ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-5 54
κεφά - ’λαιον δέ , βάρβαρος Ἀγαμέμνων τὸ ἐξ ἀρχῆς , ἐγὼ δὲ Αἰγινήτης . γίνεται οὖν ἡ μίξις τοῖν γενοῖν ὄνειδος μὲν τοῖς Αἰακίδαις , κόσμος δὲ τοῖς Πελοπίδαις . οὔκουν ἐκεῖνος θεραπεύσει τὴν ὕβριν τῷ γάμῳ , ἀλλ’ αὐτὸς ἁμαρτὼν οὕτ’ ὡς ἂν ᾤμην τὴν ἁμαρτίαν λύσειν φάσκων αὐτῷ κηδεύσειν ἐπὶ ταῖς διαλλαγαῖς . 55 . Εἰ δ’ ὥσπερ Ὀρέστην με τιμήσει , τῷ μὴ μᾶλλον ἐμὲ τιμᾶν ἀδικήσει . πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον παρ’ ἐμοῦ μὲν ἔχειν τὸ τὸν Ὀρέστην αὖθις ἰδεῖν , τῆς δ’ αὐτῆς ἄγειν ἐκείνῳ τιμῆς ; Ὀρέστῃ τε γὰρ τοῦ πατρὸς ἐντι - μότερος ἐγώ , δι’ ὃν οὐκ ὀρφανὸς | ἐκεῖνος , τούτῳ τε Ὀρέστου , δι’ ὅν ἕξει τοῦ παιδὸς ἀπολαύειν . οὕτω τῶν ὑποσχέσεων αἶ μὲν ἐλάττους τοῦ δέοντος , αἰ δὲ δωρεῶν ἀφεστᾶσιν , ἐν δὲ ταῖς ἐκεῖνος πλεονεκτεῖ . ἀλλ’ ἔστων καὶ μεγάλαι καὶ καλαὶ καὶ θαυμασταί , ἐχθροῦ δέ γέ εἰσι καὶ οὐ πεφύκασιν εὐφραίνειν . 56 . Ὦι τοίνυν ἡμᾶς μάλιστα κάμψειν ἤλπισας , ὅτι τὴν κόρην ἀποπέμψει , τοῦτο τοῦ μηδενὸς ἄξιον εἰς τὴν σπουδὴν ἐστί σοι . τίς γὰρ οὕτως εὐήθης ὃς οὐ τῆς ἀφαιρέσεως ἀλγήσει μᾶλλον ἢ τῆς ἀποδόσεως εἴσεται χάριν ; τὸ μὲν γὰρ ἐκ τῶν δικαίων ὑπῆρχε , τὸ τῶν αὑτοῦ κρατεῖν · ὅν δ’ ἀφῄρηταί ἀέ τις χρόνον , ἠδί - κηται . καὶ τὸ μέν ἐστιν ἔγκλημα , τὸ δὲ οὐκ ἔστιν εὐεργεσία . ὃ γὰρ ἐχρῆν συνεχῶς παρ’ ἐμοὶ μένειν , τοῦτο ἁρπάσας , εἶτ’ ἀποδούς , τῷ μὲν ἐλύπεις , τῷ δὲ οὐ χαρίζῃ . τίς γὰρ ἡ χάρις ἀποστῆναι τῶν ἀλλοτρίων ;
Lemmas: κεφός - ἐλαιόω δέ , βάρβαρος Ἀγαμέμνων ὁ ἐκ ἀρχή , ἐγώ δέ Αἰγινήτης . γίγνομαι οὖν ὁ μίξις ὁ γένος ὄνειδος μέν ὁ Αἰακίδης , κόσμος δέ ὁ Πελοπίδης . οὔκουν ἐκεῖνος θεραπεύω ὁ ὕβρις ὁ γάμος , ἀλλά αὐτός ἁμαρτάνω οὔτε ὡς εἄν οἴομαι ὁ ἁμαρτία λύω φάσκω αὐτός κηδεύω ἐπί ὁ διαλλαγή . 55 . εἰμί δέ ὥσπερ Ὀρέστης ἐγώ τιμάω , ὁ μή μᾶλλον ἐγώ τιμάω ἀδικέω . πῶς γάρ οὐ ἄτοπος παρά ἐγώ μέν ἔχω ὁ ὁ Ὀρέστης αὖθις ὁράω , ὁ δέ αὐτός ἄγω ἐκεῖνος τιμή ; Ὀρέστης τε γάρ ὁ πατήρ εἰμί - μότερος ἐγώ , διά ὅς οὐ ὀρφανός | ἐκεῖνος , οὗτος τε Ὀρέστης , διά ὅς ἔχω ὁ παῖς ἀπολαύω . οὗτος ὁ ὑπόσχεσις ἀεί μέν μικρός ὁ δήω , ὁ δέ δωρεά ἀφίστημι , ἐν δέ ὁ ἐκεῖνος πλεονεκτέω . ἀλλά εἰμί καί μέγας καί κάλαις καί θαυμαστός , ἐχθρός δέ γε εἰμί καί οὖον φύω εὐφραίνω . 56 . ὅς τοίνυν ἐγώ μάλιστα κάμπτω ἐλπίζω , ὅτι ὁ κόρη ἀπόπεμψις , οὗτος ὁ μηδείς ἄξιος εἰς ὁ σπουδή εἰμί σύ . τίς γάρ οὕτως εὐήθης ὅς οὖον ὁ ἀφαίρεσις ἀλγέω μᾶλλον ἢ ὁ ἀπόδοσις εἶμι χάρις ; ὁ μέν γάρ ἐκ ὁ Δίκαιος ὑπάρχω , ὁ ὁ αὐτός κρατέω · ὅς δέ ἀφαιρέω ἀεί τις χρόνος , κέρχνη - κήτα . καί ὁ μέν εἰμί ἔγκλημα , ὁ δέ οὐ εἰμί εὐεργεσία . ὅς γάρ χρή συνεχῶς παρά ἐγώ μένω , οὗτος ἁρπάζω , εἶτα ἀποδίδωμι , ὁ μέν λυπέω , ὁ δέ οὖον χαρίζομαι . τίς γάρ ὁ χάρις ἀφίστημι ὁ ἀλλότριος ;
libanius.declamatio-5 57
ὅτι τοίνυν οὐχ οἷόν τε λύσιν τῶν ἀδικημάτων διὰ τῆς ἀποδόσεως γενέσθαι γνοίης ἂν ὡδί . νῦν ἐπάνεισί μοι Βρισηίς . καλῶς . πόθεν οὖν ἐπάνεισι ; παρ’ Ἀγα - μέμνονος . τοῦτ’ οὖν αὐτὸ τὸ παρ’ Ἀγαμέμνονος ἐπανή - κειν τίς λύσει μηχανή ; ἴως δ’ ἂν ἀπὸ τῆς ἐκείνου σκηνῆς ἐξίῃ , μένει τὸ λυποῦν ἀνίατον . χωρὶς δὲ τού - των , οὐ τὸ σῶμα τῆς ἀνθρώπου τότ’ ἀφῃρεῖτο μόνον , ἀλλὰ καὶ προσῆν ὕβρις τοῖς πραττομένοις , μᾶλλον δέ , ὅλον ὕβρις ἦν τὸ πρᾶγμα . ἡ μὲν οὖν ἄνθρωπος αὖθις ἔσται παρ’ ἡμῖν , τὸ δὲ μὴ πεπαρῳνῆσθαι πόθεν προσ - έσται μοι ; εἰ τοίνυν ὑπὲρ οὗ τὴν κόρην ἀπέσπα , τοῦτο οὐκ ἀναιρήσει , σώζεται τὸ ἀδίκημα , κἂν ἀποπέμπῃ τὴν κόρην , ἡ ὕβρις μένει .
Lemmas: ὅτι τοίνυν οὐ οἷος τε λύσις ὁ ἀδίκημα διά ὁ ἀπόδοσις γίγνομαι γιγνώσκω εἄν ὧδε . νῦν ἐπάνειμι ἐγώ Βρισηίς . καλῶς . πόθεν οὖν ἐπάνειμι ; παρά ἀγα - Μέμνων . οὗτος οὖν αὐτός ὁ παρά Ἀγαμέμνων ἐπανίημι - κέω τίς λύω μηχανή ; ἴωσις δέ εἄν ἀπό ὁ ἐκεῖνος σκηνή ἔξειμι , μένω ὁ λυπέω ἀνίατος . Χωρὶς δέ ὅς - ὁ , οὖον ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος τότε ἀφαιρέω μόνος , ἀλλά καί πρόσειμι ὕβρις ὁ πράσσω , μᾶλλον δέ , ὅλος ὕβρις εἰμί ὁ πρᾶγμα . ὁ μέν οὖν ἄνθρωπος αὖθις εἰμί παρά ἐγώ , ὁ δέ μή παροινέω πόθεν προς - εἰμί ἐγώ ; εἰμί τοίνυν ὑπέρ ὅς ὁ κόρη ἀποσπάω , οὗτος οὐ ἀναιρέω , σῴζω ὁ ἀδίκημα , κἀν ἀποπέμπω ὁ κόρη , ὁ ὕβρις μένω .
libanius.declamatio-5 58
εἰ προσελθών τις τῶν Ἑλλήνων <σε> a τρώσειεν ἐπιβουλεύων , οὐ ὑφήσεις τῆς ὀργῆς ὁρῶν κομίζοντα τῷ τραύματι φάρ - μακον . ἕτοιμον γὰρ ἅμα καὶ δίκαιον εἰπεῖν · ὦ κάκιστε ἀνδρῶν , τί γὰρ κατεσκεύαζες τῷ φαρμάκῳ τὴν χρείαν ἐξὸν ὅλως ἔχειν παρὰ σαυτῷ τὼ χεῖρε ; τί δ’ ἀντὶ τοῦ μὴ πλῆξαι τὴν πληγὴν ἐπανορ - θοῖς ; εἶτα σὺ μὲν οὕτως , ἂν δ’ Ἀγαμέμνων εἴπῃ · λέλυται τὸ δεινόν , ἐπάνεισιν ἡ κόρη , προσδρα - μὼν ἐγὼ περιπτύξομαι τὸν ἄνδρα καθάπερ ὄντως οὐδὲν ἠδικημένος ;
Lemmas: εἰμί προσέρχομαι τις ὁ Ἕλλην εἰμί a τιτρώσκω ἐπιβουλεύω , οὖον ὑφίημι ὁ ὀργή ὁράω κομίζω ὁ τραῦμα φᾶρος - μηκάομαι . ἑτοῖμος γάρ ἅμα καί Δίκαιος εἶπον · εἰμί κακός ἀνήρ , τίς γάρ κατασκευάζω ὁ φάρμακον ὁ χρεία ἔξεστι ὅλως ἔχω παρά σεαυτοῦ ὁ χείρ ; τίς δέ ἀντί ὁ μή πλήσσω ὁ πληγή ἐπανορ - θέω ; εἶτα σύ μέν οὕτως , εἄν δέ Ἀγαμέμνων εἶπον · λύω ὁ δεινός , ἐπάνειμι ὁ κόρη , προσδράω - μῶν ἐγώ περιπτύσσω ὁ ἀνήρ καθάπερ εἰμί οὐδείς ἀδικέω ;
libanius.declamatio-5 59
ἀλλ’ οὐχ οὕτως ἀνόητός εἰμι καὶ κατὰ σὲ σοφός . ἐγὼ γὰρ ἡγοῦμαι τὴν ἀπόδοσιν αὐτὴν δεῖγμα εἶναι τῆς ἀδικίας . ἐν ᾧ γὰρ ἀφίησί τις τοῖς ἐξ ἀρχῆς κυρίοις ἃ τέως ἀπεστέρει , τὸ μὴ προσ - ηκόντως ἀφελέσθαι δείκνυσιν . ὅταν οὖν ἀκούω τὴν ἀπόδοσιν , ἐννοῶ τὴν ἀφαίρεσιν καὶ συνεισέρχεται τὸ λυποῦν .
