ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-5 1
ὅτε πρῶτον ὑμᾶς εἶδον ἐπὶ τὰς θύρας ὴ́κον - τὰς , ὦ σοφώτατε Ὀδυσσεῦ , ἡγησάμην ὀψέ ποτε κοινω - νοῦς ἀφῖχθαί μοι τῆς ἐφ’ οἶς ὑβρίσθην ὀργῆς καὶ τοῦ γε λοιποῦ μεθ’ ἡμῶν συνδιατρίψειν τῆς Ἀγαμέμνονος βδελυρίας εἰσάπαξ κατεγνωκότας . καί , μὰ τοὺς θεούς , οὐ τὸ νῦν ἐπὶ τούτοις ἥκειν ὑμᾶς θαυμαστὸν ἐποιού - μην , ἀλλὰ μᾶλλον ὅτι μὴ πάλαι μετέστητε , τοῦτ’ ἐθαύ - μαζον .
Lemmas: ὅτε πρῶτος σύ εἶδον ἐπί ὁ θύρα ἥκω - ὁ , εἰμί σοφός Ὀδυσσεύς , ἡγέομαι ὀψέ ποτός κοινός - νόος ἀφικνέομαι ἐγώ ὁ ἐπί οἶς ὑβρίζω ὀργή καί ὁ γε λοιπός μετά ἐγώ συνδιατρίβω ὁ Ἀγαμέμνων βδελυρία εἰσάπαξ καταγιγνώσκω . καί , μά ὁ θεός , οὖον ὁ νῦν ἐπί οὗτος ἥκω σύ θαυμαστός ποιέω - μείς , ἀλλά μᾶλλον ὅτι μή πάλαι μεθίστημι , οὗτος θαῦ - μαστός .
libanius.declamatio-5 2
ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν λόγων ἤκουσα τῶν καλῶν καὶ πολλῶν καὶ τὴν ὑπὲρ τῶν ἠδικηκότων ἐθεασάμην σπουδὴν καὶ τὴν κατ’ ἐμοῦ τοῦ τὰ δεινότατα πεπον - θότος τέχνην καὶ ὅτι με καθάπερ παῖδα προσεδόκησας οἰχήσεσθαι λαβών , νῦν πλέον ἢ πρότερον , εἰ καὶ παράδοξον εἰπεῖν , ἤλγηκα . τὸ γὰρ μηδὲ νοῦν ἔχειν δοκεῖν , ἀλλ’ ἕτοιμον εἶναι | πρὸς ἀπάτην ὅτου τις ἂν εἴποι δεινοῦ τοῖς γε οὐκ ὄντως ἀνοήτοις δει - νότερον . ἐγὼ δέ σε ἠξίουν φάσκοντα συνέσει νικᾶν μὴ τὸ πᾶσι πρόδηλον ἀγνοεῖν , ὅτι καὶ τῇ δεινότητι καὶ τῇ ῥώμῃ καὶ τῇ τῶν πολεμικῶν ἐμπειρίᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις δυνάμεσιν οὐκ ἐπὶ τοὺς οἰκείους χρῆσθαι νόμος , ἀλλ’ οὗ δεῖ τῶν ἐχθρῶν πλεονεκτεῖν .
Lemmas: ἐπεί δέ καί ὁ λόγος ἀκούω ὁ καλός καί πολύς καί ὁ ὑπέρ ὁ ἀδικέω θεάομαι σπουδή καί ὁ κατά ἐγώ ὁ ὁ δεινός πέπων - θότος τέχνη καί ὅτι ἐγώ καθάπερ παῖς προσδοκάω οἴχομαι λαμβάνω , νῦν πλέω ἢ πρότερος , εἰμί καί παράδοξος εἶπον , ἀλγέω . ὁ γάρ μηδέ νόος ἔχω δοκέω , ἀλλά ἑτοῖμος εἰμί | πρός ἀπάτη ὅστις τις εἄν εἶπον δεινός ὁ γε οὐ εἰμί ἀνόητος δεῖ - νοτερός . ἐγώ δέ σύ ἀξιόω φάσκω σύνεσις νικάω μή ὁ πᾶς πρόδηλος ἀγνοέω , ὅτι καί ὁ δεινότης καί ὁ ῥώμη καί ὁ ὁ πολεμικός ἐμπειρία καί ὁ ἄλλος δύναμις οὐ ἐπί ὁ οἰκεῖος χράω νόμος , ἀλλά ὅς δεῖ ὁ ἐχθρός πλεονεκτέω .
libanius.declamatio-5 3
ταύτης τοί - νυν τῆς ῥητορείας ἕτερος ἦν ὁ καιρός , ἡνίκα ἦλθες εἰς τοὺς Τρῶας , Ὀδυσσεῦ , μετὰ τοῦ Μενέλεω τὴν Ἑλέ - νην ἀπαιτήσων . νῦν δὲ ἐκείνοις μὲν οὕτως ἔδοξας εἶναι πιθανὸς ὥστε μικροῦ λαβόντες ἀπέκτειναν ἂν , εἰ μὴ παρελθὼν Ἀντήνωρ ἐξῃτήσατο , τὰς δὲ ἡμετέρας διαλλαγὰς πάντως που τοῖς ὑβρικόσιν ἐπηγγελμένος ἥκεις . οὕτω φαυλοτέρους ἡμᾶς τῶν βαρβάρων ὑπείλη - φας .
Lemmas: οὗτος ὅς - νυν ὁ ῥητορεία ἕτερος εἰμί ὁ καιρός , ἡνίκα ἔρχομαι εἰς ὁ Τρώς , Ὀδυσσεύς , μετά ὁ Μενέλαος ὁ Ελές - νη ἀπαιτέω . νῦν δέ ἐκεῖνος μέν οὕτως δοκέω εἰμί πιθανός ὥστε μικρός λαμβάνω ἀποκτείνω εἄν , εἰμί μή παρέρχομαι Ἀντήνωρ ἐξαιτέω , ὁ δέ ἡμέτερος διαλλαγή πάντως ποῦ ὁ ὑβρίζω ἐπαγγέλλω ἥκω . οὗτος φαῦλος ἐγώ ὁ βάρβαρος ὑπειλέω - φημί .
libanius.declamatio-5 4
πάντων δέ μοι δοκεῖς ἐναντιώτατον πρᾶγμα ποιεῖν · τὴν μὲν γὰρ φιλοτησίαν προπίνων χαῖρε προσεφώνησας , λέγεις δὲ ἀφ’ ὧν ἀνάγκη τὸν ἀκούοντα λυπεῖσθαι . πείθειν μὲν γὰρ ἐπιχειρῶν οὐκ ἂν ἔχοις μὴ μεμνῆσθαι τῶν ἔμπροσθεν , μεμνημένῳ δὲ τῶν ἔμπροσθεν οὐκ ἔστι σοι μὴ τὸν πεπονθότα λυπεῖν . καὶ τί λέγω τῶν ἔργων ; πρὸς αὐτὸ τοὔνομα τοῦ πρε - σβευομένου ταράττομαι . σὺ δ’ ἐν Ἀγαμέμνονος ἔφθης ἑστιαθείς , ἐκεῖθεν δ’ ὁρμηθεὶς ὧς ἡμᾶς ἐλθεῖν ὡς ἂν μάλιστα ἀνιάσαις .
Lemmas: πᾶς δέ ἐγώ δοκέω ἐναντίος πρᾶγμα ποιέω · ὁ μέν γάρ φιλοτήσιος προπίνω χαίρω προσφωνέω , λέγω δέ ἀπό ὅς ἀνάγκη ὁ ἀκούω λυπέω . πείθω μέν γάρ ἐπιχειρέω οὐ εἄν ἔχω μή μιμνήσκω ὁ ἔμπροσθεν , μιμνήσκω δέ ὁ ἔμπροσθεν οὐ εἰμί σύ μή ὁ πάσχω λυπέω . καί τίς λέγω ὁ ἔργον ; πρός αὐτός ὄνομα ὁ πρώ - σβέννυμι ταράσσω . σύ δέ ἐν Ἀγαμέμνων φθάνω ἑστιάω , ἐκεῖθεν δέ ὁρμάω ὅς ἐγώ ἔρχομαι ὡς εἄν μάλιστα ἀνιάζω .
libanius.declamatio-5 5
θαυμάξω δὲ ὅπως οὐ συνίετε τῇ πρεσβείᾳ μείξω ποιοῦντες , οὐ λύοντες τὰ ὑβρισμένα . δείκνυτε γάρ , εἰς οἷον ὄντα ὑβρίξετε , τῷ μόνον ἡγεῖσθαι σωτῆρα καὶ δι᾿ ὧν , εἰ μὴ λάβοιτε βοηθόν , ἀπολεῖσθαι λεῖσθαι πεπιστεύκατε , τὸ τῇ παροινίᾳ κατὰ τοῦ πρώτου | τῶν Ἑλλήνων κεχρῆσθαι μεμαρτυρήκατε . ὥστε ἐν οἷς ἱκετεύει παροξύνει καὶ ταῖς δεήσεσιν ἐλέγχει τὰ πονηρεύματα καὶ μονονοὺ βοᾷ πρὸς ἅπαντας ὡς ἐμοὶ μόνῳ τῶν ὑβριστῶν οὐκ ἔστι συγ γνώμη · καὶ γὰρ ὕβρικα καὶ ὃν ἥκιστα ἐχρῆν .
Lemmas: θαυμάζω δέ ὅπως οὖον συνίημι ὁ πρέσβυς μίγνυμι ποιέω , οὖον λύω ὁ ὑβρίζω . δείκνυμι γάρ , εἰς οἷος εἰμί ὑβρίζω , ὁ μόνος ἡγέομαι σωτήρ καί διά ὅς , εἰμί μή λαμβάνω βοηθός , ἀπόλλυμι λειεπομαι πιστεύω , ὁ ὁ παροινία κατά ὁ πρῶτος | ὁ Ἕλλην χράομαι μαρτυρέω . ὥστε ἐν ὅς ἱκετεύω παροξύνω καί ὁ δέησις ἔλεγχος ὁ πονήρευμα καί μονονού βοάω πρός ἅπας ὡς ἐγώ μόνος ὁ ὑβριστής οὐ εἰμί συγ γνώμη · καί γάρ ὑβρίζω καί ὅς ἥκιστος χρή .
libanius.declamatio-5 6
ἐγὼ δὲ μάλιστα μὲν <ἂν> ᾤμην δεῖν μηδένα τῶν συμπεπλευκότων προπηλακίξεσθαι μηδ᾿ εἰ τῶν πολλῶν εἴη καὶ τῶν ἔλαττον ἰσχυόντων , αὐτὴ γὰρ ἡ προθυμία , κἂν ἀπῇ τὸ κατορθοῦν , τιμῆς ἀξία · εἰ δ᾿ οὖν ἀνάξιον ἡγεῖτο τῆς αὑτοῦ τύχης τὸ σωφρονεῖν καὶ τοῦτ᾿ εἶναι κέρδος τῆς βασιλείας τὸ κακῶς τὸν πλη - σίον ποιεῖν , εἰς τοὺς σκευοφόρους καὶ τελοῦντας εἰς δῆμον καὶ φρονήματος ἐστερημένους , εἰς τούτους ἀσελ - γαίνειν ἐχρῆν , εἴπερ ἄρα καὶ τοῦτο ἐχρῆν , οὐ κατὰ στρατηγοῦ μεθύειν καὶ τούτου φίλου τοῖς θεοῖς καὶ κυρίου τοῦ τὰς ναῦς εἶναί τε καὶ διεφθάρθαι κατὰ τὸν σόν , Ὀδυσσεῦ , λόγον . 7 . Ἐμοὶ μὲν οὖν <ἂν> a ἤρκει τὰ πράγματα καὶ τὰ πολεμίων πάθη καὶ πρὸ τῶν ἄλλων Ἕκτωρ τότε μὲν τρέμων , νῦν δὲ φοβῶν , καὶ οὐδὲν <ἂν> a ἐδεόμην ἃ τοῖς ἔργοις ἐπεδειξάμην , τοῖς γὰρ εἰκότως μέγα φρο - νοῦσιν οὐ παρ’ αὑτῶν ἐπαίνους , ἀπὸ δὲ τῶν πεπραγ - μένων εἶναι δεῖ τὴν μαρτυρίαν · ἐπεὶ δὲ βουλόμενον σιωπᾶν οὐκ ἐᾷς , Ὀδυσσεῦ , πολέμου μεμνημένος πρὸς ἄνδρα κιθαρίζειν ἀντὶ τοῦ πολεμεῖν ἠναγκασμένον , ἀκούσατε , ὦ παρόντες , ἀνθ’ οἵων οἷα κεκόμισμαι , καὶ ταῖς εὐεργεσίαις ἀντίθετε τὰς ἀμοιβάς . εἴσεσθε γὰρ εῖτ‘ ἔχει λόγον τὸ μὴ συμμαχεῖν εἴτε καὶ ἄλλως ἀγα - νακτῶ .
