ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-i 60
ποῦ τοίνυν ὁ τυραννοδιδάσκαλος ; ἐπίδειξον . ἄγων τοὺς νέους ἧκε παρὰ τὸν Δρακοντίδην καὶ Χαρικλέα καὶ Μηλόβιον καὶ τοὺς ἄλλους καὶ παράδειγμα βίου καλ - λίστου τούτους ἐκέλευσεν ἡγεῖσθαι , καὶ τῶν μὲν ἐδεήθη μεταπέμπεσθαι τοὺς νεανίσκους , τοῖς δὲ παρῄνεσεν εἰς ἐκείνους βλέπειν καὶ σκοπεῖν ὅπως διαδέξονται τὴν τυραννίδα ;
Lemmas: ποῦ τοίνυν ὁ τυραννοδιδάσκαλος ; ἐπιδείκνυμι . ἄγω ὁ νέος ἵημι παρά ὁ Δρακοντίδης καί Χαρικλῆς καί Μηλόβιος καί ὁ ἄλλος καί παράδειγμα βίος καλστις - λίστου οὗτος κελεύω ἡγέομαι , καί ὁ μέν δήω μεταπέμπω ὁ νεανίσκος , ὁ δέ παραινέω εἰς ἐκεῖνος βλέπω καί σκοπέω ὅπως διαδέχομαι ὁ τυραννίς ;
libanius.declamatio-i 61
καὶ τούτων ἂν ἐπιδείξῃ <τι> τήερον Ἄνυτος , δίκαιός ἐστι κατήγορος <καὶ> κήδεται τῆς πόλεως , εἰ καὶ βραδέως . εἰ δ’ ἀπὸ μὲν καιρῶν ἱκανῶν δεῖξαι φύσιν τυραννικὴν οὐκ ἂν δύναιτο τὸν ἄνθρω - πον ἐλέγχειν , αἰτίας δὲ συναγαγὼν οὐκ οὔσας παρο - ξύνει τοὺς ὀμωμοκότας , μὴ λανθανέτω μετὰ Σωκρά - τοὺς ἀδικῶν οὓς ἐπιορκεῖν ἀναγκάζει . 62 . Τί οὖν ἐστι δι’ ὃ γράψασθαι τετόλμηκε καὶ οὕτω τεθαρρηκότως τηλικαύτην αἰτίαν ἐπήνεγκεν ; Ἡσι - όδου , φησίν , ἔπη ] καὶ Θεόγνιδος καὶ Ὁμήρου καὶ τῶν Πινδάρου μελῶν , τοὺς δὲ ποιητὰς τού - τούτους καὶ δόξης καὶ τιμῶν τετυχηκέναι παρά τε τοῖς ἄλλοις καὶ ἡμῖν , τούτων , φησί , τῶν ἀνδρῶν ἐπιλαμβάνεται καὶ τῶν εἰρημένων οὐκ ὀλίγα δείκνυσι πονηρῶς ἔχοντα .
Lemmas: καί οὗτος εἄν ἐπιδείκνυμι ὅς τηρέω Ἄνυτος , δίκαιος εἰμί κατήγορος <καὶ> κήδω ὁ πόλις , εἰμί καί βραδύς . εἰμί δέ ἀπό μέν καιρός ἱκανός δείκνυμι φύσις τυραννικός οὐ εἄν δύναμαι ὁ ἄνθρω - πως ἐλέγχω , αἴτιος δέ συνάγω οὐ εἰμί πάρος - συνέρχομαι ὁ ὄμνυμι , μή λανθάνω μετά Σωκρᾶς - ὁ ἀδικέω ὅς ἐπιορκέω ἀναγκάζω . 62 . τις οὖν εἰμί διά ὅς γράφω τολμάω καί οὗτος τεθαρρηκότως τηλικόσδε αἴτιος ἐπιφέρω ; εἰμί - ὁδός , φημί , ἔπος ] καί Θέογνις καί Ὅμηρος καί ὁ Πίνδαρος μέλος , ὁ δέ ποιητής ὅς - οὗτος καί δόξα καί τιμή τυγχάνω παρά τε ὁ ἄλλος καί ἐγώ , οὗτος , φημί , ὁ ἀνήρ ἐπιλαμβάνω καί ὁ εἴρω οὐ ὀλίγος δείκνυμι πονηρός ἔχω .
libanius.declamatio-i 63
πρᾶγμα ποιῶν , Ἄνυτε , πολλῆς ἐξουσίας , ἐπεὶ καὶ ἐμοὶ καὶ σοὶ καὶ τοῖς πολίταις ἅπασι καὶ τοῖς ξένοις καὶ νέοις καὶ πρε - τοῦτ’ σβυτἐροις καὶ τῷ βουλομένῳ δέδοται παρὰ τῶν νόμων κατὰ τὸ παριστάμενον μνησθῆναι τῶν ποιητῶν . ὁ μὲν ἐπῄνεσεν , ὁ δὲ οὐκ ἠβουλήθη . κρίνεται δὲ οὐδέτερος , οὐδ’ εἰ τῆς ἀληθείας ἑκάτερος ἀποτυγχάνρι . ὥσπερ γὰρ τοῖς ἄγαλμα θεωμένοις ἔξεστι τοῖς μὲν θαυμάσαι , τοῖς δὲ οὔ , καὶ μέμψασθαί | τι τῶν μερῶν , εἰ δὲ βού - λοιτό τις , καὶ τὸ πᾶν , οὕτω καὶ περὶ τῶν ποιημάτων καὶ τῶν καταλογάδην συγγραμμάτων οἱ μὲν τὴν ἀμείνω ψῆφον , οἱ δὲ τὴν ἑτέραν φέρουσι . καί , νὴ Δία γε , τὸν αὐτὸν ἂν εὕροις ἃ τήμερον ᾠήθη χρηστὰ μετὰ ταῦτα ὕστερον ἄλλης ἀξιοῦντα δόξης . τὸ γὰρ πολλάκις ἐξετα - σθὲν μᾶλλον ἔδειξε τῷ βασανίζοντι τὴν φύσιν . κἂν ἄγῃ τις εἰς δικαστήριον δώσοντα δίκην τὸν ἃ πρὶν ἐπῄ - νεσε ψέγοντα , γέλως ἂν εἴη . 64 . Ἀλλὰ πῶς δεῖ ποιεῖν ; βοηθεῖν λόγῳ τοῖς ἐγ - καλουμένοις ἀπ’ αὐτῆς τῆς περὶ τῶν ἐπῶν φιλονεικίας καὶ τὸν ἐπιτιμῶντα μωραίνοντα ἐλέγχειν . αὕτη γὰρ ἱκανὴ τοῖς φιλοσοφοῦσι δίκη , τὸ δὲ κρίνειν καὶ τίμημα θάνατον ἐπάγειν ἐπ’ ἄλλοις τέτακται . γνοίητε δ’ ἂν ἐκείνως μᾶλλον τὴν ἀτοπίαν .
Lemmas: πρᾶγμα ποιέω , Ἄνυτος , πολύς ἐξουσία , ἐπεί καί ἐγώ καί σύ καί ὁ πολίτης ἅπας καί ὁ ξένος καί νέος καί πρώ - οὗτος σβυτερεω καί ὁ βούλομαι δίδωμι παρά ὁ νόμος κατά ὁ παρίστημι μιμνήσκω ὁ ποιητής . ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ οὐ βούλομαι . κρίνω δέ οὐδέτερος , οὐδέ εἰμί ὁ ἀλήθεια ἑκάτερος ἀποτυγχάνρι . ὥσπερ γάρ ὁ ἄγαλμα θεάομαι ἔξεστι ὁ μέν θαυμάζω , ὁ δέ οὖον , καί μέμφομαι | τίς ὁ μέρος , εἰμί δέ βοῦς - λοιτό τις , καί ὁ πᾶς , οὗτος καί περί ὁ ποίημα καί ὁ καταλογάδην σύγγραμμα ὁ μέν ὁ ἀγαθός ψῆφος , ὁ δέ ὁ ἕτερος φέρω . καί , νή Ζεύς γε , ὁ αὐτός εἄν εὑρίσκω ὁ σήμερον οἴομαι χρηστός μετά οὗτος ὕστερος ἄλλος ἄξιος δόξα . ὁ γάρ πολλάκις ἐξετάζω - ς μᾶλλον δείκνυμι ὁ βασανίζω ὁ φύσις . κἀν ἄγω τις εἰς δικαστήριον δίδωμι δίκη ὁ ὁ πρίν ἔπειμι - Νέσε ψέγω , γέλως εἄν εἰμί . 64 . ἀλλά πῶς δεῖ ποιέω ; βοηθέω λόγος ὁ ἐκ - καλέω ἀπό αὐτός ὁ περί ὁ ἔπος φιλονεικία καί ὁ ἐπιτιμάω μωραίνω ἐλέγχω . οὗτος γάρ ἱκανός ὁ φιλοσοφέω δίκη , ὁ δέ κρίνω καί τίμημα θάνατος ἐπάγω ἐπί ἄλλος τάσσω . γιγνώσκω δέ εἄν ἐκείνως μᾶλλον ὁ ἀτοπία .
libanius.declamatio-i 65
ἠγωνίσατό ποτε Ὁμήρῳ Ἡσίοδος καὶ τοῦτο αὐτὸς Ἡσίοδος ἐν ἐπιγράμ - ματι διδάσκει φιλοτιμούμενος καὶ λέγων νενικηκέναι τὸν Ὅμηρον . οὐκοῦν εἰ μὲν ἀπάσαις Ἡσίοδος ἐνίκα , πάντες δήπου ληρεῖν ἡγοῦντο τὸν Ὅμηρον · εἰ δ’ οἱ μὲν τοῦτον ἡγοῦντο βελτίω , παρὰ δὲ τοῖς πλείοσιν εὐδοκίμει τὰ τοῦ Ἡσιόδου , τῶν οὐκ ἐπαινούντων ἐκά - τερος ἐτετυχήκει καὶ δῆλον ὧς τοῦ συλλόγου διαλυ - θέντος οἱ μὲν τούτῳ θέμενοι τὸν Ἡσίοδον ἐκάκιζον , οἱ δὲ ἐκείνῳ τοῦτον . αὐτοῖς γὰρ οὕτω γε ἐβοήθουν ἄν .
Lemmas: ἀγωνίζομαι ποτός Ὅμηρος Ἡσίοδος καί οὗτος αὐτός Ἡσίοδος ἐν ἐπίγραμμα - μάτι διδάσκω φιλοτιμέομαι καί λέγω νικάω ὁ Ὅμηρος . οὐκοῦν εἰμί μέν ἀπάω Ἡσίοδος νικάω , πᾶς δήπου ληρέω ἡγέομαι ὁ Ὅμηρος · εἰμί δέ ὁ μέν οὗτος ἡγέομαι ἀγαθός , παρά δέ ὁ πλείων εὐδοκιμέω ὁ ὁ Ἡσίοδος , ὁ οὐ ἐπαινέω ἐπίτεξ - τέρος τυγχάνω καί δῆλος ὅς ὁ σύλλογος διαλύω - θέω ὁ μέν οὗτος τίθημι ὁ Ἡσίοδος κακίζω , ὁ δέ ἐκεῖνος οὗτος . αὐτός γάρ οὗτος γε βοηθέω ἄν .
libanius.declamatio-i 66
εἶπεν οὖν τις τῶν τὰς ἱστορίας συντεθεικό - τῶν , ὅτι δίκην τις ἔδωκεν ἐν Χαλκίδι διὰ τὸν Ἡσιόδου ψόγον ἢ τὸν Ὁμήρου ; οὐδείς . πῶς οὖν οὐ δεινὸν τοῖς μὲν πάλαι τῶν ποιητῶν αὐτῶν λεγόντων ἀκηκοόσιν ἐξεῖναί τι καὶ ἐπιτιμῆσαι , τῶν δ’ ὕστερον τοὺς οὐ χρηστόν <τι> παρ’ ἐκείνοις ὁρῶντας ἢ σιγᾶν ἢ ἀπολω - λέναι ;
Lemmas: εἶπον οὖν τις ὁ ὁ ἱστορία συντίθημι - ὁ , ὅτι δίκη τις δίδωμι ἐν Χαλκίς διά ὁ Ἡσίοδος ψόγος ἢ ὁ Ὅμηρος ; οὐδείς . πῶς οὖν οὖον δεινός ὁ μέν πάλαι ὁ ποιητής αὐτός λέγω ἀκούω ἔξεστι τίς καί ἐπιτιμάω , ὁ δέ ὕστερος ὁ οὖον χρηστός ὅς παρά ἐκεῖνος ὁράω ἢ σιγάω ἢ ἀπόλλυμι - λένη ;
libanius.declamatio-i 67
Σοφοκλῆς | δέ , ὦ πρὸς Δῖός , καὶ Εὐρι - πίδης καὶ Αἰσχύλος ἆρά σοι δοκοῦσιν οὐκ ἂν εἰκότως ἐν σοφοῖς ἀριθμεῖσθαι ; καὶ τίς οὐκ ἂν συνεύξαιτο τοῖς αὐτοῦ παισὶ τὸ φανῆναι τοῖς Ἕλλησιν ἐν Διο - νυσίοις ; οὐδεὶς οὖν τῶν τεθεαμένων ἀπελθὼν ἐπελά - βετο τῶν ἰαμβείων ; οἱ δὲ καὶ λεγομένων ἔτι μυρίοι · καὶ μέλει γε αὐτοῖς οὐδέν , εἰ δήξονται τοὺς ποιητάς . ἡ δέ γε κωμῳδία τὸ πλεῖστον τῆς ἡδονῆς ἐκ τοῦ κακῶς λέγειν τἀς τραγῳδίας εἰσφέρεται .
