ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-6 1
Προθεωρία .
Lemmas: προθεωρία .
libanius.declamatio-6 1.1
1 . ἡ τῶν πολιτικῶν ὑποθέσεων ὕλη ἄλλοτε ἄλλως R IV 111 ἔχουσα καὶ πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν ἀμειβομένη τεχνίτου πρὸς θεωρίαν δεῖται τοῦ ῥήτορος . ὃς καὶ τοῦτο πρῶτον ἐπισκεψάμενος πρεπόντως ἀρ - μόσει τἀς τῶν λόγων ἰδέας , ζητήσει δὲ μή τι πρόσω - πον ἢ καιρὸς ἤ τι ἕτερον ἐναντίας ὄντα ποιότητος ἐφ’ ἑτέραν βιάζηται τὸν λόγον ἰδέαν .
Lemmas: 1 . ὁ ὁ πολιτικός ὑπόθεσις ὕλη ἄλλοτε ἄλλως R IV 111 ἔχω καί πρός ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἀμείβω τεχνίτης πρός θεωρία δέω ὁ ῥήτωρ . ὅς καί οὗτος πρῶτος ἐπισκοπέω πρεπόντως ἀρ - μόσει ὅς ὁ λόγος ἰδέα , ζητέω δέ μή τίς πρόσω - πος ἢ καιρός ἤ τίς ἕτερος ἐναντίος εἰμί ποιότης ἐπί ἕτερος βιάζω ὁ λόγος ἰδέα .
libanius.declamatio-6 1.2
τὸ τοίνυν προκείμενον ἡμῖν ζήτημα παθητικὴν μὲν ἔχει τὴν ὕλην , καταφορικὴν δὲ τὴν ἰδέαν , ὅσον ἐκ τῆς φύσεως ἀπαι - τεῖ . Ἀγαμέμνων γὰρ ἐν τῷ λόγῳ καὶ Κλυταιμνήστρα καὶ τὰ δεινὰ διηγήματα ἐξ ὧν πλήρεις αἶ σκηναὶ καὶ τραγῳδίαι συνίστανται .
Lemmas: ὁ τοίνυν πρόκειμαι ἐγώ ζήτημα παθητικός μέν ἔχω ὁ ὕλη , καταφορικός δέ ὁ ἰδέα , ὅσον ἐκ ὁ φύσις άπαις - τεῖ . Ἀγαμέμνων γάρ ἐν ὁ λόγος καί Κλυταιμνήστρα καί ὁ δεινός διήγημα ἐκ ὅς πλήρης ἀεί σκηνή καί τραγῳδία συνίστημι .
libanius.declamatio-6 1.3
τί οὖν ἐκ τῶν πραγμάτων ἀκόλουθον ; ἀντεγκαλοῦντα τὸν Ὀρέστην τῇ μητρὶ τῷ κατ’ αὐτῆς θυμῷ σφοδροτέραν τὴν κατηγορίαν ποιεῖ - σθαι . μίαν γὰρ ἀπολογίαν ἔχει τὰ κατ’ αὐτῆς ἐγκλή - ματα καὶ δι’ ὧν αὔξει ταῦτα τὴν ἑαυτοῦ πρᾶξιν ἀνεύ - θῦνον δείκνυσιν .
Lemmas: τίς οὖν ἐκ ὁ πρᾶγμα ἀκόλουθος ; ἀντεγκαλέω ὁ Ὀρέστης ὁ μήτηρ ὁ κατά αὐτηες͂ς θυμός σφοδρός ὁ κατηγορία ποιέω - ἕπομαι . εἷς γάρ ἀπολογία ἔχω ὁ κατά αὐτηες͂ς ἐγκλή - μάτη καί διά ὅς αὐξάνω οὗτος ὁ ἑαυτοῦ πρᾶξις ἄνευ - θύνω δείκνυμι .
libanius.declamatio-6 1.4
ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ παῖς αὐτὸς καὶ μή - τηρ ἐκείνη , <εἰ> a καὶ τὰ δεινὰ διεπράξατο , τοῦτο τὴν παρρησίαν ἀνείργει καὶ ψιλῆς οὐκ ἀνέχεται λοιδορίας . εἰ δὲ μή , πρὸς μῖσος καθ’ ἑαυτοῦ τοὺς δικαστὰς ἐπι - σπάσεται μετὰ τιμωρίαν τοσαύτην κατὰ μητρὸς θρασυ - νόμενος . πᾶς γὰρ ἂν ὑποπτεύσειεν ὡς διὰ τρόπων ὠμότητα μᾶλλον ἢ τῷ πατρὶ τιμωρῶν κατὰ τῆς τε - κούσης ἑτοίμως ὡπλίσατο . εἰ δὲ φανείη τῆς κατὰ τῆς μητρός , ὧς οἷόν τε , φειδόμενος βλασφημίας καὶ ἄκων μέν , ἀναγκαίως δὲ τὴν κατηγορίαν ποιεῖσθαι , δόξει μὲν εἶναι φιλάνθρωπος φύσει , ἐκ δὲ τῶν πραγμάτων βεβιασμένος εἰργάσθαι τὸν φόνον . οὕτω δὲ μᾶλλον καὶ λεληθότως αὐξήσει τὸ ἔγκλημα . τοιοῦτον γὰρ εἶναι δόξει ὥστε καὶ παρὰ φύσιν εἰς οὕτως ἀνήμερον φόνον ἑλκύσαι τὸν παῖδα .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί καί παῖς αὐτός καί μή - Τῆρ ἐκεῖνος , εἰμί a καί ὁ δεινός διαπράσσω , οὗτος ὁ παρρησία ἀνείργω καί ψιλός οὐ ἀνέχω λοιδορία . εἰμί δέ μή , πρός μῖσος κατά ἑαυτοῦ ὁ δικαστής ἐπι - σπάω μετά τιμωρία τοσοῦτος κατά μήτηρ θρασύς - νέομαι . πᾶς γάρ ἄν ὑποπτεύω ὡς διά τρόπος ὠμότης μᾶλλον ἢ ὁ πατήρ τιμωρέω κατά ὁ τε - Κούσης ἑτοῖμος ὁπλίζω . εἰμί δέ φαίνω ὁ κατά ὁ μήτηρ , ὅς οἷος τε , φείδομαι βλασφημία καί ἀέκων μέν , ἀναγκαῖος δέ ὁ κατηγορία ποιέω , δοκέω μέν ἔρχομαι φιλάνθρωπος φύσις , ἐκ δέ ὁ πρᾶγμα βιάζω ἐργάζομαι ὁ φόνος . οὕτως δέ μᾶλλον καί λεληθότως αὐξάνω ὁ ἔγκλημα . τοιοῦτος γάρ ἔρχομαι δοκέω ὥστε καί παρά φύσις εἰς οὕτως ἀνήμερος φόνος ἕλκω ὁ παῖς .
libanius.declamatio-6 1.5
5 . Δεῖ τοίνυν μεθόδων αὐτῷ καὶ δεινότητος δι’ ἧς οὐδὲν ἧττον τὰ πραχθέντα κατηγορῶν ἄχθεσθαι δόξει τοῖς λεγομένοις καὶ τῇ μητρὶ τὸ πρέπον ἀποδι - δόναι . ἔσται δὲ τοῦτο , εἰ τὸ πικρὸν τῶν ἐγκλημάτων ἐν ἤθους προφέροιτο σχήματι μίξας εἰς ἓν ἀμφότερα καὶ τῷ πράγματι καὶ τῷ προσώπῳ τὸ προσῆκον ἀπο - διδούς .
Lemmas: 5 . Δεύς τοίνυν μέθοδος αὐτός καί δεινότης διά ὅς οὐδείς κακός ὁ πράσσω κατηγορέω ἄχθομαι δοκέω ὁ λέγω καί ὁ μήτηρ ὁ πρέπει ἄπους - δόνη . εἰμί δέ οὗτος , εἰμί ὁ πικρός ὁ ἔγκλημα ἐν ἦθος προφέρω σχῆμα μείγνυμι εἰς εἷς ἀμφότερος καί ὁ πρᾶγμα καί ὁ πρόσωπον ὁ προσήκω ἀπος - δίδωμι .
libanius.declamatio-6 1.6
6 . Οὐκ ἀγνοοῦμεν δὲ ὡς ἐπὶ θεῶν δικαστῶν καὶ πρὸς τὰς Ἐριννῦς συνίστησιν αὐτῷ τὴν κρίσιν ἀτόπως ὁ μῦθος ὥσπερ τῶν κρειττόνων πρὶν ἀκοῦσαι τὸ δί - καιον ἀγνοούντων καὶ μαθεῖν ἐκ τῆς κρίσεως ἀναμε - νόντων ὅπερ ἴδει ψηφίζεσθαι . ἐπεὶ οὖν μύθων ἀρ - χαίων , πλὴν εἰ μὴ πάρεργον , ῥητορικὸς οὐκ ἀνέξεται λόγος , τούτοις χαίρειν εἰπόντες τὸ πρέπον κἀνταῦθα φυλάξωμεν .
Lemmas: 6 . οὐ ἀγνοέω δέ ὡς ἐπί θεός δικαστής καί πρός ὁ Ἐριννέυι συνίστημι αὐτός ὁ κρίσις ἄτοπος ὁ μῦθος ὥσπερ ὁ ἀγαθός πρίν ἀκούω ὁ δῖος - καίω ἀγνοέω καί μανθάνω ἐκ ὁ κρίσις ἀναμένω - νέω ὅς ἶδος ψηφίζω . ἐπεί οὖν μῦθος ἀρ - χαῖος , πλήν εἰμί μή πάρεργον , ῥητορικός οὐ ἀνέχω λόγος , οὗτος χαίρω λέγω ὁ πρέπει ἐνταῦθα φυλάσσω .
libanius.declamatio-6 2
Ἡ μελέτη .
Lemmas: ὁ μελέτη .
libanius.declamatio-6 2.1
1 . Ὤιμην μέν , ὦ ἄνδρες , μόλις ποτὲ τὴν Τύχην ἡμῖν ἐνδιδόναι καὶ καιρὸν ἔσεσθαί μοι λοιπὸν κατ’ ἐμαυτὸν ἀδεῶς γενέσθαι καὶ τὰς ἐμὰς δὴ ταύτας ὀδύ ρεσθαι συμφοράς , ἤλπιζον γὰρ ἡμᾶς , οἷα τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους , τὰ μὲν δυστυχεῖν , τὰ δὲ καὶ πεπαῦσθαι , καὶ μίαν ἔσεσθαί μοι τότε παραμυθίαν εἰπεῖν τι πρὸς τὴν Τύχην ἀεὶ τῶν ἐξ αὐτῆς μεμνημένῳ καὶ τῷ πλή - θει τῶν δακρύων τῆς διανοίας ἐπικουφίσαι τὰ δυσχερῆ · ἐπειδὴ δὲ σφοδρῶς οὕτω καθ’ ἡμῶν ἔπνευσε τὸ δαιμό - νιον ὧς μηδὲ κόρον τῶν εἰς ἡμᾶς λαμβάνειν ἀτυχη - μάτων , ἀλλὰ μετὰ πατρὸς φόνον καὶ μητρὸς πρᾶγμα ὅπερ ἐπίστασθε μὲν ὑμεῖς , ἐγὼ δὲ λέγειν αἰσχύνομαι , οὐ τοὺς συναχθομένους ἡμῖν συγκαλεῖν καὶ παραμυ - θέαν τινὰ πειρωμένους εὑρίσκειν , Ι ἀλλὰ δικαστὰς καὶ κατήγορον , φέρειν ἀνάγκη καὶ ταῦτα μετὰ τῶν ἄλλων , εἰ καὶ μέτρον εἰς ἡμᾶς οὐκ οἶδεν ἡ Τύχη .
Lemmas: 1 . οἴομαι μέν , ὦ ἀνήρ , μόλις ποτέ ὁ Τύχη ἐγώ ἐνδίδωμι καί καιρός εἰμί ἐγώ λοιπός κατά ἐμαυτοῦ ἀδεής γίγνομαι καί ὁ ἐμός δή αὐτός ὄζω ρω συμφορά , ἐλπίζω γάρ ἐγώ , οἷος ὁ ἄλλος ἄνθρωπος , ὁ μέν δυστυχέω , ὁ δέ καί παύω , καί εἷς εἰμί ἐγώ τότε παραμυθία λέγω τίς πρός ὁ Τύχη ἀεί ὁ ἐκ αὐτηες͂ς μιμνήσκω καί ὁ Πλῆ - θέω ὁ δάκρυον ὁ διάνοια ἐπικουφίζω ὁ δυσχερής · ἐπεί δέ σφοδρός οὕτως κατά ἐγώ πνέω ὁ δαιμό - νιον ὅς μηδέ κόρος ὁ εἰς ἐγώ λαμβάνω ἀτυχής - ματάω , ἀλλά μετά πατήρ φόνος καί μήτηρ πρᾶγμα ὅς ἐπίσταμαι μέν σύ , ἐγώ δέ λέγω αἰσχύνω , οὐ ὁ συνάχθομαι ἐγώ συγκαλέω καί παραμυ - θέα τις πειράω εὑρίσκω , Ι ἀλλά δικαστής καί κατήγορος , φέρω ἀνάγκη καί οὗτος μετά ὁ ἄλλος , εἰμί καί μέτρον εἰς ἐγώ οὐ οἶδα ὁ Τύχη .
libanius.declamatio-6 2.2
εὐξαίμην δ’ ἄν μοι τήμερον παραστῆναι παρὰ τουτὶ τὸ βῆμα τήν τε τοῦ πατρὸς ψυχὴν καὶ τὸν Ἀπόλλω τὸν Πύθιον καὶ ἐναντίον ὑμῶν τοῦτο τοῖς δικάζουσιν ὑμῖν ἐμβαλεῖν ὅπερ ἐμοὶ παρὰ τοὺς τρίποδας ἐκέλευσέ τε καὶ πράττειν ἠξίου . οὕτω γὰρ ἂν ἐκεῖνος μὲν τοῦθ’ ὅπερ ἐστὶ σύμβουλος ἀγαθὸς εἶναι νομίζοιτο ἐγώ τε πεισθεὶς ἐπαινοίμην , ὑμεῖς δὲ μετὰ τὸν Ἀπόλλω δικά - ζοντες οὐκ ἐναντίαν οἴσετε ψῆφον .
