libanius.declamatio-8 1
ἀκηκόατε μὲν λοιδορίας μᾶλλον ἢ κατηγο - ρίας , ὦ θεοί , καίτοι καὶ ὑμᾶς ἡγοῦμαι δεῦρ’ ἥκειν οὐ ταῦτα ἐλπίσαντας , ὅτι Ποσειδῶν ὁ μέγας οὑτοσὶ πλεί - ὅσι’ βλασφημίαις ἢ περὶ ὧν ἔλαχέ μοι τὴν δίκην χρή - σεται λόγοις . ὁ δ’ οὕτως αὐτὸ πάνυ πεποίηκεν ὥστε καὶ προσίστατο τὸ γιγνόμενον ὑμῖν , ᾐσθόμην γάρ . ἐγὼ δὲ οὐ ταὐτὸν ποιήσω πρὸς τοῦτον . ἄτοπον γάρ , εἰ ἃ μὴ καλῶς πεπρᾶχθαί φημι μιμήσομαι . ἀλλ’ ὅπερ ἐστὶ καὶ δίκαιον καὶ θεῷ πρέπον , πειράσομαι δεῖξαι μηδὲν ἠδικηκότα ἐμαυτόν , καλῶς δὲ ἃ δέδρακα δράσαντα . περὶ δὲ τούτου , κἂν ᾖ μοι τι πικρὸν ἔξω τοῦ ἀγῶνος εἰπεῖν , φείσομαι . 2 . Ἔδει μὲν οὖν τὸν κατήγορον τοῦτον , εἴπερ ἐβουλεύετο καλῶς , κἂν εἴ τις ἕτερος ἐπεχείρει με κρίνειν καὶ τὰ τετολμημένα Ἁλιρροθίῳ φέρειν εἰς μέσον , αὐτὸν πάσῃ σπουδῇ κωλύειν καὶ ὅπως μηδεὶς ὑμῶν ταῦτ’ ἐνταῦθ’ ἀκούσεται ζητεῖν · νῦν δ’ αὐτὸς ὢν ὁ τὴν δίκην μοι λαχὼν ἔοικεν οὐχ ὁρᾶν ἐχθροῦ τῷ τεθνεῶτι μᾶλλον ἢ πατρὸς ἔργον ποιῶν εἰς τὸ δι - καστήριον εἰσάγων τὴν τοῦ παιδὸς κακίαν . ἐν οἶς γὰρ ἔχω τὴν ἀπολογίαν , Ἁλιρροθίου ταῦτ’ ἔστι κατηγορία , ἃ οὔτ’ ἂν μὴ λέγειν δυναίμην | καὶ ἐμαυτὸν προ - δοῦναι λέγοντός τε πᾶσα ἀνάγκη πονηρὸν ἐκεῖνον δο - κεῖν . οὕτως ἀμείνων ἂν ἦν πατὴρ τὴν ἡσυχίαν ἄγων ἢ τῷ κήδεσθαι δοκεῖν τοιούτων αἴτιος αὐτῷ καθιστά - μενος . 3 . Αὐτὰ δὲ ὑμῖν τὰ πεπραγμένα μετὰ τῆς ἀληθείας διηγήσομαι , ὃ καὶ τὸν κατήγορον ἠξίουν πεποιηκέναι , νῦν δ’ οὐδὲν ἀδικεῖν ἡγεῖται ψευδόμενος καὶ ταῦτα ἐν θεοῖς δικασταῖς . 4 . Ἔστι μοι θυγάτηρ Ἀλκίππη , ἣν καὶ ὑμεῖς ἴστε . ταύτην λέγω τὴν περὶ τὰ μέγιστα ἠδικημένην , τὴν καλήν , οὐ γὰρ ἀρνοῦμαι . ἡ δ’ ὅσῳ μᾶλλον ἦν καλή , τοσούτῳ πλείονας ἤκουε παρ’ ἐμοῦ περὶ σωφροσύνης λόγους καθ’ ἑκάστην ὡς εἰπεῖν τὴν ἡμέραν , ὅτι , ὦ θύγατερ , ἀπόβλεπτος μὲν εἶ διὰ τὴν ὥραν καὶ πολλοὺς ἔξεις διὰ τοῦτο τοὺς ἐπιβουλεύσοντας , νίκησον δὲ κάλλει κάλλος τῷ τῆς ψυχῆς τὸ τοῦ σώματος . κάλλος δὲ ψυχῆς ἐν παρθένῳ σωφρο - σύνη καὶ τὸ διατηρῆσαι τοῦτο ἀκριβῶς μέχρι γάμων . ἐπῄνει ταῦτα καὶ ἐδέχετο καὶ πρὸς αὑτὴν πολλὰ τοιαῦτα διειλέχθαι πολλάκις ἀπεκρίνετο καὶ ἐσω - φρόνει .
