ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-47 1
ἀλλ’ εἰ καὶ χαλεπὸς ἡμῖν πέφηνε μετὰ τὴν R IV 669 νόσον ὁ πατὴρ καὶ τοιοῦτος οἷον οὐκ ἄν ποτε ἤλπισα , διετέλει γάρ , ὦ δικασταί , τὸν ἐμὸν ἐπαινῶν τρόπον , ὅμως οἶμαι δεῖν τοῖς θεοῖς ἔχειν χάριν , ὅτι διαπέφευγε μὲν τὸν κίνδυνον , πρᾶττ’ εἰν δὲ ἃ τῶν ὑγιαινόντων ἐστὶ δύναται καὶ δικαστήρια καθίζειν καὶ ἐγκαλεῖν οἷς ἂν | ἐθέλῃ . καὶ γὰρ εἰ κατ’ ἐμοῦ πρώτου τοῖς ἀπὸ τῆς ὑγείας κέχρηται καὶ παρακελεύεταί γε ὑμῖν τῇ ψήφῳ τῆς οἰκίας ἐκβαλεῖν , ζῆν γε αὐτὸν ἔγωγε μᾶλλον ἂν ἠβουλόμην ἢ τεθνεῶτος μηδὲν αὐτὸς τοι - οῦτο παθεῖν .
Lemmas: ἀλλά εἰμί καί χαλεπός ἐγώ φαίνω μετά ὁ R IV 669 νόσος ὁ πατήρ καί τοιοῦτος οἷος οὐ ἄν ποτέ ἐλπίζω , διατελέω γάρ , ὦ δικαστής , ὁ ἐμός ἐπαινέω τρόπος , ὅμως οἴομαι δεῖ ὁ θεός ἔχω χάρις , ὅτι διαφεύγω μέν ὁ κίνδυνος , πράσσω ἐν δέ ὅς ὁ ὑγιαίνω εἰμί δύναμαι καί δικαστήριον καθίζω καί ἐγκαλέω ὅς ἄν | ἐθέλω . καί γάρ εἰμί κατά ἐγώ πρῶτος ὁ ἀπό ὁ ὑγεία χράω καί παρακελεύομαι γε σύ ὁ ψῆφος ὁ οἰκία ἐκβάλλω , ζάω γε αὐτός ἐγώ μᾶλλον ἄν βούλομαι ἢ θνῄσκω μηδείς αὐτός ὅς - οῦτο πάσχω .
libanius.declamatio-47 2
καὶ οὐ μόνον γε τὸν τῆς ἀποκηρύξεως φόβον μετριώτερον ἂν ἡγησάμην τῆς τοῦ πατρὸς τε - λευτῆς , ἀλλ’ εἰ καὶ δυοῖν ἔδει συμβῆναι θάτερον , ἢ τοῦτον ἀπελθεῖν ἢ ἐμέ , τό γε μὴ τοῦτον προτιμότερον ἂν ἐθέμην , τοῖς θεοῖς δέ . οἷς , ἡνίκα οὗτος ἔκαμνεν , ηὐχόμην λῦσαί τε τὸ παρὸν κακὸν καὶ τῆς ἀρρωστίας ὡς τάχιστα ἀπαλλάξαι , τούτοις καὶ νῦν εὔχομαι διαλ - λάξαι τέ μοι τὸν θυμούμενον καὶ καταστῆσαι πρᾷον καὶ δοῦναι ταύτην δευτέραν χάριν τότε μὲν τὴν νόσον παύσαντας , ἐν δὲ τῷ δικαστηρίῳ τὴν ὀργὴν τοῦ πατρός . 3 . Χάριν μὲν οὖν ἔχω καὶ τῶν ἐπιτηδείων τοῖς πολλοῖς καὶ τῶν γένει προσηκόντων οὐκ ὀλίγοις , οἳ ταῦτα αἰσθόμενοι καὶ παρ’ ἡμᾶς ἀφίκοντο καὶ τὸν πατέρα πείθειν ἐπεχείρουν μὴ χαλεπαίνειν τοῖς πε - πραγμένοις ὧς συγγνώμην ἔχουσιν · ἐπαινῶ δὲ καὶ ὑμᾶς , ὠ δικασταί , τῆς γνώμης , ἢν ἐσχήκατε τῆς αἰτίας ἀκούοντες . εἰωθότων γὰρ ἐπιεικῶς τῶν δικαζόντων ἐν τοῖς πρὸς τοὺς παῖδας τῶν πατέρων ἀγῶσι μετὰ τῶν διωκόντων γίγνεσθαι , κἂν μηδὲν ἐγκαλῶσί τι δίκαιον , ὑμεῖς ἀκούοντες τῶν πρὸς τὸν ἀδελφόν μοι πεποιημέ - νων δῆλοι τοῖς προσώποις ἐγένεσθε μήτε μεμφόμενοι τὸ ἔργον ἕκαστός τε ταὐτὸν ἂν πράξας ἐν ὁμοίοις και - ροῖς πρὸς ἀδελφὸν ἑαυτοῦ . καὶ πολλά γε ὑμῖν ἀγαθὰ γένοιτο χρηστοῖς τε οὖσιν οὕτω καὶ τῶν ὅρκων οὓς ὀμωμοκότες κάθησθε | μηδὲν ἰσχυρότερον ποιου - μένοις .
Lemmas: καί οὐ μόνος γε ὁ ὁ ἀποκήρυξις φόβος μέτριος ἄν ἡγέομαι ὁ ὁ πατήρ τε - λευος , ἀλλά εἰμί καί δύο δέω συμβαίνω ἕτερος , ἢ οὗτος ἀπέρχομαι ἢ ἐγώ , ὁ γε μή οὗτος πρότιμος ἄν τίθημι , ὁ θεός δέ . ὅς , ἡνίκα οὗτος κάμνω , εὔχομαι λύω τε ὁ πάρειμι κακός καί ὁ ἀρρωστία ὡς ταχύς ἀπαλλάσσω , οὗτος καί νῦν εὔχομαι διαλ - λαγχάνω τε ἐγώ ὁ θυμόω καί καθίστημι πρᾶος καί δίδωμι οὗτος δεύτερος χάρις τότε μέν ὁ νόσος παύω , ἐν δέ ὁ δικαστήριον ὁ ὀργή ὁ πατέρας . 3 . Χάρις μέν οὖν ἔχω καί ὁ ἐπιτήδειος ὁ πολύς καί ὁ γένος προσήκω οὐ ὀλίγος , ὁ οὗτος αἰσθάνομαι καί παρά ἐγώ ἀφικνέομαι καί ὁ πατέρας πείθω ἐπιχειρέω μή χαλεπαίνω ὁ μετά - πράσσω ὅς συγγνώμη ἔχω · ἐπαινέω δέ καί σύ , ὠ δικαστής , ὁ γνώμη , εἄν ἔχω ὁ αἰτία ἀκούω . εἴωθα γάρ ἐπιεικής ὁ δικάζω ἐν ὁ πρός ὁ παῖς ὁ πατήρ ἀγών μετά ὁ διώκω γίγνομαι , κἀν μηδείς ἐγκαλέω τίς δίκαιος , σύ ἀκούω ὁ πρός ὁ ἀδελφός ἐγώ ποιέω - σαίνω δῆλος ὁ πρόσωπον γίγνομαι μήτε μέμφομαι ὁ ἔργον ἕκαστος τε αὐτός ἄν πράσσω ἐν ὅμοιος και - ῥόος πρός ἀδελφός ἑαυτοῦ . καί πολύς γε σύ ἀγαθός γίγνομαι χρηστός τε εἰμί οὕτως καί ὁ ὅρκος ὅς ὄμνυμι κάθημαι | μηδείς ἰσχυρός ποιέω - μένω .
libanius.declamatio-47 4
δέομαι οὖν ὑμῶν φυλάξαι τε ἢν ἔχετε γνώ - μὴν καὶ παραινέσαι τῷ πατρὶ μηδὲν ἠδικῆσθαι νομί - ζειν , εἰ πατήρ ἐστι παιδὸς εἰδότος τὸν ἀδελφὸν ἐλεεῖν . καὶ γὰρ εἰ μὴ τοῖς τῶν ἄλλων ἠβουλήθη συγχωρῆσαι λόγοις πολλοῖς τε οὖσι καὶ μετὰ δεήσεων γιγνομένοις , ἀλλ’ οὐ τά γε ὑμῖν ἀρέσκοντα δύναιτ’ ἂν ἀτιμάσαι . 5 . Τὸ μὲν οὖν προσῆκον ἦν ἑορτὴν ἄγειν ἡμᾶς νῦν ἐπὶ τῷ τοῦτον διαπεφευγέναι τὴν νόσον καὶ θύειν μὲν σωτῆρσι θεοῖς , ἑστιᾶν δὲ καὶ τοὺς οἰκείους , τὰ δὲ πρὸς τοὺς ἔνδον δυσχερῆ πάντα ἀνῃρηκέναι καὶ τὴν περὶ τὸ σῶμα τύχην τούτῳ τιμᾶν · ἐπεὶ δὲ οὐκ ἔφθη ῥαίσας ὁ πατὴρ καὶ τὴν πρώτην οἴκοθεν ἔξοδον ἐπ’ ἐμὲ πεποίηται καὶ τῆς ἐπ’ αὐτῷ λύπης ἄρτι πεπαυμέ - νης ἡμῖν ἑτέρας λύπης ἀφορμὴν ἀντεισάγει τοῖς οἶκοι τῷ ἐμὲ ζητεῖν ἀλλότριον αὑτοῦ τε κἀκείνων ἀποφῆναι , τί λοιπὸν πλὴν ὑμᾶς ἐμοὶ γενέσθαι βοηθοὺς ὁρῶντας ὅτι τῷ μὲν πατρὶ πολλοὶ τῶν δεινῶν πάρεισιν εἰπεῖν δοῦναι δυναμένῳ λαβεῖν ἐπιθυμοῦντες , ἐγὼ δὲ αὐτός τε ἄπειρός εἰμι πραγμάτων καὶ δικῶν καὶ τὸν συνε - ροῦντα οὐκ ἔχω χρημάτων τε ἀπορῶν καὶ οὐδενί πω τοιοῦτον προεισενεγκών ;
Lemmas: δέομαι οὖν σύ φυλάσσω τε εἄν ἔχω γιγνώσκω - μήν καί παραινέω ὁ πατήρ μηδείς ἀδικέω νωμι - ζέω , εἰμί πατήρ εἰμί παῖς οἶδα ὁ ἀδελφός ἐλεέω . καί γάρ εἰμί μή ὁ ὁ ἄλλος βούλομαι συγχωρέω λόγος πολύς τε εἰμί καί μετά δέησις γίγνομαι , ἀλλά οὐ ὁ γε σύ ἀρέσκω δύο ἄν ἀτιμάζω . 5 . Τέ μέν οὖν προσήκω εἰμί ἑορτή ἄγω ἐγώ νῦν ἐπί ὁ οὗτος διαφεύγω ὁ νόσος καί θύω μέν σωτήρ θεός , ἑστιάω δέ καί ὁ οἰκεῖος , ὁ δέ πρός ὁ ἔνδον δυσχερής πᾶς ἀναιρέω καί ὁ περί ὁ σῶμα τύχη οὗτος τιμάω · ἐπεί δέ οὐ φθάνω ῥαίω ὁ πατήρ καί ὁ πρῶτος οἴκοθεν ἔξοδος ἐπί ἐγώ ποιέω καί ὁ ἐπί αὐτός λύπη ἄρτι πεπαυμέ - νέος ἐγώ ἕτερος λύπη ἀφορμή ἀντεισάγω ὁ οἶκος ὁ ἐγώ ζητέω ἀλλότριος αὐτός τε ἐκεῖνος ἀποφαίνω , τίς λοιπός πλήν σύ ἐγώ γίγνομαι βοηθόος ὁράω ὅτι ὁ μέν πατήρ πολύς ὁ δεινός πάρειμι λέγω δίδωμι δύναμαι λαμβάνω ἐπιθυμέω , ἐγώ δέ αὐτός τε ἄπειρος εἰμί πρᾶγμα καί δίκη καί ὁ συνίημι - ρέω οὐ ἔχω χρῆμα τε ἀπορέω καί οὐδείς πω τοιοῦτος προεισφέρω ;
libanius.declamatio-47 6
ἔτι δὲ ὃς μόνος εἰκότως ἂν καὶ συνεξητάζετό μοι καὶ συνικέτευεν ἀδελφὸς τὰ μὲν αἰσχυνόμενος , τὰ δὲ φοβούμενος οὐδὲ εἰσελθεῖν δεῦρο τετόλμηκεν ἐνθυμούμενος πρὸς τοῖς ἄλλοις , ὅτι μοι τηλικούτων αἰτία γέγονε κακῶν ἡ πρὸς αὐτὸν εὔνοια . 7 . Ἐγὼ μὲν οὖν ἐβουλόμην σεσιγῆσθαι πάντα τὰ πεπραγμένα πρὸς ἀλλήλους ἡμῖν ἐν τῷ τελευταίῳ χρό - νῷ , καὶ γὰρ εἰ φιλοτιμίαν μοί τινα φέρει τὰ περὶ τὰς διαθήκας , ἐφ’ αἷς ἐλαύνομαι τήμερον , ἀλλ’ ἥ γε περὶ τὸν ἀδελφὸν δυσχέρεια καὶ τὸ χαλεπῶς πρὸς αὐτὸν διατεθῆναι τὸν πατέρα καὶ ὅσα τούτου τοῦ μέρους κέρδος ἂν ἦν ἡμῖν τοὺς πολλοὺς λανθάνοντα · τοῦ πατρὸς δὲ καὶ τῆς κατηγορίας οὐκ ἐώσης αὐτὰ | σιγᾶσθαι πειράσομαι μὲν αὐτῶν μνησθῆναι διὰ βρα - χέων , ἔστω δέ μοι καὶ τούτων αὐτῶν τῶν βραχέων ἠναγκασμένῳ συγγνώμη . 8 . Ἐγενόμεθα τούτῳ δύο παῖδες , ἐγώ τε ὁ νῦν φεύ - γων , ὦ δικασταί , καὶ ὁ δυστυχὴς ἀδελφός , πρεσβύτερος μὲν ἐγώ , νεώτερος δὲ ἐκεῖνος . ἐνιαυτὸς ἐν μέσῳ τῆς γενέσεως ἀμφοτέρων , ὥσθ’ ἡμῖν ὡσπερανεὶ διδύμοις κοινωνῆσαι συνέβη καὶ τροφῆς καὶ παιδείας καὶ σπου - δαίων καὶ τερπνῶν καὶ τῶν ἔνδον καὶ τῶν ἔξω , πάν - τῶν ἀπλῶς καὶ μικρῶν καὶ μειζόνων .