Lemmas: ἀλλά οὐ οὕτως ἀνόητος εἰμί καί κατά σύ σοφός . ἐγώ γάρ ἡγέομαι ὁ ἀπόδοσις αὐτός δεῖγμα εἰμί ὁ ἀδικία . ἐν ὅς γάρ ἀφίημι τις ὁ ἐκ ἀρχή κύριος ὁ τέως ἀποστερέω , ὁ μή προς - ἥκω ἀφαιρέω δείκνυμι . ὅταν οὖν ἀκούω ὁ ἀπόδοσις , ἐννοέω ὁ ἀφαίρεσις καί συνεισέρχομαι ὁ λυπέω .
libanius.declamatio-5 60
πρὸς τῶν θεῶν , εἴ τις αὐτοῦ τὴν τιμὴν ἀφελόμενος ἡμέρας ἢ πλείους ἢ ἐλάττους , εἶτ’ αὖθις ἑκὼν ἀπαλλάττοιτο τὴν βασιλείαν ἀποδούς , ἆρ’ ἂν ἡγή - σαιτο μηδὲν ἄξιον δίκης πεπρᾶχθαι ; τί δ’ εἴ τις τῇ Κλυταιμνήστρᾳ συνοικοίη , μέχρις ἂν οὗτος ἀπῇ , φα - νέντος δὲ μηκέτι προσίοι τῇ γυναικί , ἆρ’ ἂν εὐγνώ - μονα καὶ βέλτιστον κρίνειε τὸν οὐκ ἄχρι παντὸς ἀδι - κοῦντα ;
Lemmas: πρός ὁ θεός , εἰμί τις αὐτός ὁ τιμή ἀφαιρέω ἡμέρα ἢ πλείων ἢ μικρός , εἶτα αὖθις ἑκών ἀπαλλάσσω ὁ βασίλειος ἀποδίδωμι , ἆρα εἄν ἡγέομαι - σλαμαι μηδείς ἄξιος δίκη πράσσω ; τίς δέ εἰμί τις ὁ Κλυταιμνήστρα συνοικέω , μέχρι εἄν οὗτος ἄπειμι , φάω - Νέντος δέ μηκέτι πρόσειμι ὁ γυνή , ἆρα εἄν εὐγνώ - μόνος καί ἀγαθός κρίνω ὁ οὐ ἄχρι πᾶς ἀς - Κούντα ;
libanius.declamatio-5 61
σὺ δέ , πρὸς τῆς Ἀθηνᾶς , εἰ τὴν Πηνε - λόπην ἀνὴρ Ἰθακήσιος ἀποσπάσας τῶν σῶν βασιλείων οἴκαδε ὡς αὑτὸν ἀγαγὼν ἔχοι , εἶτα πυθόμενός σε κατηρκέναι πάλιν καταστήσειεν εἰς τὰ πρότερα , ἀρ’ οὐκ οἰήσῃ τοῦ ξίφους δεῖν ἐπ’ αὐτὸν οὐδ’ ἐκεῖνα μισήσεις , ἀλλὰ τούτων εἴσῃ χάριν ; μέγα μεντἂν ὑπάρ - ξειε τοῖς πονηροῖς , εἰ τρυφῶντες ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις ὁπόσον ἐθέλουσιν , εἶτ’ ἀποδόντες ἐν | τοῖς ἐπιτη - δείοις γεγράψονται . ἀλλ’ οὐδ’ Αὐτολύκῳ τῷ πάππῳ τῷ σῷ τοῦτ’ ἂν ἤρκεσεν εἰπεῖν , εἴπερ ἑάλω κλοπῆς , ἀποδίδωμι , κομίζεσθε τὰ φώρια . τί κεκράγατε ; τί ἠδίκησθε ; δεῖ γὰρ ἐξ ἀρχῆς εἶναι χρηστόν , οὐκ ἀδικοῦντα σοφίζεσθαι .
Lemmas: σύ δέ , πρός ὁ Ἀθηνᾶ , εἰμί ὁ πῆνος - λόπη ἀνήρ Ἰθακήσιος ἀποσπάω ὁ σός βασίλειος οἴκαδε ὡς ἑαυτοῦ ἄγω ἔχω , εἶτα πύθω σύ καταίρω πάλιν καθίστημι εἰς ὁ πρότερος , ἀρά οὐ οἴομαι ὁ ξίφος δήω ἐπί αὐτός οὐδέ ἐκεῖνος μισέω , ἀλλά οὗτος εἶμι χάρις ; μέγας μέντοι ὑπάρ - ξέω ὁ πονηρός , εἰμί τρυφάω ἐν ὁ ἀλλότριος ὁπόσος ἐθέλω , εἶτα ἀποδίδωμι ἐν | ὁ ἐπιτη - δέος γράφω . ἀλλά οὐδέ Αὐτόλυκος ὁ πάππος ὁ σός οὗτος εἄν ἀρκέω εἶπον , εἴπερ ἁλίσκομαι κλοπή , ἀποδίδωμι , κομίζω ὁ φώριον . τίς κράζω ; τίς ἀδικέω ; δεῖ γάρ ἐκ ἀρχή εἰμί χρηστός , οὐ ἀδικέω σοφίζω .
libanius.declamatio-5 62
ἀξιῶ δέ σε μὴ δυσχερῶς ἀκούειν , μετὰ Πηνελόπης καὶ Κλυταιμνήστρας εἰ μνη - νονεύοιμι τῆς Βρισέως . ἑκάστῳ γὰρ ὅ τι φίλον , τοῦτ’ ἔντιμον . ἐμοὶ δὲ ἦν ἐκείνη περὶ πολλοῦ καὶ οὐδὲν ἐκώ - λυεν ἡ τύχη . ὥσπερ οὖν ὑμῖν ἀπολαμβάνουσιν οὐκ ἂν ἀπέχρησεν , οὐδ’ ἑτέρῳ .
Lemmas: ἀξιόω δέ σύ μή δυσχερῶς ἀκούω , μετά Πηνελόπη καί Κλυταιμνήστρα εἰμί μνη - νοέω ὁ Βρισεύς . ἕκαστος γάρ ὅς τίς φίλος , οὗτος ἔντιμος . ἐγώ δέ εἰμί ἐκεῖνος περί πολύς καί οὐδείς ἔκω - λύω ὁ τύχη . ὥσπερ οὖν σύ ἀπολαμβάνω οὐ εἄν ἀποχράω , οὐδέ ἕτερος .
libanius.declamatio-5 63
Καὶ μὴν εἰ λύσιν τῆς ὕβρεως οἰησόμεθα τὴν ἀπόδοσιν , πονηρὸν ἔθος εἰς τὸ στρατόπεδον εἰσάγον - τες λήσομεν . ἀφαιρήσεται μὲν τὸ σὸν γέρας ὁ Διομή - δης , Αἴας δὲ τὸ Αἴαντος οὑτοσὶ τὸ τοῦ Λοκροῦ , Με - νέλεως δὲ τὸ Νέστορος , ἄλλος δὲ τὸ τοῦ δεῖνος . εἰ δ’ ἀγανάκτησις γένοιτο , πάντες ἀποδώσουσι , τοῖς δ’ ὑβρισμένοις σιωπᾶν καταλελείψεται . ἀλλ’ οὐκ ἔσται τοῦτο μηδὲ γένοιτο , ὦ Πόσειδον . ἀλλ’ ἐνταῦθα δὴ καὶ τὸ τούτου δεινότερον , εἰ πέπονθα μόνος ἃ μηδεὶς ἔτι τολ - μήσει .
Lemmas: καί μήv εἰμί λύσις ὁ ὕβρις οἴομαι ὁ ἀπόδοσις , πονηρός ἔθος εἰς ὁ στρατόπεδον εἰσάγω - αἱρέω λανθάνω . ἀφαιρέω μέν ὁ σός γέρας ὁ Διόμη - δήω , Αἴας δέ ὁ Αἴας οὗτος ὁ ὁ Λοκρός , ἐγώ - νέλις δέ ὁ Νέστωρ , ἄλλος δέ ὁ ὁ Δεῖνος . εἰμί δέ ἀγανάκτησις γίγνομαι , πᾶς ἀποδίδωμι , ὁ δέ ὑβρίζω σιωπάω καταλείπω . ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος μηδέ γίγνομαι , εἰμί Ποσειδῶν . ἀλλά ἐνταῦθα δή καί ὁ οὗτος δεινός , εἰμί πάσχω μόνος ὁ μηδείς ἔτι τολ - μήδομαι .
libanius.declamatio-5 64
χθὲς ὑμεῖς ἐπῃνεῖτε τὸν Τυδέως , ἔγνων γάρ , ἔγνων , ἐπειδὴ μάλα νεανικῶς ἀπεκρίνατο πρὸς Ἰδαῖον ὡς οὔτε τὰ χρήματα οὔτε τὴν Ἑλένην ἀποδοῦ - σιν ἔσται τοῦ πολέμου πέρας , καὶ ὧς οὐκ ἀπήρεσκε τοῖς Ἀτρείδαις ὁ λόγος , ἐμαρτύρησεν Ἀγαμέμνων οὐ ζητήσας ἑτέρας ἀποκρίσεις . μὴ τοίνυν οὕτω πλεονε - κτικῶς ἐχόντων ὥστε τούτοις ἀξιοῦν στέργειν ἐμὲ ὧν αὑτοῖς γιγνομένων οὐκ ἂν ἠγάπησαν .
