ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-9 4
οὐ μὴν ἀλλ’ εἰ ἐμοὶ μὲν ταῦτα ἥδιστα , τούτῳ δὲ ἐγίγνετο βλαβερά , λόγον ἂν εἶχεν ὑμῖν ἡ πρὸς τὸν εὐεργέτην χάρις · ἐπειδὴ δὲ οἷς ἂν αὐτὸς ἡσθείην , ταῦτα τούτῳ λυσιτε - λοῦντα φανήσεται , μὴ κατὰ Θεμιστοκλέους , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τιμήσητε τὴν Θεμιστοκλέους δόξαν μηδὲ θῆσθε ψῆφον ᾗ νῦν οὗτος ἡσθεὶς μετὰ ταῦτα μέμψε - τᾶι .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά εἰμί ἐγώ μέν οὗτος ἡδύς , οὗτος δέ γίγνομαι βλαβερός , λόγος ἄν ἔχω σύ ὁ πρός ὁ εὐεργέτης χάρις · ἐπεί δέ ὅς ἄν αὐτός ἥδομαι , οὗτος οὗτος λύω - Λούντα φαίνω , μή κατά Θεμιστοκλῆς , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , τιμάω ὁ Θεμιστοκλῆς δόξα μηδέ τίθημι ψῆφος ὅς νῦν οὗτος ἥδομαι μετά οὗτος μέμφομαι - παι .
libanius.declamatio-9 5
ὁ μὲν οὖν ἀνὴρ θυμοῦ μεστός , ὡς ὁρᾶτε , καὶ δυσχεραίνει μου τὸν λόγον , ἀκουσάτω δὲ ὅμως διὰ τέλους καὶ τοῦτο ὑπομεινάτω καὶ τάχα ἔσται πρᾳότερος . καλείτω δὲ τὸν λόγον , εἰ μὲν βούλεται , νουθεσίαν , εἰ δ’ ἐθέλει ἥδιον , ἀπολογίαν . παραιτοῦμαι δὲ αὐτόν , ἐὰν ἀναγκασθῶ μνησθῆναί τινος ὧν οὐκ ἂν ἠβουλόμην , τῶν ἀναγκασάντων ἡγεῖσθαι τὰ ῥήματα . 6 . Ἐποιησάμην , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦτον ἐκ γυναικὸς ἧς ἐδόκει τῇ Τύχῃ κἀκείνην τε , ὥσπερ ὑμῶν ἕκαστος ἢν ἔχει κατὰ τοὺς νόμους ἔστεργον καὶ τοῦ - τον ἔτρεφον , ὥσπερ ὑμεῖς τοὺς ὑμετέρους αὐτῶν , τά τε ἄλλα καὶ παρὰ τοὺς διδασκάλους ἔπεμπον εἰδὸς ὅτι μέγα ταῖς ψυχαῖς ἡ παίδευσις ἀγαθόν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀνήρ θυμός μεστός , ὡς ὁράω , καί δυσχεραίνω ἐγώ ὁ λόγος , ἀκούω δέ ὅμως διά τέλος καί οὗτος ὑπομένω καί τάχα εἰμί πρᾶος . καλέω δέ ὁ λόγος , εἰμί μέν βούλομαι , νουθεσία , εἰμί δέ ἐθέλω ἡδύς , ἀπολογία . παραιτέομαι δέ αὐτός , ἐάν ἀναγκάζω μιμνῄσκω τις ὅς οὐ ἄν βούλομαι , ὁ ἀναγκάζω ἡγέομαι ὁ ῥῆμα . 6 . ποιέω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὗτος ἐκ γυνή ὅς δοκέω ὁ Τύχη κᾁκείνης τε , ὥσπερ σύ ἕκαστος εἄν ἔχω κατά ὁ νόμος στέργω καί ὁ - τον τρέφω , ὥσπερ σύ ὁ ὑμέτερος αὐτός , ὁ τε ἄλλος καί παρά ὁ διδάσκαλος πέμπω οἶδα ὅτι μέγας ὁ ψυχή ὁ παίδευσις ἀγαθός .
libanius.declamatio-9 7
ἐνταῦθα οὗτος ἰσχὺν μὲν φύσεως ἐδείκνυ καὶ πολὺ ταύτῃ παρῄει τοὺς συμφοιτῶντας , ἐπείθετο δὲ οὐ πάντα τοῖς ἄγουσιν , ἀλλ’ αὑτὸν ἐν τοῖς πολλοῖς ἐποίει κύριον καὶ RIV 376 πρὸς τὰς ὁρμὰς | τῆς γνώμης αἰ τῶν παραινούν - τῶν ἐπῳδαὶ μικρὸν ἴσχυον . εἰς ἃ βλέπων τις τῶν δι - δασκάλων οὗτος ὁ νέος , πολλάκις ἔφη , ποτέροις μὲν αὑτὸν δώσει τῶν ἔργων , εἴτε τοῖς χείροσιν εἴτε τοῖς ἀμείνοσιν , οὐκ ἂν εἴη προειπεῖν . ὁπο - τέρωσε δ’ ἂν ἀποκλίνῃ , μέγα τι ποιῶν ἐν ἐκεί - νῷ φανεῖται . καὶ οὐκ ἐψεύσατο . ὁρᾶτε γοῦν ἡλίκους ὑμῖν ἔλυσε φόβους .
Lemmas: ἐνταῦθα οὗτος ἰσχύς μέν φύσις δείκνυμι καί πολύς οὗτος παρέρχομαι ὁ συμφοιτάω , πείθω δέ οὐ πᾶς ὁ ἄγω , ἀλλά ἑαυτοῦ ἐν ὁ πολύς ποιέω κύριος καί RIV 376 πρός ὁ ὁρμή | ὁ γνώμη ὁ ὁ παραινέω - ὁ ἐπῳδή μικρός ἰσχύω . εἰς ὅς βλέπω τις ὁ διά - διασκάλων οὗτος ὁ νέος , πολλάκις φημί , πότερος μέν ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ ἔργον , εἴτε ὁ χείρων εἴτε ὁ ἀγαθός , οὐ ἄν εἰμί προλέγω . οπός - τιτρώσκω δέ ἄν ἀποκλίνω , μέγας τίς ποιέω ἐν ἑαυτοῦ - νόος φαίνω . καί οὐ ψεύδω . ὁράω γοῦν ἡλίκος σύ λύω φόβος .
libanius.declamatio-9 8
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστεροι , τότε δέ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πολλὰ τούτου πράττοντος ἐφ’ οἷς ὑπὸ τῶν φίλων ἐνεκαλούμην ἐγώ , παρ’ ἐμοῦ γὰρ ἡγοῦντο δεδόσθαι τὴν ἐξουσίαν , ἔλεγον πρὸς τοῦτον · ὦ παῖ , παῦσαι τούτων τῶν ἔργων ἃ τοὺς μὲν ἐπιτηδείους ἡμῖν ἀνιᾷ , τοὺς δὲ δυσμενεῖς εὐ - φραίνει . κράτει τῶν ἡδονῶν αἷς ἀκολουθεῖ ψόγος . μέγα φρονοῦσιν οἱ τῶν ἄλλων πατέρες ἐπὶ τοῖς υἱέσιν , ἐγὼ δὲ ἐρυθριῶ . καὶ πρὸς Δῖός , ὦ ἄνδρες δικασταί , εἴ τι ψεύδομαι τούτων , οὗτος αὐτὸς ὑφ’ ὑμῶν ἐρωτάσθω . φήσει γὰρ ὡς ἀκήκοε καὶ ταῦτα καὶ ἔτι πλείω . μάτην δὲ ἄρα ἔλεγον . ἑαυτῷ γὰρ ἠξίου προσέχειν , ἀλλ’ οὐ τῷ πατρί .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ὕστερος , τότε δέ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , πολύς οὗτος πράσσω ἐπί ὅς ὑπό ὁ φίλος ἐγκαλέω ἐγώ , παρά ἐγώ γάρ ἡγέομαι δίδωμι ὁ ἐξουσία , λέγω πρός οὗτος · ὦ παῖς , παύω οὗτος ὁ ἔργον ὅς ὁ μέν ἐπιτήδειος ἐγώ ἀνιάομαι , ὁ δέ δυσμενής εὀ - πραΐνω . κράτος ὁ ἡδονή ὅς ἀκολουθέω ψόγος . μέγας φρονέω ὁ ὁ ἄλλος πατήρ ἐπί ὁ υἱός , ἐγώ δέ ἐρυθριάω . καί πρός Δῖος , ὦ ἀνήρ δικαστής , εἰμί τίς ψεύδω οὗτος , οὗτος αὐτός ὑπό σύ ἐρωτάω . φημί γάρ ὡς ἀκούω καί οὗτος καί ἔτι πλείων . μάτην δέ ἄρα λέγω . ἑαυτοῦ γάρ ἀξιόω προσέχω , ἀλλά οὐ ὁ πατήρ .
libanius.declamatio-9 9
τὰ μὲν οὖν ἄλλα καὶ φέρειν οἷός τε ἦν ἀχθόμενος μέν , ὅμως δὲ πείθων ἐμαυτὸν ἀνέχεσθαι · ἐφ’ ᾧ δὲ λίαν ἐπλήγην τότε μὲν ἐπράχθη , νῦν δὲ οὐκ εἰρήσεται . ὧν γὰρ καὶ ὑμᾶς εὐξαίμην ἂν ἐπιλήσεσθαι , πῶς ἂν ταῦτα δίκαιος εἴην εἰς μέσον φέρειν ; ἀλλ’ οὗτός γε μέμνηται καὶ τί τὸ πεπραγμένον καὶ ποῦ καὶ πότε .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος καί φέρω οἷος τε εἰμί ἄχθομαι μέν , ὅμως δέ πείθω ἐμαυτοῦ ἀνέχω · ἐπί ὅς δέ λίαν πλήσσω τότε μέν πράσσω , νῦν δέ οὐ ἔρομαι . ὅς γάρ καί σύ εὔχομαι ἄν ἐπιλανθάνομαι , πῶς ἄν οὗτος δίκαιος εἰμί εἰς μέσος φέρω ; ἀλλά οὗτος γε μιμνήσκω καί τίς ὁ πράσσω καί ποῦ καί πότε .
libanius.declamatio-9 10
τότ’ οὖν ἐλο - γιζόμην πρὸς ἐμαυτόν , ὧς , εἰ μὲν ἐπιτρέποιμι ταῦτα ὁδῷ βαδίζειν , γενναῖος ἀπολεῖταί μοι παῖς καὶ οὐκ ἐμοὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ πατρίδι · εἰ δὲ ἐπιστροφήν τινα ποιησαίμην καὶ λυπήσαιμι καὶ δίκην ἐπιθείην δυναμένην βοηθῆσαι τῇ φύσει , κερδανῶ μὲν αὐτός , κερδανεῖ δὲ ἡ πόλις , ἔσται δὲ ἡ δόξα μὲν τῆς οἰκίας , ὁ καρπὸς δὲ κοινός .
