ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-6 2.44
καὶ τίς οὐκ ἂν ἀπήντησέ μοι τῶν δικαστῶν ; ὡς ἀγνοοῦσιν ἡμῖν , ὦ παῖ , διαλέγῃ ; ἔργων , οὐ λόγων σοι νῦν ὁ καιρός . ἀλλ’ , ὡς ἔοικεν , ὀκνεῖς τὴν πρᾶξιν καὶ παρορᾷς τὴν μη - τέρα καὶ πρόσχημά σοι τῆς δειλίας τὸ δικαστή - ριον . λογίσασθε , πρὸς Δῖός , τίς ἂν ἐγενόμην τούτων ἀκούων . οὐκ ἂν εὐθὺς κατέδυν καὶ ἰδεῖν εἰς ἀνθρώ - ποὺς οὐκ ἂν ἠνεσχόμην ;
Lemmas: καί τίς οὐ ἄν ἀπαντάω ἐγώ ὁ δικαστής ; ὡς ἀγνοέω ἐγώ , ὦ παῖς , διαλέγω ; ἔργον , οὐ λόγος σύ νῦν ὁ καιρός . ἀλλά , ὡς ἔοικα , ὀκνέω ὁ πρᾶξις καί παροράω ὁ μη - τέρας καί πρόσχημα σύ ὁ δειλία ὁ δικαστής - Ῥίον . λογίζομαι , πρός Δῖος , τίς ἄν γίγνομαι οὗτος ἀκούω . οὐ ἄν εὐθύς καταδύω καί ὁράω εἰς ἀνθρώ - πούς οὐ ἄν ἀνέχω ;
libanius.declamatio-6 2.45
ὅθεν οἶμαι τὸν Ἀπόλλω καὶ τὰ λανθάνοντα , μήτι γε τὰ πᾶσι πρόδηλα , καλῶς ἐπιστάμενον οὐχ ὧς ἀδήλου τῆς πράξεως οὔσης κατ - ηγορεῖν ὑποθέσθαι , ἀλλ’ ἀμφότερα βουλόμενον , ὅπως οἴ τε ἀσεβοῦντες δίκην ὑπόσχοιεν καὶ τοῦτο πρὸς θεραπείαν ἔσται μᾶλλον τῷ πεπονθότι τὸ τοὺς οἰκειο - τάτους εἶναι τοὺς αὐτῷ τιμωροῦντας , ἐμὲ τὸν ἐκεί - νοῦ παῖδα | καλεῖν πρὸς τὴν πρᾶξιν καὶ τὴν κατὰ τῶν ἀδικούντων ἐνδείκνυσθαι τιμωρίαν . εἰ γὰρ δίδως τὸν Πύθιον εἰδέναι τὰ πεπραγμένα , τὸ δὲ δικαστήριον ἑκατέρῳ τῶν κρινομένων ἄδηλον ἔχει τὸ πέρας , πῶς ἂν ὁμολογουμένων ἐγκλημάτων ἄδηλον τὴν ἐκ τοῦ δικαστηρίου παρέσχετο τιμωρίαν ;
Lemmas: ὅθεν οἴομαι ὁ Ἀπόλλων καί ὁ λανθάνω , μῆτις γε ὁ πᾶς πρόδηλος , καλός ἐπίσταμαι οὐ ὅς ἄδηλος ὁ πρᾶξις σέω κατά - ἀγοράζω ὑποτίθημι , ἀλλά ἀμφότερος βούλομαι , ὅπως οἶς τε ἀσεβέω δίκη ὑπέχω καί οὗτος πρός θεραπεία εἰμί μᾶλλον ὁ πάσχω ὁ ὁ οικείος - ὅς ἔρχομαι ὁ αὐτός τιμωρέω , ἐγώ ὁ ἐκεῖ - νόος παῖς | καλέω πρός ὁ πρᾶξις καί ὁ κατά ὁ ἀδικέω ἐνδείκνυμι τιμωρία . εἰμί γάρ δίδωμι ὁ Πύθιος οἶδα ὁ πράσσω , ὁ δέ δικαστήριον ἑκάτερος ὁ κρίνω ἄδηλος ἔχω ὁ πέρας , πῶς ἄν ὁμολογέω ἔγκλημα ἄδηλος ὁ ἐκ ὁ δικαστήριον παρέχω τιμωρία ;
libanius.declamatio-6 2.46
τί δ’ ἂν ἐκώ - λῦσε τὸν θεὸν εἰδότα με τῷ χρησμῷ μέλλειν , ὧς αὐτός που φῄς , ἀπατᾶσθαι καὶ τὰ δεινότατα πράττειν ἀντὶ τοῦ τιμωρεῖν τὸ δικάζεσθαι μετειληφότα σαφῶς οὑτωσὶ λέγειν · κρῖνον τὴν μητέρα καὶ κατηγόρει καὶ τὴν ἐκ τῶν δικαζόντων ἀνάμενε ψῆφον ; οὐ γὰρ ἂν εἰδὼς τὸ μέλλον παρεῖδεν ἄτοπον πρᾶξιν ὥσπερ σαφεστέρου φειδόμενος ῥήματος καὶ ταῦτα μέλλων αὐτὸς τῶν ἐσομένων ἀποφέρεσθαι τὴν αἰτίαν . παντὸς γὰρ πράγματος ὁ τὴν πρόφασιν παρασχὼν οὗτος , οἶμαι , τῶν ἐκβησομένων αἴτιος ἂν εἴη δικαίως .
