ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-40 1.1
δυστυχὴς ὁ πατὴρ καὶ τῶν πώποτε πατέ - ρων ὁ δυστυχέστατος . ξίφος γὰρ πρὸ μικροῦ κατὰ νυμφίου καὶ παιδὸς νεονύμφου ἐπέσεισε . καὶ θερμὸν ἔτι τὸ ξίφος καὶ αἰ χεῖρες τοῦ λύθρου ἐναποστάζουσιν . ὅθεν δεῖ τῷ λόγῳ καὶ πάθους , ὧς ἔνι , μάλιστα . καὶ ὁσάκις μνησθῇ τῆς παιδός , καὶ ἐπιστενάξει τῷ λόγῳ καὶ ἀποκλαύσεται τῆς τύχης ἑαυτὸν καί τινα δαιμόνων τελχῖνα βαρὺν καταιτιάσεται , ὅς καὶ τῆς θυγατρὸς τὰς φρένας εἰς τοῦτο κακοῦ μετέστρεψε καὶ τὴν αὑτοῦ χεῖρα κατὰ τῆς παιδὸς ἐξεβίασε .
Lemmas: δυστυχής ὁ πατήρ καί ὁ πώποτε πατέ - ῥόος ὁ δυστυχής . ξίφος γάρ πρό μικρός κατά νυμφίος καί παῖς νεόνυμφος ἐπισείω . καί θερμός ἔτι ὁ ξίφος καί ὁ χείρ ὁ λύθρον ἐναποστάζω . ὅθεν δεῖ ὁ λόγος καί πάθος , ὅς ἐν , μάλιστα . καί ὁσάκις μιμνήσκω ὁ παῖς , καί ἐπιστενάζω ὁ λόγος καί ἀποκλαίω ὁ τυγχάνω ἑαυτοῦ καί τις δαίμων τελχῖνα βαρύς καταιτιάομαι , ὅς καί ὁ θυγάτηρ ὁ φρήν εἰς οὗτος κακός μεταστρέφω καί ὁ αὐτός χείρ κατά ὁ παῖς ἐκβιάζω .
libanius.declamatio-40 1.2
τὸ μὲν οὖν δυστυ - χὴς εἶναι πατἦρ | οὐκ ἀπαρνήσεται , τὸ δὲ κακός . τοῦτο δ’ , ὧς οἷόν τε , μὴ εἶναι διαγωνιεῖται καὶ προσ - αποδεῖξαι σπεύσει τὰ τῆς αὐτοχειρίας ἀβούλητα , ὅθεν καὶ τὸ ὑφορμοῦν θεραπεύσει καὶ τὰ τῆς ἀνάγκης ἐπι - βεβαιώσει ὀλίγα μὲν τῆς παιδὸς ἐφαπτόμενος καὶ τὰ πολλὰ εἰς τὸ τῆς γυναικὸς ἀνάγων εὐεξαπάτητον , ἴνα μὴ πάντη ἀνεύθυνον δοκοίη διαχρήσασθαι , τὸ δὲ πᾶν τῆς σκαιωρίας τῷ νυμφίῳ προσάψει καὶ τοῦ ὅλου δρά - μάτος ἐκεῖνον εἶναι ποιητὴν ἰσχυρίσεται , ἐπάξει μέντοι καὶ ὅπως τὰ πρῶτα κἀκείνου ἐκήδετο , ἔνα πανταχόθεν τὸ θηριώδης εἶναι δοκεῖν ἐξέλῃ καὶ τὸ βεβιάσθαι ἀντεισάξει .
Lemmas: ὁ μέν οὖν δυστυ - χέω εἰμί πατήρ | οὐ ἀπαρνέομαι , ὁ δέ κακός . οὗτος δέ , ὅς οἷος τε , μή εἰμί διαγωνίζομαι καί προς - ἀποδείκνυμι σπεύδω ὁ ὁ αὐτοχειρία ἀβούλητος , ὅθεν καί ὁ ὑφορμέω θεραπεύω καί ὁ ὁ ἀνάγκη ἐπι - βεβαιόω ὀλίγος μέν ὁ παῖς ἐφάπτω καί ὁ πολύς εἰς ὁ ὁ γυνή ἀνάγω εὐεξαπάτητος , ἵνα μή πάντῃ ἀνεύθυνος δοκέω διαχράομαι , ὁ δέ πᾶς ὁ σκαιωρία ὁ νυμφίος προσάπτω καί ὁ ὅλος δράω - μάτος ἐκεῖνος εἰμί ποιητής ἰσχυρίζομαι , ἐπάγω μέντοι καί ὅπως ὁ πρῶτος ἐκεῖνος κήδω , νάω πανταχόθεν ὁ θηριώδης εἰμί δοκέω ἐξαιρέω καί ὁ βιάζομαι ἀντεισάγω .
libanius.declamatio-40 1.3
οὕτω τοι καὶ οἱ παῖδες ἂν εἶεν οἱ καὶ τὸν πατέρα ἀδικεῖν ἀρξάμενοι μετὰ καὶ τοῦ παντὸς γένους , μετὰ τῆς ὅλης πόλεως καὶ αὐτοὶ ἐπὶ σφᾶς αὐ - τοὺς μονονουχὶ τὸ ξίφος ἄραντες καὶ ὁ πατὴρ ὁ τὴν ὕβριν τοῦ γένους ἐκκόψας καὶ τὸ τῆς πόλεως εὔφημόν ἐν πλείονι τοῦ πατὴρ εἶναι θέμενος .
Lemmas: οὗτος ὅς καί ὁ παῖς εἄν ἄγω ὁ καί ὁ πατήρ ἀδικέω ἄρχω μετά καί ὁ πᾶς γένος , μετά ὁ ὅλος πόλις καί αὐτός ἐπί σφεῖς αὖος - ὁ μονονού ὁ ξίφος ἀείρω καί ὁ πατήρ ὁ ὁ ὕβρις ὁ γένος ἐκκόπτω καί ὁ ὁ πόλις εὔφημος ἐν πλείων ὁ πατήρ εἰμί τίθημι .
libanius.declamatio-40 2
Ἡ μελέτη .
Lemmas: ὁ μελέτη .
libanius.declamatio-40 2.1
1 . Εἰ μὴ πατέρας ὑμᾶς ὄντας ᾔδειν , ὧ ἄνδρες , τάχα τι καὶ λέγειν δοκεῖν ᾤμην ἂν τὸν κατήγορον , καὶ τὰ πατέρων ἐν οὐ πατράσι διαβάλλειν ἐπιχειρῶν ἦν ἂν οὗτος , οἶμαι , πολὺ πιθανώτερος · ἐπεὶ δὲ πατέρες μὲν ὑμεῖς καὶ τὴν περὶ τοὺς παῖδας φιλοστοργίαν οὐκ ἀγνοεῖτε , καὶ τοῦτο μόνον ὁ κατήγορος ἀφελέσθαι <με> | μετὰ καὶ τῆς Τύχης οὐκ ἴσχυσε , πατὴρ δὲ καὶ αὐτὸς δυστυχὴς μὲν ἄλλως καὶ πατέρων ἀπάντων ἐλε - εινότατος , κακὸς δὲ περὶ τὴν φύσιν ἑκὼν οὔτ’ αὐτὸς γεγένημαι οὔθ’ οὗτος ἂν εἰπεῖν ἔχοι , δέομαι ὑμῶν καὶ πάνυ δέομαι , μή μου πρότερον κατ’ αψηφιεῖσθε μηδ’ ὡς ἄδικον περὶ τοὺς ἐμοὺς ἀποκτείνητε , πρὶν ἂν αὐ - τοὶ λογίσησθε παρεστάναι τῷ βήματι καὶ τῷ λογισμῷ , μὴ γὰρ δή ποτε τοῖς ἔργοις εἰς τοῦτο τύχης ἐλθεῖν δόξαιτε , καὶ πηλίκα μὲν ἡ φύσις δύναται παρὰ τοῖς πατράσι ξυλλογιεῖσθε , τίνα δὲ καὶ παῖδες τολμήσαιεν ὧς εἰς τοσοῦτον ἐγεῖραι τοὺς τεκόντας ἔχθος ὧς καὶ ξίφει τὴν δεξιὰν ὁπλίσαι καθ’ ὧν ἔτεκον καὶ μεθ’ οὓς οὐκέτι τὸ καλεῖσθαι πατέρες ἕξουσιν .
Lemmas: 1 . εἰμί μή πατήρ σύ εἰμί οἶδα , ἵημι ἀνήρ , τάχα τίς καί λέγω δοκέω οἴομαι εἄν ὁ κατήγορος , καί ὁ πατήρ ἐν οὖον πατήρ διαβάλλω ἐπιχειρέω εἰμί εἄν οὗτος , οἴομαι , πολύς πιθανός · ἐπεί δέ πατήρ μέν σύ καί ὁ περί ὁ παῖς φιλοστοργία οὐ ἀγνοέω , καί οὗτος μόνος ὁ κατήγορος ἀφαιρέω <με> | μετά καί ὁ Τύχη οὐ ἰσχύω , πατήρ δέ καί αὐτός δυστυχής μέν ἄλλως καί πατήρ ἀπαντάω αἱρέω - ἔρνος , κακός δέ περί ὁ φύσις ἑκών οὔτε αὐτός γίγνομαι οὔτε οὗτος εἄν εἶπον ἔχω , δήω σύ καί πάνυ δήω , μή ἐγώ πρότερος κατά αψηφιιημι μηδέ ὡς ἄδικος περί ὁ ἐμός ἀποκτείνω , πρίν εἄν αὖος - σύ λογίζομαι παρίστημι ὁ βῆμα καί ὁ λογισμός , μή γάρ δή ποτός ὁ ἔργον εἰς οὗτος τυγχάνω ἔρχομαι δοκέω , καί πηλίκος μέν ὁ φύσις δύναμαι παρά ὁ πατήρ συλλογίζομαι , τίς δέ καί παῖς τολμάω ὅς εἰς τοσοῦτος ἐγείρω ὁ τίκτω ἔχθος ὅς καί ξίφος ὁ δεξιά ὁπλίζω κατά ὅς τίκτω καί μετά ὅς οὐκέτι ὁ καλέω πατήρ ἔχω .
libanius.declamatio-40 2.2
εἰ μὲν οὖν ὧς ἀπλῶς ἀτυχῶν ἐγὼ κρίνομαι παρ’ ὑμῖν καί τις εὐθύνας οἶδε παρά του τῶν νόμων τοῖς πρὸς οὓς τὰ τῆς Τύχης οὐκ εὐμενῆ , καὶ τοῦτο τῷ κατηγόρῳ τὸ σπούδασμα κτεῖναι τὸν μηδ’ ὅπως ἐσεῖται βουλόμενον , ἡκέτω μὲν μετὰ ξίφους ὁ δήμιος , ὁ δὲ βέλτιστος εὐθυ - νέτω , ὑμεῖς δ’ ἐπὶ τούτοις ποιεῖσθε τὰς ψήφους , μὴ μέλλετε , ὧς χαριεῖσθε μέν , εἰ οὕτω πατέρα δυστυχῆ μετὰ καὶ τῶν προσόντων συνεκκόψετε κακῶν καὶ τὸ ζῆν ἀφαιρήσεσθε τὸν εἰς τοσοῦτον συμφορᾶς ἀφικόμε - νον ὡς ταῖς αὑτὸν αὑτοῦ χερσὶν ἀφελέσθαι τὸ πατὴρ ὄνομα τοῦτο δὴ τὸ γλυκὺ μὲν τοῖς ἄλλοις , οὐ γὰρ δὴ τοιοῦτον καὶ ἡμῖν ὁ δαίμων παρῆκεν · εἰ δ’ ἕτερον μὲν ἀτυχεῖν καὶ οἰκτείρεσθαι , ἕτερον δὲ κακουργεῖν καὶ κολάζεσθαι , κατελεήσατε τῆς τύχης τὸν μηδὲν μὲν ἠδικηκότα , μείζω δὲ τῶν ἁπάντων ἠτυχηκότα καὶ παῖ - δας μὲν αὐτὸν καὶ τεκόντα καὶ θρεψάμενον , οὐκέτι δὲ καὶ τῶν ἐλπίδων | ἀπονάμενον , ἃς ἐπὶ τούτοις , ὦ θεοί , καλὰς καὶ γενναίας ὑπέτρεφον , μεθ’ ὧν πρῴην ἐβίουν καὶ νῦν οἰχομένων ξυνοίχεσθαι κἀμοὶ βέλτιον ἂν εἴη .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὅς ἀπλόος ἀτυχής ἐγώ κρίνω παρά σύ καί τις εὐθύνω οἶδα παρά ὁ ὁ νόμος ὁ πρός ὅς ὁ ὁ Τύχη οὐ εὐμενής , καί οὗτος ὁ κατήγορος ὁ σπούδασμα κτείνω ὁ μηδέ ὅπως σέω βούλομαι , ἥκω μέν μετά ξίφος ὁ δήμιος , ὁ δέ ἀγαθός εὐθύς - νέτος , σύ δέ ἐπί οὗτος ποιέω ὁ ψῆφος , μή μέλλω , ὅς χαρίζομαι μέν , εἰμί οὗτος πατήρ δυστυχής μετά καί ὁ πρόσειμι συγκόπτω κακός καί ὁ ζῶ ἀφαιρέω ὁ εἰς τοσοῦτος συμφορά ἀφικνέομαι - νοῦς ὡς ὁ ἑαυτοῦ αὐτός χείρ ἀφαιρέω ὁ πατήρ ὄνομα οὗτος δή ὁ γλυκύς μέν ὁ ἄλλος , οὖον γάρ δή τοιοῦτος καί ἐγώ ὁ δαίμων παρίημι · εἰμί δέ ἕτερος μέν ἀτυχέω καί οἰκτίρω , ἕτερος δέ κακουργέω καί κολάζω , κατελεέω ὁ τυγχάνω ὁ μηδείς μέν ἀδικέω , μείζων δέ ὁ ἅπας ἀτυχέω καί παῖς - δαΐς μέν αὐτός καί τίκτω καί τρέφω , οὐκέτι δέ καί ὁ ἐλπίς | ἀπονίναμαι , ὅς ἐπί οὗτος , εἰμί θεός , κάλως καί γενναῖος ὑποτρέφω , μετά ὅς πρώην βιόω καί νῦν οἴχομαι συνοίχομαι ἐγώ ἀγαθός εἄν εἰμί .
libanius.declamatio-40 2.3
έν μὲν οὖν τοῦτο καὶ πρῶτον τῆς ὑμῶν φιλανθρωπίας δέομαι , δεύτερον δὲ μηδὲν εἰς δίκην καὶ τοῦ προτέρου τούτου λειπόμενον , ὅτι πατὴρ μὲν ὁ κρινόμενος ἐγὼ καὶ πρὸς γένους οἱ πεπτωκότες καὶ συγγενῆ τὰ κακὰ καὶ δεῖ με διὰ τούτων βαδίζειν ἐπὶ τὸ πείσειν ὧς οἶ μὲν ἠδίκουν , ἐγὼ δὲ τὴν ὕβριν ἀπε - κρουόμην .
