ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-i 166
οὐ τοίνυν ὡς καλοῦντες διήμαρτον , ἀφίσταντο τῆς πείρας , ἀλλ’ ἀκούοντες ἀνά - λωτον εἶναι χρήμασιν οἴκοι καθημένῳ προὔτεινον . ὁ δ’ οὐ μετριώτερον ἡγούμενος τοῦ βαδίζειν ἐκεῖσε ἐκεῖθεν τὸ κερδαίνειν διεώσατο καὶ δυνάμενος εὐπο - ρεῖν τούτων μᾶλλον οἶς ἀπὸ τοῦ συκοφαντεῖν ἡ πρόσ - ὀδὸς ἔμεινεν ἐπὶ τῆς πενίας ἡδέως οὐδ’ ἂν Θεττα - λίαν ὅλην , εἴ τις ἐδίδου , λαβών . 167 . Τοῦτον οὖν ἀποκτενεῖτε καὶ διὰ τοὺς Ἀνύτου λόγους ὑπερόψεσθε τοὺς ὅρκους ; οὐ δείσετε τὴν ὀργὴν τῶν θεῶν ; οὐ πρὸς τὰ ἔργα βλέψετε τὰς βλασφημίας ἀφέντες 5 οὐκ ἐγκαλέσετε | τοῖς ποιηταῖς ἀντὶ τῶν 16 ἐλεγχόντων ; αὐτὸς μὲν Σωκράτης οὐ δεινὸν ἡγεῖται τὸ τεθνάναι , ταῦτα γὰρ αὐτὸν φιλοσοφία πέπει - κεν , ὡς ἐκεῖ τῆς ἀρετῆς κομιούμενον τὰ ἆθλα , ὡς ἕξοντα κἀκεῖ θεοὺς δεσπότας , ὡς ἐντευξόμενον αὐτόθι 20 τοῖς ποιηταῖς , ὡς ἐρησόμενον · ὑμεῖς δὲ μὴ σκοπεῖτε , τί τῷδε κοῦφον , ἀλλὰ τί τοῖς νόμοις συμβαῖνον . οὐ γὰρ κατὰ τὴν Σωκράτους ἐπιθυμίαν ὀμωμόκατε ψηφι - εῖσθαι , κατὰ δὲ τοὺς νόμους τοὺς κειμένους , ὧν οὐδεὶς κωλύει μεμνῆσθαι ποιητῶν .
Lemmas: οὖον τοίνυν ὡς καλέω διαμαρτάνω , ἀφίστημι ὁ πείρω , ἀλλά ἀκούω ἀνά - λωτός εἰμί χρῆμα οἴκοι κάθημαι προτείνω . ὁ δέ οὖον μέτριος ἡγέομαι ὁ βαδίζω ἐκεῖσε ἐκεῖθεν ὁ κερδαίνω διασῴζω καί δύναμαι εὐπο - ῥέω οὗτος μᾶλλον οἶς ἀπό ὁ συκοφαντέω ὁ πρός - οὐδός μένω ἐπί ὁ πενία ἡδύς οὐδέ εἄν Θεττα - λίαν ὅλος , εἰμί τις δίδωμι , λαμβάνω . 167 . οὗτος οὖν ἀποκτείνω καί διά ὁ Ἄνυτος λόγος ὑπεροράω ὁ Ὅρκος ; οὖον δείδω ὁ ὀργή ὁ θεός ; οὖον πρός ὁ ἔργον βλέπω ὁ βλασφημία ἀφίημι 5 οὐ ἐγκαλέω | ὁ ποιητής ἀντί ὁ 16 ἐλέγχω ; αὐτός μέν Σωκράτης οὖον δεινός ἡγέομαι ὁ θνήσκω , οὗτος γάρ αὐτός φιλοσοφία πίνω - ἄν , ὡς ἐκεῖ ὁ ἀρετή κομίζω ὁ ἆθλος , ὡς ἔχω ἐκεῖ θεός δεσπότης , ὡς ἐντυγχάνω αὐτόθι 20 ὁ ποιητής , ὡς ἔρομαι · σύ δέ μή σκοπέω , τίς ὅδε κοῦφος , ἀλλά τίς ὁ νόμος συμβαίνω . οὖον γάρ κατά ὁ Σωκράτης ἐπιθυμία ὄμνυμι ψηφί - ἐννύω , κατά δέ ὁ νόμος ὁ κεῖμαι , ὅς οὐδείς κωλύω μιμνήσκω ποιητής .
libanius.declamatio-i 168
μεγάλοι μὲν οὖν αὐτὸν ἐν Ἅιδου περιμένουσι μισθοὶ βίου σώφρονος καὶ κοσμίου , λαβέτω δὲ καὶ παρ’ ὑμῶν , ὦ Ἀθηναῖοι , τοὺς ὀφειλομένους , ὅτι πένης ἄνθρωπος γυναικὶ συνοι - κῶν , παιδία τρέφων , ἐπὶ μὲν τὸ συλλέγειν ἀργύριον καὶ δι᾿ ὧν ἂν ὑπῆρχε τρυφᾶν οὐκ ἐτράπετο , διδάξας δὲ τοὺς ἔνδον ἀνέχεσθαι τῆς τύχης κοινὸς ἐπίτροπος περιῄει τῶν πολιτῶν ζητῶν καὶ πυνθανόμενος , εἰ · τῳ παῖς ὑπὸ μέθης ἢ κύβων ἤ τινος ἄλλου διέφθαρται κακοῦ , καταβοῶν πατέρων ῥᾳθυμούντων , ἐπεγείρων στρατηγοὺς καθεύδοντας , ἐνάγων εἰς φροντίδας ῥήτο - ρας , λυπῶν λύπην τὴν λυσιτελοῦσαν . ἐώρα γὰρ καὶ τοὺς ἰατροὺς ταύτην ἰόντας .
