ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-41 1
| οὐ τὸ τοῦτον , ὦ πολῖται , πάντα τρόπον RIV 724 ἐξαρπάσαι πειρᾶσθαι τὸν υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ θαυμαστὸν εἶναί μοι δοκεῖ , τὸ δὲ ὑμᾶς τῆς πόλεως νοσούσης τοι - ούτων καθημένους ἀκροᾶσθαι λόγων . νοῦν μὲν γὰρ ἦν ἐχόντων ἀνθρώπων καὶ βουλομένων παῦσαι τὸ 10 κακὸν εὐθὺς ὑπακοῦσαι τοῖς παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ μηδὲν παρὰ ταῦτα μήτε λέγειν μήτε ἀκούειν μηδένα · ἐπεὶ δὲ ἀφέντες τὸ βοηθεῖν τῇ πόλει λόγων ἠνέσχεσθε μακρῶν καὶ τοσοῦτον ἐδυνήθη τις παρ’ ὑμῖν ὥσθ’ ὑμᾶς κατα - στῆσαι πρὸς τὸ ζητεῖν εἰ δεῖ τῆς προδήλου σωτηρίας ἀμελήσαντας τὰ μηδαμοῦ γενησόμενα περιμένειν , πῶς οὐκ ἂν εἰκότως δοκοίητε παραφρονεῖν ;
Lemmas: | οὐ ὁ οὗτος , ὦ πολίτης , πᾶς τρόπος RIV 724 ἐξαρπάζω πειράω ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ θαυμαστός εἰμί ἐγώ δοκέω , ὁ δέ σύ ὁ πόλις νοσέω τοι - οὐτάω κάθημαι ἀκροάομαι λόγος . νόος μέν γάρ εἰμί ἔχω ἄνθρωπος καί βούλομαι παύω ὁ 10 κακός εὐθύς ὑπακούω ὁ παρά ὁ θεός καί μηδείς παρά οὗτος μήτε λέγω μήτε ἀκούω μηδείς · ἐπεί δέ ἀφίημι ὁ βοηθέω ὁ πόλις λόγος ἀνέχω μακρός καί τοσοῦτος δύναμαι τις παρά σύ ὥστε σύ κατά - ἵστημι πρός ὁ ζητέω εἰμί δέω ὁ πρόδηλος σωτηρία ἀμελέω ὁ μηδαμοῦ γίγνομαι περιμένω , πῶς οὐ ἄν ἔοικα δοκέω παραφρονέω ;
libanius.declamatio-41 2
ἐγὼ δὲ ἠξίουν μὲν ὑμᾶς ἀπὸ τῶν πρώτων ῥημάτων εὐθὺς τουτονὶ τὸν μιαρὸν ἐκβαλεῖν καὶ μηδὲν ἐπ’ αὐτῷ δεηθῆναι ῥήτορος , ἀλλὰ τοῦ δήμου καθαρῶς ποιῆσαι τὸ ἔργον · ἐπεὶ δὲ οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐδόθη τοσοῦτος χρό - νος τῇ τοῦδε ψευδολογίᾳ καὶ τοῦ διδάξοντος ὑμᾶς περὶ ὧν μόνων οὐδὲν δεῖ διδαχῆς ἐδεήθητε , παρῆλθον οὐκ ἐπιτρέψων βελτίω νομισθῆναι τοῦ Πυθίου τὸν μάγον . 3 . Τὸ μὲν οὖν ἐξελέγξαι τοῦτον ἀλαζονευόμενον οὐκ ἐμοὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ παντί τῳ ῥᾴδιον , οὕτως οὐ - δὲν πιθανὸν ἐν οἷς ὑπέσχηται τούτοις ἦν · δύο δέ ὦ πολῖται , μάλιστα τῆς τοῦ μάγου δημηγορίας ἀνιᾷ , ἕν μὲν ὅτι πολλοὶ νῦν τῶν πολιτῶν ἐν τοῖς τούτου κεκηλημένοι λόγοις , ἔστι δὲ καὶ τούτων | οὗτος αἴτιος , ἀποθνήσκουσι τοῦ λοιμοῦ τὸ αὑτοῦ ποιοῦντος , ἕτερον δὲ τὸ μὴ τὸν θεὸν ὁμοίως ἡμῖν ἔτι βοηθεῖν ἐθελήσειν . τὸ γὰρ πρὸς ἑτέρας ἡμᾶς ἰδεῖν ἐλπίδας καὶ δέξασθαι λόγους ὑπὲρ ἄλλης ἐπικουρίας μετὰ τὴν με - γάλην ἐκείνην θαυμάσαιμ’ ἂν εἰ μὴ τῆς εὐνοίας τε καὶ σπουδῆς ᾗ κέχρηται περὶ τὴν πόλιν ὁ θεὸς μέγα μέρος ἀφαιρήσεται .
Lemmas: ἐγώ δέ ἀξιόω μέν σύ ἀπό ὁ πρῶτος ῥῆμα εὐθύς οὗτος ὁ μιαρός ἐκβάλλω καί μηδείς ἐπί αὐτός δέω ῥήτωρ , ἀλλά ὁ δῆμος καθαρός ποιέω ὁ ἔργον · ἐπεί δέ οὐ οἶδα ὅπως δίδωμι τοσοῦτος χρώς - ν ὁ ὅδε ψευδολογία καί ὁ διδάσκω σύ περί ὅς μόνος οὐδείς δέω διδαχή δέω , παρέρχομαι οὐ ἐπιτρέπω ἀγαθός νομίζω ὁ Πύθιος ὁ μάγος . 3 . Τέ μέν οὖν ἐξελέγχω οὗτος ἀλαζονεύομαι οὐ ἐγώ μόνος , ἀλλά καί πᾶς τις ῥᾴδιος , οὕτως οὐ - δέν πιθανός ἐν ὅς ὑπισχνέομαι οὗτος εἰμί · δύο δέ ὦ πολίτης , μάλιστα ὁ ὁ μάγος δημηγορία ἀνιάομαι , ἵημι μέν ὅτι πολύς νῦν ὁ πολίτης ἐν ὁ οὗτος κηλέω λόγος , εἰμί δέ καί οὗτος | οὗτος αἴτιος , ἀποθνῄσκω ὁ λοιμός ὁ αὐτός ποιέω , ἕτερος δέ ὁ μή ὁ θεός ὅμοιος ἐγώ ἔτι βοηθέω ἐθέλω . ὁ γάρ πρός ἕτερος ἐγώ ὁράω ἐλπίς καί δέχομαι λόγος ὑπέρ ἄλλος ἐπικουρία μετά ὁ ἐγώ - γαλέη ἐκεῖνος θαυμάζω ἄν εἰμί μή ὁ εὔνοια τε καί σπουδή ὅς χράω περί ὁ πόλις ὁ θεός μέγας μέρος ἀφαιρέω .
libanius.declamatio-41 4
διὸ καὶ σφόδρα δεῖ τουτονὶ καὶ μισῆσαι καὶ ζημιῶσαι τηλικαύτης ἡμᾶς ἐν οἶς ἐπαγγέλ - λεται καὶ φησι δώσειν ἀποστεροῦντα ῥοπῆς , οἶμαι δὲ καὶ τοὺς τούτῳ συνειπόντας , οἱ τὸν μάγον ὅθεν φι - λοῦσιν οὐκ ἄδηλον , εἰκότως ἂν τῆς παρ’ ὑμῶν ὀργῆς τυγχάνειν , εἰ τὰ πρὸς τοῦτον ὄντα τοιοῦτον πρὸ τῶν τῆς πόλεως τίθενται . 5 . Τῶν μὲν οὖν ἄλλων τινὲς ἀποροῦσι καὶ πρὸς αὑτοὺς ἐζητήκασι πολλάκις , <ἐκ> τίνος ποτὲ ἀρχῆς πόθεν τὴν αἰτίαν λαβὸν τὸ δεινὸν τοῦτο καὶ ἀφόρη - ’τον νόσημα κενοῖ τὴν πόλιν . καὶ δὴ καὶ πρὸς ἀλλή - λους ᾐσθόμην τινῶν ἐπ’ ἀγορᾶς στενόντων · τίνος ταύτην ἀδικήματος δίδομεν δίκην ; οὐχὶ καὶ νεῴ καὶ ἱερὰ καὶ τεμένη καὶ βωμοὶ καὶ πάντα κατὰ τοὺς παλαιοὺς νόμους πεφύλακται τοῖς θεοῖς ; οὐ θύομεν ; οὐ σπένδομεν ; οὐ τελοῦμεν ; οὐ πανηγυρίζομεν ; οὐ παρ’ αὐτῶν ἐπὶ τὰς μά - χας ἐρχόμεθα ; οὐ μετὰ νίκας ἀναθήματα κομί - ζομεν ; οὐ συνθήκας τηροῦμεν ; οὐχ ὅρκοις ἐμ - μένομεν ; οὐ τὰ δίκαια πρὸς τοὺς περιχώρους ποιοῦμεν ; πῶς οὖν νοσοῦμεν ;
Lemmas: διό καί σφόδρα δέω οὗτος καί μισέω καί ζημιάζω τηλικοῦτος ἐγώ ἐν οἶς ἐπαγγέλλω - λεται καί φημί δίδωμι ἀποστερέω ῥοπή , οἴομαι δέ καί ὁ οὗτος συνεῖπον , ὁ ὁ μάγος ὅθεν φεῖ - λόω οὐ ἄδηλος , ἔοικα ἄν ὁ παρά σύ ὀργή τυγχάνω , εἰμί ὁ πρός οὗτος εἰμί τοιοῦτος πρό ὁ ὁ πόλις τίθημι . 5 . Τῶν μέν οὖν ἄλλος τις ἀπορέω καί πρός ἑαυτοῦ ζητέω πολλάκις , ἐκεί τίς ποτέ ἀρχή πόθεν ὁ αἰτία λαμβάνω ὁ δεινός οὗτος καί ἀφορέω - ’τον νόσημα κενόω ὁ πόλις . καί δή καί πρός ἄλλος - Λοῦς αἰσθάνομαι τις ἐπί ἀγορά στένω · τίς οὗτος ἀδίκημα δίδωμι δίκη ; οὐ καί ναός καί ἱερόν καί τέμενος καί βωμός καί πᾶς κατά ὁ παλαιός νόμος φυλάσσω ὁ θεός ; οὐ θύω ; οὐ σπένδω ; οὐ τελέω ; οὐ πανηγυρίζω ; οὐ παρά αὐτός ἐπί ὁ μή - χάω ἔρχομαι ; οὐ μετά νίκη ἀνάθημα κόμι - ζω ; οὐ συνθήκη τηρέω ; οὐ ὅρκος ἐν - μένω ; οὐ ὁ δίκαιος πρός ὁ περίχωρος ποιέω ; πῶς οὖν νοσέω ;
libanius.declamatio-41 6
οἱ μὲν ἄλλοι ταῦτα , ἐγὼ δὲ οὐδεπώποτε θαυμαστὸν ἡγησάμην τὸ ταῦτα πάσχειν ἃ πάσχομεν οὐχὶ τῶν τρόπων κατεγνω - κὼς τῆς πόλεως οὐδ’ ἀσεβές τι συνειδὼς | ὑμῖν οὐδ’ ἄγριον οὐδέν , μήποθ’ οὕτως ἀγνοήσαιμι τὴν πό - λιν , ἀλλ’ ὁρῶν τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ἐκ γεωργίας μὲν ἢ θαλάττης ἤ τινος ἄλλης ἐπιεικοῦς ἐργασίας οὐ βου - λόμενον ζῆν , τὴν πονηρὰν δὲ ταύτην μετιόντα τέχνην καὶ φάσκοντα μὲν ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἐπίστασθαι τοὺς θεοὺς καὶ τἀκείνων ἀπόρρητα καὶ τίσι χαίρουσι καὶ τίσιν ἕλκονται καὶ τί λαβόντες ἀντιδοῖεν ἄν .