Lemmas: χθές σύ ἐπαινέω ὁ Τυδεύς , γιγνώσκω γάρ , γιγνώσκω , ἐπεί μάλα νεανικός ἀποκρίνω πρός Ἰδαῖος ὡς οὔτε ὁ χρῆμα οὔτε ὁ Ἑλένη ἀποδοῦ - βρόχος εἰμί ὁ πόλεμος πέρας , καί ὅς οὐ ἀπαρέσκω ὁ Ἀτρείδης ὁ λόγος , μαρτυρέω Ἀγαμέμνων οὖον ζητέω ἕτερος ἀπόκρισις . μή τοίνυν οὗτος πλέω - κτικῶς ἔχω ὥστε οὗτος ἀξιόω στέργω ἐγώ ὅς ἑαυτοῦ γίγνομαι οὐ εἄν ἀγαπάω .
libanius.declamatio-5 65
Καὶ δῆτα στέργει Μενέλεως Ἑλένην ἄπο λαμβάνων καὶ πόλεμος οὐκ έσται . ἀλλ’ οὐδέν τι μᾶλλον ἐμοὶ ταῦτα ποιητέον . διὰ τί ; ὅτι πρῶτον μὲν Μενέλεως ὑπ’ ἀλλοφύλων ἠδίκηται καὶ οἷς ἡ φύσις πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἀθάνατον ἔστησε τὴν ἔχθραν , ὥστ’ ἐλάττων ὁ θυμὸς γίγνεται τῷ τὸ εἰκὸς συμβῆναι . ἔπειτ’ Ἀλέξανδρος οὐκ εἰς εὐερ - γέτην ἡμάρτανεν . οὐ γὰρ ἐκείνῳ συνανήχθη Μενέλεως Ι οὐδὲ στρατείας ἐκοινώνησε καὶ πόνων οὐδὲ συν - ήρατο πράγματα οὐδὲ παρεῖχε καθεύδοντι τῶν δυσ - μενῶν κρατεῖν . οὔκουν εἶχεν ἀφορμὰς εἰς ὀργὴν μεγά - λᾶς .
Lemmas: καί δῆτα στέργω Μενέλαος Ἑλένη ἀπό λαμβάνω καί πόλεμος οὐ εἰμί . ἀλλά οὐδείς τίς μᾶλλον ἐγώ οὗτος ποιητέος . διά τίς ; ὅτι πρῶτος μέν Μενέλαος ὑπό ἀλλόφυλος ἀδικέω καί ὅς ὁ φύσις πρός ὁ Ἕλλην ἀθάνατος ἵστημι ὁ ἔχθρα , ὥστε μικρός ὁ θυμός γίγνομαι ὁ ὁ εἰκός συμβαίνω . ἔπειτα Ἀλέξανδρος οὐ εἰς εὐερ - Γέτης ἁμαρτάνω . οὖον γάρ ἐκεῖνος συνανάγω Μενέλαος Ι οὐδέ στρατεία κοινωνέω καί πόνος οὐδέ σῦς - ἔραμαι πρᾶγμα οὐδέ παρέχω καθεύδω ὁ δύο - μένω κρατέω . οὔκουν ἔχω ἀφορμή εἰς ὀργή μεγός - λᾶας .
libanius.declamatio-5 66
ἐγὼ δὲ Ἕλλην ὑφ’ Ἕλληνος ὑβριζόμην σύμ - πλους , συστράτηγος , ὑπὲρ τῶν ἐκείνῳ διαφερόντων κοπτόμενος , τῆς μὲν βουλῆς κοινωνῶν , τὰ δ’ ἐν τοῖς ὅπλοις μόνος μοχθῶν , τὰς δ’ εὐπορίας εἰς μέσον παρ - έχων . ὅσῳ τοίνυν εὑ ποιῶν ἠλαυνόμην , τοσούτῳ πλέον ἀλγῶ . καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν μὴ τοῖς ἴσοις διαλ - λάττεσθαι τοὺς οὐκ ἴσα πεπονθότας · ᾧ μὲν γὰρ ἡ λύπη μικρά , τούτῳ τὸ κομίσασθαι μέτριον , ᾧ δὲ ὑπερ - βάλλουσα , τούτῳ πάλιν λαβεῖν οὐκ ἀπόχρη .
Lemmas: ἐγώ δέ Ἕλλην ὑπό Ἕλλην ὑβρίζω σύν - πλόος , συστράτηγος , ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος διαφέρω κόπτω , ὁ μέν βουλή κοινωνός , ὁ δέ ἐν ὁ ὅπλον μόνος μοχθέω , ὁ δέ εὐπορία εἰς μέσος παρά - ἔχω . ὅσος τοίνυν ὅς ποιέω ἐλαύνω , τοσοῦτος πλέω ἀλγέω . καί θαυμαστός οὐδείς μή ὁ ἴσος διαλ - Λατώ ὁ οὐ ἴσος πάσχω · ὅς μέν γάρ ὁ λύπη μικρός , οὗτος ὁ κομίζω μέτριος , ὅς δέ ὑπερ - βάλλω , οὗτος πάλιν λαμβάνω οὐ ἀποχράω .
libanius.declamatio-5 67
ἄνευ δὲ τούτων ἀκούω τὸν Μενέλεων οὐ τοῦ κάλλους τῆς Ἑλένης ἐπιθυμεῖν , ἀλλὰ τῆς παρ’ αὐτῆς δίκης . βούλε - τᾶι γὰρ λαβὼν αἰκίσασθαι , λιμῷ πιέσαι , κατακόψαι . ταύτῃ γὰρ ἐγκαλεῖ πλέον ἢ τῷ τοῦ Πριάμου . μὴ γὰρ ἐθέλουσαν οὐκ ἂν ἐκ μέσης ἁρπασθῆναι Λακεδαίμονος . ἢν τοίνυν μᾶλλον ἢ Τρῶας μισεῖ , ταύτην εἰ λάβοι παρ’ ἑκόντων , οὐκ ἔτ’ ἂν Τρῶσί χαλεπαίνοι . ἐγὼ δὲ τί χρήσωμαι τῇ κόρῃ ; τὸ μὲν γὰρ συνοικεῖν αἰσχρόν , τὸ δ’ ἀποκτείνειν οὐ δίκαιον . εἶδον γὰρ ἑλκομένην ἀφι - εῖσαν δάκρυον . οὐκοῦν ἐκείνῳ μὲν ἵστησι τὴν λύπην Ἑλένη δοῦσα δίκην , ἐμοὶ δὲ οὐκ ἔστιν ὅ παύσει τὸν θυμόν . 10
Lemmas: ἄνευ δέ οὗτος ἀκούω ὁ Μενέλαος οὖον ὁ κάλλος ὁ Ἑλένη ἐπιθυμέω , ἀλλά ὁ παρά αὐτός δίκη . βούλω - ὁ γάρ λαμβάνω αἰκίζω , λιμός πιέζω , κατακόπτω . οὗτος γάρ ἐγκαλέω πλέω ἢ ὁ ὁ Πρίαμος . μή γάρ ἐθέλω οὐ εἄν ἐκ μέσος ἁρπάζω Λακεδαίμων . εἄν τοίνυν μᾶλλον ἢ Τρώς μισέω , οὗτος εἰμί λαμβάνω παρά ἑκών , οὐ ἔτι εἄν Τρώς χαλεπαίνω . ἐγώ δέ τίς χράω ὁ κόρη ; ὁ μέν γάρ συνοικέω αἰσχρός , ὁ δέ ἀποκτείνω οὖον Δίκαιος . εἶδον γάρ ἕλκω ἀφι - ἵζω δάκρυ . οὐκοῦν ἐκεῖνος μέν ἵστημι ὁ λύπη Ἑλένη δήω δίκη , ἐγώ δέ οὐ εἰμί ὅς παύω ὁ θυμός . 10
libanius.declamatio-5 68
Παρὰ πάντα δὲ ταῦτα ἐκεῖνο λέγω . νῦν ὁ και - ρός μοι τὴν Βρισέως ἀποδίδωσιν , ὁ κίνδυνος , ὁ φόβος , ἡ ταραχή , τὰ τῶν βαρβάρων | εὐτυχήματα . μὴ οὖν ὡς Ἀγαμέμνονος ἐπιεικοῦς γεγενημένου χρῶ τοῖς λόγοις . ὅ γὰρ ἑκὼν οὐ ποιεῖ , πῶς ἂν τούτῳ χρηστὸς εἶναι δοκοίη ;
Lemmas: παρά πᾶς δέ οὗτος ἐκεῖνος λέγω . νῦν ὁ και - ρος ἐγώ ὁ Βρισεύς ἀποδίδωμι , ὁ κίνδυνος , ὁ φόβος , ὁ ταραχή , ὁ ὁ βάρβαρος | εὐτύχημα . μή οὖν ὡς Ἀγαμέμνων ἐπιεικής γίγνομαι χράω ὁ λόγος . ὅς γάρ ἑκών οὖον ποιέω , πῶς εἄν οὗτος χρηστός εἰμί δοκέω ;
libanius.declamatio-5 72
δῶμεν τοίνυν αὐτὸν οὐκ ἐπιορκεῖν , ἀλλ’ ὑποπτεύεταί γε , τούτου δὲ οὕτως ἔχοντος καὶ τοιαύτης ἐν ἑκάστῳ δόξης ὑπαρχούσης οὐδὲν παρὰ τὸν ὅρκον ἐξαλείφεται τοὔνειδος , ἐπεὶ καὶ ταῖς ὕβρεσιν ἀχθόμεθα καὶ τὰς τιμὰς ἀγαπῶμεν καὶ κινδυνεύειν αἱρούμεθα καὶ προιέμεθα τὰς ψυχὰς καὶ πάντα δρῶμεν εἰς ἓν ἐκεῖνο βλέποντες , ἥντινα γνώμην τοῖς πολλοῖς ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν παραστήσομεν .