Lemmas: μέγας μέν οὖν αὐτός ἐν Ἅιδου περιμένω μισθός βίος σώφρων καί κόσμιος , λαμβάνω δέ καί παρά σύ , εἰμί Ἀθηναῖος , ὁ ὀφείλω , ὅτι πένης ἄνθρωπος γυνή συνοι - Κῶς , παιδίον τρέφω , ἐπί μέν ὁ συλλέγω ἀργύριον καί διά ὅς εἄν ὑπάρχω τρυφάω οὐ τρέπω , διδάσκω δέ ὁ ἔνδον ἀνέχω ὁ τυγχάνω κοινός ἐπίτροπος περίειμι ὁ πολίτης ζητέω καί πυνθάνομαι , εἰμί · ὁ παῖς ὑπό μέθη ἢ κύβος ἤ τις ἄλλος διαφθείρω κακός , καταβοάω πατήρ ῥᾳθυμέω , ἐπεγείρω στρατηγός καθεύδω , ἐνάγω εἰς φροντίς ρητός - Ἥρα , λύπη λύπη ὁ λυσιτελέω . αἰώρα γάρ καί ὁ ἰατρός οὗτος εἶμι .
libanius.declamatio-i 169
τούτων ἦν μιμητὴς περὶ τὸ βέλτιον μέρος . οἱ μὲν γὰρ τοῖς σώμασι βοη - θοῦσιν , ὁ δὲ τὴν ψυχὴν ἐπηνώρθου . τοῖς μὲν οὖν τὸ φαυλότερον ἰωμένοις ἔχετε χάριν , καὶ καλῶς ποιεῖτε , τὸν δ’ ὑπὲρ τοῦ τιμιωτέρου πεπονηκότα ἀποκτενεῖτε ; καὶ τοῦτο λήψεται μισθόν , ὅτι πάντας Ἀθηναίους ἐβούλετο καλοὺς κἀγαθοὺς εἶναι ; καὶ | ὁ μὲν πολλῶν υἱέσιν ἀμείνων ἐγένετο τῶν πατέρων , ὑμεῖς δὲ τοὺς τούτου παῖδας εἰς ὀρφανίαν ἐμβαλεῖτε , μᾶλλον δὲ εἰς ἀτιμίαν ; ποῦ γὰρ ἔτι φανοῦνται ; ποῦ φθέγξον - ται ; ποῦ παρρησιάσονται τῆς τοῦ πατρὸς συμφορᾶς οὐκ ἐώσης ;
Lemmas: οὗτος εἰμί μιμητής περί ὁ ἀγαθός μέρος . ὁ μέν γάρ ὁ σῶμα βοή - θέω , ὁ δέ ὁ ψυχή ἐπανορθόω . ὁ μέν οὖν ὁ φαῦλος ἰάομαι ἔχω χάρις , καί καλῶς ποιέω , ὁ δέ ὑπέρ ὁ τίμιος πονέω ἀποκτείνω ; καί οὗτος λαμβάνω μισθός , ὅτι πᾶς Ἀθηναῖος βούλομαι καλός ἀγαθός εἰμί ; καί | ὁ μέν πολύς υἱός ἀγαθός γίγνομαι ὁ πατήρ , σύ δέ ὁ οὗτος παῖς εἰς ὀρφανία ἐμβάλλω , μᾶλλον δέ εἰς ἀτιμία ; ποῦ γάρ ἔτι φαίνω ; ποῦ φθέγγομαι - ὁ ; ποῦ παρρησιασμαι ὁ ὁ πατήρ συμφορά οὐ ἐάω ;
libanius.declamatio-i 170
κλαύσατε , παιδία δυστυχῆ . κλαῦσον , Ξανθίππη ταλαίπωρε . Σωκράτης μὲν οὐδέποτε τοῦτο ποιήσει , θαρρεῖ γὰρ τὴν τελευτὴν καὶ τὴν ἀποδημίαν οὐ δέδοικεν . πολὺ γὰρ τῶν ἐνταῦθα τόπων ἡδίων , ὧς λόγος , ὁ τοῖς δικαίοις ἡτοιμασμένος . οὔκουν αἰσχρὰν ζητήσει σωτηρίαν οὐδὲ τὴν μελετηθεῖσαν ἀνδρίαν ἐν τῷ δικαστηρίῳ καταλύσει νομίζων ἀμφοτέροις αἰσχρὰν εἶναι τὴν ἱκετείαν , καὶ αὑτῷ καὶ τῇ πόλει , τῷ τὸν δο - κοῦντα σοφὸν ὧσπέρ τινα βάρβαρον φρίττειν τὸν θάνατον . ἀλλ’ ὑμεῖς δεήθητε τῶν δικαστῶν , ἀντιβο - λήσατε , δακρύσατε .
