ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-51 1
οἴμοι τοῦ πάθους , οἴμοι τῆς συμφορᾶς . Boiss . πῶς ὑποίσω , πῶς οὐ καὶ τὴν ψυχὴν ἀπερεύξομαι ; πέ - νης ἐκ πλουσίου γεγένημαι , ὁ πρὶν περιβεβλημένος ἐσμὸν χρημάτων οὐχὶ βραχὺν ἁπάντων ἄρτι γυμνὸς οὐδὲ γοῦν στατῆρός μοι περιλειφθέντος ἑνός . τὸν πάντα δ’ ὄλβον , ὅς μοι χρόνῳ καὶ κόπῳ καλῶς συν - ελθόντοιν συνείλεκτο , ἦμαρ ἔν μ’ ἀφείλετο .
Lemmas: οἴμοι ὁ πάθος , οἴμοι ὁ συμφορά . Boiss . πῶς ὑποφέρω , πῶς οὐ καί ὁ ψυχή ἀπερεύγομαι ; μετά - νέος ἐκ πλούσιος γίγνομαι , ὁ πρίν περιβάλλω ἑσμός χρῆμα οὐ βραχύς ἅπας ἄρτι γυμνός οὐδέ γοῦν στατήρ ἐγώ περιλείπομαι εἷς . ὁ πᾶς δέ ὄλβος , ὅς ἐγώ χρόνος καί κόπος καλός σῦς - ἔρχομαι συλλέγω , ἦμαρ ἐν εἷς ἀφαιρέω .
libanius.declamatio-51 2
ὢ πό - σαι με νύκτες οὐδ’ ἄκροις ὀφθαλμοῖς τοῦ ὕπνου παρα - γευόμενον ἔγνωσαν . ὢ πόσους ἑκάστης ἡμέρας ἀνέτλην πόνους . πόσοις κρυμοῖς διερρωγόσι προσεπάλαισα ῥά - κεσι . προσμαρτυρεῖ μου τῷ λόγῳ καὶ τρίβων οὑτοσὶ ὃν περίκειμαι . ὢ πόσας ἡμέρας ἀπόσιτος διαγέγονα .
Lemmas: ὦ πός - σός ἐγώ νύξ οὐδέ ἄκρος ὀφθαλμός ὁ ὕπνος παρά - γεύω γιγνώσκω . ὦ πόσος ἕκαστος ἡμέρα ἀνατλῆναι πόνος . πόσος κρυμός διαρρήγνυμι προσεπάλαισα ῥά - κεῖμαι . προσμαρτυρέω ἐγώ ὁ λόγος καί τρίβω οὗτος ὅς περίκειμαι . ὦ πόσος ἡμέρα ἀπόσιτος διαγίγνομαι .
libanius.declamatio-51 3
εἰ δ’ ἔστιν ὅτε μοι καὶ τροφῆς ἐδέησε μετασχεῖν , ἄρτος ἦν αὕτη καὶ οὗτος μέλας τε ἀκριβῶς καὶ κατε - σκληκώς , οὐ τῶν λίθων οὐδὲν ἢ βραχὺ διενηνοχώς . πόμα δὲ ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὕδωρ , ὅ μοι τὸ φρέαρ ἀνί - ησιν ἄφθονον . ᾧπερ ἥδιον ἐχρώμην αὐτὸς ἢ τοῖς εὐ - ώδεσι καὶ καλλίστοις τῶν οἴνων ἕτεροι .
Lemmas: εἰμί δέ εἰμί ὅτε ἐγώ καί τροφή δέω μετέχω , ἄρτος εἰμί οὗτος καί οὗτος μέλας τε ἀκριβῶς καί κάτω - σκέλλω , οὐ ὁ λίθος οὐδείς ἢ βραχύς διαφέρω . πόμα δέ ἀλλά καί οὗτος ὕδωρ , ὁ ἐγώ ὁ φρέαρ ἰδμάν - εἰμί ἄφθονος . ὅς ἡδύς χράω αὐτός ἢ ὁ εὕω - ὄζω καί καλός ὁ οἶνος ἕτερος .
