ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-46 1.1
οί πρὸς τὸ τάχος συντιθέμενοι τῶν λόγων ἀρετῇ μὲν ἀπολείπονται τῶν σχολῇ γραφομένων , δει - καύτωσαν δὲ ὅμως τὸν χαρακτῆρα τοῦ ῥήτορος , ἐπεὶ καὶ Δημοσθένης οὐ πανταχοῦ μὲν ἴσος , πανταχοῦ δὲ γνωρίζεται .
Lemmas: ὁ πρός ὁ τάχος συντίθημι ὁ λόγος ἀρετή μέν ἀπολείπω ὁ σχολή γράφω , δεῖ - καύτωσαν δέ ὅμως ὁ χαρακτήρ ὁ ῥήτωρ , ἐπεί καί Δημοσθένης οὐ πανταχοῦ μέν ἴσος , πανταχοῦ δέ γνωρίζω .
libanius.declamatio-46 1.2
τουτὶ δὲ τὸ ζητημάτιον ὅτι μὲν ἐν πάθει κεῖται παντὸς ἰδεῖν , πολλὰ γὰρ δυσχερῆ συμπεσόντα χορηγεῖ τῷ πάθει , ἐκεῖνο δὲ ἴσως οὐ πρόχειρον ἰδεῖν , ὅτι δεῖ τὸ ὑφορμοῦν θεραπεῦσαι . ὑφορμεῖ δὲ τὸ δο - κεῖν κατεγνωκότα τὸν πατέρα τοῦ παιδὸς οὐ βουληθῆ - ναι λύσασθαι . εἰ γὰρ καὶ μὴ τὸ πλάσμα τὴν αἰτίαν δίδωσιν , ἀλλ’ ὑποπτεύεταί γε .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ ζητημάτιον ὅτι μέν ἐν πάθος κεῖμαι πᾶς ὁράω , πολύς γάρ δυσχερής συμπίπτω χορηγέω ὁ πάθος , ἐκεῖνος δέ ἴσως οὐ πρόχειρος ὁράω , ὅτι δέω ὁ ὑφορμέω θεραπεύω . ὑφορμέω δέ ὁ δο - ἐκεῖνος καταγιγνώσκω ὁ πατέρας ὁ παῖς οὐ βούλομαι - ναι λύω . εἰμί γάρ καί μή ὁ πλάσμα ὁ αἰτία δίδωμι , ἀλλά ὑποπτεύω γε .
libanius.declamatio-46 1.3
τοῦτο οὖν ἰασόμενος εἰ βούλοιτο καθάπτεσθαι τοῦ πατρός , εὐμεθόδως τοῦ - τὸ δράτω , ὥστε Ι καὶ κερδαίνειν ἐκ τοῦ γιγνομέ - νοῦ καὶ μὴ τὸ ἦθος διαφθείρειν .
Lemmas: οὗτος οὖν ἰάζω εἰμί βούλομαι καθάπτω ὁ πατέρας , εὐμέθοδος ὁ - ὁ δράω , ὥστε Ι καί κερδαίνω ἐκ ὁ γίγνομαι - νόος καί μή ὁ ἦθος διαφθείρω .
libanius.declamatio-46 1.4
τὰ δὲ κεφάλαια τὴν μὲν προσήκουσαν ἔχει τάξιν , τὴν δὲ τελευταίαν ἐξεργασίαν οὐκ ἔχει . τοῖς γὰρ τάχους ἐπιμελουμένοις ἔργον εὑρεῖν ὅ χρὴ παραλιπεῖν μᾶλλον ἢ ὅ τι χρὴ λέγειν .
Lemmas: ὁ δέ κεφάλαιος ὁ μέν προσήκω ἔχω τάξις , ὁ δέ τελευταῖος ἐξεργασία οὐ ἔχω . ὁ γάρ τάχος ἐπιμελέομαι ἔργον εὑρίσκω ὁ χράω παραλείπω μᾶλλον ἢ ὁ τίς χράω λέγω .
libanius.declamatio-46 1.5
ἴσως δ’ ἄν τις φαίη βαθύτερον θεωρῶν καὶ καιρὸν ἔχειν ἐνταῦθα τὸ μὴ μηκύνειν . οὐ γὰρ παθαι - νομένων μακρηγορεῖν . ἐκλύεται γὰρ τοῖς μήκεσι τὰ πάθη . γνώριμον δὲ χωρίον τῶν ἀρχαίων . Ἀριστείδης ἐν Καλλιξένῳ τοῦτο ποιεῖ λέγων οὑτωσί · οὐκ ἂν δυ - ναίμην πέρα λέγειν , μόλις τοι καὶ ταῦτα ἐμαυ - τὸν βεβίασμαι .
Lemmas: ἴσως δέ ἄν τις φημί βαθύς θεωρέω καί καιρός ἔχω ἐνταῦθα ὁ μή μηκύνω . οὐ γάρ πάθος - νομένων μακρηγορέω . ἐκλύω γάρ ὁ μῆκος ὁ πάθος . γνώριμος δέ χωρίον ὁ ἀρχαῖος . Ἀριστείδης ἐν Καλλίξενος οὗτος ποιέω λέγω οὕτως · οὐ ἄν δύο - ναίω πέρα λέγω , μόλις τοι καί οὗτος μαυ - ὁ βιάζω .
libanius.declamatio-46 2.1
1 . Οὔπω κόρον ἔοικεν ὁ δαίμων , ὦ δικασταί , τῶν εἰς ἐμὲ κακῶν εἰληφέναι καὶ ταῦτα οὕτω συχνῶν καὶ μεγάλων γεγενημένων . ἐγὼ μὲν γὰρ ᾤμην πέρας εἶναί μοι τῶν δυσχερῶν τὴν ἐπάνοδον , εὑρίσκω δὲ τὴν Τύ - χην , ἄμεινον γὰρ ἐκείνην ἀντὶ τοῦ πατρὸς λέγειν , ἐπηρεάζουσαν ἔτι . τὸ γὰρ μετὰ τὸν πλοῦν τὸν ἐπάρα - τον ἐκεῖνον καὶ τοὺς λῃστὰς καὶ τὴν τῆς ἀθλίας γυ - ναικὸς τελευτὴν ἔτι καὶ τῶν οἴκοι πειρᾶσθαι δυσκό - λων οὐκ οἶδα εἴ τινι καταλείπει μείζω στενάξαι .
Lemmas: 1 . οὔπω κόρος ἔοικα ὁ δαίμων , ὦ δικαστής , ὁ εἰς ἐγώ κακός λαμβάνω καί οὗτος οὕτως συχνός καί μέγας γίγνομαι . ἐγώ μέν γάρ οἴομαι πέρας εἰμί ἐγώ ὁ δυσχερής ὁ ἐπάνοδος , εὑρίσκω δέ ὁ ὅς - χήν , ἀγαθός γάρ ἐκεῖνος ἀντί ὁ πατήρ λέγω , ἐπηρεάζω ἔτι . ὁ γάρ μετά ὁ πλόος ὁ ἐπαρά - τον ἐκεῖνος καί ὁ λῃστής καί ὁ ὁ ἄθλιος γν - Ναϊκός τελευτή ἔτι καί ὁ οἴκοι πειράω δυσκό - λάω οὐ οἶδα εἰμί τις καταλείπω μέγας στενάζω .
libanius.declamatio-46 2.2
ἀλλ’ εἰ μὲν οἱ δυστυχοῦντες ἀδικεῖν νομίζονται καί τινες ἀνθρώπων οὕτως ἀτόπως ἔχουσιν , ἀνάγκη μοι σιωπῇ φέρειν τὴν ζημίαν , | οὐδὲ γὰρ εἰπόντι πλέον οὐ - ’δεν · εἰ δὲ χωρὶς μὲν τὰ πονηρεύματα , καὶ τοὺς μὲν μισοῦμεν , τοὺς δὲ ἐλεεῖν εἰώθαμεν , οἶμαι σὺν θεοῖς εἰπὼν τόν τε πατέρα τῆς ὀργῆς παύσειν ὑμᾶς τε δι - δάξειν ὡς οὐκ ἄξιός εἰμι ταῦτα παθεῖν ἐφ’ οἷς εἰσ - ῆγμαι .
Lemmas: ἀλλά εἰμί μέν ὁ δυστυχέω ἀδικέω νομίζω καί τις ἄνθρωπος οὕτως ἄτοπος ἔχω , ἀνάγκη ἐγώ σιωπή φέρω ὁ ζημία , | οὐδέ γάρ λέγω πλείων οὐ - δένω · εἰμί δέ Χωρὶς μέν ὁ πονήρευμα , καί ὁ μέν μισέω , ὁ δέ ἐλεέω εἴωθα , οἴομαι σύν θεός λέγω ὁ τε πατέρας ὁ ὀργή παύω σύ τε διά - δάσσω ὡς οὐ ἄξιος εἰμί οὗτος πάσχω ἐπί ὅς εἰς - ἄγω .
libanius.declamatio-46 2.3
3 . τὸ μὲν οὖν προσῆκον ἦν , ὦ δικασταί , πενθεῖν με νῦν ἐγκεκαλυμμένον καὶ θρηνεῖν συνεχῶς τὸ γύ - ναιον καὶ τὸν πατέρα τουτονὶ τὸν χρηστόν , εἰ μὲν ἐβούλετο , κοινωνεῖν μοι τῶν δακρύων , εἰ δὲ μὴ τοῦτο , συγχωρεῖν ἐπ’ ἐμαυτοῦ με τὰς ἐμαυτοῦ συμφορὰς ὀδύρεσθαι · ἐπεὶ δ’ , οὐκ οἶδα τί γνούς , μελανειμο - νοῦντά με ἕλκει πρὸς τὸ δικαστήριον , τὸν δὲ τῶν θρήνων καιρὸν ἀγῶνος ποιεῖται , δέομαι ὑμῶν , ὦ δι - κασταί , καὶ ἱκετεύω μὴ συνδραμεῖν τῷ πάθει τῶν ἀδί - κως ἀγανακτούντων , ἀλλ’ εἰς ὅσον ἔξεστιν ἐπανορθώ - σασθαι καὶ μὴ περιιδεῖν τοῦτον μὲν ἔρημον γιγνόμε - νον , ἐμὲ δὲ ἐξελαυνόμενον ἐπὶ τῷ δοκεῖν ἀδικεῖν , ὃ καὶ μάλιστα δέδοικα . ὡς τὸ μὲν παθεῖν τι δεινὸν μέ - τριον ἔμοιγε καὶ καινὸν οὐδέν , τὸ δὲ προσεῖναί τινα φαυλότητος αἰτίαν , τοῦτ’ ἂν εἴη τοῖς σωφρονοῦσιν ἀφόρητον .
