ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-42 1
εἴη ἂν καὶ τοῦτο τῆς ἐμῆς ἀτυχίας , ὦ ἄνδρες , τό τινας ἐπιχειρεῖν πείθειν ὑμᾶς ὡς ἄρα ἐμοῦ βελτίους περὶ τὸν ἐμὸν υἱὸν καὶ γεγόνασι καὶ εἰσίν . ἐγὼ δέ , εἰ μὲν ὡς ἀθλιώτατον ἀνθρώπων ἁπάντων παρῄνουν ὑμῖν ἀποκτεῖναί με , καὶ χρηστοὺς καὶ φιλαν - θρώπους καὶ εὐεργέτας ἐμαυτοῦ τοὺς ταῦτα ποιοῦντας ἡγούμην ἄν , οἷς γὰρ ἐν λύπη τῇ μεγίστη ζῆν ἀνάγκη , τούτοις κέρδος οὐ μικρὸν ἡ τελευτή · ἐπεὶ δὲ ἐκ κατη - γορίας καὶ ψήφου καὶ οἷα ἠκούσατε αἰτιώμενοι πει - ρῶνται τοῦτο ποιεῖν , οὐ τὸ μηκέτ’ εἶναι , τὸ δὲ ἐπὶ τοιούτοις ἀποθανεῖν δεινότατον εἶναι νομίζων οἶμαι δεῖν τινα ποιήσασθαι περὶ ὧν οὐκ ὤκνησα ποιεῖν ἐν ὑμῖν ἀπολογίαν .
Lemmas: εἰμί ἄν καί οὗτος ὁ ἐμός ἀτυχία , ὦ ἀνήρ , ὁ τις ἐπιχειρέω πείθω σύ ὡς ἄρα ἐγώ ἀγαθός περί ὁ ἐμός υἱός καί γίγνομαι καί εἰμί . ἐγώ δέ , εἰμί μέν ὡς ἄθλιος ἄνθρωπος ἅπας παραινέω σύ ἀποκτείνω ἐγώ , καί χρηστός καί φίλος - θρώπους καί εὐεργέτης ἐμαυτοῦ ὁ οὗτος ποιέω ἡγέομαι ἄν , ὅς γάρ ἐν λύπη ὁ μέγας ζάω ἀνάγκη , οὗτος κέρδος οὐ μικρός ὁ τελευτή · ἐπεί δέ ἐκ κάτειμι - γορίας καί ψῆφος καί οἷος ἀκούω αἰτιάομαι πεῖ - ῥέω οὗτος ποιέω , οὐ ὁ μηκέτι ἔρχομαι , ὁ δέ ἐπί τοιοῦτος ἀποθνῄσκω δεινός ἔρχομαι νομίζω οἴομαι δεῖ τις ποιέω περί ὅς οὐ ὀκνέω ποιέω ἐν σύ ἀπολογία .
libanius.declamatio-42 2
δεῖ δὲ καὶ ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες , τοῖς ὥσπερ ἐγὼ κακῶς διακειμένοις βοηθεῖν μᾶλλον ἢ τοῖς μετὰ τῆς τύχης ἐπιτιθεμένοις τοῖς ἅπανθ’ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ὅλης τῆς πόλεως καὶ προαιρουμένοις καὶ πράττου - σιν . οὐδὲ γὰρ ἂν ἔχοι λόγον τὸν εὐνοίᾳ τῇ πρὸς ὑμᾶς ἅπαντας νενικηκότα τοῦτον ὧς περὶ τοὺς οἰκείους τοὺς αὑτοῦ πονηρότατον ἀποθανεῖν .
Lemmas: δέω δέ καί σύ , ὦ ἀνήρ , ὁ ὥσπερ ἐγώ κακῶς διάκειμαι βοηθέω μᾶλλον ἢ ὁ μετά ὁ τύχη ἐπιτίθημι ὁ ἅπας ὑπέρ σύ καί ὅλος ὁ πόλις καί προαιρέω καί πράσσω - βρόχος . οὐδέ γάρ ἄν ἔχω λόγος ὁ εὔνοια ὁ πρός σύ ἅπας νικάω οὗτος ὅς περί ὁ οἰκεῖος ὁ αὐτός πονηρός ἀποθνῄσκω .
libanius.declamatio-42 3
τὸ μὲν οὖν δίκαιον ἦν ἐᾶσθαί με νῦν τῷ τάφῳ προσεδρεύειν καὶ μήτε νύκτα μήθ’ ἡμέραν ἀπαλλάττεσθαι τοῦ τὸν φίλτατόν μοι παῖδα δεδεγμένου χωρίου , τοῖς μὲν γὰρ ἄλλοις ὑμῖν καιρὸς ἐν ἱεροῖς τε διατρίβειν καὶ θυσίαις καὶ ὕμνοις προσδοκήσασι μὲν τὰ δεινότατα , πεπονθόσι δ’ οὐδὲν ὧν φοβεῖσθαι παρῆν , τῷ δ’ ἀπολωλεκότι ἐμοὶ <τὸν παῖδα> δακρύειν τε αὐτὸν καὶ τιμᾶν καὶ τῶν παραμυθουμένων ἀκούειν , οἶς ἐγὼ πολλὴν | οἶδα χάριν · ἐπειδὴ δὲ πεφήνασί τές τε ἀπὸ τοῦ τάφου καὶ κρίνοντες ἄνθρωπον οὐδὲ ὀρθοῦσθαι δυνάμενον καὶ δι’ ἐμοῦ τὸ κοινὸν διαβάλ - λουσιν , εἰ δόξει τρέφειν πολίτας οὐ διὰ τὸ τὴν πόλιν φιλεῖν , τὸ δὲ τοὺς αὑτῶν μισεῖν τὰ τοιαῦτα τολμῶν - τας , δέομαι πάντων ὑμῶν , μὴ ἀνάσχησθε μήτε τῇ πό - λεῖ’ μήτε ἐμοὶ χείρονος δόξης γιγνομένης , ἀλλ’ οἵων ἂν ἠξιώσατε δικαστῶν τυχεῖν ὅμοια μὲν ἐμοὶ βεβου - λευμένοι , ὅμοια δὲ κατωρθωκότες , ἐφ’ ὁμοίοις δὲ κρι - νόμενοι , τοιούτους ὑμᾶς αὐτοὺς ἐμοὶ παράσχετε τή - μερον . 4 . Ἐγὼ μὲν οὖν ἐγνώκειν , ὦ ἄνδρες , μηδέποτε ὧν ὑπὲρ ὑμῶν πέπονθα μνημονεῦσαι πρὸς ὑμᾶς , δεῖ γάρ , οἶμαι , τὸν φιλόπολιν πανταχοῦ μὲν πρὸ αὑτοῦ ποι - εῖσθαι τὸ κοινόν , ὠφεληκότα δέ τι καὶ ἔργον ἀγαθοῦ διαπεπραγμένον αὐτόν τε τοῦτο σιγᾶν καὶ ἑτέρου λέγοντος ἐρυθριᾶν · ἐπεὶ δὲ ἀναγκάζουσιν οὗτοι λέγειν ἃ ἥκιστ’ ἂν ἐβουλόμην , ἡ γὰρ ἀπολογία πᾶσα ἐν τούτοις ἐστίν , ὦ ἄνδρες , μὴ τοῦ λέγοντος , τῶν δὲ οὐκ ἐώντων αὐτὰ σιωπᾶσθαι τούτους ἡγεῖσθε τοὺς λόγους , οἳ οὐ τοῦτο μόνον καὶ ἐμὲ καὶ ὑμᾶς ἀδικοῦ - σιν , ἀλλ’ ὅτι καὶ τῷ τυράννῳ τῆς λύπης οὐ μικρὸν ἀφαιροῦσι κρίνοντες καὶ πράγματα παρέχοντες ἀνθρώ - πῳ ὅν ἐκεῖνος αὑτῷ πάντων ἔχθιστον ἡγεῖται .
Lemmas: ὁ μέν οὖν δίκαιος εἰμί ἐάω ἐγώ νῦν ὁ τάφος προσεδρεύω καί μήτε νύξ μήτε ἡμέρα ἀπαλλάσσω ὁ ὁ φίλτατος ἐγώ παῖς δέχομαι χωρίον , ὁ μέν γάρ ἄλλος σύ καιρός ἐν ἱερός τε διατρίβω καί θυσία καί ὕμνος προσδοκέω μέν ὁ δεινός , πάσχω δέ οὐδείς ὅς φοβέω πάρειμι , ὁ δέ ἀπόλλυμι ἐγώ ὅστε παῖς δακρύω τε αὐτός καί τιμάω καί ὁ παραμυθέομαι ἀκούω , οἶς ἐγώ πολύς | οἶδα χάρις · ἐπεί δέ φαίνω τέ τε ἀπό ὁ τάφος καί κρίνω ἄνθρωπος οὐδέ ὀρθόω δύναμαι καί διά ἐγώ ὁ κοινός διαβάλλω - λοῦσις , εἰμί δοκέω τρέφω πολίτης οὐ διά ὁ ὁ πόλις φιλέω , ὁ δέ ὁ αὐτός μισέω ὁ τοιοῦτος τολμάω - της , δέομαι πᾶς σύ , μή ἀνέχω μήτε ὁ πός - λεῖος μήτε ἐγώ χείρων δόξα γίγνομαι , ἀλλά οἷος ἄν ἀξιόω δικαστής τυγχάνω ὅμοιος μέν ἐγώ βοῦς - λεύω , ὅμοιος δέ κατορθόω , ἐπί ὅμοιος δέ κριθή - νόμενος , τοιοῦτος σύ αὐτός ἐγώ παρέχω ὁ - μέρω . 4 . ἐγώ μέν οὖν γιγνώσκω , ὦ ἀνήρ , μηδέποτε ὅς ὑπέρ σύ πάσχω μνημονέω πρός σύ , δέω γάρ , οἴομαι , ὁ φιλόπολις πανταχοῦ μέν πρό αὐτός ποῖ - ἐννύω ὁ κοινός , ὠφελέω δέ τίς καί ἔργον ἀγαθός διαπράσσω αὐτός τε οὗτος σιγάω καί ἕτερος λέγω ἐρυθριάω · ἐπεί δέ ἀναγκάζω οὗτος λέγω ὅς ἥκιστος ἄν βούλομαι , ὁ γάρ ἀπολογία πᾶς ἐν οὗτος εἰμί , ὦ ἀνήρ , μή ὁ λέγω , ὁ δέ οὐ ἐάω αὐτός σιωπάω οὗτος ἡγέομαι ὁ λόγος , ὅς οὐ οὗτος μόνος καί ἐγώ καί σύ ἀδικέω - βρόχος , ἀλλά ὅτι καί ὁ τύραννος ὁ λύπη οὐ μικρός ἀφαιρέω κρίνω καί πρᾶγμα παρέχω ἀνθρώ - πῳ ὅς ἐκεῖνος ἑαυτοῦ πᾶς ἐχθρός ἡγέομαι .
libanius.declamatio-42 5
ἀλλὰ τούτοις μὲν ἴσως ἀνάγκη πάντα ὑπηρετεῖν ἐκείνῳ , ὑμᾶς δὲ δεῖ τοὺς οὐδεμίαν αὐτῷ χάριν ὀφείλοντας καὶ ἅμα ὀμωμοκότας μὴ δι’ ὧν ἂν ἡσθείη ὁ θεοῖς ἐχθρὸς ἐκεῖνος ποιεῖν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐξ ὧν ἀνιάσεται . τοῦτο δ’ ἂν γένοιτο , εἰ καὶ πρὸ τῆς ἀπολογίας ὑμεῖς ἅπερ εἰκὸς ἦν παρ’ ἐμοῦ 〈 λέγεσθαι 〉 , ταῦτα πρὸς ὑμᾶς αὐ - τοὺς λέγοιτε . 6 . Ἠγαγόμην , ὦ ἄνδρες , γυναῖκα κατὰ τοὺς τῆς R IV 462 πόλεως | νόμους καὶ παῖδας ηὐξάμην ὁ δυστυχὴς ἐκ τούτων μοι γενέσθαι τῶν γάμων ἐμοί τε καὶ τῇ πόλει βοηθοὺς λέγοντας , γράφοντας , στρατευομένους , τὸν ὑπὲρ τῆς ἐνεγκούσης ἡδέως δεχομένους θάνατον . ᾔτουν δὲ καὶ ἀγαθοὺς καὶ μάλιστα δὴ σώφρονας .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ἴσως ἀνάγκη πᾶς ὑπηρετέω ἐκεῖνος , σύ δέ δέω ὁ οὐδείς αὐτός χάρις ὀφείλω καί ἅμα ὄμνυμι μή διά ὅς ἄν ἥδομαι ὁ θεός ἐχθρός ἐκεῖνος ποιέω , ἀλλά μᾶλλον ἐκ ὅς ἀνιάομαι . οὗτος δέ ἄν γίγνομαι , εἰμί καί πρό ὁ ἀπολογία σύ ὅς ἔοικα εἰμί παρά ἐγώ 〈 λέγω 〉 , οὗτος πρός σύ αὖος - ὁ λέγω . 6 . ἄγω , ὦ ἀνήρ , γυνή κατά ὁ ὁ R IV 462 πόλις | νόμος καί παῖς εὔχομαι ὁ δυστυχής ἐκ οὗτος ἐγώ γίγνομαι ὁ γάμος ἐγώ τε καί ὁ πόλις βοηθόος λέγω , γράφω , στρατεύω , ὁ ὑπέρ ὁ φέρω ἡδύς δέχομαι θάνατος . αἰτέω δέ καί ἀγαθός καί μάλιστα δή σώφρων .
libanius.declamatio-42 7
οἶ δὲ <θεοὶ>ἔδοσαν , ὧς οὐκ ἔδει , τοῦτον δὴ τὸν ὑφ’ ὑμῶν ἐπαινούμενον , λαμπρὸν μὲν τὴν ἰδέαν , βέλτιστον δὲ τὸν τρόπον , τὸν αὐτὸν τῇ μὲν ὥρᾳ πάντας ὀφθαλμοὺς ἐφ’ ἑαυτὸν ἕλκοντα , τῇ δὲ σωφροσύνῃ παριόντα τὴν ὥραν . καὶ τὸν δεῖνα εἰπὼν ἄν τις τὸν καλὸν προσέθηκεν , ἐγὼ δὲ ὁ κακοδαίμων ἀκούων ἔχαιρον καὶ τοῖς θεοῖς ᾤμην δεῖν καὶ τούτου χάριν ἔχειν . ἔμελλον δὲ ἄρα ὑπὸ ταύτης ἀπολεῖσθαι τῆς καλῆς δωρεᾶς .