Lemmas: ἐγώ δέ μάλιστα μέν ὅς οἴομαι δήω μηδείς ὁ συμπλέω προπηλακίζω μηδέ εἰμί ὁ πολύς εἰμί καί ὁ μικρός ἰσχύω , αὐτός γάρ ὁ προθυμία , κἀν ἄπειμι ὁ κατορθόω , τιμή ἄξιος · εἰμί δέ οὖν ἀνάξιος ἡγέομαι ὁ αὐτός τυγχάνω ὁ σωφρονέω καί οὗτος εἰμί κέρδος ὁ βασίλεια ὁ κακῶς ὁ Πλῆ - σίον ποιέω , εἰς ὁ σκευοφόρος καί τελέω εἰς δῆμος καί φρόνημα στερέω , εἰς οὗτος ασελʹ - γαινεος χρή , εἴπερ ἄρα καί οὗτος χρή , οὖον κατά στρατηγός μεθύω καί οὗτος φίλος ὁ θεός καί κύριος ὁ ὁ ναῦς εἰμί τε καί διαφθείρω κατά ὁ σός , Ὀδυσσεύς , λόγος . 7 . ἐμός μέν οὖν ὅς a ἀρκέω ὁ πρᾶγμα καί ὁ πολέμιος πάθος καί πρό ὁ ἄλλος Ἕκτωρ τότε μέν τρέμω , νῦν δέ φοβέω , καί οὐδείς ὅς a δήω ὁ ὁ ἔργον ἐπιδείκνυμι , ὁ γάρ εἰκότως μέγας φρο - Νούσι οὖον παρά ἑαυτοῦ ἔπαινος , ἀπό δέ ὁ πράσσω - Μένων εἰμί δεῖ ὁ μαρτυρία · ἐπεί δέ βούλομαι σιωπάω οὐ ἐάω , Ὀδυσσεύς , πόλεμος μιμνήσκω πρός ἀνήρ κιθαρίζω ἀντί ὁ πολεμέω ἀναγκάζω , ἀκούω , εἰμί πάρειμι , ἀντί οἷος οἷος κομίζω , καί ὁ εὐεργεσία ἀντίθετος ὁ ἀμοιβή . εἶμι γάρ εἶμι ἔχω λόγος ὁ μή συμμαχέω εἴτε καί ἄλλως ἀγα - νακτός .
libanius.declamatio-5 8
εἰ γὰρ ἐθέλοιτε σκέψασθαι , τί τὸ ποιῆσάν ἐστι τοὺς Ἀχαιοὺς ἐπὶ Τρωάδος ἱδρῦσθαι γῆς καὶ μὴ τοῦτ’ αὐτὸ πρῶτον ἀγνοεῖν , τὴν χώραν τῶν λελυπη - κότων καὶ τίς ἡ Πριάμου πόλις καὶ ποῖ δεῖ προσβα - λεῖν καὶ ποίαν κακοῦν , ἐμὲ τουτονὶ τὸν | ἄτιμον εὑρήσετε καὶ τὸ δόρυ τὸ πατρικόν . ὧς γὰρ ἀνήχθημεν ἀπὸ τῆς Αὐλίδος , ἀγνοίᾳ τῶν τόπων προσπεσόντες τῇ Μυσῶν τὴν ἀρχὴν κατεθέομεν Τηλέφου τὴν Ἀλεξάν - δρου νομίζοντες , αἰσθόμενος δὲ ὁ Τήλεφος εὐθὺς ἐν ὅπλοις ἦν καὶ μετὰ τῆς δυνάμεως ἀπήντα , μάχης δὲ καρτερᾶς γενομένης καὶ τοῦ πράγματος προἰόντος ὁ τῶν Μυσῶν ἡγούμενος ὑπ’ ἐμοῦ τιτρώσκεται . καὶ οἱ μὲν ᾤχοντο φεύγοντες , ἡμεῖς δὲ γνόντες τὴν πλάνην ἀποπλεύσαντες αὖθις ἦμεν ἐν Βοιωτίᾳ . καὶ τῷ συμβε - βηκότι τὸ στράτευμα διελέλυτο .
Lemmas: εἰμί γάρ ἐθέλω σκέπτομαι , τίς ὁ ποιέω εἰμί ὁ Ἀχαιός ἐπί Τρωάς ἱδρύω γῆ καί μή οὗτος αὐτός πρῶτος ἀγνοέω , ὁ χώρα ὁ λυπέω - κότος καί τίς ὁ Πρίαμος πόλις καί ποῖ δεῖ προσβαίνω - λείν καί ποῖος κακόω , ἐγώ οὗτος ὁ | ἄτιμος εὑρίσκω καί ὁ δόρυ ὁ πατρικός . ὅς γάρ ἀνάγω ἀπό ὁ Αὐλίς , ἄγνοια ὁ τόπος προσπίπτω ὁ Μυσός ὁ ἀρχή κατατίθημι Τήλεφος ὁ Αλεξάν - δρου νομίζω , αἰσθάνομαι δέ ὁ Τήλεφος εὐθύς ἐν ὅπλον εἰμί καί μετά ὁ δύναμις ἀπαντάω , μάχη δέ καρτερός γίγνομαι καί ὁ πρᾶγμα πρόειμι ὁ ὁ Μυσός ἡγέομαι ὑπό ἐγώ τιτρώσκω . καί ὁ μέν οἴχομαι φεύγω , ἐγώ δέ γιγνώσκω ὁ πλάνη ἀποπλέω αὖθις εἰμί ἐν Βοιωτία . καί ὁ συμβαίνω - βαίνω ὁ στράτευμα διαλύω .
libanius.declamatio-5 9
χρόνου δὲ ἐγγινο - μένου καὶ τῆς ἀγνοίας μενούσης κομίζεται Τήλεφος εἰς Δελφοὺς τῷ θεῷ χρησόμενος ὑπὲρ τοῦ τραύματος ὡς τῆς τῶν ἰατρῶν τέχνης οὐκ ἀρκούσης τῷ πάθει . ὁ δὲ ἀνεῖλε παρὰ τῷ τρώσαντι καὶ τὴν ἴασιν ζητεῖν . ταῦτ ἀκούσας εἰς Ἂργος ἔρχεται καὶ τῶν ἀλγηδόνων παύε - ται ταῖς ναυσὶν ὁμολογήσας ἡγήσεσθαι , καὶ γένεται τῆς ἰατρείας μισθὸς ἡ τῆς ἀγνοίας τῶν τόπων ἀπαλ λαγή . αὕτη πρώτη καὶ μεγίστη τῶν εὐεργεσιῶν γνῶναι τὴν Ἀλεξάνδρου πατρίδα καὶ μὴ καθάπερ ἐν μανίᾳ τὸν παραπεπτωκότα βλάπτειν ἀντὶ τῶν αἰτίων .
Lemmas: χρόνος δέ ἐγγίγνομαι - μένω καί ὁ ἄγνοια Μένων κομίζω Τήλεφος εἰς Δελφοί ὁ θεός χράω ὑπέρ ὁ τραῦμα ὡς ὁ ὁ ἰατρός τέχνη οὐ ἀρκέω ὁ πάθος . ὁ δέ ἀναιρέω παρά ὁ τιτρώσκω καί ὁ ἴασις ζητέω . οὗτος ἀκούω εἰς Ἄργος ἔρχομαι καί ὁ ἀλγηδών παύω - ὁ ὁ ναῦς ὁμολογέω ἡγέομαι , καί γενέτης ὁ ἰατρεία μισθός ὁ ὁ ἄγνοια ὁ τόπος Απάλ Λάγη . οὗτος πρῶτος καί μέγας ὁ εὐεργεσία γιγνώσκω ὁ Ἀλέξανδρος πατρίς καί μή καθάπερ ἐν μανία ὁ παραπίπτω βλάπτω ἀντί ὁ αἴτιος .
libanius.declamatio-5 10
οὐκ - οῦν τῶν μὲν ἄλλων ἕκαστος τοῖς αὑτοῦ πράγμασι σεμνύνεται , ἐγὼ δὲ τοῖς τε ἐμαυτοῦ καὶ τοῖς ἁπάντων . καὶ γὰρ τὰ τῶν τοξοτῶν καὶ τῶν ὁπλιτῶν καὶ τῶν ἱππέων καὶ ὅλως ὅστις ὠφέληκέ τι τὸ κοινόν , πάντα ταῦτ’ ἐστὶ τοῦ δεῦρο κεκομικότος τὴν στρατιάν . εἰμὶ δὲ οὗτος ἐγὼ τῷ τὴν ἀφορμὴν ἐνδοῦναι . εἰ τοίνυν τῶν μὲν νῦν εἰργασμένων οὐδὲν ἂν ἐπέπρακτο μὴ τὴν ἀρχὴν ἐλθόντων , τοῦτο δὲ οὐκ ἂν ὑπῆρξε μὴ τοῦ Τηλέφου τρω - θέντος , ἐτρώθη δὲ ὑφ’ ὅτουπερ ἴστε , τοῦ τὴν ὑπόθεσιν παρασχόντος καὶ τὰ ἔργα γίγνεται . παρ’ ἀμφοτέρων τοί - νυν ὀφείλεταί μοι χάρις , | τῶν τε ἠριστευκότων αὐτῶν καὶ τῶν δοκούντων ἐφεστάναι τοῖς πράγμασι , τῶν μὲν ἀντὶ τῆς ἀρετῆς ἣν ἐπεδείξαντο , τῶν δὲ ἀντὶ τῆς παρὰ πάντων ὠφελείας .
Lemmas: οὐ - χύτρειος ὁ μέν ἄλλος ἕκαστος ὁ αὐτός πρᾶγμα σεμνύνω , ἐγώ δέ ὁ τε ἐμαυτοῦ καί ὁ ἅπας . καί γάρ ὁ ὁ τοξότης καί ὁ ὁπλίτης καί ὁ ἱππεύς καί ὅλως ὅστις ὠφελέω τίς ὁ κοινός , πᾶς αὐτός εἰμί ὁ δεῦρο κομίζω ὁ στρατιά . εἰμί δέ οὗτος ἐγώ ὁ ὁ ἀφορμή ἐνδίδωμι . εἰμί τοίνυν ὁ μέν νῦν ἐργάζομαι οὐδείς εἄν πράσσω μή ὁ ἀρχή ἔρχομαι , οὗτος δέ οὐ εἄν ὑπάρχω μή ὁ Τήλεφος Τρώς - θέω , τιτρώσκω δέ ὑπό ὅστις οἶδα , ὁ ὁ ὑπόθεσις παρέχω καί ὁ ἔργον γίγνομαι . παρά ἀμφότερος ὅς - νυν ὀφείλω ἐγώ χάρις , | ὁ τε ἀριστεύω αὐτός καί ὁ δοκέω ἐφίστημι ὁ πρᾶγμα , ὁ μέν ἀντί ὁ ἀρετή ὅς ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ ἀντί ὁ παρά πᾶς ὠφέλεια .
libanius.declamatio-5 11
οὐ τοίνυν τοῦ μὲν ἐλθεῖν τὴν στρατιὰν αἴτιος ἐγενόμην , ἐπεὶ δὲ ἀφικόμην , ἀρκεῖν ἡγησάμην ἢ ταὐτὰ τοῖς ἄλλοις ποιεῖν ἢ μικρῷ τῳ τοὺς ἄλλους ὑπερβάλλειν , ἀλλ’ ὁρῶν τοῖς μὲν Τρῶσίν ἐν τοῖς περιοίκοις τὴν ἰσχὺν οὖσαν τοῦ πολέμου καὶ τῇ τούτων εὐνοίᾳ μεγάλην ὑπάρχουσαν αὐτοῖς ὰπο - στροφὴν τάς τε νήσους τὰς ἐπικειμένας καὶ τῆς ἠπεί - ρου πόλεις οὐκ ὀλίγας , τὰ δὲ ἡμέτερα τῇ πενίᾳ πρὸς ἀσθένειαν ἥκοντα , ταῦτα ἐνθυμηθεὶς Κύκνου μὲν ἤδη πεπτωκότος , τῶν δὲ Τρώων εἰς τὸ τεῖχος κατακλει - σθέντων , ἀδείας δὲ οὔσης ἐνδιαιτᾶσθαι τῷ πεδίῳ νῦν μὲν πεζαῖς στρατιαῖς , νῦν δὲ ταῖς ναυσὶ χρώμενος περικόπτω τὴν τῶν ἐχθρῶν συμμαχίαν .
Lemmas: οὖον τοίνυν ὁ μέν ἔρχομαι ὁ στρατία αἴτιος γίγνομαι , ἐπεί δέ ἀφικνέομαι , ἀρκέω ἡγέομαι ἢ αὐτός ὁ ἄλλος ποιέω ἢ μικρός ὁ ὁ ἄλλος ὑπερβάλλω , ἀλλά ὁράω ὁ μέν Τρώς ἐν ὁ περίοικος ὁ ἰσχύς εἰμί ὁ πόλεμος καί ὁ οὗτος εὔνοια μέγας ὑπάρχω αὐτός ἀπό - στροφή ὁ τε νῆσος ὁ ἐπίκειμαι καί ὁ ἄπειμι - ῥόος πόλις οὐ ὀλίγος , ὁ δέ ἡμέτερος ὁ πενία πρός ἀσθένεια ἥκω , οὗτος ἐνθυμέομαι Κύκνος μέν ἤδη πίπτω , ὁ δέ Τρώς εἰς ὁ τεῖχος κατακλείω - σθένω , ἄδεια δέ εἰμί ἐνδιαιτάομαι ὁ πεδίον νῦν μέν πεζός στρατιά , νῦν δέ ὁ ναῦς χράω περικόπτω ὁ ὁ ἐχθρός συμμαχία .
libanius.declamatio-5 12
καί μοι τὰς πόλεις ἐξαρίθμει τὰς ᾑρημένας . εἷλον Φώκαιαν , Κολωνάς , Κλαζομενάς , Τῆνον , Κύμην , τὴν Χρύσαν , τὴν Κίλλαν , τὴν Τένεδον , Σκῦρον , Θήβας , Πήδασον , Πύρραν , Λέσβον ὅλην . μακρὸν ἐπελθεῖν λόγῳ τὰς πόλεις ἃς ἐγὼ παρεστησάμην . καὶ σιωπῶ Τρωίλον καὶ Λυκάονα καὶ βοῦς ἐξ Ἴδης ἐληλαμένας . ἐντεῦθεν τοῖς Τρῶσίν ἀκριβὴς ἡ πολιορκία τῷ πάντ’ ἐξηρημῶσθαι κύκλῳ . αἱ μὲν οὖν πόλεις εἰς ἔδαφος , ὁ δὲ πόνος ἐμός , τὰ δὲ χρήματα κοινά .
