ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-50 1
τὸ μὲν οὖν εὐτυχέστερον , ὦ πολῖται , μὴ πρὶν εἶναί μοι καιρὸν ἐπὶ τοῦτ’ ἀναβῆναι τὸ βῆμα μηδ’ αὖ περὶ τούτων ὁποίων νῦν ἐρῶν ἀφῖγμαι μη - δέποτε λόγους ἐν ὑμῖν ποιήσασθαι · ἐπεὶ δὲ εὔξασθαι μὲν ἅ τις βούλεται ῥᾴδιον , πράττεται δὲ τὰ τῆς ἀνάγ - κης καὶ ταύτην οὐκ ἔνι διαφυγεῖν οὔτε νέοις οὔτε γέρουσιν , ἥκω δεησόμενος ὑμῶν ἄνθρωπος οὐδ’ ἱκανῶς εἰς ὑμᾶς βλέψαι δυνάμενος , τῷ μὲν ἥττων εἶναι τῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις θορύβων καὶ τῇ τῶν ἐνταυθοῖ πραγμάτων ἀπειρίᾳ νομίζων οὐδαμῶς ἂν ὧν ἐσπούδακα τυχεῖν , τῷ δ’ ὑμᾶς εἶναι φιλανθρώπους καὶ τῷ πε - παιδεῦσθαι τοὺς ἀτυχοῦντας ἐλεεῖν ἐλπίζων ὅτι με τῆς κρίσεως ἐξελόμενοι τῷ πατρὶ παραδώσετε πρὸς φόνον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν εὐτυχής , ὦ πολίτης , μή πρίν εἰμί ἐγώ καιρός ἐπί οὗτος ἀναβαίνω ὁ βῆμα μηδέ αὖ περί οὗτος ὁποῖος νῦν εἴρω ἀφικνέομαι μη - δέποτε λόγος ἐν σύ ποιέω · ἐπεί δέ εὔχομαι μέν ὅς τις βούλομαι ῥᾴδιος , πράσσω δέ ὁ ὁ ἀνάγω - κα καί οὗτος οὐ ἔνειμι διαφεύγω οὔτε νέος οὔτε γέρων , ἥκω δέω σύ ἄνθρωπος οὐδέ ἱκανός εἰς σύ βλέπω δύναμαι , ὁ μέν κακός ἔρχομαι ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία θόρυβος καί ὁ ὁ ἐνταυθοῖ πρᾶγμα ἀπειρία νομίζω οὐδαμῶς ἄν ὅς σπουδάζω τυγχάνω , ὁ δέ σύ ἔρχομαι φιλάνθρωπος καί ὁ μετά - παιδεύω ὁ ἀτυχέω ἐλεέω ἐλπίζω ὅτι ἐγώ ὁ κρίσις ἐξαιρέω ὁ πατήρ παραδίδωμι πρός φόνος .
libanius.declamatio-50 2
2 . εἰ μὲν οὖν ἠξίουν ὑμᾶς διαλλάξαι μοι τὸν πατέρα καὶ ποιῆσαι πρᾷον καὶ πεῖσαι τὴν οὐδὲ μέχρι ῥήματος ἐμοὶ φορητὴν ταύτην δόξαν ἀποθέσθαι , τάχα μὲν οὐδ’ οὕτως ἂν οὔτε τῶν ὑμετέρων ἀλλότρια τρόπων ἐζήτουν οὔτ’ ἐναντία ία τῇ φύσει τῇ παῖδας καὶ γονέας οἰκείως ἔχειν ἀλλήλοις ἐθελούσῃ , ἴσως δ’ ἄν τις ἠγανάκτησε τῶν οὐδ’ ἐν τοῖς πολλοῖς ὑμῖν ἐοικότων , εἰ τοιαύτην αἰτίαν ἐγὼ λαβὼν ὅπως μήτε λόγον μηδένα μήτε δίκην μηδε - μίαν πατρὶ πατρὶ δοίην διεπραττόμην · ἐπεὶ δέ , ὃ τῆς κρίσεως ἐστιν , ἂν ἀλῶ , πέρας , τοῦτ’ ἂν βουλοίμην ὑπομεῖναι σιωπῇ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τὰ τῆς ψήφου ποιοῦντος , οὐκ οἶδα εἰς τί τις βλέπων ἢ τί τῶν ἁπάν - των ὑφορώμενος οὐκ ἂν δοίη τὴν χάριν .
Lemmas: 2 . εἰμί μέν οὖν ἀξιόω σύ διαλλάσσω ἐγώ ὁ πατέρας καί ποιέω πρᾶος καί πείθω ὁ οὐδέ μέχρι ῥῆμα ἐγώ φορητός οὗτος δόξα ἀποτίθημι , τάχα μέν οὐδέ οὕτως ἄν οὔτε ὁ ὑμέτερος ἀλλότριος τρόπος ζητέω οὔτε ἐναντίος εἷς ὁ φύσις ὁ παῖς καί γονεύς οἰκεῖος ἔχω ἀλλήλων ἐθέλω , ἴσως δέ ἄν τις ἀγανακτέω ὁ οὐδέ ἐν ὁ πολύς σύ ἔοικα , εἰμί τοιοῦτος αἰτία ἐγώ λαμβάνω ὅπως μήτε λόγος μηδείς μήτε δίκη μηδέ - εἷς πατήρ πατήρ δίδωμι διαπράσσω · ἐπεί δέ , ὁ ὁ κρίσις εἰμί , ἄν ἀλέω , πέρας , οὗτος ἄν βούλομαι ὑπομένω σιωπή ὁ πατήρ αὐτός ὁ ὁ ψῆφος ποιέω , οὐ οἶδα εἰς τίς τις βλέπω ἢ τίς ὁ ἐπάν - ὁ ὑφοράω οὐ ἄν δίδωμι ὁ χάρις .
libanius.declamatio-50 3
εἰ μὲν οὖν ἑώρων καὶ ἴ’ νῦν τὸν πατέρα ἐφεστηκότα καὶ τοὺς ἐναντίους ἐμοὶ παρεσκευασμένον πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν λό - γους , οὐδὲν ἂν ὧν διανοοῦμαι φράσας εὐθὺς 1 ἂν ἀποπηδήσας ᾠχόμην εὖ τοῦτο εἰδώς , ὧς ἅπαντα ἂν ἐλέγετο μάτην ἀντιλέγοντός τε καὶ χαλεπαίνοντος ἐκεί - νου · ἐπεὶ δέ , εἰ μηδὲν ἄλλο , τοῦτό γε ἡμῖν ἡ Τύχη κεχάρισται τὸ τὸν μὲν ἀπεῖναι τῆς ἐκκλησίας ἐπ’ ἄλλοις διατρίβοντα , τῶν δ’ ἄλλων τινάς , ὧν οὐδ’ αὐτῶν μὲν ἔνι μοι καταφρονεῖν , οὐ τοσοῦτος δὲ ὅσος ἐκείνου φό - βος , τοὺς ἐναντιωσομένους εἶναι , ἔχω τινὰς ἐλπίδας πλέον οἴσεσθαι τῆς τούτων φιλονεικίας τὰς τοῦ τοι - αῦτα ἀτυχοῦντος ἐμοῦ δεήσεις .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὁράω καί εἷς νῦν ὁ πατέρας ἐφίστημι καί ὁ ἐναντίος ἐγώ παρασκευάζω πρός σύ λέγω λό - πέλαγος , οὐδείς ἄν ὅς διανοέω φράζω εὐθύς 1 ἄν ἀποπηδάω οἴχομαι εὖ οὗτος οἶδα , ὅς ἅπας ἄν λέγω μάτην ἀντιλέγω τε καί χαλεπαίνω ἑαυτοῦ - νόος · ἐπεί δέ , εἰμί μηδείς ἄλλος , τούτος γε ἐγώ ὁ Τύχη χαρίζομαι ὁ ὁ μέν ἄπειμι ὁ ἐκκλησία ἐπί ἄλλος διατρίβω , ὁ δέ ἄλλος τις , ὅς οὐδέ αὐτός μέν ἔνειμι ἐγώ καταφρονέω , οὐ τοσοῦτος δέ ὅσος ἐκεῖνος φ - Βος , ὁ ἐναντιόομαι ἔρχομαι , ἔχω τις ἐλπίς πλείων φέρω ὁ οὗτος φιλονικία ὁ ὁ σύ - αὐτός ἀτυχέω ἐγώ δέησις .
libanius.declamatio-50 4
4 . Ἀνάγκη μὲν οὖν μετὰ δακρύων , ὦ πολῖται , γίγνεσθαί μοι τοὺς λόγους , ἐπεὶ καὶ ὅλως νῦν ἐν δά - κρυσι διάγω καὶ οὔτε ἡμέρα οὔτε νὺξ οὔτε τῶν οἰ - κείων οὔτε τῶν φίλων οὐδεὶς ἐπεῖδέ με μετὰ τὴν ὀρ - γὴν πατρὸς ἢ φθεγξάμενον ἢ σιγήσαντα ἀδακρυτί .
Lemmas: 4 . Ἀνάγκη μέν οὖν μετά δάκρυον , ὦ πολίτης , γίγνομαι ἐγώ ὁ λόγος , ἐπεί καί ὅλος νῦν ἐν δᾶ - Κρυσί διάγω καί οὔτε ἡμέρα οὔτε νύξ οὔτε ὁ ὁ - κείω οὔτε ὁ φίλος οὐδείς ἐφοράω ἐγώ μετά ὁ Ὅρ - γή πατήρ ἢ φθέγγομαι ἢ σιγάω ἀδακρυτί .
libanius.declamatio-50 5
5 . καὶ τί θαυμαστὸν εἰ αὐτὸς ἠνάγκασμαι πενθεῖν , ὅπου γε καὶ τοὺς ἐμοὶ συνήθεις ἴδοι τις ἂν ταὐτὸν ἐμοὶ ποιοῦντας ; ὁ γὰρ δὴ πονηρότατος ἐγὼ περὶ τοὺς ἐμαυτοῦ τοὺς ἐκ παλαίστρας καὶ διδασκαλείων ἑταίρους ἅπαντας ἔχω συμπενθοῦντας καὶ οὐδὲν τῇ λύπῃ τοῦ κινδυνεύοντος ἐμοῦ διαφέροντας . οἶμαι δὲ καὶ ὑμῶν πολλοὺς εἰς δάκρυα πεσεῖσθαι τῶν κακῶν τῶν ἡμετέ - ρων ἀκούοντας . ἴστω οὖν τις κἀμοὶ συγγνώμη μὴ συν - εχῶς ἅπαντα δυναμένῳ λέγειν .
Lemmas: 5 . καί τίς θαυμαστός εἰμί αὐτός ἀναγκάζω πενθέω , ὅπου γε καί ὁ ἐγώ συνήθης ὁράω τις ἄν αὐτός ἐγώ ποιέω ; ὁ γάρ δή πονηρός ἐγώ περί ὁ ἐμαυτοῦ ὁ ἐκ παλαίστρα καί διδασκαλεῖον ἑταῖρος ἅπας ἔχω συμπενθέω καί οὐδείς ὁ λύπη ὁ κινδυνεύω ἐγώ διαφέρω . οἴομαι δέ καί σύ πολύς εἰς δάκρυον πίπτω ὁ κακός ὁ ἧμμαι - ῥόος ἀκούω . ἵστημι οὖν τις ἐγώ συγγνώμη μή σῦς - ἔχω ἅπας δύναμαι λέγω .
libanius.declamatio-50 6
6 . Ἔγημεν ὁ πατὴρ τὴν μητέρα τὴν ἐμήν , ὡς οὐκ ἔδει . γενόμενος ηὐξόμην . οὐδὲ τοῦτο ἔδει . καὶ διέφυγον πολλὰς νόσους , ὑφ’ ὧν ἔδει με τεθνάναι . ἐφιλούμην ὑπὸ τοῦ πατρός , ἠγαπώμην . πάντα ἦν ὁ παῖς ἐκείνῳ . καὶ σπουδῆς οὐδὲν ἀπῆν , ἀλλὰ παιδαγωγοί , διδάσκα - λοὶ , μισθοί , φροντίδες , εὐχαὶ πρὸς θεούς , πλῆθος θυ - σιῶν , ἔπαινοι πρὸς ἑτέρους πατέρας .
