libanius.declamatio-i 86
ἐν δὴ τοῖς ἐλέγ - χοις τούτοις ἔρχεταί τινα καὶ τοιαύτην ὁδόν , ἣν ἀρ - πάσας Ἄνυτος συκοφαντεῖ . ἐρωτᾷ τὸν συνόντα , | εἰ μὴ σοφὸς Ἡσίοδος . ἀνάγκη τὸν ὑπὸ τῆς φήμης κατειλημμένον ὁμολογεῖν . τί δ’ ; οὐχ οὗτος ἔργον πᾶν ἐπαινεῖ φάσκων οὐδὲν ἔργον ὄνειδος εἶναι ; τοῦτο δεύτερον ἐρομένου Σωκράτους οὐκ ἔστιν ἄρνη - σις . οὐκοῦν ὁ τοῖχον διορύττων καὶ τάφον ἔχει μάρτυρα σοφὸν ἄνδρα , τὸν Ἡσίοδον , τοῦ μηδὲν ἀδικεῖν . ἐνταῦθα ἀνάγκη τὸν μὲν ἐρωτώμενον ἀπορεῖν , τοὺς δὲ παρόντας γελᾶν , οὐδένα δὲ ἀπὸ τῶν λόγων ἐπὶ τὰ πονηρὰ κέρδη τρέχειν , ἀλλὰ πᾶν τοὐναντίον . ἐξεληλεγμένου γὰρ τοῦ ποιητοῦ καὶ γέλωτα ὀφείλοντος ἴσασιν ὧς οὐ πᾶσιν ἐγχειρητέον ἔργοις ἐξῆς . 87 . Οὕτω καὶ περὶ Πινδάρου διαλέγεται δεδοικὼς αὐτοῦ τὴν διδαχὴν καὶ φοβούμενος μή τις τῶν νέων ἀκούσας ὧς ὑπερτάτῃ χειρὶ βιάζεται τὸ δίκαιον ἀμελήσας τῶν νόμων ἀσκῇ τὼ χεῖρε . καὶ τοῦτο οὕτως εἰκότως ὑφορᾶται Σωκράτης , ὧς ὁ σοφώτατος Ἄνυτος ἐτόλμησε μεταγράψαι τὸ τοῦ ποιητοῦ καθάπερ ἐν Σκύ - θαις διαλεγομένου καὶ οὐκ εἰσομένοις ἀνθρώποις , τί μὲν Ἀνύτου , τί δὲ Πινδάρου . ἀλλὰ τοῦτο μὲν καλῶς ἐποίησε κακουργῶν . ἐν γὰρ τῷ μεταθεῖναι τὸ τοῦ ποιητοῦ κατηγόρηκε τοῦ Πινδάρου καὶ τὸν Σωκράτην ἐπῄνεσεν . 88 . Ἔτι τοίνυν σκέψασθε , πότερον Θέογνις ὀρθῶς φρονεῖ νομίζων πάντα δεῖν ποιεῖν ὑπὲρ χρημάτων ὡς τῆς πενίας σιγᾶν ἀναγκαζούσης ἢ οὗτος οἰόμενος τὸν ἐν πενίᾳ πολλάκις γ’ ἂν τῶν εὐπορούντων ἄμεινον εἰπεῖν δύνασθαι . καὶ ἤρκει μὲν <ἂν> φδ αὐτὰ τὰ τοῦ διώκοντος εἰς τὴν ἀπολογίαν ἡμῖν , ὁ Λάμπρος , ὁ Φειδίας , ὁ μὲν ἐν τῷ περὶ τῶν ἀγαλμάτων λόγῳ νικῶν ἂν Ἰσχόμαχον , ὁ δ’ Ἱππόνικον ἐν τῷ περὶ μου - σικῆς · εἰ δὲ δεῖ τι προσθεῖναι , τίς οὐκ οἶδεν ὧς ἐν ταῖς ἐκκλησίαις πολλοὶ μὲν τῶν τὰς οὐσίας κεκτημέ - νων ἀποροῦντες γνώμης ἄφωνοι | κάθηνται , πολ - λοὶ ’δε τῶν καταδεῶν ἃ συνοίσει λέγουσι ; πάλιν τοίνυν ὑφ’ ἐκατέρων γνωμῶν λεγομένων οἷς τε μεγάλοι πλοῦ - τοι καὶ παρ’ οἶς μικρὸν ἀργύριον οἱ μὲν ἔδοξαν οὐκ εὖ φρονεῖν , οἱ δὲ τὰ ἄριστα παραινεῖν . ὀρθῶς οὖν ὑπολαμβάνει Σωκράτης τῶν πεπαιδευμένων , ἀλλ’ οὐ τῶν εὐπορούντων τὸ δύνασθαι λέγειν ἡγούμενος .
