ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-40 2.46
46 . Σκοπητέον δ’ οὖν ὅμως , ὦ ἄνδρες , τίς μὲν ὁ μοιχός , τίνα δὲ καὶ τὰ τῆς μοιχευομένης . οὐκοῦν ὁ μοιχεύσων πρῶτα μὲν δεῖται προαγωγῶν , μαστροπίδων , θεραπαινίδων . λόγους τοὺς μὲν εἰς ἔρωτα καὶ γυναι - κὸς ἀπάτην ἐπετεχνάσατο , τοὺς δὲ πολλάκις , εἰ τύχοι , καὶ προσεπιχαράξας τῷ πίνακι τὸ πάθος ἐσήμηνε . δῶρα πολλὰ τὰ μὲν παραυτίκα προὔτεινε , τὰ δὲ μετ’ οὐ μακρὸν ὑπισχνεῖται . ἐπὶ δὴ τούτοις ἡ κόρη προσίεται τοὺς λόγους , τὰ δῶρα , τὰς ἀγγελίας , τὰ γράμματα καὶ πρὸς ὅπερ ἐκεῖνος ὁ γεγραφὼς ἐθέλει κατένευσεν . ἔπειτα δέχεται τὴν ὑπόσχεσιν , ἐκεῖνος λαμβάνει τὸ ξύνθημα , καὶ πέρας ἔχει τὸ τόλμημα .
Lemmas: 46 . σκοπητέον δέ οὖν ὅμως , εἰμί ἀνήρ , τίς μέν ὁ μοιχός , τίς δέ καί ὁ ὁ μοιχεύω . οὐκοῦν ὁ μοιχεύω πρῶτος μέν δήω προαγωγή , μαστροπιδαω , θεραπαινίς . λόγος ὁ μέν εἰς Ἔρως καί γυνή - γυνή ἀπάτη ἐπιτεχνάομαι , ὁ δέ πολλάκις , εἰμί τυγχάνω , καί προσεπιχαράσσω ὁ πίναξ ὁ πάθος σημαίνω . Δῶρα πολύς ὁ μέν παραυτίκα προτείνω , ὁ δέ μετά οὖον μακρός ὑπισχνέομαι . ἐπί δή οὗτος ὁ κόρη προσίημι ὁ λόγος , ὁ Δῶρα , ὁ ἀγγελία , ὁ γράμμα καί πρός ὅσπερ ἐκεῖνος ὁ γράφω ἐθέλω κατανεύω . ἔπειτα δέχομαι ὁ ὑπόσχεσις , ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ σύνθημα , καί πέρας ἔχω ὁ τόλμημα .
libanius.declamatio-40 2.47
τούτων οὐ - δὲν ἐνταυθοῖ παρῆκεν οὔθ’ ἡ σεμνὴ παῖς ἐκείνη καὶ σώφρων οὔθ’ ὁ καλὸς ἐκεῖνος νυμφίος ὁ μᾶλλον τῆς ἐμῆς περιουσίας | ἢ τῆς παιδὸς ἐραστής , ἀλλ’ ὑπ’ ἀμφοῖν καὶ τὰ τῶν ἀλλοτρίας εὐνῆς πειρωμένων πάντα τετέλεσται καὶ τῶν ὅσα γυναικὸς παραγομένης οὐδὲν ἐνεδέησεν , ἀλλ’ ὁ μὲν ἀγγελίας καὶ δώρων ὑποσχέσεις προὔπεμπε καὶ ἦσαν οἱ ταῦτα · φέροντες , ἡ δ’ ἡδέως ἐδέχετο . καὶ τὸ δὴ μεῖζον καὶ τελευταῖον , ὧς ἐπὶ τοι - ούτοις ξυνῄεσαν ἄμφω καὶ τέλος εἶχεν ἡ σκηνὴ καὶ τὸ δρᾶμα , ὁ μὲν τὸ τοῦ μοιχοῦ περικείμενος προσω - πεῖον ἐλάνθανεν , ἡ δ’ ὧς ἀλλοτρίῳ περιεπλέκετο καὶ τοὖργον ἦν ὧς οὐκ ἐν εἰδόσι γιγνόμενον . ὅπου δὲ ταῦτα πάντα ξυνεληλύθεσαν , πρὸς Δῖός , πῶς οὐ μοι - χεία τὸ σκαιωρούμενον ;
Lemmas: οὗτος οὖον - δέν ἐνταυθοῖ παρίημι οὔτε ὁ σεμνός παῖς ἐκεῖνος καί σώφρων οὔτε ὁ καλός ἐκεῖνος νυμφίος ὁ μᾶλλον ὁ ἐμός περιουσία | ἢ ὁ παῖς ἐραστής , ἀλλά ὑπό ἄμφω καί ὁ ὁ ἀλλότριος εὐνή πειράω πᾶς τελέω καί ὁ ὅσος γυνή παράγω οὐδείς ἐνδέω , ἀλλά ὁ μέν ἀγγελία καί δῶρον ὑπόσχεσις προπέμπω καί εἰμί ὁ οὗτος · φέρω , ὁ δέ ἡδύς δέχομαι . καί ὁ δή μείζων καί τελευταῖος , ὅς ἐπί ὅς - οὗτος συνέρχομαι ἄμφω καί τέλος ἔχω ὁ σκηνή καί ὁ δρᾶμα , ὁ μέν ὁ ὁ μοιχός περίκειμαι πρόσω - πείωμι λανθάνω , ὁ δέ ὅς ἀλλότριος περιπλέκω καί ἔργον εἰμί ὅς οὐ ἐν οἶδα γίγνομαι . ὅπου δέ οὗτος πᾶς συνέρχομαι , πρός Δῖος , πῶς οὖον ἐγώ - χειά ὁ σκαιωρέω ;
libanius.declamatio-40 2.48
48 . Περὶ μὲν οὖν τῆς παιδὸς τοσοῦτον ἐγὼ δυσ - τυχὴς καὶ τοῦτο τὸ μέρος ὁ κακοδαίμων ὡς μηδὲ πλειόνων δεῖσθαι λόγων ὧς οὐ πάλαι προὔδωκε τὴν σωφροσύνην ἐκείνη . εἰ γὰρ τὸ βούλεσθαι πανταχοῦ τοῖς νόμοις ὑπεύθυνον καὶ τὰ τῆς γνώμης ἀνιχνεύειν προὔργου τοῖς δικασταῖς , τό γε μή τινα τῶν ἀλλοτρίων εἶναι τὸν ἐξαπατῶντα οὐκ οἶμαι τοῦ μεμοιχεῦσθαι ταύτην δοκεῖν ἐξελέσθαι , ὅτι μηδὲ τὸν ὧς ἀποκτενοῦν - ἀποκτενοῦντα τὸ βέλος ἐπιρρίψαντα μέν , οὐκ εὐτυχήσαντα δὲ τὴν βολὴν τοῦ δοκεῖν ἀνδροφόνον τὸ μὴ τὰ καίρια τυχεῖν ἀπολύσεται οὐδὲ τὸν νυκτὸς ἐπιθέμενον μὲν ὡς ὑφαι - ρησόμενον , φωραθέντα δὲ πρότερον τοῦτ’ αὐτὸ τὸ μὴ λαβεῖν ὧς ἀνέγκλητον ἐξαιρήσεται .
Lemmas: 48 . περι μέν οὖν ὁ παῖς τοσοῦτος ἐγώ δύο - Τυχής καί οὗτος ὁ μέρος ὁ κακοδαίμων ὡς μηδέ πλείων δήω λόγος ὅς οὖον πάλαι προδίδωμι ὁ σωφροσύνη ἐκεῖνος . εἰμί γάρ ὁ βούλομαι πανταχοῦ ὁ νόμος ὑπεύθυνος καί ὁ ὁ γνώμη ἀνιχνεύω προὔργου ὁ δικαστής , ὁ γε μή τις ὁ ἀλλότριος εἰμί ὁ ἐξαπατάω οὐ οἴομαι ὁ μοιχεύω οὗτος δοκέω ἐξαιρέω , ὅτι μηδέ ὁ ὅς ἀποκτείνω - ἀποκτείνω ὁ βέλος ἐπιρρίπτω μέν , οὐ εὐτυχέω δέ ὁ βολή ὁ δοκέω ἀνδροφόνος ὁ μή ὁ καίριος τυγχάνω ἀπολύω οὐδέ ὁ νύξ ἐπιτίθημι μέν ὡς ὑφή - ῥήγνυμι , φωράω δέ πρότερος οὗτος αὐτός ὁ μή λαμβάνω ὅς ἀνέγκλητος ἐξαιρέω .
libanius.declamatio-40 2.49
τοῦτό τοι καὶ ὁ δεινὸς ἐκεῖνος ἀνὴρ * ἐξηπίστατο καὶ τῇ προαιρέσει τὴν μοιχείαν ἐπέγραφε καὶ τοσαύτας εἶχε προῖκας ὁπόσα τὸν νοῦν ἐκείνη πρὸς ἑτέρους ἀπέκλινε . καί μοι τίς ἂν καὶ τολμήσαι φθέγξασθαι μὴ μοιχὸν εἷναι τὸν τὰ τοιαῦτα πειρώμενον ; αὐτὸς ἐκεῖνος | οἷς τὴν ἐμὴν παῖδα τὰ τῶν μοιχευομένων κατέκρινε , τούτοις ἑαυτὸν ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐνεχόμενον προδήλως ἀπέφαι - νεν . οὐ γὰρ ἂν ἐκείνην μὲν ἀποκλείεσθαι δίκαιον τὴν παθοῦσαν , τὴν ἠπατημένην , τὴν τὰ μείζω πάν - των ἐξυβρισμένην , τὸν δ’ οὕτω παρακρουσάμενον καὶ τὴν ὅλην ἐπεσκευακότα ὕβριν ἀζήμιον εἶναι καὶ παντάπασι πρόδηλον καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καί , τὸ δὴ μεῖζον , προσαποκερδαίνειν τῆς ὕβρεως .