Lemmas: 6 . ἔσσομαι ὁ πατήρ ὁ μήτηρ ὁ ἐμός , ὡς οὐ δέω . γίγνομαι αὐξάνω . οὐδέ οὗτος δέω . καί διαφεύγω πολύς νόσος , ὑπό ὅς δέω ἐγώ θνήσκω . φιλέω ὑπό ὁ πατέρας , ἀγαπάω . πᾶς εἰμί ὁ παῖς ἐκεῖνος . καί σπουδή οὐδείς ἄπειμι , ἀλλά παιδαγωγός , διδάσκω - λόω , μισθός , φροντίς , εὐχή πρός θεός , πλῆθος ΘΥ - θεός , ἔπαινος πρός ἕτερος πατέρας .
libanius.declamatio-50 7
εἴ τι προσπέ - σοι δυσχερές , τοῦτ’ ἐκ τῶν ἐλπίδων τῶν παρ’ ἐμοῦ τὴν παραμυθίαν ἐλάμβανε κἀν τοῖς διδασκαλείοις οὐκ οἶδα μᾶλλον ἑτέρους εὐδαιμονίσας ἢ μακαρισθεὶς ὐπ’ ἄλλων . ὁρῶν δὲ τὸν πατέρα τῆς οὐσίας ἐπιμελούμενον καὶ πλείω τὰ ὄντα ποιούμενον καἰ ὅπως εὖ πράττοντά μοι παραδοίη τὸν οἶκον , πάντας ὑπομένοντα πόνους καὶ οὐκ ὄντα χαλεπὸν οὐδ’ ἀκριβολογούμενον , δὶ τι φανείην ἀναλίσκων , ἔχαιρον καὶ εἰς ἱερὰ βαδίζων ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἠρχόμην τῶν εὐχῶν .
Lemmas: εἰμί τίς προσπίπτω - σύ δυσχερής , οὗτος ἐκ ὁ ἐλπίς ὁ παρά ἐγώ ὁ παραμυθία λαμβάνω ἐν ὁ διδασκαλεῖον οὐ οἶδα μᾶλλον ἕτερος εὐδαιμονίζω ἢ μακαρίζω ὑπό ἄλλος . ὁράω δέ ὁ πατέρας ὁ οὐσία ἐπιμελέομαι καί πλείων ὁ εἰμί ποιέω καίω ὅπως εὖ πράσσω ἐγώ παραδέω ὁ οἶκος , πᾶς ὑπομένω πόνος καί οὐ εἰμί χαλεπός οὐδέ ἀκριβολογέομαι , διό τίς φαίνω ἀναλίσκω , χαίρω καί εἰς ἱερόν βαδίζω ἀπό ὁ πατήρ ἄρχω ὁ εὐχή .
libanius.declamatio-50 8
οὕτ’ ὢ δὲ | ἡμῖν τῶν πραγμάτων χωρούντων , εἴπω τὰ λοιπὰ μετὰ παρ - ρησίας ; ἀλλ’ οὐκ ἐβουλόμην μὲν οὐδὲν δυσχερὲς περὶ οὐδενὸς λέγειν νέος τε ὢν ἔτι καὶ εἴπερ τις ἄλλος τῶν ἡλικιωτῶν εὐφημεῖν περὶ ἀπάντων , καὶ πολιτῶν καὶ μετοίκων καὶ ξένων , μεμελετηκώς , καρτερεῖν δὲ οὐκ ἔστιν ἀδικούμενον .
Lemmas: οὔτε ὦ δέ | ἐγώ ὁ πρᾶγμα χωρέω , λέγω ὁ λοιπός μετά παρά - ῥῆσις ; ἀλλά οὐ βούλομαι μέν οὐδείς δυσχερής περί οὐδείς λέγω νέος τε εἰμί ἔτι καί εἴπερ τις ἄλλος ὁ ἡλικιώτης εὐφημέω περί ἀπαντάω , καί πολίτης καί μέτοικος καί ξένος , μελετάω , καρτερέω δέ οὐ εἰμί ἀδικέω .
libanius.declamatio-50 9
εἰσί τινες , ὦ πολῖται , τοῖς ἑτέρων ἀγαθοῖς ἀχθόμενοι καὶ νομίζοντες ἐν ταῖς τῶν πολλῶν εὐτυχίαις αὐτοὶ δυστυχεῖν . καὶ τούτων οἱ μὲν ἡσυχῆ στένουσιν , οἱ δὲ καταρῶνται καὶ διαμέμ - φονται τὴν Τύχην , οἱ δ’ αὖ τούτων ἀνδρειότεροι εἰ μὴ μεταστήσαιεν ἐπὶ τἀναντία τὰς οὕτως ἐχούσας οἰ - κίας οὐ φέρουσι καὶ ποιοῦσι δὴ τὰ τῶν πολεμίων λό - γοις ψευδέσι καὶ πεπλασμέναις αἰτίαις ἀνθ’ ὅπλων καὶ μηχανημάτων χρώμενοι .
Lemmas: εἰμί τις , ὦ πολίτης , ὁ ἕτερος ἀγαθός ἄχθομαι καί νομίζω ἐν ὁ ὁ πολύς εὐτυχία αὐτός δυστυχέω . καί οὗτος ὁ μέν ἡσυχῆ στένω , ὁ δέ καταράομαι καί διαμέμ - φοντά ὁ Τύχη , ὁ δέ αὖ οὗτος ἀνδρεῖος εἰμί μή μεθίστημι ἐπί ἐναντίος ὁ οὕτως ἔχω ὁ - κία οὐ φέρω καί ποιέω δή ὁ ὁ πολέμιος λό - γος ψευδής καί πλάσσω αἰτία ἀντί ὅπλον καί μηχάνημα χράομαι .
libanius.declamatio-50 10
καὶ νῦν μὲν ἄνδρα πρὸς γυναῖκα , νῦν δὲ θεῖον πρὸς ἀδελφιδοῦν , νῦν δὲ ἀδελφοὺς πρὸς ἀλλήλους , νῦν δέ , οἶόν τι τὸ παρόν , πατέρα πρὸς υἱὸν ἐξεπολέμωσαν κἂν λάβωσί τινα χρη - ’στὸν καὶ οὐδὲν ἑαυτοῖς ἐοικότα , διεπράξαντο ῥᾳδίως ὁ γὰρ ἥκιστ’ ἂν αὐτὸς τοιαῦτα ἑτέροις ἐπιβουλεύσας ῥᾷστα ἂν ὑπὸ τῶν τὰ τοιαῦτα μηχανωμένων διαπρα - χθείη .
Lemmas: καί νῦν μέν ἀνήρ πρός γυνή , νῦν δέ θεῖος πρός ἀδελφιδέος , νῦν δέ ἀδελφός πρός ἀλλήλων , νῦν δέ , οἶος τίς ὁ πάρειμι , πατέρας πρός υἱός ἐκπολεμόω κἀν λαμβάνω τις χρα - εἰμί καί οὐδείς ἑαυτοῦ ἔοικα , διαπράσσω ῥᾴδιος ὁ γάρ ἥκιστος ἄν αὐτός τοιοῦτος ἕτερος ἐπιβουλεύω ῥᾴδιος ἄν ὑπό ὁ ὁ τοιοῦτος μηχανάομαι διαπρα - τίκτω .
libanius.declamatio-50 11
ἆρα ἄν μοι δοίητε εἰπεῖν ὅτι τούτων εἶς ὑπὸ τῶν τοιούτων ἠπατημένων καὶ ὁ πατήρ μοι γε - γένηται καὶ νῦν ἐγὼ θανατῶ διὰ τὴν ἐκείνου χρηστό - τητα ; εἰ γὰρ ἃ συνῄδει μοι παρὰ πάντα τὸν χρόνον ἰσχυρότερα ὧν χθὲς ὡς εἰπεῖν ἤκουσεν ἐπεποίητο , τῶν παρόντων οὐδὲν ἂν ἡμᾶς ἤλαυνε . νῦν δ’ ὁ πατὴρ πα - τὴρ ἡμῖν οἴκοθεν ἐξελθὼν ἐπανῆλθεν ἐξαίφνης πολέμιος καὶ δεινὸν ἔβλεπε καὶ τὸν μηρὸν ἔπληττε καὶ βοῆς ἐν - επίμπλα τὴν οἰκίαν τότε πρῶτον τοιαῦτα ποιῶν .
Lemmas: ἆρα ἄν ἐγώ δίδωμι λέγω ὅτι οὗτος εἰμί ὑπό ὁ τοιοῦτος ἀπατάω καί ὁ πατήρ ἐγώ γε - γίγνομαι καί νῦν ἐγώ θανατάω διά ὁ ἐκεῖνος χρηστός - της ; εἰμί γάρ ὅς σύνοιδα ἐγώ παρά πᾶς ὁ χρόνος ἰσχυρός ὅς χθές ὡς λέγω ἀκούω ποιέω , ὁ πάρειμι οὐδείς ἄν ἐγώ ἐλαύνω . νῦν δέ ὁ πατήρ πῃ - Τῆρ ἐγώ οἴκοθεν ἐξέρχομαι ἐπανέρχομαι ἐξαίφνης πολέμιος καί δεινός βλέπω καί ὁ μηρός πλήσσω καί βοή ἐν - πίμπλημι ὁ οἰκία τότε πρῶτος τοιοῦτος ποιέω .
libanius.declamatio-50 12
ἐρω - τῶντος δέ μου τί τὸ ταῦτα ἀναγκάζον καὶ ποιεῖν καὶ λέγειν ; σύ , φησίν , ὅν ἐμαυτοῦ φονέα βόσκων οὐκ ᾔδειν . ἀνεβόησα , ὦ πολῖται , καὶ ταῖν χεροῖν τὸ πρόσωπον ἔτυπτον καὶ θεοὺς καὶ δαίμονας ἐκάλουν καὶ μὴ τοιαῦτα ἀσεβεῖν ἐδεόμην .
Lemmas: εἴρω - τείνω δέ ἐγώ τίς ὁ οὗτος ἀναγκάζω καί ποιέω καί λέγω ; σῦς , φημί , ὅς ἐμαυτοῦ φονεύς βόσκω οὐ Ἠείδω . ἀναβοάω , ὦ πολίτης , καί ὁ χείρ ὁ πρόσωπον τύπτω καί θεός καί δαίμων καλέω καί μή τοιοῦτος ἀσεβέω δέω .
libanius.declamatio-50 13
τοῦ δὲ καὶ σφόδρα ταῦτα πεπεῖσθαι λέγοντος καὶ οὐδένα ἂν αὐτὸν μετα - πεῖσαι ῥήτορα προσπεσὼν πρὸς τὰ γόνατα λαμβάνειν ἠξίουν δίκην παρ’ ἐμοῦ τὴν ἐσχάτην . οὗτος , ἔφην , αὐχήν σοι γυμνός , αὕτη κλείς , τουτὶ στῆθος , πάντα | ἕτοιμα δέχεσθαι ξίφος . μὴ μέλλε χεῖρα ἔχων καὶ νόμον .
Lemmas: ὁ δέ καί σφόδρα οὗτος πείθω λέγω καί οὐδείς ἄν αὐτός μετά - πείθω ῥήτωρ προσπίπτω πρός ὁ γόνυ λαμβάνω ἀξιόω δίκη παρά ἐγώ ὁ ἔσχατος . οὗτος , φημί , αὐχήν σύ γυμνός , οὗτος κλείς , οὗτος στῆθος , πᾶς | ἑτοῖμος δέχομαι ξίφος . μή μέλλω χείρ ἔχω καί νόμος .
libanius.declamatio-50 14
ὁ δὲ τὸ μὲν αὐτὸς κατεργάσασθαι τὸν υἱὸν ὤκνει , δικαστηρίου δὲ ἐμέμνη - τὸ καὶ γραφῆς καὶ ἑτέρου νόμου τοῦ τῆς βουλεύσεως . καὶ ᾤμην γε αὐτὸν ἐνταυθοῖ λήξειν καὶ ὧν εἶπεν ἐπι - λήσεσθαι , ἀλλ’ οἱ τὸν σπινθῆρα , ὧς ἔοικεν , ἐμβαλόντες τὸ πρῶτον ἐρρίπιζον τὸν θυμόν . ὁ γὰρ μισθὸς οὐ μικρὸς ἀνθ’ ἡμῶν τὰ ἡμέτερα ἔχειν . τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν ; διώκει τὸν παῖδα βουλεύσεως ὁ πατήρ .
