀλέω - θεῖος < ἀπέρχομαι ἀθῷος , ἀλλά οὖον ὁ παρά ὁ κάτειμι - γόρα ἐπονείδιστος | διαλλαγή . 33 . ὡς μέν οὖν οὔτε Ἄνυτος διαφθορά ὁ νεότης ῥύομαι καί ζημία αὐτός νομίζω εἰμί , εἰμί τις ὁ ὑμέτερος παῖς ποιέω κακός , Μέλητος οὗτος γράφω Σωκράτης ἀναπείθω Σωκράτης τε ἔξεστι ἀπαλλάσσω ὁ νῦν πάρειμι κίνδυνος θαρσέω ἐπέρχομαι ὁ κρίσις ὁ μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα φαῦλος μηδέ τιμωρία ἄξιος , ἐκ οὗτος σύ δηλόω νο - μίζω . ἧμαι δέ ὅς ἔνιοι ἀκούω λέγω εἰμί , ἡνίκα κληρόω . πάνυ γάρ τις ἔπειμι θαυμάζω , εἰμί πάλαι πονηρεύω Σωκράτης καί διατριβή ἐπί ὄλεθρος ὁ νέος ποιέω τοσοῦτος ὕστερος χρόνος διά οὗτος ἀγανακτέω ὁράω καί ὁ ὁ πρᾶγμα αἴτιος ζητέω παρά ἄλλος . 34 . ἐντεῦθεν δή καί αὐτός ποιέω ὁ ὁ ἐλέγχω ἀρχή . ἐκ ὅς καί διότι κατήγορος ὀψέ ποτός ἐφίστημι , μᾶλλον εἶμι . ἐρωτάω δέ σύ ἐναντίος ὁ φιλόπολις Ἄνυτος · εἶπον ἐγώ , πρός θεός , ὁ γέρων οὗτος ὁ γίγνομαι ἑβδομήκοντα ἔτος χθές καί πρώην γίγνομαι πονηρός διδάσκαλος , πέρυσι , τῆτες , ὁ δέ ἄλλος ἅπας χρόνος χρηστός εἰμί οὐδείς οὔτε μικρός οὔτε μείζων βλάπτω ὁ πόλις , καί δεῖ δήπου διά μέν ἐκεῖνος ἐν ὅς ἀγαθός εἰμί ἐπαινέω , διά δέ αὖος ὁ συμβαίνω μεταβολή μισέω ;
libanius.declamatio-i 35
τί φῄς , Ἄνυτε ; τί σιγᾷς ; ἄνωθεν ἦν μιαρὸς ἄνθρωπος ἢ πρὸς γῆρας ἥκων ἐπῄ - νεσε κακίαν ; καὶ μὴν καὶ σιγῶν ἀποκέκρισαί μοι . ὅτε γὰρ ἀνδρῶν τεθνεώτων ἐμέμνησο φάσκων ὑπὸ μὲν ἐκείνων κακῶς πεπονθέναι τὴν πόλιν , αὐτοὺς δὲ ὑπὸ τούτου διεφθάρθαι , ὡμολόγεις μὴ νῦν ἡμῖν ἦρχθαι τῆς διαφθορᾶς τὸν Σωκράτην , ἀλλ’ ἐξ οὗπερ εἰς | τὸ φιλοσοφεῖν κατέστη .
Lemmas: τίς φημί , Ἄνυτος ; τίς σιγάω ; ἄνωθεν εἰμί μιαρός ἄνθρωπος ἢ πρός γῆρας ἥκω ἔπειμι - Νέσε κακία ; καί μήv καί σιγάω ἀποκρίνω ἐγώ . ὅτε γάρ ἀνήρ θνῄσκω μιμνήσκω φάσκω ὑπό μέν ἐκεῖνος κακῶς πάσχω ὁ πόλις , αὐτός δέ ὑπό οὗτος διαφθείρω , ὁμολογέω μή νῦν ἐγώ ἄρχω ὁ διαφθορά ὁ Σωκράτης , ἀλλά ἐκ ὅσπερ εἰς | ὁ φιλοσοφέω καθίστημι .
libanius.declamatio-i 36
διὰ τί οὖν , ὦ κηδεμὼν τῶν νέων , ἀρχαία μὲν ἡ πονηρία , βραδεῖα δὲ ἡ γραφή , καὶ πάλαι μὲν ἡμᾶς ἑώρας ἀδικουμένους , ὀψὲ δὲ ἥκεις βοηθήσων ; οὐκ ἐπεδήμεις γενεὰν ὅλην καὶ ἔτι πλέον ; οὐχ ἑώρας τοὺς ἐρῶντας αὐτοῦ νεανίσκους ; οὐκ ἐπή - κουες τῶν λόγων ; καὶ γὰρ οὐχ ὧδε ἔσται ἀναχωρεῖν σοι , ὅτι ἄρα καταδὺς οὗτος εἰς γωνίαν καὶ θύρας ἐπι - θεὶς καὶ καταλαβὼν ὅρκοις τοὺς συνόντας ἦ μὴν κρύ - ψειν τὴν ἀκρόασιν καὶ θῦμα θυσάμενος δι’ ἀπορρή - των ἐδίδασκε τοὺς λυμεῶνας λόγους , οἷς τὸν μὲν ἄλλον ὑπῆρξε λανθάνειν χρόνον , ὕστερον δὲ εἰς φῶς ἐλθεῖν συνέβη τῶν τὴν γλῶτταν ἀκολάστων τινὸς ἐκ - λελαληκότος .