Lemmas: Σοφοκλῆς | δέ , εἰμί πρός Δῖος , καί σύμμαρτυς - Πίδης καί Αἰσχύλος ἆρα σύ δοκέω οὐ εἄν εἰκότως ἐν σοφός ἀριθμέω ; καί τίς οὐ εἄν συνεύχομαι ὁ αὐτός παῖς ὁ φαίνω ὁ Ἕλλην ἐν Διο - νύσιος ; οὐδείς οὖν ὁ θεάομαι ἀπέρχομαι πελός - βέτο ὁ ἰαμβεῖον ; ὁ δέ καί λέγω ἔτι μυρίος · καί μέλος γε αὐτός οὐδείς , εἰμί δάκνω ὁ ποιητής . ὁ δέ γε κωμῳδία ὁ πλεῖστος ὁ ἡδονή ἐκ ὁ κακῶς λέγω εἰς τραγῳδία εἰσφέρω .
libanius.declamatio-i 68
εἶτ’ ἂν μὲν Ἀθηναίων τοὺς δοκοῦντας παιδείᾳ διαφέρειν φῇ τις ἐν οἶς ποιοῦσιν ἁμαρτάνειν , ἀνεύθυνος · ἂν δ’ Ἀθη - ναίων τις πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους ταὐτὸ τοῦτο ποιῇ , κριθήσεται ; καὶ Σωκράτην μὲν ἐξῆν Ἀριστοφάνει κω - μῳδεῖν καὶ πᾶς ὁ μετὰ ταῦτα χρόνος ἕξει τὰ σκώμ - μάτα , γέγραπται γάρ , καὶ ὁ τὰ γεγραμμένα ἐξαλείψων οὐκ ἔσται · Σωκράτει δὲ οὐ δώσομεν ἐλέγχειν Ὅμηρον ἤ τινα ποιητὴν ἕτερον καὶ ταῦτα οὐ φυλαττομένων βιβλίῳ καὶ γραφῇ τῶν ἐλέγχων ; εἰ γὰρ ἐκεῖνα νόμῳ Διονυσίων γεγένηται , καὶ ταῦτα κοινῷ νόμῳ τῶν ἀν - θρώπων εἴρηται , καθ’ ὅν ποιητῶν καὶ λογογράφων δοκιμαστής ἐστι τῶν ἐντυγχανόντων ἕκαστος .
Lemmas: εἶτα εἄν μέν Ἀθηναῖος ὁ δοκέω παιδεία διαφέρω φημί τις ἐν οἶς ποιέω ἁμαρτάνω , ἀνεύθυνος · εἄν δέ Άθης - νάω τις πρός ὁ πρέσβυς αὐτός οὗτος ποιέω , κρίνω ; καί Σωκράτης μέν ἔξεστι Ἀριστοφάνης πω - μῳδεῖν καί πᾶς ὁ μετά οὗτος χρόνος ἔχω ὁ σκώμ - μάτη , γράφω γάρ , καί ὁ ὁ γράφω ἐξαλείφω οὐ εἰμί · Σωκράτης δέ οὖον δίδωμι ἐλέγχω Ὅμηρος ἤ τις ποιητής ἕτερος καί οὗτος οὖον φυλάσσω βιβλίον καί γράφω ὁ ἐλέγχω ; εἰμί γάρ ἐκεῖνος νόμος Διονύσια γίγνομαι , καί οὗτος κοινός νόμος ὁ εἰς - τρωπάω εἴρω , κατά ὅς ποιητής καί λογογράφος δοκιμαστής εἰμί ὁ ἐντυγχάνω ἕκαστος .
libanius.declamatio-i 69
οὕτως ἐπιλαμβάνεται Πινδάρου Σωκράτης , ὧς σὺ Σωκράτους , μᾶλλον δὲ οὐχ οὕτως . ὁ μὲν γὰρ δικαίως , σὺ δὲ ἀδί - κως , καὶ ὁ μὲν βλάπτοντος , σὺ δὲ ὠφελοῦντος , ἀλλὰ τό γε <πρᾶγμα> γε < πρᾶγμα><πρᾶγμα> τῆς | αὐτῆς ἐξουσίας . οὐκ ἄνισον αὐτὸν μὲν ἀξιοῦν ψέγειν τῶν πολιτῶν τοὺς λόγους , τῶν δὲ πολιτῶν μηδενὶ τὰ τῶν ἄλλων ἐπι - τρέπειν εἰς ἐξέτασιν ἄγειν , ὥσπερ νόμῳ φύσεως ἠναγ - κασμένον τοὺς μὲν ἐκ Βοιωτίας ἢ οὐκ οἶδ’ ὁπόθεν σοφίᾳ διαφέρειν , τοὺς δὲ τῆς Ἀθηνᾶς τροφίμους ἀμα - θίᾳ συνοικεῖν ; καίτοι τοὐναντίον ἐδόκει τὸν ἔμπρο - σθεν χρόνον . σὺ δὲ οὐκ ἐᾷς .
Lemmas: οὕτως ἐπιλαμβάνω Πίνδαρος Σωκράτης , ὅς σύ Σωκράτης , μᾶλλον δέ οὐ οὕτως . ὁ μέν γάρ δικαίως , σύ δέ ἀμνάς - Κῶς , καί ὁ μέν βλάπτω , σύ δέ ὠφελέω , ἀλλά ὁ γε ἐπάρχω γε < πρᾶγμα ὁ | αὐτός ἐξουσία . οὐ ἄνισος αὐτός μέν ἀξιόω ψέγω ὁ πολίτης ὁ λόγος , ὁ δέ πολίτης μηδείς ὁ ὁ ἄλλος ἐπι - τρέπω εἰς ἐξέτασις ἄγω , ὥσπερ νόμος φύσις ἀνάγω - κάζω ὁ μέν ἐκ Βοιωτία ἢ οὐ οἶδα ὁπόθεν σοφία διαφέρω , ὁ δέ ὁ Ἀθηνᾶ τρόφιμος ἅμα - θεός συνοικέω ; καίτοι ἐναντίος δοκέω ὁ ἔμπρος - ς χρόνος . σύ δέ οὐ ἐάω .
libanius.declamatio-i 70
καὶ μὴν εἰ τὸ τῶν ἐπῶν κατηγορεῖν ἔν τι τῶν ἀδικημάτων , <ἦν> ἦν ἀν’ καὶ περὶ τούτου νόμος , ὥσπερ ἀμέλει καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἀδικημάτων , οἷον ὁ μέν τις λέγει μὴ δω - ροδοκεῖν , ὁ δὲ μὴ τύπτειν , ὁ δὲ μὴ λωποδυτεῖν . καὶ τῶν ἄλλων ὅπως ἀπεχώμεθα , γέγραπται τιμωρία καθ’ ἑκάστων · ἀλλ’ οὐκ ἐὰν ἐπιλαμβάνηταί τις τῶν παλαιῶν ποιητῶν , ἀποθνησκέτω τῶν νόμων οὐδαμοῦ γέγραπται . ἀλλ’ οὐδὲ ἐν τοῖς ψηφίσμασιν ἐν οἷς ἐτιμῶντο ταύτην ἔλαβον τὴν δωρεὰν εὐφημεῖν ἅπαντας Ἀθηναίους περὶ τῶν ἐκείνοις γεγραμμένων ἀπάντων . τί τοίνυν ὁ κρινόμενος παραβὰς ἠδίκηκεν , εἰ μήτε ἐν νόμῳ κεκώλυται δεικνύναι τι τῶν Ἡσιόδου βλαβερὸν μήτε ψήφισμα θάνατον ἀπειλεῖ τῷ μή γε πανταχοῦ τὰ βέλτιστα τὸν Πίνδαρον εἰρηκέναι λέγοντι ·
Lemmas: καί μήv εἰμί ὁ ὁ ἔπος κατηγορέω ἐν τίς ὁ ἀδίκημα , <ἦν> εἰμί ἄνω καί περί οὗτος νόμος , ὥσπερ ἀμελέω καί περί ὁ ἄλλος ἀδίκημα , οἷος ὁ μέν τις λέγω μή δήω - ροδοκεω , ὁ δέ μή τύπτω , ὁ δέ μή λωποδυτέω . καί ὁ ἄλλος ὅπως ἀπέχω , γράφω τιμωρία κατά ἕκαστος · ἀλλά οὐ ἐάν ἐπιλαμβάνω τις ὁ παλαιός ποιητής , ἀποθνῄσκω ὁ νόμος οὐδαμοῦ γράφω . ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ ψήφισμα ἐν ὅς τιμάω οὗτος λαμβάνω ὁ δωρεά εὐφημέω ἅπας Ἀθηναῖος περί ὁ ἐκεῖνος γράφω ἀπαντάω . τίς τοίνυν ὁ κρίνω παραβαίνω ἀδικέω , εἰμί μήτε ἐν νόμος κωλύω δείκνυμι τίς ὁ Ἡσίοδος βλαβερός μήτε ψήφισμα θάνατος ἀπειλέω ὁ μή γε πανταχοῦ ὁ ἀγαθός ὁ Πίνδαρος εἴρω λέγω ·
libanius.declamatio-i 71
καίτοι τὼ δύο τούτω ποιητά , τόν τε Ἡσίοδον καὶ τὸν Ὅμηρον λέγω , πρεσβυτέρους εἶναι συμβαίνει τοῦ Σόλωνος . εἴ γ’ οὖν ἡγεῖτο δεινὸν ὁ Σόλων εἶναί τινα κατὰ τῶν ἐπῶν ἐξουσίαν τῷ βουλομένῳ , πάντως ἂν ἔθηκε νόμον εἴργοντα τοὺς Ἀθηναίους τῆς βασάνου τῶν ἐπῶν , εἰ δὲ μὴ | Σόλων , ἕτερος ἄν , ὡς περὶ τῶν ὀνομάτων Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος ἔδοξεν ἡμῖν μηδένα δοῦλον τοῖς τὸν τύραννον καθελοῦσι ποιεῖν ὁμώνυμον καὶ πειθόμεθα .
Lemmas: καίτοι ὁ δύο οὗτος ποιητής , ὁ τε Ἡσίοδος καί ὁ Ὅμηρος λέγω , πρέσβυς εἰμί συμβαίνω ὁ Σόλων . εἰμί γε οὖν ἡγέομαι δεινός ὁ Σόλων εἰμί τις κατά ὁ ἔπος ἐξουσία ὁ βούλομαι , πάντως εἄν τίθημι νόμος ἔργω ὁ Ἀθηναῖος ὁ βάσανος ὁ ἔπος , εἰμί δέ μή | Σόλων , ἕτερος ἄν , ὡς περί ὁ ὄνομα Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων δοκέω ἐγώ μηδείς δοῦλος ὁ ὁ τύραννος καθαιρέω ποιέω ὁμώνυμος καί πείθω .
libanius.declamatio-i 72
πῶς οὖν τῆς αὐτῆς προνοίας οὐκ ἠξίωται τὰ ἔπη ; ὅτι τὸ μὲν ὕβριν ἂν εἶχε κατὰ τῶν εὐεργετῶν διὰ τῶν οἰκετῶν , τὸ δὲ τὰ τῶν τυράννων ἂν ἐδίδου τοῖς ποιηταῖς , οὓς τοὺς ἀρ - χομένους ἐπαινεῖν ἀνάγκη , κἂν ὑπερβάλλωσι πάντας ἀνοίᾳ καὶ κακίᾳ . Σωκράτης δὲ Ὅμηρον οὐκ ᾔδει τύ - ραννον Ἀθηνῶν οὐδὲ Θέογνιν οὐδέ γε , εἰ τυραννοῦν - τας ἑώρα , κολακεύειν ἂν ὑπέμεινεν , ἀλλ’ εἰ πρὸς τὸ τῆς πόλεως ἄρχειν ἐπῆγε , καὶ τυραννούμενος ἂν ἐξή - τασε τὰ ποιήματα , καθάπερ τῶν τριάκοντα τὰ ἔργα . σὺ δ’ ἐν δημοκρατίᾳ καὶ παρρησίᾳ παλαιοὺς ποιητὰς ἐφίστης τοῖς περὶ τοὺς λόγους διατρίβουσι δεσπότας καὶ τὰ στόματα τοῖς δεξιωτέροις ἐμφράττεις καὶ σιγὴν Ἀθήνησιν εἰσηγῇ .