Lemmas: ὁ μέν ἄλλος οὗτος , ἐγώ δέ οὐδεπώποτε θαυμαστός ἡγέομαι ὁ οὗτος πάσχω ὅς πάσχω οὐ ὁ τρόπος καταγιγνώσκω - πως ὁ πόλις οὐδέ ἀσεβής τίς σύνοιδα | σύ οὐδέ ἄγριος οὐδείς , μήποτε οὕτως ἀγνοέω ὁ πό - λίς , ἀλλά ὁράω ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐκ γεωργία μέν ἢ θάλασσα ἤ τις ἄλλος ἐπιεικής ἐργασία οὐ βοῦς - λούω ζάω , ὁ πονηρός δέ οὗτος μετέρχομαι τέχνη καί φάσκω μέν ὑπέρ ὁ ἄλλος ἐπίσταμαι ὁ θεός καί ἐκεῖνος ἀπόρρητος καί τίσις χαίρω καί τίσις ἕλκω καί τίς λαμβάνω ἀντιδίδωμι ἄν .
libanius.declamatio-41 7
ὅλως δὲ ὁ κατάρατος ἑταῖρον αὑτὸν καὶ φίλον προσαγορεύων τῶν θεῶν καὶ πᾶν δυσχερὲς δι’ ἐκείνων λύειν ὑπι - σχνούμενος πολλοὺς οἴκους ἀνατέτραφε μισθῶν αὑτὸν ταῖς τῶν πολιτῶν ἔχθραις καὶ περὶ τοὺς τάφους κα - λινδούμενος κἀκεῖθεν ὀλέθρους τοῖς αὐτὸν οὐδὲν ἀδι - κοῦσιν ἐπάγων ἀνθρώποις , νεκροὺς ἐνοχλῶν καὶ ψυ - χὰς οὐκ ἐῶν ἐν τοῖς αὑτῶν μένειν ἤθεσι .
Lemmas: ὅλος δέ ὁ κατάρατος ἑταῖρος ἑαυτοῦ καί φίλος προσαγορεύω ὁ θεός καί πᾶς δυσχερής διά ἐκεῖνος λύω ὑπι - σχνουμην πολύς οἶκος ἀνατρέπω μισθόω ἑαυτοῦ ὁ ὁ πολίτης ἔχθρα καί περί ὁ τάφος ἄν - λινδουμην ἐκεῖθεν ὄλεθρος ὁ αὐτός οὐδείς ἀς - Κούσι ἐπάγω ἄνθρωπος , νεκρός ἐνοχλέω καί ψυ - χάω οὐ ἐάω ἐν ὁ αὐτός μένω ἦθος .
libanius.declamatio-41 8
καὶ πολ - λοὶ δὴ τοὺς αὐτοῖς προσκεκρουκότας ἀπώλεσαν δι’ ἑνὸς τούτου μισθοφόρου , ὃς οἷς ἤδη πολλοὺς περιβε - βλήκει κακοῖς τούτοις καὶ τὴν τοῦ μὴ δοῦναι δίκην ἄδειαν παρεσκεύαζεν αὑτῷ . ὁ γὰρ αἰσθανόμενος καὶ κρίνειν δυνάμενος αὑτῷ παρῄνει σιγᾶν ὡς οὐκ ὃν ἀσφαλὲς ἄνδρα παροξύνειν ἀπὸ σημάτων ἰσχύοντα , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς νῦν οἶδα μὲν ἃ πείσομαι , τὴν κοινὴν δὲ σωτηρίαν πρὸ τῆς ἐμαυτοῦ τιθέμενος ἀνέστην . τῷ δὲ οὐ τοῦτο συνηγωνίζετο μόνον , ἀλλὰ καὶ οἱ τὰς καλὰς αὐτῷ ταύτας ὀφείλοντες χάριτας πᾶν ἦσαν ἔτοι - μοι καὶ ποιεῖν καὶ πάσχειν ὑπὲρ αὐτοῦ . ὁρᾶτε δὲ ὧς καὶ νῦν οὐδὲν ὀκνοῦσι . 9 . Ταῦτα ὁρῶντες οἱ θεοὶ καὶ μισοῦντες καὶ τοὺς τούτῳ περιπεσόντας ἐλεοῦντες τὴν ὀργὴν ἐπὶ πάντας ἀφῆκαν , ὃ πολλαχοῦ γεγένηται πολλάκις . τοῦτο δὲ ἄρα οὐδὲ τοὺς γενναίους ποιητὰς ἐλάνθανεν , ἀλλ’ εἰδότες ᾄδουσι · πολλάκι καὶ ξύμπασα πόλις κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα . τοῦτο πόλεσι διέστησε γῆν , τοῦτο θάλατταν ἐπήνεγκε , τοῦτ’ ὄμβρον ἔξω τοῦ μετρίου , τοῦτο λιμόν , τοῦθ’ 20 ὅπερ | ἡμῖν .
Lemmas: καί πολ - λόω δή ὁ αὐτός προσκρούω ἀπόλλυμι διά εἷς οὗτος μισθοφόρος , ὅς ὅς ἤδη πολύς περιβαίνω - βάλλω κακός οὗτος καί ὁ ὁ μή δίδωμι δίκη ἄδεια παρασκευάζω ἑαυτοῦ . ὁ γάρ αἰσθάνομαι καί κρίνω δύναμαι ἑαυτοῦ παραινέω σιγάω ὡς οὐ ὅς ἀσφαλής ἀνήρ παροξύνω ἀπό σῆμα ἰσχύω , ἐπεί καί αὐτός νῦν οἶδα μέν ὅς πάσχω , ὁ κοινός δέ σωτηρία πρό ὁ ἐμαυτοῦ τίθημι ἀνίστημι . ὁ δέ οὐ οὗτος συναγωνίζομαι μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ κάλως αὐτός αὐτός ὀφείλω χάρις πᾶς ἥδω ἐτός - ἐγώ καί ποιέω καί πάσχω ὑπέρ αὐτός . ὁράω δέ ὅς καί νῦν οὐδείς ὀκνέω . 9 . Ταΰς ὁράω ὁ θεός καί μισέω καί ὁ οὗτος περιπίπτω ἐλεέω ὁ ὀργή ἐπί πᾶς ἀφίημι , ὁ πολλαχοῦ γίγνομαι πολλάκις . οὗτος δέ ἄρα οὐδέ ὁ γενναῖος ποιητής λανθάνω , ἀλλά οἶδα ἀείδω · πολλάκις καί σύμπας πόλις κακός ἀνήρ ἀπαυράω . οὗτος πόλις διΐστημι γῆ , οὗτος θάλασσα ἐπιφέρω , οὗτος ὄμβρος ἔξω ὁ μέτριος , οὗτος λιμός , οὗτος 20 ὅς | ἐγώ .
libanius.declamatio-41 10
ἀλλὰ παρ’ ὧν τὸ τραῦμα , παρὰ RIV 727 τούτων καὶ ἡ βοήθεια ἐπειδὴ γὰρ πολλοὶ μὲν ἐτεθνή - κεσαν ἤδη , τὰ δὲ τῶν ἰατρῶν ἦν οὐδέν , εἴδομεν οἷ χρῆν ἰδεῖν , ἐπὶ τὸν οὐκ ὀλίγαις πόλεσι λελυκότα καὶ ταύτας καὶ πολλὰς ἑτέρας συμφοράς , τὸν θεὸν τὸν ἐν Δελφοῖς . καὶ ἐδεδοίκειν μέν , ἐδεδοίκειν , ὦ πολῖται , μὴ τῷ τοῦτον οὐκ ἐξεληλακέναι τῆς πόλεως ἀτυχήσω - μὲν τοῦ μαντείου , κρείττων δὲ εὖ ποιῶν ὁ θεὸς τῆς ἐμῆς ἐλπίδος γίνεται καὶ ἀναιρεῖ δὴ σαφῆ καὶ ἁπλᾶ καὶ οὐχ οἶα τὰ πολλὰ Δέλφικά τοῖς μὲν τοῦτο , τοῖς δ’ ἐκεῖνο παρέχοντα νομίζειν , ἀλλ’ εἶπε διαρρήδην , εἰ παῖς ἑνός του τῶν πολιτῶν ὑπὸ τοῦ δήμου τυθείη , στήσεσθαι τὸ κακόν .
Lemmas: ἀλλά παρά ὅς ὁ τραῦμα , παρά RIV 727 οὗτος καί ὁ βοήθεια ἐπεί γάρ πολύς μέν θνῄσκω - κεῖμαι ἤδη , ὁ δέ ὁ ἰατρός εἰμί οὐδείς , ὁράω οἷ χρή ὁράω , ἐπί ὁ οὐ ὀλίγος πόλις λύω καί αὐτός καί πολύς ἕτερος συμφορά , ὁ θεός ὁ ἐν Δελφοί . καί δείδω μέν , δείδω , ὦ πολίτης , μή ὁ οὗτος οὐ ἐξελαύνω ὁ πόλις ἀτυχέω - μέν ὁ μαντεῖον , ἀγαθός δέ εὖ ποιέω ὁ θεός ὁ ἐμός ἐλπίς γίγνομαι καί ἀναιρέω δή σαφής καί ἁπλόος καί οὐ οἶος ὁ πολύς Δελφικός ὁ μέν οὗτος , ὁ δέ ἐκεῖνος παρέχω νομίζω , ἀλλά λέγω διαρρήδην , εἰμί παῖς εἷς τις ὁ πολίτης ὑπό ὁ δῆμος θύω , ἵστημι ὁ κακός .
libanius.declamatio-41 11
ταῦτα ἀκούσαντες ἀνέστρεφον οἱ θεωροὶ θέοντες νύκτα καὶ ἡμέραν ὁμοίως ἐπειγό - μενοι καὶ ἡμεῖς ἐκαθήμεθα τρέμοντες , τί ποτ’ ἄρα ἥξουσι φέροντες . ὡς δὲ ᾐσθόμεθα προσιόντας , πολλοὶ πρὸ τῶν τειχῶν περιχυθέντες ἠρωτῶμεν , εἴ τι τοιοῦ - ’τον ἦλθον ἀκούσαντες , ὃ δίδωσιν ἀναπνεῦσαι τῇ πό - λει , χρηστὰ δὲ αὐτῶν ὑπισχνουμένων οὐκ ᾠόμεθα δεῖν μέλλειν , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν δρόμος καὶ ὁ γραμμα - τεὺς εὐθὺς ἀνεγίνωσκε τὸν χρησμόν .
Lemmas: οὗτος ἀκούω ἀναστρέφω ὁ θεωρός θέω νύξ καί ἡμέρα ὅμοιος ἐπείγω - μένω καί ἐγώ κάθημαι τρέμω , τίς πρός ἄρα ἥκω φέρω . ὡς δέ αἰσθάνομαι προσέρχομαι , πολύς πρό ὁ τεῖχος περιχέω ἐρωτάω , εἰμί τίς τοσιῦ - ’τον ἔρχομαι ἀκούω , ὁ δίδωμι ἀναπνέω ὁ πό - λέι , χρηστός δέ αὐτός ὑπισχνέομαι οὐ οἴομαι δεῖ μέλλω , ἀλλά ἐπί ὁ ἐκκλησία δρόμος καί ὁ γράμμα - τεῦς εὐθύς ἀναγιγνώσκω ὁ χρησμός .
libanius.declamatio-41 12
ἐνταῦθα ψή - φισμα μὲν οὐκ ἐδόκει δεῖν γράφειν ὅτι τὸν <δεῖνα τὸν> τοῦ δεῖνος , οὐ γὰρ ἦν , οἶμαι , δημοκρατίᾳ πρέπον , κλῆρον δὲ ὁ καιρὸς ἐκάλει καὶ τὸ ἴσον οὕτως ἐσώζετο . τῶν πατέρων δὲ παρόντων καὶ τῶν ὀνομάτων ἃ τοῖς τούτων ἦν παισὶν ἐν τοῖς κλήροις κειμένων καὶ τῶν ἐφεξῆς πραττομένων ἔλαχεν ὁ τοῦ πολλὰ καὶ δεινὰ τούτου δεδρακότος υἱός . καὶ ἐπηκολούθησεν , ὡς ἴστε , κρότος , ὅτι δὴ δυοῖν ἐμέλλομεν ἀπαλλάξεσθαι κακῶν , λοιμοῦ τε καὶ πονηροῦ σπέρματος .
Lemmas: ἐνταῦθα ψάω - φισμα μέν οὐ δοκέω δεῖ γράφω ὅτι ὁ δεῖνα ὅς ὁ δεῖνα , οὐ γάρ εἰμί , οἴομαι , δημοκρατία πρέπει , κλῆρος δέ ὁ καιρός καλέω καί ὁ ἴσος οὕτως σῴζω . ὁ πατήρ δέ πάρειμι καί ὁ ὄνομα ὅς ὁ οὗτος εἰμί παῖς ἐν ὁ κλῆρος κεῖμαι καί ὁ ἐφεξῆς πράσσω λαγχάνω ὁ ὁ πολύς καί δεινός οὗτος δράω γιός . καί ἐπακολουθέω , ὡς οἶδα , κρότος , ὅτι δή δύο μέλλω ἀπαλλάσσω κακός , λοιμός τε καί πονηρός σπέρμα .
libanius.declamatio-41 13
τὸ μὲν οὖν δί - γαιον ἦν εὐθὺς τεθύσθαι τὸ ἱερεῖον | καὶ τὴν νόσον ἀπεληλυθέναι καὶ εἶναι νῦν τὴν πόλιν ἐν δευ - τέραις θυσίαις ταῖς ἐπὶ τῷ σεσῶσθαι καὶ τοῦτον μά - λιστα μὲν μὴ λίαν ἀλγεῖν ὡς ἂν καὶ αὐτῷ τινος γιγνομένης φιλοτιμίας , εἰ δ’ οὐχ οἷόν τε τοῦτό γε ] , προσποιεῖσθαί γε · ὁ δὲ αἴρεται μὲν πρὸς τὸν θεὸν πόλεμον , καταφρονεῖ δὲ ὑμῶν , οἶς δὲ λέγει τὴν νόσον ἐκτείνει καὶ μὴ προσέχετε τῷ Πυθίῳ , φησίν , ἀλλ’ ἐμοί . παύσω γὰρ τὸν λοιμὸν ἐγώ . καὶ τί δεῖ τὸν παῖδα θύειν ; καὶ ὁ μὲν γόης ταῦτα , ὑμεῖς δὲ ἀνέ - χεσθε .