Lemmas: 3 . ὁ μέν οὖν προσήκω εἰμί , ὦ δικαστής , πενθέω ἐγώ νῦν ἐγκαλύπτω καί θρηνέω συνεχής ὁ γν - νάω καί ὁ πατέρας οὗτος ὁ χρηστός , εἰμί μέν βούλομαι , κοινωνέω ἐγώ ὁ δάκρυον , εἰμί δέ μή οὗτος , συγχωρέω ἐπί ἐμαυτοῦ ἐγώ ὁ ἐμαυτοῦ συμφορά ὀδύρομαι · ἐπεί δέ , οὐ οἶδα τίς γιγνώσκω , μελανειμο - νέω ἐγώ ἕλκω πρός ὁ δικαστήριον , ὁ δέ ὁ θρῆνος καιρός ἀγών ποιέω , δέομαι σύ , ὦ διά - καστός , καί ἱκετεύω μή συντρέχω ὁ πάθος ὁ ἀμνάς - πως ἀγανακτέω , ἀλλά εἰς ὅσον ἔξεστι ἐπανορθῶ - σάω καί μή περιοράω οὗτος μέν ἐρῆμος γίγνομαι - νος , ἐγώ δέ ἐξελαύνω ἐπί ὁ δοκέω ἀδικέω , ὁ καί μάλιστα δείδω . ὡς ὁ μέν πάσχω τίς δεινός ἐγώ - τριον ἐγώ καί καινός οὐδείς , ὁ δέ πρόσειμι τις φαυλότης αἰτία , οὗτος ἄν εἰμί ὁ σωφρονέω ἀφόρητος .
libanius.declamatio-46 2.4
4 . Πλεονεκτεῖ μὲν οὖν ὁ διώκων αὐτῷ τούτῳ πρώτῳ τῷ πατὴρ εἶναι , καὶ πᾶν ὅ τι ἂν φθέγξη - τᾶι τῇ τῆς προσηγορίας προσθήκῃ δίκαιον φαίνεται · παῖς δὲ φεύγων καὶ κρινόμενος , ἂν μὲν ὑποστείληται καὶ τὸν ἐφεστηκότα κατήγορον αἰδεσθεὶς ὑπερβῇ τι τῶν ἰσχυρῶν , ἑάλωκεν · ἂν δ’ οἴηται δεῖν ἑαυτῷ βοηθεῖν αὐτῷ τῷ τὰ δίκαια λέγειν , θρασύνεσθαι δοκεῖ .
Lemmas: 4 . πλεονεκτέω μέν οὖν ὁ διώκω αὐτός οὗτος πρῶτος ὁ πατήρ ἔρχομαι , καί πᾶς ὁ τίς ἄν φθέγγομαι - ται ὁ ὁ προσηγορία προσθήκη δίκαιος φαίνω · παῖς δέ φεύγω καί κρίνω , εἄν μέν ὑποστέλλω καί ὁ ἐφίστημι κατήγορος αἰδέομαι ὑπερβαίνω τίς ὁ ἰσχυρός , ἁλίσκομαι · εἄν δέ οἴομαι δεῖ ἑαυτοῦ βοηθέω αὐτός ὁ ὁ δίκαιος λέγω , θρασύνω δοκέω .
libanius.declamatio-46 2.5
ἓν μὲν οὖν , ὦ δικασταί , τοῦτο τοσοῦτον ἐλαττοῦμαι , ἕτε - ρον δ’ οὐ μικρόν . ἀνάγκη γὰρ | τῇ μνήμῃ τῶν γεγενημένων καὶ μάλιστα δὴ τῆς γυναικὸς εἰς ταραχὴν ἐμπίπτοντα τῶν λογισμῶν ἐκκρούεσθαι . ἂν οὖν τι τοι - οῦτον συμβαίνῃ , βοηθεῖτε τῷ κινδυνεύοντι καὶ παρ’ ὑμῶν αὐτῶν πληροῦτε τὰ ἐλλείμματα . τὸ γὰρ τὰ εὔ - ορκα ψηφίζεσθαι τοῦτο ἔστι τὸ τοῖς πανταχόθεν φαι - νομένοις ἀκολουθεῖν , κἂν ὁ λέγων ἀδυνάτως ἔχῃ σώ - ζειν ἑαυτόν .
Lemmas: εἷς μέν οὖν , ὦ δικαστής , οὗτος τοσοῦτος ἐλασσόω , ἵημι - ἀντίμοιρος δέ οὐ μικρός . ἀνάγκη γάρ | ὁ μνήμη ὁ γίγνομαι καί μάλιστα δή ὁ γυνή εἰς ταραχή ἐμπίπτω ὁ λογισμός ἐκκρούω . εἄν οὖν τίς σύ - οὗτος συμβαίνω , βοηθέω ὁ κινδυνεύω καί παρά σύ αὐτός πληρόω ὁ ἔλλειμμα . ὁ γάρ ὁ εὕω - όρκα ψηφίζω οὗτος εἰμί ὁ ὁ πανταχόθεν φαΐ - νέμω ἀκολουθέω , κἀν ὁ λέγω ἀδύνατος ἔχω σός - ζέω ἑαυτοῦ .
libanius.declamatio-46 2.6
6 . Ἐγὼ μὲν οὖν ἐβουλόμην , ὦ πάτερ , ἐν ἡμῖν αὐ - τοῖς ἑστάναι τὰ συμβεβηκότα μηδὲ ἀνάγκην προσεῖναι τοῦ ταῦτα φέρειν εἰς μέσον . διὰ τί ; οὐ πάντες ἡμῖν ἔχουσιν οἶ κατὰ τὴν πόλιν ἐπιτηδείως , ἀλλ’ εἰσὶν οἳ καὶ μισοῦσιν . οὐδὲ γὰρ ἔνεστιν ἀνθρώπους ὄντας μὴ καὶ δυσχεραίνεσθαι .
Lemmas: 6 . ἐγώ μέν οὖν βούλομαι , ὦ πατέρας , ἐν ἐγώ αὖος - ὁ ἵστημι ὁ συμβαίνω μηδέ ἀνάγκη πρόσειμι ὁ οὗτος φέρω εἰς μέσος . διά τίς ; οὐ πᾶς ἐγώ ἔχω οἶς κατά ὁ πόλις ἐπιτήδειος , ἀλλά εἰμί ὅς καί μισέω . οὐδέ γάρ ἔνειμι ἄνθρωπος είμαι μή καί δυσχεραίνω .
libanius.declamatio-46 2.7
τί οὖν τούτους εὐφραίνομεν τοῖς ἡμετέροις κακοῖς ; τί τοῖς διαφόροις χαρίζῃ τὰ τι - μιώτατα τῶν σαυτοῦ περιελαύνων ; πέπρακταί τινα χαλεπά . σιωπάσθω ταῦτα . κέρδος λαθεῖν τοὺς πολλοὺς συμφορὰς γεγενημένας . ἐπεὶ δὲ οὐ συγχωρεῖς ἡσυχάζειν ἐθέλοντι , ἀλλ’ ἐν δικαστηρίῳ δεῖ με τραγῳδῆσαι τὰ πάθη τῆς οἰκίας , λέξω καὶ διηγήσομαι ἄκων μέν , ἄκων , νὴ τοὺς θεούς , ἐρῶ δ’ οὖν ὡς ἂν οἷός τε ὦ
Lemmas: τίς οὖν οὗτος εὐφραίνω ὁ ἡμέτερος κακός ; τίς ὁ διάφορος χαρίζω ὁ τίς - μιώτατα ὁ σεαυτοῦ περιελαύνω ; πράσσω τις χαλεπός . σιωπάω οὗτος . κέρδος λανθάνω ὁ πολύς συμφορά γίγνομαι . ἐπεί δέ οὐ συγχωρέω ἡσυχάζω ἐθέλω , ἀλλά ἐν δικαστήριον δέω ἐγώ τραγῳδέω ὁ πάθος ὁ οἰκία , λέγω καί διηγέομαι ἀέκων μέν , ἀέκων , νή ὁ θεός , λέγω δέ οὖν ὡς ἄν οἷος τε εἰμί
libanius.declamatio-46 2.8
Ἐγενόμην , ὦ δικασταί , τούτ’ ᾦ παῖς δυστυχὴς μὲν ἄγαν , πονηρὸς δ’ οὐδαμῶς . τεκμήριον δέ , οὐ γὰρ ἀπεκήρυξε πρότερον οὐδ’ ἐπήνεγκεν αἰτίας , οὐ μικράς , οὐ μείζους , ἀλλ’ ἔστεργεν , ἐπαίδευεν , ἐπῄνει . πολλάκις ηὔξατο τοῖς θεοῖς φυλάττειν αὑτῷ τὸν τοῦ κλήρου διάδοχον .
Lemmas: γίγνομαι , ὦ δικαστής , οὗτος ὧ παῖς δυστυχής μέν ἄγαν , πονηρός δέ οὐδαμῶς . τεκμήριον δέ , οὐ γάρ ἀποκηρύσσω πρότερος οὐδέ ἐπιφέρω αἰτία , οὐ μικρός , οὐ μέγας , ἀλλά στέργω , παιδεύω , ἐπαινέω . πολλάκις εὔχομαι ὁ θεός φυλάσσω ἑαυτοῦ ὁ ὁ κλῆρος διάδοχος .
libanius.declamatio-46 2.9
ἐπεὶ δὲ ἐδόκει καιρὸς εἶναι γάμου , πρὸς ἐμὲ μνημονεύει . καὶ διηγεῖτο τὸ γένος τῆς κόρης , τὴν σωφροσύνην τῶν τρόπων , τοῦ σώματος τὴν ὥραν , πάντα οἷς ἄν τις ἐπισπασθείη νοῦν ἔχων , καὶ τελευ - τῶν προσέθηκεν | ὡς , εἰ μὴ τὸ παρὸν ἁρπάσαιμι , μηκέτι ζητήσει παραπλήσιον γάμον . ἐπείσθην . τέ γὰρ οὐκ ἔμελλον τοσαῦτα ἀγαθὰ προσίεσθαι ; καί , νὴ Δία γε , τὸν πατέρα τῆς προνοίας ἐθαύμασα . τί δεῖ καθ’ ἕκαστον λέγειν ὅσα παρ’ ἡμέραν ἐξέφερε γυναικείας ἀρετῆς ἐπιδείγματα ; ἕν γὰρ τὸ εἰς ἐμὴν μετὰ χρημάτων ἀποπλεῦσαι ἐλευθερίαν , ὃ πᾶσιν ἐπέθηκε , γνώρισμα τῶν ὅλων γίγνεται .
Lemmas: ἐπεί δέ δοκέω καιρός ἔρχομαι γάμος , πρός ἐγώ μνημονεύω . καί διηγέομαι ὁ γένος ὁ κόρη , ὁ σωφροσύνη ὁ τρόπος , ὁ σῶμα ὁ ὥρα , πᾶς ὅς ἄν τις ἐπισπάω νόος ἔχω , καί τελεύω - ὁ προστίθημι | ὡς , εἰμί μή ὁ πάρειμι ἁρπάζω , μηκέτι ζητέω παραπλήσιος γάμος . πείθω . τε γάρ οὐ μέλλω τοσοῦτος ἀγαθός προσίημι ; καί , νή Ζεύς γε , ὁ πατέρας ὁ πρόνοια θαυμάζω . τίς δέω κατά ἕκαστος λέγω ὅσος παρά ἡμέρα ἐκφέρω γυναικεῖος ἀρετή ἐπίδειγμα ; εἷς γάρ ὁ εἰς ἐμός μετά χρῆμα ἀποπλέω ἐλευθερία , ὁ πᾶς ἐπιτίθημι , γνώρισμα ὁ ὅλος γίγνομαι .
libanius.declamatio-46 2.10
ὄντων οὖν ἡμῶν ἐν ἅπασι χρηστοῖς καὶ κουφιζόντων τὰ λυπηρὰ καὶ συναυξόντων τὰ βελ - τίω δαίμων πονηρὸς τῇ συζυγίᾳ φθονεῖ καὶ περιίστησι τοσαύτην ἀποδημίας ἀνάγκην ὅσην οὐκ ἦν διώσασθαι . καὶ γάρ τοι περὶ πολλοῦ μὲν ἐφαίνετο τὸ τῆς γυναι - κὸς ἀπολαύειν , ἔμπροσθεν δ’ ἐγίγνετο τῆς ἐπιθυμίας ἡ χρεία . καὶ τούτοις οὐκ ἀντερεῖς , ὦ πάτερ . εἰ γὰρ ἄλλως περιειργαζόμην , ἐξῆν κωλύειν .