Lemmas: καλέω , παιδίον δυστυχής . καλέω , Ξανθίππη ταλαίπωρος . Σωκράτης μέν οὐδέποτε οὗτος ποιέω , θαρσέω γάρ ὁ τελευτή καί ὁ ἀποδημία οὖον δείδω . πολύς γάρ ὁ ἐνταῦθα τόπος ἡδύς , ὅς λόγος , ὁ ὁ Δίκαιος ἑτοιμάζω . οὔκουν αἰσχρός ζητέω σωτηρία οὐδέ ὁ μελετάω ἀνδρεία ἐν ὁ δικαστήριον καταλύω νομίζω ἀμφότερος αἰσχρός εἰμί ὁ Ἱκεσία , καί ἑαυτοῦ καί ὁ πόλις , ὁ ὁ δο - Κούντα σοφός ὥσπερ τις βάρβαρος φρίσσω ὁ θάνατος . ἀλλά σύ δήω ὁ δικαστής , ἀντιβοάω - λανθάνω , δάκρυ .
libanius.declamatio-i 171
καὶ αὐτὸς δὲ οὐκ ὀκνήσω μεθ’ ὑμῶν . ἄνδρες Ἀθηναῖοι , φίλον εἰλικρινῆ , χρηστὸν ἄνδρα , σύμβουλον ἀγαθόν , πολίτην δίκαιον , λυπηρὸν μὲν ἐνίοις , συμφέροντα δὲ τοῖς εὐνοοῦσι σώσατε , διατηρήσατε . στρατηγεῖν μὲν οὐκ ἂν δύναιτο , σωφρο - νίζειν δὲ ἐπίσταται . στόλον μὲν ἄγων οὐκ ἂν ἐκπλεύ - σειεν , ἐκπλεῖν δὲ πολλοὺς νέους εἰς ὕβριν οὐκ ἂν ἐῴη . μέγα μὲν ὑμῖν οἱ νόμοι καὶ ἡ τῶν δικαζόντων ψῆφος , μικρὸν δὲ οὐδὲ Σωκράτης τηρῶν πλημμελοῦν - τὰς , μεμφόμενος ἀδικοῦσι , συνεχῆ τινα ταύτην , ὅπερ ἔφην , λειτουργῶν ἤδη λειτουργίαν τῇ πόλει .
Lemmas: καί αὐτός δέ οὐ ὀκνέω μετά σύ . ἀνήρ Ἀθηναῖος , φίλος εἰλικρινής , χρηστός ἀνήρ , σύμβουλος ἀγαθός , πολίτης Δίκαιος , λυπηρός μέν ἔνιοι , συμφέρω δέ ὁ εὐνοέω σῴζω , διατηρώ . στρατηγέω μέν οὐ εἄν δύναμαι , σωφρο - νίζω δέ ἐπίσταμαι . στόλος μέν ἄγω οὐ εἄν ἐκπλέω - σείω , ἐκπλέω δέ πολύς νέος εἰς ὕβρις οὐ εἄν ἐάω . μέγας μέν σύ ὁ νόμος καί ὁ ὁ δικάζω ψῆφος , μικρός δέ οὐδέ Σωκράτης τηρέω πλημμελέω - ὁ , μέμφομαι ἀδικέω , συνεχής τις οὗτος , ὅσπερ φημί , λειτουργός ἤδη λειτουργία ὁ πόλις .
libanius.declamatio-i 172
πό - σους | οἴεσθε διὰ τοῦτον ἀμελήσαντας ἂν υἱέων R III 62 ἐπιμεμελῆσθαι ; πόσους πολεμήσαντας ἂν ἀδελφοῖς οὐ τολμῆσαι ; πόσους κακώσαντας <ἂν> γονεῖς τεθεραπευ - κεναὶ ; πρὸ γὰρ τῶν δικαστηρίων ἐφοβοῦντο τὰς ἐπι - τιμήσεις Σωκράτους εἰδότες ὅτι κατήγορον μὲν ἔνι ἐκ - πρίασθαι , λογιστὴν δὲ τοιοῦτον καὶ τῶν δικαίων φύ - λακα τῶν ἀμηχάνων διαφυγεῖν ἢ πεῖσαι σιγᾶν . διὰ τοῦτ’ οὖν ἀποθανεῖται καὶ δώσει δίκην , ὅτι βελτίους ἐν οἶς ἔδακνε καθίστη ;
Lemmas: πό - σός | οἴομαι διά οὗτος ἀμελέω εἄν υἱός R III 62 ἐπιμελέομαι ; πόσος πολεμέω εἄν ἀδελφός οὖον τολμάω ; πόσος κακόω ὅς γονεύς θεραπεύω - κενός ; πρό γάρ ὁ δικαστήριον φοβέω ὁ ἐπι - τιμάω Σωκράτης οἶδα ὅτι κατήγορος μέν ἐν ἐκ - ὠνέομαι , λογιστής δέ τοιοῦτος καί ὁ Δίκαιος φύω - λακάω ὁ ἀμήχανος διαφεύγω ἢ πείθω σιγάω . διά οὗτος οὖν ἀποθνῄσκω καί δίδωμι δίκη , ὅτι ἀγαθός ἐν οἶς δάκνω καθίστημι ;
libanius.declamatio-i 173