libanius.declamatio-51 4
ἰχθύων δὲ ἢ κρεωδαισίας τοσοῦτον ἀπεῖχον ὥστ’ , εἴ ποτέ μοι καταδαρθάνοντι τὸ φανταστικόν , οἶα συμβαίνειν εἴωθε , | φλεγμαίνουσαν τοιούτοις ἐδέσμασιν σατο τράπεζαν , ἡμιθνὴς ἦν τῇ λύπῃ καί τι τῶν ἀθε - μίτων ᾠόμην δρᾶν , ἕως διυπνισθεὶς ὑπόπλεως ταραχῆς ὅπερ ἦν κατ’ ἐμάνθανον . οὕτως ἥδοντος κατεξανιστάμην παντός , οὕτ’ ὢ πρὸς τὴν φύσιν ἀπεμαχόμην καὶ ταύτῃ τῆς νίκης ὑπεξανιστάμην ὡς ἥκιστα .
Lemmas: ἰχθύς δέ ἢ κρεωδαισία τοσοῦτος ἀπέχω ὥστε , εἰμί ποτέ ἐγώ καταδαρθάνω ὁ φανταστικός , οἶος συμβαίνω εἴωθα , | φλεγμαίνω τοιοῦτος ἔδεσμα Σάτο τράπεζα , ἡμιθνής εἰμί ὁ λύπη καί τίς ὁ ΑΘΕ - μίτος οἴομαι δράω , ἠώς διυπνίζω ὑπόπλεος ταραχή ὅς εἰμί κατά μανθάνω . οὕτως ἥδω κατεξανίστημι πᾶς , οὔτε ὦ πρός ὁ φύσις ἀπομάχομαι καί οὗτος ὁ νίκη ὑπεξανίστημι ὡς ἦκα .
libanius.declamatio-51 5
ἄλλους μὲν εἶχον σημπόσια , πανηγύρεις , ἐκκλησίαι , θέατρα , ὅθεν οὐδενὸς εὐπορῆσαι πάρεστιν ὀβολοῦ , μᾶλλον μὲν οὖν καὶ τῶν ὄντων ἀποβαλεῖν συχνά , ἐμὲ δὲ τὸ δωμάτιον τοῖς ἔργοις σχολάζοντα , ὅτου χάριν ταῦθ’ ὑφιστάμενον καὶ τί μηχανώμενον ; ἐφ’ ᾧτέ μοι τὰ ποθεινότατα χρή - ματα ἐπιδοῦναι καὶ ἁδροτέρων ἀπολαῦσαι τῶν βαλαν - τίων .
Lemmas: ἄλλος μέν ἔχω σημποθεος , πανήγυρις , ἐκκλησία , θέατρον , ὅθεν οὐδείς εὐπορέω πάρειμι ὀβολός , μᾶλλον μέν οὖν καί ὁ εἰμί ἀποβάλλω συχνός , ἐγώ δέ ὁ δωμάτιον ὁ ἔργον σχολάζω , ὅστις χάρις αὐτός ὑφίστημι καί τίς μηχανάομαι ; ἐπί οὖς ἐγώ ὁ ποθεινότατος χράω - μάτη ἐπιδίδωμι καί ἁδρός ἀπολαύω ὁ βάλλω - τίω .
libanius.declamatio-51 6
εὖ γὰρ ᾔδειν ὡς , εἴ γέ τις τῷ φθάσαντι πλούτῳ κατὰ βραχὺ προστίθησιν ἕτερον καὶ δρῴη τοῦτο μὴ διαλείπων , ἐπηυξηκὼς ἔσται τὴν περιουσίαν εἰς πολυπλάσιον , ὃν τρόπον καὶ ποταμὸν ἐκ σταγόνων ἄλλοθεν ἄλλης συνεισρεούσης ἔξεστιν ὁρᾶν συνιστά - μενον .