Lemmas: ἐν μέν οὖν οὗτος καί πρῶτος ὁ σύ φιλανθρωπία δήω , δύο δέ μηδείς εἰς δίκη καί ὁ πρότερος οὗτος λείπω , ὅτι πατήρ μέν ὁ κρίνω ἐγώ καί πρός γένος ὁ πίπτω καί συγγενής ὁ κακός καί δεῖ ἐγώ διά οὗτος βαδίζω ἐπί ὁ πείθω ὅς οἶς μέν ἀδικέω , ἐγώ δέ ὁ ὕβρις θέραψ - κρούω .
libanius.declamatio-40 2.4
τούτου μὲν οὖν ὁ χρηστὸς οὗτος αἴτιος τοιαύτην μοι προθέμενος αἵρεσιν δυοῖν τούτοιν ἑλέσθαι θάτερον , ἢ μηδὲν εἰπεῖν ἀνεχόμενον μετὰ κακούργων κεῖσθαι ἢ μὴ κακουργεῖν ἐλέγχειν πειρώμενον αὐτὸν ἀνακαλύπτειν ὡς ἐπὶ θεάτρου τὰς ἐμαυτοῦ συμφοράς .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὁ χρηστός οὗτος αἴτιος τοιοῦτος ἐγώ προτίθημι αἵρεσις δύο οὗτος αἱρέω ἕτερος , ἢ μηδείς εἶπον ἀνέχω μετά κακοῦργος κεῖμαι ἢ μή κακουργέω ἐλέγχω πειράω αὐτός ἀνακαλύπτω ὡς ἐπί θέατρον ὁ ἐμαυτοῦ συμφορά .
libanius.declamatio-40 2.5
5 . ἔοικε δ’ ἡ Τύχη μετὰ τοῦ παρόντος καὶ τοῦτό με τῶν πατέρων ἀφαιρεῖσθαι σπεύδειν τὸ μὴ τὰς τῶν παίδων ὕβρεις περιστέλλειν , ὡς οἶόν τε . ἂν οὖν ἐγὼ μὲν ἀναμνησθῶ τοῦ θαυμαστοῦ νυμφίου καὶ τῶν κα - λῶν τῆς παιδὸς ἐπιτηδευμάτων καὶ τὰ μὲν ἀθρόα προσεπιρρεύσῃ τὰ δάκρυα , τὰ δὲ τῆς φωνῆς ἐκκεκόψε - ται , τὰ δὲ τῶν λόγων οἰχήσεται , μὴ περιίδητε τῷ πά - θεῖ τῆς μνήμης ἐκκρουόμενον τὰ πολλά , ἀλλ’ αὐτοὶ προσαναπληροῦν πειρᾶσθε τὰ τὸν ἐμὸν ἐκπεφευγότα λογισμὸν συγκεχυμένον οὕτω πολλοῖς τοῖς κακοῖς καὶ μηδ’ ὅ τι καὶ χρὴ λέγειν ἀκριβῶς ἔχοντα ξυνορᾶν . τοῦτο γὰρ ἐμοὶ μὲν ἔσται τοῦ μὴ κακουργεῖν δικαία τις ἐπικουρία , ὑμῖν | δ’ οὐκ ἀγεννὴς βεβαίωσις ὧς τὰ πάντα ψηφίζεσθε εὔορκα .
Lemmas: 5 . ἔοικα δέ ὁ Τύχη μετά ὁ πάρειμι καί οὗτος ἐγώ ὁ πατήρ ἀφαιρέω σπεύδω ὁ μή ὁ ὁ παῖς ὕβρις περιστέλλω , ὡς οἶος τε . εἄν οὖν ἐγώ μέν ἀναμιμνήσκω ὁ θαυμαστός νυμφίος καί ὁ ἄν - λάω ὁ παῖς ἐπιτήδευμα καί ὁ μέν ἀθρόος προσεπιρρέω ὁ δάκρυ , ὁ δέ ὁ φωνή ἐκκόπτω - ὁ , ὁ δέ ὁ λόγος οἴχομαι , μή περιοράω ὁ πᾷ - θέω ὁ μνήμη ἐκκρούω ὁ πολύς , ἀλλά αὐτός προσαναπληρόω πειράω ὁ ὁ ἐμός ἐκφεύγω λογισμός συγχέω οὗτος πολύς ὁ κακός καί μηδέ ὅς τίς καί χρή λέγω ἀκριβῶς ἔχω συνοράω . οὗτος γάρ ἐγώ μέν εἰμί ὁ μή κακουργέω Δίκαιος τις ἐπικουρία , σύ | δέ οὐ ἀγεννής βεβαίωσις ὅς ὁ πᾶς ψηφίζω εὔορκος .
libanius.declamatio-40 2.6
6 . Ἠγαγόμην , ὦ ἄνδρες , γυναῖκα κατὰ τοὺς τῆς πόλεως νόμους καὶ παίδων ἀκοῦσαι πατὴρ ἐπηυξάμην ὁ δυστυχὴς ὡς μὲν τοῖς τεκοῦσιν ἡμῖν πάνθ’ ὁπόσα καὶ χρηστοὶ παῖδες γενησομένων , ὡς δὲ τῇ τε πόλει καὶ τῷ δήμῳ χρῆσι μ’ εὑ σ’ ὄντων ἐν στρατηγίαις , ἐν χορη - γίαις , ἐν δημαγωγίαις , ἐν εἰσφοραῖς , ἐπ’ εἰρήνης ἔνδον , ἐν πολέμοις ἔξωθεν .
Lemmas: 6 . ἄγω , εἰμί ἀνήρ , γυνή κατά ὁ ὁ πόλις νόμος καί παῖς ἀκούω πατήρ ἐπεύχομαι ὁ δυστυχής ὡς μέν ὁ τίκτω ἐγώ πᾶς ὁπόσος καί χρηστός παῖς γίγνομαι , ὡς δέ ὁ τε πόλις καί ὁ δῆμος χρῆσις εἷς ὅς σός εἰμί ἐν στρατηγία , ἐν Χόρη - γία , ἐν δημαγωγία , ἐν εἰσφορά , ἐπί εἰρήνη ἔνδον , ἐν πόλεμος ἔξωθεν .
libanius.declamatio-40 2.7
οἱ δ’ ἄρα θεοὶ τὸ μέν τι καὶ ἔδοσαν , τὸ δ’ ἐπέσχον . παῖδα μὲν γὰρ ἐχαρίσαντο καὶ πατὴρ ἐντεῦθεν ὡρώμην ἐγὼ καὶ τοῦτο προσάπαξ ὧς ἄν , οἶμαι , τῶν θεῶν καὶ ταῦτα βίᾳ πειθομένων καὶ τοῖς ἐμοῖς ἱερείοις οὐ πάνυ τι τὸν νοῦν προσεχόντων · τὸ δέ μοι καὶ μέχρι παντὸς ταυτηνὶ φυλάξαι τὴν προσηγορίαν , τοῦτο δ’ , ὡς ἔοικεν , οὔτ’ ἐκείνοις ἐδέ - δοκτο οὔτ’ αὐτῷ μοι τοῦ λοιποῦ περίεστιν .
Lemmas: ὁ δέ ἄρα θεός ὁ μέν τίς καί δίδωμι , ὁ δέ ἐπέχω . παῖς μέν γάρ χαρίζομαι καί πατήρ ἐντεῦθεν ὁράω ἐγώ καί οὗτος προσάπαξ ὅς ἄν , οἴομαι , ὁ θεός καί οὗτος βία πείθω καί ὁ ἐμέω ἱερεῖον οὖον πάνυ τίς ὁ νόος προσέχω · ὁ δέ ἐγώ καί μέχρι πᾶς οὗτος φυλάσσω ὁ προσηγορία , οὗτος δέ , ὡς ἔοικα , οὔτε ἐκεῖνος ἐδέ - δοκτο οὔτε αὐτός ἐγώ ὁ λοιπός περίειμι .
libanius.declamatio-40 2.8
ἀλλὰ ταῦτα μὲν τῆς ὑστέρας βαρυδαιμονίας καὶ τοῦ μετέ - πειτα πονηροῦ τελχῖνος , τῷ δ’ οὖν τότε μεθ’ ἡδονῆς ἐδεχόμην τὸ πρᾶγμα . θεῶν δῶρον ἡγούμην τὴν παῖδα καὶ τοῦ παντὸς γένους ἐκεῖθεν ὥσπερ τι δεδόσθαι μοι ζώπυρον . ἐπεὶ δὲ καὶ μεῖραξ ἐγεγόνει καὶ τῆς φρονού - σης ἡλικίας ἥπτετο καὶ τὴν μορφὴν μὲν οὐκ ἄσημος ἦν , ἀλλά τι καὶ κάλλους τῷ προσώπῳ ἐνέλαμπε καὶ τὸν νοῦν , ὥς γε ἐδόκει τέως , οὐ πάνυ τῆς ἔξωθεν ὥρας ἐλείπετο , ἐγὼ μὲν ἐνουθέτουν , ἡ δὲ μήτηρ ἐπαί - δεῦεν ἐπὶ τῇ ταλασίᾳ διαπονουμένην πάνθ’ ὅσα γυ - ναικῶν ἔργα .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ὁ ὕστερος βαρυδαιμονία καί ὁ Μετέ - ἔπειτα πονηρός τελχῖνος , ὁ δέ οὖν τότε μετά ἡδονή δέχομαι ὁ πρᾶγμα . θεός δῶρον ἡγέομαι ὁ παῖς καί ὁ πᾶς γένος ἐκεῖθεν ὥσπερ τίς δίδωμι ἐγώ Ζώπυρος . ἐπεί δέ καί μεῖραξ γίγνομαι καί ὁ φρονέω - σός ἡλικία ἅπτω καί ὁ μορφή μέν οὐ ἄσημος εἰμί , ἀλλά τίς καί κάλλος ὁ πρόσωπον ἐλλάμπω καί ὁ νόος , ὅς γε δοκέω τέως , οὖον πάνυ ὁ ἔξωθεν ὥρα λείπω , ἐγώ μέν νουθετέω , ὁ δέ μήτηρ παῖς - δήω ἐπί ὁ ταλασία διαπονέω πᾶς ὅσος γυ - ναικως ἔργον .
