ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-48 1
οὐχ ὑπὲρ τῶν πρῴην καὶ αὖθις ἀνέστην δεησόμενος ὑμῶν τε , ὦ πολῖται , καὶ τοῦ πατρὸς οὐδ’ αἰτήσων ἐκείνην τὴν δωρεὰν ἢν πρὸ τῆς ὑμετέρας γνώσεως καλήν τε ἡγούμην εἶναι καὶ πρέπουσαν ὑμῖν τε δοῦναι καὶ ἐμοὶ λαβεῖν καὶ συγχωρῆσαι τῷ πατρί . καὶ γὰρ ἂν ἄτοπος εἴην , εἰ ἃ τοῖς πρώτοις λόγοις οὐκ ἠδυνήθην ὑμᾶς ὡς ἐστὶ δίκαια διδάξαι , περὶ τούτων εἶχόν τινας ἐλπίδας ὡς , εἰ πάλιν ἀκροάσαισθε , τάχ’ ἂν ἐνδοίητε .
Lemmas: οὐ ὑπέρ ὁ πρώην καί αὖθις ἀνίστημι δήω σύ τε , εἰμί πολίτης , καί ὁ πατήρ οὐδέ αἰτέω ἐκεῖνος ὁ δωρεά εἄν πρό ὁ ὑμέτερος γνῶσις καλός τε ἡγέομαι εἰμί καί πρέπω σύ τε δίδωμι καί ἐγώ λαμβάνω καί συγχωρέω ὁ πατήρ . καί γάρ εἄν ἄτοπος εἰμί , εἰμί ὁ ὁ πρῶτος λόγος οὐ δύναμαι σύ ὡς εἰμί Δίκαιος διδάσκω , περί οὗτος ἔχω τις ἐλπίς ὡς , εἰμί πάλιν ἀκροάομαι , τάχα εἄν ἐνδέω .
libanius.declamatio-48 2
ἀλλ’ ἐπεὶ τὰ πάντων εἴρηταί μοι δει - νότατα καὶ τόλμημα τετόλμηκα πάμμεγα τῶν πρὸς τὸν παῖδα διαλλαγῶν τῷ πατρὶ μνησθείς , συγγνώμης μὲν οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι τυχεῖν οὐχ ὧς προσῆκον ὄν ἀπαραι - τήτους εἶναι πανταχοῦ καὶ πικρούς , ἀλλ’ ἐμοῦ πρὸς τὸ τιμωρεῖσθαι μᾶλλον ἢ τὸ συγγινώσκειν ὁρῶντος . διόπερ ἀνέστην ἐν χάριτος αἰτήσων μέρει τὸ δοῦναι δίκην ὧν πρότερον ᾔτηκα . τὸν γὰρ ἐν τῷ βουληθῆναι λῦσαι τἀδελφῷ τὴν συμφορὰν πατέρα λυπήσαντα δί - καιον ἐκείνῳ κοινωνῆσαι τῆς συμφορᾶς . 3 . Ἒστι μὲν οὖν δῆλον ὡς καὶ μηδὲν ἐμοῦ τοιοῦ - τον | παρ’ ὑμῶν αἰτοῦντος , ἀλλὰ τῶν καινῶν μὲν τούτων ἀφισταμένου , τῶν δὲ ἐν ἔθει δωρεῶν μεμνημένου ταχέως ἂν ὁ πατὴρ ἔδωκε τὴν χάριν ἐκ - βαλών με τῆς οἰκίας . οἱ γὰρ εὔνοιαν μὲν ὑποκρινά - μενοι πρὸς τοῦτον , τὰ δὲ τῶν ἐχθίστων ἐπιδεδειγμένοι καὶ προφάσεσιν οὐ μεγάλαις ἐκπολεμώσαντες τὸν ἄν - θρωπον τοῖς ἀναγκαίοις τίνες ἔσονται τοιαύτην ἔχον - τες ἀφορμήν , εἰ οὓς ὁ πατὴρ ἐλαύνει , τούτους αὐτὸς ἀγάγοι καὶ πάλιν οἴκαδε ;
Lemmas: ἀλλά ἐπεί ὁ πᾶς εἴρω2 ἐγώ δεῖ - νότα καί τόλμημα τολμάω πάμμεγας ὁ πρός ὁ παῖς διαλλαγή ὁ πατήρ μιμνήσκω , συγγνώμη μέν οὐ εἄν ἀξιόω τυγχάνω οὐ ὅς προσήκω εἰμί ἀπαραι - τήτους εἰμί πανταχοῦ καί πικρός , ἀλλά ἐγώ πρός ὁ τιμωρέω μᾶλλον ἢ ὁ συγγιγνώσκω ὁράω . διόπερ ἀνίστημι ἐν χάρις αἰτέω μέρος ὁ δίδωμι δίκη ὅς πρότερος αἰτέω . ὁ γάρ ἐν ὁ βούλομαι λύω ἀδελφός ὁ συμφορά πατήρ λυπέω Ζεύς - καίω ἐκεῖνος κοινωνέω ὁ συμφορά . 3 . εἰμί μέν οὖν δῆλος ὡς καί μηδείς ἐγώ οιὁ - ὁ | παρά σύ αἰτέω , ἀλλά ὁ καινός μέν οὗτος ἀφίστημι , ὁ δέ ἐν ἔθος δωρεά μιμνήσκω ταχέως εἄν ὁ πατήρ δίδωμι ὁ χάρις ἐκ - βάλλω ἐγώ ὁ οἰκίον . ὁ γάρ εὔνοια μέν υποκρινον - μένω πρός οὗτος , ὁ δέ ὁ ἐχθρός ἐπιδείκνυμι καί πρόφασις οὖον μέγας ἐκπολεμόω ὁ ἄν - θρωπον ὁ ἀναγκαῖος τίς εἰμί τοιοῦτος ἔχω - αἱρέω ἀφορμή , εἰμί ὅς ὁ πατήρ ἐλαύνω , οὗτος αὐτός ἄγω καί πάλιν οἴκαδε ;
libanius.declamatio-48 4
οὐ μὴν ἀλλ’ εἰ καὶ παρὰ τῶν ἐχθρῶν ἡμῖν ῥᾴδιον ἀποκηρύξεως τυχεῖν , παρ’ ὑμῶν βέλτιόν πως τοῦτο γενέσθαι . ἐκείνως μὲν γὰρ ὁ πατὴρ ἕξει τὴν αἰτίαν ἀντὶ τῶν παροξυνάντων , τὰ γὰρ ἐν ἀπορρήτῳ κατασκευάσματα τοῖς πολλοῖς ἄδηλα , οὕ - τω δέ , ὡς νῦν ἀξιῶ , τῆς οἰκίας ἐκπεσὼν τὸν μὲν ἐλευθερῶ μέμψεως , αὐτὸς δὲ τὴν αἰτίαν οἴσομαι . εἰ δ’ ἀναγκαῖον ἢ τούτῳ τι γενέσθαι δυσχερὲς ἢ ἐμοί , με - τριώτερον ἐπ’ ἐμὲ τοῦτο ἐλθεῖν ἢ τὸν πατέρα ἐν αἰ - σχύνῃ ποιῆσαι .
Lemmas: οὖον μήv ἀλλά εἰμί καί παρά ὁ ἐχθρός ἐγώ ῥᾴδιος ἀποκήρυξις τυγχάνω , παρά σύ βελτίων πως οὗτος γίγνομαι . ἐκείνως μέν γάρ ὁ πατήρ ἔχω ὁ αἴτιος ἀντί ὁ παροξύνω , ὁ γάρ ἐν ἀπόρρητος κατασκεύασμα ὁ πολύς ἄδηλος , ἕ - ὁ δέ , ὡς νῦν ἀξιόω , ὁ οἰκίον ἐκπίτνω ὁ μέν ἐλευθερόω μέμψις , αὐτός δέ ὁ αἴτιος φέρω . εἰμί δέ ἀναγκαῖος ἢ οὗτος τίς γίγνομαι δυσχερής ἢ ἐγώ , ἐγώ - τριώτερον ἐπί ἐγώ οὗτος ἔρχομαι ἢ ὁ πατήρ ἐν ὁ - σχύνῃ ποιέω .
libanius.declamatio-48 5
ἕνεκα μὲν οὖν τοῦ δικαίαν τε καὶ εὔλογον εἶναι τὴν παροῦσαν αἴτησιν θαρρῶ μὴ ἀτυ - χῆσαι , δύο δὲ ἐλαττώματα δέδοικα , τὴν ἡλικίαν τὴν ἐμαυτοῦ καὶ τὴν τοῦ λέγειν ἀπειρίαν . τοῖς μὲν γὰρ ἢ εἰς γῆρας ἥκουσιν ἢ τὸν περὶ τὸ βῆμα βίον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ᾑρημένοις , τοῖς μὲν ὁ χρόνος δίδωσι πολλὰ εἰ - δέναι , τοῖς δὲ ἡ μελέτη τὰς περὶ τὸ λέγειν τέχνας · ἐγὼ δέ εἰμι μὲν τηλικοῦτος ἡλίκον ὁρᾶτε , βεβίωκα δὲ ἐν ὅπλοις , ὥστε ὅσον μοι τοῦ σώζειν τὴν πατρίδα δύ - νᾶσθαι περίεστι , τοσοῦτον τοῦ λέγειν ἱκανῶς ἀπολέ - λειμμαι .
Lemmas: ἕνεκα μέν οὖν ὁ Δίκαιος τε καί εὔλογος εἰμί ὁ πάρειμι αἴτησις θαρσέω μή Ἄτυς - χέω , δύο δέ ἐλάττωμα δείδω , ὁ ἡλικία ὁ ἐμαυτοῦ καί ὁ ὁ λέγω ἀπειρία . ὁ μέν γάρ ἢ εἰς γῆρας ἥκω ἢ ὁ περί ὁ βῆμα βίος εὐθύς ἐκ ἀρχή αἱρέω , ὁ μέν ὁ χρόνος δίδωμι πολύς εἰμί - δένα , ὁ δέ ὁ μελέτη ὁ περί ὁ λέγω τέχνη · ἐγώ δέ εἰμί μέν τηλικόσδε ἡλίκος ὁράω , βιόω δέ ἐν ὅπλον , ὥστε ὅσος ἐγώ ὁ σῴζω ὁ πατρίς δύο - νάω περίειμι , τοσοῦτος ὁ λέγω ἱκανῶς ἀπόλλυμι - λείπω .
libanius.declamatio-48 6
ἀλλ’ εἰ μὲν τῶν οὐχ ἡδέων τι τῷ πατρὶ καὶ νῦν ἐπήγγελλον καὶ τὸ λυπηρότατον τοῦτο ῥῆμα ἐκείνῳ ἐφθεγγόμην τὸ τῶν διαλλαγῶν , εἰκότως ἂν εὐθὺς ἀναστὰς ἐπεστόμιζέ με πολλῶν πλεονεκτημάτων εἰς τὸ κρατεῖν εὐπορῶν · ἐπεὶ δὲ οἷς ἤδη πεποίηκε προστίθημι παραπλήσια καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις συναγωνί - ζομαι | τοῦ πατρός , οὐκ οἶδα ἀνθ’ ὅτου μοι δι - καίως ἀντείποι καὶ φιλονεικίᾳ χρήσαιτο πρὸς τὸν αὑ - τοῦ ζηλωτήν . 7 . Ἵνα δέ , ὦ δικασταί , μή με οἴησθε τὰ μὲν πρὸς τοὺς πολεμίους ἀγαθὸν γεγενημένον , τὰ δὲ πρὸς τὸν πατέρα οὐ τοιοῦτον μηδὲ τοὺς λόγους τοὺς ἄρτι ῥηθέν - τας εἰς ἀναίδειαν ἤ τινα ἄλλην κακίαν ἀναφέρητε , μικρὸν ἀκούσατέ μου , πρὸς θεῶν , ἀπολογουμένου . πιστεύω γὰρ ὑμῖν δόξειν ἢ μηδὲν ἠδικηκέναι ἢ ἄκων ἡμαρτηκέναι .
Lemmas: ἀλλά εἰμί μέν ὁ οὐ ἡδύς τίς ὁ πατήρ καί νῦν ἐπαγγέλλω καί ὁ λυπηρός οὗτος ῥῆμα ἐκεῖνος φθέγγομαι ὁ ὁ διαλλαγή , εἰκότως εἄν εὐθύς ἀνίστημι ἐπιστομίζω ἐγώ πολύς πλεονέκτημα εἰς ὁ κρατέω εὐπορέω · ἐπεί δέ ὅς ἤδη ποιέω προστίθημι παραπλήσιος καί ὁ ἐπιθυμία συνάγω - ζω | ὁ πατήρ , οὐ οἶδα ἀντί ὅστις ἐγώ Ζεύς - παῖος ἀντιλέγω καί φιλονικία χράω πρός ὁ αὑ - ὁ ζηλωτής . 7 . ἵνα δέ , εἰμί δικαστής , μή ἐγώ οἴομαι ὁ μέν πρός ὁ πολέμιος ἀγαθός γίγνομαι , ὁ δέ πρός ὁ πατήρ οὖον τοιοῦτος μηδέ ὁ λόγος ὁ ἄρτι εἴρω - ὅς εἰς ἀναίδεια ἤ τις ἄλλος κακία ἀναφέρω , μικρός ἀκούω ἐγώ , πρός θεός , ἀπολογέομαι . πιστεύω γάρ σύ δοκέω ἢ μηδείς ἀδικέω ἢ ἄκων ἁμαρτάνω .
libanius.declamatio-48 8
ὧς γὰρ ἐγενόμεθα , ὦ δικασταί , τῷ πατρὶ καὶ ἤδη ἦμεν οἷοι δέχεσθαι παιδεύματα , ἄμφω μὲν ἔπεμπεν εἰς παιδοτρίβου , ἄμφω δὲ εἰς διδασκάλου τῶν τακτικῶν ἠσπάζετό τε ὁμοίως ἀναστρέφοντας καὶ ὅλως ἴσον ἔνεμε φιλίας ἑκατέρῳ . παρὰ πάντα δὴ τὸν χρόνον , εἴπω τι τῶν χρηστῶν , ὦ πάτερ , εἰς τὸν ἀδελ - φὸν καὶ οὐ ποιήση τὸν ἔπαινον ἔγκλημα ; πάντα δὴ τὸν χρόνον τοῦτον οὐδὲ ἓν εἶδον ἐν ἐκείνῳ , μὰ τοὺς θεούς , τῶν αἰσχύνῃ περιβαλλόντων νέον , οὐκ ἔρωτας μανικούς , οὐ πληγὰς ὑπὲρ ἑταίρας , ἀλλ’ ἴσα ἐβαδίζο - μὲν , ταὐτὰ ἐφρονοῦμεν , τοῖς αὐτοῖς ἐχαίρομεν , ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἐφεύγομεν .
Lemmas: ὅς γάρ γίγνομαι , εἰμί δικαστής , ὁ πατήρ καί ἤδη εἰμί οἷος δέχομαι παίδευμα , ἄμφω μέν πέμπω εἰς παιδοτρίβης , ἄμφω δέ εἰς διδάσκαλος ὁ τακτικός ἀσπάζομαι τε ὁμοίως ἀναστρέφω καί ὅλως ἴσος νέμω φίλιος ἑκάτερος . παρά πᾶς δή ὁ χρόνος , εἶπον τίς ὁ χρηστός , εἰμί πατήρ , εἰς ὁ ἀδελ - φὸν καί οὖον ποιέω ὁ ἔπαινος ἔγκλημα ; πᾶς δή ὁ χρόνος οὗτος οὐδέ εἷς εἶδον ἐν ἐκεῖνος , μά ὁ θεός , ὁ αἰσχύνη περιβάλλω νέος , οὐ Ἔρως μανικός , οὖον πληγάς ὑπέρ ἑταίρα , ἀλλά ἴσος βαδίζω - μέν , αὐτός φρονέω , ὁ αὐτός χαίρω , ἀπό ὁ αὐτός φεύγω .
libanius.declamatio-48 9
οὕτω δὲ ἡμῖν <τῶν> α οἴκου φερομένων καὶ παράδειγμα ὄντων εὐδαιμονίας Φθόνος ἐμβαλὼν ἀνέτρεψε πάντα ἐξ ὧν ἐζηλούμεθα ἀναφαίνονται γὰρ ἄνθρωποί τινες ἄμεινον ἐμοῦ τοῦ συζῶντος τὸν ἀδελφὸν εἰδότες , οἷ τὰς τοῦ πρεσβύτου παρατηροῦντες ὀργάς , ὧς εἰώθατε πρὸς ἀλλήλους ἐν ταῖς συνουσίαις αἰτιᾶσθαι τοὺς υἱεῖς , κἂν εἰς μικρό - τατα ἁμαρτάνωσιν ἃ οἱ βέλτιστοι τῶν ὁμιλούντων κου - φότητα ἀποφαίνουσι καὶ κοινὰ τῆς ἡλικίας καὶ τοῖς οὐ λίαν δυσκόλοις | εὔφορα , ἀλλ’ οὐχ οἱ τοῦτον φι - λεῖν λέγοντες , ἀλλὰ μεγαλύνοντες ἀεὶ τὸ παραπῖπτον καὶ τὸν σπινθῆρα ἐγείροντες τοσούτου πολέμου τὴν οἰκίαν ἐπλήρωσαν καὶ οὕτω σφόδρα τὸν πατέρα ἐξώργισαν ὥστε ἐπιλαβόμενος εἷλκε τὸν υἱὸν ὅν ἐγέννησεν , ὃν ἔθρεψεν , ᾧ τὴν δεκάτην ἐποίησε , καὶ εἰσῆγεν εἰς τὸ δικαστήριον καὶ ἐκάλει πονηρόν .
Lemmas: οὗτος δέ ἐγώ ὅς ὅς οἶκος φέρω καί παράδειγμα εἰμί εὐδαιμονία Φθόνος ἐμβάλλω ἀνατρέπω πᾶς ἐκ ὅς ζηλόω ἀναφαίνω γάρ ἄνθρωπος τις ἀγαθός ἐγώ ὁ συζάω ὁ ἀδελφός οἶδα , οἷ ὁ ὁ πρεσβύτης παρατηρέω ὀργή , ὅς εἴωθα πρός ἀλλήλων ἐν ὁ συνουσία αἰτιάομαι ὁ υἱός , κἀν εἰς μικρός - Τάτα ἁμαρτάνω ὁ ὁ ἀγαθός ὁ ὁμιλέω ποῦ - φοτηταω ἀποφαίνω καί κοινός ὁ ἡλικία καί ὁ οὖον λίαν δύσκολος | εὔφορος , ἀλλά οὐ ὁ οὗτος φεῖ - λείν λέγω , ἀλλά μεγαλύνω ἀεί ὁ παραπίπτω καί ὁ σπινθήρ ἐγείρω τοσοῦτος πόλεμος ὁ οἰκίον πληρόω καί οὗτος σφόδρα ὁ πατήρ ἐξοργίζω ὥστε ἐπιλαμβάνω ἕλκω ὁ υἱός ὅς γεννάω , ὅς τρέφω , ὅς ὁ δέκατος ποιέω , καί εἰσάγω εἰς ὁ δικαστήριον καί καλέω πονηρός .
libanius.declamatio-48 10
ὁ δὲ ἐκπεπληγ - μένος τῷ τε ἀπροσδοκήτῳ καὶ ταῖς αἰτίαις καὶ τῇ τοῦ πατρὸς βοῇ καὶ τοῖς περιεστηκόσιν ἐσίγα μέχρι τοῦ μηδὲν εἰπεῖν ὑπὲρ αὑτοῦ τὸν πατέρα αἰδούμενος καὶ μᾶλλον εἵλετο προδοῦναι τὰ τοῦ ἀγῶνος δίκαια ἢ ὡς συκοφαντοῖτο φθέγξασθαι . μετὰ ταῦτα οὑτοσὶ μὲν ἀπῄει τὴν καλὴν νίκην νενικηκώς , ὁ δὲ ἀδελφὸς εἰς τὰ τῆς πενίας κακά . ἐγὼ δὲ ἀμφοτέρους ὀδυρόμενος , τὸν μὲν ὧν ἐπεπόνθει , τὸν δὲ ὧν ἐξηπάτητο , ἐποιού - μην , ὦ δικασταί , τοὺς ὀδυρμοὺς λανθάνων , ἐφοβούμην γὰρ μὴ τὰ δάκρυα γένηται εἰς ἀποκήρυξιν ἀφορμή . 11 . τοῦτο μὲν οὖν ἡ τῆς πόλεως ἐκώλυεν Ἀγαθὴ Τύχη παρασκευάζουσα δι’ ἐμοῦ τοῖς ἐναντίοις τὴν ἧτταν καὶ ταῦτα ἐν οἶς νῦν εἰσιν , ἐγὼ δὲ τῆς μὲν τῶν πολι - τικῶν μελέτης οὐκ ἠμέλουν , πενθῶν δέ , ὦ ἄνδρες , διετέλουν καὶ τοὺς ἡλικιώτας ἐν τοῖς γυμνασίοις αἰ - σχυνόμενος , οἱ τῆς συμφορᾶς τὸν ἀδελφὸν ἐλεοῦντες οὐκ ἔστιν ὅτε οὐ καθήπτοντό μου περιιστάμενοι κύκλῳ · σὺ δὲ οὐδὲ εἰσιὼν οἴκαδε καὶ συνεστιώμενος τῷ πατρὶ καὶ λόγου μεταλαμβάνων οὐκ ἔπαυσας τὴν ὀργήν ; οὐκ ἐπράυνας τὸν θυμόν ; οὐκ ἀνεῖ - λες τὰς ὑποψίας ; οὐχ ἱκέτευσας ; οὐκ ἐδάκρυσας ; ὅρα μὴ δόξῃς ἐπαινεῖν τὰ πεπραγμένα τὸν κλῆ - ρον πρὸ τῆς φύσεως ἄγων , μᾶλλον δὲ ἤδη τι καὶ συνεξεργάσασθαι .
Lemmas: ὁ δέ ἐκπλήσσω - μένος ὁ τε ἀπροσδόκητος καί ὁ αἴτιος καί ὁ ὁ πατήρ βοή καί ὁ περιίστημι σιγάω μέχρι ὁ μηδείς εἶπον ὑπέρ αὐτός ὁ πατήρ αἰδέομαι καί μᾶλλον αἱρέω προδίδωμι ὁ ὁ ἀγών Δίκαιος ἢ ὡς συκοφαντέω φθέγγομαι . μετά οὗτος οὗτος μέν ἄπειμι ὁ καλός Νίκη νικάω , ὁ δέ ἀδελφός εἰς ὁ ὁ πενία κακός . ἐγώ δέ ἀμφότερος ὀδύρομαι , ὁ μέν ὅς πάσχω , ὁ δέ ὅς ἐξαπατάω , ποιέω - μείς , εἰμί δικαστής , ὁ ὀδυρμός λανθάνω , φοβέω γάρ μή ὁ δάκρυ γίγνομαι εἰς ἀποκήρυξις ἀφορμή . 11 . οὗτος μέν οὖν ὁ ὁ πόλις κωλύω ἀγαθός Τύχη παρασκευάζω διά ἐγώ ὁ ἐναντίος ὁ ἧσσα καί οὗτος ἐν οἶς νῦν εἰμί , ἐγώ δέ ὁ μέν ὁ πόλις - τική μελέτη οὐ ἀμελέω , πένθος δέ , εἰμί ἀνήρ , διατελέω καί ὁ ἡλικιώτης ἐν ὁ γυμνάσιον ὁ - σχυνόμενος , ὁ ὁ συμφορά ὁ ἀδελφός ἐλεέω οὐ εἰμί ὅτε οὖον καθάπτω ἐγώ περιίστημι κύκλος · σύ δέ οὐδέ εἴσειμι οἴκαδε καί συνεστιάω ὁ πατήρ καί λόγος μεταλαμβάνω οὐ παύω ὁ ὀργή ; οὐ πραΰνω ὁ θυμός ; οὐ ἀνίημι - Λες ὁ ὑποψία ; οὐ ἱκετεύω ; οὐ δάκρυ ; ὁράω μή δοκέω ἐπαινέω ὁ πράσσω ὁ καλέω - ἀντίμοιρος πρό ὁ φύσις ἄγω , μᾶλλον δέ ἤδη τίς καί συνεξεργάζομαι .
libanius.declamatio-48 12
καίτοι μέμνησαι , ὦ πά - τερ , ὁσάκις σοι πρὸς τὰ γόνατα πεσόντα με καὶ δεό - μενον λῆξαι τῆς ὀργῆς ἀπεκρούσω καὶ ἀπειλησάμενος ἐκβάλλειν τοὺς οἰκέτας ἐκέλευσας . οἶ γὰρ διαβάλλοντες ἐξ αὐτῶν τῶν ἀτυχημάτων | τἀδελφοῦ πιθανώ - τεροι καὶ τὰ μηδαμοῦ λεχθέντα πλάττοντες ἔφερον εἰς ὦτα τούτῳ καταστῆναι τὴν ψυχὴν οὐκ ἐῶντες . τί οὖν ἦν λοιπόν ; ἀλγεῖν μὲν τοῖς πεπραγμένοις , ἡσυχάζειν δὲ ἀνάγκη , καλεῖν δὲ τοὺς θεοὺς διαλλακτάς .
Lemmas: καίτοι μιμνήσκω , εἰμί πᾷ - τερ , ὁσάκις σύ πρός ὁ γόνυ πίπτω ἐγώ καί δήω - μένω λήγω ὁ ὀργή ἀποκρούω καί ἀπειλέω ἐκβάλλω ὁ οἰκέτης κελεύω . οἶς γάρ διαβάλλω ἐκ αὐτός ὁ ἀτύχημα | ἀδελφός πιθανός - τερέω καί ὁ μηδαμοῦ λέγω πλάσσω φέρω εἰς οὖς οὗτος καθίστημι ὁ ψυχή οὐ ἐάω . τίς οὖν εἰμί λοιπός ; ἀλγέω μέν ὁ πράσσω , ἡσυχάζω δέ ἀνάγκη , καλέω δέ ὁ θεός διαλλακτής .
libanius.declamatio-48 13
ἐν τούτῳ δὲ ἡμῶν ὄντων ἀγγέλλεται πολεμίων εἰσβολή . καὶ οἱ δῆμοι διηρπάζοντο καὶ τὸ δεινὸν προσῄει τῷ τείχει καὶ δρόμος καὶ φόβος καὶ ταραχὴ πάντα κατ - εῖχεν , ἁρπάσαντας δὲ τὰ ὅπλα θέειν ἴδει καὶ τὰ σώματα ὑπὲρ τῆς πατρίδος εἰσφέρειν .