Lemmas: δήω τοίνυν αὐτός οὐ ἐπιορκέω , ἀλλά ὑποπτεύω γε , οὗτος δέ οὕτως ἔχω καί τοιοῦτος ἐν ἕκαστος δόξα ὑπάρχω οὐδείς παρά ὁ Ὅρκος ἐξαλείφω ὄνειδος , ἐπεί καί ὁ ὕβρις ἄχθομαι καί ὁ τιμή ἀγαπάω καί κινδυνεύω αἱρέω καί προίημι ὁ ψυχή καί πᾶς δράω εἰς εἷς ἐκεῖνος βλέπω , ὅστις γνώμη ὁ πολύς ὑπέρ ἐγώ αὐτός παρίστημι .
libanius.declamatio-5 73
καὶ νῦν ὀμεῖται μὲν Ἀγαμέμνων , δεδόσθω δὲ ὧς ἀληθῆ , πείσει δὲ οὐδένα , μένει δὲ τὸ τῆς αἰσχύνης , ὅλως δὲ οὐδαμόθεν ἡ πίστις οἷς ὄμνυσι . πρῶτον μὲν γὰρ ὁ καιρὸς τὴν ἐπιορκίαν ἐλέγχει . τὸ γὰρ ἐπικεῖσθαι μὲν τοὺς Τρῶας , τετάχθαι δὲ μετ’ ἐκείνων τὴν Τύχην , πλησίον δ’ εἶναι τοὺς Φόβους , μικρὰν δὲ τὴν τάφρον , οὐδὲν δὲ ὄφελος τὸ τεῖχος , ἐπὶ ξυροῦ δὲ ἀκμῆς τὰ πράγματα ἑστάναι , μίαν δὲ σωτηρίας ὁδὸν ὑποφαίνεσθαι μόνην , εἰ διαλλαγείην , οὐκ ἐᾷ προσέχειν οἷς ὀμεῖται .
Lemmas: καί νῦν ὄμνυμι μέν Ἀγαμέμνων , δίδωμι δέ ὅς ἀληθής , πείθω δέ οὐδείς , μένω δέ ὁ ὁ αἰσχύνη , ὅλως δέ οὐδαμόθεν ὁ πίστις ὅς ὄμνυμι . πρῶτος μέν γάρ ὁ καιρός ὁ ἐπιορκία ἔλεγχος . ὁ γάρ ἐπίκειμαι μέν ὁ Τρώς , τάσσω δέ μετά ἐκεῖνος ὁ Τύχη , πλησίος δέ εἰμί ὁ Φόβος , μικρός δέ ὁ τάφρος , οὐδείς δέ ὄφελος ὁ τεῖχος , ἐπί ξυρόν δέ ἀκμή ὁ πρᾶγμα ἵστημι , εἷς δέ σωτηρία ὁδός ὑποφαίνω μόνος , εἰμί διαλλάσσω , οὐ ἐάω προσέχω ὅς ὄμνυμι .
libanius.declamatio-5 74
ἐν μὲν γὰρ ἀσφα - λείᾳ καὶ τῶν πραγμάτων εὖ κειμένων κἂν φυλάξαιτό τις ἐπιορκεῖν οὐκ οὔσης ἀνάγκης εἰς τὸ γενέσθαι πο - νηρόν · ὅτῳ δὲ τὰ μὲν ἄλλα | ἀπέγνωσται , εἷς δὲ ὑπολείπεται πόρος ὅν οὐκ ἔστι μὴ ψευσάμενον ἔχειν , ὁ δὴ τοιοῦτος τολμᾷ κίνδυνον ἀνταλλαττόμενος κιν - δύνου τὸν μὲν ἐν ὀφθαλμοῖς ἀφύλακτον εἰδώς , ὑπὲρ δ’ ἐκείνου πολλοῖς αὑτὸν ἀπατῶν , ὡς καὶ θυσίαι καὶ θεραπεῖαι καὶ εὐχαὶ καὶ ἱερεῖα καὶ κάλλος ἀναθημάτων συγγνώμονας ἂν κατασκευάσαι τοὺς θεούς .
Lemmas: ἐν μέν γάρ ἀσφα - λεῖος καί ὁ πρᾶγμα εὕω κεῖμαι κἀν φυλάσσω τις ἐπιορκέω οὐ εἰμί ἀνάγκη εἰς ὁ γίγνομαι ἀπό - νηρόν · ὅστις δέ ὁ μέν ἄλλος | ἀπογιγνώσκω , εἷς δέ ὑπολείπω πόρος ὅς οὐ εἰμί μή ψεύδω ἔχω , ὁ δή τοιοῦτος τολμάω κίνδυνος ἀνταλλάσσω κίς - δύο ὁ μέν ἐν ὀφθαλμός ἀφύλακτος οἶδα , ὑπέρ δέ ἐκεῖνος πολύς ἑαυτοῦ ἀπάτη , ὡς καί θυσία καί θεραπεία καί εὐχή καί ἱερεῖον καί κάλλος ἀνάθημα συγγνώμων εἄν κατασκευάζω ὁ θεός .
libanius.declamatio-5 75
ἔπειτα τοῦ μὲν τὴν δίκην μέλλειν ἡγεῖται , τοῦ δὲ τὸ δεινὸν εὐθὺς ἐφεστάναι , ἐλάττω δὲ τῆς ἐπικειμένης τὴν οὔπω παροῦσαν κρίνει κατ’ αὐτὸν τὸν χρόνον . τὸ γὰρ μὴ νῦν , ἀλλ’ εἰς ὕστερον παθεῖν ἐν τῷ μέλλειν ἔχει τὸ κέρδος , ἄλλως θ’ ὅταν ἄνθρωπος ᾖ πάλαι πεπαιδευ - μένος τῶν θεῶν ὀλιγωρεῖν , οἷος ὁ τοσούτου πολέμου προστάτης , καὶ παρὰ τῶν κρειττόνων αἰτῶν Τροίαν ἑλεῖν .
Lemmas: ἔπειτα ὁ μέν ὁ δίκη μέλλω ἡγέομαι , ὁ δέ ὁ δεινός εὐθύς ἐφίστημι , μικρός δέ ὁ ἐπίκειμαι ὁ οὔπω πάρειμι κρίνω κατά αὐτός ὁ χρόνος . ὁ γάρ μή νῦν , ἀλλά εἰς ὕστερος πάσχω ἐν ὁ μέλλω ἔχω ὁ κέρδος , ἄλλως ὁ ὅταν ἄνθρωπος εἰμί πάλαι παιδεύω - μένος ὁ θεός ὀλιγωρέω , οἷος ὁ τοσοῦτος πόλεμος προστάτης , καί παρά ὁ ἀγαθός αἰτέω Τροία αἱρέω .
libanius.declamatio-5 76
δοκίμαζε γάρ , Ὀδυσσεῦ , τίς ποτε πρὸς τὸ δαιμόνιον ὁ μεμνημένος ὅρκων , κἂν μὲν εὑρίσκῃς εὐλαβείᾳ παρὰ πάντα τὸν βίον εἰς τὸ θεῖον κεχρημένον , καὶ σὺν ὅρκῳ πιστὸν ἡγοῦ καὶ πρὸ τῶν ὅρκων πολλά - κις · ἂν δ’ ἀσελγῆ καὶ θρασὺν οὐχ ἧττον εἰς ἐκείνους ἢ εἰς ἡμᾶς καὶ μήτε λόγῳ μήτ’ ἔργῳ ὀκνοῦντα δυσσε - βεῖν , κἂν σφάττῃ κάπρον κἂν αἱμάττῃ τὸ ξίφος κἂν διὰ τῶν τομίων πορεύηται , πάνθ’ ἡγοῦ τὰ φρικώδη λῆρον τῇ τοιαύτῃ κεκρίσθαι ψυχῇ .
Lemmas: δοκιμάζω γάρ , Ὀδυσσεύς , τίς ποτός πρός ὁ δαιμόνιον ὁ μιμνήσκω Ὅρκος , κἀν μέν εὑρίσκω εὐλάβεια παρά πᾶς ὁ βίος εἰς ὁ θέω χράομαι , καί σύν Ὅρκος πιστόν ἡγέομαι καί πρό ὁ Ὅρκος πολύς - κίς · εἄν δέ ἀσελγής καί θρασύς οὐ κακός εἰς ἐκεῖνος ἢ εἰς ἐγώ καί μήτε λόγος μήτε ἔργον ὀκνέω δυσσε - Βέι , κἀν σφάττω κάπρος κἀν αἱμάσσω ὁ ξίφος κἀν διά ὁ τόμιον πορεύω , πᾶς ἡγέομαι ὁ φρικώδης λῆρος ὁ τοιοῦτος κρίνω Ψυχή .
libanius.declamatio-5 77
τῆς ποίας οὖν μερίδος Ἀγαμέμνων εἶναί σοι φαίνεται ; πότερον τῆς οὐδὲν ἀνωτέρω τῶν θεῶν ἀγούσης ἢ τῆς ἐν γέλωτι πεποιημένης τἀκείνων ; σὺ μὲν οὐκ ἂν εἴποις ἃ φρο - νεῖς , ἐγὼ δὲ οὐκ ἀποκρύψομαι . οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ Ι πρῶτον μὲν ἐν Αὐλίδι τῆς Ἀρτέμιδος ἀμαθίαν εἰς τοξικὴν καταγνοὺς καὶ φήσας οὐδὲν εἶναι πρὸς ἑαυτὸν ἐκείνην ἐν ἀφέσει βελῶν , ἐξ οὗ δὴ καὶ τὸν στόλον ἐπέσχεν ἡ θεὸς χαλεπήνασα ; καίτοι τί τῆς μανίας τὸ κέρδος ; ἔτυχες τοῦ θηρίου . τί οὖν ὑπέρ - λαμπρον ; οὐ γὰρ Ἀλεξάνδρου τετύχηκας . ἀλλὰ καὶ τοῦτο γενναῖον . οὐκ οὖν ἀρκεῖ βεβληκέναι , ἀλλὰ καὶ σεμνύνεσθαι τῷ βλήματι δεῖ ; Τεύκρῳ σαυτὸν ἀντίθες . ἀλλ’ οὐχ ἱκανὸν τοῖς ζῶσ·ιν . Ἴδᾳ τῷ παλαιῷ . σὺ δὲ ἀφεὶς τὴν γῆν τοῖς θεοῖς πολεμεῖς .