Lemmas: διά τίς οὖν , εἰμί κηδεμών ὁ νέος , ἀρχαῖος μέν ὁ πονηρία , βραδύς δέ ὁ γραφεύς , καί πάλαι μέν ἐγώ ὁράω ἀδικέω , ὀψέ δέ ἥκω βοηθέω ; οὐ ἐπιδημέω γενεά ὅλος καί ἔτι πλέω ; οὐ ὁράω ὁ ἐράω αὐτός νεανίσκος ; οὐ ἔπειμι - Κουές ὁ λόγος ; καί γάρ οὐ ὧδε εἰμί ἀναχωρέω σύ , ὅτι ἄρα καταδύω οὗτος εἰς γωνία καί θύρα ἐπι - τίθημι καί καταλαμβάνω Ὅρκος ὁ σύνειμι εἰμί μήv κρύ - ψέω ὁ ἀκρόασις καί θῦμα θύω διά ἀπορρέω - ὁ διδάσκω ὁ λυμεών λόγος , ὅς ὁ μέν ἄλλος ὑπάρχω λανθάνω χρόνος , ὕστερος δέ εἰς φάος ἔρχομαι συμβαίνω ὁ ὁ γλῶσσα ἀκόλαστος τις ἐκ - λαλέω .
libanius.declamatio-i 37
ἀλλ’ ἴστε ὅτι τῶν τόπων τοὺς ὅτι πλείστους συνάγοντας ἀνθρώπους ἀνὴρ ἠγάπα καὶ τοσοῦτον ἀπεῖχε τοῦ χαίρειν ταῖς ἐρημίαις , ὥστε μᾶλλον ἄν τις αὐτῷ τὸ τὰ πλήθη διώκειν ἐπ’ αἰτίαν ἤγαγεν ἢ τὸ τοῖς νέοις οὐδενὸς παρόντος ὁμιλεῖν . εἷς οὖν ἦσθα τῶν ἀκουόντων καὶ τὴν ζημίαν οὐκ ἀγνοούντων καὶ φανερῶς ἐφ’ ὅ χωρεῖ τὸ πρᾶγμα συνιέντων .
Lemmas: ἀλλά οἶδα ὅτι ὁ τόπος ὁ ὅτι πλεῖστος συνάγω ἄνθρωπος ἀνήρ ἀγαπάω καί τοσοῦτος ἀπέχω ὁ χαίρω ὁ ἐρημία , ὥστε μᾶλλον ἄν τις αὐτός ὁ ὁ πλῆθος διώκω ἐπί αἴτιος ἄγω ἢ ὁ ὁ νέος οὐδείς πάρειμι ὁμιλέω . εἷς οὖν εἰμί ὁ ἀκούω καί ὁ ζημία οὐ ἀγνοέω καί φανερῶς ἐπί ὅς χωρέω ὁ πρᾶγμα συνίημι .
libanius.declamatio-i 38
τί οὖν ἔδει τὸν εὔνουν ποιεῖν ; ἀγανακτεῖν , βοᾶν , μὴ δι - δόναι τῷ κακῷ βαδίζειν , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , λέγειν , ἐπὶ τοὺς νόμους ἀσκεῖ Σωκράτης τοὺς νέους . ἡ πολιτεία κινδυνεύεται . θρασεῖς ἡμῖν καὶ τυραννικοὺς καὶ ἀφορήτους καὶ τὸ ἴσον ὑπερο - ρῶντας ὁ σοφιστὴς ἀνθρώπους δημιουργεῖ . οὐ κωλύσομεν ; I οὐκ ἐπισχήσομεν ; οὐκ ἐκβα - λοῦμεν τοῦτον , πρὶν <ἂν> τὴν τῶν νόμων ἰσχὺν ἐκβάλωσιν οἱ παρὰ τούτῳ τρεφόμενοι ; ταῦτ’ ἔδει λέγειν καὶ πρὸς τούτῳ τί ποιεῖν Ἄνυτον ; τὸν γραψό - μενον κινεῖν , εἰ μὴ αὐτός γε ἐβούλετο .
Lemmas: τίς οὖν ἐσθίω ὁ εὔνους ποιέω ; ἀγανακτέω , βοάω , μή Ζεύς - δόνη ὁ κακός βαδίζω , ἀνήρ Ἀθηναῖος , λέγω , ἐπί ὁ νόμος ἀσκέω Σωκράτης ὁ νέος . ὁ πολιτεία κινδυνεύω . θρασύς ἐγώ καί τυραννικός καί ἀφόρητος καί ὁ ἴσος ύπερος - ρῶντας ὁ Σοφιστὴς ἄνθρωπος δημιουργέω . οὖον κωλύω ; I οὐ ἐπέχω ; οὐ ἐκβάω - λούμεν οὗτος , πρίν ὅς ὁ ὁ νόμος ἰσχύς ἐκβάλλω ὁ παρά οὗτος τρέφω ; αὐτός ἐσθίω λέγω καί πρός οὗτος τίς ποιέω Ἄνυτος ; ὁ γράφω - μένω κινέω , εἰμί μή αὐτός γε βούλομαι .
libanius.declamatio-i 39
ἦν βασι - λεὺς ἡμῖν ἀρχὴ καὶ τὸν ἄλλον ἅπαντα χρόνον , Ἄνυτε , ἦσαν Εὐμολπίδαι , ἦν ἅπασα ἁπλῶς ἡ περὶ τὴν εὐσέ - βειαν φυλακή . λέγε δὴ τουτοισὶ τὴν αἰτίαν τῆς βρα - δυτῆτος . ἀπράγμων ἦσθα ; καὶ μὴν ἡ νυνὶ παρασκευὴ καὶ τὸ μηδενὸς ἀπέχεσθαι πρὸς τὸ τὸν ἄνθρωπον ἀν - αρπάσαι πᾶν τοὐναντίον μαρτυρεῖ . ἀλλ’ οὔπω τὸν δῆ - μον ἐφίλεις καὶ διὰ τοῦτ’ οὐκ ᾤου δεῖν φροντίζειν , εἴ τινες εἰς ἄνδρας ἐλθόντες ἐκ πονηρῶν ἀκουσμάτων καταλύσουσιν αὐτόν .