Lemmas: ἐν οὗτος δέ ἐγώ εἰμί ἀγγέλλω πολέμιος εἰσβολή . καί ὁ δῆμος διαρπάζω καί ὁ δεινός πρόσειμι ὁ τεῖχος καί δρόμος καί φόβος καί ταραχή πᾶς κατά - ἔχω , ἁρπάζω δέ ὁ ὅπλον θέω ἶδος καί ὁ σῶμα ὑπέρ ὁ πατρίς εἰσφέρειν .
libanius.declamatio-48 14
ἐγὼ μὲν οὖν τήν τε τῶν στρατηγῶν ἐπιστήμην καὶ τὰς κοινὰς προθυμίας καὶ πρὸ τούτων γε τὴν τῆς Τύχης ῥοπὴν τῶν τε ἡμῖν ὑπαρξάντων ἀγαθῶν καὶ τῆς τῶν ἐναντίων αἰτιῶμαι πληγῆς , οἶ δέ , ὧς ὁρᾶτε , πάντες ἐμοὶ λογίζονται τὴν τροπὴν καὶ πρὸς τοὺς οἰκείους ἕκαστος οἴκοι τἀμὰ διηγεῖται καὶ τὴν ἀγορὰν ἐμπεπλήκασι τῶν ὑπὲρ ἐμοῦ λόγων καὶ νῦν ἥκουσι συνησθησόμενοι τῇ τιμῇ .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ὁ τε ὁ στρατηγός ἐπιστήμη καί ὁ κοινός προθυμία καί πρό οὗτος γε ὁ ὁ Τύχη ῥοπή ὁ τε ἐγώ ὑπάρχω ἀγαθός καί ὁ ὁ ἐναντίος αἰτιάομαι πληγή , οἶς δέ , ὅς ὁράω , πᾶς ἐγώ λογίζομαι ὁ τροπή καί πρός ὁ οἰκεῖος ἕκαστος οἴκοι ἐμός διηγέομαι καί ὁ ἀγορά ἐμπίμπλημι ὁ ὑπέρ ἐγώ λόγος καί νῦν ἥκω συνήδομαι ὁ τιμή .
libanius.declamatio-48 15
ἐμοὶ δ’ , ἕως μὲν ἤλπιζον ῥύσεσθαι τὸν ἀδελφὸν τῶν κα - κῶν , καλὸν ἦν ἴσως ἡ τῶν τετολμημένων διήγησις , ὡς ἔτι μὲν ἐξιὼν ἔγεμον θυμοῦ καὶ τῷ μέλλειν ἠχθόμην , ἰδὼν δὲ τοὺς ἐναντίους δίκην σκηπτοῦ ἐνέπιπτον τὴν μὲν τοῦ πείσεσθαί τι φροντίδα ἀφείς , τὴν δὲ ἀπὸ τοῦ δρᾶσαι δόξαν ἰδών , καὶ ὧς ἔρρηξα τὴν φάλαγγα , καὶ τὸ ξίφος συνεχῶς ἐνεργόν , καὶ τὸ μὲν ἠλαύνετο , τὸ δὲ ἐζωγρεῖτο , μεστὸν δὲ τὸ πεδίον νεκρῶν καὶ φυγῆς , τοῖς δὲ στρατιώταις ἀντὶ λόγων ἐκ τῶν ἐμῶν ἔργων ἡ παράκλησις .
Lemmas: ἐγώ δέ , ἠώς μέν ἐλπίζω ῥύομαι ὁ ἀδελφός ὁ ἄν - Κῶς , καλός εἰμί ἴσως ὁ ὁ τολμάω διήγησις , ὡς ἔτι μέν ἔξειμι2 γέμω θυμός καί ὁ μέλλω ἔχθω , εἶδον δέ ὁ ἐναντίος δίκη σκηπτός ἐμπίπτω ὁ μέν ὁ πάσχω τίς φροντίς ἀφίημι , ὁ δέ ἀπό ὁ δράω δόξα ὁράω , καί ὅς ῥήγνυμι ὁ φάλαγξ , καί ὁ ξίφος συνεχῶς ἐνεργός , καί ὁ μέν ἐλαύνω , ὁ δέ ζωγρέω , μεστός δέ ὁ πεδίον νεκρός καί φυγή , ὁ δέ στρατιώτης ἀντί λόγος ἐκ ὁ ἐμέω ἔργον ὁ παράκλησις .
libanius.declamatio-48 16
ταῦτα , ὦ δικασταί , καὶ δρῶν ἔχαι - ρον καὶ διηγούμενος εὐφραινόμην , ἕως ἡγούμην αὐτὰ σεμνά τε εἶναι καὶ οὐχ ἡττᾶσθαι λόγων , νῦν | δὲ τοσοῦτον ἂν εἴποιμι μόνον ὧς ἐμοὶ μάλιστα οἱ πολέ - μιοι τῶν πολιτῶν καταρῶνται . 17 . Σκοπεῖτε τοίνυν τίς ποτε ἐγενόμην ἐπὶ τῇ νίκῃ καί μου δοκιμάσατε τῇ δωρεᾷ τὸν τρόπον . ὡς γὰρ ἀπέδομεν ὑποσπόνδους τοὺς νεκροὺς καὶ τὸ τρόπαιον εἱστήκει καὶ περίβλεπτος ἦν καὶ ἐπῃνούμην καὶ ἐκρο - τούμην , προσιόντες μοι δημόται καὶ φυλέται καὶ συμ - φοιτηταὶ καὶ πάντες ὅσοι συνῄδεσάν μοι τὴν λύπην ἣν εἰς τὸν ἀτυχοῦντα εἶχον ἀδελφὸν νῦν , ἔλεγον , ἃ πάλαι ἐπόθεις ἥκει . νῦν καιρὸς ἀμῦναι τἀδελ - φῷ τὴν συμφορὰν καὶ τῷ μὲν ἀποδοῦναι τὴν οἰκίαν , τὸν πατέρα δὲ τῆς ἐπὶ τῇ πικρᾷ κρίσει δόξης ἀπαλλάξαι .
Lemmas: οὗτος , εἰμί δικαστής , καί δράω ἔχω - ἀντίμοιρος καί διηγέομαι εὐφραίνω , ἠώς ἡγέομαι αὐτός σεμνός τε εἰμί καί οὐ ἡσσάομαι λόγος , νῦν | δέ τοσοῦτος εἄν εἶπον μόνος ὅς ἐγώ μάλιστα ὁ πολός - μιοι ὁ πολίτης καταράομαι . 17 . σκοπάω τοίνυν τίς ποτός γίγνομαι ἐπί ὁ Νίκη καί ἐγώ δοκιμάζω ὁ δωρεά ὁ τρόπος . ὡς γάρ ἀποδίδωμι ὑπόσπονδος ὁ νεκρός καί ὁ τρόπαιον ἵστημι καί περίβλεπτος εἰμί καί ἐπαινέω καί ἐκρο - τουμεις , πρόσειμι ἐγώ δημότης καί φυλέτης καί συμ - φοιτητής καί πᾶς ὅσος σύνοιδα ἐγώ ὁ λύπη ὅς εἰς ὁ ἀτυχέω ἔχω ἀδελφός νῦν , λέγω , ὁ πάλαι ποθέω ἥκω . νῦν καιρός ἀμύνω τἀδελ - φῷ ὁ συμφορά καί ὁ μέν ἀποδίδωμι ὁ οἰκίον , ὁ πατήρ δέ ὁ ἐπί ὁ πικρός κρίσις δόξα ἀπαλλάσσω .
libanius.declamatio-48 18
εἰκὸς δὲ αὐτὸν αἰσχυνθέν - τα σου τὴν ἀρετὴν ἡμερώτερόν πως κἀκείνῳ γενέσθαι . σὺ δὲ καὶ πρὸς τὸν δῆμον εἰπεῖν καὶ δι’ ἐκείνου πρᾶξαι τὰς σπονδὰς καὶ μετὰ τῶν ἄλλων ἃ λαμβάνειν νόμος καὶ τοῦτο ἐπαγγεῖ - λαι . πάντως δὲ πολλοῦ πᾶσιν ἄξιος εἶ καὶ τὸ δικαίως αἰτεῖν ἀπὸ τῆς ἀνδραγαθίας ἔστι σοι .
Lemmas: εἰκός δέ αὐτός αἰσχύνω - ὁ σύ ὁ ἀρετή ἥμερος πως ἐκεῖνος γίγνομαι . σύ δέ καί πρός ὁ δῆμος εἶπον καί διά ἐκεῖνος πράσσω ὁ σπονδή καί μετά ὁ ἄλλος ὁ λαμβάνω νόμος καί οὗτος ἐπάγω - λᾶας . πάντως δέ πολύς πᾶς ἄξιος εἰμί καί ὁ δικαίως αἰτέω ἀπό ὁ ἀνδραγαθία εἰμί σύ .
libanius.declamatio-48 19
ἐκκλησία τοίνυν μετὰ ταῦτα καὶ καλούμενος παρ - ῄειν ἄνθρωπος ἐπ’ ἀριστείᾳ κατηφής , ἀφῃρεῖτο γὰρ τὴν ἐπὶ τοῖς κατορθώμασι φαιδρότητα τὸ τῆς οἰκίας ἀτύχημα , μνησθεὶς δὲ τῆς μάχης καὶ φήσας οὐχ ὑμᾶς ἐμοὶ δεῖν ἔχειν χάριν , ἀλλ’ ἐμαυτὸν · τοῖς παραταξαμέ - νοις θεοῖς ὅμως , ἔφην , ἐπειδήπερ αἰτεῖν κελεύετε , τὰ συνήθη μέν , ὦ πάτερ , καὶ δι’ ὧν τοῖς λαμβά - νοῦσιν εὐπορία τε καὶ τὸ λαμπροὺς εἶναι περι - γίγνεται , οἷον πλέθρα γῆς πεφυτευμένης ἢ τά - λαντα ἀργυρίου ἢ σίτησιν ἐν πρυτανείῳ ἢ χαλ - κῆν εἰκόνα , τούτων μέν , ἔφην , τῶν λαμπρῶν οὔ - πω πράττομεν ἀξίως , ἀλλά μοι δότε δωρεάν . 20 . καὶ κρατηθεὶς δάκρυσιν ἐσίγησα , κελευόντων δὲ ὑμῶν λέγειν καὶ θαρρεῖν , ὧς οὐδὲν <ὂν> α ὅ τι οὐ σετε εἶπον τὴν | Ἐριννὺν τῆς οἰκίας ἣ τὰ συμ - πεφυκότα διέσπασε , τὴν συμφορὰν τἀδελφοῦ , τὴν ὀρ - γὴν τοῦ πατρός , ὧς ἀκούομεν κακῶς , ὡς τραγῳδού - μέθᾳ πανταχοῦ , καὶ τελευτῶν ἀντ’ εἰκόνος ἐπήγγελλον τοσοῦτον , ἰδεῖν οἴκοι τὸν ἀδελφόν . ἐν ᾧ πάντες ἀνεθο - ρυβήσατε τὸ τῆς αἰτήσεως ἦθος ἄμεινον τῆς ἀριστείας ἡγούμενοι .
Lemmas: ἐκκλησία τοίνυν μετά οὗτος καί καλέω παρά - ἔρχομαι ἄνθρωπος ἐπί ἀριστεία κατηφής , ἀφαιρέω γάρ ὁ ἐπί ὁ κατόρθωμα φαιδρότης ὁ ὁ οἰκίον ἀτύχημα , μιμνήσκω δέ ὁ μάχη καί φημί οὐ σύ ἐγώ δήω ἔχω χάρις , ἀλλά ἐμαυτοῦ · ὁ παρατάσσω - νόος θεός ὅμως , φημί , ἐπεί αἰτέω κελεύω , ὁ συνήθης μέν , εἰμί πατήρ , καί διά ὅς ὁ λαμβάνω - Νούσι εὐπορία τε καί ὁ λαμπρός εἰμί περί - γίγνομαι , οἷος πλέθρον γῆ φυτεύω ἢ ὁ - Λάντα ἀργύριον ἢ σίτησις ἐν πρυτανεῖον ἢ χαλ - κάν εἰκών , οὗτος μέν , φημί , ὁ λαμπρός οὖον - πω πράσσω ἀξίως , ἀλλά ἐγώ δίδωμι δωρεά . 20 . καί κρατέω δάκρυ σιγάω , κελεύω δέ σύ λέγω καί θαρσέω , ὅς οὐδείς ὕω ὅς ὅς τίς οὖον σέτω εἶπον ὁ | Ἐριννύς ὁ οἰκίον ὅς ὁ συμ - φύω διασπάω , ὁ συμφορά ἀδελφός , ὁ Ὅρ - γή ὁ πατήρ , ὅς ἀκούω κακῶς , ὡς τραγῳδέω - μέθη πανταχοῦ , καί τελευτή ἀντί εἰκών ἐπαγγέλλω τοσοῦτος , ὁράω οἴκοι ὁ ἀδελφός . ἐν ὅς πᾶς ἀνατίθημι - ρυβαινω ὁ ὁ αἴτησις ἦθος ἀγαθός ὁ ἀριστεία ἡγέομαι .
libanius.declamatio-48 21
καὶ ἦν ἔνθεν μὲν ἀκούειν ἀποκαλούν - τῶν τὸν χρηστόν , ἑτέρωθεν δὲ τὸν βέλτιστον , παντα - χόθεν δὲ ἁπλῶς ἔν γέ τι ῥῆμα πρὸς εὐφημίαν φέρον . ἀλλά τοι , ὦ δικασταί , τὸ θαῦμα μέχρι τῆς σιγῆς τοῦ πατρός , ὧς δὲ διῆρε τὸ στόμα καὶ ἐφθέγξατό τι καὶ συνήγαγε τὸ πρόσωπον , πάντα διέφθαρτο , καὶ τὰ καλὰ τέως φαῦλα ἐπεφήνει καὶ ὑμεῖς μετεβέβλησθε καὶ αὐ - τὸς παραπαίειν ἐδόκουν καὶ δι’ ὧν εὐδοκίμουν , ἐπὶ τούτοις αἰτίας εἶχον .