Lemmas: καί ἐγώ ὁ πόλις ἐξαριθμέω ὁ αἱρέω . αἱρέω Φώκαια , Κολωναί , Κλαζομεναί , Τῆνος , Κύμη , ὁ Χρύση , ὁ Κίλλα , ὁ Τένεδος , Σκῦρος , Θῆβαι , Πήδασος , Πύρρα , Λέσβος ὅλος . μακρός ἐπέρχομαι λόγος ὁ πόλις ὅς ἐγώ παρίστημι . καί σιωπάω Τρωΐ ̈λος καί Λυκάων καί βοῦς ἐκ Ἴδη ἐλαύνω . ἐντεῦθεν ὁ Τρώς ἀκριβής ὁ πολιορκία ὁ πᾶς ἐξερημόω κύκλος . ὁ μέν οὖν πόλις εἰς ἔδαφος , ὁ δέ πόνος ἐμός , ὁ δέ χρῆμα κοινός .
libanius.declamatio-5 13
οὐκοῦν τῇ Κύκνον μὲν τελευτῇ τὴν ἀπόβασιν τοῖς Ἕλλησιν ἔδωκα , ταῖς δὲ τῶν πόλεων ἁλώσεσι τοὺς Τρῶας συνέστειλα , τῇ περιουσίᾳ δὲ τῶν χρημάτων τὴν προσεδρείαν ἐμήκυνα . οὐ γὰρ ἐνῆν ἐν ἐνδείᾳ | καὶ τροφῆς ἀπορίᾳ μακρὸν οὕτω πόλεμον διενεγκεῖν , ἐπεὶ καὶ τὴν Χερρό - νησον οἱ γεωργοῦντες τῶν μὲν ἤδη κατεσκαμμένων , τῶν δὲ τῷ φόβῳ τὴν ἡσυχίαν ἀγόντων κατὰ πολλὴν ἀσφάλειαν περὶ τὰ ἔργα διέτριβον , ὥστε οὐχ ἧττον αἰ διὰ τῆς γεωργίας ἀφορμαὶ τῶν ἀπὸ τοῦ πολέμου πόρων ἐμοὶ προσήκουσι . 14 . Φέρε δὴ καὶ περὶ τῆς αἰτίας ὅθεν προσκεκρού - καμεν Ἀγαμέμνονι μνημονεύσωμεν . οἶμαι γάρ , εἰ καὶ μηδὲν πρότερον εὖ πεποιηκὼς τοὺς ὁμοφύλους ἐτύγ - χάνον , ἀλλὰ πάντων ἀργότατα καὶ ῥᾳθυμότατα τᾳ πολέμῳ κεχρημένος καὶ μηδὲν ἐποίουν βέλτιον , ἀπό γε ταύτης προσήκειν ἡμῖν ἰσοθέων ἀξιωθῆναι τιμῶν .
Lemmas: οὐκοῦν ὁ Κύκνος μέν τελευτή ὁ ἀπόβασις ὁ Ἕλλην δίδωμι , ὁ δέ ὁ πόλις ἅλωσις ὁ Τρώς συστέλλω , ὁ περιουσία δέ ὁ χρῆμα ὁ προσεδρεία μηκύνω . οὖον γάρ ἐν-εἰμί ἐν ἔνδεια | καί τροφή ἀπορία μακρός οὗτος πόλεμος διαφέρω , ἐπεί καί ὁ Χερρό - νῆσος ὁ γεωργέω ὁ μέν ἤδη κατασκάπτω , ὁ δέ ὁ φόβος ὁ ἡσυχία ἄγω κατά πολύς ἀσφάλεια περί ὁ ἔργον διατρίβω , ὥστε οὐ κακός ὁ διά ὁ γεωργία ἀφορμή ὁ ἀπό ὁ πόλεμος πόρος ἐγώ προσήκω . 14 . φέρω δή καί περί ὁ αἴτιος ὅθεν προσκρούω - κάμνω Ἀγαμέμνων μνημονεύω . οἴομαι γάρ , εἰμί καί μηδείς πρότερος εὕω ποιέω ὁ ὁμόφυλος σύ - χάσκω , ἀλλά πᾶς ἀργός καί ῥᾴθυμος ὁ πόλεμος χράομαι καί μηδείς ποιέω ἀγαθός , ἀπό γε οὗτος προσήκω ἐγώ ἰσόθεος ἀξιόω τιμή .
libanius.declamatio-5 15
σκοπεῖτε γάρ · εἶχεν Ἀγαμέμνων τὴν Χρύσου παῖδα λαβών , ὁ δὲ Χρύσης οὗτος ἦν ἱερεὺς Ἀπόλλωνος . βου - λόμενος οὖν ἀνασῶσαι τὴν θυγατέρα πρὸς τὸ στρατό - πεδον ἧκεν οὔτε λύτρων φειδόμενος τῷ τε θεῷ δοθῆ - ναι τὴν χάριν ἱκετεύων . ὁ δὲ μετρίως καὶ καλῶς ὑπὲρ τῶν κοινῶν βεβουλευμένος οὔτ’ ἀφῆκεν οὔτε πρᾴως ἀπέπεμψεν , ἀλλ’ ἠπείλησεν ἀποκτενεῖν , εἰ μὴ φύγοι , λῆρον εἶναι φήσας τὴν τοῦ θεοῦ συμμαχίαν .
Lemmas: σκοπέω γάρ · ἔχω Ἀγαμέμνων ὁ Χρύσης παῖς λαμβάνω , ὁ δέ Χρύσης οὗτος εἰμί ἱερεύς Ἀπόλλων . βοῦς - λέομαι οὖν ἀνασῴζω ὁ θυγάτηρ πρός ὁ στρατός - πέδον ἵημι οὔτε λύτρον φείδομαι ὁ τε θεός δίδωμι - ναι ὁ χάρις ἱκετεύω . ὁ δέ μέτριος καί καλῶς ὑπέρ ὁ κοινός βουλεύω οὔτε ἀφίημι οὔτε πρᾶος ἀποπέμπω , ἀλλά ἀπειλέω ἀποκτείνω , εἰμί μή φεύγω , λῆρος εἰμί φημί ὁ ὁ θεός συμμαχία .
libanius.declamatio-5 16
ἐμοὶ μὲν οὖν εὐθὺς δεινὸν τοῦτ’ ἐφαίνετο καὶ μεγάλων ἀρχὴ συμφορῶν , οὔτε γὰρ ἐκεῖνον μὴ κατεύξεσθαι τῶν Ἀχαιῶν εἰκὸς ἦν οὔτε μὴν τὸν Ἀπόλλω μὴ συναλγήσειν τῷ πρεσβύτῃ , τοῦ δὲ μὴ δοκεῖν οὔπω τῶν δεινῶν παρόντων ἐξεπίτηδες συγκρούειν τὸν ἄνθρωπον τοῖς Ἀχαιοῖς ἐσιώπων . ἀλλ’ οὐκ ἴφθη παροινήσας εἰς τὸν Ἀπόλλω , καὶ τὸ στρατόπεδον ἐξαίφνης ἀνηλίσκετο νόσῳ καὶ τὸ ἔργον ἡμῖν ἦν αἰ τῶν ἀπιόντων ταφαὶ καὶ τῷ πολέμῳ κρατοῦντες ἑνὸς ἀνδρὸς ἐφθειρόμεθα δυσσε - βείᾳ .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν εὐθύς δεινός οὗτος φαίνω καί μέγας ἀρχή συμφορά , οὔτε γάρ ἐκεῖνος μή κατεύχομαι ὁ Ἀχαιός εἰκός εἰμί οὔτε μήv ὁ Ἀπόλλων μή συναλγέω ὁ πρεσβύτης , ὁ δέ μή δοκέω οὔπω ὁ δεινός πάρειμι ἐξεπίτηδες συγκρούω ὁ ἄνθρωπος ὁ Ἀχαιός σιωπάω . ἀλλά οὐ φθίω παροινέω εἰς ὁ Ἀπόλλων , καί ὁ στρατόπεδον ἐξαπίνης ἀναλίσκω νόσος καί ὁ ἔργον ἐγώ εἰμί ὁ ὁ ἄπειμι ταφή καί ὁ πόλεμος κράτος εἷς ἀνήρ φθείρω δυσσε - βείᾳ .
libanius.declamatio-5 17
ἔδει μὲν οὖν , εἰ καὶ πάντες ὀλιγώρως εἶχον τῶν συμβαινόντων καὶ τοῦ καθ’ αὑτὸν | ἕκαστος μόνου φροντίζων τῆς κοινῆς κατημέλει σωτηρίας , Ἀγα - μέμνονα περιθεῖν ἄνω καὶ κάτω καὶ πρὸς τὰς σκηνὰς ἰόντα τῶν ἐν τέλει συγκαλεῖν , συνάγειν , δεῖσθαι , πάντα ποιεῖν ὥστε τὴν λύσιν εὑρεθῆναι τοῦ κακοῦ · νῦν δὲ ὥσπερ τῶν πολεμίων ἁπτόντων τοῖς νεκροῖς τὰς συνε - χεῖς πυρὰς καὶ συμφορὰς ἀκούων ἀλλοτρίας , οὐ τὰς οἰκείας ὁρῶν οὐ λόγον εἶπεν , οὐ σύλλογον ἐποίησεν , οὐκ ἀνέστησε σύμβουλον , οὐκ ἤρετο μάντιν , ἀλλὰ τοὺς μὲν ἀφῆκεν ἀποθνήσκειν , αὑτῷ δὲ ἱκανὴν εὐδαιμονίαν ἔκρινεν , εἰ τρυφᾶν ἐξείη .
Lemmas: ἐσθίω μέν οὖν , εἰμί καί πᾶς ὀλίγωρος ἔχω ὁ συμβαίνω καί ὁ κατά ἑαυτοῦ | ἕκαστος μόνος φροντίζω ὁ κοινός καταμελέω σωτηρία , ἀγα - Μέμνων περιθέω ἄνω καί κάτω καί πρός ὁ σκηνή εἶμι ὁ ἐν τέλος συγκαλέω , συνάγω , δήω , πᾶς ποιέω ὥστε ὁ λύσις εὑρίσκω ὁ κακός · νῦν δέ ὥσπερ ὁ πολέμιος ἅπτω ὁ νεκρός ὁ συνίημι - χέω πυρή καί συμφορά ἀκούω ἀλλότριος , οὖον ὁ οἰκεῖος ὁράω οὖον λόγος εἶπον , οὖον σύλλογος ποιέω , οὐ ἀνίστημι σύμβουλος , οὐ ἔρομαι μάντις , ἀλλά ὁ μέν ἀφίημι ἀποθνήσκω , ἑαυτοῦ δέ ἱκανός εὐδαιμονία κρίνω , εἰμί τρυφάω ἔξεστι .
libanius.declamatio-5 18
τί τοίνυν ἐχρῆν με πράττειν , Ὀδυσσεῦ , τοῦ λοιμοῦ μὲν ἐπικειμένου , τῶν δὲ καταλόγων κενουμένων , ῥᾳθυμοῦντος δὲ τοῦ κρα - τοῦντος , σιωπῶντος δὲ σοῦ , σιωπῶντος δὲ Νέστορος , ὃν ἤγαγεν εἰς Τροίαν τὸ δοκεῖν δύνασθαι τὰ δέοντα παραινεῖν ; ἐᾶν ἴδει τὸ δεινὸν χωρεῖν καὶ μὴ ζητεῖν ὅπως στήσεται ; καὶ τίς ἂν ἐμήνυσε τοῖς οἴκοι τὸν τρόπον τῆς τελευτῆς ; οὐδὲ γὰρ ἄγγελον ἂν κατ’ ἔλιπεν ἡ νόσος . ἀλλ’ ἔδει σκοπεῖν εἴ τις ἴασις ἔσται καὶ φανῆναί τινα ὑπὲρ τῶν κοινῶν ἀτυχημάτων ἀχθόμενον .