Lemmas: εἰμί βάσις - λᾶας ἐγώ ἀρχή καί ὁ ἄλλος ἅπας χρόνος , Ἄνυτος , εἰμί Εὐμολπίδης , εἰμί ἅπας ἁπλόος ὁ περί ὁ εὕω - βειαν φυλακή . λέγω δή οὗτος ὁ αἴτιος ὁ βρά - δυτητη . ἀπράγμων εἰμί ; καί μήv ὁ νυνί παρασκευή καί ὁ μηδείς ἀπέχω πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος εἰς - ἁρπάζω πᾶς ἐναντίος μαρτυρέω . ἀλλά οὔπω ὁ δῆ - νυμφότιμον φιλέω καί διά οὗτος οὐ οἴομαι δήω φροντίζω , εἰμί τις εἰς ἀνήρ ἔρχομαι ἐκ πονηρός ἄκουσμα καταλύω αὐτός .
libanius.declamatio-i 44
ἀλλ’ οἱ φιλοτιμούμενοι καὶ τὰ αὑτῶν εἰς ὑμᾶς ἀναλίσκοντες καὶ προστάται τῆς πόλεως ἐπιθυμοῦντες ἀκούειν καὶ τῷ τὰ κοινὰ θερα - πεύειν σεμνυνόμενοι καὶ τὰς ἀντὶ τούτων τιμὰς παρ’ ὑμῶν λαμβάνοντες διὰ μὲν κλοπὰς καὶ μνᾶς ὀλίγας οὐκ ὤκνουν γράφεσθαι καὶ κατηγορεῖν νομίζοντες τὴν ἐπὶ τῶν ἐλαττόνων ἀκρίβειαν τῶν μειζόνων εἶναι περι - φανῆ σωτηρίαν · ἄνθρωπον δὲ ὁρῶντες ὑποσπῶντα τὰ τῆς πόλεως ἰσχυρὰ καὶ τοσαύτη χρώμενον κατὰ τῶν νόμων τρυφῇ , ὥστε ἐν μέσῳ μηδὲν ὑποστελλόμενον πράττειν <τὴν> τῆς πολιτείας κατάλυσιν , εἴων , ἐπέτρε - πον , συνεχώρουν , μόνον οὐ δωρεῶν ἠξίουν ; καὶ τίς ἂν πιστεύσειε ;
Lemmas: ἀλλά ὁ φιλοτιμέομαι καί ὁ ἑαυτοῦ εἰς σύ ἀναλίσκω καί προστάτης ὁ πόλις ἐπιθυμέω ἀκούω καί ὁ ὁ κοινός θερα - πεύω σεμνύνω καί ὁ ἀντί οὗτος τιμή παρά σύ λαμβάνω διά μέν κλοπή καί μνᾶ ὀλίγος οὐ ὀκνέω γράφω καί κατηγορέω νομίζω ὁ ἐπί ὁ μικρός ἀκρίβεια ὁ μείζων εἰμί περί - φανός σωτηρία · ἄνθρωπος δέ ὁράω ὑποσπάω ὁ ὁ πόλις ἰσχυρός καί τοσοῦτος χράω κατά ὁ νόμος τρυφή , ὥστε ἐν μέσος μηδείς ὑποστέλλω πράσσω ὅς ὁ πολιτεία κατάλυσις , ἐάω , πέτρος - πως , συγχωρέω , μόνος οὖον δωρεά ἀξιόω ; καί τίς εἄν πιστεύω ;
libanius.declamatio-i 45
καίτοι τίς ὑμῶν οὐκ οἶδε , πηλίκον τινὲς ὑμῶν παρ’ ὑμῖν δυνηθέντες ἐν εὐδαιμονούσῃ καὶ μέγιστον ἰσχυούσῃ τῇ πόλει στρατηγοῦντες καὶ τὸν δῆμον ἄγοντες καὶ τὸ μὲν ὄνομα τῇ δημοκρα - τίᾳ τηρήσαντες , τῷ δὲ ἔργῳ εἰς μίαν τὴν αὑτῶν ἀρχὴν μεταθέντες καὶ πόλιν ὅλην Λακεδαιμονίων εἰς τὸν φθόνον τὸν αὑτῶν κεκινηκότες καὶ ναυ - μαχίας νενικηκότες καὶ νήσους εἰληφότες ὅμως οὐ διέφυγον τὸ μὴ δοῦναι λόγον ἐν τουτοισὶ τοῖς δικα - στηρίοις ; οὐδὲ τοὺς βουλομένους κατηγορεῖν ἀπέστησε τῆς γραφῆς τὸ τῶν κριθησομένων ἀξίωμα , ἀλλ’ ἔφευ - γον , ἠγωνίζοντο , ἀπελογοῦντο .
Lemmas: καίτοι τίς σύ οὐ οἶδα , πηλίκος τις σύ παρά σύ δύναμαι ἐν εὐδαιμονέω καί μέγας ἰσχύω ὁ πόλις στρατηγός καί ὁ δῆμος ἄγω καί ὁ μέν ὄνομα ὁ δημοκρης - Τία τηρέω , ὁ δέ ἔργον εἰς εἷς ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή μετατίθημι καί πόλις ὅλος Λακεδαιμόνιος εἰς ὁ φθόνος ὁ ἑαυτοῦ κινέω καί ναῦς - Μαχιάς νικάω καί νῆσος λαμβάνω ὅμως οὖον διαφεύγω ὁ μή δίδωμι λόγος ἐν οὗτος ὁ δίκη - στηρίζω ; οὐδέ ὁ βούλομαι κατηγορέω ἀφίστημι ὁ γραφεύς ὁ ὁ κρίνω ἀξίωμα , ἀλλά φύω - γος , ἀγωνίζομαι , ἀπολογέομαι .