Lemmas: εἰμί οὖν ἐγώ ἐν ἅπας χρηστός καί κουφίζω ὁ λυπηρός καί συναυξάνω ὁ Βέλ - τίω δαίμων πονηρός ὁ συζυγία φθονέω καί περιίστημι τοσοῦτος ἀποδημία ἀνάγκη ὅσος οὐ εἰμί διωθέω . καί γάρ τοι περί πολύς μέν φαίνω ὁ ὁ γυνή - γυνή ἀπολαύω , ἔμπροσθεν δέ γίγνομαι ὁ ἐπιθυμία ὁ χρεῖος . καί οὗτος οὐ ἀντεράω , ὦ πατέρας . εἰμί γάρ ἄλλως περιεργάζομαι , ἔξεστι κωλύω .
libanius.declamatio-46 2.11
οὔσης τοίνυν ἀνάγκης ἀπαίρειν ἐμβὰς εἰς ὁλκάδα καὶ παρὰ τοῦ Πο - σειδῶνος αἰτήσας ἰδεῖν ποθ’ ὕστερον τὸν πατέρα καὶ τὸ γύναιον ἀνηγόμην . ὡς δὲ γῆν ἀποκρύψαντες τὸ πέλαγος διεβάλλομεν , ὁρῶ πλοῖον ἐπιφερόμενον λῃστρι - κόν , οἱ δὲ καὶ δὴ πλησίον ἦσαν καὶ παραχρῆμα μεστὸν τὸ κατάστρωμα τοξοτῶν , ὁπλιτῶν , ἀνδρῶν ἐκ κοίλης νηὸς ἀνιόντων , ὥστε μικρὸν ἦν αὐτοῖς ἔργον τὸ κρατεῖν .
Lemmas: σέω τοίνυν ἀνάγκη ἀπαίρω ἐμβαίνω εἰς ὁλκός καί παρά ὁ Πο - Σιδών αἰτέω ὁράω πρός ὕστερον ὁ πατέρας καί ὁ γύναιον ἀνάγω . ὡς δέ γῆ ἀποκρύπτω ὁ πέλαγος διαβάλλω , ὁράω πλοῖον ἐπιφέρω λῃστρίς - Κον , ὁ δέ καί δή πλησίος ἥδω καί παραχρῆμα μεστός ὁ κατάστρωμα τοξότης , ὁπλίτης , ἀνήρ ἐκ κοῖλος ναός ανιόντες , ὥστε μικρός εἰμί αὐτός ἔργον ὁ κρατέω .
libanius.declamatio-46 2.12
12 . αἱ μὲν οὖν προσδοκίαι θάνατον ἠπείλουν , οἱ λῃσταὶ δὲ κρείττους τῆς προσηγορίας ἐγένοντο , ἐφ’ οἷς τότε μὲν αὐτῶν ἠγάμην , νῦν δὲ κατηγορεῖν Ι προῆγμαι . τί γάρ , ὦ κακῶς φιλανθρωπευσάμενοι , πρᾳότεροι τοῦ σχήματος ἐπεδείχθητε ; τί με τοσαύταις ὑπέθεσθε συμ - φοραῖς , θρήνῳ γυναικός , πατρὸς ὀργῇ , ψήφῳ δικα - στῶν ;
Lemmas: 12 . ὁ μέν οὖν προσδοκία θάνατος ἀπειλέω , ὁ λῃστής δέ ἀγαθός ὁ προσηγορία γίνομαι , ἐπί ὅς τότε μέν αὐτός ἄγαμαι , νῦν δέ κατηγορέω Ι πρόειμι . τίς γάρ , ὦ κακῶς φιλανθρωπεύομαι , πρᾶος ὁ σχῆμα ἐπιδείκνυμι ; τίς ἐγώ τοσοῦτος ὑποτίθημι συμ - φορά , θρῆνος γυνή , πατήρ ὀργή , ψῆφος δίκη - ἵστημι ;
libanius.declamatio-46 2.13
ἐπειδὴ τοίνυν ἀλοῦς ἤλγουν μὲν τοῖς συμ - βᾶσι , δρασμὸν δ’ οὐκ ἐβούλευον οὐδὲ παρεῖχον ὑπο - πτεύειν οὐδὲ καθ’ ἕνα τρόπον , ἀλλ’ ἐφύλαττον καὶ παρὰ τὴν δυστυχίαν τὴν γνώμην , ἐπικάμπτω πρὸς ἔλεον τοὺς λῃστὰς λαμπρότερον καὶ τά τε ἄλλα πάντα φιλανθρώπως ἐκέχρηντό μοι καί ποτε ἤροντο εἰ πατὴρ ἔστι μοι .
Lemmas: ἐπεί τοίνυν ἁλίσκομαι ἀλγέω μέν ὁ σναυ - βαίνω , δρασμός δέ οὐ βουλεύω οὐδέ παρέχω ὑπο - πτύω οὐδέ κατά εἷς τρόπος , ἀλλά φυλάσσω καί παρά ὁ δυστυχία ὁ γνώμη , ἐπικάμπτω πρός ἔλεος ὁ λῃστής λαμπρός καί ὁ τε ἄλλος πᾶς φιλάνθρωπος χράομαι ἐγώ καί ποτέ ἔρομαι εἰμί πατήρ εἰμί ἐγώ .
libanius.declamatio-46 2.14
ἔστιν , ἔφην , καὶ χρηστὸς καὶ βέλ - τιστος καὶ πάντα ἐλάττω τοῦ παιδὸς ἡγούμενος καὶ νῦν ἀγνοεῖν ἔοικε τὴν συμφοράν . εἰ δ’ ἐπι - στάμενος ἐτύγχανε , πάλαι ἂν ὑμᾶς ἱκέτευεν . ἀλλὰ παρέστω , φασί , λύτρα φέρων καὶ πρὸς τοὺς οἰκείους ἀποσώζου . ἐκεῖνοι μὲν ταῦτα , τὰ δ’ ἐφεξῆς εἴπω καὶ διηγήσωμαι ; καὶ οὐκ ὀργιῇ ; δεῖξον , ὦ πάτερ , τοῖς δικασταῖς τὴν ἐπιστολήν . εἰπέ , τίς ἐκείνην ἔπεμψε ; καὶ πόθεν ; καὶ τοῦ δεόμενος ;
Lemmas: εἰμί , φημί , καί χρηστός καί Βέλ - τιστος καί πᾶς μικρός ὁ παῖς ἡγέομαι καί νῦν ἀγνοέω ἔοικα ὁ συμφορά . εἰμί δέ ἐπι - ἵστημι τυγχάνω , πάλαι ἄν σύ ἱκετεύω . ἀλλά πάρειμι , φημί , λύτρα φέρω καί πρός ὁ οἰκεῖος ἀποσῴζω . ἐκεῖνος μέν οὗτος , ὁ δέ ἐφεξῆς λέγω καί διηγέομαι ; καί οὐ ὀργίζω ; δείκνυμι , ὦ πατέρας , ὁ δικαστής ὁ ἐπιστολή . λέγω , τίς ἐκεῖνος πέμπω ; καί πόθεν ; καί ὁ δέομαι ;
libanius.declamatio-46 2.15
15 . Καὶ ταῦτα διῆλθον οὐ διαβάλλειν βουλόμενος , μήποτε οὕτω μανείην , ἀλλ’ ὑπὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἀκολουθίας ἐνταῦθα ἐμπεπτωκώς , ἐπεὶ ὅτι γε κακο - ήθειαν οὐδεμίαν προσάγω τοῖς πεπραγμένοις δῆλον ἐγγύθεν · αὐτὸς ἀπολογοῦμαι περὶ τῶν ἐλλελειμμένων . μηδεὶς λεγέτω τὸν πατέρα κακῶς . οὐκ ἀπερρᾳθύμησεν , οὐκ ὠλιγώρησε τοῦ παιδός , οὐ περιεῖδε τὴν φύσιν , ἀλλ’ οὐκ εὐπόρησεν ἴσως τρόπον τινὰ ἀργυρίου , οὐκ εὐπόρησεν ἐρανιστῶν , οὐκ ἦν ὅθεν ποιήσαιτο δάνεισμα . ταῦτα αὐτὸς ἐμαυτὸν πέπεικα , ταῦτα καὶ τοὺς ἄλλους φρονεῖν ἀξιῶ .
Lemmas: 15 . καί οὗτος διέρχομαι οὐ διαβάλλω βούλομαι , μήποτε οὕτως μαίνομαι , ἀλλά ὑπό ὁ ὁ πρᾶγμα ἀκολουθία ἐνταῦθα ἐμπίπτω , ἐπεί ὅτι γε Κακό - ἀθεΐα οὐδείς προσάγω ὁ πράσσω δῆλος ἐγγύθεν · αὐτός ἀπολογέομαι περί ὁ ἐλλείπω . μηδείς λέγω ὁ πατέρας κακῶς . οὐ ἀπορρᾳθυμέω , οὐ ὀλιγωρέω ὁ παῖς , οὐ περιοράω ὁ φύσις , ἀλλά οὐ εὐπορέω ἴσως τρόπος τις Ἀργύριος , οὐ εὐπορέω ἐρανιστής , οὐ εἰμί ὅθεν ποιέω δάνεισμα . οὗτος αὐτός ἐμαυτοῦ πείθω , οὗτος καί ὁ ἄλλος φρονέω ἀξιόω .
libanius.declamatio-46 2.16
16 . Καὶ τὸν μὲν οὐ κακίζω , τὴν γυναῖκα δὲ ἐπαι - νῶ . πάντως δὲ καὶ τοῦτο σόν , ὦ πάτερ , γίνεται , δι’ ὃν ἐκείνῃ συνῴκηκα . πῶς οὖν τὸ γύναιον ; τοῦτ’ ἐκεῖ - νο τὸ πάθος με καταλαμβάνει καὶ συγχεῖ τὸν λογι - σμόν . πειρατέον δ’ οὖν διελθεῖν οὕτως Ι ὅπως ἂν ἐξῇ .
Lemmas: 16 . καί ὁ μέν οὐ κακίζω , ὁ γυνή δέ παῖς - νέω . πάντως δέ καί οὗτος σός , ὦ πατέρας , γίγνομαι , διά ὅς ἐκεῖνος συνοικέω . πῶς οὖν ὁ γύναιον ; οὗτος ἐκεῖ - νο ὁ πάθος ἐγώ καταλαμβάνω καί συγχέω ὁ λόγος - σμός . πειράω δέ οὖν διέρχομαι οὕτως Ι ὅπως ἄν ἐξέρχομαι .
libanius.declamatio-46 2.17
ἦν αὐτῇ κόσμος , ὦ δικασταί , ἱμάτια καὶ χρυσία , ἑλικτῆρες καὶ ἀμφιδέραια καὶ τοιαῦτά τινα .
Lemmas: εἰμί αὐτός κόσμος , ὦ δικαστής , ἱμάτιον καί χρυσίον , ἑλικτήρ καί ἀμφιδέραιον καί τοιοῦτος τις .
libanius.declamatio-46 2.18
ταῦτα ἀποδομένη καὶ τῶν λύτρων ἀγείρασα τὸ μέτρον λαθοῦσα μὲν τὸν κηδεστήν , μεμψαμένη δὲ οὐ - δὲν ἐπιβαίνει νεὼς αὑτῇ προσήκειν ἡγησαμένη τὴν λύσιν . καὶ πάλιν ἡ Τύχη βουλεύει χαλεπώτερα . σκηπτοὶ γὰρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ζάλη θαλάττης , καὶ τὸ κλυδώνιον ὑπερέσχε καὶ τὸ σκάφος εὐθὺς ὑποβρύχιον .