Lemmas: πῶς οὖν ὁ αὐτός πρόνοια οὐ ἀξιόω ὁ ἔπος ; ὅτι ὁ μέν ὕβρις εἄν ἔχω κατά ὁ εὐεργέτης διά ὁ οἰκέτης , ὁ δέ ὁ ὁ τύραννος εἄν δίδωμι ὁ ποιητής , ὅς ὁ ἀρ - χόω ἐπαινέω ἀνάγκη , κἀν ὑπερβάλλω πᾶς ἄνοια καί κακία . Σωκράτης δέ Ὅμηρος οὐ οἶδα ὅς - ῥαίνω Ἀθῆναι οὐδέ Θέογνις οὐδέ γε , εἰμί τυραννέω - ὅς ὁράω , κολακεύω εἄν ὑπομένω , ἀλλά εἰμί πρός ὁ ὁ πόλις ἄρχω ἐπάγω , καί τυραννέω εἄν ἔξεστι - Τάσε ὁ ποίημα , καθάπερ ὁ τριάκοντα ὁ ἔργον . σύ δέ ἐν δημοκρατία καί παρρησία παλαιός ποιητής ἐφίστημι ὁ περί ὁ λόγος διατρίβω δεσπότης καί ὁ στόμα ὁ δεξιός ἐμφράσσω καί σιγή Ἀθήνησιν εἰσηγέομαι .
libanius.declamatio-i 73
καὶ Πεισίστρατος μὲν ὁ μάλιστα σπουδάσας περὶ τὴν Ὁμήρου ποίησιν οὐδένα τῶν πολι - τῶν ἀπέκτεινε λαβὼν ἔπους ἐπιλαμβανόμενον , εἰκὸς δὲ πολλὰ τοιαῦτα γεγονέναι τῶν Ὁμήρου συλλεγομένων · σὺ δ’ ἐν δημοκρατίᾳ ποιεῖς τυραννίδος χαλεπώτερα καὶ ταῦτα ἐπαινῶν τὸν Θησέα τοῦ τῆς ἀρχῆς ἣν εἶχεν ἀποστῆναι . ὅς οὐ διὰ τοῦτο τὴν ἐλευθερίαν τοῦ δή - μου πρὸ τῆς ἐξουσίας ἐποιήσατο τῆς αὑτοῦ , ἵνα Ἄνυτος καὶ Μέλητος κωλύωσι διαλέγεσθαι τὸν βουλόμενον Ἀθήνησιν , ἀλλ’ ἔνα παντὸς ἀπηλλαγμένοι δέους καὶ τὰς ψυχὰς ἀσκῶμεν μαθήμασι καὶ τὰ σώματα γυμνα - σίοις .
Lemmas: καί Πεισίστρατος μέν ὁ μάλιστα σπουδάζω περί ὁ Ὅμηρος ποίησις οὐδείς ὁ πόλις - ὁ ἀποκτείνω λαμβάνω ἔπος ἐπιλαμβάνω , εἰκός δέ πολύς τοιοῦτος γίγνομαι ὁ Ὅμηρος συλλέγω · σύ δέ ἐν δημοκρατία ποιέω τυραννίς χαλεπός καί οὗτος ἐπαινέω ὁ Θησεύς ὁ ὁ ἀρχή ὅς ἔχω ἀφίστημι . ὅς οὖον διά οὗτος ὁ ἐλευθερία ὁ δή - ἐγώ πρό ὁ ἐξουσία ποιέω ὁ αὐτός , ἵνα Ἄνυτος καί Μέλητος κωλύω διαλέγω ὁ βούλομαι Ἀθήνησιν , ἀλλά νάω πᾶς ἀπαλλάσσω δέος καί ὁ ψυχή ἀσκέω μάθημα καί ὁ σῶμα γυμνός - σίον .
libanius.declamatio-i 74
καὶ διὰ τοῦτο καλὸν καὶ ἥδιστον αἱ Ἀθῆναι θέαμα καὶ πανταχόθεν | δεῦρο φοιτῶσι καὶ ναυσὶ καὶ πεζῇ καὶ οἱ μὲν κατέμειναν , οἱ δὲ μόλις ἀπῆλθον , οὐχ 11 ὅτι τραπέζαις νικῶμεν Σύβαριν οὐδ’ ὅτι πυρῶν ἡμῖν εὔφορος ἡ γῆ , τοὐναντίον γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῖς ἔξω τικτομένοις τρεφόμεθα , ἀλλ’ ὅτι λόγων ἐστὶν ἐργαστήριον ἡ πόλις . ὁ μὲν ἤρετο , ὁ δὲ ἀπεκρίνατο . τῷ μὲν ὑπῆρξε μαθεῖν , ὁ δὲ ἐδίδαξε . τὸν μὲν ἴδοις ἂν ἐπαινοῦντά τι τῶν τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένων , τὸν δὲ αἰτιώμενον , τὸν δὲ δόξαν οὐ καλὴν λύοντα .
Lemmas: καί διά οὗτος καλός καί ἡδύς ὁ Ἀθῆναι θέαμα καί πανταχόθεν | δεῦρο φοιτάω καί ναῦς καί πεζός καί ὁ μέν καταμένω , ὁ δέ μόλις ἀπέρχομαι , οὐ 11 ὅτι τράπεζα νικάω Σύβαρις οὐδέ ὅτι πυρά ἐγώ εὔφορος ὁ γῆ , ἐναντίος γάρ , εἰμί ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ ἔξω τίκτω τρέφω , ἀλλά ὅτι λόγος εἰμί ἐργαστήριον ὁ πόλις . ὁ μέν ἔρομαι , ὁ δέ ἀποκρίνω . ὁ μέν ὑπάρχω μανθάνω , ὁ δέ διδάσκω . ὁ μέν ὁράω εἄν ἐπαινέω τίς ὁ ὁ ἔμπροσθεν εἴρω , ὁ δέ αἰτιάομαι , ὁ δέ δόξα οὖον καλός λύω .
libanius.declamatio-i 75
ταῦτα ἄξια τῆς ἐν ἀκροπόλει θεοῦ , ταῦτα τῶν ὑπὸ θεῶν πεπαιδευμένων , ταῦτα τοῦ Θησέως , ταῦτα τῆς πολι - τείας . ταῦτα ποιεῖ τὴν πόλιν χαριεστέραν τῆς Λακε - δαίμονος . διὰ τοῦτο τῶν φοβερῶν ἐν τοῖς ὅπλοις οἱ τὴν σοφίαν τιμῶντες σεμνότεροι . τοῦτο πολὺ τὸ μέσον ἡμῖν πρὸς τοὺς βαρβάρους πεποίηκεν .
Lemmas: οὗτος ἄξιος ὁ ἐν ἀκρόπολις θεός , οὗτος ὁ ὑπό θεός παιδεύω , οὗτος ὁ Θησεύς , οὗτος ὁ πόλις - τίω . οὗτος ποιέω ὁ πόλις χαρίεις ὁ λάσκω - δαίμων . διά οὗτος ὁ φοβερός ἐν ὁ ὅπλον ὁ ὁ σοφία τιμή σεμνός . οὗτος πολύς ὁ μέσος ἐγώ πρός ὁ βάρβαρος ποιέω .
libanius.declamatio-i 76
ὁ τοίνυν τὴν ἐν τῷ διαλέγεσθαι παρρησίαν ἀναιρῶν οὗτός ἐστιν ὁ τὰ τῆς δημοκρατίας καταλύων ἐπιχώρια καὶ καθάπερ σώματος ἐξορύττων ὀφθαλμοὺς ἢ τὴν γλῶτταν ἀπο - τέμνων . ὃν ἔγωγε ἡδέως ἂν ἐροίμην , εἰ καὶ τῶν δεί - πνων ἐξαιρεῖ τοὺς εἰωθότας λόγους . οὗτοι δέ εἰσι μνησθῆναι ποιητῶν , τοῦ μὲν ὡς εὖ λεχθέντος ἀγα - σθῆναι , τὸ δέ τι καὶ ἐπανορθῶσαι .
Lemmas: ὁ τοίνυν ὁ ἐν ὁ διαλέγω παρρησία ἀναιρέω οὗτος εἰμί ὁ ὁ ὁ δημοκρατία καταλύω ἐπιχώριος καί καθάπερ σῶμα ἐξορύσσω ὀφθαλμός ἢ ὁ γλῶσσα ἀπος - τέμνω . ὅς ἔγωγε ἡδύς εἄν εἴρω , εἰμί καί ὁ δεῖ - πνέω ἐξαιρέω ὁ εἴωθα λόγος . οὗτος δέ εἰμί μιμνήσκω ποιητής , ὁ μέν ὡς εὕω λέγω ἀγα - ἵημι , ὁ δέ τίς καί ἐπανορθόω .
libanius.declamatio-i 77
εἰ μὲν οὖν κἀνταῦθα σιωπᾶν νομοθετεῖ κελεύων ἀφώνους ἐσθίειν καὶ πίνειν , ἀνδραποδώδη ποιεῖ τὰ συμπόσια τῶν ἐλευ - θέρων τῇ γαστρὶ μετρεῖν ἀναγκάζων τὰς συνουσίας , καὶ τίς ἂν ἔλθοι κληθεὶς ἐπὶ δεῖπνον οὐ μέλλων εὑρή - σεῖν τὴν χρησιμωτέραν ἡδονήν ; εἰ δ’ ἐκείνων μὲν οὐκ ἀφαιρεῖται τὴν περὶ ταῦτα ἐξουσίαν , τὰς παλαίστρας δὲ τῶν λόγων ἀποστερεῖ , μᾶλλον δὲ εἰ τοῖς μὲν ἄλλοις πανταχοῦ δίδωσι λέγειν , Σωκράτει δὲ οὐδαμοῦ , πει - 19 σάτω τοὺς δικάζοντας ὑμᾶς ὅτι τὸ ἄνισον τοῦτο τῶν δικαίων ἐστί . |
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἐνταῦθα σιωπάω νομοθετέω κελεύω ἄφωνος ἐσθίω καί πίνω , ἀνδραποδώδης ποιέω ὁ συμπόσιον ὁ ἐλευ - θέρω ὁ γαστήρ μετρέω ἀναγκάζω ὁ συνουσία , καί τίς εἄν ἔρχομαι καλέω ἐπί δεῖπνον οὖον μέλλω εὑρίσκω - σεῖν ὁ χρήσιμος ἡδονή ; εἰμί δέ ἐκεῖνος μέν οὐ ἀφαιρέω ὁ περί οὗτος ἐξουσία , ὁ παλαίστρα δέ ὁ λόγος ἀποστερέω , μᾶλλον δέ εἰμί ὁ μέν ἄλλος πανταχοῦ δίδωμι λέγω , Σωκράτης δέ οὐδαμοῦ , πεῖ - 19 σάτον ὁ δικάζω σύ ὅτι ὁ ἄνισος οὗτος ὁ Δίκαιος εἰμί . |
libanius.declamatio-i 78
καὶ τί δεῖ λέγειν τοὺς ποιητάς ; ἀλλὰ τοῦ Δῖός οὐχ ὕοντος καὶ πάλιν ἔξω τοῦ μετρίου βοῶμεν ὧς ἀδικούμενοι καὶ τί ποιῶν δίκαιος ἂν ἦν περὶ τὴν γῆν λέγομεν . καὶ ταύτας τὰς κατηγορίας οὐκ ἠγνόει Θέογνις ὁ Μεγαρεύς . εἶτ’ ἐνιαυτοῦ μὲν καὶ ὡρῶν καὶ αὐτοῦ γε τοῦ Δῖός ἐπιλαμβανόμεθα καὶ οὐδεὶς ἐπιφέρει γραφήν · ἂν δέ τις ὅτι τὸν Πίνδαρον ἐξέφυγέ τι τῶν σεσιγῆσθαι βελτιόνων εἴπῃ πρὸς νέους ἢ πρε - σβυτέρους , τοῦτον εὐθὺς ἐπὶ κώνειον ἄγεσθαι δίκαιον , ὁ δὲ μὴ καταψηφιζόμενος ἀπολλύει τὴν πόλιν ;
Lemmas: καί τίς δεῖ λέγω ὁ ποιητής ; ἀλλά ὁ Δῖος οὐ ὕω καί πάλιν ἔξω ὁ μέτριος βοάω ὅς ἀδικέω καί τίς ποιέω δίκαιος εἄν εἰμί περί ὁ γῆ λέγω . καί οὗτος ὁ κατηγορία οὐ ἀγνοέω Θέογνις ὁ Μεγαρεύς . εἶτα ἐνιαυτός μέν καί ὥρα καί αὐτός γε ὁ Δῖος ἐπιλαμβάνω καί οὐδείς ἐπιφέρω γραφεύς · εἄν δέ τις ὅτι ὁ Πίνδαρος ἐκφεύγω τίς ὁ σιγάω ἀγαθός εἶπον πρός νέος ἢ πρώ - σβυτέρους , οὗτος εὐθύς ἐπί κώνειον ἄγω Δίκαιος , ὁ δέ μή καταψηφίζομαι ἀπόλλυμι ὁ πόλις ;
libanius.declamatio-i 79
καὶ τίς ἂν εὖ φρονῶν φήσειε ; καὶ γὰρ εἰ καὶ σφόδρα παρὰ τῶν προγόνων τῶν ἡμετέρων τετίμηνται , μισθὸς τοῦτό γέ ἐστι τῶν εἰς τὴν πόλιν ἐπαίνων βραχέων δή τινων ὄντων , οὐ τοῦ πάντα τοῖς ποιηταῖς ὑγιῶς εἰρῆ - σθαι τεκμήριον . ἀλλ’ ὅτι ὁ μὲν Μενεσθέως ὧς δεινοῦ τάττειν στρατιώτας ἐμνήσθη , τῷ δ’ ὅτι τῆς Ἑλλάδος ἡ πόλις ἔρεισμα προσερρήθη , λόγους ἔργοις ἀμειβόμε - νοὶ καὶ διὰ τὴν ἔμφυτον μεγαλοψυχίαν ὧν ἐν ταῖς πράξεσι τὴν μαρτυρίαν εἶχον , τούτων τοῖς ἐπαινοῦσιν ἀξιοῦντες εἰδέναι χάριν ἐκόσμουν ἐν τῷ μέρει καὶ αὐτοὶ τοὺς ποιητὰς οὐ δούλην ποιοῦντες τὴν πόλιν 6 οὐδ’ ὁμολογοῦντες πρὸς αὐτούς , ὡς ἂν ὕστερον Σω - κράτης μὴ πάντα ἐπαινῇ τἀκείνων , ἀποθανεῖται . κωλύει δ’ οὐδέν , ὦ Ἀθηναῖοι , τοὺς αὐτοὺς καὶ τὰ ὄντα περὶ τῆς πόλεως ὑμνηκέναι καὶ συμβούλους | οὐ πάντα ἀγαθοὺς γεγονέναι . 80 . Ὁ αὐτὸς τοίνυν ἔστι μοι λόγος καὶ περὶ τοῦ μέμφεσθαι , φησίν αὐτὸν τῶν ἐθῶν τισι τῶν παρ’ ἡμῖν . εἰ μὲν γὰρ ὅλως Σωκράτης κατὰ τῆς πόλεως διεξέρχεται λόγους καὶ πείθει λυσιτελεστέραν εἶναι τὴν ἀντὶ τῶν νόμων ἑνὸς ἄφρονος βουλήσει διοικου - μένην , ἐν ᾗ δορυφόρων ἀσέλγεια καὶ περὶ γάμους ὕβρις καὶ χρημάτων ἁρπαγαὶ καὶ παρθένοι παροινού - μεναι καὶ παῖδες ἀδικούμενοι καὶ φυγαὶ καὶ φόνοι καὶ οἰμωγαὶ καὶ δακρύων συνέχεια , εἰ τούτων ἐρᾷ καὶ ταῦτα παιδεύει , θαυμάζω εἰ <τὸν> τ πολύν , ὦ βεβίωκε χρόνον πάλαι θάνατον ὀφείλων Ἀθηναίοις · εἰ δὲ δημοκρατεῖσθαι μὲν ὑμᾶς βούλοιτ’ ἄν , ἔστι δὲ ἃ τῶν ἐθῶν οὐ καλῶς ἔχειν ἡγεῖται καὶ λέγει , κατὰ τοὺς τῆς δημοκρατίας , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ τοῦτο νόμους ποιεῖ .