Lemmas: οὗτος ὅς καί ὁ δεινός ἐκεῖνος ἀνήρ * ἐξεπίσταμαι καί ὁ προαίρεσις ὁ μοιχεία ἐπιγράφω καί τοσοῦτος ἔχω προίξ ὁπόσος ὁ νόος ἐκεῖνος πρός ἕτερος ἀποκλίνω . καί ἐγώ τίς εἄν καί τολμάω φθέγγομαι μή μοιχός ἵημι ὁ ὁ τοιοῦτος πειράω ; αὐτός ἐκεῖνος | ὅς ὁ ἐμός παῖς ὁ ὁ μοιχεύω κατακρίνω , οὗτος ἑαυτοῦ ἐν ὁ αὐτός ἐνέχω πρόδηλος ἀποφαίνω - νε . οὖον γάρ εἄν ἐκεῖνος μέν ἀποκλείω Δίκαιος ὁ πάθος , ὁ ἀπατάω , ὁ ὁ μείζων πᾶς - ὁ ἐξυβρίζω , ὁ δέ οὗτος παρακρούω καί ὁ ὅλος ἐπισκευάζω ὕβρις ἀζήμιος εἰμί καί παντάπασι πρόδηλος καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί , ὁ δή μείζων , προσαποκερδαίνω ὁ ὕβρις .
libanius.declamatio-40 2.50
εἰ δ’ οὐκ ἐκεῖνος τὰ τῶν μοιχῶν ἐκακούργει , τί τὴν συνοικοῦσαν λοιπὸν ὡς ἀπὸ μοιχικῶν νόμων ἐξώθει τῆς οἰκίας ; οὔτε γὰρ ξίφους ἔργον γένοιτ’ ἄν τις μὴ παρούσης ἀνδροφόνου χειρὸς οὔτ’ ἂν γυνὴ μοιχείας ὑποσταίη γραφὴν μὴ προυφεστῶτος τοῦ τὴν εὐνὴν ὑποκλέψαντος .
Lemmas: εἰμί δέ οὐ ἐκεῖνος ὁ ὁ μοιχός κακουργέω , τίς ὁ συνοικέω λοιπός ὡς ἀπό μοιχικός νόμος ἐξωθέω ὁ οἰκίον ; οὔτε γάρ ξίφος ἔργον γίγνομαι ἄν τις μή πάρειμι ἀνδροφόνος χείρ οὔτε εἄν γυνή μοιχεία ὑφίστημι γραφή μή προυφίστημι ὁ ὁ εὐνή ὑποκλέπτω .
libanius.declamatio-40 2.51
ἔπειτα τίς οὐκ ἂν μυσαχθείη τῆς πονηρίας ἄνδρα γυναικὸς ὑβριστήν , νυμφίον τοῦ κή - δους πολέμιον , ξύνοικον τοῦ γένους ἐπίβουλον καὶ τοσαύτης ἀδοξίας κέρδος μικρὸν ἀνθελόμενον καὶ τοῦ - τὸ πικρὸν καὶ θεοῖς ἀποτρόπαιον καὶ ταῦτα παρὸν κεκτῆσθαι μετ’ εὐδοξίας καὶ προσαπολαύειν μετὰ καὶ τῆς γυναικὸς βέλτιον , εἰ σωφρονεῖν ἐκεῖνος ἠπίστατο ;
Lemmas: ἔπειτα τίς οὐ εἄν μυσάζω ὁ πονηρία ἀνήρ γυνή ὑβριστής , νυμφίος ὁ καί - δίδωμι πολέμιος , σύνοικος ὁ γένος ἐπίβουλος καί τοσοῦτος ἀδοξία κέρδος μικρός ἀνθαιρέομαι καί ὁ - ὁ πικρός καί θεός ἀποτρόπαιος καί οὗτος πάρειμι κτάομαι μετά εὐδοξία καί προσαπολαύω μετά καί ὁ γυνή ἀγαθός , εἰμί σωφρονέω ἐκεῖνος ἐπίσταμαι ;
libanius.declamatio-40 2.52
52 . Εἰ δὲ μοιχὸς οὗτος ἦν καὶ μοιχῶν ἀπάντων ἔχθιστος καὶ τοσούτῳ μᾶλλον κολάζεσθαι δίκαιος , ὅσῳ καὶ πολλῷ καινότερον ἐφεῦρε πονήρευμα , τί μὴ δι - καιότατα πέπτωκεν , ὦ σὺ καὶ ὑπὲρ τὸ δέον φιλάνθρω - πε ; εἰ δ’ ἐχρῆν τοιαύτην πονηρίαν ἐκκόψαι τῆς πόλεως , αὐτὸς ἐγὼ πρὸς ἐκείνου τηλικαῦτα περιύβρισμαι , αὐτὸς ἐγὼ τὸ λοιπὸν καὶ καλῶς ἠμυνάμην καὶ κακῶς ὑπ’ ἐκείνου παθὼν οὐ κακῶς ἐπήνεγκα καὶ τὴν δίκην καὶ ἄμφω τῆς ἐκ τοῦ ζῆν ἀδοξίας ἔπαυσα , καὶ τοῦτο τὸ μέρος ἐκεῖνοι καὶ πεσόντες | παρ’ ἡμῶν εὐηργέ - τηνται . τί γὰρ ἂν τοῦ κακῶς καὶ μετ’ αἰσχύνης βιῶ - ναι λέγειν ἔχοι τις αἴσχιον ;
Lemmas: 52 . εἰμί δέ μοιχός οὗτος εἰμί καί μοιχός ἀπαντάω ἐχθρός καί τοσοῦτος μᾶλλον κολάζω δίκαιος , ὅσος καί πολύς καινός ἐφευρίσκω πονήρευμα , τίς μή Ζεύς - καῖος πίπτω , εἰμί σύ καί ὑπέρ ὁ δήω φιλάνθρω - μετά ; εἰμί δέ χρή τοιοῦτος πονηρία ἐκκόπτω ὁ πόλις , αὐτός ἐγώ πρός ἐκεῖνος τηλικόσδε περιυβρίζω , αὐτός ἐγώ ὁ λοιπός καί καλῶς ἀμύνω καί κακῶς ὑπό ἐκεῖνος πάσχω οὖον κακῶς ἐπιφέρω καί ὁ δίκη καί ἄμφω ὁ ἐκ ὁ ζῶ ἀδοξία παύω , καί οὗτος ὁ μέρος ἐκεῖνος καί πίπτω | παρά ἐγώ εὐεργής - τημι . τίς γάρ εἄν ὁ κακῶς καί μετά αἰσχύνη βιόω - ναι λέγω ἔχω τις αἰσχρός ;
libanius.declamatio-40 2.53
εἰ δ’ ἐκεῖνοι νοῦν γενναῖον ἐτύγχανον ἔχοντες καὶ λογισμὸν ἐκ μεταμε - λείας ἀνελάμβανον σώφρονα , οὐκ ἂν ἑαυτοὺς αὐτοὶ τοῦθ’ ὅπερ ἡμεῖς πάλαι προὔλαβον δράσαντες , ἐξό - ἐξότεπερ πανταχῆ τὸ κακὸν διακεκωδώνιστο καὶ τὰ κάλ - λιστα τῶν ὀνομάτων εἰς τὰ πάντων αἰσχίω μετέβαλον ἀντὶ μὲν νυμφίου μοιχός , ἀντὶ δὲ γυναικὸς ἐννόμου καὶ σώφρονος ἀκόλαστος καὶ τῆς εὐνῆς προδότις ἀπο - καλούμενοι ;
Lemmas: εἰμί δέ ἐκεῖνος νόος γενναῖος τυγχάνω ἔχω καί λογισμός ἐκ μεταμε - λεῖος ἀναλαμβάνω σώφρων , οὐ εἄν ἑαυτοῦ αὐτός οὗτος ὅσπερ ἐγώ πάλαι προλαμβάνω δράω , ἐξό - ἐξότε πανταχῇ ὁ κακός διακεκωδώνιστο καί ὁ κάλη - λίστα ὁ ὄνομα εἰς ὁ πᾶς αἰσχρός μεταβάλλω ἀντί μέν νυμφίος μοιχός , ἀντί δέ γυνή ἔννομος καί σώφρων Ἀκόλαστος καί ὁ εὐνή προδότις ἀπος - καλέω ;
libanius.declamatio-40 2.54
πόσοι τοῦ κακῶς ἀκοῦσαι τὸ μηκέτι ζῆν ἀντηλλάξαντο . ἤδη τινὲς ὕβριν εἰς τὸ σῶμα δεξά - μενοι βίᾳ τυχὸν πολεμίων εἶθ’ ὑπὸ ἑτέρας ἡστινοσοῦν ἀνάγκης πίπτουσι μετὰ τὴν ὕβριν αὐτόχειρες καὶ τὸ τῇ γνώμῃ σωφρονεῖν ἐπιβεβαιοῦσι , κἂν τὸ σῶμα ἡ τύχη ἐξεβιάσατο . τί γὰρ τοῦ μοιχὸν εἶναι δοκεῖ σχε - τλιώτερον ; τί δὲ γυναικὶ σωφρονούσῃ τοῦ τὴν τἀνδρὸς καταισχύνειν εὐνὴν οὐ κουφότερον ;
Lemmas: πόσος ὁ κακῶς ἀκούω ὁ μηκέτι ζῶ ἀνταλλάσσω . ἤδη τις ὕβρις εἰς ὁ σῶμα δεξά - μένω βία τυγχάνω πολέμιος εἶτα ὑπό ἕτερος ὅστις ἀνάγκη πίπτω μετά ὁ ὕβρις αὐτόχειρ καί ὁ ὁ γνώμη σωφρονέω ἐπιβαίνω , κἀν ὁ σῶμα ὁ τύχη ἐκβιάζω . τίς γάρ ὁ μοιχός εἰμί δοκέω σχῶ - τλιώτερον ; τίς δέ γυνή σωφρονέω ὁ ὁ ἀνήρ καταισχύνω εὐνή οὖον κοῦφος ;
libanius.declamatio-40 2.55
ὑπὲρ τίνων καὶ πατέρες μαχόμεθα καὶ ἄνδρες φέρουσι πίπτοντες ; ὅτι παῖδές που πάντως καὶ γυναῖκες ἡμῖν τὰ τιμιώ - τατα . κἄν τις εἰς τὰ φίλτατα ἐξυβρίσῃ , τὰ ὅπλα εὐθὺς ἁρπάζομεν . ὑπὲρ τίνων καὶ πόλεις ἔχομεν καὶ νόμους ταττόμεθα καὶ ὅπλα φέρομεν καὶ βουλὰς ἀθροίζομεν καὶ πρὸς βῆμα φθεγγόμεθα , τοὺς δὲ τυραννεῖν ἐλο - μένους καὶ τὰς ἀκροπόλεις περισκοποῦντας οὐ τούτου γε ἕνεκα καὶ μισοῦμεν καὶ κολάζομεν καὶ πᾶν ὅ τι καὶ δεινὸν μικρὸν καὶ | οὐδὲν ὧς ἐπὶ τυραννίδι νομίζομεν ;
Lemmas: ὑπέρ τίνω καί πατήρ μάχομαι καί ἀνήρ φέρω πίπτω ; ὅτι παῖς ποῦ πάντως καί γυνή ἐγώ ὁ τίμιος - Τάτα . ἄν τις εἰς ὁ φίλος ἐξυβρίζω , ὁ ὅπλον εὐθύς ἁρπάζω . ὑπέρ τίνω καί πόλις ἔχω καί νόμος τάσσω καί ὅπλον φέρω καί βουλή ἀθροίζω καί πρός βῆμα φθέγγομαι , ὁ δέ τυραννέω ΕΛΟ - μένος καί ὁ ἀκρόπολις περισκοπέω οὖον οὗτος γε ἕνεκα καί μισέω καί κολάζω καί πᾶς ὅς τίς καί δεινός μικρός καί | οὐδείς ὅς ἐπί τυραννίς νομίζω ;
libanius.declamatio-40 2.56
οὐκοῦν ἃ πρὸς ἑτέρους τοὐμὸν γένος αἰσχύνοντας διεπραξάμην ἂν δικαίως , ταῦτα καὶ τοὺς οἰκείους ὑπ’ αὐτῶν περιυβρισμένος διέθηκα . καίτοι τοῦτο πολλῷ χεῖρον καὶ πλείονος γέμον αἰσχύνης ἤπερ εἰ παρά του τῶν πολεμίων ἀδοξεῖν ἠναγκάζοντο . ἐκεῖ γὰρ μόνης τῆς βίας ἂν ἐδόκει τὸ κακόν , ἐνταῦθα δὲ πρὸς τὴν γνώμην ἡ φαυλότης ὁρᾷ . τὸ δ’ ἑκόντας ἐξαμαρτεῖν οὔτε τινὰ παρὰ τοῖς νόμοις ἀποφέρεται συγγνώμην καὶ τὸ παντελῶς ἀδοξεῖν προσεφέλκεται .