Lemmas: οὗτος ἀποδίδωμι καί ὁ λύτρον ἀγείρω ὁ μέτρον λανθάνω μέν ὁ κηδεστής , μέμφομαι δέ οὐ - δέν ἐπιβαίνω ναός αὐτός προσήκω ἡγέομαι ὁ λύσις . καί πάλιν ὁ Τύχη βουλεύω χαλεπός . σκηπτός γάρ ἐκ οὐρανός καί ζάλη θάλασσα , καί ὁ κλυδώνιον ὑπερέχω καί ὁ σκάφος εὐθύς ὑποβρύχιος .
libanius.declamatio-46 2.19
ἔδει δὲ ἄρα καὶ τελευτῆσαν τὸ γύναιον λύσασθαί μέ τινα τρόπον . πνεῦμα καὶ ῥοῦς ἐπιγενόμενος ἐκφέρει τὸ σΦω μὰ πρὸς τὴν ἠιόνα καὶ τὸν χῶρον ἐκεῖνον οὗ δου - λεύων ἐτύγχανον . ὧς δὲ κατεῖδον νεκρὸν ὑπὸ θαλάτ - της ἐκβεβλημένον , προσιὼν κατὰ μικρὸν γνωρίζω μὲν τῆς μορφῆς τὸν τύπον , ἐνθυμοῦμαι δὲ τῆς συμφορᾶς τὴν αἰτίαν . ἔξω δ’ ἐμαυτοῦ γενόμενος ὑπὸ τοῦ κακοῦ περιχυθεὶς ἐκείμην καὶ τὸ κῦμα ἐπεξιὸν ἀμφοτέρους ἔκλυζεν .
Lemmas: δέω δέ ἄρα καί τελευτάω ὁ γύναιον λύω ἐγώ τις τρόπος . πνεῦμα καί ῥόος ἐπιγίγνομαι ἐκφέρω ὁ σφώ μά πρός ὁ ἠϊών καί ὁ χῶρος ἐκεῖνος οὗ δήω - λεύω τυγχάνω . ὅς δέ καθοράω νεκρός ὑπό θαλός - τις ἐκβάλλω , προσέρχομαι κατά μικρός γνωρίζω μέν ὁ μορφή ὁ τύπος , ἐνθυμέομαι δέ ὁ συμφορά ὁ αἰτία . ἔξω δέ ἐμαυτοῦ γίγνομαι ὑπό ὁ κακός περιχέω κεῖμαι καί ὁ κῦμα ἐπεξέρχομαι ἀμφότερος κλύζω .
libanius.declamatio-46 2.20
ἐκεῖνο τὸ πάθος καὶ λῃστῶν ἐδάκρυσε φατρία καὶ κατηνέχθησαν εἰς οἰμωγὰς πρὸς τὴν ὄψιν τοῦ δράματος . καὶ τὸν οἶκτον ἔδειξαν ἔργοις αὐτοῖς . ἃ γὰρ περιοῦσαν ἐκείνην εὕρισκον βουλομένην , ταῦτα ἔδωκαν καὶ κειμένῃ . καὶ πρὸς ἐμὲ ἀνίστω , φασίν , ὦ κακόδαιμον . ἐπείγου παρὰ τοὺς οἰκείους . οὐδέν σοι δεῖ χρημάτων . λύεταί σε τῆς γυναικὸς ἡ τύχη .
Lemmas: ἐκεῖνος ὁ πάθος καί λῃστής δακρύω φρατρία καί καταφέρω εἰς οἰμωγή πρός ὁ ὄψις ὁ δρᾶμα . καί ὁ οἶκτος δείκνυμι ἔργον αὐτός . ὅς γάρ περίειμι ἐκεῖνος εὑρίσκω βούλομαι , οὗτος δίδωμι καί κεῖμαι . καί πρός ἐγώ ἀνίστημι , φημί , ὦ κακοδαίμων . ἐπείγω παρά ὁ οἰκεῖος . οὐδείς σύ δέω χρῆμα . λύω σύ ὁ γυνή ὁ τύχη .
libanius.declamatio-46 2.21
τοιούτων ῥηθέντων λόγων ὥρμησα μὲν ἐμαυτὸν ἐπικατασφάξαι τῷ σώματι καὶ τὴν ἀμοιβὴν ἀποδοῦναι πρέπουσαν , ἐννοήσας δὲ τὸν πατέρα καὶ τὴν ἡλικίαν ἥκω τοῦτον μὲν γηροτροφήσων , αὐτὸς δὲ βιωσόμενος ἐν δάκρυσιν . ὁ δὲ ἀντὶ τούτων οὐκ ἐσκέ - ψατο παραμυθίαν , οὐκ ἐν τῷ τὸ γύναιον συνεπαινέσαι τῆς λύπης ἀφεῖλεν , ἀλλ’ ἄρτι καταπεπλευκὼς σπαράτ - τομαὶ | καὶ φανεὶς ἀπροσδόκητος κρίνομαι . καὶ διεδέξατο δουλείαν καὶ στέρησιν γυναικὸς δικαστηρίου φόβος .
Lemmas: τοιοῦτος λέγω λόγος ὁρμάω μέν ἐμαυτοῦ ἐπικατασφάζω ὁ σῶμα καί ὁ ἀμοιβή ἀποδίδωμι πρέπω , ἐννοέω δέ ὁ πατέρας καί ὁ ἡλικία ἥκω οὗτος μέν γηροτροφέω , αὐτός δέ βιόω ἐν δάκρυον . ὁ δέ ἀντί οὗτος οὐ εἰμί - ψατο παραμυθία , οὐ ἐν ὁ ὁ γύναιον συνεπαινέω ὁ λύπη ἀφαιρέω , ἀλλά ἄρτι καταπλέω σπαράτ - τομή | καί φαίνω ἀπροσδόκητος κρίνω . καί διαδέχομαι δουλεία καί στέρησις γυνή δικαστήριον φόβος .
libanius.declamatio-46 2.22
22 . Ναί φησι , νόμος γὰρ ἔστι μοι διδοὺς τὴν ἀποκήρυξιν . ἐγὼ δὲ οὐκ ἐρῶ τὸ προχειρότατον , ὧς ὁ νόμος οὗτος ἀπειλὴν μὲν ἔχει ψιλήν , τὸ δὲ ἔργον οὐ προστίθησιν οὐδ’ ὧς ὁ θεὶς αὐτὸν ἀνασείει μὲν τοῖς νέοις τὴν τιμωρίαν προαναστέλλων τὴν θρασύτητα τῷ δέει , τὴν δὲ φύσιν οὐκ ἀνέχεται πρὸς αὑτὴν ἐκπολε - μοῦν . τοῦτο γὰρ ἂν ἦν οὐκ ἀνδρὸς ὁμονοίᾳ τὴν πόλιν συνέχοντος , ἀλλ’ ἐχθροῦ κοινοῦ διασπᾶν τὰ γένη πει - ρωμένου .
Lemmas: 22 . Ναίς φημί , νόμος γάρ εἰμί ἐγώ δίδωμι ὁ ἀποκήρυξις . ἐγώ δέ οὐ λέγω ὁ πρόχειρος , ὅς ὁ νόμος οὗτος ἀπειλή μέν ἔχω ψιλός , ὁ δέ ἔργον οὐ προστίθημι οὐδέ ὅς ὁ τίθημι αὐτός ἀνασείω μέν ὁ νέος ὁ τιμωρία προαναστέλλω ὁ θρασύτης ὁ δέος , ὁ δέ φύσις οὐ ἀνέχω πρός αὐτός ἐκπολε - Μουν . οὗτος γάρ ἄν εἰμί οὐ ἀνήρ ὁμόνοια ὁ πόλις συνέχω , ἀλλά ἐχθρός κοινός διασπάω ὁ γένος λέω - ῥώννυμι .
libanius.declamatio-46 2.23
ἀλλ’ ἔστω , δεδόσθω , τοῖς γράμμασι προσ - έχωμεν μόνοις , μηδὲν ἐξεταζέσθω πλέον . τί οὖν ; ἐν τῷ δοῦναι τὴν τῆς ἀποκηρύξεως ἐξουσίαν καὶ πάντας εὐθὺς ἀποκηρύττειν δέδωκεν ; οὐκ ἔστιν . ἀλλ’ ὧν μὲν κατέγνωκε , τούτους μισεῖ , οἷς δὲ οὐδὲν ἐγκαλεῖ , τού - τοις οὐδὲ διείλεκται , ἐπεὶ καὶ τὸν ἀνδροφόνον κρίνειν ἔξεστιν , ἀλλ’ οὐ τόν γε τὴν χεῖρα καθαρὸν ἄξιον .
Lemmas: ἀλλά εἰμί , δίδωμι , ὁ γράμμα προς - ἔχω μόνος , μηδείς ἐξετάζω πλείων . τίς οὖν ; ἐν ὁ δίδωμι ὁ ὁ ἀποκήρυξις ἐξουσία καί πᾶς εὐθύς ἀποκηρύσσω δίδωμι ; οὐ εἰμί . ἀλλά ὅς μέν καταγιγνώσκω , οὗτος μισέω , ὅς δέ οὐδείς ἐγκαλέω , ὁ - ὁ οὐδέ διαλέγω , ἐπεί καί ὁ ἀνδροφόνος κρίνω ἔξεστι , ἀλλά οὐ ὁ γε ὁ χείρ καθαρός ἄξιος .
libanius.declamatio-46 2.24
24 . οὕτω δὴ καὶ περὶ τούτων . οὐχ ἡ τῆς ἀποκηρύξεως ἐξουσία βλάπτει τοὺς ἐπιεικεῖς τῶν νέων , ἀλλ’ οἱ μοχθηροὶ τῶν παίδων ὑπὸ τὸν νόμον ἔρχονται . εἰπὲ δὴ τὰ πλημμελήματα παρελθών . μεθύοντα λαβὼν ἀγανα - κτεῖς ; ἐκπεφορηκότα τι τῶν ἔνδον ; κυβεύοντα ; πόρ - νην ἔχοντα ; ἀλλ’ εἰς σαυτόν τι πεπαρῴνηκα ; κακῶς εἶπον ; ἀναιδὲς ὑπέβλεψα ; πληγὰς ἠπείλησα ; ᾐτιασάμην πρὸς τὸν πλησίον ; σκαιὸν ἀπεκάλεσα καὶ τραχύν ; ἀρ - ρωστοῦντος κατημέλησα ; ταῦτα | ἐπίδειξον καὶ μικρὰν ἡγοῦμαι δίκην τὴν ἀποκήρυξιν . ἀλλὰ τούτων μὲν οὐδέν , ὠμότητα δὲ προήνεγκα τὰ περὶ τὴν ἐπι - στολὴν διηγούμενος , ὡς ἐγὼ μὲν ἠντιβόλουν , σὺ δὲ διέπτυες ; καὶ τίς τῶν πάντων ἀκήκοεν ; οὐδὲ πρὸς τοὺς λῃστὰς ἐγὼ τοῦτό γε ἐξελάλησα .
Lemmas: 24 . οὕτως δή καί περί οὗτος . οὐ ὁ ὁ ἀποκήρυξις ἐξουσία βλάπτω ὁ ἐπιεικής ὁ νέος , ἀλλά ὁ μοχθηρός ὁ παῖς ὑπό ὁ νόμος ἔρχομαι . λέγω δή ὁ πλημμέλημα παρέρχομαι . μεθύω λαμβάνω σαγήνη - κτείς ; ἐκφορέω τίς ὁ ἔνδον ; κυβεύω ; πούς - νη ἔχω ; ἀλλά εἰς σεαυτοῦ τίς παραπαροινέω ; κακῶς λέγω ; ἀναιδής ὑποβλέπω ; πληγή ἀπειλέω ; αἰτιάομαι πρός ὁ πλησίος ; σκαιός ἀποκαλέω καί τραχύς ; ἀρ - ρωστοῦντος καταμελέω ; οὗτος | ἐπιδείκνυμι καί μικρός ἡγέομαι δίκη ὁ ἀποκήρυξις . ἀλλά οὗτος μέν οὐδείς , ὠμότης δέ προφέρω ὁ περί ὁ ἐπι - στολή διηγέομαι , ὡς ἐγώ μέν ἀντιβολέω , σύ δέ διαπτύω ; καί τίς ὁ πᾶς ἀκούω ; οὐδέ πρός ὁ λῃστής ἐγώ τούτος γε ἐξελαύνω .
libanius.declamatio-46 2.25
εἶεν . ἀλλ’ ἔναγχος καταθάψας γυναῖκα χρηστὴν ἀναξίως ἀπολω - λυῖαν ἐπείγομαι πρὸς δεύτερον γάμον καὶ τοῦτο ἐγκα - λῶν ἀπελαύνεις ; μὴ σύ γε , μὴ μόνον ἀπέλαυνε . δημίου δεῖται τὸ πονήρευμα . ταῦτα οἴου παρὰ τοῦ νόμου νῦν ἀπαιτεῖσθαι . τί πέπρακται ; τί τετόλμηται ; εἰ μὲν ἠδί - κησα , λάμβανε δίκην · εἰ δὲ οὐδὲν πέπονθας , παῦσαι φιλονεικῶν .