libanius.declamatio-40 2.9
ἐγὼ δὲ ὁ τότε μὲν πατήρ , οὐ γὰρ ἔτι καὶ νῦν παραμένει μοι | τοὔνομα τοῦτο , ὡς εἴθε μηδὲ τὴν ἀρχὴν μήτ’ ἐκείνη μήτηρ μήτ’ αὐτὸς ἐγὼ πατὴρ ἠκούσαμεν , τὸ γὰρ νῦν ἐπὶ τοιούτοις θρηνεῖν πάντως ἂν τὸ μηδὲ τεκεῖν ὅλως παρείλετο , τότε δ’ οὖν ὅμως τί μὲν ἐπὶ σωφροσύνῃ τῆς παιδὸς οὐκ ἐτεχνώμην ; τί δὲ οὐ παρῄνουν ; κάλλους μὲν ἤδη , λέγων , ἱκανῶς ἔχεις , ὦ παῖ , τοῖς θεοῖς οὕτω καὶ τῇ τύχη δοκοῦν , καὶ τά γε δῶρα τῆς φύσεως οὐ μεμπτά , δεῖ δέ σε καὶ τοῖς ἔξωθεν τὰ παρὰ σαυτῆς ἐποικοδομεῖν , ὥστε καὶ τὴν ψυχὴν μη - ’δεν ἧττον ἐπανθεῖν ἢ τὰ περὶ τὸ σῶμα . τούτου μὲν γὰρ τὴν φύσιν ἅπας θαυμάσει κἀκείνης εἶναι δῶρον τὰ τῆς ὥρας νομίσει , ἤν δὲ σὺ σωφρονοίης καὶ πᾶν ὅ τι καὶ παρθένοις πρἐ - πον ἐπιτηδεύοις , τοῦτο δὲ οὐκ ἔσται τῶν ἁπάν - τῶν οὐδεὶς ὅς οὐχὶ σὸν εἶναι τὸ καλὸν φαίη .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ τότε μέν πατήρ , οὖον γάρ ἔτι καί νῦν παραμένω ἐγώ | ὄνομα οὗτος , ὡς εἴθε μηδέ ὁ ἀρχή μήτε ἐκεῖνος μήτηρ μήτε αὐτός ἐγώ πατήρ ἀκούω , ὁ γάρ νῦν ἐπί τοιοῦτος θρηνέω πάντως εἄν ὁ μηδέ τίκτω ὅλως παραιρέω , τότε δέ οὖν ὅμως τίς μέν ἐπί σωφροσύνη ὁ παῖς οὐ τεχνάομαι ; τίς δέ οὖον παραινέω ; κάλλος μέν ἤδη , λέγω , ἱκανῶς ἔχω , εἰμί παῖς , ὁ θεός οὗτος καί ὁ τύχη δοκέω , καί ὁ γε Δῶρα ὁ φύσις οὖον μεμπτός , δεῖ δέ σύ καί ὁ ἔξωθεν ὁ παρά σεαυτοῦ ἐποικοδομέω , ὥστε καί ὁ ψυχή μη - δένω κακός ἐπαναθέω ἢ ὁ περί ὁ σῶμα . οὗτος μέν γάρ ὁ φύσις ἅπας θαυμάζω κά̓κες εἰμί δῶρον ὁ ὁ ὥρα νομίζω , ἐάν δέ σύ σωφρονέω καί πᾶς ὅς τίς καί παρθένος πρόειμι - πως ἐπιτηδεύω , οὗτος δέ οὐ εἰμί ὁ ἐπάν - ὁ οὐδείς ὅς οὐ σός εἰμί ὁ καλός φημί .
libanius.declamatio-40 2.10
ὡς εἴ γε τὸν μὲν τοῦ προσώπου λειμῶνα λαμπρὸν ὑποφανεῖς , τὰ δὲ τῆς ψυχῆς , ὅ μὴ θεοὶ δοῖεν , τοῖς χείροσι τῶν ἔργων καταρρυπανεῖς καὶ τὸ μὲν τῆς σωφροσύνης ἀπέσται καλόν , τὸ δὲ τῆς αἰδοῦς οὐ προσέσται σεμνόν , ἐς οὐδὲν ἄν σοι καὶ τὰ τῆς ὥρας περισταίη . αἰσχυνεῖς μὲν γὰρ τὸ γένος , αἰσχυνεῖς δὲ σαυτὴν μετὰ καὶ τῆς μορφῆς , τὴν δὲ τοῦ σώματος ἀγλαίαν ἐπελέγξει σοι τὸ τῆς ψυχῆς ἄκοσμον .
Lemmas: ὡς εἰμί γε ὁ μέν ὁ πρόσωπον λειμών λαμπρός ὑποφαίνω , ὁ δέ ὁ Ψυχή , ὅς μή θεός δίδωμι , ὁ χείρων ὁ ἔργον καταρρυπαίνω καί ὁ μέν ὁ σωφροσύνη ἄπειμι1 καλός , ὁ δέ ὁ αἰδώς οὖον πρόσειμι σεμνός , εἰς οὐδείς ἄν σύ καί ὁ ὁ ὥρα περιίστημι . αἰσχύνω μέν γάρ ὁ γένος , αἰσχύνω δέ σεαυτοῦ μετά καί ὁ μορφή , ὁ δέ ὁ σῶμα ἀγλαία ἐπελέγχω σύ ὁ ὁ Ψυχή ἄκοσμος .
libanius.declamatio-40 2.11
ἐπὶ τούτοις καθ’ ἑκάστην πολλὰ μὲν ἐπέρρει μοι τὰ παρα - δείγματα , πολλαὶ δ’ εἰσήγοντο τοῦ προτέρου γένους ἐφ’ ἑκατέρου τρόπου τὴν δόκησιν ἔχουσαι . καὶ τῶν μὲν τοὺς ἐπαίνους εἰς μέσον προὐτίθουν , ὁπόσας ἢ λόγοις ἄνδρες ἐθαύμασαν ἢ ποιηταὶ τοῖς ἔπεσιν ἀπε - σέμνυναν , ταῖς δὲ διελοιδορούμην , ὁπόσαι μὴ πρὸς καλόν τι τῆς ὥρας ἀπώναντο .
Lemmas: ἐπί οὗτος κατά ἕκαστος πολύς μέν ἐπέρρω ἐγώ ὁ παρά - δεῖγμα , πολύς δέ εἰσάγω ὁ πρότερος γένος ἐπί ἑκάτερος τρόπος ὁ δόκησις ἔχω . καί ὁ μέν ὁ ἔπαινος εἰς μέσος προτίθημι , ὁπόσος ἢ λόγος ἀνήρ θαυμάζω ἢ ποιητής ὁ ἔπος θέραψ - σεμνύνω , ὁ δέ διαλοιδορέω , ὁπόσος μή πρός καλός τίς ὁ ὥρα ἀπονίναμαι .
libanius.declamatio-40 2.12
ὡς οὖν ἐγὼ μὲν ἔλεγον , ἡ δ’ οὐκ ἀηδῶς τοὺς λόγους ἐδέχετο , ὁ δὲ χρόνος θᾶττον ἐπιτρέχων τὸ τῆς ἡλικίας παρεῖχεν ἐπί - γαμον , ἐνταῦθα ἐγὼ μὲν ἐσκοπούμην ὅπως καλῶς | ἕξει μοι τὰ τοῦ κήδους , καὶ τῶν μὲν τὸ γένος ἐξηρευνώμην , τῶν δὲ τοὺς τρόπους διεσκοπούμην , τῶν δ’ ἄλλως ἀπεπειρώμην . ἀλλ’ ὁ δαίμων ἐκεῖνος ὃς εἰς τοῦτό με συμφορᾶς παρήγαγεν ἕτερον , ὡς ἔοικε , τρό - πον ἡμῖν ἀντεπαλαμᾶτο . ὃς τοὺς μὲν ἄλλους παραδρα - μεῖν’ ἔπεισε , τῷ δὲ πάντων κακίστῳ ξυνάψαι μοι τὸ θυγάτριον κατηνάγκασεν .
Lemmas: ὡς οὖν ἐγώ μέν λέγω , ὁ δέ οὐ ἀηδής ὁ λόγος δέχομαι , ὁ δέ χρόνος ταχύς ἐπιτρέχω ὁ ὁ ἡλικία παρέχω ἐπί - γάμος , ἐνταῦθα ἐγώ μέν σκοπέω ὅπως καλῶς | ἔχω ἐγώ ὁ ὁ κῆδος , καί ὁ μέν ὁ γένος ἐξερευνάω , ὁ δέ ὁ τρόπος διασκοπέω , ὁ δέ ἄλλως ἀποπειράομαι . ἀλλά ὁ δαίμων ἐκεῖνος ὅς εἰς οὗτος ἐγώ συμφορά παράγω ἕτερος , ὡς ἔοικα , τρέ - πως ἐγώ ἀντιπαλαμάομαι . ὅς ὁ μέν ἄλλος παραδράω - μένω πείθω , ὁ δέ πᾶς κακός συνάπτω ἐγώ ὁ θυγάτριον καταναγκάζω .
libanius.declamatio-40 2.13
ἤγετο μὲν οὖν τὰ τοῦ κήδους καὶ παρῆσαν τοὺς τῆς θυγατρός μοι γάμους συνεορτάσοντες ἑταῖροι , ξένοι , πάντες οἱ τοῦ γένους , οἱ τῆς πόλεως , τῶν εἰσέπειτα συμφορῶν εἶπεν ἄν τις φιλότιμον θέατρον · ἐγὼ δὲ ὁ δείλαιος , οὐ γὰρ ἐπὶ τούτοις ᾤμην ἀποτελευτῆσαί μοι τὰ τῆς Τύχης , δᾷδας γαμηλίους ὑπανῆπτον καὶ τῆς θαυμασίας ἐκείνης παι - δὸς προεπόμπευσα καὶ τὰ βελτίω προσεπηυξάμην καί τι τῆς εὐχῆς καὶ τῷ καλῷ νυμφίῳ προσέθηκα , ὡς γέ - νοιτο μὲν ἐκεῖνος εὐδαίμων πατήρ , ὦ θεοί , γένοιτο δ’ ἐμὲ καὶ πάππον ἀκοῦσαι μετὰ πατρός .
Lemmas: ἄγω μέν οὖν ὁ ὁ κῆδος καί πάρειμι ὁ ὁ θυγάτηρ ἐγώ γάμος συνεορτάζω ἑταῖρος , ξένος , πᾶς ὁ ὁ γένος , ὁ ὁ πόλις , ὁ εἰσέπειτα συμφορά εἶπον ἄν τις φιλότιμος θέατρον · ἐγώ δέ ὁ δείλαιος , οὖον γάρ ἐπί οὗτος οἴομαι ἀποτελευτάω ἐγώ ὁ ὁ Τύχη , δαίς1 γαμήλιος ὑπανάπτω καί ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος παῖς - δίδωμι προπομπεύω καί ὁ ἀγαθός προσεπηυξάμην καί τίς ὁ εὐχή καί ὁ καλός νυμφίος προστίθημι , ὡς γε - νέομαι μέν ἐκεῖνος εὐδαίμων πατήρ , εἰμί θεός , γίγνομαι δέ ἐγώ καί πάππος ἀκούω μετά πατήρ .
libanius.declamatio-40 2.14
οὐκ ᾔδειν δὲ ἄρα ὧς τὰ μὲν τῆς εὐχῆς ἀποπεσεῖται πάντως ἀτέ - λεστα , ταῖς δὲ χερσὶ ταύταις ὑφ’ ὧν τὴν μὲν ἐθρεψά - μην , τὸν δ’ ἐνυμφοκόμουν , ξίφους , οἴμοι καὶ σφαγέως ἅψομαι καὶ τούτους ἀνελεῖν ἐκβιασθήσομαι , παρ’ οἷς καὶ μόνοις τὰς ἀμείνους ἔτρεφον ἐλπίδας , οὓς ἐπὶ μακρὸν βιῶναι τοὺς θεοὺς ἐλιπάρουν , παρ’ ὧν τὰς τελευταίας ἐσχηκέναι τιμὰς καὶ τἄλλα ὅσια τῶν οἰχο - μένων .
Lemmas: οὐ οἶδα δέ ἄρα ὅς ὁ μέν ὁ εὐχή ἀποπίπτω πάντως ἁλί-ευμα - Λέστα , ὁ δέ χείρ οὗτος ὑπό ὅς ὁ μέν τρέφω - μείς , ὁ δέ νυμφοκομέω , ξίφος , οἴμοι καί σφαγεύς ἅπτω καί οὗτος ἀναιρέω ἐκβιάζω , παρά ὅς καί μόνος ὁ ἀγαθός τρέφω ἐλπίς , ὅς ἐπί μακρός βιόω ὁ θεός λιπαρέω , παρά ὅς ὁ τελευταῖος ἔχω τιμή καί ἄλλος ὅσιος ὁ οἰχο - Μένων .
libanius.declamatio-40 2.15
ἔθυον μὲν οὖν ἤδη τοὺς γάμους καὶ τὸ γαμήλιον πῦρ ὑπανάπτων ἔχαιρον ὁ μετ’ οὐ πολὺ τὰς ἐπιθανατίους ἀναψόμενος δᾷδας καὶ τὴν ἐπικηδείαν πομπὴν ἐκπομπεύσων , ὡς δὲ τὰ τοῦ γάμου ἦν ἐπὶ τῷ τέλει , ἐντεῦθεν ὁ μὲν εἶχε τὸ θυγάτριον ὑπὸ νόμοις ἀγόμενος , ἡμεῖς δὲ καὶ υἱωνοὺς ὠνειρώττομεν | ἐπιδεῖν οἱ μετ’ οὐ πολὺ καὶ τὴν μόνην παῖδα προσ - ἀφῃρημένοι .
Lemmas: θύω μέν οὖν ἤδη ὁ γάμος καί ὁ γαμήλιος πῦρ ὑπανάπτω χαίρω ὁ μετά οὖον πολύς ὁ ἐπιθανάτιος ἀνάπτω δαίς1 καί ὁ ἐπικηδεία πομπή ἐκπομπεύω , ὡς δέ ὁ ὁ γάμος εἰμί ἐπί ὁ τέλος , ἐντεῦθεν ὁ μέν ἔχω ὁ θυγάτριον ὑπό νόμος ἄγω , ἐγώ δέ καί υἱωνός ὀνειρώσσω | ἐπεῖδον ὁ μετά οὖον πολύς καί ὁ μόνος παῖς προς - ἀφαιρέω .
libanius.declamatio-40 2.16
αὕτη τῶν καθ’ ἡμᾶς ἀτυχημάτων ἀρχή , τοῦτο τῶν ἡμετέρων συμφορῶν τὸ προοίμιον . ὡς γὰρ οἴκοι μετὰ τῶν ἕδνων τοὐμὸν εἶχε θυγάτριον καὶ δε - σπότης ἦν τοῦ τῆς γυναικὸς σώματος , βουλεύεται βου - λὴν ἀνοσιωτάτην καὶ τοῦ κήδους ἀνάξιον . ὁρᾷ τὰ χρή - μάτα , λογίζεται τὴν ἀφαίρεσιν , συλλογίζεται τὸν νόμον ὑφ’ οὗ τὸ μηδὲν ἔχειν τὴν μοιχευομένην διώρισται . ἐντεῦθεν ἐπιβουλεύειν ἄρχεται τῇ γυναικί .