Lemmas: οὐκοῦν ὁ πρός ἕτερος ἐμός γένος αἰσχύνω διαπράσσω εἄν δικαίως , οὗτος καί ὁ οἰκεῖος ὑπό αὐτός περιυβρίζω διέθηκα . καίτοι οὗτος πολύς χείρων καί πλείων γέμω αἰσχύνη ἤ2 εἰμί παρά ὁ ὁ πολέμιος ἀδοξέω ἀναγκάζω . ἐκεῖ γάρ μόνος ὁ Βίας εἄν δοκέω ὁ κακός , ἐνταῦθα δέ πρός ὁ γνώμη ὁ φαυλότης ὁράω . ὁ δέ ἑκών ἐξαμαρτάνω οὔτε τις παρά ὁ νόμος ἀποφέρω συγγνώμη καί ὁ παντελῶς ἀδοξέω προσεφέλκω .
libanius.declamatio-40 2.57
57 . εἰ μὲν οὖν ἕτερόν τινα τρόπον ἐνῆν τὴν ὕβριν ἀποσκεδάσαι καὶ τηλικαύτην ἀδοξίαν ἀποφυγεῖν τῆς τυχούσης τιμησάμενον δίκης , ἐμοὶ μὲν τοῦτο οὔτε πρότερον ἐπῄει λογίσασθαι , ἀλλ’ οὐδὲ νῦν ἔχω ξυν - ορᾶν ὅπως οὕτω τι μέγα καὶ δεινὸν αἶσχος ἑτέρως ἄν τις ἐνθυμηθεὶς ἀποτρίψαιτο .
Lemmas: 57 . εἰμί μέν οὖν ἕτερος τις τρόπος ἐν-εἰμί ὁ ὕβρις ἀποσκεδάννυμι καί τηλικόσδε ἀδοξία ἀποφεύγω ὁ τυγχάνω τιμάω δίκη , ἐγώ μέν οὗτος οὔτε πρότερος ἔπειμι λογίζομαι , ἀλλά οὐδέ νῦν ἔχω σῦς - ὁράω ὅπως οὗτος τίς μέγας καί δεινός αἶσχος ἑτέρως ἄν τις ἐνθυμέομαι ἀποτρίβω .
libanius.declamatio-40 2.58
εἰ δὲ νῦν ὁ κατή - γορος ξυνῆκέ τι σοφώτερον , ἐγὼ μὲν ξυγγνωστὸς ἂν εἴην ὡς ἐς τοσοῦτον κακοῦ μέγεθος ἀξίαν καὶ τὴν το - μὴν ἐφευράμενος καὶ τοῦτο μόνον τὸ τὴν ἐπιπονωτέ - ραν ἴσως τραπέσθαι κακίζεσθαι δίκαιος καὶ ἅμα ἂνθρω - πος τὸ πολὺ τοῦ φρονεῖν , μᾶλλον δὲ τὸ πᾶν ἀφῃρη - μένος οἶς ὁ θυμὸς μετὰ βαρείας οὕτω τοι τῆς ἀθυ - μίας πολὺς κατὰ καρδίαν ἐπιχυθεὶς ὅλον μοι τὸν νοῦν συνεθόλωσεν · ὁ δ’ οἷς οὐ πρὸς ξυμβουλὴν τοῦτό μοι τὸ σοφὸν φέρων κατέθηκε πρότερον , εὐλόγως ἄν , οἶ - μαι , νομίζοιτο τῶν ἁπάντων ἀνδρῶν ὁ σκαιότατος καὶ τοῖς τῶν πολιτῶν ἐλλοχῶν κακοῖς καὶ τοῦτο τῆς ἐκ - κλησίας καρπούμενος .
Lemmas: εἰμί δέ νῦν ὁ Κατή - γορός συνήκω τίς σοφός , ἐγώ μέν συγγνωστός εἄν εἰμί ὡς εἰς τοσοῦτος κακός μέγεθος ἄξιος καί ὁ ὁ - μήv ἐφευρίσκω καί οὗτος μόνος ὁ ὁ ἐπιπονάω - Ραν ἴσως τρέπω κακίζω δίκαιος καί ἅμα ἄνθρω - πούς ὁ πολύς ὁ φρονέω , μᾶλλον δέ ὁ πᾶς ἀφαιρέω - μένος οἶς ὁ θυμός μετά βαρύς οὗτος ὅς ὁ ἀθυ - μίας πολύς κατά Καρδία ἐπιχέω ὅλος ἐγώ ὁ νόος συνθολόω · ὁ δέ ὅς οὖον πρός συμβουλή οὗτος ἐγώ ὁ σοφός φέρω κατατίθημι πρότερος , εὔλογος ἄν , οἶς - μής , νομίζω ὁ ἅπας ἀνήρ ὁ σκαιός καί ὁ ὁ πολίτης ἐλλοχῶ κακός καί οὗτος ὁ ἐκ - Κλησίας καρπόω .
libanius.declamatio-40 2.59
59 . Εἰ δὲ καὶ βαθύτερόν τι διαλογιεῖσθε , γνοίητ’ ἂν ὧς μέχρις ἂν ἐπὶ τῆς πόλεως εἶχον ἐκεῖνοι τὰ σώ - ματα , καὶ τὸ αἶσχος ἐπήνθει καὶ τὸ κακὸν ἐπεκώμαζε . μᾶλλον μὲν οὖν οὐκ ἔσθ’ ὅπως μὴ καὶ τὸ τῆς φήμης πτερὸν ταχὺ φερόμενον τὴν ὕβριν | ἁπανταχῆ διεσύριττε καὶ ζώντων ἂν τὰ τῆς αἰσχύνης συνέζη τε πάντως καὶ συνηύξετο .
Lemmas: 59 . εἰμί δέ καί βαθύς τίς διαλογίζομαι , γιγνώσκω εἄν ὅς μέχρι εἄν ἐπί ὁ πόλις ἔχω ἐκεῖνος ὁ σός - μάτη , καί ὁ αἶσχος ἐπανθέω καί ὁ κακός ἐπικωμάζω . μᾶλλον μέν οὖν οὐ ἔστω ὅπως μή καί ὁ ὁ φήμη πτερόν ταχύς φέρω ὁ ὕβρις | ἁπανταχῆ διασύρω καί ζῶ εἄν ὁ ὁ αἰσχύνη συζάω τε πάντως καί συναυξάνω .
libanius.declamatio-40 2.60
καί που καὶ πολὺς τοιοῦ - τος ὑφεῖρπε λόγος παρὰ τοῖς ἀστυγείτοσι , παρὰ τοῖς ἐνταυθοῖ ξένοις , παρ’ ἡμῖν αὐτοῖς · ἄνθρωπος εἷς ὅλην πόλιν , ὅλον γένος ἐξύβρικε . καὶ οὔθ’ ὁ τῆς κόρης πατὴρ οὔθ’ οἱ τοῦ λοιποῦ γένους οὔθ’ οἱ τῆς πόλεως φροντισταὶ τὴν ὕβριν περι - αἱροῦσιν . ἀλλ’ ἡ μὲν φήμη οὕτω πικρά τις καὶ πάνδημος καὶ οὐκ ἴσθ’ ὅποι οὐ φέρεται , ὁ δὲ πατὴρ οὐ λογίζεται τὴν ὕβριν , τὸ δ’ ἄλλο γέ - νος οὐχ ὑφορᾶται τὴν ἀδοξίαν οἱ δὲ σεμνοὶ καὶ νομοφυλακοῦντες οὗτοι κάθηνται ὥσπερ γεγηθότες ἐφ’ οἷς ἡ πόλις αἰσχύνεται καὶ οὔτε τῶν νόμων παραβαινομένων ὑπεραλγοῦσιν οὔτ’ αὖ · τῶν ὅρκων φόβος οὐδεὶς αὐτοὺς ὕπεισιν , οἶς ἔμπεδα τὰ τῶν νόμων τηρεῖν ἐπωμόσαντο .