Lemmas: καί τίς εἄν εὕω φρονέω φημί ; καί γάρ εἰμί καί σφόδρα παρά ὁ πρόγονος ὁ ἡμέτερος τιμάω , μισθός οὗτος γε εἰμί ὁ εἰς ὁ πόλις ἔπαινος βραχύς δή τίνω εἰμί , οὖον ὁ πᾶς ὁ ποιητής ὑγιής εἴρω - ἕπομαι τεκμήριον . ἀλλά ὅτι ὁ μέν Μενεσθεύς ὅς δεινός τάσσω στρατιώτης μιμνήσκω , ὁ δέ ὅτι ὁ Ἑλλάς ὁ πόλις ἔρεισμα προσερέω , λόγος ἔργον αμείβω - νόος καί διά ὁ ἔμφυτος μεγαλοψυχία ὅς ἐν ὁ πρᾶξις ὁ μαρτυρία ἔχω , οὗτος ὁ ἐπαινέω ἄξιος οἶδα χάρις κοσμέω ἐν ὁ μέρος καί αὐτός ὁ ποιητής οὖον δοῦλος ποιέω ὁ πόλις 6 οὐδέ ὁμολογέω πρός αὐτός , ὡς εἄν ὕστερος Σω - Κράτης μή πᾶς ἐπαινέω τἀκείνων , ἀποθνῄσκω . κωλύω δέ οὐδείς , εἰμί Ἀθηναῖος , ὁ αὐτός καί ὁ εἰμί περί ὁ πόλις ὑμνέω καί σύμβουλος | οὖον πᾶς ἀγαθός γίγνομαι . 80 . ὁ αὐτός τοίνυν εἰμί ἐγώ λόγος καί περί ὁ μέμφομαι , φημί αὐτός ὁ ἔθος τις ὁ παρά ἐγώ . εἰμί μέν γάρ ὅλως Σωκράτης κατά ὁ πόλις διεξέρχομαι λόγος καί πείθω λυσιτελής εἰμί ὁ ἀντί ὁ νόμος εἷς ἄφρων βούλομαι διοικέω - μένω , ἐν ὅς δορυφόρος ἀσέλγεια καί περί γάμος ὕβρις καί χρῆμα ἁρπαγή καί παρθένος παροινέω - Μεναί καί παῖς ἀδικέω καί φυγή καί φόνος καί οἰμωγή καί δάκρυ συνέχεια , εἰμί οὗτος ἐράω καί οὗτος παιδεύω , θαυμάζω εἰμί ὅς τ πολύς , εἰμί βιόω χρόνος πάλαι θάνατος ὀφείλω Ἀθηναῖος · εἰμί δέ δημοκρατέομαι μέν σύ βούλομαι ἄν , εἰμί δέ ὁ ὁ ἔθος οὖον καλῶς ἔχω ἡγέομαι καί λέγω , κατά ὁ ὁ δημοκρατία , ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί οὗτος νόμος ποιέω .
libanius.declamatio-i 81
τίς γὰρ ὑμῶν οὐκ οἶδεν ὡς τὸ τοὺς βλάπτοντας νόμους λύειν ἐξ αὐτῶν ἐστὶ δεδομέ - νον τῶν νόμων ; ὁ μὲν γὰρ θεὶς ἡγησάμενος συμφέ - ρειν ἔγραψεν , ὁ δ’ εὑρὼν οὐ τοιοῦτον ἔλυσεν αὐτοῦ καλοῦντος ἐφ’ ἑαυτὸν τοῦ νόμου . εἰ γὰρ μὴ λυσι - τελῶ τοῖς χρωμένοις ἐφ’ ὅπερ ἐγράφην μηδὲ τοῖς ἔργοις βεβαιῶ τὴν ὑπόσχεσιν , κίνει τὰ γράμματα , κατηγόρει , μηδὲν ὑποστέλλου .
Lemmas: τίς γάρ σύ οὐ οἶδα ὡς ὁ ὁ βλάπτω νόμος λύω ἐκ αὐτός εἰμί δόμος - νοῦς ὁ νόμος ; ὁ μέν γάρ τίθημι ἡγέομαι συμφω - ῥέω γράφω , ὁ δέ εὑρίσκω οὖον τοιοῦτος λύω αὐτός καλέω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ νόμος . εἰμί γάρ μή λύσις - τελέω ὁ χράω ἐπί ὅσπερ γράφω μηδέ ὁ ἔργον βεβαιόω ὁ ὑπόσχεσις , κινέω ὁ γράμμα , κατηγορέω , μηδείς ὑποστέλλω .
libanius.declamatio-i 82
καὶ ταύτην τὴν ἔασιν , ὦ Ἀθηναῖοι , χρόνον οὐδένα διαλε - λοίπαμεν τῇ πολιτείᾳ προσάγοντες νέους ἀντὶ τῶν παλαιῶν τιθέμενοι νόμους . ἐντεῦθεν τὸν | μὲν ἀνείλομεν , τὸν δὲ ἐγράψαμεν . καὶ τὸ πρεσβύτερον ὑπεχώρησε τῷ κρείττονι . πόσους Δράκοντος , πόσους Σόλωνος , πόσους λελύκαμεν Κλεισθένους ; τὸ γὰρ χρησιμώτερον ἀντὶ τοῦ φαυλοτέρου κρατεῖ καὶ τὴν ἐκείνου χώραν λαβὸν ἀντ’ ἐκείνου καθίσταται κύριον .
Lemmas: καί οὗτος ὁ εἰμί , εἰμί Ἀθηναῖος , χρόνος οὐδείς διάβολος - λοίπαμεν ὁ πολιτεία προσάγω νέος ἀντί ὁ παλαιός τίθημι νόμος . ἐντεῦθεν ὁ | μέν ἀναιρέω , ὁ δέ γράφω . καί ὁ πρέσβυς ὑποχωρέω ὁ ἀγαθός . πόσος Δράκων , πόσος Σόλων , πόσος λύω Κλεισθένης ; ὁ γάρ χρήσιμος ἀντί ὁ φαῦλος κρατέω καί ὁ ἐκεῖνος χώρα λαμβάνω ἀντί ἐκεῖνος καθίστημι κύριος .
libanius.declamatio-i 83
εἶπον δ’ ἂν ὑμῖν καὶ ἀπηριθμησάμην τούς τε κατεγνωσμένους καὶ τοὺς ἀντ’ ἐκείνων γραφέντας , εἰ μὴ μαρτύριον ἦν ἱκανὸν ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴ οὐχ ἅπαντα νῦν ἃ πρότερον ἔχουσα . καὶ οὐδὲν ἀντι - λέγει νομίζουσα δεῖν εἴκειν τοῖς νεωτέροις νόμοις οὖσί γε ἀμείνοσιν . εἰ <δὲ> ι περὶ ὧν ἔξεστιν εἰπεῖν ἐν δήμῳ καὶ καθ’ ὧν ὑπάρχει δικαστηρίῳ χρήσασθαι κατηγοροῦντα τὰς ψήφους τ’ ἔνι λαβεῖν , εἰ τούτων μνησθείη τις ἐπὶ τῶν ἐργαστηρίων ἠκριβῶσθαι τὴν πολιτείαν εὐχόμενος , οὗτος ἄχθεται τῷ τὸν δῆμον κρατεῖν ; 84 . Εἰ μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες , τὸ μὲν ἐξὸν πεποιῆσθαι 20 τοὺς τοιούτους τῶν λόγων ὑπῆρχε Σωκράτει , βλάβη δέ τις ἐφαίνετο διὰ τῆς ἐξουσίας , πρῶτος ἂν αὐτοῦ κατεψηφιζόμην ἐγώ , καίτοι τὸ τῆς ἐξουσίας μέρος ἤδη τινὰς ἀγωνιζομένους σέσωκεν , ἀλλ’ οὐ Σωκράτει γε ἡ τοιαύτη πρέπουσα σωτηρία . πῶς οὖν ἀπολογεῖσθαι καλὸν ὑπὲρ ἀνδρός , ὥς γε ἐμαυτὸν πείθω , φιλοῦντος τὴν πόλιν ; 85 . Σωκράτης , ἐρῶ δὲ τἀληθές , νὴ τὸν Ἀπόλλω τὸν Πύθιον , πολλαχοῦ μὲν μέμνηται τῶν ποιητῶν , οὐκ ἀεὶ δὲ μετὰ ψόγου . ἀλλ’ οὗ μὲν τὸν ἀκούοντα ποιοῦσι βελτίω , καὶ σοφοὺς καὶ γενναίους καὶ θείους καὶ τὰ τοιαῦτα καλεῖ · ζημιοῦντας δὲ ὅταν ἴδῃ καὶ τὸν πειθόμενον εἰς μέγιστον ἄγοντας κακόν , ἐναντιοῦται καὶ δείκνυσι τὸν κρημνὸν οὐκ ἐῶν νέων ψυχὰς εἰς ὄλεθρον ἐμπεσούσας φέρεσθαι .
Lemmas: εἶπον δέ εἄν σύ καί ἀπαριθμέω ὁ τε καταγιγνώσκω καί ὁ ἀντί ἐκεῖνος γράφω , εἰμί μή μαρτύριον εἰμί ἱκανός ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος βουλή οὐ ἅπας νῦν ὁ πρότερος ἔχω . καί οὐδείς ἀντι - λέγω νομίζω δήω εἴκω ὁ νέος νόμος εἰμί γε ἀγαθός . εἰμί <δὲ> ι περί ὅς ἔξεστι εἶπον ἐν δῆμος καί κατά ὅς ὑπάρχω δικαστήριον χράω κατηγορέω ὁ ψῆφος τε ἐν λαμβάνω , εἰμί οὗτος μιμνήσκω τις ἐπί ὁ ἐργαστήριον ἀκριβόω ὁ πολιτεία εὔχομαι , οὗτος ἄχθομαι ὁ ὁ δῆμος κρατέω ; 84 . εἰμί μέν οὖν , εἰμί ἀνήρ , ὁ μέν ἔξεστι ποιέω 20 ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος ὑπάρχω Σωκράτης , βλάβη δέ τις φαίνω διά ὁ ἐξουσία , πρῶτος εἄν αὐτός καταψηφίζω ἐγώ , καίτοι ὁ ὁ ἐξουσία μέρος ἤδη τις ἀγωνίζομαι σῴζω , ἀλλά οὖον Σωκράτης γε ὁ τοιοῦτος πρέπω σωτηρία . πῶς οὖν ἀπολογέομαι καλός ὑπέρ ἀνήρ , ὅς γε ἐμαυτοῦ πείθω , φιλέω ὁ πόλις ; 85 . Σωκράτης , εἴρω δέ ἀληθής , νή ὁ Ἀπόλλων ὁ Πύθιον , πολλαχοῦ μέν μιμνήσκω ὁ ποιητής , οὐ ἀεί δέ μετά ψόγος . ἀλλά ὅς μέν ὁ ἀκούω ποιέω ἀγαθός , καί σοφός καί γενναῖος καί θεῖος καί ὁ τοιοῦτος καλέω · ζημιόω δέ ὅταν ὁράω καί ὁ πείθω εἰς μέγας ἄγω κακός , ἐναντιόομαι καί δείκνυμι ὁ κρημνός οὐ ἐάω νέος ψυχή εἰς ὄλεθρος ἐμπίπτω φέρω .