Lemmas: τότε οὖν ΕΛΟ - γιζομεις πρός ἐμαυτοῦ , ὅς , εἰμί μέν ἐπιτρέπω οὗτος οὐδός βαδίζω , γενναῖος ἀπόλλυμι ἐγώ παῖς καί οὐ ἐγώ μόνος , ἀλλά καί ὁ πατρίς · εἰμί δέ ἐπιστροφή τις ποιέω καί λυπέω καί δίκη ἐπιτίθημι δύναμαι βοηθέω ὁ φύσις , κερδαίνω μέν αὐτός , κερδαίνω δέ ὁ πόλις , εἰμί δέ ὁ δόξα μέν ὁ οἰκία , ὁ καρπός δέ κοινός .
libanius.declamatio-9 11
σκοπῶν δὴ παρ’ ἐμαυτῷ πῶς ἂν τοῦτο γένοιτο καὶ τὰς ἐκ λόγων βουλὰς ὑπεροφθείσας ὁρῶν ἦλθον ἐπὶ τὴν ἀπὸ τῶν πραγμάτων καὶ τοὺς δικαστὰς λαβὼν συνοργιζομένους διέστησα τοῦτον ἐμαυτοῦ πολλὰ μὲν πρὸ τοῦ δικαστηρίου , νὴ Δία , δακρύσας , πολλὰ δὲ ἐν αὐτῷ παρὰ πάντα | τὸν λόγον , πολὺ δὲ R IV 377 πλείω μετὰ τἀς ψήφους οἴκοι . τὰς γὰρ ἀποκηρύξεις οὐ τῶν ἐκβαλλομένων μᾶλλον εἶναι δεῖ νομίζειν ἀθυμίαν ἢ τῶν ἠναγκασμένων ἐκβαλεῖν . ὁ μὲν γὰρ οὐκ ἔχει τὴν οἰκίαν , ὁ δὲ οὐκ ἔχει τὸν υἱόν .
Lemmas: σκοπός δή παρά ἐμαυτοῦ πῶς ἄν οὗτος γίγνομαι καί ὁ ἐκ λόγος βουλή ὑπεροράω ὁράω ἔρχομαι ἐπί ὁ ἀπό ὁ πρᾶγμα καί ὁ δικαστής λαμβάνω συνοργίζομαι διΐστημι οὗτος ἐμαυτοῦ πολύς μέν πρό ὁ δικαστήριον , νή Ζεύς , δακρύω , πολύς δέ ἐν αὐτός παρά πᾶς | ὁ λόγος , πολύς δέ R IV 377 πλείων μετά ὅς ψῆφος οἴκοι . ὁ γάρ ἀποκήρυξις οὐ ὁ ἐκβάλλω μᾶλλον ἔρχομαι δέω νομίζω ἀθυμία ἢ ὁ ἀναγκάζω ἐκβάλλω . ὁ μέν γάρ οὐ ἔχω ὁ οἰκία , ὁ δέ οὐ ἔχω ὁ υἱός .
libanius.declamatio-9 12
διῆγον οὖν ἐν οἷσπερ οἱ συμφοραῖς κεχρημένοι πότους μὲν καὶ σύνδειπνα καὶ τὰ τέρψιν ἔχοντα πάντα ἀπλῶς ἀποδι - δράσκων , αἰτῶν δὲ νύκτα καὶ ἡμέραν παρὰ τῶν θεῶν ἐπιθυμίαν βελτιόνων ἔργων ἐνθεῖναι Θεμιστοκλεῖ . καὶ οὐκ ἠτύχησα . γενόμενος γὰρ ἐφ’ ἑαυτοῦ καὶ τὴν ψυχὴν ἀλγήσας καὶ καταστὰς εἰς τὴν ὑπὲρ τῶν ἀναγκαίων φροντίδα κάλλη μὲν σωμάτων καὶ τοὺς περὶ ταῦτα ἔρωτας καὶ τὰς οὐκ ἐπαινουμένας ἡδονὰς οὐκέθ’ ὁμοίως ἐδίωκεν οὐδ’ ἠμέλει παντελῶς τῆς διανοίας , ἀλλὰ καὶ χρηστῶν ἔργων ἐμέμνητο καὶ μεθίστη τινὰ καὶ μετέ - βάλλε καὶ τὴν φύσιν οὐχ ὁμοίως ἀπώλλυε καί τινα ἀγρυπνίαν ἠγρύπνει βελτίω τῶν προτέρων εἰς Μιλτι - άδην βλέπων καὶ τὸ Μαραθῶνι τρόπαιον . ἐφ’ οἷς αὐτὸν ὁρμήσας ἀναλαβεῖν ἐπέσχον τοῦ ῥιζωθῆναι τὴν ἀρετήν .
Lemmas: διάγω οὖν ἐν ὅς ὁ συμφορά χράω πότος μέν καί σύνδειπνον καί ὁ τέρψις ἔχω πᾶς ἀπλόος ἄπους - δράσκος , αἰτέω δέ νύξ καί ἡμέρα παρά ὁ θεός ἐπιθυμία ἀγαθός ἔργον ἐντίθημι Θεμιστοκλῆς . καί οὐ ἀτυχέω . γίγνομαι γάρ ἐπί ἑαυτοῦ καί ὁ ψυχή ἀλγέω καί καθίστημι εἰς ὁ ὑπέρ ὁ ἀναγκαῖος φροντίς κάλλος μέν σῶμα καί ὁ περί οὗτος ἔρως καί ὁ οὐ ἐπαινέω ἡδονή οὐκέτι ὅμοιος διώκω οὐδέ ἀμελέω παντελής ὁ διάνοια , ἀλλά καί χρηστός ἔργον μιμνήσκω καί μεθίστημι τις καί Μετέ - βάλλω καί ὁ φύσις οὐ ὅμοιος ἀπόλλυμι καί τις ἀγρυπνία ἀγρυπνέω ἀγαθός ὁ πρότερος εἰς Μιλτι - ἅδην βλέπω καί ὁ Μαραθών τρόπαιον . ἐπί ὅς αὐτός ὁρμάω ἀναλαμβάνω ἐπέχω ὁ ῥιζόω ὁ ἀρετή .
libanius.declamatio-9 13
τούτων , ὦ ἄνδρες δικασταί , γιγνομένων πολλοί μοι προσιόντες καὶ τῶν ἀναγκαίων καὶ τῶν ἐπιτηδείων εὖγε , ὦ Νεόκλεις , ἔλεγον . καλῶς εἶδες ὅθεν ἂν ἐπανορθώσαις τὸν υἱόν . εἰς δέον , ὡς ἔοικε , πάντα ἐκεῖνά σοι πέπρακται . μεγάλας φροντίδας εἰς τὸν νοῦν ἐμβέβληκε καὶ προσδέ - χεται κίνησιν Περσικὴν καὶ πῶς ἂν τὴν προσ - βολὴν ἀποκρούσαιτο σκοπεῖ .
Lemmas: οὗτος , ὦ ἀνήρ δικαστής , γίγνομαι πολύς ἐγώ προσέρχομαι καί ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ἐπιτήδειος εὖγε , ὦ Νεοκλῆς , λέγω . καλός ὁράω ὅθεν ἄν ἐπανορθόω ὁ υἱός . εἰς δέω , ὡς ἔοικα , πᾶς ἐκεῖνος σύ πράσσω . μέγας φροντίς εἰς ὁ νόος ἐμβάλλω καί προς - χω κίνησις Περσικός καί πῶς ἄν ὁ προς - βολή ἀποκρούω σκοπέω .
libanius.declamatio-9 14
καὶ ταῦτα ἀκούων ἡδόμην τε καὶ τῶν ἐλπίδων εἰς λύσιν τῆς ἀποκηρύξεως ἀνέμενον τὸ τέλος . ὃ καλῶς ποιοῦν ἥκει . μέγας ἡμῖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , Θεμιστοκλῆς ἐν βου - λαῖς , ἐν ἔργοις , ἐν λόγοις , ἐν ὅπλοις , ἐν γῇ , ἐν θα - λάττῃ , ἐν τοῖς Ἕλλησιν , ἐν τοῖς βαρβάροις . καὶ διὰ τὴν τούτου γνώμην οἷς ἠκολουθοῦμεν ἡγεμόσι , τού - των πεφήναμεν βελτίους . λύεται δὴ μετὰ τῶν κοινῶν φόβων καὶ τῆς ἀποκηρύξεως ἡ γνῶσις καὶ τὸ εἰκὸς ὁ καιρὸς λαμβάνει . ὥσπερ γὰρ πρότερον ἐκείνων ἴδει τῶν τοῦτον | σωφρονιούντων , οὕτω νῦν τῆς RIV 378 ἀρετῆς ἀνωμολογημένης πεπαῦσθαι χρὴ ταῦτα ὧν πρό - τερον ἔδει . 15 . Ἀλλ’ οὐ βούλομαί φησιν . ἀλλὰ βουλήθητι . τὸ γὰρ ἐθέλειν ἄμεινον , ἔνθα ἂν ᾖ τὸ μὴ βούλεσθαι κακόν . καὶ δεῖ δή που τὸν οὐχὶ βουλόμενον εἰκότως φαίνεσθαι μὴ βεβουλημένον . εἰ δὲ οἱ λογισμοὶ πρὸς τὴν πρᾶξιν ἐνάγοιεν , ὁ δὲ μάχοιτο , δικαίως ἂν ὅ γε τοιοῦτος καταναγκάζοιτο . σκόπει γάρ . ἐν ταῖς εἰσφοραῖς οἱ μὲν ἑτοίμως εἰσφέρουσιν , οἱ δ’ ἥδιστ’ ἂν μὴ θεῖεν , ἀλλ’ ὅμως οὐδεὶς ἀνέξεται .
Lemmas: καί οὗτος ἀκούω ἥδομαι τε καί ὁ ἐλπίς εἰς λύσις ὁ ἀποκήρυξις ἀναμένω ὁ τέλος . ὁ καλός ποιέω ἥκω . μέγας ἐγώ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , Θεμιστοκλῆς ἐν βοῦς - ληΐς , ἐν ἔργον , ἐν λόγος , ἐν ὅπλον , ἐν γῆ , ἐν ἀνταπόλλυμι - Λάττη , ἐν ὁ Ἕλλην , ἐν ὁ βάρβαρος . καί διά ὁ οὗτος γνώμη ὅς ἀκολουθέω ἡγεμών , ὁ - ὁ φαίνω ἀγαθός . λύω δή μετά ὁ κοινός φόβος καί ὁ ἀποκήρυξις ὁ γνῶσις καί ὁ ἔοικα ὁ καιρός λαμβάνω . ὥσπερ γάρ πρότερος ἐκεῖνος ἶδος ὁ οὗτος | σωφρονίζω , οὕτως νῦν ὁ RIV 378 ἀρετή ἀνομολογέομαι παύω χράω οὗτος ὅς πρό - τέρος δέω . 15 . ἀλλά οὐ βούλομαι φημί . ἀλλά βούλομαι . ὁ γάρ ἐθέλω ἀγαθός , ἔνθα ἄν εἰμί ὁ μή βούλομαι κακός . καί δέω δή ποῦ ὁ οὐ βούλομαι ἔοικα φαίνω μή βούλομαι . εἰμί δέ ὁ λογισμός πρός ὁ πρᾶξις ἐνάγω , ὁ δέ μάχομαι , δίκαιος ἄν ὁ γε τοιοῦτος καταναγκάζω . σκοπέω γάρ . ἐν ὁ εἰσφορά ὁ μέν ἑτοῖμος εἰσφέρω , ὁ δέ ἡδύς ἄν μή τίθημι , ἀλλά ὅμως οὐδείς ἀνέχω .