Lemmas: καί ποῦ καί πολύς οιὁ - ὅς ὑφέρπω λόγος παρά ὁ ἀστυγείτων , παρά ὁ ἐνταυθοῖ ξένος , παρά ἐγώ αὐτός · ἄνθρωπος εἷς ὅλος πόλις , ὅλος γένος ἐξυβρίζω . καί οὔτε ὁ ὁ κόρη πατήρ οὔτε ὁ ὁ λοιπός γένος οὔτε ὁ ὁ πόλις φροντιστής ὁ ὕβρις περί - αἱρέω . ἀλλά ὁ μέν φήμη οὗτος πικρός τις καί πάνδημος καί οὐ εἰμί ὅποι οὖον φέρω , ὁ δέ πατήρ οὖον λογίζομαι ὁ ὕβρις , ὁ δέ ἄλλος γε - Μύκονος οὐ ὑφοράω ὁ ἀδοξία ὁ δέ σεμνός καί νομοφυλακέω οὗτος κάθημαι ὥσπερ γηθέω ἐπί ὅς ὁ πόλις αἰσχύνω καί οὔτε ὁ νόμος παραβαίνω ὑπεραλγέω οὔτε αὖος · ὁ Ὅρκος φόβος οὐδείς αὐτός ὕπειμι , οἶς ἔμπεδος ὁ ὁ νόμος τηρέω ἐπόμνυμι .
libanius.declamatio-40 2.61
τὸ γένος περιύβρισται , τοῖς δὲ τοῦ γένους λόγος οὐδείς . ὁ τῶν ὅλων πατὴρ Ζεύς , τὸ ἐπὶ τούτοις , ἠτίμωται , ὁ δὲ πατὴρ οὐκ ἀλγεῖ . Ἤρας γαμηλίου θεσμὸς ἠδίκηται , τοῖς δ’ ἐπὶ τοῦτο τεταγμένοις τοῦ πράγματος ὅλως οὐκ ἐμέλησεν . ἡ πόλις ὅλη μετὰ καὶ τῆς δίκης αὐτῆς ἀδοξεῖ , τῶν δὲ δικαστῶν οὐκ ἔστιν ὃς οὐκ ἀποσιωπᾷ .
Lemmas: ὁ γένος περιυβρίζω , ὁ δέ ὁ γένος λόγος οὐδείς . ὁ ὁ ὅλος πατήρ Ζεύς , ὁ ἐπί οὗτος , ἀτιμόω , ὁ δέ πατήρ οὐ ἀλγέω . ἤρα γαμήλιος θεσμός ἀδικέω , ὁ δέ ἐπί οὗτος τάσσω ὁ πρᾶγμα ὅλως οὐ μέλω . ὁ πόλις ὅλος μετά καί ὁ δίκη αὐτός ἀδοξέω , ὁ δέ δικαστής οὐ εἰμί ὅς οὐ αποσιωπώ .
libanius.declamatio-40 2.62
62 . τούτους μετήλλαξα τοὺς λόγους ἐγώ , ταύτας μετή - μειψα τὰς φωνάς , τηλικαύτην ἀδοξίαν ἔπαυσα . καὶ νῦν τό τε τῆς φήμης πικρὸν ἔσβεσται καὶ οὔτ’ ἐμὲ τὸν πατέρα οὔτε τοὺς λοιποὺς τοῦ γένους οὔθ’ ὑμᾶς αὐ - τοὺς οὐδ’ ἂν τῶν πάνυ φιλαιτίων ἔχοι τις αἰτιᾶσθαι , ἀλλ’ ἔστι πολὺς οὗτος ὁ λόγος παρὰ τοῖς ξένοις , παρὰ τοῖς αὐτόχθοσιν , ἐπὶ θεάτρων , ἐπ’ ἀγορᾶς , ἐπ’ ἐκκλη - σίας , ὡς οὐκ ἦν ἄρα ἐπὶ μακρὸν λήσεσθαι τοὺς ἐπὶ τοιαύτης ὑβρίζοντας πόλεως οὐδὲ πρὸς δημοκρατίας οὕτω | σεμνῆς περιόψεσθαι τὸ δεινὸν ὑφέρπον τε καὶ λωβώμενον , ἀλλ’ ὁ συζευξάμενος τὸν γάμον πατὴρ καὶ τὰ πατρὸς ἐτήρησε καὶ ὁμόγνιον Δία καὶ Ἤραν συζυγίαν ἐτίμησε πρότερον καὶ νῦν οὗτος τ·ούς τε τοῦ γένους τήν τε πόλιν ἀδοξίας οὐ τῆς τυχούσης ἐξείλετο καὶ γάμων ὕβριν ἐξέκοψε καὶ οὔτε τῆς παιδὸς ὑπεισῆλθέ τις οἶκτος αὐτὸν οὔθ’ ὅσα ἐφ’ οἷς ἔτρεφεν ἐκείνην ἀνάλωσεν ἐπῆλθε τῷ λογισμῷ οὔθ’ ὧς οὐδὲν πατέρων ὀφθαλμοῖς γλύκιον τοῦ παῖδας ὁρᾶν ἔχειν ἐσκέψατο , ἀλλ’ ὑπερεῖδε πατρικῶν σπλάγχνων ἀνάγκην , ὑπερεῖδε τοὺς ἐπὶ παιδοτροφίᾳ πόνους , οὐκ ἐλογίσατο τὴν περὶ τοὺς γάμους δαπάνην , οὐκ ἐσκέψατο τοὺς μετέπειτα παῖδας οὓς εἶχεν ἄν , εἰ μὴ τὴν κόρην ἐφ’ οἷς εἷλε μετεπορεύσατο , ἀλλ’ ἐπὶ τοὺς νόμους ἔβλεψεν , ἐπὶ τὴν πόλιν ὅλους ἀφῆκε τοὺς λογισμούς .
Lemmas: 62 . οὗτος μεταλλάσσω ὁ λόγος ἐγώ , οὗτος μέτειμι - μειψα ὁ φωνή , τηλικόσδε ἀδοξία παύω . καί νῦν ὁ τε ὁ φήμη πικρός σβέννυμι καί οὔτε ἐγώ ὁ πατήρ οὔτε ὁ λοιπός ὁ γένος οὔτε σύ αὖος - ὁ οὐδέ εἄν ὁ πάνυ φιλαίτιος ἔχω τις αἰτιάομαι , ἀλλά εἰμί πολύς οὗτος ὁ λόγος παρά ὁ ξένος , παρά ὁ αὐτόχθων , ἐπί θέατρον , ἐπί ἀγορά , ἐπί ἐκκαλέω - σία , ὡς οὐ εἰμί ἄρα ἐπί μακρός λανθάνω ὁ ἐπί τοιοῦτος ὑβρίζω πόλις οὐδέ πρός δημοκρατία οὗτος | σεμνός περιοράω ὁ δεινός υφέρπων τε καί λωβάω , ἀλλά ὁ συζεύγνυμι ὁ γάμος πατήρ καί ὁ πατήρ τηρέω καί ὁμόγνιος Ζεύς καί ἤρα συζυγία τιμάω πρότερος καί νῦν οὗτος τ·ούς τε ὁ γένος ὁ τε πόλις ἀδοξία οὖον ὁ τυγχάνω ἐξαιρέω καί γάμος ὕβρις ἐκκόπτω καί οὔτε ὁ παῖς ὑπεισέρχομαι τις οἶκτος αὐτός οὔτε ὅσος ἐπί ὅς τρέφω ἐκεῖνος ἀναλίσκω ἐπέρχομαι ὁ λογισμός οὔτε ὅς οὐδείς πατήρ ὀφθαλμός γλύκιος ὁ παῖς ὁράω ἔχω σκέπτομαι , ἀλλά ὑπέρ-εἶδον πατρικός σπλάγχνον ἀνάγκη , ὑπέρ-εἶδον ὁ ἐπί παιδοτροφία πόνος , οὐ λογίζομαι ὁ περί ὁ γάμος δαπάνη , οὐ σκέπτομαι ὁ μετέπειτα παῖς ὅς ἔχω ἄν , εἰμί μή ὁ κόρη ἐπί ὅς αἱρέω μεταπορεύομαι , ἀλλά ἐπί ὁ νόμος βλέπω , ἐπί ὁ πόλις ὅλος ἀφίημι ὁ λογισμός .
libanius.declamatio-40 2.63
εἶδεν ὧς τὸ μηδὲν παρ’ ἐκείνοις οἶ νόμοι καὶ τὰ τῆς πόλεως περιύβρισται καὶ παραυτίκα ὅλος τοῦ δικαίου καὶ τῆς θρεψαμένης γίγνεται καὶ δραμάτων τὴν οἰκίαν ἐν - έπλησεν , ἔν ἔχοι μηδὲν ἡ πόλις αἰσχύνεσθαι καὶ οὐδὲ δικαστῶν καὶ βήματος ἐπὶ τούτοις ἠνέσχετο , ἀλλ’ ἐξ ἧς οἰκίας , ἀφ’ οὗ γένους τὸ κακὸν ἀνεφύη , παρ’ αὐ - τῶν ἐκείνων ἔκρινε δεῖν ἐκκεκόφθαι .
Lemmas: ὁράω ὅς ὁ μηδείς παρά ἐκεῖνος οἶς νόμος καί ὁ ὁ πόλις περιυβρίζω καί παραυτίκα ὅλος ὁ Δίκαιος καί ὁ τρέφω γίγνομαι καί δρᾶμα ὁ οἰκίον ἐν - πίμπλημι , ἐν ἔχω μηδείς ὁ πόλις αἰσχύνω καί οὐδέ δικαστής καί βῆμα ἐπί οὗτος ἀνέχω , ἀλλά ἐκ ὅς οἰκίον , ἀπό ὅς γένος ὁ κακός ἀναφύω , παρά αὖος - ὁ ἐκεῖνος κρίνω δήω ἐκκόπτω .
libanius.declamatio-40 2.64
64 . Ὅτι δὲ καὶ τὰ τῆς τιμωρίας ἐς οὐδὲν μείζω τοῦ πονηρεύματος , ἀναλογίσασθε , ὦ ἄνδρες , ὅσα καὶ ὅπως τοὺς τηλικαῦτα ἐξαμαρτάνοντας ὁ νομοθέτης ἐκό - λασεν . εἶδε κἀκεῖνος τὸ πολὺ τοῦ κακουργήματος καὶ παραυτίκα ἐπὶ τὴν σφαγὴν ὥρμησε καὶ τὸ ξίφος ἐπέ - σεισε . τίνος οὖν ἂν εἴη λόγου , ποίας δὲ δίκης παρ’ ὑμῖν εὐθυνόμενον ἑστάναι τὸν ἅπερ ἂν καὶ ὑμεῖς ἐρ - γάσασθαι | οὐκ ἂν ἀποκνήσαντα ; ἢ μὴ ξίφους ὁ νομοθέτης τουτὶ τὸ δεινὸν ἐτιμήσατο ; ἐπέξιθί μοι τὸ γράμμα καὶ τοῦ βήματος ἀποστήσομαι .