Lemmas: εἶεν . ἀλλά ἔναγχος καταθάπτω γυνή χρηστός ἀνάξιος ἀπόλλυμι - λύς ἐπείγω πρός δεύτερος γάμος καί οὗτος ἐγκαίω - λάω ἀπελαύνω ; μή σῦς γε , μή μόνος ἀπελαύνω . δήμιος δέω ὁ πονήρευμα . οὗτος οἴομαι παρά ὁ νόμος νῦν ἀπαιτέω . τίς πράσσω ; τίς τολμάω ; εἰμί μέν κέρχνη - καίω , λαμβάνω δίκη · εἰμί δέ οὐδείς πάσχω , παύω φιλονεικέω .
libanius.declamatio-46 2.26
26 . Διὰ τοῦτο γάρ φησι καθίζω δικαστήριον ὑφορώμενος τὴν τῶν πατέρων ὀργὴν ἔξω πολ - λακὶς τοῦ δικαίου φερομένην . ἐπειδὴ τοίνυν τι - μωρία τὸ γινόμενόν ἐστι , δειχθήτω πρὸ τῆς ζημίας τὰ κακουργήματα . οὐ γὰρ ἐθέλεις , φησί , γαμεῖν . καὶ τίς τοῦτο νόμος εὐθύνει ; τίς οὐ γαμῶν ἀδικεῖ ; τίς εἰσήχθη πώποτε ; τίς ἔδωκε δίκην τοῦ τοιούτου βίου ἢ νῦν ἢ πρότερον ἢ παρ’ ἡμῖν ἢ παρὰ τοῖς προσχώ - ροις ἢ τὸ κοινὸν δὴ τοῦτο παρ’ Ἕλλησιν ;
Lemmas: 26 . Ζεύς οὗτος γάρ φημί καθίζω δικαστήριον ὑφοράω ὁ ὁ πατήρ ὀργή ἔξω πολ - λακίς ὁ δίκαιος φέρω . ἐπεί τοίνυν τίς - μωρία ὁ γίγνομαι εἰμί , δείκνυμι πρό ὁ ζημία ὁ κακούργημα . οὐ γάρ ἐθέλω , φημί , γαμέω . καί τίς οὗτος νόμος εὐθύνω ; τίς οὐ γαμέω ἀδικέω ; τίς εἰσάγω πώποτε ; τίς δίδωμι δίκη ὁ τοιοῦτος βίος ἢ νῦν ἢ πρότερος ἢ παρά ἐγώ ἢ παρά ὁ προέχω - ῥόος ἢ ὁ κοινός δή οὗτος παρά Ἕλλην ;
libanius.declamatio-46 2.27
ἐγὼ μόνος , εἰπέ μοι , ταύτην ᾕρημαι τὴν ὁδόν , παραδείγματα δὲ οὐκ ἂν ἔχοιμι λέγειν καὶ παλαιὰ καὶ νέα ; πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον τὰ μὲν αὐτὰ πολλοὺς ἐπιτηδεύειν , μόνον δὲ ἐξ ἀπάντων ἐμὲ κινδυνεύειν καὶ τῶν ἔργων ἔχοντα κοινωνοὺς τῆς ὀργῆς παρὰ τοῖς ἄλλοις κληρονομεῖν ;
Lemmas: ἐγώ μόνος , λέγω ἐγώ , οὗτος αἱρέω ὁ ὁδός , παράδειγμα δέ οὐ ἄν ἔχω λέγω καί παλαιός καί νέος ; πῶς οὖν οὐ ἄτοπος ὁ μέν αὐτός πολύς ἐπιτηδεύω , μόνος δέ ἐκ ἀπαντάω ἐγώ κινδυνεύω καί ὁ ἔργον ἔχω κοινωνός ὁ ὀργή παρά ὁ ἄλλος κληρονομέω ;
libanius.declamatio-46 2.28
28 . ἀλλ’ οὔτ’ ἐκείνοις | οὐδεὶς ἂν ἐγκαλέσειεν ὑγιαίνων , οἶμαι , ἐγώ τε τοῖς αὐτοῖς δικαίοις ἀφεῖμαι . ἀμφοτέρων γὰρ δήπου κύριοι καθεστήκαμεν , καὶ τοῦ γαμεῖν , ὁπότε κρεῖττον , καὶ τοῦ μὴ τοῦτο ποιεῖν , ὁπότε ἄμεινον . ὥσπερ οὖν τοῖς ἐκεῖνο τιμῶσιν οὐκ ἔχει κίν - δυνον ἡ προαίρεσις , οὕτω καὶ τοῖς τοῦτο προαιρουμέ - νοις ἀθῷον εἶναι δεῖ τὴν γνώμην . ὅλως δὲ τά τε ἀδι - κήματα καὶ τὰ μὴ τῷ τὰ μὲν κεκωλῦσθαι , τὰ δὲ μὴ δοκιμάζεται .
Lemmas: 28 . ἀλλά οὔτε ἐκεῖνος | οὐδείς ἄν ἐγκαλέω ὑγιαίνω , οἴομαι , ἐγώ τε ὁ αὐτός δίκαιος ἀφίημι . ἀμφότερος γάρ δήπου κύριος καθίστημι , καί ὁ γαμέω , ὁπότε ἀγαθός , καί ὁ μή οὗτος ποιέω , ὁπότε ἀγαθός . ὥσπερ οὖν ὁ ἐκεῖνος τιμάω οὐ ἔχω κίς - δυνον ὁ προαίρεσις , οὕτως καί ὁ οὗτος προαιρέω - νέος ἀθῷος ἔρχομαι δέω ὁ γνώμη . ὅλος δέ ὁ τε ἀς - κήματα καί ὁ μή ὁ ὁ μέν κωλύζω , ὁ δέ μή δοκιμάζω .
libanius.declamatio-46 2.29
πρὸς ἐκεῖνο τοίνυν ἀναφέροντες κρί - νωμεν . οὐ γὰρ νομοθετήσοντες εἰσήλθομεν , ὦ πάτερ , τήμερον , ἀλλὰ τοῖς κειμένοις ἑψόμενοι . ἀπόκριναι δή μοι · διὰ τί τὸ κλέπτειν ἀδικεῖν νομίζομεν ; ὅτι , φαίης ἄν , γέγραπται μὴ δεῖν ὑφαιρεῖσθαι . καὶ περὶ τῶν προδοτῶν τοίνυν ὁ αὐτὸς λόγος καὶ τῶν ὑβριστῶν καὶ τῶν ἀνδροφόνων καὶ τῶν μοιχῶν καὶ τῶν ἐπὶ καταλύσει τοῦ δήμου συνιόντων .
Lemmas: πρός ἐκεῖνος τοίνυν ἀναφέρω κριθή - νάω . οὐ γάρ νομοθετέω εἰσέρχομαι , ὦ πατέρας , σήμερον , ἀλλά ὁ κεῖμαι ἕπομαι . ἀποκρίνω δή ἐγώ · διά τίς ὁ κλέπτω ἀδικέω νομίζω ; ὅτι , φημί ἄν , γράφω μή δεῖ ὑφαιρέω . καί περί ὁ προδότης τοίνυν ὁ αὐτός λόγος καί ὁ ὑβριστής καί ὁ ἀνδροφόνος καί ὁ μοιχός καί ὁ ἐπί κατάλυσις ὁ δῆμος συνέρχομαι .
libanius.declamatio-46 2.30
πάλιν τοίνυν ἐρήσομαι · διὰ τί τὸ γεωργεῖν οὐκ ἀδίκημα οὐδέ γε τὸ ναυτίλλεσθαι καὶ φιλοσοφεῖν καὶ πολιτεύεσθαι ; πᾶς ἂν εἴποι δήπουθεν , ὅτι μηδὲν τούτων ἐν τοῖς κυρίοις ἀπείρηται νόμοις . ὅ τοίνυν ἐκείνων ἕκαστον ἠλευθέρωσεν αἰτίας , τούτῳ καὶ τὸ τὸν γάμον ἀποφεύγειν ἀνεύθυνον γίνεται . εἰ γὰρ τοὺς μὲν νόμους παραβαίνοντες δι’ αὐτὸ τοῦτο δίκην ὑφ - έξομεν , ἃ δ’ ἔξεστι δρῶντες μηδὲν ἧττον κολασθησό - μεθα , ταχέως τὴν πόλιν ἐκ δικαστηρίων κενώσομεν .
Lemmas: πάλιν τοίνυν ἔρομαι · διά τίς ὁ γεωργέω οὐ ἀδίκημα οὐδέ γε ὁ ναυτίλλομαι καί φιλοσοφέω καί πολιτεύω ; πᾶς ἄν λέγω δήπουθεν , ὅτι μηδείς οὗτος ἐν ὁ κύριος ἀπολέγω νόμος . ὁ τοίνυν ἐκεῖνος ἕκαστος ἐλευθερόω αἰτία , οὗτος καί ὁ ὁ γάμος ἀποφεύγω ἀνεύθυνος γίγνομαι . εἰμί γάρ ὁ μέν νόμος παραβαίνω διά αὐτός οὗτος δίκη ὑπό - ἔχω , ὅς δέ ἔξεστι δράω μηδείς κακός κολάζω - μέθη , ταχέως ὁ πόλις ἐκ δικαστήριον κενόω .
libanius.declamatio-46 2.31
31 . ἀλλ’ οὔτε ἐγένετο τοῦτό πω πρότερον νῦν τε οὐκ ἂν εἰκότως ἀρχὴν λάβοι . ἀλλ’ οὗτος κανὼν κρίσεως ἄριστος · ὁ μὲν ὑπερβὰς νόμον ζημιούσθω , ὁ δὲ μηδένα κεκινηκὼς ἀποφευγέτω . τίς τοίνυν ὑπ’ ἐμοῦ μὴ βου - λομένου γαμεῖν τῶν νόμων ὑπερπεπήδηται ; οὐδείς . ἑκάστῳ γάρ , οἶμαι , τῶν πολιτῶν ἐν τοῖς τοιούτοις νό - ’μὸς γίνεται τὸ βούλημα .
Lemmas: 31 . ἀλλά οὔτε γίνομαι τούτος πω πρότερος νῦν τε οὐ ἄν ἔοικα ἀρχή λαμβάνω . ἀλλά οὗτος κανών κρίσις ἀγαθός · ὁ μέν ὑπερβαίνω νόμος ζημιόω , ὁ δέ μηδείς κινέω ἀποφεύγω . τίς τοίνυν ὑπό ἐγώ μή βοῦς - λομενω γαμέω ὁ νόμος ὑπερπηδάω ; οὐδείς . ἕκαστος γάρ , οἴομαι , ὁ πολίτης ἐν ὁ τοιοῦτος νόος - ἐμός γίγνομαι ὁ βούλημα .
libanius.declamatio-46 2.32
| ἐγάμουν πρότερον , ὦ πάτερ , ἐβουλόμην γάρ . νῦν οὐκ ἐθέλω . καὶ τοῦτο ἔξεστιν . ὥσπερ γάρ , οἶμαι , καὶ τρὶς καὶ πολλάκις ἐφεῖ - ται γαμεῖν καὶ περιττὸς ὁ διαβάλλων ἐνταῦθα τὸ πλῆ - θος , οὕτω καὶ τὴν ἀρχὴν μὴ γαμεῖν καὶ τοῖς πρώτοις ἀρκεῖσθαι πάλιν δέδοται καλῶς καὶ προσηκόντως . ἐπει - δὴ γὰρ τοῖς μὲν συνήνεγκεν ἡ τοῦ πράγματος φύσις , τοῖς δὲ οὐκ ἐλυσιτέλησεν , ἡ πεῖρα τοὺς μὲν φοβεῖ , τοὺς δὲ ἐφέλκεται .