libanius.declamatio-9 16
Θηβαῖοι δὲ δικαίως ἂν μεθ’ ὑμῶν πολεμοῦντες ἔδοσαν αὑτοὺς τῷ Μήδῳ καὶ συνεπεστράτευον . οὐκοῦν τὰ προσήκοντα μὴ βου - ληθεῖσι μεταμέλει νῦν καί εἰσιν ἀθλιώτατοι πάντων ἀνθρώπων ἐξ ὧν οὐκ ἠθέλησαν . πάλιν ἥκοντος ἐκ Δελφῶν τοῦ ξυλίνου τείχους καὶ σοῦ τὸν νοῦν εὑρόν - τος τῶν λογίων καὶ τὰς τριήρεις ἐν τῷ τείχει τούτῳ δηλοῦσθαι λέγοντος καὶ παραινοῦντος ἐκλείπειν τὴν πόλιν ἦσαν οἱ μὴ βουλόμενοι τοῦτο . καὶ καταμείναντες ὡς δὴ τῆς ἀκροπόλεως ξύλοις τετειχισμένης ἀπώλοντο κακῶς οἶ μὴ βουληθέντες . 17 . Ὅταν οὖν λέγῃς δεινὸν εἶναι τὸ τὴν οἰκίαν ἄκοντα κομίσασθαι καὶ τιμωρίας διαφέρειν οὐδέν , μάνθανε πολλὰ τῶν ἀκουσίων τοῖς ἠναγκασμένοις λυσιτελήσαντα . ὁρᾷς τοὺς παῖδας τοὺς κομιδῆ τοὺς ἄκοντας ἑλκομένους εἰς τὰ διδασκαλεῖα ; οὗτοι κατα - ρῶνται μὲν τοῖς παιδαγωγοῖς , ἄκοντες δὲ γιγνόμενοι βελτίους ὕστερον ἐπαινοῦσι τὰς ἀνάγκας .
Lemmas: Θηβαῖος δέ δίκαιος ἄν μετά σύ πολεμέω δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ Μῆδος καί συνεπιστρατεύω . οὐκοῦν ὁ προσήκω μή βοῦς - λανθάνω μεταμέλομαι νῦν καί εἰμί ἄθλιος πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ὅς οὐ ἐθέλω . πάλιν ἥκω ἐκ Δελφοί ὁ ξύλινος τεῖχος καί σύ ὁ νόος εὑρίσκω - ὅς ὁ λόγιος καί ὁ τριήρης ἐν ὁ τεῖχος οὗτος δηλόω λέγω καί παραινέω ἐκλείπω ὁ πόλις ἥδω ὁ μή βούλομαι οὗτος . καί καταμένω ὡς δή ὁ ἀκρόπολις ξύλον τειχίζω ἀπόλλυμι κακῶς οἶς μή βούλομαι . 17 . ὅταν οὖν λέγω δεινός ἔρχομαι ὁ ὁ οἰκία ἀέκων κομίζω καί τιμωρία διαφέρω οὐδείς , μανθάνω πολύς ὁ ἀκούσιος ὁ ἀναγκάζω λυσιτελέω . ορώ ὁ παῖς ὁ κομιδῇ ὁ ἀέκων ἕλκω εἰς ὁ διδασκαλεῖον ; οὗτος κατά - ῥέω μέν ὁ παιδαγωγός , ἀέκων δέ γίγνομαι ἀγαθός ὕστερον ἐπαινέω ὁ ἀνάγκη .
libanius.declamatio-9 22
ἢ σὺ νομίζεις , Θεμιστόκλεις , ὅτι μισότεκνός τις ὢν ἐγὼ καὶ Σκύθης τὸν τρόπον καὶ τῆς φύσεως ἀλιτήριος καὶ τὸ μή σοι συνοικεῖν | εὐδαιμονίαν τιθέμενος ἐδεήθην τότε δικαστῶν ; οὐκ ἔστιν . ἀνὴρ Ἕλλην , Ἀθηναῖος , τῆς ἡμερωτάτης πόλεως , ἐν τοῖς ἤθεσι τῆς δημοκρατίας τραφείς , ὃν ἐγέννησα , ὅν ἀνέ - θρεψα , ὅν ἐν ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶν οὐκ ὀλιγάκις ἤνεγκα , ἐν ᾧ τὰς τοῦ γήρως εἶχον ἐπικουρίας , τοῦτον ὁρῶν εὔτα - κτον , κόσμιον , σώφρονα , τοῖς ὅλοις ἄμεμπτον ἐμίσουν . ἐξήλαυνον , ἐποίουν ἀλλότριον ; ποῖον φάρμακον πιών ; ἐκ ποίας μανίας κατ’ ἐμαυτοῦ φέρων τὴν πληγήν ;
Lemmas: ἢ σύ νομίζω , Θεμιστοκλῆς , ὅτι μισότεκνος τις εἰμί ἐγώ καί Σκύθης ὁ τρόπος καί ὁ φύσις ἀλιτήριος καί ὁ μή σύ συνοικέω | εὐδαιμονία τίθημι δέω τότε δικαστής ; οὐ εἰμί . ἀνήρ Ἕλλην , Ἀθηναῖος , ὁ ἥμερος πόλις , ἐν ὁ ἦθος ὁ δημοκρατία τρέφω , ὅς γεννάω , ὅς ἰδμάν - θρεψα , ὅς ἐν ὁ ἐμαυτοῦ χείρ οὐ ὀλιγάκις φέρω , ἐν ὅς ὁ ὁ γῆρας ἔχω ἐπικουρία , οὗτος ὁράω εὔτα - κτῶ , κόσμιος , σώφρων , ὁ ὅλος ἄμεμπτος μισέω . ἐξελαύνω , ποιέω ἀλλότριος ; ποῖος Φάρμακος πίνω ; ἐκ ποῖος μανία κατά ἐμαυτοῦ φέρω ὁ πληγή ;
libanius.declamatio-9 23
οὐκ ἦν ἀγριώτερος ἐγὼ τῶν θηρίων , οὐκ ἦν οἷος παραβῆ - ναι τῆς φύσεως τὸν νόμον ὃν ἐκεῖνα τηρεῖ στέργοντα , κηδόμενα , προπολεμοῦντα τῶν τέκνων . οὐδ’ ἠγνόουν ὅτι πᾶσα ἀποκήρυξις κοινὴ τοῦ τε ἀπιόντος τοῦ τε ἀπελαύνοντός ἐστι λύπη . ὥσπερ γὰρ ὁ λοιδορῶν ἐκεῖ - νον τὸν ἔξω τῆς οἰκίας ἂν εἴποι , οὕτως ὁ τοῦτον καὶ οὗτος ἂν εἴποι τὸν τοιοῦδε πατέρα .
Lemmas: οὐ εἰμί ἄγριος ἐγώ ὁ θηρίον , οὐ εἰμί οἷος παραβαίνω - νω ὁ φύσις ὁ νόμος ὅς ἐκεῖνος τηρέω στέργω , κήδω , προπολεμέω ὁ τέκνον . οὐδέ ἀγνοέω ὅτι πᾶς ἀποκήρυξις κοινός ὁ τε ἀπέρχομαι ὁ τε ἀπελαύνω εἰμί λύπη . ὥσπερ γάρ ὁ λοιδορέω ἐκεῖ - νος ὁ ἔξω ὁ οἰκία ἄν λέγω , οὕτως ὁ οὗτος καί οὗτος ἄν λέγω ὁ τοιόσδε πατέρας .
libanius.declamatio-9 24
πῶς οὖν ταῦτα ἑκὼν ὑπέμεινα ; οὐχ ἑκών , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μὰ τοὺς θεούς · ἀλλὰ τί δὴ παθών ; αὑτὸν ἐρωτησάτω Θεμιστοκλῆς , οἶδε γάρ , καὶ ῥᾳδίως ἀποκρίναιτ’ ἂν αὐτὸς αὑτῷ . τί οὖν ἐχρῆν με ποιεῖν ; ἐπαινεῖν τὰ ἁμαρτήματα καὶ παρακαλεῖν ἐπ’ αὐτῶν διατρίβειν καὶ χορηγεῖν εἰς αὐτά ; καὶ τίς οὐκ ἂν ἔκρινέ με δικαίως ; πῶς δ’ οὐκ ἂν οὗτος αὐτὸς πρὸ τῶν ἄλλων ἀπάντων , εἰ κατέχειν δέον παρεῖχον εἰς ἃ μὴ προσῆκεν ἄδειαν , καὶ βελτίω ποιεῖν , ἐγὼ δὲ προσετίθην τοῖς χείροσι ;
Lemmas: πῶς οὖν οὗτος ἑκών ὑπομένω ; οὐ ἑκών , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , μά ὁ θεός · ἀλλά τίς δή πάσχω ; ἑαυτοῦ ἐρωτάω Θεμιστοκλῆς , οἶδα γάρ , καί ῥᾴδιος ἀποκρίνω ἄν αὐτός ἑαυτοῦ . τίς οὖν χρή ἐγώ ποιέω ; ἐπαινέω ὁ ἁμάρτημα καί παρακαλέω ἐπί αὐτός διατρίβω καί χορηγέω εἰς αὐτός ; καί τίς οὐ ἄν κρίνω ἐγώ δίκαιος ; πῶς δέ οὐ ἄν οὗτος αὐτός πρό ὁ ἄλλος ἀπαντάω , εἰμί κατέχω δέω παρέχω εἰς ὅς μή προσήκω ἄδεια , καί ἀγαθός ποιέω , ἐγώ δέ προστίθημι ὁ χείρων ;
libanius.declamatio-9 25
τίς δ’ ἂν ἔδοξα περὶ τὸν δῆμον εἶναι ῥᾴθυμος ὢν ἐν τοῖς ἐμαυτοῦ καὶ κακός ; τίς δ’ ἂν φίλου παίδων ἐπί - τροπος πονηρὸς τῶν ἐμαυτοῦ γεγονώς ; πατρὸς δὴ ποιῶν ἔργον ἐπηνώρθουν τὸν υἱόν . καὶ τὸ μὲν ὄνομα ἀηδές , ἀποκήρυξις , τὸ δὲ ἔργον καλόν , ἐπανόρθωσις . ἲς . πεῖθε τούτους ἢ ὡς ἐν καλοῖς Κότε διετρίβομεν ἢ ὡς οὐ κωλύειν ἀπὸ τῶν φαυλοτέρων ἔρων ἔδει . εἰ δὲ μισοῦντος τὰ τοιαῦτα εἶναι φήσεις , ἐν τοῖς μισοῦσιν , οἶμαι , καὶ τοὺς διδασκάλους θήσομεν , οἱ σκῦτος κάθηνται φέρον - τες καὶ τοὺς ἀργοτέρους τῶν νέων ἐπεγείρουσι πλη - γαῖς καὶ οὐδεὶς αὐτοῖς τῶν πατέρων | χαλεπαίνει , ἀλλ’ ἴσασιν οὐχ ἧττον χάριν τῶν πληγῶν ἢ τῶν μα - θήσεων .