libanius.declamatio-i 89
καὶ μὴν Ἀθηναίων γε πλουτοῦσι μὲν οὐ πολλοί , συχνοὶ δὲ οἱ πενόμενοι . κατὰ μὲν οὖν Σωκράτην ἔστιν ὑμῶν τοῖς πολλοῖς λέγειν , κατὰ δὲ Θέογνιν ἄτιμον τοῦ δήμου τὸ πλέον . πότερον οὖν βελτίων , ὦ Ἀθηναῖοι , σύμβουλος καὶ πόλει καὶ ἰδιώταις ὅστις ἐκμαίνει περὶ χρημάτων ἐπιθυμίαν καὶ πείθει καλοὺς ἡγεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ τούτων πόνους καὶ κινδύνους καὶ τολμήματα καὶ θανάτους ἢ ὅστις ἐπὶ τὴν φρόνησιν μᾶλλον ἢ τὸν πλοῦτον παρακαλεῖ ;
Lemmas: καί μήv Ἀθηναῖος γε πλουτέω μέν οὖον πολύς , συχνός δέ ὁ πένομαι . κατά μέν οὖν Σωκράτης εἰμί σύ ὁ πολύς λέγω , κατά δέ Θέογνις ἄτιμος ὁ δῆμος ὁ πλέω . πότερος οὖν ἀγαθός , εἰμί Ἀθηναῖος , σύμβουλος καί πόλις καί ἰδιώτης ὅστις ἐκμαίνω περί χρῆμα ἐπιθυμία καί πείθω καλός ἡγέομαι ὁ ὑπέρ οὗτος πόνος καί κίνδυνος καί τόλμημα καί θάνατος ἢ ὅστις ἐπί ὁ φρόνησις μᾶλλον ἢ ὁ πλοῦτος παρακαλέω ;
libanius.declamatio-i 90
τοῦτο τοίνυν παρ’ ὑμῶν καὶ τοῦ τῆς πόλεως ἤθους ἐπαιδεύετο Σωκράτης καὶ ἤ μεθ’ ὑμῶν ἡμάρτανεν ἤ μεθ’ ὑμῶν ἀφεῖται τῆς αἰτίας . ὑμῖν γὰρ ἐξῆν , ὦ Ἀθηναῖοι , κοινωνῆσαι βασιλεῖ τῶν πολλῶν καὶ μεγάλων χρημάτων καὶ μερίτας γενέσθαι τῆς οὔσης εὐδαιμονίας αὐτῷ , ὅτε τῇ μεγάλῃ ναυμαχίᾳ πληγεὶς <τῇ> ε περὶ τὴν νῆσον ταύτην τὴν πλησίον ἀπὸ τῶν ὁπλισμῶν ἐλπίδας προέμενος ἐπὶ τὸ διὰ πλούτου κτᾶσθαι τὴν πόλιν ἤρχετο καὶ πέμπων ἐπηγ - N γέλλετο τάλαντα ἀμύθητα χωρὶς τῆς εἰς ἅπαντα τὸν μετὰ ταῦτα χρόνον εὐνοίας . ἀλλ’ οὐκ ἀνεμνήσθησαν ὁ τῆς γῆς ἐκβεβλημένοι καὶ τὰς τριήρεις οἰκοῦντες τῶν Θεόγνιδος ἐπῶν οὐδὲ ἔλαβον , δίκην μὲν οὖν ἔλαβον παρὰ τοῦ τολμήσαντος εἰπεῖν ὡς δεῖ λαβεῖν . καίτοι τῶν γε ταλάντων ἐκείνων οὔτε πλοῦς οὔτ’ ἄλλη τις ἡγεῖτο ταλαιπωρία . ἀλλ’ οὐκ ἠνείχοντο πλουτεῖν μετὰ τῆς θητείας , ἣν ἀναγκαῖον ἦν εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν ὑπὸ τῷ Μήδῳ γεγενημένην .
Lemmas: οὗτος τοίνυν παρά σύ καί ὁ ὁ πόλις ἦθος παιδεύω Σωκράτης καί ἤ μετά σύ ἁμαρτάνω ἤ μετά σύ ἀφίημι ὁ αἴτιος . σύ γάρ ἔξεστι , εἰμί Ἀθηναῖος , κοινωνέω βασιλεύς ὁ πολύς καί μέγας χρῆμα καί μερίτης γίγνομαι ὁ εἰμί εὐδαιμονία αὐτός , ὅτε ὁ μέγας ναυμαχία πλήσσω ὅς ε περί ὁ νῆσος οὗτος ὁ πλησίος ἀπό ὁ ὁπλισμός ἐλπίς προΐημι ἐπί ὁ διά πλοῦτος κτάομαι ὁ πόλις ἄρχω καί πέμπω ἐπάγω - N γελάω τάλαντον ἀμύθητος Χωρὶς ὁ εἰς ἅπας ὁ μετά οὗτος χρόνος εὔνοια . ἀλλά οὐ ἀναμιμνήσκω ὁ ὁ γῆ ἐκβάλλω καί ὁ τριήρης οἰκέω ὁ Θέογνις ἔπος οὐδέ λαμβάνω , δίκη μέν οὖν λαμβάνω παρά ὁ τολμάω εἶπον ὡς δεῖ λαμβάνω . καίτοι ὁ γε τάλαντον ἐκεῖνος οὔτε πλόος οὔτε ἄλλος τις ἡγέομαι ταλαιπωρία . ἀλλά οὐ ἀνέχω πλουτέω μετά ὁ θητεία , ὅς ἀναγκαῖος εἰμί εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις ὑπό ὁ Μῆδος γίγνομαι .
libanius.declamatio-i 91
τί οὖν ; ᾔδει Σωκράτης συμβαίνων τῷ τρόπῳ I τῆς πόλεως , ὡς ὁ Θέογνις οὐκ ἀσφαλῆ ταῖς πόλεσι ταῦτα εἰσηγεῖται . εἰ γὰρ 11 ὧς ] οἱ νῦν παρ’ ὑμῖν λέγοντες καὶ πολιτευόμενοι μετ’ ἀχρηματίας ἐπὶ τὰς ἐμπορίας τραπόμενοι τὸ βῆμα τοῖς πλουσίοις μέν , ἥκιστα δὲ τὸ δέον εὑρίσκουσιν ἀφεῖσαν , ἐνθυμεῖσθε ποῖ ποτ’ ἂν ἀφῖκτο τῇ πόλει τὰ πράγματα . 92 . Ἵνα τοίνυν ὅτι τὰ χρησιμώτατα τῷ δήμῳ ποιοῦντος ἐν ταῖς συνουσίαις Σωκράτους οἔδε συκο - φαντοῦσιν ἔτι σαφέστερον μάθητε , σεσιγῆσθαι μὲν ἐκείνῳ τἄλλα θῶμεν , λεγέσθω δὲ παρ’ ἐμοῦ νῦν πρὸς τοὺς ὑμετέρους παῖδας , βλαβερὰ δὲ Ἄνυτος αὐτὰ δει - κνύτω κἂν ὑμῶν ἕνα τοῦτο · πεῖσαι δυνηθῇ , τὴν αὐτὴν καὶ παρ’ ἐμοῦ λαμβάνετε δίκην . 93 . Οὐκ ὀρθῶς , ὦ νέοι , πεποίηκεν Ὅμηρος ἐν Ἰλιάδι τοὺς μὲν τοῦ δήμου τυπτομένους ὑπ’ Ὀδυσσέως , ὅτ’ ἀποπλεῖν ὥρμηντο , τοὺς δ’ ἐν τέλει λόγοις κατεχομένους καὶ τούτοις ἡμέροις . οὐ γὰρ ταῖς τύχαις ἴδει τὸ δίκαιον ὁρίζειν , ἀλλ’ εἰ μὲν ἀδίκημα ἦν πληγῶν δεόμενον τὸ καθέλκειν τὰς ναῦς , πάντας ἐχρῆν τύπτεσθαι · εἰ δ’ ἁμάρτημα μέμψεως ἄξιον , οὐ τοὺς μὲν ἐπιτιμᾶσθαι , τοὺς δὲ τύπτεσθαι χρῆν , ἀλλ’ ἀρκεῖν ἐφ’ ἑκατέρων τὸν λόγον . οὐ γὰρ δὴ βελ - τίους τὴν φύσιν τούς γε ἐν ἀξιώμασι τῶν πολλῶν κρίνων διὰ τὴν ἐν τοῖς τρόποις ὰρε - τὴν οὕτω διῄρει τὸ δίκαιον . ἔστι γὰρ καὶ εἰς δῆμον τελοῦντα εἶναι χρηστὸν καὶ τῶν ἄλλων ὑπερέχοντα τύχῃ γέμειν κακίας .
Lemmas: τίς οὖν ; οἶδα Σωκράτης συμβαίνω ὁ τρόπος I ὁ πόλις , ὡς ὁ Θέογνις οὐ ἀσφαλής ὁ πόλις οὗτος εἰσηγέομαι . εἰμί γάρ 11 ὅς ] ὁ νῦν παρά σύ λέγω καί πολιτεύω μετά ἀχρηματία ἐπί ὁ ἐμπορία τρέπω ὁ βῆμα ὁ πλούσιος μέν , ἥκιστος δέ ὁ δήω εὑρίσκω ἀφίημι , ἐνθυμέομαι ποῖ πρός εἄν ἀφικνέομαι ὁ πόλις ὁ πρᾶγμα . 92 . ἵνα τοίνυν ὅτι ὁ χρήσιμος ὁ δῆμος ποιέω ἐν ὁ συνουσία Σωκράτης οεʹ σύκο - φαντάζω ἔτι σαφής μανθάνω , σιγάω μέν ἐκεῖνος ἄλλος τίθημι , λέγω δέ παρά ἐγώ νῦν πρός ὁ ὑμέτερος παῖς , βλαβερός δέ Ἄνυτος αὐτός δεῖ - κνύω κἀν σύ εἷς οὗτος · πείθω δύναμαι , ὁ αὐτός καί παρά ἐγώ λαμβάνω δίκη . 93 . οὐ ὀρθῶς , εἰμί νέος , ποιέω Ὅμηρος ἐν Ἰλιάς ὁ μέν ὁ δῆμος τύπτω ὑπό Ὀδυσσεύς , ὅτι ἀποπλέω ὁρμάω , ὁ δέ ἐν τέλος λόγος κατέχω καί οὗτος ἥμερος . οὖον γάρ ὁ Τύχη ἶδος ὁ Δίκαιος ὁρίζω , ἀλλά εἰμί μέν ἀδίκημα εἰμί πληγή δήω ὁ καθέλκω ὁ ναῦς , πᾶς χρή τύπτω · εἰμί δέ ἁμάρτημα μέμψις ἄξιος , οὖον ὁ μέν ἐπιτιμάω , ὁ δέ τύπτω χράω , ἀλλά ἀρκέω ἐπί ἑκάτερος ὁ λόγος . οὖον γάρ δή Βέλ - τίος ὁ φύσις ὁ γε ἐν ἀξίωμα ὁ πολύς κρίνω διά ὁ ἐν ὁ τρόπος ἄμβαρ - ὁ οὗτος διαιρέω ὁ Δίκαιος . εἰμί γάρ καί εἰς δῆμος τελέω εἰμί χρηστός καί ὁ ἄλλος ὑπερέχω τυγχάνω γέμω κακία .
libanius.declamatio-i 94
ὅ γέ τοι τὴν Κασάνδραν ἐν ὀφθαλμοῖς αἰσχύνας τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τῶν μεγίστων συμφορῶν αἴτιος τῇ στρατιᾷ καταστὰς οὐ τῶν ἐκ δήμου τις ἦν , ἀλλὰ τῶν στρατηγούντων . εἰ μὲν οὖν Ὀδυσσεὺς ἠγνόει τοῦθ’ οὕτως ἔχον , οὐκ ἦν σοφός · πῶς οὖν ἐπαινεῖται ; εἰ δ’ ὁ μὲν οὐδένα ἔτυπτεν , ὁ δὲ ποιητὴς ἔφησεν , ἀδικεῖται μὲν Ὀδυσσεύς , βλάπτονται δὲ οἱ λοιποί .