Lemmas: οὗτος ὁ κατά ἐγώ ἀτύχημα ἀρχή , οὗτος ὁ ἡμέτερος συμφορά ὁ προοίμιον . ὡς γάρ οἴκοι μετά ὁ ἕδνον ἐμός ἔχω θυγάτριον καί δέ - Σποτῆς εἰμί ὁ ὁ γυνή σῶμα , βουλεύω βοῦς - λήν ἀνόσιος καί ὁ κῆδος ἀνάξιος . ὁράω ὁ χρή - μάτη , λογίζομαι ὁ ἀφαίρεσις , συλλογίζομαι ὁ νόμος ὑπό ὅς ὁ μηδείς ἔχω ὁ μοιχεύω διά-ὁρίζω . ἐντεῦθεν ἐπιβουλεύω ἄρχω ὁ γυνή .
libanius.declamatio-40 2.17
καὶ τῆς ἐπιβουλῆς , ὦ Ζεῦ καὶ Ἤρα καὶ πάντες ἄλλοι δαί - μονές τε καὶ θεοὶ γαμήλιοι , ἐπὶ τὴν τῆς γυναικὸς ἀπάτην ὥρμησε καὶ τὸν μοιχὸν αὐτὸς σχηματισάμενος ἀγγελίας καὶ λόγους ὁ θεοῖς ἐχθρὸς προὔπεμψεν οἷς ἂν καὶ μοιχὸς ἀληθὴς χρήσαιτο καὶ δῶρα προὔτεινε καὶ ὑποσχέσεις προὐβάλλετο δι’ ὧν ἂν καὶ σωφρονοῦσα γυνὴ ῥᾳδίως ἂν εἰς ἀπάτην προήχθη .
Lemmas: καί ὁ ἐπιβουλή , εἰμί Ζεύς καί Ἥρα καί πᾶς ἄλλος δή - μονός τε καί θεός γαμήλιος , ἐπί ὁ ὁ γυνή ἀπάτη ὁρμάω καί ὁ μοιχός αὐτός σχηματίζω ἀγγελία καί λόγος ὁ θεός ἐχθρός προπέμπω ὅς εἄν καί μοιχός ἀληθής χράω καί Δῶρα προτείνω καί ὑπόσχεσις προβάλλω διά ὅς εἄν καί σωφρονέω γυνή ῥᾳδίως εἄν εἰς ἀπάτη προάγω .
libanius.declamatio-40 2.18
ἡ δὲ καὶ προσάπαξ ἐνοχλοῦντα καὶ πολλάκις ἀποσεισαμένη τε - λευταῖον τὸ μὲν ὑπαχθεῖσα τοῖς δώροις , τὸ δ’ ἀπατη - θεῖσα τοῖς ὑπεσχημένοις , τί γὰρ εἰς ἀπάτην ἀπλούστε - ρον γυναικός ; ἢ τί τῆς μιαρᾶς ἐκείνης ἐπιβουλῆς δο - λιώτερον , ἢν ὑπὸ παλαμναίῳ τῷ δαίμονι κακὸς κακῶς ἐκεῖνος ὁ κατάρατος ἐσκαιώρησε ; παρορᾷ μὲν τοὺς ἐμοὺς λόγους οὓς πολλοὺς πολλάκις αὐτῇ περὶ σωφροσύνης ἐπήντλουν , παρατρέχει δὲ τὴν ἐντεῦθεν τοῦ γένους αἰσχύνην , τὸν δὲ τοῦ ἀνδρὸς οὐχ ὑφορᾶται δόλον καὶ γίνεται τοῦ λοχήσαντος λάφυρον .
Lemmas: ὁ δέ καί προσάπαξ ἐνοχλέω καί πολλάκις ἀποσείω τε - λευταῖον ὁ μέν ὑπάγω ὁ δῶρον , ὁ δέ ἀπάτη - τίθημι ὁ ὑπισχνέομαι , τίς γάρ εἰς ἀπάτη ἀπολύω - ἀντίμοιρος γυνή ; ἢ τίς ὁ μιαρός ἐκεῖνος ἐπιβουλή δο - λιός , εἄν ὑπό παλαμναῖος ὁ δαίμων κακός κακῶς ἐκεῖνος ὁ κατάρατος σκαιωρέω ; παροράω μέν ὁ ἐμός λόγος ὅς πολύς πολλάκις αὐτός περί σωφροσύνη ἐπαντλέω , παρατρέχω δέ ὁ ἐντεῦθεν ὁ γένος αἰσχύνη , ὁ δέ ὁ ἀνήρ οὐ ὑφοράω δόλος καί γίγνομαι ὁ λοχάω λάφυρα .
libanius.declamatio-40 2.19
καὶ τὸ λοιπὸν ὁ καλὸς ἐκεῖνος καὶ τῷ τῆς πόλεως καλῷ , δηλαδὴ τοῖς νόμοις , ἐπὶ τὰ πάντων αἴσχιστα χρώμενος τὴν μὲν ὧς ἀληθῶς μοιχευθεῖσαν τῆς οἰκίας ἀπέκλεισεν , αὐτὸς δ’ ὁ τὸ ξύμπαν δρᾶμα συσκευασάμενος οὐ μόνον τὸ μη - δέν τι παθεῖν ἐδικαίωσεν , ἀλλ’ ἤδη καὶ τῆς προικὸς ἀποκερδαίνειν ἠξίου . τὸν γὰρ νόμον , ὧς ἔοικεν , ἐπὶ γυναιξὶ μόναις γεγράφθαι τὴν ἀρχὴν ᾤετο .
Lemmas: καί ὁ λοιπός ὁ καλός ἐκεῖνος καί ὁ ὁ πόλις καλός , δηλαδή ὁ νόμος , ἐπί ὁ πᾶς αἰσχρός χράω ὁ μέν ὅς ἀληθής μοιχεύω ὁ οἰκίον ἀποκλείω , αὐτός δέ ὁ ὁ σύμπας δρᾶμα συσκευάζω οὖον μόνος ὁ μη - δέν τίς πάσχω δικαιόω , ἀλλά ἤδη καί ὁ προίξ ἀποκερδαίνω ἀξιόω . ὁ γάρ νόμος , ὅς ἔοικα , ἐπί γυνή μόνος γράφω ὁ ἀρχή οἴομαι .
libanius.declamatio-40 2.20
ἐπεὶ δὲ καὶ ταῦτ’ ἐπυθόμην ἐγὼ καὶ τὸ | θυγάτριον ἤδη κινδυνεύουσαν εἶδον ἐκβεβλῆσθαι μεθ’ ὕβρεων , τὰ μὲν πρῶτα οὐκ εἶχον ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ὅ τι καὶ χρήσομαι , ἀλλ’ εἱστήκειν αὖος ὅλος , ἀπόπληκτος , τὸ γὰρ τῆς ξυμφορᾶς ἀπροσδόκητον ὅλον μοι τὸν νοῦν διέσεισεν , ὀψὲ δ’ οὖν ἀνανήψας καὶ τὸν νοῦν εἰς ἐαυ - τὸν συλλεξάμενος τὰ μὲν τὴν τοῦ γένους ἀδοξίαν ὑφορώμενος , εἰ ταῦθ’ ἡ πόλις πύθοιτο , τὰ δὲ καὶ μέχρις ἅπαξ τὴν μὲν ἠπατῆσθαἰ , τὸν δὲ <οὐχ> οὕτω σκαιωρήσασθαι ὑποτοπήσας ἑτέραν ἐπέδωκα προῖκα καὶ γάμον δεύτερον , ὧς ἂν εἴποι τις , ἀπὸ δευτέρων ἕδνων ἐκρότησα τί μὲν εἰς ὄνειδος οὐκ ἐπειπὼν τῇ θυγατρί , τί δὲ πρὸς ὕβριν οὐκ ἐπαπειλήσας , τί δὲ πρὸς ὀργὴν οὐκ ἐπιπλήξας ; ἐκείνῳ δὲ τὰ μὲν παραινέσας , τὰ δ’ , εἰ χρημάτων δέοιτο , παρ’ ἑκόντων λαβεῖν ὑπεσχημένος σιγᾶν ἐδεόμην , μὴ καί τις αἴσθησις τοῦ κακοῦ τοῦδε τῇ πόλει προσβάλλοι .
Lemmas: ἐπεί δέ καί αὐτός πυνθάνομαι ἐγώ καί ὁ | θυγάτριον ἤδη κινδυνεύω εἶδον ἐκβάλλω μετά ὕβρις , ὁ μέν πρῶτος οὐ ἔχω ἐπί ὁ πάρειμι ὅς τίς καί χράω , ἀλλά ἵστημι αὖος ὅλος , ἀπόπληκτος , ὁ γάρ ὁ συμφορά ἀπροσδόκητος ὅλος ἐγώ ὁ νόος διασείω , ὀψέ δέ οὖν ἀνανήφω καί ὁ νόος εἰς ἐαυ - ὁ συλλέγω ὁ μέν ὁ ὁ γένος ἀδοξία ὑφοράω , εἰμί αὐτός ὁ πόλις πυνθάνομαι , ὁ δέ καί μέχρι ἅπαξ ὁ μέν ἀπατάω , ὁ δέ <οὐχ> οὗτος σκαιωρέω ὑποτοπέω ἕτερος ἐπιδίδωμι προίξ καί γάμος δύο , ὅς εἄν εἶπον τις , ἀπό δύο ἕδνον κροτέω τίς μέν εἰς ὄνειδος οὐ ἐπιλέγω ὁ θυγάτηρ , τίς δέ πρός ὕβρις οὐ ἐπαπειλέω , τίς δέ πρός ὀργή οὐ ἐπιπλήσσω ; ἐκεῖνος δέ ὁ μέν παραινέω , ὁ δέ , εἰμί χρῆμα δήω , παρά ἑκών λαμβάνω ὑπισχνέομαι σιγάω δήω , μή καί τις αἴσθησις ὁ κακός ὅδε ὁ πόλις προσβάλλω .
libanius.declamatio-40 2.21
κἀγὼ μὲν οὕτως ἄμφω ξυν - άψας καὶ συνδήσας δῆθεν αὖθις πρὸς εὔνοιαν ᾤμην ἤδη τοῦ λοιποῦ κακουργοῦντας παύσειν , οἱ δ’ αὖθις ὁ μὲν τὸν δόλον ἐπήρτυεν , ἡ δ’ ἐπὶ τοσοῦτον ἦλθεν ἀνοίας ὧς καὶ ταὐτὰ τοῖς προτέροις παραχθῆναί τε καὶ πρὸς ὕβριν τοῦ γένους ἀσχημονῆσαι . καὶ πάλιν ὁ μὲν ἀπεκέρδαινεν , ἡ δ’ ἀπεκλείετο , ἐγὼ δ’ ὁ κακοδαί - μῶν καὶ τρίτον γάμον ἀπὸ τῶν ἐμῶν ἐτέλουν χρημά - των καὶ τῇ μὲν πάλιν ἐνεβριμώμην , τὸν δ’ ἀνεῖναι τῆς σκαιωρίας ἠξίουν ἑαυτοῦ πάντα τὰ τῆς γυναικὸς εἰδότα .
Lemmas: ἐγώ μέν οὕτως ἄμφω σῦς - ἅπτω καί συνδέω δῆθεν αὖθις πρός εὔνοια οἴομαι ἤδη ὁ λοιπός κακουργέω παύω , ὁ δέ αὖθις ὁ μέν ὁ δόλος ἐπαρτύω , ὁ δέ ἐπί τοσοῦτος ἔρχομαι ἄνοια ὅς καί αὐτός ὁ πρότερος παράγω τε καί πρός ὕβρις ὁ γένος ἀσχημονέω . καί πάλιν ὁ μέν ἀποκερδαίνω , ὁ δέ ἀποκλείω , ἐγώ δέ ὁ κακοδη - μῶν καί τρίτος γάμος ἀπό ὁ ἐμέω τελέω χρῆμα - ὁ καί ὁ μέν πάλιν ἐμβριμάομαι , ὁ δέ ἀνίημι ὁ σκαιωρία ἀξιόω ἑαυτοῦ πᾶς ὁ ὁ γυνή οἶδα .
libanius.declamatio-40 2.22
ὧς δ’ οἱ μὲν ταὐτὰ καὶ πάλιν οὐκ ἐπαύον - τὸ σκαιωρούμενοι , ἐγὼ δὲ τὴν μὲν οἰκίαν ἑώρων εἰς τὸ παντελὲς τῆς περιουσίας ἐκκενουμένην , | τὴν δὲ πόλιν ἁπανταχῆ τῆς ὕβρεως γέμουσαν , τὴν μὲν τῆς ἄκρας ἀνοίας ἀποστραφείς , τὸν δὲ τῆς οὕτως ἀτόπου κακουργίας , ὡς προσῆκε , μυσαχθεὶς θυμὸν ἐπ’ αὐτοὺς ἀναλαμβάνω δίκαιον καὶ τῶν κοινῶς ἐπ’ ἀλλήλοις ἐξ - αμαρτόντων κοινὴν καταψηφίζομαι καὶ τὴν δίκην καὶ μιᾷ πλήξας τοὺς πολλὰς κατὰ καρδίας πλήξαντας τοὺς μὲν ἀπαλλάττω τοῦ βίου καὶ τῆς ἐντεῦθεν αἰσχύνης , τὸ δὲ γένος τοὐμὸν καὶ τὴν ὅλην πόλιν τῆς ἐκεῖθεν ὕβρεως .