Lemmas: τίς δέ ἄν δοκέω περί ὁ δῆμος ἔρχομαι ῥᾴθυμος εἰμί ἐν ὁ ἐμαυτοῦ καί κακός ; τίς δέ ἄν φίλος παῖς ἐπί - τρόπος πονηρός ὁ ἐμαυτοῦ γίγνομαι ; πατήρ δή ποιέω ἔργον ἐπανορθόω ὁ υἱός . καί ὁ μέν ὄνομα ἀηδής , ἀποκήρυξις , ὁ δέ ἔργον καλός , ἐπανόρθωσις . ἴς . πείθω οὗτος ἢ ὡς ἐν καλός Κότε διατρίβω ἢ ὡς οὐ κωλύω ἀπό ὁ φαῦλος ἔρος δέω . εἰμί δέ μισέω ὁ τοιοῦτος ἔρχομαι φημί , ἐν ὁ μισέω , οἴομαι , καί ὁ διδάσκαλος τίθημι , ὁ σκῦτος κάθημαι φέρω - αἱρέω καί ὁ ἀργός ὁ νέος ἐπεγείρω Πλῆ - γῆ καί οὐδείς αὐτός ὁ πατήρ | χαλεπαίνω , ἀλλά οἶδα οὐ κακός χάρις ὁ πληγή ἢ ὁ μή - Θησεύς .
libanius.declamatio-9 26
ἀλλ’ οὐδὲ γὰρ τοὺς οἰκέτας , ὅταν πέδαις , ὦ Θεμιστόκλεις , καὶ μύλωνι κολάζωμεν , οὐκ ἀπολλύναι βουλόμενοι ταῦτα ποιοῦμεν , ἀλλ’ ὅπως ἂν ἀμείνοσι τούτοις χρησαίμεθα . καὶ οὕτω πανταχοῦ τοῦτο τῶν κηδομένων ἐστίν , ὥσθ’ οἱ πάντων εἶναι δοκοῦντες ἡμερώτατοι τροφεῖς καὶ βοῇ καὶ ἀπειλῇ καὶ τῷ ῥαπίσαι καὶ πολλοῖς ἑτέροις ἃ τρέφουσι λυποῦσι καὶ διὰ τῶν δακρύων τῶν ἐφ’ ἑκάστῳ τούτων φερομένων εἰς τὴν τῶν βελτιόνων ἐγκαθιστᾶσι συνήθειαν .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ γάρ ὁ οἰκέτης , ὅταν πέδη , ὦ Θεμιστοκλῆς , καί μυλών κολάζω , οὐ ἀπόλλυμι βούλομαι οὗτος ποιέω , ἀλλά ὅπως ἄν ἀγαθός οὗτος χράω . καί οὕτως πανταχοῦ οὗτος ὁ κήδω εἰμί , ὥστε ὁ πᾶς ἔρχομαι δοκέω ἥμερος τροφεύς καί βοή καί ἀπειλή καί ὁ ῥαπίζω καί πολύς ἕτερος ὅς τρέφω λυπέω καί διά ὁ δάκρυον ὁ ἐπί ἕκαστος οὗτος φέρω εἰς ὁ ὁ ἀγαθός ἐγκαθίστημι συνήθεια .
libanius.declamatio-9 27
τί οὖν ἠδίκουν ἀλγῶν μὲν ἐφ’ οἷς ἠτύχουν , πειρώμενος δὲ λῦσαι τοῦτο τὸ δυσχερές ; οὐ κοινὸν Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων αὑτοῖς καὶ παισὶ τὰ βελτίω προξενεῖν ; οὐ τοὺς μὲν ἀναμαρτήτους τῶν παίδων ἐπαινεῖν , τοὺς δὲ ὀλισθαίνοντας παιδεύειν ; οἱ δὲ νομοθέται , πρὸς Δῖός , οὐ πατέρων ὧς ἀληθῶς γνώμῃ χρώμενοι τὰς τιμωρίας ἔγραψαν ἢ ζῶντας ποιοῦντες βελτίους ἢ μὴ δυναμένοις δέξασθαι μεταβολὴν ἀμείνω κρίνοντες τὸν θάνατον ;
Lemmas: τίς οὖν ἀδικέω ἀλγέω μέν ἐπί ὅς ἀτυχέω , πειράω δέ λύω οὗτος ὁ δυσχερής ; οὐ κοινός Έλληνας καί βάρβαρος ἑαυτοῦ καί παῖς ὁ ἀγαθός προξενέω ; οὐ ὁ μέν ἀναμάρτητος ὁ παῖς ἐπαινέω , ὁ δέ ὀλισθάνω παιδεύω ; ὁ δέ νομοθέτης , πρός Δῖος , οὐ πατήρ ὅς ἀληθῶς γνώμη χράομαι ὁ τιμωρία γράφω ἢ ζάω ποιέω ἀγαθός ἢ μή δύναμαι δέχομαι μεταβολή ἀγαθός κρίνω ὁ θάνατος ;
libanius.declamatio-9 28
λέγεται δὲ καὶ τοὺς θεοὺς τοῖς ἀδικοῦσιν ἐπιπέμ - πειν ζημίας ὑφ’ ὧν ἐπὶ τὸ τὰ δίκαια τιμᾶν προτρέ - πονται . καίτοι τοὺς θεούς , ὧν ἄνθρωποι κτήματα , ποῦ προσῆκόν ἐστιν οἴεσθαι τὰ αὑτῶν ἐθέλειν φθείρειν ; ἀλλ’ ὅμως κολάζουσιν . οὐκοῦν προνοουμένων ὁ λογι - σμός . οὐδεὶς δέ , οἶμαι , νοῦν ἔχων τοῖς οὕτω διακειμέ - νοις ἀφεὶς εἰδέναι χάριν ἐπιτιμᾷ . 29 . Ναί φησιν , ἀλλ’ ἐξῆν ἄλλως ἐπανορθοῦν , ῥήμασι πικροῖς , λόγοις ἀνιαροῖς , ὀργῇ μεγάλῃ , θυμῷ πολλῷ . καὶ τί τούτων οὐκ ἀνάλωται ; τί δὲ οὐ πέπρακται ; τί δὲ παραλέλειπται ; πόσαι μὲν ταῦτα ἔσχον ἡμ·έραι , πόσαι δὲ νύκτες βοῶντος , ἀγανακτοῦντος , ἀπειλοῦντος , στένοντος , ὡς ἀποκηρύξω λέγοντος μέν , μέλλοντος δέ ; ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἔχω τί χρήσωμαι . λυπεῖν τε γὰρ οὐκ ἐθέλω τουτονὶ καὶ δι’ ὧν ἀπολογοῦμαι , ἀνάγκη τοῦτο συμβαίνειν . ὅπερ οὖν ἐξ ἀρχῆς ἐδεήθην , ἴστω μοι παρρησία . μόνως γὰρ ἂν οὕτω τύχοιμι τῶν διαλλαγῶν .
Lemmas: λέγω δέ καί ὁ θεός ὁ ἀδικέω ἐπιπέμπω - Πέιν ζημία ὑπό ὅς ἐπί ὁ ὁ δίκαιος τιμάω προτρέ - πόντης . καίτοι ὁ θεός , ὅς ἄνθρωπος κτῆμα , ποῦ προσήκω εἰμί οἴομαι ὁ αὐτός ἐθέλω φθείρω ; ἀλλά ὅμως κολάζω . οὐκοῦν προνοέω ὁ λόγος - σμός . οὐδείς δέ , οἴομαι , νόος ἔχω ὁ οὕτως διακειμέ - νόος ἀφίημι οἶδα χάρις ἐπιτιμάω . 29 . Ναίς φημί , ἀλλά ἔξεστι ἄλλως ἐπανορθόω , ῥῆμα πικρός , λόγος ἀνιαρός , ὀργή μέγας , θυμός πολύς . καί τίς οὗτος οὐ ἀναλίσκω ; τίς δέ οὐ πράσσω ; τίς δέ παραλείπω ; πόσος μέν οὗτος ἔχω ἡμ·έραι , πόσος δέ νύξ βοῦς , ἀγανακτέω , ἀπειλέω , στένω , ὡς ἀποκηρύσσω λέγω μέν , μέλλω δέ ; ἀλλά γάρ οὐ ἔχω τίς χράω . λυπέω τε γάρ οὐ ἐθέλω οὗτος καί διά ὅς ἀπολογέομαι , ἀνάγκη οὗτος συμβαίνω . ὅς οὖν ἐκ ἀρχή δέω , ἵστημι ἐγώ παρρησία . μόνος γάρ ἄν οὕτως τυγχάνω ὁ διαλλαγή .
libanius.declamatio-9 30
ἀναμνήσθητι τοίνυν ὡς οὐκ εὐθὺς | συνῆψα ταῖς πρώταις αἰτίαις τὴν ἀποκήρυξιν , ἀλλ’ ἠρξάμην μὲν ἐκ δεήσεων , προὔβην δὲ εἰς βλέμμα χαλεπόν , ἔπειτα εἰς ῥῆμα , τρίτον ἐπὶ τούτοις , οὐκ ἐκοινώνησα τραπέζης , οὐ προσεφθεγξάμην , εἶθ’ ὧς ἄν τις ἀπειπών , παρέδωκα τοῖς οἰκείοις τὰς νουθεσίας . τοῦ πράγματος δ’ οὐ λήγοντος ἦλθον ἐπὶ τὸ μόνον δυνάμενον κωλύσαι τὴν νόσον , οὐχ ἴνα ἀποστερήσαιμι τῶν πατρῴων τοῦτον , ἀλλ’ ἵνα ἀγαθὸς κληρονόμος φανείη .
Lemmas: ἀναμιμνήσκω τοίνυν ὡς οὐ εὐθύς | συνάπτω ὁ πρῶτος αἰτία ὁ ἀποκήρυξις , ἀλλά ἄρχω μέν ἐκ δέησις , προβαίνω δέ εἰς βλέμμα χαλεπός , ἔπειτα εἰς ῥῆμα , τρίτος ἐπί οὗτος , οὐ κοινωνέω τράπεζα , οὐ προσφθέγγομαι , εἶτα ὅς ἄν τις ἀπολέγω , παραδίδωμι ὁ οἰκεῖος ὁ νουθεσία . ὁ πρᾶγμα δέ οὐ λήγω ἔρχομαι ἐπί ὁ μόνος δύναμαι κωλύω ὁ νόσος , οὐ ἵνα ἀποστερέω ὁ πατρῷος οὗτος , ἀλλά ἵνα ἀγαθός κληρονόμος φαίνω .