Lemmas: | γαμέω πρότερος , ὦ πατέρας , βούλομαι γάρ . νῦν οὐ ἐθέλω . καί οὗτος ἔξεστι . ὥσπερ γάρ , οἴομαι , καί τρίς καί πολλάκις ἐφίημι - ται γαμέω καί περισσός ὁ διαβάλλω ἐνταῦθα ὁ Πλῆ - ἄνθος , οὕτως καί ὁ ἀρχή μή γαμέω καί ὁ πρῶτος ἀρκέω πάλιν δίδωμι καλός καί προσηκόντως . ἐπεί - δή γάρ ὁ μέν συμφέρω ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , ὁ δέ οὐ λυσιτελέω , ὁ πεῖρα ὁ μέν φοβέω , ὁ δέ ἐφέλκω .
libanius.declamatio-46 2.33
μὴ τοίνυν ὁριστὴς ὁ δεῖνα γιγνέσθω περὶ τούτων ἐν οἷς καὶ τὸ βέλτιον καὶ τὸ χεῖρον ἑτέρῳ κινδυνεύεται . εἰ τοίνυν καὶ τὴν ἀρχὴν ἀπεστρεφόμην τὸν γάμον , οὐκ ἂν ἠπόρησα λόγων οἱ πείθουσιν οὕτω φρονεῖν . διῆλθον ἂν τὰς μοιχείας , διῆλθον ἂν παίδων ἀποβολάς , μέθην γυναικῶν , ἀκρα - σίαν , λαλιάν , ἀλαζονείαν , πολλὰς τραγῳδίας ἐκ γάμων γεγενημένας .
Lemmas: μή τοίνυν ὁριστής ὁ δεῖνα γίγνομαι περί οὗτος ἐν ὅς καί ὁ ἀγαθός καί ὁ χείρων ἕτερος κινδυνεύω . εἰμί τοίνυν καί ὁ ἀρχή ἀποστρέφω ὁ γάμος , οὐ ἄν ἀπορέω λόγος ὁ πείθω οὕτως φρονέω . διέρχομαι ἄν ὁ μοιχεία , διέρχομαι ἄν παῖς ἀποβολή , μέθη γυνή , ἄκρος - Σιάν , λαλιά , ἀλαζονεία , πολύς τραγῳδία ἐκ γάμος γίγνομαι .
libanius.declamatio-46 2.34
34 . Ἀλλὰ νῦν οὐ λέγω τούτων οὐδέν , οὐ ταῦτά μοι δοξάζειν περὶ τοῦ πράγματος ἔδωκεν ἡ δυστυχής , ἀλλὰ τί φημι ; λόγον ἁπλοῦν καὶ δίκαιον . σὺ δὲ πρᾴως ἄκουσον . μὴ καταναγκάσῃς ἄδικόν με γενέσθαι περὶ τὴν κειμένην , ὦ πάτερ , μηδὲ τὴν ἐκείνης μεγαλοψυχίαν ἀγνωμοσύνη τρόπων ἀμείψασθαι μηδὲ τὸν σαυτοῦ παῖδα χείρω γυναικὸς εἰς ἀρετὴν ἀποφήνῃς .
Lemmas: 34 . ἀλλά νῦν οὐ λέγω οὗτος οὐδείς , οὐ οὗτος ἐγώ δοξάζω περί ὁ πρᾶγμα δίδωμι ὁ δυστυχής , ἀλλά τίς φημί ; λόγος ἁπλόος καί δίκαιος . σύ δέ πρᾶος ἀκούω . μή καταναγκάζω ἄδικος ἐγώ γίγνομαι περί ὁ κεῖμαι , ὦ πατέρας , μηδέ ὁ ἐκεῖνος μεγαλοψυχία ἀγνωμοσύνη τρόπος ἀμείβω μηδέ ὁ σεαυτοῦ παῖς χείρων γυνή εἰς ἀρετή ἀποφαίνω .
libanius.declamatio-46 2.35
οὐ τοὺς μὴ βουλομένους γαμεῖν οἶ νόμοι μισοῦσιν , ἀλλὰ τοὺς οὐκ ἐθέλοντας εὐεργέταις εἰδέναι χάριν . εὐεργεσίαν παρ’ ἐκείνης εἰλήφαμεν ἧς ἓν τοῦτο ἴσως ἄτοπον , ὅτι κρείττων ἐστὶν ἀμοιβῆς . ἐξετάσωμεν γάρ , εἰ δοκεῖ . ἀπήγγειλέ τις ἡμᾶς , ὧς ἀκούω , τὰ πρῶτα τεθνάναι λῃσταῖς περιπεπτωκότας . ἡ δὲ ἠπίστησεν , ὃ γὰρ οὐκ ἐβούλετο , τοῦτο οὐκ ᾤετο . αὐτὸς ἐπέστελλον μετὰ ταῦ - τα τὴν Ι δουλείαν μηνύων . ἡ δὲ οὐ διελέχθη πρὸς αὑτὴν ὑπὲρ ἀνδρὸς δευτέρου . καίτοι πολλὰς ἴσμεν ἀπὸ τῶν πρώτων προφάσεων μεταπηδᾶν ὡς ἑτέρους εἰθισμένας .
Lemmas: οὐ ὁ μή βούλομαι γαμέω οἶς νόμος μισέω , ἀλλά ὁ οὐ ἐθέλω εὐεργέτης οἶδα χάρις . εὐεργεσία παρά ἐκεῖνος λαμβάνω ὅς εἷς οὗτος ἴσως ἄτοπος , ὅτι ἀγαθός εἰμί ἀμοιβή . ἐξετάζω γάρ , εἰμί δοκέω . ἀπαγγέλλω τις ἐγώ , ὅς ἀκούω , ὁ πρῶτος θνήσκω λῃστής περιπίπτω . ὁ δέ ἀπιστέω , ὁ γάρ οὐ βούλομαι , οὗτος οὐ οἴομαι . αὐτός ἐπιστέλλω μετά ταῦ - τα ὁ Ι δουλεία μηνύω . ὁ δέ οὐ διαλέγω πρός αὐτός ὑπέρ ἀνήρ δεύτερος . καίτοι πολύς οἶδα ἀπό ὁ πρῶτος πρόφασις μεταπηδάω ὡς ἕτερος ἐθίζω .
libanius.declamatio-46 2.36
ἔμελλεν ὁ πατήρ μοι βοηθήσειν , ἡ δὲ ἴφθη τὴν τούτου προθυμίαν . ἀπέδοτο τὸν κόσμον , οὗ μάλιστα γυναῖκες ἐρῶσιν , ἐπέβη σκάφους ἀκούουσα μεστὴν εἶναι καταποντιστῶν τὴν θάλασσαν , ἤνεγκε πνευμάτων καταιγίδας , ἤνεγκε κυμάτων προσβολάς , ἐπεῖδε βαπτιζομένην τὴν ναῦν , ἐπέδωκε τὴν ψυχὴν ὑπὲρ ἡμῶν , ἐξηνέχθη πρὸς τὴν γῆν ἐν οἰκτρῷ τῷ σχή - ματι , ἤρκεσεν ἡμῖν καὶ μετὰ τελευτὴν πρὸς λύσιν , ἐξεῖλε τὴν τῶν μύθων ἀπιστίαν βεβαιωσαμένη τοῖς παρ’ αὑτῆς τὰ πάλαι θρυλλούμενα .
Lemmas: μέλλω ὁ πατήρ ἐγώ βοηθέω , ὁ δέ φθίω ὁ οὗτος προθυμία . ἀποδίδωμι ὁ κόσμος , ὅς μάλιστα γυνή ἐράω , ἐπιβαίνω σκάφος ἀκούω μεστός ἔρχομαι καταποντιστής ὁ θάλασσα , φέρω πνεῦμα καταιγίς , φέρω κῦμα προσβολή , ἐφοράω βαπτίζω ὁ ναῦς , ἐπιδίδωμι ὁ ψυχή ὑπέρ ἐγώ , ἐκφέρω πρός ὁ γῆ ἐν οἰκτρός ὁ ἔχω - μάτι , ἀρκέω ἐγώ καί μετά τελευτή πρός λύσις , ἐξαιρέω ὁ ὁ μῦθος ἀπιστία βεβαιόω ὁ παρά αὐτηες͂ς ὁ πάλαι θρυλέω .
