libanius.declamatio-5 80
εἰ μὲν οὖν ἐτίμα τὸν Ἀπόλλω καὶ τὴν ἀδελφὴν τοῖς τ’ ἐν Αὐλίδι καὶ πρῴην ἐνθάδε , μὴ διαβάλλωμεν τὸν ὅρκον · εἰ δ’ ἑκα - τέρου α τοῦ τολμήματος κοινῇ τὴν δίκην ἐτίσαμεν , μὲν ὑπὸ τῶν πνευμάτων ἀνειργόμενοι , νῦν δὲ τῷ λοιμῷ φθειρόμενοι , πῶς ὧν ὑπερεῖδεν ἀεί , τούτους ὀμνὺς οὐ δόξει φενακίζειν ; 81 . Ἔτι τοίνυν , εἰ μὲν ἡ μίξις ἐποίει τὴν ὕβριν , εἶχεν ἂν λόγον ὑπὲρ τῆς μίξεως τῶν ὅρκων γιγνομέ - νων μηδὲν ὑβριστικὸν πεπρᾶχθαι νομίζειν · ἐπεὶ δ’ ἀρχὴ τῆς ἀσελγείας ἣν τὸ τοὺς κήρυκας ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν κόρην καὶ πρὶν ἰδεῖν τὴν ἄνθρωπον ἀποσπῶν ἐλύπει , οὐδὲν ἧττον εἴη ἂν ὑβριστὴς καὶ μὴ συγκαθεύδων τῇ Βρισέως . ὥσθ’ ὁ περὶ τῆς μίξεως ὅρκος οὐ τοῦ παντὸς ἴασις γίγνεται , ἀλλ’ ὑπὲρ μὲν τῶν ἐπὶ τῆς σκηνῆς ὀμεῖ - ται , τῶν δ’ ἐν μέσῳ κακῶν τίς ἔσται λόγος εὐπρεπής ; 82 . Ὅτι , φησί , τοὺς λοιποὺς Ἕλληνας ἄξιον ἐλεεῖν . τί λέγεις ; οἷς ἤρεσκε τὰ τότε πραττόμενα ; πῶς γάρ , εἴπερ οὐκ ἤρεσκε , πέπρακται ; εἰ γὰρ ἐκεῖ - νοι συστραφέντες καὶ τὰ ὅπλα θέμενοι καὶ περιστάν - τες τὴν σκηνὴν Ἀγαμέμνονος καὶ βοῆς ἐμπλήσαν - τες τὸν ναύσταθμον ἐχρήσαντο δικαίοις καὶ συμφέ - ρουσι λόγοις , οὐκ ἂν οὕτω μετεπεπτώκει τὰ πράγματα , ἔλεγον δ’ ἂν ὅτι , ὦ βασιλεῦ τῶν Μυκηνῶν , οὐ καλῶς ὑπὲρ τῶν ὅλων βουλεύῃ . Πριάμῳ στρα - τηγεῖς διὰ τῶν ὑβρισμάτων . ἡμᾶς προδίδως . τοὺς ἐναντίους αἴρεις . εὐχὰς Ἕκτορι πληροῖς . ἄνδρα τῆς συμμαχίας ἀπελαύνεις καὶ ποιεῖς ἐχθρὸν τοῖς πράγμασι δι’ ὃν ἀφίγμεθα , δι’ ὅν ἀπέβημεν , δι’ ὅν εὐποροῦμεν , δι’ ὅν εἴσω πυ - λῶν οἱ Τρῶες , ὃς ἀντὶ τείχους τοῖς Ἀχαιοῖς γεγένηται . ὅρα μὴ νῦν μὲν χαρίσῃ ταῖς ἡδοναῖς , μικρὸν δ’ ὕστερον δακρύσῃς . ἀποδέδωκας | τῷ θεῷ τὴν κόρην , ὁ γὰρ λοιμὸς ἐβιάζετο , ἔα μένειν παρ’ Ἀχιλλεῖ τὸ γέρας . οὐ γὰρ ἀναγκάζῃ λαβεῖν . ποῖ Ταλθύβιον τοῦτον ἐκπέμπεις ; μέμψῃ ταύτην τὴν διακονίαν .