Lemmas: τίς τοίνυν χρή ἐγώ πράσσω , Ὀδυσσεύς , ὁ λοιμός μέν ἐπίκειμαι , ὁ δέ κατάλογος κενόω , ῥᾳθυμέω δέ ὁ Κρής - Τούντος , σιωπάω δέ σύ , σιωπάω δέ Νέστωρ , ὅς ἄγω εἰς Τροία ὁ δοκέω δύναμαι ὁ δήω παραινέω ; ἐάω ἶδος ὁ δεινός χωρέω καί μή ζητέω ὅπως ἵστημι ; καί τίς εἄν μηνύω ὁ οἴκοι ὁ τρόπος ὁ τελευτή ; οὐδέ γάρ ἄγγελος εἄν κατά λείπω ὁ νόσος . ἀλλά ἐσθίω σκοπέω εἰμί τις ἴασις εἰμί καί φαίνω τις ὑπέρ ὁ κοινός ἀτύχημα ἄχθομαι .
libanius.declamatio-5 19
ἐφάνην τοίνυν τηνικαῦτα ἐγὼ καὶ παρελθὼν εἶπον οὐδὲν οὔτε προπετὲς οὔτε ἀπαίδευτον , οὐ γὰρ ἰσχυρι - σάμην εὐθὺς ἐκ τῆς περὶ τὸν Χρύσην ἀτιμίας τὸ στρα - τόπεδον νοσεῖν , ἀλλ’ ὃ δίκαιον πάντες ἂν εἶναι·φαῖεν πλὴν Ἀγαμέμνονος , ἐπὶ τοὺς μάντεις ἠξίουν καταφεύ - γειν καὶ παρ’ ἐκείνων μανθάνειν , πῶς ἂν πριαίμεθα τοῦ λοιμοῦ τὴν λύσιν , καί τινων αἰγῶν καὶ θυσιῶν | ἐμνημόνευον . ὁ δὲ Χρύσης οὐκ ἦν ἐν τοῖς ἐμοῖς λόγοις . καλούμενος δὲ ὁ Κάλχας ὑπὸ τοῦ καιροῦ λέγει τὰ παρὰ τῆς τέχνης , ὡς ὁ θεὸς παρώξυνται καὶ τιμω - ῥεῖ τῷ πρεσβύτῃ καὶ ζητεῖ τὴν κόρην .
Lemmas: φαίνω τοίνυν τηνικαῦτα ἐγώ καί παρέρχομαι εἶπον οὐδείς οὔτε προπετής οὔτε ἀπαίδευτος , οὖον γάρ ἰσχυρός - Σάμη εὐθύς ἐκ ὁ περί ὁ Χρύση ἀτιμία ὁ στρα - τόπεδον νοσέω , ἀλλά ὅς Δίκαιος πᾶς εἄν εἶναι·φαῖεν πλήν Ἀγαμέμνων , ἐπί ὁ μάντις ἀξιόω καταφύω - γειν καί παρά ἐκεῖνος μανθάνω , πῶς εἄν ὠνέομαι ὁ λοιμός ὁ λύσις , καί τίνω αἴξ καί θυσία | μνημονεύω . ὁ δέ Χρύσης οὐ εἰμί ἐν ὁ ἐμέω λόγος . καλέω δέ ὁ Κάλχας ὑπό ὁ καιρός λέγω ὁ παρά ὁ τέχνη , ὡς ὁ θεός παροξύνω καί τιμάω - ῥέω ὁ πρεσβύτης καί ζητέω ὁ κόρη .
libanius.declamatio-5 20
τί τοίνυν ἐπλημμέλουν ; δεῖξον , Ὀδυσσεῦ . ἠδίκουν φυλάττων Ἀγαμέμνονι τὴν ἀρχήν ; ὁ γὰρ τοὺς ἀρχομένους φυ - λάττων ἐκείνῳ συνεῖχε τὸ σχῆμα . ἠδίκουν ἐπὶ τὸν μάντιν ἄγων τὸ πρᾶγμα ; τί οὖν εἵπετο τῇ στρατιᾷ μέλλων ἐν τοῖς ἀπόροις ἄφωνος ἔσεσθαι ; καὶ μὴν ἐπ᾿ αὐτῆς τῆς ὀργῆς ἐμαρτύρησεν Ἀγαμέμνων ταὐτά με σπεύδειν ἃ μάλιστ᾿ ἂν αὐτοὺς βούλοιτο . τί γὰρ ἔφησε ; βούλομ᾿ ἐγὼ λαὸν σόον ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι . οὐκοῦν καὶ αὐτὸς σῶον εἶναι τὸν στρατὸν ἐθέλων μᾶλλον ἢ ἀπολωλέναι τὴν ἐκκλησίαν συνῆγον . πῶς οὖν ὑβριξόμην ὡς ἀδικῶν ὁ τὴν ἐπιθυμίαν Ἀγαμέμνονι πληρῶν ;
Lemmas: τίς τοίνυν πλημμελέω ; δείκνυμι , Ὀδυσσεύς . ἀδικέω φυλάσσω Ἀγαμέμνων ὁ ἀρχή ; ὁ γάρ ὁ ἄρχω φύω - Λάττων ἐκεῖνος συνόχωκα ὁ σχῆμα . ἀδικέω ἐπί ὁ μάντις ἄγω ὁ πρᾶγμα ; τίς οὖν ἕπω ὁ στρατιά μέλλω ἐν ὁ ἄπορος ἄφωνος εἰμί ; καί μήv ἐπί αὐτός ὁ ὀργή μαρτυρέω Ἀγαμέμνων αὐτός ἐγώ σπεύδω ὁ μάλιστα εἄν αὐτός βούλομαι . τίς γάρ φημί ; βούλομ᾿ ἐγώ λαός σῶς εἰμί ἢ ἀπόλλυμι . οὐκοῦν καί αὐτός σῶς εἰμί ὁ στρατός ἐθέλω μᾶλλον ἢ ἀπόλλυμι ὁ ἐκκλησία συνάγω . πῶς οὖν ὑβρίζω ὡς ἀδικέω ὁ ὁ ἐπιθυμία Ἀγαμέμνων πληρόω ;
libanius.declamatio-5 21
πῶς δ᾿ οὐκ αὐτὸς παρ᾿ αὑτοῦ λαμβάνει δίκην , εἰ τὸ βούλεσθαι σώξεσθαι τὸν στρατὸν ἀδικεῖν ἐστιν ; ἐχρῆν γὰρ ἢ καὶ αὑτὸν ἀτιμοῦν ἢ καὶ ἐμὲ θαυμάξειν . εἰ γὰρ μὴ Κάλχας ἦν ὁ μνησθεὶς τῆς γυναικός , ἀλλ᾿ ἐγώ , τί δεινὸν ἦν ἀποστάντα τῆς κόρης θρρεῖν ὐπὲρ τοῦ στρατοῦ ; οὐ τιμωρίως ἀξίαν <ἂν> ἐδεδώκειν τότε γνώμην , Ὀδυσσεῦ , ἀλλὰ στεφάνων καὶ τιμῶν καὶ δωρεῶν .
Lemmas: πῶς δέ οὐ αὐτός παρά αὐτός λαμβάνω δίκη , εἰμί ὁ βούλομαι σῴζω ὁ στρατός ἀδικέω εἰμί ; χρή γάρ ἢ καί ἑαυτοῦ ἀτιμόω ἢ καί ἐγώ θαυμάζω . εἰμί γάρ μή Κάλχας εἰμί ὁ μιμνήσκω ὁ γυνή , ἀλλά ἐγώ , τίς δεινός εἰμί ἀφίστημι ὁ κόρη τρέω ὑπέρ ὁ στρατός ; οὖον τίμωρις ἄξιος ὅς δίδωμι τότε γνώμη , Ὀδυσσεύς , ἀλλά στέφανος καί τιμή καί δωρεά .
libanius.declamatio-5 22
δῆλον δὲ ἐκ τοῦ παρόντος . τίς γὰρ ἡ πρόφασις τουτωνὶ τῶν δώρων ; ἡ σωτηρία τῶν Ἑλλήνων . οὐκοῦν καὶ τότε τοὺς Ἕλληνας ἔσωξον ὅπως ἀπαλλάξονται τοῦ λοιμοῦ προνοῶν . ὥστε καὶ τότε | τοῦ δικαίου νικῶντος ἐτιμώμην ἄν . οὐ γὰρ δὴ τὸ σιδήρῳ μὲν πληγέντα πεσεῖν ἀφόρητον , λοιμῷ δὲ ἀπενεχθῆναι κοῦφον , ἀλλὰ τοσούτῳ τοῦτ᾿ ἐκείνου χαλεπώτερον , ὅσῳ τὸ μὲν ἐπαινεῖται , τὸ δὲ οἰκτείρεται , καὶ τῷ μὲν ὑπάρχει τι δόξης , τὸ δὲ σημεῖόν ἐστι τῆς τῶν θεῶν δυσμενείας . εἰ δὴ τὸ τοὺς πολεμίους ἀπώσασθαι δωρεῶν ἄξιον , τό γε λῦσαι τὸν λοιμὸν πῶς οὐ μειξόνων ; οὔκουν ἀντὶ τούτων ὑβρίξειν δίκαιος ἦν , ἀλλ᾿ εἰ καὶ πρότερον ὑβρισμένος ἐτύγχανε , τούτων εἵνεκα διαλλάττεσθαι . ὁ δὲ ταῦτ᾿ ἐν ἐγκλήμασιν ἐποιεῖτο , δι᾿ ἃ καὶ παλαιὰ χρῆν ἀνελεῖν ἐγκλήματα .
Lemmas: δῆλος δέ ἐκ ὁ πάρειμι . τίς γάρ ὁ πρόφασις οὗτος ὁ δῶρον ; ὁ σωτηρία ὁ Ἕλλην . οὐκοῦν καί τότε ὁ Ἕλλην σῴζω ὅπως ἀπαλλάσσω ὁ λοιμός προνοέω . ὥστε καί τότε | ὁ Δίκαιος Νίκη τιμάω ἄν . οὖον γάρ δή ὁ σίδηρος μέν πλήσσω πίπτω ἀφόρητος , λοιμός δέ ἀποφέρω κοῦφος , ἀλλά τοσοῦτος οὗτος ἐκεῖνος χαλεπός , ὅσος ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ οἰκτείρω , καί ὁ μέν ὑπάρχω τίς δόξα , ὁ δέ σημεῖον εἰμί ὁ ὁ θεός δυσμένεια . εἰμί δή ὁ ὁ πολέμιος ἀπωθέω δωρεά ἄξιος , ὁ γε λύω ὁ λοιμός πῶς οὖον μειξοναω ; οὔκουν ἀντί οὗτος ὑβρίζω δίκαιος εἰμί , ἀλλά εἰμί καί πρότερος ὑβρίζω τυγχάνω , οὗτος ἕνεκα διαλλάσσω . ὁ δέ αὐτός ἐν ἔγκλημα ποιέω , διά ὁ καί παλαιός χράω ἀναιρέω ἔγκλημα .
libanius.declamatio-5 23
καὶ μὴν οὐδ᾿ ἐκεῖνο δῆλον ὑπῆρχεν , ὡς μόνης τῆς Χρυσηίδος ὁ λοιμὸς ἀφέξοιτο . πότερον οὖν κρεῖττον ἦν καὶ λυσιτελέστερον μετὰ τῶν ἄλλων τεθνάναι τὴν κόρην ἢ σῶσαί τε τοὺς ἄλλους καὶ αὐτὴν σεσῶσθαι ;
Lemmas: καί μήv οὐδέ ἐκεῖνος δῆλος ὑπάρχω , ὡς μόνος ὁ Χρυσηΐς ὁ λοιμός ἀπέχω . πότερος οὖν ἀγαθός εἰμί καί λυσιτελής μετά ὁ ἄλλος θνήσκω ὁ κόρη ἢ σώζω τε ὁ ἄλλος καί αὐτός σῴζω ;
libanius.declamatio-5 24
ἔτι τοίνυν , εἰ μὲν ἐμοὶ παραχωρήσεσθαι τῆς Χρυ - σηίδος ἔμελλεν ἢ Αἴαντι ἢ Ἰδομενεῖ ἢ σοὶ ἢ ὅλως ἀνθρώπων τινί , οὐδ’ οὕτω μὲν ἐχρῆν ἀγανακτεῖν , εἰ τοῦ συμφέροντος ὁ λογισμὸς ἐνταῦθα ἦγεν , ἔδοξε δ’ ἂν οὐκ ἵξω φύσεως ἀνθρωπίνης εἶναι τὸ πάθος · νῦν δὲ θεὸς ἦν ὁ τὴν ἄνθρωπον ἀπολαμβάνων . θεῶν δὲ ἡττᾶσθαι ποῦ λυπηρόν ; ἢ τίς αἰσχύνη ; εἰ γὰρ τὸ σκῆπτρον ἐκέλευεν ἀποθέμενον ἐν ὑπηρέτου μέρει δι - άγειν , οὐκ ἐχρῆν ἀγαπᾶν καὶ τοῦτο νομίζειν καλόν τε καὶ γενναῖον ὅπερ ἐκεῖνος πρόσ’ ἔταττε ; καὶ μὴν εἰ μὲν ἄκων ἠφίει τὴν κόρην , ἐχθρὸς ἦν τῷ θεῷ · εἰ δ’ ἑκὼν ἀνεβίβαζεν εἰς τὴν ναῦν , πῶς ἃ μεθ’ ἡδονῆς | ἔπραττε , τούτων εἰσεπράττετο δίκην ; 25 . Συλλογίσασθαι δὴ βούλομαι τἀς εὐεργεσίας καὶ διελθεῖν ἐν βραχεῖ . ἔδωκα τὸν ἡγεμόνα τῷ στόλῳ Τήλεφον , ἐτρεψάμην τοὺς ἀνείργοντας τὴν ἀπόβασιν , ἐψίλωσα τοὺς Τρῶας τῶν περιοίκων , μετήνεγκα τὸν πλοῦτον εἰς ὑμᾶς , ἔπαυσα τὸν λοιμὸν διὰ τοῦ μάντεως . τίνες οὖν αἱ τούτων ἀμοιβαί ; ἐστέρημαι τοῦ γέρως , ἀφῄρημαι τὴν τιμήν , ὑπὲρ τοὺς ἀτίμους ὕβρισμαι . ποῦ νῦν Βρισηίς , Ὀδυσσεῦ ; παρὰ τῷ πέμψαντι τὴν πρε - σβείαν . οὐ γέγονεν ἐκ τοῦ παντὸς χρόνου προπηλα - κισμὸς δεινότερος .