libanius.declamatio-i 46
ταχύ γ’ ἂν οὖν ἔδεισαν τὴν πενίαν Σωκράτους καὶ τὴν τῶν δικανικῶν ἀγώνων ἀπειρίαν οἱ τὸν ποικιλώτατον τῶν ῥητόρων καὶ πολέ - μου καὶ εἰρήνης καὶ τῶν ὅλων κύριον κρίναντες . τί οὖν ἦν τὸ τῆς σιωπῆς αἴτιον ; οὐ τὸ μὴ εἶναι τοὺς τὰ ἀδικήματα ὁρῶντας , ἀλλὰ τὸ τοῦτον νῦν τὸ συκοφάν - του πρᾶγμα ποιεῖν . καὶ μὴν εἰ τὸ πολλάκις κεκρί - σθαι τὸν φεύγοντα πρὸς τῶν κατηγόρων ἐστίν , ᾧ γε μήτε ταύτην μήτ’ ἄλλην ἐπήνεγκεν αἰτίαν μηδὲ εἷς , πῶς οὐκ ἂν οὗτος τούτῳ πρὸ τῶν ἄλλων ἀποφεύγοι ;
Lemmas: ταχύς γε εἄν οὖν δείδω ὁ πενία Σωκράτης καί ὁ ὁ δικανικός ἀγών ἀπειρία ὁ ὁ ποικίλος ὁ ῥήτωρ καί πολός - ἐγώ καί εἰρήνη καί ὁ ὅλος κύριος κρίνω . τίς οὖν εἰμί ὁ ὁ σιωπή αἴτιος ; οὖον ὁ μή εἰμί ὁ ὁ ἀδίκημα ὁράω , ἀλλά ὁ οὗτος νῦν ὁ συκοφημι - ὁ πρᾶγμα ποιέω . καί μήv εἰμί ὁ πολλάκις κριθή - ἕπομαι ὁ φεύγω πρός ὁ κατήγορος εἰμί , ὅς γε μήτε οὗτος μήτε ἄλλος ἐπιφέρω αἴτιος μηδέ εἷς , πῶς οὐ εἄν οὗτος οὗτος πρό ὁ ἄλλος ἀποφεύγω ;
libanius.declamatio-i 47
| Πολλῶν δὲ ἐνόντων εἰπεῖν τὸ μὲν ἀπάν - τῶν ἀτοπώτατόν ἐστι τὸν ἐν Λυκείῳ διατρίβοντα καὶ πάντα τὸν βίον ἐν τῷ διαλέγεσθαι καὶ ζητεῖν ἀνηλω - κότα τῶν ῥητόρων αἰτεῖν γραφάς . ἴστε γὰρ δήπου τοῦθ’ ὅτι τῶν τὰ κοινὰ πραττόντων καὶ ἐπὶ τὸ βῆμα ἀνιόντων καὶ γνώμας ἀγορευόντων καὶ ψηφίσματα γρα - φόντων τούτων ἐστὶ τὸ τοῖς τοιούτοις ἐπιχειρεῖν , οἴ τὸ δύνασθαι βλάπτειν τὸν δῆμον ἐξ αὐτοῦ τούτου τοῦ παρὰ τῷ δήμῳ δύνασθαι λαβόντες ἔχουσιν . εἰ δέ τις ἐν ταῖς παλαίστραις πρὸς τοὺς σοφιστὰς ἤ τινας ἄλλους τῶν ἀεὶ συγγινομένων περὶ τῶν ἀεὶ παραπιπτόντων 5 φιλοσοφεῖ , πῶς ἂν οὗτος οἷός τε εἴη τὴν πολιτείαν μετακινεῖν ; 48 . Τουτὶ μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες , τοσοῦτον ὂν ἐῶ , ἐκεῖνο δ᾿ αὐτὸν ἐρήσομαι · Σωκράτης ἐμίσει τὴν δημοκρατίαν , Ἄνυτε , καὶ τύραννον ἡδέως ἂν εἶδεν ἐφεστῶτα τῇ πόλει ; τίνα τοῦτον ; ἤ , πρὸς Διός , αὑτόν ; ῥᾳδίως γ᾿ ἂν ὁ ἄνθρωπος ἐμισθοδότησε δορυφόρους καὶ ξενικὸν κὸν συνεστήσατο καὶ πολλοὺς οἰκέτας ὥπλισεν . 49 . Ἀλλ᾿ αὐτὸς μὲν οὐκ ἐδεῖτο τοῦ σχήματος , ἑτέρους δ᾿ ἐνῆκε . πάλιν τοίνυν ὥσπερ ἠδίκει μὴ πάλαι κρίνων Σωκράτη , ......... εἰ γὰρ ὅσοι τούτῳ συγγεγένηνται διεφθαρμένοι τυγχάνουσι καὶ καταφρονεῖν ἐπαιδεύθησαν τῶν νόμων , τί μαθὼν οὐ πάντας ὑμῖν τούτους παρέδωκε ; τί μὴ κατὰ πάντων ἀπενήνοχε | γραφάς ; οὐ γὰρ δὴ τὸν μὲν παρακαλοῦντα πρὸς τὰ πονηρὰ δίκης ἄξιον νομιστέον , δι᾿ ὧν δὲ τὰ ἔργα ἐπράχθη , τούτοις δὴ δεῖ πρᾴως ἔχειν . οὐδὲ γὰρ ἐν τοῖς φονικοῖς νόμοις οὕτως ὁρῶμεν διῃρημένον , ἀφεἴ - σθαι μὲν αἰτίας τὸν δράσαντα , ἄγειν δὲ εἰς κρίσιν τὸν αἴτιον , ἀλλὰ τὸν ἀνδροφόνον προσειπὼν τούτῳ τὸν αἴτιον τοῦ φόνου προσέθηκε μιαρώτερον ἡγούμενος τὸν πράξαντα τοῦ πεπεικότος .