Lemmas: ὁ δέ ὁ μέν αὐτός κατεργάζομαι ὁ υἱός ὀκνέω , δικαστήριον δέ μιμνήσκω - ὁ καί γραφεύς καί ἕτερος νόμος ὁ ὁ βούλευσις . καί οἴομαι γε αὐτός ἐνταυθοῖ λήγω καί ὅς λέγω ἐπι - λανθάνω , ἀλλά ὁ ὁ σπινθήρ , ὅς ἔοικα , ἐμβάλλω ὁ πρῶτος ῥιπίζω ὁ θυμός . ὁ γάρ μισθός οὐ μικρός ἀντί ἐγώ ὁ ἡμέτερος ἔχω . τίς δέω ὁ πολύς λέγω ; διώκω ὁ παῖς βούλευσις ὁ πατήρ .
libanius.declamatio-50 15
οὐ μὴν ἔγωγε ἀποδρὰς ᾠχόμην καίτοι τῶν οἰκείων παραι - νούντων ὡς τοῦ χρόνου παύσοντος τὴν ὀργὴν καὶ οὐ διὰ τέλους τῶν κακουργούντων ἡμῖν τὴν οἰκίαν κλει - σόντων . ἀλλ’ οὐκ ἔγωγε ἠνεσχόμην αἰσχρῶς σωθῆναι οὐδὲ ἐλθὼν μετὰ τοιαύτης αἰτίας παρ’ ἑτέροις οἰκεῖν οὐδὲ παρασχεῖν τοῖς ἅπαν τὸ πρᾶγμα κατεσκευακόσι λέγειν ἃ μάλιστα ἦν βουλομένοις , ἀλλὰ μένω καὶ δί - δωμι τῆς ὑποψίας δίκην καὶ φέρω κατ’ ἐμαυτοῦ τὴν ψῆφον . καὶ τί ἂν δέοι δικαστήριον ἀνοίγειν καὶ ὕδωρ μετρεῖν ἐμοῦ τὸ ξίφος ἐπισπωμένου καὶ δεομένου τὸν πατέρα με παρ’ ὑμῶν λαβόντα ἀποκτεῖναι ;
Lemmas: οὐ μήν ἐγώ ἀποδιδράσκω οἴχομαι καίτοι ὁ οἰκεῖος παρά - νέος ὡς ὁ χρόνος παύω ὁ ὀργή καί οὐ διά τέλος ὁ κακουργέω ἐγώ ὁ οἰκία καλέω - σῴζω . ἀλλά οὐ ἐγώ ἀνέχω αἰσχρός σῴζω οὐδέ ἔρχομαι μετά τοιοῦτος αἰτία παρά ἕτερος οἰκέω οὐδέ παρέχω ὁ ἅπας ὁ πρᾶγμα κατασκευάζω λέγω ὅς μάλιστα εἰμί βούλομαι , ἀλλά μένω καί δί - δίδωμι ὁ ὑποψία δίκη καί φέρω κατά ἐμαυτοῦ ὁ ψῆφος . καί τίς ἄν δέω δικαστήριον ἀνοίγνυμι καί ὕδωρ μετρέω ἐγώ ὁ ξίφος ἐπισπάω καί δέω ὁ πατέρας ἐγώ παρά σύ λαμβάνω ἀποκτείνω ;
libanius.declamatio-50 16
16 . Ἀλλ’ οὐκ εἰωθότα , φησί , ζητεῖς τὸν κρῖ - ναι βουλόμενον ἀναγκάζων ἄκριτον τὸν αὑτοῦ σφάττειν . οὐδὲ γὰρ εἰωθότα , ὦ πολῖται , ἐγκέκλημαι , οἷον πίνειν τοῦ μετρίου πλέον , διάγειν ἐν κώμοις , προσκεῖσθαι κύβοις , ἑταίραν λελύσθαι , ταῦτα δὴ τὰ πολλοὺς τῶν νέων καταδεδουλωμένα . ἀλλ’ ἐκεῖνα δια - φυγὼν ἃ μὴ ῥᾴδιον μόνος ἐγκέκλημαι ταῦτα ἃ μηδεὶς ἄλλος νέων . τί οὖν θαυμαστὸν εἰ ὑπὸ καινῶν ἐγκλη - μάτων ἐπὶ καινοὺς προῆγμαι λόγους ;
Lemmas: 16 . ἀλλά οὐ εἴωθα , φημί , ζητέω ὁ κρῖ - ναι βούλομαι ἀναγκάζω ἄκριτος ὁ αὐτός σφάζω . οὐδέ γάρ εἴωθα , ὦ πολίτης , ἐγκαλέω , οἷος πίνω ὁ μέτριος πλείων , διάγω ἐν κῶμος , πρόσκειμαι κύβος , ἑταίρα λύω , οὗτος δή ὁ πολύς ὁ νέος καταδουλόω . ἀλλά ἐκεῖνος δα - φεύγω ὅς μή ῥᾴδιος μόνος ἐγκαλέω οὗτος ὅς μηδείς ἄλλος νέος . τίς οὖν θαυμαστός εἰμί ὑπό καινός ἐγκλη - ματάω ἐπί καινός πρόειμι λόγος ;
libanius.declamatio-50 17
χωρὶς δὲ τούτων οὐκ ἐπιτάττω τῷ πατρὶ τήμερον οὐδὲ ἐφεστη - κὼς λέγω · τοῦτο μὲν οὐδ’ εἰ βούλει , ποιήσεις , ἐκεῖνο δέ , κἂν εἰ μὴ βούλοιο , καὶ κρῖναι μὲν οὐκ ἐπιτρέψω , κτεῖναι δὲ ἐπαναγκάσω , ἀλλ’ ἐφ’ ὑμᾶς ἥκω τὸν δῆμον τὸν φιλάνθρωπον , τὸν κοινὸν πατέρα τῶν νέων . καὶ τὸ μὲν ἐμόν ἐστιν ἱκετεία , τὸ δὲ παρ’ ὑμῶν ἐσόμενον πειθώ .
Lemmas: Χωρὶς δέ οὗτος οὐ ἐπιτάσσω ὁ πατήρ σήμερον οὐδέ ἐφίστημι - πως λέγω · οὗτος μέν οὐδέ εἰμί βούλομαι , ποιέω , ἐκεῖνος δέ , κἀν εἰμί μή βούλομαι , καί κρίνω μέν οὐ ἐπιτρέπω , κτείνω δέ ἐπαναγκάζω , ἀλλά ἐπί σύ ἥκω ὁ δῆμος ὁ φιλάνθρωπος , ὁ κοινός πατέρας ὁ νέος . καί ὁ μέν ἐμός εἰμί ἱκετεία , ὁ δέ παρά σύ εἰμί πειθώ .
libanius.declamatio-50 18
διαφέρει δὲ πολὺ πεισθέντα δοῦναι χάριν ἢ μὴ βουλόμενον βιασθῆναι . καὶ τὸ μέν ἐστι δημοκρατίᾳ πρέπον , τὸ δὲ εἰς τυράν - νους ἔρχεται . οὐδὲ γάρ , εἰ τῶν συγγενῶν τινας τῷ πατρὶ προσέπεμπον ὑπὲρ τούτων διαλεξομένους , | ἀνάγκη τοῦτ’ ἂν ἦν . ὅπου γὰρ ἦν ἅψασθαι γενείου καὶ γονάτων καὶ δακρύσαι καὶ εἰπεῖν · εἶξον , ἐλέησον , αὐτὸς ἀπόκτεινον , πρὸς θεῶν , πρὸς ἑστίας , τίς ἐνταῦθα χώρα τῷ τῆς ἀνάγκης ὀνόματι ;
Lemmas: διαφέρω δέ πολύς πείθω δίδωμι χάρις ἢ μή βούλομαι βιάζω . καί ὁ μέν εἰμί δημοκρατία πρέπει , ὁ δέ εἰς Τύρας - νους ἔρχομαι . οὐδέ γάρ , εἰμί ὁ συγγενής τις ὁ πατήρ προσπέμπω ὑπέρ οὗτος διαλέγω , | ἀνάγκη οὗτος ἄν εἰμί . ὅπου γάρ εἰμί ἅπτω γένειον καί γόνυ καί δακρύω καί λέγω · εἴκω , ἐλεέω , αὐτός ἀποκτείνω , πρός θεός , πρός ἑστία , τίς ἐνταῦθα χώρα ὁ ὁ ἀνάγκη ὄνομα ;
libanius.declamatio-50 19
εἰ μὲν οὖν ἐκείνους ἀποχρήσειν ἡγούμην , οὐκ ἂν ὑμῖν ἠνώχλουν οὐδ’ ἂν φορτίον μεῖζον ἢ κατ’ ἐμαυτὸν ἀνῃρούμην δήμῳ διαλεγόμενος · ἐπεὶ δὲ ἐλάττους εἰσὶ τοῦ πράγ - ματος , ὑμᾶς ὁ καιρὸς ζητεῖ τοὺς τῶν ὅλων κυρίους , ὑφ’ ὧν εὔξαιτο ἄν τις αἰτηθῆναι χάριν .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἐκεῖνος ἀποχράω ἡγέομαι , οὐ ἄν σύ ἀνοχλέω οὐδέ ἄν φορτίον μέγας ἢ κατά ἐμαυτοῦ ἀναιρέω δῆμος διαλέγω · ἐπεί δέ μικρός εἰμί ὁ πράγ - μα , σύ ὁ καιρός ζητέω ὁ ὁ ὅλος κύριος , ὑπό ὅς εὔχομαι ἄν τις αἰτέω χάρις .
libanius.declamatio-50 20
20 . Γραφὴν οὖν , φησίν , ἀπενεχθεῖσαν δια - γράψεις ; οὐκ ἐγώ . πόθεν ; οὐδ’ αὖ ὁ δῆμος . ἀλλ’ ὅσπερ ἀπήνεγκεν , εἰ πείθοιτο τῷ δήμῳ . πείσεται δὲ παρ’ οὗπερ οὐκ ὀλιγάκις τετίμηται . τίς οὖν αὕτη τοῦ πατρὸς ἀτιμία , εἰ ἄκοντος μὲν οὐδεὶς λύσει τἀκείνου , τὰ αὑτοῦ δὲ αὐτὸς ἑκών ; οὐδὲ γὰρ χαίρειν εἰπόντες ἐκείνῳ τὸν ἄρχοντα καλέσαντες μὴ ἐξέστω δὲ τῷ πατρὶ τὸν παῖδα διώκειν ἐροῦσιν , ἀλλ’ αὐτὸν τὸν πατέρα καλέσαντες τοιαῦτα πρὸς ἐκεῖνον ἐροῦσιν · ὦ φίλτατε , ἐπειδὴ μόνος οἴει πατέρων ὑπὸ τοῦ παιδὸς μεμισῆσθαι καὶ τὸ μῖσος εἰς βουλὴν φό - νου προβεβηκέναι καὶ τοῦτο ἐδυνήθης πεισθῆ - ’ναι , λάμβανε μὲν τὴν δίκην , οὐ παραιτούμεθα , λάμβανε δὲ κατὰ τὸν νόμον , ὃς ποιεῖ σε κύριον τοῦ ’κείνου σώματος . ταῦτα γάρ , ταῦτα ὁ παῖς ἱκετεύει πραγμάτων σε πολλῶν ἀπαλλάττων καὶ τούτων τῶν λογογράφων .