libanius.declamatio-46 2.37
ἐπὶ τούτοις γάμου φροντίσαι με κελεύεις ; ζῶν γὰρ ἔτι καὶ περιὼν καὶ βλέπων τοῦτον τὸν ἥλιον οὐκ < ἄν> ἀδικεῖν σοι καὶ τίς ἡμῖν διαλέξεται ; τίς συμβαλεῖ ; τίς κοινωνήσει πραγμάτων ; τίς δημότης , τίς φυλέτης , τίς μέτοικος , εἰ σὺ μὲν ἐπιτάττοις , ἐγὼ δὲ τοιαῦτα πειθοίμην ; κα - Λάς γε ὁ δῆμος ἐν ἡμῖν προσδοκίας σχήσει καὶ δώσει τιμὰς ὁρῶν οὕτω περὶ τοὺς ἀναγκαίους διατεθέντας . ὁ γὰρ πρὸς τοὺς οἰκείους πονηρὸς οὐκ ἄν ποτε γέ - νοιτο περὶ τὰ κοινὰ βελτίων . τίς δ’ ἡμῖν ὅλως , ὦ πά - τερ , ἔνα καὶ τοῦτο εἴπω , κηδεῦσαι βουλήσεται ; τίς δώσει θυγάτριον εἰς οὕτω προφανεῖς φάραγγας ; οὐκ οἶσθα ὅτι πρὸς τὰ πρεσβύτερα βλέποντες τὰ δεύτερα κρίνουσιν ἄνθρωποι καὶ διδαχὴ γίνεται τῶν μελλόν - των τὰ φθάσαντα ;
Lemmas: ἐπί οὗτος γάμος φροντίζω ἐγώ κελεύω ; ζάω γάρ ἔτι καί περίειμι καί βλέπω οὗτος ὁ ἥλιος οὐ < ἄν ἀδικέω σύ καί τίς ἐγώ διαλέγω ; τίς συμβάλλω ; τίς κοινωνέω πρᾶγμα ; τίς δημότης , τίς φυλέτης , τίς μέτοικος , εἰμί σύ μέν ἐπιτάσσω , ἐγώ δέ τοιοῦτος πείθω ; ἄν - Λᾶας γε ὁ δῆμος ἐν ἐγώ προσδοκία ἔχω καί δίδωμι τιμή ὁράω οὕτως περί ὁ ἀναγκαῖος διατίθημι . ὁ γάρ πρός ὁ οἰκεῖος πονηρός οὐ ἄν ποτέ γε - νέομαι περί ὁ κοινός ἀγαθός . τίς δέ ἐγώ ὅλος , ὦ πᾷ - τερ , εἷς καί οὗτος λέγω , κηδεύω βούλομαι ; τίς δίδωμι θυγάτριον εἰς οὕτως προφανής φάραγξ ; οὐ οἶδα ὅτι πρός ὁ πρέσβυς βλέπω ὁ δεύτερος κρίνω ἄνθρωπος καί διδαχή γίγνομαι ὁ μέλλω - ὁ ὁ φθάνω ;
libanius.declamatio-46 2.38
ἐγὼ δὲ ἐκείνους τοὺς λόγους ἐζήτουν παρὰ τοῦ πατρός , εἴ μέ τις λογισμὸς εἰσῄει γάμου · ὦ παῖ , τῆς ἀνθρωπείας ἀπηυτομόληκας φύσεως ; τὴν τῶν θηρίων ἐζήλωκας ἀγριότητα ; ταχέως ἐπελάθου τῆς ναυαγίας ἐκείνης . γαμεῖν ἐθέλεις ; οὐ γὰρ ὀκνεῖς γάμου καὶ τοὔνομα ; καὶ τίσιν ὀφθαλμοῖς ὄψει τοὺς συγγενεῖς τῆς προ - τέρας ; ἢ τοὺς μὲν ἀξιοῖς θρηνεῖν , αὐτὸς δὲ κωμάζειν Ι καὶ τὴν μὲν ὑπὲρ σοῦ τὰ πάντα τολμᾶν , αὐτὸς δὲ μηδ’ ὅσον σωφρονεῖν ἐθέλειν ἐκείνῃ χαρίζεσθαι ; ἤδη τις γενναῖον ἵππον ἀπο - βαλὼν οὐκ ἐπρίατο δεύτερον τῇ περὶ τὸν ἐ̓μ - προσθεν λύπῃ , σὺ δὲ τῷ τῆς γυναικὸς θανάτῳ περιφανῶς σεσωσμένος κατ’ ἐκείνης κέχρησαι τῇ σωτηρίᾳ ;
Lemmas: ἐγώ δέ ἐκεῖνος ὁ λόγος ζητέω παρά ὁ πατέρας , εἰμί ἐγώ τις λογισμός εἴσειμι γάμος · ὦ παῖς , ὁ ἀνθρώπειος ἀπαυτομολέω φύσις ; ὁ ὁ θηρίον ζηλόω ἀγριότης ; ταχέως ἐπιλανθάνω ὁ ναυαγία ἐκεῖνος . γαμέω ἐθέλω ; οὐ γάρ ὀκνέω γάμος καί ὄνομα ; καί τίσις ὀφθαλμός ὁράω ὁ συγγενής ὁ προ - τέρας ; ἢ ὁ μέν ἀξιόω θρηνέω , αὐτός δέ κωμάζω Ι καί ὁ μέν ὑπέρ σύ ὁ πᾶς τολμάω , αὐτός δέ μηδέ ὅσον σωφρονέω ἐθέλω ἐκεῖνος χαρίζω ; ἤδη τις γενναῖος ἵππος ἀπος - βάλλω οὐ πρίαμαι δεύτερος ὁ περί ὁ ἐν - πρόσθεν λύπη , σῦς δέ ὁ ὁ γυνή θάνατος περιφανής σῴζω κατά ἐκεῖνος χράω ὁ σωτηρία ;
libanius.declamatio-46 2.39
39 . Οὗτοι πρέποντες οἱ λόγοι πρεσβύτῃ νουθε - τοῦντι νέον . ὁ δὲ πατὴρ σωφρονοῦσιν , ὧς ἔοικεν , ἄχθεται . παῖδας γάρ φησιν ἐκ σοῦ γενέσθαι βού - λομαι καὶ διαδόχους εἶναι τοῦ γένους . εἰπέ μοι , πάτερ , ἕπεται γὰρ εὐθὺς ἡ παιδοποιία τῷ γάμῳ ; πό - σους ἐπιδείξω σοι τῶν πολιτῶν γυναῖκας μὲν αὑτῶν ἔχοντας εἰπεῖν , πατέρας δὲ οὐ κεκλημένους , ἀνθρώ - πους εἰς ἔσχατον ἤδη γήρως ἥκοντας καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ πράγματος προσαφῃρημένους ;
Lemmas: 39 . οὗτος πρέπω ὁ λόγος πρεσβύτης νοῦθος - τοῦ νέος . ὁ δέ πατήρ σωφρονέω , ὅς ἔοικα , ἄχθομαι . παῖς γάρ φημί ἐκ σύ γίγνομαι βοῦς - λομαι καί διάδοχος ἔρχομαι ὁ γένος . λέγω ἐγώ , πατέρας , ἕπομαι γάρ εὐθύς ὁ παιδοποιία ὁ γάμος ; πό - σός ἐπιδείκνυμι σύ ὁ πολίτης γυνή μέν αὐτός ἔχω λέγω , πατέρας δέ οὐ καλέω , ἀνθρώ - πως εἰς ἔσχατος ἤδη γῆρας ἥκω καί ὁ ἐλπίς ὁ πρᾶγμα προσαφαιρέω ;
libanius.declamatio-46 2.40
ἂν οὖν ἐγὼ μέν σοι ταῦτα πείθωμαι , γύναιον δὲ ἔνδον ᾖ , παῖδες δὲ μηδαμῆ φαίνωνται , ἆρ’ οὐκ ἀνάγκη πονηρὸν μὲν εἶ - ναι , πατέρα δὲ μὴ γεγενῆσθαι , καὶ τὴν μὲν ἀγνωμο - σύνην ἐπιδεδεῖχθαι , τοὺς δὲ διαδόχους οὐκ ἔχειν ; εἰ - κὸς δὲ δήπου καὶ τὸ δαιμόνιον ἐνταῦθα νεμεσήσειν καὶ δίκην τῆς μόχθηρ’ ίας ἐπιθήσειν τὴν ἀπαιδίαν .
Lemmas: εἄν οὖν ἐγώ μέν σύ οὗτος πείθω , γύναιον δέ ἔνδον εἰμί , παῖς δέ μηδαμῆ φαίνω , ἆρα οὐ ἀνάγκη πονηρός μέν εἰμί - νω , πατέρας δέ μή γίγνομαι , καί ὁ μέν άγνωμος - σύνειμι ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ διάδοχος οὐ ἔχω ; εἰμί - γυνή δέ δήπου καί ὁ δαιμόνιον ἐνταῦθα νεμεσάω καί δίκη ὁ μόχθηρον κερατέα ἐπιτίθημι ὁ ἀπαιδία .
libanius.declamatio-46 2.41
41 . καὶ δὴ δῶμεν εὐθὺς ἔσεσθαι παῖδας · τίς οὖν ἐγ - γυᾶται θεῶν ὡς εἰς ἀκμὴν προβήσονται ; βούλει σοι πάλιν ἐξαριθμήσω τοὺς ἐκ πολυπαιδίας εἰς ἐρημίαν λήξαντας καὶ τὰ μνήματα δεικνύντας ἀντὶ τῶν υἱέων ; ἂν οὖν ἡμεῖς νῦν μὲν θῶμεν γενέσθαι , μικρὸν δὲ ὕστερον θάπτωμεν , οὐκ οἴει μείζω τὴν ἀνίαν κατὰ τοῦτο γενήσεσθαι ; λυπεῖ γὰρ οὐχ οὕτω τὸ μὴ γεύσασθαι τῶν χρηστῶν , ὡς ἡ μετὰ τὴν πεῖραν στέρησις .
Lemmas: 41 . καί δή δίδωμι εὐθύς εἰμί παῖς · τίς οὖν ἐκ - γυααω θεός ὡς εἰς ἀκμή προβαίνω ; βούλομαι σύ πάλιν ἐξαριθμέω ὁ ἐκ πολυπαιδία εἰς ἐρημία λήγω καί ὁ μνῆμα δείκνυμι ἀντί ὁ υἱός ; εἄν οὖν ἐγώ νῦν μέν τίθημι γίγνομαι , μικρός δέ ὕστερον θάπτω , οὐ οἴομαι μέγας ὁ ἀνία κατά οὗτος γίγνομαι ; λυπέω γάρ οὐ οὕτως ὁ μή γεύω ὁ χρηστός , ὡς ὁ μετά ὁ πεῖρα στέρησις .
libanius.declamatio-46 2.42
42 . Ἀλλ’ ἔσονται καὶ βιώσονται . καὶ τοῦτο οἱ μάντεις ὑπισχνοῦνται ; καλῶς . τίς οὖν ἐγγυητὴς τοῦ τρό - που ; οὐχ ὁρᾷς τοὺς μὲν οἴνῳ , τοὺς δὲ ἑταίραις προσκει - μένους , τοὺς δὲ τοίχους διορύττοντας , τοὺς δὲ τοῖς ἀπαν - τῶσι Ι πληγὰς ἐντείνοντας , τοὺς δὲ μισθὸν τῆς ὥρας λαμβάνοντας ; τούτους οὖν πότερον εἶναι βέλτιον ἢ τεθνάναι ; καὶ πότερον εὐφραίνουσι ζῶντες ἢ καταισχύ - νοῦσιν ; ἐγὼ μὲν γὰρ οἶδα πολλοὺς πατέρας οἳ περιόντων μὲν τῶν παίδων καταδύονται , τετελευτηκότων δὲ ἀνακύ - πτουσι .
Lemmas: 42 . ἀλλά εἰμί καί βιόω . καί οὗτος ὁ μάντις ὑπισχνέομαι ; καλός . τίς οὖν ἐγγυητής ὁ τρέ - ποῦ ; οὐ ορώ ὁ μέν οἶνος , ὁ δέ ἑταίρα προσκω - μένος , ὁ δέ τοῖχος διορύσσω , ὁ δέ ὁ ἅπας - τίνω Ι πληγή εντείνω , ὁ δέ μισθός ὁ ὥρα λαμβάνω ; οὗτος οὖν πότερος ἔρχομαι ἀγαθός ἢ θνήσκω ; καί πότερος εὐφραίνω ζάω ἢ καταισχύ - Νούσι ; ἐγώ μέν γάρ οἶδα πολύς πατέρας ὅς περάω μέν ὁ παῖς καταδύω , τελευτάω δέ ἀνακύ - πτους .
libanius.declamatio-46 2.43
χωρὶς δὲ τούτων ἄπαιδα μὲν διαμεῖναι δυσ - τυχίας ἂν εἴη , θῶμεν γάρ , ἀτιμάσαι δὲ τοὺς εὔνους πο - νηρίας . ὅσῳ δὴ μετριώτερον δυστυχῆ μᾶλλον εἶναι δοκεῖν ἤ φαῦλον , τοσούτῳ κρεῖττον θαυμάσαι τὴν ἀπελθοῦσαν ἤ συνοικῆσαι δευτέρᾳ .
Lemmas: Χωρὶς δέ οὗτος ἄπαις μέν διαμένω δύο - τυγχάνω ἄν εἰμί , τίθημι γάρ , ἀτιμάζω δέ ὁ εὔνους πο - νῆρις . ὅσος δή μέτριος δυστυχής μᾶλλον ἔρχομαι δοκέω ἤ φαῦλος , τοσοῦτος ἀγαθός θαυμάζω ὁ ἀπέρχομαι ἤ συνοικέω δεύτερος .
libanius.declamatio-46 2.44
ἔπειτα τί καὶ δέδοικας ; σὺ μὲν γὰρ ἔχεις τὸν θεραπεύσοντα καὶ κουφιοῦντα τὸ γῆρας τουτονὶ τὸν τῆς ἀποκηρύξεως ἄξιον , τὸ δὲ ἡμέ - τερον ἄφες . ἐμοὶ μεῖζον παίδων εἰς παραμυθίαν τὸ μηδὲν ἐμαυτῷ δυσσεβὲς συνειδέναι . πολλῶν εὐπορήσο - μεν βοηθῶν ἀπὸ τῆς παρούσης γνώμης , τοὺς δ’ ἴσως καὶ παῖδας θησόμεθα . γάμου δὲ καὶ τὴν μνήμην , ὦ πάτερ , ἄνελε . οὐ γὰρ ἐν ὑμεναίοις ἐμοὶ τὰ πράγματα , πολλῶν εἰμι συμφορῶν ἀνάμεστος . ἔα με ταύτας ὀδύ - ρεσθαι .