Lemmas: καί εἰμί ἔνθεν μέν ἀκούω αποκαλώ - ὁ ὁ χρηστός , ἑτέρωθεν δέ ὁ ἀγαθός , πᾶς - χόθεν δέ ἁπλόος ἐν γε τίς ῥῆμα πρός Εὐφημία φέρω . ἀλλά ὅς , εἰμί δικαστής , ὁ θαῦμα μέχρι ὁ σιγή ὁ πατήρ , ὅς δέ διαίρω ὁ στόμα καί φθέγγομαι τίς καί συνάγω ὁ πρόσωπον , πᾶς διαφθείρω , καί ὁ καλός τέως φαῦλος φαίνω καί σύ μεταβάλλω καί αὖος - τός παραπαίω δοκέω καί διά ὅς εὐδοκιμέω , ἐπί οὗτος αἴτιος ἔχω .
libanius.declamatio-48 22
τοσοῦτον , ὦ δικασταί , προσ - ηγορία πατρὸς εἰς ἀγῶνα πλεονέκτημα . πάντα φροῦδα ἐκεῖνα τὰ μεγάλα καὶ θαυμαστά , ὁ κηδεμὼν τῆς οἰκίας , ὁ φοβερὸς τοῖς ἐχθροῖς , ὁ τῆς πόλεως σωτήρ , ὁ φύλαξ τῶν γενῶν , ὁ τοῦ τείχους χρησιμώτερος , ὁ δοὺς ἀντὶ τοῦ πεφρικέναι εὐθυμεῖν , τὰ δ’ ἐπινίκια καταγέλαστα καὶ μικρὰ καὶ φλήναφος .
Lemmas: τοσοῦτος , εἰμί δικαστής , προς - αγόρι πατήρ εἰς ἀγών πλεονέκτημα . πᾶς φροῦδος ἐκεῖνος ὁ μέγας καί θαυμαστός , ὁ κηδεμών ὁ οἰκίον , ὁ φοβερός ὁ ἐχθρός , ὁ ὁ πόλις σωτήρ , ὁ φύλαξ ὁ γένος , ὁ ὁ τεῖχος χρήσιμος , ὁ δίδωμι ἀντί ὁ φρίσσω εὐθυμέω , ὁ δέ ἐπινίκιος καταγέλαστος καί μικρός καί φλήναφος .
libanius.declamatio-48 23
ἐπειδὴ τοίνυν ὑμῖν τε ἠνώχληκα καὶ τὸν πατέρα λελύπηκα καὶ λόγους ἀφεῖκα σιγῆς ἀξίους , εὕρηκα , ὦ δικασταί , ἑτέραν δωρεὰν δι’ ἧς ἐλπίζω τὸν πρεσβύτην εὐφρανεῖν . ἢν γὰρ οὐκ ἡδυ - νήθην λῦσαι τἀδελφῷ συμφοράν , ταύτης κοινωνεῖν ἀξιῶ καὶ τῆς οἰκίας μετ’ ἐκείνου στέρεσθαι . 24 . Τιμωρία | τοῦτ’ , οὐ δωρεά , φήσει τις καὶ τὰς τιμὰς αἷς ἀμείβεσθε τῶν ἀριστέων τοὺς κινδύ - νοῦς ἐξαριθμήσει μανίας εἶναι λέγων φυγόντα ταῦτα ἑκόντα ἐμβαίνειν εἰς τοσοῦτον κακόν . ἐγὼ δέ , εἰ μὲν ἡ σφοδρὰ λύπη τὸν λογισμὸν ἐξίστησιν , ὁμολογῶ μαί - νεσθαι πρὸς τοσοῦτον ἐπιθυμίας ἥκων . τίς γὰρ ἡ γέ - γονεν ἢ νῦν ἐστιν ἀθλιώτερος ἐμοῦ ;
Lemmas: ἐπεί τοίνυν σύ τε ἐνοχλέω καί ὁ πατήρ λυπέω καί λόγος ἀφίημι σιγή ἄξιος , εὑρίσκω , εἰμί δικαστής , ἕτερος δωρεά διά ὅς ἐλπίζω ὁ πρεσβύτης εὐφραίνω . εἄν γάρ οὐ ἡδύς - νήθω λύω ἀδελφός συμφορά , οὗτος κοινωνέω ἀξιόω καί ὁ οἰκίον μετά ἐκεῖνος στέρομαι . 24 . τιμωρία | οὗτος , οὖον δωρεά , φημί τις καί ὁ τιμή ὅς ἀμείβω ὁ Ἀριστεύς ὁ κινδύ - νόος ἐξαρίθμησις μανία εἰμί λέγω φυγή οὗτος ἑκών ἐμβαίνω εἰς τοσοῦτος κακός . ἐγώ δέ , εἰμί μέν ὁ σφοδρός λύπη ὁ λογισμός ἐξίστημι , ὁμολογέω μαί - νω πρός τοσοῦτος ἐπιθυμία ἥκω . τίς γάρ ὁ γε - γόνος ἢ νῦν εἰμί ἄθλιος ἐγώ ;
libanius.declamatio-48 25
καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἐῶ , τουτὶ δὲ αὐτὸ τὸ παρὸν πόσης δυστυχίας ; ὁ μὲν δῆμος ἐν θυσίαις καὶ χαραῖς καὶ γυναῖκες καὶ παῖδες καὶ δοῦλοι τῆς ἀδείας εἰς ἡδονὴν ἀπολαύουσι , μόνος δὲ ὁ τούτων αἴτιος ἐν οἰμωγαῖς , ἐν θρήνοις τῷ φεύγειν τὴν πατρῴαν ἑστίαν . καὶ τῶν μὲν νενικηκό - τῶν εἰμὶ πολίτης , στένω δὲ μετὰ τῶν ἡττημένων . καὶ τοῖς μὲν ἄλλοις τὸ στεφανηφορεῖν ἀπὸ τῆς ἐμῆς προθυ - μίας , ἐμοὶ δὲ ἀντὶ τούτου παρὰ τοῦ δήμου τὸ δακρύ - ειν . καὶ τῇ μὲν πόλει λῦσαι τοὺς φόβους ἴσχυσα , τῷ δὲ ἀδελφῷ λῦσαι τὴν ἀποκήρυξιν οὐκ ἔσχον , ἀλλ’ ὧν ἐν προσθήκῃ τεύξεσθαι προσεδόκων οὐδ’ αὐτὰ καθ’ αὑτὰ λαβεῖν δεδύνημαι . καὶ τὸ δεινότατον , κατῄσχυνα τὴν νίκην αἰτήσει πονηρᾷ καὶ σεσωκὼς τοὺς νόμους εἰς ὠμὴν καὶ παράνομον ὑπήχθην δωρεάν .
Lemmas: καί ὁ μέν ἄλλος ἐάω , οὗτος δέ αὐτός ὁ πάρειμι πόσος δυστυχία ; ὁ μέν δῆμος ἐν θυσία καί χαρά καί γυνή καί παῖς καί δοῦλος ὁ ἄδεια εἰς ἡδονά ἀπολαύω , μόνος δέ ὁ οὗτος αἴτιος ἐν οἰμωγή , ἐν θρῆνος ὁ φεύγω ὁ πατρῷος ἑστία . καί ὁ μέν νικάω - ὁ εἰμί πολίτης , στένω δέ μετά ὁ ἡσσάομαι . καί ὁ μέν ἄλλος ὁ στεφανηφορέω ἀπό ὁ ἐμός προθυ - μίας , ἐγώ δέ ἀντί οὗτος παρά ὁ δῆμος ὁ δάκρυ - ἐν . καί ὁ μέν πόλις λύω ὁ φόβος ἰσχύω , ὁ δέ ἀδελφός λύω ὁ ἀποκήρυξις οὐ ἔχω , ἀλλά ὅς ἐν προσθήκη τυγχάνω προσδοκάω οὐδέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ λαμβάνω δύναμαι . καί ὁ δεινός , καταισχύνω ὁ Νίκη αἰτέω πονηρός καί σῴζω ὁ νόμος εἰς ὠμός καί παράνομος ὑπάγω δωρεά .
libanius.declamatio-48 26
μὴ τοί - νυν θαυμάσῃς εἰ τοσαύτῃ συνόδῳ κακῶν ἐκβέβλημαι τῶν λογισμῶν καὶ τοῖς μὲν ἀλγῶν , τοῖς δὲ αἰσχυνό - μενος οὐ πάνυ σωφρονῶ . ἀλλ’ εἰ καὶ λίαν τις οὐκ ἐπ’ ἐμαυτοῦ με εἶναι νομίζει , τοσοῦτόν γε ἔχω καθ - ορᾶν ὧς τὰ μὲν λαμπρύνοντα ἄνθρωπον οἶ μὲν εὖ πράττοντες δέχονται καὶ τὸ μὲν πρόσφορον οἷς καιρὸς κομίζονται καὶ μέμψις ἄπεστιν , εἰ δέ τις δυσκολίᾳ κεχρημένος καὶ τοὺς οἰκείους ὁρῶν ἐν τοῖς χαλεπωτά - τοις βοηθεῖν ἀδυνατῶν μέμνηται τιμῆς καὶ λαμπρότη - τος ἀντιποιεῖται , τοῦτον καὶ μισοῦμεν καὶ μεμφόμεθα καὶ θεοῖς ἐχθρὸν ἡγούμεθα . τὸ γὰρ ἄκαιρον ἐν αἰτίᾳ πανταχοῦ .
Lemmas: μή ὅς - νυν θαυμάζω εἰμί τοσοῦτος σύνοδος κακός ἐκβάλλω ὁ λογισμός καί ὁ μέν ἄλγος , ὁ δέ αἰσχύνω - μένος οὖον πάνυ σωφρονέω . ἀλλά εἰμί καί λίαν τις οὐ ἐπί ἐμαυτοῦ ἐγώ εἰμί νομίζω , τοσοῦτόν γε ἔχω καθά - ὁράω ὅς ὁ μέν λαμπρύνω ἄνθρωπος οἶς μέν εὕω πράσσω δέχομαι καί ὁ μέν πρόσφορος ὅς καιρός κομίζω καί μέμψις ἄπειμι , εἰμί δέ τις δυσκολία χράομαι καί ὁ οἰκεῖος ὁράω ἐν ὁ χαλεπωτός - ὁ βοηθέω ἀδυνατέω μιμνήσκω τιμή καί λαμπρότης - ὅς ἀντιποιέω , οὗτος καί μισέω καί μέμφομαι καί θεός ἐχθρός ἡγέομαι . ὁ γάρ ἄκαιρος ἐν αἴτιος πανταχοῦ .
libanius.declamatio-48 27
καὶ νῦν οὐκ ἐᾷ τούτων εἶναι καιρὸν ὁ δυστυχῶν ἀδελφός , ὁ ἀντειρηκὼς πατήρ , ὁ πεισθεὶς ἐκείνῳ δῆμος . ἀλλ’ ἐπ’ ἀγορᾶς με βούλει στῆναι χαλ - κοῦν οὐδὲ φανῆναι τἀδελφοῦ τολμῶντος ἐπ’ ἀγορᾶς ; ἀλλ’ ἐν πρυτανείῳ σιτεῖσθαι τῆς οἴκοι τραπέζης ἐστε - ρημένου τούτου ; ἀλλὰ τάλαντα | λαβεῖν προσαι - τοῦντος ἐκείνου ; ἀλλὰ κηρύγματος τυχεῖν ἀποκεκηρυγ - μένου τούτου ; μή , πρὸς Δῖός , μή με ποιήσῃς περὶ τὴν φύσιν πονηρὸν μηδ’ ἐπιδείξῃς ὀλίγωρον τῶν ἐκείνης νόμων οἳ τοῖς οἰκείοις ταὐτά τε χαίρειν καὶ ταὐτὰ λυπεῖσθαι διώρισαν . συγγενείας δὲ ἀπάσης ἀδελφὸς ἐντιμότατον .
Lemmas: καί νῦν οὐ ἐάω οὗτος εἰμί καιρός ὁ δυστυχέω ἀδελφός , ὁ ἀντερῶ πατήρ , ὁ πείθω ἐκεῖνος δῆμος . ἀλλά ἐπί ἀγορά ἐγώ βούλομαι ἵστημι χαλ - κέω οὐδέ φαίνω ἀδελφός τολμάω ἐπί ἀγορά ; ἀλλά ἐν πρυτανεῖον σιτέομαι ὁ οἴκοι τράπεζα εἰμί - ῥήγνυμι οὗτος ; ἀλλά τάλαντον | λαμβάνω προσέρχομαι - Τούντος ἐκεῖνος ; ἀλλά κήρυγμα τυγχάνω ἀποκηρύσσω - μένω οὗτος ; μή , πρός Δῖος , μή ἐγώ ποιέω περί ὁ φύσις πονηρός μηδέ ἐπιδείκνυμι ὀλίγωρος ὁ ἐκεῖνος νόμος ἕ ὁ οἰκέω αὐτός τε χαίρω καί αὐτός λυπέω διόριζω . συγγένεια δέ ἀπασάω ἀδελφός ἔντιμος .
libanius.declamatio-48 28
φέρε , εἰ δὲ ἐτεθνήκει νεωστὶ καὶ κατειλήφει τὴν τελευτὴν ἡ νίκη καὶ περὶ δωρεᾶς ὁ δῆμος καθῆστο , ἆρ’ ἄν με δοκεῖς δέξασθαι ταυτὶ τὰ σεμνά , τὸν στέφανον , τὴν εἰκόνα , τἄλλα , ἀλλ’ οὐκ ἂν ἐν χάριτος μέρει τὸ λαβεῖν τινα χρόνον εἰς τὸ πένθος αἰτῆσαι ; νῦν τοίνυν οὐ τέθνηκε μέν , ὅ δὲ πολλῷ θα - νάτου βαρύτερον , ἄτιμος περιέρχεται , μᾶλλον δὲ κρύ - πτεται . τί οὖν ὁ καιρὸς ἐπαγγέλλειν παραινεῖ ; μετέχειν αὐτῷ τῆς ἀτιμίας καὶ μὴ τρυφᾶν ἐν ἀκαιρίαις ἀδελ - φῶν .