Lemmas: ἐν δή ὁ λέγω3 - χόω οὗτος ἔρχομαι τις καί τοιοῦτος ὁδός , ὅς ἀρ - πᾶς Ἄνυτος συκοφαντέω . ἐρωτάω ὁ σύνειμι , | εἰμί μή σοφός Ἡσίοδος . ἀνάγκη ὁ ὑπό ὁ φήμη καταλαμβάνω ὁμολογέω . τίς δέ ; οὐ οὗτος ἔργον πᾶς ἐπαινέω φάσκω οὐδείς ἔργον ὄνειδος εἰμί ; οὗτος δύο ἔρομαι Σωκράτης οὐ εἰμί Ἄρνη - τις . οὐκοῦν ὁ τοῖχος διορύσσω καί τάφος ἔχω μάρτυς σοφός ἀνήρ , ὁ Ἡσίοδος , ὁ μηδείς ἀδικέω . ἐνταῦθα ἀνάγκη ὁ μέν ἐρωτάω ἀπορέω , ὁ δέ πάρειμι γελάω , οὐδείς δέ ἀπό ὁ λόγος ἐπί ὁ πονηρός κέρδος τρέχω , ἀλλά πᾶς ἐναντίος . ἐκλήγω γάρ ὁ ποιητής καί γέλως ὀφείλω οἶδα ὅς οὖον πᾶς ἐγχειρητέον ἔργον ἑξῆς . 87 . οὕτως καί περί Πίνδαρος διαλέγω δείδω αὐτός ὁ διδαχή καί φοβέω μή τις ὁ νέος ἀκούω ὅς υπέρτατος χείρ βιάζομαι ὁ Δίκαιος ἀμελέω ὁ νόμος ἀσκέω ὁ χείρ . καί οὗτος οὕτως εἰκότως ὑφοράω Σωκράτης , ὅς ὁ σοφός Ἄνυτος τολμάω μεταγράφω ὁ ὁ ποιητής καθάπερ ἐν Σκύ - Θαΐς διαλέγω καί οὐ οἶδα ἄνθρωπος , τίς μέν Ἄνυτος , τίς δέ Πίνδαρος . ἀλλά οὗτος μέν καλῶς ποιέω κακουργέω . ἐν γάρ ὁ μετατίθημι ὁ ὁ ποιητής κατηγορέω ὁ Πίνδαρος καί ὁ Σωκράτης ἐπαινέω . 88 . ἔτι τοίνυν σκέπτομαι , πότερος Θέογνις ὀρθῶς φρονέω νομίζω πᾶς δήω ποιέω ὑπέρ χρῆμα ὡς ὁ πενία σιγάω ἀναγκάζω ἢ οὗτος οἴομαι ὁ ἐν πενία πολλάκις γε εἄν ὁ εὐπορέω ἀγαθός εἶπον δύναμαι . καί ἀρκέω μέν ὅς φδ αὐτός ὁ ὁ διώκω εἰς ὁ ἀπολογία ἐγώ , ὁ Λάμπρος , ὁ Φειδίας , ὁ μέν ἐν ὁ περί ὁ ἄγαλμα λόγος Νίκη εἄν Ἰσχόμαχος , ὁ δέ Ἱππόνικος ἐν ὁ περί ἐγώ - Σικῆς · εἰμί δέ δεῖ τίς προστίθημι , τίς οὐ οἶδα ὅς ἐν ὁ ἐκκλησία πολύς μέν ὁ ὁ οὐσία κεκτημέ - νάω ἀπορέω γνώμη ἄφωνος | κάθημαι , πολ - λόω ἐσθίω ὁ καταδέω ὁ συμφέρω λέγω ; πάλιν τοίνυν ὑπό κατεράω γνώμη λέγω ὅς τε μέγας πλόος - ὅς καί παρά οἶς μικρός ἀργύριον ὁ μέν δοκέω οὐ εὕω φρονέω , ὁ δέ ὁ ἀγαθός παραινέω . ὀρθῶς οὖν ὑπολαμβάνω Σωκράτης ὁ παιδεύω , ἀλλά οὖον ὁ εὐπορέω ὁ δύναμαι λέγω ἡγέομαι .