Lemmas: 64 . ὅτι2 δέ καί ὁ ὁ τιμωρία εἰς οὐδείς μείζων ὁ πονήρευμα , ἀναλογίζομαι , εἰμί ἀνήρ , ὅσος καί ὅπως ὁ τηλικόσδε ἐξαμαρτάνω ὁ νομοθέτης Έκο - λασῶ . ὁράω ἐκεῖνος ὁ πολύς ὁ κακούργημα καί παραυτίκα ἐπί ὁ σφαγή ὁρμάω καί ὁ ξίφος ἐπές - σείω . τίς οὖν εἄν εἰμί λόγος , Ποίας δέ δίκη παρά σύ εὐθύνω ἵστημι ὁ ὅσπερ εἄν καί σύ ἐρ - γαίω | οὐ εἄν ἀποκνέω ; ἢ μή ξίφος ὁ νομοθέτης οὗτος ὁ δεινός τιμάω ; ἐπέξειμι ἐγώ ὁ γράμμα καί ὁ βῆμα ἀφίστημι .
libanius.declamatio-40 2.65
εἰ δ’ οὖν , ἀλλ’ ὅτι μὴ μοιχὸς ἐκεῖνος ἐξέλεγχε . εἰ δὲ τοῦτο μὲν πρὸς τῆς ἀληθείας , ἐκεῖνο δὲ παρ’ ἡμῶν , μᾶλλον δὲ ὑπὸ τῶν νόμων ἀφῄρησαι , μὴ σύ γε μάτην γίνου κατήγορος . ἡ γὰρ οὐκ αἰσχύνῃ , πρὸς τῆς Δίκης αὐτῆς , οὕτω γραφόμενος ἄτοπα πατέρα ἄνθρωπον καὶ τοῦτον , ὧς οἶμαι καὶ πάντες ἴστε , τῶν μετριωτέρων τοὺς τρό - πους καὶ λήματος καὶ ὀργῆς ἀνθρωπικώτερον ἔχοντα καὶ μὴ κατὰ τοὺς τῶν θηρῶν ἀγρίους ἐπιπηδῶντα .
Lemmas: εἰμί δέ οὖν , ἀλλά ὅτι μή μοιχός ἐκεῖνος ἐξελέγχω . εἰμί δέ οὗτος μέν πρός ὁ ἀλήθεια , ἐκεῖνος δέ παρά ἐγώ , μᾶλλον δέ ὑπό ὁ νόμος ἀφαιρέω , μή σῦς γε μάτην γίγνομαι κατήγορος . ὁ γάρ οὐ αἰσχύνη , πρός ὁ Δίκη αὐτός , οὗτος γράφω ἄτοπος πατήρ ἄνθρωπος καί οὗτος , ὅς οἴομαι καί πᾶς οἶδα , ὁ μέτριος ὁ τρέ - πούς καί λῆμα καί ὀργή ἀνθρωπικός ἔχω καί μή κατά ὁ ὁ θήρ ἄγριος ἐπιπηδάω .
libanius.declamatio-40 2.66
66 . καὶ τί λέγω περὶ τῶν ἐμῶν καὶ οὓς αὐτὸς καὶ γάμοις ἔζευξα καὶ ἔθρεψα καὶ ἐπαίδευσα ; ἀλλὰ τίνα τῶν τῆς αὐτῆς πόλεως , ἀλλὰ τίνα τῶν ἐξ ἀστυγείτονος , ἀλλὰ τίνα τῶν πορρωτέρω μόνον ἀπλῶς ἄνθρωπον δοκεῖς μ’ ἂν ἐθελῆσαι κτείνειν δίκης ἄνευ καὶ νόμων ; ἀλλὰ τί μὴ τοὺς τῆς αὐτῆς φύσεως ἀφείς , οὓς ἄν τις καὶ ἄκων οἰκτίσαι ἀνθρώπους γε ὄντας ἄνθρωπος , ἀπὸ τῶν φαυλοτέρων ποιοῦμαι τοὺς λόγους ;
Lemmas: 66 . καί τίς λέγω περί ὁ ἐμέω καί ὅς αὐτός καί γάμος ζεύγνυμι καί τρέφω καί παιδεύω ; ἀλλά τίς ὁ ὁ αὐτός πόλις , ἀλλά τίς ὁ ἐκ ἀστυγείτων , ἀλλά τίς ὁ πρόσω μόνος ἀπλόος ἄνθρωπος δοκέω εἷς εἄν ἐθέλω κτείνω δίκη ἄνευ καί νόμος ; ἀλλά τίς μή ὁ ὁ αὐτός φύσις ἀφίημι , ὅς ἄν τις καί ἄκων οἰκτίζω ἄνθρωπος γε εἰμί ἄνθρωπος , ἀπό ὁ φαῦλος ποιέω ὁ λόγος ;
libanius.declamatio-40 2.67
ὁρᾷς τοὺς φυτηκομοῦντας τούτους ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ; οὐδ’ οὗτοί ποτε τοῦ τῶν φυτῶν στοίχου μὴ ὅτι δένδρον ὅλον , ἀλλ’ οὐδὲ κλάδον ἐκκόπτουσιν | ἀλόγως , εἰ μὴ πρότερον αὐτοῦ καταγνοῖεν τὸ ἄκαρπον . καὶ οὐ τὴν αὐτὴν περὶ μόνα ταῦτα γνώμην ἔχουσιν , ἀλλ’ οὐδὲ πόαν τινά , τοῦ κηπεύματος τὸ φαυλότατον , οὐχ ὑπούσης αἰτίας ἀπέσπασαν .
Lemmas: ὁράω ὁ φυτηκομέω οὗτος ἐπί ὁ ἀγρός ; οὐδέ οὗτος ποτός ὁ ὁ φυτός στοῖχος μή ὅτι δένδρον ὅλος , ἀλλά οὐδέ κλάδος ἐκκόπτω | ἄλογος , εἰμί μή πρότερος αὐτός καταγιγνώσκω ὁ ἄκαρπος . καί οὖον ὁ αὐτός περί μόνος οὗτος γνώμη ἔχω , ἀλλά οὐδέ πόα τις , ὁ κήπευμα ὁ φαῦλος , οὐ ὕπειμι1 αἴτιος ἀποσπάω .
libanius.declamatio-40 2.68
68 . Ποῦ δέ σοι καὶ κατηγορίας ἄξιον τὸ καθελεῖν οὓς ὁ νόμος ἐπέτρεψεν ; εἰ δ’ ἐμὲ δεῖν φόνου νενόμι - κας γράφεσθαι , τί μὴ καὶ τοὺς δικαστάς , ὅτι καὶ παρ’ αὐτῶν οὐκ ὀλίγοι πεπτώκασιν ἔννομα ; ξίφος ἐνταῦθα κἀκεῖ πάντως καὶ τοὖργον ἓν καὶ ἡ χεὶρ ἐπίσης ἐξώ - πλισται . καὶ τόν γε τῶν πεπτωκότων τρόπον ἔνεστιν ἰδεῖν οὐκ ἀνόμοιον . μοιχοὶ καὶ κακοῦργοι καὶ παρ’ ἐκείνοις .
Lemmas: 68 . πός δέ σύ καί κατηγορία ἄξιος ὁ καθαιρέω ὅς ὁ νόμος ἐπιτρέπω ; εἰμί δέ ἐγώ δήω φόνος νωμι - καί γράφω , τίς μή καί ὁ δικαστής , ὅτι καί παρά αὐτός οὐ ὀλίγος πίπτω ἔννομος ; ξίφος ἐνταῦθα ἐκεῖ πάντως καί ἔργον εἷς καί ὁ χείρ ἐπίσης ἐξίημι - πλιειμι . καί ὁ γε ὁ πίπτω τρόπος ἔνειμι ὁράω οὐ ἀνόμοιος . μοιχός καί κακοῦργος καί παρά ἐκεῖνος .
libanius.declamatio-40 2.69
τοῦτο δὴ τὸ κακὸν καὶ νῦν ἤνθησεν ἐκ τῆς ἐμῆς οἰκίας , ἐκ τοῦ αὐτοῦ μοι γένους , ὦ θεοὶ ἐφέστιοι , καὶ τοιοῦτον μύσος ὑμεῖς ἐπ’ οἴκου τελού - μενον ἰδεῖν ἠνέσχεσθε τάχα που καὶ παρὰ τὴν ὑμε - τέραν ἑστίαν ἐκμελετώμενον . εἰ δὲ πάντα παρ’ ἀμφο - τέροις ταὐτὰ καὶ τοῦ πεσεῖν ἄξιοι , δῆλον ὅτι καὶ παρ’ ἀμφοῖν τὸ μὴ κακίζεσθαι λείπεται .
Lemmas: οὗτος δή ὁ κακός καί νῦν ἀνθέω ἐκ ὁ ἐμός οἰκίον , ἐκ ὁ αὐτός ἐγώ γένος , εἰμί θεός ἐφέστιος , καί τοιοῦτος μύσος σύ ἐπί οἶκος τελέω - μένω ὁράω ἀνέχω τάχα ποῦ καί παρά ὁ ὕω - τέρα ἑστία ἐκμελετάω . εἰμί δέ πᾶς παρά ἀμφο - τέρος αὐτός καί ὁ πίπτω ἄξιος , δῆλος ὅτι καί παρά ἄμφω ὁ μή κακίζω λείπω .
libanius.declamatio-40 2.70
ἀπέκτεινα μέν , ἀλλ’ οὐ νυμφίον . ἐξέκοψα μέν , ἀλλ’ οὐ παῖδα . ἐφηψά - μην ξίφους , ἀλλ’ ἐν οἷς ὁ νόμος ἐφῆκεν . ὥπλισα τὴν δεξιάν , ἀλλ’ ἔνθα καὶ ὁ νομοθέτης τὸν δήμιον . μοιχὸν ἀνεῖλον καὶ τὴν μοιχευομένην προσέθηκα . καὶ τό γ’ ἀξίως ἀπεκτονέναι τὸ καὶ φόνον εἶναι δοκεῖν ἀφαιρεῖ - τᾶι . οὐκ ἀφαιρεῖται τὸ φόνον εἶναι τὸ πρᾶγμα ἄλλο τι ἢ ὅτι δικαίως ἠγώνισμαι .