Lemmas: τίς δέ ἄν ἔκω - λύω ὁ θεός οἶδα ἐγώ ὁ χρησμός μέλλω , ὅς αὐτός ποῦ φημί , ἀπατάω καί ὁ δεινός πράσσω ἀντί ὁ τιμωρέω ὁ δικάζω μεταλαμβάνω σαφής οὕτως λέγω · κρίνω ὁ μήτηρ καί κατηγορέω καί ὁ ἐκ ὁ δικάζω ἀναμένω ψῆφος ; οὐ γάρ ἄν οἶδα ὁ μέλλω παροράω ἄτοπος πρᾶξις ὥσπερ σαφής φείδομαι ῥῆμα καί οὗτος μέλλω αὐτός ὁ εἰμί ἀποφέρω ὁ αἰτία . πᾶς γάρ πρᾶγμα ὁ ὁ πρόφασις παρέχω οὗτος , οἴομαι , ὁ ἐκβαίνω αἴτιος ἄν εἰμί δίκαιος .
libanius.declamatio-6 2.47
πῶς οὖν δέον τὸ τοῦ πατρὸς πάθος ὡς ἐνῆν μάλιστα θεραπεύειν ἕτερον ἂν ἀδίκως παρεῖδε γενέσθαι ὥσπερ ἐφηδόμενος τῇ συνεχείᾳ τῶν φόνων ; οὔπω , πρὸς Δῖός , λογισμὸν λαμβάνεις ὡς τοῦ θεοῦ μᾶλλον κατηγορεῖς καὶ μονον - ουχὶ βοᾷς , ἀλλ’ οὐκ ἐμὸς ὁ λόγος , ὦ Πύθιε , ὡς ἠδί - ’Απόλλων , Ἀπόλλων , ὡς ἐναγῆ πεποίηκε φόνον , ὡς αἴτιος κακῶν τῇ μητρὶ καὶ μετ’ ἐκείνην ἐμοί ;
Lemmas: πῶς οὖν δέω ὁ ὁ πατήρ πάθος ὡς ἔνειμι μάλιστα θεραπεύω ἕτερος ἄν ἄδικος παροράω γίγνομαι ὥσπερ ἐφήδομαι ὁ συνέχεια ὁ φόνος ; οὔπω , πρός Δῖος , λογισμός λαμβάνω ὡς ὁ θεός μᾶλλον κατηγορέω καί μόνος - οὐ βοάω , ἀλλά οὐ ἐμός ὁ λόγος , ὦ Πύθιος , ὡς κέρχνη - Ἀπόλλων , Ἀπόλλων , ὡς ἐναγής ποιέω φόνος , ὡς αἴτιος κακός ὁ μήτηρ καί μετά ἐκεῖνος ἐγώ ;
libanius.declamatio-6 2.48
Οὐκοῦν ταύτην προβάλλομαι μεγίστην ἀπολο - γίαν , ὥς γε μετ’ ἐκείνου κρίνομαι τήμερον καὶ λεγό - μενος ἡμαρτηκέναι κοινωνὸν ἔχω τῶν πλημμελημάτων τὸν Πύθιον . τοῦτον σύμβουλον ἔχων οὔτε δικαστη - ρίοις ἐνοχλεῖν προσῆκον ἡγούμην οὔτε δήμου πρόσ - ταγμα μένειν , ὡς ἂν ὁ κατήγορος εἴποι . εἰ γὰρ μὴ παῖς ἦν Ἀγαμέμνονος μηδὲ προσήκων κατὰ μηδὲν τῷ πεπτωκότι μηδὲ περὶ τῆς μητρὸς παντὸς ἂν οἰκειότερον ἐβουλευσάμην , ἀλλὰ ξένος ποθὲν ἥκων , καί με δόξαν αὐτῷ πρὸς τὴν πρᾶξιν Ἀπόλλων ἐκάλει , οὐκ ἴδει δήπουθεν τοῖς τοῦ θεοῦ πειθαρχεῖν ἐπιτάγμασιν , ἀλλὰ συμβούλους ἀναμένειν ἑτέρους ὥσπερ κριτὰς τῆς ἐκείνου ποιούμενον γνώμης ; εἰ μὲν γὰρ ταὐτὰ λέξειν ἔμελλον , τί πλέον ἐντεῦθεν ὑπῆρχεν ; εἰ δὲ τὴν ἐναν - τίαν Ἀπόλλωνι ψῆφον ἐκφέρειν , τίνι με προστίθεσθαι ἔδει ; εἰπέ , πρὸς Δῖός · τουτὶ λέγε μόνον , καὶ σιωπή - σομαι .