Lemmas: 20 . γραφή οὖν , φημί , ἀποφέρω δα - γράφω ; οὐ ἐγώ . πόθεν ; οὐδέ αὖ ὁ δῆμος . ἀλλά ὅς ἀποφέρω , εἰμί πείθω ὁ δῆμος . πάσχω δέ παρά ὅσπερ οὐ ὀλιγάκις τιμάω . τίς οὖν οὗτος ὁ πατήρ ἀτιμία , εἰμί ἀέκων μέν οὐδείς λύω ἐκεῖνος , ὁ αὐτός δέ αὐτός ἑκών ; οὐδέ γάρ χαίρω λέγω ἐκεῖνος ὁ ἄρχων καλέω μή ἔξεστι δέ ὁ πατήρ ὁ παῖς διώκω λέγω , ἀλλά αὐτός ὁ πατέρας καλέω τοιοῦτος πρός ἐκεῖνος λέγω · ὦ φίλος , ἐπεί μόνος οἴομαι πατήρ ὑπό ὁ παῖς μισέω καί ὁ μῖσος εἰς βουλή Φο - νους προβαίνω καί οὗτος δύναμαι πείθω - ναίω , λαμβάνω μέν ὁ δίκη , οὐ παραιτέομαι , λαμβάνω δέ κατά ὁ νόμος , ὅς ποιέω σύ κύριος ὁ ἐκεῖνος σῶμα . οὗτος γάρ , οὗτος ὁ παῖς ἱκετεύω πρᾶγμα σύ πολύς ἀπαλλάσσω καί οὗτος ὁ λογογράφος .
libanius.declamatio-50 21
ἂν ταῦτα ὁ πατὴρ προσέμενος ἀποστῇ τῆς κρίσεως , τίς ἠδίκηται νόμος ; τίς ἀνθρώπων ὕβρισται ; τίς βεβίασται τῶν πολιτῶν ; οὐδείς . ἀλλ’ εἶς οὗτος βεβαιοῦται νόμος τήμερον ὁ περὶ τῶν ἀκρίτων φόνων .
Lemmas: εἄν οὗτος ὁ πατήρ προσίημι ἀφίστημι ὁ κρίσις , τίς ἀδικέω νόμος ; τίς ἄνθρωπος ὑβρίζω ; τίς βιάζω ὁ πολίτης ; οὐδείς . ἀλλά εἰμί οὗτος βεβαιόω νόμος σήμερον ὁ περί ὁ ἄκριτος φόνος .
libanius.declamatio-50 22
εἰ μὲν οὖν ἢ μηδεμίαν ἢ μικρὰν ἀντὶ μείζονος ὑποσχεῖν ἠξίουν δίκην , οἷον εἰ ταῦτα ἔλεγον παρελθών · ἄνδρες πολῖται , πονη - ρῶν καὶ κακοηθῶν ἀνδρῶν συμμορία τὴν οἰκίαν ἡμῖν κεκύκλωκε καὶ πολιορκεῖ . βοηθήσατε , πρὶν αὐτὴν ἐξέλωσιν . ὁ πα·τὴρ ἀναπέπεισται . διανε - νόηταί με τὴν ψυχὴν αὐτὸς ἀφελέσθαι , ὃ οὔτε ἐγένετο μήτε γένοιτο . πῶς γὰρ ἂν ἐγὼ γεγονὼς ἐξ ἐκείνου καὶ τοῦτο ἀκριβῶς εἰδὼς καὶ τρα - φεὶς οὐδενὸς φαυλότερον καὶ παιδείας μετα - σχών , ἣ τοὺς ἀναισθήτους ἀμείνους ποιεῖν δύ - ναται καὶ δικαίους καὶ καλῶν ἔργων ἐπιθυμῇ .. τάς , | πῶς οὖν ἐγὼ τὸν πατέρα εἶναί μοι δεινὸν ἡγησάμην τῆς ὀρφανίας μεγίστης εἶναι συμφορᾶς ὁμολογουμένης ; ἤ οὐχ ἡδὺ πατέρα γηραιὸν ὥσπερ τινὰ δαίμονα θεραπεύειν κἀν ταῖς εἰς ἐκεῖνον ἐπιμελείαις κτᾶσθαι τὰς ἀμεί - νους ἐλπίδας ; οὐκ ἂν ἔδεισα τοὺς ἐνταῦθα νό - μους ; οὐκ ἂν ἔδεισα τοὺς ἐν Ἅιδου φόβους ; ποιήσατε τοίνυν ἥμερόν μοι τὸν πατέρα καὶ κρατήσατε τῶν διασειόντων ἡμῖν τὸ γένος . εἰ ταῦτα ἐδεόμην , εἰκότως ἂν ἠγανάκτεις .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἢ μηδείς ἢ μικρός ἀντί μέγας ὑπέχω ἀξιόω δίκη , οἷος εἰμί οὗτος λέγω παρέρχομαι · ἀνήρ πολίτης , πονέω - ῥόος καί κακοήθης ἀνήρ συμμορία ὁ οἰκία ἐγώ κυκλόω καί πολιορκέω . βοηθέω , πρίν αὐτός ἐξαιρέω . ὁ πατήρ ἀναπείθω . διάνος - νοέω ἐγώ ὁ ψυχή αὐτός ἀφαιρέω , ὁ οὔτε γίνομαι μήτε γίγνομαι . πῶς γάρ ἄν ἐγώ γίγνομαι ἐκ ἐκεῖνος καί οὗτος ἀκριβῶς οἶδα καί τρα - φημί οὐδείς φαῦλος καί παιδεία μετά - ἔχω , ὅς ὁ ἀναίσθητος ἀγαθός ποιέω δύο - νάω καί δίκαιος καί καλός ἔργον ἐπιθυμέω .. ὁ , | πῶς οὖν ἐγώ ὁ πατέρας εἰμί ἐγώ δεινός ἡγέομαι ὁ ὀρφανία μέγας ἔρχομαι συμφορά ὁμολογέω ; ἤ οὐ ἡδύς πατέρας γηραιός ὥσπερ τις δαίμων θεραπεύω ἐν ὁ εἰς ἐκεῖνος ἐπιμέλεια κτάομαι ὁ ἄμι - νους ἐλπίς ; οὐ ἄν δείδω ὁ ἐνταῦθα Ν - ξενότιμος ; οὐ ἄν δείδω ὁ ἐν ᾍδης φόβος ; ποιέω τοίνυν ἥμερος ἐγώ ὁ πατέρας καί κρατέω ὁ διασείω ἐγώ ὁ γένος . εἰμί οὗτος δέω , ἔοικα ἄν ἀγανακτέω .
libanius.declamatio-50 23
ἠγανάκτεις δ’ ἂν εἰκότως κἀκεῖνά μου λέγοντος · ὀργιζέσθω μὲν καὶ λαμβανέτω δίκην , ἐπειδήπερ βούλεται , ἀλλὰ παίων , ἀλλὰ μαστίζων , ἀλλ’ ἀποκηρύττων , ἀλλ’ ἐξελαύνων τῆς οἰκίας , εἰ δὲ οὐκ ἀρκεῖ τοῦτο , τῆς πόλεως . ζῆν μόνον ἐπιτρεψάτω . ταῦτ’ ὀργὴν ἂν ἐποίει δικαίαν , ἐπὶ τούτοις ἄν τις εἰκότως ἠγανά - κτει .
Lemmas: ἀγανακτέω δέ ἄν ἔοικα ἐκεῖνος ἐγώ λέγω · ὀργίζω μέν καί λαμβάνω δίκη , ἐπεί βούλομαι , ἀλλά παίω , ἀλλά μαστίζω , ἀλλά ἀποκηρύσσω , ἀλλά ἐξελαύνω ὁ οἰκία , εἰμί δέ οὐ ἀρκέω οὗτος , ὁ πόλις . ζάω μόνος ἐπιτρέπω . αὐτός ὀργή ἄν ποιέω δίκαιος , ἐπί οὗτος ἄν τις ἔοικα ἤγανον - κτάομαι .
libanius.declamatio-50 24
νῦν δ’ ὁρᾷς ὡς ὅτου δεινότερον οὐδὲν τιμωρίας λόγον εὑρῆσθαι δοκεῖ , τί γὰρ ἂν εἴη δεινό - τερον τοῦ μηκέτ’ εἶναι μηδ’ ἀπολαύειν ἡλίου τε καὶ τῶν ἄλλων ὧν ὁ θεὸς ἐδημιούργησεν ἀγαθῶν ; ὑπὸ τοίνυν τοῦτο τὸ δεινότατον ἑκὼν ἔρχομαι . ἀποτεμνέτω μου τὴν κεφαλὴν ὁ πατήρ . εἰ οὖν ὅπερ <ἂν> ἔπασχον , τοῦτο ἕτοιμος καὶ πρὸ τῆς δίκης παθεῖν , τί - νος , εἰπέ μοι , τὸν πατέρα ἀποστερῶ ;
Lemmas: νῦν δέ ορώ ὡς ὅστις δεινός οὐδείς τιμωρία λόγος εὑρίσκω δοκέω , τίς γάρ ἄν εἰμί δεινός - τέρος ὁ μηκέτι ἔρχομαι μηδέ ἀπολαύω ἥλιος τε καί ὁ ἄλλος ὅς ὁ θεός δημιουργέω ἀγαθός ; ὑπό τοίνυν οὗτος ὁ δεινός ἑκών ἔρχομαι . ἀποτέμνω ἐγώ ὁ κεφαλή ὁ πατήρ . εἰμί οὖν ὅς ὅ πάσχω , οὗτος ἑτοῖμος καί πρό ὁ δίκη πάσχω , τίς - ν , λέγω ἐγώ , ὁ πατέρας ἀποστερέω ;
libanius.declamatio-50 25
25 . Νόμος , φησίν , ἐστὶ τῷ πατρὶ διδοὺς τὸν αὑτοῦ κτείνειν ἄκριτον , εἰ βούλοιτο , μὴ βου - λόμενον δὲ οὐκ ἐπαναγκάζει . καλῶς . οὐκοῦν οὐδὲ νῦν ὁ νόμος ἀναγκάσει , ἀλλ’ ὅ μὲν ὁ νόμος αὐτός . βουληθῆναι δὲ ὁ παῖς διὰ τοῦ δήμου παρακαλεῖ · τίς οὖν γένοιτ’ ἂν ὠμότερος τῶν ἀντιλέγειν πειρωμένων , οἳ φθονοῦσί μοι ταχείας τελευτῆς ;
Lemmas: 25 . Νόμος , φημί , εἰμί ὁ πατήρ δίδωμι ὁ αὐτός κτείνω ἄκριτος , εἰμί βούλομαι , μή βοῦς - λούω δέ οὐ ἐπαναγκάζω . καλός . οὐκοῦν οὐδέ νῦν ὁ νόμος ἀναγκάζω , ἀλλά ὁ μέν ὁ νόμος αὐτός . βούλομαι δέ ὁ παῖς διά ὁ δῆμος παρακαλέω · τίς οὖν γίγνομαι ἄν ὠμός ὁ ἀντιλέγω πειράω , ὅς φθονέω ἐγώ ταχύς τελευτή ;
libanius.declamatio-50 26
26 . Ἀλλὰ μανία , φησί , προέμενον τὸ τῆς κρί - σεως ἄδηλον ἐπὶ φανερὰν σφαγὴν ἑκόντα δρα - μεῖν . καὶ τί δέδοικας , φησίν , εἰ μηδὲν ἀδικεῖς , τὴν κρίσιν ; πολλά , ὦ πολῖται , πολλά . καὶ πρῶτον μὲν τὸ πάντων ὑμῶν ἀκουόντων εἰπεῖν ὅτι ψεύδεται ὁ πατὴρ καὶ συκοφαντεῖ καὶ τὰ μηδαμοῦ γεγενημένα πλάττει .
Lemmas: 26 . ἀλλά μανία , φημί , προΐημι ὁ ὁ κρῖ - σέως ἄδηλος ἐπί φανερός σφαγή ἑκών δράω - ἐπιθυμέω . καί τίς δείδω , φημί , εἰμί μηδείς ἀδικέω , ὁ κρίσις ; πολύς , ὦ πολίτης , πολύς . καί πρῶτος μέν ὁ πᾶς σύ ἀκούω λέγω ὅτι ψεύδω ὁ πατήρ καί συκοφαντέω καί ὁ μηδαμοῦ γίγνομαι πλάσσω .
libanius.declamatio-50 27
ἤδη δέ τις τοιαῦτα καὶ περὶ μικρῶν τι - νῶν ἀγωνιζόμενος εἴρηκεν . ὅτῳ δὲ ὁ λόγος περὶ θανά - του καὶ ἐπ’ αἰτίᾳ τοιαύτῃ καὶ τὴν ζημίαν ἡ χείρων δόξα παρέρχεται , πῶς ἂν τούτων ἀνέχεσθαι δύναιτο ; εἰ μὲν γὰρ ἀξιοῖ μέ τις εἰσελθόντα σιωπᾶν | πολλῶν ὄντων τῶν κατ’ ἐμοῦ ῥεόντων ἄφωνον ἑστά - ναι καθάπαξ , τί μοι τῆς κρίσεως τὸ κέρδος ; τί δ’ ὑμῖν τηνάλλως παραναλίσκεται δικαστήριον ; εἰ δὲ δεήσει με λέγειν τι καὶ μὴ δέχεσθαι τὴν αἰτίαν , ἀνάγκη πολλὴ τὰ τῶν ἀλγούντων καὶ τὰ τῶν ὀδυρομένων , ἐν οἷς ἂν ἐκδράμοι τι τοιοῦτον , ὅ σιωπᾶσθαι βέλτιον .