Lemmas: ὅς γε ὅς ὁ Κασσάνδρα ἐν ὀφθαλμός αἰσχύνη ὁ Ἀθηνᾶ καί ὁ μέγας συμφορά αἴτιος ὁ στρατιά καθίστημι οὖον ὁ ἐκ δῆμος τις εἰμί , ἀλλά ὁ στρατηγός . εἰμί μέν οὖν Ὀδυσσεύς ἀγνοέω οὗτος οὕτως ἔχω , οὐ εἰμί σοφός · πῶς οὖν ἐπαινέω ; εἰμί δέ ὁ μέν οὐδείς τύπτω , ὁ δέ ποιητής φημί , ἀδικέω μέν Ὀδυσσεύς , βλάπτω δέ ὁ λοιπός .
libanius.declamatio-i 95
μή μοι μηδὲ τὰς ἀδίκους Αὐτολύκου κλοπὰς μηδὲ τὰς ἐπιορκίας Ἑρμοῦ δῶρα ἡγεῖσθε μηδὲ μισθὸν τῶν πολλῶν καὶ κεχαρισμένων θυσιῶν . ὧν γὰρ εἰώθασι δίκην ἀπαιτεῖν οἱ θεοί , πῶς ἂν ταῦτα ἐν ἀμοιβῆς μέρει τοῖς ἀνθρώποις διδοῖεν ; 96 . Τί φῄς , Ἄνυτε ; χείρους ἐγὼ πεποίηκα νυνὶ τοὺς ἀκούσαντας τῶν λόγων ; οὐκ ἔστιν , οὐκοῦν οὐδὲ Σωκράτης , ἀλλὰ μᾶλλον ἀμείνους οὐκ ἐῶν πάντα ἐφ - εξῆς Ὁμήρῳ πιστεύειν . οὐκ ἂν οὖν δίκαιος εἴην δοῦναι 20 δίκην , οὐκοῦν οὐδὲ Σωκράτης , ὅστις οὐ ποιητὴς αὐτὸς ὢν οὐδὲ φθονῶν ἐκείνοις τῆς δόξης εἰς τὸ δεικνύειν ἐν οἷς βλάπτουσι τοὺς ἀκούοντας ἧκεν , ἀλλὰ τῶν περι - πεσουμένων ὅπως μὴ διαφθαρεῖεν προνοῶν ἀφαιρῶν τὴν δόξαν ἣν ὧς περὶ σοφῶν εἶχον ὡς οὐκ ἂν δυνα - μένων σοφούς τε νομίζειν ὁμοῦ καὶ μὴ πιστεύειν αὐτοῖς . 97 . Ἀλλ’ Ἄνυτος ὥσπερ τῆς φύσεως ἐπὶ τἀναντία πορευσομένης , εἴ τις Ἀθηναίων φρονιμώτερος ἀναφα - νείη τῶν ἑτέρωθι γεγενημένων ἀνδρῶν , ἀγανακτεῖ καὶ κελεύει παραδοῦναι τοῖς ἕνδεκα δέον σωτῆρα τῶν νέων νομίζειν ἐν τοῖς περὶ τῶν ποιητῶν λόγοις . ἰδοὺ γάρ σε πάλιν ἐρωτῶ · πρὸς τίνα ἀνθρώπων τὰς παρ’ Ὀδυσσέως κατὰ τοῦ δήμου πληγὰς ἐπαινέσας ἐπέθηκε · καὶ σὺ τοίνυν τῶν μὲν μέγα δυναμένων 16 καὶ λαμπρῶν ἀπέχου , τοὺς δὲ πενεστέρους ἔλαυνε ; τίνα δὴ τῶν οὐ τοῦτο πεποιηκότων ὡς ἀπει - θοῦντα τῆς πρὸς ἑαυτὸν συνουσίας ἀπέκλεισεν ; 98 . Εἰ δὲ λέγεις · αὑτὸν μὲν ἀξιόπιστον οὐκ ἐνόμιζεν ἔσεσθαι , τῇ δὲ δόξῃ τῶν ποιητῶν ἐπὶ τὸ πείθειν ἐχρῆτο , τὸ μὲν ὧς ἐναντία σαυτῷ λέγεις παρίημι τοτὲ μὲν ὡς κατηγοροῦντα , τοτὲ δὲ ὡς ἐπαι - νοῦντα τοὺς αὐτοὺς διαβάλλων , πολὺ δέ σοι τούτου λόγον ἰσχυρότερον ἀντιθήσω .
Lemmas: μή ἐγώ μηδέ ὁ ἄδικος Αὐτόλυκος κλοπή μηδέ ὁ ἐπιορκία Ἑρμῆς Δῶρα ἡγέομαι μηδέ μισθός ὁ πολύς καί χαρίζομαι θυσία . ὅς γάρ εἴωθα δίκη ἀπαιτέω ὁ θεός , πῶς εἄν οὗτος ἐν ἀμοιβή μέρος ὁ ἄνθρωπος δίδωμι ; 96 . τις φημί , Ἄνυτος ; χείρων ἐγώ ποιέω νυνί ὁ ἀκούω ὁ λόγος ; οὐ εἰμί , οὐκοῦν οὐδέ Σωκράτης , ἀλλά μᾶλλον ἀγαθός οὐ ἐάω πᾶς ἐπί - εξῆς Ὅμηρος πιστεύω . οὐ εἄν οὖν δίκαιος εἰμί δίδωμι 20 δίκη , οὐκοῦν οὐδέ Σωκράτης , ὅστις οὖον ποιητής αὐτός εἰμί οὐδέ φθονέω ἐκεῖνος ὁ δόξα εἰς ὁ δείκνυμι ἐν ὅς βλάπτω ὁ ἀκούω ἵημι , ἀλλά ὁ περί - πίπτω ὅπως μή διαφθείρω προνοέω ἀφαιρέω ὁ δόξα ὅς ὅς περί σοφός ἔχω ὡς οὐ εἄν δυνα - Μένων σοφός τε νομίζω ὁμοῦ καί μή πιστεύω αὐτός . 97 . ἀλλά Ἄνυτος ὥσπερ ὁ φύσις ἐπί τἀναντία πορεύω , εἰμί τις Ἀθηναῖος φρόνιμος ἀναφαίνω - νέομαι ὁ ἑτέρωθι γίγνομαι ἀνήρ , ἀγανακτέω καί κελεύω παραδίδωμι ὁ ἕνδεκα δήω σωτήρ ὁ νέος νομίζω ἐν ὁ περί ὁ ποιητής λόγος . ἰδού γάρ σύ πάλιν ἐρωτάω · πρός τίς ἄνθρωπος ὁ παρά Ὀδυσσεύς κατά ὁ δῆμος πληγάς ἐπαινέω ἐπιτίθημι · καί σύ τοίνυν ὁ μέν μέγας δύναμαι 16 καί λαμπρός ἀπέχω , ὁ δέ πένης ἐλαύνω ; τίς δή ὁ οὖον οὗτος ποιέω ὡς ἄπειμι - θέω ὁ πρός ἑαυτοῦ συνουσία ἀποκλείω ; 98 . εἰμί δέ λέγω · ἑαυτοῦ μέν ἀξιόπιστος οὐ νομίζω εἰμί , ὁ δέ δόξα ὁ ποιητής ἐπί ὁ πείθω χράω , ὁ μέν ὅς ἐναντίος σεαυτοῦ λέγω παρίημι τοτέ μέν ὡς κατηγορέω , τοτέ δέ ὡς παῖς - νέω ὁ αὐτός διαβάλλω , πολύς δέ σύ οὗτος λόγος ἰσχυρός ἀντιθέω .
libanius.declamatio-i 99
φέρε γάρ , ἐπὶ τίνα τῶν θεῶν ἐν τοῖς ἀδήλοις καταφεύγομεν καὶ παρὰ τοῦ τἀληθὲς ὑπὲρ ἑκάστου μανθάνομεν ; οὐκ ἐπὶ τὸν τὰ μέσα τῆς γῆς ἐπὶ μαντείαις κατέχοντα , τὸν Ἀπόλλω τὸν Πύθιον , οὗ τοῖς χρησμοῖς ἀκολουθοῦντες τὰ μέ - γιστα τῶν ἔργων ἐπράξαμεν ;
Lemmas: φέρω γάρ , ἐπί τίς ὁ θεός ἐν ὁ ἄδηλος καταφεύγω καί παρά ὁ ἀληθής ὑπέρ ἕκαστος μανθάνω ; οὐ ἐπί ὁ ὁ μέσος ὁ γῆ ἐπί μαντεῖος κατέχω , ὁ Ἀπόλλων ὁ Πύθιον , ὅς ὁ χρησμός ἀκολουθέω ὁ ἐγώ - γιστα ὁ ἔργον πράσσω ;
libanius.declamatio-i 100
οὗτος τοίνυν ὁ τῇ πόλει πατρῷος ἅπαντας τοὺς ἄλλους ὑπερβὰς τὸν νυνὶ κρινόμενον ἀνεῖπε σοφώτατον , οὐ τὴν ὑπὸ τῶν πολλῶν θαυμαζομένην , πολλοὺς γὰρ πρὸ τοῦδε ταύτην προσ - εῖπεν , ἀλλ’ ἧς ἐστι τὸ περὶ τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν ταύτης ζήτησιν διατρίβειν . καὶ γέγονεν ἀπ’ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ὁ Σωκράτης ] ζηλωτός , ὧς οὐχ ἕτερος , μεῖζον μὲν οὐ φρονήσας ἢ πρόσθεν οὐδὲ φυσηθεὶς ὑπὸ τῆς μαρτυρίας , τῶν δ’ αὖ φθονούντων εἰκόντων αὐτῷ τῆς ἐφ’ ἑκάστου γνώσεως .
Lemmas: οὗτος τοίνυν ὁ ὁ πόλις πατρῷος ἅπας ὁ ἄλλος ὑπερβαίνω ὁ νυνί κρίνω ἀνειπεῖν σοφός , οὖον ὁ ὑπό ὁ πολύς θαυμάζω , πολύς γάρ πρό ὅδε οὗτος προς - εἶπον , ἀλλά ὅς εἰμί ὁ περί ὁ ἀλήθεια καί ὁ οὗτος ζήτησις διατρίβω . καί γίγνομαι ἀπό ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ὁ Σωκράτης ] ζηλωτός , ὅς οὐ ἕτερος , μείζων μέν οὖον φρονέω ἢ πρόσθεν οὐδέ φυσάω ὑπό ὁ μαρτυρία , ὁ δέ αὖος φθονέω εἴκω αὐτός ὁ ἐπί ἕκαστος γνῶσις .
libanius.declamatio-i 101
ἐν οὖν τοῖς πρὸς τοὺς νέους λόγοις τί ἂν ἔδει Πινδάρου καὶ Σιμωνίδου καὶ ποιητῶν μετὰ τὰς ἐκ Δελφῶν φωνάς ; ὥσπερ ἄν τις ἔχων μάρτυρας τοὺς δικαστὰς τοῦτ’ ἀφεὶς ἀνθρώπῳ καπήλῳ προσέχειν ἀξιοίη πᾶν ἀργυ - ρίου ποιήσοντι . ἐνῆν τοίνυν τῷ Σωκράτει παρακαλοῦντι πρὸς τὰ χείρω τοῖς οὐκ ἐνδιδοῦσι λέγειν , ὅτι ταῦθ’ ὑμῖν νομίζετε τὴν Πυθίαν παραινεῖν , ταῦτα τὸν ὑπὸ τῷ Παρνασσῷ μαντευόμενον θεόν . ἐκεῖνός με κέκληκε σοφώτατον . εἰς ἐκεῖ - νον , ἄν τις ἀντιτείνῃ , πλημμελεῖ . τούτων οὐδεὶς οὐδένα ἀκήκοε τῶν λόγων οὐδὲ τολμήσει Ἄνυτος καὶ τοῦτο ψεύσασθαι καίτοι κατατολμῶν τῶν μεγίστην δό - ξαν ἐχόντων ἐπὶ σοφίᾳ . τῷ τοίνυν ἐνταῦθα δόξης ἑστηκότι τί περιόδων ἔδει μέγιστον ἐφόδιον εἰς πειθὼ τὴν ἐπὶ σοφίᾳ φήμην ἔχοντι ;
Lemmas: ἐν οὖν ὁ πρός ὁ νέος λόγος τίς εἄν ἐσθίω Πίνδαρος καί Σιμωνίδης καί ποιητής μετά ὁ ἐκ Δελφοί φωνή ; ὥσπερ ἄν τις ἔχω μάρτυς ὁ δικαστής οὗτος ἀφίημι ἄνθρωπος κάπηλος προσέχω ἀξιόω πᾶς ἀργυ - Ῥίον ποιέω . ἐν-εἰμί τοίνυν ὁ Σωκράτης παρακαλέω πρός ὁ χείρων ὁ οὐ ἐνδίδωμι λέγω , ὅτι αὐτός σύ νομίζω ὁ Πυθία παραινέω , οὗτος ὁ ὑπό ὁ Παρνασός μαντεύομαι θεός . ἐκεῖνος ἐγώ καλέω σοφός . εἰς ἐκεῖ - νοῦς , ἄν τις ἀντιτείνω , πλημμελέω . οὗτος οὐδείς οὐδείς ἀκούω ὁ λόγος οὐδέ τολμάω Ἄνυτος καί οὗτος ψεύδω καίτοι κατατολμάω ὁ μέγας δίδωμι - ξαν ἔχω ἐπί σοφία . ὁ τοίνυν ἐνταῦθα δόξα ἵστημι τίς περίοδος ἐσθίω μέγας ἐφόδιον εἰς πειθώ ὁ ἐπί σοφία φήμη ἔχω ;
libanius.declamatio-i 102
νέοι δὲ πατέρων τε πρότερον ἄγοντες ἐκεῖνον , ὡς λέγεις , καὶ πρεσβυ - τἐρων ἀδελφῶν ὑπερορῶντες καὶ καθάπερ ὑπὸ γόητος ἑλκόμενοι τοῦ Σωκράτους τί πλέον ἂν ἐζήτησαν τοῦ νεῦσαι τὸν ἄνθρωπον ; οὔτ’ οὖν οὗτος ἂν ἔχρῃζε τῶν ποιητῶν εἰς τὸ πείθειν γονεῖς τε ὑβριζόμενοι καὶ ἀδελ - φοὶ καταφρονούμενοι πάντως ἂν ἤλγησαν καὶ παρω - ξύνθησαν καὶ πρὸς δικαστήριον ἧκον καὶ τοὺς μὲν αὑτῶν ἠνάγκασαν σωφρονεῖν ἴ’ τὸν δὲ ἔπαυσαν ἀπολ - λύντα τοὺς νέους .