καὶ τῶν μὲν παρ’ ἐκείνου λόγων ἀπαλλαγῆναι ζητεῖτε , τὸν δὲ ἐπὶ τούτοις ἐσό - μενον οὐ δεδοίκατε λόγον , ὅτι Ἀθηναῖοι βουλόμενοι περὶ πάντα μᾶλλον ἢ τὰς ψυχὰς ἐσπουδακέναι καὶ πλουτεῖν μετ’ ἀφροσύνης πολίτην τινὰ αὑτῶν ταῦτα οὐκ ἐπιτρέποντα , ἀλλ’ αἰσχυνόμενον καὶ λυπούμενον καὶ προσιόντα καὶ νουθετοῦντα <καὶ> κοινόν τινα πάντων ἐπιμελητὴν περινοστοῦντα , καθάπερ τινὰ πολέ - μιον τῶν πολλάκις δῃωσάντων τὴν χώραν , ἀπέκτειναν οὐ βίον , οὐ λόγους , οὐ πράξεις , οὐκ αὐτὸ τὸ γῆρας αἰδεσθέντες ; μικρὰν οἴεσθε ταῦτ’ εἶναι βλάβην ; ἢ δόξειν ποτὲ τὴν τοιαύτην <πόλιν> πρὸς ἑτέρους ἔσε - σθαι μετρίαν , ὅταν τοὺς παρ’ αὑτῇ βελτίστους ὠμῶς μεταχειρίζηται ;
Lemmas: καί ὁ μέν παρά ἐκεῖνος λόγος ἀπαλλάσσω ζητέω , ὁ δέ ἐπί οὗτος εἰμί - μένω οὖον δείδω λόγος , ὅτι Ἀθηναῖος βούλομαι περί πᾶς μᾶλλον ἢ ὁ ψυχή σπουδάζω καί πλουτέω μετά ἀφροσύνη πολίτης τις ἑαυτοῦ οὗτος οὐ ἐπιτρέπω , ἀλλά αἰσχύνω καί λυπέω καί πρόσειμι καί νουθετέω <καὶ> κοινός τις πᾶς ἐπιμελητής περινοστέω , καθάπερ τις πολός - μιαίνω ὁ πολλάκις δῃόω ὁ χώρα , ἀποκτείνω οὖον βίος , οὖον λόγος , οὖον πρᾶξις , οὐ αὐτός ὁ γῆρας αἰδέομαι ; μικρός οἴομαι αὐτός εἰμί βλάβη ; ἢ δοκέω ποτέ ὁ τοιοῦτος <πόλιν> πρός ἕτερος Έσε - ἕπομαι μέτριος , ὅταν ὁ παρά ἑαυτοῦ ἀγαθός ὠμός μεταχειρίζω ;
libanius.declamatio-i 174
νῦν μέν τις ζῶντα βλέπων ἴσως ἐπιθυμεῖ τεθνεῶτα ἰδεῖν , ἀποθανόντος δὲ καὶ λωφή - σαντος τοῦ θυμοῦ καὶ λογισμῷ τοῦ πράγματος ὁρω - μένου πολλὰ στενάξειν οἶμαι πάντας καὶ μέμψεσθαι καὶ κατηγόροις καὶ ψήφῳ καὶ πᾶσι καὶ σφίσιν αὐτοῖς , ὅταν ἡ φωνὴ Σωκράτους , ὅταν αἱ διατριβαὶ τὴν μνή - μην εἰσίωσιν , ὅταν οἱ συνήθεις ἐκείνῳ πενθῶσιν , | ὅταν οἱ φίλοι κλάωσιν , ὅταν οἶ ξένοι καταπλέωσι 11 μὲν ὧς συνεσόμενοι τἀνδρί , τεθνεῶτα δὲ εὑρόντες ζητῶσι τὸν τάφον , ὅταν ἕτερος πρὸς ἕτερον λέγῃ δει - κνὺς ἅμα τὸν τόπον · ἐνταῦθα περὶ σωφροσύνης ἐποιήσατό ποτε λόγους , ἐνταῦθα περὶ ἀν - δρίας , ἐνταῦθα περὶ δικαιοσύνης . Πρόδικον ἐν - ταῦθα λέγων ἐνίκα , Πρωταγόραν ἐκεῖ , τὸν Ἠλεῖον ἄλλοθι , τὸν Λεοντῖνον ἑτέρωθι .
Lemmas: νῦν μέν τις ζῶ βλέπω ἴσως ἐπιθυμέω θνῄσκω ὁράω , ἀποθνῄσκω δέ καί λωφέω - Σάντος ὁ θυμός καί λογισμός ὁ πρᾶγμα ὁράω - μένω πολύς στενάζω οἴομαι πᾶς καί μέμφομαι καί κατήγορος καί ψῆφος καί πᾶς καί σφεῖς αὐτός , ὅταν ὁ φωνή Σωκράτης , ὅταν ὁ διατριβή ὁ μνός - μείς εἰσέρχομαι , ὅταν ὁ συνήθης ἐκεῖνος πενθέω , | ὅταν ὁ φίλος κλάω , ὅταν οἶς ξένος καταπλέω 11 μέν ὅς σύνειμι ἀνήρ , θνῄσκω δέ εὑρίσκω ζητέω ὁ τάφος , ὅταν ἕτερος πρός ἕτερος λέγω δεῖ - κνύω ἅμα ὁ τόπος · ἐνταῦθα περί σωφροσύνη ποιέω ποτός λόγος , ἐνταῦθα περί εἰς - δρῖος , ἐνταῦθα περί δικαιοσύνη . Πρόδικος ἐν - εῦθον λέγω νικάω , Πρωταγόρας ἐκεῖ , ὁ Ἠλεῖος ἄλλοθι , ὁ Λεοντῖνος ἑτέρωθι .