Lemmas: εὔχομαι δέ ἄν ἐγώ σήμερον παρίστημι παρά οὗτος ὁ βῆμα ὁ τε ὁ πατήρ ψυχή καί ὁ Ἀπόλλων ὁ Πύθιος καί ἐναντίον σύ οὗτος ὁ δικάζω σύ ἐμβάλλω ὅς ἐγώ παρά ὁ τρίπους κελεύω τε καί πράσσω ἀξιόω . οὕτως γάρ ἄν ἐκεῖνος μέν οὗτος ὅς εἰμί σύμβουλος ἀγαθός ἔρχομαι νομίζω ἐγώ τε πείθω ἐπαινέω , σύ δέ μετά ὁ Ἀπόλλων δικός - ζῶ οὐ ἐναντίος φέρω ψῆφος .
libanius.declamatio-6 2.3
3 . Ὂ δέ με μάλιστα λυπεῖ περὶ τουτονὶ τὸν ἀγῶνα , τοῦτο πρὸς ὑμᾶς οὐκ ἀποκρύψομαι , ὅτι[περ ] ἡ τῶν παρόντων πάντων αἰτία , δι’ ἢν οἴχεται μὲν οἰκτρῶς ὁ πατήρ , ἐγὼ δὲ παραδόξως κρίνομαι σήμερον , αὕτη μοι μήτηρ εἶναι δοκεῖ . κἂν μὲν αἰδούμενος τὰς οἰκείας συμφορὰς σιωπήσωμαι , οὐκ ἔχειν <ἂν> a δόξαιμι δι’ τὴν ἀπολογίαν πληρώσω · ἂν δ’ ὑπὸ τῆς ἀνάγκης τἀ - ληθῆ λέγειν προάγωμαι , δόξω τὰς ἡμετέρας προφέρειν ἐγὼ συμφοράς , ὅν ἐρυθριᾶν ἴδει διηγουμένων ἑτέρων , καὶ μηδὲ περιστέλλειν εἰδέναι τὰ σιωπῆς ἄξια .
Lemmas: 3 . ο̅ δέ ἐγώ μάλιστα λυπέω περί οὗτος ὁ ἀγών , οὗτος πρός σύ οὐ ἀποκρύπτω , ὅτιπερ ] ὁ ὁ πάρειμι πᾶς αἰτία , διά εἄν οἴχομαι μέν οἰκτρός ὁ πατήρ , ἐγώ δέ παράδοξος κρίνω σήμερον , οὗτος ἐγώ μήτηρ ἔρχομαι δοκέω . κἀν μέν αἰδέομαι ὁ οἰκεῖος συμφορά σιωπάω , οὐ ἔχω ὅ a δοκέω διά ὁ ἀπολογία πληρόω · εἄν δέ ὑπό ὁ ἀνάγκη τα - λήθη λέγω προάγω , δοκέω ὁ ἡμέτερος προφέρω ἐγώ συμφορά , ὅς ἐρυθριάω ἶδος διηγέομαι ἕτερος , καί μηδέ περιστέλλω οἶδα ὁ σιωπή ἄξιος .
libanius.declamatio-6 2.4
τού - του μὲν οὖν αἴτιος ὁ κατήγορος ὥσπερ τοῖς ἡμετέροις ἐπεντρυφῶν ἀτυχήμασι καὶ εἰς τοιαύτην ἡμᾶς αἵρεσιν καταστήσας ὥστε καὶ τῶν λεγομένων αὐτὸς ἂν ἔχοι τὴν αἰτίαν εἰκότως . ἐγὼ δὲ πειράσομαι μετρίως τοῦτο ποιεῖν , ὡς ἂν οἷός ὦ . παραιτήσομαι δὲ τοσοῦτον ὑμᾶς μέτριον , ὧς ἐμαυτὸν πείθω · ἂν μεταξὺ λέγων ἀναμνησθῶ τοῦ πατρὸς καὶ τῶν καλῶν τῆς μητρὸς ἐπιτηδευμάτων καὶ μεταβάλω τοὺς λόγους εἰς δάκρυα , μή με νομίζειν ἀποφυγήν τινα πρὸς σωτηρίαν διὰ τούτων θηρᾶσθαι , τούτου γὰρ ἥττων ἐμοὶ λόγος οὕτως ἠτυχηκότι , ἀλλὰ γενέσθαι περὶ τὰ συμβάντα τῇ διανοίᾳ καὶ σκοπεῖν ὅσον τὸ μέγεθος τῶν πραγμάτων ἐν οἷς ἠδικήμεθα , ὧς μηδὲ τοὺς περὶ αὐτῶν λόγους ἀδακρυτὶ διηγεῖσθαι . λέξω δ’ ἅπερ ἐμοῦ μᾶλλον πάν - τες ἐπίστασθε . εἰ δέ τι παραλείψω τῶν εἰρῆσθαι δεόν - των ἢ λέγειν αἰδούμενος ἤ συγκεχυμένος τῷ πάθει τὴν γνώμην , ὑμέτερον ἂν εἴη σκοπεῖν οὐ χαλεπῶς ἐκ τῶν εἰρημένων τὰ τιμηθέντα σιγῇ .
Lemmas: ὁ - τις μέν οὖν αἴτιος ὁ κατήγορος ὥσπερ ὁ ἡμέτερος ἐπεντρυφάω ἀτύχημα καί εἰς τοιοῦτος ἐγώ αἵρεσις καθίστημι ὥστε καί ὁ λέγω αὐτός ἄν ἔχω ὁ αἰτία ἔοικα . ἐγώ δέ πειράω μέτριος οὗτος ποιέω , ὡς ἄν οἷος εἰμί . παραιτέομαι δέ τοσοῦτος σύ μέτριος , ὅς ἐμαυτοῦ πείθω · εἄν μεταξύ λέγω ἀναμιμνήσκω ὁ πατήρ καί ὁ καλός ὁ μήτηρ ἐπιτήδευμα καί μεταβάλλω ὁ λόγος εἰς δάκρυον , μή ἐγώ νομίζω ἀποφυγή τις πρός σωτηρία διά οὗτος θηράω , οὗτος γάρ κακός ἐγώ λόγος οὕτως ἀτυχέω , ἀλλά γίγνομαι περί ὁ συμβαίνω ὁ διάνοια καί σκοπέω ὅσον ὁ μέγεθος ὁ πρᾶγμα ἐν ὅς ἀδικέω , ὅς μηδέ ὁ περί αὐτός λόγος ἀδακρυτί διηγέομαι . λέγω δέ ὅς ἐγώ μᾶλλον πᾶς - αἱρέω ἐπίσταμαι . εἰμί δέ τίς παραλείπω ὁ λέγω δήω - ὁ ἢ λέγω αἰδέομαι ἤ συγχέω ὁ πάθος ὁ γνώμη , ὑμέτερος ἄν εἰμί σκοπέω οὐ χαλεπός ἐκ ὁ λέγω ὁ τιμάω σιγή .
libanius.declamatio-6 2.5
5 . Ὁ γὰρ ἐμὸς πατήρ , ὦ ἄνδρες , ἴνα τὰς ἡμετέρας τύχας ἄνωθεν διηγήσωμαι , ἦν μὲν εὐτυχὴς καὶ λαμ - πρός , ἀλλὰ τὰ πρῶτα τοῦ βίου . γένει τε γὰρ αὐτῷ φρονεῖν ὑπῆρχε Τάνταλον ἔχοντι πρόγονον , ὡς δέ φασι , καὶ τὸν Δία , καὶ βασιλείας ἐκοσμεῖτο μεγέθει . καὶ γή - μαντι δέ , ὧς μήποτε ὤφελε , παῖδές τε ἦμεν πολλοὶ καὶ ἡ γυνὴ τέως ἐσωφρόνει . καὶ διὰ πάσης ᾔδετο γλώττης Ἀγαμέμνων ὁ Μυκηναῖος .
Lemmas: 5 . ὁ γάρ ἐμός πατήρ , ὦ ἀνήρ , ἵνα ὁ ἡμέτερος τύχη ἄνωθεν διηγέομαι , εἰμί μέν εὐτυχής καί Λαμ - πρός , ἀλλά ὁ πρῶτος ὁ βίος . γένος τε γάρ αὐτός φρονέω ὑπάρχω Τάνταλος ἔχω πρόγονος , ὡς δέ φημί , καί ὁ Ζεύς , καί βασίλεια κοσμέω μέγεθος . καί γῆ - μάντις δέ , ὅς μήποτε ὀφείλω , παῖς τε εἰμί πολύς καί ὁ γυνή τέως σωφρονέω . καί διά πᾶς ἀείδω γλῶττα Ἀγαμέμνων ὁ Μυκηναῖος .
libanius.declamatio-6 2.6
πόθεν οὖν ἐδυστυχοῦμεν καὶ τῖς ἡμῖν ἡ τῶν κακῶν ἁπάντων ἀρχή ; Τροία καὶ Πάρις καὶ γάμος Ἑλένης καὶ Μενελάου φιλοξενία . ὧς γὰρ ἐκ Τροίας ποθὲν ἐλθὼν ὁ Πριάμου παριδὼν ξε - νίου Δῖός δίκην ἀδίκοις ὄμμασιν εἶδε τὴν Ἑλένην καὶ τὸ γύναιον εἰς μοιχείαν ἀνήρπαστο , δεινὸν μὲν ἦν τοῦτο τῷ πεπονθότι , πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλε ; δεινὸν δὲ καὶ τὠμῷ πατρί . καὶ πρὸς ἔκδημον στρατείαν συνε - κρότουν τοὺς Ἕλληνας βαρβάρους λέγοντες καὶ μοι - χείαν , καὶ ἡ Ἑλλὰς ἐκεκίνητο καὶ πάντα κατὰ τῆς Ἀσίας ἐχώρει οὐ τῆς μιᾶς εἵνεκα γυναικός , τί γὰρ ἐκείνης ἔμελε τοῖς μηδ’ ὁτιοῦν πεπονθόσιν ; ἀλλὰ σω - φρονοῦντες Ἑλληνικῶς καὶ τῆς μοιχείας <καὶ> τοὔνομα βδελυττόμενοι .
Lemmas: πόθεν οὖν δυστυχέω καί Τῖς ἐγώ ὁ ὁ κακός ἅπας ἀρχή ; Τροία καί Πάρις καί γάμος Ἑλένη καί Μενέλαος φιλοξενία . ὅς γάρ ἐκ Τροία ποθεν ἔρχομαι ὁ Πρίαμος παροράω ξ - Νιου Δῖος δίκη ἄδικος ὄμμα ὁράω ὁ Ἑλένη καί ὁ γύναιον εἰς μοιχεία ἀναρπάζω , δεινός μέν εἰμί οὗτος ὁ πάσχω , πῶς γάρ οὐ μέλλω ; δεινός δέ καί ἁμός πατήρ . καί πρός ἔκδημος στρατεία συνίημι - κροτέω ὁ Ἑλληνᾶς βάρβαρος λέγω καί ἐγώ - χειά , καί ὁ Ἑλλάς κινέω καί πᾶς κατά ὁ Ἀσία χωρέω οὐ ὁ εἷς ἕνεκα γυνή , τίς γάρ ἐκεῖνος μέλω ὁ μηδέ ὁστισοῦν πάσχω ; ἀλλά σός - φρονέω Ἑλληνικός καί ὁ μοιχεία <καὶ> ὄνομα βδελύσσομαι .
libanius.declamatio-6 2.7
ὁ δ’ ἐμὸς πατήρ , | ὦ ἄνδρες , κοινῇ ψήφῳ τοῦ στόλου παντὸς ἡγεμὼν αἱρεθεὶς καὶ μέλλων ἀνάγεσθαι καλέσας φιλανθρώπως οὑτωσὶ τὴν μητέρα καὶ παραστησάμενος μικροὺς ἡμᾶς ἔτι τοὺς παῖδας πρῶτον μὲν ἐδάκρυσε πρίν τι λέγειν , εἶτα μεταξὺ δακρύων , εἰπέ , πρὸς Δῖός , Ἠλέκτρα , τοὺς λό - γους ἐκείνους οὕς μοι πολλάκις ἀπήγγειλας , οὔπω γὰρ τότε τῆς φρονούσης ἐτύγχανον ἡλικίας . ἀλλὰ σὺ μὲν αὖθις αἰδουμένη δακρύεις , ἐγὼ δὲ πάλιν δυστυχῶς διηγήσομαι .