Lemmas: οὐκοῦν οὗτος προβάλλω μέγας ἀπόλλυμι - Γιάν , ὅς γε μετά ἐκεῖνος κρίνω σήμερον καί λεγό - μένος ἁμαρτάνω κοινωνός ἔχω ὁ πλημμέλημα ὁ Πύθιος . οὗτος σύμβουλος ἔχω οὔτε δικαστής - Ῥίον ἐνοχλέω προσήκω ἡγέομαι οὔτε δῆμος πρός - τάγμα μένω , ὡς ἄν ὁ κατήγορος λέγω . εἰμί γάρ μή παῖς εἰμί Ἀγαμέμνων μηδέ προσήκω κατά μηδείς ὁ πίπτω μηδέ περί ὁ μήτηρ πᾶς ἄν οἰκεῖος βουλεύω , ἀλλά ξένος ποθεν ἥκω , καί ἐγώ δόξα αὐτός πρός ὁ πρᾶξις Ἀπόλλων καλέω , οὐ ἶδος δήπουθεν ὁ ὁ θεός πειθαρχέω ἐπίταγμα , ἀλλά σύμβουλος ἀναμένω ἕτερος ὥσπερ κριτής Τῆς ἐκεῖνος ποιέω γνώμη ; εἰμί μέν γάρ αὐτός λέγω μέλλω , τίς πλείων ἐντεῦθεν ὑπάρχω ; εἰμί δέ ὁ ἐναν - τίας Ἀπόλλων ψῆφος ἐκφέρω , τίς ἐγώ προστίθημι δέω ; λέγω , πρός Δῖος · οὗτος λέγω μόνος , καί σιωπή - σομή .
libanius.declamatio-6 2.49
49 . ’Αλλὰ γὰρ δέδοικα . δέδοικα , εἰρήσεται γὰρ πρὸς ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες , μὴ ὁ κατήγορος ἡμῖν οὐ πάνυ τι σω - φρονεῖν παρεσκεύασται , ἀλλὰ μιμεῖσθαι τὸν Αἴγισθον καὶ τὸ παράδειγμα δεδιὼς τῆς πονηρίας ἐν ἑτέρων κατη - γορίαις μελλούσης ἑαυτῷ πονηρίας ἄδειαν εὐτρεπίζει . οὐ γὰρ ἂν οὕτω προθύμως παρίστατο τοῖς ἐπ’ ἀσελγείᾳ καὶ τοῖς δεινοτάτοις ἑαλωκόσι καὶ παρ’ ὧν τεθνηκότων μηδε - μίαν ἔχει κέρδους ἐλπίδα , εἰ μή τινος τῶν καθ’ αὑτὸν προὐνοεῖτο .
Lemmas: 49 . ’αλλά γάρ δείδω . δείδω , ἔρομαι γάρ πρός σύ , ὦ ἀνήρ , μή ὁ κατήγορος ἐγώ οὐ πάνυ τίς σός - φρονέω παρασκευάζω , ἀλλά μιμέομαι ὁ Αἴγισθος καί ὁ παράδειγμα δείδω ὁ πονηρία ἐν ἕτερος κάτειμι - γοριος μέλλω ἑαυτοῦ πονηρία ἄδεια εὐτρεπίζω . οὐ γάρ ἄν οὕτως πρόθυμος παρίστημι ὁ ἐπί ἀσέλγεια καί ὁ δεινός ἁλίσκομαι καί παρά ὅς θνῄσκω μηδέ - εἷς ἔχω κέρδος ἐλπίς , εἰμί μή τις ὁ κατά ἑαυτοῦ προνοοῦμαι .
libanius.declamatio-6 2.50
ὅπερ ὑμῖν οὐχὶ προσῆκον , 03 ἄνδρες , τοῖς εἰς ὑμᾶς ἁμαρτησομένοις καὶ τὴν τῶν ὑμετέρων γυναικῶν σωφροσύνην πρόφασιν διδόναι δι’ ἧς ἂν ῥᾳδίως γένοιτο ταῦτα . τίς γὰρ οὐκ ἔσται πάλιν Αἴγι - σθος τῶν φύσει μὲν πονηρῶν , σωφρονεῖν δὲ νῦν διὰ τοὺς νόμους βιαζομένων , ὅταν ἴδωσιν ἐξ ὑμῶν προ - ελθοῦσαν τὴν ἄδειαν ἐν οἷς ἔστι κυρίους ἢ μὴ τῆς πόλεως ὑπάρχειν τοὺς νόμους ; οὐ γὰρ ἐγὼ κρίνομαι τοσοῦτον ὅσον ὑμεῖς δοκιμάζεσθε , πῶς ἔχετε πρὸς τὸ μισεῖν πονηρίαν καὶ ἀποδέχεσθαι τοὺς τῆς σωφροσύ - νης ἐρῶντας . καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν , διὰ μιᾶς ψήφου ταύ - της τὰ τῆς πόλεως κινδυνεύεται δίκαια πρὸς τὸ εἶναι ταῦτα καὶ ἀνῃρῆσθαι .
Lemmas: ὅς σύ οὐ προσήκω , 03 ἀνήρ , ὁ εἰς σύ ἁμαρτάνω καί ὁ ὁ ὑμέτερος γυνή σωφροσύνη πρόφασις δίδωμι διά ὅς ἄν ῥᾴδιος γίγνομαι οὗτος . τίς γάρ οὐ εἰμί πάλιν Αἴξ - σθος ὁ φύσις μέν πονηρός , σωφρονέω δέ νῦν διά ὁ νόμος βιάζω , ὅταν ὁράω ἐκ σύ προ - ἔρχομαι ὁ ἄδεια ἐν ὅς εἰμί κύριος ἢ μή ὁ πόλις ὑπάρχω ὁ νόμος ; οὐ γάρ ἐγώ κρίνω τοσοῦτος ὅσον σύ δοκιμάζω , πῶς ἔχω πρός ὁ μισέω πονηρία καί ἀποδέχομαι ὁ ὁ σωφροσύ - νέος ἐράω . καί ἀπλόος λέγω , διά εἷς ψῆφος ταῦ - της ὁ ὁ πόλις κινδυνεύω δίκαιος πρός ὁ ἔρχομαι οὗτος καί ἀναιρέω .