libanius.declamatio-i 175
τίς οἴσει τὴν μνήμην ἀδακρυτὶ τῶν τροπαίων τούτων ; πῶς ἀλλήλους ὀψόμεθα μετὰ τὸ κώνειον ; πολλά , ὦ Ἀθηναῖοι , πολλὰ παρόντα μὲν δυσχεραίνεται , πεπαυ - μένα δὲ ποθεῖται . μὴ δὴ ποιήσητε τοὺς ἐν ταῖς παλαί - στραις λόγους ὑπὲρ χρημάτων τοῖς συνοῦσιν εἶναι μηδ’ ἐπικίνδυνον ἀποφήνητε τῆς σοφίας τὴν κτῆσιν ἐν τῇ λήξει τῆς Ἀθηνᾶς μηδ’ ἀναμείνητε θέαμα δεινὸν καὶ τῆς πόλεως ἀλλότριον , ἐκφερόμενον μὲν ἀπὸ τοῦ δεσμωτηρίου Σωκράτην , ἔρημον δὲ τὸ ἄστυ τῆς ἐκεί - νου φωνῆς , ὧσπέρ τινος ἀηδόνος , τοὺς δ’ ἑταίρους ἐν μὲν τῷ θάπτειν σιγῇ καταρωμένους ὑμῖν , ἔπειτα δὲ φεύγοντας ἄλλον ἄλλοσε , τοὺς μὲν εἰς Μέγαρα , τοὺς δὲ εἰς Κόρινθον , τοὺς δὲ εἰς Ἦλιν , τοὺς δὲ εἰς Εὔ - βοιαν , μεταφέροντας ἑτέρωσε τὸ τῆς Ἀττικῆς ἄνθος . λέγοντας παρ’ οὓς ἴοιεν · δέχεσθε τοὺς Ἀθήνηθεν , ὦ ἄνδρες , φυγάδας , οὐ προδότας οὐδ’ ἀστρα - τεύτους οὐδὲ τὴν ὥραν ἀποδομένους οὐδ’ ὧν ἐν τοῖς νόμοις αἰ τιμωρίαι τετολμηκότας οὐδέν , ἀλλ’ ἐγκαλουμένους ἔρωτα λόγων καὶ παιδείας . ταῦτα πέπεικε Λύκων , ταῦτ’ εἰσηγήσατο Μέλη - τος , ἐπὶ τούτοις Ἄνυτος ἐδίωκεν . εἴδομεν | Σωκράτην κρινόμενον , εἴδομεν κατεγνωσμένον , εἴδομεν δεδεμένον , εἴδομεν ἀποθνήσκοντα . ταῦ - τα παρῄνεσε φεύγειν , ταῦτα ζητῆσαι καταφυγήν .
Lemmas: τίς φέρω ὁ μνήμη ἀδακρυτί ὁ τρόπαιον οὗτος ; πῶς ἀλλήλων ὁράω μετά ὁ κώνειον ; πολύς , εἰμί Ἀθηναῖος , πολύς πάρειμι μέν δυσχεραίνω , παύω - Μένα δέ ποθέω . μή δή ποιέω ὁ ἐν ὁ παλαιός - στραις λόγος ὑπέρ χρῆμα ὁ σύνειμι1 εἰμί μηδέ ἐπικίνδυνος ἀποφαίνω ὁ σοφία ὁ κτῆσις ἐν ὁ λήγω ὁ Ἀθηνᾶ μηδέ ἀναμένω θέαμα δεινός καί ὁ πόλις ἀλλότριος , ἐκφέρω μέν ἀπό ὁ δεσμωτήριον Σωκράτης , ἐρῆμος δέ ὁ Ἄστυ ὁ ἐκεῖ - νόος φωνή , ὥσπερ τις ἀηδών , ὁ δέ ἑταῖρος ἐν μέν ὁ θάπτω σιγή καταράομαι σύ , ἔπειτα δέ φεύγω ἄλλος ἄλλοσε , ὁ μέν εἰς Μέγαρα , ὁ δέ εἰς Κόρινθος , ὁ δέ εἰς Ἦλις , ὁ δέ εἰς εὕω - βοιαν , μεταφέρω ἑτέρωσε ὁ ὁ Ἀττικός ἄνθος . λέγω παρά ὅς ἔρχομαι · δέχομαι ὁ Ἀθήνηθεν , εἰμί ἀνήρ , φυγάς , οὖον προδότης οὐδέ ἄστρον - τεῦτος οὐδέ ὁ ὥρα ἀποδίδωμι οὐδέ ὅς ἐν ὁ νόμος ὁ τιμωρία τολμάω οὐδείς , ἀλλά ἐγκαλέω Ἔρως λόγος καί παιδεία . οὗτος πείθω Λύκων , αὐτός εἰσηγέομαι Μέλης - ὅς , ἐπί οὗτος Ἄνυτος διώκω . ὁράω | Σωκράτης κρίνω , ὁράω καταγιγνώσκω , ὁράω δήω , ὁράω ἀποθνῄσκω . ταῦ - ὁ παραινέω φεύγω , οὗτος ζητέω καταφυγή .
libanius.declamatio-i 176
οὐκοῦν καὶ ἀσμένως δέξονται καὶ παραμυθήσονται καὶ δώσουσι θαρρεῖν . οἱ δὲ ἱδρυθέντες ὧς ἑκάστῳ συμ - βαίνει καὶ μεταδιδόντες ὧν ἔχουσι πρῶτον μὲν πολλὰς πόλεις σεμνοτέρας τῶν Ἀθηνῶν ἀποδείξουσι κατά γε τὴν σοφίαν , ἔπειτα τοῖς λόγοις ἀμυνοῦνται τοὺς αὐτόχειρας Σωκράτους , οὐ τοὺς κατηγορηκότας , ὦ Ἀθηναῖοι , τουτουσὶ μόνους , ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν ἄλλην πόλιν ὡς τῶν ἐπιτρεψάντων ἐν τῷ μὴ κωλύσαι δεδρακότων . οὐκοῦν ἀνεξάλειπτον πρόσεισι τοὔνειδος καὶ χρόνος οὐδεὶς στήσει τὴν φήμην . ὅταν γὰρ οἱ τῷ λέγειν δια - φέροντες εἰς γραφὴν ἐγκατάθωνται πράξεις ἢ χείρους ἢ βελτίους , ἀνάγκη ταύτας ἐστὶν ἀθανάτους μένειν .
