libanius.declamatio-i 120
μὴ δὴ τοῦτο λεγέτω τις , ὧς νέοι Σωκράτει συνῆσαν , ἀλλ’ εἴ τις τῶν πρεσβυτέρων εἴρχθη συνεῖναι βουλόμενος . τὸ μὲν γὰρ ἦν ἂν τοῦ φθονήσαντος ὧν εἶχεν , τὸ δ’ , εἴπερ ἦγον σχολήν , ἐκείνων ἤ γε μὴν αἰτία τῶν κεκωλυκότων πραγμάτων . καὶ μὴν τοσοῦτόν γε ἀπεῖχε τοῦ φεύγειν διώκοντας , ὥστ’ ἐνίους φεύγοντας ἐδίωκεν . οὓς δὲ σφῶν αὐτῶν ἀμελοῦντας εὕρισκεν , ἐπαινεῖν μὲν οὐκ εἶχε , μεμφόμε - νος δὲ ἐλύπει . ὥστ’ εἰ πᾶσιν Ἀθηναίοις ἐπῆλθε Σω - κράτει συνημερεύειν ἀνθέλκοντος οὐδενός , ἤκουον ἂν ἅπερ οἱ νέοι . ταῦτα δὲ ἦν μανθάνειν μὲν ἅττα λέγου - σιν οἱ ποιηταί , μιμεῖσθαι δὲ τοὺς κυβερνήτας καὶ τὰ ὕπουλα φυλάττεσθαι τῶν ἐπῶν ὥσπερ ἐκεῖνοι τὰς ὑφά - λους . 121 . Ἀλλὰ τί βούλεσθε περὶ τῆς Ἀθηνᾶς , ὦ Ἀθη - ναῖοι , πιστεῦσαι εὐθὺς τοὺς ὑμετέρους υἱεῖς , ὡς ἀν - θρώπου φύσιν ὑποδῦσα τὸν Πάνδαρον ἤγειρε R III 42 συγχέαι τοὺς ὅρκους , καὶ περὶ τῆς Ἥρας ὡς ὑπὸ τοῦ Δῖός ἀγανακτοῦντος κρεμασθείη χοίνικας ἔχουσα , καὶ περὶ τῆς Ἀφροδίτης ὧς νῦν μὲν μαστροπὸς Ἀλεξάν - δρῷ γένοιτο , νῦν δὲ αὐτή τε καὶ Ἄρης ὑπὸ Διομήδους τρωθεῖεν ; ἀλλὰ τὴν Ἀπόλλωνος καὶ Ποσειδῶνος θη - τείαν οἴεσθε νέοις λυσιτελεῖν ; ἀλλὰ τὸν μικροῦ δεθἐν - τα <Δία> παρὰ τῶν ἐπ’ αὐτὸν συνθεμένων θεῶν ; 5 τὴν πάντων θεῶν πρὸς ἀλλήλους μάχην ; ἀλλὰ τὸν περὶ τῆς ἐκτομῆς λόγον ἢν ὁ Κρόνος ἐτόλμησεν , ἀλλὰ τὴν δίκην ἣν οὗτος αὐτὸς ἔτισε τὰ ἔσχατα μὲν ἐργα - σάμενος τὸν ἑαυτοῦ πατέρα , τούτων δὲ , οὐ κουφότερα παρὰ τοῦ παιδὸς παθών ; 122 . Ἄρα διαφθείρει Σωκράτης τοὺς νέους ἣ δια - φθείρεσθαι κωλύει ; καίτοι ποῦ καλὸν Ὅμηρον μὲν βλασφημήσαντα περὶ τῶν θεῶν τοσαῦτα τιμῶν τυχεῖν , Σωκράτην δὲ τὰ μὲν ἐπαινοῦντα τῶν ἐκείνου , τὰ δὲ οὐ δυνάμενον ἀποθανεῖν καὶ ταῦτα τοῦ κατηγόρου B σφόδρα κακῶς εἰρηκότος Ὅμηρον , ὧς δέον τοῦ αὐτοῦ τοὺς μὲν ἄλλους δίκην ὑπέχειν , τοῦτον δὲ μηδὲ διδόναι λόγον ; 123 . Ἵνα τοίνυν μήτ’ αὐτὸς ἀπιστῇ μήθ’ ὑμεῖς , ὧς κακῶς εἴρηκε τὸν Ὅμηρον , ἀναμνήσω τι τῶν αὐτοῦ μικρόν . ὅτε τοίνυν ἔφασκεν Ὀδυσσέα διὰ τὴν ἱεροσυ - λίαν τὰ καὶ τὰ πεπονθέναι , τὰ μὲν ἐν γῇ , τὰ δὲ καὶ ἐν θαλάττῃ , καὶ τὰ μὲν ἐν τῇ κομιδῇ , τὰ δὲ οἴκοι , τότε τούτοις ἅπασι τὸν Ὅμηρον ἤλαυνε . πῶς ; ὅτι πᾶς τις ὁμολογήσειεν ἂν ἐγκώμιον ἐκείνῳ τοῦ πολυπλανοῦς ἀνδρὸς τὴν Ὀδύσσειαν πεποιῆσθαι καὶ δεδόσθαι παρ’ Ὁμήρου τούτῳ μόνῳ τοσοῦτον ὁπόσον τοῖς ἄλλοις ἅπασι . τὴν μὲν γὰρ Ἰλιάδα κοινὸν ἔπαινον συγκεῖσθαι , θατέρᾳ δὲ τὸν Ὀδυσσέα τετιμῆσθαι .