Lemmas: εὖ γάρ Ἠείδω ὡς , εἰμί γε τις ὁ φθάνω πλοῦτος κατά βραχύς προστίθημι ἕτερος καί δράω οὗτος μή διαλείπω , ἐπαυξάνω εἰμί ὁ περιουσία εἰς πολυπλάσιος , ὅς τρόπος καί ποταμός ἐκ σταγών ἄλλοθεν ἄλλος συνεισρέω ἔξεστι ὁράω συνιστώ - μένω .
libanius.declamatio-51 7
ποσάκις ταῖς νεφέλαις ἐμεμψάμην , ποσάκις ταύταις λοίδορον ἀφῆκα φωνήν , ὅτι μὴ καὶ νῦν , ὥσπερ ἀμέλει τοῖς Ῥοδίοις ποτέ , πολὺν ἐπώμβρησαν τὸν χρυ - σόν , ὡς ἔχειν ἀμογητὶ τὴν ἔφεσιν | ἀποπλῆσαί μου , καὶ δυεῖν θάτερον ηὐχόμην γενέσθαι , ἢ κἀμὲ τοῖς τότε ξυντετάχθαι βροτοῖς ἢ γοῦν ταὐτὰ συμβῆναι καὶ νῦν .
Lemmas: ποσάκις ὁ νεφέλη μέμφομαι , ποσάκις αὐτός λοίδορος ἀφίημι φωνή , ὅτι μή καί νῦν , ὥσπερ ἀμέλει ὁ Ῥόδιος ποτέ , πολύς ἐπομβρέω ὁ ΧΡΥ - σός , ὡς ἔχω ἀμογητί ὁ ἔφεσις | ἀποπίμπλημι ἐγώ , καί δύο ἕτερος εὔχομαι γίγνομαι , ἢ κἀγώ ὁ τότε συντάσσω βροτός ἢ γοῦν αὐτός συμβαίνω καί νῦν .
libanius.declamatio-51 8
ποσάκις πρὸς τὴν Τύχην διείλεγμαι μονον - ουχὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς ἐντυγχάνων αὐτῇ · μέχρι τίνος ἀποστραφήσῃ ; λέγων , μέχρι τίνος περιόψει ; ἐλεῷ ποτε πρὸς ἡμᾶς ἐπίβλεψον ὄμματι . οἴκτειρόν με ταλαιπωρούμενον . πολλοί σοι θησαυροὶ κεκρύ - φαταὶ κατὰ γῆς . ἐξαπίνης ἡμᾶς πλουσίους ἀπέρ - γασαι . ἂν ᾖ βουλομένη σοι , τὸ προσιστάμενον οὐδὲ ἴν . ταῦτα μὲν πρὸς αὐτήν , ἀλλ’ ᾖδον τὸ τῆς παροιμίας ἐπὶ κωφῷ , ἀλλ’ αἰγιαλοῖς ἐδόκουν προσομι - λεῖν ἢ νεκρῷ πρὸς οὖς διαλέγεσθαι .
Lemmas: ποσάκις πρός ὁ Τύχη διαλέγω μόνος - οὐ κατά ὀφθαλμός ἐντυγχάνω αὐτός · μέχρι τίς ἀποστρέφω ; λέγω , μέχρι τίς περιοράω ; ἐλεέω ποτέ πρός ἐγώ ἐπιβλέπω ὄμμα . οἰκτείρω ἐγώ ταλαιπωρέω . πολύς σύ θησαυρός κύρω - φατός κατά γῆ . ἐξαπίνης ἐγώ πλούσιος Απέρ - γασαι . εἄν εἰμί βούλομαι σύ , ὁ προσίστημι οὐδέ ἔρχομαι . οὗτος μέν πρός αὐτός , ἀλλά ἀείδω ὁ ὁ παροιμία ἐπί κωφός , ἀλλά αἰγιαλός δοκέω προσέρχομαι - λείν ἢ νεκρός πρός οὖς διαλέγω .
libanius.declamatio-51 9
ἐπεὶ οὔτε τῶν νεφελῶν οὔτε τῆς Τύχης ἀπωνάμην οὐδέν , αὐτὸς ἐμαυ - τῷ τὸν τῶν χρημάτων πόρον ἐξεύρισκον οὐδὲν ἀνιεὶς ὅσα τοῖς χρηματίζεσθαι βουλομένοις συμβάλλεται . ὅθεν ἄν , εἴ τις ἐπιβάλλων ὁπωσδήποτέ μοι χρυσίον φέρων ἐπέδωκε , πῶς ἂν εἴποις , τοῦτον ἡδέως ἑώρων καὶ ψυ - χῆς ἐναπολαβεῖν ἔνδον ἤθελον μονονού .