Lemmas: οὐκοῦν καί ἄσμενος δέχομαι καί παραμυθέομαι καί δίδωμι θαρσέω . ὁ δέ ἱδρύω ὅς ἕκαστος συμ - βαίνω καί μεταδίδωμι ὅς ἔχω πρῶτος μέν πολύς πόλις σεμνός ὁ Ἀθῆναι ἀποδείκνυμι κατά γε ὁ σοφία , ἔπειτα ὁ λόγος ἀμύνω ὁ αὐτόχειρ Σωκράτης , οὖον ὁ κατηγορέω , εἰμί Ἀθηναῖος , οὗτος μόνος , ἀλλά καί σύ καί ὁ ἄλλος πόλις ὡς ὁ ἐπιτρέπω ἐν ὁ μή κωλύω δράω . οὐκοῦν ἀνεξάλειπτος πρόσειμι ὄνειδος καί χρόνος οὐδείς ἵστημι ὁ φήμη . ὅταν γάρ ὁ ὁ λέγω διά - φέρω εἰς γραφή ἐγκατατίθημι πρᾶξις ἢ χείρων ἢ ἀγαθός , ἀνάγκη οὗτος εἰμί ἀθάνατος μένω .
libanius.declamatio-i 177
οὐχ ὁρᾶτε τὸν Μίνω δεινά πάσχοντα ἐπὶ τῆς σκηνῆς καὶ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διὰ τοῦ τῆς Πασιφάης ἔρωτος ἐν αἰσχύνῃ γεγενημένην ; ταῦτα μέντοι πολλοὺς <ἂν> ἀν - θρώπους ἔλαθεν , εἰ μὴ πανταχοῦ τὸν λόγον αἱ τρα - γῳδίαι διέσπειραν . νῦν δ’ ἀνθ’ ὧν τῇ πόλει χαλεπῶς προσενήνεκτο δύναμιν ἔχων ἐν τῇ θαλάττῃ διὰ τῶν ποιητῶν καὶ τελευτήσας κολάζεται . μὴ τοίνυν πολλὰς γλώττας ἐφ’ ὑμᾶς αὐτοὺς κινήσητε μηδὲ τοὺς τὸ πρᾶγμα ἐλαύνοντας ἐχθροὺς τῇ πόλει ποιήσητε .
Lemmas: οὐ ὁράω ὁ Μίνως δεινός πάσχω ἐπί ὁ σκηνή καί ὁ οἰκίον αὐτός διά ὁ ὁ Πασιφάη Ἔρως ἐν αἰσχύνη γίγνομαι ; οὗτος μέντοι πολύς ὅς εἰς - θρώπους λανθάνω , εἰμί μή πανταχοῦ ὁ λόγος ὁ τρα - γῳδίαι διασπείρω . νῦν δέ ἀντί ὅς ὁ πόλις χαλεπῶς προσφέρω δύναμις ἔχω ἐν ὁ θάλασσα διά ὁ ποιητής καί τελευτάω κολάζω . μή τοίνυν πολύς γλῶσσα ἐπί σύ αὐτός κινέω μηδέ ὁ ὁ πρᾶγμα ἐλαύνω ἐχθρός ὁ πόλις ποιέω .
libanius.declamatio-i 178
Καὶ τί δεῖ τοῖς ἐσομένοις συγγράμμασι πεί - θειν μὴ βουλεύεσθαι κακῶς ; τὸν Πύθιον , ὦ Ἀθη - ναῖοι , δείσατε . τὸν χρησμὸν αἰδέσθητε , τὴν ἀπὸ Δελ - φῶν μαρτυρίαν , καὶ μὴ | τὸν τοῖς ἐκ τοῦ τρίπο - δὸς κεκοσμημένον ἀπολέσητε ψήφοις μηδὲ μιμήσησθε τὸν θρασὺν ἐκεῖνον Ἴδαν , ὃς ἔλαβε τόξον , ὥς φασιν , ἐπὶ τὸν θεόν . πόλεμός ἐστι καὶ τοῦτο πρὸς τὸν Ἀπόλλω , πόλεμος ἐξ Ἀττικοῦ δικαστηρίου πρὸς τὰ μέσα τῆς γῆς . ἐκεῖθεν μὲν ὁ θεὸς κηρύττει · σοφώτατος ἀν - δρῶν Σωκράτης , ἐντεῦθεν δὲ ἀποκτανθήτω Σω - κράτης βοᾶτε .
Lemmas: καί τίς δεῖ ὁ εἰμί σύγγραμμα πεῖ - θέω μή βουλεύω κακῶς ; ὁ Πύθιον , εἰμί Άθης - νάω , δείδω . ὁ χρησμός αἰδέομαι , ὁ ἀπό Δελ - φάω μαρτυρία , καί μή | ὁ ὁ ἐκ ὁ τρίπος - δίδωμι κοσμέω ἀπόλλυμι ψῆφος μηδέ μιμέομαι ὁ θρασύς ἐκεῖνος Ἴδας , ὅς λαμβάνω τόξον , ὅς φημί , ἐπί ὁ θεός . πόλεμος εἰμί καί οὗτος πρός ὁ Ἀπόλλων , πόλεμος ἐκ Ἀττικός δικαστήριον πρός ὁ μέσος ὁ γῆ . ἐκεῖθεν μέν ὁ θεός κηρύσσω · σοφός εἰς - δράω Σωκράτης , ἐντεῦθεν δέ ἀποκτείνω Σω - Κράτης βοάω .