Lemmas: | πολλες δέ ἔνειμι εἶπον ὁ μέν ἅπας - ὁ ἄτοπος εἰμί ὁ ἐν Λύκειον διατρίβω καί πᾶς ὁ βίος ἐν ὁ διαλέγω καί ζητέω ἀναλίσκω - κότα ὁ ῥήτωρ αἰτέω γραφεύς . οἶδα γάρ δήπου οὗτος ὅτι ὁ ὁ κοινός πράσσω καί ἐπί ὁ βῆμα ἀνέρχομαι καί γνώμη ἀγορεύω καί ψήφισμα γράω - φόντο οὗτος εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος ἐπιχειρέω , οἶς ὁ δύναμαι βλάπτω ὁ δῆμος ἐκ αὐτός οὗτος ὁ παρά ὁ δῆμος δύναμαι λαμβάνω ἔχω . εἰμί δέ τις ἐν ὁ παλαίστρα πρός ὁ σοφιστής ἤ τις ἄλλος ὁ ἀεί συγγίγνομαι περί ὁ ἀεί παραπίπτω 5 φιλοσοφέω , πῶς εἄν οὗτος οἷος τε εἰμί ὁ πολιτεία μετακινέω ; 48 . τουτί μέν οὖν , εἰμί ἀνήρ , τοσοῦτος εἰμί ἐάω , ἐκεῖνος δέ αὐτός ἔρομαι · Σωκράτης μισέω ὁ δημοκρατία , Ἄνυτος , καί τύραννος ἡδύς εἄν ὁράω ἐφίστημι ὁ πόλις ; τίς οὗτος ; ἤ , πρός Ζεύς , ἑαυτοῦ ; ῥᾳδίως γε εἄν ὁ ἄνθρωπος μισθοδοτέω δορυφόρος καί ξενικός κόος συνίστημι καί πολύς οἰκέτης ὁπλίζω . 49 . ἀλλά αὐτός μέν οὐ δήω ὁ σχῆμα , ἕτερος δέ ἐνίημι . πάλιν τοίνυν ὥσπερ ἀδικέω μή πάλαι κρίνω Σωκράτης , ......... εἰμί γάρ ὅσος οὗτος συγγίγνομαι διαφθείρω τυγχάνω καί καταφρονέω παιδεύω ὁ νόμος , τίς μανθάνω οὖον πᾶς σύ οὗτος παραδίδωμι ; τίς μή κατά πᾶς ἀποφέρω | γραφεύς ; οὖον γάρ δή ὁ μέν παρακαλέω πρός ὁ πονηρός δίκη ἄξιος νομιστέος , διά ὅς δέ ὁ ἔργον πράσσω , οὗτος δή δεῖ πρᾶος ἔχω . οὐδέ γάρ ἐν ὁ φονικός νόμος οὕτως ὁράω διαιρέω , ἀφίημι - ἕπομαι μέν αἴτιος ὁ δράω , ἄγω δέ εἰς κρίσις ὁ αἴτιος , ἀλλά ὁ ἀνδροφόνος προσεῖπον οὗτος ὁ αἴτιος ὁ φόνος προστίθημι μιαρός ἡγέομαι ὁ πράσσω ὁ πείθω .
libanius.declamatio-i 50
ἀλλὰ νῦν ὁ μὲν πείθων ἀνελεῖν τοὺς νόμους Σωκράτης κρίνεται , τῶν δὲ ἐπιθησομένων τῇ τούτων κατ’ ἀλύσει λόγον οὐδεὶς ἀπαιτεῖται . καίτοι τὸν φάσκοντα τῶν νόμων φροντίζειν διὰ πάντων τῶν <τῇ> δημοκρατίᾳ δυσμενῶν χωρεῖν προσῆκεν , ἀλλ’ οὐ τοὺς μὲν ὑπερπηδᾶν , ἐνὶ δὲ πολε - μεῖν μόνῳ . δῆλον γὰρ ὅτι καὶ Σωκράτους ἀποθανόν τος οἴ γε ὑπὸ τούτου . διεφθαρμένοι κακοὶ περὶ ὑμᾶς ἔσονται . τίς ἂν οὖν ἰατρὸν ἀποδέξαιτο παντὶ μὲν ὀφείλοντα βοηθῆσαι τῷ σώματι , τηροῦντα δὲ ἐν τῷ πλείονι τὸ νόσημα ;
Lemmas: ἀλλά νῦν ὁ μέν πείθω ἀναιρέω ὁ νόμος Σωκράτης κρίνω , ὁ δέ ἐπιτίθημι ὁ οὗτος κατά ἅλυσις λόγος οὐδείς ἀπαιτέω . καίτοι ὁ φάσκω ὁ νόμος φροντίζω διά πᾶς ὁ ὅς δημοκρατία δυσμενής χωρέω προσήκω , ἀλλά οὖον ὁ μέν ὑπερπηδάω , ἐν δέ πόλος - ἐπιθυμέω μόνος . δῆλος γάρ ὅτι καί Σωκράτης ἀποθνῄσκω ὅς οἶς γε ὑπό οὗτος . διαφθείρω κακός περί σύ εἰμί . τίς εἄν οὖν ἰατρός ἀποδείκνυμι πᾶς μέν ὀφείλω βοηθέω ὁ σῶμα , τηρέω δέ ἐν ὁ πλείων ὁ νόσημα ;
libanius.declamatio-i 51
