libanius.declamatio-i 40
πότερον <οὖν> σὲ μὲν δεῖ κατηγορεῖν , τοῦτον δὲ ἀποθνήσκειν , ἢ τὸν μὲν ὧν ἔβλαπτε , σὲ δὲ ὧν ἔχων ἐλέγχειν ἐπέτρεπες ἀδικεῖν ὑπέχειν δίκην ; μετὰ γὰρ τοῦ κακῶς ποιοῦντος τὸν παρὸν κωλύειν οὐκ ἐθελήσαντα θετέον . ἢ οὖν οὐδὲν ἠδίκει Σωκράτης καὶ κατὰ τοῦτο ἡσυχάζων νῦν ὡς οὐ δικαίως ἐπεξέρχῃ δεικνύεις ἢ κακῶς ποιεῖν ἐπιτρέπων τὴν πόλιν συνηδίκεις ἐν τῷ περιορᾶν ἃ παῦσαι πρό - χειρον ἢν . 41 . Ἀλλ’ οὐχ ἡμάρτανεν , ὦ Ἀθηναῖοι , Σωκράτης , οὐδ’ ὀφείλει δίκην Ἄνυτος ὑμῖν τῷ συγκεχωρηκέναι τοσαῦτα τολμᾶν ἐκείνῳ , ἀλλὰ τὸν οὐδὲν ἀδικοῦντα συκοφαντεῖ νῦν . οὐ γὰρ ἀδικοῦντος ἐφείδετο πρότερον , ἀλλὰ μηδὲν ἀδικοῦντα κρίνει νῦν . οὐδὲ γὰρ ἐν ταῖς ἰδίαις οἰκίαις οὓς ἴσμεν τῶν οἰκετῶν κλέπτας ὄντας R III 15 καὶ περὶ τὰ σκεύη κακούργους , ἐφέντες | τούτοις ἀεί τι τῶν ἔνδον ὑφαιρεῖσθαι περιμένομεν ἐν γήρᾳ παρ’ αὐτῶν δίκην λαβεῖν , ἀλλ’ εὐθὺς κολάζομεν , καὶ πέδαι καὶ μάστιγες καὶ μύλων . καὶ ὅτε πρῶτον ἁλοῖεν , στρεβλοῦνται . Σωκράτους δὲ δοκεῖ τὸ πᾶν ὑμῖν ἀνασχέ - σθαι τοσοῦτον χρόνον Ἄνυτος διορύττοντος τὴν δημο - κρατίαν καὶ παρασκευάζοντος ὑμῖν ὀλέθρους πολίτας ; 42 . Ἀλλ’ ἐῶ τουτὶ καὶ θῶμεν Ἄνυτον ὑπὸ τοῦ μᾶλλον ἑτέροις πράγμασι προσέχειν τὸν νοῦν κεκωλύ - σθαι ταῦτα ἰδεῖν τὰ πονηρεύματα . ἔστι μὲν γὰρ οὐδὲ τοῦτο ἄξιον , ὦ Ἀθηναῖοι , συγγνώμης . μὴ γὰρ ἔστω μηδενὶ τοσαύτη τῶν οἰκείων πρόνοια , δι’ ἣν ἐπὶ τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας ὁρῶν ἰόντα κίνδυνον περιόψεται . ὅμως δ’ οὖν ἀφείσθω τῆς μέμψεως , εἰ τῶν κοινῶν ὑπ’ ἀσχολίας τῆς ἀπὸ τῶν ἰδίων ἠμέλησεν . 43 . Ἀλλὰ καὶ τούτου σιγῶντος πῶς οὐχ ἧκεν ἄλλοθεν κατηγορία καὶ κρίσις ; οὐ μεστὸν μὲν τὸ βῆμα τῶν λεγόντων ἐστὶν ἐπ’ ἐκκλησίας , πλήρη δὲ τὰ δικα - στήρια τῶν γραφομένων τῶν μὲν ἐπὶ τοῖς ὄντως ἀδι - κήμασι , τῶν δὲ δι’ ἔχθραν καὶ συκοφαντίαν , ἔστι δὲ ὧν ἐπὶ τῷ ταράξαι καὶ λαβεῖν ἀργύριον ; οὐ μεστοὶ γεγόναμεν τῶν πρὸ τῶν Ἐπωνύμων ἐκκειμένων ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος τὸν δεῖνα | ἐγράψατο ; ἀλλ’ οὐχ ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος Σωκράτην Ἀλωπεκῆθεν οὔτε ἀσεβείας οὔτε λύμης τῶν νέων , οὐχ ὕβρεως , οὐκ ἄλλου τινός .