Lemmas: φέρω , εἰμί δέ θνῄσκω νεωστί καί καταλαμβάνω ὁ τελευτή ὁ νίκη καί περί δωρεά ὁ δῆμος κάθημαι , ἆρα ἄν ἐγώ δοκέω δέχομαι οὗτος ὁ σεμνός , ὁ στέφανος , ὁ εἰκών , ἄλλος , ἀλλά οὐ εἄν ἐν χάρις μέρος ὁ λαμβάνω τις χρόνος εἰς ὁ πένθος αἰτέω ; νῦν τοίνυν οὖον θνῄσκω μέν , ὅς δέ πολύς ἀνταπόλλυμι - Νάτου βαρύς , ἄτιμος περιέρχομαι , μᾶλλον δέ κρύ - πέτομαι . τίς οὖν ὁ καιρός ἐπαγγέλλω παραινέω ; μετέχω αὐτός ὁ ἀτιμία καί μή τρυφάω ἐν ἀκαιρία ἀδελ - φάω .
libanius.declamatio-48 29
δωρεὰ δὲ πᾶσα τῇ τοῦ λαμβάνοντος ἡδονῇ κρίνεται , τὸ δὲ λυπηρόν , κἂν ἄλλως ᾖ τῶν καλῶν , εἰς τιμωρίαν τελεῖ . αὐτίκα τίς οὐκ ἂν εὔξαιτο στεφάνου τυχεῖν ἐπ’ εὐνοίᾳ τῇ πρὸς τὸν δῆμον ; ἀλλ’ ἐὰν τὸν ἐν πένθει καθήμενον ἀναστήσας ἄγῃς εἰς ἐκκλησίαν ὡς ἀναρρήσει κοσμήσων , ἐκόλασας τῇ τιμῇ . καὶ τοὺς τυράννους διὰ τοῦτο δυσχεραίνομεν ὅτι πολλάκις τὸν περὶ ταῦτα συνταράττουσι θεσμόν .
Lemmas: δωρεά δέ πᾶς ὁ ὁ λαμβάνω ἡδονή κρίνω , ὁ δέ λυπηρός , κἀν ἄλλως εἰμί ὁ καλός , εἰς τιμωρία τελέω . αὐτίκα τίς οὐ εἄν εὔχομαι στέφανος τυγχάνω ἐπί εὔνοια ὁ πρός ὁ δῆμος ; ἀλλά ἐάν ὁ ἐν πένθος κάθημαι ἀνίστημι ἄγω εἰς ἐκκλησία ὡς ἀνάρρησις κοσμέω , κολάζω ὁ τιμή . καί ὁ τύραννος διά οὗτος δυσχεραίνω ὅτι πολλάκις ὁ περί οὗτος συνταράσσω θεσμός .
libanius.declamatio-48 30
πενθῶ δὴ καὶ αὐτὸς ἀδελφὸν ἐξεληλαμένον καὶ τὸν στέφανον ἀπάγει τῆς κεφαλῆς ἡ Τύχη . εἰ γὰρ τῶν ἑταίρων τις , οὓς ἡ κοινωνία τῶν ἀσκημάτων εἰς εὔνοιαν συνδεῖ , τοιούτῳ περιπεπτώκει κακῷ , μετρίως ἂν ὑμῖν ἐνέγκαι δοκῶ τὴν τοῦ γνωρίμου συμφορὰν ἢ προσελθεῖν τοῖς ἀρι - στείας καρποῖς ἐν ταῖς τῶν συνήθων κακοπραγίαις ; ὑπὲρ οὗ δὲ νῦν ἱκέτευον , ἀδελφός ἐστιν , ὦ πάτερ . τοῦτο δίκαιον ἔν . συμφοιτητής . τουτὶ δεύτερον . αἰδού - μενός με διὰ τέλους . τουτὶ τρίτον . οὐ γὰρ ἐρῶ θρα - σύν , ὦ πάτερ , ὃν ἔγνων ἐπιεικῆ .
Lemmas: πενθέω δή καί αὐτός ἀδελφός ἐξελαύνω καί ὁ στέφανος ἀπάγω ὁ κεφαλή ὁ Τύχη . εἰμί γάρ ὁ ἑταῖρος τις , ὅς ὁ κοινωνία ὁ ἄσκημα εἰς εὔνοια συνδέω , τοιοῦτος περιπίπτω κακός , μέτριος εἄν σύ φέρω δοκέω ὁ ὁ γνώριμος συμφορά ἢ προσέρχομαι ὁ ἀρι - στεῖα καρπός ἐν ὁ ὁ συνήθης κακοπραγία ; ὑπέρ ὅς δέ νῦν ἱκετεύω , ἀδελφός εἰμί , εἰμί πατήρ . οὗτος Δίκαιος ἐν . συμφοιτητής . οὗτος δύο . αἰδέομαι - μένος ἐγώ διά τέλος . οὗτος τρίτος . οὖον γάρ εἴρω Θρής - σῦς , εἰμί πατήρ , ὅς γιγνώσκω ἐπιεικής .
libanius.declamatio-48 31
τὸ μὲν οὖν ἄμει - νον ἦν τοῦτον τῆς ἐμῆς μεταλαμβάνειν εὐπραξίας · ἐπεὶ δὲ ἀντέκρουσεν ὁ Φθόνος , δεύτερόν μοι κέρδος αὐτὸ τὸ τῶν τούτου μετασχεῖν | κακῶν . ἄλλα ἄλλος , ὦ δικασταί , τῶν ἠριστευκότων θαυμάζει τε καὶ λαβεῖν ἐπιθυμεῖ , ὁ μὲν αἰχμάλωτον ἐν ὥρᾳ οὖσαν , ὁ δὲ ἐξ αὐτῶν τῶν λαφύρων χρυσόν , ὁ δὲ κτήματα καὶ γεωργίας , ὁ δ’ ἀφ’ ὧν δόξα μᾶλλον ἢ κέρδος . ἐπεθύ - μουν καὶ αὐτὸς ἰδεῖν δι’ ὑμῶν ἐν εἰρήνῃ τὸ γένος . ἔδοξα ληρεῖν , ἥττημαι λόγων . ἐπ’ ἄλλην εἶμι δωρεὰν πρέπουσαν τῷ ἐκείνης ἡμαρτηκότι . 32 . Καὶ μηδεὶς οἰέσθω με τὴν ταλαιπωρίαν ἀγνοεῖν , ἢ τὸν ἐκπεσόντα τῆς οἰκίας δέχεται , τὸν λιμόν , τὴν ἀλουσίαν , τὴν ἀγρυπνίαν , ταπεινότητα , κατήφειαν , ἐσθη - μάτων ἀπορίαν , θρῆνον συνεχῆ . τούτων γὰρ ἐγγὺς ὁ διδάσκαλος καὶ πάντα ἀκριβῶς οἶδα τὰ τῶν εἰς ταῦτα ἡκόντων καὶ οὐδὲν δεῖ με παρὰ σοῦ μαθεῖν ὡς εἰς τὸ βάραθρον μετριώτερον ἐμπεσεῖν ἢ ταύτην ὑπομεῖναι τὴν τύχην . οἴκοθεν ἔχω τὸν παιδευτήν . εἰ δὲ ἠγνόουν τὰ τῆς ἐκβολῆς δεινὰ καὶ οὐ μᾶλλον ἑτέρου τὸ πρᾶγ - μὰ ἐξηπιστάμην , οὐκ ἂν πάντων τὸ μέγιστον ἐποιού - μην ἀποδοῦναι τἀδελφῷ τὴν οἰκίαν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄμι - νοῦς εἰμί οὗτος ὁ ἐμός μεταλαμβάνω εὐπραξία · ἐπεί δέ ἀντικρούω ὁ Φθόνος , δεύτερος ἐγώ κέρδος αὐτός ὁ ὁ οὗτος μετέχω | κακός . ἄλλος ἄλλος , εἰμί δικαστής , ὁ ἀριστεύω θαυμάζω τε καί λαμβάνω ἐπιθυμέω , ὁ μέν αἰχμάλωτος ἐν ὥρα εἰμί , ὁ δέ ἐκ αὐτός ὁ λάφυρα χρυσός , ὁ δέ κτῆμα καί γεωργία , ὁ δέ ἀπό ὅς δόξα μᾶλλον ἢ κέρδος . ἐπιθύω - Μουν καί αὐτός ὁράω διά σύ ἐν εἰρήνη ὁ γένος . δοκέω ληρέω , ἡσσάομαι λόγος . ἐπί ἄλλος εἶμι δωρεά πρέπω ὁ ἐκεῖνος ἁμαρτάνω . 32 . καί μηδείς οἴομαι ἐγώ ὁ ταλαιπωρία ἀγνοέω , ἢ ὁ ἐκπίτνω ὁ οἰκίον δέχομαι , ὁ λιμός , ὁ ἀλουσία , ὁ ἀγρυπνία , ταπεινότητα , κατήφεια , ἐσθίω - Μάτων ἀπορία , θρῆνος συνεχής . οὗτος γάρ ἐγγύς ὁ διδάσκαλος καί πᾶς ἀκριβῶς οἶδα ὁ ὁ εἰς οὗτος ἥκω καί οὐδείς δεῖ ἐγώ παρά σύ μανθάνω ὡς εἰς ὁ βάραθρον μέτριος ἐμπίπτω ἢ οὗτος ὑπομένω ὁ Τύχη . οἴκοθεν ἔχω ὁ παιδευτής . εἰμί δέ ἀγνοέω ὁ ὁ ἐκβολεύς δεινός καί οὖον μᾶλλον ἕτερος ὁ πράγ - μά ἐξεπίσταμαι , οὐ εἄν πᾶς ὁ μέγας ποιέω - μείς ἀποδίδωμι ἀδελφός ὁ οἰκίον .
libanius.declamatio-48 33
σὺ δέ με ὧς ἐπ’ ἀγαθόν τι τὴν ἀποκήρυξιν ἐπείγεσθαι νομίζεις , τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει . πόθεν ; ἀλλ’ οἶδα μὲν ἅπαν τὸ δεινόν , ἐπιθυμῶ δὲ ὅμως τῆς συμφορᾶς . καί μοι δότε τὴν χάριν ταύτην , ἐπειδὴ τὴν προτέραν ἐκωλύθητε . ὁρᾶτε , ὦ δικασταί , τοὺς ἐπὶ τοῖς μεγίστοις ἀτυχήμασι ζῆν οὐκ ἀξιοῦντας . οὗτοι μὲν τὸν θάνατον ὧς ἐστὶ δεινὸν οὐκ ἀγνοοῦσιν , εἰσὶ γὰρ τῶν ὑπὲρ σωτηρίας εὐξαμένων πολλάκις , ὅμως δὲ ὀρέγονται τελευτᾶν καὶ τὸν μὲν ἐναντιούμενον ἐχθρόν , τὸν δὲ ἐντιθέντα τὸ ξίφος εὐεργέτην ἡγοῦνται . ταῖς γὰρ τῶν δεομένων ὁτουοῦν ἐπιθυμίαις ὁ συμπράττων φίλος .
Lemmas: σύ δέ ἐγώ ὅς ἐπί ἀγαθός τίς ὁ ἀποκήρυξις ἐπείγω νομίζω , ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω . πόθεν ; ἀλλά οἶδα μέν ἅπας ὁ δεινός , ἐπιθυμέω δέ ὅμως ὁ συμφορά . καί ἐγώ δίδωμι ὁ χάρις οὗτος , ἐπεί ὁ πρότερος κωλύω . ὁράω , εἰμί δικαστής , ὁ ἐπί ὁ μέγας ἀτύχημα ζῶ οὐ ἄξιος . οὗτος μέν ὁ θάνατος ὅς εἰμί δεινός οὐ ἀγνοέω , εἰμί γάρ ὁ ὑπέρ σωτηρία εὔχομαι πολλάκις , ὅμως δέ ὀρέγω τελευτάω καί ὁ μέν ἐναντιόομαι ἐχθρός , ὁ δέ ἐντίθημι ὁ ξίφος εὐεργέτης ἡγέομαι . ὁ γάρ ὁ δήω ὅστις ἐπιθυμία ὁ συμπράσσω φίλος .
libanius.declamatio-48 34
καὶ νῦν ἐγὼ τῇ μὲν λύπῃ πρὸς τὴν τῶν ἀτόπων ἐπιθυμίαν ἥκω , τοῖς δὲ ἐνταῦθα βοηθοῦσιν ἀείμνηστον εἴσομαι τὴν χάριν . εἰ δέ τις ὕστερον ἐπὶ τὸ γέρας ἀφίκοιτο μέμψις , ἐμὸν τοῦτο ἔστω τοῦ βουληθέντος λαβεῖν , ἀλλ’ οὐ τῶν δεδωκότων , οἱ τὴν ἡδονὴν τοῦ τὴν | δω - ρεὰν αἰτοῦντος ἐθεράπευσαν πλέον ἢ τὴν ζημίαν ἐσκό - πησαν .