Lemmas: οἶς δέ <θεοι>εδοσαω , ὅς οὐ δέω , οὗτος δή ὁ ὑπό σύ ἐπαινέω , λαμπρός μέν ὁ ἰδέα , ἀγαθός δέ ὁ τρόπος , ὁ αὐτός ὁ μέν ὥρα πᾶς ὀφθαλμός ἐπί ἑαυτοῦ ἕλκω , ὁ δέ σωφροσύνη παρέρχομαι ὁ ὥρα . καί ὁ δεῖνα λέγω ἄν τις ὁ καλός προστίθημι , ἐγώ δέ ὁ κακοδαίμων ἀκούω χαίρω καί ὁ θεός οἴομαι δεῖ καί οὗτος χάρις ἔχω . μέλλω δέ ἄρα ὑπό οὗτος ἀπόλλυμι ὁ καλός δωρεά .
libanius.declamatio-42 8
ἐγὼ μὲν οὖν αὐτὸν ἔτρεφον , ὡς εἰκὸς τὸν τοιοῦτον , πάσῃ προνοίᾳ πάσας ἐπιβουλὰς ἀνείργων . ἐδεῖτο μὲν γὰρ οὐδὲν τῆς ἐκ τῶν ἐφεστηκότων φυλακῆς , ὅμως δὲ εἴποντο παιδ - αγωγοὶ τοῦ μηδὲ ψευδῆ τινα διαβολὴν ἐπ’ αὐτὸν ἐλθεῖν . ἐπεὶ δὲ ἀνάλωτος ἦν τοῖς ἁπάσῃ μηχανῇ κατὰ τῶν ὡραίων χρωμένοις καὶ οὔτε ξένος οὐδεὶς οὔτε πολίτης οὐ πλούσιος , οὐκ ἀνδρεῖος , οὐ σοφός , οὐκ ἀπ’ ἄλλου του περίβλεπτος ἔπειθεν αὑτῷ προσέχειν , ἔγνωσάν τι - νες διὰ τοῦ τυράννου καταισχῦναι τὸ σῶμα καὶ τὸν οὐ πειθόμενον βιάσασθαι .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν αὐτός τρέφω , ὡς ἔοικα ὁ τοιοῦτος , πᾶς πρόνοια πᾶς ἐπιβουλή ἀνείργω . δέομαι μέν γάρ οὐδείς ὁ ἐκ ὁ ἐφίστημι φυλακή , ὅμως δέ ἕπομαι παις - ἀγωγός ὁ μηδέ ψευδής τις διαβολή ἐπί αὐτός ἔρχομαι . ἐπεί δέ ἀνάλωτος εἰμί ὁ ἅπας μηχανή κατά ὁ ὡραῖος χράω καί οὔτε ξένος οὐδείς οὔτε πολίτης οὐ πλούσιος , οὐ ἀνδρεῖος , οὐ σοφός , οὐ ἀπό ἄλλος τις περίβλεπτος πείθω ἑαυτοῦ προσέχω , γιγνώσκω τίς - νεσκαφέ διά ὁ τύραννος καταισχύνω ὁ σῶμα καί ὁ οὐ πείθω βιάζω .
libanius.declamatio-42 9
καὶ βαδίζοντες , ὧς εἰκός , παρ’ ἐκεῖνον σὺ δὲ τυραννῶν , ἔλεγον , καὶ δυνά - μενος φοβεῖν καὶ θηρεύων ἡδονὰς τὰ μὲν οὐ - δενὸς ἄξια μειρακύλλια συλλέγεις , τοῦ καλλί - στου δὲ τῶν ὑπὸ τὸν ἤλιον οὐκ ἀπολαύσῃ καὶ ταῦτα ἐγγὺς ὄντος ; εἶτ’ , οἶμαι , διηγοῦντο περὶ τῆς τριχός , περὶ τοῦ προσώπου ἴ’ περὶ τῶν χειρῶν , περὶ τῶν ἄλλων καὶ ὧς καὶ τοῖς ζωγράφοις ἆθλόν ἐστι τὸ μειράκιον ἐλεγχούσης τῆς ὥρας τὴν τέχνην .
Lemmas: καί βαδίζω , ὅς ἔοικα , παρά ἐκεῖνος σύ δέ τυραννεύω , λέγω , καί δυνὰ - μένος φοβέω καί θηρεύω ἡδονή ὁ μέν οὐ - δένω ἄξιος μειρακύλλιον συλλέγω , ὁ καλλι - ἕκαστος δέ ὁ ὑπό ὁ ἥλιος οὐ ἀπολαύω καί οὗτος ἐγγύς εἰμί ; εἶτα , οἴομαι , διηγέομαι περί ὁ θρίξ , περί ὁ πρόσωπον εἷς περί ὁ χείρ , περί ὁ ἄλλος καί ὅς καί ὁ ζωγράφος ἆθλον εἰμί ὁ μειράκιον ἐλέγχω ὁ ὥρα ὁ τέχνη .
libanius.declamatio-42 10
τού - τοις αὐτὸν κινοῦντες καὶ ἀνάπτοντες καὶ ποιοῦντες ὧν οὐκ εἶδεν ἐραστὴν πείθουσι τὴν ἀναίσχυντον ἐκεί - νῆν ἀποστεῖλαι πρεσβείαν . καὶ ὅ τε δῆμος | συν - εληλύθει καὶ οἱ πεμφθέντες παρῄεσαν καὶ ἦν ἐλπὶς τούτων δή τι τῶν ἐπιεικεστέρων αἰτήσοντας ἀφῖχθαι , οἷον ὅπλα , σῖτον , στρατιώτας , τὸ τῶν φυγάδων τισὶ διαλλαγῆναι .
Lemmas: ὁ - ὁ αὐτός κινέω καί ἀνάπτω καί ποιέω ὅς οὐ ὁράω ἐραστής πείθω ὁ ἀναίσχυντος ἑαυτοῦ - νάω ἀποστέλλω πρεσβεία . καί ὁ τε δῆμος | σῦς - ἔρχομαι καί ὁ πέμπω παρέρχομαι καί εἰμί Ἐλπὶς οὗτος δή τίς ὁ ἐπιεικής αἰτέω ἀφικνέομαι , οἷος ὅπλον , σῖτος , στρατιώτης , ὁ ὁ φυγάς τις διαλλάσσω .
libanius.declamatio-42 11
δεινὰ μέν , οἶμαι , καὶ ταῦτα , πολε - μοῦντα ἄνθρωπον ἐλευθερίᾳ καὶ νόμοις τοῖς μετὰ τοΙ τῶν ζῆν αἱρουμένοις ὑπὲρ τοῦ τινος τυχεῖν διαλέγε - σθαι , ὅμως δὲ ἦν ἄν τις αὐτῷ λόγος . ὁ δὲ τί διὰ τῶν πρέσβεων , S rfj καὶ Ἥλιε καὶ πικρὰ τῆς ἐμῆς οἰκίας Μοῖρα ; ἐπειδὴ χαίρω μὲν ἐγὼ ταῖς τῶν μειρακίων μίξεσι , τρέφει δέ τις παρ’ ὑμῖν υἱὸν πατὴρ οἶον οὐδένα οὐδεὶς ἐν οὐδεμιᾷ πόλει , καὶ εἶπε τίνα καὶ τίνος , πέμψατέ μοι τὸν νέον πεισόμενον ὅ τι ἂν ἐμοὶ δοκῇ .
Lemmas: δεινός μέν , οἴομαι , καί οὗτος , πόλος - μουντός ἄνθρωπος ἐλευθερία καί νόμος ὁ μετά ὅς ὁ ζάω αἱρέω ὑπέρ ὁ τις τυγχάνω διαλέγω - ἕπομαι , ὅμως δέ εἰμί ἄν τις αὐτός λόγος . ὁ δέ τίς διά ὁ πρέσβυς , S rfj καί Ἥλιος καί πικρός ὁ ἐμός οἰκία Μοῖρα ; ἐπεί χαίρω μέν ἐγώ ὁ ὁ μειράκιον μίξις , τρέφω δέ τις παρά σύ υἱός πατήρ οἶος οὐδείς οὐδείς ἐν οὐδείς πόλις , καί λέγω τίς καί τίς , πέμπω ἐγώ ὁ νέος πάσχω ὁ τίς ἄν ἐγώ δοκέω .
libanius.declamatio-42 12
ἐγὼ μὲν οὖν ἐπὶ τούτοις συγκαλυψάμενος καὶ πληγεὶς τὴν ψυχὴν ἄφωνος ἐν τοῖς τῶν φίλων ἐκείμην γόνασι μικρὸν τεθνεῶτος διαφέρων , μόλις αἰσθανόμενος τοῦ θορύβου ὂν ὑμεῖς αἰσχυνόμενοι μὲν θεούς , αἰσχυνόμενοι δὲ ἀλλήλους , αἰσχυνόμενοι δὲ τὴν φύσιν ἐθορυβεῖτε καὶ ταῦτα προσθέντων ἐκείνων ὡς , εἰ μὴ τὸ σῶμα παρα - δοίητε , πολεμήσεσθε , οἰόμενοι τῷ φόβῳ τῆς ὑμετέρας περιέσεσθαι σωφροσύνης · ὑμῖν δὲ ἄρα τῶν προσδοκω - μένων πόνων | δεινότερον ἐδόκει τὰ τοιαῦτα παρ’ ὑμῶν δίδοσθαι καὶ τοῖς οὖσι παρ’ ἐκείνῳ μειρακίοις συνήχθεσθε καὶ δίκην ἥδιστ’ ἂν ὑπὲρ τῶν ὑβρισμέ - νων ἐλάβετε .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ἐπί οὗτος συγκαλύπτω καί πλήσσω ὁ ψυχή ἄφωνος ἐν ὁ ὁ φίλος κεῖμαι γόνυ μικρός θνῄσκω διαφέρω , μόλις αἰσθάνομαι ὁ θόρυβος εἰμί σύ αἰσχύνω μέν θεός , αἰσχύνω δέ ἀλλήλων , αἰσχύνω δέ ὁ φύσις θορυβέω καί οὗτος προστίθημι ἐκεῖνος ὡς , εἰμί μή ὁ σῶμα παρά - δίδωμι , πολεμέω , οἴομαι ὁ φόβος ὁ ὑμέτερος περίειμι σωφροσύνη · σύ δέ ἄρα ὁ προσδοκάω - μένω πόνος | δεινός δοκέω ὁ τοιοῦτος παρά σύ δίδωμι καί ὁ εἰμί παρά ἐκεῖνος μειράκιον συνάχθομαι καί δίκη ἡδύς ἄν ὑπέρ ὁ ὑβρισμός - νόος λαμβάνω .