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν τιμάω ὁ Ἀπόλλων καί ὁ ἀδελφή ὁ τε ἐν Αὐλίς καί πρώην ἐνθάδε , μή διαβάλλω ὁ Ὅρκος · εἰμί δέ ἐπίτεξ - τέρας ὅς ὁ τόλμημα κοινός ὁ δίκη τίνω , μέν ὑπό ὁ πνεῦμα ἀνείργω , νῦν δέ ὁ λοιμός φθείρω , πῶς ὅς ὑπεροράω ἀεί , οὗτος ὄμνυμι οὖον δοκέω φενακίζω ; 81 . ἔτι τοίνυν , εἰμί μέν ὁ μίξις ποιέω ὁ ὕβρις , ἔχω εἄν λόγος ὑπέρ ὁ μίξις ὁ Ὅρκος γίγνομαι - νάω μηδείς ὑβριστικός πράσσω νομίζω · ἐπεί δέ ἀρχή ὁ ἀσέλγεια ὅς ὁ ὁ κῆρυξ ἔρχομαι ἐπί ὁ κόρη καί πρίν ὁράω ὁ ἄνθρωπος ἀποσπάω λυπέω , οὐδείς κακός εἰμί εἄν ὑβριστής καί μή συγκαθεύδω ὁ Βρισεύς . ὥστε ὁ περί ὁ μίξις Ὅρκος οὖον ὁ πᾶς ἴασις γίγνομαι , ἀλλά ὑπέρ μέν ὁ ἐπί ὁ σκηνή ὄμνυμι - ὁ , ὁ δέ ἐν μέσος κακός τίς εἰμί λόγος εὐπρεπής ; 82 . ὅτι2 , φημί , ὁ λοιπός Ἕλλην ἄξιος ἐλεέω . τίς λέγω ; ὅς ἀρέσκω ὁ τότε πράσσω ; πῶς γάρ , εἴπερ οὐ ἀρέσκω , πράσσω ; εἰμί γάρ ἐκεῖ - νόος συστρέφω καί ὁ ὅπλον τίθημι καί περιίστημι - αἱρέω ὁ σκηνή Ἀγαμέμνων καί βοή ἐμπίμπλημι - αἱρέω ὁ ναύσταθμον χράω Δίκαιος καί συμφω - Ρούσι λόγος , οὐ εἄν οὗτος μεταπίπτω ὁ πρᾶγμα , λέγω δέ εἄν ὅτι , εἰμί βασιλεύς ὁ Μυκῆναι , οὖον καλῶς ὑπέρ ὁ ὅλος βουλεύω . Πρίαμος στρα - θήγω διά ὁ ὕβρισμα . ἐγώ προδίδωμι . ὁ ἐναντίος ἀείρω . εὐχή Ἕκτωρ πληρόω . ἀνήρ ὁ συμμαχία ἀπελαύνω καί ποιέω ἐχθρός ὁ πρᾶγμα διά ὅς ἀφικνέομαι , διά ὅς ἀποβαίνω , διά ὅς εὐπορέω , διά ὅς εἴδομαι ΠΥ - λάω ὁ Τρώς , ὅς ἀντί τεῖχος ὁ Ἀχαιός γίγνομαι . ὁράω μή νῦν μέν χαρίζομαι ὁ ἡδονή , μικρός δέ ὕστερος δάκρυ . ἀποδίδωμι | ὁ θεός ὁ κόρη , ὁ γάρ λοιμός βιάζομαι , ἐάω μένω παρά Ἀχιλλεύς ὁ γέρας . οὖον γάρ ἀναγκάζω λαμβάνω . ποῖ Ταλθύβιος οὗτος ἐκπέμπω ; μέμφομαι οὗτος ὁ διακονία .