Lemmas: ὁ δέ ἐμός πατήρ , | ὦ ἀνήρ , κοινός ψῆφος ὁ στόλος πᾶς ἡγεμών αἱρέω καί μέλλω ἀνάγω καλέω φιλάνθρωπος οὕτως ὁ μήτηρ καί παρίστημι μικρός ἐγώ ἔτι ὁ παῖς πρῶτος μέν δακρύω πρίν τίς λέγω , εἶτα μεταξύ δάκρυον , λέγω , πρός Δῖος , Ἠλέκτρα , ὁ λό - πέλαγος ἐκεῖνος ὅς ἐγώ πολλάκις ἀπαγγέλλω , οὔπω γάρ τότε ὁ φρονέω τυγχάνω ἡλικία . ἀλλά σύ μέν αὖθις αἰδέομαι δακρύω , ἐγώ δέ πάλιν δυστυχής διηγέομαι .
libanius.declamatio-6 2.8
μεταξὺ τοίνυν δακρύων ὁ μὲν πλοῦς , φησίν , ὧς ὁρᾷς , ὦ γύναι , μακρός , αἱ δὲ περὶ τοῦ ζῆν ἡμῖν ἐλπίδες ἄδηλοι · δεῖ γάρ , ἢν δέῃ , πάντα παθεῖν , ὅπως σωφρονῶσιν ἡμῖν αἰ γυ - ναῖκες . σὲ δὲ τί ποιεῖν βούλομαι ; ταυτί σοι παρακατατίθεμαι τὰ παιδία , λέγων ἡμᾶς . οἰκού - ρει καὶ φύλαξ τῆς οἰκίας ἕσο πιστή . καὶ μεῖνον ἀπόντι τἀνδρὶ γυνὴ καὶ τοῖς παισὶ μήτηρ καὶ πατὴρ ἀντ’ ἐμοῦ . ἴσως ἐπανήξω καὶ ἐπαινέσο - μαί σε τῆς οἰκουρίας . εἰ δέ τι περὶ ἡμῶν ἕτε - ρον δόξει τῇ Τύχῃ , ἀνδρωθεὶς Ὀρέστης ὁ παῖς οὑτοσί , καί με λαβὼν ἐνέθηκε ταῖς ἀγκάλαις , τοῦ τον ἔξεις , φησίν , ἀντ’ ἐμοῦ καὶ μὴ ζήτει τὸν Ἀγαμέμνονα . ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ περιβαλὼν τῇ μητρὶ τὰς χεῖρας καὶ μετ’ ἐκείνην ἡμῖν χρόνῳ ποτὲ καὶ μόλις ἀπηλλάττετο .
Lemmas: μεταξύ τοίνυν δάκρυον ὁ μέν πλόος , φημί , ὅς ορώ , ὦ γυνή , μακρός , ὁ δέ περί ὁ ζάω ἐγώ ἐλπίς ἄδηλος · δέω γάρ , εἄν δέω , πᾶς πάσχω , ὅπως σωφρονέω ἐγώ ὁ γν - ναίω . σύ δέ τίς ποιέω βούλομαι ; οὗτος σύ παρακατατίθεμαι ὁ παιδίον , λέγω ἐγώ . οἶκος - ῥέω καί φύλαξ ὁ οἰκία είμαι πιστός . καί μένω ἄπειμι ἀνήρ γυνή καί ὁ παῖς μήτηρ καί πατήρ ἀντί ἐγώ . ἴσως ἐπανήκω καί ἐπαινέω - μήν σύ ὁ οἰκουρία . εἰμί δέ τίς περί ἐγώ ἐτός - ἀντίμοιρος δοκέω Τά Τύχη , ἀνδρόω Ὀρέστης ὁ παῖς οὗτος , καί ἐγώ λαμβάνω ἐντίθημι ὁ ἀγκάλη , ὁ τον ἔχω , φημί , ἀντί ἐγώ καί μή ζητέω ὁ Ἀγαμέμνων . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος διαλέγω καί περιβάλλω ὁ μήτηρ ὁ χείρ καί μετά ἐκεῖνος ἐγώ χρόνος ποτέ καί μόλις ἀπαλλάσσω .
libanius.declamatio-6 2.9
αὕτη τῶν καθ’ ἡμᾶς ἀτυχημάτων ἀρχή . ταύτην ἂν εἴποι τις τὴν ἡμέ - ραν ἄρξαι καὶ τῇ μητρὶ ὧν διεπράξατο | καὶ τῷ πατρὶ τοῦ πάθους καὶ <ἡμῖν> a ὧν πεπειράμεθα . ὁ μὲν γὰρ τὸ Ἴλιον καταλαβών , πόλιν ἀλλοδαπήν , ὑπὲρ ἑτέ - ῥοῦ γυναικὸς ἠγωνίζετο καὶ πᾶσα ἦν αὐτῷ μηχανὴ τὴν Τροίαν ἑλεῖν , τὸ δ’ ἔγκλημα , ὅτι μοιχὸς ὁ βάρ - βαρος καὶ σωφρονεῖν οὐκ ἠπίστατο , ἐλάνθανε δ’ οἴκοι καταλιπών , πῶς ἂν εὐπρεπῶς εἴποιμι ; Ἑλένην ἄλλην καὶ Πάριν δεύτερον , τάχα καὶ Τροίαν ἑτέραν .
Lemmas: οὗτος ὁ κατά ἐγώ ἀτύχημα ἀρχή . οὗτος ἄν λέγω τις ὁ ἡμός - Ραν ἄρχω καί ὁ μήτηρ ὅς διαπράσσω | καί ὁ πατήρ ὁ πάθος καί ὅς a ὅς πειράω . ὁ μέν γάρ ὁ Ἴλιος καταλαμβάνω , πόλις ἀλλοδαπός , ὑπέρ ἑτός - ῥόος γυνή ἀγωνίζομαι καί πᾶς εἰμί αὐτός μηχανή ὁ Τροία αἱρέω , ὁ δέ ἔγκλημα , ὅτι μοιχός ὁ βᾶρ - βάρος καί σωφρονέω οὐ ἐπίσταμαι , λανθάνω δέ οἴκοι καταλείπω , πῶς ἄν εὐπρεπής λέγω ; Ἑλένη ἄλλος καί Πάρις δεύτερος , τάχα καί Τροία ἕτερος .
libanius.declamatio-6 2.10
πλὴν ἀλλ’ ἐκείνην μὲν εἷλε καὶ τοὺς ἀδικοῦντας ἠμύνατο καὶ ἐπανῆλθεν ὧς οὐκ ἴδει , ἐνταῦθα δὲ πέπτωκεν , οἴμοι , περὶ τὴν πατρῴαν τράπεζαν , περὶ τοὺς κρατῆ - ρας αὐτούς , γυμνός , ἄοπλος μετὰ τοὺς πολλοὺς πολέ - μους , μετὰ τὰς πολλὰς μάχας καὶ ἀριστείας καὶ τρό - παια καὶ θάλατταν ὅσην . πέπτωκεν , ὦ Ζεῦ , ὁ στρατη - γὸς τῶν Ἑλλήνων , ὁ τὴν Τροίαν ἑλών , ὁ πανταχοῦ τῇ φήμῃ βοώμενος , ὁ μέχρι τοῦ τὴν οἰκείαν ἰδεῖν εὐτυχής . οὐδὲ γὰρ ἤρκεσεν , ὧς ἔοικε , τὰ προλαβόντα τῇ πικρᾷ τύχη , ἔνα μὴ τῇ μητρὶ λέγω , ἀλλὰ τὴν μοι - χείαν διεδέξατο φόνος .
Lemmas: πλήν ἀλλά ἐκεῖνος μέν αἱρέω καί ὁ ἀδικέω ἀμύνω καί ἐπανέρχομαι ὅς οὐ ἶδος , ἐνταῦθα δέ πίπτω , οἴμοι , περί ὁ πατρῷος τράπεζα , περί ὁ κράτος - Ἥρα αὐτός , γυμνός , ἄοπλος μετά ὁ πολύς πολός - ξενότιμος , μετά ὁ πολύς μάχη καί ἀριστεία καί τρέ - παι καί θάλασσα ὅσος . πίπτω , ὦ Ζεύς , ὁ στρατος - γος ὁ Έλληνας , ὁ ὁ Τροία αἱρέω , ὁ πανταχοῦ ὁ φήμη βοάω , ὁ μέχρι ὁ ὁ οἰκεῖος ὁράω εὐτυχής . οὐδέ γάρ ἀρκέω , ὅς ἔοικα , ὁ προλαμβάνω ὁ πικρός τύχη , εἷς μή ὁ μήτηρ λέγω , ἀλλά Τάν ἐγώ - χειά διαδέχομαι φόνος .
libanius.declamatio-6 2.11
ποῖος ἤνεγκε τοιαῦτα χρό - νος ; τί παράδειγμα τῶν ἡμετέρων κακῶν ; τί δὲ τῶν μετὰ ταῦτα δεινότερον ἔσται ; οὐκ ἤνεγκαν οἱ θεοὶ τὴν ἀτοπίαν τοῦ πάθους . ἐδίκασεν Ἀπόλλων φθεγξά - μενος καὶ ψῆφος ἦν ἡ φωνή . ἠλέει γὰρ τὸν ἀνῃρημέ - νον οἰκτρῶς καὶ σύμμαχον ἐκάλει τὸν παῖδα .
Lemmas: ποῖος φέρω τοιοῦτος χρώς - ν ; τίς παράδειγμα ὁ ἡμέτερος κακός ; τίς δέ ὁ μετά οὗτος δεινός εἰμί ; οὐ φέρω ὁ θεός ὁ ἀτοπία ὁ πάθος . δικάζω Ἀπόλλων φθεγξά - μένος καί ψῆφος εἰμί ὁ φωνή . ἐλεέω γάρ ὁ ἀναλέγω - νος οἰκτρός καί σύμμαχος καλέω ὁ παῖς .
libanius.declamatio-6 2.12
12 . Τί οὖν ἐχρῆν με ποιεῖν ; ἤδη γὰρ ἐρέσθαι βού - λομαι τὸν κατήγορον καὶ μαθεῖν τι τῶν προσηκόντων , παριδεῖν μὲν ἀνῃρημένον ὑφ’ ὧν ἥκιστα ἐχρῆν ἐμὲ τὸν πατέρα τὸν ἐμαυτοῦ , ἀπιστεῖν δὲ θεῷ τοσούτῳ καὶ καλοῦντι μὴ πείθεσθαι , συνεῖναι δὲ τοῖς δεδρακόσι καὶ τὴν γνώμην ἐπαινεῖν καὶ θαυμάζειν τὰ πεπραγμένα ; ταῦτά με ποιεῖν ἔδει ; ἀλλ’ οὐχ οὕτως ἂν εἴποι τις εὐσεβεῖν | εἰδὼς καὶ βουλόμενος ἔχειν οἶκον εὐ - τύχη καὶ παῖδας ἀγαθοὺς καὶ σωφρονοῦσαν γυναῖκα .
Lemmas: 12 . τις οὖν χρή ἐγώ ποιέω ; ἤδη γάρ ἔρομαι βοῦς - λομαι ὁ κατήγορος καί μανθάνω τίς ὁ προσήκω , παροράω μέν ἀναιρέω ὑπό ὅς ἦκα χρή ἐγώ ὁ πατέρας ὁ ἐμαυτοῦ , ἀπιστέω δέ θεός τοσοῦτος καί καλέω μή πείθω , σύνειμι δέ ὁ δράω καί ὁ γνώμη ἐπαινέω καί θαυμάζω ὁ πράσσω ; οὗτος ἐγώ ποιέω δέω ; ἀλλά οὐ οὕτως ἄν λέγω τις εὐσεβέω | οἶδα καί βούλομαι ἔχω οἶκος εὀ - τύχη καί παῖς ἀγαθός καί σωφρονέω γυνή .
libanius.declamatio-6 2.13
τί δὲ μὴ καὶ τοῦ Πυθίου κατηγορεῖς καὶ καινὸν ἡμῖν κατὰ θεοῦ συγκαλεῖς δικαστήριον ; μᾶλλον δέ , κρίνομαι μὲν ἐγὼ τήμερον , ἐκεῖνος δὲ τοῖς ἔργοις τὴν κατηγορίαν ὑφίσταται . ἐφ’ ἃ γὰρ ἄν τις προσταχθεὶς ἔλθῃ , τούτων τὴν αἰτίαν , ἥτις ποτ’ ἐστίν , οὐκ αὐτὸς ἂν ἔχοι δικαίως , ἀλλ’ ὁ προστάττειν λαχών , ἐπεὶ κἂν οἰκέτης ἁμάρτῃ δεσπότου γνώμῃ καὶ στρατιώτης τοῦτο κελεύοντος τοῦ στρατηγοῦ , ἐπ’ ἀμφοτέρων δήπουθεν κἀπὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων ὁ μὲν πράξας ἀνεύθυνος , κατὰ δὲ τῶν ἐφεστηκότων ἡ κρίσις . μὴ δὴ λέγε τὸ πεπραγμένον , ἀλλὰ σκόπει τὴν αἰτίαν καὶ λογίζου τὸν Πύθιον κἂν εὕρῃς ἡμᾶς διακονήσαντας τῇ τοῦ θεοῦ βουλήσει , γνῶθι αὐτοῦ τὴν γνῶσιν καὶ τίμα μεθ’ ἡμῶν τὸν Ἀπόλλω .