Lemmas: ὅς δέ ὁ μέν αὐτός καί πάλιν οὐ παύω - ὁ σκαιωρέω , ἐγώ δέ ὁ μέν οἰκίον ὁράω εἰς ὁ παντελής ὁ περιουσία ἐκκενόω , | ὁ δέ πόλις ἁπανταχῆ ὁ ὕβρις γέμω , ὁ μέν ὁ ἄκρος ἄνοια ἀποστρέφω , ὁ δέ ὁ οὕτως ἄτοπος κακουργία , ὡς προσήκω , μυσάζω θυμός ἐπί αὐτός ἀναλαμβάνω Δίκαιος καί ὁ κοινῶς ἐπί ἀλλήλων ἐκ - ἁμαρτάνω κοινός καταψηφίζομαι καί ὁ δίκη καί εἷς πλήσσω ὁ πολύς κατά Καρδία πλήσσω ὁ μέν ἀπαλλάσσω ὁ βίος καί ὁ ἐντεῦθεν αἰσχύνη , ὁ δέ γένος ἐμός καί ὁ ὅλος πόλις ὁ ἐκεῖθεν ὕβρις .
libanius.declamatio-40 2.23
23 . Ἐγὼ μὲν οὖν ἐπὶ τούτοις δυστυχὴς μέν , εἰ καί τις ἄλλος πατέρων , δόξειν ὑπώπτευον , κακὸς δ’ οὔτ’ αὐτός ποτε , μὰ τοὺς θεούς , ἐλογιζόμην οὔθ’ ἑτέρους τοῦτ’ αὐτὸ κακουργεῖν ὑπολήψεσθαι , ἀλλ’ ἠξίουν τῶν πολιτῶν τούς γε μετριωτέρους μάλιστα μὲν οἰκτείρειν ἐμὲ τῆς συμφορᾶς , εἰ δ’ οὖν , ἀλλὰ τὴν τύχην , ὀκνῶ γὰρ τοὺς παῖδας λέγειν , αἰτιᾶσθαι . ὁ δ’ ὥσπερ ἐπι - χαίροντά με τῷ κακῷ τοῦ γένους ὁρῶν καὶ φαιδρότε - ρον γεγενημένον οἷς ἐκεῖνοι πεπτώκασιν ἕπου , φησί , δώσων δίκας ὧν κατὰ παίδων τετόλμηκας καὶ ψιλὸν ἐπὶ τούτοις τοῦ φόνου προβάλλεται τοὔνομα .
Lemmas: 23 . ἐγώ μέν οὖν ἐπί οὗτος δυστυχής μέν , εἰμί καί τις ἄλλος πατήρ , δοκέω ὑποπτεύω , κακός δέ οὔτε αὐτός ποτός , μά ὁ θεός , λογίζομαι οὔτε ἕτερος οὗτος αὐτός κακουργέω ὑπολαμβάνω , ἀλλά ἀξιόω ὁ πολίτης ὁ γε μέτριος μάλιστα μέν οἰκτίρω ἐγώ ὁ συμφορά , εἰμί δέ οὖν , ἀλλά ὁ Τύχη , ὀκνέω γάρ ὁ παῖς λέγω , αἰτιάομαι . ὁ δέ ὥσπερ ἐπι - χαίρω ἐγώ ὁ κακός ὁ γένος ὁράω καί φαιδρός - ἀντίμοιρος γίγνομαι ὅς ἐκεῖνος πίπτω ἕπω , φημί , δίδωμι δίκη ὅς κατά παῖς τολμάω καί ψιλός ἐπί οὗτος ὁ φόνος προβάλλω ὄνομα .
libanius.declamatio-40 2.24
24 . ἐγὼ δ’ οἶμαι προσήκειν μὴ τὸ πραχθὲν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ μόνον προφέρειν μηδ’ οὕτως εὐθύνας ἀπαιτεῖν τὸν εἰργασμένον , εἰ μὴ καὶ τὴν γνώμην μεθ’ ἧς εὶ́ρ - γασται πύθοισθε . πολλὰ γὰρ τῶν πραγμάτων φαυλο - τέραν ἔχει τὴν κλῆσιν , ἀλλ’ εἰ καὶ τὸν τρόπον επιθήσει τις , εὐθὺς καὶ τὸ δοκοῦν φαῦλον ἀπέωσται καὶ τὰ τῶν κακούργων | ὁ δράσας ἐκπέφευγε .
Lemmas: 24 . ἐγώ δέ οἴομαι προσήκω μή ὁ πράσσω αὐτός κατά ἑαυτοῦ μόνος προφέρω μηδέ οὕτως εὐθύνω ἀπαιτέω ὁ ἐργάζομαι , εἰμί μή καί ὁ γνώμη μετά ὅς ΕΙΡ - γασται πυνθάνομαι . πολύς γάρ ὁ πρᾶγμα φαύλος - τέρα ἔχω ὁ κλῆσις , ἀλλά εἰμί καί ὁ τρόπος ἐπιτίθημι τις , εὐθύς καί ὁ δοκέω φαῦλος ἀπωθέω καί ὁ ὁ κακοῦργος | ὁ δράω ἐκφεύγω .
libanius.declamatio-40 2.25
25 . καὶ νῦν ὁ μὲν κατήγορος ψιλὸν ἐπιφέρει τὸ εἰρ - γασμένον καὶ εἰ μὴ τοὺς παῖδας ἀπέκτεινα , τοῦτο καὶ μόνον τῶν ἄλλων ἀποχωρίσας πολλάκις καὶ πυκνὸν ἐρωτᾷ , ἐγὼ δὲ τὸ μὲν εἰργάσθαι παράπαν οὐκ ἔξαρνος γίνομαι , τὸ δ’ ὅτι καλῶς , τοῦθ’ ὑμᾶς ἀναδιδάξαι πειράσομαι , εἴ που καὶ τὸν χρηστὸν τουτονὶ καὶ τοῦ πατρὸς περὶ τοὺς παῖδας φιλοστοργότερον καταίδεσαι δυνήσομαι βαρύτερον ἡμῖν καὶ τῆς Τύχης ἀναφανέντα .
Lemmas: 25 . καί νῦν ὁ μέν κατήγορος ψιλός ἐπιφέρω ὁ ΕΙΡ - γασμένον καί εἰμί μή ὁ παῖς ἀποκτείνω , οὗτος καί μόνος ὁ ἄλλος ἀποχωρίζω πολλάκις καί πυκνός ἐρωτάω , ἐγώ δέ ὁ μέν ἐργάζομαι παράπαν οὐ ἔξαρνος γίγνομαι , ὁ δέ ὅτι καλῶς , οὗτος σύ ἀναδιδάσκω πειράζω , εἰμί ποῦ καί ὁ χρηστός οὗτος καί ὁ πατήρ περί ὁ παῖς φιλόστοργος καταιδέομαι δύναμαι βαρύς ἐγώ καί ὁ Τύχη ἀναφαίνω .
libanius.declamatio-40 2.26
26 . Τῶν ἀδικημάτων , ὦ κατήγορε , τῶν μέν τις καὶ δίκας ἀπέτισεν , ὅσαπερ ἤ πρὸς ἔχθραν κακουργήσας πεφώραται ἢ πρὸς κέρδος ἀφορῶν ἐπεβούλευσεν ἢ καὶ τρόπον ἕτερον σκευωρήσας ἐλήλεγκται · ἐφ’ οἶς δ’ ὁ μὲν ἠδικηκὼς πέπτωκεν , ὁ δ’ οὐ προεπιβουλεύσας , ἀλλ’ ὡς ἀδίκως ὑπ’ ἐκείνου παθὼν πρότερον οἷς εἶχε δικαίως ἠμύνατο , τοῦτον δ’ οὔποτ’ ἂν οὐδεὶς οὐδὲν οὔθ’ , ὡς οἶμαι , νόμος οὔτε δικαστὴς αἰτιάσαιτο .
Lemmas: 26 . ὁ ἀδίκημα , εἰμί κατήγορος , ὁ μέν τις καί δίκη ἀποτίνω , ὅσος ἤ πρός ἔχθρα κακουργέω φωράω ἢ πρός κέρδος ἀφοράω ἐπιβουλεύω ἢ καί τρόπος ἕτερος σκευωρέω ἐλέγχω · ἐπί οἶς δέ ὁ μέν ἀδικέω πίπτω , ὁ δέ οὖον προεπιβουλεύω , ἀλλά ὡς ἄδικος ὑπό ἐκεῖνος πάσχω πρότερος ὅς ἔχω δικαίως ἀμύνω , οὗτος δέ οὔποτε εἄν οὐδείς οὐδείς οὔτε , ὡς οἴομαι , νόμος οὔτε δικαστής αἰτιάομαι .
libanius.declamatio-40 2.27
εἰ μὲν οὖν ἔχεις τι καὶ σὺ τούτων εἰπεῖν , διάβαλλε τὸν περὶ τὴν φύσιν ὠμόν . καίτοι τίς οὐκ οἶδεν ὡς πατὴρ μὲν ὁ δυστυχὴς περὶ τοὺς παῖδας ἐγώ , ἐκεῖνοι δ’ οἱ πεπτωκότες , ἡ μὲν κόρη τῶν νεογάμων , ἐφ’ ᾗ πρὸ μικροῦ καὶ γαμηλίου πυρὸς ἡψάμην καὶ μέχρι καὶ εἰς παστάδα προεπόμπευσα καὶ πάνθ’ ὁπόσα καὶ πατὴρ ἀγαθὸς ἐπεύξαιτο τοὺς θεοὺς ὑπὲρ τῆς παιδὸς ἱκἐ - τευσα , εἰ καὶ μηδέν τι τῆς εὐχῆς ἐκείνης ἀπωνάμην καὶ τῶν | θυμάτων ὧν ἐπὶ τελουμένοις τοῖς γά - μοις ἀνόνητά γε , ὡς ἔοικεν , ὁ δείλαιος ἐκαλλιέρουν . ἐκεῖνος δ’ ὁ τὴν τοῦ παντός μοι γένους ἐρημίαν ’ συ - σκευασάμενος καὶ τὰ φίλτατα ἐκπολεμώσας νυμφίος μὲν 17 ’ν , παῖς δ’ οὖν καὶ οὗτος ἐμός , κἂν γονῆς ἑτέ - ῥᾶς , ὡς ἀπὸ τῆς ἐμῆς ποτε θυγατρὸς ἐγνωρίζετο .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἔχω τίς καί σύ οὗτος εἶπον , διαβάλλω ὁ περί ὁ φύσις ὠμός . καίτοι τίς οὐ οἶδα ὡς πατήρ μέν ὁ δυστυχής περί ὁ παῖς ἐγώ , ἐκεῖνος δέ ὁ πίπτω , ὁ μέν κόρη ὁ νεόγαμος , ἐπί ὅς πρό μικρός καί γαμήλιος πυρός ἅπτω καί μέχρι καί εἰς παστάς προπομπεύω καί πᾶς ὁπόσος καί πατήρ ἀγαθός ἐπεύχομαι ὁ θεός ὑπέρ ὁ παῖς ἵκω - τευσα , εἰμί καί μηδείς τίς ὁ εὐχή ἐκεῖνος ἀπονέομαι καί ὁ | θῦμα ὅς ἐπί τελέω ὁ γῆ - Μοίς ἀνόνητος γε , ὡς ἔοικα , ὁ δείλαιος καλλιερέω . ἐκεῖνος δέ ὁ ὁ ὁ πᾶς ἐγώ γένος ἐρημία ’ σῦς - σκευάζω καί ὁ φίλος ἐκπολεμόω νυμφίος μέν 17 ἐν , παῖς δέ οὖν καί οὗτος ἐμός , κἀν γονεύς ἑτός - Ἥρα , ὡς ἀπό ὁ ἐμός ποτός θυγάτηρ γνωρίζω .
libanius.declamatio-40 2.28
28 . οὗτοι μὲν οὖν πάντες ὁπόσοι τοῦ βήματος ἐπιστα - τεῖν εἰλήχασι καὶ νόμοις τὴν πόλιν ἰθύνειν πατέρες τέ εἰσι καὶ τὴν ἐντεῦθεν περὶ τοὺς παῖδας φιλοστορ - γίαν οὐκ ἀγνοοῦσι , σὺ δέ , εἰ μὲν οὔπω πατὴρ ἔφθης πρὸς τῆς Τύχης γενόμενος , συγγνωστὸς μὲν οὐδ’ οὔ - τως ἂν εἴης , τί γὰρ ὧν οὐκ οἶσθα τὴν φύσιν , περὶ τούτων διατείνεσθαι τολμᾷς ἐπ’ ἐκκλησίας ; εἴης δ’ ἂν ὅμως περὶ τὸ δοκεῖν θρασύνεσθαι μετριώτερος οἷς οὐκ ἀπό τινος κακουργίας , ἀλλ’ ἐξ ἀγνοίας τὸν μηδὲν ἠδικηκότα διαβάλλειν ἐπιχειρεῖς · εἰ δὲ πατὴρ μὲν εἷ καὶ αὐτὸς καὶ παῖδας πρὸς θεῶν ἔσχες ἐπιδεῖν τε καὶ θρέψασθαι , ὅρα μὴ κακοῦργός τις εἶναι περὶ τοὺς σαυ - τοῦ δόξῃς .