Lemmas: ἤδη δέ τις τοιοῦτος καί περί μικρός τίς - νόος ἀγωνίζομαι λέγω . ὅστις δέ ὁ λόγος περί Θανά - τις καί ἐπί αἰτία τοιοῦτος καί ὁ ζημία ὁ χείρων δόξα παρέρχομαι , πῶς ἄν οὗτος ἀνέχω δύναμαι ; εἰμί μέν γάρ ἀξιόω ἐγώ τις εἰσέρχομαι σιωπάω | πολύς εἰμί ὁ κατά ἐγώ ῥέω ἄφωνος εἶμαι - νω καθάπαξ , τίς ἐγώ ὁ κρίσις ὁ κέρδος ; τίς δέ σύ τηνάλλως παραναλίσκω δικαστήριον ; εἰμί δέ δέω ἐγώ λέγω τίς καί μή δέχομαι ὁ αἰτία , ἀνάγκη πολύς ὁ ὁ ἀλγέω καί ὁ ὁ ὀδύρομαι , ἐν ὅς ἄν ἐκδράμω τίς τοιοῦτος , ὁ σιωπάω ἀγαθός .
libanius.declamatio-50 28
ἐγὼ οὖν καλέσω τὸν πατέρα μου συκοφάντην ; ἐγώ τι πι - κρότερον εἴπω πρὸς αὐτόν ; μίμησαι , πάτερ , τὰ θη - ῥία . κἀκεῖνα κήδεται τῶν τέκνων . ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἀσεβές τε καὶ δεινὸν καὶ θεοῖς καὶ δαίμοσιν ἐχθρὸν καὶ μυρίων ἐμοὶ θανάτων βαρύτερον .
Lemmas: ἐγώ οὖν καλέω ὁ πατέρας ἐγώ συκοφάντης ; ἐγώ τίς πι - κροτερος λέγω πρός αὐτός ; μιμέομαι , πατέρας , ὁ τίθημι - Ῥίον . κᾀκεῖνας κήδω ὁ τέκνον . ἀλλά πρῶτος μέν ἀσεβής τε καί δεινός καί θεός καί δαίμων ἐχθρός καί μυρίος ἐγώ θάνατος βαρύς .
libanius.declamatio-50 29
ἔπειτα πόσην εἰκὸς ἔσεσθαι βοήν , πόσον δὲ θόρυβον ἐν τι δικαστηρίῳ καὶ τῶν καθημένων καὶ τῶν περιεστηκό - των ; ἐξελήλεγκται τἀδίκημα , δέδεικται τὸ σκευ - ώρημα . τοῦ τοιαῦτα λέγοντός ἐστι τὸ κἀκεῖνο τετολμηκέναι καὶ τῆς αὐτῆς ψυχῆς καὶ τὰ ῥή - ματα καὶ τὰ ἔργα . εἰ γὰρ ἐν μέσῳ ταῦτα , τί λάθρα ; οὐ βαλεῖ τις , οὐκ ἀποκτενεῖ τὸν φονέα τοῦ πατρός ; εἰ οὖν ἥ τε σιωπὴ τῆς αἰτίας ὁμολογία σαφὴς καὶ ἡ φωνὴ ταὐτὸν ἂν ποιοίη , τίς ὄνησις τῷ φεύγοντι τοῦ δικαστηρίου ;
Lemmas: ἔπειτα πόσος ἔοικα εἰμί βοή , πόσος δέ θόρυβος ἐν τίς δικαστήριον καί ὁ κάθημαι καί ὁ περιίστημι - ὁ ; ἐξελέγχω ἀδίκημα , δείκνυμι ὁ σκευ - ὁράω . ὁ τοιοῦτος λέγω εἰμί ὁ ἐͅκεῖνο τολμάω καί ὁ αὐτηες͂ς ψυχή καί ὁ ρ̅η̅ - μάτη καί ὁ έργο . εἰμί γάρ ἐν μέσος οὗτος , τίς λάθρῃ ; οὐ βάλλω τις , οὐ ἀποκτείνω ὁ φονεύς ὁ πατέρας ; εἰμί οὖν ὁ τε σιωπή ὁ αἰτία ὁμολογία σαφής καί ὁ φωνή αὐτός ἄν ποιέω , τίς ὄνησις ὁ φεύγω ὁ δικαστήριον ;
libanius.declamatio-50 30
ἀλλὰ θῶμεν βούλεσθαι πᾶσαν ἄδειαν ἅπαντος ἔσεσθαί μοι λόγου καὶ μηδένα ἐπιστομίσειν μήτε διακωλύσειν μηδ’ ἐπὶ μηδενὶ τῶν λεγομένων δυσχερανεῖν , ἀλλ’ ἄπειρος ὤν , ὦ πολῖται , δικαστηρίων καὶ νέος καὶ ἡλίκον ὁρᾶτε καὶ μόνος πῶς οἴσω γῆρας πατρὸς καὶ προσηγορίαν καὶ ἐμπειρίαν πραγμάτων καὶ πλῆθος ῥητόρων καὶ οἶς λυσιτελεῖ τὸ ἐμὲ τεθνάναι ;
Lemmas: ἀλλά τίθημι βούλομαι πᾶς ἄδεια ἅπας εἰμί ἐγώ λόγος καί μηδείς ἐπιστομίζω μήτε διακωλύω μηδέ ἐπί μηδείς ὁ λέγω δυσχεραίνω , ἀλλά ἤπειρος εἰμί , ὦ πολίτης , δικαστήριον καί νέος καί ἡλίκος ὁράω καί μόνος πῶς φέρω γῆρας πατήρ καί προσηγορία καί ἐμπειρία πρᾶγμα καί πλῆθος ῥήτωρ καί οἶς λυσιτελέω ὁ ἐγώ θνήσκω ;
libanius.declamatio-50 31
τίς μοι παρέσται , τίς ἀμυνεῖ , τίς συλλήψεται , εἰ μήτε τῶν πρεσβυτέρων ἐθελήσει μηδεὶς μήτε τῶν νέων δυνήσεται ; οἱ μὲν γὰρ τιμῇ τῆς αὐτῆς ἡλικίας συνοργιοῦνται τῷ πατρί , οἱ δ’ οὐδ’ ἂν παρα - κύψαι θαρροῖεν εἰς τὸ δικαστήριον . πῶς γάρ , οἳ κἂν ἐν τοῖς στενωποῖς πλείοσιν ὑμῶν συντύχωσιν , ἰλιγ - γιῶσιν ;
Lemmas: τίς ἐγώ πάρειμι , τίς ἀμύνω , τίς συλλαμβάνω , εἰμί μήτε ὁ πρέσβυς ἐθέλω μηδείς μήτε ὁ νέος δύναμαι ; ὁ μέν γάρ τιμή ὁ αὐτηες͂ς ἡλικία συνοργίζομαι ὁ πατήρ , ὁ δέ οὐδέ ἄν παρά - κύπτω θαρσέω εἰς ὁ δικαστήριον . πῶς γάρ , ὅς κἀν ἐν ὁ στενωπός πολύς σύ συντυγχάνω , ἰλιγ - γιών ;
libanius.declamatio-50 32
ἀλλ’ ἀργύριόν τις ἐλπίσας παρέσται μοι ; πόθεν ; ἀλλ’ εὖ τι πεπονθὼς καὶ χάριν ἀποδιδούς ; ποί - ἀν’ ; ἐγὼ γάρτοι φιλῶ μὲν ὑμᾶς ἅπαντας , ὠ πολῖται , καὶ τοὺς ὑμετέρους παῖδας , ὡς ἴσασιν οἱ θεοί , τὸ δὲ εὐεργετηκέναι μεγάλα τινὰς ἀνθρώπων οὐχ ἡμῶν τῶν νέων . οἰκέται , νὴ Δία , μεθ’ | ἡμῶν ἔσονται ; νυ γε , οἱ τοῦ πατρός , οἱ τὰς πέδας εἰδότες καὶ τὸν μύλωνα . πῶς οὖν ; πρὸς τίνας βλέψω ; τίνας ἱκετεύσω ; τίνας ἐρήσομαι ; τίσιν ἀποκρινοῦμαι ; πῶς διαφεύξομαι τοσαύτας τρικυμίας ;
Lemmas: ἀλλά ἀργύριον τις ἐλπίζω πάρειμι ἐγώ ; πόθεν ; ἀλλά εὖ τίς πάσχω καί χάρις ἀποδίδωμι ; ποῖ - ἄνω ; ἐγώ γάρ φιλέω μέν σύ ἅπας , ὠ πολίτης , καί ὁ ὑμέτερος παῖς , ὡς οἶδα ὁ θεός , ὁ δέ εὐεργετέω μέγας τις ἄνθρωπος οὐ ἐγώ ὁ νέος . οἰκέτης , νή Ζεύς , μετά | ἐγώ εἰμί ; νυν γε , ὁ ὁ πατέρας , ὁ ὁ πέδη οἶδα καί ὁ μυλών . πῶς οὖν ; πρός τίς βλέπω ; τίς ἱκετεύω ; τίς ἔρομαι ; τίσις ἀποκρίνω ; πῶς διαφεύγω τοσοῦτος τρικυμία ;
libanius.declamatio-50 33
33 . Ἀλλὰ <τίς> δίκαια λέγων ἡττήθη ; ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἤδη τις δίκην ὀφείλων οὐκ ἔδωκεν , ἕτερος οὐκ ὀφείλων ἐκολάσθη . καὶ ὥσπερ οἱ χείμαρροι πολλάκις ἀποφέρουσι τὰ πρὸς φυλακὴν πεποιημένα τῶν ἀγρῶν , οὕτω παρασύρεται τῶν δικαίων ἡ μερὶς ὑπὸ στάσεως κολάκων καὶ σεμνοτέρων ὀνομάτων , ὁποῖ - όν τι καὶ τὸ τοῦ πατρός . εἰ γὰρ τἄλλα πάντα ἔχων εἰσῄειν ὧν οὐδὲν ἔστι μοι νῦν , οὐκ ἂν ἐξήρκουν αἰ ὀφρύες τῷ πατρὶ καὶ τὰ νεύματα καὶ μικρὰ φωνὴ καὶ πρόσωπον κατηφὲς καὶ τό , ὦ θεοί , τί γὰρ ἐγάμουν ;
Lemmas: 33 . ἀλλά ὅς δίκαιος λέγω ἡσσάομαι ; ἐν ὁ δικαστήριον ἤδη τις δίκη ὀφείλω οὐ δίδωμι , ἕτερος οὐ ὀφείλω κολάζω . καί ὥσπερ ὁ χειμάρρους πολλάκις ἀποφέρω ὁ πρός φυλακή ποιέω ὁ ἀγρός , οὕτως παρασύρω ὁ δίκαιος ὁ μερίς ὑπό στάσις κόλαξ καί σεμνός ὄνομα , ὁποῖος - εἰμί τίς καί ὁ ὁ πατέρας . εἰμί γάρ ἄλλος πᾶς ἔχω εἰσέρχομαι ὅς οὐδείς εἰμί ἐγώ νῦν , οὐ ἄν ἐξαρκέω ὁ ὀφρύς ὁ πατήρ καί ὁ νεῦμα καί μικρός φωνή καί πρόσωπον κατηφής καί ὁ , ὦ θεός , τίς γάρ γαμέω ;
libanius.declamatio-50 34
οὐδὲν οὖν ἕτερον ἢ ἐν σχήματι κρίσεως ἀπολοῦ - μαι καὶ δοκῶν τῶν ἴσων μετέχειν εἰς ἄνισον ἀγῶνα ἐμπεσοῦμαι . ᾧ τοίνυν ἅπαν δικαίωμα πρὸς σωτηρίαν ἄχρηστον καὶ τὸ πάντως ἁλώσεσθαι πρόδηλον , πῶς οὐκ ἂν ἀνόητος εἴην μὴ φθάνων τοὺς δικαστάς ;
Lemmas: οὐδείς οὖν ἕτερος ἢ ἐν σχῆμα κρίσις ἀπόλλυμι - μής καί δοκέω ὁ ἴσος μετέχω εἰς ἄνισος ἀγών ἐμπίπτω . ὅς τοίνυν ἅπας δικαίωμα πρός σωτηρία ἄχρηστος καί ὁ πάντως ἁλίσκομαι πρόδηλος , πῶς οὐ ἄν ἀνόητος εἰμί μή φθάνω ὁ δικαστής ;
libanius.declamatio-50 35
Ὅτι , φησίν , ὀμοῦνται καὶ οὐδ’ εἰ σφόδρα βούλοιντο , χαρίσαιντ’ ἂν θατέρῳ . κωλύσει γὰρ ὁ φόβος . ἐγὼ δὲ ἀμελήσειν μὲν ὅρκων οὐκ ἂν αἰτια - σαίμην τοὺς ψηφιουμένους , οἶδα δὲ πολλοὺς πολλάκις τῶν δικαστῶν καὶ ταῦτα οὐκ ὀλίγην πεποιημένους τοῦ μὴ παρακρουσθῆναι πρόνοιαν ἠπατημένους .