Lemmas: ἔτι τοίνυν , εἰμί μέν ἐγώ παραχωρέω ὁ ΧΡΥ - σηίδος μέλλω ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεύς ἢ σύ ἢ ὅλως ἄνθρωπος τις , οὐδέ οὗτος μέν χρή ἀγανακτέω , εἰμί ὁ συμφέρω ὁ λογισμός ἐνταῦθα ἄγω , δοκέω δέ εἄν οὐ ἵκω φύσις ἀνθρώπινος εἰμί ὁ πάθος · νῦν δέ θεός εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀπολαμβάνω . θεός δέ ἡσσάομαι ποῦ λυπηρός ; ἢ τίς αἰσχύνη ; εἰμί γάρ ὁ σκῆπτρον κελεύω ἀποτίθημι ἐν ὑπηρέτης μέρος Ζεύς - ἄγω , οὐ χρή ἀγαπάω καί οὗτος νομίζω καλός τε καί γενναῖος ὅσπερ ἐκεῖνος πρόσω τάσσω ; καί μήv εἰμί μέν ἄκων ἀφίημι ὁ κόρη , ἐχθρός εἰμί ὁ θεός · εἰμί δέ ἑκών ἀναβιβάζω εἰς ὁ ναῦς , πῶς ὁ μετά ἡδονή | πράσσω , οὗτος εἰσπράσσω δίκη ; 25 . συλλογίζομαι δή βούλομαι εἰς εὐεργεσία καί διέρχομαι ἐν βραχύς . δίδωμι ὁ ἡγεμών ὁ στόλος Τήλεφος , τρέπω ὁ ἀνείργω ὁ ἀπόβασις , ψιλόω ὁ Τρώς ὁ περίοικος , μεταφέρω ὁ πλοῦτος εἰς σύ , παύω ὁ λοιμός διά ὁ μάντις . τίς οὖν ὁ οὗτος ἀμοιβή ; στερέω ὁ γέρας , ἀφαιρέω ὁ τιμή , ὑπέρ ὁ ἄτιμος ὑβρίζω . ποῦ νῦν Βρισηίς , Ὀδυσσεύς ; παρά ὁ πέμπω ὁ πρώ - σβέννυμι . οὖον γίγνομαι ἐκ ὁ πᾶς χρόνος προπαλλω - κισμός δεινός .
libanius.declamatio-5 26
μαρτυρήσατέ μοι , πρὸς Δῖός , ὦ κήρυκες , οἷ τοῖς ἐπιτάγμασιν Ἀγαμέμνονος ᾐσχύ - νεσθε καὶ τῷ μὴ τολμῆσαι προσελθεῖν τοῦ τολμήσαν - τος ἀποστεῖλαι κατεγνώκειτε . ἐξῆγε μὲν ὁ Πάτροκλος τὴν κόρην κύπτων εἰς γῆν , ἐδέχετο δὲ ὁ Ταλθύβιος ἐρυθριῶν , εἴπετο δὲ ἡ Βρισηὶς στένουσα , ἐγὼ δ’ ἐγ - καλυψάμενος ἀπεχώρουν , Ἕκτωρ δὲ ἴσως ἐγέλα .
Lemmas: μαρτυρέω ἐγώ , πρός Δῖος , εἰμί κῆρυξ , οἷ ὁ ἐπίταγμα Ἀγαμέμνων ἰσχύς - νέομαι καί ὁ μή τολμάω προσέρχομαι ὁ τολμάω - ὅς ἀποστέλλω καταγιγνώσκω . ἐξάγω μέν ὁ Πάτροκλος ὁ κόρη κύπτω εἰς γῆ , δέχομαι δέ ὁ Ταλθύβιος ἐρυθρίας , εἶπον δέ ὁ Βρισηΐ ̈ς στένω , ἐγώ δέ ἐκ - καλύπτω ἀποχωρέω , Ἕκτωρ δέ ἴσως γελάω .
libanius.declamatio-5 27
ὦ πόνοι καὶ μάχαι καὶ πόλεων ἀνδραποδισμοί . ἀνανεοῦ - μαι τῇ μνήμῃ τὴν ὕβριν καὶ πάλιν ἐμπίπλαμαι τοῦ θυμοῦ . φεῦγε μάλ’ ἤκουον ἐπὶ τοῦ συλλόγου . τί οὖν ἐνοχλεῖ τῷ πεφευγότι ; τὸ ἐκείνου μέρος ἀνῆγμαι καὶ νῦν εἰμι μετὰ τοῦ πατρός . πάρεισιν αὐτῷ βασιλεῖς ἐπιεικεῖς καὶ πρᾷοι καὶ μισοῦντες φιλονεικίας , ἐγὼ δὲ χαλεπός τις καὶ δύσερις . μὴ ζητείτω δὴ τοῦτον οὗ φαυλίζει τὸν τρόπον . 28 . Ἀλλ’ Ἕκτωρ , φησί , μέγας γέγονε καὶ φο - βερὸς καὶ ταῖς ἀπειλαῖς πάντας ἐλαύνει τὸ θαρρεῖν ἔχων παρὰ τοῦ Δῖός . μηδὲ παύσαιτό ποτε τοιαῦτα δρῶν , ὦ Ζεῦ πρόγονε . ταῦτα γάρ ἐστιν ἃ μετὰ τὴν ὕβριν ηὐξάμεθα , τὸν μὲν κρατῆσαι τοῦ πεδίου , τοὺς δὲ ἀεὶ πρὸς θάλατταν βιασθῆναι , τὸν δὲ κίνδυνον ταῖς ναυσὶ προσελθεῖν . εἰ τοίνυν ταῦτ’ ᾐτοῦ - μὲν , ταῦτα δὲ πέπρακται , | οὐκ ἀφ’ ὧν λυπήσεις ἀπήγγελκας , ἀλλ’ ὧν εἰς ἡδονὴν πάντα ἐλάττω .
Lemmas: εἰμί πόνος καί μάχη καί πόλις ἀνδραποδισμός . ἀνανέω - μής ὁ μνήμη ὁ ὕβρις καί πάλιν ἐμπίμπλημι ὁ θυμός . φεύγω μάλα ἀκούω ἐπί ὁ σύλλογος . τίς οὖν ἐνοχλέω ὁ φεύγω ; ὁ ἐκεῖνος μέρος ἀνάγω καί νῦν εἰμί μετά ὁ πατήρ . πάρειμι αὐτός βασιλεύς ἐπιεικής καί πρᾶος καί μισέω φιλονεικία , ἐγώ δέ χαλεπός τις καί δύσερις . μή ζητέω δή οὗτος ὅς φαυλίζω ὁ τρόπος . 28 . ἀλλά Ἕκτωρ , φημί , μέγας γίγνομαι καί Φο - βέρος καί ὁ ἀπειλή πᾶς ἐλαύνω ὁ θαρσέω ἔχω παρά ὁ Δῖος . μηδέ παύω ποτός τοιοῦτος δράω , εἰμί Ζεύς πρόγονος . οὗτος γάρ εἰμί ὁ μετά ὁ ὕβρις εὔχομαι , ὁ μέν κρατέω ὁ πεδίον , ὁ δέ ἀεί πρός θάλασσα βιάζομαι , ὁ δέ κίνδυνος ὁ ναῦς προσέρχομαι . εἰμί τοίνυν αὐτός αἰτέω - μέν , οὗτος δέ πράσσω , | οὐ ἀπό ὅς λυπέω ἀπαγγέλλω , ἀλλά ὅς εἰς ἡδονά πᾶς μικρός .
libanius.declamatio-5 29
εἰ μὲν οὖν τέρψαι βουλόμενος ἀθυμοῦντα τὴν Ἕκτορος διηγοῦ λαμπρότητα , καλῶς εὗρες ὅθεν παραμυθήσῃ · εἰ δ’ οἴει τούτοις κινήσειν , λίαν εὐήθως ἔχεις . πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον βούλεσθαι μὲν Ἕκτορα γενέσθαι μέγαν , γενομένῳ δὲ φθονεῖν , καὶ συνεύχεσθαι μὲν αὐτῷ πολέμου κράτος · ἐπεὶ δὲ κρατεῖ , κωλύειν , καὶ ταπεινοὺς μὲν τοὺς Ἕλληνας ἰδεῖν ἐπιθυμεῖν , ἡττω - μένους δὲ πάλιν ὀρθοῦν , καὶ ταὐτὰ ποθεῖν τε ἀπόντα καὶ παρόντα διαφθείρειν , ὥσπερ ἂν εἴ τις παρὰ τῆς Δήμητρος αἰτήσας εἰς πλῆθος αὑτῷ γενέσθαι τοὺς καρπούς , εἶτα τυχὼν ἄχθοιτο τῇ φορᾷ ;
Lemmas: εἰμί μέν οὖν τέρπω βούλομαι ἀθυμόω ὁ Ἕκτωρ διηγέομαι λαμπρότης , καλῶς εὑρίσκω ὅθεν παραμυθέομαι · εἰμί δέ οἴομαι οὗτος κινέω , λίαν εὐήθως ἔχω . πῶς γάρ οὐ ἄτοπος βούλομαι μέν Ἕκτωρ γίγνομαι μέγας , γίγνομαι δέ φθονέω , καί συνεύχομαι μέν αὐτός πόλεμος κράτος · ἐπεί δέ κρατέω , κωλύω , καί ταπεινός μέν ὁ Ἕλλην ὁράω ἐπιθυμέω , κακός - μένος δέ πάλιν ὀρθόω , καί αὐτός ποθέω τε ἄπειμι καί πάρειμι διαφθείρω , ὥσπερ εἄν εἰμί τις παρά ὁ Δημήτηρ αἰτέω εἰς πλῆθος ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ καρπός , εἶτα τυγχάνω ἄχθομαι ὁ φορός ;
libanius.declamatio-5 30
εἰ <μὲν> συμμαχοῦντος ἐμοῦ καὶ κοινωνοῦντος τῶν πόνων , Ὀδυσσεῦ , ταῦθ’ ἃ νῦν Ἕκτωρ ἐτόλμα , εἶχεν ἄν τινά μοι τοῦτο παροξυσμὸν καὶ οὐκ ἂν ἠξίωσα ζῆν ἐκείνου ζῶντος · εἰ δὲ τότε μὲν ὑπὸ τῷ τείχει παρετάττετο καὶ τὰς ἐξόδους ὡρίζετο τῇ δρυί , νῦν δὲ οὐδὲν αὐτῷ τὴν μανίαν χωρεῖ , τί τοῦτο πρὸς τὸν ἐν τῇ σκηνῇ καθή - μενον ; καταφρονεῖται γὰρ οὐχ ὁ τῶν πραγμάτων ἀπο - στὰς διὰ τὴν ὕβριν , ἀλλ’ οἱ μὴ τοῖς πράγμασιν ἱκανοὶ παρόντες βοηθεῖν .
Lemmas: εἰμί ὅς συμμαχέω ἐγώ καί κοινωνέω ὁ πόνος , Ὀδυσσεύς , αὐτός ὁ νῦν Ἕκτωρ τολμάω , ἔχω ἄν τις ἐγώ οὗτος παροξυσμός καί οὐ εἄν ἀξιόω ζῶ ἐκεῖνος ζῶ · εἰμί δέ τότε μέν ὑπό ὁ τεῖχος παρατάσσω καί ὁ ἔξοδος ὁρίζω ὁ δρῦς , νῦν δέ οὐδείς αὐτός ὁ μανία χωρέω , τίς οὗτος πρός ὁ ἐν ὁ σκηνή κάθημαι - μένω ; καταφρονέω γάρ οὐ ὁ ὁ πρᾶγμα ἀπος - ἵστημι διά ὁ ὕβρις , ἀλλά ὁ μή ὁ πρᾶγμα ἱκανός πάρειμι βοηθέω .
libanius.declamatio-5 31
ἐγὼ δὲ τοσοῦτον ἀπέχω τοῦ μισεῖν Ἕκτορα διὰ τὴν νῦν ἀριστείαν , ὥστε καὶ χάριν αὐτῷ φαίην ἂν εἰδέναι τοῦ θράσους . εἰ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς προτέρας εὐλαβείας ἔμενε , πολλοὺς ἂν Ἑλλήνων ἐδόκει δεδιέναι · νῦν δὲ ἀναθαρρήσας , ἐπειδὴ μετέστην , ἔδειξέ με μόνον φοβούμενος . κἀκεῖνο μὲν τῆς αὐτοῦ 1 δειλίας ἦν ἂν σημεῖον , τοῦτο δὲ τῆς ἐμῆς ἀνδρείας τεκμήριον , κἀκείνως μὲν οὐκ ἂν ἐφάνη τοῖς Ἕλλησι Ι τῆς ἀπουσίας τὸ βλάβος , νῦν δ’ ὁ πολέμιος διδάσκει τὴν τοῦ παροινηθέντος ἀξίαν κρατῶν ἁπάν - τῶν τοσοῦτον ὁπόσον ἑνὸς ἡττᾶτο . τοῦτον οὖν ἀναστὰς ἐγὼ παύσω χαριζόμενον ἐμοὶ καὶ δίκην ὑπὲρ ἐμοῦ πραττόμενον ; οὐκ ἄρα σωφρονεῖν δόξω .