libanius.declamatio-i 179
πῶς οὖν πέμψετε θεωροὺς εἰς τὰ Πύθια ; πῶς θύσετε πορευθέντες ; πῶς εὔξεσθε ; πῶς , ἤν τι δέῃ , χρήσεσθε τῷ τρίποδι πολλὴν φλυαρίαν τῶν λογίων κατεγνωκότες ; καίτοι τίνες ἂν ὑμῶν δι - καιότερον ἂν συμπράττοιεν εἰς δόξαν τῷ μαντείῳ ; δι’ οὗ τὰς ἀποικίας ἐπέμψατε , δι’ οὗ Μήδους ἀπωλέσατε , δι’ οὗ κακῶν ἑτέρων εὕρασθε λύσεις , δι’ οὗ τὴν προ - ηροσίαν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων θύετε .
Lemmas: πῶς οὖν πέμπω θεωρός εἰς ὁ Πύθια ; πῶς θύω πορεύω ; πῶς εὔχομαι ; πῶς , ἐάν τίς δήω , χράω ὁ τρίπους πολύς φλυαρία ὁ λόγιος καταγιγνώσκω ; καίτοι τίς εἄν σύ Ζεύς - καίω εἄν συμπράσσω εἰς δόξα ὁ μαντεῖος ; διά ὅς ὁ ἀποικία πέμπω , διά ὅς Μῆδος ἀπόλλυμι , διά ὅς κακός ἕτερος εὑρίσκω λύω , διά ὅς ὁ προ - ἀρόω ὑπέρ ὁ Ἕλλην θύω .
libanius.declamatio-i 180
φέρε , εἴ του πιέζοντος , ὅ μὴ γένοιτο , <ἥκοιτε> ζητοῦντες παρὰ τοῦ θεοῦ , καθάπερ ἔμπροσθεν , λύσιν , ὁ δ’ ὑμᾶς , ὥσπερ τὸν Ἀρχιλόχου φονέα , διαρρήδην ἐξελαύνοι τοῦ νεὼ | Μουσῶν ὑμᾶς ἀπεκτονέναι καὶ αὐτοῦ θεράποντα ὑπειπών , καλήν γ’ ἂν εἴημεν δόξαν ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐσχηκότες . καὶ τούτῳ μὲν ἦν εἰς τὸν τοῦ πολέμου νόμον ἀναχώρησις , ὑμᾶς δὲ τί τῶν ἀπάντων παραι - τήσεται ;
Lemmas: φέρω , εἰμί ὁ πιέζω , ὅς μή γίγνομαι , ἵημι ζητέω παρά ὁ θεός , καθάπερ ἔμπροσθεν , λύσις , ὁ δέ σύ , ὥσπερ ὁ Ἀρχίλοχος φονεύς , διαρρήδην ἐξελαύνω ὁ ναός | Μοῦσα σύ ἀποκτείνω καί αὐτός θεράπων ὑπεῖπον , καλός γε εἄν εἰμί δόξα ἐν ὁ Ἕλλην ἔχω . καί οὗτος μέν εἰμί εἰς ὁ ὁ πόλεμος νόμος ἀναχώρησις , σύ δέ τίς ὁ ἀπαντάω παρά - τήκω ;
libanius.declamatio-i 181
τοὺς αὑτοῦ ποθ’ ἱερεῖς οὗτος αὐτὸς ὁ θεὸς ὑπὲρ Αἰσώπου χαλεπαίνων περιέβαλε κακοῖς . καί - τοι τίς ἂν μὴ φιλονεικῶν ἀπεικάσειεν Αἴσωπον τὸν Φρύγα Σωκράτει τῷ ὑμετέρῳ ; πῶς οὖν δεῖ νομίζειν πρᾴως οἴσειν τὸν τοῦδε θάνατον , ᾧ δεινὸν ἔδοξεν ἐκεῖνος ὁ πρότερος ; καλήν γε δόξαν ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἕξομεν ἄνευ τοῦ τι πείσεσθαι καὶ ζημίας . καὶ γὰρ εἰ ψήφοις ἀποθανεῖται καὶ δικαστηρίου ἔσται σχῆμα , μείζων αἰτία τὸ μηδ’ ὀργῇ προσθεῖναι τὸ κακὸν ἐξεἱ - ’ναι . τὸ δὲ καὶ τὴν πρύμναν ἐστέφθαι τοῦ πλοίου τοῦ τὸν χορὸν εἰς τὴν Δῆλον ἄγοντος οὐ φαίνεται δηλοῦν ὧς ἐμποδὼν ὁ θεὸς ἵσταται τῇ τελευτῇ καὶ τὴν σώ - ζουσαν φέρει ;
Lemmas: ὁ αὐτός πρός ἱερεύς οὗτος αὐτός ὁ θεός ὑπέρ Αἴσωπος χαλεπαίνω περιβάλλω κακός . καί - ὅς τίς εἄν μή φιλονεικέω ἀπεικάζω Αἴσωπος ὁ Φρύξ Σωκράτης ὁ ὑμέτερος ; πῶς οὖν δεῖ νομίζω πρᾶος φέρω ὁ ὅδε θάνατος , ὅς δεινός δοκέω ἐκεῖνος ὁ πρότερος ; καλός γε δόξα ἐν ὁ Ἕλλην ἔχω ἄνευ ὁ τίς πείθω καί ζημία . καί γάρ εἰμί ψῆφος ἀποθνῄσκω καί δικαστήριον εἰμί σχῆμα , μείζων αἰτία ὁ μηδέ ὀργή προστίθημι ὁ κακός ἔχω - ναιός . ὁ δέ καί ὁ πρύμνα στέφω ὁ πλοῖον ὁ ὁ χορός εἰς ὁ Δῆλος ἄγω οὖον φαίνω δηλόω ὅς ἐμποδών ὁ θεός ἵστημι ὁ τελευτή καί ὁ σός - νεάζω φέρω ;