Lemmas: νέος δέ πατήρ τε πρότερος ἄγω ἐκεῖνος , ὡς λέγω , καί πρέσβυς - τέρας ἀδελφός ὑπεροράω καί καθάπερ ὑπό γόης ἕλκω ὁ Σωκράτης τίς πλέω εἄν ζητέω ὁ νέος ὁ ἄνθρωπος ; οὔτε οὖν οὗτος εἄν χρῄζω ὁ ποιητής εἰς ὁ πείθω γονεύς τε ὑβρίζω καί ἀδελ - Φόι καταφρονέω πάντως εἄν ἀλγέω καί πείρω - συντίθημι καί πρός δικαστήριον ἥκω καί ὁ μέν ἑαυτοῦ ἀναγκάζω σωφρονέω εἷς ὁ δέ παύω ἀπολ - λύντα ὁ νέος .
libanius.declamatio-i 103
τίς οὖν πατὴρ ἀπεκήρυξε τὸν αὑτοῦ φάσκων πονηρὸν διὰ Σωκράτην γεγονέναι ; τίς οἴκοι καθεῖρξε τὸν υἱόν , ὅπως μηκέτ’ ἀκούοι τῶν δια - φθειρόντων ῥημάτων ; οὐδείς . ᾔδεσαν γὰρ τά τε ἄλλα ἃ πρὸς ὑμᾶς νῦν διῆλθον καὶ περὶ τῶν λοιπῶν ἃ δίειμι , τοῦ τε κλέπτειν καὶ τῆς ἱεροσυλίας καὶ τῆς ἀπάτης . ταυτὶ γὰρ οὐκ εἰσάπαξ ἡγεῖτο δεινὰ καὶ τοῖς νόμοις ἐναντία · γίγνεσθαι γὰρ αὐτοῖς παρὰ τῶν πολέ - μων τὸν καιρόν . καὶ στρατηγὸς ἀμείνων ὁ κλέπτων τοῦ δεδιότος μὴ διὰ κλοπῆς νικήσῃ . κἂν ἀπάτην ὥσπερ μηχανὴν προσαγάγῃς τοῖς ἐχθροῖς , ἔννομα δέδρακας .
Lemmas: τίς οὖν πατήρ ἀποκηρύσσω ὁ αὐτός φάσκω πονηρός διά Σωκράτης γίγνομαι ; τίς οἴκοι κατείργω ὁ υἱός , ὅπως μηκέτι ἀκούω ὁ διά - φθείρω ῥῆμα ; οὐδείς . οἶδα γάρ ὁ τε ἄλλος ὁ πρός σύ νῦν διέρχομαι καί περί ὁ λοιπός ὁ δίειμι , ὁ τε κλέπτω καί ὁ ἱεροσυλία καί ὁ ἀπάτη . οὗτος γάρ οὐ εἰσάπαξ ἡγέομαι δεινός καί ὁ νόμος ἐναντίος · γίγνομαι γάρ αὐτός παρά ὁ πολός - μῶν ὁ καιρός . καί στρατηγός ἀγαθός ὁ κλέπτω ὁ δείδω μή διά κλοπή νικάω . κἀν ἀπάτη ὥσπερ μηχανή προσάγω ὁ ἐχθρός , ἔννομος δράω .
libanius.declamatio-i 104
Οὕτως ὁ Θεμιστοκλῆς ἐκεῖνος δυοῖν ἀπάταιν | τῇ μὲν ἐτείχισε τὴν πόλιν , τῇ δ’ ἔσωσε τὴν Ἑλλάδα . καὶ μὴν καὶ τοὺς ἰατροὺς ὁρῶμεν τἀς τῶν καμνόντων ἐπιθυμίας ἀπάταις ἀναβάλλοντας . ἤδη δέ που καὶ πρὸς ὑγιαίνοντας τοῦτο ποιοῦμεν , ὅταν ᾖ κρεῖττον τοῦ τἀληθὲς ἀκοῦσαι τὸ παρακρουσθῆναι .
Lemmas: οὕτως ὁ Θεμιστοκλῆς ἐκεῖνος δύο ἀπάτη | ὁ μέν τειχίζω ὁ πόλις , ὁ δέ σῴζω ὁ Ἑλλάς . καί μήv καί ὁ ἰατρός ὁράω εἰς ὁ κάμνω ἐπιθυμία ἀπάτη ἀναβάλλω . ἤδη δέ ποῦ καί πρός ὑγιαίνω οὗτος ποιέω , ὅταν εἰμί ἀγαθός ὁ ἀληθής ἀκούω ὁ παρακρούω .
libanius.declamatio-i 105
τί οὖν ἠδίκει Σωκράτης ἢ Μέλανθος ὧς ἐνίκησε λέγων , ἔστω γάρ τοι καὶ ψεῦδος ἐν μάχαις , δέχεται γὰρ ὁ περὶ τῆς ψυχῆς ἀγὼν τὸ κλέμμα , ἢ τὸν Ὀδυσ - σέα φάσκων ἐπὶ τῇ τοῦ Παλλαδίου τιμηθῆναι κλοπῇ ; τὰ γὰρ τῶν Τρώων ἔκλεπτε τῶν τὰ τιμιώτατα τοῦ Μενελάου κεκλοφότων προτέρων .
Lemmas: τίς οὖν ἀδικέω Σωκράτης ἢ Μέλανθος ὅς νικάω λέγω , ἵστημι γάρ ὅς καί ψεῦδος ἐν μάχη , δέχομαι γάρ ὁ περί ὁ Ψυχή ἀγών ὁ κλέμμα , ἢ ὁ Ὀδυς - Σέα φάσκω ἐπί ὁ ὁ Παλλάδιον τιμάω κλοπή ; ὁ γάρ ὁ Τρώς κλέπτω ὁ ὁ τίμιος ὁ Μενέλαος κλέπτω πρότερος .
libanius.declamatio-i 106
ἀλλ’ οἴεσθε Σωκράτην . εἰ κατὰ τῶν πολιτῶν καὶ φίλων παρεκάλει τοὺς νέους , ἐχθρῶν ἂν εἰς ἐχθροὺς ἔργα παρενεγκεῖν νόμῳ πολέμου συνερρωγότων , ὥσπερ οὐχ ἥξοντος αὐτῷ παρὰ τῶν ἀκουόντων ὅτι τῆς συμβουλῆς ἀπᾴδει τὰ παραδείγματα ; ἀλλ’ , οἶμαι , δεικνὺς ἔστιν οὗ τὴν κλοπὴν τῶν χρησίμων ἐμέμνητο τῶν περὶ τὴν Τροίαν λέγων οὐδὲν καινόν , ἀλλ’ ἃ ποιεῖτε πολεμοῦντες ὑμεῖς <καὶ> Λακεδαιμόνιοι καὶ Ι πάντες ἀπλῶς οἱ ὅταν κατα - σκάπτωσι τῶν πολεμίων πόλεις , οὐδὲ τῶν ἱερῶν ἀπἐ - χονται χρημάτων πᾶν κέρδος τὸ παρὰ τῶν δυσμενῶν ὅσιον κρίνοντες .
Lemmas: ἀλλά οἴομαι Σωκράτης . εἰμί κατά ὁ πολίτης καί Φίλων παρακαλέω ὁ νέος , ἐχθρός εἄν εἰς ἐχθρός ἔργον παραφέρω νόμος πόλεμος συρράσσω , ὥσπερ οὐ ἥκω αὐτός παρά ὁ ἀκούω ὅτι ὁ συμβουλή ἀπᾴδω ὁ παράδειγμα ; ἀλλά , οἴομαι , δείκνυμι εἰμί ὅς ὁ κλοπή ὁ χρήσιμος μιμνήσκω ὁ περί ὁ Τροία λέγω οὐδείς καινός , ἀλλά ὁ ποιέω πολεμέω σύ <καὶ> Λακεδαιμόνιος καί Ι πᾶς ἀπλόος ὁ ὅταν κατά - σκάπτω ὁ πολέμιος πόλις , οὐδέ ὁ ἱερός ἄπειμι - Χοντάι χρῆμα πᾶς κέρδος ὁ παρά ὁ δυσμενής ὅσιος κρίνω .
libanius.declamatio-i 107
ὁ δὲ Θυέστης καὶ τὸ τοὺς Ἕλληνας ὑπὸ τῶν ὑμετέρων ἐξηπατῆσθαι πατέρων ἐμβέβληται παρὰ τῆς Ἀνύτου πονηρίας εἰδότος ὡς ἀπὸ μὲν τῶν εἰς τοὺς Τρῶας καὶ τὸν ἄρχοντα τῶν Βοιωτῶν οὐκ ἂν δόξαι κακοὺς ἀπεργάζεσθαι τοὺς ἀκούοντας ὁ Σωκράτης , ἀπὸ δὲ τούτων ἃ προστέθεικεν αὐτός . ἀλλὰ καὶ Σωκράτης μέντοι καλῶς , Ἄνυτε , ἠπί - στατο μαχομένοις <ἂν> πρὸς ἄλληλα χρησάμενος δείγμασιν , εἰ τόν τε Ὀδυσσέα καὶ τὸν Θυέστην καὶ Μέλανθον καὶ τοὺς προγόνους ἀναμίξας ὡς ἐξαπατησάντων τοὺς Ἕλληνας οὕτως ἐμνήσθη .
Lemmas: ὁ δέ Θυέστης καί ὁ ὁ Ἕλλην ὑπό ὁ ὑμέτερος ἐξαπατάω πατήρ ἐμβάλλω παρά ὁ Ἄνυτος πονηρία οἶδα ὡς ἀπό μέν ὁ εἰς ὁ Τρώς καί ὁ ἄρχω ὁ Βοιωτός οὐ εἄν δόξα κακός ἀπεργάζομαι ὁ ἀκούω ὁ Σωκράτης , ἀπό δέ οὗτος ὁ προστίθημι αὐτός . ἀλλά καί Σωκράτης μέντοι καλῶς , Ἄνυτος , κώληψ - ἵστημι μάχομαι ὅς πρός ἀλλήλων χράω δεῖγμα , εἰμί ὁ τε Ὀδυσσεύς καί ὁ Θυέστης καί Μέλανθος καί ὁ πρόγονος ἀναμίσγω ὡς ἐξαπατάω ὁ Ἕλλην οὕτως μιμνήσκω .
libanius.declamatio-i 108
ὥστ’ εἰ μὲν ὑπ’ εὐηθείας τοῦτο πέπονθεν ὁ Σωκράτης , πόρρω δήπου κακοτεχνίας καὶ δεινότητος ἂν εἴη καὶ τοῦ ῥᾳδίως ἔχειν ἐξαπατᾶν · εἰ δ’ ἐπὶ πλεῖστον ἥκει σοφίας , πάντως ἂν ἐφυλάξατο τὰ τὸν λόγον αὑτῷ βλάψοντα τῶν παραδειγμάτων καὶ ἢ ταῦτα ἂν ἢ ταῦτα παρέλιπε . τῷ μὲν γὰρ δικαίους βουλομένῳ ποιεῖν οὐκ εἶχε καιρὸν μνησθῆναι τῶν τοὺς οἰκείους ἠπατηκότων , τῷ δὲ ἀδίκους ἄκαιρον ἂν ἦν λέγειν ἃ πολέμιοι πολε - μίους ἔβλαψαν . 109 . Ἀλλὰ τί ταῦτα θαυμάζω | ἀφεὶς ἐφ’ ᾳ ἄν τις σχετλιάσειε ; διδάσκει γάρ , φησίν , ἐπιορ - κεἰν . ὁ μηδ’ ἐν οἷς εὐορκεῖν μέλλει τοὺς θεοὺς ὀμνύ - ων , ἀλλ’ ἀποχωρῶν εἰς ἕτερ’ ἄττα καὶ συνεθίζων ἐν τοῖς ὅρκοις τοὺς αὑτοῦ μὴ ῥᾳδίως προσιέναι τοῖς ὁνό - μασι τῶν θεῶν ; ὥσπερ ἂν εἴ τις τὸν οὐδ’ ἀπὸ γῆς ἰδεῖν τολμῶντα τὴν θάλατταν φάσκοι τοὺς ἄλλους ἀναπείθειν χρῆσθαι τῇ θαλάττῃ καὶ τῷ πλεῖν .
Lemmas: ὥστε εἰμί μέν ὑπό εὐήθεια οὗτος πάσχω ὁ Σωκράτης , πόρρω δήπου κακοτεχνία καί δεινότης εἄν εἰμί καί ὁ ῥᾳδίως ἔχω ἐξαπατάω · εἰμί δέ ἐπί πλεῖστος ἥκω σοφία , πάντως εἄν φυλάσσω ὁ ὁ λόγος ἑαυτοῦ βλάπτω ὁ παράδειγμα καί ἢ οὗτος εἄν ἢ οὗτος παραλείπω . ὁ μέν γάρ Δίκαιος βούλομαι ποιέω οὐ ἔχω καιρός μιμνήσκω ὁ ὁ οἰκεῖος ἀπατάω , ὁ δέ ἄδικος ἄκαιρος εἄν εἰμί λέγω ὁ πολέμιος πόλος - μίος βλάπτω . 109 . ἀλλά τίς οὗτος θαυμάζω | ἀφίημι ἐπί εὐχέρεια ἄν τις σχετλιάζω ; διδάσκω γάρ , φημί , ἐπιορ - κέω . ὁ μηδέ ἐν ὅς εὐορκέω μέλλω ὁ θεός ὄμνυμι - εἰμί , ἀλλά ἀποχωρέω εἰς ἕτερος τις καί συνεθίζω ἐν ὁ Ὅρκος ὁ αὐτός μή ῥᾳδίως πρόσειμι ὁ Ονό - πῆμα ὁ θεός ; ὥσπερ εἄν εἰμί τις ὁ οὐδέ ἀπό γῆ ὁράω τολμάω ὁ θάλασσα φάσκω ὁ ἄλλος ἀναπείθω χράω ὁ θάλασσα καί ὁ πλέω .
libanius.declamatio-i 110
δεί - ξας , ὦ τάν , ἐπιωρκηκότα πολλαχοῦ τὸν ἄνθρωπον καὶ συγχέαντα πίστεις οὕτω φάσκε τοὺς ἄλλους ὑπ’ αὐτοῦ πεπαιδεῦσθαι τῶν θεῶν ὀλιγωρεῖν . καὶ περὶ τῶν λοι - πῶν δὲ ταὐτὸν αἰτιῶν λέγω . δείξας ἱεροσυλήσαντα , κεκλοφότα , βεβιασμένον οὕτω φάσκε πολλοὺς αὑτῷ παραπλησίους εἰργάσθαι . εἰ δὲ τοὺς μὲν λόγους αὐτοῦ φῄς εἶναι πονηρούς , οὐδὲ γὰρ τοῦτο δεικνύεις , τοῖς δ’ ἔργοις οὐκ ἔχεις ἐγκαλεῖν , οἷς ἀνάγκη τὰ βεβιωμένα δοκιμάζειν , τούτοις ἃ τοὺς λόγους αἰτιᾷ συκοφαντῶν ἐλέγχῃ .