Lemmas: ἔτι δέ ὅς μόνος ἔοικα ἄν καί συνεξετάζω ἐγώ καί συνικετεύω ἀδελφός ὁ μέν αἰσχύνω , ὁ δέ φοβέω οὐδέ εἰσέρχομαι δεῦρο τολμάω ἐνθυμέομαι πρός ὁ ἄλλος , ὅτι ἐγώ τηλικοῦτος αἰτία γίγνομαι κακός ὁ πρός αὐτός εὔνοια . 7 . ἐγώ μέν οὖν βούλομαι σιγάω πᾶς ὁ πράσσω πρός ἀλλήλων ἐγώ ἐν ὁ τελευταῖος χρώς - νόος , καί γάρ εἰμί φιλοτιμία ἐγώ τις φέρω ὁ περί ὁ διαθήκη , ἐπί ὅς ἐλαύνω σήμερον , ἀλλά ὁ γε περί ὁ ἀδελφός δυσχέρεια καί ὁ χαλεπός πρός αὐτός διατίθημι ὁ πατέρας καί ὅσος οὗτος ὁ μέρος κέρδος ἄν εἰμί ἐγώ ὁ πολύς λανθάνω · ὁ πατήρ δέ καί ὁ κατηγορία οὐ ἐάω αὐτός | σιγάω πειράω μέν αὐτός μιμνήσκω διά βρά - χέω , εἰμί δέ ἐγώ καί οὗτος αὐτός ὁ βραχύς ἀναγκάζω συγγνώμη . 8 . γίγνομαι οὗτος δύο παῖς , ἐγώ τε ὁ νῦν φεῦ - γῆ , ὦ δικαστής , καί ὁ δυστυχής ἀδελφός , πρέσβυς μέν ἐγώ , νέος δέ ἐκεῖνος . ἐνιαυτός ἐν μέσος ὁ γένεσις ἀμφότερος , ὥστε ἐγώ ὥσπερ δίδυμος κοινωνέω συμβαίνω καί τροφή καί παιδεία καί που - δάϊς καί τερπνός καί ὁ ἔνδον καί ὁ ἔξω , πᾶς - ὁ ἀπλόος καί μικρός καί μέγας .
libanius.declamatio-47 9
φοιτῶντες δὲ εἰς τὰς παλαίστρας καὶ τὰ διδασκαλεῖα μετ’ αἰδοῦς τε καὶ εὐταξίας ἢ τοῖς εὖ γεγονόσι προσήκει ἐπῃνούμεθα μὲν αὐτοί , μακαρίζεσθαι δὲ τῷ πατρὶ παρὰ τῶν ἐν τῇ πόλει παρείχομεν , ὥσθ’ ὑπῆρχεν αὐτῷ γεγηθέναι τε καὶ μετ’ εὐθυμίας διάγειν .
Lemmas: φοιτάω δέ εἰς ὁ παλαίστρα καί ὁ διδασκαλεῖον μετά αἰδώς τε καί εὐταξία ἢ ὁ εὖ γίγνομαι προσήκω ἐπαινέω μέν αὐτός , μακαρίζω δέ ὁ πατήρ παρά ὁ ἐν ὁ πόλις παρέχω , ὥστε ὑπάρχω αὐτός γηθέω τε καί μετά εὐθυμία διάγω .
libanius.declamatio-47 10
καὶ ταῦτα οὐ ψεύδο - μαι , ὦ πάτερ . οἶσθα γὰρ ὡς ἡδόμενος ᾔεις , ὁπότε σε παραπέμποιμεν εἰς ἱερὰ ταῖς νουμηνίαις , ὁ μὲν ἔνθεν , ὁ δὲ ἔνθεν βαδίζων , ὅτε σοι καὶ τὸ πλεῖστον τῆς εὐ - χῆς ἦν τὼ παῖδέ σοι τῆς οὐσίας κληρονόμω γενέσθαι καὶ μηδένα δαίμονα μηδὲ φθόνον κινῆσαί τι τῶν παρ - όντων ἀγαθῶν .
Lemmas: καί οὗτος οὐ ψευδός - μής , ὦ πατέρας . οἶδα γάρ ὡς ἥδομαι εἶμι , ὁπότε σύ παραπέμπω εἰς ἱερόν ὁ νουμηνία , ὁ μέν ἔνθεν , ὁ δέ ἔνθεν βαδίζω , ὅτε σύ καί ὁ πλεῖστος ὁ εὕω - χάω εἰμί ὁ παῖς σύ ὁ οὐσία κληρονόμος γίγνομαι καί μηδείς δαίμων μηδέ φθόνος κινέω τίς ὁ παρά - εἰμί ἀγαθός .
libanius.declamatio-47 11
ἀλλὰ σὺ μὲν ταῦτα ᾔτεις , χαλε - πὸν δὲ ἄρα ἦν νικῆσαι τοὺς βασκάνους . οὕτω γὰρ τῶν πραγμάτων προι·όντων καὶ δοκούντων ἡμῶν εὖ πράτ - τειν πλημμελεῖ μέν τι καὶ οὑμὸς ἀδελφός , δεῖ γὰρ τά γε ἀληθῆ λέγειν , καὶ μικρόν τι τῆς ἔμπροσθεν ἐκφέ - ρεται τάξεως . τοῦτο δὲ ἁρπάσας ἄνθρωπός τις φάσκων εὔνους εἶναι τῷ πατρὶ προσελθὼν καὶ στενάξας ὧς δὴ συναχθόμενος κατηγορῶν ἀπόντος τοῦ νέου μεγαλύνων τὸ σμικρὸν καὶ τοῦτο αἴρων τῷ λόγῳ φάσκων αἰσχύ - νεσθαι τοῖς ἡμετέροις κακοῖς ἄγριον ἐποίησεν ἄνθρω - πον οὐ τοιοῦτον .
Lemmas: ἀλλά σύ μέν οὗτος αἰτέω , Χαλέ - πως δέ ἄρα εἰμί νικάω ὁ βάσκανος . οὕτως γάρ ὁ πρᾶγμα προίημι καί δοκέω ἐγώ εὖ προιτ - σῦς πλημμελέω μέν τίς καί ἐμός ἀδελφός , δέω γάρ ὁ γε ἀληθής λέγω , καί μικρός τίς ὁ ἔμπροσθεν ΕΚΦΕ - ρεται τάξις . οὗτος δέ ἁρπάζω ἄνθρωπος τις φάσκω εὔνους ἔρχομαι ὁ πατήρ προσέρχομαι καί στενάζω ὅς δή συνάχθομαι κατηγορέω ἄπειμι ὁ νέος μεγαλύνω ὁ μικρός καί οὗτος αἴρω ὁ λόγος φάσκω αἰσχύ - νω ὁ ἡμέτερος κακός ἄγριος ποιέω ἄνθρω - πος οὐ τοιοῦτος .
libanius.declamatio-47 12
καὶ ἧκεν εὐθὺς ἐχθρὸς τοῦ παι - δός . τῷ δὲ οὐκ ἦν οὐ στῆναι πλησίον , οὐκ εἰπεῖν τι πρὸς τοῦτον , οὐκ ἀκοῦσαί τι λέγοντος , | οὐ κοι - νωνῆσαι τραπέζης . καὶ πολλή γε τῷ πατρὶ χάρις ὅτι μὴ καὶ τότε πρὸς ἀποκήρυξιν ὥρμησεν . οὕτως ὁ χρηστὸς ἄνθρωπος ἐκεῖνος οὐκ ἀνίει τὴν ὀργὴν ἀκονῶν .
Lemmas: καί ἥκω εὐθύς ἐχθρός ὁ παῖς - δίδωμι . ὁ δέ οὐ εἰμί οὐ ἵστημι πλησίος , οὐ λέγω τίς πρός οὗτος , οὐ ἀκούω τίς λέγω , | οὐ κέω - νοέω τράπεζα . καί πολύς γε ὁ πατήρ χάρις ὅτι μή καί τότε πρός ἀποκήρυξις ὁρμάω . οὕτως ὁ χρηστός ἄνθρωπος ἐκεῖνος οὐ ἀνίημι ὁ ὀργή ἀκονάω .
libanius.declamatio-47 13
καὶ ἔμελλε δὴ καὶ ἐπ’ ἐμὲ . πορεύεσθαι τὸ πρῶτον ἐξεργα - σάμενος , οὔπω δὲ διαβεβλημένος ἐγὼ πεσὼν εἰς τοὔ - δαφος ἐδεόμην τοῦ πατρὸς μὴ πονηρὸν οὕτω νομίζειν τὸν υἱὸν μηδὲ τὴν τῶν συκοφαντούντων κακοήθειαν πιστοτέραν ποιεῖσθαι τῆς ἀληθείας . αὐτὸς γοῦν ἔφην ὁ συνὼν ἐγὼ καὶ συνεζευγμένος καὶ πάντα εἰδὼς ἐπιτιμᾶν μὲν αὐτῷ , τοσαύτην δὲ οὐ συνειδέναι κακίαν . καὶ ἄμα ἠξίουν τοὺς διαβάλλοντας εἰς μέσον ἐλθεῖν καὶ μὴ φεύγειν τὸν ἔλεγχον μηδὲ ἐξ ἀφανῶν βάλλειν . 14 . τούτοις καὶ τοιούτοις λόγοις ἐμοῦ χρωμένου καὶ τοῦ πατρὸς ἴσως ἂν ἐνδόντος ἐμπίπτει ποθὲν ἐκεῖνο τὸ τῆς νῦν αἴτιον ἀποκηρύξεως νόσημα . καὶ ἦμεν ἐν δάκρυσιν ἅπαντες , ἡ μήτηρ , ὁ τότε ἐγὼ φιλούμενος , ὁ προσκεκρουκὼς ἀδελφός , ᾦ μέγιστον ἦν τῆς συμ - φορᾶς τὸ μὴ ἔχειν εἰσελθεῖν παρὰ τὸν κάμνοντα μηδὲ θιγεῖν ἐγγύθεν μηδὲ ταῖς χερσὶ θεραπεῦσαι τὸ σῶμα .
Lemmas: καί μέλλω δή καί ἐπί ἐγώ . πορεύω ὁ πρῶτος έξεργος - σάω , οὔπω δέ διαβάλλω ἐγώ πίπτω εἰς Τουό - Δάφος δέω ὁ πατήρ μή πονηρός οὕτως νομίζω ὁ υἱός μηδέ ὁ ὁ συκοφαντέω κακοήθεια πιστός ποιέω ὁ ἀλήθεια . αὐτός γοῦν φημί ὁ σύνειμι ἐγώ καί συζεύγνυμι καί πᾶς οἶδα ἐπιτιμάω μέν αὐτός , τοσοῦτος δέ οὐ σύνοιδα κακία . καί ἄμη ἀξιόω ὁ διαβάλλω εἰς μέσος ἔρχομαι καί μή φεύγω ὁ ἔλεγχος μηδέ ἐκ ἀφανής βάλλω . 14 . οὗτος καί τοιοῦτος λόγος ἐγώ χράω καί ὁ πατήρ ἴσως ἄν ἐνδίδωμι ἐμπίπτω ποθεν ἐκεῖνος ὁ ὁ νῦν αἴτιος ἀποκήρυξις νόσημα . καί εἰμί ἐν δάκρυον ἅπας , ὁ μήτηρ , ὁ τότε ἐγώ φιλέω , ὁ προσκρούω ἀδελφός , ὧ μέγας εἰμί ὁ συμ - φορά ὁ μή ἔχω εἰσέρχομαι παρά ὁ κάμνω μηδέ θιγγάνω ἐγγύθεν μηδέ ὁ χείρ θεραπεύω ὁ σῶμα .
libanius.declamatio-47 15
τῆς νόσου δὲ φοβούσης ἐδόκει γε δεῖν τῷ πατρὶ διαθήκας ποιεῖσθαι καὶ καλέσας με καὶ παρακαθισά - μενος καὶ τοὺς ἄλλους ἀπελθεῖν κελεύσας ἐγὼ σέ φησιν ἄξιον εἶναι νομίζω μόνον τῶν ἐμῶν κλη - ρονομεῖν . καίτοι πρότερόν γε οὐχ οὕτως ἐγνώ - κειν , ἀλλ’ ὥσπερ εἶναί μοι δύο παῖδας , οὕτω δύο γενέσθαι καὶ τὴν οὐσίαν μέρη , νῦν δὲ ὁ σὸς ἀδελφὸς κωλύει ταῦτα οὕτω γενέσθαι μὴ πάντα τὰ | σὰ μιμούμενος , ἁλιὰ διδούς τι - σιν ἀφορμὰς τῶν καθ’ ἑαυτοῦ λόγων · ταῦτα , ἔφη , δέδοκται . ταῦτα γράφε .
Lemmas: ὁ νόσος δέ φοβέω δοκέω γε δεῖ ὁ πατήρ διαθήκη ποιέω καί καλέω ἐγώ καί παρακάθισα - μένος καί ὁ ἄλλος ἀπέρχομαι κελεύω ἐγώ σύ φημί ἄξιος ἔρχομαι νομίζω μόνος ὁ ἐμός καλέω - ρονομεῖν . καίτοι πρότερος γε οὐ οὕτως γιγνώσκω - κέω , ἀλλά ὥσπερ εἰμί ἐγώ δύο παῖς , οὕτως δύο γίγνομαι καί ὁ οὐσία μέρος , νῦν δέ ὁ σός ἀδελφός κωλύω οὗτος οὕτως γίγνομαι μή πᾶς ὁ | σός μιμέομαι , ἁλιεύς δίδωμι τίς - βρόχος ἀφορμή ὁ κατά ἑαυτοῦ λόγος · οὗτος , φημί , δοκέω . οὗτος γράφω .
libanius.declamatio-47 16
ἐγὼ δέ , ὦ δικασταί , ταῦτα ἀκούσας καὶ δακρύων ἐμπλήσας τὸ γραμματεῖον , πῶς ἂν ὑμῖν εἴποιμι τὸ πεπραγμένον ; οὐκ ἐδυνήθην πεισθῆναι μὴ εἶναί μου τὸν ἀδελφὸν ἀδελφόν , ἀλλ’ εἰδὼς αὐτὸν ἐκ τῆς αὐτῆς ὄντα μοι μητρὸς καὶ ταὐτοῦ πατρὸς καὶ παντὸς τοῦ περὶ ταῦτα δικαίου κατασχόν - τος μου τήν τε γνώμην καὶ τὴν δεξιὰν ἐνέγραψα ταῦ - τα ἅπερ ἂν καὶ ὁ πατήρ , εἰ πρὸ τῆς ὀργῆς διαθήκας ἔγραφε .
Lemmas: ἐγώ δέ , ὦ δικαστής , οὗτος ἀκούω καί δάκρυον ἐμπίμπλημι ὁ γραμματεῖον , πῶς ἄν σύ λέγω ὁ πράσσω ; οὐ δύναμαι πείθω μή εἰμί ἐγώ ὁ ἀδελφός ἀδελφός , ἀλλά οἶδα αὐτός ἐκ ὁ αὐτηες͂ς εἰμί ἐγώ μήτηρ καί αὐτός πατήρ καί πᾶς ὁ περί οὗτος δίκαιος κατέχω - ὅς ἐγώ ὁ τε γνώμη καί ὁ δεξιά ἐγγράφω ταῦ - τα ὅς ἄν καί ὁ πατήρ , εἰμί πρό ὁ ὀργή διαθήκη γράφω .
libanius.declamatio-47 17
τούτων δὲ γεγενημένων ἔδραμον εὐθὺς ἐπὶ τοὺς νεώς , εἵπετο δὲ καὶ ὁ δυστυχὴς ἀδελφός , καὶ παρὰ τῶν θεῶν προσκείμενος τοῖς ἕδεσιν ᾔτουν ὑγιᾶ - ναι τοῦτον ἡμῖν , ὅπως ἂν τῶν ἄλλων ἀγαθῶν ἐμέ τε ἐπαινέσῃ καὶ πρὸς τοῦτον διαλλαγῇ . καὶ τῆς ὑστεραίας ἠκούομεν τῶν ἰατρῶν τὰ βελτίω λεγόντων καὶ ὡς ὕπεισιν ἐλπίδες , εἶτα ὡς νενίκηται τοῦ κακοῦ τὸ πλέον , εἶτα ὡς ἅπαν .
Lemmas: οὗτος δέ γίγνομαι τρέχω εὐθύς ἐπί ὁ ναός , ἕπομαι δέ καί ὁ δυστυχής ἀδελφός , καί παρά ὁ θεός πρόσκειμαι ὁ ἕδος αἰτέω ὑγιής - ναι οὗτος ἐγώ , ὅπως ἄν ὁ ἄλλος ἀγαθός ἐγώ τε ἐπαινέω καί πρός οὗτος διαλλάσσω . καί ὁ ὑστεραῖος ἀκούω ὁ ἰατρός ὁ ἀγαθός λέγω καί ὡς ὕπειμι ἐλπίς , εἶτα ὡς νικάω ὁ κακός ὁ πλείων , εἶτα ὡς ἅπας .
libanius.declamatio-47 18
καλεῖ δή με πάλιν καὶ τὰς διαθήκας κελεύει φέρειν , ἀναγνοὺς δὲ καὶ συγγενόμενος ἀνθρώ - ποις οἶς διιστάναι τὰς συγγενείας ἡδὺ μιαρὸν καὶ πο - νηρὸν καὶ θεοῖς ἐχθρὸν καὶ τὰ τοιαῦτα ὠνόμαζε καὶ ἔγωγέ φησιν ἐξελῶ καὶ ἀποκηρύξω . καὶ ᾤμην εἰ - ναι τὰ τοιαῦτα λόγον , μὴ γὰρ ἄν ποτε γράμμα οὕτω καλὸν ἄξιον νομίσαι δίκης . ὁ δὲ ἔμελλεν ἄρα τοῖς παροξύνουσι καὶ τοὖργον αὐτὸ χαριεῖσθαι . καὶ νῦν ἠκούετε κατηγοροῦντος αὐτοῦ . 19 . Νόμος γάρ μοι δέδωκεν ἀποκηρύττειν φησίν . οἶδα καὶ ἐπαινῶ γε τὸν νόμον βοηθοῦντα πα - τράσιν ἀδικουμένοις οἱ δικαίως | ἂν μετὰ τοὺς θεοὺς ὑπὸ τῶν παίδων τιμῷντο . ἃ τοίνυν πεπόνηταί μοι περὶ αὐτὸν παρὰ πάντα τὸν χρόνον τί δεῖ καθ’ ἕκαστον λέγοντα ἐνοχλεῖν ἀρκούσης εἰς μαρτυρίαν τοὐ - μοῦ τρόπου τῆς διαθήκης τοῦ πατρός ;
Lemmas: καλέω δή ἐγώ πάλιν καί ὁ διαθήκη κελεύω φέρω , ἀναγιγνώσκω δέ καί συγγίγνομαι ἀνθρώ - πε οἶς διίστημι ὁ συγγένεια ἡδύς μιαρός καί ἀπό - νηρός καί θεός ἐχθρός καί ὁ τοιοῦτος ὀνομάζω καί ἐγώ φημί ἐξελαύνω καί ἀποκηρύσσω . καί οἴομαι εἰμί - ναι ὁ τοιοῦτος λόγος , μή γάρ ἄν ποτέ γράμμα οὕτως καλός ἄξιος νομίζω δίκη . ὁ δέ μέλλω ἄρα ὁ παροξύνω καί ἔργον αὐτός χαρίζω . καί νῦν ἀκούω κατηγορέω αὐτός . 19 . Νόμος γάρ ἐγώ δίδωμι ἀποκηρύσσω φημί . οἶδα καί ἐπαινέω γε ὁ νόμος βοηθέω πῃ - θράσις ἀδικέω ὁ δίκαιος | ἄνω μετά ὁ θεός ὑπό ὁ παῖς τιμάω . ὅς τοίνυν πονέω ἐγώ περί αὐτός παρά πᾶς ὁ χρόνος τίς δέω κατά ἕκαστος λέγω ἐνοχλέω ἀρκέω εἰς μαρτυρία ὁ - ἐγώ τρόπος ὁ διαθήκη ὁ πατέρας ;
libanius.declamatio-47 20
οὐ γὰρ ἄν , εἰ μὴ καὶ φιλοπάτορα καὶ παιδείας ἐπιθυμητὴν καὶ κρείττονα ἡδονῶν καὶ πρεσβυτέρους αἰδούμενον καὶ πρᾷον καὶ φιλόπονον καὶ ἴσον ἀπέχοντα τοῦ τε ἀνα - λίσκειν καὶ τοῦ κερδαίνειν κακῶς , εἰ μὴ ταῦτά τε συνῄδει καὶ τἄλλα πάντα ἁπλῶς ἃ τῶν ἀγαθῶν ἐστιν , οὐκ ἂν ὅλης τῆς οὐσίας ἐποίει κύριον .
Lemmas: οὐ γάρ ἄν , εἰμί μή καί φιλοπάτωρ καί παιδεία ἐπιθυμητής καί ἀγαθός ἡδονή καί πρεσβύτερος αἰδέομαι καί πρᾶος καί φιλόπονος καί ἴσος ἀπέχω ὁ τε ἀνα - λισκω καί ὁ κερδαίνω κακῶς , εἰμί μή οὗτος τε σύνοιδα καί ἄλλος πᾶς ἁπλῶς ὅς ὁ ἀγαθός εἰμί , οὐ ἄν ὅλος ὁ οὐσία ποιέω κύριος .
libanius.declamatio-47 21
ἀλλ’ ὅμως ὃν οὐδεπώποτε ἐμέμψατο νῦν ἀποκηρύττει λέγειν ἔχων οὐδὲν τοιοῦτον οἷά τινες ἤδη λέγοντες ἔδοξαν εἰκότως ἀγανακτεῖν . ἐγὼ γὰρ ἤδη τινὰ τοῦτο πεπονθότα ἰδὼν ἠρόμην τινὰ τῶν πλησίον ὅ τι ἁμάρτοι . ὁ δὲ ἑταίραν ἔφη τρέφει τοῦ πατρὸς καταφρονῶν . ἑτέρου ταὐτὸ πεπονθότος πάλιν ἠρόμην . καί τις εἶπεν οἶνον πολὺν εἶναι τὴν πρόφασιν . ὁ δέ τις εἰσελθὼν ἐβόησεν · ἄν - δρες δικασταί , ἐν ὄρνισι καὶ κύβοις ὁ παῖς μοι διατρίβει τῶν σπουδαίων πράξεων ὀλιγω - ρῶν καὶ ἔστι χαλεπὸς τοῖς ἡλικιώταις καὶ παίει τοὺς ἐντυγχάνοντας . ἐγένετο καὶ πρὸς ἀδελφὸν μῖσος ἀποκηρύξεως αἴτ’ ἴον , καί τις ἐξέβαλεν υἱὸν αἰσθόμενος ὧς ἥδιστα ἂν ἴδοι τεθνεῶτα τὸν ἀδελφόν . 22 . Τί οὖν ἀδικῶ τούτων ἢ τί τούτοις παραπλή - σίον ; τούτων μὲν οὐδέν φησιν , ἕτερα δὲ ἐμοῦ βουλομένου σὺ γέγραφας ἕτερα καὶ δύο ἐποίη - σας ἀνθ’ ἑνὸς κληρονόμους , σαυτόν τε καὶ τὸν ἀδελφόν . ἀδελφὸν | λέγεις ; καὶ τί θαυμαστόν ; τοὐναντίον γὰρ ἔδει θαυμάζειν , εἰ κύριος ἐγὼ τῶν γραμμάτων καταστὰς πονηρὸς εἰς ἐκεῖνον ἐν οἶς ἔγρα - φον ἐγιγνόμην .