libanius.declamatio-42 13
ὑμεῖς μὲν οὖν ἀπηλαύνετε τοὺς πρέσβεις , ὁ δ’ ὧν ἐπήγγειλεν ἀτυχήσας εὐθὺς ἐπῄει τὰ ὅπλα , ἡνίκα τοὺς πρέσβεις ἀπέστειλεν , ἐν ταῖς χερσίν , ὡς εἰκός , ἔχων , ὅπως ὑμῖν ἀπαρασκεύοις ἐπί - θοιτο . καὶ αὐτίκα μεστὴ μὲν ἦν ἡ χώρα τῶν πολεμίων , οἶ γεωργοὶ δὲ ὅ τι ἠδύναντο τῶν σκευῶν ἄγοντες εἰς ἄστυ συνέρρεον καὶ ἐξιέναι μὲν καὶ μάχεσθαι προ - εμπεσόντος τοῦ πολέμου καὶ τῶν δεινῶν οὐκ ἐνῆν , κατακεκλεισμένους δὲ τῶν τῆς πολιορκίας ἀνέχεσθαι κακῶν ἔδει . ἦν δὲ βαρέα μὲν τὰ παρόντα , φοβερὰ δὲ τὰ μέλλοντα , σύμμαχος δὲ οὐδαμόθεν , ὁ τύραννος δὲ μέγας . καὶ βοὴ μὲν παρ’ ἐκείνοις ἡ τῶν πολιορκούν - των , ἀθυμία δὲ παρ’ ἡμῖν ἡ τῶν συγκεκλεισμένων . 14 . ἐνταῦθα ἐγὼ τῶν μὲν ἐπιτηδείων ἢ συγγενῶν οὐ - δένα εἰς βουλὴν παρεκάλουν , κατ’ ἐμαυτὸν δὲ καθίσας ἐμαυτῷ διελεγόμην ὡς ἄν τις ἑταῖρος ἑταίρῳ . ὦ πα - τέρων , ἔφην , δυστυχέστατε σύ , ὦ κατὰ σαυτοῦ τε καὶ τῆς πατρίδος κάλλος υἱέος κτησάμενε , τὴν μὲν περιεστηκυῖαν τὸ τεῖχος στρατιὰν ὁρᾷς καὶ τὸν μανίας γέμοντα τύραννον καὶ τοὺς ἅπαντα ποιεῖν ὄντας ἑτοίμους ὑπὲρ ἐρῶντος δεσπότου καὶ ὧς οὐκ ἔστι σωθῆναι τῇ πόλει τοῦ κακοῦ προἰόντος . τούτων δ’ αἴτιος παῖς ὁ σὸς καὶ τὸ τοῦ παιδὸς κάλλος . κἂν μὴ τοῦτο ἤ ἀπόληται ἢ τοῦ τυράννου γένηται , λύσις οὐκ ἔστι τοῖς παροῦσιν . ἐπεὶ οὖν ἡ μὲν ὕβρις ἀφόρητον , ἡ τελευτὴ δὲ οὐ τοσοῦτον , σωσάτω τὴν πόλιν μετὰ τῆς αὑτοῦ σωφροσύνης .
Lemmas: σύ μέν οὖν ἀπελαύνω ὁ πρέσβυς , ὁ δέ ὅς ἐπαγγέλλω ἀτυχέω εὐθύς ἐπέρχομαι ὁ ὅπλον , ἡνίκα ὁ πρέσβυς ἀποστέλλω , ἐν ὁ χείρ , ὡς ἔοικα , ἔχω , ὅπως σύ ἀπαράσκευος ἐπί - τίθημι . καί αὐτίκα μεστός μέν εἰμί ὁ χώρα ὁ πολέμιος , οἶς γεωργός δέ ὁ τίς δύναμαι ὁ σκεῦος ἄγω εἰς ἄστυ συρρέω καί ἔξειμι μέν καί μάχομαι προ - ἐμπίπτω ὁ πόλεμος καί ὁ δεινός οὐ ἔνειμι , κατακλείω δέ ὁ ὁ πολιορκία ἀνέχω κακός δέω . εἰμί δέ βαρύς μέν ὁ πάρειμι , φοβερός δέ ὁ μέλλω , σύμμαχος δέ οὐδαμόθεν , ὁ τύραννος δέ μέγας . καί βοή μέν παρά ἐκεῖνος ὁ ὁ πολιορκέω - ὁ , ἀθυμία δέ παρά ἐγώ ὁ ὁ συγκλείω . 14 . ἐνταῦθα ἐγώ ὁ μέν ἐπιτήδειος ἢ συγγενής οὐ - Δένα εἰς βουλή παρακαλέω , κατά ἐμαυτοῦ δέ καθίζω ἐμαυτοῦ διαλέγω ὡς ἄν τις ἑταῖρος ἑταῖρος . ὦ πῃ - τέρος , φημί , δυστυχής σῦς , ὦ κατά σεαυτοῦ τε καί ὁ πατρίς κάλλος υἱός κτάομαι , ὁ μέν περιίστημι ὁ τεῖχος στρατία ορώ καί ὁ μανία γέμω τύραννος καί ὁ ἅπας ποιέω είμαι ἑτοῖμος ὑπέρ ἐράω δεσπότης καί ὅς οὐ εἰμί σῴζω ὁ πόλις ὁ κακός προέρχομαι . οὗτος δέ αἴτιος παῖς ὁ σός καί ὁ ὁ παῖς κάλλος . κἀν μή οὗτος ἤ ἀπόλλυμι ἢ ὁ τύραννος γίγνομαι , λύσις οὐ εἰμί ὁ πάρειμι . ἐπεί οὖν ὁ μέν ὕβρις ἀφόρητος , ὁ τελευτή δέ οὐ τοσοῦτος , σῴζω ὁ πόλις μετά ὁ αὐτός σωφροσύνη .
libanius.declamatio-42 15
ταῦ - τὰ ἐδόκει τὴν πρώτην ἡμέραν κράτιστα , ταῦτα τὴν δευτέραν , ταῦτα τὴν τρίτην , καὶ οὐδὲν ἦν ὅ τούτων ἐδύνατο | νομισθῆναι βέλτιον . λαβὼν δὴ τὸ ξίφος πάλιν κατεθέμην καὶ πάλιν λαβὼν ἔρριψα , καὶ πολλά - κις ἑκάτερον καὶ μετὰ δακρύων ἕκαστον . εἶτ’ ἐνίκα τῇ πατρίδι τὸν υἱὸν ἐπιδοῦναι καὶ πλήξας πολλάκις τὸ πρόσωπον καὶ τίλλων τὰς τρίχας καὶ πρὸς τὸν ἐμαυ - τοῦ δαίμονα εἰπών · ἐμπλήσθητι τῶν ἐμῶν κακῶν ἔπεισα δι’ ὧν ἔδειξα τὸν τύραννον μηκέτι τὰ μηκέτ’ ὄντα ζητεῖν . καὶ ἡ τελευτὴ τοῦ παιδὸς καὶ τῷ πολέμῳ γεγένηται τελευτή .
Lemmas: ταῦ - ὁ δοκέω ὁ πρῶτος ἡμέρα ἀγαθός , οὗτος ὁ δεύτερος , οὗτος ὁ τρίτος , καί οὐδείς εἰμί ὁ οὗτος δύναμαι | νομίζω ἀγαθός . λαμβάνω δή ὁ ξίφος πάλιν κατατίθημι καί πάλιν λαμβάνω ῥίπτω , καί πολύς - κίς ἑκάτερος καί μετά δάκρυον ἕκαστος . εἶτα νικάω ὁ πατρίς ὁ υἱός ἐπιδίδωμι καί πλήσσω πολλάκις ὁ πρόσωπον καί τίλλω ὁ τρίχα καί πρός ὁ μαυ - ὁ δαίμων λέγω · ἐμπίμπλημι ὁ ἐμός κακός πείθω διά ὅς δείκνυμι ὁ τύραννος μηκέτι ὁ μηκέτι εἰμί ζητέω . καί ὁ τελευτή ὁ παῖς καί ὁ πόλεμος γίγνομαι τελευτή .
libanius.declamatio-42 16
ἐπὶ τούτοις ἐπένθησα , ἔθαψα , τοῦ σήματος εἰχόμην , ᾤμην δεῖν αὐτοῦ καθῆσθαι . καὶ δὴ τοῦτον ὁρῶν προσιόντα τὸν χρηστὸν ἐνόμιζον ταὐ - τὸν τοῖς ἄλλοις ποιήσοντα ἥκειν καὶ παραμυθήσεσθαι . ὁ δὲ ἐπιστὰς καὶ βοήσας ἄγριον ἀνίστω , φησίν , ὦ πονηρότατε σύ , καὶ ἕπου δίκην δώσων τούτων ὧν καὶ νῦν ἔλεγεν , ὦ ἄνδρες . φησὶ γάρ με τὸν υἱὸν ἀπεκτονέναι καὶ ἠρώτα εἰ μὴ τοῦτ᾿ ἀληθὲς καὶ εἰ μὴ δεινόν . 17 . Ἐγὼ δὲ δεδρακέναι μὲν ὁμολογῶ τοῦτο τὸ ἔργον , κακίαν δὲ ἐμαυτοῦ καταγινώσκειν οὐκ ἔχω . διὰ τί ; ὅτι τὴν αἰτίαν οὐδεὶς ἂν δύναιτο δεῖξαι τοῦ πε - πραγμένου πονηράν , τῆς αἰτίας δ’ οὐκ οὔσης τοιαύτης οὐδ’ ἂν ἐκεῖνο δύναιτο πονηρὸν νομισθῆναι . τουτὶ γὰρ ὅσον ἐστὶ πολλαχόθεν μὲν ἄν τις μάθοι , μάλιστα δὲ ἐκ τῶν περὶ τῆς βλάβης νόμων , ἐν οἶς οὐ μικρὸν διαφέρει τὸ ἑκόντα ἢ ἄκοντα . κἀν τοῖς φονικοῖς δὲ τὸ ἴσον εὕροι τις ἄν . τί δέ ; οἶ στρατηγοὶ οὐ καὶ τὰς αὑτῶν ναῦς πολλάκις κατέκαυσαν καὶ τὸν καρπὸν διέφθειραν καὶ ταῦτα ποιήσαντες ἐστεφάνωνται ; οὐ γὰρ ἔνα τοὺς πιστεύσαντας , ἀλλ’ ἔνα τοὺς ἐναντίους τούτοις | βλάψωσιν ἔπραξαν . τῆς τοίνυν γνώ - μὴς εὐδοκιμούσης ἀπήλλακται καὶ τὸ πραχθὲν αἰτίας .
Lemmas: ἐπί οὗτος πενθέω , θάπτω , ὁ σῆμα ἔχω , οἴομαι δεῖ αὐτός κάθημαι . καί δή οὗτος ὁράω προσέρχομαι ὁ χρηστός νομίζω ταῦ - ὁ ὁ ἄλλος ποιέω ἥκω καί παραμυθέομαι . ὁ δέ ἐφίστημι καί βοάω ἄγριος ἀνίστημι , φημί , ὦ πονηρός σῦς , καί ἕπομαι δίκη δίδωμι οὗτος ὅς καί νῦν λέγω , ὦ ἀνήρ . φημί γάρ ἐγώ ὁ υἱός ἀποκτείνω καί ἐρωτάω εἰμί μή οὗτος ἀληθής καί εἰμί μή δεινός . 17 . ἐγώ δέ δράω μέν ὁμολογέω οὗτος ὁ ἔργον , κακία δέ ἐμαυτοῦ καταγιγνώσκω οὐ ἔχω . διά τίς ; ὅτι ὁ αἰτία οὐδείς ἄν δύναμαι δείκνυμι ὁ μετά - πράσσω πονηρός , ὁ αἰτία δέ οὐ σέω τοιοῦτος οὐδέ ἄν ἐκεῖνος δύναμαι πονηρός νομίζω . οὗτος γάρ ὅσον εἰμί πολλαχόθεν μέν ἄν τις μανθάνω , μάλιστα δέ ἐκ ὁ περί ὁ βλάβη νόμος , ἐν οἶς οὐ μικρός διαφέρω ὁ ἑκών ἢ ἀέκων . ἐν ὁ φονικός δέ ὁ ἴσος εὑρίσκω τις ἄν . τίς δέ ; ὅς στρατηγός οὐ καί ὁ αὐτός ναῦς πολλάκις κατακαίω καί ὁ καρπός διαφθείρω καί οὗτος ποιέω στεφανόω ; οὐ γάρ εἷς ὁ πιστεύω , ἀλλά εἷς ὁ ἐναντίος οὗτος | βλάπτω πράσσω . ὁ τοίνυν γιγνώσκω - μήν εὐδοκιμέω ἀπαλλάσσω καί ὁ πράσσω αἰτία .