Lemmas: τίς δέ μή καί ὁ Πύθιος κατηγορέω καί καινός ἐγώ κατά θεός συγκαλέω δικαστήριον ; μᾶλλον δέ , κρίνω μέν ἐγώ σήμερον , ἐκεῖνος δέ ὁ ἔργον ὁ κατηγορία ὑφίστημι . ἐπί ὅς γάρ ἄν τις προστάσσω ἔρχομαι , οὗτος ὁ αἰτία , ὅστις πρός εἰμί , οὐ αὐτός ἄν ἔχω δίκαιος , ἀλλά ὁ προστάσσω λαγχάνω , ἐπεί κἀν οἰκέτης ἁμαρτάνω δεσπότης γνώμη καί στρατιώτης οὗτος κελεύω ὁ στρατηγός , ἐπί ἀμφότερος δήπουθεν ἐπί ὁ ἄλλος ἀπαντάω ὁ μέν πράσσω ἀνεύθυνος , κατά δέ ὁ ἐφίστημι ὁ κρίσις . μή δή λέγω ὁ πράσσω , ἀλλά σκοπέω ὁ αἰτία καί λογίζομαι ὁ Πύθιον κἀν εὑρίσκω ἐγώ διακονέω ὁ ὁ θεός βούλησις , γινώσκω αὐτός ὁ γνῶσις καί τιμάω μετά ἐγώ ὁ Ἀπόλλων .
libanius.declamatio-6 2.14
14 . Ναί φησιν , ἀλλ’ ἀπέκτεινας σαυτοῦ τὴν μητέρα . δακρύειν αὖθις ἀνάγκη καὶ τῇ μνήμῃ τῶν ἐμῶν συμφορῶν ὀλοφύρεσθαι . πολλὰ γάρ με λυπεῖ , καὶ κατηγόρου φωνὴ καὶ πατρὸς φόνος καὶ μήτηρ ἐκ τῶν οἰκείων κακῶν τὴν ἀπολογίαν μοι χορηγοῦσα . πῶς γὰρ <οὐκ> a ἂν παῖς ὑπάρχων παριδεῖν ὅλως χείρουν τὴν ἐπ’ ἐμοὶ τὰς ὠδῖνας ἀνασχομένην , εἰ μὴ τοῖς ἔργοις τὴν φύσιν ἠρνήσατο ; ἐπειδὴ δὲ ἀντὶ τῆς μητρὸς ἑτέρας προσηγορίας ἠλλάξατο , τὰς ἡμετέρας συμφορὰς οὐδὲ σιωπᾶν ἀφῆκεν ἡ Τύχη .
Lemmas: 14 . Ναίς φημί , ἀλλά ἀποκτείνω σεαυτοῦ ὁ μήτηρ . δακρύω αὖθις ἀνάγκη καί ὁ μνήμη ὁ ἐμός συμφορά ὀλοφύρομαι . πολύς γάρ ἐγώ λυπέω , καί κατήγορος φωνή καί πατήρ φόνος καί μήτηρ ἐκ ὁ οἰκεῖος κακός ὁ ἀπολογία ἐγώ χορηγέω . πῶς γάρ <οὐκ> a ἄν παῖς ὑπάρχω παροράω ὅλος χειρόω ὁ ἐπί ἐγώ ὁ ὠδίς ἀνέχω , εἰμί μή ὁ ἔργον ὁ φύσις ἀρνέομαι ; ἐπεί δέ ἀντί ὁ μήτηρ ἕτερος προσηγορία ἀλλάσσω , ὁ ἡμέτερος συμφορά οὐδέ σιωπάω ἀφίημι ὁ Τύχη .
libanius.declamatio-6 2.15
τί οὖν τὴν αἰτίαν σιωπῶν γυμνὴν καθ’ ἡμῶν προφέρεις τὴν πρᾶξιν ὁ Ι τοῦ παιδὸς περὶ τὴν μητέρα φιλανθρωπότερος ὤν ; πολλὰ γὰρ τῶν πραγμάτων αὐτὰ μὲν καθ’ ἑαυτὰ δόξειεν ἂν εἶναι δεινὰ οὐμενοῦν ἔχοντα κακίας ὑπερ - βολήν , προσλαβόντα δὲ τὴν πρόφασιν μεθ’ ἧς γέγονε , τὸ πρῴην ἔγκλημα πρὸς εὐφημίαν μετάγει . οἷον εἴ τις λωποδύταις περιπεσὼν φθάσας ἀνέλοι τοὺς ἐπιόντας , ὡς μὲν οὐ φόνος τὸ πραχθὲν οὐδεὶς ἂν ἀντείποι . ἆρ’ οὖν διὰ τοῦτο χρὴ τιμωρίαν ὑπέχειν τὸν δεδρα - κότα ; πολλοῦ γε καὶ δεῖ . τὸ γὰρ δίκαιον τῷ πράγματι προστεθὲν ἐπαινουμένην τὴν πρᾶξιν ποιεῖ . καὶ εἴ τις πολέμιον ἀμυνόμενος κτείνει , οὐ τὸ πραχθέν τις καθ’ αὑτὸ λογιζόμενος κατηγορήσει τοῦ φόνου , ἀλλὰ τὴν τούτου γνώμην εἰδὼς ὧς ἀριστέα μᾶλλον θαυμάσει .
Lemmas: τίς οὖν ὁ αἰτία σιωπή γυμνός κατά ἐγώ προφέρω ὁ πρᾶξις ὁ Ι ὁ παῖς περί ὁ μήτηρ φιλάνθρωπος εἰμί ; πολύς γάρ ὁ πρᾶγμα αὐτός μέν κατά ἑαυτοῦ δοκέω ἄν ἔρχομαι δεινός οὐμενοῦν ἔχω κακία ὑπερ - βολή , προσλαμβάνω δέ ὁ πρόφασις μετά ὅς γίγνομαι , ὁ πρώην ἔγκλημα πρός εὐφημία μετάγω . οἷος εἰμί τις λωποδύτης περιπίπτω φθάνω ἀναιρέω ὁ ἐπέρχομαι , ὡς μέν οὐ φόνος ὁ πράσσω οὐδείς ἄν ἀντιλέγω . ἆρα οὖν διά οὗτος χράω τιμωρία ὑπέχω ὁ δράω - κότα ; πολύς γε καί δέω . ὁ γάρ δίκαιος ὁ πρᾶγμα προστίθημι ἐπαινέω ὁ πρᾶξις ποιέω . καί εἰμί τις πολέμιος ἀμύνω κτείνω , οὐ ὁ πράσσω τις κατά ἑαυτοῦ λογίζομαι κατηγορέω ὁ φόνος , ἀλλά ὁ οὗτος γνώμη οἶδα ὅς ἀριστεύς μᾶλλον θαυμάζω .
libanius.declamatio-6 2.16
καὶ τὸ δὴ μέγιστον , εἴ τις ἐπὶ γυναικὶ μοιχὸν εἰλη - φὼς δικαίῳ θυμῷ τοῦτον ἀμύνεται καὶ τοῦτον εἰς δι - καστήριόν τις παράγων ὡς ἐπὶ φόνῳ δήπου τὴν κατη - γορίαν ποιοῖτο , οὐκ ἂν εἴποι δίκαια λέγων ὁ τὴν κρί - σιν ὑπομένων ; ἐγὼ τοῦτον εἰληφώς , ὦ ἄνδρες , ὀλιγωροῦντα τῶν νόμων καὶ ἐνυβρίζοντα τῇ σωφροσύνῃ καὶ διαφθείροντά μοι τὰ τιμιώ - τατα , γυναικὸς γάμον , ἣν ἐπὶ χρησταῖς ἐλπίσιν ἠγαγόμην καὶ διεψεύσθην ὑπὸ τούτου , καὶ τὴν τῶν παίδων μοι γονὴν οὐ καθαρὰν ἐργαζόμε - νον καὶ ἄνω κάτω ποιοῦντά μοι τὴν οἰκίαν οὐκ ἤνεγκα τὸ δεινόν , διεταράχθην <δὲ> a τῇ θέᾳ πρᾶξιν εἴργασμαι πρέπουσαν θεοῖς γαμηλίοις καὶ σωφροσύνῃ καὶ νόμοις ἀποκτείνας τὸν ἀλι - τήριον προσθεὶς τούτῳ καὶ τὴν γυναῖκα , καὶ κοινῶς ἀμφοτέρους ἁμαρτάνοντας κοινὴ διεδέ - ξατο τελευτή .
Lemmas: καί ὁ δή μέγας , εἰμί τις ἐπί γυνή μοιχός εἴλω - φώς δίκαιος θυμός οὗτος ἀμύνω καί οὗτος εἰς Ζεύς - καστήριόν τις παράγω ὡς ἐπί φόνος δήπου ὁ Κατής - γορίαν ποιέω , οὐ ἄν λέγω δίκαιος λέγω ὁ ὁ κρῖ - βρόχος ὑπομένω ; ἐγώ οὗτος λαμβάνω , ὦ ἀνήρ , ὀλιγωρέω ὁ νόμος καί ἐνυβρίζω ὁ σωφροσύνη καί διαφθείρω ἐγώ ὁ τίμιος - Τάτα , γυνή γάμος , ὅς ἐπί χρηστός ἐλπίς ἄγω καί διαψεύδω ὑπό οὗτος , καί ὁ ὁ παῖς ἐγώ γονή οὐ καθαρός ἐργάζομαι - νος καί ἄνω κάτω ποιέω ἐγώ ὁ οἰκία οὐ φέρω ὁ δεινός , διαταράσσω <δὲ> a ὁ θέα πρᾶξις ἐργάζομαι πρέπω θεός γαμήλιος καί σωφροσύνη καί νόμος ἀποκτείνω ὁ ἅλς - τῆρις προστίθημι οὗτος καί ὁ γυνή , καί κοινός ἀμφότερος ἁμαρτάνω κοινός δῖος - ξατο τελευτή .
libanius.declamatio-6 2.17
εἰ ταῦτα , πρὸς θεῶν , εἴποι , οὐκ ἂν ἐπὶ τούτοις θαυμάζοιτο ; οὐκοῦν κἀμοὶ δήπου τοι - αὐτὰ λέγειν ἁρμόσει . ἀλλ’ οὐ μόνα τοιαῦτα . | οὐ γὰρ μέχρι τούτων ἐδυστυχοῦμεν , ἀλλ’ εἴθε τις προλα - βὼν εἶπεν ἅπερ ἔδει με λέγειν , ἐγὼ δὲ μόνον ἀκούων ἐδάκρυον . πλὴν τοσοῦτον ἂν εἴποιμι · ἡμῖν , ὦ ἄνδρες , τὰ τῆς οἰκίας ἐνόσει δεινῶς . ἐν λήθῃ μὲν ἦν Ἀγα - μέμνων καὶ λόγος ἦν ἀπόντος οὐδείς , οἱ δὲ παῖδες ἀπερριμμένοι ἀντὶ τοῦ πατρὸς ἕτερον ἐπὶ τῆς οἰκίας ὁρῶντες , Αἴγισθος δ’ ἦν , οὐκ οἶδ’ ὅπως , ἀντ’ Ἀγα - μέμνονος τῇ μητρί . καὶ εἴ ποτέ τις ἡμῶν οἷα δὴ παῖς πρὸς μητέρα λέγων ἐφθέγξατό τι τῶν τῆς ἡλικίας ῥη - μάτων ὧν ἂν εὔξαιτο γνησία μήτηρ ἀκούειν , πλήρης ἦν εὐθὺς τοῦ θυμοῦ καὶ δεινὸν ἠπείλει καὶ τοιοῦτος ἂν ἡμῖν ἀπήντησε λόγος · ὡς ἀπόλοισθε μὲν ὑμεῖς , ἀπόλοιτο δὲ καὶ ὁ φυτεύσας πατήρ , πίπτοι δὲ μαχόμενος καὶ Τρωικὸς ἐκεῖνον δέξαιτο τάφος .
Lemmas: εἰμί οὗτος , πρός θεός , λέγω , οὐ ἄν ἐπί οὗτος θαυμάζω ; οὐκοῦν ἐγώ δήπου τοι - αὐτός λέγω ἁρμόζω . ἀλλά οὐ μόνος τοιοῦτος . | οὐ γάρ μέχρι οὗτος δυστυχέω , ἀλλά εἴθε τις προλα - βοῦς λέγω ὅς δέω ἐγώ λέγω , ἐγώ δέ μόνος ἀκούω δακρύω . πλήν τοσοῦτος ἄν λέγω · ἐγώ , ὦ ἀνήρ , ὁ ὁ οἰκία νοσέω δεινός . ἐν λήθη μέν εἰμί Άγας - Μέμνων καί λόγος εἰμί ἄπειμι οὐδείς , ὁ δέ παῖς ἀπορρίπτω ἀντί ὁ πατήρ ἕτερος ἐπί ὁ οἰκία ὁράω , Αἴγισθος δέ εἰμί , οὐ οἶδα ὅπως , ἀντί ἀγα - Μέμνων ὁ μήτηρ . καί εἰμί ποτέ τις ἐγώ οἷος δή παῖς πρός μήτηρ λέγω φθέγγομαι τίς ὁ ὁ ἡλικία ῥέω - ματάω ὅς ἄν εὔχομαι γνήσιος μήτηρ ἀκούω , πλήρης εἰμί εὐθύς ὁ θυμός καί δεινός ἀπειλέω καί τοιοῦτος ἄν ἐγώ ἀπαντάω λόγος · ὡς ἀπόλλυμι μέν σύ , ἀπόλλυμι δέ καί ὁ φυτεύω πατήρ , πίπτω δέ μάχομαι καί Τρωϊκός ἐκεῖνος δέχομαι τάφος .
libanius.declamatio-6 2.18
18 . Ἀλλ᾿ , ὦ πάτερ , εἴθε τοιούτων ἔτυχες καὶ τὴν ἄδικον ταύτην εὐχὴν θεῶν τις ἀκούων ἐπλήρωσεν . οὕτως ἂν ἦμεν εὐδαίμονες . ἔκεισο γὰρ <ἆν> a ἐν λόγῳ τῶν ἀριστέων σὺν Ἀντιλόχῳ , σὺν Αἴαντι , μετ’ Ἀχιλλέως τοῦ Θέτιδος , καί σου τῷ τάφῳ πάντες ἂν ἐπέγραψαν Ἕλληνες · Ἀγαμέμνων οὗτος ὁ Μυκη - ναῖος ὁ στρατηγήσας ἐν Τροίᾳ καὶ ὑπὲρ ἀρι - στείας πεσών .