εἰ μὲν οὖν Σωκράτην ᾔδει μὲν πονηρὸν Ἄνυτος οὑτοσί , πονηρῶν δὲ αὖ οὐκ ἠπί - στατο διδάσκαλον , καλῶς ἂν ἐπὶ μόνον ᾔει · νῦν δὲ τῆς νεότητος ὑμῖν , ὡς ὅδ’ ἑ φησί , διεφθαρμένης καὶ ποθούσης ἑτέραν πολιτείαν διὰ τοὺς τούτου λόγους κοινὴν ἔδει δήπου καὶ τὴν κατηγορίαν εἶναι . τοῦτο γὰρ ἂν ἦν θαρρεῖν ὑμῖν τελέως παρέχοντος , ἀλλ’ οὐ ποιοῦντος τοὺς μαθητὰς χαλεπωτέρους τῷ τοῦ διδασκά - λοῦ θανάτω . 52 . Πόθεν οὖν Σωκράτης κρίνεται μόνος ; ἐνεθυ - μήθη πρὸς αὑτὸν ὁ κατήγορος , ὅτι τοῖς μὲν πράγμασι καὶ ταῖς ἀληθείαις οὔτ’ ἂν τοῦτον οὔτ’ ἂν ἄλλον οὐ - δένα τῶν τούτῳ πεπλησιακότων ἕλοι , τὰ δ’ ὄντα αὑτῷ κατὰ Σωκράτους οὐκ ἂν ὑπάρχοι κατὰ τῶν ἄλλων . ταῦτα δ’ ἐστὶ τί ; σοφιστὴς καλεῖται . πολλοῖς προσκέ - κρουκε . κεκωμῴδηται . τῶν εἰσφερόντων οὐκ ἔστιν . ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τοὺς νέους ταῦτ’ ἂν εἶχεν ἐφόδια . καθ’ ὧν οὐκ ἐρρύησαν διαβολαί , τούτους ἔδεισεν ἐν δικασταῖς αἰτιάσασθαι , ἐπεὶ καὶ κατὰ τούτου ψευδέσι διαβολαῖς , οὐκ ἐλέγχοις πιστεύων διώκει . 53 . | Σκέψασθε δέ . μισόδημος , φησίν , ἐστὶ καὶ τοὺς συνόντας πείθει τῆς δημοκρατίας κατα - γελᾶν . τέ ποιῶν , Ἄνυτε , πρὸς θεῶν ; λόγους συνθεὶς 20 ἀνέγνω τοῖς ἑταίροις κατὰ τῆς δημοκρατίας ; ἀλλ’ οὐκ ἔγραψε μὲν οὐδὲ ἀνέγνω . εἶπε δὲ ἀπὸ στόματος οὗτος ὡς δεῖ μεθιστάναι τὴν πόλιν ; ἤκουσέ τις αὐτοῦ λέγον - τος μικρὰν μὲν γεγονέναι τὴν πόλιν νόμοις διοικου - μένην , εἶναι δ’ ἂν μεγάλην , εἰ τυράννων ἐξουσίαις ἤγετο ; ποῖον Λύκειον τοιούτους ἐδέξατο λόγους ; ποία παλαίστρα ; ποῖον ἐργαστήριον ;
Lemmas: εἰμί μέν οὖν Σωκράτης οἶδα μέν πονηρός Ἄνυτος οὗτος , πονηρός δέ αὖος οὐ κώληψ - ἵστημι διδάσκαλος , καλῶς εἄν ἐπί μόνος ἔρχομαι · νῦν δέ ὁ νεότης σύ , ὡς οδός ὅς φημί , διαφθείρω καί ποθέω ἕτερος πολιτεία διά ὁ οὗτος λόγος κοινός ἐσθίω δήπου καί ὁ κατηγορία εἰμί . οὗτος γάρ εἄν εἰμί θαρσέω σύ τέλειος παρέχω , ἀλλά οὖον ποιέω ὁ μαθητής χαλεπός ὁ ὁ διδάσκω - Λοῦ θάνατος . 52 . πόθεν οὖν Σωκράτης κρίνω μόνος ; ἐνθύω - μήθω πρός ἑαυτοῦ ὁ κατήγορος , ὅτι ὁ μέν πρᾶγμα καί ὁ ἀλήθεια οὔτε εἄν οὗτος οὔτε εἄν ἄλλος οὖον - Δένα ὁ οὗτος πλησιάζω αἱρέω , ὁ δέ εἰμί ἑαυτοῦ κατά Σωκράτης οὐ εἄν ὑπάρχω κατά ὁ ἄλλος . οὗτος δέ εἰμί τίς ; Σοφιστὴς καλέω . πολύς προσκω - κροαμβυξ . κωμῳδέω . ὁ εἰσφέρω οὐ εἰμί . ἀλλά οὐ ἐπί ὁ νέος αὐτός εἄν ἔχω ἐφόδια . κατά ὅς οὐ ῥέω διαβολή , οὗτος δείδω ἐν δικαστής αἰτιάομαι , ἐπεί καί κατά οὗτος ψευδής διαβολή , οὐ ἐλέγχω πιστεύω διώκω . 53 . | σκοπέω δέ . μισόδημος , φημί , εἰμί καί ὁ σύνειμι πείθω ὁ δημοκρατία κατά - γελάω . τε ποιέω , Ἄνυτος , πρός θεός ; λόγος συντίθημι 20 ἀναγιγνώσκω ὁ ἑταῖρος κατά ὁ δημοκρατία ; ἀλλά οὐ γράφω μέν οὐδέ ἀναγιγνώσκω . εἶπον δέ ἀπό στόμα οὗτος ὡς δεῖ μεθίστημι ὁ πόλις ; ἀκούω τις αὐτός λέγω - ὅς μικρός μέν γίγνομαι ὁ πόλις νόμος διοικέω - μένω , εἰμί δέ εἄν μέγας , εἰμί τύραννος ἐξουσία ἄγω ; ποῖος Λύκειον τοιοῦτος δέχομαι λόγος ; ποῖος παλαίστρα ; ποῖος ἐργαστήριον ;
libanius.declamatio-i 54
καίτοι τέ τὸ κωλῦον ἦν ἐπὶ μοναρχίαν προτρέπειν ἀποκεκαλυμμένως καὶ μηδὲν παραλιπεῖν <εἰπεῖν> ὧν εἰκὸς τὸν ἐρῶντα μεταστάσεως ; εἰ μὲν γὰρ ὑφεωρᾶτο κίνδυνον ἐκ τῶν λόγων , ὅλως ἂν ἐσίγα ταῦτα δι’ ἅπερ νῦν κρίνεται · νομίζων δ’ ἐν φίλοις τοῖς ἀκροωμένοις ἐρεῖν , ἧκεν ἂν ἐπὶ γυμνὴν τὴν παραίνεσιν , ἐπῄνεσεν ἂν Πεισίστρατον , ἐθαύμασεν ἂν Ἱππίαν , ἠγάσθη ἂν Ἵππαρχον , ἐκάλεσεν <ἂν> εὐδαιμονίαν τῶν Ἀθηνῶν ἐκεῖνον τὸν χρόνον .