libanius.declamatio-42 18
καὶ σὺ τοίνυν μὴ δι’ ὅ γέγονε παρεὶς αὐτὸ λέγε τὸ γεγενημένον μόνον , ἀλλ’ ἔασον τούτους ἀπὸ παντός , ὦ χρηστέ , τὴν ψῆφον ἐπενεγκεῖν . ἂν μὲν τοίνυν ἐπι - δεῖξαι δυνηθῇς ὧς ἐγὼ τὸν ἐμαυτοῦ παῖδα ἐμίσουν καὶ ὑγιαίνοντος ἠχθόμην καὶ ἀρρωστοῦντος εὐφραινό - μην καὶ προσιόντος ἀπεστρεφόμην καὶ παίων καὶ ἄγχων διετέλουν καὶ καταρώμενος αὐτῷ πολλάκις ἐπε - δείχθην πρὶν ἄνδρα γενέσθαι ἀποθανεῖν , εἰ μέν τι τούτων ὁ διώκων αἰτιᾶσθαι δύναιτο καὶ οὐκ αἰτιᾶσθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ παρέχεσθαι μάρτυρας , ἀποκτείνατε , κατακόψατε , καταποντίσατε , λόγος οὐδεὶς ἔσται μοι · εἰ δ’ ὂν ζῆν ἐβουλόμην ἀφῃρέθην , ἐλέησον τὸν ἐζημιω - μένον . ποῦ γὰρ ἂν ἔχοι λόγον τὸ μὲν τῆς χειρὸς ἔργον εἰς ἐξέτασιν ἄγειν , ἃ δὲ φρονῶν τοῦτ’ ἔδρων ὑπερπηδᾶν ;
Lemmas: καί σύ τοίνυν μή διά ὁ γίγνομαι παρίημι αὐτός λέγω ὁ γίγνομαι μόνος , ἀλλά ἐάω οὗτος ἀπό πᾶς , ὦ χρηστός , ὁ ψῆφος ἐπιφέρω . εἄν μέν τοίνυν ἐπι - δείκνυμι δύναμαι ὅς ἐγώ ὁ ἐμαυτοῦ παῖς μισέω καί ὑγιαίνω ἄχθομαι καί ἀρρωστέω εὐφραίνω - μείς καί προσέρχομαι ἀποστρέφω καί παίω καί ἄγχω διατελέω καί καταράομαι αὐτός πολλάκις ἔπω - δείκνυμι πρίν ἀνήρ γίγνομαι ἀποθνῄσκω , εἰμί μέν τίς οὗτος ὁ διώκω αἰτιάομαι δύναμαι καί οὐ αἰτιάομαι μόνος , ἀλλά καί παρέχω μάρτυς , ἀποκτείνω , κατακόβω , καταποντίζω , λόγος οὐδείς εἰμί ἐγώ · εἰμί δέ εἰμί ζάω βούλομαι ἀφαιρέω , ἐλεέω ὁ ζημιόω - μένω . ποῦ γάρ ἄν ἔχω λόγος ὁ μέν ὁ χείρ ἔργον εἰς ἐξέτασις ἄγω , ὅς δέ φρονέω οὗτος δράω ὑπερπηδάω ;
libanius.declamatio-42 19
ἐβουλόμην , ὦ ἄνδρες , τὸν τύραννον ἐν τῇ πολιορκίᾳ πέμψαντα κήρυκα εἰς ὑμᾶς εἰπεῖν ὅτι νενίκηκε παρ’ ὑμῖν μὴ δοῦναι τὸν νέον , ὑμεῖς δὲ ἔκδοτέ μοι τὸν τούτου πατέρα καὶ τὸν πόλεμον . τότ’ ἂν εἴδετε καλῶς ὅστις ἐγὼ πρὸς τὸν ἐμαυτοῦ . αὐτὸς γὰρ ἂν παριὼν ἔγραφον τὸ περὶ τῆς ἐκδόσεως ψήφισμα , μᾶλλον δὲ καὶ πρὸ τοῦ ψη - φίσματος ἔτρεχον ἂν ὑπὸ τὰ τοῦ τυράννου ξίφη καὶ οὐδὲν ἂν ἔδεισα τῶν δεινῶν ἔν ἐκεῖνο μέλλων διὰ τούτων κερδαίνειν , τὸ ζῆν ἐμοὶ τὸν υἱόν .
Lemmas: βούλομαι , ὦ ἀνήρ , ὁ τύραννος ἐν ὁ πολιορκία πέμπω κῆρυξ εἰς σύ λέγω ὅτι νικάω παρά σύ μή δίδωμι ὁ νέος , σύ δέ ἐκδίδωμι ἐγώ ὁ οὗτος πατέρας καί ὁ πόλεμος . τότε ἄν ὁράω καλός ὅστις ἐγώ πρός ὁ ἐμαυτοῦ . αὐτός γάρ ἄν παρέρχομαι γράφω ὁ περί ὁ ἔκδοσις ψήφισμα , μᾶλλον δέ καί πρό ὁ ψάω - φίσματος τρέχω ἄν ὑπό ὁ ὁ τύραννος ξίφος καί οὐδείς ἄν δείδω ὁ δεινός ἐν ἐκεῖνος μέλλω διά οὗτος κερδαίνω , ὁ ζάω ἐγώ ὁ υἱός .
libanius.declamatio-42 20
διὰ τί γὰρ οὐκ ἂν ἐπέδωκα ὦκα ἐμαυτὸν ὑπὲρ ἐκείνου ; οὐκ ἐπιει - κής ; οὐ κόσμιος ; οὐ φιλοπάτωρ ; οὐχ οἶος ἐνδοξοτέ - ρους μὲν ποιῆσαι τοὺς αὑτοῦ προγόνους , τῶν κοινῶν δὲ ἁπτόμενος μηδενὸς ὕστερος γενέσθαι ; πλέον γὰρ οὐδὲν ἐρῶ . οὐκ ᾔδειν ὅτι καὶ δημηγορῶν καὶ στρατη - γῶν ἐκεῖνος νοῦν γε ἔχων μετὰ κάλλους ὑμᾶς μὲν ποιήσει μείζους , τὸν πατέρα δὲ καὶ τεθνεῶτα | λαμπρότερον ;
Lemmas: διά τίς γάρ οὐ ἄν ἐπιδίδωμι ὦκα ἐμαυτοῦ ὑπέρ ἐκεῖνος ; οὐ πίνω - κα ; οὐ κόσμιος ; οὐ φιλοπάτωρ ; οὐ οἶος ἐνδοξοτέ - ῥόος μέν ποιέω ὁ αὐτός πρόγονος , ὁ κοινός δέ ἅπτω μηδείς ὕστερος γίγνομαι ; πλείων γάρ οὐδείς λέγω . οὐ Ἠείδω ὅτι καί δημηγορέω καί στρατος - γῆ ἐκεῖνος νόος γε ἔχω μετά κάλλος σύ μέν ποιέω μέγας , ὁ πατέρας δέ καί θνῄσκω | λαμπρός ;
libanius.declamatio-42 21
ἐῶ τἄλλα , ἀλλ’ εἴ τις ὑμᾶς ἔροιτο τοὺς κατηγοροῦντας · διὰ τί τοῦτο ποιεῖτε ; λυπεῖ - σθαι φαίητ’ ἂν ὑπὲρ τοῦ μειρακίου . εἶθ’ ὑμεῖς μὲν λυπεῖσθε τεθνεῶτος , ἐγὼ δὲ χαίρω ; πάνυ γοῦν τοῖς μετὰ τὸν θάνατον διαβέβληκα τὸν φόνον . ὁρᾶτε ὡς λευχειμονῶ καὶ ἐπὶ λουτρὰ βαδίζω καὶ δειπνῶ πολυ - τελῶς καὶ ἐν συμποσίοις ᾄδω ; οὐκ ἐν τέφρᾳ κεῖμαι ; οὐκ ἔοικα νεκροῖς ; οὐκ ἐπιθυμῶ τελευτῆς ; ταῦτ’ οὖν ἐζήτουν ὧν γενομένων ἀπόλωλα ; καὶ οὐδὲ τῶν θηρίων ᾐσχυνόμην τὴν περὶ τὰ τέκνα φιλοστοργίαν ; 22 . Τίς οὖν ἡ τοῦ πραχθέντος αἰτία ; ἐμὲ γὰρ δεῖ τοῦτ’ ἀποκρίνασθαι , οἱ δικάζοντες δέ , οἱ δὲ περιεστη - κότες , ἅπασα δὲ ἡ πόλις οὐκ ἂν εἴποι , παῖδες , γυναῖ - κες ; ἀλλ’ ἐμὲ δεῖ περὶ ὧν ἅπαντες ἴσασι λέγειν . 23 . Δύναμις ἐπεληλύθει πολλὴ καὶ μεγάλη , στρά - τευμα δεινὸν καὶ χαλεπόν , ἱππεῖς , ὁπλῖται , τοξόται , σφενδονῆται . αἱ κῶμαι διεφθείροντο , τὰ βοσκήματα ἡρπάζετο , τὰ δένδρα ἐτέμνετο . κύριος μὲν ἦν τῆς χώ - ρας ὁ τύραννος , ἐβούλετο δὲ καὶ τῆς πόλεως . καὶ τὰ μηχανήματα ἑωρῶμεν , καὶ κραυγὴ πολλὴ καὶ λοιδορία στρατηγοῦ πρὸς ταξίαρχον , ταξιάρχου πρὸς στρατιώτας , στρατιωτῶν πρὸς τοὺς ἄρχοντας . φόβοι δὲ πανταχοῦ προσέπιπτον ὁμοίως ταράττοντες τοῖς λόγοις . ἡμέρα μὲν ἦν ἐν ταραχῇ , νύκτες δ’ ἐν ἀγρυπνίᾳ , τροφὴ δὲ οὐκ εἰς κόρον . τὸ δὲ τῆς πολιορκίας πέρας ἔτι μὲν ἀπῆν , ἑωρᾶτο δὲ τοῖς λογισμοῖς .
Lemmas: ἐάω ἄλλος , ἀλλά εἰμί τις σύ ἔρομαι ὁ κατηγορέω · διά τίς οὗτος ποιέω ; λυπέω - ἕπομαι φημί ἄν ὑπέρ ὁ μειράκιον . εἶτα σύ μέν λυπέω θνῄσκω , ἐγώ δέ χαίρω ; πάνυ γοῦν ὁ μετά ὁ θάνατος διαβάλλω ὁ φόνος . ὁράω ὡς λευχειμονώ καί ἐπί λουτρόν βαδίζω καί δειπνέω πολύς - τέλος καί ἐν συμπόσιον ἀείδω ; οὐ ἐν τέφρα κεῖμαι ; οὐ ἔοικα νεκρός ; οὐ ἐπιθυμέω τελευτή ; αὐτός οὖν ζητέω ὅς γίνομαι ἀπόλλυμι ; καί οὐδέ ὁ θηρίον αἰσχύνω ὁ περί ὁ τέκνον φιλοστοργία ; 22 . Τῖς οὖν ὁ ὁ πράσσω αἰτία ; ἐγώ γάρ δέω οὗτος ἀποκρίνω , ὁ δικάζω δέ , ὁ δέ περιίστημι - Κότες , ἅπας δέ ὁ πόλις οὐ ἄν λέγω , παῖς , γυνή - ΚΕΣ ; ἀλλά ἐγώ δέω περί ὅς ἅπας οἶδα λέγω . 23 . Δύναμις ἐπέρχομαι πολύς καί μέγας , στρα - τευμα δεινός καί χαλεπός , ἱππεύς , ὁπλίτης , τοξότης , σφενδονήτης . ὁ κώμη διαφθείρω , ὁ βόσκημα ἁρπάζω , ὁ δέντρο τέμνω . κύριος μέν εἰμί ὁ χοῦς - Ἥρα ὁ τύραννος , βούλομαι δέ καί ὁ πόλις . καί ὁ μηχάνημα ὁράω , καί κραυγή πολύς καί λοιδορία στρατηγός πρός ταξίαρχος , ταξιάρχης πρός στρατιώτης , στρατιώτης πρός ὁ ἄρχων . φόβος δέ πανταχοῦ προσπίπτω ὅμοιος ταράσσω ὁ λόγος . ἡμέρα μέν εἰμί ἐν ταραχή , νύξ δέ ἐν ἀγρυπνία , τροφή δέ οὐ εἰς κόρος . ὁ δέ ὁ πολιορκία πέρας ἔτι μέν ἄπειμι , ὁράω δέ ὁ λογισμός .
libanius.declamatio-42 24
εἰ μὲν οὖν οἷός τε ἦν ἢ ἀπὸ τῶν ἐπάλξεων βέλει τοῦ τυράννου τυχεῖν ἢ λόγῳ πεῖσαι παρ’ αὐτὸν ἐξελθὼν ἀπελθεῖν ἢ δύνα - μιν ἐξαγαγὼν ἐκβαλεῖν τὴν ἐπελθοῦσαν , ἠδίκουν <ἂν> οὐ παραταττόμενος · ἐπεὶ δὲ τούτων μὲν οὐδὲν ὑπῆρχε ποιεῖν , κίνδυνος δὲ ἦν ἁλῶναι τὸ ἄστυ , φάρμακον δὲ ἧν μόνον τοῦ κακοῦ μηκέτ᾿ ἐχαρισάμην τῇ πόλει .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν οἷος τε εἰμί ἢ ἀπό ὁ ἔπαλξις βέλος ὁ τύραννος τυγχάνω ἢ λόγος πείθω παρά αὐτός ἐξέρχομαι ἀπέρχομαι ἢ δύναμαι - μιν ἐξάγω ἐκβάλλω ὁ ἐπέρχομαι , ἀδικέω ὅ οὐ παρατάσσω · ἐπεί δέ οὗτος μέν οὐδείς ὑπάρχω ποιέω , κίνδυνος δέ εἰμί ἁλίσκομαι ὁ ἄστυ , Φάρμακος δέ ἧμαι μόνος ὁ κακός μηκέτι χαρίζω ὁ πόλις .
libanius.declamatio-42 25
εἰ καιρὸς ἧν γνώμην | ἀπαιτῶν , ἠγόρευθα ἄν · εἰ ταλάντων ἀριθμόν , ἐπέδωκα ἄν · εἰ ἔξοδον , ἐξῆλθον ἄν · εἰ μάχην , ἐμαχόμην ἄν νῦν οὗν , ἀπᾐτει γὰρ ὁ καιρὸς τὸν υἱόν , οὐδὲ τοῦτο ἔφυγον . δεῖ γὰρ ἀπεύ - χερθαι μὲν μὴ προσπεσεῖν τὰς τοιαύτας ἀνάγκας , ἐπει - δὰν δὲ ἔλθωσι , μηδὲν ἀνώτερον τῆς πόλεως νομίζειν . ἔλαβεν ἡ πόλις ὃν ἔθρεψεν , ἔλαβεν ὃν ἐπαίδευσεν , σαμένῃ .