Lemmas: 18 . ἀλλά , ὦ πατέρας , εἴθε τοιοῦτος τυγχάνω καί ὁ ἄδικος οὗτος εὐχή θεός τις ἀκούω πληρόω . οὕτως ἄν εἰμί εὐδαίμων . κεῖμαι γάρ ὅς a ἐν λόγος ὁ ἀριστεύς σύν Ἀντίλοχος , σύν Αἴας , μετά Ἀχιλλεύς ὁ Θέτις , καί σύ ὁ τάφος πᾶς ἄν ἐπιγράφω Ἕλλην · Ἀγαμέμνων οὗτος ὁ μυκάομαι - νήϊος ὁ στρατηγέω ἐν Τροία καί ὑπέρ ἀρι - στεῖα πίπτω .
libanius.declamatio-6 2.19
ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὕτω δίκαια παρεῖδεν ἡ Τύχηι ἐπανήρχου δὲ μετὰ Τροίαν . πάντως . καὶ θυσίαν ἀνάγεσθαι μέλλων ἐποίεις καὶ τοὺς θεοὺς ἐκάλεις δοῦναί γέ σοι χρονίῳ μετὰ Τροίαν τὰς Μυκήνας ἰδεῖν καὶ τὸν οἶκον εὐτυχῆ καὶ λοιπὸν ἀκμάζοντας ἤδη τοὺς παῖδας καὶ τὴν γυναῖκα τοσούτου χρόνου τὸν ἄνδρα ποθοῦσαν . οὐ γὰρ ἐλογίζου τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας , 120 οἴμοι , δεινότερα | τῶν ἐπὶ Τροίας ἀτυχημάτων . ἐκεῖ φανερὰ τὰ τῆς μάχης , ἐνταῦθα λανθάνοντες οἱ πολέμιοι .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν οὕτως δίκαιος παροράω ὁ Τύχη ἐπανήρχου δέ μετά Τροία . πάντως . καί θυσία ἀνάγω μέλλω ποιέω καί ὁ θεός καλέω δίδωμι γε σύ χρόνιος μετά Τροία ὁ Μυκῆναι ὁράω καί ὁ οἶκος εὐτυχής καί λοιπός ἀκμάζω ἤδη ὁ παῖς καί ὁ γυνή τοσοῦτος χρόνος ὁ ἀνήρ ποθέω . οὐ γάρ λογίζομαι ὁ ἐπί ὁ οἰκία , 120 οἴμοι , δεινός | ὁ ἐπί Τροία ἀτύχημα . ἐκεῖ φανερός ὁ ὁ μάχη , ἐνταῦθα λανθάνω ὁ πολέμιος .
libanius.declamatio-6 2.20
ἀλλ’ , οἴμοι , πῶς ἂν εἴπω τὰ μετὰ ταῦτα καὶ τὴν μητέρα σιγήσαιμι ; μόνος γάρ , ὡς ἔοικε , τῶν κρινομένων ἐγὼ καὶ λέγων καὶ σιωπῶν δυστυχής . πῶς ἂν οὖν εἴποιμι ; τράπεζα ἦν ἐκείνη καὶ δαιτυμόνες καὶ ξίφος καὶ μήτηρ καὶ Αἴγισθος , καὶ ἀλάστορές τινες καὶ παλαμναῖοι τῇ πράξει συνεπεμίγνυντο . οὕτως , ὦ θεοί , τὸν Ἀτρέως ἔδει πεσεῖν ὑπὸ γυναικὸς συνοίκου σὴς , ἐξ ἧς παῖδας εἶχεν , ἣν ἐκ παρθενίας ἠγάγετο ; ἐπὶ δὲ τούτοις ἔδει τὴν οἰκίαν ἰδεῖν ;
Lemmas: ἀλλά , οἴμοι , πῶς ἄν λέγω ὁ μετά οὗτος καί ὁ μήτηρ σιγάω ; μόνος γάρ , ὡς ἔοικα , ὁ κρίνω ἐγώ καί λέγω καί σιωπή δυστυχής . πῶς ἄν οὖν λέγω ; τράπεζα εἰμί ἐκεῖνος καί δαιτυμών καί ξίφος καί μήτηρ καί Αἴγισθος , καί ἀλάστωρ τις καί παλαμναῖος ὁ πρᾶξις συνεπιμείγνυμι . οὕτως , ὦ θεός , ὁ Ἀτρεύς δέω πίπτω ὑπό γυνή σύνοικος σής , ἐκ ὅς παῖς ἔχω , ὅς ἐκ παρθενία ἄγω ; ἐπί δέ οὗτος δέω ὁ οἰκία ὁράω ;
libanius.declamatio-6 2.21
21 . Ταῦτα λογιζόμενος ἐδάκρυον μὲν τὸν πατέρα , τῆς δὲ μητρὸς ἐφειδόμην καὶ οὔτε παριδεῖν ἐκεῖνον οὔτε ταύτην ἀμύνασθαι παρεῖχεν ἡ φύσις · μέσος δὴ γίνομαι τοῖν κακοῖν καὶ ἠπόρουν καί μοι πάντα πρὸς τὴν γνώμην εἰσῄει · παρίδω τὸν πατέρα ; τῆς μητρὸς ἅψωμαι ; ἐμαυτὸν ἀνέλω ; τίς δὴ καὶ γένωμαι ; ὢ κρί - σεως ἐκείνης δυστυχοῦς καὶ πανταχόθεν λυπούσης . ἐδόκει δή μοι τὸ πρᾶγμα κρείττονος δεῖσθαι βουλῆς . ἔλεγον γὰρ ὧς ὅσα τῶν βουλευμάτων τὴν τῶν ἀνθρώ - πων γνώμην νικᾷ , ταῦτα τοῖς θεοῖς ἐπιτρέπειν προσή - κει .
Lemmas: 21 . Ταΰς λογίζομαι δακρύω μέν ὁ πατέρας , ὁ δέ μήτηρ φείδομαι καί οὔτε παροράω ἐκεῖνος οὔτε οὗτος ἀμύνω παρέχω ὁ φύσις · μέσος δή γίγνομαι ὁ κακός καί ἀπορέω καί ἐγώ πᾶς πρός ὁ γνώμη εἴσειμι · παροράω ὁ πατέρας ; ὁ μήτηρ ἅπτω ; ἐμαυτοῦ ἀναιρέω ; τίς δή καί γίγνομαι ; ὦ κρῖ - σέως ἐκεῖνος δυστυχής καί πανταχόθεν λυπέω . δοκέω δή ἐγώ ὁ πρᾶγμα ἀγαθός δέω βουλή . λέγω γάρ ὅς ὅσος ὁ βούλευμα ὁ ὁ ἀνθρώ - π γνώμη νικάω , οὗτος ὁ θεός ἐπιτρέπω προσέρχομαι - κέω .
libanius.declamatio-6 2.22
ἐζήτουν δὴ περὶ τούτων οὐ συμβόλοις , οὐ φήμαις , οὐ μαντείαις ἀνθρώπων , καίτοι καὶ διὰ τού - τῶν οἱ θεοὶ σημαίνουσι τὰ δοκοῦντα , ἀλλ’ οὐκ ἐκ τούτων ἠξίουν εἰδέναι , ἀλλ’ εἰς Δελφοὺς ἀφικόμενος , ὦ Ἄπολλον , ἐγὼ μὲν ἠρώτων , σὺ δὲ προὔτρεπες , καὶ ἐτιμώρησα τῷ πατρὶ τηλικαῦτα δυστυχοῦντι . δεινὸν γάρ , δεινὸν καὶ καθ’ αὑτὴν ἡ μοιχεία τῷ τῶν ἀνθρώ - πων βίῳ λυμαινομένη , χωροῦσα δὲ καὶ διὰ φόνου τῶν οἰκειοτάτων πάντων δὴ κακῶν εἰς ἓν συνελθόντων οὐκ ἂν ἔχοι ὅ μεῖζον , ἥ γε δι’ ὑποψίας ἄγει τοὺς βίους καὶ διασπᾷ τὰ γένη καὶ νόθα δείκνυσι καὶ με - ’ρίζει τὰς γνώμας ἐκπολεμοῦσα Ι τὰ φίλτατα κατ’ ἀλλήλων .
Lemmas: ζητέω δή περί οὗτος οὐ σύμβολον , οὐ φήμη , οὐ μαντεία ἄνθρωπος , καίτοι καί διά ὁ - ὁ ὁ θεός σημαίνω ὁ δοκέω , ἀλλά οὐ ἐκ οὗτος ἀξιόω οἶδα , ἀλλά εἰς Δελφοί ἀφικνέομαι , ὦ Ἀπόλλων , ἐγώ μέν ἐρωτάω , σύ δέ προτρέπω , καί τιμωρέω ὁ πατήρ τηλικοῦτος δυστυχέω . δεινός γάρ , δεινός καί κατά αὐτός ὁ μοιχεία ὁ ὁ ἀνθρώ - π βίος λυμαίνομαι , χωρέω δέ καί διά φόνος ὁ οἰκεῖος πᾶς δή κακός εἰς εἷς συνέρχομαι οὐ ἄν ἔχω ὁ μέγας , ὅς γε διά ὑποψία ἄγω ὁ βίος καί διασπάω ὁ γένος καί νόθος δείκνυμι καί ἐγώ - ἐρίζω ὁ γνώμη ἐκπολεμέω Ι ὁ φίλος κατά ἀλλήλων .
libanius.declamatio-6 2.23
ὢ πόσων οἴκων εὐδαιμονίας διέλυσεν . ὢ πόσαι διὰ ταύτης μετέβαλον εὐτυχεῖς παστάδες εἰς θρῆνον . τί δὴ καὶ . μέγιστον ἄπαντες νομίζομεν ὧν ἂν ἐργάσαιντο κρείττους γεγονότες οἱ δυσμενεῖς ; τὰς τῶν γυναικῶν ὕβρεις καὶ τὰς κατὰ τῶν προσηκόντων σφα - γὰς οἶδ’ ὅτι πάντες ἂν εἴποιτε . τίνος δὲ χάριν ὅπλα φέρουσι καὶ πολέμων ἀνέχονται καὶ προκινδυνεύειν ἐθέλουσιν ἄνθρωποι ; ὅπως ἔχωσι σώφρονας τὰς γυναῖ - κἀς καὶ διωρισμένους τοὺς παῖδας καὶ πατέρες γνη - σίως καὶ σύνοικοι καλῶνται .
Lemmas: ὦ πόσος οἶκος εὐδαιμονία διαλύω . ὦ πόσος διά οὗτος μεταβάλλω εὐτυχής παστάς εἰς θρῆνος . τίς δή καί . μέγας ἀπάντομαι νομίζω ὅς ἄν ἐργάζομαι ἀγαθός γίγνομαι ὁ δυσμενής ; ὁ ὁ γυνή ὕβρις καί ὁ κατά ὁ προσήκω σφός - γῆ οἶδα ὅτι πᾶς ἄν λέγω . τίς δέ χάρις ὅπλον φέρω καί πόλεμος ἀνέχω καί προκινδυνεύω ἐθέλω ἄνθρωπος ; ὅπως ἔχω σώφρων ὁ γυνή - εἰς καί διορίζω ὁ παῖς καί πατήρ γνη - Σίως καί σύνοικος καλέω .