libanius.declamatio-9 31
καὶ οὐκ ἔδοξα τοῖς δικασταῖς ληρεῖν οὐδ’ ἀδικεῖν ἐν τῷ μιμεῖσθαι τοὺς ἰατρούς . τί οὖν ἐστι τὸ ἐκείνων ; ὅταν μὲν εἴκῃ τὰ πάθη τοῖς φαρμάκοις , οὕτως ἀπίασι καὶ πλέον οὐδὲν ἐνοχλοῦσιν · ἐπειδὰν δὲ μεῖζον ᾖ τὸ κακὸν τῆς ἀπ’ ἐκείνων βοηθείας , ἔκαυσαν , ἔτε - μον , οὐδὲν ὤκνησαν τῶν ἀλγεῖν μὲν ποιούντων , τοῦ δεινοῦ δὲ κρατούντων . καὶ ἡμῖν τοίνυν εἰ μὲν ἀπέχρη τὰ ἄλλα , τοῖς προτέροις ἂν ἐχρώμεθα μόνοις · καλού - μενοι δὲ ἐπὶ μείζω τί ἐμέλλομεν ποιεῖν ; οὐχ ὧν ἐμε - μνήμην ἰατρῶν ἄρτι , τούτοις ἀκολουθεῖν , ὧν τοῖς ἀρρωστοῦσιν οὐδὲν οὔτε λυπηρότερον οὔτε χρησιμώ - τερον ;
Lemmas: καί οὐ δοκέω ὁ δικαστής ληρέω οὐδέ ἀδικέω ἐν ὁ μιμέομαι ὁ ἰατρός . τίς οὖν εἰμί ὁ ἐκεῖνος ; ὅταν μέν εἴκω ὁ πάθος ὁ φάρμακον , οὕτως ἀπέρχομαι καί πλείων οὐδείς ἐνοχλέω · ἐπειδάν δέ μέγας εἰμί ὁ κακός ὁ ἀπό ἐκεῖνος βοήθεια , καίω , ἵημι - νυμφότιμον , οὐδείς ὀκνέω ὁ ἀλγέω μέν ποιέω , ὁ δεινός δέ κρατέω . καί ἐγώ τοίνυν εἰμί μέν ἀποχράω ὁ ἄλλος , ὁ πρότερος ἄν χράω μόνος · καλός - μένω δέ ἐπί μέγας τίς μέλλω ποιέω ; οὐ ὅς ἐγώ - μνήμη ἰατρός ἄρτι , οὗτος ἀκολουθέω , ὅς ὁ ἀρρωστέω οὐδείς οὔτε λυπηρός οὔτε χρήσιμος - τέρος ;
libanius.declamatio-9 32
ὁρῶ δέ τι παραπλήσιον καὶ περὶ τοὺς ἵππους συμβαῖνον . καὶ γὰρ ἐκείνων τὰς ἀταξίας ὁ ἱππεύων πρῶτον μὲν πειρᾶται φωνῇ κατασχεῖν , ἔπειτα μάστιγι , τούτων δὲ οὐκ ἀποχρώντων τῷ χαλινῷ τὴν γνάθον καθῄμαξεν , ὁ δ’ ἐσωφρόνησε . καὶ οὐδεὶς αὐτόν φησι λυμαίνεσθαι τὸ θρέμμα τούτοις , ἀλλ’ εἶναι δι - δάσκαλον ἵππου σπουδαῖον .
Lemmas: ὁράω δέ τίς παραπλήσιος καί περί ὁ ἵππος συμβαίνω . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀταξία ὁ ἱππεύω πρῶτος μέν πειράω φωνή κατασχάω , ἔπειτα μάστιξ , οὗτος δέ οὐ ἀποχράω ὁ χαλινός ὁ γνάθος καθαιμάσσω , ὁ δέ σωφρονέω . καί οὐδείς αὐτός φημί λυμαίνομαι ὁ θρέμμα οὗτος , ἀλλά ἔρχομαι διά - δάσκαλος ἵππος σπουδαῖος .
libanius.declamatio-9 33
εἰς ταῦτα καὶ τὰ τῆς ἀποκηρύξεως , ὦ Θεμιστόκλεις , φέρει , τὴν ἀταξίαν ἀπο - θέσθαι τὸν νέον καὶ γενέσθαι καλὸν κἀγαθόν . τοῦτο οἱ πατέρες ζητοῦσι , τοῦτο πρὸ τῶν πατέρων ὁ νόμος . οὐ γὰρ δή που κατὰ τῶν γενῶν ἐγράφη διασπῶν τε αὐτὰ καὶ τέμνων . οὐ γὰρ τοῦτ’ ἔργον νόμου βλάπτειν τοὺς θεμένους , ἀλλ’ εὖ ποιεῖν , οὐδ’ ἴνα αὐτὸς ἀντὶ τῶν ἐκβαλλομένων γίγνοιτο τῶν χρημάτων κύριος , γελοῖον γάρ , ἀλλ’ ὅπως ἐπανίοιεν εἰς τὸν πατρῷον οἶκον ὑγιαινούσαις ταῖς γνώμαις . σημεῖον δέ , οὐ γὰρ ἄλυτον | ἔγραψεν εἶναι τὴν ἀποκήρυξιν , ἀλλ’ οἷς ἐκβάλλειν , τούτοις ἔδωκεν ἀπολαβεῖν καὶ τοῖς αὐτοῖς ἀποστῆναί τε τῆς τοῦ πατρὸς τάξεως καὶ πάλιν αὐτὴν κομίσασθαι .
Lemmas: εἰς οὗτος καί ὁ ὁ ἀποκήρυξις , ὦ Θεμιστοκλῆς , φέρω , ὁ ἀταξία ἀπος - τίθημι ὁ νέος καί γίγνομαι καλός ἀγαθός . οὗτος ὁ πατήρ ζητέω , οὗτος πρό ὁ πατήρ ὁ νόμος . οὐ γάρ δή ποῦ κατά ὁ γένος γράφω διασπάω τε αὐτός καί τέμνω . οὐ γάρ οὗτος ἔργον νόμος βλάπτω ὁ τίθημι , ἀλλά εὖ ποιέω , οὐδέ ἵνα αὐτός ἀντί ὁ ἐκβάλλω γίγνομαι ὁ χρῆμα κύριος , γελοῖος γάρ , ἀλλά ὅπως ἐπανίημι εἰς ὁ πατρῷος οἶκος ὑγιαίνω ὁ γνώμη . σημεῖον δέ , οὐ γάρ ἄλυτος | γράφω ἔρχομαι ὁ ἀποκήρυξις , ἀλλά ὅς ἐκβάλλω , οὗτος δίδωμι ἀπολαμβάνω καί ὁ αὐτός ἀφίστημι τε ὁ ὁ πατήρ τάξις καί πάλιν αὐτός κομίζω .
libanius.declamatio-9 34
Ἀλλ’ εἰσὶν οἳ παίδων κακίας εὐχερῶς ἤνεγκαν . οὐ λέγεις μοι πατέρας , ὦ Θεμιστόκλεις , ἀλλ’ ἐχθροὺς καὶ πολεμίους καὶ ὧν ἐγέννησαν ὀλέθρους καὶ οὓς ἐγὼ φαίην ἂν εἶναι τῶν ἀνδροφόνων κακίους , οὓς οὐδὲ τὰ δίκαια τῆς φύσεως ἠνάγκασε γενέσθαι χρηστούς . σὺ μὲν οὖν φὴς εἶναί τινας οἱ παισὶν ἐπέ - τρεψαν ὅ τι βούλονται δρᾶν , εὕροι δ’ ἄν τις ἴσως καὶ παιδὸς πατέρα προαγωγόν , εἰ καὶ μὴ παρ’ ἡμῖν , μὴ γὰρ εἴη τις τοιοῦτος Ἀθήνησιν , ἀλλ’ ἑτέρωθι .
Lemmas: ἀλλά εἰμί ὅς παῖς κακία εὐχερής φέρω . οὐ λέγω ἐγώ πατέρας , ὦ Θεμιστοκλῆς , ἀλλά ἐχθρός καί πολέμιος καί ὅς γεννάω ὄλεθρος καί ὅς ἐγώ φημί ἄν ἔρχομαι ὁ ἀνδροφόνος κακός , ὅς οὐδέ ὁ δίκαιος ὁ φύσις ἀναγκάζω γίγνομαι χρηστός . σύ μέν οὖν φημί εἰμί τις ὁ παῖς ἐπω - τρέπω ὁ τίς βούλομαι δράω , εὑρίσκω δέ ἄν τις ἴσως καί παῖς πατέρας προαγωγός , εἰμί καί μή παρά ἐγώ , μή γάρ εἰμί τις τοιοῦτος Ἀθήνησιν , ἀλλά ἑτέρωθι .
libanius.declamatio-9 35
τί οὖν ; παρὰ τοῦτο τοὺς πονηροὺς μιμησόμεθα ; καὶ σὺ μὲν οὐκ ἐμιμοῦ τοὺς δειλοὺς τῶν στρατηγῶν , ἐμὲ δὲ ἠξίους τοὺς κακοὺς τῶν πατέρων ; καὶ μὴν τοῖς μὲν τῶν οὐκ εὖ πεφυκότων πατράσι κἂν συγγνοίη τις οὐκ ἀποκηρύττουσιν εἰδόσιν ὡς ἀμήχανον μεταστῆσαι τὴν φύσιν καὶ ποιῆσαι μεγάλην ἐκ μικρᾶς · ἡμῖν δὲ ὑπὲρ μεγίστων ἦν , ὦ Θεμιστόκλεις , ὁ λόγος τῆς σῆς φύσεως , ἣ μαντεύεσθαι παρεῖχεν ἃ δὴ δέδεικται . οὔκουν ἄξιον ἦν αὐτὴν παριδεῖν ἀπολλυμένην παρ’ ἐμοί ;
Lemmas: τίς οὖν ; παρά οὗτος ὁ πονηρός μιμέομαι ; καί σύ μέν οὐ μιμέομαι ὁ δειλός ὁ στρατηγός , ἐγώ δέ ἀξιόω ὁ κακός ὁ πατήρ ; καί μήν ὁ μέν ὁ οὐ εὖ φύω πατήρ κἀν συγγιγνώσκω τις οὐ ἀποκηρύσσω οἶδα ὡς ἀμήχανος μεθίστημι ὁ φύσις καί ποιέω μέγας ἐκ μικρός · ἐγώ δέ ὑπέρ μέγας εἰμί , ὦ Θεμιστοκλῆς , ὁ λόγος ὁ σός φύσις , ὅς μαντεύομαι παρέχω ὅς δή δείκνυμι . οὔκουν ἄξιος εἰμί αὐτός παροράω ἀπόλλυμι παρά ἐγώ ;
libanius.declamatio-9 36
πάν - τως δὲ καὶ τοὺς γεωργοὺς ὁρᾷς οὐ τὸν αὐτὸν ὑπὲρ ἁπάσης γῆς ἔχοντας λόγον , ἀλλὰ τῆς μὲν λεπτῆς ἀμε - λοῦντας , τὴν δ’ ἀγαθὴν ἐκκαθαίροντας . ἴσασι γὰρ τὴν μὲν οὐδὲν ἢ μικρὸν ἀντὶ τῶν πόνων παρέχουσαν , τὴν δὲ λαμπρῶς ἀμειβομένην τὰς περὶ αὐτὴν σπουδάς . ἐμιμούμην δὴ τοὺς γεωργοὺς περὶ τὴν σὴν φύσιν διὰ τῆς ἀποκηρύξεως καὶ κατ’ ἐκείνους ἐθεράπευον τὰς τῆς φορᾶς ἀφορμάς , ὅπως ἀναδοθεῖεν εὖ καὶ καλῶς οἱ καρποὶ τῶν ἐμποδισμάτων ἀπαλλαγέντες | ἁπάν - των .
