ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-4 62
καίτοι τίς οὕτω σφόδρα μεγα - λόψυχος , ὅστις ἂν ὑπὲρ οὕτως ἀνομοίων ἄθλων ἀναρ - ρίψειε ’τον κύβον μέλλων , εἰ μὲν κρατήσειεν , οὐδὲ μικρὸν κερδανεῖν , εἰ δὲ σφαλείη , τοῦ παντὸς στερή - σεσθαι ; ἔτι τοίνυν τὴν μὲν ἡμετέραν χώραν οὐδείς ἐστιν ὁ ποιήσων κακῶς , ἡ δὲ ὑμετέρα στρατόπεδον ἡμῖν γίνεται , καὶ τὴν τροφὴν ποριοῦμεν ἀπὸ τῶν ὑμετέρων καρπῶν καὶ βοσκημάτων , καὶ διχῆ δεήσει δαπανᾶσθαι τὸ Ἴλιον τῶν μὲν συμμάχων αἰτούντων , τῶν δὲ πολεμίων ἁρπαζόντων , καὶ τῶν μὲν οἰκειότητος ὀνόματι λαμβανόντων , τῶν δὲ πολέμου νόμῳ ληιζομέ - νῶν .
Lemmas: καίτοι τίς οὗτος σφόδρα μέγας - λόψυχος , ὅστις εἄν ὑπέρ οὕτως ἀνόμοιος ἆθλος ἀναρ - ῥίπτω ’τον κύβος μέλλω , εἰμί μέν κρατέω , οὐδέ μικρός κερδαίνω , εἰμί δέ σφάλλω , ὁ πᾶς στερέω - ἕπομαι ; ἔτι τοίνυν ὁ μέν ἡμέτερος χώρα οὐδείς εἰμί ὁ ποιέω κακῶς , ὁ δέ ὑμέτερος στρατόπεδον ἐγώ γίγνομαι , καί ὁ τροφή πορίζω ἀπό ὁ ὑμέτερος καρπός καί βόσκημα , καί διχῆ δήω δαπανάω ὁ Ἴλιον ὁ μέν σύμμαχος αἰτέω , ὁ δέ πολέμιος ἁρπάζω , καί ὁ μέν οἰκειότης ὄνομα λαμβάνω , ὁ δέ πόλεμος νόμος ληΐζομαι - νάω .
libanius.declamatio-4 63
καὶ μὴν οὐδὲ ἐκεῖνο παραπλήσιον . εἰ μὲν γὰρ μεθ’ ὑμῶν τὸ δαιμόνιον γένοιτο καὶ τὰ πράγματα ἡμῖν εἰς ἔσχατον προβαίνοι κακοῦ , πρόχειρον καθελκύ - σασι τὰς ναῦς ἔξω γενέσθαι τῶν δεινῶν καὶ πρὸς βραχὺ τῷ καιρῷ παραχωρήσαντας αὖθις ἐπιπλεῖν , ἡνί - κα βέλτιον · εἰ δ’ ἐφ’ ὑμῶν τὸ αὐτὸ συμβαίνει , τίς ὑμῖν ἔσται πόρος ; τίς μηχανὴ τῆς ἀκαιρίας ἰσχυροτέρα ; οὐ γὰρ δὴ τὴν πόλιν γε μεθορμιεῖτε πρὸς τὸ ἀσφαλές . ἀλλ’ ἐγὼ μὲν εἰπεῖν οὐ βούλομαι , τοῦ δὲ πράγματος ἡ τελευτὴ καταφαίνεται . 64 . Οἱ μὲν λογισμοὶ ταῦτα καὶ πολλὰ τοιαῦτα παριστῶσιν , ὦ Τρῶες , ἔστι δ’ ἐφ’ ὑμῖν μὲν ὁποτέραν βούλεσθε τραπέσθαι , βέλτιον δὲ ἐκείνην ἀφ’ ἧς ὕστε - ρον ὑμᾶς αὐτοὺς ἐπαινέσεσθε . καὶ γὰρ εἰ μὲν ἅπαντες , ἐρῶ γάρ , εἰ καὶ φορτικώτερον ἀκοῦσαι , συνῳκεῖτε τῇ ἀνθρώπῳ , I τάχ’ ἂν εἶχε συγγνώμην κοινὴν ἡδο - νῆν ὠνήσασθαι κινδύνου · εἰ δὲ τοῦτο οὐκ ἔνεστιν , οὐδ’ ἂν γένοιτό ποτε , τίς ἡ πολλὴ πρόνοια τῆς Ἀλε - ξάνδρου τρυφῆς ; ὅτι , νὴ Δία , κρατεῖ ; τοῖς δὲ κρα - τοῦσιν ὑπουργεῖν ἄξιον , κἂν παρανομῶσιν , 6 Τρῶες ; κἂν ἀποσφάττωσι τοὺς ἀρχομένους ; κἂν παῖδας καὶ γυναῖκας ἀνδραποδίζωνται , κἂν πυρπολῶσι τὴν πόλιν ;