libanius.declamatio-6 2.24
πῶς οὖν οὐκ ἄτο - πον , τοὺς μὲν ἔξω πολεμίους ὅπως ἀμυνώμεθα , πάντα κινεῖν καὶ χρήματα διδόναι καὶ σωμάτων ὑπερορᾶν , τοὺς δ’ ἐν μέσῃ τῇ πόλει τὰ τῶν πολεμίων ποιοῦντας τοσούτῳ δεινοτέρους ὅσῳ λανθάνοντας οὐδ’ ἂν φυλά - ξασθαι δύναιτό τις , τοὺς δὲ τοιούτους εἴ τις καταλα - βὼν ἀμύνοιτο , δικαστήριον ὁρᾶν καὶ κατηγόρου πει - ρᾶσθαι , ὥσπερ ἐγκαλούμενον , ὅτι , τὸ ἐφ’ ἑαυτῶι φυ - λάττει μὲν τὴν σωφροσύνην τῇ πόλει οὐ μόνον τοὺς νῦν ὄντας , ἀλλὰ καὶ τοὺς μέλλοντας ἀσελγεῖς προανα - στέλλων τῷ παραδείγματι , ἀπαλλάττει δὲ καὶ αὑτὸν ὀνείδους συνεῖναι τοῖς τοιούτοις εἶναι δόξας οὐκ ἀνε - κτόν , ἤδη δὲ καὶ τοὺς πεπονθότας αὐτοὺς εὐεργετεῖ ἐπονειδίστου βίου πέρας αὐτοῖς ἐπιθεὶς καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις ἀδοξίας ἀναισθήτους ποιῶν ;
Lemmas: πῶς οὖν οὐ ατο - πως , ὁ μέν ἔξω πολέμιος ὅπως ἀμύνω , πᾶς κινέω καί χρῆμα δίδωμι καί σῶμα ὑπεροράω , ὁ δέ ἐν μέσος ὁ πόλις ὁ ὁ πολέμιος ποιέω τοσοῦτος δεινός ὅσος λανθάνω οὐδέ ἄν φυλάω - ξομαι δύναμαι τις , ὁ δέ τοιοῦτος εἰμί τις καταλα - βοῦς ἀμύνω , δικαστήριον ὁράω καί κατήγορος λέω - ῥαίνω , ὥσπερ ἐγκαλέω , ὅτι , ὁ ἐπί ἑαυτοῦ φύω - Λατώ μέν ὁ σωφροσύνη ὁ πόλις οὐ μόνος ὁ νῦν είμαι , ἀλλά καί ὁ μέλλω ἀσελγής προανα - στέλλω ὁ παράδειγμα , ἀπαλλάσσω δέ καί ἑαυτοῦ ὄνειδος σύνειμι ὁ τοιοῦτος ἔρχομαι δοκέω οὐ ἀνε - κτῶ , ἤδη δέ καί ὁ πάσχω αὐτός εὐεργετέω ἐπονείδιστος βίος πέρας αὐτός ἐπιτίθημι καί ὁ ἐπί ὁ πράσσω ἀδοξία ἀναίσθητος ποιέω ;
libanius.declamatio-6 2.25
ἂν δ’ ἄρα τις αὐτοῖς ποτε αἴσθησίς τε καὶ μεταμέλεια τοῦ τολμήματος γίνηται , καὶ τῷ βάρει τῆς διαβολῆς ὁ θάνατος τῆς ζωῆς αἱρετώτερος . τίς γὰρ ἐν Ι τῇ πόλει τούτους ἰδὼν οὐκ ἀγανακτήσει ; καὶ ὁ μὲν <ἂν> ἀποστραφείη τὴν θέαν , ὁ δὲ τοῖς ἀγνοοῦσι δεικνὺς ἐπ’ αὐτοῖς ἐνέγκοι τὴν γλῶτταν ἐκεῖνα δήπου λέγων · ἥδε τοῦ δεῖνος ἡ σωφρονεῖν οὐκ ἐπισταμένη , ἡ Ἀγαμέμνονος , φήσει , σύνοικος , τυχὸν γὰρ ἐκ τῶν ἡμετέρων κακῶν τὸ παράδειγμα , ἡ παριδοῦσα τοὺς παῖδας , ἡ ἀνελοῦσα τὸν Ἀγαμέμνονα ὄντος Ὀρέστου παιδός , ὦ θεοί , καὶ παρορῶντος τὰ πεπραγμένα . ταῦτα λέγοντος οὐκ ἂν ἕλοιτό τις ἀπο - θανεῖν πολλάκις ἢ τούτων ἀκούειν ; οὐκ ἂν εὔξαιτο τὴν γῆν αὑτῷ διαστῆναι ; τοιούτων ἀπήλλαξα συμφο - ρῶν ἐμαυτὸν ὁμοῦ καὶ τὴν πατρίδα καὶ τὴν ἡνίκα ἐσωφρόνει μητέρα .
Lemmas: εἄν δέ ἄρα τις αὐτός ποτέ αἴσθησις τε καί μεταμέλεια ὁ τόλμημα γίγνομαι , καί ὁ βάρος ὁ διαβολή ὁ θάνατος ὁ ζωή αἱρετός . τίς γάρ ἐν Ι ὁ πόλις οὗτος ὁράω οὐ ἀγανακτέω ; καί ὁ μέν ὅ ἀποστρέφω ὁ θέα , ὁ δέ ὁ ἀγνοέω δείκνυμι ἐπί αὐτός φέρω ὁ γλῶττα ἐκεῖνος δήπου λέγω · ὅδε ὁ δεῖνα ὁ σωφρονέω οὐ ἐπίσταμαι , ὁ Ἀγαμέμνων , φημί , σύνοικος , τυγχάνω γάρ ἐκ ὁ ἡμέτερος κακός ὁ παράδειγμα , ὁ παροράω ὁ παῖς , ὁ ἀναιρέω ὁ Ἀγαμέμνων εἰμί Ὀρέστης παῖς , ὦ θεός , καί παροράω ὁ πράσσω . οὗτος λέγω οὐ ἄνω αἱρέω τις ἀπος - θνῄσκω πολλάκις ἢ οὗτος ἀκούω ; οὐ ἄν εὔχομαι ὁ γῆ ἑαυτοῦ διΐστημι ; τοιοῦτος ἀπαλλάσσω συμφο - ῥόος ἐμαυτοῦ ὁμοῦ καί ὁ πατρίς καί ὁ ἡνίκα σωφρονέω μήτηρ .
libanius.declamatio-6 2.26
26 . Ἀλλὰ δίκαιος ἦν , φησίν , Ἀγαμέμνων ταῦτα παθεῖν αἰτούσῃ τῇ Ἀρτέμιδι τὴν Ἰφιγένειαν ἐπιδοὺς καὶ περὶ τὴν Τροίαν βοῶν ὡς τὴν Χρύ - σου παῖδα προτέραν ἄγει τῆς Κλυταιμνήστρας καί , ἐπειδὴ τῆς Τροίας ἐπανῆλθε , παλλακὴν ἄγων τὴν Κασάνδραν ἐφ’ ὕβρει τῆς γυναικός .
Lemmas: 26 . ἀλλά δίκαιος εἰμί , φημί , Ἀγαμέμνων οὗτος πάσχω αἰτέω ὁ Ἀρτέμιδι ὁ Ἰφιγένεια ἐπιδίδωμι καί περί ὁ Τροία βοῦς ὡς ὁ ΧΡΥ - σύ παῖς πρότερος ἄγω ὁ Κλυταιμνήστρα καί , ἐπεί ὁ Τροία ἐπανέρχομαι , παλλακή ἄγω ὁ Κασσάνδρα ἐπί ὕβρις ὁ γυνή .
libanius.declamatio-6 2.27
ἔδει καὶ τοῦτο προστεθῆναι ταῖς Ἀγαμέμνονος συμφοραῖς καὶ πικροτέραν γενέσθαι τοῦ πάθους τὴν τοῦ κατηγόρου φωνήν . ἀφαιρεῖται γὰρ τηλικαῦτα δυσ - τυχοῦντα καὶ τὸ δοκεῖν ἀδίκως αὐτὸν πεπονθέναι καὶ ἐπιχαίρει κειμένῳ καὶ γίνεται μετ’ Αἰγίσθου τῇ γνώμῃ .
Lemmas: δέω καί οὗτος προστίθημι ὁ Ἀγαμέμνων συμφορά καί πικρός γίγνομαι ὁ πάθος ὁ ὁ κατήγορος φωνή . ἀφαιρέω γάρ τηλικοῦτος δύο - τυγχάνω καί ὁ δοκέω ἄδικος αὐτός πάσχω καί ἐπιχαίρω κεῖμαι καί γίγνομαι μετά Αἴγισθος ὁ γνώμη .
libanius.declamatio-6 2.28
ἀλλ’ οὐ πείσει σωφρονοῦντας , οἶμαι , δικαστὰς ἀδίκοις λόγοις θαρρῶν . δῶμεν γάρ , πρὸς Ἀπόλλωνος , εἰ δοκεῖ , ἡμαρτηκέναι τὸν πατέρα καὶ τοσοῦτον αὐτῷ περιεῖναι δυνάμεως ὡς αἰτοῦσι τοῖς κρείττοσιν ἀντι - λέγειν ἐξεῖναι καὶ μὴ τῇ τῶν θεῶν ὑπηρετῆσαι βουλῇ , ἀλλ’ ἑκόντα καὶ καθ’ αὑτὸν ἐπιδοῦναι τὴν θυγατέρα ἢν ἔτικτεν , ὦ θεοί , καὶ παῖδα προσεῖπε , καὶ προσα - γαγεῖν τῷ βωμῷ καὶ πρὸς σφαγὴν ἐπιθεῖναι τὸ ξίφος . ἔστω δὴ ταῦτα καὶ τὰ ἐντεῦθεν σκοπῶμεν .
Lemmas: ἀλλά οὐ πείθω σωφρονέω , οἴομαι , δικαστής ἄδικος λόγος θαρσέω . δίδωμι γάρ , πρός Ἀπόλλων , εἰμί δοκέω , ἁμαρτάνω ὁ πατέρας καί τοσοῦτος αὐτός περίειμι δύναμις ὡς αἰτέω ὁ ἀγαθός ἀντι - λέγω ἔξεστι καί μή ὁ ὁ θεός ὑπηρετέω βουλή , ἀλλά ἑκών καί κατά ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὁ θυγάτηρ εἄν τίκτω , ὦ θεός , καί παῖς προσλέγω , καί προσαίνω - γαγεῖν ὁ βωμός καί πρός σφαγή ἐπιτίθημι ὁ ξίφος . εἰμί δή οὗτος καί ὁ ἐντεῦθεν σκοπέω .
libanius.declamatio-6 2.29
τί οὖν ἔδει τὴν μητέρα ἀνθ’ ὧν ἐνεκάλει μείζοσι περι - πεπτωκέναι ταῖς ἀτοπίαις ὥσπερ δεινοτέροις κακοῖς τὰ προλαβόντα διορθουμένην ; καὶ τίς ὕβρεως τινα κρίνων καὶ διορθοῦσθαι | βουλόμενος τοῦτον αὐτὸς τοῦ λοιποῦ τὸν προσιόντα πάντα ῥᾳδίως πατάξει ; τίς δὲ κλοπῆς κατηγορῶν φόνου κοινωνεῖν αὐτὸς ἂν ἐθέλοι ; ἀλλ’ οὐδὲ μοιχείαν τις ἐπάγων ἑτέρῳ καὶ τοῦτον τι - μωρεῖσθαι νομίζων ἐπὶ πολλαῖς τοιαύταις αὐτὸς ἂν ἁλίσκοιτο .
Lemmas: τίς οὖν δέω ὁ μήτηρ ἀντί ὅς ἐγκαλέω μέγας περί - πίπτω ὁ ἀτοπία ὥσπερ δεινός κακός ὁ προλαμβάνω διορθόω ; καί τίς ὕβρις τις κρίνω καί διορθόω | βούλομαι οὗτος αὐτός ὁ λοιπός ὁ προσέρχομαι πᾶς ῥᾴδιος πατάσσω ; τίς δέ κλοπεύς κατηγορέω φόνος κοινωνέω αὐτός ἄν ἐθέλω ; ἀλλά οὐδέ μοιχεία τις ἐπάγω ἕτερος καί οὗτος τίς - μωρέω νομίζω ἐπί πολύς τοιοῦτος αὐτός ἄν ἁλίσκομαι .
libanius.declamatio-6 2.30
πῶς οὖν κακώσεως ἡ μήτηρ ἢ καὶ ὕβρεως κρίνειν ἔχουσα τὸν πατέρα αὐτὴ μᾶλλον τὰ μὴ προσήκοντα διεπράττετο ; οὕτω γὰρ εὔφημον ἴσως εἰ - πεῖν . πῶς δὲ μιᾶς φειδομένη παιδός , οἷα μήτηρ ἀγαθή , τοὺς ἄλλους ᾔσχυνε παῖδας ; εἰ γὰρ ἐγκαλεῖν εἶχεν Ἀγαμέμνονι καὶ οἷα πέπονθε λέγειν , ἀλλ’ οὐ δήπου καὶ ἡμεῖς αὐτὴν ἠδικοῦμεν ὥστε τῆς τοσαύτης ἀπο - λαύειν αἰσχύνης καὶ μηδ’ ἐλευθέρως ἔχειν εἰς τοὺς ἀπαντῶντας ὁρᾶν . οὐ γὰρ ἔστιν , οὐκ ἔστιν ἥτις ὑπὲρ παιδὸς ἀμύνασθαι βουλομένη τὸν ἀδικοῦντα τραπείη πρὸς μοιχείαν , ἐξ ἧς ἡ τῶν παίδων γονὴ διαφθείρεται .