libanius.declamatio-6 2.51
51 . Σκοπεῖτε δὲ κἀκεῖνο . ὑμῶν ἴσως πολλοὶ τῶν ἐπ’ Ἴλιον στρατευσαμένων ἐγένοντο , καὶ εἴ τις ὑμᾶς ἔροιτο τὴν αἰτίαν | τοῦ τότε πολέμου , εἴποιτ’ ἂν μηδὲν ἀναμείναντες ὅτι σωφρονεῖν οὐκ ἐβούλοντο Τρῶες . πῶς οὖν οὐκ αἰσχρόν , εἰ τότε μὲν πλεῖν ἡγεῖσθε καὶ τῶν οἰκείων ἀπεῖναι καὶ πίπτειν ἐπ’ ἀλλοτρίας , ἢν δέῃ , ἵνα σωφρονεῖν διδάξητε τοὺς βαρ - βάρους , νυνὶ δὲ τῆς αὐτῆς ὑμῖν προφάσεως οὐκ ἐν ὅπλοις , οὐκ ἐν ἀποδημίᾳ μακρᾷ κειμένης , ἀλλ’ ἐν ψήφῳ μόνῃ καὶ τῷ τὰ δίκαια κρῖναι καὶ προσέτι τού - τῳ τῷ τοὺς πολίτας γενέσθαι σωφρονεστέρους , ᾧ μά - λιστα διαφέρειν τῶν βαρβάρων δοκοῦμεν , εἰ τὰ νῦν παρίδοιτε τὸ πρᾶγμα δι’ ὅ τότε κινδυνεύειν ἠθέλετε ; δόξετε γὰρ οὐδὲ τότε τοῦ καλοῦ ποιούμενοι λόγον , ἀλλὰ πλεονεξίας ἕνεκα καὶ τῶν μὴ προσηκόντων ἐφι - έμενοι τὴν στρατείαν πεποιῆσθαι , Ἑλένη δὲ καὶ μοι - χεία καὶ Πάρις πρόφασις ἦν ἄλλως καὶ μάτην ἐλέγετο .
Lemmas: 51 . σκοπάω δέ ἐͅκεῖνο . σύ ἴσως πολύς ὁ ἐπί Ἴλιον στρατεύω γίνομαι , καί εἰμί τις σύ ἔρομαι ὁ αἰτία | ὁ τότε πόλεμος , εἶπον ἄν μηδείς ἀναμένω ὅτι σωφρονέω οὐ βούλομαι Τρώς . πῶς οὖν οὐ αἰσχρός , εἰμί τότε μέν πλέω ἡγέομαι καί ὁ οἰκεῖος ἄπειμι καί πίπτω ἐπί ἀλλότριος , εἄν δέω , ἵνα σωφρονέω διδάσκω ὁ βοιρ - βάρος , νυνί δέ ὁ αὐτηες͂ς σύ πρόφασις οὐ ἐν ὅπλον , οὐ ἐν ἀποδημία μακρός κεῖμαι , ἀλλά ἐν ψῆφος μόνος καί ὁ ὁ δίκαιος κρίνω καί προσέτι ὁ - τις ὁ ὁ πολίτης γίγνομαι σώφρων , ὅς μή - λίστα διαφέρω ὁ βάρβαρος δοκέω , εἰμί ὁ νῦν παροράω ὁ πρᾶγμα διά ὁ τότε κινδυνεύω ἐθέλω ; δοκέω γάρ οὐδέ τότε ὁ καλός ποιέω λόγος , ἀλλά πλεονεξία ἕνεκα καί ὁ μή προσήκω ἐφίημι - μένω ὁ στρατεία ποιέω , Ἑλένη δέ καί ἐγώ - χειά καί Πάρις πρόφασις εἰμί ἄλλως καί μάτην λέγω .
libanius.declamatio-6 2.52
οἶμαι δὲ καὶ τοὺς ἐκεῖ τετελευτηκότας τῶν Ἑλλή - νων , εἴ τις αἴσθησις , τὰ παρ’ ἡμῶν ἐγνωκότας ἡλίκον δακρύσαι ἂν , εἰ ὑπὲρ ὧν ἀποθνήσκειν εἵλον - το μαχόμενοι τοῖς βαρβάροις , ταῦτα παρ’ ἡμῖν ἀνέ - δην ἐν μέσῃ πράττεται τῇ Ἑλλάδι κἂν εἰσπράξηταί τις δίκην , τοῦτον εὐθὺς εἰς μέσους ἄγουσι δικαστὰς καὶ κατηγορεῖ μὲν ὁ βουλόμενος , οἱ δὲ παρορῶσι .