Lemmas: καί νῦν ἐγώ ὁ μέν λύπη πρός ὁ ὁ ἄτοπος ἐπιθυμία ἥκω , ὁ δέ ἐνταῦθα βοηθέω ἀείμνηστος οἶδα ὁ χάρις . εἰμί δέ τις ὕστερος ἐπί ὁ γέρας ἀφικνέομαι μέμψις , ἐμός οὗτος ἵστημι ὁ βούλομαι λαμβάνω , ἀλλά οὖον ὁ δίδωμι , ὁ ὁ ἡδονά ὁ ὁ | δήω - Ῥέα αἰτέω θεραπεύω πλέω ἢ ὁ ζημία εἰμί - πῆσα .
libanius.declamatio-48 35
ἤδη τινὰς εἶδον ἐπ’ ἀρρωστήμασιν ἀδελ - φῶν ἑκόντας ἑαυτοὺς ἀποκλείσαντας σιτίων καὶ καθ’ ὅσον ἐξῆν κοινωνήσαντας τῶν δυσχερῶν καὶ δόξαν ἀπὸ τούτου τὴν βελτίστην λαβόντας , μᾶλλον δέ , εἰ δεῖ τἀληθὲς εἰπεῖν , τὴν χείρω διαφυγόντας . ὁ γὰρ εἰς τὸ γένος μὴ χρηστὸς τίς ἂν εἴη περὶ τὸν δῆμον καὶ τὴν πόλιν ; τοῦτό μοι καὶ νῦν ἡ δωρεὰ βούλεται δεῖ - ξαι πᾶσιν ἀνθρώποις ὧς οὐκ ἀμελῶ χρηστὸς ὢν οὐδὲ φοβεῖν ἔμαθον πολεμίους μόνον , ἀλλὰ καὶ συναλγεῖν ἀδελφοῖς ἠτυχηκόσιν .
Lemmas: ἤδη τις εἶδον ἐπί ἀρρώστημα ἀδελ - φάω ἑκών ἑαυτοῦ ἀποκλείω σιτίον καί κατά ὅσος ἔξεστι κοινωνέω ὁ δυσχερής καί δόξα ἀπό οὗτος ὁ ἀγαθός λαμβάνω , μᾶλλον δέ , εἰμί δεῖ ἀληθής εἶπον , ὁ χείρων διαφεύγω . ὁ γάρ εἰς ὁ γένος μή χρηστός τίς εἄν εἰμί περί ὁ δῆμος καί ὁ πόλις ; οὗτος ἐγώ καί νῦν ὁ δωρεά βούλομαι δεῖ - ξάγι πᾶς ἄνθρωπος ὅς οὐ ἀμελέω χρηστός εἰμί οὐδέ φοβέω μανθάνω πολέμιος μόνος , ἀλλά καί συναλγέω ἀδελφός ἀτυχέω .
libanius.declamatio-48 36
εἰ τοίνυν καὶ λῃσταὶ κεκρα - τηκότες ἡμῶν τὸν μὲν ἐν πέδαις εἶχον , ἐμὲ δὲ ἐποι - οῦντο σύσσιτον , καὶ τὸν μὲν ἐπίεζον , ἐμοὶ δὲ παρεῖχον τρυφᾶν , καὶ τῷ μὲν πᾶσαν ἀηδίαν προσῆγον , ἐμοὶ δὲ ἅπασαν ἡδονὴν ἐπόριζον , ἐδεήθην ἂν αὐτῶν μή με τιμωρεῖσθαι τοῖς τερπνοῖς μηδὲ ἐν τῷ θεραπεύειν ἀνιᾶν , ἀλλ’ εἰ κἀκεῖνον λυποῦσι , καὶ ἐμὲ δῆσαι καὶ δοῦναι δωρεὰν τὴν κοινωνίαν τῶν ἀλγεινῶν .
Lemmas: εἰμί τοίνυν καί λῃστής Κρής - τήκω ἐγώ ὁ μέν ἐν πέδη ἔχω , ἐγώ δέ ἔπω - ὄνομαι σύσσιτος , καί ὁ μέν πιέζω , ἐγώ δέ παρέχω τρυφάω , καί ὁ μέν πᾶς ἀηδία προσάγω , ἐγώ δέ ἅπας ἡδονά πορίζω , δήω εἄν αὐτός μή ἐγώ τιμωρέω ὁ τερπνός μηδέ ἐν ὁ θεραπεύω ἀνιάω , ἀλλά εἰμί ἐκεῖνος λυπέω , καί ἐγώ δήω καί δίδωμι δωρεά ὁ κοινωνία ὁ ἀλγεινός .
libanius.declamatio-48 37
καὶ νῦν , ὦ πάτερ , τὰς αὐτὰς ἀφίημι πρὸς σὲ φωνάς · ἐκ - βέβληκας τὸν ἀδελφόν , ἐμὲ δὲ οὔπω . δέδωκας ἐκεῖνον πενίᾳ , διάγω δὲ ἐγὼ ἐν ἀφθόνοις . εἴ σοι τὰ πρὸς ἐκεῖνον ἄσπονδα , ἐπάφες κἀμὲ τῷ πολέμῳ . μὴ κωλύσῃς τὸν δῆμον δοῦναι δωρεὰν δι’ ἧς ἐπιδειχθήσομαι τι - μῶν τὴν φύσιν . 38 . Ἀλλὰ πονηρός φησιν ἐκεῖνος ἐγένετο καὶ ταῦτα παθεῖν ἄξιος . ἐγὼ δέ , εἰ μὲν ἐπιληψόμενος τῆς ἐκβολῆς ἀνέστην καὶ τοιούτοις ἐχρώμην λόγοις . ἄνδρες πολῖται , συκοφαντία μοι τὸν ἀδελφὸν ἀπολώλεκε . δίκην δέδωκεν ὧν οὐκ ἠδίκηκεν . ὀξύθυμός ἐστιν ὁ πατήρ . ἀναμαρτήτους ἀξιοῖ τοὺς υἱεῖς εἶναι , πρᾶγμα ἀμήχανον . καὶ κραυγὴ καὶ θόρυβος ἐπεσκότισε τοῖς δικαίοις . δυστυ - χῆς μὲν ὁ νεανίσκος , πονηρὸς δὲ οὐδαμῶς , ὅλως εἰ πρὸς ἀπολογίαν ἔτεινεν ἡ παροῦσά μοι σπουδή , καὶ τότε τὸ κατηγορεῖν οὐκ ἂν ἦν ἔξω καιροῦ · εἰ δὲ τὰς μὲν αἰτίας ἐῶ μένειν , τὸ δὲ μετ’ ἐκείνου πράττειν κακῶς ἥδιον τίθεμαι τοῦ μὴ μόνος ἀπολαύειν τῶν ἀγαθῶν , τίς ἔτι χρεία τῶν ἐγκλημάτων ;
Lemmas: καί νῦν , εἰμί πατήρ , ὁ αὐτός ἀφίημι πρός σύ φωνή · ἐκ - βάλλω ὁ ἀδελφός , ἐγώ δέ οὔπω . δίδωμι ἐκεῖνος πενία , διάγω δέ ἐγώ ἐν ἄφθονος . εἰμί σύ ὁ πρός ἐκεῖνος ἄσπονδος , επαφή ἐγώ ὁ πόλεμος . μή κωλύω ὁ δῆμος δίδωμι δωρεά διά ὅς ἐπιδείκνυμι τίς - μῶν ὁ φύσις . 38 . ἀλλά πονηρός φημί ἐκεῖνος γίγνομαι καί οὗτος πάσχω ἄξιος . ἐγώ δέ , εἰμί μέν ἐπιλαμβάνω ὁ ἐκβολεύς ἀνίστημι καί τοιοῦτος χράω λόγος . ἀνήρ πολίτης , συκοφαντία ἐγώ ὁ ἀδελφός ἀπόλλυμι . δίκη δίδωμι ὅς οὐ ἀδικέω . ὀξύθυμος εἰμί ὁ πατήρ . ἀναμάρτητος ἀξιόω ὁ υἱός εἰμί , πρᾶγμα ἀμήχανος . καί κραυγή καί θόρυβος ἐπισκοτίζω ὁ Δίκαιος . δυστυ - χάω μέν ὁ νεανίσκος , πονηρός δέ οὐδαμῶς , ὅλως εἰμί πρός ἀπολογία τείνω ὁ πάρειμι ἐγώ σπουδή , καί τότε ὁ κατηγορέω οὐ εἄν εἰμί ἔξω καιρός · εἰμί δέ ὁ μέν αἴτιος ἐάω μένω , ὁ δέ μετά ἐκεῖνος πράσσω κακῶς ἡδύς τίθημι ὁ μή μόνος ἀπολαύω ὁ ἀγαθός , τίς ἔτι χρεία ὁ ἔγκλημα ;
libanius.declamatio-48 39
ἔδειξας , ὦ πάτερ , τὴν πονηρίαν . ἔπεισας δῆμον φιλάνθρωπον ἀτιμάσαι τὸν Ἔλεον . οὐχ οὕτως | ἐγὼ ἀνόητος ὡς ἀπολογίαν ἔτι ζητεῖν τῆς τοσαύτης ἀρτίως κατ - εγνωσμένης . τί γὰρ οὐκ εἶπον ὧν ἐνῆν ; οὐχ ὡς ἡ νεό - τῆς ῥᾷστον ὑπαχθῆναι καὶ ἁμαρτεῖν τοὺς τῷ χρόνῳ μὴ κτωμένους τὴν σύνεσιν ; οὐχ ὡς τὸ μηδὲν πλημ - μελεῖν ἐν τοῖς θεοῖς ὥρισται ; οὐκ εἶπον ἃ παρ’ ὑμῶν ἀκήκοα πολλάκις , ὅτι τοῦ νόμου φόβος ἐστὶ τὸ βού - λημα καὶ τοὺς νέους δεδοικέναι μὲν ἀξιοῖ τὴν ἐκβολὴν ἐπὶ τῷ σωφρονεῖν , ἀπελαύνεσθαι δὲ οὐκ ἔστι καὶ περι - νοστεῖν ἀοίκους οὔσης οἰκίας ἐφ’ ἁμαρτήμασι φαύλοις ; εἰ γὰρ δὴ μεγάλα , τί οὐκ ἀπέκτεινε ;
Lemmas: δείκνυμι , εἰμί πατήρ , ὁ πονηρία . πείθω δῆμος φιλάνθρωπον ἀτιμάζω ὁ Ἔλεος . οὐ οὕτως | ἐγώ ἀνόητος ὡς ἀπολογία ἔτι ζητέω ὁ τοσοῦτος ἄρτιος κατά - εγνωσμένος . τίς γάρ οὐ εἶπον ὅς ἐν-εἰμί ; οὐ ὡς ὁ νέομαι - ὁ ῥᾴδιος ὑπάγω καί ἁμαρτάνω ὁ ὁ χρόνος μή κτάομαι ὁ σύνεσις ; οὐ ὡς ὁ μηδείς πλημ - ἀμελέω ἐν ὁ θεός ὁρίζω ; οὐ εἶπον ὁ παρά σύ ἀκούω πολλάκις , ὅτι ὁ νόμος φόβος εἰμί ὁ βοῦς - λήμη καί ὁ νέος δείδω μέν ἀξιόω ὁ ἐκβολή ἐπί ὁ σωφρονέω , ἀπελαύνω δέ οὐ εἰμί καί περί - νοστέω ἄοικος εἰμί οἰκίον ἐπί ἁμάρτημα φαῦλος ; εἰμί γάρ δή μέγας , τίς οὐ ἀποκτείνω ;
libanius.declamatio-48 40
καὶ μὴν καὶ τὸν πατέρα ἠρόμη·ν εἰ τὴν νεότητα ἀναμαρτήτως πεπόρευται , οὐκ ἔχοντος δὲ εἰπεῖν ἠξίουν τὸν αὐτοῦ undefined σ’ πατέρα εἰς ἡμᾶς μιμεῖσθαι , λέγων δὲ ταῦτα ἐρραψῴ - δουν ὀνόματι πατρὸς κατακλυζόμενος .
Lemmas: καί μήv καί ὁ πατήρ ἀρόω εἰμί ὁ νεότης ἀναμάρτητος πορεύω , οὐ ἔχω δέ εἶπον ἀξιόω ὁ αὐτός undefined σός πατήρ εἰς ἐγώ μιμέομαι , λέγω δέ οὗτος ῥάπτω - δήω ὄνομα πατήρ κατακλύζω .
libanius.declamatio-48 41
τί οὖν φημι ; δεῖν μήτ’ ἐμοὶ συγχωρεῖν ἀπολογίας μεμνῆσθαι τῷ γε ἡττημένῳ μήτε τούτῳ βλασφημίας τῷ νενικηκότι . πέ - παυται γὰρ ἀμφοῖν ἡ χρεία τῇ χειροτονίᾳ καὶ τῷ βού - λεσθαί με νῦν ἐκπεσεῖν τὸ πεπονηρεῦσθαι τὸν ἀδελφὸν οὐδὲν κοινωνεῖ . 42 . Καὶ μὴν ὅσῳπερ ἂν ἐκεῖνον τῷ λόγῳ κατα - σκευάζῃ μιαρόν , τοσούτῳ προνοητέον αὐτῷ τῆς ἐμῆς ἀρετῆς , ὅπως μὴ παντελῶς δυστυχὴς ῇ πατήρ , ἀλλά τὸν μὲν πονηρόν , τὸν δὲ οὐ τοιοῦτον ἔχη . ἂν μὲν τοί - νυν ἐκπέσω καὶ λάβῃ με κοινωνὸν ἑκόντα τῆς ταλαι - πωρίας ἀδελφός , χρηστός , δίκαιος , τὴν φύσιν αἰδού - μενος , πάνθ’ ὅσα κάλλιστα ἀκούσομαι καὶ δι’ ἐμοῦ σὺ ζηλωτὸς ὁ γονεύς · ἂν δέ , ὃ μὴ γένοιτο μηδὲ ἔστω , τὸ κατ’ ἐμαυτὸν προελόμενος ὑπερβῶ τὸ ἐκείνου , πονηρός , ὠμός , ἀσεβής , οὐ θεοὺς εἰδώς , οὐ νέμεσιν , πάντα τὰ χείριστα ἀκούσομαι καὶ δι’ ἐμοῦ πάλιν ἐν ὀνείδεσιν ὁ πατήρ .