Lemmas: ὁ Ποίας οὖν μερίς Ἀγαμέμνων εἰμί σύ φαίνω ; πότερος ὁ οὐδείς ἀνωτέρω ὁ θεός ἄγω ἢ ὁ ἐν γέλως ποιέω τἀκείνων ; σύ μέν οὐ εἄν εἶπον ὁ φρο - νέος , ἐγώ δέ οὐ ἀποκρύπτω . οὐ οὗτος εἰμί ὁ Ι πρῶτος μέν ἐν Αὐλίς ὁ Ἄρτεμις ἀμαθία εἰς τοξικός καταγιγνώσκω καί φημί οὐδείς εἰμί πρός ἑαυτοῦ ἐκεῖνος ἐν ἄφεσις βέλος , ἐκ ὅς δή καί ὁ στόλος ἐπέχω ὁ θεός χαλεπαίνω ; καίτοι τίς ὁ μανία ὁ κέρδος ; τυγχάνω ὁ θηρίον . τίς οὖν ὑπέρ - λαμπρός ; οὖον γάρ Ἀλέξανδρος τυγχάνω . ἀλλά καί οὗτος γενναῖος . οὐ οὖν ἀρκέω βάλλω , ἀλλά καί σεμνύνω ὁ βλῆμα δεῖ ; Τεῦκρος σαυτοῦ ἀντιτίθημι . ἀλλά οὐ ἱκανός ὁ ζῶσ·ιν . Ἴδας ὁ παλαιός . σύ δέ ἀφίημι ὁ γῆ ὁ θεός πολεμέω .
libanius.declamatio-5 78
πάλιν τοίνυν ἥκοντος ἔναγχος ὑπὲρ τῆς θυγατρὸς τοῦ Χρύσου καὶ πρὸς Ἀπόλλωνος ἱκετεύοντος ὁ καλὸς κἀγαθὸς οὑτοσὶ καὶ τοὺς θεοὺς δεδιὼς ὀλίγου τὸν πρεσβύτην αὐτῷ σκήπτρῳ καὶ στεφάνοις ἐμβαλὼν εἰς τὴν θάλατταν ἀπέπνιξεν ἀσθενεῖ φήσας αὐτὸν συμμάχῳ πεπιστευκέ - ναι τῷ θεῷ . καίτοι τὴν τῶν Γιγάντων ἀπόνοιαν τί χρὴ δοκεῖν ἕτερον ἢ ταῦτα εἶναι ; ἃ δὲ Κάλχας ἤκουεν , ἐπειδὴ τἀληθὲς οὐκ ἔκρυψεν , οὐκ εἰς αὐτοὺς ἀνῄει τοὺς θεοὺς παρ’ ὧν εἶχεν ἐκεῖνος τὴν τοῦ πάντ’ ἐπί - στασθαι τέχνην ; τοσοῦτόν ἐστι κακὸν ἄνθρωπος ὀνό - ματι μὲν Ἕλλην , φύσει δὲ βάρβαρος .
Lemmas: πάλιν τοίνυν ἥκω ἔναγχος ὑπέρ ὁ θυγάτηρ ὁ Χρύσης καί πρός Ἀπόλλων ἱκετεύω ὁ καλός ἀγαθός οὗτος καί ὁ θεός δείδω ὀλίγος ὁ πρεσβύτης αὐτός σκῆπτρον καί στέφανος ἐμβάλλω εἰς ὁ θάλασσα ἀποπνίγω ἀσθενής φημί αὐτός σύμμαχος πιστεύω - ναι ὁ θεός . καίτοι ὁ ὁ Γίγας ἀπόνοια τίς χρή δοκέω ἕτερος ἢ οὗτος εἰμί ; ὁ δέ Κάλχας ἀκούω , ἐπεί ἀληθής οὐ κρύπτω , οὐ εἰς αὐτός ἄνειμι ὁ θεός παρά ὅς ἔχω ἐκεῖνος ὁ ὁ πᾶς ἐπί - ἵστημι τέχνη ; τοσοῦτόν εἰμί κακός ἄνθρωπος ὄνος - μάτι μέν Ἕλλην , φύσις δέ βάρβαρος .
libanius.declamatio-5 79
Ἡμεῖς οὖν ἐκεῖνα εἰδότες ταῦτα πιστεύσομεν , ὥσπερ ἀγνοοῦντες ὅτι πᾶς ὅρκος ἐκ τοῦ πρὸς τοὺς θεοὺς φόβου τὴν ἰσχὺν λαμβάνει , τῇ δ’ εἰς ἐκείνους ὀλιγωρίᾳ πίστις οὐχ ἕπεται ; Ἀγαμέμνων τοίνυν , εἰ μὲν ἐδεδοίκει τοὺς θεούς , οὐδ’ ἂν ἐκεῖνα ὕβριζε , κατα - φρονῶν δὲ ὅλως οὐδ’ ἂν τοὺς ὅρκους δείσειεν . ὥσπερ γὰρ ὁ τολμῶν τὸν ἐντυγχάνοντα παίειν κἂν εἴποι τὸν αὐτὸν κακῶς οὐδὲν ὑποστειλάμενος , τῆς γὰρ αὐτῆς ἄμφω θρασύτητος , οὕτως ὁ φαυλίζων τοὺς θεοὺς κἂν ὀμόσαι ῥᾳδίως τὰ ψευδῆ μέλλων ὀμεῖσθαι , τῆς γὰρ I αὐτῆς ὕβρεως ἀμφότερα .
Lemmas: ἐγώ οὖν ἐκεῖνος οἶδα οὗτος πιστεύω , ὥσπερ ἀγνοέω ὅτι πᾶς Ὅρκος ἐκ ὁ πρός ὁ θεός φόβος ὁ ἰσχύς λαμβάνω , ὁ δέ εἰς ἐκεῖνος ὀλιγωρία πίστις οὐ ἕπω ; Ἀγαμέμνων τοίνυν , εἰμί μέν δείδω ὁ θεός , οὐδέ εἄν ἐκεῖνος ὑβρίζω , κατά - φρονέω δέ ὅλως οὐδέ εἄν ὁ Ὅρκος δείδω . ὥσπερ γάρ ὁ τολμάω ὁ ἐντυγχάνω παίω κἀν εἶπον ὁ αὐτός κακῶς οὐδείς ὑποστέλλω , ὁ γάρ αὐτός ἄμφω θρασύτης , οὕτως ὁ φαυλίζω ὁ θεός κἀν ὄμνυμι ῥᾳδίως ὁ ψευδής μέλλω ὄμνυμι , ὁ γάρ I αὐτός ὕβρις ἀμφότερος .
libanius.declamatio-5 83
εἰ μὲν οὖν κατείχετο τοῖς λόγοις , εἶχεν ἂν συγγνώμην ἡ ὕβρις · εἰ δ’ οὐ προσεῖχε τὸν νοῦν , ἄκων ἂν ἐποίει τὰ δίκαια τῶν Ἑλλήνων ὧς ἀληθῶς τοῖς γιγνομένοις ἀχθομένων . τί γὰρ ἂν ἔδρασεν ἐναντιουμένους ὁρῶν ; ἐμπεσὼν ἂν εἰς μέσους ἐτρέψατο . πάνυ γε , εἰ τὸν ἀδελφὸν συναγω - γιστὴν εἶχεν . ἀλλ’ ὥπλισεν ἂν τοὺς Μυκηναίους ἐπὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι . καὶ ποῦ νῦν οἱ Μυκηναῖοι ; μωρία ταῦτα καὶ γέλως .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν κατέχω ὁ λόγος , ἔχω εἄν συγγνώμη ὁ ὕβρις · εἰμί δέ οὖον προσέχω ὁ νόος , ἄκων εἄν ποιέω ὁ Δίκαιος ὁ Ἕλλην ὅς ἀληθής ὁ γίγνομαι ἄχθομαι . τίς γάρ εἄν δράω ἐναντιόομαι ὁράω ; ἐμπίπτω εἄν εἰς μέσος τρέπω . πάνυ γε , εἰμί ὁ ἀδελφός συνάγω - γιιστημι ἔχω . ἀλλά ὁπλίζω εἄν ὁ Μυκηναῖος ἐπί ὁ ἄλλος ἅπας . καί ποῦ νῦν ὁ Μυκηναῖος ; μωρία οὗτος καί γέλως .
libanius.declamatio-5 84
ἀλλ’ , οἶμαι , τῷ μηδεμίαν ἐπι - στροφὴν πεποιῆσθαι μηδ’ ἐνδείξασθαι τοῦθ’ ὅτι οὐ χαίρων ὑβριεῖ , παρέσχον ἐπ’ ἐξουσίας τολμῆσαι . καὶ μηδεὶς εἴπῃ · βασιλεὺς γὰρ <ὁ> ἄνθρωπος καὶ κύριος τῶν ὅλων . πρῶτον μὲν γὰρ ἅπας βασιλεὺς ἐν τοῖς ὑπηκόοις ἰσχύει καὶ πρὸς τὴν τούτων γνώμην τἀκείνου φέρεται καὶ κρατεῖ καὶ καθῄρηται , καὶ δέ - δοικε καὶ θαρρεῖ καὶ τοῦτο ἔστιν ὅ τι ἂν τοῖς ἀρχο - μένοις δοκῇ . οὐ γὰρ ἑνὶ σώματι καὶ ψυχῇ μιᾷ κρατεῖ τοσοῦτον πλῆθος , ἀλλὰ τῇ τῶν πολλῶν βουλήσει τὸ σχῆμα λαμβάνει . καὶ τῶν αὐτῶν δήπου δοῦναί τε καὶ πάλιν ἀφελέσθαι καὶ παρασχεῖν καὶ μηκέτ’ ἐᾶν ἔχειν .
Lemmas: ἀλλά , οἴομαι , ὁ μηδείς ἐπι - στροφή ποιέω μηδέ ἐνδείκνυμι οὗτος ὅτι οὖον χαίρω ὑβρίζω , παρέχω ἐπί ἐξουσία τολμάω . καί μηδείς εἶπον · βασιλεύς γάρ ὅς ἄνθρωπος καί κύριος ὁ ὅλος . πρῶτος μέν γάρ ἅπας βασιλεύς ἐν ὁ ὑπήκοος ἰσχύω καί πρός ὁ οὗτος γνώμη ἐκεῖνος φέρω καί κρατέω καί καθαιρέω , καί δέ - δοικε καί θαρσέω καί οὗτος εἰμί ὅς τίς εἄν ὁ ἀρχός - μένω δοκέω . οὖον γάρ εἷς σῶμα καί Ψυχή εἷς κρατέω τοσοῦτος πλῆθος , ἀλλά ὁ ὁ πολύς βούλομαι ὁ σχῆμα λαμβάνω . καί ὁ αὐτός δήπου δίδωμι τε καί πάλιν ἀφαιρέω καί παρέχω καί μηκέτι ἐάω ἔχω .