Lemmas: ὁ μέν οὖν δῖος - γαίω εἰμί εὐθύς θύω ὁ ἱερεῖον | καί ὁ νόσος ἀπέρχομαι καί ἔρχομαι νῦν ὁ πόλις ἐν δήω - τέρη θυσία ὁ ἐπί ὁ σῴζω καί οὗτος μή - λίστα μέν μή λίαν ἀλγέω ὡς ἄν καί αὐτός τις γίγνομαι φιλοτιμία , εἰμί δέ οὐ οἷος τε τούτος γε ] , προσποιέω γε · ὁ δέ αἴρω μέν πρός ὁ θεός πόλεμος , καταφρονέω δέ σύ , οἶς δέ λέγω ὁ νόσος ἐκτείνω καί μή προσέχω ὁ Πύθιος , φημί , ἀλλά ἐγώ . παύω γάρ ὁ λοιμός ἐγώ . καί τίς δέω ὁ παῖς θύω ; καί ὁ μέν γόης οὗτος , σύ δέ ἰδμάν - χέζω .
libanius.declamatio-41 14
νῦν , ὦ κατάρατε , ταῦτα λέγεις καὶ τολμᾷς ὁμολογεῖν ὧς ἔχων βοηθεῖν οὐκ ἐβούλου ; οὐκοῦν οὐχ ὁ παῖς διὰ τοῦτο ζῆν ἄξιος , ἀλλ’ οὗτος προστυθῆναι τῷ παιδὶ καὶ τὸν μὲν ὑπηρετῆσαι τῷ χρησμῷ δίκαιον , τὸν δὲ δοῦναι δίκην , ὅστις ὁρῶν τὴν πόλιν οὕτως οἰκτρῶς ἀπολλυμένην οὐκ ἠλέησεν οὐδὲ ἐπήμυνε κύ - ριος ὤν , ὧς αὐτὸς λέγει ; 15 . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐκ ἄξιον ἐγκαλεῖν , οὔτε γὰρ τότε τοσοῦτον οὔτε νῦν ἰσχύει , διακρούεται δὲ καὶ παράγειν ἐπιχειρεῖ καὶ ἔστι πανταχοῦ πονηρός . ὃς πρῶτον μὲν ὑμᾶς οὐκ ἐᾷ τοῖς ἐγνωσμένοις ἐμμένειν . φέρε γάρ , τί τότε βουλευομένοις ὑμῖν ὑπὲρ βοηθείας ἔδοξεν ; οὐ τοὺς μὲν ἀνθρώπους ἅπαντας χαίρειν ἐᾶν ὡς ἂν ἐλάττονας τοῦ πράγματος , ἐπὶ δὲ τὴν ἀπάσης κρείττω συμφορᾶς ἐπικουρίαν καταφεύγειν , τὸν θεὸν τὸν ἐν Δελφοῖς ;
Lemmas: νῦν , ὦ κατάρατος , οὗτος λέγω καί τολμάω ὁμολογέω ὅς ἔχω βοηθέω οὐ βούλομαι ; οὐκοῦν οὐ ὁ παῖς διά οὗτος ζάω ἄξιος , ἀλλά οὗτος προστυω ὁ παῖς καί ὁ μέν ὑπηρετέω ὁ χρησμός δίκαιος , ὁ δέ δίδωμι δίκη , ὅστις ὁράω ὁ πόλις οὕτως οἰκτρός ἀπόλλυμι οὐ ἐλεέω οὐδέ ἐπαμύνω κύ - ριος εἰμί , ὅς αὐτός λέγω ; 15 . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ἄξιος ἐγκαλέω , οὔτε γάρ τότε τοσοῦτος οὔτε νῦν ἰσχύω , διακρούω δέ καί παράγω ἐπιχειρέω καί εἰμί πανταχοῦ πονηρός . ὅς πρῶτος μέν σύ οὐ ἐάω ὁ γιγνώσκω ἐμμένω . φέρω γάρ , τίς τότε βουλεύω σύ ὑπέρ βοήθεια δοκέω ; οὐ ὁ μέν ἄνθρωπος ἅπας χαίρω ἐάω ὡς ἄν μικρός ὁ πρᾶγμα , ἐπί δέ ὁ ἀπασάω ἀγαθός συμφορά ἐπικουρία καταφεύγω , ὁ θεός ὁ ἐν Δελφοί ;
libanius.declamatio-41 16
καὶ οὐκ ἂν φαίην ὅτι πολλοὶ περὶ τούτων ἐγένοντο λόγοι παρ’ ὑμῖν . ἀλλ’ εἶπε μὲν ὁ δεῖνα διὰ βραχέων , ἀντεῖπε δὲ οὐδείς , ἐχειροτόνησε δὲ ὁ δῆμος . ᾑρέθησαν οἶ θεωροί , ἦλθον ἐκεῖσε , ἐχρή - σαντο τῷ μαντείῳ , τί παύσει τὴν νόσον ; ἤκουσαν , ἐπ - ανῆλθον , ἀπήγγειλαν · ἔξεστι μὴ νοσεῖν . νῦν οὖν λύσομεν τὰ δεδογμένα καὶ οὐκ αἰσχυνούμεθα τὰς με - ταβολὰς αἳ μέγιστα ὀνείδη καὶ ἀνδρὶ καὶ πόλει φέρου - σιν ; οὐ γὰρ ἔστιν ἀνοίας αἰτίαν ἐν τοῖς τοιούτοις διαφυγεῖν , οὐ γὰρ οἶόν τε τοῦ δέοντος ἐν ἀμφοτέροις οὖσί γε ἐναντίοις τυγχάνειν , | ἀλλ’ ἀνάγκη θά - τερον ὁμολογεῖν ἡμαρτῆσθαι .
Lemmas: καί οὐ ἄν φημί ὅτι πολύς περί οὗτος γίνομαι λόγος παρά σύ . ἀλλά λέγω μέν ὁ δεῖνα διά βραχύς , ἀντιλέγω δέ οὐδείς , χειροτονέω δέ ὁ δῆμος . αἱρέω οἶς θεωρός , ἔρχομαι ἐκεῖσε , χράω - Σάντο ὁ μαντεῖον , τίς παύω ὁ νόσος ; ἀκούω , ἔπος - ἀνέρχομαι , ἀπαγγέλλω · ἔξεστι μή νοσέω . νῦν οὖν λύω ὁ δοκέω καί οὐ αἰσχύνω ὁ ἐγώ - ταβολαας ὅς μέγας ὄνειδος καί ἀνήρ καί πόλις φέρω - βρόχος ; οὐ γάρ εἰμί ἄνοια αἰτία ἐν ὁ τοιοῦτος διαφεύγω , οὐ γάρ οἶος τε ὁ δέω ἐν ἀμφότερος εἰμί γε ἐναντίος τυγχάνω , | ἀλλά ἀνάγκη ἀνταπόλλυμι - τέρος ὁμολογέω ἁμαρτάνω .
libanius.declamatio-41 17
θαυμάζω δὲ εἰ τοὺς μὲν τυράννους μισοῦμεν , ὅτι τὸν δῆμον ἀσθενῆ ποι - οὖσι , τούτῳ δὲ εἰσόμεθα χάριν ὃς ἰσχυρότερον αὑτὸν ποιεῖ τῶν τῷ δήμῳ κεκυρωμένων . καὶ εἰ μὲν ψήφισμά τις ἔλυσε περὶ δωρεᾶς γεγραμμένον ἢ περὶ τοῦ δεῖν τοῖς ἀστυγείτοσι βοηθεῖν ἢ περὶ τοῦ παρ’ ἐκείνων μεταπέμπεσθαι βοήθειαν , δεινὸν ἦν ἂν καὶ ἠγανα - κτοῦμεν .
Lemmas: θαυμάζω δέ εἰμί ὁ μέν τύραννος μισέω , ὅτι ὁ δῆμος ἀσθενής ποῖ - εἰμί , οὗτος δέ οἶδα χάρις ὅς ἰσχυρός ἑαυτοῦ ποιέω ὁ ὁ δῆμος κυρόω . καί εἰμί μέν ψήφισμα τις λύω περί δωρεά γράφω ἢ περί ὁ δεῖ ὁ ἀστυγείτων βοηθέω ἢ περί ὁ παρά ἐκεῖνος μεταπέμπω βοήθεια , δεινός εἰμί ἄν καί ἤγανον - κτέω .
libanius.declamatio-41 18
τί λέγεις ; μάτην οὖν συλλεγόμεθα καὶ ῥητόρων ἀκούομεν καὶ τὰ λεγόμενα δοκιμάζομεν καὶ χειροτονοῦμεν καὶ κύριον ποιοῦντες τὸ δοκοῦν εὖ ἔχειν ἀπερχόμεθα ; νῦν δὲ πρᾴως οἴσομεν ἀναιρουμέ - νης τῆς γνώμης καθ’ ἣν ἔδοξεν ἀντιστῆσαι τῷ λοιμῷ τὸ μαντεῖον ;
Lemmas: τίς λέγω ; μάτην οὖν συλλέγω καί ῥήτωρ ἀκούω καί ὁ λέγω δοκιμάζω καί χειροτονέω καί κύριος ποιέω ὁ δοκέω εὖ ἔχω ἀπέρχομαι ; νῦν δέ πρᾶος φέρω αναιρώ - νέος ὁ γνώμη κατά ὅς δοκέω ἀνθίστημι ὁ λοιμός ὁ μαντεῖον ;
libanius.declamatio-41 19
καὶ εἰ μὲν πρὶν ἀπᾶραι τοὺς θεω - ροὺς ἐπεχείρει τοῦτο ὅ νυνὶ ποιεῖ , καὶ οὕτως ἂν ὕβρις ἦν καὶ οὐκ ἂν βελτίους ἐνομίσθησαν τῶν ἐκεῖθεν ἐλ - πίδων οἱ παρὰ τούτου λόγοι · ἡκόντων δὲ ἐκεῖσε καὶ δεηθέντων καὶ ὧν ᾔτησαν τετυχηκότων πάντων τού - τῶν καταγελάσαντες τὸ τοῦ μάγου θαυμασόμεθα ; καὶ εἰ μὲν ἐπ’ ἄλλον τις ἡμᾶς ἦγε θεόν , οὐδὲ τοῦτ’ ἂν ἦν καθαρὸν αἰτίας , ἀλλ’ ἧττον μὲν τοῦ νῦν ἁμαρτα - νομένου , τοὺς μεμφομένους δὲ εἶχεν ἄν · νῦν δὲ ἐπ’ ἄνθρωπον ἰόντες μετὰ τὸν θεὸν οὐδὲν ἀδικήσομεν ; 20 . καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτ’ ἔστιν εἰπεῖν ὡς ἐπὶ μαντεῖον μὲν ἤλθομεν , οὐ μὴν τῶν ἄγαν πιστευομένων οὐδ’ οὗ μάλιστα τἀληθὲς εὑρίσκεται , ἀλλ’ ἴσασιν ἄπαντες τὸ Δελφικὸν καὶ τῷ τόπῳ καὶ τῇ δόξη καὶ τῇ περὶ πάντα ἀψευδείᾳ πάντα παριὸν χρηστήρια . τοῦτο καὶ τύραννοι βαρβάρων ἔγνωσαν καὶ ὧν εἶχον τὰ κάλλιστα φέροντες ἀνέθηκαν , τοῦτο τὰς πολλὰς τῶν Ἑλληνίδων πόλεων ᾤκισε , τοῦτο τῷ γένει τῶν Ἑλλήνων ἐν ταῖς μεγίσταις δυσκολίαις ἤρκεσε .