Lemmas: ἐγώ δέ τοσοῦτος ἀπέχω ὁ μισέω Ἕκτωρ διά ὁ νῦν ἀριστεία , ὥστε καί χάρις αὐτός φημί εἄν οἶδα ὁ θράσος . εἰμί μέν γάρ ἐπί ὁ πρότερος εὐλάβεια μένω , πολύς εἄν Ἕλλην δοκέω δείδω · νῦν δέ ἀναθαρσέω , ἐπεί μεθίστημι , δείκνυμι ἐγώ μόνος φοβέω . ἐκεῖνος μέν ὁ αὐτός 1 δειλία εἰμί εἄν σημεῖον , οὗτος δέ ὁ ἐμός ἀνδρεῖος τεκμήριον , κἀκεῖνος μέν οὐ εἄν φαίνω ὁ Ἕλλην Ι ὁ ἀπουσία ὁ βλάβη , νῦν δέ ὁ πολέμιος διδάσκω ὁ ὁ παροινέω ἄξιος κράτος ἐπάν - ὁ τοσοῦτος ὁπόσος εἷς ἡσσάομαι . οὗτος οὖν ἀνίστημι ἐγώ παύω χαρίζομαι ἐγώ καί δίκη ὑπέρ ἐγώ πράσσω ; οὐ ἄρα σωφρονέω δοκέω .
libanius.declamatio-5 32
καί μοι δοκεῖς οὐκ ὀρθὴν δόξαν ἐσχηκέναι καὶ καθ’ ἡμῶν , Ὀδυσσεῦ . τούτους γὰρ δὴ σὺ τοὺς λόγους ἐπήρθης εἰπεῖν τοὺς περὶ τῆς μανίας Ἕκτορος ἐκεῖνο ἐνθυμού - μενος ἴσως · φιλότιμος ὁ ἀνήρ . ὑπερβολὴ τοῦ πάθους παρ’ Ἀχιλλεῖ . ἂν ἀκούσῃ τοῦ πολεμίου γενναῖον ἔργον , ἁρπάσεται τὰ ὅπλα . ἐγὼ δὲ τῆς μὲν ἐμαυτῷ προσηκούσης ἀντιποιεῖσθαι τιμῆς ὁμολογῶ κἂν ἀφαιρῶμαι ταύτην , οὐκ οἴσω μετρίως , οὐ μὴν οὕτω μικροψύχως ἔχω καὶ μειρακιωδῶς ὥστ’ , εἶ τις εὐδοκιμεῖ δικαίως , ἀποπνίγεσθαι .
Lemmas: καί ἐγώ δοκέω οὐ ὀρθός δόξα ἔχω καί κατά ἐγώ , Ὀδυσσεύς . οὗτος γάρ δή σύ ὁ λόγος ἐπαίρω εἶπον ὁ περί ὁ μανία Ἕκτωρ ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι - μένος ἴσως · φιλότιμος ὁ ἀνήρ . ὑπερβολή ὁ πάθος παρά Ἀχιλλεύς . εἄν ἀκούω ὁ πολέμιος γενναῖος ἔργον , ἁρπάζω ὁ ὅπλον . ἐγώ δέ ὁ μέν ἐμαυτοῦ προσήκω ἀντιποιέω τιμή ὁμολογέω κἀν ἀφαιρέω οὗτος , οὐ φέρω μέτριος , οὖον μήv οὗτος μικρόψυχος ἔχω καί μειρακιωδῶς ὥστε , εἰμί τις εὐδοκιμέω δικαίως , ἀποπνίγω .
libanius.declamatio-5 36
ἐκεῖνα δὲ οὐκ ἀκήκοα οὐδὲ ὁ Πήλευς ἐπέτελλεν · ὦ παῖ , μικρὰ φρόνει , ταπεινὸς γίνου , εἰς γῆν κύπτε , μὴ δόξης ὀρέγου , μετὰ τῶν ἀνδραπόδων ἀριθ - μοῦ , προσκύνει τοὺς ὑβρίζοντας , κἂν ἐπὶ κόρρης σε πατάξῃ τις , μὴ χαλέπαινε , κἂν ἀποστερήσῃ γέρως , σιώπα . πέμπω σε νῦν ἐπ’ Ἴλιον οὐ κτη - σόμενον εὔκλειαν , ἀλλ’ αἰσχυνοῦντα τὸ γένος . τούτων οὐδὲν ἀκήκοα τῶν λόγων οὐδὲ Πήλευς ἐπέ - τελλεν , ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπιεικείας αὐτὸν ἐκεῖνον ἔφασκεν εἶναι τὸν μισθὸν τὴν παρ’ ἑκατέρας τῆς ἡλικίας Ι τιμήν , καὶ νέων καὶ γερόντων .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ οὐ ἀκούω οὐδέ ὁ Πηλεύς ἐπιτέλλω · εἰμί παῖς , μικρός φρονέω , ταπεινός γίγνομαι , εἰς γῆ κύπτω , μή δόξα ὀρέγω , μετά ὁ ἀνδράποδον ὁριθς - ἐγώ , προσκυνέω ὁ ὑβρίζω , κἀν ἐπί Κόρρης σύ πατάσσω τις , μή χαλεπαίνω , κἀν ἀποστερέω γέρας , σιωπάω . πέμπω σύ νῦν ἐπί Ἴλιον οὖον κτείνω - σῴζω εὔκλεια , ἀλλά αἰσχύνω ὁ γένος . οὗτος οὐδείς ἀκούω ὁ λόγος οὐδέ Πηλεύς ἐπές - τέλλω , ἀλλά καί ὁ ἐπιείκεια αὐτός ἐκεῖνος φάσκω εἰμί ὁ μισθός ὁ παρά ἑκάτερος ὁ ἡλικία Ι τιμή , καί νέος καί γέρων .
libanius.declamatio-5 37
ὁ δὴ τὴν πρᾳό - τητα καλὸν ἡγούμενος διὰ τὴν ἀπ’ αὐτῆς τιμὴν πῶς ἂν οὗτος ἔπειθεν ἀνάλγητον εἶναι πρὸς ἀτιμίαν ; ἀλλ’ , ὅπερ ἔφην , ἄρχειν μὲν ὕβρεως ἀπέτρεπε , λυπεῖσθαι δ’ ἑ παθόντα κακῶς οὐκ ἐκώλυεν , ἀλλ’ οὐδ’ ἂν τὴν ἀρχὴν ἔπεμψεν , εἰ ταῦτ’ ᾔδει πεισόμενον .
Lemmas: ὁ δή ὁ πράος - τητάω καλός ἡγέομαι διά ὁ ἀπό αὐτός τιμή πῶς εἄν οὗτος πείθω ἀνάλγητος εἰμί πρός ἀτιμία ; ἀλλά , ὅσπερ φημί , ἄρχω μέν ὕβρις ἀποτρέπω , λυπέω δέ ὅς πάθος κακῶς οὐ κωλύω , ἀλλά οὐδέ εἄν ὁ ἀρχή πέμπω , εἰμί αὐτός οἶδα πείθω .
libanius.declamatio-5 38
εἰ μὲν οὖν ἐγὼ τὰ δίκαια τῶν Ἑλλήνων πρὸς ἐμὲ ποιούντων ἠγροικισάμην εἰς ὁντινοῦν ἣ τῶν νέων ἢ τῶν πρεσβυ - τερῶν ἢ τῶν ἡγεμόνων ἢ τῶν πολλῶν , εἰ κακῶς εἷπον , εἰ περιέρρηξα χλανίσκιον , εἰ τὸ σκῆπτρον εἰς πληγὴν ἀνετεινάμην , εἰ γέρας ἀφειλόμην ὧς ἂν αὐτὸς τοῖς ἐμαυτοῦ κινδύνοις ταῦτα κομίσας , εἰ μικρὸν ἢ μεῖζον ὧν οὐκ ἄμεινον θυμῷ προήχθην ἐργάσασθαι , ἀδικῶ μὲν ὑμᾶς , ἀδικῶ δὲ Πηλέα , ὁ δὲ θυμὸς παρ’ ἐμοὶ τὰ πρῶτα ἔχει , λήθη δέ μοι τοῦ πατρὸς οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐγγέγονεν . 39 . Ἀλλ᾿ ἐπάνειμι πρὸς τὰς παραινέσεις καὶ σω - φρονῶ καὶ λαμβάνω τὰ ὅπλα . εἰ δ’ ἥμαρτον μὲν οὐδέν , ὑβρισμένος δὲ ἀλγεῖν ἐπίσταμαι , ποῦ Πη - λέως αἰ συμβουλαὶ παρορῶνται ; δοκῶ δέ μοι τρόπον ἕτερον ἐπιλελῆσθαι Πηλέως ἔτ’ ἔχων ἐν τῇ γῇ τὰς ναῦς καὶ μέλλων καθέλκειν , ἀλλ’ οὐ συνάψας τῷ προ - πηλακισμῷ τὸν ἀπόπλουν . εἰ γὰρ αὐτῷ τις ἀγγείλειεν , οἷα παθὼν οἵους δέχομαι λόγους , μέγα ἂν οἰμώξειεν ὧς ἀπολωλότος μοι τοῦ φρονήματος .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἐγώ ὁ Δίκαιος ὁ Ἕλλην πρός ἐγώ ποιέω ἀγροικίζω εἰς ὅστις ὅς ὁ νέος ἢ ὁ πρέσβυς - τέρας ἢ ὁ ἡγεμών ἢ ὁ πολύς , εἰμί κακῶς ἕπω , εἰμί περιρρήγνυμι χλανίσκιον , εἰμί ὁ σκῆπτρον εἰς πληγή ἀνατείνω , εἰμί γέρας ἀφαιρέω ὅς εἄν αὐτός ὁ ἐμαυτοῦ κίνδυνος οὗτος κομίζω , εἰμί μικρός ἢ μείζων ὅς οὐ ἀγαθός θυμός προάγω ἐργάζομαι , ἀδικέω μέν σύ , ἀδικέω δέ Πηλεύς , ὁ δέ θυμός παρά ἐγώ ὁ πρῶτος ἔχω , λήθη δέ ἐγώ ὁ πατήρ οὐ οἶδα ὅπως ἐγγίγνομαι . 39 . ἀλλά ἐπανέρχομαι πρός ὁ παραίνεσις καί σός - φρονέω καί λαμβάνω ὁ ὅπλον . εἰμί δέ ἁμαρτάνω μέν οὐδείς , ὑβρίζω δέ ἀλγέω ἐπίσταμαι , ποῦ Πης - Λέως ὁ συμβουλή παροράω ; δοκέω δέ ἐγώ τρόπος ἕτερος ἐπιλανθάνομαι Πηλεύς ἔτι ἔχω ἐν ὁ γῆ ὁ ναῦς καί μέλλω καθέλκω , ἀλλά οὖον συνάπτω ὁ προ - πηλακισμός ὁ ἀπόπλοος . εἰμί γάρ αὐτός τις ἀγγέλλω , οἷος πάσχω οἷος δέχομαι λόγος , μέγας εἄν οἰμώζω ὅς ἀπόλλυμι ἐγώ ὁ φρόνημα .
libanius.declamatio-5 40
σὺ δὲ μὴ λέγε τὸν θυμὸν ἀπλῶς , ἀλλ’ εἰ μὴ λόγον ἔχει , τοῦτ’ ἐπίδειξον , μηδὲ ψιλὴν πρόφερε τὴν ὀργήν , ἀλλ’ εἰ μὴ τάξιν ἔχει τιμωρίας , τοῦτ’ ἐξέταζε . εἰ δ’ ἐγὼ φαῦλος τῷ θυμῷ , φαῦλοι μὲν οἱ τὴν στρατιὰν ἀγείραντες , φαῦλοι δὲ οἱ τούτοις ὑπακούσαντες καὶ τοσαύτην ποιησάμενοι τὴν ὀργὴν ὥστε καὶ γονέων <καὶ γυναικῶν> καὶ παίδων καὶ συγγενείας καὶ κτημάτων καὶ κατασκευῆς λαμπρᾶς καὶ γῆς καὶ πατρίδος καὶ ἱερῶν καὶ τάφων καὶ πάντων ἃ κατέχειν ἰσχύει τὴν τῶν λελυπηκότων τιμω - ρίαν ποθεινοτέραν ἡγήσασθαι .
Lemmas: σύ δέ μή λέγω ὁ θυμός ἀπλόος , ἀλλά εἰμί μή λόγος ἔχω , οὗτος ἐπιδείκνυμι , μηδέ ψιλός προφέρω ὁ ὀργή , ἀλλά εἰμί μή τάξις ἔχω τιμωρία , οὗτος ἐξετάζω . εἰμί δέ ἐγώ φαῦλος ὁ θυμός , φαῦλος μέν ὁ ὁ στρατία ἀγείρω , φαῦλος δέ ὁ οὗτος ὑπακούω καί τοσοῦτος ποιέω ὁ ὀργή ὥστε καί γονεύς καί γυναικῶν> καί παῖς καί συγγένεια καί κτῆμα καί κατασκευή λαμπρός καί γῆ καί πατρίς καί ἱερός καί τάφος καί πᾶς ὁ καταχέω ἰσχύω ὁ ὁ λυπέω τιμάω - Ριάν ποθεινός ἡγέομαι .
libanius.declamatio-5 41
καὶ μὴν ἐμοὶ μὲν οὔπω πεντεκαίδεκα ἡμέραι τοῦ θυμοῦ , κοινῇ δὲ τοῖς Ἕλλησι δέκατον ἔτος . τί οὖν οὐ ταῦτα πρὸς Ἀγαμέμνονα ἔλεγες · ληγέμεναι δ’ ἔριδος κακομηχάνου , ὄφρα σε μᾶλλον τίωσιν Τρώων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες ; δῆλον γὰρ ὡς , εἴπερ ἀπαίρειν ἐβούλετο πάλαι καὶ μὴ παρέχειν πράγματα , κἂν εὔξατο τῷ Ποσειδῶνι παρα - πέμψαι τὰς ναῦς . ἀλλ’ , οἶμαι , τὸ δευτέρους ἥκειν ἐπὶ τὸ λυπεῖν κοσμεῖ τὸν θυμόν . ἔστι γὰρ δούλου μὲν σιγῇ παθεῖν , ἐλευθέρου δὲ παθόντα ἀμύνασθαι .