Lemmas: πᾶς - πως δέ καί ὁ γεωργός ορώ οὐ ὁ αὐτός ὑπέρ ἅπας γῆ ἔχω λόγος , ἀλλά ὁ μέν λεπτός ἀμος - Λούντας , ὁ δέ ἀγαθός ἐκκαθαίρω . οἶδα γάρ ὁ μέν οὐδείς ἢ μικρός ἀντί ὁ πόνος παρέχω , ὁ δέ λαμπρός ἀμείβω ὁ περί αὐτός σπουδή . μιμέομαι δή ὁ γεωργός περί ὁ σός φύσις διά ὁ ἀποκήρυξις καί κατά ἐκεῖνος θεραπεύω ὁ ὁ φορά ἀφορμή , ὅπως ἀναδίδωμι εὖ καί καλός ὁ καρπός ὁ εμπόδισμα ἀπαλλάσσω | ἐπάν - ὁ .
libanius.declamatio-9 37
ἀντὶ τούτων οὖν ἀγανακτεῖς καὶ τῶν ἔργων μοι μαρτυρούντων οὐ συγχωρεῖς ταῦτα πεπρᾶχθαι καλῶς ; εἰ μὲν γὰρ μὴ συνήνεγκέ σοι τῆς παιδείας ὁ τρόπος , μάλιστα μέν , ὦ ἄνδρες δικασταί , τί τοῦτο πρὸς τὸν ὀνῆσαι προαιρούμενον ; εἰ γὰρ ὁ μὲν διδά - σκαλος ἐπιμελοῖτο τοῦ χοροῦ καὶ δι’ ὧν ἂν ὡς ἄριστ’ ἐπιδιδοῖ δεικνύοι , μαλακίζοιντο δὲ οἱ χορευταὶ καὶ μὴ προσέχοιεν ἢ καὶ νὴ Δί’ ἐρίζοιεν πρὸς ἀλλήλους ἀντὶ τοῦ συμπνεῖν , οὐ τοῦ διδάξαι βουληθέντος τοῦτο ἔγκλημα , τῶν δὲ οὐκ ἐθελησάντων μαθεῖν .
Lemmas: ἀντί οὗτος οὖν ἀγανακτέω καί ὁ ἔργον ἐγώ μαρτυρέω οὐ συγχωρέω οὗτος πράσσω καλός ; εἰμί μέν γάρ μή συμφέρω σύ ὁ παιδεία ὁ τρόπος , μάλιστα μέν , ὦ ἀνήρ δικαστής , τίς οὗτος πρός ὁ ὀνίνημι προαιρέω ; εἰμί γάρ ὁ μέν διδα - σκάλος ἐπιμελέομαι ὁ χορός καί διά ὅς ἄν ὡς ἀγαθός ἐπιδίδωμι δείκνυμι , μαλακίζω δέ ὁ χορευτής καί μή προσέχω ἢ καί νή διά ἐρίζω πρός ἀλλήλων ἀντί ὁ συμπνέω , οὐ ὁ διδάσκω βούλομαι οὗτος ἔγκλημα , ὁ δέ οὐ ἐθέλω μανθάνω .
libanius.declamatio-9 38
νῦν δ’ οὐδὲ τοῦτ’ ἔστιν εἰπεῖν ὧς οὐκ ἔτυχον τοῦ σκοποῦ . τετύχηκα γὰρ τῶν θεῶν συλλαβόντων ὑπὲρ ἅπαντα τοξότην . παρὰ γὰρ τῆς λυπηρᾶς ἐκείνης ἀποκηρύξεως , ὦ Θεμιστόκλεις , πάντα ἡμῖν τὰ πανταχοῦ γῆς καὶ θαλάττης θαυμαζόμενα , οἱ περὶ τῶν ἐκ Λαυρίου χρη - μάτων λόγοι δι’ ὧν ἔπεισας Ἀθηναίους ἀντὶ τοῦ νέμεσθαι ναῦς ποιεῖν , ὁ τοῦ Μαραθῶνι τροπαίου ζῆ - λος , ῥημάτων ἐξήγησις , ναυμαχίαι δύο περὶ Εὔβοιαν καὶ νῖκαι , ψήφισμα μετοικίζον εἰς τὴν θάλατταν τὴν πόλιν , ὁ τῶν ἔργων κολοφών , ἡ Σαλαμίς , περὶ ἢν τὴν Ἀσίαν ἐβάπτισας .
Lemmas: νῦν δέ οὐδέ οὗτος εἰμί λέγω ὅς οὐ τυγχάνω ὁ σκοπός . τυγχάνω γάρ ὁ θεός συλλαμβάνω ὑπέρ ἅπας τοξότης . παρά γάρ ὁ λυπηρός ἐκεῖνος ἀποκήρυξις , ὦ Θεμιστοκλῆς , πᾶς ἐγώ ὁ πανταχοῦ γῆ καί θάλασσα θαυμάζω , ὁ περί ὁ ἐκ Λαύριον χρή - ματάω λόγος διά ὅς πείθω Ἀθηναῖος ἀντί ὁ νέμω ναῦς ποιέω , ὁ ὁ Μαραθών τρόπαιον ζάω - Λός , ῥῆμα ἐξήγησις , ναυμαχία δύο περί Εὔβοια καί νίκη , ψήφισμα μετοικίζω εἰς ὁ θάλασσα ὁ πόλις , ὁ ὁ ἔργον κολοφών , ὁ Σαλαμίς , περί εἄν ὁ Ἀσία βαπτίζω .
libanius.declamatio-9 39
σὺ τὸν νομισθέντα θεὸν τῷ πλήθει τῆς δυνάμεως ἣν ἦγε , τὸν ἀναλώσαντα πινο - μένους ποταμούς , τὸν ὑπὸ γῆν μὲν δείξαντα θάλατταν , τριήρεις δὲ πλεούσας δι’ ὀρῶν μέσων , τὸν τὰ τῶν νεφῶν πρὸς τὸν ἥλιον ἐργαζόμενον τοῖς βέλεσι , σὺ τοῦτον ἀνέστησας μὲν ἐκ τοῦ θρόνου ναυμαχῶν , ἠνάγ - κασας δὲ πλεῦσαι τὸν τοῦ τρέμοντος πλοῦν . 40 . Τούτων ἴσθι μὲν καὶ τῇ σαυτοῦ σοφίᾳ καὶ τοῖς ἀνέμοις χάριν , ἴσθι δὲ καὶ τῇ τοῦ πατρὸς ὀργῇ . καὶ νόμιζε σπέρμα τούτων γενέσθαι τὴν ἀποκήρυξιν . ἢν ὥρα πεπαῦσθαι . οὐ γὰρ ἀπὸ τῶν πρώτων ἔδει , RIV 385 φησίν , ἢ | δευτέρων ἢ τρίτων ; πάνυ γε . καὶ παρ’ ἐμοί γε ἐπέπαυτο καὶ τῇ ἐμῇ ψήφῳ μετῆν σοι τῆς οἰκίας . ἔχαιρον γὰρ ἐφ’ ἑκάστῳ καὶ ἡβρυνόμην , ὥσπερ ἂν εἰ παρ’ ἐμοῦ ταῦτα ἐξιὼν ἔπραττες , καὶ πρὸς τοὺς συνήθεις ταῦτ’ ἔλεγον · ὁ παῖς μοι νενίκηκε , καὶ πάλιν · ὁ παῖς μοι κεκράτηκε . τοὐμοῦ παιδὸς ὁ μέγας ἥττηται στόλος . εἶπεν οὖν οὑμὸς υἱὸς καὶ πέπεικε . πείσας τὸ ἔργον προσέθηκεν . εὔ - δαιμον ἀπέφηνε τοῖς κατορθώμασι τὸ γένος .
Lemmas: σύ ὁ νομίζω θεός ὁ πλῆθος ὁ δύναμις ὅς ἄγω , ὁ ἀναλίσκω Πίνο - μένος ποταμός , ὁ ὑπό γῆ μέν δείκνυμι θάλασσα , τριήρης δέ πλέω διά ὄρος μέσος , ὁ ὁ ὁ νέφος πρός ὁ ἥλιος ἐργάζομαι ὁ βέλος , σύ οὗτος ἀνίστημι μέν ἐκ ὁ θρόνος ναυμαχέω , ἀνάγω - Κασᾶς δέ πλέω ὁ ὁ τρέμω πλόος . 40 . Τ́ουτον εἰμί μέν καί ὁ σεαυτοῦ σοφία καί ὁ ἄνεμος χάρις , εἰμί δέ καί ὁ ὁ πατήρ ὀργή . καί νομίζω σπέρμα οὗτος γίγνομαι ὁ ἀποκήρυξις . εἄν ὥρα παύω . οὐ γάρ ἀπό ὁ πρῶτος δέω , RIV 385 φημί , ἢ | δεύτερος ἢ τρίτος ; πάνυ γε . καί παρά ἐγώ γε παύω καί ὁ ἐμός ψῆφος μέτειμι σύ ὁ οἰκία . χαίρω γάρ ἐπί ἕκαστος καί ἁβρύνω , ὥσπερ ἄν εἰμί παρά ἐγώ οὗτος ἐξέρχομαι πράσσω , καί πρός ὁ συνήθης αὐτός λέγω · ὁ παῖς ἐγώ νικάω , καί πάλιν · ὁ παῖς ἐγώ κρατέω . ἐγώ παῖς ὁ μέγας ἡσσάομαι στόλος . λέγω οὖν ἐμός γιός καί πείθω . πείθω ὁ ἔργον προστίθημι . εὖ - δαίμων ἀποφαίνω ὁ κατόρθωμα ὁ γένος .