Lemmas: καί εἰμί μέν πρίν ἀπαίρω ὁ θέω - ῥόος ἐπιχειρέω οὗτος ὁ νυνί ποιέω , καί οὕτως ἄν ὕβρις εἰμί καί οὐ ἄν ἀγαθός νομίζω ὁ ἐκεῖθεν Ελ - Πίδων ὁ παρά οὗτος λόγος · ἥκω δέ ἐκεῖσε καί δέω καί ὅς αἰτέω τυγχάνω πᾶς ὁ - ὁ καταγελάω ὁ ὁ μάγος θαυμάζω ; καί εἰμί μέν ἐπί ἄλλος τις ἐγώ ἄγω θεός , οὐδέ οὗτος ἄν εἰμί καθαρός αἰτία , ἀλλά κακός μέν ὁ νῦν ἁμαρτάνω - νέμω , ὁ μέμφομαι δέ ἔχω ἄν · νῦν δέ ἐπί ἄνθρωπος ἔρχομαι μετά ὁ θεός οὐδείς ἀδικέω ; 20 . καί μήν οὐδέ οὗτος εἰμί λέγω ὡς ἐπί μαντεῖον μέν ἔρχομαι , οὐ μήν ὁ ἄγαν πιστεύω οὐδέ ὅς μάλιστα ἀληθής εὑρίσκω , ἀλλά οἶδα ἀπάντομαι ὁ Δελφικός καί ὁ τόπος καί ὁ δόξα καί ὁ περί πᾶς ἀψεύδεια πᾶς παρέρχομαι χρηστήριον . οὗτος καί τύραννος βάρβαρος γιγνώσκω καί ὅς ἔχω ὁ καλός φέρω ἀνατίθημι , οὗτος ὁ πολύς ὁ Ἑλληνίς πόλις οἰκίζω , οὗτος ὁ γένος ὁ Έλληνας ἐν ὁ μέγας δυσκολία ἀρκέω .
libanius.declamatio-41 21
καὶ οὐ νῦν πρῶτον ἡ | δύναμις αὐτοῦ κρίνεται , ἀλλὰ μακροῦ χρόνου καὶ πείρας πολλῆς καὶ μαρτυρίας κοινῆς ἄνθρωπος θεοῖς ἐχθρὸς ἀξιοῖ φανῆναι σεμνότερος . οὐ τοίνυν οὐδ’ ὁ τρόπος τῆς ἰάσεως καινός , ἀλλ’ ἤδη καὶ ἑτέροις δι’ ἴσων λέλυνται συμφοραί . καὶ οὐκ ἀφανεῖς γε αἰ θυ - σίαι , ἀλλὰ κἂν οἱ παῖδες εἴποιεν ταῦτα καὶ διηγή - σαιντο τοὺς θύσαντας , ἃς , τοὺς τεθυμένους ὑπὲρ ὧν τέ - θυνται . τί τοίνυν ἐστὶ τὸ πεῖθον ἀντὶ τοῦ θεοῦ καὶ τῶν παρ’ ἐκείνου τὸν μάγον ποιήσασθαι ; 22 . Οὕτω μὲν οὖν , εἰ καὶ σφόδρα πάντα εἷκε τῇ τοῦδε τέχνῃ , τῶν ἀτοπωτάτων ἦν ἂν καταγνῶναι μὲν μανίαν τῶν ἄρτι δεδογμένων , ἀτιμάσαι δὲ θεὸν τὸν οὐκ ἀτιμάσαντα τὴν πόλιν . ὧς δὲ καὶ ψεύδεται καὶ φενακίζει καὶ ὧν πλεῖστον ἀπολείπεται , ταῦτα ἐπαγ - γέλλεται , γνῶναι ῥᾴδιον . ὅτῳ γὰρ ὑμῶν , ὦ πολῖται , πιστὸν ὅτι οὗτος πολίτης ὢν καὶ τοσαύτην ὁρῶν φθο - ρὰν καὶ . κίνδυνον ὧς μηδένα ἡμῶν λειφθήσεσθαι , καὶ τὸν περὶ τὰς ταφὰς νόμον κεκινημένον τῷ πλήθει τῶν νεκρῶν κατέσχεν ἂν καὶ οὐκ ἐξέφηνεν αὑτόν , ἀλλὰ προήκατο καιρὸν παρασχόντα αὐτῷ σωτῆρα κληθῆ - ναι τῆς πόλεως ; διὰ τί γάρ , ὦ τοῖς θεοῖς ἐρίζων τή - μερον , οὐκ ἐπεδείξω τὴν δύναμιν ταύτην ; πότερον οὐκ εἶχε τὸ πρᾶγμα δόξαν ; οὐδὲ ἔστιν εἰπεῖν ὅσην . ἀλλ’ οὐχ ὑπῆρχε βουλομένῳ κερδαίνειν ; καὶ τίνος ἂν ὧν ἂν ἐπήγγελλες ἠτύχησας ;
Lemmas: καί οὐ νῦν πρῶτος ὁ | δύναμις αὐτός κρίνω , ἀλλά μακρός χρόνος καί πεῖρα πολύς καί μαρτυρία κοινός ἄνθρωπος θεός ἐχθρός ἀξιόω φαίνω σεμνός . οὐ τοίνυν οὐδέ ὁ τρόπος ὁ ἴασις καινός , ἀλλά ἤδη καί ἕτερος διά ἴσος λύω συμφορά . καί οὐ ἀφανής γε ὁ ΘΥ - σία , ἀλλά κἀν ὁ παῖς λέγω οὗτος καί διηγέομαι - σαίνω ὁ θύω , ὅς , ὁ θύω ὑπέρ ὅς τε - θύνω . τίς τοίνυν εἰμί ὁ πείθω ἀντί ὁ θεός καί ὁ παρά ἐκεῖνος ὁ μάγος ποιέω ; 22 . οὕτως μέν οὖν , εἰμί καί σφόδρα πᾶς ἔοικα ὁ ὅδε τέχνη , ὁ ἄτοπος εἰμί ἄν καταγιγνώσκω μέν μανία ὁ ἄρτι δοκέω , ἀτιμάζω δέ θεός ὁ οὐ ἀτιμάζω ὁ πόλις . ὅς δέ καί ψεύδω καί φενακίζω καί ὅς πλεῖστος ἀπολείπω , οὗτος ἐπαγ - γελάω , γιγνώσκω ῥᾴδιος . ὅστις γάρ σύ , ὦ πολίτης , πιστός ὅτι οὗτος πολίτης εἰμί καί τοσοῦτος ὁράω φθάνω - ρά καί . κίνδυνος ὅς μηδείς ἐγώ λείπω , καί ὁ περί ὁ ταφή νόμος κινέω ὁ πλῆθος ὁ νεκρός κατέχω ἄν καί οὐ ἐκφαίνω ἑαυτοῦ , ἀλλά προΐημι καιρός παρέχω αὐτός σωτήρ καλέω - νω ὁ πόλις ; διά τίς γάρ , ὦ ὁ θεός ἐρίζω ὁ - μέρω , οὐ ἐπιδείκνυμι ὁ δύναμις οὗτος ; πότερος οὐ ἔχω ὁ πρᾶγμα δόξα ; οὐδέ εἰμί λέγω ὅσος . ἀλλά οὐ ὑπάρχω βούλομαι κερδαίνω ; καί τίς ἄν ὅς ἄν ἐπαγγέλλω ἀτυχέω ;
libanius.declamatio-41 23
τῶν μὲν ἄλλων εὐεργε - τῶν ἕκαστος | ἔν τι λαβὼν ἐγένετο ζηλωτός , σοὶ δ’ ἂν ἅπαντα συλλαβόντες ἔδομεν , σίτησιν , ἀτέλειαν , γῆν πολλήν , ταλάντων πλῆθος , εἰκόνας πανταχοῦ τῆς πόλεως , ἐν στοαῖς , ἐν γυμνασίοις , ἐν ἱεροῖς . τάχα δ’ ἄν τις ἔγραψε καὶ κρατήρων σε κοινωνεῖν καὶ μετὰ τῶν θεῶν ᾄδεσθαι . πῶς οὖν ᾑροῦ ζημιοῦν μετὰ τῆς πόλεως σαυτὸν σαυτῷ μὲν τοσούτων ἀγαθῶν , τῇ δὲ σωτηρίας φθονῶν ἐξὸν μετὰ τῆς πόλεως τηλικαῦτα κερδαίνειν ; τίς οὕτως ἀλλόκοτος ὅστις ἂν ταῦτα ἀντὶ τοῦ ζητεῖν φύγοι ; τίς οὐκ ἂν ηὔξατο ταῦτα δυνηθεὶς ἀποθανεῖν εἰδὼς οἵων ἐφ’ οἴοις ἔργοις ἐπιγραμμάτων τεύξεται ; σοὶ δὲ καὶ ζῶντι τούτων ἂν ὑπῆρχεν ἀπο - λαύειν .
Lemmas: ὁ μέν ἄλλος εὐερ - ὁ ἕκαστος | ἐν τίς λαμβάνω γίνομαι ζηλωτός , σύ δέ ἄν ἅπας συλλαμβάνω δίδωμι , σίτησις , ἀτέλεια , γῆ πολύς , τάλαντον πλῆθος , εἰκών πανταχοῦ ὁ πόλις , ἐν στοά , ἐν γυμνάσιον , ἐν ἱερός . τάχα δέ ἄν τις γράφω καί κρατήρ σύ κοινωνέω καί μετά ὁ θεός ἀείδω . πῶς οὖν αἱρέω ζημιόω μετά ὁ πόλις σεαυτοῦ σεαυτοῦ μέν τοσοῦτος ἀγαθός , ὁ δέ σωτηρία φθονέω ἔξεστι μετά ὁ πόλις τηλικοῦτος κερδαίνω ; τίς οὕτως ἀλλόκοτος ὅστις ἄν οὗτος ἀντί ὁ ζητέω φεύγω ; τίς οὐ ἄν εὔχομαι οὗτος δύναμαι ἀποθνῄσκω οἶδα οἷος ἐπί οἶος ἔργον ἐπίγραμμα τυγχάνω ; σύ δέ καί ζάω οὗτος ἄν ὑπάρχω ἀπος - λαυεν .
libanius.declamatio-41 24
καὶ μὴν ὅ γε λοιμοῦ δυνατώτερος οὗτος ἂν γένοιτο καὶ λιμοῦ . καὶ λιμοὺς τοίνυν ἂν ἐλελύκει πόλεσιν ὄμβρον καλῶν τε τὸν οὐ φαινόμενον καὶ τὸν πλεονάζοντα σωφρονίζων καὶ τὰς Ὥρας πείθων μηδὲν τὴν γῆν ἀδικεῖν . καὶ μὴν ὅτῳ γε πρὸς ταῦτα δύναμις , οὗτος ἂν ῥᾳδίως καὶ πολεμίους τρέψαιτο μηδὲν δεηθεὶς ὅπλων καὶ ἵππων καὶ στρατηγῶν . πόσα τοίνυν ἔστησας ἀπὸ τῶν ἐναντίων τρόπαια ;
Lemmas: καί μήν ὁ γε λοιμός δυνατός οὗτος ἄν γίγνομαι καί λιμός . καί λιμός τοίνυν ἄν λύω πόλις ὄμβρος καλός τε ὁ οὐ φαίνω καί ὁ πλεονάζω σωφρονίζω καί ὁ Ὥρα πείθω μηδείς ὁ γῆ ἀδικέω . καί μήν ὅστις γε πρός οὗτος δύναμις , οὗτος ἄν ῥᾴδιος καί πολέμιος τρέπω μηδείς δέω ὅπλον καί ἵππος καί στρατηγός . πόσος τοίνυν ἵστημι ἀπό ὁ ἐναντίος τρόπαιο ;
libanius.declamatio-41 25
καίτοι καὶ ταῦτ’ ἄν , εἴπερ ἦν σοι δύναμις , ἐπέπρακτο . οὐ γὰρ δὴ τοὺς ἀριστεύοντας μᾶλλον ἂν ἐβούλου μακαρίζειν ἢ αὐτὸς εἶναι τῶν στεφανουμένων καὶ μᾶλλόν γε ἢ κατ’ ἐκεί - νους ἐπαινουμένων , ὅσῳπερ ἀψοφητὶ καὶ χωρὶς πραγ - μάτων τοὺς πολεμίους ἤλαυνες ἄν . ἐγὼ τοῦτον εἶδον πολλάκις ὑπὲρ ἀργυρίου διαλεγόμενον τοῖς ἐμπόροις καὶ νῦν μὲν αἰτοῦντα , νῦν δὲ τοῦ λαβεῖν εἰδότα χάριν . καίτοι τί χρῆν τοῖς πλουσίοις ἐνοχλεῖν ἐξὸν εἶναι τῶν δοῦναι δυναμένων ;
Lemmas: καίτοι καί αὐτός ἄν , εἴπερ εἰμί σύ δύναμις , πράσσω . οὐ γάρ δή ὁ ἀριστεύω μᾶλλον ἄν βούλομαι μακαρίζω ἢ αὐτός ἔρχομαι ὁ στεφανόω καί μάλα γε ἢ κατά ἑαυτοῦ - νους ἐπαινέω , ὅσος ἀψοφητί καί Χωρὶς πρα - ματάω ὁ πολέμιος ἐλαύνω ἄν . ἐγώ οὗτος ὁράω πολλάκις ὑπέρ Ἀργύριος διαλέγω ὁ ἔμπορος καί νῦν μέν αἰτέω , νῦν δέ ὁ λαμβάνω οἶδα χάρις . καίτοι τίς χρή ὁ πλούσιος ἐνοχλέω ἔξεστι ἔρχομαι ὁ δίδωμι δύναμαι ;
libanius.declamatio-41 26
διὰ τί | γὰρ μὴ πάντας σοι θησαυροὺς ἀπεκάλυψεν ἡ τέχνη καὶ ὅσα νῦν ἐν τῇ γῇ κρύπτεται τῆς σῆς οἰκίας ἐποίησεν ; ὅτι , φησίν , ἄλλος ἄλλο τι μεμελέτηκεν , ἐγὼ δὲ τοῦτο οὐ κακῶς ἐπίσταμαι . τὸ δὲ μὴ προσελθεῖν ὑμῖν μηδὲ ἐπαγγείλασθαι πρότερον διὰ τουτουσὶ τοὺς φθονοῦντας καὶ διαβάλλοντας τὴν τέχνην γεγένηται , νῦν δὲ εἰς ἀνάγκην ἀφῖγμαι .