Lemmas: 28 . οὗτος μέν οὖν πᾶς ὁπόσος ὁ βῆμα ἐπίσταμαι - ἐγώ λαγχάνω καί νόμος ὁ πόλις εὐθύνω πατήρ τε εἰμί καί ὁ ἐντεῦθεν περί ὁ παῖς φιλοστορι - Γιάν οὐ ἀγνοέω , σύ δέ , εἰμί μέν οὔπω πατήρ φθάνω πρός ὁ Τύχη γίγνομαι , συγγνωστός μέν οὐδέ οὖον - ὅς εἄν εἰμί , τίς γάρ ὅς οὐ οἶδα ὁ φύσις , περί οὗτος διατείνω τολμάω ἐπί ἐκκλησία ; εἰμί δέ εἄν ὅμως περί ὁ δοκέω θρασύνω μέτριος ὅς οὐ ἀπό τις κακουργία , ἀλλά ἐκ ἄγνοια ὁ μηδείς ἀδικέω διαβάλλω ἐπιχειρέω · εἰμί δέ πατήρ μέν ὅς καί αὐτός καί παῖς πρός θεός ἔχω ἐπεῖδον τε καί τρέφω , ὁράω μή κακοῦργος τις εἰμί περί ὁ Σαυ - ὁ δοκέω .
libanius.declamatio-40 2.29
καί που καὶ ξύνοιδάς τινα περὶ τοὺς παῖδας τρέφων ἀπέχθειαν . ὧς δὲ σαυτὸν ἔγνως περὶ τὴν φύσιν σκαιόν , οὕτω καὶ τοὺς ἄλλους ἔχειν οὐ δι - καίως νομίζεις . εἰ δ’ οὐκ ἀπηχθανόμην , δῆλον ὧς οὐδὲ φθόνος οὐδεὶς τὴν ἐμὴν κατὰ τῶν φιλτάτων ὥπλισε δεξιάν . εἰ γάρ τις τὸ δυσμεναίνειν τῶν πατέρων ἐξέ - λοιτο , πάντως καὶ τὸ φθονεῖν συνεξείλετο .
Lemmas: καί ποῦ καί σύνοιδα τις περί ὁ παῖς τρέφω ἀπέχθεια . ὅς δέ σαυτοῦ γιγνώσκω περί ὁ φύσις σκαιός , οὗτος καί ὁ ἄλλος ἔχω οὖον Ζεύς - παῖος νομίζω . εἰμί δέ οὐ ἀπεχθάνομαι , δῆλος ὅς οὐδέ φθόνος οὐδείς ὁ ἐμός κατά ὁ φίλος ὁπλίζω δεξιός . εἰμί γάρ τις ὁ δυσμεναίνω ὁ πατήρ ἔξω - λοιτο , πάντως καί ὁ φθονέω συνεξέρχομαι .
libanius.declamatio-40 2.30
ἢ μι - σεῖν μὲν καὶ φθονεῖν ὄντα πατέρα | καὶ τοῦτον ἄνθρωπον μὴ καὶ λέγειν οὐ καλόν ; ἃ γὰρ οὐδὲ θῆρες περὶ τὰ ἔκγονα δράσειν ἀνάσχοιντο , ταῦτα πῶς οὐκ ἂν ἀνθρώπῳ προσάπτειν αἰσχρὸν καὶ τούτῳ μὴ βαρ - βάρου λαχόντι παιδείας , ἀλλ’ ὑπὸ νόμοις καὶ δημο - κρατίᾳ τραφέντι καὶ γυναῖκα κατὰ τοὺς νόμους ἀγαγο - μένῳ καὶ παῖδας ἐπιδεῖν ἐπευξαμένῳ καὶ ἰδόντι θρέ - ψασθαι καὶ θρεψαμένῳ εἰς καλὸν τῶν ἐπὶ τούτοις ἀπόνασθαι πόνων ; ἀλλὰ τὸ πρὸς κέρδος τοιαῦτα κα - κουργεῖν εὐχερὲς ἂν εἰπεῖν ἔχοις ;
Lemmas: ἢ μι - σεῖν μέν καί φθονέω εἰμί πατήρ | καί οὗτος ἄνθρωπος μή καί λέγω οὖον καλός ; ὁ γάρ οὐδέ θήρ περί ὁ ἔκγονος δράω ἀνέχω , οὗτος πῶς οὐ εἄν ἄνθρωπος προσάπτω αἰσχρός καί οὗτος μή βοιρ - Βάρου λαγχάνω παιδεία , ἀλλά ὑπό νόμος καί δήμος - κρατία τρέφω καί γυνή κατά ὁ νόμος ἄγω - μένος καί παῖς ἐπεῖδον ἐπεύχομαι καί ὁράω θρής - ψάω καί τρέφω εἰς καλός ὁ ἐπί οὗτος ἀπονίναμαι πόνος ; ἀλλά ὁ πρός κέρδος τοιοῦτος ἄν - κουργεῖν εὐχερής εἄν εἶπον ἔχω ;
libanius.declamatio-40 2.31
καίτοι τί κέρδος ἐντεῦθεν ἀνδρὶ βελτίστῳ προσγινόμενον εἰπεῖν ἂν ἔχοις ; νὴ Δία , τοὺς τῶν πεπτωκότων κλήρους ἀνελέ - σθαι καὶ τὴν οἰκίαν ἐντεῦθεν χρήμασιν ἐπαυξῆσαι ; ὧς καλόν γε , ὦ θεοί , τὸ κέρδος , ἄνθρωπον τῆς αὐτῆς φύσεως , τῆς αὐτῆς πόλεως ἀφελέσθαι τὸ ζῆν καὶ οὐδὲ τοῦτον ἴνα οὐδ’ ἀπλῶς ἄνθρωπον , ἀλλ’ οὓς ἔτεκεν , ἀλλ’ οὓς ἔθρεψεν , ἀλλ’ οὓς ἐπαίδευσεν , ἀφ’ ὧν ἐπι - δεῖν καὶ παῖδας πλείους ἤλπισε , τούτους αὐτοχειρὶ διαχρήσασθαι , ἔν αὐτὸς ἔχῃ πλουτεῖν ὅθεν ὁ νόμος οὐκ ἐφῆκεν .
Lemmas: καίτοι τίς κέρδος ἐντεῦθεν ἀνήρ ἀγαθός προσγίγνομαι εἶπον εἄν ἔχω ; νή Ζεύς , ὁ ὁ πίπτω κλῆρος ἀναιρέω - ἕπομαι καί ὁ οἰκίον ἐντεῦθεν χρῆμα ἐπαυξάνω ; ὅς καλός γε , εἰμί θεός , ὁ κέρδος , ἄνθρωπος ὁ αὐτός φύσις , ὁ αὐτός πόλις ἀφαιρέω ὁ ζῶ καί οὐδέ οὗτος ἵνα οὐδέ ἀπλόος ἄνθρωπος , ἀλλά ὅς τίκτω , ἀλλά ὅς τρέφω , ἀλλά ὅς παιδεύω , ἀπό ὅς ἐπι - δήω καί παῖς πλείων ἐλπίζω , οὗτος αὐτοχειρί διαχράομαι , ἐν αὐτός ἔχω πλουτέω ὅθεν ὁ νόμος οὐ ἐφίημι .
libanius.declamatio-40 2.32
ἡδέως δ’ ἂν ἐροίμην σὲ τὸν οὐκ οἱδ’ ὅθεν οὐδ’ ὅπως ἡμῖν ἐπιφυόμενον καὶ δυστυχῆ πατέρα πάλαι καὶ τὸ πολὺ τῆς ψυχῆς προσαφῃρημένον μετὰ τῶν παίδων θεατρίζειν ἐπὶ μέσου βήματος ἀναγκάζον - τὰ τὰς αὑτοῦ συμφορὰς καὶ λέγειν ἃ καὶ λεγόντων ἑτέρων αὐτὸς ἂν εἰκότως κατεδυόμην , πόσων ταλάντων αὐτός , εἴπου σοι τέκνα περίεστι , τιμήσαις ἂν τὸ πατὴρ εἶναι πρὸς τῆς αὑτοῦ δεξιᾶς ἀφελέσθαι ; εἶτα σὺ μὲν οὐδ’ ἂν τοῦ παντὸς πλούτου προδοῦναι τὴν φύσιν κομπάζεις , ἐγὼ δ’ οὕτω σμικρολόγος περὶ τὰ πᾶσιν ἀνθρώποις τιμιώτατα καὶ ἃ βάρβαροι καὶ τί λέγω βάρβαροι ; ἀλλὰ | καὶ θῆρες καὶ πᾶν ὅσον τῆς γῆς ἀγριώτατον πλείστου τιμῶνται , μᾶλλον δὲ τοῦ παντός , καί πως ἀποβαλόντες , εἰ τύχοι , καὶ τὰς ψυχὰς αὐτὰς μετὰ καὶ τοῦ ζῆν αὐθαιρέτως καταπροί·ενται ;
Lemmas: ἡδύς δέ εἄν εἴρω σύ ὁ οὐ οἶδα ὅθεν οὐδέ ὅπως ἐγώ ἐπιφύω καί δυστυχής πατήρ πάλαι καί ὁ πολύς ὁ Ψυχή προσαφαιρέω μετά ὁ παῖς θεατρίζω ἐπί μέσος βῆμα ἀναγκάζω - ὁ ὁ αὐτός συμφορά καί λέγω ὁ καί λέγω ἕτερος αὐτός εἄν εἰκότως καταδύω , πόσος τάλαντον αὐτός , εἶπον σύ τέκνον περίειμι , τιμάω εἄν ὁ πατήρ εἰμί πρός ὁ αὐτός δεξιός ἀφαιρέω ; εἶτα σύ μέν οὐδέ εἄν ὁ πᾶς πλοῦτος προδίδωμι ὁ φύσις κομπάζω , ἐγώ δέ οὗτος μικρολόγος περί ὁ πᾶς ἄνθρωπος τίμιος καί ὁ βάρβαρος καί τίς λέγω βάρβαρος ; ἀλλά | καί θήρ καί πᾶς ὅσος ὁ γῆ ἄγριος πλεῖστος τιμάω , μᾶλλον δέ ὁ πᾶς , καί πως ἀποβάλλω , εἰμί τυγχάνω , καί ὁ ψυχή αὐτός μετά καί ὁ ζῶ αὐθαίρετος καταπροί·ενται ;
libanius.declamatio-40 2.33
33 . ἀλλ’ οὐχ οὕτως ἐγὼ τοῦ τε δικαίου καὶ τῶν νό - μῶν ἀξύνετος ὡς μὴ ξυνιδεῖν ὡς περιόντας μὲν ἐκεί - νους καὶ καλῶς πολιτευομένους καὶ τύχης εὖ ἥκοντας παῖδάς τε προσειπεῖν ἕξω καὶ πατὴρ αὐτὸς ὑπ’ ἐκεί - νων ἀκοῦσαι , τοῦτο δὴ τὸ πᾶσιν ἀνθρώποις εὐκταιό - τατον , καὶ τὰ μὲν τῶν προσόντων μεταδοῦναι νόμῳ πατέρων , τὰ δ’ αὖθις αὐτός , ὁπηνίκα καὶ ὅτου καὶ ὅσον ’ν δεοίμην τῆς ἐκείνων εὐδαιμονίας , παρ’ ἑκόντων κομιεῖσθαι .