libanius.declamatio-9 41
ταῦτα ἔλεγον , ταῦτα ἤκουον . καί τινες προσιόντες μοι καὶ μεμνημένοι τῶν σῶν ἀντὶ τοῦ Θεμιστοκλέους τὸν παῖδα τὸν ἐμὸν ὠνόμαζον παρ’ ἐμοῦ τοῦ προσ - ῥήματος τὰς ἀρχὰς εἰληφότες . δικαστήριον δὲ ὁρᾶν καὶ δικαστὰς καθίζειν καὶ καλεῖν ἐπὶ τὸν οἶκον τῶν μικρῶν τούτων οὐκ ἐδίδου τὰ μείζω καιρόν , πυκνὴ γὰρ ἡ διαδοχὴ τῶν φροντίδων καὶ πόνων . καὶ παρε - δίδου σε τὰ βουλεύματα μὲν ἔργοις , ἔργα δὲ πάλιν βουλεύμασι , καὶ ἐῴκεις νηὶ κῦμα τὸ μὲν διαφευγούσῃ , πρὸς δὲ τὸ μαχομένῃ . καὶ ἦν ἀνάγκη τοὺς μὲν ἐρωτᾶν , τοῖς δὲ ἀποκρίνεσθαι , τοῖς δὲ προστάττειν , τοὺς δὲ καλεῖν , τοὺς δὲ ἐκπέμπειν , καὶ τοῖς μὲν ἐπιτιμᾶν , τοὺς δὲ ἐπαινεῖν , τοῖς δὲ πιστεύειν , τοῖς δὲ ἀπιστεῖν , τοὺς μὲν ὑφορᾶσθαι , τοῖς δὲ θαρρεῖν , τοῖς μὲν ἅπερ ἐφρό - νεις λέγειν , πρὸς δὲ τοὺς ἀπάτῃ χρῆσθαι . καὶ οὐδεὶς ἂν ἐξαριθμήσειεν ἃ τότε σου τὴν γνώμην καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τὰ ὧτα ἐζήτει . ᾧ τοίνυν οὐκ ἐνῆν ὑπὸ πλήθους τῶν περιεστηκότων πραγμάτων οὐδ’ ἀναπνεῖν , τούτῳ προσῆκε προστιθέναι φορτίον , λόγους ἀναβολὴν δεχομένους ; καὶ τοῖς οὐκ ἐπείγουσι τὰ κατεπείγοντα βλάπτειν ἔδει ; καὶ τίς οὐκ ἂν ἔφησέ με μηδὲ καιρὸν εἰδέναι ;
Lemmas: οὗτος λέγω , οὗτος ἀκούω . καί τις προσέρχομαι ἐγώ καί μιμνήσκω ὁ σός ἀντί ὁ Θεμιστοκλῆς ὁ παῖς ὁ ἐμός ὀνομάζω παρά ἐγώ ὁ προς - ῥῆμα ὁ ἀρχή λαμβάνω . δικαστήριον δέ ὁράω καί δικαστής καθίζω καί καλέω ἐπί ὁ οἶκος ὁ μικρός οὗτος οὐ δίδωμι ὁ μέγας καιρός , πυκνός γάρ ὁ διαδοχή ὁ φροντίς καί πόνος . καί πάρος - δίδωμι σύ ὁ βούλευμα μέν ἔργον , έργο δέ πάλιν βούλευμα , καί ἔοικα ναῦς κῦμα ὁ μέν διαφεύγω , πρός δέ ὁ μάχομαι . καί εἰμί ἀνάγκη ὁ μέν ἐρωτάω , ὁ δέ ἀποκρίνω , ὁ δέ προστάσσω , ὁ δέ καλέω , ὁ δέ ἐκπέμπω , καί ὁ μέν ἐπιτιμάω , ὁ δέ ἐπαινέω , ὁ δέ πιστεύω , ὁ δέ ἀπιστέω , ὁ μέν ὑφοράω , ὁ δέ θαρσέω , ὁ μέν ὅς ἐφρό - νέος λέγω , πρός δέ ὁ ἀπάτη χράω . καί οὐδείς ἄν ἐξαριθμέω ὅς τότε σύ ὁ γνώμη καί ὁ ὀφθαλμός καί ὁ ἄτη ζητέω . ὅς τοίνυν οὐ ἔνειμι ὑπό πλῆθος ὁ περιίστημι πρᾶγμα οὐδέ ἀναπνέω , οὗτος προσήκω προστίθημι φορτίον , λόγος ἀναβολή δέχομαι ; καί ὁ οὐ ἐπείγω ὁ κατεπείγω βλάπτω δέω ; καί τίς οὐ ἄν φημί ἐγώ μηδέ καιρός οἶδα ;
libanius.declamatio-9 42
διὰ τοῦτο τὴν συνέχειαν ἐκείνην τῶν πραγμάτων οὐδενὶ διακόψας μετὰ τὴν βασιλέως φυγὴν τῷ καιρῷ χρῶμαι . οὐδὲ γάρ , εἰ παλαιστὴς ὢν ἐτύγχανέ μοι Θεμιστοκλῆς , εἶτ’ | ἐν τῷ τῆς ἀποκηρύξεως ἠγωνίζετο χρόνῳ , ἐγὼ δ’ ἐθεώμην , ὁ δὲ ἐπηνεῖτο μέν , οὔπω δὲ εἶχε τὸν στέφανον . εἰσελθὼν ἂν εἰς τὸν ἀγῶνα τὴν ἀποκύρυξιν ἔλυον πρᾶγμα ἐμβαλὼν πολὺ τῶν ἐν ταῖς χερσὶ κεχωρισμένον , ἀλλὰ τοῦτ’ ἂν εἰκό - τως ἐποίουν ἐπὶ τῷ κηρύγματι . τοῦτ’ οὖν καὶ νῦν ἐπὶ τῷ στεφάνῳ ποιῶ , στέφανον γὰρ ἔγωγε καλῶ σὸν τὸν βασιλέως δρασμόν . 43 . Εἶξον δή , πρὸς τῶν θεῶν , πρὸς τῶν ναυμα - χιῶν , πρὸς τοῦ Πυθίου , πρὸς Ἰάκχου , πρὸς Βορέου , πρὸς τῆς θείας Σαλαμῖνος , σβέσον τὴν ὀργήν , γνώρι - σον τὸν πατέρα . πατὴρ ἐγὼ σός , εἰ καὶ παρωξύνθην ποτέ . οὐ γὰρ τὸ παρ’ ἐμοῦ σε γεγονέναι δύναται λυ - θῆναι νόμῳ , ἀλλὰ κἂν πάντα συγχυθῇ , Νεοκλῆς σε γεγέννηκεν , ὦ παῖ , καὶ τοῦτο οὐκ ἂν ἄλλως σχοίη ποτέ .
Lemmas: διά οὗτος ὁ συνέχεια ἐκεῖνος ὁ πρᾶγμα οὐδείς διακόπτω μετά ὁ βασιλεύς φυγή ὁ καιρός χράω . οὐδέ γάρ , εἰμί παλαιστής εἰμί τυγχάνω ἐγώ Θεμιστοκλῆς , εἶτα | ἐν ὁ ὁ ἀποκήρυξις ἀγωνίζομαι χρόνος , ἐγώ δέ θεάομαι , ὁ δέ ἐπαινέω μέν , οὔπω δέ ἔχω ὁ στέφανος . εἰσέρχομαι ἄν εἰς ὁ ἀγών ὁ ἀποκύρυξιν λύω πρᾶγμα ἐμβάλλω πολύς ὁ ἐν ὁ χείρ χωρίζω , ἀλλά οὗτος ἄν διαβατάρης - πως ποιέω ἐπί ὁ κήρυγμα . οὗτος οὖν καί νῦν ἐπί ὁ στέφανος ποιέω , στέφανος γάρ ἐγώ καλέω σός ὁ βασιλεύς δρασμός . 43 . ἔοικα δή , πρός Τοί θεός , πρός ὁ ναυμα - χιών , πρός ὁ Πύθιος , πρός Ἴακχος , πρός Βορέας , πρός ὁ θεῖος Σαλαμίς , σβέννυμι ὁ ὀργή , γνώρι - σός ὁ πατέρας . πατήρ ἐγώ σός , εἰμί καί παροξύνω ποτέ . οὐ γάρ ὁ παρά ἐγώ σύ γίγνομαι δύναμαι λυ - θάω νόμος , ἀλλά κἀν πᾶς συγχέω , Νεοκλῆς σύ γεννάω , ὦ παῖς , καί οὗτος οὐ ἄν ἄλλως ἔχω ποτέ .
libanius.declamatio-9 44
πατέρα οὖν ἀνιῶν θεοῖς οἴει κεχαρισμένα ποιεῖν ; οὐκ οἶσθ’ ὅτι μεθ’ ἡμῶν ἑστήκασιν ἐν ταῖς πρὸς τὰ τέκνα διαφοραῖς ; οὐκ ἤκουσας Ὁμήρου τοι - οῦτόν τι λέγοντος ; θεῶν δὲ καὶ τῆς παρ’ ἐκείνων εὐνοίας ἅπασι μὲν ἀνθρώποις οἶμαι δεῖν , μάλιστα δὲ τοῖς τὰ μέγιστα πράττουσιν ὑμῖν , ἐπεὶ καὶ νῦν συμ - μαχίαν ἴσμεν δαιμόνων Ἐλευσινόθεν ἀφικομένων τῇ πόλει . ταύτης τοίνυν μηδαμῶς σαυτὸν ἀποστερήσῃς πρὸς τὰ λοιπὰ τῶν ἔργων .
Lemmas: πατέρας οὖν ἀνιάω θεός οἴομαι χαρίζω ποιέω ; οὐ οἶδα ὅτι μετά ἐγώ ἵστημι ἐν ὁ πρός ὁ τέκνον διαφορά ; οὐ ἀκούω Ὅμηρος τοι - οὗτος τίς λέγω ; θεός δέ καί ὁ παρά ἐκεῖνος εὔνοια ἅπας μέν ἄνθρωπος οἴομαι δεῖ , μάλιστα δέ ὁ ὁ μέγας πράσσω σύ , ἐπεί καί νῦν σναυ - μάχιος οἶδα δαίμων Ἐλευσινόθεν ἀφικνέομαι ὁ πόλις . οὗτος τοίνυν μηδαμῶς σεαυτοῦ ἀποστερέω πρός ὁ λοιπός ὁ ἔργον .
libanius.declamatio-9 45
ἀλλὰ μηδὲ παρά τοῖς ἀνθρώποις τὴν χείρω δόξαν ἐνέγκῃ . τίς γὰρ οὐκ ἐρεῖ τῶν πρεσβυτέρων πρὸς τὸν · πλησίον ; ὁρᾷς τὸν ὑβρι - στήν ; ὁρᾷς τὴν ὑπερηφανίαν ; ἐπῆρεν αὐτὸν ἡ Σαλαμίς . ἐξώγκωται τῇ νίκῃ . τὸν πατέρα δια - πτύει . τοῦ γένους ὑπερφρονεῖ . νῦν μὲν ὁ πατὴρ αὐτῷ φαῦλόν τι φαίνεται , μικρὸν δὲ ὕστερον ἐγὼ καὶ σὺ οἱ γείτονες , εἶτ’ ἄλλοι πλείους . τούτους μὴ ποιήσῃς κατὰ σοῦ γενέσθαι τοὺς λόγους .
Lemmas: ἀλλά μηδέ παρά ὁ ἄνθρωπος ὁ χείρων δόξα φέρω . τίς γάρ οὐ λέγω ὁ πρέσβυς πρός ὁ · πλησίος ; ορώ ὁ ὕβρις - ἵστημι ; ορώ ὁ ὑπερηφανία ; ἐπαίρω αὐτός ὁ Σαλαμίς . ἐξογκόω ὁ νίκη . ὁ πατέρας δα - πτύω . ὁ γένος ὑπερφρονέω . νῦν μέν ὁ πατήρ αὐτός φαῦλος τίς φαίνω , μικρός δέ ὕστερον ἐγώ καί σύ ὁ γείτων , εἶτα ἄλλος πολύς . οὗτος μή ποιέω κατά σύ γίγνομαι ὁ λόγος .
libanius.declamatio-9 46
ἀλλ’ , ὅ δοκεῖ σπανιώτατον εἶναι , σωφρονῶν ἐν ταῖς εὐπραξίαις φάνηθι , ὥστ’ ἀμφοτέρωθεν εὐδοκιμεῖν εἷναί σοι , τῇ τε τῶν βαρβάρων φθορᾷ τῇ τ’ ἐπιεικείᾳ τῶν τρόπων . εἰ γὰρ μέτοικος ἦν , εἰ γὰρ ξένος , εἰ γὰρ ἀπελεύθερος , ἐδεόμην δὲ οὕτω δίκαια , πατὴρ ὢν οὐκ ἂν εἰκότως ἐτύγχανον ;
Lemmas: ἀλλά , ὁ δοκέω σπάνιος ἔρχομαι , σωφρονέω ἐν ὁ εὐπραξία φαίνω , ὥστε ἀμφοτέρωθεν εὐδοκιμέω ἵημι σύ , ὁ τε ὁ βάρβαρος φθορά ὁ τε ἐπιείκεια ὁ τρόπος . εἰμί γάρ μέτοικος εἰμί , εἰμί γάρ ξένος , εἰμί γάρ ἀπελεύθερος , δέω δέ οὕτως δίκαιος , πατήρ εἰμί οὐ ἄν ἔοικα τυγχάνω ;
libanius.declamatio-9 47
νῦν μέν , ὦ Θεμιστόκλεις , ἔχεις ἅπαντας ὑπιόντας καὶ θεραπεύοντας , ἄρτι γὰρ ἐκ μεγάλων | ἥκεις , νόμιζε δὲ παρὰ τοῖς αὐτοῖς τούτοις ἀνθρώποις καὶ φθόνον εἶναι πρὸς τὸν εἰρηα - σμένον , ὅς νῦν μὲν κρύπτεται , καιρὸν δὲ ἀναμένει . παρελώμεθα δὴ τούτων τοὺς τοιούτους τῶν λόγων · τὸν σκληρόν , τὸν ἀγνώμονα , τὸν ἀδιάλλακτον , τὸν ἐχθρὸν τῆς οἰκίας . μὴ τοίνυν δεδόσθω χώρα 20 τοῖς ἀηδεστέροις τῶν λόγων , ἀλλ’ ἴστων ἅπαντες εὔφη - μοι καὶ λαβὴ μηδεμία τινὶ τῶν κακοηθεστέρων .