Lemmas: οἴομαι δέ καί ὁ ἐκεῖ τελευτάω ὁ Ἑλλῆς - ἐγων , εἰμί τις αἴσθησις , ὁ παρά ἐγώ γιγνώσκω ἡλίκος δακρύω ἄν , εἰμί ὑπέρ ὅς ἀποθνήσκω αἱρέω - το μάχομαι ὁ βάρβαρος , οὗτος παρά ἐγώ ἰδμάν - δήν ἐν μέσος πράσσω ὁ Ἑλλάς κἀν εἰσπράσσω τις δίκη , οὗτος εὐθύς εἰς μέσος ἄγω δικαστής καί κατηγορέω μέν ὁ βούλομαι , ὁ δέ παροράω .
libanius.declamatio-6 2.53
Καίτοι οὐδ’ ἀξία τῶν ἀδικημάτων τιμωρία δόξει τοῖς εὖ φρονοῦσι λογιζομένοις ἅπερ εἴποι τις ἄν , κἂν ἐγὼ σιωπήσω , μοιχείαν καὶ φόνον κατὰ τοῦ συνοίκου , κατ’ Ἀγαμέμνονος , οὐδὲ γὰρ τοῦτο μικρὸν εἰς προσθήκην , οἴκου τε τοῦ πρὶν εὐδαίμονος ἐρημίαν καὶ παίδων ὕβριν καὶ τὴν εἰς τὸν μέλλοντα χρόνον αἰσχύνην πρὸς μίαν τῶν τηλικαῦτα τετολμηκότων ἀναί - ρεσιν . οἱ γὰρ τοιοῦτοι πολλάκις , εἴπερ ἐνῆν , οὐχ ἅπαξ ἀπολωλότες μόλις ἂν τύχοιεν τῆς ἀξίας .
Lemmas: καίτοι οὐδέ ἄξιος ὁ ἀδίκημα τιμωρία δοκέω ὁ εὖ φρονέω λογίζομαι ὅς λέγω τις ἄν , κἀν ἐγώ σιωπάω , μοιχεία καί φόνος κατά ὁ σύνοικος , κατά Ἀγαμέμνων , οὐδέ γάρ οὗτος μικρός εἰς προσθήκη , οἶκος τε ὁ πρίν εὐδαίμων ἐρημία καί παῖς ὕβρις καί ὁ εἰς ὁ μέλλω χρόνος αἰσχύνη πρός εἷς ὁ τηλικοῦτος τολμάω ἀνά - Ρέσιν . ὁ γάρ τοιοῦτος πολλάκις , εἴπερ ἔνειμι , οὐ ἅπαξ ἀπόλλυμι μόλις ἄν τυγχάνω ὁ ἄξιος .
libanius.declamatio-6 2.54
ποῦ δὲ φήσει τις δίκαιον εἶναι φόνον τὸν | τοιοῦτον προσαγορεύειν . , ἀλλ’ οὐ τιμωρίαν δικαίαν καὶ τοῖς ἐφορῶσι τὰ τοιαῦτα θεοῖς ἀντ’ ἄλλου τινὸς ἀνακειμέ - νην ; εἰ γὰρ ἀρετὴ τούτοις ἀρέσκει καὶ τὰ πραττόμενα κόσμῳ , δῆλον ὡς τοῖς ἐναντίοις ἀγανακτοῦσι καὶ βού - λοιντ’ ἂν μάλιστα μὲν μὴ γενέσθαι τι τῶν οὐχ ὁσίων , εἰ δὲ μή , τοὺς γοῦν δεδρακότας τιμωρουμένους τῷ παραδείγματι σωφρονίζειν τοὺς ἄλλους καὶ γνῶναι καλῶς ὡς ἄρα δίκη τις θεῶν ἐν ἀφανεῖ κειμένη κατο - πτεύει τἀνθρώπινα καὶ τοὺς λυποῦντας ἀμύνεται . ὅθεν καὶ τῶν πόλεων αἷς μάλιστα σωφροσύνη τιμᾶται καὶ οὐκ ἐν ἡδονῇ τὰ φαῦλα , πάντα πρὸς εὐδαιμονίαν χωρεῖ , εἰρήνη καὶ γῆς εὐφορία καὶ γένη διωρισμένα καὶ παίδων γοναὶ τῇ παρ’ ἀλλήλων διαδοχῇ μέχρι παντὸς ἀκωλύτως ἀεὶ προιοῦσαι , πόλεμοι δὲ καὶ νόσοι κοιναὶ καὶ ὅσα τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει λυμαίνεται ἐκείνους ἔχει , εἴ τις πόλις τῇ τῶν ἐνοικούντων ἀσελ - γείᾳ τὰ τῶν θεῶν τεμένη μὴ καθαρὰ διασώζει .