Lemmas: 33 . ἀλλά οὐ οὕτως ἐγώ ὁ τε Δίκαιος καί ὁ νόος - μῶν ἀσύνετος ὡς μή συνοράω ὡς περίειμι μέν ἐκεῖ - νόος καί καλῶς πολιτεύω καί τυγχάνω εὕω ἥκω παῖς τε προσεῖπον ἔχω καί πατήρ αὐτός ὑπό ἐκεῖ - νάω ἀκούω , οὗτος δή ὁ πᾶς ἄνθρωπος ευκταίος - ὅς , καί ὁ μέν ὁ πρόσειμι μεταδίδωμι νόμος πατήρ , ὁ δέ αὖθις αὐτός , ὁπηνίκα καί ὅστις καί ὅσος ἐν δήω ὁ ἐκεῖνος εὐδαιμονία , παρά ἑκών κομίζω .
libanius.declamatio-40 2.34
εἰ δ’ ἐκεῖνοι μὲν οἰχήσονται , τὸ δὲ ζῆν ἐμοὶ περιέσται , στερήσομαι μὲν ἀπάντων ὁπόσων ἂν ἐχαρίσαντο περιόντες , τὸ δὲ καλεῖσθαι πατὴρ μετὰ καὶ τῶν ἄλλων προσαπολέσας ἀθλίως καὶ κακοδαιμό - νως βιώσομαι . ἢν δέ μοι καὶ ἡ χεὶρ ἀθεμίτως ταῦτα καὶ μὴ προσηκόντως ξυνείσεται , ἃ νῦν εὐλόγως , οἶμαι , καὶ κατὰ νόμον ξύνοιδεν , ἐκεῖνοι μὲν οὐδὲν ἧττον αὖθις οἰχήσονται , ἐγὼ δ’ οὐ μόνον ὧν ἐκεῖθεν ἀπο - κερδᾶναι οὐχ ὁσίως ἤλπισα παρὰ τῶν νομοφυλάκων τούτων ἀποκεκλείσομαι , ἀλλὰ μετὰ καὶ τοῦ κακοῦργος εἶναι δοκεῖν καὶ τῶν περὶ τὴν φύσιν πονηρῶν ὁ σκαιό - τατὸς καὶ τὰς ἐπὶ τοῖς ἀσεβοῦσι δίκας ἀποίσομαι καὶ δημίου χεὶρ τὴν ἐμὴν δεξιὰν μετ’ οὐ πολὺ διαδέξεται .
Lemmas: εἰμί δέ ἐκεῖνος μέν οἴχομαι , ὁ δέ ζῶ ἐγώ περίειμι , στερέω μέν ἀπαντάω ὁπόσος εἄν χαρίζομαι περίειμι , ὁ δέ καλέω πατήρ μετά καί ὁ ἄλλος προσαπόλλυμι ἄθλιος καί κακοδαιμό - νάω βιόω . εἄν δέ ἐγώ καί ὁ χείρ ἀθέμιστος οὗτος καί μή προσήκω σύνοιδα , ὁ νῦν εὔλογος , οἴομαι , καί κατά νόμος σύνοιδα , ἐκεῖνος μέν οὐδείς κακός αὖθις οἴχομαι , ἐγώ δέ οὖον μόνος ὅς ἐκεῖθεν ἀπος - κερδαίνω οὐ ὅσιος ἐλπίζω παρά ὁ νομοφύλαξ οὗτος ἀποκλείω , ἀλλά μετά καί ὁ κακοῦργος εἰμί δοκέω καί ὁ περί ὁ φύσις πονηρός ὁ σκαιός - τατός καί ὁ ἐπί ὁ ἀσεβέω δίκη ἀποφέρω καί δήμιος χείρ ὁ ἐμός δεξιά μετά οὖον πολύς διαδέχομαι .
libanius.declamatio-40 2.35
35 . εἰ δὲ καὶ τοῦτο δοίη τις ὡς ἔσται τις τῶν ἀπάν - των οὕτω μὲν ἄδικος περὶ τοὺς κοινοὺς τῆς φύσεως νόμους , οὕτω δὲ τῶν ἔξωθεν τῇ πόλει νενομοθετημέ - νῶν ἐς τὸ παράπαν ἀμύητος , ἀλλ’ οὖν τό γε τοῖς ὅ τι καὶ τύχοι κακουργεῖν βουλομένοις τὰ μάλιστα σπου - δαζόμενον , δηλαδὴ τὸ λαθεῖν κακουργήσας | δυ - νήσεσθαι , τοῦτο δὲ πάντως ὅλαις ἂν μηχαναῖς ἐθηρώ - μην , ὡς μηδὲ τὴν ἀρχὴν ὅλως ὁμολογεῖν τοῦ ξίφους ἐφάψασθαι καὶ τὴν ὄντως ἀτυχῆ ταυτηνὶ δεξιὰν ἐΚι - κεχρωσμένην ἔτι τῷ τῶν παίδων λύθρῳ προτείνειν μόνον οὐ τὸ τοῦ δημίου ξίφος ἑαυτῷ ἐπακονῶντα . ὡς ἔγωγε οὐδὲν ἕτερον τὰς δυστυχεῖς ταύτας χεῖρας αἰ - τιασαίμην ἂν εἰ μὴ τοῦθ’ ὅτι μὴ κἀμὲ τρίτον προσ - έθηκαν , ἵν’ εἶχον τὸ μηκέτ’ ἀλγεῖν τοῦ κακοῦ μηδὲν αἰσθανόμενος μηδ’ ὑπὸ σοῦ τὰ νῦν ἐπ’ ἐκκλησίας ἐρε - σχελούμενος .
Lemmas: 35 . εἰμί δέ καί οὗτος δήω τις ὡς εἰμί τις ὁ ἅπας - ὁ οὗτος μέν ἄδικος περί ὁ κοινός ὁ φύσις νόμος , οὗτος δέ ὁ ἔξωθεν ὁ πόλις νομοθετημένος - νάω εἰς ὁ παράπαν ἀμύητος , ἀλλά οὖν ὁ γε ὁ ὅς τίς καί τυγχάνω κακουργέω βούλομαι ὁ μάλιστα ἕπω - δαζομενω , δηλαδή ὁ λανθάνω κακουργέω | δύο - νέος , οὗτος δέ πάντως ὅλος εἄν μηχανή θηράω - μείς , ὡς μηδέ ὁ ἀρχή ὅλως ὁμολογέω ὁ ξίφος ἐφάπτω καί ὁ εἰμί ἀτυχής οὗτος δεξιά ἐπίτεξ - χρώζω ἔτι ὁ ὁ παῖς λύθρον προτείνω μόνος οὖον ὁ ὁ δήμιος ξίφος ἑαυτοῦ ἐπακονάω . ὡς ἔγωγε οὐδείς ἕτερος ὁ δυστυχέω οὗτος χείρ ὁ - τείνω εἄν εἰμί μή οὗτος ὅτι μή ἐγώ τρίτος προς - τίθημι , ἵνα ἔχω ὁ μηκέτι ἀλγέω ὁ κακός μηδείς αἰσθάνομαι μηδέ ὑπό σύ ὁ νῦν ἐπί ἐκκλησία Ἔρως - σχελουμην .
libanius.declamatio-40 2.36
ἦν ἄν μοι τρόπος ἕτερος , εἰ δυσμενῶς εἶχον , καὶ ὅλον τὸν θυμὸν ἀποπλῆσαι καὶ τὸ καταφα - νὴς ἐπὶ τοιούτοις γενέσθαι φυλάξασθαι · εἴ μέ τι τῶν ἐκείνοις προσόντων ἔθελγε , παρ’ ἑκόντων εἶχον ἂν κομισάμενος . εἰ δὲ καὶ πρὸς τὴν δόσιν ἀνένευον , ἀλλ’ ἦν ὑφελέσθαι δόλῳ παρακρουσάμενον . εἴ μέ τι δυσμε - ναίνειν εἰς τοσοῦτον ἐκείνοις ἔπειθεν , ἦν ἂν τοὺς μὲν ἀλλοτρίας ἔργον γεγονέναι χειρός , ἐμὲ δὲ τὸ μὴ δο - κεῖν ἀδικεῖν ἀπενέγκασθαι . εἰ δὲ καὶ φαρμάκοις ἀν - ελεῖν ἐπεχείρουν , ποῖος ἄν τις τῶν ἀπάντων ᾔσθετο ; νῦν δ’ οὔτε κακουργεῖν εἱλόμην καὶ λαθεῖν οὐκ ἐμη - χανωμην .
Lemmas: εἰμί ἄν ἐγώ τρόπος ἕτερος , εἰμί δυσμενής ἔχω , καί ὅλος ὁ θυμός ἀποπίμπλημι καί ὁ καταφάω - νέος ἐπί τοιοῦτος γίγνομαι φυλάσσω · εἰμί ἐγώ τίς ὁ ἐκεῖνος πρόσειμι θέλγω , παρά ἑκών ἔχω εἄν κομίζω . εἰμί δέ καί πρός ὁ δόσις ἀνανεύω , ἀλλά εἰμί ὑφαιρέω δόλος παρακρούω . εἰμί ἐγώ τίς δυσμός - ναινεος εἰς τοσοῦτος ἐκεῖνος πείθω , εἰμί εἄν ὁ μέν ἀλλότριος ἔργον γίγνομαι χείρ , ἐγώ δέ ὁ μή δο - ἐκεῖνος ἀδικέω ἀποφέρω . εἰμί δέ καί φάρμακον εἰς - αἱρέω ἐπιχειρέω , ποῖος ἄν τις ὁ ἀπαντάω αἰσθάνομαι ; νῦν δέ οὔτε κακουργέω αἱρέω καί λανθάνω οὐ ἐμέω - χάσκω .
libanius.declamatio-40 2.37
37 . Τίς οὖν καὶ πῶς ὁ τῶν παίδων ὄλεθρος ἐκεῖ - νος ἐγίγνετο ; ζῆλος ἦν ὑπὲρ τοῦ γένους αἰσχυνομένου καὶ θυμὸς δίκαιος . ἀλλ’ , οἴμοι , δεῖ γάρ με καὶ πάλιν ἐκτραγῳδεῖν τὸ κακὸν καὶ πάλιν οὐδὲν ἧττον καὶ πεπτωκότας τὰ μὲν αἰσχύνειν καὶ μηκέτ’ ὄντας ὧς κακῶς δεδρακότας τοὺς παῖδας , τὰ δ’ ὑπὲρ ἐκείνων καὶ τῆς ἐκείνων τόλμης αὐτὸν ἐγκαλύπτεσθαι , ἵρως ἐκεῖνον ἠνώχλει χρημάτων καὶ τοῦ μὲν τῆς γυναικὸς ὑπερεφρόνει κάλλους , τῆς δὲ προικὸς μᾶλλον ἥπερ ἐκείνης ἡλίσκετο .
Lemmas: 37 . Τῖς οὖν καί πῶς ὁ ὁ παῖς ὄλεθρος ἐκεῖ - Μύκονος γίγνομαι ; ζῆλος εἰμί ὑπέρ ὁ γένος αἰσχύνω καί θυμός δίκαιος . ἀλλά , οἴμοι , δεῖ γάρ ἐγώ καί πάλιν ἐκτραγῳδέω ὁ κακός καί πάλιν οὐδείς κακός καί πίπτω ὁ μέν αἰσχύνω καί μηκέτι εἰμί ὅς κακῶς δράω ὁ παῖς , ὁ δέ ὑπέρ ἐκεῖνος καί ὁ ἐκεῖνος τόλμα αὐτός ἐγκαλύπτω , ἱερός ἐκεῖνος ἀνά-ὀχλέω χρῆμα καί ὁ μέν ὁ γυνή ὑπερφρονέω κάλλος , ὁ δέ προίξ μᾶλλον ὅσπερ ἐκεῖνος ἁλίσκομαι .
libanius.declamatio-40 2.38
ἐντεῦθεν ὁ μὲν δόλους ἐπήρτυεν , ἡ δ’ ὑπήγετο . καὶ ὁ μὲν ἐξὸν ἀνὴρ καλεῖσθαι μοιχὸς ἤθελεν εἶναι καὶ ἢν | ὑπὸ νόμοις εἶχε , ταύτην ὑποκλέπτειν ἐπεχείρει . ἡ δ’ οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ πολ - λάκις ἑάλω τε πειρῶντος καὶ τοσαύτην ἄνοιαν ἀκρασίᾳ συνέμιξεν ὡς μηδὲ μετὰ τὴν πρώτην πεῖραν τἀνδρὸς ὑπιδέσθαι τὸ πικρὸν ἐκεῖνο ἐνθύμιον καὶ φρονῆσαι μὲν ἀξίως τοῦ γένους , ἐμὲ δὲ τὸν πατέρα καταιδεσθῆ - ναι τηλικαῦτα τούτοις ἐπαισχυνόμενον .
Lemmas: ἐντεῦθεν ὁ μέν δόλος ἐπαρτύω , ὁ δέ ὑπάγω . καί ὁ μέν ἔξεστι ἀνήρ καλέω μοιχός ἐθέλω εἰμί καί εἄν | ὑπό νόμος ἔχω , οὗτος ὑποκλέπτω ἐπιχειρέω . ὁ δέ οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί πολ - λακίς ἁλίσκομαι τε πειράω καί τοσοῦτος ἄνοια ἀκράτεια συμμίγνυμι ὡς μηδέ μετά ὁ πρῶτος πείρω ἀνήρ ὑπειδόμην ὁ πικρός ἐκεῖνος ἐνθύμιος καί φρονέω μέν ἀξίως ὁ γένος , ἐγώ δέ ὁ πατήρ καταδέω - ναι τηλικόσδε οὗτος ἐπαισχύνω .
libanius.declamatio-40 2.39
ἤκουσεν ἡ πόλις τοῦ σκαιωρήματος , ἡχθέσθη καὶ πρὸς ἄμφω τοὺς τὸ καινὸν ἐκεῖνο δρᾶμα ἐκμελετήσαντας τὰ τῆς φήμης ἐπήρετο , τὰ τῆς αἰσχύνης ἐπηύξετο καὶ τὸ κακὸν ἐπ’ ἀγορᾶς μέσης ἐπόμπευε , καὶ τὸ λοιπὸν διὰ γλώττης ᾔδετο πανταχοῦ ὁ παλαμναῖος καὶ μοιχείας ἑτέρας ἐφευ - ρετής , ἡ σώφρων ἐκείνη θυγάτηρ καὶ νοῦ πολλοῦ γέ - μούσα καὶ φρενῶν , τρίτος ἐπὶ τούτοις ἐγώ . καὶ τὸν δεῖνά τις προσειπὼν ἐπέσκωψεν ἂν καὶ τὸν τῆς θαυ - μασίας κόρης πατέρα προσέθηκε .