libanius.declamatio-i 182
μέλει τοῖς κρείττοσιν , d ) Ἀθηναῖοι , μέλει τῶν φιλομούσων . σημεῖον δέ , Λειβήθριοι μετὰ τὸν Ὀρφέως φόνον δι’ ἀμουσίας ἔδοσαν δίκην καὶ κατέχεται τὸ χωρίον ἀπαιδευσίᾳ συχνῇ . καίτοι τοῦτο ποίας οὐ νόσου δεινότερον , τίνων οὐκ αὐχμῶν βλα - βερώτερον καὶ τετυφλῶσθαι τὴν διάνοιαν καὶ ζῆν ἐν ἀγνοίᾳ τῶν καλῶν καὶ μηδὲν διαφέρειν | βοσκη - μάτων ; ἀλλ’ ὑμεῖς μὴ ἁμάρτοιτε τοιοῦτον μηδὲν μηδὲ πάθοιτε . Κρίτων , ἡλικιῶτα Σωκράτους καὶ δημότα , λέγε πρὸς τούτους ἃ σύνοισθα τῷ φίλῳ . ποῦ τοῦ Σα - 10 λαμινίου Λέοντος οἱ παῖδες , ἐφ’ ὅν ὑπὸ τῶν τριά - κοντα πεμπόμενος οὗτος ἀπῆλθεν οἴκαδε ; φανεῖται μεμνημένος δημότης τῆς προαιρέσεως ; καὶ τῶν ἀμφὶ Θράσυλλον καὶ Περικλέα τοὺς οἰκείους καλῶ τῶν , τὸ Σωκράτους μέρος , οὐκ ἀπολωλότων ἀκρίτων . 183 . Παῦσαι θορυβῶν , Ἄνυτε . δεῖσον τὸ μέλλον . μὴ νίκην νίκα Καδμείαν . ὅρα μὴ τήμερον ἡσθεὶς ὕστε - ρον ὀδύρῃ σαυτόν . εἶλε καὶ Καλλίξενος τοὺς στρατη - γούς , ἀλλ’ ὅμως ἑλὼν ἀπώλλυτο . φύλαξαι δὴ τὸ παρά - δειγμα καὶ λῆξον λοιδορῶν . λύει τὰς βλασφημίας Φαί - δων μετὰ τὸν χείρω βίον φιλοσοφῶν . οὕτως εἴωθε Σωκράτης διαφθείρειν τοὺς νέους . Apologiae Socratis succedere iussi alteram de illo decla - mationem , quae in uno codice — Barberinum dico — ei ante - cedit , sed paucissimis libris servata in editionibus Morelliana et Reiskiana desideratur .
Lemmas: μέλος ὁ ἀγαθός , d ) Ἀθηναῖος , μέλος ὁ φιλόμουσος . σημεῖον δέ , Λειβήθριος μετά ὁ Ὀρφεύς φόνος διά ἀμουσία δίδωμι δίκη καί κατέχω ὁ χωρίον ἀπαιδευσία συχνός . καίτοι οὗτος Ποίας οὖον νόσος δεινός , τίνω οὐ αὐχμός βλα - βέρος καί τυφλόω ὁ διάνοια καί ζῶ ἐν ἄγνοια ὁ καλός καί μηδείς διαφέρω | βόσκω - Μάτων ; ἀλλά σύ μή ἁμαρτάνω τοιοῦτος μηδείς μηδέ πάσχω . Κρίτων , ἡλικιώτης Σωκράτης καί δημότης , λέγω πρός οὗτος ὁ σύνοιδα ὁ φίλος . ποῦ ὁ Σα - 10 λαμινίου Λέων ὁ παῖς , ἐπί ὅς ὑπό ὁ τριά - κοντός πέμπω οὗτος ἀπέρχομαι οἴκαδε ; φαίνω μιμνήσκω δημότης ὁ προαίρεσις ; καί ὁ ἀμφί Θράσυλλος καί Περικλῆς ὁ οἰκεῖος καλέω ὁ , ὁ Σωκράτης μέρος , οὐ ἀπόλλυμι ἄκριτος . 183 . παύω θορυβέω , Ἄνυτος . δείδω ὁ μέλλω . μή Νίκη Νίκη Καδμεία . ὁράω μή σήμερον ἥδομαι ὕω - ἀντίμοιρος ὀδύρομαι σεαυτοῦ . εἴλω καί Καλλίξενος ὁ Στρατή - πέλαγος , ἀλλά ὅμως αἱρέω ἀπόλλυμι . φυλάσσω δή ὁ παρά - δεῖγμα καί λήγω λοιδορέω . λύω ὁ βλασφημία φή - δήω μετά ὁ χείρων βίος φιλοσοφέω . οὕτως εἴωθα Σωκράτης διαφθείρω ὁ νέος . Apologiae Socratis succedere iussi alteram de illo decla - mationem , quae in uno codice — Barberinum dico — ei ante - cedit , sed paucissimis libris servata in editionibus Morelliana et Reiskiana desideratur .