Lemmas: πῶς οὖν κάκωσις ὁ μήτηρ ἢ καί ὕβρις κρίνω ἔχω ὁ πατέρας αὐτός μᾶλλον ὁ μή προσήκω διαπράσσω ; οὕτως γάρ εὔφημος ἴσως εἰμί - πίνω . πῶς δέ εἷς φείδομαι παῖς , οἷος μήτηρ ἀγαθός , ὁ ἄλλος αἰσχύνω παῖς ; εἰμί γάρ ἐγκαλέω ἔχω Ἀγαμέμνων καί οἷος πάσχω λέγω , ἀλλά οὐ δήπου καί ἐγώ αὐτός ἀδικέω ὥστε ὁ τοσοῦτος ἀπος - λαυεν αἰσχύνη καί μηδέ ἐλεύθερος ἔχω εἰς ὁ ἀπαντάω ὁράω . οὐ γάρ εἰμί , οὐ εἰμί ὅστις ὑπέρ παῖς ἀμύνω βούλομαι ὁ ἀδικέω τέρπω πρός μοιχεία , ἐκ ὅς ὁ ὁ παῖς γονή διαφθείρω .
libanius.declamatio-6 2.31
καλήν γε παρὰ τῆς μητρὸς Ἰφιγένεια τὴν χάριν ἔσχεν , εἰ ὑπὲρ ὧν συγγινώσκειν ἐχρῆν τῷ πατρὶ πρὸς ἀνάγκην αὐτὴν ἐπιδόντι , ἐκεῖνον μὲν ἀνεῖλεν οἰκτρῶς , δέον δὲ θρηνεῖν ἀεὶ τὴν ἀπελθοῦσαν , ὁπωσοῦν ᾤχετο , καὶ τοῦ γάμου λοιπὸν μηδὲ προσίεσθαι τοὔνομα τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίει , ἀλλ’ ἅπερ ἐγὼ μὲν οὐκ ἂν εἴποιμι , ἄλλος δέ τις ἴσως , ὧς δι’ ἐκείνην οὐκ ἐσωφρόνει . ἆρ’ οὖν ἀχθομένης ταῦτα καὶ ζητούσης τὴν παῖδα ;
Lemmas: καλός γε παρά ὁ μήτηρ Ἰφιγένεια ὁ χάρις ἔχω , εἰμί ὑπέρ ὅς συγγιγνώσκω χρή ὁ πατήρ πρός ἀνάγκη αὐτός ἐφοράω , ἐκεῖνος μέν ἀναιρέω οἰκτρός , δέω δέ θρηνέω ἀεί ὁ ἀπέρχομαι , ὁπωσοῦν οἴχομαι , καί ὁ γάμος λοιπός μηδέ προσίημι ὄνομα οὗτος μέν οὐ ποιέω , ἀλλά ὅς ἐγώ μέν οὐ ἄν λέγω , ἄλλος δέ τις ἴσως , ὅς διά ἐκεῖνος οὐ σωφρονέω . ἆρα οὖν ἄχθομαι οὗτος καί ζητέω ὁ παῖς ;
libanius.declamatio-6 2.32
32 . Τί οὖν αἰσχροῖς πράγμασιν αἰτίας οὐ προσ - ηκούσας ἁρμόζεις καὶ τὸν σύλλογον ἡμῖν αὗθις τὸν ἐπὶ Τροίας προφέρεις καὶ τὴν αἰχμάλωτον κόρην ; ἐχρῆν γὰρ ἐκεῖνο δήπουθεν ἐνθυμεῖσθαι , ὡς θυμοῦ καιρὸς ἦν ἐκεῖνος καὶ φιλονεικίας οἱ λόγοι , | ὅτε τις καὶ τῶν ἄγαν έν λόγοις μετρίων ἔφθασέ τι τῶν μὴ προσηκόντων εἰπὼν καί τι προήκατο ῥῆμα παρὰ γνώμην οὕτω κελεύοντος τοῦ θυμοῦ , ὅς γε καὶ τὸ σμικρὸν ἄγαν ἐπαίρει καὶ τὰ μεγάλα ποιεῖ τοῖς λόγοις ἐλάττω .
Lemmas: 32 . τις οὖν αἰσχρός πρᾶγμα αἰτία οὐ προς - ἥκω ἁρμόζω καί ὁ σύλλογος ἐγώ αὖθις ὁ ἐπί Τροία προφέρω καί ὁ αἰχμάλωτος κόρη ; χρή γάρ ἐκεῖνος δήπουθεν ἐνθυμέομαι , ὡς θυμός καιρός εἰμί ἐκεῖνος καί φιλονικία ὁ λόγος , | ὅτε τις καί ὁ ἄγαν εἰμί λόγος μέτριος φθάνω τίς ὁ μή προσήκω λέγω καί τίς προΐημι ῥῆμα παρά γνώμη οὕτως κελεύω ὁ θυμός , ὅς γε καί ὁ μικρός ἄγαν ἐπαίρω καί ὁ μέγας ποιέω ὁ λόγος μικρός .
libanius.declamatio-6 2.33
οὐ μὴν ἀλλ’ εἰ κἀκεῖνά τις ἐπ’ ἀληθείας σκοπεῖν ἐθέλοι , εὑρήσει πρὸς ἐπαίνου μᾶλλον ἢ λοιδο - ρίας . ἴστε γὰρ δήπου πάντες ὡς τὰ τῶν ἀγαθῶν φαῦλα καὶ μικρὰ τῇ τῶν μειζόνων ἀντεξετάσει λαμπρότερα δείκνυται . καὶ διὰ τοῦτο πάντες ἄνθρωποι πρὸς τὰς ὑπερβολὰς τῶν πραγμάτων χωροῦσι τῇ πρὸς ἐκεῖνα παραθέσει τὰ παρόντα σεμνύνειν βουλόμενοι . οἶον πᾶς τις ἂν εἴποι τὸν τεταγμένον τῷ βίῳ καὶ σώφρονα καὶ βδελυττόμενον τοὺς αἰσχροὺς ὥσπερ τινὰ τῶν θεῶν ἐν ἀνθρώποις ἐνδιαιτᾶσθαι οὔτε τούτους καθυβρίζων , εἰ μὴ καὶ μᾶλλον σέβοιτο , κἀκείνῳ συμπληρῶν διὰ τῆς πρὸς τούτους ὁμοιότητος τὸν δέοντα κόσμον .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά εἰμί ἐκεῖνος τις ἐπί ἀλήθεια σκοπέω ἐθέλω , εὑρίσκω πρός ἔπαινος μᾶλλον ἢ λοιδο - ῥίος . οἶδα γάρ δήπου πᾶς ὡς ὁ ὁ ἀγαθός φαῦλος καί μικρός ὁ ὁ μέγας ἀντεξέτασις λαμπρός δείκνυμι . καί διά οὗτος πᾶς ἄνθρωπος πρός ὁ ὑπερβολή ὁ πρᾶγμα χωρέω ὁ πρός ἐκεῖνος παράθεσις ὁ πάρειμι σεμνύνω βούλομαι . οἶος πᾶς τις ἄν λέγω ὁ τάσσω ὁ βίος καί σώφρων καί βδελύσσομαι ὁ αἰσχρός ὥσπερ τις ὁ θεός ἐν ἄνθρωπος ἐνδιαιτάομαι οὔτε οὗτος καθυβρίζω , εἰμί μή καί μᾶλλον σέβομαι , ἐκεῖνος συμπληρόω διά ὁ πρός οὗτος ὁμοιότης ὁ δέω κόσμος .
libanius.declamatio-6 2.34
ὁ τοίνυν ἐμὸς πατὴρ τὴν Χρύσου παῖδα κοσμεῖν τῷ λόγῳ ζητῶν γυναικὸς ἀρίστης παράδειγμα τὴν καλὴν μητέρα προὐβάλλετο μὴ χείρω ταύτης ἐκείνην εἰπών , ὥστε καὶ σεμνοτέραν ἐπὶ τῶν Ἑλλήνων ἐποίει . εἰ γὰρ τὴν ὁμοίαν οὕτως ἐθαύμαζε , πόσῳ γε μᾶλλον ἐκείνην πρὸς ἣν ἀπεικάζετο . εἰ δὲ δὴ καὶ πρὸς ὕβριν ἦσαν οἱ λόγοι , δῶμεν γάρ , δῶμεν τούτου χάριν εἰρῆσθαι , ἆρα συμ - βαλεῖν ἄξιον ἀντὶ τῶν ψιλῶν ἐκείνων ῥημάτων ὅσα πάθη τὴν Ἀγαμέμνονος οἰκίαν ἐπλήρου ;
Lemmas: ὁ τοίνυν ἐμός πατήρ ὁ Χρυσού παῖς κοσμέω ὁ λόγος ζητέω γυνή ἀγαθός παράδειγμα ὁ καλός μήτηρ προβάλλω μή χείρων οὗτος ἐκεῖνος λέγω , ὥστε καί σεμνός ἐπί ὁ Έλληνας ποιέω . εἰμί γάρ ὁ ὅμοιος οὕτως θαυμάζω , πόσος γε μᾶλλον ἐκεῖνος πρός ὅς ἀπεικάζω . εἰμί δέ δή καί πρός ὕβρις ἥδω ὁ λόγος , δίδωμι γάρ , δίδωμι οὗτος χάρις λέγω , ἆρα σναυ - βάλλω ἄξιος ἀντί ὁ ψιλός ἐκεῖνος ῥῆμα ὅσος πάθος ὁ Ἀγαμέμνων οἰκία πληρόω ;
libanius.declamatio-6 2.35
35 . Θαυμάζω δὲ τοῦ κατηγόρου μὴ συνιέντος ὅτι διὰ τούτων I τῶν λόγων μείζω τῇ μητρὶ τὴν κατηγορίαν προσάπτει . τίς γὰρ γυνὴ σωφρονοῦσα τοσ - ἀύτης ἐστὶν ἀλαζονείας μεστὴ ὧς μηδ’ ἂν ἑτέραν οἴεσθαί που κρείττω γενέσθαι , ἀλλὰ τοσοῦτον ἀγανα - κτεῖν , εἴ τις καλὴν ἑτέραν ἐξ ἴσου προσαγορεύει ; πρέ - πων γὰρ γυναικὶ κόσμος οὐ τὸ κάλλος , ἀλλ’ ἡ σω - φροσύνη . περὶ ἧς ὁ πατὴρ οὐδένα πεποίηται λόγον , ἀλλ’ ὥσπερ τι γέρας ἐξαίρετον ἀπέλιπε τῇ μητρί . τοῦτο γὰρ ᾤετο . οὐ γὰρ εἶπε σωφρονεστέραν ἐκείνην ἢ κατ’ αὐτό γε τοῦτο παραπλησίαν , ἀλλ’ ἐξ ὧν ἄν τις καὶ θεράπαιναν καὶ τὴν τυχοῦσαν ῥᾳδίως θαυμάζοι τὸν ἔπαινον ἐποιεῖτο ἰδέαν λέγων καὶ κάλλος καὶ ὅσα ταῖς χερσὶ διαπράξαιτο .
Lemmas: 35 . θαυμάζω δέ ὁ κατήγορος μή συνίημι ὅτι διά οὗτος I ὁ λόγος μέγας ὁ μήτηρ ὁ κατηγορία προσάπτω . τίς γάρ γυνή σωφρονέω ὅς - ἀϋτή εἰμί ἀλαζονεία μεστός ὅς μηδέ ἄν ἕτερος οἴομαι ποῦ ἀγαθός γίγνομαι , ἀλλά τοσοῦτος σαγήνη - κτείνω , εἰμί τις καλός ἕτερος ἐκ ἴσος προσαγορεύω ; πρώ - πω γάρ γυνή κόσμος οὐ ὁ κάλλος , ἀλλά ὁ σός - Φροσύνη . περί ὅς ὁ πατήρ οὐδείς ποιέω λόγος , ἀλλά ὥσπερ τίς γέρας ἐξαιρετός ἀπολείπω ὁ μήτηρ . οὗτος γάρ οἴομαι . οὐ γάρ λέγω σώφρων ἐκεῖνος ἢ κατά αὐτός γε οὗτος παραπλήσιος , ἀλλά ἐκ ὅς ἄν τις καί θεράπαινα καί ὁ τυγχάνω ῥᾴδιος θαυμάζω ὁ ἔπαινος ποιέω ἰδέα λέγω καί κάλλος καί ὅσος ὁ χείρ διαπράσσω .
libanius.declamatio-6 2.36
σὺ δὲ ὡς ἐν ἐπαίνου μέρει ζηλοτυποῦσαν ἡμῖν τὴν μητέρα πρὸς αἰχμαλώτους καὶ δυστυχεῖς ἀποφαίνεις νῦν μὲν τὴν Χρύσου , νῦν δὲ τὴν Πριάμου παῖδα προφέρων ὥσπερ ἐγκαλῶν τῷ πατρὶ ὅτι Τροίαν εἷλε καὶ λαφύρων μετείληφε Τρωι - γῶν . τοῦτο γὰρ δεῖγμα τῆς τῶν ἀγαθῶν ἀρετῆς αἰχμα - λώτους ἄγειν καὶ θεραπαίνας τῶν λελυπηκότων τοὺς παῖδας . οὑμὸς δὲ πατὴρ ἀντὶ τῶν ἀριστείων ἔγκλημα φέρει , καὶ ξίφη τοῦτον ἐδέξατο μετὰ τροπαίων ἐπαν - ελθόντα .