Lemmas: ποῦ δέ φημί τις δίκαιος ἔρχομαι φόνος ὁ | τοιοῦτος προσαγορεύω . , ἀλλά οὐ τιμωρία δίκαιος καί ὁ ἐφοράω ὁ τοιοῦτος θεός ἀντί ἄλλος τις ἀνακειμέ - νη ; εἰμί γάρ ἀρετή οὗτος ἀρέσκω καί ὁ πράσσω κόσμος , δῆλος ὡς ὁ ἐναντίος ἀγανακτέω καί βοῦς - λοιντ’ ἄν μάλιστα μέν μή γίγνομαι τίς ὁ οὐ ὅσιος , εἰμί δέ μή , ὁ γοῦν δράω τιμωρέω ὁ παράδειγμα σωφρονίζω ὁ ἄλλος καί γιγνώσκω καλός ὡς ἄρα δίκη τις θεός ἐν ἀφανής κεῖμαι Κάτο - πτύω ἀνθρώπινος καί ὁ λυπέω ἀμύνω . ὅθεν καί ὁ πόλις ὅς μάλιστα σωφροσύνη τιμάω καί οὐ ἐν ἡδονή ὁ φαῦλος , πᾶς πρός εὐδαιμονία χωρέω , εἰρήνη καί γῆ εὐφορία καί γένος διορίζω καί παῖς γονή ὁ παρά ἀλλήλων διαδοχή μέχρι πᾶς ἀκώλυτος ἀεί πρόειμι , πόλεμος δέ καί νόσος κοινός καί ὅσος ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις λυμαίνομαι ἐκεῖνος ἔχω , εἰμί τις πόλις ὁ ὁ ἐνοικέω ασελʹ - γῆ ὁ ὁ θεός τέμενος μή καθαρός διασῴζω .
libanius.declamatio-6 2.55
καὶ μάρτυς ἡ Τροία . πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου μοιχείας εὐδαί - μων καὶ πόλις , οὐ νῦν , οἴχεται γὰρ καὶ ἦν ποτε ταῦτα , καὶ πρόσχημα τῆς Ἀσίας πρότερον οὖσα , ἐπειδὴ ἑνὸς ἀνδρὸς ἀπήλαυσεν ἀτοπίας , ἀνήρπασται τοῖς δεινοῖς καὶ κεῖται παράδειγμα δυστυχίας . εἰ δὲ λαβόντες οἱ Τρῶες σώφρονα λογισμὸν τὸν μὲν ἀδικοῦντα διέφθει - ραν ὡς ἐναγῆ καὶ ποινήν τινα συνεπαγόμενον τῇ πατρίδι , ἀποδεδώκεσαν δὲ τὴν Ἑλένην τοῖς ὑβρισμένοις ἀφοσιοῦντες πρὸς τοὺς θεοὺς τὸ καθ’ αὑτοὺς καὶ τὴν πόλιν , οὐδὲν ἂν ἐκώλυσε καὶ νῦν ἑστάναι τὴν Τροίαν .
Lemmas: καί μάρτυς ὁ Τροία . πρό ὁ Ἀλέξανδρος μοιχεία ὕδης - μ καί πόλις , οὐ νῦν , οἴχομαι γάρ καί εἰμί ποτέ οὗτος , καί πρόσχημα ὁ Ἀσία πρότερος εἰμί , ἐπεί εἷς ἀνήρ ἀπαλαύω ἀτοπία , ἀναρπάζω ὁ δεινός καί κεῖμαι παράδειγμα δυστυχία . εἰμί δέ λαμβάνω ὁ Τρώς σώφρων λογισμός ὁ μέν ἀδικέω διαφθάνω - Ραν ὡς ἐναγής καί ποινή τις συνεπάγω ὁ πατρίς , ἀποδίδωμι δέ ὁ Ἑλένη ὁ ὑβρίζω ἀφοσιόω πρός ὁ θεός ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ὁ πόλις , οὐδείς ἄν κωλύω καί νῦν ἵστημι ὁ Τροία .
libanius.declamatio-6 2.56
καίτοι μέχρι μοιχείας ἐκείνοις τὸ ἔγκλημα , καὶ φόνος τοῖς Ἀλεξάνδρου πλημμελήμασιν οὐ προσῆν . | ὧν ἀμφοτέρων ἡμῖν ὑπαρξάντων , εἰ μὴ δικαία τιμωρία τοῦ μύσους τὴν πόλιν ἀπήλλαξε , σκοπεῖτε , πρὸς Δῖός , εἰς τί ποτ’ ἂν ἦν ἐλπὶς ἡμᾶς ἀφικέσθαι . ἆρ’ οὐ μέχρι τῶν δεινοτάτων ; καὶ χρησμὸς ἂν ἐπὶ τούτοις ἐκήρυττε τὴν αἰτίαν , ὧς κεῖται μὲν Ἁγαμέμνων , ὁ δὲ τιμωρῶν οὐδείς . εἶτα τούτων ἐπικειμένων τίνι προσή - κειν ἂν ἡγεῖσθε τὸ πρᾶγμα καὶ τίνι ταῖς μέμψεσιν ἐπεφέρεσθε καλοῦντες ἄνανδρον καὶ τὴν τιμωρίαν ἀνα - τιθέντες ; οὐχ ὅτῳ πατὴρ μὲν ὁ ταῦτα παθών , δυστυ - χὴς δὲ αὐτὸς ἐν αἰσχύνῃ μετ’ ἐκεῖνον ;