Lemmas: ἐπεί οὔτε ὁ νεφέλη οὔτε ὁ Τύχη ἀπονέομαι οὐδείς , αὐτός μαυ - ὁ ὁ ὁ χρῆμα πόρος ἐξευρίσκω οὐδείς ἀνίημι ὅσος ὁ χρηματίζω βούλομαι συμβάλλω . ὅθεν ἄν , εἰμί τις ἐπιβάλλω οπωσδήποτε ἐγώ χρυσίον φέρω ἐπιδίδωμι , πῶς ἄν λέγω , οὗτος ἡδύς ὁράω καί ψυ - χάω ἐναπολαμβάνω ἔνδον ἐθέλω μονός .
libanius.declamatio-51 10
προσῄει προσαιτῶν καὶ πρὸς μεταδόσεις προσεκαλεῖτο , ἐγὼ δὲ τοσοῦτον ἀπεῖχον τοῦ πρὸς τὰς αἰτήσεις ἐπικλᾶσθαι ὥστε καὶ διαλοιδορεῖσθαί οἱ καὶ δριμὺ καὶ τιτανῶδες ἐνατενίζειν . εἰ δ’ ἀφιλάνθρωπόν με γλίσχρον τε καὶ κυμινοπρίστην καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ὀνομάτων ἀποκα - λέσειε , | τούτοις αὐτὸς μᾶλλον ἢ τοῖς τοῖς ἐγαννύμην ὀνόμασιν . οὐχ οὕτω τις πρὸς τὰς εὐ - φημίας ὧς ἐγὼ πρὸς ταῦτα ἡδέως ἐτύγχανον διακεί - μενος τοιαῦτ’ ἀκούειν καὶ τὰ τούτ’ ὢν ἔτι χείρω μακρῷ μᾶλλον αἱρούμενος ἢ γοῦν ὀβολὸν τῶν ἐμῶν προέσθαι χείρων . 11 . Ἀλλ᾿ ἐγὼ μὲν οὕτως , οἵ γε μὴν ἀνειμένως βιοῦντες καὶ χλιδῇ χαίροντες ἀπ’ ἐναντίας ἐμοὶ καί , τὸ ὅλον εἰπεῖν , ἀσώτως τὴν σφῶν αὐτῶν ἐκδαπανῶν - τες ζωὴν ἐπαινέτου μου τετυχήκασι πώποτε ; πολλοῦ γε καὶ δεῖ . πῶς γὰρ ἔμελλον , ὅπου γε καὶ πρὸς τὴν ὄψιν ἀηδῶς διεκείμην αὐτήν ;
Lemmas: προσέρχομαι προσαιτέω καί πρός μετάδοσις προσκαλέω , ἐγώ δέ τοσοῦτος ἀπέχω ὁ πρός ὁ αἴτησις ἐπικλάω ὥστε καί διαλοιδορέω ἕ καί δριμύς καί τιτανώδης ἐνατενίζω . εἰμί δέ ἀφιλάνθρωπος ἐγώ γλίσχρος τε καί κυμινοπρίστης καί ὁ τοιοῦτος ὁ ὄνομα ἀποκάω - λανθάνω , | οὗτος αὐτός μᾶλλον ἢ ὁ ὁ γαννύω ὄνομα . οὐ οὕτως τις πρός ὁ εὕω - φῆμις ὅς ἐγώ πρός οὗτος ἡδύς τυγχάνω διάκειμαι - μένος τοιοῦτος ἀκούω καί ὁ οὗτος εἰμί ἔτι χείρων μακρός μᾶλλον αἱρέω ἢ γοῦν ὀβολός ὁ ἐμός προΐημι χείρων . 