Lemmas: πότερος οὖν σύ μέν δεῖ κατηγορέω , οὗτος δέ ἀποθνήσκω , ἢ ὁ μέν ὅς βλάπτω , σύ δέ ὅς ἔχω ἐλέγχω ἐπιτρέπω ἀδικέω ὑπέχω δίκη ; μετά γάρ ὁ κακῶς ποιέω ὁ πάρειμι κωλύω οὐ ἐθέλω θετέος . ἢ οὖν οὐδείς ἀδικέω Σωκράτης καί κατά οὗτος ἡσυχάζω νῦν ὡς οὖον δικαίως ἐπεξέρχομαι δείκνυμι ἢ κακῶς ποιέω ἐπιτρέπω ὁ πόλις συναδικέω ἐν ὁ περιοράω ὁ παύω πρό - χείρων εἄν . 41 . ἀλλά οὐ ἁμαρτάνω , εἰμί Ἀθηναῖος , Σωκράτης , οὐδέ ὀφείλω δίκη Ἄνυτος σύ ὁ συγχωρέω τοσοῦτος τολμάω ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ οὐδείς ἀδικέω συκοφαντέω νῦν . οὖον γάρ ἀδικέω φείδομαι πρότερος , ἀλλά μηδείς ἀδικέω κρίνω νῦν . οὐδέ γάρ ἐν ὁ ἴδιος οἰκίον ὅς οἶδα ὁ οἰκέτης κλέπτης εἰμί R III 15 καί περί ὁ σκεῦος κακοῦργος , ἐφίημι | οὗτος ἀεί τίς ὁ ἔνδον ὑφαιρέω περιμένω ἐν γῆρας παρά αὐτός δίκη λαμβάνω , ἀλλά εὐθύς κολάζω , καί πέδη καί μάστιξ καί Μύλων . καί ὅτε πρῶτος ἁλίσκομαι , στρεβλόω . Σωκράτης δέ δοκέω ὁ πᾶς σύ ἀνέχω - ἕπομαι τοσοῦτος χρόνος Ἄνυτος διορύσσω ὁ δήμος - κρατία καί παρασκευάζω σύ ὄλεθρος πολίτης ; 42 . ἀλλά ἐάω οὗτος καί τίθημι Ἄνυτος ὑπό ὁ μᾶλλον ἕτερος πρᾶγμα προσέχω ὁ νόος κωλύω - ἕπομαι οὗτος ὁράω ὁ πονήρευμα . εἰμί μέν γάρ οὐδέ οὗτος ἄξιος , εἰμί Ἀθηναῖος , συγγνώμη . μή γάρ ἵστημι μηδείς τοσοῦτος ὁ οἰκέω πρόνοια , διά ὅς ἐπί ὁ σχῆμα ὁ πολιτεία ὁράω εἶμι κίνδυνος περιοράω . ὅμως δέ οὖν ἀφίημι ὁ μέμψις , εἰμί ὁ κοινός ὑπό ἀσχολία ὁ ἀπό ὁ ἴδιος ἀμελέω . 43 . ἀλλά καί οὗτος σιγάω πῶς οὐ ἵημι ἄλλοθεν κατηγορία καί κρίσις ; οὖον μεστός μέν ὁ βῆμα ὁ λέγω εἰμί ἐπί ἐκκλησία , πλήρης δέ ὁ δίκη - στήριον ὁ γράφω ὁ μέν ἐπί ὁ εἰμί ἀς - χῆμα , ὁ δέ διά ἔχθρα καί συκοφαντία , εἰμί δέ ὅς ἐπί ὁ ταράσσω καί λαμβάνω ἀργύριον ; οὖον μεστός γίγνομαι ὁ πρό ὁ Ἐπώνυμος ἔκκειμαι ὁ Δεῖνα ὁ Δεῖνος ὁ Δεῖνα | γράφω ; ἀλλά οὐ ὁ Δεῖνα ὁ Δεῖνος Σωκράτης Ἀλωπεκῆθεν οὔτε ἀσέβεια οὔτε λύμη ὁ νέος , οὐ ὕβρις , οὐ ἄλλος τις .