Lemmas: τίς οὖν φημί ; δήω μήτε ἐγώ συγχωρέω ἀπολογία μιμνήσκω ὁ γε ἡσσάομαι μήτε οὗτος βλασφημία ὁ νικάω . μετά - παύω γάρ ἄμφω ὁ χρεία ὁ χειροτονία καί ὁ βοῦς - λαίσθη ἐγώ νῦν ἐκπίπτω ὁ πονηρεύομαι ὁ ἀδελφός οὐδείς κοινωνέω . 42 . καί μήv ὅσος εἄν ἐκεῖνος ὁ λόγος κατά - σκευάζω μιαρός , τοσοῦτος προνοητέον αὐτός ὁ ἐμός ἀρετή , ὅπως μή παντελῶς δυστυχής ᾗ πατήρ , ἀλλά ὁ μέν πονηρός , ὁ δέ οὖον τοιοῦτος χάω . εἄν μέν ὅς - νυν ἐκπίπτω καί λαμβάνω ἐγώ κοινωνός ἑκών ὁ Ταλάι - πορεία ἀδελφός , χρηστός , δίκαιος , ὁ φύσις αἰδέομαι - μένος , πᾶς ὅσος καλῶς ἀκούω καί διά ἐγώ σύ ζηλωτός ὁ γονεύς · εἄν δέ , ὅς μή γίγνομαι μηδέ ἵστημι , ὁ κατά ἐμαυτοῦ προαιρέω ὑπερβαίνω ὁ ἐκεῖνος , πονηρός , ὠμός , ἀσεβής , οὖον θεός οἶδα , οὖον νέμος , πᾶς ὁ κακός ἀκούω καί διά ἐγώ πάλιν ἐν ὄνειδος ὁ πατήρ .
libanius.declamatio-48 43
μὴ τοίνυν ἀνάσχῃ | διπλῆν ὀδύνην ἐπὶ σὲ βαδίζουσαν , ἀλλὰ ἀποκήρυξιν ἀποκηρύξει παρα - μύθησαι τῇ παρούσῃ τὴν προτέραν , τῇ παρ’ ἐμοῦ τὴν παρὰ σοῦ . ἡ μὲν γὰρ σημεῖον ἦν πονηρίας σοῦ παι - δός , ἡ δὲ καλοκαγαθίας σοῦ παιδός .
Lemmas: μή τοίνυν ἀνέχω | διπλόος ὀδύνη ἐπί σύ βαδίζω , ἀλλά ἀποκήρυξις ἀποκήρυξις παρά - μυθέομαι ὁ πάρειμι ὁ πρότερος , ὁ παρά ἐγώ ὁ παρά σύ . ὁ μέν γάρ σημεῖον εἰμί πονηρία σύ παῖς - δίδωμι , ὁ δέ καλοκαγαθία σύ παῖς .
libanius.declamatio-48 44
μετριώτερον δεῖ σε νομίσαι τὰ περὶ τοὺς υἱεῖς ἐξ ἡμισείας ἀσχημο - νεῖν ἢ τελέως ὄψει μεστὴν αὐτίκα τὴν πόλιν τοιούτων ῥημάτων · πάνυ γε . οὐ γὰρ πάντα ἀγαθὸς ἀρι - στεύς , ὃς τοὺς μὲν πολεμίους τῆς χώρας ἐξ - ἔβαλε , τὸν δὲ ἀδελφὸν οὐκ ἐπανήγαγεν οἴκαδε . εὐτυχίαν ἥρπασεν ἐν τοῖς ὅπλοις , οὐκ ἀρετὴν ἐπεδείξατο . εἰ δὲ ἀρετὴν ἤσκει , πάντως ἂν ἐπ - έθηκε τῷ τροπαίῳ τὴν περὶ τὸ γένος ἐπανόρ - θωσιν . 45 . Ἡ δὲ αἴτησις , ὦ πάτερ , καὶ τὸ ἡττᾶσθαι δοκεῖν μικρὸν ἔχει τὸν ψόγον ; ῥᾴδιον γὰρ εὑρεῖν καὶ κατ’ ἐκείνης λόγον · πλάσμα ἦν ἡ δωρεὰ καὶ τέχνη , ῥήματα φιλάνθρωπα , γνώμη δὲ οὐ τοιαύτη . σχῆμα εὐπρεπές , οὐκ ἀληθείας ἔργον . ἐξεχλεύ - ασε τὸν ταλαίπωρον ἀδελφόν , ἀλλ’ οὐκ ἐξεί - λετο τῶν κακῶν . ἤνεγκεν αὐτῷ τὴν δυστυχίαν εἰς μέσον , ἀνελεῖν δὲ οὐκ ἐζήτησεν . ἀφωσιώ - σατο πρὸς τοὺς πολλούς , εἰρωνεύσατο , πράττει δὲ ὅπως ἀθάνατον ἑστήξει τὸ μῖσος . οὐ γὰρ αὐτὸς καὶ τὰ πρῶτα συνεσκεύασεν ; οὐ γὰρ ἐκ τῆς τούτου κακοηθείας ὁ ἀδελφὸς ἐλήλαται καὶ διαβολαῖς ἡ φύσις ἠδίκηται ;
Lemmas: μέτριος δεῖ σύ νομίζω ὁ περί ὁ υἱός ἐκ ἥμισυς άσχημος - νέος ἢ τέλειος ὁράω μεστός αὐτίκα ὁ πόλις τοιοῦτος ῥῆμα · πάνυ γε . οὖον γάρ πᾶς ἀγαθός ἀρι - ἵστημι , ὅς ὁ μέν πολέμιος ὁ χώρα ἐκ - βάλλω , ὁ δέ ἀδελφός οὐ ἐπανάγω οἴκαδε . εὐτυχία ἁρπάζω ἐν ὁ ὅπλον , οὐ ἀρετή ἐπιδείκνυμι . εἰμί δέ ἀρετή ἀσκέω , πάντως εἄν ἔπος - τίθημι ὁ τρόπαιον ὁ περί ὁ γένος ἐπανόρ - τίθημι . 45 . ὁ δέ αἴτησις , εἰμί πατήρ , καί ὁ ἡσσάομαι δοκέω μικρός ἔχω ὁ ψόγος ; ῥᾴδιος γάρ εὑρίσκω καί κατά ἐκεῖνος λόγος · πλάσμα εἰμί ὁ δωρεά καί τέχνη , ῥῆμα φιλάνθρωπον , γνώμη δέ οὖον τοιοῦτος . σχῆμα εὐπρεπής , οὐ ἀλήθεια ἔργον . ἐξεχλεύ - ἀάω ὁ ταλαίπωρος ἀδελφός , ἀλλά οὐ ἔχω - Λέτο ὁ κακός . φέρω αὐτός ὁ δυστυχία εἰς μέσος , ἀναιρέω δέ οὐ ζητέω . ἀφοσιόω - Σάτο πρός ὁ πολύς , ῥώννυμι , πράσσω δέ ὅπως ἀθάνατος ἵστημι ὁ μῖσος . οὖον γάρ αὐτός καί ὁ πρῶτος συσκευάζω ; οὖον γάρ ἐκ ὁ οὗτος κακοήθεια ὁ ἀδελφός ἐλαύνω καί διαβολή ὁ φύσις ἀδικέω ;
libanius.declamatio-48 46
εἰ δὲ ἄλλοθέν ποθεν ταῦτα προσεπεπτώκει καὶ οὐκ ἠρέσκετο τῇ συμφορᾷ , ταχέως ἂν ἔλυσε τὸ δεινὸν ἱκε - τείαις , ἀντιβολίαις , δεήσεσεν , ὀδυρμοῖς , δά - κρυσιν , ἀεὶ παρών , συνών , συνδιαιτώμενος . μέγα δ’ ἂν ἴσχυσε πρὸς διαλλαγὰς καὶ τὸ παρὰ πότον στενάξαντα ἀνακαλέσαι τὸν ἀδελφόν . ἀλλ’ οὐκ ἐποίησε τούτων οὐδὲν ἢ πάντως ἂν μετ - ἐστήσατο τὸν γονέα τῆς ὀργῆς . οὐ γὰρ δὴ τῶν θηρίων ἀγριώτερος ἂν ἦν οὐδὲ πλέον τὸν υἱὸν ἢ τοὺς πολεμίους μισῶν , οἷς πολλάκις μεθ’ ἡμῶν ἐσπείσατο σὺν ὅπλοις ἐπελθοῦσιν , Ἥλιε , καὶ πολὺ τῶν πολιτῶν ἀναλωκόσι καὶ σπεύ - δοῦσι κατασκάψαι τὴν | πόλιν .
Lemmas: εἰμί δέ ἄλλοθεν πόθεν οὗτος προσπίπτω καί οὐ ἀρέσκω ὁ συμφορά , ταχέως εἄν λύω ὁ δεινός ἵκω - τίω , ἀντιβολία , ἐσθίω , ὀδυρμός , δᾶ - Κρυσί , ἀεί πάρειμι , σύνειμι , συνδιαιτάομαι . μέγας δέ εἄν ἰσχύω πρός διαλλαγή καί ὁ παρά πότος στενάζω ἀνακαλέω ὁ ἀδελφός . ἀλλά οὐ ποιέω οὗτος οὐδείς ἢ πάντως εἄν μετά - ἵστημι ὁ γονεύς ὁ ὀργή . οὖον γάρ δή ὁ θηρίον ἄγριος εἄν εἰμί οὐδέ πλέω ὁ υἱός ἢ ὁ πολέμιος μισέω , ὅς πολλάκις μετά ἐγώ σπένδω σύν ὅπλον ἐπέρχομαι , Ἥλιος , καί πολύς ὁ πολίτης ἀναλίσκω καί σπεύδω - δήω κατασκάπτω ὁ | πόλις .
libanius.declamatio-48 47
τοῦτο γὰρ ἀνθρώπινον καὶ ἀσφαλὲς τὸ μηδαμοῦ τὸ μέτρον ἐκβαίνειν . κεκράτηκας πολεμίων . σπεῖ - σαι . παῖδα ἐσωφρόνισας ἐκβαλών . ἀναλάμβανε . ὁ δὲ σεμνὸς ἀριστεὺς τῇ μὲν αἰτήσει χρηστὸς ὤφθη , τῷ δ’ ἀτυχήσας μὴ χαλεπῆναι φαῦλος καὶ τὸν ἐφ’ οἷς ἐπήγγειλεν ἔπαινον οἷς οὐ πεί - σας πρᾴως ἤνεγκεν ἐξήλειψεν .
Lemmas: οὗτος γάρ ἀνθρώπινος καί ἀσφαλής ὁ μηδαμοῦ ὁ μέτρον ἐκβαίνω . κρατέω πολέμιος . σπένδω - σός . παῖς σωφρονίζω ἐκβάλλω . ἀναλαμβάνω . ὁ δέ σεμνός ἀριστεύς ὁ μέν αἰτέω χρηστός ὁράω , ὁ δέ ἀτυχέω μή χαλεπαίνω φαῦλος καί ὁ ἐπί ὅς ἐπαγγέλλω ἔπαινος ὅς οὖον πεῖ - σός πρᾶος φέρω ἐξαλείφω .
libanius.declamatio-48 48
ἀλλὰ τί ἐχρῆν ποιεῖν ; φυγεῖν οὕτως ἀνελεῆ πατέρα , μισῆσαι πικρίαν ἄπαυστον , μετατάξασθαι πρὸς τὸν ἀτυ - χοῦντα ἀδελφόν , ἡδίω νομίσαι τὴν μετὰ τού - του πενίαν τῆς τοῦ πατρὸς περιουσίας . 49 . Ἵνα δὴ μὴ τοιαύταις ὑποψίαις ἐνέχωμαι , κατ’ ἐμαυτοῦ γράφω τὴν ἐκβολήν . κερδανεῖς δὲ καὶ αὐτός , 03 πάτερ , ἐν τῷ τὸν γράφοντα ἐμὲ ταῦτα εἶναι . τίνα τρόπον ἐγώ σε λελύπηκα μὴ μισῶν τὸν ἀδελφὸν καὶ δίκην ὀφείλων σοι τῆς πρὸς ἐκεῖνον εὐνοίας ;
Lemmas: ἀλλά τίς χρή ποιέω ; φεύγω οὕτως ἀναιρέω πατήρ , μισέω πικρία ἄπαυστος , μετατάσσω πρός ὁ Ἄτυς - χούντα ἀδελφός , ἡδύς νομίζω ὁ μετά ὅς - ὁ πενία ὁ ὁ πατήρ περιουσία . 49 . ἵνα δή μή τοιοῦτος ὑποψία ἐνέχω , κατά ἐμαυτοῦ γράφω ὁ ἐκβολή . κερδαίνω δέ καί αὐτός , 03 πατήρ , ἐν ὁ ὁ γράφω ἐγώ οὗτος εἰμί . τίς τρόπος ἐγώ σύ λυπέω μή μισέω ὁ ἀδελφός καί δίκη ὀφείλω σύ ὁ πρός ἐκεῖνος εὔνοια ;
libanius.declamatio-48 50
ἤδη καὶ τοὺς ἐκπολεμώσαντάς σε πρὸς ἐκεῖνον ἔτι καὶ νῦν ὁρῶ παρὰ σοὶ δυναμένους . οἶδα τοίνυν ὡς οὗτοι τὴν αὐτὴν προσοίσουσι μηχανὴν καὶ τοσούτῳ ῥᾷον παρά - ξουσιν , ὅσῳ συνείθικας εὐχερῶς ἀποκηρύττειν καὶ τολ - μᾶν ἐν δικαστηρίῳ βοᾶν · ἀλλότριον ὅν γεγέννηκα ποιοῦμαι . οὐκ ἀνθέξεις τοῖς σοφισταῖς τούτοις , ὦ πάτερ , οὐδ’ ἂν σφόδρα ἐθέλῃς τὴν ἀριστείαν αἰδεῖσθαι . 51 . βούλει σοι προείπω καὶ τὰ ῥήματα τῶν γοήτων ; ἐχθρὸν ἔνδον ἔχων οὐκ ᾔδεις . ἐπὶ σαυτῷ τὸν παῖδα ἔτρεφες . πατραλοίας ἡμῖν ὁ γενναῖος . ταῖν χεροῖν οὐχ ἥψατο , ῥήμασι δὲ ἐρείδων οὐκ ἀνῆκε . πρᾳότερος ἐθέλει · τῶν γερόντων εἶναι δοκεῖν . πορευέσθω παρ’ ἐκεῖνον ὅν περὶ πλεί - ονος ποιεῖται . δότω δίκην τῆς ὕβρεως . δεῖξον ὡς χαλεπαίνεις , ὧς οὐκ εἰκότα ἀκήκοας .