11 . ἀλλά ἐγώ μέν οὕτως , ὁ γε μήν ἀνειμένως βία καί χλιδή χαίρω ἀπό ἐναντίος ἐγώ καί , ὁ ὅλος λέγω , ἄσωτος ὁ σφεῖς αὐτός ἐκδαπανάω - αἱρέω ζωή ἐπαινέτης ἐγώ τυγχάνω πώποτε ; πολύς γε καί δέω . πῶς γάρ μέλλω , ὅπου γε καί πρός ὁ ὄψις ἀηδής διάκειμαι αὐτός ;
libanius.declamatio-51 12
εἰ γὰρ ἔστιν ὅτε τινὶ συμβὰν οὕτω καὶ περιτύχοιμι , ἢ ἑτέραν ἐτραπό - μὴν εὐθὺς ἢ ἑτέρωσέ ποι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔτρεπον · εἰ δὲ καὶ τῆς θέας ἀνασχοίμην ποτέ , βαβαί , ἡλίκον ἑώρων . γαῦρον καὶ σοβαρὸν ἀτενίζοντά τινα τὰς ὀφρῦς ἀνεσπακότα , χρυσοπάστους περικείμενον ἐσθῆτας , ζώ - νην καὶ τὸν τῆς Ἀφροδίτης πολλῷ τῷ μέσῳ κεστὸν ὑπερβάλλουσαν , χρυσῷ περιρρεόμενον πάντοθεν ὡς μηδ’ ἀτενίζειν ἐξεῖναι τούτοις ἀσκαρδαμυκτὶ περιουσίᾳ στιλπνότητος , ὅν τρόπον οὐδ’ ἡλίῳ τὰς ὄψεις ἀν - έδην ἐπιβάλλειν ἰσχύομεν . τῷδ’ ἐκ ψυχῆς ἀπηχθανόμην ὁμῶς Ἀίδαο πύλῃσι . τί γὰρ ἴδει τοσαύτης πολυ - τελείας ἐξὸν εὐώνοις περιβλήμασι τὴν χρείαν ὰπο - πληροῦν ; 13 . Ἀλλ’ οὕτω μὲν αὐτὸς βιούς , οὕτω δ’ ἀποστόρ - γως ἔχων τῶν παρὰ πολὺ τοῖς ἐμοῖς τρόποις μὴ συμ - βαινόντων εἰς ἓν ἀγείρας τὸν πολυτάλαντον ἐκεῖνον χρυσὸν μηδενὸς ὁρῶντος , μηδενὸς συγγινώσκοντος κατα - πιστεύω τῇ γῇ ἄτε τὴν τῶν κιβωτίων οὐκ ἀποχρῶσαν ἡγησάμενος φυλακήν , προσέτι καὶ τῇ τῶν γειτόνων διδασκάλῳ χρώμενος συμφορᾷ , οἷς οὐ πρὸ πολλοῦ φῶρες ἐπιόντες νυκτὸς κιβωτίοις αὐτοῖς ἅπαντα τὸν ὄλβον ὑφείλοντο εὐπόρους μὲν ἐξ ἀπόρων ἑαυτοὺς ἀποφήναντες , ἐκείνους δὲ πενίας εἰς ἔσχατον περιστή - σαντες .