Lemmas: ἀποκτείνω μέν , ἀλλά οὖον νυμφίος . ἐκκόπτω μέν , ἀλλά οὖον παῖς . ἐφηψά - μείς ξίφος , ἀλλά ἐν ὅς ὁ νόμος ἐφίημι . ὁπλίζω ὁ δεξιός , ἀλλά ἔνθα καί ὁ νομοθέτης ὁ δήμιος . μοιχός ἀναιρέω καί ὁ μοιχεύω προστίθημι . καί ὁ γε ἀξίως ἀποκτείνω ὁ καί φόνος εἰμί δοκέω ἀφαιρέω - ὁ . οὐ ἀφαιρέω ὁ φόνος εἰμί ὁ πρᾶγμα ἄλλος τίς ἢ ὅτι δικαίως ἀγωνίζομαι .
libanius.declamatio-40 2.71
εἰ δὲ τοιοῦτος ὁ τρό - πος , οὐδ’ εὐθύνας ἐπὶ τοιούτοις ἀπαιτεῖν εὔλογον . οὐ καθαρὸν πολίτην ἀφειλόμην τῆς πόλεως , ἀλλ’ ὑβρι - στῆν , ἀλλὰ μοιχόν , ἀλλ’ , εἰ οἶόν τ’ ἦν , καὶ πολλάκις ἀπολέσθαι δίκαιον . | οἷς μὲν γὰρ ἠδίκει πεπτω - κὼς οὐκ ἠδίκηται , οἷς δ’ ἀξίαν ἐδέχετο τὴν πληγὴν οὐδ’ ἡ πόλις προσεζημίωται .
Lemmas: εἰμί δέ τοιοῦτος ὁ τρέ - πούς , οὐδέ εὐθύνω ἐπί τοιοῦτος ἀπαιτέω εὔλογος . οὖον καθαρός πολίτης ἀφαιρέω ὁ πόλις , ἀλλά ὕβρις - ἵστημι , ἀλλά μοιχός , ἀλλά , εἰμί οἶος τε εἰμί , καί πολλάκις ἀπόλλυμι Δίκαιος . | ὅς μέν γάρ ἀδικέω πέσσω - πως οὐ ἀδικέω , ὅς δέ ἄξιος δέχομαι ὁ πληγή οὐδέ ὁ πόλις προσζημιόω .
libanius.declamatio-40 2.72
ἐχρῆν δ’ , οἶμαι , καὶ τοὺς ἐξ Ἀσκληπιοῦ τῶν σωμάτων ἀποκόπτειν ὁπόσα καὶ σέσηπε καὶ τὸν φυτηκόμον ὁπόσους ἂν φωράσειε τῶν κλάδων ἀποθνήσκοντας καὶ τοὺς πατέρας οὐδὲν ἧττον τοῦ γένους ἐκκαθαίρειν τὸ ἄκοσμον οὐ μᾶλλον ὑπὲρ αὑτῶν τοῦτο μηχανωμένους ἤπερ τῆς πόλεως ἢ τούτους ἐθρέψατο . τὸ γὰρ ἄνδρα πονηρὸν ἐξελέσθαι πόλεως ἴσον τῷ καὶ μέλος διεφθορὸς σώματος ἐκ - ἐκτεμεῖν .
Lemmas: χρή δέ , οἴομαι , καί ὁ ἐκ Ἀσκληπιός ὁ σῶμα ἀποκόπτω ὁπόσος καί σήπω καί ὁ φυτηκόμος ὁπόσος εἄν φωράω ὁ κλάδος ἀποθνήσκω καί ὁ πατήρ οὐδείς κακός ὁ γένος ἐκκαθαίρω ὁ ἄκοσμος οὖον μᾶλλον ὑπέρ ἑαυτοῦ οὗτος μηχανάομαι ἤ2 ὁ πόλις ἢ οὗτος τρέφω . ὁ γάρ ἀνήρ πονηρός ἐξαιρέω πόλις ἴσος ὁ καί μέλος διαφθείρω σῶμα ἐκ - ἐκτέμνω .
libanius.declamatio-40 2.73
73 . Ἀλλ’ ἐνταῦθα μὲν οὐδὲν ἔχουσι λέγειν οἱ μη - δὲν ἧττον τῆς τύχης ἐμπηδῶντες ἡμῖν οὗτοι , τὸ δ’ ὅτι μὴ κοινωσάμενος τῷ δήμῳ τὴν γνώμην ἐπλήρουν , τοῦτο δὲ γραφῆς τιμῶνται καὶ δίκης . ἐγὼ δ’ εἰ μὲν ᾔδειν ἕτερόν τι τὸν δῆμον περὶ τῶν ἐμῶν βουλευσό - μένον , ἀλλ’ οὐ τοῦθ’ ὅπερ αὐτῷ μοι νενόμιστο δί - καίον , τάχ’ ἂν ἔκρινα δεῖν ἐπὶ δικασταῖς ποιεῖσθαι τὰς ψήφους καὶ ὡς ἐκείνοις δοκοῦν , ἐπὶ τοὺς παῖδας ἁμαρτόντας φέρεσθαι · ἐπεὶ δὲ ταῦτα ἅπερ ἐγὼ ψη - φιεῖσθαι καὶ πέρα τούτων οὐδὲν ἤμελλον , οὔ μοι δι - καίως τοῦ σοῦ τούτου βουλεύματος προσεδέησεν . έν οἷς γὰρ ὅ τι καὶ δεῖ πράττειν οὐκ ἔγνωσται , ταῦτα καὶ κοινοῦσθαι τῷ δήμῳ ξυμφέρον , ὧς ἔνθα τὸ πρα - κτέον δῆλον , μὴ καὶ περιττὸν ἐκκλησίας προσδεῖσθαι .
Lemmas: 73 . ἀλλά ἐνταῦθα μέν οὐδείς ἔχω λέγω ὁ μη - δέν κακός ὁ τυγχάνω ἐμπηδάω ἐγώ οὗτος , ὁ δέ ὅτι μή κοινόω ὁ δῆμος ὁ γνώμη πληρόω , οὗτος δέ γραφεύς τιμάω καί δίκη . ἐγώ δέ εἰμί μέν οἶδα ἕτερος τίς ὁ δῆμος περί ὁ ἐμέω βουλεύω - μένω , ἀλλά οὖον οὗτος ὅσπερ αὐτός ἐγώ νομίζω Ζεύς - καίω , τάχα εἄν κρίνω δήω ἐπί δικαστής ποιέω ὁ ψῆφος καί ὡς ἐκεῖνος δοκέω , ἐπί ὁ παῖς ἁμαρτάνω φέρω · ἐπεί δέ οὗτος ὅσπερ ἐγώ ψάω - φιιημι καί πέρα οὗτος οὐδείς μέλλω , οὖον ἐγώ Ζεύς - παῖος ὁ σύ οὗτος βούλευμα προσδέω . ἐν ὅς γάρ ὅς τίς καί δεῖ πράσσω οὐ γιγνώσκω , οὗτος καί κοινόω ὁ δῆμος συμφέρω , ὅς ἔνθα ὁ ΠΡΑ - κτέω δῆλος , μή καί περισσός ἐκκλησία προσδέω .
libanius.declamatio-40 2.74
74 . ταῦτα ἄρα κατ’ ἐμαυτὸν εἶδον τὸ καλόν , ἐσκόπησα τὸ τοῖς νόμοις περὶ τούτου δοκοῦν , κατ’ ἐψηφισάμην μετὰ καὶ τοῦ νόμου θάνατον , ἐπεκύρωσα τοῦτο τὸ ψήφισμα καὶ τὸ ἐντεῦθεν , ὡς ὁ νόμος οἶδεν , ἐπράτ - τετο . ἐπὶ τούτοις ἐξηπιστάμην ἐμαυτὸν τὸν πατέρα τῶν ἁμαρτόντων , τοὺς δὲ νόμους πάντα τῷ πατρὶ περὶ τοὺς παῖδας ἐφιέντας . οὐ γάρ ἐστιν ὅπου καὶ νομοθέ - της τὴν γνώμην πεφόβηται , μή τι καὶ δεινὸν παρ - απολαύσωσι τῆς τοῦ πατρὸς αὐτονομίας οἱ παῖδες , | εἰ μὴ πρότερον ἐκεῖνοι μονονοὺ τὸ ξίφος ἐπὶ σφᾶς αὐτοὺς ὠθήσουσιν .
Lemmas: 74 . οὗτος ἄρα κατά ἐμαυτοῦ εἶδον ὁ καλός , σκοπέω ὁ ὁ νόμος περί οὗτος δοκέω , κατά ψηφίζω μετά καί ὁ νόμος θάνατος , ἐπικυρόω οὗτος ὁ ψήφισμα καί ὁ ἐντεῦθεν , ὡς ὁ νόμος οἶδα , προιτ - Τέτος . ἐπί οὗτος ἐξεπίσταμαι ἐμαυτοῦ ὁ πατήρ ὁ ἁμαρτάνω , ὁ δέ νόμος πᾶς ὁ πατήρ περί ὁ παῖς ἐφίημι . οὖον γάρ εἰμί ὅπου καί νομοθος - ὁ ὁ γνώμη φοβέω , μή τίς καί δεινός παρά - ἀπολαύω ὁ ὁ πατήρ αὐτονομία ὁ παῖς , | εἰμί μή πρότερος ἐκεῖνος μονονού ὁ ξίφος ἐπί σφεῖς αὐτός ὠθέω .
libanius.declamatio-40 2.75
ὡς οὖν πατὴρ περὶ τοὺς παῖ - δᾴς οὐ βάρβαρος τὰ πρῶτα προσηνῶς τε εἶχον καὶ πᾶν ὁτιοῦν τοῦ καλῶς ἐκείνους βιῶναι δεύτερον ἐτίθε - το παρ’ ἡμῖν . ἐπεὶ δ’ ἐκεῖνοί με τῶν ἐλπίδων ἐψεύ - σαντο , κἀγὼ τοῦ στέργειν ἐκείνους ἐξέπεσον . τοσοῦτο δέ μοι τὸ τῷ δήμῳ περὶ τῶν ἐμῶν δοκοῦν ἐνέδει μαθεῖν βούλεσθαι ὡς μηδ’ εἰς νοῦν λαβεῖν ὅλως ὧς ἔσται τις ὡς μὲν ἀναιδείας γέμων , ὡς δ’ ἐπὶ κενοῖς φιλόμαχος ἄνθρωπος ὧς οὐ μόνον οὐκ οἰκτείρειν ὧν ἐπεπόνθειμεν δράσαντες , τὸ γὰρ ἐπὶ τῶν παίδων τι δρᾶν ἴσον ἐστὶ καὶ πάσχειν , ἀλλὰ καὶ διασύρειν τολ - μᾶν ἐπὶ βήματος καὶ ταῦτα προσαφαιρεῖσθαι τοὺς πα - τέρας ἃ καὶ φύσις καὶ νόμος δίδωσιν .
