libanius.declamatio-4 35
τίς δὲ οὗτός ἐστι ; τὸ μὴ μᾶλλον ὑπὲρ <ἡμῶν> 1 τῶν ἀπεσταλκότων ἢ τῶν δεξαμένων νομίζειν αὐτὴν γεγενῆσθαι μηδὲ ἀπεστε - ρῆσθαί τινος ὑπολαμβάνειν , εἰ τὴν Ἑλένην ἡμεῖς ἀπο - ληψόμεθα , ἀλλὰ τὰ μέγιστα ἡγεῖσθαι κερδαίνειν , εἰ τὴν Ἑλένην λαβόντες ἀρκεῖν ἡγησόμεθα . εἰ μὲν γάρ ἐστί τις ὑμῖν ἐγγυητὴς θεῶν καὶ τοῦτο οἱ μάντεις ὑπισχνοῦνται σαφῶς , ὡς , εἰ τὸ πρᾶγμα εἰς πόλεμον προβαίη καὶ τοῖς ὅπλοις τὴν κρίσιν ἐπιτρέψαιτε , ἧττα μὲν τοῖς ἠδικημένοις ἀπόκειται , τὰ δὲ τῆς Τύχης μεθ’ ὑμῶν τῶν ἠδικηκότων στήσεται , | οὐκ ἂν παραι - νέσαιμεν ὑμῖν μὴ χρήσασθαι τοσαύτῃ πλεονεξίᾳ · εἰ δὲ τὸ μέλλον ἀκριβῶς μὲν οὐκ ἔστι προιδεῖν , τοῖς δὲ λογισμοῖς ἀκολουθῶν τις οὐκ ἂν εὕροι χαλεπῶς ὁπο - τέροις μένει τὸ τοῦ πολέμου κράτος , ἐξετάσατε παρ’ ὑμῖν αὐτοῖς , ποτέρως ἂν ὑμῖν ἔχοι καλῶς , πότερον εἰ μετὰ τοῦ τῆς Ἑλένης ὕστερον στέρεσθαι καὶ τὴν πόλιν προσαποβάλοιτε ἢ εἰ τὴν Ἑλένην ὑπὲρ τῶν ὅλων ἀπο - δοίητε . 36 . Εἶτά μέ τις ἐρωτᾷ · τί οὖν ἐξὸν ὑμῖν τῶν ἡμετέρων κρατῆσαι φείδεσθε τῶν δυσμενῶν ; ὅτι νῦν οὐ κακὸν ποιήσοντες ἑτέρους ἥκομεν , ἀλλ’ ἑ τε ἀφῃρέθημεν κομιούμενοι ὧν τε ἠδικήμεθα δίκας ἄνευ ὅπλων προσληψόμενοι . οὔκουν ἀξιοῦμεν πρὶν εἰ χωρὶς πραγμάτων τευξόμεθα τῶν δικαίων εἰδέναι πό - λεμον ἐπιφέρειν τοῖς χωρὶς ἀνάγκης ἴσως ἄν τι βου - λευσαμένοις μέτριον . 37 . Ἵν᾿ οὖν μὴ δῶμεν ἀφορμὴν τοῖς ἐπιθυμοῦσι βλασφημεῖν , ὡς οὐχ ἡ τῆς ὕβρεως ὀργὴ τὴν στρατείαν παρεσκεύασεν , ἀλλ’ ὁ πλοῦτος τῆς Πριάμου πόλεως , πᾶσι βουλόμεθα καταστῆσαι σαφὲς καὶ θεοῖς καὶ ἀν - θρώποις , ὅτι καὶ Μενέλεῳ καὶ πᾶσιν ἡμῖν ἀπόχρη κατὰ πολλὴν ἡσυχίαν τῶν δικαίων τυχεῖν . ὑπὲρ μὲν οὖν τούτων πλείω λέγειν οὐκ οἴομαι δεῖν , οὐδὲν γὰρ ἐνδεῶς εἰρῆσθαι δοκεῖ , ἐπάνειμι δὲ ὅθεν ἐξέβην . 38 . Ἅπασι μὲν ἀνθρώποις , ὦ Τρῶες , εἰρήνη μὲν καλόν , πόλεμος δὲ δυστυχές , καὶ τῆς μὲν ἀνθεκτέον , τὸν δὲ φευκτέον , ὧς ἐκείνης μὲν ὀρθούσης τὰς πόλεις , τούτου δὲ καταφέρειν εἰωθότος , καὶ τὴν μὲν ἄξιον καὶ παροῦσαν φυλάττειν καὶ ἀποῦσαν ὅπως ἔσται ζη - τεῖν , τὸν δὲ καὶ ἐπικείμενον λύειν καὶ προσδοκώμενον ὅπως μὴ γενήσεται προνοεῖν · | ἀπάντων δὲ ἀν - θρώπων εἰκότως ἂν ταύτην περὶ αὐτῶν ἐχόντων τὴν κρίσιν ὑμῖν πολὺ πλέον τῶν ἄλλων φροντιστέον καὶ τοσούτῳ μᾶλλον , ὅσῳ τοῖς πᾶσιν ἀγαθοῖς ἀνθοῦσαν οἰκεῖτε πόλιν καὶ λόγος πανταχοῦ πεφοίτηκεν εὐδαι - μονέστατον ἔστατον ἀνθρώπων εἶναι Πρίαμον , καὶ αὐτὸν καὶ τοὺς ἀρχομένους . ὅσοις μὲν γὰρ τῶν ἀνθρώπων οὐκ εὖ τὰ πράγματα ἕστηκε , τούτους μὲν οὐδὲν ἀπεικὸς ἑτοίμους ἐπὶ τὸ πολεμεῖν χωρεῖν , ἤ γὰρ κρατήσαντες ἀλλοτρίων ἀγαθῶν ἐγένοντο δεσπόται ἢ σφαλέντες οὐκ ἐν μεγίστοις ἐζημιώθησαν · ὑμῖν δὲ καὶ τοῖς ἐγγύτατα ὑμῖν εὐδαιμονίας ἥκουσι πολλῆς δεῖ τῆς βουλῆς , εἰ πόλεμον πρὸ εἰρήνης αἱρετέον , μᾶλλον δὲ οὐδὲ βουλεύσα - σθαι τοῖς οὕτως ἔχουσιν ἄξιον , εἰ μή , νὴ Δία , βουλῆς · δεῖσθαι φήσουσιν εἰς τὸ μαθεῖν , πότερον ἡ τῶν ὑπαρ - χόντων ἀπόλαυσις ἄμεινον ἢ τούτων ἐστερῆσθαι . 39 . Ἐξετάσωμεν , ὦ Τρῶες , τὰ παρόντα ὑμῖν ἀγαθὰ τοῖς χαλεποῖς ἐκείνοις παραβάλλοντες . δεῖ δὲ οὐδὲν εὐλαβεῖσθαι τὸ βλάσφημον τοῦ λόγου . ἃ γὰρ ἐφ’ ὑμῖν ἐστι μὴ παθεῖν , τί ἂν τὴν τούτων ἀκοὴν δυσχεραί - νοιτε ; ἆρ’ οὖν ἴσον ἢ παραπλήσιον ἔξω κινδύνων ἐν εὐπαθείᾳ διάγειν ἢ μεθ’ ὅπλων ἐν αἵματι , καὶ χρηστὰς ἔχειν ἐλπίδας περὶ τῶν συγγενῶν ἡ τὴν παροῦσαν ἡμέραν ἀεὶ τελευταίαν ἡγεῖσθαι καὶ καλεῖν συμμάχους . ὧν οἱ μὲν οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἥξουσιν , οἱ δὲ ἄκοντες ἐλ - θόντες ἐθελοκακήσουσιν ἐπὶ τῆς χρείας ; ἐκεῖνο δὲ ἴσον ἢ προσόμοιον εὐφημίας ἢ μίσους παρὰ τῶν περιοίκων τυγχάνειν ;
Lemmas: τίς δέ οὗτος εἰμί ; ὁ μή μᾶλλον ὑπέρ <ἡμῶν> 1 ὁ ἀποστέλλω ἢ ὁ δέχομαι νομίζω αὐτός γίγνομαι μηδέ ἄπειμι - ῥαίνω τις ὑπολαμβάνω , εἰμί ὁ Ἑλένη ἐγώ ἀπος - λαμβάνω , ἀλλά ὁ μέγας ἡγέομαι κερδαίνω , εἰμί ὁ Ἑλένη λαμβάνω ἀρκέω ἡγέομαι . εἰμί μέν γάρ εἰμί τις σύ ἐγγυητής θεός καί οὗτος ὁ μάντις ὑπισχνέομαι σαφῶς , ὡς , εἰμί ὁ πρᾶγμα εἰς πόλεμος προβαίνω καί ὁ ὅπλον ὁ κρίσις ἐπιτρέπω , ἧσσα μέν ὁ ἀδικέω ἀπόκειμαι , ὁ δέ ὁ Τύχη μετά σύ ὁ ἀδικέω ἵστημι , | οὐ εἄν παρά - νέομαι σύ μή χράω τοσοῦτος πλεονεξία · εἰμί δέ ὁ μέλλω ἀκριβῶς μέν οὐ εἰμί προοράω , ὁ δέ λογισμός ἀκολουθέω τις οὐ εἄν εὑρίσκω χαλεπῶς οπός - τέρος μένω ὁ ὁ πόλεμος κράτος , ἐξετάζω παρά σύ αὐτός , πότερος εἄν σύ ἔχω καλῶς , πότερος εἰμί μετά ὁ ὁ Ἑλένη ὕστερος στέρομαι καί ὁ πόλις προσαποβάλλω ἢ εἰμί ὁ Ἑλένη ὑπέρ ὁ ὅλος ἀπος - δήω . 