Lemmas: δεῖ - θέλγω , εἰμί ὅς , ἐπιορκέω πολλαχοῦ ὁ ἄνθρωπος καί συγχέω πίστις οὗτος φάσκω ὁ ἄλλος ὑπό αὐτός παιδεύω ὁ θεός ὀλιγωρέω . καί περί ὁ Λόι - ποῦ δέ αὐτός αἰτία λέγω . δείκνυμι ἱεροσυλέω , κλέπτω , βιάζομαι οὗτος φάσκω πολύς ἑαυτοῦ παραπλήσιος ἐργάζομαι . εἰμί δέ ὁ μέν λόγος αὐτός φημί εἰμί πονηρός , οὐδέ γάρ οὗτος δείκνυμι , ὁ δέ ἔργον οὐ ἔχω ἐγκαλέω , ὅς ἀνάγκη ὁ βιόω δοκιμάζω , οὗτος ὁ ὁ λόγος αἰτιάομαι συκοφάντης ἐλέγχω .
libanius.declamatio-i 111
τὸν ἐπαινοῦντα λῃστείαν <ἢ μοιχείαν> οὐχ ὁρῶμεν ἀπεχόμενον τῶν ἀλλοτρίων ἀγαθῶν , ἀλλὰ τὸν μὲν διακόπτοντα συζυγίας , τὸν δὲ τοίχους διορύττοντα , καὶ ὅλως ἐν τοῖς τοιούτοις ἀκολουθοῦντα τὰ ἔργα τοῖς λόγοις . εἰ δέ τις ἐφ’ ἃ τοὺς ἄλλους ἄγειν ἀξιοῖ , τού - των αὑτὸν ὧς πορρωτάτω φυλάττοι , τὴν ἐκ τῶν λόγων συμβουλὴν τῇ παρὰ τῶν ἔργων λέλυκε τῷ μὲν ἀσθε - νεστέρῳ παρακαλέσας , τῷ κρείττονι δὲ ἀποτρέψας . οἷον εἴ τις ἐπιδιδόναι τῷ δήμῳ χρήματα παραινῶν αὐτὸς φείδοιτο τῶν αὑτοῦ , κεκώλυκε τὴν ἐπίδοσιν οἶς περὶ τῶν ἑαυτοῦ βεβούλευται . εἰ <δέ> τις ἐν μάχη πίπτειν τοῖς ἐναντίοις κελεύων ἐπὶ τοῖς λόγοις τούτοις λείποι τὴν τάξιν , πάντας ἐποίησε δειλοὺς ἔργῳ φοβή - σας μᾶλλον ἢ θρασύνας τῷ λόγῳ . καὶ ὅλως ἐν τοῖς τοιούτοις σύμβουλος Ι πιθανὸς ὁ πρῶτος τῶν πράξεων ὧν ἔχεσθαι συνεβούλευσεν ἁπτόμενος .
Lemmas: ὁ ἐπαινέω λῃστεία ἤ μοιχεία οὐ ὁράω ἀπέχω ὁ ἀλλότριος ἀγαθός , ἀλλά ὁ μέν διακόπτω συζυγία , ὁ δέ τοῖχος διορύσσω , καί ὅλως ἐν ὁ τοιοῦτος ἀκολουθέω ὁ ἔργον ὁ λόγος . εἰμί δέ τις ἐπί ὁ ὁ ἄλλος ἄγω ἀξιόω , ὅς - ὁ ἑαυτοῦ ὅς προσωτέρω φυλάσσω , ὁ ἐκ ὁ λόγος συμβουλή ὁ παρά ὁ ἔργον λύω ὁ μέν οἰδάνω - νεστέρῳ παρακαλέω , ὁ ἀγαθός δέ ἀποτρέπω . οἷος εἰμί τις ἐπιδίδωμι ὁ δῆμος χρῆμα παραινέω αὐτός φείδομαι ὁ αὐτός , κωλύω ὁ ἐπίδοσις οἶς περί ὁ ἑαυτοῦ βουλεύω . εἰμί οἶδα τις ἐν μάχη πίπτω ὁ ἐναντίος κελεύω ἐπί ὁ λόγος οὗτος λείπω ὁ τάξις , πᾶς ποιέω δειλός ἔργον φοβέω - σός μᾶλλον ἢ θρασύνω ὁ λόγος . καί ὅλως ἐν ὁ τοιοῦτος σύμβουλος Ι πιθανός ὁ πρῶτος ὁ πρᾶξις ὅς ἔχω συμβουλεύω ἅπτω .
libanius.declamatio-i 112
εἰ τοίνυν Σωκράτης ἐπιορκεῖν καὶ κλέπτειν καὶ βιάζεσθαι καὶ τἄλλ’ ἅ φησιν Ἄνυτος ἐδίδασκεν αὑτὸν τἀναντία πεπεικώς ἴ’ αἰδεῖσθαι θεούς , χρημάτων καταφρονεῖν , μέτριον εἶναι , σώφρονα , ἐπιεικῆ , παίζειν ἂν ἔδοξε τοῖς λόγοις οὐ τοιοῦτος ἐπὶ τῶν ἔργων δεικνύμενος καὶ καλὰ νομίζειν ὡς ἀληθῶς οὐχ ἅπερ ἔφασκεν , ἀλλ’ ἐν οἷς ἐφαίνετο ζῶν . ὥστε μᾶλλον ἀμελήσαντες τῶν λόγων ἐκεῖνα ἐζήλωσαν ἄν . οὐδὲ γὰρ ἂν τοῦτο δὴ ὑπέλαβον , ὡς Σωκράτης ἃ τοῖς ἄλλοις ἄγαν προὐξένει , τούτων ἂν αὑτὸν ἀπεστέρει καὶ τοῖς μὲν ὁμιλοῦσιν ἐδήλου τὰς ἐπὶ τὸ βέλτιον ὁδούς , αὐτὸς δὲ ᾑρεῖτο τὴν πρὸς τὰ χείρω φέρουσαν .
Lemmas: εἰμί τοίνυν Σωκράτης ἐπιορκέω καί κλέπτω καί βιάζομαι καί ὅς ὅς φημί Ἄνυτος διδάσκω ἑαυτοῦ τἀναντία πείθω εἷς αἰδέομαι θεός , χρῆμα καταφρονέω , μέτριος εἰμί , σώφρων , ἐπιεικής , παίζω εἄν δοκέω ὁ λόγος οὖον τοιοῦτος ἐπί ὁ ἔργον δείκνυμι καί καλός νομίζω ὡς ἀληθής οὐ ὅσπερ φάσκω , ἀλλά ἐν ὅς φαίνω ζῶ . ὥστε μᾶλλον ἀμελέω ὁ λόγος ἐκεῖνος ζηλόω ἄν . οὐδέ γάρ εἄν οὗτος δή ὑπολαμβάνω , ὡς Σωκράτης ὁ ὁ ἄλλος ἄγαν προεκνέω , οὗτος εἄν ἑαυτοῦ ἀποστερέω καί ὁ μέν ὁμιλέω δηλόω ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός ὁδός , αὐτός δέ αἱρέω ὁ πρός ὁ χείρων φέρω .
libanius.declamatio-i 113
ἀλλ’ οὔτε λόγοις οὔτε ἔργοις οὗτός ποτε πρὸς κακίαν ἡγήσατο τοῖς νέοις , ἀλλ’ οἱ μηδὲν ἐοικότες τούτῳ καὶ γράφονται γραφὰς ἀδίκους καὶ κατηγοροῦσι τὰ ψευδῆ . κἂν ἀναρπάσαι δυνηθῶσι τῶν πολιτῶν τινα , τοῦτο ἡγοῦνται λαμπρὸν ἐρωτῶν - τες , τί ἄν , εἰ περὶ αὐτοῦ ταῦτα λάθρα ἔλεγον , ἐπε - πόνθεσαν . οὐδὲν κακόν , εἴπερ ἐπ’ οὐδενὶ κακῷ , καθά - περ οὐδ’ οὗτος ἐχρῆτο τοῖς λόγοις , ὑπὲρ οὗ καὶ τοῦτ’ αὐτὸ γίγνεται τὸ μὴ λάθρα ποιεῖσθαι τοὺς λόγους . ὡς τοῖς μὲν ἀδικοῦσι καὶ κακουργοῦσιν ἐν σκότῳ οὗ λήσειν ἐλπὶς τὰ τοιαῦτα πράττεται , τοῖς δ’ ἀπλῶς καὶ δικαίως ζῆν αἱρουμένοις ἐν μέσῳ καὶ πάντων ὁρώντων ἅπαντα γίγνεται . 114 . Διὸ καὶ θαυμάσαι τις ἂν Ἀνύτου πείθοντος ὑμᾶς δεινότερα τῶν φανερῶν τἀφανῆ νομίζειν . εἰ γὰρ ἃ μὴ κρύπτει , φησί , Σωκράτης , οὕτως ἂν εἴη βλαβερά , τίς ἂν εἴη καὶ τί συμβουλ εὐοῖ ἂν μόνους ἔχων τοὺς ἐραστάς ; ποῦ ; πότε ; τί ταῦτα ἀναισχνυντεῖς , Ἄνυτε ; τίς συνουσία Σωκράτους ἔξω τῶν γνωρίμων τόπων ; τίς οἴκοι ; τίς ἐπ’ ἀγροῦ ; τίς ἑτέρωθι ;
Lemmas: ἀλλά οὔτε λόγος οὔτε ἔργον οὗτος ποτός πρός κακία ἡγέομαι ὁ νέος , ἀλλά ὁ μηδείς ἔοικα οὗτος καί γράφω γραφή ἄδικος καί κατηγορέω ὁ ψευδής . κἀν ἀναρπάζω δύναμαι ὁ πολίτης τις , οὗτος ἡγέομαι λαμπρός ἐρωτάω - αἱρέω , τίς ἄν , εἰμί περί αὐτός οὗτος λάθρῃ λέγω , ἔπω - πόνθεσαν . οὐδείς κακός , εἴπερ ἐπί οὐδείς κακός , καθά - περ οὐδέ οὗτος χράω ὁ λόγος , ὑπέρ ὅς καί οὗτος αὐτός γίγνομαι ὁ μή λάθρῃ ποιέω ὁ λόγος . ὡς ὁ μέν ἀδικέω καί κακουργέω ἐν σκότος ὅς λανθάνω Ἐλπὶς ὁ τοιοῦτος πράσσω , ὁ δέ ἀπλόος καί δικαίως ζῶ αἱρέω ἐν μέσος καί πᾶς ὁράω ἅπας γίγνομαι . 114 . Διὸ καί θαυμάζω τις εἄν Ἄνυτος πείθω σύ δεινός ὁ φανερός ἀφανής νομίζω . εἰμί γάρ ὁ μή κρύπτω , φημί , Σωκράτης , οὕτως εἄν εἰμί βλαβερός , τίς εἄν εἰμί καί τίς συμβουλ εὐοῖ εἄν μόνος ἔχω ὁ ἐραστής ; ποῦ ; πότε ; τίς οὗτος ἀναισχνυντεῖς , Ἄνυτος ; τίς συνουσία Σωκράτης ἔξω ὁ γνώριμος τόπος ; τίς οἴκοι ; τίς ἐπί ἀγρός ; τίς ἑτέρωθι ;
libanius.declamatio-i 115
ἀλλ’ ἔνα μὴ καὶ τοῦτ’ αὐτὸ | φά - σκων λανθάνειν εἰς ἀδίκημα θῇς , τοσοῦτον ἀπόκριναι · πότερον ταῦτα ἃ κατηγορεῖς , τὰ δῆλα , τὰ πολλοὺς ἔχοντα μάρτυρας βλάπτοντός ἐστι καὶ παρανομοῦντος ἢ οὔ ; εἰ μὲν γὰρ οὐδὲν ἂν ἀπ’ αὐτῶν γένοιτο κακὸν οὐδὲ συμβέβηκεν , ὡμολόγηκας συκοφαντεῖν · εἰ δ’ ἔστιν οἷα κατηγορῶν εἴρηκας , πολλὴν ἀνδρίαν , μᾶλλον δὲ ἀπόνοιαν τοῦ Σωκράτους λέγεις .
Lemmas: ἀλλά νάω μή καί οὗτος αὐτός | φάω - σκῶ λανθάνω εἰς ἀδίκημα τίθημι , τοσοῦτος ἀποκρίνω · πότερος οὗτος ὁ κατηγορέω , ὁ δῆλος , ὁ πολύς ἔχω μάρτυς βλάπτω εἰμί καί παρανομέω ἢ οὖον ; εἰμί μέν γάρ οὐδείς εἄν ἀπό αὐτός γίγνομαι κακός οὐδέ συμβαίνω , ὁμολογέω συκοφαντέω · εἰμί δέ εἰμί οἷος κατηγορέω εἴρω , πολύς ἀνδρεία , μᾶλλον δέ ἀπόνοια ὁ Σωκράτης λέγω .