Lemmas: ὅτι , φημί , ὄμνυμι καί οὐδέ εἰμί σφόδρα βούλομαι , χαρίζομαι ἄν ἕτερος . κωλύω γάρ ὁ φόβος . ἐγώ δέ ἀμελέω μέν ὅρκος οὐ ἄν αἰτία - σαίνω ὁ ψηφίζω , οἶδα δέ πολύς πολλάκις ὁ δικαστής καί οὗτος οὐ ὀλίγος ποιέω ὁ μή παρακρούω πρόνοια ἀπατάω .
libanius.declamatio-50 36
πῶς δὴ τοῦτο γίγνεται ; παρὰ τῶν δικαζομένων ἔρχεται μαθησόμενος ὁ δικαστὴς περὶ ὧν ψηφιεῖται . οὗτοι δὲ ποτὲ μὲν ἱκανῶς ἐδίδαξαν , ποτὲ δὲ οὔ . τούτων δὲ πολλάκις οἱ μὲν δεινοὶ λόγῳ διαστρέψαι τἀληθές , οἱ δὲ οὐ δύνανται δηλῶσαι περὶ ὧν ἔχουσιν ἱκανῶς . ἐν - ταῦθ’ οὖν ὁμοῦ τε τὸ δίκαιον ἡττᾶται καὶ ὁ ὅρκος οὐ παραβαίνεται . ὁ γὰρ ἄκων ἁμαρτὼν τοῦ προσήκον - τος αἰτίας ἔξω .
Lemmas: πῶς δή οὗτος γίγνομαι ; παρά ὁ δικάζω ἔρχομαι μανθάνω ὁ δικαστής περί ὅς ψηφίζω . οὗτος δέ ποτέ μέν ἱκανός διδάσκω , ποτέ δέ οὐ . οὗτος δέ πολλάκις ὁ μέν δεινός λόγος διαστρέφω ἀληθής , ὁ δέ οὐ δύναμαι δηλόω περί ὅς ἔχω ἱκανός . ἐν - αὐτός οὖν ὁμοῦ τε ὁ δίκαιος ἡσσάομαι καί ὁ ὅρκος οὐ παραβαίνω . ὁ γάρ ἀέκων ἁμαρτάνω ὁ προσήκω - ὅς αἰτία ἔξω .
libanius.declamatio-50 37
καὶ τούτου μάρτυς ὁ νομοθέτης ἀπομνησθείς τε ἀπάτης καὶ καταρώμενος ἀντὶ τῶν παρηγμένων τοῖς φενακίζουσιν . εἰ δὲ πανταχοῦ τὸ δί - καῖον ᾔδει νικῆσον , οὐκ ἂν ἦν ἐν τοῖς νόμοις οὔτε τὸ τῶν ἀπατώντων οὔτε τὸ τῶν ἀπατωμένων ὄνομα . ἀλλ’ εἰδὼς μὲν ὡς οὐκ ἔστιν ὅλως ἀπάτης δικαστήρια καθα - ρεύειν , βουλόμενος δὲ αὐτὸ | κωλύσαι τῶν ἄλλων ἐπὶ τοῦτο εὕρισκεν οὐδέν , τὴν ἀρὰν δὲ μόνην ᾤετο δεῖν ἔσεσθαι . βραχὺς δὲ ἄρα ταύτης ὁ λόγος τοῦ ἴσου καὶ τοῦ δικαίου .
Lemmas: καί οὗτος μάρτυς ὁ νομοθέτης ἀπομιμνήσκω τε ἀπάτη καί καταράομαι ἀντί ὁ πάρειμι ὁ φενακίζω . εἰμί δέ πανταχοῦ ὁ δῖος - καίω οἶδα νικάω , οὐ ἄν εἰμί ἐν ὁ νόμος οὔτε ὁ ὁ ἀπατάω οὔτε ὁ ὁ ἀπατάω ὄνομα . ἀλλά οἶδα μέν ὡς οὐ εἰμί ὅλος ἀπάτη δικαστήριον καθά - ῥεύω , βούλομαι δέ αὐτός | κωλύω ὁ ἄλλος ἐπί οὗτος εὑρίσκω οὐδείς , ὁ ἀρή δέ μόνος οἴομαι δεῖ εἰμί . βραχύς δέ ἄρα οὗτος ὁ λόγος ὁ ἴσος καί ὁ δίκαιος .
libanius.declamatio-50 38
ἂν οὗν οἶ μὲν τὰ τῶν δεῖτ’ νῶν καὶ σοφιστῶν ποιῶσιν , ἐγὼ δὲ ἐκπεπληγμένος ἐστή - κω καὶ σκοτοδινιῶ καὶ τὰ μὲν <μηδ᾿> εὑρίσκω , τῶν ἐπιλανθάνωμαι , μικρὸν δὲ φαίνωμαι τῶν ἀνδριάντων διαφέρειν , τοῦτ’ ἤδη κατηγορία τῶν δικαστῶν ; τί γάρ ; ἢν ἐκεῖνοι μὲν ἐρωτῶσι · τί πρὸς ταῦτα φῄς , ὦ παῖ ; πῶς συκοφαντεῖσθαι λέγεις ; ἐμοὶ δὲ τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸς ἀποστρέφῃ τὴν γλῶτταν , ἡ τοῦ φεύγοντος αἰδὼς κακία ἂν εἴη τοῦ δικαστοῦ ; ποία ; μὴ τοίνυν με τῶν δικασόντων νομιζέτω τις κατηγορεῖν , ὅταν ἀπεγνω - κέναι λέγω τὴν ἀφιεῖσαν ψῆφον . οὐ γὰρ ἐκείνους ὑφ - ορώμενος , ἐμαυτὸν δὲ καταμεμφόμενος ταῦτα εἰκάζειν ἔχω .
Lemmas: εἄν ἐν ὅς μέν ὁ ὁ δήω νόος καί σοφιστής ποιέω , ἐγώ δέ ἐκπλήσσω ἵστημι - πω καί σκοτοδινιάω καί ὁ μέν ὅδε εὑρίσκω , ὁ ἐπιλανθάνομαι , μικρός δέ φαίνω ὁ ἀνδριάς διαφέρω , οὗτος ἤδη κατηγορία ὁ δικαστής ; τίς γάρ ; εἄν ἐκεῖνος μέν ἐρωτάω · τίς πρός οὗτος φημί , ὦ παῖς ; πῶς συκοφαντέω λέγω ; ἐγώ δέ ὁ πρόσωπον ὁ πατήρ ἀποστρέφω ὁ γλῶττα , ὁ ὁ φεύγω αἰδώς κακία ἄν εἰμί ὁ δικαστής ; ποῖος ; μή τοίνυν ἐγώ ὁ δικάζω νομίζω τις κατηγορέω , ὅταν ἀπογιγνώσκω - κενός λέγω ὁ ἀφίημι ψῆφος . οὐ γάρ ἐκεῖνος ὑπό - ὁράω , ἐμαυτοῦ δέ καταμέμφομαι οὗτος εἰκάζω ἔχω .
libanius.declamatio-50 39
ἀλλ’ εἰ δεῖ με καὶ τοῦτο συγχωρῆσαι καὶ ταῦ - τὰ οὐδαμοῦ γενησόμενα δοῦναι γενήσεσθαι ἀνωμολο - γημένως , <ὡς> ψευδεῖς ἡγήσονται τὰς αἰτίας καὶ φαντίαν οὐ γεγενῆσθαι πώποτε ταύτης φανερωτέραν , καὶ τοῖς μὲν περὶ τὸν κατήγορον ἐπιτιμήσειν , τὴν ἐμὴν δὲ ἐλεήσειν ἐρημίαν , εὖ τοίνυν ἴστε ὧς καὶ τοῦτο ἐγὼ δέδοικα . καὶ νῦν ἐμοὶ τῷ ταλαιπώρῳ ἁλῶναί τε ἡ με - γίστη συμφορὰ καὶ ἀποφυγεῖν οὐ μικρά τις καὶ τὸ φυγεῖν ἐφ’ οὕτως ἀτόποις ἀφόρητον .
Lemmas: ἀλλά εἰμί δέω ἐγώ καί οὗτος συγχωρέω καί ταῦ - ὁ οὐδαμοῦ γίγνομαι δίδωμι γίγνομαι ἀνωμολο - γημένως , ὁ ψευδής ἡγέομαι ὁ αἰτία καί φαντίας οὐ γίγνομαι πώποτε οὗτος φανερός , καί ὁ μέν περί ὁ κατήγορος ἐπιτίμησις , ὁ ἐμός δέ ἐλεέω ἐρημία , εὖ τοίνυν οἶδα ὅς καί οὗτος ἐγώ δείδω . καί νῦν ἐγώ ὁ ταλαίπωρος ἁλίσκομαι τε ὁ ἐγώ - γίστη συμφορά καί ἀποφεύγω οὐ μικρός τις καί ὁ φεύγω ἐπί οὕτως ἄτοπος ἀφόρητος .
libanius.declamatio-50 40
οἶον στρα - τηγὸς εὔνους μὲν τοῖς πεπιστευκόσι , βαρὺς δὲ τοῖς πολεμίοις ὡς τἀκείνων αὔξων ἐκρίθη καὶ κριθεὶς ἀπ - έφυγε . τοῦτον οὐ τὸ μὴ ἁλῶναι παραμυθεῖται , τὸ δὲ κεκρίσθαι λυπεῖ καὶ οὐδὲ ζῆν ὅ γε τοιοῦτος βούλοιτ’ ἄν . ἰατρὸς κατὰ ταὐτὰ πάσαις μὲν ἐπινοίαις ὑπὲρ τῶν καμνόντων παρὰ πάντα τὸν χρόνον χρησάμενος , κρίσιν δὲ ὑπομείνας ὡς προστιθεὶς τοῖς νοσήμασιν ἑκὼν κέρ - δος ἂν ἡγοῖτο , κἂν ἀποφύγῃ τὸν θάνατον ;
Lemmas: οἶος στρα - τηγὸς εὔνους μέν ὁ πιστεύω , βαρύς δέ ὁ πολέμιος ὡς ἐκεῖνος αὐξάνω κρίνω καί κρίνω ἀπό - φεύγω . οὗτος οὐ ὁ μή ἁλίσκομαι παραμυθέομαι , ὁ δέ κρίνω λυπέω καί οὐδέ ζάω ὁ γε τοιοῦτος βούλομαι ἄν . ἰατρός κατά αὐτός πᾶς μέν ἐπίνοια ὑπέρ ὁ κάμνω παρά πᾶς ὁ χρόνος χράω , κρίσις δέ ὑπομένω ὡς προστίθημι ὁ νόσημα ἑκών Κερ - δ ἄν ἡγέομαι , κἀν ἀποφεύγω ὁ θάνατος ;
libanius.declamatio-50 41
ἧς γάρ τις ὧς πλεῖστον ἀφέστηκεν αἰτίας , ταύτην εἰ λάβοι , καὶ κρατοῦντι τὸ πρᾶγμα ἀφόρητον . μένει γάρ πως τὸ τῆς αἰσχύνης , κἂν ὁ θάνατος λυθῇ , καὶ δεῖ τὸν ταύτῃ πεπληγμένον ἤ κύπτειν εἰς τὴν γῆν ὥσπερ τινὰ ἄτι - μον ἢ φθεγγόμενον ἐλευθερωθέντα πρέπον τῶν ἐκ τῆς γραφῆς ὀνειδῶν ἀνέχεσθαι .