Lemmas: σύ δέ ὡς ἐν ἔπαινος μέρος ζηλοτυπέω ἐγώ ὁ μήτηρ πρός αἰχμάλωτος καί δυστυχής ἀποφαίνω νῦν μέν ὁ Χρυσού , νῦν δέ ὁ Πρίαμος παῖς προφέρω ὥσπερ ἐγκαλέω ὁ πατήρ ὅτι Τροία αἱρέω καί λάφυρα μεταλαμβάνω Τρώς - γῆ . οὗτος γάρ δεῖγμα ὁ ὁ ἀγαθός ἀρετή αἰχμή - λωτός ἄγω καί θεράπαινα ὁ λυπέω ὁ παῖς . ἐμός δέ πατήρ ἀντί ὁ ἀριστεῖα ἔγκλημα φέρω , καί ξίφος οὗτος δέχομαι μετά τρόπαιον ἐπήν - ἔρχομαι .
libanius.declamatio-6 2.37
τίς τῶν ἀπὸ Τροίας Ἑλλήνων τοιούτων ἐπιβατηρίων ἀπήλαυσε χρόνῳ καὶ μόλις τὴν πατρίδα , τὸ γύναιον , τοὺς παῖδας τεθεαμένος ; οὐκ ἔστιν οὐδείς . ἀλλ’ οἱ μὲν ἄλλοι πανηγυρίζουσιν , αἱ μὲν γυναῖκες διὰ τοὺς ἄνδρας , διὰ δὲ τοὺς πατέρας οἱ παῖδες , καὶ πλείονος ἡδονῆς πρόφασιν τῶν λαφύρων ποιοῦνται τὸ RIV 126 πλῆθος · ἡμεῖς δὲ μόνοι | ξίφει τὸν Ἀτρέως δε - δέγμεθα .
Lemmas: τίς ὁ ἀπό Τροία Έλληνας τοιοῦτος ἐπιβατήριος ἀπαλαύω χρόνος καί μόλις ὁ πατρίς , ὁ γύναιον , ὁ παῖς θεάομαι ; οὐ εἰμί οὐδείς . ἀλλά ὁ μέν ἄλλος πανηγυρίζω , ὁ μέν γυνή διά ὁ ἀνήρ , διά δέ ὁ πατέρας ὁ παῖς , καί πολύς ἡδονή πρόφασις ὁ λάφυρα ποιέω ὁ RIV 126 πλῆθος · ἐγώ δέ μόνος | ξίφος ὁ Ἀτρεύς ε - δέχομαι .
libanius.declamatio-6 2.38
οὕτως ἐθαυμάσαμεν ἐκεῖνον ἐπανελθόντα , καὶ εἰς μόνην ταύτην τὴν οἰκίαν τὰ τῆς Τροίας μετ - ῆλθε κακά . εἰ γάρ τι καὶ τῶν λυπούντων ὁ πατὴρ ἐτύγχανε πράξας , οὐ συμβουλεύειν μᾶλλον ἐχρῆν ; οὐ μεταπείθειν πειρᾶσθαι καὶ τῶν παίδων ἀναμιμνήσκειν ; πάντως ἂν ἐπεκάμφθη καὶ οἶκτος αὐτὸν ὑπεισῆλθε τῶν λόγων καὶ μετεβέβλητο . νῦν δὲ πρότερον ἄνη ὅτου γέγονε ταῦτα . πρὶν γὰρ ἀφικέσθαι τὸν πατέρα καὶ τὴν αἰχμάλωτον ἄγειν ἀδήλου τοῦ μέλλοντος ὄντος Αἴγισθος ἦγεν ἡμῖν τὴν οἰκίαν καὶ πάντα ἦν αὐτὸς τῇ μητρί .
Lemmas: οὕτως θαυμάζω ἐκεῖνος ἐπανέρχομαι , καί εἰς μόνος οὗτος ὁ οἰκία ὁ ὁ Τροία μετά - ἔρχομαι κακός . εἰμί γάρ τίς καί ὁ λυπέω ὁ πατήρ τυγχάνω πράσσω , οὐ συμβουλεύω μᾶλλον χρή ; οὐ μεταπείθω πειράω καί ὁ παῖς ἀναμιμνήσκω ; πάντως ἄν ἐπικάμπτω καί οἶκτος αὐτός ὑπεισέρχομαι ὁ λόγος καί μεταβάλλω . νῦν δέ πρότερος Ἄνη ὅστις γίγνομαι οὗτος . πρίν γάρ ἀφικνέομαι ὁ πατέρας καί ὁ αἰχμάλωτος ἄγω ἄδηλος ὁ μέλλω εἰμί Αἴγισθος ἄγω ἐγώ ὁ οἰκία καί πᾶς εἰμί αὐτός ὁ μήτηρ .
libanius.declamatio-6 2.39
39 . ’Αλλἀ κρίνειν ἴδει τὴν μητέρα καὶ δικα - στηρίῳ παραδιδόναι . τοῦτο γὰρ καὶ τὸν θεὸν δηλοῦν τιμωρεῖν λέγοντα τῷ πατρί . ἔοικεν ὁ κατήγορος ἀντιλέγειν μόνον ἐσπουδακέναι καὶ πάντα λέγειν ἑτοίμως , εἰ δὲ δικαίως ἢ ἀδίκως , οὐ πάνυ φροντίζειν . νῦν μὲν γὰρ δι’ αἰσχρᾶς ἀπολογίας ἐπει - ρᾶτο καλύπτειν τὰ πεπραγμένα , νῦν δὲ μόλις μετατί - θεται καὶ τὴν αἰτίαν ὁμολογῶν ὧν εἰργάσμεθα περὶ τοῦ τρόπου τῆς τιμωρίας ἡμῖν ἀντιλέγει .
Lemmas: 39 . ’Αλλἀ κρίνω ἶδος ὁ μήτηρ καί δίκη - στήριον παραδίδωμι . οὗτος γάρ καί ὁ θεός δηλόω τιμωρέω λέγω ὁ πατήρ . ἔοικα ὁ κατήγορος ἀντιλέγω μόνος σπουδάζω καί πᾶς λέγω ἑτοῖμος , εἰμί δέ δίκαιος ἢ ἄδικος , οὐ πάνυ φροντίζω . νῦν μέν γάρ διά αἰσχρός ἀπολογία ἐπεί - ρᾶτο καλύπτω ὁ πράσσω , νῦν δέ μόλις μετατί - θέτης καί ὁ αἰτία ὁμολογέω ὅς ἐργάζομαι περί ὁ τρόπος ὁ τιμωρία ἐγώ ἀντιλέγω .
libanius.declamatio-6 2.40
οὐ μὴν ἀλλ’ ἐρέσθαι τοῦτον ἐναντίον ὑμῶν βούλομαι · εἰπέ , πρὸς Δῖός , πότερον ἐπ’ ἀδήλοις ἐγκλήμασιν ἡ μήτηρ ἀνῄρηται ; τοῦτο μὲν οὐκ ἂν εἴποι παρ’ εἰ - δόσιν ὑμῖν . τοσοῦτον γὰρ δυστυχοῦμεν ὡς τὰς ἡμετέ - ρας δυσπραγίας πᾶσιν ἐγνῶσθαι . τῶν γὰρ ἐκ τύχης ἐπισήμων , εἴθε δὲ τούτων οὐκ ἦμεν , καὶ τὰ πάθη πᾶσι κηρύττεται .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά ἔρομαι οὗτος ἐναντίον σύ βούλομαι · λέγω , πρός Δῖος , πότερος ἐπί ἄδηλος ἔγκλημα ὁ μήτηρ ἀναιρέω ; οὗτος μέν οὐ ἄν λέγω παρά εἰμί - δόσις σύ . τοσοῦτος γάρ δυστυχέω ὡς ὁ ἧμμαι - Ἥρα δυσπραγία πᾶς γιγνώσκω . ὁ γάρ ἐκ τύχη ἐπίσημος , εἴθε δέ οὗτος οὐ εἰμί , καί ὁ πάθος πᾶς κηρύσσω .
libanius.declamatio-6 2.41
εἰ δὲ ὁμολογῶν τὰ ἐγκλήματα δικα - στῶν φησι δεῖν ἡμᾶς ἀναμεμενηκέναι ψῆφον , οὐ πάνυ μοι δοκεῖ γινώσκειν τίνος εἵνεκα τὴν ἀρχὴν δικαστήρια συνεκρότησαν ἄνθρωποι . οὐχ ἔνα παρελθόντες τὰ πᾶσι δῆλα κατηγορῶμεν , οὐδεὶς γὰρ δικαστὴς ἅπερ ἐπίσταται παρ’ ἑτέρου λέγοντος μανθάνειν ἐθέλει , ἀλλ’ | ἔνα τὰ μὴ φανερὰ τῶν ἐγκλημάτων τοῖς ἀγνοοῦσι διὰ τῶν ἐλέγχων γίνηται δῆλα . τὰ μὲν γὰρ ἀφανῆ κρίσιν ἀπαιτεῖ , ἐπὶ δὲ τοῖς προδήλοις μόνη λείπεται τιμωρία .
Lemmas: εἰμί δέ ὁμολογέω ὁ ἔγκλημα δίκη - ἵστημι φημί δεῖ ἐγώ ἀναμένω ψῆφος , οὐ πάνυ ἐγώ δοκέω γινώσκω τίς ἕνεκα ὁ ἀρχή δικαστήριον συγκροτέω ἄνθρωπος . οὐ εἷς παρέρχομαι ὁ πᾶς δῆλος κατηγορέω , οὐδείς γάρ δικαστής ὅς ἐπίσταμαι παρά ἕτερος λέγω μανθάνω ἐθέλω , ἀλλά | εἷς ὁ μή φανερός ὁ ἔγκλημα ὁ ἀγνοέω διά ὁ ἔλεγχος γίγνομαι δῆλος . ὁ μέν γάρ ἀφανής κρίσις ἀπαιτέω , ἐπί δέ ὁ πρόδηλος μόνος λείπω τιμωρία .
libanius.declamatio-6 2.42
εἰ δὲ δὴ καὶ γνοὺς Αἴγισθος τὸ μέλλον κατ’ αὐτῶν δικαστήριον καὶ πείρᾳ τὴν τῆς μητρὸς ἐπιστά - μενος γνώμην , ὧς ἀναιρεθέντος τοῦ συνοίκου ῥᾳδίως ἤνεγκε καὶ ὡς εἰς ὄνειδος αὐτοῖς ὁ ἐξ Ἀγαμέμνονος παῖς ἐσωζόμην , εἰ ταῦτα λογισάμενος ἔδεισέ τε τὸ μέλλον κἀμὲ προαναρπάζειν ἐγνώκει , οὐκ ἂν προσέ - θῆκε τῷ πατρί , καὶ ἡ μήτηρ ἐπῄνεσεν ἴσως , καὶ τοὐ - μὸν δικαστήριον ὁ παρ’ ἐκείνων ἔφθασε φόνος ;
Lemmas: εἰμί δέ δή καί γιγνώσκω Αἴγισθος ὁ μέλλω κατά αὐτός δικαστήριον καί πεῖρα ὁ ὁ μήτηρ ἐπίσταμαι - μένος γνώμη , ὅς ἀναιρέω ὁ σύνοικος ῥᾴδιος φέρω καί ὡς εἰς ὄνειδος αὐτός ὁ ἐκ Ἀγαμέμνων παῖς σώζω , εἰμί οὗτος λογίζομαι δείδω τε ὁ μέλλω κἀγώ προαναρπάζω γιγνώσκω , οὐ ἄν πρόσω - τίθημι ὁ πατήρ , καί ὁ μήτηρ ἐπαινέω ἴσως , καί ὁ - πορθμός δικαστήριον ὁ παρά ἐκεῖνος φθάνω φόνος ;
libanius.declamatio-6 2.43
ἀλλὰ γὰρ τούτων μὲν ἔστω μηδέν , ἔδει δέ με τὴν μητέρα παράγειν εἰς δικαστήριον · τί οὖν ἐχρῆν παρελθόντα λέγειν , ἐπειδή με καὶ κηρύττειν ἀπῄτεις τἀς ἐμαυτοῦ συμφοράς , ὥσπερ καὶ νῦν οὐδὲ τὴν σιωπὴν ἡμῖν εἰς παραμυθίαν ἀφῆκας , ἀλλὰ καὶ ταύτην ἡμᾶς ἀφείλου μετὰ τῆς τύχης ; οὐκοῦν ἐκεῖνα τότε λέγειν ἐχρῆν ; ἄνδρες δικασταί , τὰ δεινότατα τῶν ἐν ἀνθρώ - ποις , μοιχεία καὶ φόνος ἐμφύλιος , τὴν ἡμετέ - ’ρᾶν οἰκίαν κατείληφε . κεῖται μὲν Ἀγαμέμνων ἔνδον ἀνῃρημένος , ὃ μήποτ’ ἂν ἤλπισεν ἐκεῖνος παθεῖν , ἡ δὲ μήτηρ , ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἴσως αἰσχυν - θεὶς ἐσιώπων .
Lemmas: ἀλλά γάρ οὗτος μέν εἰμί μηδείς , δέω δέ ἐγώ ὁ μήτηρ παράγω εἰς δικαστήριον · τίς οὖν χρή παρέρχομαι λέγω , ἐπειδή ἐγώ καί κηρύσσω ἀπαιτέω ὅς ἐμαυτοῦ συμφορά , ὥσπερ καί νῦν οὐδέ ὁ σιωπή ἐγώ εἰς παραμυθία ἀφίημι , ἀλλά καί οὗτος ἐγώ ἀφαιρέω μετά ὁ τύχη ; οὐκοῦν ἐκεῖνος τότε λέγω χρή ; ἀνήρ δικαστής , ὁ δεινός ὁ ἐν ἀνθρώ - πε , μοιχεία καί φόνος ἐμφύλιος , ὁ ἧμμαι - ἐράω οἰκία καταλαμβάνω . κεῖμαι μέν Ἀγαμέμνων ἔνδον ἀναιρέω , ὁ μήποτε ἄν ἐλπίζω ἐκεῖνος πάσχω , ὁ δέ μήτηρ , ἀλλά οὗτος μέν ἴσως αἰσχύνω - τίθημι σιωπάω .