Lemmas: διά τίς | γάρ μή πᾶς σύ θησαυρός ἀποκαλύπτω ὁ τέχνη καί ὅσος νῦν ἐν ὁ γῆ κρύπτω ὁ σός οἰκία ποιέω ; ὅτι , φημί , ἄλλος ἄλλος τίς μελετάω , ἐγώ δέ οὗτος οὐ κακῶς ἐπίσταμαι . ὁ δέ μή προσέρχομαι σύ μηδέ ἐπαγγέλλω πρότερος διά οὗτος ὁ φθονέω καί διαβάλλω ὁ τέχνη γίγνομαι , νῦν δέ εἰς ἀνάγκη ἀφικνέομαι .
libanius.declamatio-41 27
ἐγὼ δὲ ὅτι μὲν καὶ δι’ ἐκείνων ἂν ἦλθεν ὁ λοιμοὺς σβεν - νύων αὑτὸν ποιῶν πλείονος ἄξιον , οὐδὲν οἶμαι δεῖν ἐπισταμένους διδάσκειν · περὶ δ’ αὖ τῆς διαβολῆς ἐκεῖ - νο λέγω · τίς οὐκ ἂν ἠνέσχετο ῥημάτων ὀλίγων καὶ βλασφημίας τινὸς μέλλων συκοφάντας τοὺς λοιδοροῦν - τας ἐλέγξειν ; πῶς δ’ ἂν οὐ μᾶλλον ἀπέπνιξας τοὺς τὴν σὴν βασκαίνοντας δύναμιν , εἰ ταύτην ἔδειξας ἐπὶ τῷ τῆς πόλεως ἀγαθῷ κεκτημένος ; ἐγὼ πρῶτος ἀναστὰς ἐκάλουν ἂν ἐκείνους λοιμοὺς καὶ τῆς πόλεως ἐχθροὺς καὶ τιμωρίαν ἀπῄτουν . ἀλλ’ οὐ τὸν φθόνον ἐδεδίεις . πόθεν ; ἀλλ’ ᾔδεις οὐδὲν ὄν παρὰ σαυτῷ τοσοῦτον . διὰ τοῦτ’ ἐπῄνεις ἡμᾶς παρὰ τὸν θεὸν βαδίζοντας . 28 . Μὴ ὅσα φασὶν οὗτοι δύνασθαι , πάντα τούτοις , ὦ πολῖται , δυνατὰ νομίζετε , ἀλλὰ τὰ μέν , τὰ δ’ οὔ , καὶ τὰ μὲν σφόδρα , τὰ δ’ ἥκιστα . τοῖς γὰρ οἷος οὗτός ἐστιν ἀνελεῖν μὲν συμφορὰν οὐκ ἔστι , ῥάψαι δὲ καὶ κατασκευάσαι . διὰ τοῦτο τῶν μισουμένων μᾶλλόν εἰσιν ἢ τῶν τιμῶν ἀξιουμένων . εὐδαίμονα μὲν γὰρ ἐποίησαν οὐδένα , πολλοὺς δὲ ἀθλίους .
Lemmas: ἐγώ δέ ὅτι μέν καί διά ἐκεῖνος ἄν ἔρχομαι ὁ λοιμός σβέννυμι - νυός ἑαυτοῦ ποιέω πολύς ἄξιος , οὐδείς οἴομαι δεῖ ἐπίσταμαι διδάσκω · περί δέ αὖ ὁ διαβολή ἐκεῖ - νο λέγω · τίς οὐ ἄν ἀνέχω ῥῆμα ὀλίγος καί βλασφημία τις μέλλω συκοφάντης ὁ λοιδορέω - της ἐλέγχω ; πῶς δέ ἄν οὐ μᾶλλον ἀποπνίγω ὁ ὁ σός βασκαίνω δύναμις , εἰμί οὗτος δείκνυμι ἐπί ὁ ὁ πόλις ἀγαθός κτάομαι ; ἐγώ πρῶτος ἀνίστημι καλέω ἄν ἐκεῖνος λοιμός καί ὁ πόλις ἐχθρός καί τιμωρία ἀπαιτέω . ἀλλά οὐ ὁ φθόνος δείδω . πόθεν ; ἀλλά οἶδα οὐδείς εἰμί παρά σεαυτοῦ τοσοῦτος . διά οὗτος ἐπαινέω ἐγώ παρά ὁ θεός βαδίζω . 28 . μή ὅσος φημί οὗτος δύναμαι , πᾶς οὗτος , ὦ πολίτης , δυνατός νομίζω , ἀλλά ὁ μέν , ὁ δέ οὐ , καί ὁ μέν σφόδρα , ὁ δέ ἦκα . ὁ γάρ οἷος οὗτος εἰμί ἀναιρέω μέν συμφορά οὐ εἰμί , ῥάπτω δέ καί κατασκευάζω . διά οὗτος ὁ μισέω μάλα εἰμί ἢ ὁ τιμή ἀξιόω . εὐδαίμων μέν γάρ ποιέω οὐδείς , πολύς δέ ἄθλιος .
libanius.declamatio-41 29
πόθεν δὴ τοῦτο τοι - οῦτόν ἐστι ; τῶν δαιμόνων οἶ μὲν χείρους καὶ κακῶς ποιεῖν πεφυκότες τέρπονταί τε τοῖς ὑπὸ τούτων δρω - μένοις καὶ συγκαταπράττουσι | τὰ δεινὰ δὴ ταῦ - τα καὶ ἀπολλύντα ἀνθρώπους . μεθ’ ὧν οὗτοι διιστᾶσι φίλους , ἐκπολεμοῦσι πρὸς αὐτὴν συγγένειαν , πλοῦτον διεσκέδασαν , πενίαν ἐπήνεγκαν , ὀφθαλμὸν ἐξέκοψαν , γλῶτταν ἀπέστρεψαν , κωφὸν ἀπέφηναν , πόδας ἔδησαν , χεῖρας ἐπήρωσαν , σῶμα συνέτηξαν , πολλὰ πρὸς τού - τοις , ἃ ὅπως μὲν δύνανται καὶ τί ποιοῦντες ἢ λέγον - τες , οὗτος μὲν οἶδε καλῶς , ἐγὼ δὲ οὐ μεμάθηκα μηδὲ μάθοιμι . ταῦτα δ’ οὖν ἐστι τὰ τῆς τούτων συμμορίας καὶ τοῦτο ἔργον τῆς καλῆς ταύτης τέχνης .
Lemmas: πόθεν δή οὗτος τοι - οὗτος εἰμί ; ὁ δαίμων οἶς μέν χείρων καί κακῶς ποιέω φύω τέρπω τε ὁ ὑπό οὗτος δράω - μένω καί συγκαταπράσσω | ὁ δεινός δή ταῦ - τος καί ἀπόλλυμι ἄνθρωπος . μετά ὅς οὗτος διίστημι φίλος , ἐκπολεμέω πρός αὐτός συγγένεια , πλοῦτος διασκεδάννυμι , πενία ἐπιφέρω , ὀφθαλμός ἐκκόπτω , γλῶττα ἀποστρέφω , κωφός ἀποφαίνω , πόδι δέω , χείρ πηρόω , σῶμα συντήκω , πολύς πρός ὁ - ὁ , ὅς ὅπως μέν δύναμαι καί τίς ποιέω ἢ λέγω - αἱρέω , οὗτος μέν οἶδα καλός , ἐγώ δέ οὐ μανθάνω μηδέ μανθάνω . οὗτος δέ οὖν εἰμί ὁ ὁ οὗτος συμμορία καί οὗτος ἔργον ὁ καλός οὗτος τέχνη .
libanius.declamatio-41 30
τῶν μὲν οὖν πονηρῶν δαιμόνων αὑτὸν καλείτω φίλον , οὐ - δὲν ἀντιλέγω , παρ’ ὧν δὲ τὰ χρηστὰ τοῖς ἀνθρώποις καὶ αἱ τῶν κακῶν ἀπαλλαγαί , τούτοις οὗτος ἐχθρὸς ἀπ’ αὐτῆς τῆς πρὸς τοὺς ἑτέρους φιλίας . οὐ γὰρ οἷόν τε τὸν αὐτὸν παρ’ ἀμφοτέροις δύνασθαι , ἀλλ’ ὅστις τι δι’ ἐκείνων ἔβλαψεν , οὗτος τοῦ δύνασθαί τι καὶ διὰ τούτων ὠφελεῖν αὑτὸν ἀπεστέρησε . βλάπτουσι δὲ ἕνα ἄνδρα καὶ δύο , κἂν τὰ μέγιστα δυνηθῶσιν , οἶκον ὅλον καὶ πόλιν . τῷ μὲν εἶναι κακοὶ καὶ μὴ διδόναι δίκην ζημιοῦσι , τῇ τέχνῃ δὲ καὶ τοῖς φαρμάκοις οὐδέν . 31 . Καὶ τί δεῖ πόρρωθεν τὴν τούτου περὶ τὰς εὐεργεσίας ἀδυναμίαν ἐλέγχειν ἔχοντα ἐκ τῶν νῦν τοῦτο ποιεῖν ; ἄνθρωπος κλῆρον παρατρέψαι μὴ δυ - νηθεὶς πόλιν ὅλην ῥύεται νόσου ; ἄνθρωπος ἄχρηστος <τῷ> κινδυνεύοντι παιδὶ λοιμοῦ περιγίνεται ; οὐκ δίεις μὴ λάχῃ ; τέ οὖν λαχόντος τρέμεις ; ἀλλ’ ἐδεδίεις μὴ λάχῃ ; τί οὖν οὐκ ἐποίεις μὴ λαχεῖν ; ἀλλ’ οὐ προσ - ἐδόκησας ; ποῦ τοίνυν ὁ θαυμάσιος μάγος ;
Lemmas: ὁ μέν οὖν πονηρός δαίμων ἑαυτοῦ καλέω φίλος , οὐ - δέν ἀντιλέγω , παρά ὅς δέ ὁ χρηστός ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ὁ κακός ἀπαλλαγή , οὗτος οὗτος ἐχθρός ἀπό αὐτηες͂ς ὁ πρός ὁ ἕτερος φίλιος . οὐ γάρ οἷος τε ὁ αὐτός παρά ἀμφότερος δύναμαι , ἀλλά ὅστις τίς διά ἐκεῖνος βλάπτω , οὗτος ὁ δύναμαι τίς καί διά οὗτος ὠφελέω ἑαυτοῦ ἀποστερέω . βλάπτω δέ εἷς ἀνήρ καί δύο , κἀν ὁ μέγας δύναμαι , οἶκος ὅλος καί πόλις . ὁ μέν ἔρχομαι κακός καί μή δίδωμι δίκη ζημιόω , ὁ τέχνη δέ καί ὁ φάρμακον οὐδείς . 31 . καί τίς δέω πρόσωθεν ὁ οὗτος περί ὁ εὐεργεσία ἀδυναμία ἐλέγχω ἔχω ἐκ ὁ νῦν οὗτος ποιέω ; ἄνθρωπος κλῆρος παρατρέπω μή δύο - νέω πόλις ὅλος ἐρύω νόσος ; ἄνθρωπος ἄχρηστος ὅς κινδυνεύω παῖς λοιμός περιγίγνομαι ; οὐ δῖος μή λαγχάνω ; τε οὖν λαγχάνω τρέμω ; ἀλλά δείδω μή λαγχάνω ; τίς οὖν οὐ ποιέω μή λαγχάνω ; ἀλλά οὐ προς - δοκέω ; ποῦ τοίνυν ὁ θαυμάσιος μάγος ;
libanius.declamatio-41 32
ἐῶ τἄλλα , ἀλλ’ ἔχομαί σου τοῦ παιδὸς νῦν ἐγὼ καὶ οἶδε πάντες καὶ θύειν μέλλομεν . νίκησον ἡμᾶς , ῥῦσαι τὸ σῶμα , τῶν χειρῶν ἐξάρπασον ἴ’ ἀφάνισον τὸ μειράκιον νεφέλῃ , ποίησον ἡμᾶς δοκεῖν ἔχειν αὐτὸν οὐκ ἔχοντας . ὁρᾷς ὡς ἀπορεῖς καὶ ἐξελεγχόμενος | οὐκ ἔχεις τι χρήσῃ ; 33 . Τίνα δὴ παρεχόμενος τοῦ παύσειν τὸν λοιμὸν ἀπόδειξιν ἀξιοῖς ᾧ θαρροῦμεν ἀφέντας οἶς οὐκ ἔνι πιστεύειν ἀναμένειν ; ὅτι , φησίν , εἰ μὴ σφόδρα ἐπε - πείσμην ἀρκέσειν πρὸς τὸ ἔργον , οὐκ ἂν ἐπηγ - γελλόμην . τί γὰρ ὄφελος αὖθις ἐπὶ τὴν σφαγὴν ἀγομένου τοῦ παιδός ;
Lemmas: ἐάω ἄλλος , ἀλλά ἔχω σύ ὁ παῖς νῦν ἐγώ καί οἶδα πᾶς καί θύω μέλλω . νικάω ἐγώ , ρύω ὁ σῶμα , ὁ χείρ ἐξαρπάζω εἷς ἀφανίζω ὁ μειράκιον νεφέλη , ποιέω ἐγώ δοκέω ἔχω αὐτός οὐ ἔχω . ορώ ὡς ἀπορέω καί ἐξελέγχω | οὐ ἔχω τίς χράω ; 33 . Τίνα δή παρέχω ὁ παύω ὁ λοιμός ἀπόδειξις ἀξιόω ὅς θαρσέω ἀφίημι οἶς οὐ ἔνειμι πιστεύω ἀναμένω ; ὅτι , φημί , εἰμί μή σφόδρα ἐπε - πείθω ἀρκέω πρός ὁ ἔργον , οὐ ἄν ἐπάγω - γελλομεις . τίς γάρ ὄφελος αὖθις ἐπί ὁ σφαγή ἄγω ὁ παῖς ;
libanius.declamatio-41 34
ἓν τοῦτο πρῶτον , ὦ μάγε , τὸ μὴ τήμερον αὐτὸν ἀποθνήσκειν . σὺ δ’ , ὡς εἰκός , αἰτήσεις καὶ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ τρίτην καὶ τετάρτην καὶ δέκα καὶ δὶς τοσαύτας φάσκων τῶν εἰς τὴν ἴασιν φερόντων τοῦ μὲν εὐπορεῖν , τοῦ δ’ οὔ - πω , μεῖζον δὲ ἐκεῖνο τὸ μήπω φαινόμενον δύνασθαι . διαλέξῃ τι καὶ περὶ σελήνης καὶ τῶν τοῦ μηνὸς ἡμε - ρῶν καὶ ὅλως ἄλλα ἐπ’ ἄλλοις εὑρήσεις ἀναβολὴν ἔχοντα . τὸ δὲ ποιεῖν μὲν οὐδέν , ἀεὶ δὲ ποιήσειν λέγειν χρόνους ἐμποιεῖν ἱκανόν .