Lemmas: ἤδη καί ὁ ἐκπολεμόω σύ πρός ἐκεῖνος ἔτι καί νῦν ὁράω παρά σύ δύναμαι . οἶδα τοίνυν ὡς οὗτος ὁ αὐτός προσφέρω μηχανή καί τοσοῦτος ῥᾳδίως παρά - ξους , ὅσος συνειθικαι εὐχερής ἀποκηρύσσω καί τολ - τιμή ἐν δικαστήριον βοάω · ἀλλότριος ὅς γεννάω ποιέω . οὐ ἀντέχω ὁ σοφιστής οὗτος , εἰμί πατήρ , οὐδέ εἄν σφόδρα ἐθέλω ὁ ἀριστεία αἰδέομαι . 51 . βούλομαι σύ προεῖπον καί ὁ ῥῆμα ὁ γόης ; ἐχθρός ἔνδον ἔχω οὐ οἶδα . ἐπί σεαυτοῦ ὁ παῖς τρέφω . πατραλοίας ἐγώ ὁ γενναῖος . ὁ χείρ οὐ ἅπτω , ῥῆμα δέ ἐρείδω οὐ ἀνίημι . πρᾶος ἐθέλω · ὁ γέρων εἰμί δοκέω . πορεύω παρά ἐκεῖνος ὅς περί πλέω - ὄνος ποιέω . δίδωμι δίκη ὁ ὕβρις . δείκνυμι ὡς χαλεπαίνω , ὅς οὐ εἰκός ἀκούω .
libanius.declamatio-48 52
τοι - ούτοις οἰχήσονται εὐθύς <σε> , α οἶδα , λαβόντες τοῖς δεσι καὶ οὐδὲν ἐμποδιεῖ τὸ τρόπαιον , ὁ κρότος , τὸ τῆς ἀριστείας ἀξίωμα τὸ ἐκ τῶν | τοιούτων ἔργων κρείττω αὐτῆς τῆς ἀποκηρύξεως τοῖς νόμοις εἶναι , καὶ γὰρ τοιοῦτόν τι πέπυσμαι , ὀργὴ γάρ , ἡνίκα ἂν ὑπερ - ζέσῃ , τὸν λογισμὸν παρώσασα φέρεται ῇ ἂν τύχῃ .
Lemmas: ὅς - οὗτος οἴχομαι εὐθύς εἰμί , ὅς οἶδα , λαμβάνω ὁ δέσις καί οὐδείς ἐμποδίζω ὁ τρόπαιον , ὁ κρότος , ὁ ὁ ἀριστεία ἀξίωμα ὁ ἐκ ὁ | τοιοῦτος ἔργον ἀγαθός αὐτός ὁ ἀποκήρυξις ὁ νόμος εἰμί , καί γάρ τοιοῦτος τίς πυνθάνομαι , ὀργή γάρ , ἡνίκα εἄν ὑπερ - ζέω , ὁ λογισμός παρόω φέρω ᾗ εἄν τυγχάνω .
libanius.declamatio-48 53
Σκόπει τοίνυν ὅπως σε φιλῶ καὶ ταῦτα λυ - ποῦντα . παρέχω σοι τιμωρίαν πράξασθαι διαφεύγοντα τὴν αἰσχύνην . τὸ γὰρ ἐκπεσεῖν με τῆς οἰκίας τοῖς ἐμαυτοῦ λόγοις ἐν μὲν τῷ μὴ μετέχειν τῶν πατρῴων κολάζει , ἐν δὲ τῷ σοῦ σιγῶντος τυχεῖν ἄνευ αἰτίας ὧν ἐπιθυμεῖς δίδωσι .
Lemmas: σκοπάω τοίνυν ὅπως σύ φιλέω καί οὗτος Λυ - πούντα . παρέχω σύ τιμωρία πράσσω διαφεύγω ὁ αἰσχύνη . ὁ γάρ ἐκπίπτω ἐγώ ὁ οἰκίον ὁ ἐμαυτοῦ λόγος ἐν μέν ὁ μή μετέχω ὁ πατρῷος κολάζω , ἐν δέ ὁ σύ σιγάω τυγχάνω ἄνευ αἴτιος ὅς ἐπιθυμέω δίδωμι .
libanius.declamatio-48 54
φέρε , εἴ με ἐβούλου καταποντί - σαι , φθάσας δὲ αὐτὸς ἐμαυτὸν ἐνέβαλον εἰς τὴν θά - λασσαν , οὐκ ἄν σε εὐηργέτουν ἀποπνιγείς τε καὶ σὲ τοῦ μύσους ἀπαλλάξας ; εἰ δὲ ἥδιστ’ ἂν ἀπέκτεινας ξίφει , τοῦτο δὲ αὐτὸς αἰσθόμενος εἰς ἐμαυτὸν ὦσα τὸ σιδήριον σοῦ διαμέλλοντος , οὐκ ἂν ἦν σοι κεχαρισμέ - νος τεθνεώς τε καὶ σὲ διατηρήσας καθαρὸν τοῦ φό - νου ;
Lemmas: φέρω , εἰμί ἐγώ βούλομαι καταπίνω - σός , φθάνω δέ αὐτός ἐμαυτοῦ ἐμβάλλω εἰς ὁ ἀνταπόλλυμι - λανθάνω , οὐ ἄν σύ εὐεργετέω ἀποπνίγω τε καί σύ ὁ μύσος ἀπαλλάσσω ; εἰμί δέ ἡδύς εἄν ἀποκτείνω ξίφος , οὗτος δέ αὐτός αἰσθάνομαι εἰς ἐμαυτοῦ ὠθέω ὁ σιδήριον σύ διαμέλλω , οὐ εἄν εἰμί σύ χαρισμός - Μύκονος θνῄσκω τε καί σύ διατηρέω καθαρός ὁ Φο - νόος ;
libanius.declamatio-48 55
ἀπὸ τῆς αὐτῆς καὶ νῦν γνώμης ἀποκηρύτ - τεσθαι βούλομαι . ἐλθέτω μανίας ἐπ’ ἐμὲ μᾶλλον ἔγ - κλημα ἢ τὸν πατέρα ἀσεβείας · εἰπάτω τις ὡς ὁ νεα - νίσκος παραπαίει μᾶλλον ἤ ὁ πρεσβύτης παραφρονεῖ . λάβε δίκην , ὦ πάτερ , λάβε μεγάλων ἁμαρτημάτων . ἐμνημόνευσα πρὸς σὲ φιλανθρωπίας , ἐμνημόνευσα προσ - ηγορίας ἀδελφοῦ , ἐμεμψάμην ὀργήν , ἐπῄνεσα συγγνώ - μην . ἦν που τῆς δημηγορίας καὶ τὸ τῶν διαλλαγῶν ὄνομα καὶ τὸν Ἔλεον προσεῖπον . ὀφείλω δίκην ἐπιει - κῶν ῥημάτων . ἀποκήρυξον , ἔκβαλε , μὴ μεταβάλῃς τοὺς τρόπους . 56 . Ἀλλ᾿ ἀσύμφορον , νὴ Δία , τὸν ἀριστέα διάγειν ἐν λύπῃ καὶ διὰ τοῦτο τῆς περὶ τὸν πόλεμον ἀμελεῖν μελέτης καὶ τοῖς ἐχθροῖς πα - ρασκευάζειν ἡδονήν . δῆλον γὰρ ὧς τὰ τούτου δυσχερῆ τοῖς ἐναντίοις ἑορτή . τί φῄς ; δέδοικας μὴ πεσὼν εἰς λύπην ἀμελήσω τῶν ὅπλων ; νῦν γὰρ ἐν εὐφροσύνῃ μοι τὰ πράγματα καὶ ᾠδαῖς καὶ γέλωτι ; τεκμαίρου τὴν ἀθυμίαν , ἄνθρωπε , τῷ προσώπῳ . ταύτῃ συζῶ , διὰ ταύτην ἀπόλωλα . λύπη μοι σύμπας ὁ βίος . 57 . ἂν εἰς τὴν ἀγορὰν | ἐμβάλω , τοῖς γνωρίμοις ὑπὲρ τούτου λαλῶν δακρύω . ἂν οἴκαδε εἰσέλθω , τὸ πλήρωμα ὁρῶν ἠκρωτηριασμένον πενθῶ . ἂν εἰς παλαί - στραν ἀφίκωμαι , τὸν ἀδελφὸν ὁρῶν ἀπερριμμένον ὀδύ - ρομαι . ἅπας καιρὸς καὶ τόπος ἀφορμὴ δακρύων , οἰκία , στενωποί , γυμνάσια , σύλλογοι , τράπεζα , ὕπνος . ἤδη γὰρ κἀν τοῖς ὀνείρασιν ἔνδον μὲν ἔχειν αὐτὸν δοκῶν ὑφ’ ἡδονῆς ἐκπηδῶ , μανθάνων δὲ τὴν ἀπάτην ἐν ὀδυρμοῖς ἀναμένω τὴν ἡμέραν . μάρτυρα δὲ ἔχω τῶν πολλῶν δακρύων τὸν ἐπ’ αὐτοῖς πολλάκις ἀγανακτή - σαντα τοῦτον αὐτὸν τὸν πατέρα .
Lemmas: ἀπό ὁ αὐτός καί νῦν γνώμη ἀποκηρύσσω - τίνω βούλομαι . ἔρχομαι μανία ἐπί ἐγώ μᾶλλον ἐκ - κλῆμα ἢ ὁ πατήρ ἀσέβεια · εἶπον τις ὡς ὁ νέος - Νίσκος παραπαίω μᾶλλον ἤ ὁ πρεσβύτης παραφρονέω . λαμβάνω δίκη , εἰμί πατήρ , λαμβάνω μέγας ἁμάρτημα . μνημονεύω πρός σύ φιλανθρωπία , μνημονεύω προς - ἀγορία ἀδελφός , μέμφομαι ὀργή , ἐπαινέω συγγιγνώσκω - μείς . εἰμί ποῦ ὁ δημηγορία καί ὁ ὁ διαλλαγή ὄνομα καί ὁ Ἔλεος προσεῖπον . ὀφείλω δίκη πίνω - Κῶς ῥῆμα . ἀποκηρύσσω , ἐκβάλλω , μή μεταβάλλω ὁ τρόπος . 56 . ἀλλά ἀσύμφορος , νή Ζεύς , ὁ Ἀριστεύς διάγω ἐν λύπη καί διά οὗτος ὁ περί ὁ πόλεμος ἀμελέω μελέτη καί ὁ ἐχθρός πῃ - ρασκευαζω ἡδονή . δῆλος γάρ ὅς ὁ οὗτος δυσχερής ὁ ἐναντίος ἑορτή . τίς φημί ; δείδω μή πίπτω εἰς λύπη ἀμελέω ὁ ὅπλον ; νῦν γάρ ἐν Εὐφρόσυνος ἐγώ ὁ πρᾶγμα καί ᾠδή καί γέλως ; τεκμαίρομαι ὁ ἀθυμία , ἄνθρωπος , ὁ πρόσωπον . οὗτος συζῶ , διά οὗτος ἀπόλλυμι . λύπη ἐγώ σύμπας ὁ βίος . 57 . εἄν εἰς ὁ ἀγορά | ἐμβάλλω , ὁ γνώριμος ὑπέρ οὗτος λαλέω δάκρυ . εἄν οἴκαδε εἰσέρχομαι , ὁ πλήρωμα ὁράω ἀκρωτηριάζω πενθέω . εἄν εἰς παλαιός - στρα ἀφικνέομαι , ὁ ἀδελφός ὁράω ἀπορρίπτω ὄζω - ρομαι . ἅπας καιρός καί τόπος ἀφορμή δάκρυ , οἰκίον , στενωπός , γυμνάσιον , σύλλογος , τράπεζα , ὕπνος . ἤδη γάρ ἐν ὁ ὄνειρος ἔνδον μέν ἔχω αὐτός δοκέω ὑπό ἡδονή ἐκπηδάω , μανθάνω δέ ὁ ἀπάτη ἐν ὀδυρμός ἀναμένω ὁ ἡμέρα . μάρτυς δέ ἔχω ὁ πολύς δάκρυ ὁ ἐπί αὐτός πολλάκις ἀγανακτέω - ὁδόω οὗτος αὐτός ὁ πατήρ .