Lemmas: καί μήv ἐγώ μέν οὔπω πεντεκαίδεκα ἡμέρα ὁ θυμός , κοινός δέ ὁ Ἕλλην δέκατος ἔτος . τίς οὖν οὖον οὗτος πρός Ἀγαμέμνων λέγω · λήγω δέ Ἔρις κακομήχανος , ὄφρα σύ μᾶλλον τίω Τρώς ἠμὲν νέος ἠδέ γέρων ; δῆλος γάρ ὡς , εἴπερ ἀπαίρω βούλομαι πάλαι καί μή παρέχω πρᾶγμα , κἀν εὔχομαι ὁ Ποσειδῶν παρά - πέμπω ὁ ναῦς . ἀλλά , οἴομαι , ὁ δεύτερος ἥκω ἐπί ὁ λυπέω κοσμέω ὁ θυμός . εἰμί γάρ δοῦλος μέν σιγή πάσχω , ἐλεύθερος δέ πάθος ἀμύνω .
libanius.declamatio-5 42
χωρὶς δὲ τούτων πῶς ἔνεστι ταῦτα ἀμφότερα συνελθεῖν , τάς θ’ ὑπὲρ Ἀγαμέμνονος ἱκετείας καὶ τὰ καθ’ ἡμῶν ἐγκλήματα ; εἰ μὲν γὰρ ἐγὼ τοῦ Πηλέως ἀμνημονῶ , τί τὸ κατηγορεῖν ἀφέντες εἰς συγγνώμην καταφεύγετε ; εἰ δὲ ὑμῖν ἡ παραίτησις πρέπουσα , ταῖς καθ’ ἡμῶν αἰτίαις οὐκ ἔστι χώρα . δεῖ τοίνυν δυοῖν θάτερον , ἢ συγγνώ - μὴν αἰτεῖν ἢ μέμφεσθαι . 43 . Ἀλλὰ δῶρα , φῄς , τὰ μὲν δίδωσι , τὰ δ’ ὑπισχνεῖται . καὶ τούτοις ὑβρίζων , φαίην ἄν , εἰ πεπίστευκεν ἐπ’ ἐμαυτῷ με τὰ χρήματα λήψεσθαι καὶ τὴν ἐπιτιμίαν ἀποδόσεσθαι . καὶ τί κωλύσει καὶ τοῦτον αὐτὸν καὶ τῶν εὐπορούντων ἕκαστον ἀδεῶς ὑβρίζειν , εἴπερ ἐξαρκέσει χρήματα καταθέντι παῦσαι τῶν ἠδικη - μένων τὸν θυμόν ; καλόν γε , οὐ γάρ ; πλοῦτον συλλέ - γειν ἐξ ἀσωτίας | καὶ χρηματίζεσθαι τοῖς ἀσελγαί - νεῖν βουλομένοις αὑτὸν προθέντα .
Lemmas: Χωρὶς δέ οὗτος πῶς ἔνειμι οὗτος ἀμφότερος συνέρχομαι , ὁ ὁ ὑπέρ Ἀγαμέμνων Ἱκεσία καί ὁ κατά ἐγώ ἔγκλημα ; εἰμί μέν γάρ ἐγώ ὁ Πηλεύς ἀμνημονῶ , τίς ὁ κατηγορέω ἀφίημι εἰς συγγνώμη καταφεύγω ; εἰμί δέ σύ ὁ παραίτησις πρέπω , ὁ κατά ἐγώ αἴτιος οὐ εἰμί χώρα . δεῖ τοίνυν δύο ἕτερος , ἢ συγγιγνώσκω - μήv αἰτέω ἢ μέμφομαι . 43 . ἀλλά Δῶρα , φημί , ὁ μέν δίδωμι , ὁ δέ ὑπισχνέομαι . καί οὗτος ὑβρίζω , φημί ἄν , εἰμί πιστεύω ἐπί ἐμαυτοῦ ἐγώ ὁ χρῆμα λαμβάνω καί ὁ ἐπιτιμία ἀποδίδωμι . καί τίς κωλύω καί οὗτος αὐτός καί ὁ εὐπορέω ἕκαστος ἀδεῶς ὑβρίζω , εἴπερ ἐξαρκέω χρῆμα κατατίθημι παύω ὁ ἀδικέω - Μένων ὁ θυμός ; καλός γε , οὖον γάρ ; πλοῦτος Συλλός - γειν ἐκ ἀσωτία | καί χρηματίζω ὁ ἀσελγής - νέος βούλομαι ἑαυτοῦ προτίθημι .
libanius.declamatio-5 44
καὶ πότερον δῶρα ταῦτα χρὴ καλεῖν ἢ δουλείας ἀρχήν ; οὐ γὰρ δὴ πρὶν μὲν γενέσθαι καταφανές , εἰ τὴν ὀργὴν ἐπὶ χρή - μασιν ἀναιρήσω , ῥᾳδίως οὕτως Ἀγαμέμνων ὕβριζεν · ἔργῳ δὲ γνούς , ὅτι πάντ’ ἂν ὑπομείναιμι χρημάτων , αἰδοῖ χρήσεται πρὸς τοῦτον ὅν ἔξεστι πρίασθαι ; ὅλως δέ , εἰ μὲν ἀδίκως ὀργίζομαι , τίς ὁ καιρὸς τῶν δώρων ; εἰ δ’ ἐν δίκῃ χαλεπαίνω , πῶς ἀξιοῖς με δώρων τὸ δί - καιον προέσθαι ;
Lemmas: καί πότερος Δῶρα οὗτος χρή καλέω ἢ δουλεία ἀρχή ; οὖον γάρ δή πρίν μέν γίγνομαι καταφανής , εἰμί ὁ ὀργή ἐπί χρή - Μασίν ἀναιρέω , ῥᾳδίως οὕτως Ἀγαμέμνων ὑβρίζω · ἔργον δέ γιγνώσκω , ὅτι πᾶς εἄν ὑπομένω χρῆμα , αἰδώς χράω πρός οὗτος ὅς ἔξεστι ὠνέομαι ; ὅλως δέ , εἰμί μέν ἄδικος ὀργίζω , τίς ὁ καιρός ὁ δῶρον ; εἰμί δέ ἐν δίκη χαλεπαίνω , πῶς ἀξιόω ἐγώ δῶρον ὁ Ζεύς - καίω προΐημι ;
libanius.declamatio-5 45
θαυμάζω δ’ εἰ τὸν μὲν Χρύσην πολλὰ καὶ θαυμαστὰ λύτρα φέροντα μικροῦ διειργά - σατο , ἡμᾶς δὲ ἀξιοῖ πρὸς τοὺς τρίποδας ἐκπλαγῆναι καθάπερ ἐν ἐνδείᾳ τραφέντας . εἰ δοῦλος ἦν , Ὀδυσσεῦ , περιουσίας , ἐξῆν ἂν ἐν Φθίᾳ μοι καθημένῳ τρυφᾶν , νῦν δ’ ἔρωτι μὲν δόξης ὑπερεῖδον τῶν οἴκοι , τετελευ - τήκασι δέ μοι πρὸς ἀτιμίαν οἱ πόνοι .
Lemmas: θαυμάζω δέ εἰμί ὁ μέν Χρύση πολύς καί θαυμαστός λύτρον φέρω μικρός διειργά - Σάτο , ἐγώ δέ ἀξιόω πρός ὁ τρίπους ἐκπλάσσω καθάπερ ἐν ἔνδεια τρέφω . εἰμί δοῦλος εἰμί , Ὀδυσσεύς , περιουσία , ἔξεστι εἄν ἐν Φθία ἐγώ κάθημαι τρυφάω , νῦν δέ Ἔρως μέν δόξα ὑπερεῖδον ὁ οἴκοι , τελεύω - τήκω δέ ἐγώ πρός ἀτιμία ὁ πόνος .
libanius.declamatio-5 46
φέρε , εἰ πρὸ τῆς ἀτιμίας Ἀγαμέμνων ὑπισχνεῖτο δῶρα δώσειν , εἰ παροινοῦντος ἀνασχοίμην , ἀρ’ ἄν μοι συνεβούλεὒ - σὰς εὐπρεπεῖς οὕτω ποιεῖσθαι συνθήκας ; οὐκ ἔστιν . οὐχ οὕτω ποτ’ ἂν φθέγξαιο . εἶθ’ ὑβρίζεσθαι μὲν ἐπὶ δώρων ἐλπίδι πολλῆς αἰσχύνης , ὑβρισθέντα δὲ χρημά - των λύειν τὴν ὀργὴν τῶν καλῶν ἔν τί ἐστι ; καὶ μὴν τὸ λαβόντα καταλῦσαι τὸν θυμὸν ἴσον γίνεται τῷ παθεῖν ἐπὶ τῷ λαβεῖν . ἑκάτερον γάρ ἐστιν ἀνδρὸς τὸ παροινεῖσθαι πεποιημένου πρόσοδον . 47 . Ὄλως δὲ γέλως τὰ δῶρα καὶ τὰ νῦν προκεχει - ρισμένα καὶ ἃ Τροίας ἀλούσης ἐπαγγέλλεται . καὶ περὶ μὲν τῶν μελλόντων ἐκεῖνο λέγω · ἐμοὶ μένοντι καὶ μετέχοντι τῶν ἀγώνων εἵμαρται πεσεῖν , Ὀδυσσεῦ , Πη - λέα δὲ καὶ τὸν πατρῷον οἶκον οὐκ ὄψεσθαι . ταῦτ’ εἶπεν ἡ μήτηρ θεὸς οὖσα καὶ μὴ πιστεύειν οὐκ ἔν - εστιν . I ἄνελε οὖν ἐκ τοῦ λόγου τὴν ναῦν τοῦ χρυσοῦ καὶ τὰς εἴκοσι Τρωάδας καὶ τὰς ἑπτὰ πόλεις καὶ τὴν κηδείαν . κεναὶ γὰρ ταῦτα ὑποσχέσεις , ὥσπερ ἂν εἰ καὶ τῷ Πρωτεσιλάῳ δῶρα νῦν ἔπεμπεν εἰς Ἐλεοῦντα .
Lemmas: φέρω , εἰμί πρό ὁ ἀτιμία Ἀγαμέμνων ὑπισχνέομαι Δῶρα δίδωμι , εἰμί παροινέω ἀνέχω , ἀρά ἄν ἐγώ συμβουλεύω - σός εὐπρεπής οὗτος ποιέω συνθήκη ; οὐ εἰμί . οὐ οὗτος πρός εἄν φθέγγομαι . εἶτα ὑβρίζω μέν ἐπί δῶρον ἐλπίς πολύς αἰσχύνη , ὑβρίζω δέ χρῆμα - ὁ λύω ὁ ὀργή ὁ καλός ἐν τίς εἰμί ; καί μήv ὁ λαμβάνω καταλύω ὁ θυμός ἴσος γίγνομαι ὁ πάσχω ἐπί ὁ λαμβάνω . ἑκάτερος γάρ εἰμί ἀνήρ ὁ παροινέω ποιέω πρόσοδος . 47 . ὅλως δέ γέλως ὁ Δῶρα καί ὁ νῦν προχέω - ρισμένα καί ὁ Τροία ἀλέω ἐπαγγέλλω . καί περί μέν ὁ μέλλω ἐκεῖνος λέγω · ἐγώ Μένων καί μετέχω ὁ ἀγών μείρομαι πίπτω , Ὀδυσσεύς , Πης - λέα δέ καί ὁ πατρῷος οἶκος οὐ ὁράω . αὐτός εἶπον ὁ μήτηρ θεός εἰμί καί μή πιστεύω οὐ ἐν - εἰμί . I ἀναιρέω οὖν ἐκ ὁ λόγος ὁ ναῦς ὁ χρυσός καί ὁ εἴκοσι Τρωάς καί ὁ ἑπτά πόλις καί ὁ κηδεία . κενός γάρ οὗτος ὑπόσχεσις , ὥσπερ εἄν εἰμί καί ὁ Πρωτεσίλαος Δῶρα νῦν πέμπω εἰς Ἐλεοῦς .
libanius.declamatio-5 48
περὶ μὲν οὖν τῶν μετὰ τὴν νίκην τοσαῦτα εἰρήσθω μοι · περὶ δὲ τῶν ἑτοίμων καὶ ὧν πρόχειρος ἡ δόσις , τί φημι ; ταχέως Ἀγαμέμνων ἐπι - λέλησται πόθεν ἔχει τὸ δῶρα διδόναι δύνασθαι . ταῦτα γὰρ οὐκ ἐκ Μυκηνῶν ἐνθέμενος εἰς τὰς ναῦς ἧκεν ἄγων , ἀλλὰ τοῖς μὲν ἐμοῖς κινδύνοις ἐκτήθη , μεγαλο - ψυχίᾳ δὲ εἰς τὸ κοινὸν ἀφείθη . ἢν οὖν λάβω , τἀμαυ - τοῦ λαβὼν ἔσομαι . φέρε γάρ , εἰ μὴ τὴν Λέσβον εἱλον , ἆρ’ ἂν εἶχεν ὑπισχνεῖσθαι τὰς ἑπτὰ γυναῖκας τὰς Λεσβίδας ; τί δ’ , εἰ μὴ τὰς ἄλλας ᾑρήκειν , ἆρ’ ἂν εἶχεν ὑπισχνεῖσθαι τἄλλα ; εἰ τοίνυν ἃ παρ’ ἐμοῦ γέ - γονεν ἐκείνῳ , ταῦτ’ ἐμοὶ παρ’ ἐκείνου , παρ’ ἐμαντοῦ μοι γίνεται τὰ δῶρα , καὶ χάριν εἰδέναι δίκαιος ἐκεῖνος ἐμοὶ πάντων , ἀλλ’ οὐκ ἐγὼ τοῦ μέρους ἐκείνῳ .