Lemmas: ἔπειτα τίς καί δείδω ; σύ μέν γάρ ἔχω ὁ θεραπεύω καί κουφίζω ὁ γῆρας οὗτος ὁ ὁ ἀποκήρυξις ἄξιος , ὁ δέ ἡμός - τέρος ἀφίημι . ἐγώ μέγας παῖς εἰς παραμυθία ὁ μηδείς ἐμαυτοῦ δυσσεβής σύνοιδα . πολύς εὐπορέω - μέν βοηθέω ἀπό ὁ παρών γνώμη , ὁ δέ ἴσως καί παῖς τίθημι . γάμος δέ καί ὁ μνήμη , ὦ πατέρας , ἀναιρέω . οὐ γάρ ἐν ὑμέναιος ἐγώ ὁ πρᾶγμα , πολύς εἰμί συμφορά ἀνάμεστος . ἐάω ἐγώ αὐτός ὄζω - ρω .
libanius.declamatio-46 2.45
45 . Ὠ ψυχὴ γυναικὸς γενναίας , σύ μοι τῆς ἀπο - κηρύξεως αἰτία . τί γὰρ οὐκ ἔμενες κατὰ χώραν ; τί δὲ οὐκ ἐμιμοῦ τὸν πατέρα ; τί δὲ παρῄεις τοῖς ἔργοις τὴν φύσιν ; ὦ θαλάττιοι δαίμονες , ἀντὶ ποίων ἀδικημάτων κατεδύσατε τὸ σκάφος ; τίνα καταγνόντες τῆς ἀναγω - γῆς ἀηδεστέραν αἰτίαν ;
Lemmas: 45 . ὠ ψυχή γυνή γενναῖος , σῦς ἐγώ ὁ ἀπος - κήρυξις αἰτία . τίς γάρ οὐ μένω κατά χώρα ; τίς δέ οὐ μιμέομαι ὁ πατέρας ; τίς δέ παρέρχομαι ὁ ἔργον ὁ φύσις ; ὦ θαλάσσιος δαίμων , ἀντί ποῖος ἀδίκημα καταδύω ὁ σκάφος ; τίς καταγιγνώσκω ὁ ἀνάγω - γῆ ἀηδής αἰτία ;
libanius.declamatio-46 2.46
ἤκουσεν ἡ δυστυχὴς τὴν ἐμὴν δουλείαν , ἐπλήγη πρὸς τὴν ἀκοήν , ἐμηχανήσατο πόρον , ἐξέπλευσεν ἀπαλλάξουσα τῶν δεινῶν . ὑμεῖς δὲ ἀντὶ τοῦ σῶσαι καὶ στορέσαι τὸ κλυδώνιον καὶ παρα - πέμψαι πρὸς λιμένας ἀνετρέψατε καὶ διεφθείρατε καὶ διενείματε τὴν ἡμετέραν συζυγίαν λῃσταῖς καὶ ναυα - γίοις .
Lemmas: ἀκούω ὁ δυστυχής ὁ ἐμός δουλεία , πλήσσω πρός ὁ ἀκοή , μηχανάομαι πόρος , ἐκπλέω ἀπαλλάσσω ὁ δεινός . σύ δέ ἀντί ὁ σῴζω καί στόρνυμι ὁ κλυδώνιον καί παρά - πέμπω πρός λιμήν ἀνατρέπω καί διαφθείρω καί διανέμω ὁ ἡμέτερος συζυγία λῃστής καί ναῦον - γίοις .
libanius.declamatio-46 2.47
τί οὖν , εἴπερ ἀναγκαῖον ἦν , οὐ μετηλλάξατε τὰς τύχας ; ὤφελον ἐγὼ κεῖσθαι νῦν , ἡ δὲ ἐφ’ ἡμῖν δακρύειν . ἐπεὶ δὲ τοῦτο οὐχ ὑπῆρξε , δὸς ἡμῖν , ὦ πάτερ , χάριν μετρίαν · ἐπίτρεψον μέχρι τῆς τελευτῆς θρηνεῖν . μηδὲ στεφανώσῃς μηδὲ προσείπῃς αὖθις | νυμ - φίον . αἰσχύνομαι τοὺς λῃστάς , εἰ πύθοιντο γάμους δευτέρους .
Lemmas: τίς οὖν , εἴπερ ἀναγκαῖος εἰμί , οὐ μεταλλάσσω ὁ τύχη ; ὀφείλω ἐγώ κεῖμαι νῦν , ὁ δέ ἐπί ἐγώ δακρύω . ἐπεί δέ οὗτος οὐ ὑπάρχω , δίδωμι ἐγώ , ὦ πατέρας , χάρις μέτριος · ἐπιτρέπω μέχρι ὁ τελευτή θρηνέω . μηδέ στεφανόω μηδέ προσλέγω αὖθις | νυμ - φίον . αἰσχύνω ὁ λῃστής , εἰμί πυνθάνομαι γάμος δεύτερος .
libanius.declamatio-46 2.48
ὅλως δέ , εἰ καὶ σφόδρα βουλοίμην ὑπ - ακούειν , οὐχ ὁρῶ πῶς ἂν δυναίμην . φαιδρὸν εἷναι δεῖ τὸν νυμφίον , ἐγὼ δὲ κατηφής , ἀνειμένον , ἐγὼ δὲ συν - ἐσταλμένος , ἐρωτικόν , ἐγὼ δὲ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἀνέραστος . φοβοῦμαι μὴ τοῖς ὑμεναίοις ἀναμίξω τὰ δάκρυα , φοβοῦμαι μὴ ταῖς εὐχαῖς τὰς οἰμωγάς . κατεί - λημμαι τὴν ψυχὴν ἀκριβῶς ἐξ ἐκείνης . ὁμολογῶ βλέ - πειν τὸν τύπον , ἀκούειν μοι δοκῶ τῆς φωνῆς ἐκείνης . δέδοικα μὴ τῇ δευτέρᾳ συγκατακείμενος ἐκείνην ἀνα - καλἐσωμαι .
Lemmas: ὅλος δέ , εἰμί καί σφόδρα βούλομαι ὑπ - ἀκούω , οὐ ὁράω πῶς ἄν δύναμαι . φαιδρός ἔρχομαι δέω ὁ νυμφίος , ἐγώ δέ κατηφής , ἀνίημι , ἐγώ δέ σῦς - στέλλω , ἐρωτικός , ἐγώ δέ ἀπό ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἀνέραστος . φοβέω μή ὁ ὑμέναιος αναμειγνύω ὁ δάκρυον , φοβέω μή ὁ εὐχή ὁ οἰμωγή . κατέρχομαι - λαμβάνω ὁ ψυχή ἀκριβῶς ἐκ ἐκεῖνος . ὁμολογέω βλέ - Πέιν ὁ τύπος , ἀκούω ἐγώ δοκέω ὁ φωνή ἐκεῖνος . δείδω μή ὁ δεύτερος συγκατάκειμαι ἐκεῖνος ἀνα - καλέω .
libanius.declamatio-46 2.49
καὶ μὴν τοῖς γε ποιηταῖς σύνηθες ᾄδειν ἐπὶ θύραις νυμφίων μέλη . ταῦτα δ’ ἐστὶν εὐ - φημία τῶν μιγνυμένων ἐπ’ ἄλλοις τε πολλοῖς καί , τὸ μέγιστον , τῷ δεξιῷ τῆς τύχης . τί βούλει δρᾶσαι τὸν ποιητὴν εἰς τὸ μέρος τοὐμόν ; εἰπεῖν ὧς εὐδαίμων ; ἀλλὰ ψεύσεται . ἀλλ’ ὡς ἄθλιος ; ἀληθὴς μὲν ὁ λόγος , ἀλλ’ οὐ συνᾴδων τοῖς γιγνομένοις .
Lemmas: καί μήν ὁ γε ποιητής συνήθης ᾁδω ἐπί θύρα νυμφίος μέλος . οὗτος δέ εἰμί εὕω - Φημία ὁ μείγνυμι ἐπί ἄλλος τε πολύς καί , ὁ μέγας , ὁ δεξιός ὁ τύχη . τίς βούλομαι δράω ὁ ποιητής εἰς ὁ μέρος ἐμός ; λέγω ὅς εὐδαίμων ; ἀλλά ψεύδω . ἀλλά ὡς ἄθλιος ; ἀληθής μέν ὁ λόγος , ἀλλά οὐ συνᾴδω ὁ γίγνομαι .
libanius.declamatio-46 2.50
50 . Ἅνδρες δικασταί , ἐγὼ πάντα πλὴν ἑνὸς τούτου πείθομαι τῷ πατρί · μαστιγούτω , στρεβλούτω , τὰ τῶν οἰκοτρίβων ὑπουργεῖν ἐπιταττέτω , θαυμάσεται τὴν ἐν τοῖς ἄλλοις ἑτοιμότητα . τουτὶ δὲ μόνον σιωπάτω , τὸν γάμον . δεινῶς μου στρέφει τοὔνομα τὴν ψυχήν . εἰ δὲ δεῖ δυοῖν θάτερον , ἢ γαμεῖν ἤ μεθεστάναι , ὅ τι μὲν ἀπολογήσεσθε ταῖς ὑμετέραις αὐτῶν γυναιξὶ ταύτην θέμενοι τὴν ψῆφον , οὐκ οἶδα , ἐγὼ δὲ ὑποχωρήσω μέν , οὐκ ἐπινεύσω δὲ ὅμως τὴν γνώμην κρείττω δεῖξαι τοῦ σχήματος .
Lemmas: 50 . Ανδρές δικαστής , ἐγώ πᾶς πλήν εἷς οὗτος πείθω ὁ πατήρ · μαστιγόω , στρεβλόω , ὁ ὁ οἰκότριψ ὑπουργέω ἐπιτάσσω , θαυμάζω ὁ ἐν ὁ ἄλλος ἑτοιμότης . οὗτος δέ μόνος σιωπάω , ὁ γάμος . δεινός ἐγώ στρέφω ὄνομα ὁ ψυχή . εἰμί δέ δέω δύο ἕτερος , ἢ γαμέω ἤ μεθίστημι , ὁ τίς μέν ἀπολογέομαι ὁ ὑμέτερος αὐτός γυνή οὗτος τίθημι ὁ ψῆφος , οὐ οἶδα , ἐγώ δέ ὑποχωρέω μέν , οὐ ἐπινεύω δέ ὅμως ὁ γνώμη ἀγαθός δείκνυμι ὁ σχῆμα .
libanius.declamatio-46 2.51
51 . Τίς οὖν ἐστι παραμυθία ; κρότος ὁ παρὰ τῶν σωφρόνων , ἔπαινος ὁ τῶν ἐπιεικεστέρων , ῥήματα τὰ πολλῆς οὐσίας λαμπρότερα . πολλοὶ φιλονεικήσουσιν ὑπὲρ τῆς εἰς ἐμὲ προνοίας . εἰ δ’ οὖν πανταχόθεν ἐξειρ - γοίμην , ἀρκεῖ μοι τοῦτο πρὸς ἡδονήν · θρηνῶν τὴν 5 γυναῖκα τεθνήξομαι . Sequitur par declamationum φιλαδέλφων ·
Lemmas: 51 . Τῖς οὖν εἰμί παραμυθία ; κρότος ὁ παρά ὁ σώφρων , ἔπαινος ὁ ὁ ἐπιεικής , ῥῆμα ὁ πολύς οὐσία λαμπρός . πολύς φιλονεικέω ὑπέρ ὁ εἰς ἐγώ πρόνοια . εἰμί δέ οὖν πανταχόθεν ἐξείρω - γίγνομαι , ἀρκέω ἐγώ οὗτος πρός ἡδονή · θρηνέω ὁ 5 γυνή θνῄσκω . Sequitur par declamationum φιλάδελφος ·