Lemmas: ἀλλά ὅμως ὅς οὐδεπώποτε μέμφομαι νῦν ἀποκηρύσσω λέγω ἔχω οὐδείς τοιοῦτος οἷος τις ἤδη λέγω δοκέω ἔοικα ἀγανακτέω . ἐγώ γάρ ἤδη τις οὗτος πάσχω ὁράω ἔρομαι τις ὁ πλησίος ὁ τίς ἁμαρτάνω . ὁ δέ ἑταίρα φημί τρέφω ὁ πατήρ καταφρονέω . ἕτερος αὐτός πάσχω πάλιν ἔρομαι . καί τις λέγω οἶνος πολύς ἔρχομαι ὁ πρόφασις . ὁ δέ τις εἰσέρχομαι βοάω · ἄν - Δρες δικαστής , ἐν ὄρνις καί κύβος ὁ παῖς ἐγώ διατρίβω ὁ σπουδαῖος πρᾶξις ὀλίγος - ῥόος καί εἰμί χαλεπός ὁ ἡλικιώτης καί παίω ὁ ἐντυγχάνω . γίνομαι καί πρός ἀδελφός μῖσος ἀποκήρυξις εἴτε εἶμι , καί τις ἐκβάλλω υἱός αἰσθάνομαι ὅς ἡδύς ἄν ὁράω θνῄσκω ὁ ἀδελφός . 22 . τις οὖν ἀδικέω οὗτος ἢ τίς οὗτος παραπύς - ιος ; οὗτος μέν οὐδείς φημί , ἕτερος δέ ἐγώ βούλομαι σύ γράφω ἕτερος καί δύο ποῖος - σός ἀντί εἷς κληρονόμος , σεαυτοῦ τε καί ὁ ἀδελφός . ἀδελφός | λέγω ; καί τίς θαυμαστός ; ἐναντίος γάρ δέω θαυμάζω , εἰμί κύριος ἐγώ ὁ γράμμα καθίστημι πονηρός εἰς ἐκεῖνος ἐν οἶς γράω - φος γίγνομαι .
libanius.declamatio-47 23
εἰ μὲν οὖν ἔχεις , ὦ πάτερ , ἐπιδεῖ - ξαί με τῇ πρὸς σὲ δυσμενείᾳ τοῦτο πεποιηκότα , λάμ - βανε δίκην , μὴ τὴν νυνὶ ταύτην , μικρὰ γάρ , ἀλλ’ ἀπόκτεινον · εἰ δ’ οὐκ ἂν ἔχοις κακίσαι τὴν γνώμην οὐδ’ εἰπεῖν ὅτι ταῦτα πολεμῶν ἐμοὶ πεποίηκε , πῶς διαβάλλεις ἔργον οὗ μέμψασθαι τὴν αἰτίαν οὐκ ἔχεις ;
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἔχω , ὦ πατέρας , ἐπιδέω - ξάγι ἐγώ ὁ πρός σύ δυσμένεια οὗτος ποιέω , Λαμ - βασνω δίκη , μή ὁ νυνί οὗτος , μικρός γάρ , ἀλλά ἀποκτείνω · εἰμί δέ οὐ ἄν ἔχω κακίζω ὁ γνώμη οὐδέ λέγω ὅτι οὗτος πολεμέω ἐγώ ποιέω , πῶς διαβάλλω ἔργον ὅς μέμφομαι ὁ αἰτία οὐ ἔχω ;
libanius.declamatio-47 24
καὶ ἐν τοῖς φονικοῖς νόμοις οὕτω κρίνεται τὰ πράγματα . οὐ δυοῖν ἀνδροφόνοιν ὁ μὲν φυγὼν κατέρχεται , ὁ δὲ φεύγει καθάπαξ αὑτοῦ καταγνοὺς ἤ μὴ τοῦτο ποιήσας ἀποθνήσκει μένων ; τί τούτων αἴτιον ; ἆρ’ ὅτι μᾶλλον οὗτος ἢ ’κεῖνος ἀπέκτονεν ; οὔ , οὐκ ἔστι γὰρ ἧττον ἢ μᾶλλον ἀποθανεῖν , ἀλλ’ ὅτι τῷ μὲν ἐκ προνοίας ἐτολμήθη τὸ ἔργον , τῷ δὲ οὐ βουλομένῳ ἀτυχῆσαι συνέβη .
Lemmas: καί ἐν ὁ φονικός νόμος οὕτως κρίνω ὁ πρᾶγμα . οὐ δύο ἀνδροφόνος ὁ μέν φεύγω κατέρχομαι , ὁ δέ φεύγω καθάπαξ αὐτός καταγιγνώσκω ἤ μή οὗτος ποιέω ἀποθνήσκω μένω ; τίς οὗτος αἴτιος ; ἆρα ὅτι μᾶλλον οὗτος ἢ ἐκεῖνος ἀποκτείνω ; οὐ , οὐ εἰμί γάρ κακός ἢ μᾶλλον ἀποθνῄσκω , ἀλλά ὅτι ὁ μέν ἐκ πρόνοια τολμάω ὁ ἔργον , ὁ δέ οὐ βούλομαι ἀτυχέω συμβαίνω .
libanius.declamatio-47 25
διὰ τοῦτο τὸν μὲν ὁ νόμος μισεῖ , τὸν δὲ ἐλεεῖ . κἂν ἀμύνηταί φησιν , ἐξέστω , κἂν ἐν μάχη νομίσας τὸν οἰκεῖον πολέμιον κτείνῃ , μὴ ἔστω δίκη . τοσοῦτον ἐν τοῖς ἔργοις ἡ γνώμη δύναται . καὶ πρὸς αὐτὴν εἰώθαμεν βλέποντες τὸ πεπραγμένον ἢ χρηστὸν ἢ πονηρὸν ἡγεῖσθαι .
Lemmas: διά οὗτος ὁ μέν ὁ νόμος μισέω , ὁ δέ ἐλεέω . κἀν ἀμύνω φημί , ἔξεστι , κἀν ἐν μάχη νομίζω ὁ οἰκεῖος πολέμιος κτείνω , μή εἰμί δίκη . τοσοῦτος ἐν ὁ ἔργον ὁ γνώμη δύναμαι . καί πρός αὐτός εἴωθα βλέπω ὁ πράσσω ἢ χρηστός ἢ πονηρός ἡγέομαι .
libanius.declamatio-47 26
κατὰ τοῦτο τοίνυν , ὦ πάτερ , τὸ δίκαιον καὶ νῦν ἐμοὶ δίκασον . ἐγὼ ταῦ - τα ἔγραφον ἐφ’ ὕβρει τῶν σοὶ δοκούντων καὶ κρείττων εἶναι βουλόμενος τοῦ πατρός , σὲ δὲ ἀσθενέστερον τῶν ἀρεσκόντων ἐμοί ; ταῦτ’ ἔλεγες ἀεὶ περὶ ἐμοῦ πρὸς τοὺς δημότας , ταῦτα πρὸς τοὺς φυλέτας , ταῦτα πρὸς τοὺς πολίτας , ταῦτα πρὸς τοὺς ξένους , οὐ τὸν ἐπιεικῆ καὶ πρᾷον , οὐ τὸν αἰδοῦς γέ - μοντα , οὐ τὸν τῆς μητρὸς κατήκοον , οὐ τὸν τοῦ πα - τρός , οὐ τὸν τῶν παιδαγωγῶν ; ἐξαίφνης οὖν ἐγὼ περὶ σὲ κακός ; καὶ λυπεῖν ᾑρούμην οὐ προλελυπημένος , ὃς οὐδὲ προλυπηθεὶς ἀντιλυπεῖν ἐβουλόμην ; εἰ μὲν | μανείς , πῶς ἀπαιτοῦμαι δίκην ; εἰ δὲ σωφρονῶν , οὐ σωφρονοῦντος τὰ τοιαῦτα . 27 . Ἀλλὰ τί δὴ παθὼν οὐκ ἐν οἷς ἐκέλευες ἔμενον οὐδὲ μόνος ἠξίουν κληρονομεῖν ; ᾤκτειρα , ὦ πάτερ , δυστυχοῦντα ἀδελφόν , οὐ γὰρ ὀκνήσω γε τἀληθῆ πολ - λάκις εἰπεῖν , καὶ οὐχ οἷός τε ἐγενόμην τῆς διαθήκης ἐκβαλεῖν , ἀλλ’ ὥσπερ ἀκούειν ἡγούμην τῆς Φύσεως βοώσης · ἔγγραφε καὶ τὸν ἀπὸ τῶν αὐτῶν σοι γονέων , ὥσθ’ ἡ μὲν χεὶρ ἐμή , πάτερ , ἡ δὲ ἀνάγκη τῆς δαίμονος , ἧς τοὺς νόμους οἱ μὲν χρηστοὶ τηροῦ - σιν , οἱ δὲ χείρονες παραβαίνουσιν .
Lemmas: κατά οὗτος τοίνυν , ὦ πατέρας , ὁ δίκαιος καί νῦν ἐγώ δικάζω . ἐγώ ταῦ - ὁ γράφω ἐπί ὕβρις ὁ σύ δοκέω καί ἀγαθός ἔρχομαι βούλομαι ὁ πατέρας , σύ δέ ἀσθενής ὁ ἀρέσκω ἐγώ ; αὐτός λέγω ἀεί περί ἐγώ πρός ὁ δημότης , οὗτος πρός ὁ φυλέτης , οὗτος πρός ὁ πολίτης , οὗτος πρός ὁ ξένος , οὐ ὁ ἐπιεικής καί πρᾶος , οὐ ὁ αἰδώς γε - Μόντα , οὐ ὁ ὁ μήτηρ κατήκοος , οὐ ὁ ὁ πῃ - τρος , οὐ ὁ ὁ παιδαγωγός ; ἐξαίφνης οὖν ἐγώ περί σύ κακός ; καί λυπέω αἱρέω οὐ προλυπέομαι , ὅς οὐδέ προλυπέομαι ἀντιλυπέω βούλομαι ; εἰμί μέν | μαίνομαι , πῶς ἀπαιτέω δίκη ; εἰμί δέ σωφρονέω , οὐ σωφρονέω ὁ τοιοῦτος . 27 . ἀλλά τίς δή πάσχω οὐ ἐν ὅς κελεύω μένω οὐδέ μόνος ἀξιόω κληρονομέω ; οἰκτείρω , ὦ πατέρας , δυστυχέω ἀδελφός , οὐ γάρ ὀκνέω γε ἀληθής πολ - λακίς λέγω , καί οὐ οἷος τε γίγνομαι ὁ διαθήκη ἐκβάλλω , ἀλλά ὥσπερ ἀκούω ἡγέομαι ὁ Φύσις βοῦς · ἐγγράφω καί ὁ ἀπό ὁ αὐτός σύ γονεύς , ὥστε ὁ μέν χείρ ἐμός , πατέρας , ὁ δέ ἀνάγκη ὁ δαίμων , ὅς ὁ νόμος ὁ μέν χρηστός τηρέω - βρόχος , ὁ δέ χείρων παραβαίνω .
libanius.declamatio-47 28
ἐμοὶ δὲ ἡ τῶν νόμων ἐκείνων αἰδὼς συνηυξήθη , δι’ οὕς , εἴ τις σοὶ τῶν πολεμίων ἐπίοι , δέξομαι ῥᾳδίως ὑπὲρ σοῦ τὴν πληγήν , τῶν αὐτῶν δ’ ἂν καὶ ἡ μήτηρ τυγχάνοι . ἆρ’ οὖν μοι δώσεις καὶ τρίτον εἰπεῖν ὡς καὶ τὸν ἀδελφὸν τοῦτον αὐτὸν ῥυόμενος πέσοιμ’ ἂν ἡδέως ; οὐ γὰρ ὀνόματα ἀπλῶς ἡγοῦμαι τὰς προσηγορίας ταύτας , τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα καὶ τὸν παῖδα καὶ τὸν ἀδελ - φόν , ἀλλ’ ἐν ἑκάστῳ τούτων τοῦ στέργειν ἀλλήλους ἀνάγκην τινὰ ἐγκεῖσθαι .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ ὁ νόμος ἐκεῖνος αἰδώς συναυξάνω , διά ὅς , εἰμί τις σύ ὁ πολέμιος ἐπέρχομαι , δέχομαι ῥᾴδιος ὑπέρ σύ ὁ πληγή , ὁ αὐτός δέ ἄν καί ὁ μήτηρ τυγχάνω . ἆρα οὖν ἐγώ δίδωμι καί τρίτος λέγω ὡς καί ὁ ἀδελφός οὗτος αὐτός ἐρύω πίπτω ἄν ἡδύς ; οὐ γάρ ὄνομα ἀπλόος ἡγέομαι ὁ προσηγορία αὐτός , ὁ πατέρας καί ὁ μήτηρ καί ὁ παῖς καί ὁ ἀδελ - φονός , ἀλλά ἐν ἕκαστος οὗτος ὁ στέργω ἀλλήλων ἀνάγκη τις ἔγκειμαι .