Lemmas: ὡς οὖν πατήρ περί ὁ παῖς - δαΐς οὖον βάρβαρος ὁ πρῶτος προσηνῶς τε ἔχω καί πᾶς ὁστισοῦν ὁ καλῶς ἐκεῖνος βιόω δύο τίθος - ὁ παρά ἐγώ . ἐπεί δέ ἐκεῖνος ἐγώ ὁ ἐλπίς ψεύδω - Σάντο , ἐγώ ὁ στέργω ἐκεῖνος ἐκπίπτω . τοσοῦτος δέ ἐγώ ὁ ὁ δῆμος περί ὁ ἐμέω δοκέω ἐνδέω μανθάνω βούλομαι ὡς μηδέ εἰς νόος λαμβάνω ὅλως ὅς εἰμί τις ὡς μέν ἀναίδεια γέμω , ὡς δέ ἐπί κενός Φιλόμαχος ἄνθρωπος ὅς οὖον μόνος οὐ οἰκτίρω ὅς ἐπεπόνθει δράω , ὁ γάρ ἐπί ὁ παῖς τίς δράω ἴσος εἰμί καί πάσχω , ἀλλά καί διασύρω τολ - τιμή ἐπί βῆμα καί οὗτος προσαφαιρέομαι ὁ πῃ - τέρας ὁ καί φύσις καί νόμος δίδωμι .
libanius.declamatio-40 2.76
76 . Ἀλλ’ ἴσως ἄν , φησίν , ὁ δῆμος οὐχ ὅσα καὶ μοιχῶν ἐκείνων κατεψηφίσατο , ἀλλ’ ὧς ἐπὶ κακῷ τῶν προσόντων σοι χρημάτων σκευωρου - μένους ἐκόλασεν ἂν μετριώτερα . ἀλλ’ εἰ καὶ τὰ μοιχῶν ἐκακούργουν , πῶς ἂν μὴ καὶ τὰ τῶν μοιχῶν ὁ δῆμος εἶχεν ἐπιψηφίσασθαι ; τὸ γὰρ ὅτι μοιχοὶ πά - λᾶι τε πρὸς ἡμῶν ἀποδέδεικται καὶ πρὸ ἡμῶν αὐτοῖς ἔργοις τοῦτο δὴ τοὔνομα κληρωσάμενοι φαίνονται .
Lemmas: 76 . ἀλλά ἴσως ἄν , φημί , ὁ δῆμος οὐ ὅσος καί μοιχός ἐκεῖνος καταψηφίζομαι , ἀλλά ὅς ἐπί κακός ὁ πρόσειμι σύ χρῆμα σκευωρέω - μένος κολάζω εἄν μέτριος . ἀλλά εἰμί καί ὁ μοιχός κακουργέω , πῶς εἄν μή καί ὁ ὁ μοιχός ὁ δῆμος ἔχω ἐπιψηφίζω ; ὁ γάρ ὅτι μοιχός πᾷ - λᾶας τε πρός ἐγώ ἀποδείκνυμι καί πρό ἐγώ αὐτός ἔργον οὗτος δή ὄνομα κληρόω φαίνω .
libanius.declamatio-40 2.77
77 . ποσάκις , δοκεῖ σοι , περὶ τούτων ἐκείνοις διείλεγ - μαι ; ποσάκις τὸν νυμφίον , ποσάκις τὴν παῖδα καται - δέσειν ταῦτα λέγων ἐδόκουν ; εἴ σοι δεῖ χρημάτων πλειόνων , ὦ παῖ , καὶ κλήρου μείζονος , ὁ πατὴρ ἐγώ σοι τὰ δυνατὰ προσεπιδαψιλεύσομαι καὶ τὸ περιττὸν τοῦ πόθου προσαναπληρώσω . μό - νον ἐξ ἑκόντων αἴτει καὶ λάμβανε καὶ παῦσαι τὸ γένος αἰσχύνουσα . ἀναλόγισαι τὸ τῆς φήμης | αἰσχρόν . εἰ δ’ οὖν , ἀλλ’ ἐμὲ τὸν πατέρα καταίδεσαι , εἰ δ’ οὐκ ἐμέ , τούς γε νόμους φοβήθητι . ἐγώ σοι πατήρ , τὰ δὲ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τῶν παίδων κειμήλια . μικρὸν ἔτι μοι τὸ βιώσιμον ὑπολείπεται καὶ τετελευτηκότος κερ - δανεῖς ὑπὸ νόμοις ἃ νῦν βιάζῃ προαφαιρεῖν ὧς αἴσχιστα .
Lemmas: 77 . ποσάκις , δοκέω σύ , περί οὗτος ἐκεῖνος διαλέγω - μής ; ποσάκις ὁ νυμφίος , ποσάκις ὁ παῖς κάω - δέσις οὗτος λέγω δοκέω ; εἰμί σύ δεῖ χρῆμα πλείων , εἰμί παῖς , καί κλῆρος μείζων , ὁ πατήρ ἐγώ σύ ὁ δυνατός προσεπιδαψιλεύω καί ὁ περισσός ὁ πόθος προσαναπληρόω . μός - νοῦς ἐκ ἑκών αἰτέω καί λαμβάνω καί παύω ὁ γένος αἰσχύνω . ἀναλογίζομαι ὁ ὁ φήμη | αἰσχρός . εἰμί δέ οὖν , ἀλλά ἐγώ ὁ πατήρ καταιδέομαι , εἰμί δέ οὐ ἐγώ , ὁ γε νόμος φοβέω . ἐγώ σύ πατήρ , ὁ δέ ὁ πατήρ σύ ὁ παῖς κειμήλιον . μικρός ἔτι ἐγώ ὁ βιώσιμος ὑπολείπω καί τελευτάω Κερ - δανεῖς ὑπό νόμος ὁ νῦν βιάζω προαφαιρέω ὅς αἰσχρός .
libanius.declamatio-40 2.78
ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα νῦν μὲν τῆσ - δε , νῦν δ’ ἐκείνου κατ’ ἐπᾴδων ἐν μέρει ληρεῖν ἐδό - κουν . οἶ δ’ ὧν ἔσπευδον σκαιωρεῖν οὐκ ἐπαύοντο . παῦσαι καὶ σύ , πρὸς θεῶν , ὦ κατήγορε . τί καὶ τοῦ παρόντος δαίμονος βαρύτερος ἡμῖν ἀναπέφηνας ; ὶκα - νῶς ἔχω θρηνήσας ἐμαυτὸν τῆς συμφορᾶς , ἱκανῶς ἔχω τοῦ πάθους ἀποκλαυσάμενος . μὴ γίνου πατρὸς πρὸς τοὺς παῖδας φιλοστοργότερος . μὴ φαίνου καὶ νόμων φιλανθρωπότερος . ἴα πεσεῖν οὓς ὁ πατὴρ μετὰ καὶ τῶν νόμων οὐκ ᾤκτειρεν . εἴ σοι τὰ τῶν παίδων οἰ - κτρά , πολὺ χείρω τὰ τοῦ πατρὸς λόγισαι . οἱ μὲν γὰρ μετὰ τῆς ψυχῆς καὶ τὴν αἴσθησιν προσαφῄρηνται , ἐγὼ δ’ ὁ δείλαιος νῦν μὲν πονηροὺς τοὺς παῖδας ἀνακα - λοῦμαι , νῦν δ’ ἐμαυτὸν ἀπάντων πατέρων ἐπὶ τῇ γονῇ ἀτυχέστατον ἀποκλαίομαι .
Lemmas: οὗτος καί ὁ τοιοῦτος νῦν μέν ὁ - δέ , νῦν δέ ἐκεῖνος κατά ἐπαείδω ἐν μέρος ληρέω ἐδός - κέω . οἶς δέ ὅς σπεύδω σκαιωρέω οὐ παύω . παύω καί σῦς , πρός θεός , εἰμί κατήγορος . τίς καί ὁ πάρειμι δαίμων βαρύς ἐγώ ἀναφαίνω ; ἴξ - Νῶς ἔχω θρηνέω ἐμαυτοῦ ὁ συμφορά , ἱκανῶς ἔχω ὁ πάθος ἀποκλαίω . μή γίγνομαι πατήρ πρός ὁ παῖς φιλόστοργος . μή φαίνω καί νόμος φιλάνθρωπος . εἷς πίπτω ὅς ὁ πατήρ μετά καί ὁ νόμος οὐ οἰκτίρω . εἰμί σύ ὁ ὁ παῖς ὁ - κτρά , πολύς χείρων ὁ ὁ πατήρ λογίζομαι . ὁ μέν γάρ μετά ὁ Ψυχή καί ὁ αἴσθησις προσαφαιρέω , ἐγώ δέ ὁ δείλαιος νῦν μέν πονηρός ὁ παῖς ἄναξ - λοῦμαι , νῦν δέ ἐμαυτοῦ ἀπαντάω πατήρ ἐπί ὁ γονεύς ἀτυχής ἀποκλαίω .
libanius.declamatio-40 2.79
ὁσάκις τὴν δεξιὰν ὄψομαι , μνημονεύω τοῦ ξίφους , φαντάζομαι τὴν σφα - γὴν καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις ἀπαιδίαν ἀπολοφύρομαι , ὡς ἦν μέν ποτε πατὴρ ἐγὼ καὶ παῖδες ἐκεῖνοι καὶ τὰ τῆς ἐλπίδος φαιδρὰ παῖδας ἑτέρους ἀπὸ τῆς παιδὸς ὄψε - σθαι καὶ πάππος μετὰ καὶ τοῦ πατὴρ ἀκοῦσαι , καὶ πάντα τἄλλα τὰ τῆς τύχης λαμπρά . ἀλλ’ ἀντέπνευσέ τις δαίμων βάσκανος , ἴνα μὴ λέγω τοὺς παῖδας , καὶ τὰ μὲν προσόντα ἀπόλωλε , τὰ δ’ ἐλπιζόμενα προσαπ - ὄλωλε καὶ νῦν μὲν ἐπ’ οὐ καλοῖς ἑάλωσαν καὶ πεπτώ - κασιν , ἐγὼ δ’ , ὡς μὴ ὤφελον , περιλέλειμμαι μόνος μετὰ τῆς τύχης ἔρημος παίδων , ἐκκεκομμένος τἀς ἐλ - πίδας , περιῃρημένος τὰ φίλτατα .