Lemmas: νῦν μέν , ὦ Θεμιστοκλῆς , ἔχω ἅπας ὕπειμι καί θεραπεύω , ἄρτι γάρ ἐκ μέγας | ἥκω , νομίζω δέ παρά ὁ αὐτός οὗτος ἄνθρωπος καί φθόνος ἔρχομαι πρός ὁ εἴρω - σ́ω , ὅς νῦν μέν κρύπτω , καιρός δέ ἀναμένω . παραιρέω δή οὗτος ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος · ὁ σκληρός , ὁ ἀγνώμων , ὁ ἀδιάλλακτος , ὁ ἐχθρός ὁ οἰκία . μή τοίνυν δίδωμι χώρα 20 ὁ ἀηδής ὁ λόγος , ἀλλά ἱστάω ἅπας Εύφη - ἐγώ καί λαβή μηδείς τις ὁ κακοήθης .
libanius.declamatio-9 48
τοῦ - το καὶ Ξέρξην εἰς Σοῦσα κομισθὲν ἀνιάσει . νῦν μὲν 3 Her . VI 126 19 Dem . p . 100 , 13 ; 135 , 12 ; 702 , 11 10 τῆς et φθορᾶς L sed σ bis add m2 I φορᾶ C | τε ILau 13 „ fort . ἀπετύγχανον repulsam “ Re 16 πρὸς εἰργασμένον scripsi e CBILau πρὸς τὸν εἰργασμένων Ma τῶν εἰργασμένων L sed τῶν ia ras et ω ex ὁ corr m2 18 τοῦ - τον CMa I τοῖς τοιούτοις Ma 19 δὲ post τὸν(1 ) CBL 21 ἀκηδεστέροις Re 22 μηδεμία τινὶ ] μηδενὶ LILau 23 ξέρξη I | σοῦσαν Ma ὧτα Lau LIBANIUS ed . Poerster . V 31 γὰρ αὐτόν , ὧς εἰκός , οἱ παραμυθούμενοι λέγουσιν ὧς ἐκεῖνος μέντοι Θεμιστοκλῆς ὁ παρ’ Ἕλλησι λαμπρὸς κακὸς εἶναι παρὰ τῶν δικαστῶν κατέ - γνωσται καὶ τῆς τοῦ πατρὸς οἰκίας ἀπεκλείσθη · εἰ δὲ πύθοιτό σε καὶ ταύτην κεκομισμένον , ἑτέρα τοῦ - το τῷ Πέρσῃ συμφορά .
Lemmas: ὁ - το καί Ξέρξης εἰς Σοῦσα κομίζω ἀνιάω . νῦν μέν 3 Her . VI 126 19 Dem . p . 100 , 13 ; 135 , 12 ; 702 , 11 10 ὁ et φθορά L sed Σ bis add m2 I φορεύς C | τε ILau 13 „ fort . ἀποτυγχάνω repulsam “ Re 16 πρός ἐργάζομαι scripsi e CBILau πρός ὁ ἐργάζομαι Ma ὁ ἐργάζομαι L sed ὁ ia ras et ω̅ ex ὁ corr m2 18 ὁ - τοσοῦτος CMa I ὁ τοιοῦτος Ma 19 δέ post Ἰτός ) CBL 21 ἀκηδής Re 22 μηδείς τις ] μηδείς LILau 23 Ξέρξης I | Σουσάν Ma ἄτη Lau LIBANIUS ed . Poerster . V 31 γάρ αὐτός , ὅς ἔοικα , ὁ παραμυθέομαι λέγω ὅς ἐκεῖνος μέντοι Θεμιστοκλῆς ὁ παρά Ἕλλην λαμπρός κακός ἔρχομαι παρά ὁ δικαστής κατέ - γνωστός καί ὁ ὁ πατήρ οἰκία ἀποκλείω · εἰμί δέ πυνθάνομαι σύ καί οὗτος κομίζω , ἕτερος ὁ - το ὁ Πέρσης συμφορά .
libanius.declamatio-9 49
καὶ μήν , εἰ μὲν δι’ εὐ - τυχίας τὸν λοιπὸν πορεύσῃ βίον , καλὸν αἰτίας ἀπάσης σαυτὸν καθαρεύειν · εἰ δ’ ἀνάγκη τι καὶ προσπταῖσαι , χαλεπὸν γὰρ ἄνθρωπον διὰ τέλους εὐτυχεῖν , τὸ δοκεῖν τῆς νῦν ἀτιμίας ὑπέχειν δίκην διαφύγωμεν .
Lemmas: καί μήν , εἰμί μέν διά εὕω - τυγχάνω ὁ λοιπός πορεύω βίος , καλός αἰτία ἀπασάω σεαυτοῦ καθαρεύω · εἰμί δέ ἀνάγκη τίς καί προσπταίω , χαλεπός γάρ ἄνθρωπος διά τέλος εὐτυχέω , ὁ δοκέω ὁ νῦν ἀτιμία ὑπέχω δίκη διαφεύγω .
libanius.declamatio-9 50
πῶς με βούλει νῦν ἀπελθεῖν ἀτιμασθέντα ; καρτεροῦντα καὶ φέ - ροντα καὶ φαιδρόν ; οὐκ ἂν δυναίμην . ἀλλὰ σκυθρωπὸν καὶ δακρύοντα καὶ συνεσταλμένον ; εἶτ’ οὐ δεινὸν ἐμοὶ σὲ τούτων αἴτιον καταστῆναι , Νεοκλεῖ Θεμιστοκλέα ; αὐτὴν οἴου τὴν οἰκίαν φωνὴν λαβοῦσαν δεῖσθαι σου καὶ ἱκε - τεύειν · ἐγώ σε ἐδεξάμην τικτόμενον , ὦ παῖ , καὶ παρ’ ἐμοὶ τὴν πρώτην ἔρρηξας φωνὴν καὶ τὸν ἥλιον εἶδες καὶ μαστοῦ μετέσχες καὶ τῆς ἄλλης τροφῆς καὶ γραμμάτων ἥψω καὶ τὴν πρώτην ἡλικίαν δ’ διεγένου . καὶ τῶν δυσχερῶν ἐκείνων συμπεσόντων ἤλγουν καί σε ἤλπιζον ἀπολή - ψεσθαι πάλιν . ἥκει δὴ τὸ προσδοκώμενον καὶ τὸν εἰσάγοντα ἔχεις . μὴ τοίνυν ἀντίτεινε μηδὲ τὸν ἐμοὶ κόσμον ὀφειλόμενον ἑτέρα οἰκία καρ - πούσθω τις . 51 . Ταῦτα αἰδεσθεὶς | τὰ ῥήματα βάδιζε οἴ - καδε μετ’ ἐμοῦ . κἂν ἐπὶ τὴν Ἀσίαν πλέῃς καὶ τοὺς αὐτοὺς ἀντεπάγῃς τῇ βαρβάρῳ κινδύνους , ἀπὸ τῆς πατρῴας ἐξελθὼν οἰκίας ἐπίβαινε τῆς νεώς , κἂν ἐπαν - ελθὼν <τὸ> ἀριστεῖον λάβῃς , ἐνταῦθα τοῦτο ἄγε . 52 . Εἴθε σοι καὶ ἡ μήτηρ , ὦ Θεμιστόκλεις , περι - ῆν , ὧς οὐκ ἂν πολλῶν ἐδεόμην λόγων . νῦν δ’ ἡ τότε τοῦ καιροῦ δυσκολία καὶ τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων ἠδί - κησεν . ἀλλ’ ὅμως , εἰ τις αἴσθησις τοῖς ἀπελθοῦσι , συνησθήσεται καὶ κοινωνήσει τῆς ἑορτῆς .
Lemmas: πῶς ἐγώ βούλομαι νῦν ἀπέρχομαι ἀτιμάζω ; καρτερέω καί φές - Ρόντα καί φαιδρός ; οὐ ἄν δύναμαι . ἀλλά σκυθρωπός καί δακρύω καί συστέλλω ; εἶτα οὐ δεινός ἐγώ σύ οὗτος αἴτιος καθίστημι , Νεοκλῆς Θεμιστοκλῆς ; αὐτός οἴομαι ὁ οἰκία φωνή λαμβάνω δέω σύ καί ἵκω - τεύχω · ἐγώ σύ δέχομαι τίκτω , ὦ παῖς , καί παρά ἐγώ ὁ πρῶτος ῥήγνυμι φωνή καί ὁ ἥλιος ὁράω καί μαστός μετέχω καί ὁ ἄλλος τροφή καί γράμμα ἅπτω καί ὁ πρῶτος ἡλικία δέ διαγίγνομαι . καί ὁ δυσχερής ἐκεῖνος συμπίπτω ἀλγέω καί σύ ἐλπίζω ἀπόλλυμι - ψέω πάλιν . ἥκω δή ὁ προσδοκάω καί ὁ εἰσάγω ἔχω . μή τοίνυν ἀντιτείνω μηδέ ὁ ἐγώ κόσμος ὀφείλω ἕτερος οἰκία Κάρ - ποῶ τις . 51 . Ταΰς αἰδέομαι | ὁ ῥῆμα βαδίζω οἶς - κάδος μετά ἐγώ . κἀν ἐπί ὁ Ἀσία πλέω καί ὁ αὐτός ἀντεπάγω ὁ βάρβαρος κίνδυνος , ἀπό ὁ πατρῷος ἐξέρχομαι οἰκία ἐπιβαίνω ὁ ναός , κἀν ἐπήν - έρχομαι ὅς ἀριστεῖα λαμβάνω , ἐνταῦθα οὗτος ἄγω . 52 . εἴθε σύ καί ὁ μήτηρ , ὦ Θεμιστοκλῆς , περί - ἄν , ὅς οὐ ἄν πολύς δέω λόγος . νῦν δέ ὁ τότε ὁ καιρός δυσκολία καί οὗτος μετά ὁ ἄλλος κέρχνη - κησεν . ἀλλά ὅμως , εἰμί τις αἴσθησις ὁ ἀπέρχομαι , συνήδομαι καί κοινωνέω ὁ ἑορτή .