Lemmas: εἰμί γάρ εἰμί ὅτε τις συμβαίνω οὕτως καί περιτυγχάνω , ἢ ἕτερος τρέπω - μήν εὐθύς ἢ ἑτέρωσε ποῖ ὁ ὀφθαλμός τρέπω · εἰμί δέ καί ὁ θέα ἀνέχω ποτέ , βαβαί , ἡλίκος ὁράω . γαῦρος καί σοβαρός ἀτενίζω τις ὁ ὀφρύς ἀνασπάω , χρυσόπαστος περίκειμαι ἐσθής , ζῶ - νη καί ὁ ὁ Ἀφροδίτη πολύς ὁ μέσος κεστός ὑπερβάλλω , χρυσός περιλέγω πάντοθεν ὡς μηδέ ἀτενίζω ἔξεστι οὗτος ἀσκαρδαμυκτί περιουσία στιλπνότης , ὅς τρόπος οὐδέ ἥλιος ὁ ὄψις ἐν - δέω ἐπιβάλλω ἰσχύω . ὅδε ἐκ ψυχή ἀπεχθάνομαι ὁμῶς ᾍδης πύλη . τίς γάρ ἶδος τοσοῦτος πολύς - τέλειος ἔξεστι εὔωνος περίβλημα ὁ χρεία ἀπό - πληρόω ; 13 . ἀλλά οὕτως μέν αὐτός βιόω , οὕτως δέ αποστορι - γόος ἔχω ὁ παρά πολύς ὁ ἐμός τρόπος μή σναυ - βαίνω εἰς εἷς ἀγείρω ὁ πολυτάλαντος ἐκεῖνος χρυσός μηδείς ὁράω , μηδείς συγγιγνώσκω κατά - πιστεύω ὁ γῆ οἰδάνω ὁ ὁ κιβώτιον οὐ ἀποχράω ἡγέομαι φυλακή , προσέτι καί ὁ ὁ γείτων διδάσκαλος Χράομαι συμφορά , ὅς οὐ πρό πολύς φώρ ἐπέρχομαι νύξ κιβώτιον αὐτός ἅπας ὁ ὄλβος ὑφαιρέω εὔπορος μέν ἐκ ἄπορος ἑαυτοῦ ἀποφαίνω , ἐκεῖνος δέ πενία εἰς ἔσχατος περιίστημι - ἀτιμόω .
libanius.declamatio-51 14
τοῦτο δὴ δεδιὼς ἐν μυχῷ γῆς κατορύττω τὰ χρήματα συγκατορύξας ἐμαυτὸν τρόπον ἕτερον . οὔ - τε γὰρ εἰς ἀγορὰν ἐμβάλλων οὔτε οἴκοι καθήμενος , οὐ τροφὴν προσφερόμενος τὸν νοῦν ἀφίστων αὐτῶν . ὠνει - ροπόλουν νύκτωρ αὐτά . συνεχῶς ἐφιστάμην τῷ τόπῳ , περιήθρουν , περιεσκόπουν μή πού τι καὶ συνηνέχθη τῶν ἀβουλήτων .
Lemmas: οὗτος δή δείδω ἐν μυχός γῆ κατορύσσω ὁ χρῆμα συγκατορύσσω ἐμαυτοῦ τρόπος ἕτερος . οὐ - τε γάρ εἰς ἀγορά ἐμβάλλω οὔτε οἴκοι κάθημαι , οὐ τροφή προσφέρω ὁ νόος ἀφίστημι αὐτός . ὠνέομαι - ροπολεω νύκτωρ αὐτός . συνεχής ἐφίστημι ὁ τόπος , περιαθρέω , περισκοπέω μή ποῦ τίς καί συμφέρω ὁ ἀβούλητος .
libanius.declamatio-51 15
ἀλλὰ γάρ , οἴμοι τῶν ἐπεισφρη - σάντων δεινῶν , πῶς εἴπω ; πῶς διεξέλθω ; ἐπέχεταί μοι τὸ φθέγμα καὶ προπηδᾷ τοῦ λόγου τὸ δάκρυον , ἴωθεν ἀναστὰς κἀν τῷ τόπῳ γενόμενος εἰωθὸς ὄν , βαβαί , πῶς οὐχ ἡ ψυχή μοι τοῦ τῶν ὀδόντων ἕρκους ἀφίπταται ; τὸν μὲν βόθυνον ἀνορωρυγμένον ὁρῶ , τὰ χρήματα δὲ οὐδαμοῦ .