Lemmas: εἷς οὗτος πρῶτος , ὦ μάγος , ὁ μή σήμερον αὐτός ἀποθνήσκω . σύ δέ , ὡς ἔοικα , αἰτέω καί ὁ ἐπέρχομαι ἡμέρα καί τρίτος καί τέταρτος καί δέκα καί δίς τοσοῦτος φάσκω ὁ εἰς ὁ ἴασις φέρω ὁ μέν εὐπορέω , ὁ δέ οὐ - πω , μέγας δέ ἐκεῖνος ὁ μήπω φαίνω δύναμαι . διαλέγω τίς καί περί σελήνη καί ὁ ὁ Μήνη ἡμος - ῥόος καί ὅλος ἄλλος ἐπί ἄλλος εὑρίσκω ἀναβολή ἔχω . ὁ δέ ποιέω μέν οὐδείς , ἀεί δέ ποιέω λέγω χρόνος ἐμποιέω ἱκανός .
libanius.declamatio-41 35
ἓν μὲν τοῦτο οὐ μικρὸν τούτῳ κέρδος , ἕτερον δὲ μεῖζον ἢ οὐδὲν ἔλαττον τὸ πολλοὺς ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις πρὸ τοῦ λαχόντος τῶν πολιτῶν ἀπελθεῖν . ἡγεῖται γὰρ καὶ τῷ παιδὶ καὶ αὑτῷ τοῦτό γε οὐ φαύλην παραμυθίαν οἴσειν καὶ ἃ δράσει μὴ λυόμενος ὁ λοιμός , κουφιεῖν αὑτῷ νομίζει τὴν συμφοράν .
Lemmas: εἷς μέν οὗτος οὐ μικρός οὗτος κέρδος , ἕτερος δέ μέγας ἢ οὐδείς μικρός ὁ πολύς ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός πρό ὁ λαγχάνω ὁ πολίτης ἀπέρχομαι . ἡγέομαι γάρ καί ὁ παῖς καί ἑαυτοῦ τούτος γε οὐ φαῦλος παραμυθία φέρω καί ὅς δράω μή λύω ὁ λοιμός , κουφίζω ἑαυτοῦ νομίζω ὁ συμφορά .
libanius.declamatio-41 36
τί δ’ , ἂν εἰπὼν ἀνάγκην εἶναι νύκτωρ περιελθεῖν τὴν χώραν καὶ παρεῖναι δεῖν τῶν μὲν ἄλλων οὐδένα , τὸν υἱὸν δὲ μόνον , ὅν καὶ μόνον οἷόν τε τῶν τοιούτων κοινωνεῖν , τούτων I δὲ οὐ συγχωρουμένων μάτην ἅπαντα πεπράξεσθαι , ἂν τούτοις ὑμᾶς ἀναγκάσῃ τοῖς λόγοις παραδοῦναι τὸν υἱὸν αὐτῷ , τὴν τῆς πόλεως ἀσφάλειαν , ἔπειτα ἀπιὼν οἴχηται παρὰ τοὺς οὐχ ἡδέως πρὸς ἡμᾶς ἔχοντας , τί χρησόμεθα ; εἰπέ μοι . ἐπ’ ἄλλον ἥξομεν ; καὶ τίς ἀνέ - ξεται ; ἀλλ’ εὑρήσομεν ;
Lemmas: τίς δέ , εἄν λέγω ἀνάγκη ἔρχομαι νύκτωρ περιέρχομαι ὁ χώρα καί πάρειμι δεῖ ὁ μέν ἄλλος οὐδείς , ὁ υἱός δέ μόνος , ὅς καί μόνος οἷος τε ὁ τοιοῦτος κοινωνέω , οὗτος I δέ οὐ συγχωρέω μάτην ἅπας πράσσω , εἄν οὗτος σύ ἀναγκάζω ὁ λόγος παραδίδωμι ὁ υἱός αὐτός , ὁ ὁ πόλις ἀσφάλεια , ἔπειτα ἀπέρχομαι οἴχομαι παρά ὁ οὐ ἡδύς πρός ἐγώ ἔχω , τίς χράω ; λέγω ἐγώ . ἐπί ἄλλος ἥκω ; καί τίς ἰδμάν - σεμαι ; ἀλλά εὑρίσκω ;
libanius.declamatio-41 37
ἂν οὖν χαλεπαίνων ὁ θεὸς μάταιον τὸ πρᾶγμα ποιῇ , πέμψομεν , νὴ Δία , παρ’ αὐ - τὸν πάλιν καὶ τὴν νόσον ἐροῦμεν καὶ ζητήσομεν φάρ - μακον ; ὁ δέ , ὦ πάντων ἀνθρώπων ἀτοπώτατοι , φήσει , ὑμεῖς ἑτοίμου τυχόντες βοηθείας , ἐν χε - ροῖν τὸ θῦμα ἔχοντες , κύριοι τοῦ μηκέτι νοσεῖν γεγενημένοι λόγων ἠκούετε μετὰ χρησμούς . τί οὖν εἰρωνεύεσθε καὶ ἀνθρώπους ἔχοντες ἡμῶν ἀμείνους οὐ δι’ ἐκείνων ἀπαλλάττεσθε τῶν δυσχερῶν ; τί οὖν τότε ποιήσομεν ; αἰτιασόμεθα , νὴ Δία , τοὺς τούτῳ βεβοηθηκότας καὶ ὧς οὐκ ἐχρῆν ὑπαχθῆναι δακρύοντος ἐροῦμεν . ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον ἀπο - λούμεθα .
Lemmas: εἄν οὖν χαλεπαίνω ὁ θεός μάταιος ὁ πρᾶγμα ποιέω , πέμπω , νή Ζεύς , παρά αὖος - ὁ πάλιν καί ὁ νόσος λέγω καί ζητέω Φάρ - μηκάομαι ; ὁ δέ , ὦ πᾶς ἄνθρωπος ἄτοπος , φημί , σύ ἑτοῖμος τυγχάνω βοήθεια , ἐν ΧΕ - ῥόος ὁ θῦμα ἔχω , κύριος ὁ μηκέτι νοσέω γίγνομαι λόγος ἀκούω μετά χρησμός . τίς οὖν εἰρωνεύομαι καί ἄνθρωπος ἔχω ἐγώ ἀγαθός οὐ διά ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω ὁ δυσχερής ; τίς οὖν τότε ποιέω ; αἰτιάομαι , νή Ζεύς , ὁ οὗτος βοηθέω καί ὅς οὐ χρή ὑπάγω δακρύω λέγω . ἀλλά οὐδείς κακός ἀπος - λόω .