libanius.declamatio-5 85
τῷ μὲν οὖν δοκεῖν ἐκ τῆς ἐκείνου γνώμης τὰ τῶν ἀρχομένων ἤρτηται , τὸ δὲ ἀληθὲς ἐν τῇ τούτων τἀκεί - νου κεῖται , κἂν τούτοις ἀπειθεῖν παραστῇ , τό γε ἐπι - τάξον οὐκ ἔσται . εἰ γὰρ Μυκηναῖοι σφᾶς αὐτοὺς ἑτέρῳ προσένεμον , οὐκ ἂν ἦν εὐθὺς ἰδιώτης Ἀγαμέμνων ; ἢ τὸν μὲν Ἀτρέα μετὰ τὴν Εὐρυσθέως τελευτὴν τύραννον ἐξ ἰδιώτου κατέστησαν , εἰς δὲ τὸν ἐκείνου παῖδα τἀ - ναντία ποιεῖν οὐ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας ;
Lemmas: ὁ μέν οὖν δοκέω ἐκ ὁ ἐκεῖνος γνώμη ὁ ὁ ἄρχω ἀρτέομαι , ὁ δέ ἀληθής ἐν ὁ οὗτος τἀκεῖ - νόος κεῖμαι , κἀν οὗτος ἀπειθέω παρίστημι , ὁ γε ἐπι - τάσσω οὐ εἰμί . εἰμί γάρ Μυκηναῖος σφεῖς αὐτός ἕτερος προσνέμω , οὐ εἄν εἰμί εὐθύς ἰδιώτης Ἀγαμέμνων ; ἢ ὁ μέν Ἀτρεύς μετά ὁ Εὐρυσθεύς τελευτή τύραννος ἐκ ἰδιώτης καθίστημι , εἰς δέ ὁ ἐκεῖνος παῖς ὁ - Νάντια ποιέω οὖον ὁ αὐτός ἐξουσία ;
libanius.declamatio-5 86
ἀλλ’ ἐῶ Μυκηναίους καὶ συγχωρῶ μηκέθ’ αὐτῶν εἶναι κυρίους , οὐ μὴν καὶ κατὰ | πάντων γε τὴν αὐτὴν κέκτηται δυναστείαν , ἀλλὰ τὸ μὲν ἐκείνων ἐστὶ πατρικὴ βασιλεία , τὸ δὲ παρὰ τοῦ κοινοῦ τιμή τις ὑπὸ τοῦ πολέμου δοθεῖσα . ἥκομεν δὲ εἰς Τροίαν οὐ παραδώσοντες ἑτέρῳ τὴν αὑτοῦ βασιλείαν ἕκαστος , ἀλλ’ εἰσὶ μὲν Βοιωτοῖς ἡγεμόνες , εἰσὶ δὲ Φωκεῦσιν , εἰσὶ δὲ Ἀργείοις , εἰσὶ δὲ Λοκροῖς , Εὐβοεῦσιν , Ἀθηναίοις , Σαλαμινίοις , Κεφαλ - λῆσι , Κρησί , Πυλίοις , τῶν ἄλλων ἑκάστοις . εἰς τού - τους οὖν ὁρῶσι , καὶ παρὰ τούτων τοῖς ἑπομένοις τὰ παραγγέλματα , καὶ οὐ σκοποῦσιν Αἰτωλοί , τί δέδοκται τοῖς Ἀτρέως , ἀλλ’ ὁ Θόας αὐτοῖς τοῦ τέ δεῖ ποιεῖν ὁριστής , ἐπεὶ καὶ τὴν στρατιὰν συνήγαγεν οὐχ ὁ φό - βος Ἀγαμέμνονος , ἀλλὰ τὸ δόξης ἐπιθυμεῖν .
Lemmas: ἀλλά ἐάω Μυκηναῖος καί συγχωρέω μηκέτι αὐτός εἰμί κύριος , οὖον μήv καί κατά | πᾶς γε ὁ αὐτός κτάομαι δυναστεία , ἀλλά ὁ μέν ἐκεῖνος εἰμί πατρικός βασίλειος , ὁ δέ παρά ὁ κοινός τιμή τις ὑπό ὁ πόλεμος δίδωμι . ἥκω δέ εἰς Τροία οὖον παραδίδωμι ἕτερος ὁ αὐτός βασίλειος ἕκαστος , ἀλλά εἰμί μέν Βοιωτός ἡγεμών , εἰμί δέ Φωκεύς , εἰμί δέ Ἀργεῖος , εἰμί δέ Λοκρός , Εὐβοεύς , Ἀθηναῖος , Σαλαμίνιος , Κεφαλή - λῆσις , Κρής , Πύλιος , ὁ ἄλλος ἕκαστος . εἰς ὅς - ὁ οὖν ὁράω , καί παρά οὗτος ὁ ἕπομαι ὁ παράγγελμα , καί οὖον σκοπέω Αἰτωλός , τίς δοκέω ὁ Ἀτρεύς , ἀλλά ὁ Θόας αὐτός ὁ τε δεῖ ποιέω ὁριστής , ἐπεί καί ὁ στρατία συνάγω οὐ ὁ Φο - Βος Ἀγαμέμνων , ἀλλά ὁ δόξα ἐπιθυμέω .
libanius.declamatio-5 87
μέγα δέ σοι καὶ σαφὲς ἐρῶ τεκμήριον . οἱ τὴν ἡσυχίαν τῆς φιλοτιμίας προθέντες οὐκ ἐπηναγκάσθησαν πλεῖν , οἶον ἐβούλοντο Μεθωναῖοι μετ’ ἀσφαλείας μᾶλλον τῶν ὄντων ἀπολαύειν ἢ κοινωνεῖν ἔργων μεγάλων . καὶ μέ - νουσιν οἴκοι Μεθωναῖοι καὶ Μενέλεως παρακαλῶν ἀπῆλθεν ἄπρακτος . ἤρεσκε τῷ Ταναγραίων ἄρχοντι μήτε λαμπρότητος μήτε κινδύνων μετέχειν καὶ τοὺς Ταναγραίους ὥπλισεν ἐπ’ αὐτὸν τὸν καλοῦντα περιερ - γαζόμενον λαβών , καὶ εἰ μὴ σὺ παρὼν ἔτυχες , ἔκειτο ἂν ὁ τοῦ δεσπότου τῶν Ἑλλήνων ἀδελφός .
Lemmas: μέγας δέ σύ καί σαφής εἴρω τεκμήριον . ὁ ὁ ἡσυχία ὁ φιλοτιμία προτίθημι οὐ ἐπαναγκάζω πλέω , οἶος βούλομαι Μεθώνη μετά ἀσφάλεια μᾶλλον ὁ εἰμί ἀπολαύω ἢ κοινωνέω ἔργον μέγας . καί ἐγώ - Νούσι οἴκοι Μεθώνη καί Μενέλαος παρακαλέω ἀπέρχομαι ἄπρακτος . ἀρέσκω ὁ Ταναγραῖος ἄρχω μήτε λαμπρότης μήτε κίνδυνος μετέχω καί ὁ Ταναγραῖος ὁπλίζω ἐπί αὐτός ὁ καλέω Περιέρ - γαζομενω λαμβάνω , καί εἰμί μή σύ πάρειμι τυγχάνω , κεῖμαι εἄν ὁ ὁ δεσπότης ὁ Ἕλλην ἀδελφός .
libanius.declamatio-5 88
Ἀλλ᾿ , οὐ γὰρ ἠνάγκασμαι πρὸς σὲ λέγειν ὧν αὐτόπτης γεγένησαι , τὸ δὲ καθ’ ἡμᾶς τοῦτο τίνος σοι φαίνεται σημεῖον ; ἀπέστην τοῦ συμμαχεῖν καὶ Μυρμι - δόνες ἀργοῦσιν . ἐξάγει δὲ οὐδεὶς ἄκοντας . ἥκετε δὲ ὑμεῖς ἱκετεύσοντες , οὐκ ἐπιτάξοντες . ὁ δὲ πείρᾳ | πρὸς τοὺς Ἕλληνας χρώμενος καὶ περὶ μὲν φυγῆς ἐν μέσῳ παραινῶν , διὰ δὲ τῶν ἡγεμόνων τῶν κατεσκευ - ασμένων αὐτῷ τὴν ὁρμὴν κωλύων , καὶ φανερῶς μὲν οὐ τολμῶν ἃ φρονεῖ λέγειν , τέχνῃ δὲ χρώμενος πρὸς τὸ πλῆθος μεγάλην γε καὶ γενναίαν τὴν δε - σποτείαν ἐμφαίνει .
Lemmas: ἀλλά , οὖον γάρ ἀναγκάζω πρός σύ λέγω ὅς αὐτόπτης γίγνομαι , ὁ δέ κατά ἐγώ οὗτος τίς σύ φαίνω σημεῖον ; ἀφίστημι ὁ συμμαχέω καί Μυρμι - Δόνες ἀργέω . ἐξάγω δέ οὐδείς ἄκων . ἥκω δέ σύ ἱκετεύω , οὐ ἐπιτάσσω . ὁ δέ πείρω | πρός ὁ Ἕλλην χράω καί περί μέν φυγή ἐν μέσος παραινέω , διά δέ ὁ ἡγεμών ὁ κατασκευάζω - ἄσμενος αὐτός ὁ ὁρμή κωλύω , καί φανερῶς μέν οὖον τολμάω ὁ φρονέω λέγω , τέχνη δέ χράω πρός ὁ πλῆθος μέγας γε καί γενναῖος ὁ δέ - σποτείαν ἐμφαίνω .
libanius.declamatio-5 89
ὁρᾷς ὡς οὔτ’ ἐκεῖνος πάντα κελεύειν κύριος τούτοις τε πάνθ’ ὑπηρετεῖν οὐκ ἀνάγκη ; βουληθῆναί γε ἔδει καὶ οὐδὲν ἂν ὑβρί - σμην . εἰ γάρ , ἡνίκα τὴν ἀφαίρεσιν ἠπείλει , τὴν ἀπό - στασιν παρὰ τῶν ἐθνῶν ἀντήκουσε , σώφρων ἂν ἐγένετο τῷ φόβῳ . νῦν δ’ ἐγὼ μὲν ἠτιμαζόμην , οἱ δὲ ἐσιώπων . καὶ τὸν μὲν Χρύσην ἐκέλευον αἰδεῖσθαι καλῶς γε ποιοῦντες , ὑπὲρ ἡμῶν δὲ οὐ τὰς αὐτὰς ἀφῆ - καν φωνὰς οὐδ’ εἰ μηδὲν τῶν ἄλλων , αὐτὴν τὴν τῆς ὕβρεως αἰτίαν ᾐσχύνθησαν . ἡ δὲ ἦν τὸ τῶν Ἑλλήνων κήδεσθαι . εἰ δ’ , ὥσπερ τῶν ἄλλων ἕκαστος , μηδὲν ἐφρόντιζον , οὐκ ἄν , ὥσπερ οὐδὲ τῶν ἄλλων οὐδείς , ὑβριζόμην οὐδὲ προὐπηλακιζόμην παντάπασιν .