Lemmas: μή δή οὗτος λέγω τις , ὅς νέος Σωκράτης σύνειμι , ἀλλά εἰμί τις ὁ πρέσβυς εἴργω συνίημι βούλομαι . ὁ μέν γάρ εἰμί εἄν ὁ φθονέω ὅς ἔχω , ὁ δέ , εἴπερ ἄγω σχολή , ἐκεῖνος ἤ γε μήv αἰτία ὁ κωλύω πρᾶγμα . καί μήv τοσοῦτόν γε ἀπέχω ὁ φεύγω διώκω , ὥστε ἔνιοι φεύγω διώκω . ὅς δέ σφεῖς αὐτός ἀμελέω εὑρίσκω , ἐπαινέω μέν οὐ ἔχω , μέμφομαι - Μύκονος δέ λυπέω . ὥστε εἰμί πᾶς Ἀθηναῖος ἐπέρχομαι Σω - κράτος συνημερεύω ἀνθέλκω οὐδείς , ἀκούω εἄν ὅσπερ ὁ νέος . οὗτος δέ εἰμί μανθάνω μέν ὅστις λέγω - βρόχος ὁ ποιητής , μιμέομαι δέ ὁ κυβερνήτης καί ὁ ὕπουλος φυλάσσω ὁ ἔπος ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ ὑφή - Λοῦς . 121 . ἀλλά τίς βούλομαι περί ὁ Ἀθηνᾶ , εἰμί Άθης - νάω , πιστεύω εὐθύς ὁ ὑμέτερος υἱός , ὡς εἰς - θρώπου φύσις ὑποδύομαι ὁ Πάνδαρος ἐγείρω R III 42 συγχέω ὁ Ὅρκος , καί περί ὁ Ἥρα ὡς ὑπό ὁ Δῖος ἀγανακτέω κρεμάννυμι χοῖνιξ ἔχω , καί περί ὁ Ἀφροδίτη ὅς νῦν μέν μαστροπός Αλεξάν - δράω γίγνομαι , νῦν δέ αὐτός τε καί Ἄρης ὑπό Διομήδης τιτρώσκω ; ἀλλά ὁ Ἀπόλλων καί Ποσειδῶν τίθημι - τείνω οἴομαι νέος λυσιτελέω ; ἀλλά ὁ μικρός δήω - ὁ Δεία παρά ὁ ἐπί αὐτός συντίθημι θεός ; 5 ὁ πᾶς θεός πρός ἀλλήλων μάχη ; ἀλλά ὁ περί ὁ ἐκτομή λόγος εἄν ὁ Κρόνος τολμάω , ἀλλά ὁ δίκη ὅς οὗτος αὐτός τίνω ὁ ἔσχατος μέν ἐρξ - σάω ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , οὗτος δέ , οὖον κοῦφος παρά ὁ παῖς πάθος ; 122 . ἄρας διαφθείρω Σωκράτης ὁ νέος ὅς διά - φθείρω κωλύω ; καίτοι ποῦ καλός Ὅμηρος μέν βλασφημέω περί ὁ θεός τοσοῦτος τιμή τυγχάνω , Σωκράτης δέ ὁ μέν ἐπαινέω ὁ ἐκεῖνος , ὁ δέ οὖον δύναμαι ἀποθνῄσκω καί οὗτος ὁ κατήγορος B σφόδρα κακῶς ἐρῶ Ὅμηρος , ὅς δήω ὁ αὐτός ὁ μέν ἄλλος δίκη ὑπέχω , οὗτος δέ μηδέ δίδωμι λόγος ; 123 . ἵνα τοίνυν μήτε αὐτός ἀπιστέω μήτε σύ , ὅς κακῶς εἴρω ὁ Ὅμηρος , ἀναμιμνήσκω τίς ὁ αὐτός μικρός . ὅτε τοίνυν φάσκω Ὀδυσσεύς διά ὁ ἱερόω - λίαν ὁ καί ὁ πάσχω , ὁ μέν ἐν γῆ , ὁ δέ καί ἐν θάλασσα , καί ὁ μέν ἐν ὁ κομιδή , ὁ δέ οἴκοι , τότε οὗτος ἅπας ὁ Ὅμηρος ἐλαύνω . πῶς ; ὅτι πᾶς τις ὁμολογέω εἄν ἐγκώμιον ἐκεῖνος ὁ πολυπλανής ἀνήρ ὁ Ὀδύσσεια ποιέω καί δίδωμι παρά Ὅμηρος οὗτος μόνος τοσοῦτος ὁπόσος ὁ ἄλλος ἅπας . ὁ μέν γάρ Ἰλιάς κοινός ἔπαινος σύγκειμαι , ἕτερος δέ ὁ Ὀδυσσεύς τιμάω .