libanius.declamatio-41 38
πῶς οὖν οὐ πολλῆς δυστυχίας διὰ τῶν τοῦ μάγου λόγων τῆς τε φαινομένης λύσεως ἐκπεσεῖν καὶ μηδεμίαν ἀντὶ ταύτης ὕστερον ἔχειν ; καὶ οὐκ ἐν - ταῦθα ἔστηκε τὸ δεινόν , ἀλλ’ οὐδ’ ἐπ’ ἄλλην ἀκαιρίαν καλούμενος <ὁ θεὸς> ἔτι βοηθῶν συλλήψεται . διὰ ἕν ἀνθρώπους εὐσεβεῖς ἐξέληται κινδύνων ; καλόν γε εὐσεβείας τὰ παρόντα τεκμήριον . οὕτως ἡμῖν εἰσάπαξ καθίστησι δυσμενῆ τὸν Πύθιον τὸ τούτῳ πεισθῆναι τήμερον , καὶ δέος ἐστὶν οὐ μικρὸν μὴ καὶ ἄλλο τι τῷ λοιμῷ προσγένηται καὶ τοῦτ’ ἀνίατον τῇ πόλει τῆς ἐκ Δελφῶν ἡμῖν ἀποκεκομμένης ἐλπίδος . 39 . Καὶ μὴν κἀκεῖθεν , ὦ πολῖται , μάθοιτ’ ἂν ὡς οὐ δεῖ τούτῳ προσέχειν . ἐρωτῶ γὰρ αὐτὸν ἐναντίον ὑμῶν · παῖδα ἕτερον ἐν παραβύστῳ θύσας νικήσεις τὸν ἀντίπαλον ; τίνα τοῦτον ; πόθεν λαβών ; τίνος δι - δόντος , 〈 ὅπου γε οὐδένα 〉 ὀνομάζει τὰ λόγια ; πόσῳ δὲ δικαιότερον τὸν λαχόντα ἀπελθεῖν ;
Lemmas: πῶς οὖν οὐ πολύς δυστυχία διά ὁ ὁ μάγος λόγος ὁ τε φαίνω λύσις ἐκπίπτω καί μηδείς ἀντί οὗτος ὕστερον ἔχω ; καί οὐ ἐν - εῦθον ἵστημι ὁ δεινός , ἀλλά οὐδέ ἐπί ἄλλος ἀκαιρία καλώ ὁ θεός ἔτι βοηθέω συλλαμβάνω . διά εἷς ἄνθρωπος εὐσεβής ἐξαιρέω κίνδυνος ; καλός γε εὐσέβεια ὁ πάρειμι τεκμήριον . οὕτως ἐγώ εἰσάπαξ καθίστημι δυσμενής ὁ Πύθιος ὁ οὗτος πείθω σήμερον , καί δέος εἰμί οὐ μικρός μή καί ἄλλος τίς ὁ λοιμός προσγίγνομαι καί οὗτος ἀνίατος ὁ πόλις ὁ ἐκ Δελφοί ἐγώ ἀποκόπτω ἐλπίς . 39 . καί μήν ἐκεῖθεν , ὦ πολίτης , μανθάνω ἄν ὡς οὐ δέω οὗτος προσέχω . ρωτώ γάρ αὐτός ἐναντίον σύ · παῖς ἕτερος ἐν παράβυστος θύω νικάω ὁ ἀντίπαλος ; τίς οὗτος ; πόθεν λαμβάνω ; τίς διά - δίδωμι , 〈 ὅπου γε οὐδείς 〉 ὀνομάζω ὁ λόγιος ; πόσος δέ δίκαιος ὁ λαγχάνω ἀπέρχομαι ;
libanius.declamatio-41 40
ἀλλ’ ἑτέρῳ τρόπῳ τὴν θεραπείαν εὑρήσεις ; ἀλλ’ ὁ χρησμὸς τοῦτον εἶναί φησι μόνον . εἰ δὲ ἐνῆσαν πλείους , οὐκ ἂν ἀπεκρύψατο τὴν ἀφθονίαν τῶν τῆς ἰάσεως ὁδῶν ὁ θεὸς οὐδ’ ἂν ἐγένετο χείρων τουτωνὶ τῶν ἰατρῶν οἱ φιλοτιμοῦνται τῷ πολυτρόπων μεμνῆσθαι θεραπειῶν , ἀλλ’ εἶπεν ἂν ἐξαριθμῶν ὅτι ἢ τὸ ποιήσασιν ἢ τὸ ἤ , νὴ Δἵ , ἕτερον ἢ πάλιν ἄλλο τι ἢ τοῦτό γε αὐτὸ νῦν ἀνῃρημένον ὑπάρξει τὸν λοιμὸν διαφυγεῖν . ἀλλ’ ὁρᾶτε ὡς πάντα τἄλλα ἀφεὶς ἐν τούτῳ μόνῳ φησὶν εἶναι τὴν βοήθειαν τούτους , οἶμαι , θηρεύων ὡς ἂν καὶ τῆς τοῦ λοιμοῦ γενέσεως ἐκ τούτων οὔσης , τοῦ μὲν εἰσηγουμένου καὶ προεμβάλλοντος , τοῦ παιδὸς δὲ ἀκολουθοῦντος καὶ πειρωμένου μιμεῖσθαι . 41 . Πῶς οὖν , φησίν , οὐκ ἐμὲ σφάττει ; ὅτι δει - νοτερὸν ἡγεῖταί σοι τῆς σαυτοῦ τελευτῆς τὴν τοῦ παιδός . βαρύτερον δὲ πᾶσιν ἀνθρώποις ἡ ἐν τῷ περι - εῖναι λύπη τοῦ θανάτου . διὰ τί οὗν , φησί , μὴ ῥήδην εἶπε τὸν ἐμὸν θύειν ; ὅτι τότε μὲν ᾔδει σε συκοφαντήσοντα τὸ μαντεῖον [ εἰπεῖν ] · ἄνδρες πολῖ - ται , ταῦτα ἐνθένδε κατεσκεύασται . ταῦτα οἱ φθονοῦντες , ταῦτα οἱ | τὴν ἐμὴν δόξαν οὐ φέροντες . ταῦτα οὐχ ὁ θεός , ἀλλὰ Δελφῶν οἱ πάντα ἀργυρίου ποιοῦντες .
Lemmas: ἀλλά ἕτερος τρόπος ὁ θεραπεία εὑρίσκω ; ἀλλά ὁ χρησμός οὗτος εἰμί φημί μόνος . εἰμί δέ ἔνειμι πολύς , οὐ ἄν ἀποκρύπτω ὁ ἀφθονία ὁ ὁ ἴασις ὀδούς ὁ θεός οὐδέ ἄν γίνομαι χείρων οὗτος ὁ ἰατρός ἕ φιλοτιμέομαι ὁ πολύτροπος μιμνήσκω θεραπεία , ἀλλά λέγω ἄν ἐξαριθμέω ὅτι ἢ ὁ ποιέω ἢ ὁ ἤ , νή Ζεύς , ἕτερος ἢ πάλιν ἄλλος τίς ἢ τούτος γε αὐτός νῦν ἀναιρέω ὑπάρχω ὁ λοιμός διαφεύγω . ἀλλά ὁράω ὡς πᾶς ἄλλος ἀφίημι ἐν οὗτος μόνος φημί ἔρχομαι ὁ βοήθεια οὗτος , οἴομαι , θηρεύω ὡς ἄν καί ὁ ὁ λοιμός γένεσις ἐκ οὗτος σέω , ὁ μέν εἰσηγέομαι καί προεμβάλλω , ὁ παῖς δέ ἀκολουθέω καί πειράω μιμέομαι . 41 . πῶς οὖν , φημί , οὐ ἐγώ σφάζω ; ὅτι δεῖ - νοτερός ἡγέομαι σύ ὁ σεαυτοῦ τελευτή ὁ ὁ παῖς . βαρύς δέ πᾶς ἄνθρωπος ὁ ἐν ὁ περί - ἔρχομαι λύπη ὁ θάνατος . διά τίς ἐν , φημί , μή ῥήδην λέγω ὁ ἐμός θύω ; ὅτι τότε μέν οἶδα σύ συκοφαντέω ὁ μαντεῖον [ λέγω ] · ἀνήρ πολιάς - ται , οὗτος ἐνθένδε κατασκευάζω . οὗτος ὁ φθονέω , οὗτος ὁ | ὁ ἐμός δόξα οὐ φέρω . οὗτος οὐ ὁ θεός , ἀλλά Δελφοί ὁ πᾶς Ἀργύριος ποιέω .
libanius.declamatio-41 42
διὰ τοῦτο τοὔνομα μὲν οὐκ εἷπε , τῷ κλήρῳ δὲ ταὐτὸν ἐποίησεν . ἢ σὺ νομίζεις οὐ τῇ ψήφῳ τοῦ θεοῦ καὶ τῇ γνώμῃ τὰ περὶ τοὺς κληρουμένους οὕτω γενέσθαι ; τί οὖν βιάζῃ καὶ φιλονεικεῖς καὶ δυσσεβῆ τινα παλαιὸν μιμῇ τοξότην , ὃν οἱ ποιηταί φασιν ἀντάρασθαι τῷ θεῷ τόξον ; καὶ σὺ νῦν ἀνταγωνίζῃ τῷ μαντείῳ , διαφέρει δὲ τοσοῦτον ὅσον ὁ μὲν αὐτὸς ἐμαίνετο μόνος , σὺ δὲ καὶ τὸν δῆ - μον ἀξιοῖς . ἢ ταῦτα , ὦ πολῖται , σωφρονούντων ἀνθρώ - πων ; βουλεύεταί τις περὶ τῶν ἀνῃρημένων δέον προσ - θεῖναι τὸ ἔργον καὶ κατέχει λοιμὸν ὅν ἔχει λῦσαι καὶ τὰ ὦτα παραδίδωσι λόγοις ἀνθρώπων ἀκηκοὼς θείων λογίων καὶ βούλεται ἀπελθὼν οἴκαδε τοὺς αὑτοῦ νο - σοῦντας ἐπιδεῖν ἐξὸν ὑγιαίνοντας ;
Lemmas: διά οὗτος ὄνομα μέν οὐ λέγω , ὁ κλῆρος δέ αὐτός ποιέω . ἢ σύ νομίζω οὐ ὁ ψῆφος ὁ θεός καί ὁ γνώμη ὁ περί ὁ κληρόω οὕτως γίγνομαι ; τίς οὖν βιάζω καί φιλονεικέω καί δυσσεβής τις παλαιός μιμέομαι τοξότης , ὅς ὁ ποιητής φημί ἀνταίρω ὁ θεός τόξον ; καί σύ νῦν ἀνταγωνίζομαι ὁ μαντεῖον , διαφέρω δέ τοσοῦτος ὅσον ὁ μέν αὐτός μαίνομαι μόνος , σύ δέ καί ὁ δῆ - νυμφότιμον ἀξιόω . ἢ οὗτος , ὦ πολίτης , σωφρονέω ἀνθρώ - π ; βουλεύω τις περί ὁ ἀναιρέω δέω προς - τίθημι ὁ ἔργον καί κατέχω λοιμός ὅς ἔχω λύω καί ὁ ἄτη παραδίδωμι λόγος ἄνθρωπος ἀκούω θεῖος λόγιος καί βούλομαι ἀπέρχομαι οἴκαδε ὁ αὐτός νο - σέω ἐφοράω ἔξεστι ὑγιαίνω ;
libanius.declamatio-41 43
καὶ τί πρὸς αὐ - τοὺς ἐρεῖτε τοὺς ἐν ταῖς κλίναις , τοὺς περὶ τὰ φρέατα , τοὺς ἐν τῷ κακῷ , τοὺς καομένους ; πάντως δὲ ἐπύθον - το τὰ παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ θαυμάζουσιν , ὡς εἰκός , ὅτι μήπω λέλυνται . τί οὖν ἐρεῖτε πρὸς αὐτοὺς ἔτι νο - σοῦντας ἢ τὸν μάγον καὶ τὰ παρὰ τοῦ μάγου καὶ ὧς ἐπαγγέλλεται καὶ ὧς ἴσως τι πράξει ; καὶ πῶς οἴσετε τῶν καμνόντων τὸν ὀδυρμόν ; τὸν τοῦ γόητος περὶ πλείονος ὧν ἐγεννήσατε πεποιῆσθαι δόξετε . 44 . Ὁρῶ τοὺς πολλοὺς ὑμῶν , ὦ πολῖται , μελανει - μονοῦντας , τὸν μὲν ἐπ’ ἀδελφῷ , τὸν δὲ ἐπὶ γυναικί , τὸν δὲ ἐπὶ τέκνῳ , τὸν δὲ ἐπὶ τούτοις ἅπασι . βούλεσθε οὖν τούς τε οὔπω θρηνοῦντας ταὐτὰ παθεῖν τοῖς τε ἤδη πεπληγμένοις προστεθῆναι μείζω ; μή , πρὸς τῶν πολλῶν τάφων , ἀλλ’ ἐλεήσατε μὲν τοὺς ἀσθενοῦντας , ἐλεήσατε δὲ τοὺς οὔπω . ἥξει γάρ , ἥξει βαδίζον τὸ κα - κὸν ἐφ’ ἅπαντας , | ἂν μὴ σταθῇ τῷ ξίφει . οὐδὲν δεινὸν οὐδ’ ἐλεεινὸν ὁ μάγος πείσεται μετὰ τῶν πολ - λῶν πατέρων ζητῶν τὸν ἑαυτοῦ οὐδ’ ἂν δίκαιος εἴη πρὸς ἡμᾶς λέγειν · σώσατε τὸν ἐμόν , τοὺς ὑμετέ - ῥοῦς πρόεσθε . ταῦτα γὰρ αἰτεῖ , κἂν τὰ ῥήματα φεύ - γῃ .