Lemmas: περί μέν οὖν ὁ μετά ὁ Νίκη τοσοῦτος εἴρω ἐγώ · περί δέ ὁ ἑτοῖμος καί ὅς πρόχειρος ὁ δόσις , τίς φημί ; ταχέως Ἀγαμέμνων ἐπι - λανθάνω πόθεν ἔχω ὁ Δῶρα δίδωμι δύναμαι . οὗτος γάρ οὐ ἐκ Μυκῆναι ἐντίθημι εἰς ὁ ναῦς ἵημι ἄγω , ἀλλά ὁ μέν ἐμέω κίνδυνος κτάομαι , μεγάλος - ψυχίον δέ εἰς ὁ κοινός ἀφίημι . εἄν οὖν λαμβάνω , Ταμαῦ - ὁ λαμβάνω εἰμί . φέρω γάρ , εἰμί μή ὁ Λέσβος αἱρέω , ἆρα εἄν ἔχω ὑπισχνέομαι ὁ ἑπτά γυνή ὁ Λεσβίς ; τίς δέ , εἰμί μή ὁ ἄλλος αἱρέω , ἆρα εἄν ἔχω ὑπισχνέομαι ἄλλος ; εἰμί τοίνυν ὁ παρά ἐγώ γε - γόνος ἐκεῖνος , αὐτός ἐγώ παρά ἐκεῖνος , παρά μαντός ἐγώ γίγνομαι ὁ Δῶρα , καί χάρις οἶδα δίκαιος ἐκεῖνος ἐγώ πᾶς , ἀλλά οὐ ἐγώ ὁ μέρος ἐκεῖνος .
libanius.declamatio-5 49
δο - κεῖ δέ μοι μηδὲ τοὔνομα τῶν δώρων προσήκειν τῷ παρόντι πράγματι . ὁ μὲν γὰρ ὧν οὐ κατέστη κύριος , ταῦτα λαμβάνων δῶρα λαμβάνει , ὁ δ’ ὧν ἐγκρατὴς ὑπῆρχε , ταῦτα δεχόμενος ἃ πρότερον εἶχε κομίζεται . ὥστ’ οὐδὲ πάντων ἀφιστάμενος τῶν ἐν τῇ σκηνῇ δώ - ρων μέμνητ’ ἂν εἰκότως . οὐ γὰρ δοῦναι τοῦτ’ ἔστιν , ἀλλ’ ἀποδοῦναι . νῦν δὲ ποιεῖ παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἰ καὶ τὴν κιθάραν ταύτην εἰς δωρεάν μοι λογίζοιτ·ο .
Lemmas: δο - κεῖ δέ ἐγώ μηδέ ὄνομα ὁ δῶρον προσήκω ὁ πάρειμι πρᾶγμα . ὁ μέν γάρ ὅς οὖον καθίστημι κύριος , οὗτος λαμβάνω Δῶρα λαμβάνω , ὁ δέ ὅς ἐγκρατής ὑπάρχω , οὗτος δέχομαι ὁ πρότερος ἔχω κομίζω . ὥστε οὐδέ πᾶς ἀφίστημι ὁ ἐν ὁ σκηνή δήω - ῥόος μιμνῄσκω εἄν εἰκότως . οὖον γάρ δίδωμι οὗτος εἰμί , ἀλλά ἀποδίδωμι . νῦν δέ ποιέω παραπλήσιος ὥσπερ εἄν εἰμί καί ὁ κιθάρα οὗτος εἰς δωρεά ἐγώ λογίζομαι .
libanius.declamatio-5 50
Χωρὶς δὲ τούτων μὴ θαυμάζοντα μὲν τὰ δῶρα τὴν ὀργὴν ἐξαλείφειν οὐκ ἔνι , θαυμάζειν δὲ ὧν τις ὑπερεῖδεν οὐχ οἷόν τε . ἐμοὶ τοίνυν κατέχειν μὲν ἐξῆν ἑλόντι , τίς γὰρ ἂν ἄκοντος ἥψατο ; | κοινὰ δὲ ποιεῖν τῶν Ἑλλήνων τὰ τῶν ἐχθρῶν ἀγαθὰ πρέπειν ᾀήθην . εἶτ’ ἐν χεροῖν μὲν ὄντα ῥᾳδίως ἐξέβαλον , ζητῶ δ' ἀπόντα ; καὶ τῷ δοῦναι σεμνυνόμενος ἐπιθυμῶ λα - βεῖν ; καὶ πάντα μὲν ἡγησάμην μικρά , μικρὰ δ’ ἐξ ἁπάντων θαυμάζω ; τί οὖν αἰτεῖ συγγνώμην Ἀγαμέ - μνων ; εἰ γὰρ ἐφέλκεταί με τὰ δῶρα , καλῶς ἐκεῖνος ὕβριζε . πᾶς γὰρ ἐλάττων κέρδους ἀτιμαζέσθω .
Lemmas: Χωρὶς δέ οὗτος μή θαυμάζω μέν ὁ Δῶρα ὁ ὀργή ἐξαλείφω οὐ ἐν , θαυμάζω δέ ὅς τις ὑπεροράω οὐ οἷος τε . ἐγώ τοίνυν καταχέω μέν ἔξεστι αἱρέω , τίς γάρ εἄν ἄκων ἅπτω ; | κοινός δέ ποιέω ὁ Ἕλλην ὁ ὁ ἐχθρός ἀγαθός πρέπω ἀείδω . εἶτα ἐν χείρ μέν εἰμί ῥᾳδίως ἐκβάλλω , ζητέω δέ ἄπειμι ; καί ὁ δίδωμι σεμνύνω ἐπιθυμέω λάω - Βέι ; καί πᾶς μέν ἡγέομαι μικρός , μικρός δέ ἐκ ἅπας θαυμάζω ; τίς οὖν αἰτέω συγγνώμη ἄγαμος - μνᾶ ; εἰμί γάρ ἐφέλκω ἐγώ ὁ Δῶρα , καλῶς ἐκεῖνος ὑβρίζω . πᾶς γάρ μικρός κέρδος ἀτιμάζω .
libanius.declamatio-5 51
Βούλομαι τοίνυν ἐπανελθὼν ὅσα φρονῶ περὶ τῆς κηδείας εἰπεῖν . θῶμεν γὰρ καὶ βιώσεσθαί με παρὰ τὴν τῆς μητρὸς μαντείαν καὶ πάλιν ἐπιβήσεσθαι τῆς οἰκείας . εὐθὺς οὖν Ἀγαμέμνων ἐγγυήσει τὸ θυγάτριον ; τί λέγεις ; ὁ τὴν οὖσαν ἀφαιρούμενος τὴν αὑτοῦ δώσει καὶ τῆς αἰχμαλώτου φθονῶν ἐγχειριεῖ τὴν παῖδα ; καὶ τοῦ πολέμου τελευτὴν εἰληφότος ἔσται χρηστὸς ὁ μηδ’ ἐν τῇ χρείᾳ σωφρονῶν ; οὐκ ἔστιν . ὁρῶ τὸ μέλλον τοῖς ἤδη πεπραγμένοις καὶ γίγνεταί μοι τῶν δευτέρων ἃ πέπονθα διδαχὴ καὶ τοῖς ἐγνωσμένοις τἀφανὲς ἐξελέγ - χεται .
Lemmas: βούλομαι τοίνυν ἐπανέρχομαι ὅσος φρονέω περί ὁ κηδεία εἶπον . τίθημι γάρ καί βιόω ἐγώ παρά ὁ ὁ μήτηρ μαντεῖος καί πάλιν ἐπιβαίνω ὁ οἰκεῖος . εὐθύς οὖν Ἀγαμέμνων ἐγγύησις ὁ θυγάτριον ; τίς λέγω ; ὁ ὁ εἰμί ἀφαιρέω ὁ αὐτός δίδωμι καί ὁ αἰχμάλωτος φθονέω ἐγχειρίζω ὁ παῖς ; καί ὁ πόλεμος τελευτή λαμβάνω εἰμί χρηστός ὁ μηδέ ἐν ὁ χρεία σωφρονέω ; οὐ εἰμί . ὁράω ὁ μέλλω ὁ ἤδη πράσσω καί γίγνομαι ἐγώ ὁ δύο ὁ πάσχω διδαχή καί ὁ γιγνώσκω ἀφανής ἐξελέγχω - χω .
libanius.declamatio-5 52
ἀλλ’ , εἰ δοκεῖ , καὶ τοῦτο θῶμεν , ἐμμενεῖν οἷς ὑπισχνεῖται καὶ πληρώσειν τὸν γάμον . τί τοίνυν ἐν τῇ παιδὶ τοιοῦτον , δι’ ὅ δεῖ προκινδυνεῦσαι τοῦ δυσμενοῦς ; πλοῦτον ἐποίσεται μέγαν . ἀλλ’ οὐ θαυ - μαζῶ τὸ πλουτεῖν . ὥρᾳ λάμπει σώματος . ἀλλ’ οὐκ ἀσφαλὲς τὸ κτῆμα καὶ δείκνυσιν Ἑλένη . τρόπων ἤσκη - κεν ἀρετήν . καὶ πότερον τὴν τήθην ἢ τὴν τηθίδα μεμίμηται ; γένους ἕνεκα , νὴ Δία . καὶ πότερον Αἰακὸς Ταντάλου χείρων ἢ | Πήλευς Ἀτρέως ; ὧν ὁ μὲν εὐχῇ τὸν λιμὸν ἔλυσεν , ὁ δὲ τὴν τῶν Κενταύρων ὕβριν κατέλυσε καὶ δι’ ἀρετὴν τρόπων τῷ Θέτιδος ἐτιμήθη γάμῳ .
Lemmas: ἀλλά , εἰμί δοκέω , καί οὗτος τίθημι , ἐμμένω ὅς ὑπισχνέομαι καί πληρόω ὁ γάμος . τίς τοίνυν ἐν ὁ παῖς τοιοῦτος , διά ὅς δεῖ προκινδυνεύω ὁ δυσμενής ; πλοῦτος ἐπιφέρω μέγας . ἀλλά οὖον θαυ - μαστός ὁ πλουτέω . ὥρα λάμπω σῶμα . ἀλλά οὐ ἀσφαλής ὁ κτῆμα καί δείκνυμι Ἑλένη . τρόπος ἀσκέω - ἄν ἀρετή . καί πότερος ὁ τήθη ἢ ὁ τηθίς μιμέομαι ; γένος ἕνεκα , νή Ζεύς . καί πότερος Αἰακός Τάνταλος χείρων ἢ | Πηλεύς Ἀτρεύς ; ὅς ὁ μέν εὐχή ὁ λιμός λύω , ὁ δέ ὁ ὁ Κένταυρος ὕβρις καταλύω καί διά ἀρετή τρόπος ὁ Θέτις τιμάω γάμος .
libanius.declamatio-5 53
ἐξεταζέτω τοὺς προγόνους Ἀγαμέμνων καὶ πάντας ἐκ τῶν ἀδικημάτων βεβοημένους εὑρήσει . Τάν - ταλος ἐξειπὼν τὰ ἀπόρρητα καὶ τεθνεὼς κολάζεται , δικάζει δὲ ὑπὸ γῆν Αἰακός . Πέλοψ τὸν συναγωνιστὴν Μυρτίλον ἐν Γεραιστῷ κατεπόντισεν . Ἀτρεὺς ἀδελφὸν ἀπέκτεινε καὶ παῖδας ἀδελφοῦ , τὴν δὲ θοίνην σιωπῶ . οὗτος αὐτὸς Ἀγαμέμνων εἰς τὸν Ἀπόλλω καὶ τὴν Ἄρτεμιν ἀσελγής . ὥστ’ οὐκ οἶδ’ εἰ προσῆκεν οἰκίαν θαυμάζειν τοσούτου γέμουσαν τοῦ μύσους .
Lemmas: ἐξετάζω ὁ πρόγονος Ἀγαμέμνων καί πᾶς ἐκ ὁ ἀδίκημα βοάω εὑρίσκω . Τάν - Τάλος ἐξεῖπον ὁ ἀπόρρητος καί θνήσκω κολάζω , δικάζω δέ ὑπό γῆ Αἰακός . Πέλοψ ὁ συναγωνιστής Μυρτίλος ἐν Γεραιστός καταποντίζω . Ἀτρεύς ἀδελφός ἀποκτείνω καί παῖς ἀδελφός , ὁ δέ θοίνη σιωπάω . οὗτος αὐτός Ἀγαμέμνων εἰς ὁ Ἀπόλλων καί ὁ Ἄρτεμις ἀσελγής . ὥστε οὐ οἶδα εἰμί προσήκω οἰκίον θαυμάζω τοσοῦτος γέμω ὁ μύσος .