Lemmas: καίτοι τε ὁ κωλύω εἰμί ἐπί μοναρχία προτρέπω ἀποκεκαλυμμένως καί μηδείς παραλείπω εἶπον ὅς εἰκός ὁ ἐράω μετάστασις ; εἰμί μέν γάρ ὑφοράω κίνδυνος ἐκ ὁ λόγος , ὅλως εἄν σιγάω οὗτος διά ὅσπερ νῦν κρίνω · νομίζω δέ ἐν φίλος ὁ ἀκροάομαι εἴρω , ἵημι εἄν ἐπί γυμνός ὁ παραίνεσις , ἐπαινέω εἄν Πεισίστρατος , θαυμάζω εἄν Ἱππίας , ἄγαμαι εἄν Ἵππαρχος , καλέω ὅς εὐδαιμονία ὁ Ἀθῆναι ἐκεῖνος ὁ χρόνος .
libanius.declamatio-i 55
οὗτος τῶν συμβουλευόντων ὁ τρόπος διαρρήδην εἰπεῖν ἃ φρονεῖ τις , πάντα φθέγξασθαι λόγον , πᾶν ᾧ μέλλει πείσειν προσαγαγεῖν , ἡσθῆναι πείσαντα , χαλε - πῶς ἐνεγκεῖν ἁμαρτόντα . ὧν οὐδὲν ἂν ἔχοι δεῖξαι πε - ποιηκότα Σωκράτην ὁ φάσκων αὐτὸν συμβεβουλευκέναι τοῖς νέοις ζητεῖν ὅπως ἡ πόλις δουλεύσει .
Lemmas: οὗτος ὁ συμβουλεύω ὁ τρόπος διαρρήδην εἶπον ὁ φρονέω τις , πᾶς φθέγγομαι λόγος , πᾶς ὅς μέλλω πείθω προσάγω , ἥδομαι πείθω , Χαλέ - πῶς φέρω ἁμαρτάνω . ὅς οὐδείς εἄν ἔχω δείκνυμι μετά - ποιέω Σωκράτης ὁ φάσκω αὐτός συμβουλεύω ὁ νέος ζητέω ὅπως ὁ πόλις δουλεύω .
libanius.declamatio-i 56
εἰκὸς δ’ ἦν , ὦ ἄνδρες , καὶ εἰ σφόδρα τὴν πρώτην ἐδεδοίκει τὸ τῆς συμβουλῆς σαφὲς καὶ διὰ τοῦτο οὕτως ἔλεγεν ἐπικρυπτόμενος , ὥστ’ ἄδειαν εἶναι μὴ πείσαντι , χρόνου γε προἰ·όντος καὶ τοῦ πράγματος τοῖς νέοις οὐκ ἀπα - ρέσκοντος τολμῆσαι καὶ φανερῶς εἰπεῖν . ἢ νέους | μὲν ἐν τῷ δήμῳ λέγοντας οὐδὲ τοῦ θορύβου τὸ μέγε - θος ὧν ἐσπουδάκασιν ἀφίστησιν , ἀλλὰ πᾶν ὑπομένου - σιν ἐπὶ τῷ τὸ δοκοῦν αὑτοῖς καταστῆσαι κύριον , Σω - κράτης δὲ καθ’ ἡσυχίαν ἐξὸν τοὺς ἀκροωμένους λαβεῖν ἀντιλέγοντος οὐδενὸς προὐδίδου τὴν ἐπιθυμίαν τὴν αὑτοῦ δίκαιον οὐκ ἔχων λόγον ;
Lemmas: εἰκός δέ εἰμί , εἰμί ἀνήρ , καί εἰμί σφόδρα ὁ πρῶτος δείδω ὁ ὁ συμβουλή σαφής καί διά οὗτος οὕτως λέγω ἐπικρύπτω , ὥστε ἄδεια εἰμί μή πείθω , χρόνος γε προΐημι καί ὁ πρᾶγμα ὁ νέος οὐ ἀπος - ῥέω τολμάω καί φανερῶς εἶπον . ἢ νέος | μέν ἐν ὁ δῆμος λέγω οὐδέ ὁ θόρυβος ὁ ἐγώ - ἄνθος ὅς σπουδάζω ἀφίστημι , ἀλλά πᾶς ὑπομένω - βρόχος ἐπί ὁ ὁ δοκέω ἑαυτοῦ καθίστημι κύριος , Σω - Κράτης δέ κατά ἡσυχία ἔξεστι ὁ ἀκροάζομαι λαμβάνω ἀντιλέγω οὐδείς προδίδωμι ὁ ἐπιθυμία ὁ αὐτός Δίκαιος οὐ ἔχω λόγος ;
libanius.declamatio-i 57
τὸ δὲ πάντων μέγιστον , μετέπεσε δὶς ἡμῖν ἤδη τὸ σχῆμα τῆς πολι - τείας Σωκράτους ἐπιδημοῦντος καὶ ὄντος Ἀθήνησι , τοῦτο μὲν μετὰ τὴν ἐν Σικελίᾳ συμφοράν , τοῦτο δὲ μετὰ τὴν ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς ἀτυχίαν . ἔστιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι μετέσχεν ἀνὴρ τῆς τῶν τετρακοσίων ὀλιγαρχίας ἤ τῆς τῶν τριάκοντα παρανομίας ; τὸν Πείσανδρον ἐμι - μήσατο ; μετὰ Θηραμένους ἐξήτασται ; τῷ Φρυνίχῳ ταὐτὰ ποιῶν ὤφθη ;