36 . εἶτα ἐγώ τις ἐρωτάω · τίς οὖν ἔξεστι σύ ὁ ἡμέτερος κρατέω φείδομαι ὁ δυσμενής ; ὅτι νῦν οὖον κακός ποιέω ἕτερος ἥκω , ἀλλά ὅς τε ἀφαιρέω κομίζω ὅς τε ἀδικέω δίκη ἄνευ ὅπλον προσλαμβάνω . οὔκουν ἀξιόω πρίν εἰμί Χωρὶς πρᾶγμα τυγχάνω ὁ Δίκαιος οἶδα πό - Λέμον ἐπιφέρω ὁ Χωρὶς ἀνάγκη ἴσως ἄν τίς βοῦς - λεύσσω μέτριος . 37 . ἵνα οὖν μή δήω ἀφορμή ὁ ἐπιθυμέω βλασφημέω , ὡς οὐ ὁ ὁ ὕβρις ὀργή ὁ στρατεία παρασκευάζω , ἀλλά ὁ πλοῦτος ὁ Πρίαμος πόλις , πᾶς βούλομαι καθίστημι σαφής καί θεός καί εἰς - θρώποις , ὅτι καί Μενέλαος καί πᾶς ἐγώ ἀποχράω κατά πολύς ἡσυχία ὁ Δίκαιος τυγχάνω . ὑπέρ μέν οὖν οὗτος πλείων λέγω οὐ οἴομαι δήω , οὐδείς γάρ ἐνδεής εἴρω δοκέω , ἐπανέρχομαι δέ ὅθεν ἐκβαίνω . 38 . ἅπας μέν ἄνθρωπος , εἰμί Τρώς , εἰρήνη μέν καλός , πόλεμος δέ δυστυχής , καί ὁ μέν ἀνθεκτέος , ὁ δέ φευκτέος , ὅς ἐκεῖνος μέν ὀρθόω ὁ πόλις , οὗτος δέ καταφέρω εἴωθα , καί ὁ μέν ἄξιος καί πάρειμι φυλάσσω καί ἄπειμι ὅπως εἰμί ζῶ - ἐγώ , ὁ δέ καί ἐπίκειμαι λύω καί προσδοκάω ὅπως μή γίγνομαι προνοέω · | ἀπαντάω δέ εἰς - τρωπάω εἰκότως εἄν οὗτος περί αὐτός ἔχω ὁ κρίσις σύ πολύς πλέω ὁ ἄλλος φροντιστέον καί τοσοῦτος μᾶλλον , ὅσος ὁ πᾶς ἀγαθός ἀναθέω οἰκέω πόλις καί λόγος πανταχοῦ φοιτάω ὕδης - μονής ἵστημι ἄνθρωπος εἰμί Πρίαμος , καί αὐτός καί ὁ ἄρχω . ὅσος μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος οὐ εὕω ὁ πρᾶγμα ἵστημι , οὗτος μέν οὐδείς ἀπεοικώς ἑτοῖμος ἐπί ὁ πολεμέω χωρέω , ἤ γάρ κρατέω ἀλλότριος ἀγαθός γίγνομαι δεσπότης ἢ σφάλλω οὐ ἐν μέγας ζημιόω · σύ δέ καί ὁ ἐγγύς σύ εὐδαιμονία ἥκω πολύς δεῖ ὁ βουλή , εἰμί πόλεμος πρό εἰρήνη αἱρετέος , μᾶλλον δέ οὐδέ βουλεύω - ἕπομαι ὁ οὕτως ἔχω ἄξιος , εἰμί μή , νή Ζεύς , βουλή · δήω φημί εἰς ὁ μανθάνω , πότερος ὁ ὁ ὕπαρ - χόντος ἀπόλαυσις ἀγαθός ἢ οὗτος στερέω . 39 . ἐξετάζω , εἰμί Τρώς , ὁ πάρειμι σύ ἀγαθός ὁ χαλεπός ἐκεῖνος παραβάλλω . δεῖ δέ οὐδείς εὐλαβέομαι ὁ βλάσφημος ὁ λόγος . ὁ γάρ ἐπί σύ εἰμί μή πάσχω , τίς εἄν ὁ οὗτος ἀκοή δυσχερός - νέος ; ἆρα οὖν ἴσος ἢ παραπλήσιος ἔξω κίνδυνος ἐν εὐπάθεια διάγω ἢ μετά ὅπλον ἐν αἷμα , καί χρηστός ἔχω ἐλπίς περί ὁ συγγενής ὁ ὁ πάρειμι ἡμέρα ἀεί τελευταῖος ἡγέομαι καί καλέω σύμμαχος . ὅς ὁ μέν οὐδέ ὁ ἀρχή ἥκω , ὁ δέ ἄκων Ελ - θνῄσκω ἐθελοκακέω ἐπί ὁ χρεία ; ἐκεῖνος δέ ἴσος ἢ προσόμοιος Εὐφημία ἢ μῖσος παρά ὁ περίοικος τυγχάνω ;