libanius.declamatio-47 29
ἠλέουν τὸν ἀδελφὸν καὶ πρὸ τῶν διαθηκῶν , ἠλέησα καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῶν δια - θηκῶν , εἰ μηδὲ αὐτῷ ἡ νόσος τὰς διαλλαγὰς ἔπραξεν . εἶδον ἀποστερούμενον οὐ τοῦ ἡμικληρίου μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπιτιμίας αὐτῆς . εἰ γὰρ σὺ μὲν ἐτεθνήκεις , ὁ δὲ μετεῖχε μηδενός , αἱ διαθῆκαι δὲ ἀνεγινώσκοντο , τὰ γράμματα δὲ οὐκ εἶχε τὸν ἀδελφόν , τίς ἂν ἦν ὁ λοι - πὸς αὐτῷ βίος ; πρὸς τίνα ἂν ἀντέβλεψεν ἢ νέων ἢ πρεσβυτέρων ; ἐπὶ ποίου δ’ ἂν ἐφάνη βήματος ; τίνα δ’ ἂν εἶπεν ἐν τῷ δήμῳ λόγον ; πῶς δ’ ἂν ἠξίου τῶν κοινῶν ἔχειν τὸ ἴσον ἐπὶ τῶν πατρῴων τοῦτο οὐκ ἐσχηκώς ; πρεσβείαν δ’ ἂν τίς ἐνεχείρισε ; | στρατη - γὸν δ’ ἂν τίς ἐχειροτόνησεν ; ἐκ τίνων δ’ ἂν ἔγημε ; παισὶ δ’ ἂν αὑτοῦ πῶς ἐπετίμησε ;
Lemmas: ἐλεέω ὁ ἀδελφός καί πρό ὁ διαθήκη , ἐλεέω καί ἐν ὁ καιρός ὁ δα - θήκη , εἰμί μηδέ αὐτός ὁ νόσος ὁ διαλλαγή πράσσω . ὁράω ἀποστερέω οὐ ὁ ἡμικλήριον μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐπιτιμία αὐτηες͂ς . εἰμί γάρ σύ μέν θνῄσκω , ὁ δέ μετέχω μηδείς , ὁ διαθήκη δέ ἀναγιγνώσκω , ὁ γράμμα δέ οὐ ἔχω ὁ ἀδελφός , τίς ἄν εἰμί ὁ Λόι - πούς αὐτός βίος ; πρός τίς ἄν ἀντιβλέπω ἢ νέος ἢ πρέσβυς ; ἐπί ποῖος δέ ἄν φαίνω βῆμα ; τίς δέ ἄν λέγω ἐν ὁ δῆμος λόγος ; πῶς δέ ἄν ἀξιόω ὁ κοινός ἔχω ὁ ἴσος ἐπί ὁ πατρῷος οὗτος οὐ ἔχω ; πρεσβεία δέ ἄν τίς ἐγχειρίζω ; | στρατος - γος δέ ἄν τίς χειροτονέω ; ἐκ τίς δέ ἄν γαμέω ; παῖς δέ ἄν αὐτός πῶς ἐπιτιμάω ;
libanius.declamatio-47 30
ταῦτα πάντα , ὦ πάτερ , ἐξ ἑνὸς ἐκείνου τῶν διαθηκῶν ἐφύετο , καὶ οὐκ ἦν , ὧς ᾤου , στέρησις χρημάτων μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς παρρησίας . τοῦτο αὐτῷ τὴν γλῶτταν ἀπέτεμνε , τοῦτο τὸ στόμα ἐνέφραττε , τοῦτο τῆς πατρίδος ἐξέ - βάλλε . ταῦτα ὁμοῦ με πάντα εἰσῆλθε , ταῦτα τὸν ἔλεον ἤθροισεν . ὑπὸ τούτων ἡγοῦ σοι τὴν διαθήκην γεγρά - φθαι .
Lemmas: οὗτος πᾶς , ὦ πατέρας , ἐκ εἷς ἐκεῖνος ὁ διαθήκη φύω , καί οὐ εἰμί , ὅς οἴομαι , στέρησις χρῆμα μόνος , ἀλλά καί ὁ παρρησία . οὗτος αὐτός ὁ γλῶττα ἀποτέμνω , οὗτος ὁ στόμα ἐμφράσσω , οὗτος ὁ πατρίς ἔξω - βάλλω . οὗτος ὁμοῦ ἐγώ πᾶς εἰσέρχομαι , οὗτος ὁ ἔλεος ἀθροίζω . ὑπό οὗτος ἡγέομαι σύ ὁ διαθήκη γράω - φθάνω .
libanius.declamatio-47 31
τοὺς δὲ τοιούτους ἀνθρώπους σώζοιτ’ ἂν ὑμεῖς εἰκότως , ὦ δικασταί , μᾶλλον ἢ ἀπολλύοιτε νομί - ζοντες τὸν μὲν περὶ τοὺς αὑτοῦ χρηστὸν ἴσως ἂν καὶ περὶ τοὺς ἄλλους γενέσθαι , τὸν δὲ εἰς ἐκείνους ὠμὸν κοινὸν ἀπάντων ἐχθρὸν εἶναι . ἀλλ’ ἐγὼ τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἐλεήσας πολίτην ἂν ἠλέουν ; εἰ δὲ μὴ πολίτην , μέτοικον ; εἰ δὲ μὴ μέτοικον , ξένον ; εἰ δὲ μὴ τοὺς παρ’ ἡμῖν , τῶν ἄλλων τινὰς Ἑλλήνων ; εἰ δὲ μὴ Ἕλληνα , βάρβαρον ἄν ; ὁ δὲ μηδένα ἀνθρώπων<ἐλεῶν> δικαίως ἂν κατορύττοιτο ζῶν .
Lemmas: ὁ δέ τοιοῦτος ἄνθρωπος σῴζω ἄν σύ ἔοικα , ὦ δικαστής , μᾶλλον ἢ ἀπόλλυμι νωμι - ζῶ ὁ μέν περί ὁ αὐτός χρηστός ἴσως ἄν καί περί ὁ ἄλλος γίγνομαι , ὁ δέ εἰς ἐκεῖνος ὠμός κοινός ἀπαντάω ἐχθρός ἔρχομαι . ἀλλά ἐγώ ὁ ἀδελφός οὐ ἐλεέω πολίτης ἄν ἐλεέω ; εἰμί δέ μή πολίτης , μέτοικος ; εἰμί δέ μή μέτοικος , ξένος ; εἰμί δέ μή ὁ παρά ἐγώ , ὁ ἄλλος τις Έλληνας ; εἰμί δέ μή Έλληνας , βάρβαρος ἄν ; ὁ δέ μηδείς ἀνθρώπων<ἐλεῶν> δίκαιος ἄν κατορύσσω ζάω .
libanius.declamatio-47 32
οὐχ ἑώρακας ἐν πολέμοις , ὦ πάτερ , τοὺς δι’ ὅπλων ἐλθόντας ὑπὸ τῶν κεκρατηκότων θα - πτομένους πολλάκις ; διὰ τί ; ὅτι μετὰ τὴν μάχην ὁ πράξας κακῶς ἐλεεῖται . πολεμίων οὖν ἐλεουμένων αὐ - τὸς ἂν ἦν εἰς ἀδελφὸν ἀνελέητος ;
Lemmas: οὐ ὁράω ἐν πόλεμος , ὦ πατέρας , ὁ διά ὅπλον ἔρχομαι ὑπό ὁ κρατέω ἀνταπόλλυμι - πέτομαι πολλάκις ; διά τίς ; ὅτι μετά ὁ μάχη ὁ πράσσω κακῶς ἐλεέω . πολέμιος οὖν ἐλεέω αὖος - τός ἄν εἰμί εἰς ἀδελφός ἀνελέητος ;
libanius.declamatio-47 33
πατὴρ ἦν ὁ χαλεπαίνων , ἀλλ’ ὁ τῆς ὀργῆς πειρώμενος ἀδελφός . ὁ μὲν ζημιῶν , οὗτος δὲ κολαζόμενος . ὁ τοίνυν οἶκτος ἐκεῖνος ἐμὲ καθεῖλκεν ἐπὶ τὸ πονοῦν . ὥσπερ γάρ , εἰ κίνδυνός τις ἀμφοῖν ἐπήρτητο καὶ βοηθεῖν ἀμφοτέροις μὲν οὐκ ἐνῆν , θατέρῳ δέ , τὸ τὸν πατέρα σώζειν ἐνίκα ἄν , οὕτω νῦν τοῦδε μὲν ἀγριαίνοντος , ἐκείνου δὲ ὄντος ἐν συμφοραῖς τὸ πιεζόμενον παρεκάλει τὴν ῥοπήν . 34 . Ἀναμιμνήσκου δέ , ὦ πάτερ , ὡς παῖδες ὄντες κομιδῆ καὶ τὰ τῶν τηλικούτων ἁμαρτάνοντες , ὁπότε ἀπειλήσαις , κατεφεύγομεν ἐπὶ τὴν μητέρα , ἡ δὲ ἐδέ - χετό τε καὶ ἐπεκούρει καὶ ἐδεῖτο μὴ τύπτειν , καὶ συγ - γνώμην εἶχες . τοιοῦτο δή τι καὶ τὸ νῦν · σὺ μὲν ἠγανάκτεις , τῷ δ’ ἦν ὁ | κίνδυνος μέγας , ἐγὼ δὲ ἐβοήθουν ἀδελφὸς ὤν . σύγγνωθι δὴ καὶ νῦν .
Lemmas: πατήρ εἰμί ὁ χαλεπαίνω , ἀλλά ὁ ὁ ὀργή πειράω ἀδελφός . ὁ μέν ζημιόω , οὗτος δέ κολάζω . ὁ τοίνυν οἶκτος ἐκεῖνος ἐγώ καθέλκω ἐπί ὁ πονέω . ὥσπερ γάρ , εἰμί κίνδυνος τις ἄμφω ἐπαρτάω καί βοηθέω ἀμφότερος μέν οὐ ἔνειμι , ἕτερος δέ , ὁ ὁ πατέρας σῴζω νικάω ἄν , οὕτως νῦν ὅδε μέν ἀγριαίνω , ἐκεῖνος δέ εἰμί ἐν συμφορά ὁ πιέζω παρακαλέω ὁ ῥοπή . 34 . ἀναμιμνήσκω δέ , ὦ πατέρας , ὡς παῖς ο κομιδῇ καί ὁ ὁ τηλικοῦτος ἁμαρτάνω , ὁπότε ἀπειλέω , καταφεύγω ἐπί ὁ μήτηρ , ἤ δέ ἐδέ - χέω τε καί ἐπικουρέω καί δέομαι μή τύπτω , καί συγ - γνώμη ἔχω . τοιοῦτος δή τίς καί ὁ νῦν · σύ μέν ἀγανακτέω , ὁ δέ εἰμί ὁ | κίνδυνος μέγας , ἐγώ δέ βοηθέω ἀδελφός εἰμί . συγγιγνώσκω δή καί νῦν .
libanius.declamatio-47 35
εἰ μὲν γὰρ ἐνῆν ὁμοῦ καὶ μεταδοῦναι τοῦ κλήρου καὶ μὴ καὶ τὸν αὐτὸν γεγράφθαι τε καὶ μὴ γεγράφθαι κληρονόμον , ὥστ’ ἐξεῖναί σοί τε χαρίζεσθαι κἀκεῖνον προσίεσθαι , πάντων ἐγὼ θρασύτατος τοῦ μὲν φροντί - σας , τὸ δὲ παριδών · εἰ δ’ αἵρεσις ἦν ἢ τοῖς σοῖς προσ - ἔχειν ῥήμασιν ἣ τὴν τοῦ διαβεβλημένου θεραπεῦσαι τόχην , εἰκός τί με νόμιζε πεπονθέναι πρὸς ἐκείνην ἀποκλίναντα καὶ τῇ φύσει τοῦ πράγματος , μὴ τῷ παιδὶ προστίθει τὴν αἰτίαν . 36 . Οὐ τοίνυν ἔστιν εἰπεῖν ὧς ἓν τοῦτ’ ἦν ἐν τῷ 15 τότε γενομένῳ μόνον τὸ τὸν ἀδελφὸν ἐλέου τυχεῖν , ἄλλο δὲ οὐδέν , ἀλλ’ ἦν ἕτερον , ὦ δικασταί , μέγα . τί τοῦτο ; τὸ καὶ τὸν πατέρα μοι τὴν χείρω δόξαν δια - φυγεῖν . ἐνενόουν γὰρ τοὺς ἐσομένους λόγους , ἑώρων τὰς αἰτίας ἃς ᾐτιῶντ’ ἂν τῶν πατέρων οἱ ἐπιεικέστε - ροι · ἰοὺ ἰοὺ τῆς χαλεπότητος . οὐδ’ ἡ τελευτὴ προσιέναι δοκοῦσα τὴν ὀργὴν ἐπράυνεν , ἀλλ’ ᾠήθη δεῖν αὐτὴν καὶ κάτω φέρων ἐλθεῖν .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ ἔνειμι ὁμοῦ καί μεταδίδωμι ὁ κλῆρος καί μή καί ὁ αὐτός γράφω τε καί μή γράφω κληρονόμος , ὥστε ἔξεστι σύ τε χαρίζω ἐκεῖνος προσίημι , πᾶς ἐγώ θρασύς ὁ μέν φροντίς - σός , ὁ δέ παροράω · εἰμί δέ αἵρεσις εἰμί ἢ ὁ σός προς - ἔχω ῥῆμα ὅς ὁ ὁ διαβάλλω θεραπεύω τόχην , ἔοικα τίς ἐγώ νομίζω πάσχω πρός ἐκεῖνος ἀποκλίνω καί ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , μή ὁ παῖς προστίθημι ὁ αἰτία . 36 . οὐ τοίνυν εἰμί λέγω ὅς εἷς οὗτος εἰμί ἐν ὁ 15 τότε γίγνομαι μόνος ὁ ὁ ἀδελφός ἔλεος τυγχάνω , ἄλλος δέ οὐδείς , ἀλλά εἰμί ἕτερος , ὦ δικαστής , μέγας . τίς οὗτος ; ὁ καί ὁ πατέρας ἐγώ ὁ χείρων δόξα δα - φεύγω . ἐννοέω γάρ ὁ εἰμί λόγος , ὁράω ὁ αἰτία ὅς αἰτιάομαι ἄν ὁ πατήρ ὁ ἐπιεικής - ῥόος · ἰού ἰού ὁ χαλεπότης . οὐδέ ὁ τελευτή προσέρχομαι δοκέω ὁ ὀργή πραύνω , ἀλλά ἀηθέω δεῖ αὐτός καί κάτω φέρω ἔρχομαι .