Lemmas: ὁράω ὡς οὔτε ἐκεῖνος πᾶς κελεύω κύριος οὗτος τε πᾶς ὑπηρετέω οὐ ἀνάγκη ; βούλομαι γε ἐσθίω καί οὐδείς εἄν ὑβρίς - σμάω . εἰμί γάρ , ἡνίκα ὁ ἀφαίρεσις ἀπειλέω , ὁ ἀπό - στάσις παρά ὁ ἔθνος ἀντακούω , σώφρων εἄν γίγνομαι ὁ φόβος . νῦν δέ ἐγώ μέν ἀτιμάζω , ὁ δέ σιωπάω . καί ὁ μέν Χρύση κελεύω αἰδέομαι καλῶς γε ποιέω , ὑπέρ ἐγώ δέ οὖον ὁ αὐτός ἁφή - καν φωνή οὐδέ εἰμί μηδείς ὁ ἄλλος , αὐτός ὁ ὁ ὕβρις αἴτιος αἰσχύνω . ὁ δέ εἰμί ὁ ὁ Ἕλλην κήδω . εἰμί δέ , ὥσπερ ὁ ἄλλος ἕκαστος , μηδείς φροντίζω , οὐ ἄν , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἄλλος οὐδείς , ὑβρίζω οὐδέ προπηλακίζω παντάπασι .
libanius.declamatio-5 90
οὐκ - οὑν ὁ μὲν ἠσέλγαινεν , οἱ δὲ ἐπέτρεπον , καὶ ὁ μὲν ἀπεστέρει τοῦ γέρως , οἱ δὲ οὐκ ἐκώλυον . κοινὸν οὖν ἦν τὸ ἀδίκημα τοῦ τε τολμῶντος καὶ τῶν οὐκ ἐπεχόν - των , οὓς ἀξιοῖς ἐλεεῖν . μᾶλλον δ’ εἰς ἐκείνους τὸ πλέον ἔρχεται . ὁ γὰρ τῷ πονηρῷ δοὺς ἀδικεῖν παῦσαι παρὸν μᾶλλον αὐτὸς εἴργασται τὸ πραχθέν . ἂν προδοσίαν αἰσθόμενος μὴ προαναστείλω , δίκην ὀφείλω τοῖς προ - δοθεῖσιν . ἂν φονεὺς ἐμοῦ συγχωροῦντος δράσῃ τὸ ἔργον , οὔκ εἰμι καθαρός . ἂν Ἀγαμέμνων ὑβρίζων μὴ λυπῇ τὸν στρατόν , ὑπ’ ἀμφοτέρων ἠδίκημαι .
Lemmas: οὐ - ἐν ὁ μέν ἀσελγαίνω , ὁ δέ ἐπιτρέπω , καί ὁ μέν ἀποστερέω ὁ γέρας , ὁ δέ οὐ κωλύω . κοινός οὖν εἰμί ὁ ἀδίκημα ὁ τε τολμάω καί ὁ οὐ ἐπέχω - ὁ , ὅς ἀξιόω ἐλεέω . μᾶλλον δέ εἰς ἐκεῖνος ὁ πλέω ἔρχομαι . ὁ γάρ ὁ πονηρός δίδωμι ἀδικέω παύω πάρειμι μᾶλλον αὐτός ἐργάζομαι ὁ πράσσω . εἄν προδοσία αἰσθάνομαι μή προαναστέλλω , δίκη ὀφείλω ὁ προ - δίδωμι . εἄν φονεύς ἐγώ συγχωρέω δράω ὁ ἔργον , οὐ εἰμί καθαρός . εἄν Ἀγαμέμνων ὑβρίζω μή λυπέω ὁ στρατός , ὑπό ἀμφότερος ἀδικέω .
libanius.declamatio-5 91
νό - ’μὸς δὲ κοινὸς Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων ἀμύνεσθαι τὸν ὑπάρξαντα . ἐτιμώμην πρότερον καὶ παρὼν ὠφέλουν . ὑβριζόμην ὕστερον καὶ μεταστὰς ἀμύνομαι . οὔτ’ ἀμοι - βῶν I ἀποστερῶ καὶ δίκην οἶδα λαμβάνειν . λυπεῖ τὸν ἄνθρωπον τῶν Ἑλλήνων ὁ φόνος . εἶτ’ ἐμὲ πείθεις παῦσαι τοῦτο δι’ οὗ στένειν ἐκείνῳ πάρεστι ; καὶ βου - κόλον μὲν μισῶν οὐκ ἂν τὴν νόσον τῆς ἀγέλης ἀπήλ - λαξα , τούτῳ δὲ ἐγκαλεῖν ἔχων ἐξαιρήσομαι τῶν δεινῶν τὸν στρατόν ;
Lemmas: νόος - ἐμός δέ κοινός Ἕλλην καί βάρβαρος ἀμύνω ὁ ὑπάρχω . τιμάω πρότερος καί πάρειμι ὀνίνημι . ὑβρίζω ὕστερος καί μεθίστημι ἀμύνω . οὔτε Ἁμόι - βοῦς I ἀποστερέω καί δίκη οἶδα λαμβάνω . λυπέω ὁ ἄνθρωπος ὁ Ἕλλην ὁ φόνος . εἶτα ἐγώ πείθω παύω οὗτος διά ὅς στένω ἐκεῖνος πάρειμι ; καί βοῦς - κόλος μέν μισέω οὐ εἄν ὁ νόσος ὁ ἀγέλη ἀπὴλ - λαξ , οὗτος δέ ἐγκαλέω ἔχω ἐξαιρέω ὁ δεινός ὁ στρατός ;
libanius.declamatio-5 92
καὶ τίς οὐκ οἶδεν ὡς ὁμοῦ τε τού - τοῖς ἐν καλλίονι τὰ πράγματα κἀκεῖνος ἡδίων ἐμοί τε ὃ μόνον εἰς τιμωρίαν ἀπόλλυται ; εἰ μὲν γὰρ ἦν τοὺς μὲν Ἕλληνας σώζειν , ἐκείνῳ δὲ μὴ χαρίζεσθαι , πονη - ροῖς μὲν ἂν καὶ οὕτως ἐβοηθοῦμεν , ἴσως δ’ ἂν ὑπε - μένομεν · εἰ δὲ ἡ τούτων σωτηρία φαιδρὸν ἐκεῖνον ποιεῖ , τίς λόγος ἂν εἴη δυσμενεῖ παρασκευάζειν ἡδονήν ;
Lemmas: καί τίς οὐ οἶδα ὡς ὁμοῦ τε ὅς - ὁ ἐν καλός ὁ πρᾶγμα ἐκεῖνος ἡδύς ἐγώ τε ὅς μόνος εἰς τιμωρία ἀπόλλυμι ; εἰμί μέν γάρ εἰμί ὁ μέν Ἕλλην σῴζω , ἐκεῖνος δέ μή χαρίζομαι , πονέω - ῥόος μέν εἄν καί οὕτως βοηθέω , ἴσως δέ εἄν ΥΠΕ - μένω · εἰμί δέ ὁ οὗτος σωτηρία φαιδρός ἐκεῖνος ποιέω , τίς λόγος εἄν εἰμί δυσμενής παρασκευάζω ἡδονή ;
libanius.declamatio-5 93
οὐδὲν δεινόν , Ὀδυσσεῦ , τὸν Ἀπόλλω μιμεῖσθαι , ἐσχάτης μὲν οὖν ἀρετῆς τῶν θεῶν εἶναι ζηλωτήν . ἐκεῖνος ὑπέρ τε αὑτοῦ καὶ τοῦ πρεσβύτου παροξυνθεὶς λοιμὸν ἐμβαλὼν εἰς τὸν στρατὸν τῇ φθορᾷ τῶν Ἀχαιῶν ἐκόλαζε τὸν ὑβρίσαντα καίτοι τῶν Ἑλλήνων πολλὰ καὶ φιλάνθρωπα πεποιηκότων εἰς τὸν Χρύσην . ἀλλ’ ὅμως , ἐπειδὴ τὸ ἐκείνους ἀναλοῦσθαι συμφορὰν ἔχον εὕρισκεν Ἀγαμέμνονι , κοινῇ νόσῳ μετῄει τὸν ἄρχοντα . ποτέρου δὲ χρῄζουσι καὶ νῦν , ὦ πρὸς Δῖός ; εἰ μὲν γὰρ σωτηρίας , ἔξεστιν αὐτοῖς μετὰ Μυρμιδόνων του - τωνὶ καταφρονεῖν Ἕκτορος · εἰ δὲ ὑπὲρ τῶν Ἀτρειδῶν τρέμουσιν , οὔπω δέονται τῆς ἐμῆς ἐξόδου .
Lemmas: οὐδείς δεινός , Ὀδυσσεύς , ὁ Ἀπόλλων μιμέομαι , ἔσχατος μέν οὖν ἀρετή ὁ θεός εἰμί ζηλωτής . ἐκεῖνος ὑπέρ τε αὐτός καί ὁ πρεσβύτης παροξύνω λοιμός ἐμβάλλω εἰς ὁ στρατός ὁ φθορά ὁ Ἀχαιός κολάζω ὁ ὑβρίζω καίτοι ὁ Ἕλλην πολύς καί φιλάνθρωπον ποιέω εἰς ὁ Χρύση . ἀλλά ὅμως , ἐπεί ὁ ἐκεῖνος ἀναλόω συμφορά ἔχω εὑρίσκω Ἀγαμέμνων , κοινός νόσος μέτειμι ὁ ἄρχω . πότερος δέ χρῄζω καί νῦν , εἰμί πρός Δῖος ; εἰμί μέν γάρ σωτηρία , ἔξεστι αὐτός μετά Μυρμιδών ὁ - τωνί καταφρονέω Ἕκτωρ · εἰμί δέ ὑπέρ ὁ Ἀτρείδης τρέμω , οὔπω δήω ὁ ἐμός ἔξοδος .
libanius.declamatio-5 94
Ἀλλ᾿ αἱρήσω τὸν Ἕκτορα θρασυνόμενον , πρᾶγμα σεμνόν . πῶς , ὦ σοφώτατε , σεμνόν ; εἰ γάρ , ὅτι μου φανεῖται χείρων , πάλαι τοῦτο πέφηνεν οὐ ταῖς ἐμαῖς οὐδὲ σαῖς , ἀλλ’ αὐταῖς ταῖς ὁμολογίαις Ἕκτορος . ὁ γὰρ τὰ μὲν πολλὰ τειχήρης , τολμηρὸν δ’ ἡγούμενος παρακύψαι , μένων δ’ ὑπὸ τοῖς πύργοις , ὀρρωδῶν δὲ τὴν πρὸς ἐμὲ μάχην πλέον ἢ γυναῖκες οὐκ ἀμφισβητήσιμόν | μοι τὴν νίκην πεποίηκεν . ἔστι δὲ πολλῷ μεῖζον εἰς δόξαν τοῦ μένοντα τὸν ἀντί - πάλον κτεῖναι τὸ φεύγοντα δεῖξαι . τὸ μὲν γάρ ἐστιν ἀνδρείᾳ χρώμενον τῇ τύχῃ βλαβῆναι , τὸ δὲ μὴ συμμί - ξαι πρόφασιν οὐκ ἔχει πλὴν δειλίας . καὶ κτείνει μὲν πολλάκις τὸν ἀγαθὸν ὁ χείρων , φοβεῖ δὲ μόνος ὁ βελτίων . ὥστε εἰ τῆς τοῦ κρείττων ὑπειλῆφθαι δόξης ἐπιθυμῶ , πάλαι τετύχηκα .