Lemmas: εἰμί καιρός ἧμαι γνώμη | ἀπαιτέω , ἀγορεύω ἄν · εἰμί τάλαντον ἀριθμός , ἐπιδίδωμι ἄν · εἰμί ἔξοδος , ἐξέρχομαι ἄν · εἰμί μάχη , μάχομαι ἄν νῦν ἐν , ἀπαιτέω γάρ ὁ καιρός ὁ υἱός , οὐδέ οὗτος φεύγω . δέω γάρ ἀπεύω - χράω μέν μή προσπίπτω ὁ τοιοῦτος ἀνάγκη , ἐπεί - δήν δέ ἔρχομαι , μηδείς ἀνώτερος ὁ πόλις νομίζω . λαμβάνω ὁ πόλις ὅς τρέφω , λαμβάνω ὅς παιδεύω , σάττω .
libanius.declamatio-42 26
οὐ τοῦτ᾿ ἐν τοῖς ἱεροῖς τότε καὶ περὶ τοὺς βωμοὺς ἅπαντες ηὕχοντο , γέροντες , μητέρες , <υἱεὶς> , θυγατέρες καὶ πάντα ἱερέων γένη παύσασθαι τοῦ θυ - μοῦ τὸν τύραννον καὶ λῆξαι τῆς πολιορκίας καὶ τὴν δύναμιν ἀπαγαγεῖν ; τί οὖν ; εἴ τις ὑμῖν τῶν πολιτῶν ὧν ηὔχεσθε τυχεῖν ἔδωκεν , οὗτος πεπονήρευται ; οὐκ ἀκούετε τὸν Πύθιον οὕτω πολλαῖς βεβοηθηκέναι τῶν πόλεων πατέρων χρησμοῖς ὑπηρετησάντων ; καὶ οἱ μὲν παῖδες ἐτέθυντο , τὰ δὲ δεινὰ ἔστατο . οὕτω καὶ θεοῖς ἀρέσκει σῶμα ἓν ὑπὲρ πόλεως ἀπιέναι .
Lemmas: οὐ οὗτος ἐν ὁ ἱερός τότε καί περί ὁ βωμός ἅπας εὔχομαι , γέρων , μήτηρ , <υἱεὶς> , θυγάτηρ καί πᾶς ἱερός γένος παύω ὁ ΘΥ - μής ὁ τύραννος καί λήγω ὁ πολιορκία καί ὁ δύναμις ἀπάγω ; τίς οὖν ; εἰμί τις σύ ὁ πολίτης ὅς εὔχομαι τυγχάνω δίδωμι , οὗτος πονηρεύω ; οὐ ἀκούω ὁ Πύθιος οὕτως πολύς βοηθέω ὁ πόλις πατήρ χρησμός ὑπηρετέω ; καί ὁ μέν παῖς θύω , ὁ δέ δεινός ἵστημι . οὕτως καί θεός ἀρέσκω σῶμα εἷς ὑπέρ πόλις ἀπέρχομαι .
libanius.declamatio-42 27
ὑπὲρ μὲν οὖν τῶν ἀδήλων ἐπ’ ἐκείνους δεῖ καταφεύγειν , δήλου δὲ ὄντος τοῦ λυσιτελήσοντος αὑτοῖς ἐκ τῶν φαινομέ - νων βοηθεῖν . οὐκ ἦν τόθ’ ἡμῖν περὶ γῆς ὅρων ὁ κίν - δυνος , ὥστε μὴ πάντα ποιεῖν τὸν εὔνουν , ἀλλ’ ἡ πολιορκία τὸν ὄλεθρον ἠπείλει τῇ πόλει . τοῦτ’ οὖν ἐποίει τὴν πρᾶξιν ἀναγκαίαν . 28 . Οὗτος μὲν οὖν ἐρωτᾷ με εἰ μὴ δεινὸν τὸ τεθνάναι τὸν παῖδα , ἐγὼ δὲ αὐτὸν ἀντερήσομαι εἰ μὴ δεινὸν κατασκαφῆναι τὴν πόλιν . ὅτι γὰρ ἑλὼν | ὁ τύραννος τοῦτ’ ἂν ἐποίησε περιαλγῶν , πᾶς τις ἂν ὁμο - λογήσειεν . ἀγανακτεῖς οὖν ὅτι μὴ τεῖχος μὲν τουτὶ κατη - νέχθη , τῶν δὲ ἐνοικούντων οἱ μὲν ἔθνησκον , οἱ δὲ ἤγοντο , ἐκεῖνο μὲν οἱ ἐν ἡλικίᾳ καὶ γέροντες , τοῦτο δὲ γυναῖκές τε καὶ παῖδες ; ἀγανακτεῖς ὅτι μὴ πῦρ ἀνάλωσε τὴν πόλιν καὶ κρίνεις ἄνθρωπον δι’ ὅν ἔχεις τὰ ἴδια , τὰ δημόσια , τὰ ἱερά , τοὺς νόμους , τὰ ὅπλα , τὰ χρή - ματα , τὰς γυναῖκας , τὰ τέκνα , τοῦτ’ αὐτὸ τὸ δύνασθαι γράφεσθαι καὶ καθίζειν δικαστάς ; 29 . Ἐδέδοκτο γάρ φησι τῷ δήμῳ πολεμεῖν καλῶς γε ποιοῦντι καὶ δόξης ἐπιθυμοῦντι καὶ οὐκ ἀνεκτὸν ἡγουμένῳ τυράννου χορηγεῖν ἡδο - ναῖς . ἀλλ’ ὥσπερ ὑμῖν ὑπὲρ ἐμοῦ ταῦτα , οὕτως ὑπὲρ ὑμῶν ἐμοὶ ποιεῖν ἃ πεποίηκα προσῆκε . δεῖ γὰρ τὸν δῆμον ἑκάστου τῶν πολιτῶν προβεβλῆσθαι , τοῦ δήμου δὲ ἕκαστον τῶν πολιτῶν μᾶλλον ἢ τῶν αὑτοῦ κήδε - σθαι . ἐπολεμεῖτε ἑκόντες ὑπὲρ τῆς ἐμῆς οἰκίας . ἀπὸ τῆς αὐτῆς τοίνυν οἰκίας ἧκεν ὑμῖν ἡ τοῦ πολέμου λύσις . ἢ καθήμενον ἔδει με τρυφᾶν καὶ πρὸς ἐμαυτὸν λέγειν · ὡς εὐδαίμων γε ὁ παῖς . ὅλη πόλις κακο - παθεῖ καὶ τρίβεται καὶ ἀπόλλυται , ἔνα μηδὲν τοῦτον μήτε μεῖζον μήτε ἔλαττον ἀνιάσῃ ; οὐ δῆτα , ἀλλ’ εἶπον πρὸς ἐμαυτὸν ἃ χρὴ καὶ συνεβού - λεῦσα ὧν οὐχ εὕρισκον καλλίω .
Lemmas: ὑπέρ μέν οὖν ὁ ἄδηλος ἐπί ἐκεῖνος δέω καταφεύγω , δῆλος δέ εἰμί ὁ λυσιτελέω ἑαυτοῦ ἐκ ὁ φαίνω - ἐγων βοηθέω . οὐ εἰμί τότε ἐγώ περί γῆ ὅρος ὁ κίς - δυνος , ὥστε μή πᾶς ποιέω ὁ εὔνους , ἀλλά ὁ πολιορκία ὁ ὄλεθρος ἀπειλέω ὁ πόλις . οὗτος οὖν ποιέω ὁ πρᾶξις ἀναγκαῖος . 28 . οὗτος μέν οὖν ἐρωτάω ἐγώ εἰμί μή δεινός ὁ θνήσκω ὁ παῖς , ἐγώ δέ αὐτός ἀντεράω εἰμί μή δεινός κατασκάπτω ὁ πόλις . ὅτι γάρ αἱρέω | ὁ τύραννος οὗτος ἄν ποιέω περιαλγέω , πᾶς τις ἄν ὁμος - λογάω . ἀγανακτέω οὖν ὅτι μή τεῖχος μέν οὗτος κάτειμι - νέχθη , ὁ δέ ἐνοικέω ὁ μέν θνῄσκω , ὁ δέ ἄγω , ἐκεῖνος μέν ὁ ἐν ἡλικία καί γέρων , οὗτος δέ γυνή τε καί παῖς ; ἀγανακτέω ὅτι μή πῦρ ἀναλίσκω ὁ πόλις καί κρίνω ἄνθρωπος διά ὅς ἔχω ὁ ἴδιος , ὁ δημόσιος , ὁ ἱερός , ὁ νόμος , ὁ ὅπλον , ὁ χράω - μάτη , ὁ γυνή , ὁ τέκνον , οὗτος αὐτός ὁ δύναμαι γράφω καί καθίζω δικαστής ; 29 . δοκέω γάρ φημί ὁ δῆμος πολεμέω καλός γε ποιέω καί δόξα ἐπιθυμέω καί οὐ ἀνεκτός ἡγέομαι τύραννος χορηγέω ἡδο - Ναϊάς . ἀλλά ὥσπερ σύ ὑπέρ ἐγώ οὗτος , οὕτως ὑπέρ σύ ἐγώ ποιέω ἐ͂ͅ ποιέω προσήκω . δέω γάρ ὁ δῆμος ἕκαστος ὁ πολίτης προβάλλω , ὁ δῆμος δέ ἕκαστος ὁ πολίτης μᾶλλον ἢ ὁ αὐτός κῆδος - ἕπομαι . πολεμέω ἑκών ὑπέρ ὁ ἐμός οἰκία . ἀπό ὁ αὐτηες͂ς τοίνυν οἰκία ἥκω σύ ὁ ὁ πόλεμος λύσις . ἢ κάθημαι δέω ἐγώ τρυφάω καί πρός ἐμαυτοῦ λέγω · ὡς εὐδαίμων γε ὁ παῖς . ὅλος πόλις Κακό - πάθος καί τρίβω καί ἀπόλλυμι , νάω μηδείς οὗτος μήτε μέγας μήτε μικρός ἀνιάομαι ; οὐ δῆτα , ἀλλά λέγω πρός ἐμαυτοῦ ὅς χράω καί συμβαίνω - λεύσσω ὅς οὐ εὑρίσκω καλός .
libanius.declamatio-42 30
καὶ γὰρ εἰ μηδεὶς ὑμῶν εἶπε πρὸς τὸν πλησίον ὅτι τοῦτον δὲ οὕτω περιορᾶν τὴν πόλιν ἀναλουμένην μηδὲ ἐμέμψατο τῷ τὸ περὶ τοῦ πολέμου ψήφισμα γεγραφότι μηδ’ αὑτῷ τοιαῦτα | δεξαμένῳ , ἀλλ’ οὐχ οὕτω γε σι - δηροῖ πάντες ἦσαν ὡς μηδὲ σιγῇ τοῖς γιγνομένοις ἀλγεῖν , πολλὰ γὰρ ὧν οὐκ ἂν φθέγξαιτό τις ἐννοηθείη ἄν , ἐμοὶ δὲ τοῦτο πάσης ἀπαιδίας , ὦ ἄνδρες , πικρό - τερον . εἰ δ’ οὐδὲν τῶν δεινῶν δεινὸν ἐδόκει , ἀλλ’ ἦν ὁμοίως ἅπασι γλυκὺς ὁ πόλεμος , ἀνδράσι , γυναιξί , παισί , γέρουσιν , ἐλευθέροις , οἰκέταις , αὐτὸ τοῦτό με χρῆν αἰδεσθῆναι τὸ διὰ τὴν πρὸς ἐμὲ σπουδὴν εἰρή - νης ἥδιον νομίζειν τὸν πόλεμον .