Lemmas: ἀκούω μέν λοιδορία μᾶλλον ἢ κατηγο - ῥίος , ὦ θεός , καίτοι καί σύ ἡγέομαι δεῦρο ἥκω οὐ οὗτος ἐλπίζω , ὅτι Ποσειδῶν ὁ μέγας οὗτος πλέω - ὅσιος βλασφημία ἢ περί ὅς λαγχάνω ἐγώ ὁ δίκη χράω - σέτα λόγος . ὁ δέ οὕτως αὐτός πάνυ ποιέω ὥστε καί προσίστημι ὁ γίγνομαι σύ , αἰσθάνομαι γάρ . ἐγώ δέ οὐ αὐτός ποιέω πρός οὗτος . ἄτοπος γάρ , εἰμί ὅς μή καλός πράσσω φημί μιμέομαι . ἀλλά ὅς εἰμί καί δίκαιος καί θεός πρέπει , πειράω δείκνυμι μηδείς ἀδικέω ἐμαυτοῦ , καλός δέ ὅς δράω δράω . περί δέ οὗτος , κἀν ὅς ἐγώ τίς πικρός ἔξω ὁ ἀγών λέγω , φείδομαι . 2 . δεῖ μέν οὖν ὁ κατήγορος οὗτος , εἴπερ βουλεύω καλός , κἀν εἰμί τις ἕτερος ἐπιχειρέω ἐγώ κρίνω καί ὁ τολμάω Ἁλιρρόθιος φέρω εἰς μέσος , αὐτός πᾶς σπουδή κωλύω καί ὅπως μηδείς σύ αὐτός ἐνταῦθα ἀκούω ζητέω · νῦν δέ αὐτός εἰμί ὁ ὁ δίκη ἐγώ λαγχάνω ἔοικα οὐ ὁράω ἐχθρός ὁ θνῄσκω μᾶλλον ἢ πατήρ ἔργον ποιέω εἰς ὁ διά - καστήριον εἰσάγω ὁ ὁ παῖς κακία . ἐν οἶς γάρ ἔχω ὁ ἀπολογία , Ἁλιρρόθιος αὐτός εἰμί κατηγορία , ὅς οὔτε ἄν μή λέγω δύναμαι | καί ἐμαυτοῦ προ - δίδωμι λέγω τε πᾶς ἀνάγκη πονηρός ἐκεῖνος δο - ἐκεῖνος . οὕτως ἀγαθός ἄν εἰμί πατήρ ὁ ἡσυχία ἄγω ἢ ὁ κήδω δοκέω τοιοῦτος αἴτιος αὐτός καθιστώ - μένος . 3 . αὐτός δέ σύ ὁ πράσσω μετά ὁ ἀλήθεια διηγέομαι , ὁ καί ὁ κατήγορος ἀξιόω ποιέω , νῦν δέ οὐδείς ἀδικέω ἡγέομαι ψεύδω καί οὗτος ἐν θεός δικαστής . 4 . εἰμί ἐγώ θυγάτηρ Ἀλκίππη , ὅς καί σύ οἶδα . οὗτος λέγω ὁ περί ὁ μέγας ἀδικέω , ὁ καλός , οὐ γάρ ἀρνέομαι . ὁ δέ ὅσος μᾶλλον εἰμί καλός , τοσοῦτος πολύς ἀκούω παρά ἐγώ περί σωφροσύνη λόγος κατά ἕκαστος ὡς λέγω ὁ ἡμέρα , ὅτι , ὦ θυγάτηρ , ἀπόβλεπτος μέν εἰμί διά ὁ ὥρα καί πολύς ἔχω διά οὗτος ὁ ἐπιβουλεύω , νικάω δέ κάλλος κάλλος ὁ ὁ ψυχή ὁ ὁ σῶμα . κάλλος δέ ψυχή ἐν παρθένος σωφρο - σύνειμι καί ὁ διατηρέω οὗτος ἀκριβῶς μέχρι γάμος . ἐπαινέω οὗτος καί δέχομαι καί πρός αὐτός πολύς τοιοῦτος διαλέγω πολλάκις ἀποκρίνω καί εἴδομαι - φρονέω .