Lemmas: ὁσάκις ὁ δεξιά ὁράω , μνημονεύω ὁ ξίφος , φαντάζω ὁ σφός - γή καί ὁ ἐπί οὗτος ἀπαιδία ἀπολοφύρομαι , ὡς εἰμί μέν ποτός πατήρ ἐγώ καί παῖς ἐκεῖνος καί ὁ ὁ ἐλπίς φαιδρός παῖς ἕτερος ἀπό ὁ παῖς ὄπτω - ἕπομαι καί πάππος μετά καί ὁ πατήρ ἀκούω , καί πᾶς ἄλλος ὁ ὁ τυγχάνω λαμπρός . ἀλλά ἀντιπνέω τις δαίμων βάσκανος , ἵνα μή λέγω ὁ παῖς , καί ὁ μέν πρόσειμι ἀπόλλυμι , ὁ δέ ἐλπίζω προσαπ - ὄλλυμι καί νῦν μέν ἐπί οὖον καλός ἁλίσκομαι καί πεπτός - Κάσι , ἐγώ δέ , ὡς μή ὀφείλω , περιλείπω μόνος μετά ὁ τυγχάνω ἐρῆμος παῖς , ἐκκόπτω εἰς Ελ - πιδάω , περιαιρέω ὁ φίλος .
libanius.declamatio-40 2.80
80 . Ὡς ἀνομοίαν , ὦ θεοί , τὴν ἡμέραν εἶδον ἐκεί - νῆν , ὁπότε παστάδα ἐκόσμουν καὶ πῦρ πρὸ τῆς παιδὸς ὑπανεῖχον | γαμήλιον . τότε πατὴρ ἐκαλούμην ἐγὼ καὶ θυγάτηρ ἐκείνη καὶ τρόπον ἕτερον παῖς ὁ νυμφίος . ἀλλ’ οὔτε παῖδες ἐκεῖνοι μετὰ τὸν γάμον τὸν δυστυχῆ , τὸν ἐπάρατον οὔτ’ ἐγὼ πατὴρ ἔτι καλοῦμαι . ἐκεῖνον τὸν γάμον Τελχῖνες ἐζεύξαντο , ἐκείνην τὴν παστάδα Ἐριννύες ἐπήξαντο . τάφος ἦν ὁ γάμος ἐκεῖνος καὶ Πυριφλεγέθων αἱ δᾷδες καὶ Κωκυτὸς ὁ ὑμέναιος .
Lemmas: 80 . ὡς ἀνόμοιος , εἰμί θεός , ὁ ἡμέρα εἶδον ἐκεῖ - νάω , ὁπότε παστάς κοσμέω καί πῦρ πρό ὁ παῖς ὑπανέχω | γαμήλιος . τότε πατήρ καλέω ἐγώ καί θυγάτηρ ἐκεῖνος καί τρόπος ἕτερος παῖς ὁ νυμφίος . ἀλλά οὔτε παῖς ἐκεῖνος μετά ὁ γάμος ὁ δυστυχής , ὁ ἐπαίρω οὔτε ἐγώ πατήρ ἔτι καλέω . ἐκεῖνος ὁ γάμος Τελχίν ζεύγνυμι , ἐκεῖνος ὁ παστάς Ἐριννύς πήγνυμι . τάφος εἰμί ὁ γάμος ἐκεῖνος καί Φλεγέθων ὁ δαίς καί Κωκυτός ὁ ὑμέναιος .
libanius.declamatio-40 2.81
81 . καὶ νῦν παστὰς νυμφικὴ πρὸς τραγῳδίαν ἀπετε - λεύτησεν . ὅλος ἐμαυτοῦ πολέμιος γίνομαι καὶ σύνοικον ἔχω τὸ κακὸν μετὰ τοῦ θαλάμου , μετὰ τῆς δεξιᾶς , με - τὰ τῶν ὀφθαλμῶν τούτων τῶν δυστυχῶν ὑφ’ ὧν καὶ νυμφευομένους εἶδον τὸ πρῶτον καὶ τὸ τελευταῖον , οἴμοι , παῖδας παρὰ πατρὸς πίπτοντας . τί γὰρ ἐμοὶ τῶν κακῶν ἀφαιρεῖται τὴν λήθην ; ἂν ἴδω τὸν θάλα - μον ἐν ᾧ τοὺς γάμους ἐκείνοις εἰστίων , εὐθὺς μέγα τι ἀνῴμωξα . ἂν ὄψομαι τὴν παστάδα , τὰ τῆς ὑστέρας τύχης λογίζομαι καὶ τὸ βαρὺ τοῦ πάθους οὐ φέρω . ἂν δὲ καὶ τοῦ ξίφους ἀναμνησθῶ , τότε δή , τότε καὶ ταῖς χερσὶν ἐπαρῶμαι ταύταις , ὅτι μὴ κἀμὲ τρίτον προσέθηκαν , ἵν’ εἶχον τὸ μηκέτ’ ἀλγεῖν αἰσθανόμενος καὶ σοὶ κόρος ἄν τις τῶν ἡμετέρων κακῶν προσ - εγένετο .
Lemmas: 81 . καί νῦν παστάς Νυμφική πρός τραγῳδία ἀποτίνω - λεύτησεν . ὅλος ἐμαυτοῦ πολέμιος γίγνομαι καί σύνοικος ἔχω ὁ κακός μετά ὁ θάλαμος , μετά ὁ δεξιός , ἐγώ - ὁ ὁ ὀφθαλμός οὗτος ὁ δυστυχέω ὑπό ὅς καί νυμφεύω εἶδον ὁ πρῶτος καί ὁ τελευταῖος , οἴμοι , παῖς παρά πατήρ πίπτω . τίς γάρ ἐγώ ὁ κακός ἀφαιρέω ὁ λήθη ; εἄν ὁράω ὁ Θάλα - νυμφότιμον ἐν ὅς ὁ γάμος ἐκεῖνος Εἱστίων , εὐθύς μέγας τίς ἀνοιμώζω . εἄν ὁράω ὁ παστάς , ὁ ὁ ὕστερος τυγχάνω λογίζομαι καί ὁ βαρύς ὁ πάθος οὖον φέρω . εἄν δέ καί ὁ ξίφος ἀναμιμνήσκω , τότε δή , τότε καί ὁ χείρ ἐπαρῶμαι οὗτος , ὅτι μή ἐγώ τρίτος προστίθημι , ἵνα ἔχω ὁ μηκέτι ἀλγέω αἰσθάνομαι καί σύ κόρος ἄν τις ὁ ἡμέτερος κακός προς - γίγνομαι .
libanius.declamatio-40 2.82
82 . Ἐμοὶ μὲν οὖν τὸ τεθνάναι οὐχ ὅπως οὐ φο - βερόν , εἰ μὴ καὶ μᾶλλον εὐκταῖον τῶν προσόντων κα - κῶν ἀπαλλάξον . κἄν τις ἀποκτείνῃ βαλών , χάριν ἕξω βαλλόμενος . μόνον τὸ μὴ δικαίως ἐπὶ τοὐμοῦ γρα - φέσθω σήματος . τὸ δ’ ὅτι καὶ ὧς ἐπ᾿ αὐτοφώρῳ τοὺς ἐμοὺς ἀνῄρουν , τοῦτο δ’ οὐκ ἐμοὶ μᾶλλον ἢ τοῖς παισὶ καὶ τῷ λοιπῷ γένει χαρίσασθε . οὐ βούλομαι δυστυχὴς εἶναι δικαίως οὐδ’ ἀφ’ ὧν ἐκεῖνοι δικαίως | πεπτώ - κασιν , αὐτὸς ἀδικώτατα κείσεσθαι .
Lemmas: 82 . ἐμός μέν οὖν ὁ θνήσκω οὐ ὅπως οὖον Φο - Βερόν , εἰμί μή καί μᾶλλον εὐκταῖος ὁ πρόσειμι ἄν - Κῶς ἀπαλλάσσω . ἄν τις ἀποκτείνω βάλλω , χάρις ἔχω βάλλω . μόνος ὁ μή δικαίως ἐπί ἐγώ γράω - φημί σῆμα . ὁ δέ ὅτι καί ὅς ἐπί αὐτόφωρος ὁ ἐμός ἀναιρέω , οὗτος δέ οὐ ἐγώ μᾶλλον ἢ ὁ παῖς καί ὁ λοιπός γένος χαρίζομαι . οὖον βούλομαι δυστυχής εἰμί δικαίως οὐδέ ἀπό ὅς ἐκεῖνος δικαίως | πεπτός - Κάσι , αὐτός ἄδικος κεῖμαι .
libanius.declamatio-40 2.83
ὑμεῖς δ’ οὓς τὸ καλεῖσθαι πατέρας ὁ δαίμων ἀφείλετο , ἀλλ’ ὅπως μὴ καὶ τοῖς νόμοις αὐτοῖς προσκρούσητε ψηφιζόμενοι καὶ γράφοντες ἃ μὴ δίδωσι νόμος . εἰ δὲ καὶ πατέρες ἐστὲ καὶ παῖδας ὡραίας γάμων ἔχετε , εὐξαίμην ἂν ὑμᾶς ἔγωγε μὴ πρὸς τοῦτο τύχης ἐλθεῖν μηδὲ νυμφίον δυστυχῆσαι τοιοῦτον ἐπ’ αἰσχύνῃ τοῦ γένους .
Lemmas: σύ δέ ὅς ὁ καλέω πατήρ ὁ δαίμων ἀφαιρέω , ἀλλά ὅπως μή καί ὁ νόμος αὐτός προσκρούω ψηφίζομαι καί γράφω ὁ μή δίδωμι νόμος . εἰμί δέ καί πατήρ εἰμί καί παῖς ὡραῖος γάμος ἔχω , εὔχομαι εἄν σύ ἔγωγε μή πρός οὗτος τυγχάνω ἔρχομαι μηδέ νυμφίος δυστυχέω τοιοῦτος ἐπί αἰσχύνη ὁ γένος .
libanius.declamatio-40 2.84
τοῦ δ’ οὖν ψηφίσματος τούτου δέδοικα μὴ καί τις ὑμῶν εἰς κακὸν ἀπολαύσῃ , καὶ δικαίως ἴσως οἷς τοὺς τὰ μοιχῶν καθαιροῦντας εὐθύνετε καὶ τοῖς γε νυμφίοις τὸ περὶ τοὺς κηδεστὰς κακουργεῖν ἀνεύθυνον ἔδοτε .
Lemmas: ὁ δέ οὖν ψήφισμα οὗτος δείδω μή καί τις σύ εἰς κακός ἀπολαύω , καί δικαίως ἴσως ὅς ὁ ὁ μοιχός καθαιρέω εὐθύνω καί ὁ γε νυμφίος ὁ περί ὁ κηδεστής κακουργέω ἀνεύθυνος δίδωμι .