Lemmas: ἀκούω ὁ πόλις ὁ σκαιώρημα , ἄχθομαι καί πρός ἄμφω ὁ ὁ καινός ἐκεῖνος δρᾶμα ἐκμελετάω ὁ ὁ φήμη ἐπέρομαι , ὁ ὁ αἰσχύνη ἐπεύχομαι καί ὁ κακός ἐπί ἀγορά μέσος πομπεύω , καί ὁ λοιπός διά γλῶσσα ἀείδω πανταχοῦ ὁ παλαμναῖος καί μοιχεία ἕτερος ἐφεύω - ρετής , ὁ σώφρων ἐκεῖνος θυγάτηρ καί νόος πολύς γε - μούσα καί φρήν , τρίτος ἐπί οὗτος ἐγώ . καί ὁ δεῖνα τις προσεῖπον ἐπισκώπτω εἄν καί ὁ ὁ θαυ - Μασίας κόρη πατήρ προστίθημι .
libanius.declamatio-40 2.40
τί οὖν ἴδει με , πρὸς θεῶν , ποιεῖν , ὦ κατήγορε ; βαδίζειν ἐπ’ ἀλορᾶς ἀπὸ τῆς ὕβρεως καλούμενον ; δημηγορεῖν ἐπὶ βήματος ὑπὸ τῶν δεινῶν τούτων ῥητόρων καταγελώμενον ; καὶ τίσιν ἂν ὀφθαλμοῖς ἢ δικαστὰς προσεῖδον ἢ φίλους προσειπεῖν ἐθάρρησα ἢ καί τῳ τῶν ἄλλων ξυνήθων προσδιαλέξασθαι ; πῶς δ’ ἂν ταῖς ἀκοαῖς ταύταις ἤνεγκα τῶν μὲν ἐπιχλευαζόντων ἀκούων , τῶν δὲ κατελεουμέ - νῶν τῶν γε μετριωτέρων τῆς τύχης , τῶν δὲ καὶ τοῖς οὐκ εἰδόσι διηγουμένων ὡς οὗτος τῆς δεῖνος ὁ πατὴρ καὶ νυμφίον ἴσχε πολλῷ τῆς κόρης σεμνότερον ;
Lemmas: τίς οὖν ἶδος ἐγώ , πρός θεός , ποιέω , εἰμί κατήγορος ; βαδίζω ἐπί αλοηρα ἀπό ὁ ὕβρις καλέω ; δημηγορέω ἐπί βῆμα ὑπό ὁ δεινός οὗτος ῥήτωρ καταγελάω ; καί τίσις εἄν ὀφθαλμός ἢ δικαστής προσεῖδον ἢ φίλος προσεῖπον θαρσέω ἢ καί ὁ ὁ ἄλλος συνήθης προσδιαλέγομαι ; πῶς δέ εἄν ὁ ἀκοή οὗτος φέρω ὁ μέν ἐπιχλευάζω ἀκούω , ὁ δέ κατελεουμέ - νάω ὁ γε μέτριος ὁ τυγχάνω , ὁ δέ καί ὁ οὐ οἶδα διηγέομαι ὡς οὗτος ὁ Δεῖνος ὁ πατήρ καί νυμφίος ἴσχω πολύς ὁ κόρη σεμνός ;
libanius.declamatio-40 2.41
41 . ’H ταῦτα βαρέα μὲν ἀκούειν καὶ οὐδ’ ἐπὶ σμικρὸν ἀνεκτὰ τοῖς γε νοῦν ἔχουσιν , ἴδει δὲ νουθετοῦντα πειρᾶσθαι σωφρονίζειν , ταῦτα γὰρ πατρὸς ὑγιαίνοντος ἔργα . οὐκ οὖν | ἐνουθέ - τουν , παρῄνουν ; ἀλλ’ ἐπὶ τὰ τῆς χειρὸς τελευ - τᾶν τῶν λόγων ἀπελεγχομένων . οὐκ οὖν ἐπὶ τοῦ - το κἀγὼ τελευτῶν ὥρμησα μετὰ τὰς πολλὰς παραινέ - σεῖς ἐκείνας , μετὰ τὰς μυρίας ἐπιπλήξεις τὰς πρότερον , μετὰ τὰς ψιλὰς τοῦ φόνου προσδοκίας ἃς αὐτοῖς πολλάκις ἐπέσεισα ; τὸ γὰρ δεδιέναι φρουρὰν αὐτοῖς οὐ παροπτέαν ἐπιστήσειν ἐδόκουν ὁ μάταιος καὶ τοῖς ἁπαλοῖς ἐξαπορήσας λόγοις τοῖς δριμυτέροις ἐπιστύφειν διενοούμην ἃ δράσειν ἤμελλον , ταῦτα πρὸ τῶν ἔργων ἐπαπειλούμενος .
Lemmas: 41 . ’H οὗτος βαρύς μέν ἀκούω καί οὐδέ ἐπί μικρός ἀνεκτός ὁ γε νόος ἔχω , ἶδος δέ νουθετέω πειράω σωφρονίζω , οὗτος γάρ πατήρ ὑγιαίνω ἔργον . οὐ οὖν | νοῦθος - ὅς , παραινέω ; ἀλλά ἐπί ὁ ὁ χείρ τελεύω - ὅς ὁ λόγος ἀπολέγω . οὐ οὖν ἐπί ὁ - ὁ ἐγώ τελευτή ὁρμάω μετά ὁ πολύς Παράις - σείω ἐκεῖνος , μετά ὁ μυρίος ἐπίπληξις ὁ πρότερος , μετά ὁ ψιλός ὁ φόνος προσδοκία ὅς αὐτός πολλάκις ἐπισείω ; ὁ γάρ δείδω φρουρά αὐτός οὖον παροπτέαν ἐφίστημι δοκέω ὁ μάταιος καί ὁ ἁπαλός ἐξαπορέω λόγος ὁ δριμύς ἐπιστύφω διανοέομαι ὁ δράω μέλλω , οὗτος πρό ὁ ἔργον επαπειλούμενος .
libanius.declamatio-40 2.42
ὡς δ’ οὐδὲν οὐδ’ οὕτω τοῖς λόγοις ἐπέραινον , ὁπλίζω μετὰ τοῦ δικαίου τὴν χεῖρα καὶ πρὸ τῆς χειρὸς τὴν γνώμην καὶ τῶν Ἀσκληπιάδων μιμοῦ - μαι τοὺς σοφωτέρους οἳ πρὸς τοὺς καυτῆρας καὶ τὴν τομὴν ἀφορῶσιν , ἐπειδὰν εἰς οὐδὲν αὐτοῖς τὰ φάρμακα τελευτήσῃ . τοῦτο τέλος τοῖς μὲν τοῦ δόλου καὶ τῆς μιαρᾶς ἀπάτης ἐκείνης , ἡμῖν δὲ τῆς ἐκεῖθεν ἀδοξίας , οὐ γὰρ δήπου καὶ τῆς ἀτυχίας ἔχω λέγειν .
Lemmas: ὡς δέ οὐδείς οὐδέ οὗτος ὁ λόγος περαίνω , ὁπλίζω μετά ὁ Δίκαιος ὁ χείρ καί πρό ὁ χείρ ὁ γνώμη καί ὁ Ἀσκληπιάς μῖμος - μής ὁ σοφός ἕ πρός ὁ καυτήρ καί ὁ τομή ἀφοράω , ἐπειδάν εἰς οὐδείς αὐτός ὁ φάρμακον τελευτάω . οὗτος τέλος ὁ μέν ὁ δόλος καί ὁ μιαρός ἀπάτη ἐκεῖνος , ἐγώ δέ ὁ ἐκεῖθεν ἀδοξία , οὖον γάρ δήπου καί ὁ ἀτυχία ἔχω λέγω .
libanius.declamatio-40 2.43
ἐξέ - κοψα μοιχὸν ἄνδρα τῆς πόλεως , ἀνεῖλον νυμφίον πολέ - μιον , ἐπέθηκα καὶ φόβον τοῖς κηδεσταῖς , ἐτήρησα τοῖς πατράσι τὰς περιουσίας , ἐδίδαξα τοὺς ἄνδρας τὴν νό - μῳ γημαμένην στέργειν , ἐφόβησα τὰς γυναῖκας ἀπο - κλίνειν πρὸς ἑτέρους παρ’ οὓς οἱ πατέρες αὐτῶν ἠγά - γοντο , ἐπετείχισα τὴν ὑποψίαν τοῖς γένεσι . τίς γὰρ ἂν εὐνὴν ἑτέρου κακῶς ὑποκλέπτειν ἔτι τολμήσειεν οὕτω μέχρι καὶ σήματος ὁρῶν τὸν μοιχὸν κολαζόμενον ;
Lemmas: ἔξω - κόπτω μοιχός ἀνήρ ὁ πόλις , ἀναιρέω νυμφίος πολός - μιαίνω , ἐπιτίθημι καί φόβος ὁ κηδεστής , τηρέω ὁ πατήρ ὁ περιουσία , διδάσκω ὁ ἀνήρ ὁ νόος - μος γαμέω στέργω , φοβέω ὁ γυνή ἀπος - κλίνω πρός ἕτερος παρά ὅς ὁ πατήρ αὐτός ἀντίπηξ - γοντο , ἐπιτειχίζω ὁ ὑποψία ὁ γένεσις . τίς γάρ εἄν εὐνή ἕτερος κακῶς ὑποκλέπτω ἔτι τολμάω οὗτος μέχρι καί σῆμα ὁράω ὁ μοιχός κολάζω ;
libanius.declamatio-40 2.44
44 . Τί μοι τὸν | λόγον ἐπιταράττειν ἐπιχει - ρεῖς καὶ τοῦ μοιχὸς ὀνόματος μεταξὺ λεγομένου δραξά - μενος μέγα τι καὶ σχετλιάζων ἀνέκραγες · ἀλλ’ οὐ μοι - χὸς ὁ πεσὼν οὐδ’ ἡ κειμένη μεμοίχευτο ; τίνα γάρ σοι καὶ δοκοῦσι τὰ μοιχῶν , ὦ βέλτιστε ; ἀλλὰ καὶ πάλιν μετὰ τῶν δεινῶν ἐπιρρεῖ μοι τὰ δάκρυα . δεῖ γάρ με δυστυχῆ τινα τοῦτον ἀγῶνα δραμεῖν καὶ τοῖς αὐτὸν αὑτοῦ κακοῖς , ὡς ἔοικε , πολλή τις ἀνάγκη σώζεσθαι .
Lemmas: 44 . τις ἐγώ ὁ | λόγος ἐπιταράσσω ἐπιχέω - ἀείρω καί ὁ μοιχός ὄνομα μεταξύ λέγω δράξ - μένος μέγας τίς καί σχετλῖάζω ἀνακράζω · ἀλλά οὖον ἐγώ - χος ὁ πίπτω οὐδέ ὁ κεῖμαι μοιχεύω ; τίς γάρ σύ καί δοκέω ὁ μοιχός , εἰμί ἀγαθός ; ἀλλά καί πάλιν μετά ὁ δεινός ἐπιρρέω ἐγώ ὁ δάκρυ . δεῖ γάρ ἐγώ δυστυχής τις οὗτος ἀγών τρέχω καί ὁ αὐτός αὐτός κακός , ὡς ἔοικα , πολύς τις ἀνάγκη σῴζω .
libanius.declamatio-40 2.45
45 . ὡς εἴθε λέγειν παρῆν μηδὲν αἰσθανόμενον . νῦν δ’ ἄμα δεῖ με δυοῖν κακοῖν ἀνέχεσθαι βαλλόμενον καὶ νῦν μὲν ἐπιστομίζειν πειρᾶσθαι τουτονὶ τὸν καὶ τῆς τύχης βαρύτερον , νῦν δ’ , ὡς οἷόν τε , πρὸς τὴν τοῦ πάθους ἀπομάχεσθαι μνήμην αὐτῆς μου τῆς ψυχῆς μέσης καθικνουμένην καὶ ὅλας δακρύων πηγὰς ἐκ τῶν ὀφθαλ - μῶν ὀχετηγοῦσαν , ὡς καὶ τὸν νοῦν καταβαπτίζειν καὶ καθ’ ὁδὸν οὐκ ἐᾶν προβαίνειν τοὺς λόγους .
Lemmas: 45 . ὡς εἴθε λέγω πάρειμι μηδείς αἰσθάνομαι . νῦν δέ ἄμη δεῖ ἐγώ δύο κακός ἀνέχω βάλλω καί νῦν μέν ἐπιστομίζω πειράω οὗτος ὁ καί ὁ τυγχάνω βαρύς , νῦν δέ , ὡς οἷος τε , πρός ὁ ὁ πάθος ἀπομάχομαι μνήμη αὐτός ἐγώ ὁ Ψυχή μέσος καθικνέομαι καί ὅλος δάκρυ πηγή ἐκ ὁ ὀφθαλ - μῶν ὀχετηγέω , ὡς καί ὁ νόος καταβαπτίζω καί κατά ὁδός οὐ ἐάω προβαίνω ὁ λόγος .