Lemmas: ἀλλά γάρ , οἴμοι ὁ ἐπεισφρέω - σάντος δεινός , πῶς λέγω ; πῶς διεξέρχομαι ; ἐπέχω ἐγώ ὁ φθέγμα καί προπηδάω ὁ λόγος ὁ δάκρυον , ἴωθεν ἀνίστημι ἐν ὁ τόπος γίγνομαι εἴωθα εἰμί , βαβαί , πῶς οὐ ὁ Ψυχή ἐγώ ὁ ὁ ὀδούς ἕρκος ἀποπέτομαι ; ὁ μέν βόθυνος ἀνορύσσω ὁράω , ὁ χρῆμα δέ οὐδαμοῦ .
libanius.declamatio-51 16
ὧς δὲ εἶδον , ὡς κατενόησα , ὥσπερ ἤχῳ βροντῆς παταχθεὶς ἐννεὸς ἐγεγόνειν . τὴν τῆς Γοργόνος εἶπεν ἄν τις ἰδὼν οὕτω μεταστοιχειῶσαί με τὴν κεφα - Λήν . ὡς δὲ μόλις ἀνενεγκὼν ᾐσθόμην οἶ κακοῦ γέγονα , οἰμωγὰς προσετίθουν ταῖς οἰμωγαῖς , ἀφειδῶς τῶν τῆς κεφαλῆς καὶ πώγωνος ἐδραττόμην τριχῶν . ὢ Ι πόσα τοῦ βαράθρου κατέπασα δάκρυα , πόσοις στεναγ - μοῖς ἐχρησάμην . ἔπεισί μοι θαυμάζειν ὅπως οὐκ ἀφῆκα καὶ τὴν ψυχήν . οὐ γὰρ ἀδάμαντος εἶχον φύσιν οὔτε μὴν σιδήρου τὴν ψυχὴν ἀπεσφυρηλάτημαι ἀπαθῶς ἐνέγκαι τοσαύτην , ὦ Γῆ καὶ Ἥλιε , συμφοράν . 17 . Τις ὁ ταῦτά με δράσας ; τίνι τὸ συμβὰν ἐπι - γράψομαι ; εἴθε ποῦ γῆς ἐστιν ὁ κάκιστ’ ἀπολούμενος ἐπυθόμην καὶ πυθόμενος κατέσχον καὶ κατασχὼν κυνὸς δίκην τοῖς ὀδοῦσιν ἐσπάραξα καὶ σπαράξας πρὸς βίαν ἀπορρῆξαι τὴν ψυχὴν παρεσκεύασα . τάχ’ ἂν οὕτω , κἂν ᾖ τῆς ἀξίας ἐλάττων , δίκην ἀπέτισε .
Lemmas: ὅς δέ ὁράω , ὡς κατανοέω , ὥσπερ ἦχος βροντή πατάσσω ἐνεός γίγνομαι . ὁ ὁ Γοργώ λέγω ἄν τις ὁράω οὕτως μεταστοιχειόω ἐγώ ὁ Κέφα - λήν . ὡς δέ μόλις ἀναφέρω αἰσθάνομαι οἶς κακός γίνομαι , οἰμωγή προστίθημι ὁ οἰμωγή , ἀφειδής ὁ ὁ κεφαλή καί πώγων δράσσομαι θρίξ . ὦ Ι πόσος ὁ βάραθρον καταπάσσω δάκρυον , πόσος στεναγ - Μοίς χράω . ἔπειμι ἐγώ θαυμάζω ὅπως οὐ ἀφίημι καί ὁ ψυχή . οὐ γάρ ἀδάμας ἔχω φύσις οὔτε μήν σίδηρος ὁ ψυχή ἀποσφυρηλατέω ἀπαθής φέρω τοσοῦτος , ὦ Γῆ καί Ἥλιος , συμφορά . 17 . τις ὁ οὗτος ἐγώ δράω ; τίς ὁ συμβαίνω ἔπειμι - γράφω ; εἴθε ποῦ γῆ εἰμί ὁ κακός ἀπόλλυμι πυνθάνομαι καί πυνθάνομαι κατέχω καί κατέχω κύων δίκη ὁ ὀδών σπαράζω καί σπαράσσω πρός βία ἀπορρήγνυμι ὁ ψυχή παρασκευάζω . τάχα ἄν οὕτως , κἀν εἰμί ὁ ἄξιος μικρός , δίκη ἀποτίνω .