Lemmas: καίτοι μέχρι μοιχεία ἐκεῖνος ὁ ἔγκλημα , καί φόνος ὁ Ἀλέξανδρος πλημμέλημα οὐ πρόσειμι . | ὅς ἀμφότερος ἐγώ ὑπάρχω , εἰμί μή δίκαιος τιμωρία ὁ μύσος ὁ πόλις ἀπαλλάσσω , σκοπέω , πρός Δῖος , εἰς τίς πρός ἄν εἰμί Ἐλπὶς ἐγώ ἀφικνέομαι . ἆρα οὐ μέχρι ὁ δεινός ; καί χρησμός ἄν ἐπί οὗτος κηρύσσω ὁ αἰτία , ὅς κεῖμαι μέν Ἀγαμέμνων , ὁ δέ τιμωρέω οὐδείς . εἶτα οὗτος ἐπίκειμαι τίς προσέρχομαι - κέω ἄν ἡγέομαι ὁ πρᾶγμα καί τίς ὁ μέμψις ἐπιφέρω καλέω ἄνανδρος καί ὁ τιμωρία ἀνα - τίθημι ; οὐ ὅστις πατήρ μέν ὁ οὗτος πάσχω , δυστυ - χέω δέ αὐτός ἐν αἰσχύνη μετά ἐκεῖνος ;
libanius.declamatio-6 2.57
57 . Ἡ δὲ μήτηρ , ἐγὼ μὲν αὖθις καὶ λέγειν ὀκνῶ , ἀλλ’ οὕτως ἔδοξε τῷ κατηγόρῳ καὶ τῆς ἀνάγκης πάλιν ὁ λόγος , αὕτη τοίνυν , ὥσπερ οὐκ ἀρκουμένη τοῖς προ - λαβοῦσιν , ἔτι πρὸς ἐκείνοις ἐβουλεύσατο μετ’ Αἰγίσθου τὸν φόνον . αὕτη μονονουχὶ τὸ ξίφος ἐγύμνου , τὴν δεξιὰν ἀνέσχεν , ἐπήνεγκε τὴν πληγήν , γύναιον , ὦ θεοί , κατ’ ἀνδρὸς συνοικοῦντος αὐτῆι νενικηκότος , μόλις ὀφθέντος , μόλις ἀπηλλαγμένου τῶν ἔξω κακῶν . οὐκ ἐλογίσατο παρὰ τὴν πρᾶξιν · ἐγὼ τὸν ἄνδρα τὸν ἐμαυτῆς , ὅς με παρθένον ἠγάγετο , παίδων ὄν - των , μηδὲν ἐγκαλεῖν ἔχουσα , παρὰ τὴν πατρῷ’ ἀν’ ἑστίαν ; ἐνταῦθα μετ’ ἐκείνου γαμήλιον εἶδον λαμπάδα . εἶτα νῦν ἀντὶ ταύτης αἰρόμενον ἴδω ξίφος ; καὶ παρὰ τὴν παστάδα θεάσομαι πεπτω - κότα ; ποίοις ὄμμασιν ἴδω ; πῶς φέρῃ τὴν τόλ - μαν ἡ θέα ;
Lemmas: 57 . ὁ δέ μήτηρ , ἐγώ μέν αὖθις καί λέγω ὀκνέω , ἀλλά οὕτως δοκέω ὁ κατήγορος καί ὁ ἀνάγκη πάλιν ὁ λόγος , οὗτος τοίνυν , ὥσπερ οὐ ἀρκέω ὁ προ - λαμβάνω , ἔτι πρός ἐκεῖνος βουλεύω μετά Αἴγισθος ὁ φόνος . οὗτος μονονού ὁ ξίφος γυμνόω , ὁ δεξιά ἀνέχω , ἐπιφέρω ὁ πληγή , γύναιον , ὦ θεός , κατά ἀνήρ συνοικέω αὐτός νικάω , μόλις ὁράω , μόλις ἀπαλλάσσω ὁ ἔξω κακός . οὐ λογίζομαι παρά ὁ πρᾶξις · ἐγώ ὁ ἀνήρ ὁ ἐμαυτοῦ , ὅς ἐγώ παρθένος ἄγω , παῖς εἰμί - ὁ , μηδείς ἐγκαλέω ἔχω , παρά ὁ πατρῷος ἄνω ἑστία ; ἐνταῦθα μετά ἐκεῖνος γαμήλιος ὁράω λαμπάς . εἶτα νῦν ἀντί οὗτος αἴρω ὁράω ξίφος ; καί παρά ὁ παστάς θεάομαι πέσσω - κότα ; ποῖος ὄμμα ὁράω ; πῶς φέρω ὁ τολ - μήν ὁ θέα ;
libanius.declamatio-6 2.58
τούτων οὐδὲν εἰς νοῦν εἰσῆλθεν , ἀλλ’ ἐτόλμα καὶ διεπράξατο . καὶ κεῖσαι νῦν , ὦ πάτερ , οἰ - κτρῶς . ὧς ἀνομοίαν εἶδες ταύτην τὴν ἡμέραν ἢ ὅτε τὴν ἐπὶ Τροίας ἡγήσω . τότε βασιλεὺς ἀνηγορεύθης κοινὸς καὶ ἀπεβλέπου καὶ τὴν Ἑλλάδα ἦγες καὶ περὶ σοῦ πάντα κατεῖχεν ἡ | φήμη . ἦλθες εἰς Τροίαν καὶ πολέμους εἶδες καὶ μάχας καὶ τὴν Ἕκτορος οὐκ εὐτυχῶς διέφυγες δεξιάν , ἀλλ’ ἐπανιόντος ’Εριννύες ἡγήσαντο .