Lemmas: ὅς γάρ τις ὅς πλεῖστος ἀφίστημι αἰτία , οὗτος εἰμί λαμβάνω , καί κράτος ὁ πρᾶγμα ἀφόρητος . μένω γάρ πως ὁ ὁ αἰσχύνη , κἀν ὁ θάνατος λύω , καί δέω ὁ ταύτῃ πλήσσω ἤ κύπτω εἰς ὁ γῆ ὥσπερ τις αὔγ-ασμα - μος ἢ φθέγγομαι ἐλευθερόω πρέπει ὁ ἐκ ὁ γραφεύς ὄνειδος ἀνέχω .
libanius.declamatio-50 42
οὐ τοίνυν οὐδ’ αὐτῷ μοι ζῆν ὑπὸ | τοιαύταις ὑποψίαις ἀνεκτόν . οἶδα γὰρ οἷα καὶ περιὼν ἀκούσομαι · ὁ τοῦ πατρὸς φονευτής , ὁ τοσοῦτον εἰς τὸν οἶκον ἐμβαλόμε - νος κακόν , τοῦτον δ’ εἰς ἱερὰ φοιτᾶν ; τοῦτον δὲ ἀγορᾶς ἐπιβαίνειν ; τοῦτον δὲ μετέχειν ἐκ - κλησιῶν ;
Lemmas: οὐ τοίνυν οὐδέ αὐτός ἐγώ ζάω ὑπό | τοιοῦτος ὑποψία ἀνεκτός . οἶδα γάρ οἷος καί περίειμι ἀκούω · ὁ ὁ πατήρ φονευτής , ὁ τοσοῦτος εἰς ὁ οἶκος ἐμβάλλω - ν κακός , οὗτος δέ εἰς ἱερόν φοιτάω ; οὗτος δέ ἀγορά ἐπιβαίνω ; οὗτος δέ μετέχω ἐκ - κλῆσις ;
libanius.declamatio-50 43
ἀλλὰ γὰρ ἐπελαθόμην ἐμαυτοῦ προσ - δοκῶν σωτηρίαν καὶ οἷά με μένει ῥήματα νενικηκότα . πόθεν γὰρ ἐμὼ νίκη ; τί ποιήσει παῖδα πατρὸς ἐν δι - καστηρίῳ δυνατώτερον ; ποία τύχη ;
Lemmas: ἀλλά γάρ ἐπιλανθάνω ἐμαυτοῦ προς - δοκέω σωτηρία καί οἷος ἐγώ μένω ῥῆμα νικάω . πόθεν γάρ ἐμός νίκη ; τίς ποιέω παῖς πατήρ ἐν διά - καστηρίῳ δυνατός ; ποῖος τύχη ;
libanius.declamatio-50 44
44 . Ἀλλ᾿ ἀκούσεται , φησίν , ὁ πατὴρ κακῶς ἀποκτείνας ἄκριτον . ὁ γὰρ λοιδορεῖν βουλόμε - νος τὸν οὐδὲν ἠδικηκότα φήσει παῖδα τεθνά - ναι . κρίνας δέ , ὦ τάν , ταῦτα διαφεύξεται ; οὐ γὰρ καὶ τότε οἱ λέγοντες ἔσονται ; ἀνηρπάσθη νέος ἐκ συκο - φαντίας . κατέχωσεν ὁ πατὴρ βλασφημίαις τὸν υἱόν . ἐπέκλυσε φωναῖς ῥητόρων γεγυμνασμένων τὸν οὐδὲ οὗ γῆς εἰστήκει καλῶς εἰδότα . οἴεσθε , ὦ πολῖται , παῖδα πατρὸς ἐν δικαστηρίῳ ἡττημένον δόξειν ποτὲ δικαίως ἡττῆσθαι ; οὐκ ἔστιν οὕτω μικρὸν ὄνομα ὁ πατήρ .
Lemmas: 44 . ἀλλά ἀκούω , φημί , ὁ πατήρ κακῶς ἀποκτείνω ἄκριτος . ὁ γάρ λοιδορέω βούλομαι - ν ὁ οὐδείς ἀδικέω φημί παῖς θνῄσκω - ναι . κρίνω δέ , ὦ τᾶν , οὗτος διαφεύγω ; οὐ γάρ καί τότε ὁ λέγω εἰμί ; ἀναρπάζω νέος ἐκ σύκο - Φαντίας . καταχώννυμι ὁ πατήρ βλασφημία ὁ υἱός . ἐπικλύζω φωνή ῥήτωρ γυμνάζω ὁ οὐδέ ὅς γῆ εἰστήκω καλός οἶδα . οἴομαι , ὦ πολίτης , παῖς πατήρ ἐν δικαστήριον ἡσσάομαι δοκέω ποτέ δίκαιος ἡσσάομαι ; οὐ εἰμί οὕτως μικρός ὄνομα ὁ πατήρ .
libanius.declamatio-50 45
τῆς οὖν αὐτῆς ἐξ ἑκατέρου περι - στησομένης δόξης χαρίζομαι τῷ πατρὶ τὰ πολλά , τὸ μήτε εἰσαγωγέων μήτε δικαστῶν μήτε λόγων τῶν ἵνα τι λάβωσιν ἅπαντα ποιούντων δεῖσθαι μηδέν . φθεί - ρονται παρ’ αὐτὸν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καὶ στένουσι δὴ καὶ τὸν κατάρατον καὶ τὸν δυσσεβῆ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα καλοῦσιν ἐμέ . καὶ οἶδα ὧς ἀνθ’ ἑκάστου τού - των τῶν ῥημάτων φέρων τι τούτων ἕκαστος τῶν ἀν - θρώπων ἀπέρχεται . τούτων ἐλευθερῶ τὸν ἐμαυτοῦ πατέρα μεθιστὰς ἐπ’ ἔργον αὐτὸν τὰ πολλὰ ταῦτα περικόπτον . τί γὰρ ἂν γένοιτο συντομώτερον τοῦ ξί - φος ἀνελόμενον πλῆξαι τὸν οὐ μαχόμενον ;
Lemmas: ὁ οὖν αὐτηες͂ς ἐκ ἑκάτερος περί - ἵστημι δόξα χαρίζω ὁ πατήρ ὁ πολύς , ὁ μήτε εἰσαγωγεύς μήτε δικαστής μήτε λόγος ὁ ἵνα τίς λαμβάνω ἅπας ποιέω δέω μηδείς . φθάνω - ροντ παρά αὐτός κατά ἕκαστος ἡμέρα καί στένω δή καί ὁ κατάρατος καί ὁ δυσσεβής καί πᾶς ὁ τοιοῦτος καλέω ἐγώ . καί οἶδα ὅς ἀντί ἕκαστος ὁ - ὁ ὁ ῥῆμα φέρω τίς οὗτος ἕκαστος ὁ ἐν - τρωπάω ἀπέρχομαι . οὗτος ἐλευθερόω ὁ ἐμαυτοῦ πατέρας μεθίστημι ἐπί ἔργον αὐτός ὁ πολύς οὗτος περικόπτω . τίς γάρ ἄν γίγνομαι σύντομος ὁ ξῖ - ΦΟΣ ἀναιρέω πλήσσω ὁ οὐ μάχομαι ;
libanius.declamatio-50 46
46 . Ἀλλὰ χαλεπόν , φησί , τοῦτο πατρὶ καὶ ἴσως οὐδὲ δυνατόν . οὐδὲ γὰρ ὑφ’ ὅτου παρακαλοῖτ’ ἂν παραδείγματός ἐστιν . οὐδαμοῦ γὰρ ὁ νόμος οὗτος ἔργον φαίνεται προσλαβών . πρόσθες , εἰ βούλει , καὶ ταῦτα τὰ πανταχοῦ τε καὶ παρὰ πάντων θρυλλούμενα , ὅτι ὁ νόμος οὗτος ὁ λέγων ἀκρίτων εἶ - ναι παίδων σφαγὰς δεδοικέναι μὲν τοὺς παῖδας τὴν ἐξουσίαν ταύτην καὶ κατὰ τοῦτο σωφρονεῖν βούλεται , σφάττειν δὲ οὐδένα δίδωσιν οὐδὲ μύσους οὗ οὐδεὶς ἂν ἐκνίψειεν ἐμπιπλᾶν τὴν | πόλιν . ἤκουσα ταῦ τα πολλάκις , ἀλλ’ ὅμως ὁ ἐμὸς πατὴρ σφαττέτω μό - νος , ἐπειδὴ καὶ μόνος ἐστὶ παιδὸς πατὴρ οὕτως ἐπιθυ - μοῦντος ἀποθανεῖν .
Lemmas: 46 . ἀλλά χαλεπός , φημί , οὗτος πατήρ καί ἴσως οὐδέ δυνατός . οὐδέ γάρ ὑπό ὅστις παρακαλέω ἄν παράδειγμα εἰμί . οὐδαμοῦ γάρ ὁ νόμος οὗτος ἔργον φαίνω προσλαμβάνω . προστίθημι , εἰμί βούλομαι , καί οὗτος ὁ πανταχοῦ τε καί παρά πᾶς θρυλέω , ὅτι ὁ νόμος οὗτος ὁ λέγω ἄκριτος εἰμί - νω παῖς σφαγή δείδω μέν ὁ παῖς ὁ ἐξουσία οὗτος καί κατά οὗτος σωφρονέω βούλομαι , σφάζω δέ οὐδείς δίδωμι οὐδέ μύσος ὅς οὐδείς ἄν ἐκνίζω ἐμπίμπλημι ὁ | πόλις . ἀκούω ταῦ τα πολλάκις , ἀλλά ὅμως ὁ ἐμός πατήρ σφάττω μό - ν , ἐπεί καί μόνος εἰμί παῖς πατήρ οὕτως ἐπιθύω - μουντός ἀποθνῄσκω .
libanius.declamatio-50 47
47 . Ἀλλ᾿ ἐμποδών , φησίν , ἡ φύσις ἔσται . ποία φύσις ; ἢν ἐγὼ σαθράν , ὧς αὐτός φησιν , ἀπέφηνα ; πάλαι ταῦτα ἦν κοσμεῖν τὴν φύσιν καὶ θεὸν καὶ θεῶν μεγίστην ἀποκαλεῖν , ἣ ἣ καὶ δι’ αὐτῶν ἀφικνεῖται τῶν ἑρπετῶν τὴν αὑτῆς ἐπιδεικνυμένη ῥώμην , ἢ πείθει πατέρας μὲν προκινδυνεύειν παίδων , τῶν πατέρων δὲ τούτους . καὶ παρατάξεις καὶ μάχας καὶ φόνους καὶ τὸν τοῦ θνήσκειν ἐν τοῖς ὅπλοις ἔρωτα ἥδε ἐστὶν ἡ ποι - οῦσα . αὕτη διδάσκει τοὺς μὲν τῶν ψυχῶν ὠνεῖσθαι τοῖς ἐγγόνοις τὴν ἐλευθερίαν , τοὺς δὲ ἐκείνοις ἐξ ὧν ἔφυσαν αὐτοί .
Lemmas: 47 . ἀλλά ἐμποδών , φημί , ὁ φύσις εἰμί . ποῖος φύσις ; εἄν ἐγώ σαθρός , ὅς αὐτός φημί , ἀποφαίνω ; πάλαι οὗτος εἰμί κοσμέω ὁ φύσις καί θεός καί θεός μέγας ἀποκαλέω , ὅς ὅς καί διά αὐτός ἀφικνέομαι ὁ ἑρπετόν ὁ αὐτηες͂ς ἐπιδείκνυμι ῥώμη , ἢ πείθω πατέρας μέν προκινδυνεύω παῖς , ὁ πατήρ δέ οὗτος . καί παράταξη καί μάχη καί φόνος καί ὁ ὁ θνῄσκω ἐν ὁ ὅπλον ἔρως ὅδε εἰμί ὁ ποῖ - εἰμί . οὗτος διδάσκω ὁ μέν ὁ ψυχή ὠνέομαι ὁ ἔγγονος ὁ ἐλευθερία , ὁ δέ ἐκεῖνος ἐκ ὅς φύω αὐτός .
libanius.declamatio-50 48
τούτους ἀλύτους μέχρι τῆς ἐμῆς τόλμης ἐτήρησεν ὁ χρόνος τοὺς νόμους , ἀλλ’ αὐτὸς τοσαύτην ἰσχύν , ὡς αὐτὸς βοῶν λέγει , ἐξήλεγξα καὶ διέφθειρα καὶ κατεπάτησα τὸν θεσμόν . καὶ ὅτε δὴ πρὸς αὐτὸν ἐμνήσθην οἴκοι τῆς φύσεως , διεφαύλισεν . αὐτὸς τοίνυν ὁμολογείτω καὶ μὴ νῦν μὲν αὐτὴν τὸ μηδέν , νῦν δὲ μέγα τι νομιζέτω .