Lemmas: ἀλλά αἱρέω ὁ Ἕκτωρ θρασύνω , πρᾶγμα σεμνός . πῶς , εἰμί σοφός , σεμνός ; εἰμί γάρ , ὅτι ἐγώ φαίνω χείρων , πάλαι οὗτος φαίνω οὖον ὁ ἐμός οὐδέ σός , ἀλλά αὐτός ὁ ὁμολογία Ἕκτωρ . ὁ γάρ ὁ μέν πολύς τειχήρης , τολμηρός δέ ἡγέομαι παρακύπτω , Μένων δέ ὑπό ὁ πύργος , ὀρρωδέω δέ ὁ πρός ἐγώ μάχη πλέω ἢ γυνή οὐ ἀμφισβητήσιμος | ἐγώ ὁ Νίκη ποιέω . εἰμί δέ πολύς μείζων εἰς δόξα ὁ Μένων ὁ ἀντί - πάλος κτείνω ὁ φεύγω δείκνυμι . ὁ μέν γάρ εἰμί ἀνδρεῖος χράω ὁ τυγχάνω βλάπτω , ὁ δέ μή συμμί - ξάγι πρόφασις οὐ ἔχω πλήν δειλία . καί κτείνω μέν πολλάκις ὁ ἀγαθός ὁ χείρων , φοβέω δέ μόνος ὁ ἀγαθός . ὥστε εἰμί ὁ ὁ ἀγαθός ὑπολαμβάνω δόξα ἐπιθυμέω , πάλαι τυγχάνω .
libanius.declamatio-5 95
καὶ μὴν οὐδὲ λαβεῖν τὸν ἄνδρα τῶν ῥᾴστων , εἰ καὶ σφόδρα δεῖ τοῦ λαβεῖν ἐπιθυμεῖν . εἰπὲ γάρ μοι · τί κατήγαγεν αὐτὸν ἐπὶ τὰς ναῦς ; οὐ τὸ μὴ κοινωνεῖν με τῶν ἔργων ; οὐκοῦν , εἰ κοινωνοῦντα γνοίη , φεύξεται . πῶς οὖν εἰς χεῖρας ἀφί - ξαται ; ὁ γὰρ τοῦ θαρρῆσαι τὸν καιρὸν εἰδὼς οὐκ ἀγνοήσει τὸν τῆς φυγῆς , ἀλλ’ εἴσεται μὲν κινουμένας τῶν Μυρμιδόνων τὰς τάξεις , ὄψεται δὲ ἀπὸ τοῦ Σιγείου προσιούσας τὰς φάλαγγας , ἐμὲ δὲ ὀξέως μηνύ - σει τὰ ὅπλα τεθέντα , πάλιν δ’ ἐκεῖνος ἐπανήξει πρὸς τὴν δρῦν .
Lemmas: καί μήv οὐδέ λαμβάνω ὁ ἀνήρ ὁ ῥᾴδιος , εἰμί καί σφόδρα δεῖ ὁ λαμβάνω ἐπιθυμέω . εἶπον γάρ ἐγώ · τίς κατάγω αὐτός ἐπί ὁ ναῦς ; οὖον ὁ μή κοινωνέω ἐγώ ὁ ἔργον ; οὐκοῦν , εἰμί κοινωνέω γιγνώσκω , φεύγω . πῶς οὖν εἰς χείρ ἀφί - ξαται ; ὁ γάρ ὁ θαρσέω ὁ καιρός εἰδοί οὐ ἀγνοέω ὁ ὁ φυγή , ἀλλά εἶμι μέν κινέω ὁ Μυρμιδών ὁ τάξις , ὁράω δέ ἀπό ὁ Σίγειον πρόσειμι ὁ φάλαγξ , ἐγώ δέ ὀξύς μηνύω - σέω ὁ ὅπλον τίθημι , πάλιν δέ ἐκεῖνος ἐπανήκω πρός ὁ δρῦς .
libanius.declamatio-5 96
Λογίζου δὲ καὶ τοῦτο . νῦν οἱ Πριαμίδαι μὲν τοὺς Ἀτρείδας ἀδικοῦσιν , ἐγὼ δὲ ὑπ’ ἐκείνων μὲν οὐδέν , ὑπὸ δὲ τῶν Ἀτρειδῶν ἠδίκημαι . πῶς οὖν οὐκ ἄλογον ὑπὲρ τοῦ τὰ ἔσχατα λελυπηκότος τὸν ἀναμάρ - τητον εἰς τἀμὰ διαφθεῖραι καὶ δόξαν θηρεύοντα ῥώ - μης τὴν τῆς ἀναισθησίας μὴ δεῖσαι ; ἢ τὸ μὲν Ἕκτορα κτεῖναι καλόν , τὸ δ’ εὐχερῶς φέρειν ἀτιμίαν οὐκ αἰσχ - ρόν ; ἤσκηκεν Ἀγαμέμνων Ἕκτορα καὶ δεχέσθω τὸν ἄνδρα . ἐξελήλακεν ἐμὲ τῶν πραγμάτων , μὴ καλείτω τὸν ἄτιμον .
Lemmas: Λογίζου δέ καί οὗτος . νῦν ὁ Πριαμίδης μέν ὁ Ἀτρείδης ἀδικέω , ἐγώ δέ ὑπό ἐκεῖνος μέν οὐδείς , ὑπό δέ ὁ Ἀτρείδης ἀδικέω . πῶς οὖν οὐ ἄλογος ὑπέρ ὁ ὁ ἔσχατος λυπέω ὁ ἀναμάρ - τέῳ εἰς ἐμός διαφθείρω καί δόξα θηρεύω ῥόος - μείς ὁ ὁ ἀναισθησία μή δείδω ; ἢ ὁ μέν Ἕκτωρ κτείνω καλός , ὁ δέ εὐχερής φέρω ἀτιμία οὐ αἰσχ - ἀντίμοιρος ; ἀσκέω Ἀγαμέμνων Ἕκτωρ καί δέχομαι ὁ ἀνήρ . ἐξελαύνω ἐγώ ὁ πρᾶγμα , μή καλέω ὁ ἄτιμος .
libanius.declamatio-5 97
ἤδη καθέλκω τὰς ναῦς , ὁ δὲ σβεννύτω τὸ πῦρ . κρείττων γάρ , κρείττων σοφία ῥώμης εἰς πο - λέμου τέλος , Ὀδυσσεῦ . Ἰδομενεὺς παρ’ ὑμῶν εὑρε - θήτω τοῖς δεινοῖς τὸ κώλυμα . νῦν δεικνύτω Νέστωρ τὴν σύνεσιν , νῦν σὺ τὴν εὐβουλίαν , νῦν μεθ’ ὑμῶν ὁ Διομήδης τὸ δόρυ . Sequitur Orestis defensio . Nam quae in editionibus ( Mor . I p . 257 ; Reisk . IV p . 80 ) huic antecedit Patroclide - clamatio aeque atque Ῥήτορος λόγος ( Mor . I p . 700 ; R . IV p . 512 ) et Πατρὸς ἀπολογία ( R IV p . 771 ) non Libanii sed Choricii est . Ut sub huius nomine integra una cum δια - λέξει , quam in Philologo LIV p . 122 sq . edidi , codice Ma - tritensi N - 101 fol . 176 servata est et octo loci in florilegio Ioannis Georgidis traditi sunt , ita stilus imprimisque clau - sularum norma illum aversatur , hunc clamat , id quod mox dissertatione Vratislaviensi a Georgio Pietsch conscripta omnibus probatum iri spero . Saepius in declamationibus antecedentibus quarum usum ostendit , quae sine dubio causa fuit ut aetate satis vetusta cum illis consociaretur , ad eam provocavi , declamatio vero ipsa quam etiam Boissonadius p . 239 sq . Choricio tribuit , una cum duabus reliquis in volumine demum quo huius opera comprehendentur locum inveniet .
Lemmas: ἤδη καθέλκω ὁ ναῦς , ὁ δέ σβέννυμι ὁ πῦρ . ἀγαθός γάρ , ἀγαθός σοφία ῥώμη εἰς ἀπό - Λεμού τέλος , Ὀδυσσεύς . Ἰδομενεύς παρά σύ εὑρίσκω - τίθημι ὁ δεινός ὁ κώλυμα . νῦν δείκνυμι Νέστωρ ὁ σύνεσις , νῦν σύ ὁ εὐβουλία , νῦν μετά σύ ὁ Διομήδης ὁ δόρυ . Sequitur Orestis defensio . Nam quae in editionibus ( Mor . I p . 257 ; Reisk . IV p . 80 ) huic antecedit Patroclide - clamatio aeque atque ῥήτωρ λόγος ( Mor . I p . 700 ; R . IV p . 512 ) et πατήρ ἀπολογία ( R IV p . 771 ) non Libanii sed Choricii est . Ut sub huius nomine integra una cum διά - λέγω , quam in Philologo LIV p . 122 sq . edidi , codice Ma - tritensi N - 101 fol . 176 servata est et octo loci in florilegio Ioannis Georgidis traditi sunt , ita stilus imprimisque clau - sularum norma illum aversatur , hunc clamat , id quod mox dissertatione Vratislaviensi a Georgio Pietsch conscripta omnibus probatum iri spero . Saepius in declamationibus antecedentibus quarum usum ostendit , quae sine dubio causa fuit ut aetate satis vetusta cum illis consociaretur , ad eam provocavi , declamatio vero ipsa quam etiam Boissonadius p . 239 sq . Choricio tribuit , una cum duabus reliquis in volumine demum quo huius opera comprehendentur locum inveniet .