Lemmas: καί γάρ εἰμί μηδείς σύ λέγω πρός ὁ πλησίος ὅτι οὗτος δέ οὕτως περιοράω ὁ πόλις ἀναλύω μηδέ μέμφομαι ὁ ὁ περί ὁ πόλεμος ψήφισμα γράφω μηδέ ἑαυτοῦ τοιοῦτος | δείκνυμι , ἀλλά οὐ οὕτως γε βρόχος - δηρός πᾶς ἥδω ὡς μηδέ σιγή ὁ γίγνομαι ἀλγέω , πολύς γάρ ὅς οὐ ἄν φθέγγομαι τις ἐννοέω ἄν , ἐγώ δέ οὗτος πᾶς ἀπαιδία , ὦ ἀνήρ , πικρός - τέρος . εἰμί δέ οὐδείς ὁ δεινός δεινός δοκέω , ἀλλά εἰμί ὅμοιος ἅπας γλυκύς ὁ πόλεμος , ἀνήρ , γυνή , παῖς , γέρων , ἐλεύθερος , οἰκέτης , αὐτός τούτος ἐγώ χρή αἰδέομαι ὁ διά ὁ πρός ἐγώ σπουδή εἴρω - νέος ἡδύς νομίζω ὁ πόλεμος .
libanius.declamatio-42 31
ἠμειψάμην ἀντιδόσει πρεπούσῃ τὴν προθυμίαν . ἢ καθήμενον ἀνα - μένειν με ἔδει τὸν ἐροῦντα πρὸς ἐμέ ; ἄνθρωπε , σὺ κύριος εἶ τὴν πόλιν εἶναι ἢ μή , κάλλιον δὲ σῶσαι ταύτην ἢ διαφθεῖραι . οὐκ ἀναστὰς δρά - σεις τι νεανικὸν καὶ δείξεις τῇ πόλει πάντα κεκτημένος ; δειχθήτω νεκρὸν τὸ μειράκιον τῷ τυράννῳ καὶ σεσώσμεθα .
Lemmas: ἀμείβω ἀντίδοσις πρέπω ὁ προθυμία . ἢ κάθημαι ἀνα - μένω ἐγώ δέω ὁ λέγω πρός ἐγώ ; ἄνθρωπος , σύ κύριος εἰμί ὁ πόλις ἔρχομαι ἢ μή , καλός δέ σῴζω οὗτος ἢ διαφθείρω . οὐ ἀνίστημι δράω - Σέις τίς νεανικός καί δείκνυμι ὁ πόλις πᾶς κτάομαι ; δείκνυμι νεκρός ὁ μειράκιον ὁ τύραννος καί σῴζω .
libanius.declamatio-42 32
ἀλλ’ οὐδ’ εἰ τὸ τεῖχος κατεσείετο , ταύτας ἄν ποτε τὰς φωνὰς ἀφήκατε πρὸς ἐμέ . ἀλλ’ ἐγὼ ταύτας ἡγούμην ἀκούει παρ’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων . οὐ δὴ τὸ τὸν πόλεμον ὑμᾶς ᾑρῆσθαι τὴν ἐμὴν ἐκώλυε φιλοτιμίαν , ἀλλ’ αὐτὸ τὸ πρὸς τοσαύ - την ἰσχὺν ἀντᾶραι φειδοῖ τοῦ παιδὸς τὸν πατέρα τοῦ παιδὸς ἐπὶ τὴν πρᾶξιν παρεκάλει . 33 . Ἀλλ’ ᾤχετ’ ἄν φησιν ἀπειπὼν πρὸς τοὺς πόνους ὁ τύραννος καὶ οὐκ ἦν δῆλον ὧς πάν - τως περιέσται . λαβὼν μέν , ὦ ἄνδρες , τὸ μειράκιον ᾤχετ’ ἄν ; μὴ λαβὼν δὲ οὐκ ἄν . πολὺς γὰρ ἦν καὶ σφοδρὸς ὁ ἔρως καίων καὶ ἐγκείμενος καὶ μηδὲ ἀνα - πνεῦσαι διδούς . τί τούτου σημεῖον ; ἐξεῖπεν ἃ κρύπτειν ἔδει , καὶ ταῦτα διὰ πρεσβείας . ὃ μηδεὶς ἤκουσε μηδαμοῦ , μειρακίου κάλλος ἐπ’ ἐκκλησίας ᾐτεῖ - το .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ εἰμί ὁ τεῖχος κατασείω , αὐτός ἄν ποτέ ὁ φωνή ἀφίημι πρός ἐγώ . ἀλλά ἐγώ αὐτός ἡγέομαι ἀκούω παρά αὐτός ὁ πρᾶγμα . οὐ δή ὁ ὁ πόλεμος σύ αἱρέω ὁ ἐμός κωλύω φιλοτιμία , ἀλλά αὐτός ὁ πρός τοσαὺ - την ἰσχύς ἀνταίρω φειδώ ὁ παῖς ὁ πατέρας ὁ παῖς ἐπί ὁ πρᾶξις παρακαλέω . 33 . ἀλλά οἴχομαι ἄν φημί ἀπολέγω πρός ὁ πόνος ὁ τύραννος καί οὐ εἰμί δῆλος ὅς πᾶς - πως περίειμι . λαμβάνω μέν , ὦ ἀνήρ , ὁ μειράκιον οἴχομαι ἄν ; μή λαμβάνω δέ οὐ ἄν . πολύς γάρ εἰμί καί σφοδρός ὁ Ἔρως καίω καί ἔγκειμαι καί μηδέ ἀνα - πνέω δίδωμι . τίς οὗτος σημεῖον ; ἐκλέγω ὅς κρύπτω δέω , καί οὗτος διά πρεσβεία . ὁ μηδείς ἀκούω μηδαμοῦ , μειράκιον κάλλος ἐπί ἐκκλησία αἰτέω - το .
libanius.declamatio-42 34
ἆρ’ οὖν οὐ λαβὼν ᾐσχύνθη καὶ κατέδυ καὶ τῷ μὴ τυχεῖν ἐγένετο βελτίων ; ἥκιστά γε , ἀλλ’ οὕτως ἔκφρων ἦν καὶ μόνου τοῦ κτήσασθαι τὸν ἐρώμενον ὥστ’ ἀναστὰς αὐτὸς ἧκεν ἄγων τὴν δύναμιν οἰόμενος δεῖν καὶ σώματα καὶ χρήματα ἀναλίσκειν καὶ μηδὲν τῶν εἰς τοῦτο φερόντων παραλιπεῖν πᾶσαν ταλαιπωρίαν ἀξίαν τοῦ ἄθλου νομίζων .
Lemmas: ἆρα οὖν οὐ λαμβάνω αἰσχύνω καί καταδύω καί ὁ μή τυγχάνω γίνομαι ἀγαθός ; ἦκα γε , ἀλλά οὕτως ἔκφρων εἰμί καί μόνος ὁ κτάομαι ὁ ἐράομαι ὥστε ἀνίστημι αὐτός ἥκω ἄγω ὁ δύναμις οἴομαι δεῖ καί σῶμα καί χρῆμα ἀναλίσκω καί μηδείς ὁ εἰς οὗτος φέρω παραλείπω πᾶς ταλαιπωρία ἄξιος ὁ ἆθλον νομίζω .
libanius.declamatio-42 35
οὕτω δὲ λίαν ἐπιθυμῶν εἶχε καὶ παρασκευαῖς θαρρεῖν . πολὺς μὲν αὐτῷ πλοῦτος ἐν βασιλείοις καὶ οὗτος ἐγγύς , πολλὰ δὲ ὅπλα καὶ ῥώμη καὶ τέχνη στρατιωτική , ἅμιλλα δὲ πρὸς αὑτοὺς τῶν ἀκολουθούντων , ὅστις αὐτῷ τὸν ἐρώμενον θηράσας φέρων εἰς τὰς χεῖρας ἐνθείη .
Lemmas: οὕτως δέ λίαν ἐπιθυμέω ἔχω καί παρασκευή θαρσέω . πολύς μέν αὐτός πλοῦτος ἐν βασίλειος καί οὗτος ἐγγύς , πολύς δέ ὅπλον καί ῥώμη καί τέχνη στρατιωτικός , ἅμιλλα δέ πρός ἑαυτοῦ ὁ ἀκολουθέω , ὅστις αὐτός ὁ ἐράομαι θηράω φέρω εἰς ὁ χείρ ἐντίθημι .
libanius.declamatio-42 36
τῷ μὲν ἐπέρρει 〈 πολλὰ 〉 πολλαχόθεν καὶ ἄμα τοῖς ἡμετέ - ροις ἐχρῆτο καὶ τῶν ἀστυγειτόνων αὐτῷ πολλοὶ παρῆ - σαν οἱ συνεργοὶ μισοῦντες μέν , τῷ φόβῳ δὲ αὐτὸν θεραπεύοντες , ἡμῖν δὲ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν χείρω τὰ πάντα ἐγίγνετο τῆς μὲν χώρας ἐστερημένης , τῶν πυ - λῶν δὲ κεκλεισμένων , τοῦ σίτου δὲ οὐκ ἀνασχομένου πολιορκίαν μακράν . οὐ γὰρ ἔφθημεν δόντες τὰς ἀπο - κρίσεις καὶ κατακεκλείσμεθα καὶ ὁ λιμὸς πλησίον . 37 . τί οὖν ἂν ἐκεῖνον τοῦ τείχους ἀπέστησεν ; ἔρως κατεῖχεν , ἡ δύναμις συμπαρεκάλει , παρ’ αὐτοῦ γε τοῦ χρόνου πολλαὶ δέδονται πολλοῖς πολιορκηθεῖ - σαι πόλεις . ὅλως δὲ οἴεσθε βαρεῖαν ἐκείνῳ τὴν ὑπὲρ τῶν τοιούτων γεγενῆσθαι προσεδρείαν ; γένοιτο γὰρ ἄν τι πόνων ἐρῶντι κουφότερον ἐν οἶς εἰσιν ἐλπΙ ’δες κρατήσειν τῶν ἐρωμένων ; ἀνιαρὸν μὲν οὖν αὐ - τοῖς τὸ μὴ ὑπὲρ τῶν τοιούτων ταλαιπωρεῖν | καὶ δύο ἀπαλλαγὰς τοῦ πάθους ἴσασιν οἱ μανικώ - τεροι μόνας , ἢ ἑλεῖν ἢ ἀποθανεῖν . οἱ τύραννοι δέ , ὅσῳ μᾶλλον οἴονται προσήκειν αὑτοῖς πανταχοῦ κρα - τεῖν , μᾶλλον φιλονεικοῦσιν .
Lemmas: ὁ μέν ἐπιρρέω 〈 πολύς 〉 πολλαχόθεν καί ἄμη ὁ ἧμμαι - ῥόος χράω καί ὁ ἀστυγείτων αὐτός πολύς παρέρχομαι - σάω ὁ συνεργός μισέω μέν , ὁ φόβος δέ αὐτός θεραπεύω , ἐγώ δέ κατά ἕκαστος ἡμέρα χείρων ὁ πᾶς γίγνομαι ὁ μέν χώρα στερέω , ὁ ΠΥ - λάω δέ κλείω , ὁ σῖτος δέ οὐ ἀνέχω πολιορκία μακρός . οὐ γάρ φθάνω δίδωμι ὁ ἀπος - κρίσις καί κατακλείω καί ὁ λιμός πλησίος . 37 . τίς οὖν ἄν ἐκεῖνος ὁ τεῖχος ἀφίστημι ; ἔρως κατέχω , ὁ δύναμις συμπαρακαλέω , παρά αὐτός γε ὁ χρόνος πολύς δίδωμι πολύς πολιορκώ - σός πόλις . ὅλος δέ οἴομαι βαρύς ἐκεῖνος ὁ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος γίγνομαι προσεδρεία ; γίγνομαι γάρ ἄν τίς πόνος ἐράω κοῦφος ἐν οἶς εἰμί ἐλπίς ἐσθίω κρατέω ὁ ἐράω ; ἀνιαρός μέν οὖν αὖος - ὁ ὁ μή ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ταλαιπωρέω | καί δύο ἀπαλλαγή ὁ πάθος οἶδα ὁ μανικός - τερέω μόνος , ἢ αἱρέω ἢ ἀποθνῄσκω . ὁ τύραννος δέ , ὅσος μᾶλλον οἴομαι προσήκω ἑαυτοῦ πανταχοῦ Κρής - ἐγώ , μᾶλλον φιλονεικέω .
libanius.declamatio-42 38
οὐχ ἑωρᾶτε τὸν ἄνθρω - πον ἄνωθεν οἷα ἔδρα περὶ τὸν νεκρὸν περιχυθεὶς καταφιλῶν , ἀκριβῶς ἕκαστον τῶν μελῶν καταθεώμενος , αἱμάττων αὑτὸν ἡδέως τοῖς τοῦ μειρακίου τραύμασιν ; οὐ μικροῦ τὸ σῶμα λαβὼν ἐκόμισεν οἴκαδε ; τοῦτον οὖν ἔπεισεν ἂν τι ζῶντος ἀπέχεσθαι τοῦ παιδὸς ὅν μόλις ὁ θάνατος ;
Lemmas: οὐ ὁράω ὁ ἄνθρω - πος ἄνωθεν οἷος δράω περί ὁ νεκρός περιχέω καταφιλέω , ἀκριβῶς ἕκαστος ὁ μέλος καταθεάομαι , αἱμάσσω ἑαυτοῦ ἡδύς ὁ ὁ μειράκιον τραῦμα ; οὐ μικρός ὁ σῶμα λαμβάνω κομίζω οἴκαδε ; οὗτος οὖν πείθω ἄν τίς ζάω ἀπέχω ὁ παῖς ὅς μόλις ὁ θάνατος ;
libanius.declamatio-42 39
οὐκοῦν πᾶσα ἦν ἀνάγκη τέλος τῆς πολιορκίας γενέσθαι τὴν ἅλωσιν καὶ ἔχειν αὐτὸν οὐχ ἔν ἔτι μειράκιον , ἀλλὰ πολλοὺς μὲν ἡλικιώτας τοὐμοῦ , πολλοὺς δὲ νεωτέρους , πολλὰς δὲ γυναῖκας καὶ κόρας , ὧν τὰς μὲν αὐτὸς ἂν ὕβριζε , τὰς δὲ τοῖς δορυφόροις ἐδίδου . 40 . Ἀλλὰ θῶμεν βούλεσθαι καθελόντα τὸ τεῖχος καὶ ἑλόντα τὸ μειράκιον μηδενὸς ἂν αὐτὸν ἐφάψασθαι τῶν ἄλλων , ἀλλ’ ἀπελθεῖν ἂν ὥσπερ ἑκόντων δεδωκό - τῶν φίλον καὶ σύμμαχον ἀνοικοδομήσαντα τὸ πεπτω - κὸς τοῦ τείχους καὶ στεφανώσαντα τὸν δῆμον . ἀλλ’ εἰ καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων ἔμελλε φείσεσθαι καὶ τοῦ - το ἦν τις ὁ πείθων θεός , ὅτι μετὰ τὴν ἅλωσιν ἀπο - χρήσει τῷ νενικηκότι τὸν παῖδα μόνον ἔχειν , οὐδ’ οὕτως ἦν μοι καλὸν ὁρᾶν αὐτὸν ἐπὶ τοιούτοις ἀγόμε - νον οὐδὲ αὐτῷ γε ἐκείνῳ ζῆν μᾶλλον ἐπὶ τοιούτοις ἢ θνήσκειν . ἔστι γὰρ καὶ ζωὴ θανάτου πικροτέρα καὶ θάνατος ζωῆς ἡδίων , ὅταν ἀπαλλαγὴν αἰσχύνης ὁ θά - νατος φέρῃ .