Lemmas: οὗτος ἄλυτος μέχρι ὁ ἐμός τόλμα τηρέω ὁ χρόνος ὁ νόμος , ἀλλά αὐτός τοσοῦτος ἰσχύς , ὡς αὐτός βοῦς λέγω , ἐξελέγχω καί διαφθείρω καί καταπατέω ὁ θεσμός . καί ὅτε δή πρός αὐτός μιμνήσκω οἴκοι ὁ φύσις , διαφαυλίζω . αὐτός τοίνυν ὁμολογέω καί μή νῦν μέν αὐτός ὁ μηδείς , νῦν δέ μέγας τίς νομίζω .
libanius.declamatio-50 49
ἀποστήτω τῆς τοῦ παιδὸς ἐννοίας καὶ λεγέτω πρὸς αὑτόν · οὐ παῖδα κτενεῖς . οὔ , ἀλλ’ ἐχθρόν , δυσμενῆ , πολέμιον . εἰ μὲν γὰρ οὐ ταῦτα πέπεισται , τί πρὸς τὴν κρίσιν αὐτὸν ὠθεῖ ; τί ἀποστερεῖ τὸν οἶκον παιδὸς οὐδὲν ἠδι - κηκότος ; εἰ δ’ οὐδεὶς ἂν αὐτοῦ τοῦτο ἐξέλοι τῆς γνώ - μης , τῷ τρόπῳ κρινέτω τὸν υἱόν , μὴ τῷ σπέρματι .
Lemmas: ἀφίστημι ὁ ὁ παῖς ἔννοια καί λέγω πρός ἑαυτοῦ · οὐ παῖς κτείνω . οὐ , ἀλλά ἐχθρός , δυσμενής , πολέμιος . εἰμί μέν γάρ οὐ οὗτος πείθω , τίς πρός ὁ κρίσις αὐτός ὠθέω ; τίς ἀποστερέω ὁ οἶκος παῖς οὐδείς κέρχνη - κηκοος ; εἰμί δέ οὐδείς ἄν αὐτός οὗτος ἐξαιρέω ὁ γιγνώσκω - μήν , ὁ τρόπος κρίνω ὁ υἱός , μή ὁ σπέρμα .
libanius.declamatio-50 50
50 . Καλεῖτε δὴ τὸν πατέρα καὶ τὴν χάριν ἐπαγ - γέλλετε · παραλαμβανέτω με παρ’ ὑμῶν καθάπερ τινὰ αἰχμάλωτον . εἴτ’ ἐνταῦθα βούλοιτο σφάττειν ἐν ὀφθαλ - μοῖς τοῦ δήμου παντός , σφαττέτω · εἴτ’ ἐν τῷ βουλευ - τηρίῳ τῆς βουλῆς καθημένης , κτεινέτω · εἴτε πρὸ τοῦ δικαστηρίου , πληττέτω · εἴτ’ ἐπὶ μέσης τῆς ἀγορᾶς , παιέτω . τάχα δ’ ἂν πρέποι τῷ ἔργῳ τῆς οἰκίας ὁ ἀν - δρών , οὗ τῷ πατρὶ συσσιτῶν οὐδὲ αὐτὴν ἡδέσθην τὴν τράπεζαν . καλεσάτω μὲν τὴν συγγένειαν ἅπασαν , περι - στήσας δέ μου τῷ σώματι καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας ἀνίσχοντος ἡλίου πολλὰ κατ’ ἐμοῦ διαλεχθεὶς πρὸς αὑτὸν οὕτω κατακοπτέτω .
Lemmas: 50 . καλέω δή ὁ πατέρας καί ὁ χάρις ἐπαγ - γελάω · παραλαμβάνω ἐγώ παρά σύ καθά τις αἰχμάλωτος . ἔτι ἐνταῦθα βούλομαι σφάζω ἐν ὀφθαλ - Μοίς ὁ δῆμος πᾶς , σφάττω · ἔτι ἐν ὁ Βουλεύς - τήριον ὁ βουλή κάθημαι , κτείνω · εἴτε πρό ὁ δικαστήριον , πλήσσω · ἔτι ἐπί μέσος ὁ ἀγορά , παίω . τάχα δέ ἄν πρέπω ὁ ἔργον ὁ οἰκία ὁ ἐν - δράω , ὅς ὁ πατήρ συσσιτέω οὐδέ αὐτός αἰδέομαι ὁ τράπεζα . καλέω μέν ὁ συγγένεια ἅπας , περί - ἵστημι δέ μου ὁ σῶμα καί ἀνήρ καί γυνή ἀνίσχω ἥλιος πολύς κατά ἐγώ διαλέγω πρός ἑαυτοῦ οὕτως κατακόπτω .
libanius.declamatio-50 51
51 . Ἀλλ’ οὐδὲν ἂν τούτων δύναιτο . καλῶς . ἀλλ’ ἐκεῖνό γε ῥᾷστον τοῖς Ι πρώτοις τουτὶ περὶ ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν φθεγξαμένοις παραδοῦναί με πρὸς σφαγήν . οἴσω κἀκείνους ἐπιφέροντας τὸ ξίφος . εἰ δὲ κἀκεῖνοι φύγοιεν ἂν τὸν φόνον , ὅπερ ἐγὼ θαυ - μάσαιμ’ ἄν , ἔξει τινὰ τῶν οἰκετῶν ἀνθ’ αὑτοῦ . οὐκ ἀπορήσει παντάπασι σφαγέως . ἐπειδὰν οὖν ὧδε ᾖ τῷ θυμῷ κεχαρισμένος , σπεισάσθω πρὸς τὸν νεκρὸν καὶ καταλυσάτω τὴν ὀργὴν καὶ δότω τινὰ τῷ τεθνε - ῶτι χάριν . πολλοὶ δὲ οἶς ζῶσιν ἐπολέμουν , τούτους ἐδάκρυσαν κειμένους .
Lemmas: 51 . ἀλλά οὐδείς ἄν οὗτος δύναμαι . καλός . ἀλλά ἐκεῖνος γε ῥᾴδιος ὁ Ι πρῶτος οὗτος περί ἐγώ πρός αὐτός φθέγγομαι παραδίδωμι ἐγώ πρός σφαγή . φέρω ἐκεῖνος ἐπιφέρω ὁ ξίφος . εἰμί δέ ἐκεῖνος φεύγω ἄν ὁ φόνος , ὅς ἐγώ θαυ - μάσσω ἄν , ἔχω τις ὁ οἰκέτης ἀντί αὐτός . οὐ ἀπορέω παντάπασι σφαγεύς . ἐπειδάν οὖν ὧδε εἰμί ὁ θυμός χαρίζω , σπένδω πρός ὁ νεκρός καί καταλύω ὁ ὀργή καί δίδωμι τις ὁ θνῄσκω - δύσ-ερως χάρις . πολύς δέ οἶς ζάω πολεμέω , οὗτος δακρύω κεῖμαι .
libanius.declamatio-50 52
οἴεσθέ με μνῆμα ἐρεῖν καὶ κολωνὸν ἤ τι τῶν τοιούτων ἃ παραμυθεῖσθαι δύ - ναιτ᾿ ἂν τὴν οὕτως ἀπελθοῦσαν ψυχήν ; οὐδαμῶς . τοι - γάρτοι τοὐναντίον αἰτῶ . μηδεὶς ἐμὸς φαινέσθω τάφος μηδὲ ἐχέτω τις ἐπιστὰς λέγειν · ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος ἐνθάδε κεῖται , ἀλλ’ ἀγνοείσθω μὲν οὗ κέκρυμμαι , γεωργὸς δὲ ἄνωθεν ἀρούτω καὶ σπειρέτω . μᾶλλον δὲ ἄταφόν με ὁ πατὴρ ἐκριψάτω . βέλτιον δὲ ἴσως , εἰ καταποντίσειε .
Lemmas: οἴομαι ἐγώ μνῆμα λέγω καί κολωνός ἤ τίς ὁ τοιοῦτος ὅς παραμυθέομαι δύο - ναΐτης ἄν ὁ οὕτως ἀπέρχομαι ψυχή ; οὐδαμῶς . τοι - γάρ ἐναντίος αἰτέω . μηδείς ἐμός φαίνω τάφος μηδέ ἔχω τις ἐφίστημι λέγω · ὁ δεῖνα ὁ δεῖνα ἐνθάδε κεῖμαι , ἀλλά ἀγνοέω μέν οὗ κρύπτω , γεωργός δέ ἄνωθεν ἀρόω καί σπείρω . μᾶλλον δέ ἄταφος ἐγώ ὁ πατήρ ἐκρίπτω . ἀγαθός δέ ἴσως , εἰμί καταποντίζω .
libanius.declamatio-50 53
53 . Πρὸς δὲ τοὺς ἡλικιώτας τοὺς ἐμαυτοῦ τοσοῦ - τον εἰπὼν παύσομαι · ὦ κοινωνοὶ παιδείας καὶ τῶν καλλίστων διατριβῶν , ὅτι μὲν ἐστὲ καὶ χρηστοὶ 20 καὶ δίκαιοι καὶ φιλοπάτορες εὖ οἶδα , δεῖ μέν - τοι δεδοικέναι μὴ τουτί που τὸ κακὸν ἀρξάμε - νον ἀπ’ ἐμοῦ πολλοὺς τῶν νῦν ἐπαινουμένων εἰς ὁμοίαν δόξαν ἐμβάλῃ . φυλάττετ’ οὖν ἅπαν - τα καὶ παρατηρεῖτε καὶ ὅπως μὴ λαθόν τι τὴν παροῦσαν ὑμῖν εὐδαιμονίαν ἀνατρέψῃ σκοπεῖ - σθε . τουτὶ δὲ οὐχ ὑμῶν μᾶλλον ἢ ὅλης τῆς πό - λεως ὄφελος .
Lemmas: 53 . πρός δέ ὁ ἡλικιώτης ὁ ἐμαυτοῦ τόσος - τον λέγω παύω · ὦ κοινωνός παιδεία καί ὁ καλός διατριβή , ὅτι μέν εἰμί καί χρηστός 20 καί δίκαιος καί φιλοπάτωρ εὖ οἶδα , δέω μέν - τοι δείδω μή οὗτος ποῦ ὁ κακός ἄρχω - νος ἀπό ἐγώ πολύς ὁ νῦν ἐπαινέω εἰς ὅμοιος δόξα ἐμβάλλω . φυλάσσω οὖν ἅπας - τος καί παρατηρέω καί ὅπως μή λανθάνω τίς ὁ πάρειμι σύ εὐδαιμονία ἀνατρέπω σκοπέω - σθένω . οὗτος δέ οὐ σύ μᾶλλον ἢ ὅλος ὁ πό - λαός ὄφελος .
libanius.declamatio-50 54
54 . Ὁ πατὴρ δέ , εἰ σφόδρα ἐπιθυμεῖ δικαστηρίου καὶ κρίσεως , νῦν μὲν ἀποκτεινάτω με , μετὰ δὲ ταῦτα ἐν Ἅιδου τεθνεὼς τεθνεῶτα παρὰ τοῖς ἐκεῖ δικασταῖς διωκέτω , οὗ μία πλεονεξία μόνη τῶν δικαίων ἡ ῥοπή .
Lemmas: 54 . ὁ πατήρ δέ , εἰμί σφόδρα ἐπιθυμέω δικαστήριον καί κρίσις , νῦν μέν ἀποκτείνω ἐγώ , μετά δέ οὗτος ἐν ᾍδης θνήσκω θνῄσκω παρά ὁ ἐκεῖ δικαστής διώκω , ὅς εἷς πλεονεξία μόνος ὁ δίκαιος ὁ ῥοπή .