Lemmas: καί τίς πρός αὖος - ὁ λέγω ὁ ἐν ὁ κλίνη , ὁ περί ὁ φρέαρ , ὁ ἐν ὁ κακός , ὁ καίω ; πάντως δέ πύθω - το ὁ παρά ὁ θεός καί θαυμάζω , ὡς ἔοικα , ὅτι μήπω λύω . τίς οὖν λέγω πρός αὐτός ἔτι νο - σέω ἢ ὁ μάγος καί ὁ παρά ὁ μάγος καί ὅς ἐπαγγέλλω καί ὅς ἴσως τίς πρᾶξις ; καί πῶς φέρω ὁ κάμνω ὁ ὀδυρμός ; ὁ ὁ γόης περί πολύς ὅς γεννάω ποιέω δοκέω . 44 . ὁράω ὁ πολύς σύ , ὦ πολίτης , μελαίνω - μονόω , ὁ μέν ἐπί ἀδελφός , ὁ δέ ἐπί γυνή , ὁ δέ ἐπί τέκνον , ὁ δέ ἐπί οὗτος ἅπας . βούλομαι οὖν ὁ τε οὔπω θρηνέω αὐτός πάσχω ὁ τε ἤδη πλήσσω προστίθημι μέγας ; μή , πρός ὁ πολύς τάφος , ἀλλά ἐλεέω μέν ὁ ἀσθενέω , ἐλεέω δέ ὁ οὔπω . ἔσσομαι γάρ , ἔσσομαι βαδίζω ὁ ἄν - κόος ἐπί ἅπας , | εἄν μή ἵστημι ὁ ξίφος . οὐδείς δεινός οὐδέ ἐλεεινός ὁ μάγος πάσχω μετά ὁ πολ - λάω πατήρ ζητέω ὁ ἑαυτοῦ οὐδέ ἄν δίκαιος εἰμί πρός ἐγώ λέγω · σῴζω ὁ ἐμός , ὁ ὑμετέ - ῥόος προίημι . οὗτος γάρ αἰτέω , κἀν ὁ ῥῆμα φεῦ - γα .
libanius.declamatio-41 45
ἔδει δὲ τούτων οὐδενός , εἴπερ ἅ φησι καὶ ὑπισχνεῖται , ταῦθ’ ὧς ἀληθῶς ἐδύνατο . τί γὰρ ἐκώ - λυεν , εἰπέ μοι , πρὶν εἰπεῖν τι , πρὶν ὑποσχέσθαι , συν - ἅψαι τῷ κλήρῳ τὴν ἴασιν καὶ τὸν τῶν λόγων τού - των καιρὸν τῆς τοῦ λοιμοῦ ποιῆσαι λύσεως , εἶθ’ οὕτω θύειν κωλύειν ὡς ἂν οὐκέτ’ οὔσης ἀνάγκης ;
Lemmas: δέω δέ οὗτος οὐδείς , εἴπερ ὅς φημί καί ὑπισχνέομαι , αὐτός ὅς ἀληθῶς δύναμαι . τίς γάρ ἔκω - λύω , λέγω ἐγώ , πρίν λέγω τίς , πρίν ὑπισχνέομαι , σῦς - ἅπτω ὁ κλῆρος ὁ ἴασις καί ὁ ὁ λόγος ὁ - ὁ καιρός ὁ ὁ λοιμός ποιέω λύσις , εἶτα οὕτως θύω κωλύω ὡς ἄν οὐκέτι σέω ἀνάγκη ;
libanius.declamatio-41 46
ἀλλ’ οὐκ ἐνῆν οὕτως ὀξέως , ἀλλὰ διὰ χρόνων . οὐκοῦν κἂν μέλλῃς οὕτω λύειν , θῶμεν γάρ , εἰ καὶ σφόδρα τοῦτο ἠλίθιον , οὐκ ἴσα ἀντ’ ἴσων δίδως . ποῦ γὰρ ἴσον ἤδη παῖδας ὑγιαίνοντας ἰδεῖν ἢ τοῦτ’ αὐτὸ μετὰ πολ - λοὺς θανάτους λαβεῖν ; τὸ δὲ ἀγανακτεῖν οὕτω πολίτην ἡμέτερον , εἴ τι χρήσιμος ἔσται διὰ τοῦ παιδὸς τῇ πό - λει , πῶς ἀνεκτόν ;
Lemmas: ἀλλά οὐ ἔνειμι οὕτως ὀξύς , ἀλλά διά χρόνος . οὐκοῦν κἀν μέλλω οὕτως λύω , τίθημι γάρ , εἰμί καί σφόδρα οὗτος ἠλίθιος , οὐ ἴσος ἀντί ἴσος δίδωμι . ποῦ γάρ ἴσος ἤδη παῖς ὑγιαίνω ὁράω ἢ οὗτος αὐτός μετά πολ - Λοῦς θάνατος λαμβάνω ; ὁ δέ ἀγανακτέω οὕτως πολίτης ἡμέτερος , εἰμί τίς χρήσιμος εἰμί διά ὁ παῖς ὁ πό - λέι , πῶς ἀνεκτός ;
libanius.declamatio-41 47
τούτων ἕκαστος , εἰ τὸν υἱὸν ὑπὸ τοῦ κλήρου κατειλημμένον ἑώρα τὸν ἑαυτοῦ , ἴσως μὲν οὐδ’ ἂν ἐδάκρυσεν · εἰ δ’ οὖν , ἀλλὰ κἂν ἡδονὴν ἴσως εἶχέ τινα τῇ λύπη κεκραμένην , εἰ τοιαύτην εἰσφο - ρὰν εἰσέφερε τῇ πόλει . ὁ δὲ ἀγανακτεῖ καὶ τὴν λει - τουργίαν οὐ φέρει καὶ λοιδορεῖται τοῖς θεοῖς καὶ μο - νονοὺ κατασκάπτει τοὺς νεώς . καὶ οἱ μὲν τὰ μέγιστα ἡμᾶς ἀγαθὰ εἰργασμένοι τὴν ἡσυχίαν ἦγον ἄν , ὁ δὲ πονηροῖς φαρμάκοις τὸν ἑαυτοῦ κατατρίψας βίον , ὥσπερ τις τύραννος , ὑποχωρεῖν ἀξιοῖ ταῖς ἡδοναῖς ταῖς ἑαυ - τοῦ τὴν κοινὴν ἀσφάλειαν .
Lemmas: οὗτος ἕκαστος , εἰμί ὁ υἱός ὑπό ὁ κλῆρος καταλαμβάνω ὁράω ὁ ἑαυτοῦ , ἴσως μέν οὐδέ ἄν δακρύω · εἰμί δέ οὖν , ἀλλά κἀν ἡδονή ἴσως ἔχω τις ὁ λύπη κεράννυμι , εἰμί τοιοῦτος εἰσφέρω - ρά εἰσφέρω ὁ πόλις . ὁ δέ ἀγανακτέω καί ὁ λέι - τουργίαν οὐ φέρω καί λοιδορέω ὁ θεός καί μ - νονός κατασκάπτω ὁ ναός . καί ὁ μέν ὁ μέγας ἐγώ ἀγαθός ἐργάζομαι ὁ ἡσυχία ἄγω ἄν , ὁ δέ πονηρός φάρμακον ὁ ἑαυτοῦ κατατρίβω βίος , ὥσπερ τις τύραννος , ὑποχωρέω ἀξιόω ὁ ἡδονή ὁ ἑ - ὁ ὁ κοινός ἀσφάλεια .
libanius.declamatio-41 48
διὰ τί ; διὰ τὰ πολλὰ τρόπαια καὶ τὰ αἰχμάλωτα σώματα καὶ ναῦς καὶ λιμέ - νας καὶ τόπους ; καίτοι κἂν εἰ πάντα ταῦτα ἦν , οὐδ’ ἂν οὕτως εἰκότως ἀπῄτει χάριν τὸ μηκέτ’ εἶναι τὴν πόλιν . εἰ δὲ μὴ στρατηγοῖς μηδ’ ἀριστεῦσι μηδ’ οἱ μεγίστων ἡμᾶς ἐξείλοντο κινδύνων ἔδοτ’ ἂν τοιαύτην | τιμήν , πῶς τῷ γόητι δώσετε ;
Lemmas: διά τίς ; διά ὁ πολύς τρόπαιο καί ὁ αἰχμάλωτος σῶμα καί ναῦς καί λιμός - γέννα καί τόπος ; καίτοι κἀν εἰμί πᾶς οὗτος εἰμί , οὐδέ ἄν οὕτως ἔοικα ἀπαιτέω χάρις ὁ μηκέτι ἔρχομαι ὁ πόλις . εἰμί δέ μή στρατηγός μηδέ ἀριστεύς μηδέ ὁ μέγας ἐγώ ἐξαιρέω κίνδυνος δίδωμι ἄν τοιοῦτος | τιμή , πῶς ὁ γόης δίδωμι ;
libanius.declamatio-41 49
οὐ φέρεις τὴν τοῦ παιδὸς σφαγήν ; εἰ δὲ ἀνὴρ γενόμενος ὅπλα λαβὼν ἔπεσεν ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ μαχόμενος , οὐδὲ τότ’ ἂν ἤνεγ - κἀς ; ἀλλ’ οἵ γε ἄλλοι πατέρες τοὺς οὕτω τεθνεῶτας ἔθαπτον σεμνυνόμενοι . καί πού τις καὶ στρατηγὸς τοὺς αὑτοῦ παῖδας ἀγαγὼν ἐπὶ τὴν μάχην νεκροὺς ἐπαν - ῆλθε κομίζων καὶ οὔτε τὴν πάλιν οὔθ’ αὑτὸν οὔτ’ ἐκείνους ἐμέμψατο . σὺ δ’ ἂν τοὺς σαυτοῦ παρῄνεις οἴκοι μένειν καὶ φεύγειν μᾶλλον ἀστρατείας γραφὴν ἢ τραύματα ὑπομεῖναι . ταχύ γ’ ἂν οὗτος , εἰ μεγαλο - ψυχίαν πατρὸς ὁ χρησμὸς ἐκάλει , πρὸ τῶν ἄλλων ἀναπηδήσας ἐπέδωκε τὸν υἱόν , ὅς οὐδὲ τὸν κλῆρον ἀνέχεται . 50 . Εἰ μὲν οὖν μὴ μάγος ἦσθα , παρεμυθούμην ἄν σε λόγοις οἷς κἂν ἄλλον πατέρα , ὅτι , ὦ φίλτατε , νόμιζέ σοι τὸν υἱὸν ἐν τῷ λοιμῷ τεθνάναι , νό - μιζε πρὸ τοῦ λοιμοῦ . λογίζου πόσους ἰσήλικας τούτῳ χθὲς ἐξηνέγκαμεν . τί δ’ , εἰ ἔτι δυσχερέ - στερον αὐτῷ τῆς νῦν τελευτῆς ὁ μετὰ ταῦτα εἶχε βίος ; ἐστεμμένος ἄπεισιν ἄμα σπονδῇ καὶ εὐχαῖς μέγαν ὑπὲρ ἑαυτοῦ καταλιμπάνων λό - γον .
Lemmas: οὐ φέρω ὁ ὁ παῖς σφαγή ; εἰμί δέ ἀνήρ γίγνομαι ὅπλον λαμβάνω πίπτω ὑπέρ ὁ αὐτός μάχομαι , οὐδέ τότε ἄν φέρω - εἰς ; ἀλλά ὁ γε ἄλλος πατήρ ὁ οὕτως θνῄσκω θάπτω σεμνύνω . καί ποῦ τις καί στρατηγός ὁ αὐτός παῖς ἄγω ἐπί ὁ μάχη νεκρός ἐπήν - ἔρχομαι κομίζω καί οὔτε ὁ πάλιν οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε ἐκεῖνος μέμφομαι . σύ δέ ἄν ὁ σεαυτοῦ παραινέω οἴκοι μένω καί φεύγω μᾶλλον ἀστρατεία γραφή ἢ τραῦμα ὑπομένω . ταχύς γε ἄν οὗτος , εἰμί μεγάλος - ψιχία πατήρ ὁ χρησμός καλέω , πρό ὁ ἄλλος ἀναπηδάω ἐπιδίδωμι ὁ υἱός , ὅς οὐδέ ὁ κλῆρος ἀνέχω . 50 . εἰμί μέν οὖν μή μάγος εἰμί , παραμυθέομαι ἄν σύ λόγος ὅς κἀν ἄλλος πατέρας , ὅτι , ὦ φίλος , νομίζω σύ ὁ υἱός ἐν ὁ λοιμός θνήσκω , νόος - μιζε πρό ὁ λοιμός . λογίζομαι πόσος ἰσῆλιξ οὗτος χθές ἐκφέρω . τίς δέ , εἰμί ἔτι δυσχερός - στερέω αὐτός ὁ νῦν τελευτή ὁ μετά οὗτος ἔχω βίος ; στέφω ἄπειμι ἄμη σπονδή καί εὐχή μέγας ὑπέρ ἑαυτοῦ καταλείπω λό - γος .
libanius.declamatio-41 51
ταυτὶ μὲν ἂν καὶ πολλὰ τοιαῦτα διῆλθον , εἰ μηδὲν τῶν ἄλλων διέφερες , νῦν δὲ ἄκουσον ἅ μοι δίδωσι λέγειν ἡ σὴ τέχνη · τί δέδοικας , ὦ μάγε ; τί κλαίεις ; ἔξεις καὶ μετὰ τὴν σφαγὴν τὸν υἱόν . ὑπακού - σεταί σοι καλοῦντι , φανεῖται , διαλέξεται , συνδιατρίψει τὰς νύκτας , ἦ πού σοι καὶ διακονήσει τῶν ἄλλων προθυμότερον εἰδώλων . μὴ τοίνυν ἄσχαλλε μετὰ τῆς πόλεως καὶ αὐτὸς ἰδίᾳ κερδαίνων .
Lemmas: οὗτος μέν ἄν καί πολύς τοιοῦτος διέρχομαι , εἰμί μηδείς ὁ ἄλλος διαφέρω , νῦν δέ ἀκούω ὅς ἐγώ δίδωμι λέγω ὁ σός τέχνη · τίς δείδω , ὦ μάγος ; τίς κλαίω ; ἔχω καί μετά ὁ σφαγή ὁ υἱός . ὑπακούω - σέτα σύ καλέω , φαίνω , διαλέγω , συνδιατρίβω ὁ νύξ , εἰμί ποῦ σύ καί διακονέω ὁ ἄλλος πρόθυμος εἴδωλον . μή τοίνυν ἀσχάλλω μετά ὁ πόλις καί αὐτός ἴδιος κερδαίνω .