Lemmas: οὗτος οὐδείς εἰς νόος εἰσέρχομαι , ἀλλά τολμάω καί διαπράσσω . καί κεῖμαι νῦν , ὦ πατέρας , ὁ - κτρῶς . ὅς ἀνόμοιος ὁράω οὗτος ὁ ἡμέρα ἢ ὅτε ὁ ἐπί Τροία ἡγέομαι . τότε βασιλεύς ἀναγορεύω κοινός καί ἀποβλέπω καί ὁ Ἑλλάς ἄγω καί περί σύ πᾶς κατέχω ὁ | φήμη . ἔρχομαι εἰς Τροία καί πόλεμος ὁράω καί μάχη καί ὁ Ἕκτωρ οὐ εὐτυχής διαφεύγω δεξιός , ἀλλά ἐπάνειμι ’Εριννύες ἡγέομαι .
libanius.declamatio-6 2.59
εἴθε σε μετ’ Ὀδυσσέως ἀπήγαγον αὖ - ραι καὶ πανταχοῦ πλανώμενος μᾶλλον εὐτύχεις ἢ τὴν οἰκίαν ἰδών . νῦν δὲ σὺ μὲν ἐπανῆλθες θᾶττον τοῦ δέοντος ὥσπερ πρὸς τὸ παθεῖν ἠπειγμένος , ὁ δὲ Ὀδυσ - σεὺς ὅσον ἐπὶ τῇ γυναικὶ κατ’ οἶκον εὐτυχῶν πόρρω ποι φέρεται . ἀλλ’ ἐπανέλθοι ποτὲ καὶ φανείη τῇ Πη - νελόπῃ καὶ θεάσαιτο πῶς οἱ μνηστῆρες τὴν οἰκίαν κατειληφότες γυναικὸς ἡττήθησαν σώφρονος .
Lemmas: εἴθε σύ μετά Ὀδυσσεύς ἀπάγω αὖ - ρω καί πανταχοῦ πλανάω μᾶλλον εὐτυχέω ἢ ὁ οἰκία ὁράω . νῦν δέ σύ μέν επανέρχομαι ταχύς ὁ δέω ὥσπερ πρός ὁ πάσχω ἐπείγω , ὁ δέ Ὀδυς - Σεύς ὅσον ἐπί ὁ γυνή κατά οἶκος εὐτυχέω πρόσω ποῖ φέρω . ἀλλά ἐπανέρχομαι ποτέ καί φαίνω ὁ Πης - νελόπῃ καί θεάομαι πῶς ὁ μνηστήρ ὁ οἰκία καταλαμβάνω γυνή ἡσσάομαι σώφρων .
libanius.declamatio-6 2.60
60 . Ἀλλὰ δακρύων μὲν ἴσως καὶ αὖθις ἔσται και - ρός , ὑμεῖς δέ , ὦ ἄνδρες , ὅσοι πατέρες ἐστὲ καὶ παῖδας ἔχετε καὶ γυναικῶν σωφροσύνης λόγος ὑμῖν ὅσοι τε παῖδες εὐτυχῶν πατέρων καὶ μητέρας ἔχετε σώφρονας , ἐπὶ λογισμὸν τὸν ἡμέτερον πατέρα λαβόντες καὶ τὴν ἐμὴν ὑπὲρ ἐκείνου σπουδὴν παρθένον τε ταύτην Ἠλέ - κτραν σὺν ἐμοὶ δυστυχοῦσαν ἥτις ἔστηκεν ἀνακαλουμένη τὸν πατέρα καὶ δακρύων οὐκ ἀπαλλάττεται , ταῦτα 20 λογισάμενοι καὶ ὧς οἰκτρὸν ταῖς ἡμετέραις περιπεσεῖν συμφοραῖς καὶ δόξαντες ὑμῖν παρεστάναι τὸν Ἀπόλλω τὸν Πύθιον καὶ κρίσιν ἐφορᾶν τὴν παροῦσαν καὶ χαλε - παίνειν εἰκότως , εἰ τοῖς ἐκείνου πεισθεὶς ἐπιτάγμασι πείσομαί τι τῶν οὐχ ὁσίων , ψῆφον ἐνέγκατε σήμερον πρέπουσαν εὐσεβείᾳ καὶ σωφροσύνη καὶ νόμοις .
Lemmas: 60 . ἀλλά δάκρυον μέν ἴσως καί αὖθις εἰμί και - ρος , σύ δέ , ὦ ἀνήρ , ὅσος πατήρ εἰμί καί παῖς ἔχω καί γυνή σωφροσύνη λόγος σύ ὅσος τε παῖς εὐτυχής πατήρ καί μήτηρ ἔχω σώφρων , ἐπί λογισμός ὁ ἡμέτερος πατέρας λαμβάνω καί ὁ ἐμός ὑπέρ ἐκεῖνος σπουδή παρθένος τε οὗτος Ἧλος - κτραν σύν ἐγώ δυστυχέω ὅστις ἵστημι ἀνακαλέω ὁ πατέρας καί δάκρυον οὐ ἀπαλλάσσω , οὗτος 20 λογίζομαι καί ὅς οἰκτρός ὁ ἡμέτερος περιπίπτω συμφορά καί δοκέω σύ παρίστημι ὁ Ἀπόλλων ὁ Πύθιος καί κρίσις ἐφοράω ὁ πάρειμι καί Χαλέ - παίω ἔοικα , εἰμί ὁ ἐκεῖνος πείθω ἐπίταγμα πάσχω τίς ὁ οὐ ὅσιος , ψῆφος φέρω σήμερον πρέπω εὐσέβεια καί σωφροσύνη καί νόμος .