libanius.declamatio-47 37
ταῦ - τὰ ᾔδειν ἥξοντα καὶ ὡς κατηρᾶτ’ ἂν ὁ παριὼν τὸν τάφον . ταῦθ’ ὅπως μὴ γένοιτο προὐνοούμην . διὰ τοῦθ’ ὅπερ ἐξῆν ὕστερον | δωρεὰν διδόναι τῶν διαθη - κῶν ἐποίουν ἀμφοτέροις εὑρίσκων τουτὶ λυσιτελοῦν . τί οὖν ἠδίκουν ἐκ τῶν αὐτῶν ἀδελφῷ καὶ πατρὶ βοηθῶν ; 38 . Ἄξιος γὰρ ἦν φησι ταύτην δοῦναι τὴν δίκην . καὶ εἶπεν ἐν ὑμῖν τὸ ἁμάρτημα τοῦ νέου . ἐγὼ δὲ ὡς μὲν οὐκ ἠμελήθη τι τἀδελφῷ τῶν δεόντων , οὐκ ἂν ἀντείποιμι καὶ διελέχθην γε πρὸς αὐτὸν οὐκ ὀλι - γάκις , ὡς οὐδαμοῦ ῥαθυμητέον , καὶ οἶμαί γε αὐτὸν καὶ πεποιηκέναι βελτίω , νέοι δέ , ὠ δικασταί , γεγενη - μένοι πάντες ὑμεῖς καὶ νέους τρέφοντες υἱεῖς ἴστε που τὴν τοιαύτην ἡλικίαν οὐ δυναμένην ἀναμάρτητον εἶναι , ἀλλ’ ὁ μὲν μᾶλλον , ὁ δὲ ἧττον , πάντως δὲ ἕκαστος ἁλίσκεταί που καὶ μωραίνων .
Lemmas: ταῦ - ὁ Ἠείδω ἥκω καί ὡς καταίρω ἄν ὁ παρέρχομαι ὁ τάφος . αὐτός ὅπως μή γίγνομαι προνοόω . διά οὗτος ὅς ἔξεστι ὕστερον | δωρεά δίδωμι ὁ διαθέω - γυνή ποιέω ἀμφότερος εὑρίσκω οὗτος λυσιτελέω . τίς οὖν ἀδικέω ἐκ ὁ αὐτός ἀδελφός καί πατήρ βοηθέω ; 38 . ἄξιος γάρ εἰμί φημί οὗτος δίδωμι ὁ δίκη . καί λέγω ἐν σύ ὁ ἁμάρτημα ὁ νέος . ἐγώ δέ ὡς μέν οὐ ἀμελέω τίς ἀδελφός ὁ δέω , οὐ ἄν ἀντιλέγω καί διαλέγω γε πρός αὐτός οὐ ὄλλυμι - γάκις , ὡς οὐδαμοῦ ῥαθυμητέον , καί οἴομαι γε αὐτός καί ποιέω ἀγαθός , νέος δέ , ὠ δικαστής , γένος - μένω πᾶς σύ καί νέος τρέφω υἱός οἶδα ποῦ ὁ τοιοῦτος ἡλικία οὐ δύναμαι ἀναμάρτητος ἔρχομαι , ἀλλά ὁ μέν μᾶλλον , ὁ δέ κακός , πάντως δέ ἕκαστος ἁλίσκομαι ποῦ καί μωραίνω .
libanius.declamatio-47 39
καὶ τί θαυμαστόν , ὅπου γε καὶ τὸ γῆρας οὐ πανταχοῦ φυλάττει τὸν κόσμον , ἀλλ’ ἤδη καὶ τούτων πολλοῖς ὧν ἔδρασαν μετεμέλησε καὶ τὸν αὐτὸν εὕροις ἂν γέροντά τε καὶ ἐπιτιμώμενον ; ἔστι δὲ οἷς καὶ τούτων αὐτῶν ὑπῆρξε συγγνώμης τυχεῖν . ἡ συγγνώμη γάρ , ὦ δικασταί , τοῖς μὲν νέοις ὧς νέοις , πρεσβυτέρῳ δὲ ὡς ἀνθρώπῳ δί - δοται . θεῶν γάρ , οἶμαι , μόνων τὸ κρείττους ἢ ἁμαρτά - νεῖν εἶναι .
Lemmas: καί τίς θαυμαστός , ὅπου γε καί ὁ γῆρας οὐ πανταχοῦ φυλάσσω ὁ κόσμος , ἀλλά ἤδη καί οὗτος πολύς ὅς δράω μεταμέλομαι καί ὁ αὐτός εὑρίσκω ἄν γέρων τε καί ἐπιτιμάω ; εἰμί δέ ὅς καί οὗτος αὐτός ὑπάρχω συγγνώμη τυγχάνω . ὁ συγγνώμη γάρ , ὦ δικαστής , ὁ μέν νέος ὅς νέος , πρεσβύτερος δέ ὡς ἄνθρωπος δί - δοτός . θεός γάρ , οἴομαι , μόνος ὁ ἀγαθός ἢ ἁμαρτάς - νέος ἔρχομαι .
libanius.declamatio-47 40
οὐκ εἶδες πώλους , ὦ πάτερ , καὶ σκιρ - τῶντας καὶ θορυβοῦντας τὸν ἱππέα καὶ οὐ παρὰ τοῦτο δοκοῦντας ἀχρήστους τε εἶναι καὶ ἀπορριπτουμένους ; ἀλλ’ ἤδη τινὸς ἀκήκοα τῶν τὰ τοιαῦτα δεινῶν τούτους εἶναι τοὺς γενναίους τὴν φύσιν . τοιγαροῦν μικρὸν ἀνασχόμενοι τῶν σκιρτημάτων τῆς νεότητος παρελθού - σης χρῶνται πρὸς τὰ ἔργα σωφρονοῦσί τε ἤδη καὶ πολὺ τοὺς ἄλλους νικῶσιν .
Lemmas: οὐ ὁράω πῶλος , ὦ πατέρας , καί Σκιρ - τείνω καί θορυβέω ὁ ἱππεύς καί οὐ παρά οὗτος δοκέω ἄχρηστος τε ἔρχομαι καί ἀπορρίπτω ; ἀλλά ἤδη τις ἀκούω ὁ ὁ τοιοῦτος δεινός οὗτος ἔρχομαι ὁ γενναῖος ὁ φύσις . τοιγάρ μικρός ἀνέχω ὁ σκίρτημα ὁ νεότης παρέρχομαι - σός χράω πρός ὁ έργο σωφρονέω τε ἤδη καί πολύς ὁ ἄλλος νικάω .
libanius.declamatio-47 41
ἔφυγέ τι τῶν ἐπιπό - νων ὁ παῖς , παῖς γὰρ ἦν καὶ δεῖ τῶν τηλικούτων τοὺς μὲν φιλοπόνους θαυμάζειν τε καὶ πρεσβυτέροις ἐοικέ - ’ναι νομίζειν , τοὺς δὲ ῥᾳθυμοτέρους ἐπαινεῖν μὲν | μή , νομίζειν μέντοι τὰ τῆς ἡλικίας ποιεῖν . εἰ μὲν οὖν οὐδ’ ἐνὶ συγγνώσῃ τῶν πάντων , ὅρα εἴ τις ἀποδέξεται καὶ ταῦτα ζῶν ἐν δημοκρατίᾳ · εἰ δὲ εἰσὶν οἷς προσήκει τούτου τυγχάνειν , τίνας πρὸ ἡμῶν τῶν νέων ἄξιον ; 42 . ἔδει δοῦναι δίκην τὸν υἱόν ; ἐδεδώκει καὶ ταύτην , ὡς ἐγὼ φαίην ἄν , οὐ μικράν · ἀπεστερήθη τῶν παρὰ σοῦ λόγων χρόνον πολύν , ἤκουσεν ἀγγελλόντων ἀπει - λάς , φόβῳ συνέζησεν , ὤφθη παρὰ τῶν οἰκετῶν τρέμων , οὐ μετέσχε τραπέζης , ἔδεισεν ὑπὲρ μειζόνων , ἤνεγκε διακόνων ὕβριν , ἐν νυξὶν ἠγρύπνησεν , ἐν ἡμέραις ἔκλαυσε , τοῦ σώματος αὐτοῦ ἀνάλωσεν ἡ λύπη .
Lemmas: φεύγω τίς ὁ ἐφέπω - νόος ὁ παῖς , παῖς γάρ εἰμί καί δέω ὁ τηλικοῦτος ὁ μέν φιλόπονος θαυμάζω τε καί πρέσβυς ἔοικα - ναίω νομίζω , ὁ δέ ῥᾴθυμος ἐπαινέω μέν | μή , νομίζω μέντοι ὁ ὁ ἡλικία ποιέω . εἰμί μέν οὖν οὐδέ ἐν συγγιγνώσκω ὁ πᾶς , ὁράω εἰμί τις ἀποδείκνυμι καί οὗτος ζάω ἐν δημοκρατία · εἰμί δέ εἰμί ὅς προσήκω οὗτος τυγχάνω , τίς πρό ἐγώ ὁ νέος ἄξιος ; 42 . δέω δίδωμι δίκη ὁ υἱός ; δίδωμι καί οὗτος , ὡς ἐγώ φημί ἄν , οὐ μικρός · ἀποστερέω ὁ παρά σύ λόγος χρόνος πολύς , ἀκούω ἀγγέλλω ἄπειμι - λᾶας , φόβος συζώ , ὁράω παρά ὁ οἰκέτης τρέμω , οὐ μετέχω τράπεζα , δείδω ὑπέρ μέγας , φέρω διάκονος ὕβρις , ἐν νύξ ἀγρυπνέω , ἐν ἡμέρα κλαίω , ὁ σῶμα αὐτός ἀναλίσκω ὁ λύπη .
libanius.declamatio-47 43
τί τούτων ἔδει ζητῆσαι πλέον καὶ ταῦτα ἐπ’ αἰτίαις οὐ πάνυ μεγάλαις , ὥς φησιν αὐτὸς ὁ πατὴρ ὁ χαλεπήνας μέν , οὐκ ἀποκηρύξας δέ ; καίτοι εἴ τι τῶν δεινοτέρων ἐπέπρακτο , πάντως ἂν ἐπὶ τοῦτο ἧκεν . οὐ γὰρ δὴ φήσειεν ἂν ὡς οὐκ οἶδεν ἀποκηρύττειν . ὃς γὰρ ἀδελ - φοῦ φιλανθρωπίαν πρὸς ἀδελφὸν τούτου νενόμικεν ἀξίαν , τί ποτ’ ἂν ἔδρασεν ἐν αἰσχίστοις ἐκεῖνον λαβών ; 44 . τοῦτό με μάλιστα , ὦ πάτερ , ἔπεισε τῶν ἴσων ἀξιῶσαι τὸν ἀδελφὸν τὸ καὶ παρὰ σοὶ μικρὰ κεκρίσθαι τὰ ἡμαρτημένα . σημεῖον γὰρ ἦν τοῦτο τοῦ προιόντα τὸν χρόνον πάντως ἂν ποιῆσαι διαλλαγάς . ἃ οὖν ἡγού - μὴν σε σωθέντα δώσειν , ταῦτα αὐτὸς ἔδωκα νομίζων , εἰ διαφύγοις τὴν νόσον , ἐπαίνου τεύξεσθαι παρὰ σοῦ τῇ προσθήκῃ . καὶ ὡς ταῦτα ἤλπιζον μάθοις ἂν ἐκεῖθεν . 45 . τῶν μὲν γὰρ μάντεων οὐδεὶς προειρήκει τὴν τε - λευτήν , οἱ δ’ ἰατροὶ παρῄνουν εὔχεσθαι , τὸ δὲ μέλλον ἄδηλον ἦν . οὕτως οὖν ἐνέγραφον ὡς οὐ πάντως σε λήσων , ἀλλ’ ὧς , εἰ τύχοι , τά τε γράμματα καὶ τὸ πε - πραγμένον ὕστερον εἰσομένου . ὁ δὴ τοῦτο προσδοκῶν τὸ μὴ δόξειν ἀδικεῖν , εἰ γνωσθείη , | ταῦτα δή που ἔγραφεν . 46 . Ἐβουλόμην μὲν γὰρ αὐτόν φησιν ὑπὸ πενίας γενέσθαι βελτίω . τί δ’ , εἰ χείρων ὑπ’ αὐ - τῆς ταύτης ἐγένετο ; καλὸν ἦν παρὰ σοῦ δεδόσθαι τῇ κακίᾳ τὴν ἀφορμήν ; ἢ οἴει , πάτερ , τὸν μὲν πλοῦτον πανταχοῦ κακίαν ἐμποιεῖν , τὴν ἀρετὴν δὲ πανταχοῦ μετὰ τῆς πενίας εἶναι ; οὐκ ἔστιν , ἀλλ’ ἔνι καὶ πλούτῳ χρήσασθαι καλῶς καὶ πενίαν γενέσθαι τοῦ πλουτεῖν κακίας μᾶλλον αἴτιον , ὅσῳ πλοῦτος μὲν ἁμαρτάνειν βουλομένῳ χορηγεῖ , πενία δὲ καὶ τὸν οὐ βουλόμενον ἀναγκάζει .