Lemmas: οὐκοῦν πᾶς εἰμί ἀνάγκη τέλος ὁ πολιορκία γίγνομαι ὁ ἅλωσις καί ἔχω αὐτός οὐ ἐν ἔτι μειράκιον , ἀλλά πολύς μέν ἡλικιώτης ἐμός , πολύς δέ νέος , πολύς δέ γυνή καί κόρη , ὅς ὁ μέν αὐτός ἄν ὑβρίζω , ὁ δέ ὁ δορυφόρος δίδωμι . 40 . ἀλλά τίθημι βούλομαι καθαιρέω ὁ τεῖχος καί αἱρέω ὁ μειράκιον μηδείς ἄν αὐτός ἐφάπτω ὁ ἄλλος , ἀλλά ἀπέρχομαι ἄν ὥσπερ ἑκών δίδωμι - ὁ φίλος καί σύμμαχος ἀνοικοδομέω ὁ πέσσω - γυνή ὁ τεῖχος καί στεφανόω ὁ δῆμος . ἀλλά εἰμί καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω μέλλω φείδομαι καί ὁ - το εἰμί τις ὁ πείθω θεός , ὅτι μετά ὁ ἅλωσις ἀπος - χρῆσις ὁ νικάω ὁ παῖς μόνος ἔχω , οὐδέ οὕτως εἰμί ἐγώ καλός ὁράω αὐτός ἐπί τοιοῦτος άγω - νος οὐδέ αὐτός γε ἐκεῖνος ζάω μᾶλλον ἐπί τοιοῦτος ἢ θνῄσκω . εἰμί γάρ καί ζωή θάνατος πικρός καί θάνατος ζωή ἡδύς , ὅταν ἀπαλλαγή αἰσχύνη ὁ ἀνταπόλλυμι - Νάτος φέρω .
libanius.declamatio-42 41
πόσοι σφᾶς αὐτοὺς ἀπέκτειναν τυραν - νούμενοι τοῦ μηκέτι ζῆν ἐν ἀνομίᾳ . πόσοι δ’ ἑαυτοὺς κατεκρήμνισαν πολεμίων ἐπικειμένων τοῦ μὴ ἁλόντας δουλεῦσαι . ὁ δὲ ἐμὸς οὐ δουλεύσειν ἔμελλε , καίτοι | καὶ τοῦτο δεινόν , ἀλλ’ ἀναγκασθήσεσθαι μηκέτ’ ἄρρην εἶναι , τελεῖν δὲ εἰς γυναικῶν ἀριθμὸν καὶ ἀκούσεσθαι παρὰ τῶν εὐνούχων ὅτι χθὲς μὲν εἰσῆ - γον αὐτῷ παλλακήν , τήμερον δὲ σὲ καλεῖ . σὺ δ’ ὅπως αὐτὸν ὧς μάλιστα ἥσεις μηδὲν ὧν ἂν αἰτῇ διωθούμενος .
Lemmas: πόσος σφεῖς αὐτός ἀποκτείνω Τύρας - νέω ὁ μηκέτι ζάω ἐν ἀνομία . πόσος δέ ἑαυτοῦ κατακρημνίζω πολέμιος ἐπίκειμαι ὁ μή ἁλίσκομαι δουλεύω . ὁ δέ ἐμός οὐ δουλεύω μέλλω , καίτοι | καί οὗτος δεινός , ἀλλά ἀναγκάζω μηκέτι ἄρσην ἔρχομαι , τελέω δέ εἰς γυνή ἀριθμός καί ἀκούω παρά ὁ εὐνοῦχος ὅτι χθές μέν εἶμι - γος αὐτός παλλακή , σήμερον δέ σύ καλέω . σύ δέ ὅπως αὐτός ὅς μάλιστα ἵημι μηδείς ὅς ἄν αἰτέω διωθέω .
libanius.declamatio-42 42
ἐν τοιούτοις δὲ νυκτερεύων , ἀπὸ τοιούτων δὲ ἐξιών , ἀντὶ δὲ παιδείας τῆς οἴκοι μανθάνων ἃ τέρπειν τύραννον ἐπὶ τῆς εὐνῆς δύναται τί ἂν ἔπραττε τῆς ὥρας αὐτῷ παρελθούσης ; αὐτοῦ διῆγεν ἂν ἀπερριμμένος ; ἀλλὰ δεῦρο ἂν ἐπανῄει κα - Λήν γε παρρησίαν ἀπὸ καλῶν τῶν ἔργων φέρων ; ἐμὲ δὲ τί χρῆν ποιεῖν ; ἀκολουθεῖν αὐτῷ καὶ τὸν ὑμέναιον ᾄδειν ; ἀλλ’ ἐνταῦθα μένοντα τοῖς παρ’ αὐτοῦ φιλο - τιμεῖσθαι πράγμασιν , ὡς πρὸ τῆς γυναικὸς παρὰ τῷ τυράννῳ κέκριται καὶ πάντα ὑπ’ αὐτοῦ νενίκηται πρόσ - ὦπα καὶ παρὰ τίνος ἔγημεν ἂν ὕστερον , πῶς δ’ ἂν παῖδας ἐνουθέτησε , τίνος δ’ ἂν ἐκοινώνησεν ἑορτῆς , ποίων ἀγώνων , ποίων θυσιῶν ; οὐ γὰρ καὶ τὴν προση - γορίαν ἀπολέσας ὠνομάζετ’ ἂν ἀπὸ τῆς ὕβρεως ; λαμ - πρός γε ὁ βίος μηδ’ οἰκέταις ἔχειν ἀντιβλέπειν τοῖς αὑτοῦ .
Lemmas: ἐν τοιοῦτος δέ νυκτερεύω , ἀπό τοιοῦτος δέ ἐξέρχομαι , ἀντί δέ παιδεία ὁ οἴκοι μανθάνω ὅς τέρπω τύραννος ἐπί ὁ εὐνή δύναμαι τίς ἄν πράσσω ὁ ὥρα αὐτός παρέρχομαι ; αὐτοῦ διάγω ἄν ἀπορρίπτω ; ἀλλά δεῦρο ἄν ἐπανέρχομαι ἄν - λήν γε παρρησία ἀπό καλός ὁ ἔργον φέρω ; ἐγώ δέ τίς χρή ποιέω ; ἀκολουθέω αὐτός καί ὁ ὑμέναιος ᾁδω ; ἀλλά ἐνταῦθα μένω ὁ παρά αὐτός φιλο - τιμέω πρᾶγμα , ὡς πρό ὁ γυνή παρά ὁ τύραννος κρίνω καί πᾶς ὑπό αὐτός νικάω πρός - ὤψ καί παρά τίς ἔσσομαι ἄν ὕστερον , πῶς δέ ἄν παῖς νουθετέω , τίς δέ ἄν κοινωνέω ἑορτή , ποῖος ἀγών , ποῖος θυσία ; οὐ γάρ καί ὁ πρόσειμι - γορίαν ἀπόλλυμι ὀνομάζω ἄν ἀπό ὁ ὕβρις ; Λαμ - πρός γε ὁ βίος μηδέ οἰκέτης ἔχω ἀντιβλέπω ὁ αὐτός .
libanius.declamatio-42 43
τί οὖν ἴδει ζῶντα ἐπιθυμεῖν θανάτου ἐξὸν θανάτῳ βίον τοιοῦτον διαφυγεῖν ; νῦν μὲν ζῇ καὶ τε - λευτήσας , ᾄδεται γάρ , τότε δ’ ἂν ἐτεθνήκει ζῶν ἄφω - νος ὢν ὑφ’ ὧν ἐπεπόνθει . ἐξήρπασα τὸν παῖδα τῷ ξίφει τυραννικῆς ὕβρεως , ἐπεὶ μὴ ἄλλως ἐξῆν . καὶ γὰρ εἰ λῃσταὶ διώκοντες ἐμέ τε κἀκεῖνον ἔμελλον ἐκεῖ - νον τοιαῦτα λαμβάνοντες ὑβρίσειν , ἐπὶ τὴν αὐτὴν ἂν ἦλθον καὶ τότε πρὶν ἁλῶναι βοήθειαν . τοιαῦτα γὰρ δεδιδάγμεθα παρὰ τῶν νόμων καὶ τῆς δημοκρατίας . οὕτως , εἰ καὶ μηδὲν τῷ κοινῷ κέρδος ἔφερεν ὁ | φόνος , ὑπὲρ αὐτοῦ γε τοῦ περὶ τῶν ἐσχάτων κινδυ - νεύοντος ἀναγκαίως ἐπράττετο . εἰ γὰρ τρὶς ἀποθανεῖν ἐχρῆν ὑπὲρ σωφροσύνης καὶ τοῦ μὴ ταύτης ἐκπεσεῖν , οὐκ ἂν ἐλαττόνων ἐωνεῖτο τὰ μείζω ; 44 . Ἀλλὰ πρὸς μὲν ταῦτα οὐδὲν ἔχουσι λέγειν , τὸ δὲ μὴ μετὰ τοῦ δήμου γεγονέναι τὸ ἔργον αἰτιῶνται . καὶ τί φησιν ἐκώλυεν εἰπόντα ὅ ποιήσεις πρὸς αὐτὸν καὶ πείσαντα οὕτως ἐπὶ τὸ ἔργον ἐλθεῖν ; ὅτι πρῶτον μὲν οὐχ ὁρῶντος ἦν , ὦ ἄνδρες , τὸν κατει - ληφότα καιρόν . οἷον γὰρ ἦν μεταφέρειν ὑμᾶς ἀπὸ τῶν πύργων ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν καὶ κελεύειν καταθε - μένους τὰ ὅπλα λόγων ἀκούειν καθημένους καὶ τοῖς μὲν πολεμίοις ἀφεῖναι κατασείειν τὸ τεῖχος , εἰς δὲ τὴν ὑπὲρ ἑνὸς σώματος βουλὴν ἄγειν ἐν ᾗ μακροὺς ἀνάγκη γενέσθαι τοὺς λόγους ;
Lemmas: τίς οὖν ἶδος ζάω ἐπιθυμέω θάνατος ἔξεστι θάνατος βίος τοιοῦτος διαφεύγω ; νῦν μέν ζάω καί τε - λευτήσας , ἀείδω γάρ , τότε δέ ἄν θνῄσκω ζάω ἀφίημι - ν εἰμί ὑπό ὅς πάσχω . ἐξαρπάζω ὁ παῖς ὁ ξίφος τυραννικός ὕβρις , ἐπεί μή ἄλλως ἔξεστι . καί γάρ εἰμί λῃστής διώκω ἐγώ τε ἐκεῖνος μέλλω ἐκεῖ - νος τοιοῦτος λαμβάνω υβρίζω , ἐπί ὁ αὐτός ἄν ἔρχομαι καί τότε πρίν ἁλίσκομαι βοήθεια . τοιοῦτος γάρ διδάσκω παρά ὁ νόμος καί ὁ δημοκρατία . οὕτως , εἰμί καί μηδείς ὁ κοινός κέρδος φέρω ὁ | φόνος , ὑπέρ αὐτός γε ὁ περί ὁ ἔσχατος κινδυ - νεύω ἀναγκαῖος πράσσω . εἰμί γάρ τρίς ἀποθνῄσκω χρή ὑπέρ σωφροσύνη καί ὁ μή οὗτος ἐκπίπτω , οὐ ἄν μικρός ὠνέομαι ὁ μέγας ; 44 . ἀλλά πρός μέν οὗτος οὐδείς ἔχω λέγω , ὁ δέ μή μετά ὁ δῆμος γίγνομαι ὁ ἔργον αἰτιάομαι . καί τίς φημί κωλύω λέγω ὁ ποιέω πρός αὐτός καί πείθω οὕτως ἐπί ὁ ἔργον ἔρχομαι ; ὅτι πρῶτος μέν οὐ ὁράω εἰμί , ὦ ἀνήρ , ὁ κατέρχομαι - λαμβάνω καιρός . οἷος γάρ εἰμί μεταφέρω σύ ἀπό ὁ πύργος ἐπί ὁ ἐκκλησία καί κελεύω κατατίθημι - μένος ὁ ὅπλον λόγος ἀκούω κάθημαι καί ὁ μέν πολέμιος ἀφίημι κατασείω ὁ τεῖχος , εἰς δέ ὁ ὑπέρ εἷς σῶμα βουλή ἄγω ἐν ὅς μακρός ἀνάγκη γίγνομαι ὁ λόγος ;