Lemmas: ὁ δέ πᾶς μέγας , μεταπίπτω δίς ἐγώ ἤδη ὁ σχῆμα ὁ πόλις - τίω Σωκράτης ἐπιδημέω καί εἰμί Ἀθήνησι , οὗτος μέν μετά ὁ ἐν Σικελία συμφορά , οὗτος δέ μετά ὁ ἐν Αἴξ ποταμός ἀτυχία . εἰμί οὖν εἶπον , ὅτι μετέχω ἀνήρ ὁ ὁ τετρακόσιοι ὀλιγαρχία ἤ ὁ ὁ τριάκοντα παρανομία ; ὁ Πείσανδρος μι - μήδομαι ; μετά Θηραμένης ἐξετάζω ; ὁ Φρύνιχος αὐτός ποιέω ὁράω ;
libanius.declamatio-i 58
ἀλλ’ οὐκ ἔδειξεν αὑτὸν ἐν μέσῳ , λάθρα δὲ τὸ πρᾶγμα συνέθηκεν ὧς ἄν <τις> ὄχλῳ μὲν οὐκ εἰωθὼς χρῆσθαι , τῶν δ’ αὐτῶν ἐκείνοις ἐπι - θυμῶν ; ἑτέρου ταῦτα ἦν τοῦ καὶ τῶν τετρακοσίων ἑνὸς καὶ λόγον ὕστερον ὧν ἔδοξεν ἀδικεῖν δεδωκότος . Σωκράτης δὲ οὔτε φυομένου συνεφήψατο τοῦ πράγ - ματος οὔτε ἀκμάζοντος ἐκοινώνησεν οὔτε πεπραγμέ - νου κέκριται .
Lemmas: ἀλλά οὐ δείκνυμι ἑαυτοῦ ἐν μέσος , λάθρῃ δέ ὁ πρᾶγμα συντίθημι ὅς ἄν ὅς ὄχλος μέν οὐ ἔθω χράω , ὁ δέ αὐτός ἐκεῖνος ἐπι - θυμός ; ἕτερος οὗτος εἰμί ὁ καί ὁ τετρακόσιοι εἷς καί λόγος ὕστερος ὅς δοκέω ἀδικέω δίδωμι . Σωκράτης δέ οὔτε φύω συνεφάπτομαι ὁ πράγ - μα οὔτε ἀκμάζω κοινωνέω οὔτε πεπραγμέ - νόος κρίνω .
libanius.declamatio-i 59
οὐ μὴν οὐδὲ τερπόμενός γε ἐφάνη ποτὲ τῇ μεταστάσει καὶ συνευχόμενος τοῖς ἔχουσι τὴν ἀρχήν , ὡς ἄν τις δειλίᾳ μὲν φεύγων τὴν κοινωνίαν , πονηρίᾳ δὲ χαίρων τῷ κακῶς πάσχειν τὸν δῆμον . οὐ τοίνυν οὐδὲ τῶν τριάκοντα ἦν οὔτε συνάρχων οὔτ’ ἐπαινέτης , ἀλλ’ οὕτως οὐκ ἤρεσκον ἀλλήλοις , ὥσθ’ ὁ μὲν κατηγόρει τῶν ὑπ’ ἐκείνων πραττομένων , Κριτίας δὲ ὁ μαθητής τε καὶ φίλος σιγῆς ἐτιμᾶτο τῷ διδα - σκάλῳ . ἔστιν οὖν ὅπως <ἄν> ἄνθρωπος τυραννικὸς ἀποῦσαν μὲν κατασκευάζοι τὴν τυραννίδα , παρούσῃ δὲ ἄχθοιτο , καὶ εὔχοιτο μὲν ἂν ἰδεῖν ἄκυρον τῶν πραγ - μάτων τὸν δῆμον , ὁρῶν δὲ λυποῖτο ; |
Lemmas: οὖον μήv οὐδέ τέρπω γε φαίνω ποτέ ὁ μετάστασις καί συνεύχομαι ὁ ἔχω ὁ ἀρχή , ὡς ἄν τις δειλία μέν φεύγω ὁ κοινωνία , πονηρία δέ χαίρω ὁ κακῶς πάσχω ὁ δῆμος . οὖον τοίνυν οὐδέ ὁ τριάκοντα εἰμί οὔτε συνάρχω οὔτε ἐπαινέτης , ἀλλά οὕτως οὐ ἀρέσκω ἀλλήλων , ὥστε ὁ μέν κατηγορέω ὁ ὑπό ἐκεῖνος πράσσω , Κριτίας δέ ὁ μαθητής τε καί φίλος σιγή τιμάω ὁ διδα - ὑποσκάλλω . εἰμί οὖν ὅπως ἄν ἄνθρωπος τυραννικός ἄπειμι μέν κατασκευάζω ὁ τυραννίς , πάρειμι δέ ἄχθομαι , καί εὔχομαι μέν εἄν ὁράω ἄκυρος ὁ πρα - Μάτων ὁ δῆμος , ὁράω δέ λυπέω ; |