Lemmas: τίς οὗτος δέω ζητέω πλείων καί οὗτος ἐπί αἰτία οὐ πάνυ μέγας , ὅς φημί αὐτός ὁ πατήρ ὁ χαλεπαίνω μέν , οὐ ἀποκηρύσσω δέ ; καίτοι εἰμί τίς ὁ δεινός πράσσω , πάντως ἄν ἐπί οὗτος ἥκω . οὐ γάρ δή φημί ἄν ὡς οὐ οἶδα ἀποκηρύσσω . ὅς γάρ ἀδελ - φώς φιλανθρωπία πρός ἀδελφός οὗτος νομίζω ἄξιος , τίς πρός ἄν δράω ἐν αἰσχρός ἐκεῖνος λαμβάνω ; 44 . τούτος ἐγώ μάλιστα , ὦ πατέρας , πείθω ὁ ἴσος ἀξιόω ὁ ἀδελφός ὁ καί παρά σύ μικρός κρίνω ὁ ἁμαρτάνω . σημεῖον γάρ εἰμί οὗτος ὁ προέρχομαι ὁ χρόνος πάντως εἄν ποιέω διαλλαγή . ὅς οὖν ἡγούω - μήν σύ σῴζω δίδωμι , οὗτος αὐτός δίδωμι νομίζω , εἰμί διαφεύγω ὁ νόσος , ἔπαινος τεύχω παρά σύ ὁ προσθήκη . καί ὡς οὗτος ἐλπίζω μανθάνω ἄν ἐκεῖθεν . 45 . ὁ μέν γάρ μάντις οὐδείς προλέγω ὁ τε - λευος , ὁ δέ ἰατρός παραινέω εὔχομαι , ὁ δέ μέλλω ἄδηλος εἰμί . οὕτως οὖν ἐγγράφω ὡς οὐ πάντως σύ λανθάνω , ἀλλά ὅς , εἰμί τυγχάνω , ὁ τε γράμμα καί ὁ μετά - πράσσω ὕστερον εἰμί . ὁ δή οὗτος προσδοκάω ὁ μή δοκέω ἀδικέω , εἰμί γιγνώσκω , | οὗτος δή ποῦ γράφω . 46 . βούλομαι μέν γάρ αὐτός φημί ὑπό πενία γίγνομαι ἀγαθός . τίς δέ , εἰμί χείρων ὑπό οὐ - ὁ οὗτος γίνομαι ; καλός εἰμί παρά σύ δίδωμι ὁ κακία ὁ ἀφορμή ; ἢ οἴομαι , πατέρας , ὁ μέν πλοῦτος πανταχοῦ κακία ἐμποιέω , ὁ ἀρετή δέ πανταχοῦ μετά ὁ πενία ἔρχομαι ; οὐ εἰμί , ἀλλά ἔνειμι καί πλοῦτος χράω καλός καί πενία γίγνομαι ὁ πλουτέω κακία μᾶλλον αἴτιος , ὅσος πλοῦτος μέν ἁμαρτάνω βούλομαι χορηγέω , πενία δέ καί ὁ οὐ βούλομαι ἀναγκάζω .
libanius.declamatio-47 47
εἰ γὰρ ἐθέλεις σκέψασθαι τοὺς ἱεροσύ - λους καὶ τοιχωρύχους καὶ ὅσοι κινοῦσι θήκας καὶ ὅσοι τὴν ὥραν πωλοῦσι καὶ κλέπτας καὶ λωποδύτας καὶ ὅλως τοὺς ἐπὶ κέρδεσιν ἀδικοῦντας , ἐκ τῶν ἀπόρων εὕροις ἂν πλείους ἢ ὅσοι ἐν ἀφθόνοις ζῶσι . καὶ γὰρ ἂν τὰ ἄλλα ἀνέχηταί τις , πεινῶντα φέρειν οὐκ ἔνι . 48 . τίς οὖν ἦν σοι τῶν θεῶν ἐγγυητὴς τοῦ μηδὲν ἄν σοι ποιῆσαι τὸν υἱὸν αἰσχρὸν βιαζομένης πενίας ; καὶ γὰρ οὐδ’ ὁ μεμφόμενος ὡς καταισχύνει τὸ γένος ἐφάνη ποτὲ ἂν προδήλου πᾶσι τῆς ἀπολογίας οὔσης ὅτι ἐμὲ πατήρ τις εὐδαίμων θρέψας καὶ παιδεύσας τῶν προγόνων ἀξίως ἔπειτα εἰς ὀργὴν ἐμπεσὼν ἄμοι - ρον τῶν αὑτοῦ κατέστησε καὶ νῦν τὸ δεῖσθαι καὶ ζητεῖν τροφὴν ἐπὶ πράξεις ἀβουλήτους ἐξ - ἄγει . εἰ μὲν γάρ , ὦ πάτερ , ἄπαντες οἱ συγγενεῖς ἀπὸ τῶν ὄντων αὑτοῖς συμφέροντες ἐποίουν αὐτῷ τινὰ οὐσίαν , μάταιον ἦν ἄν σοι τὸ σόφισμα μὴ διδόντι τῶν σῶν τῷ παρ’ ἑτέρων ληψομένῳ · εἰ δὲ πικρῶς καὶ ὡς ἄν τινες ἠδικημένοι τῇ πενίᾳ φθείρειν ἐξεδίδοσαν , χαλεπὸν ἂν ἦν , ὦ πάτερ , ἀμείνω σοι γενέσθαι τὸν υἱὸν ὑπὸ τῆς ἀχρηματίας .
Lemmas: εἰμί γάρ ἐθέλω σκοπέω ὁ ἱερός - Λοῦς καί τοιχωρύχος καί ὅσος κινέω θήκη καί ὅσος ὁ ὥρα πωλέω καί κλέπτης καί λωποδύτης καί ὅλος ὁ ἐπί κέρδος ἀδικέω , ἐκ ὁ ἄπορος εὑρίσκω ἄν πολύς ἢ ὅσος ἐν ἄφθονος ζάω . καί γάρ εἄν ὁ ἄλλος ἀνέχω τις , πεινάω φέρω οὐ ἔνειμι . 48 . τίς οὖν εἰμί σύ ὁ θεός ἐγγυητής ὁ μηδείς ἄν σύ ποιέω ὁ υἱός αἰσχρός βιάζω πενία ; καί γάρ οὐδέ ὁ μέμφομαι ὡς καταισχύνω ὁ γένος φαίνω ποτέ ἄν πρόδηλος πᾶς ὁ ἀπολογία σέω ὅτι ἐγώ πατήρ τις εὐδαίμων τρέφω καί παιδεύω ὁ πρόγονος ἄξιος ἔπειτα εἰς ὀργή ἐμπίπτω ἡμέτερος - ἀντίμοιρος ὁ αὐτός καθίστημι καί νῦν ὁ δέω καί ζητέω τροφή ἐπί πρᾶξις ἀβούλητος ἐκ - ἄγω . εἰμί μέν γάρ , ὦ πατέρας , ἀπάντομαι ὁ συγγενής ἀπό ὁ εἰμί ἑαυτοῦ συμφέρω ποιέω αὐτός τις οὐσία , μάταιος εἰμί ἄν σύ ὁ σόφισμα μή δίδωμι ὁ σός ὁ παρά ἕτερος λαμβάνω · εἰμί δέ πικρός καί ὡς ἄν τις ἀδικέω ὁ πενία φθείρω ἐκδίδωμι , χαλεπός ἄν εἰμί , ὦ πατέρας , ἀγαθός σύ γίγνομαι ὁ υἱός ὑπό ὁ ἀχρηματία .
libanius.declamatio-47 49
μὴ χείρω μὲν οὖν γε - νέσθαι χαλεπὸν ἂν ἦν , μᾶλλον δέ , εἰ καὶ μηδεὶς τῶν ἄλλων , αὐτὸς ἂν αὐτὸν ὕστερον εἰς κοινωνίαν εἰσῆγον . ὁμολογῶ γάρ , εἰ καὶ παροξύνω τῷ λόγῳ . | τέ οὖν ἔδει πονηρὸν ἐπὶ τῆς διαθήκης γενόμενον φιλανθρω - πεύεσθαι μετὰ τοσαύτης βλάβης ; 50 . Αὐτὰ δὲ ταῦτά φησιν , ἡνίκα ἐκέλευόν σε γράφειν , τί μὴ πρὸς ἐμὲ διελέχθης ; ἦν γάρ που βέλτιον λέγοντα πείθειν ἢ διὰ σιγῆς ἀδικεῖν . καὶ πῶς ἂν ἀσθενοῦντί τε καὶ φαύλως ἔχοντι καὶ τε - λευταῖα νομίζοντι περὶ τῶν αὑτοῦ βουλεύεσθαι λόγον ἀπέτεινον μακρόν ; πῶς δ’ ἂν παρὰ τοῖς σοφοῖς ὁρῶν τὸν καιρὸν ἐπαινούμενον αὐτὸς ἂν οὕτως ἄκαιρον πρᾶγμα ἐπεισῆγον τῇ νόσῳ καὶ τὸν ὀδυνώμενον τῷ πυρετῷ λόγοις ὀχληροῖς ἐβάρυνον ;
Lemmas: μή χείρων μέν οὖν γε - νω χαλεπός ἄν εἰμί , μᾶλλον δέ , εἰμί καί μηδείς ὁ ἄλλος , αὐτός ἄν αὐτός ὕστερον εἰς κοινωνία εἰσάγω . ὁμολογέω γάρ , εἰμί καί παροξύνω ὁ λόγος . | τε οὖν δέω πονηρός ἐπί ὁ διαθήκη γίγνομαι φιλανθρω - πεύθω μετά τοσοῦτος βλάβη ; 50 . αὐτός δέ οὗτος φημί , ἡνίκα κελεύω σύ γράφω , τίς μή πρός ἐγώ διαλέγω ; εἰμί γάρ ποῦ ἀγαθός λέγω πείθω ἢ διά σιγή ἀδικέω . καί πῶς ἄν ἀσθενέω τε καί φαῦλος ἔχω καί τε - λευταῖα νομίζω περί ὁ αὐτός βουλεύω λόγος ἀποτείνω μακρός ; πῶς δέ ἄν παρά ὁ σοφός ὁράω ὁ καιρός ἐπαινέω αὐτός ἄν οὕτως ἄκαιρος πρᾶγμα ἐπεισάγω ὁ νόσος καί ὁ ὀδυνάω ὁ πυρετός λόγος ὀχληρός βαρύνω ;
libanius.declamatio-47 51
οὐκ ἴστε , ὦ δικασταί , πηλίκης δεῖ τοῖς τοιούτοις ἡσυχίας ; οὐκ ἴστε ὑπὸ τῶν ἰατρῶν παραγγελλόμενον δεῖν ἠρεμεῖν αὐτούς τε ἐκείνους καὶ τοὺς παρόντας αὐτοῖς ; οὐ καὶ τὰ μὴ λυπηρὰ τῇ φύσει λυπεῖν τοὺς τοιούτους δύναται ; κἂν φθέγξηταί τις κἂν μή , κἂν ἑστήκῃ , κἂν καθιζάνῃ , κἂν μειδιᾷ , κἂν σκυθρωπάζῃ , κἂν ἐξίῃ , κἂν μένη , τούτων ἕκαστον πλήττει τὸν ἀσθενοῦντα καὶ δυσκολαίνειν ποιεῖ καὶ τὸ κακὸν αὔξει . δεῖ δὲ πειρᾶσθαι τὸν κάμνον - τα διὰ πάντων εὐφραίνειν , ἀνιᾶν δὲ μηδὲ καθ’ ἔν . διὰ τοῦτο πρὸς αὐτοὺς καὶ ψευδόμεθα καὶ πλάττομεν λόγους ἀφ’ ὧν ἂν ἡσθεῖεν , κἂν δυσχερές τι συμβῇ , κρύπτομεν καὶ τὸ οὐκ ὄν ἀγαθὸν ὧς ὑπάρχον λέγομεν . 52 . τότ’ οὖν ἔμελλον ἀγωνίζεσθαι πρὸς σέ , πάτερ , καὶ ταῦτα ἃ νῦν εἶπον τὰ πολλὰ διεξιέναι καὶ πειρᾶσθαι δεικνύειν ὡς οὐκ ὀρθῶς βουλεύῃ καὶ ψυχὴν ἕτοιμον εἰς ὀργὴν παροξύνειν καὶ πῦρ ἐπάγειν πυρί ; καὶ τίς οὐκ ἂν καὶ τῶν ἰατρῶν καὶ τῶν ἄλλων , εἰ κρατῆσαι συνέβη τὴν νόσον , ἐπ’ ἐμὲ τὴν αἰτίαν ἦγεν ἂν τοῦ θανάτου ; οὗτός ἐστιν ὁ τὸν πατέρα ἀπεκτονώς , οὗτος ὁ μείζω ποιήσας τὴν ἀρρωστίαν , ὁ τὸν υἱὸν ὃν ἐμέμφετο πρὸς αὐτὸν ἐπαινέσας . σίδη - ρον μὲν οὐκ ἐπήνεγκε τῷ πατρί , διὰ θυμοῦ δὲ αὐτὸν ἀπολώλεκεν .