libanius.declamatio-51 18
ποῦ μοι τὸ Πυθικὸν χρηστήριον νῦν , ὡς τοῦ προκειμένου πέρι σαφῶς χρησμῳδήσειεν ; ἀλλ’ ἴσως κἀκεῖνο λαβυρινθώ - δεις ἀνήσει καὶ λοξοὺς τοὺς χρησμούς , ᾗπερ ἔθος αὐτῷ . μάντεις μετακαλέσομαι , ἔνα τἀληθὲς πυθοίμην αὐτῶν ; ἀλλ’ , οἴμοι , κἀκεῖνοί με πρίν τι καὶ λέξαι μι - σθοὺς εἰσπράξονται . ἐγὼ δὲ πόθεν αὐτοὺς καταθήσο - ’μαι ; ἐκ τῶν περιλειφθέντων χρημάτων ; ἀλλ’ ἀπολώ - λασιν ἅπαντα .
Lemmas: ποῦ ἐγώ ὁ Πυθικός χρηστήριον νῦν , ὡς ὁ πρόκειμαι περί σαφής χρησμῳδέω ; ἀλλά ἴσως ἐͅκεῖνο λαβύρινθος - δήω ἀνίημι καί λοξός ὁ χρησμός , ᾗπερ ἔθος αὐτός . μάντις μετακαλέω , εἷς ἀληθής πυνθάνομαι αὐτός ; ἀλλά , οἴμοι , ἐκεῖνος ἐγώ πρίν τίς καί λέγω μι - σθοὺς εἰσπράσσω . ἐγώ δέ πόθεν αὐτός κατατίθημι - ’μαι ; ἐκ ὁ περιλείπομαι χρῆμα ; ἀλλά ἀπόλλυμι - λα ἅπας .
libanius.declamatio-51 19
τίς γένωμαι ; ποῖ τράπωμαι ; θανεῖν ἢ περιεῖναι βέλτιον ἥγημαι . τὸ πᾶσιν ἀπευκτὸν ἐμοὶ καταθύμιον . ποθῶ συναπολέσθαι τοῖς χρήμασιν . ὧν γὰρ παρόντων ἡδύ μοι τὸ ζῆν , πῶς οἷόν τε μὴ παρόν - τῶν περι|εῖναι βούλεσθαι ; οὐ τὴν φύσιν ἀνα - μενῶ τὸ τέλος ἐπάξουσαν , ἀλλὰ καὶ ταύτην φθάσας τὴν τελευτὴν ἐπίτομον θήσομαι ἀγχόνῃ χρησάμενος ἢ κώνειον πεπωκώς . ἢ βουλόμενός τις ἀνακόψαι με τῆς ὁρμῆς τὸ τῆς ληθεδόνος ὕδωρ μοι κομισάτω πιεῖν , ᾧ τοσοῦτον , ὥς φασιν , ἰσχύος περίεστιν ὡς ἀμνηστίαν τοῖς πεπωκόσιν ἐργάζεσθαι .
Lemmas: τίς γίγνομαι ; ποῖ τρέπω ; θνῄσκω ἢ περίειμι ἀγαθός ἡγέομαι . ὁ πᾶς ἀπευκτός ἐγώ καταθύμιος . ποθέω συναπόλλυμι ὁ χρῆμα . ὅς γάρ πάρειμι ἡδύς ἐγώ ὁ ζάω , πῶς οἷος τε μή πάρειμι - ὁ περίειμι βούλομαι ; οὐ ὁ φύσις ἀνα - μένω ὁ τέλος ἐπάγω , ἀλλά καί οὗτος φθάνω ὁ τελευτή ἐπίτομος τίθημι ἀγχόνη χράω ἢ κώνειον πίνω . ἢ βούλομαι τις ἀνακόπτω ἐγώ ὁ ὁρμή ὁ ὁ ληθεδών ὕδωρ ἐγώ κομίζω πίνω , ὅς τοσοῦτος , ὅς φημί , ἰσχύς περίειμι ὡς ἀμνηστία ὁ πίνω ἐργάζομαι .