libanius.declamatio-42 45
πολλοὶ γὰρ ἂν παρῆλθον αἰτιασόμενοι , οἱ μὲν ἐμοὶ φθονοῦντες , οἱ δὲ τῷ μειρα - κίῳ , τοὺς δ’ ἂν τὸ τῷ τυράννῳ βούλεσθαι χαρίζεσθαι μαχομένους ἀνίστη . πᾶσι δ’ ἂν ἦν εὐπρόσωπος ὁ λό - γος ὡς οὐκ ἔννομα ταῦτα οὐδὲ εἰωθότα . εἰ γὰρ οὐδὲ νῦν ἐπὶ πεπραγμένοις δύνανται κατ’ ἔχειν αὑτούς , ἀλλὰ πείθουσι τοὺς σεσωσμένους ἀγανακτεῖν καὶ τὸ μηκέτι πολιορκεῖσθαι νομίζειν βλάβην , τίνες ἂν ἦσαν διδόν - τες περὶ τοῦ πράγματος γνώμην καὶ ὧν ὁ τύραννος ἐπεθύμει μήπω διεφθαρμένων ;
Lemmas: πολύς γάρ ἄν παρέρχομαι αἰτιάομαι , ὁ μέν ἐγώ φθονέω , ὁ δέ ὁ Μέιρα - Κίος , ὁ δέ ἄν ὁ ὁ τύραννος βούλομαι χαρίζω μάχομαι ἀνίστημι . πᾶς δέ ἄν εἰμί εὐπρόσωπος ὁ λό - γος ὡς οὐ ἔννομος οὗτος οὐδέ εἴωθα . εἰμί γάρ οὐδέ νῦν ἐπί πράσσω δύναμαι κατά ἔχω ἑαυτοῦ , ἀλλά πείθω ὁ σώζω ἀγανακτέω καί ὁ μηκέτι πολιορκέω νομίζω βλάβος , τίς ἄν ἥδω δίδωμι - αἱρέω περί ὁ πρᾶγμα γνώμη καί ὅς ὁ τύραννος ἐπιθυμέω μήπω διαφθείρω ;
libanius.declamatio-42 46
ἀλλ’ , εἰ δοκεῖ , δῶ - μεν ἐκκλησιῶν τε εἶναι τὸν τότε καιρὸν καὶ λόγων , οὐχ ὅπλων καὶ μήτε τὴν πολιορκίαν ἐμποδὼν εἶναι τούτοις μήτ’ ἂν οἷς ἔλεγον ἀντειπεῖν μηδένα μήτε τῶν ἄλλων μήθ’ ὅσοι νῦν κατηγοροῦσιν . ἀλλὰ καὶ οὕτως , ὦ ἄνδρες , κάλλιον ἦν ταῦτα περὶ τῶν ἐμῶν ἐψηφίσθαι . ἐκεῖνο μὲν γὰρ <ἂν> ἐδίδου τοῖς λειν ὑμᾶς βουλομένοις λαβήν , ὅτι ὁ μὲν πατὴρ παρ - ῆλθεν ἀφοσιούμενος καὶ τρόπον τινὰ τιθεὶς | ὑπὲρ τοῦ παιδὸς ἱκετηρίαν , ὅπως μηδεὶς χαλεπήνειε πρὸς τοῦτον δι’ ὃν πολιορκεῖται τὸ ἄστυ , ὁ δῆμος δὲ ἀπεχρήσατο τοῖς ῥήμασιν εἰς φόνον , καὶ ὁ μὲν ἀποκτείνατε , ὅπως ἀκούσειε βοώντων ὅτι σώσομεν , οἱ δ’ οὐκ ἐθελήσαντες εἰς τὴν διάνοιαν βλέψαι τοῦ λέγοντος ἀπὸ ψιλῶν τῶν συλλαβῶν τὸν νέον ἀπώλεσαν .
Lemmas: ἀλλά , εἰμί δοκέω , δίδωμι - μέν ἐκκλησία τε ἔρχομαι ὁ τότε καιρός καί λόγος , οὐ ὅπλον καί μήτε ὁ πολιορκία ἐμποδών ἔρχομαι οὗτος μήτε ἄν ὅς λέγω ἀντιλέγω μηδείς μήτε ὁ ἄλλος μήτε ὅσος νῦν κατηγορέω . ἀλλά καί οὕτως , ὦ ἀνήρ , καλός εἰμί οὗτος περί ὁ ἐμός ψηφίζω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὅ δίδωμι ὁ Λέιν σύ βούλομαι λαβή , ὅτι ὁ μέν πατήρ παρά - ἔρχομαι ἀφοσιόω καί τρόπος τις τίθημι | ὑπέρ ὁ παῖς ἱκετηρία , ὅπως μηδείς χαλεπαίνω πρός οὗτος διά ὅς πολιορκέω ὁ ἄστυ , ὁ δῆμος δέ ἀποχράω ὁ ῥῆμα εἰς φόνος , καί ὁ μέν ἀποκτείνω , ὅπως ἀκούω βοῦς ὅτι σῴζω , ὁ δέ οὐ ἐθέλω εἰς ὁ διάνοια βλέπω ὁ λέγω ἀπό ψιλός ὁ συλλαβή ὁ νέος ἀπόλλυμι .
libanius.declamatio-42 47
ταύτας ἀνεῖλον , ὦ ἄνδρες , τὰς βλασφημίας οὐδὲ εἴασα κεῖσθαι ψήφισμα δόξαν οὐ καλὴν οἶσον ὑμῖν , ὅλον δὲ τοῦ πατρὸς ἐποίησα τὸ ἔργον . περὶ οὗ λέ - γειν μόνον ἀναισχύντου , ὡς μισῶν ἀπέκτεινα , τῷ δὲ δι’ ἐκεῖνον πολιορκουμένῳ δήμῳ τάχ’ ἄν τις τοῦτο περι - ῆψε . τί οὖν ἔδει με τὸν δῆμον τὸ μὲν ὠφελεῖν , τὸ δὲ βλάπτειν καὶ κακὸν ἀγαθῷ μιγνύειν ἐξὸν ἀμιγῆ τοῦ χείρονος αὐτῷ παρασχεῖν τὴν εὐεργεσίαν ; πότερον δ’ ἂν καὶ ἔδρασεν ὁ δῆμος ; ἐπέτρεψεν ἂν κτεῖναι ; τί οὖν ἠδίκηται πεπραγμένων ἅπερ ἐπῄνεσεν ἄν ; ἀλλ’ εἶργεν ἂν εὖ φρονεῖν τοὺς ἀντιλέγοντας νομίζων ; καλῶς οὖν ἐποίησα μὴ παραδοὺς αὐτῷ τῆς καθ’ αὑτοῦ ζη - μίας ἀφορμήν . 48 . Ἀλλὰ γὰρ δεινοί τινές εἰσιν , ὦ ἄνδρες , καὶ τοὺς τὰ τιμιώτατα ὑπὲρ τῆς πόλεως προιεμένους ὥσπερ τοὺς προδότας ἐλαύνειν . πρὸς οὓς ὀλίγα διαλεχθεὶς καταβήσομαι . τί δεδοίκατε , ὦ βέλτιστοι ; μὴ παρελθὼν ἐγὼ καὶ παραθεὶς τὴν ἐπίδοσιν τὴν ἐμαυτοῦ ταῖς εὐ - δοκιμηκυίαις παρ’ ὑμῖν καὶ τὴν νῦν ἄδειαν τοῖς ἐκ τῆς πολιορκίας φόβοις σίτησιν ἢ χαλκῆν εἰκόνα ἢ στέφανον παρὰ τῶν πολιτῶν αἰτήσω ; ἀλλὰ μάταιος ὑμῖν οὗτος ὁ φόβος . οὐ γὰρ οὕτως ἀναίσθητος ἐγὼ τῆς ἐμαυτοῦ τύχης ὥστ’ ἐπὶ τοῦ βήματος ἔτι φαίνεσθαι τὸν τάφον ἀφεὶς καὶ μεμνῆσθαι δωρεῶν ᾧ τὸ ζῆν ἀνιαρόν .
Lemmas: αὐτός ἀναιρέω , ὦ ἀνήρ , ὁ βλασφημία οὐδέ ἐάω κεῖμαι ψήφισμα δόξα οὐ καλός φέρω σύ , ὅλος δέ ὁ πατήρ ποιέω ὁ ἔργον . περί ὅς λεʹ - γειν μόνος ἀναίσχυντος , ὡς μισέω ἀποκτείνω , ὁ δέ διά ἐκεῖνος πολιορκέω δῆμος τάχα ἄν τις οὗτος περί - ἕψω . τίς οὖν δέω ἐγώ ὁ δῆμος ὁ μέν ὠφελέω , ὁ δέ βλάπτω καί κακός ἀγαθός μείγνυμι ἔξεστι ἀμιγής ὁ χείρων αὐτός παρέχω ὁ εὐεργεσία ; πότερος δέ ἄν καί δράω ὁ δῆμος ; ἐπιτρέπω ἄν κτείνω ; τίς οὖν ἀδικέω πράσσω ὅς ἐπαινέω ἄν ; ἀλλά ἔργω ἄν εὖ φρονέω ὁ ἀντιλέγω νομίζω ; καλός οὖν ποιέω μή παραδίδωμι αὐτός ὁ κατά αὐτός ζῶ - μίας ἀφορμή . 48 . ἀλλά γάρ δεινός τις εἰμί , ὦ ἀνήρ , καί ὁ ὁ τίμιος ὑπέρ ὁ πόλις προίημι ὥσπερ ὁ προδότης ἐλαύνω . πρός ὅς ὀλίγος διαλέγω καταβαίνω . τίς δείδω , ὦ ἀγαθός ; μή παρέρχομαι ἐγώ καί παρατίθημι ὁ ἐπίδοσις ὁ ἐμαυτοῦ ὁ εὕω - δοκιμάω παρά σύ καί ὁ νῦν ἄδεια ὁ ἐκ ὁ πολιορκία φόβος σίτησις ἢ χάλκεος εἰκών ἢ στέφανος παρά ὁ πολίτης αἰτέω ; ἀλλά μάταιος σύ οὗτος ὁ φόβος . οὐ γάρ οὕτως ἀναίσθητος ἐγώ ὁ ἐμαυτοῦ τύχη ὥστε ἐπί ὁ βῆμα ἔτι φαίνω ὁ τάφος ἀφίημι καί μιμνήσκω δωρεά ὅς ὁ ζάω ἀνιαρός .
libanius.declamatio-42 49
ἀλλὰ μὴ σιγῶντος ἐμοῦ παρὰ τῶν τἀμὰ θαυμαζόντων γένηται καὶ γράψῃ τις παρελθὼν ὑπὲρ ἐμοῦ ταῦτα ἃ οὐκ ἄν ποτε αὐτὸς | ὑπὲρ ἐμαυ - τοῦ ; ἀλλὰ θαρρεῖτε , ὦ βέλτιστοι , θαρρεῖτε . καὶ γὰρ ἂν ἅπαντα ὁ δῆμος ὁμοῦ διδῷ , τὸν ληψόμενον οὐχ εὑρήσει . μὴ γὰρ φανείη τι τερπνὸν ἐμοὶ μηδὲν ἔτι πλὴν θανάτου .
Lemmas: ἀλλά μή σιγάω ἐγώ παρά ὁ ἐμός θαυμάζω γίγνομαι καί γράφω τις παρέρχομαι ὑπέρ ἐγώ οὗτος ὅς οὐ ἄν ποτέ αὐτός | ὑπέρ μαυ - ὁ ; ἀλλά θαρσέω , ὦ ἀγαθός , θαρσέω . καί γάρ εἄν ἅπας ὁ δῆμος ὁμοῦ δίδωμι , ὁ λαμβάνω οὐ εὑρίσκω . μή γάρ φαίνω τίς τερπνός ἐγώ μηδείς ἔτι πλήν θάνατος .