Lemmas: οὐ οἶδα , ὦ δικαστής , πηλίκος δέω ὁ τοιοῦτος ἡσυχία ; οὐ οἶδα ὑπό ὁ ἰατρός παραγγέλλω δεῖ ἠρεμέω αὐτός τε ἐκεῖνος καί ὁ πάρειμι αὐτός ; οὐ καί ὁ μή λυπηρός ὁ φύσις λυπέω ὁ τοιοῦτος δύναμαι ; κἀν φθέγγομαι τις κἀν μή , κἀν ἵστημι , κἀν καθιζάνω , κἀν μειδιάω , κἀν σκυθρωπάζω , κἀν ἐξέρχομαι , κἀν μένω , οὗτος ἕκαστος πλήσσω ὁ ἀσθενέω καί δυσκολαίνω ποιέω καί ὁ κακός αὐξάνω . δέω δέ πειράω ὁ κάμνω - τα διά πᾶς εὐφραίνω , ἀνιάω δέ μηδέ κατά εἷς . διά οὗτος πρός αὐτός καί ψεύδω καί πλήσσω λόγος ἀπό ὅς ἄν ἥδομαι , κἀν δυσχερής τίς συμβαίνω , κρύπτω καί ὁ οὐ εἰμί ἀγαθός ὅς ὑπάρχω λέγω . 52 . τότε οὖν μέλλω ἀγωνίζομαι πρός σύ , πατέρας , καί οὗτος ὅς νῦν λέγω ὁ πολύς διεξέρχομαι καί πειράω δείκνυμι ὡς οὐ ὀρθός βουλεύω καί ψυχή ἑτοῖμος εἰς ὀργή παροξύνω καί πῦρ ἐπάγω πῦρ ; καί τίς οὐ ἄν καί ὁ ἰατρός καί ὁ ἄλλος , εἰμί κρατέω συμβαίνω ὁ νόσος , ἐπί ἐγώ ὁ αἰτία ἄγω ἄν ὁ θάνατος ; οὗτος εἰμί ὁ ὁ πατέρας ἀποκτείνω , οὗτος ὁ μέγας ποιέω ὁ ἀρρωστία , ὁ ὁ υἱός ὅς μέμφομαι πρός αὐτός ἐπαινέω . σίδη - ἀντίμοιρος μέν οὐ ἐπιφέρω ὁ πατήρ , διά θυμός δέ αὐτός ἀπόλλυμι .
libanius.declamatio-47 53
| εἰ γὰρ νῦν ὑγιαίνων οὐχ ἡδέως δέχῃ τοὺς λόγους καίτοι καὶ τῶν δικαζόν - των καὶ τῶν περιεστηκότων συγχωρούντων με δίκαια λέγειν , τίς ἂν ἦσθα τότε χειμαζομένης ὑπὸ τοῦ νοσή - ματός σοι τῆς ψυχῆς ; ἆρ’ οὐκ ἂν ἐκεκράγεις ὠθεῖν , ἐξελαύνειν ὡς ἀπολλύντα σε τοῖς λόγοις καὶ τὸ κατ’ ἐκείνου μὲν ἐτήρεις μῖσος , τὸ δὲ πρὸς ἐμὲ φίλτρον εἰς μῖσος μετέβαλες , ἀπῄειν δ’ ἂν κακὸς ἰατρὸς τῆς ὀργῆς γεγενημένος , ἄλλος δ’ ἂν ἀντ’ ἀμφοῖν ἐπὶ τὸν κλῆρον ἐκαλεῖτο ; καὶ οὐχὶ τοῦτο δεινότατον , τὸ δὲ σοὶ <κακοῦ> τινος αἴτιον γεγονέναι δοκεῖν τίνος οὐ μεῖζον κακοῦ ; 54 . Διαβέβλημαι γάρ φησιν ὑπὸ τῆς σῆς φιλ - ανθρωπίας . ἐξῆν δέ γε , ὦ δικασταί , μὴ τοῦτο παθεῖν , εἴπερ ἐβούλετο σιωπᾶν . ἐγὼ μὲν γὰρ οὔτε ζῶντος οὔτε τεθνεῶτος ταῦτ’ ἂν ἐξεῖπον πρὸς ἕτερον οὐδ’ ἂν πρὸς αὐτόν γε τὸν ἀδελφόν , ὁ δὲ αὐτὸς ἑαυτόν , ὡς ὁρᾶτε , ἀδικεῖ .
Lemmas: | εἰμί γάρ νῦν ὑγιαίνω οὐ ἡδύς δέχομαι ὁ λόγος καίτοι καί ὁ δικάζω - ὁ καί ὁ περιίστημι συγχωρέω ἐγώ δίκαιος λέγω , τίς ἄν εἰμί τότε χειμάζω ὑπό ὁ νοσέω - Ματός σύ ὁ ψυχή ; ἆρα οὐ ἄν κράζω ὠθέω , ἐξελαύνω ὡς ἀπόλλυμι σύ ὁ λόγος καί ὁ κατά ἐκεῖνος μέν τηρέω μῖσος , ὁ δέ πρός ἐγώ φίλτρον εἰς μῖσος μεταβάλλω , ἀπέρχομαι δέ ἄν κακός ἰατρός ὁ ὀργή γίγνομαι , ἄλλος δέ ἄν ἀντί ἄμφω ἐπί ὁ κλῆρος καλέω ; καί οὐ οὗτος δεινός , ὁ δέ σύ κακός τις αἴτιος γίγνομαι δοκέω τίς οὐ μέγας κακός ; 54 . διαβάλλω γάρ φημί ὑπό ὁ σός φιλ - ανθρωπιά . ἔξεστι δέ γε , ὦ δικαστής , μή οὗτος πάσχω , εἴπερ βούλομαι σιωπάω . ἐγώ μέν γάρ οὔτε ζάω οὔτε θνῄσκω αὐτός ἄν ἐκλέγω πρός ἕτερος οὐδέ ἄν πρός αὐτός γε ὁ ἀδελφός , ὁ δέ αὐτός ἑαυτοῦ , ὡς ὁράω , ἀδικέω .
libanius.declamatio-47 55
ἐχρῆν δέ γε ἢ σιγᾶν ἢ πρὸς ἐμὲ μόνον ἐπαινεῖν τὰς διαθήκας καὶ φάσκειν εὖ με βεβουλεῦσθαι καὶ χαίρειν μὲν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις , ἀπαλλάττειν δὲ τὴν οἰκίαν τῆς ἐνούσης ταραχῆς . οὕτως ἂν ἡμῖν ἅπαν - τα εἶχε καλῶς , νῦν δὲ πολεμῶν τοῖς γράμμασι καὶ το - σαύτην ἐπάγων δίκην καὶ ποιῶν ὅν ἐγέννησας ἀλλό - τρίον δίδως λαβήν τινα τοῖς πρᾴοις καὶ φιλοτέκνοις .
Lemmas: χρή δέ γε ἢ σιγάω ἢ πρός ἐγώ μόνος ἐπαινέω ὁ διαθήκη καί φάσκω εὖ ἐγώ βουλεύω καί χαίρω μέν ἐπί ὁ πράσσω , ἀπαλλάσσω δέ ὁ οἰκία ὁ ἔνειμι ταραχή . οὕτως ἄν ἐγώ ἅπας - τος ἔχω καλός , νῦν δέ πολεμέω ὁ γράμμα καί το - σαύτην ἐπάγω δίκη καί ποιέω ὅς γεννάω ἄλλος - τρίον δίδωμι λαβή τις ὁ πρᾶος καί φιλότεκνος .
libanius.declamatio-47 56
Ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ πρότερον , νῦν γε , πρὸς θεῶν , 09 πάτερ , γνώρισον μὲν αὑτόν , γνώρισον δὲ ἡμᾶς . αἰδέσθητι δὲ θεοὺς οἷς ἔθυσας μὲν εὐχόμενος γενέσθαι πατήρ , ἔθυσας δὲ ἤδη γεγενημένος , ἔθυσας δὲ δεκάτην ποιῶν , οὐ ταῦτα αἰτῶν δήπου , μήτ’ οἰκίαν μήτε κλῆ - ρον παραδοῦναι τοῖς υἱέσιν , ἀλλὰ διαδόχους , κληρονό - μους , χορηγούς , τριηράρχας , ῥήτορας , πρέσβεις , στρα - τιώτας ἀγαθούς , ἀριστέας , στρατηγούς .
Lemmas: ἀλλά εἰμί καί μή πρότερος , νῦν γε , πρός θεός , 09 πατέρας , γνωρίζω μέν ἑαυτοῦ , γνωρίζω δέ ἐγώ . αἰδέομαι δέ θεός ὅς θύω μέν εὔχομαι γίγνομαι πατήρ , θύω δέ ἤδη γίγνομαι , θύω δέ δέκατος ποιέω , οὐ οὗτος αἰτέω δήπου , μήτε οἰκία μήτε καλέω - ἀντίμοιρος παραδίδωμι ὁ υἱός , ἀλλά διάδοχος , κληρονό - ξενότιμος , χορηγός , τριηράρχης , ῥήτωρ , πρέσβυς , στρα - τιώτας ἀγαθός , ἀριστεύς , στρατηγός .
libanius.declamatio-47 57
ταῦτα , ὧς εἰκός , ἐδέου σοι γενέσθαι παρὰ τῶν θεῶν , αὗται γὰρ εὐχαὶ πατέρων . τούτων ἀναμνήσθητι , ταῦτα αἰσχύνθητι . καὶ μὴ σαυτὸν μὲν ἄπαιδα καταστήσῃς ὄντων υἱέων , ἡμᾶς | δὲ ὀρφανοὺς ὄντος πατρός . ἱκανῶς ἐδά - κρυσεν ἡ μήτηρ , ἱκανῶς ὁ δυστυχὴς ἀδελφός , ἱκανῶς ὁ τέως μὲν εὐδαίμων νομιζόμενος ἐγώ , νῦν δὲ ἀθλιώτα - τος . ἱκανῶς ἐλυπήσαμεν τοὺς ἀληθῶς φίλους , ἱκανῶς εὐφράναμεν τούς τε φανερῶς μισοῦντας καὶ τοὺς οὐχ ὁμολογοῦντας .
Lemmas: οὗτος , ὅς ἔοικα , δέω σύ γίγνομαι παρά ὁ θεός , αὐτός γάρ εὐχή πατήρ . οὗτος ἀναμιμνήσκω , οὗτος αἰσχύνω . καί μή σεαυτοῦ μέν ἄπαις καθίστημι εἰμί υἱός , ἐγώ | δέ ὀρφανός εἰμί πατέρας . ἱκανός εδά - κρυσεν ὁ μήτηρ , ἱκανός ὁ δυστυχής ἀδελφός , ἱκανός ὁ τέως μέν εὐδαίμων νομίζω ἐγώ , νῦν δέ ἄθλιος - ὅς . ἱκανός λυπέω ὁ ἀληθῶς φίλος , ἱκανός εὐφραίνω ὁ τε φανερός μισέω καί ὁ οὐ ὁμολογέω .
libanius.declamatio-47 58
ἐν μὲν ταῖς ἄλλαις ἀπάσαις οἰκίαις ὁμόνοια , φίλτρον , κοινοὶ λόγοι , κοιναὶ τράπεζαι , τέρψεις ἐμμελεῖς , ἐλπίδες ἀμείνους , παρὰ δὲ ἡμῖν ἐγκλήματα , κατηγορίαι , θυμός , ἀγανάκτησις , ὀδυρμός , κατήφεια , τὸ νομίζειν ὑπ’ ἀλλήλων ἀδικεῖσθαι , πόλεμος εἴσω θυρῶν , σπονδαὶ δὲ οὐδαμόθεν . οὐκ ἔκαμες , ὦ πάτερ , μισῶν τοὺς οἰκείους ; οὐκ ἀπείρηκας βοῶν καὶ διαρ - ῥηγνύμενος ;
Lemmas: ἐν μέν ὁ ἄλλος ἀπάω οἰκία ὁμόνοια , φίλτρον , κοινός λόγος , κοινός τράπεζα , τέρψις ἐμμελής , ἐλπίς ἀγαθός , παρά δέ ἐγώ ἔγκλημα , κατηγορία , θυμός , ἀγανάκτησις , ὀδυρμός , κατήφεια , ὁ νομίζω ὑπό ἀλλήλων ἀδικέω , πόλεμος εἴσω θύρα , σπονδή δέ οὐδαμόθεν . οὐ κάμνω , ὦ πατέρας , μισέω ὁ οἰκεῖος ; οὐ ἀπολέγω βοῦς καί διαρ - ῥήγνυμι ;