Lemmas: καί μήv οὐδέ ἐκεῖνος παραπλήσιος . εἰμί μέν γάρ μετά σύ ὁ δαιμόνιον γίγνομαι καί ὁ πρᾶγμα ἐγώ εἰς ἔσχατος προβαίνω κακός , πρόχειρον καθέλκω - σασί ὁ ναῦς ἔξω γίγνομαι ὁ δεινός καί πρός βραχύς ὁ καιρός παραχωρέω αὖθις ἐπιπλέω , ἀπτήν - ἄν ἀγαθός · εἰμί δέ ἐπί σύ ὁ αὐτός συμβαίνω , τίς σύ εἰμί πόρος ; τίς μηχανή ὁ ἀκαιρία ἰσχυρός ; οὖον γάρ δή ὁ πόλις γε μεθορμίζω πρός ὁ ἀσφαλής . ἀλλά ἐγώ μέν εἶπον οὖον βούλομαι , ὁ δέ πρᾶγμα ὁ τελευτή καταφαίνω . 64 . ὁ μέν λογισμός οὗτος καί πολύς τοιοῦτος παρίστημι , εἰμί Τρώς , εἰμί δέ ἐπί σύ μέν ὁπότερος βούλομαι τρέπω , ἀγαθός δέ ἐκεῖνος ἀπό ὅς ὕω - ἀντίμοιρος σύ αὐτός ἐπαινέω . καί γάρ εἰμί μέν ἅπας , εἴρω γάρ , εἰμί καί φορτικός ἀκούω , συνοικέω ὁ ἄνθρωπος , I τάχα εἄν ἔχω συγγνώμη κοινός ἡδο - νάω ὠνέομαι κίνδυνος · εἰμί δέ οὗτος οὐ ἔνειμι , οὐδέ εἄν γίγνομαι ποτός , τίς ὁ πολύς πρόνοια ὁ ἅλς - ξάνδρου τρυφή ; ὅτι , νή Ζεύς , κρατέω ; ὁ δέ Κρής - Τούσιν ὑπουργέω ἄξιος , κἀν παρανομέω , 6 Τρώς ; κἀν ἀποσφάζω ὁ ἄρχω ; κἀν παῖς καί γυνή ἀνδραποδίζω , κἀν πυρπολέω ὁ πόλις ;
libanius.declamatio-4 65
ταῦτα τοίνυν Ἀλέξανδρος ἐπενήνοχεν Ἰλίῳ . ὁ γὰρ τὴν ἀνάγκην παρεσχηκὼς τοῦ ταῦτα ποιεῖν ἑτέροις οὗτος ἂν αὐτόχειρ νομίζοιτο τούτων ὧν καθέστηκεν αἴτιος . εἶτα τοῦτον βασιλέα προσερεῖ τις εὖ φρονῶν τὸν οὐ καταλιπόντα ὧν βασιλεύσει ; οὐκ οἶσθ’ ὅτι τὸ τῆς ἀρχῆς ὄνομα τοῦ κρείττονός ἐστι , καὶ τοῦτ’ ἔστ’ ἴ’ βασιλεύς , εἰ μὴ τὴν προσηγορίαν ἀρ - νοῖτο τοῖς ἔργοις , εὐδαιμονίας ’π’ πρύτανις , δικαιοσύνης κανών , τῶν ἀρίστων παράδειγμα ;
Lemmas: οὗτος τοίνυν Ἀλέξανδρος ἐπιφέρω Ἴλιον . ὁ γάρ ὁ ἀνάγκη παρέχω ὁ οὗτος ποιέω ἕτερος οὗτος εἄν αὐτόχειρ νομίζω οὗτος ὅς καθίστημι αἴτιος . εἶτα οὗτος βασιλεύς προσφωνέω τις εὕω φρονέω ὁ οὖον καταλείπω ὅς βασιλεύω ; οὐ οἶδα ὅτι ὁ ὁ ἀρχή ὄνομα ὁ κρείσσων εἰμί , καί οὗτος ἔστω εἷς βασιλεύς , εἰμί μή ὁ προσηγορία ἀρ - νέομαι ὁ ἔργον , εὐδαιμονία ἐπί πρύτανις , δικαιοσύνη κανών , ὁ Ἀρίστων παράδειγμα ;
libanius.declamatio-4 66
ὁ δὲ χείρω τῶν ὑπηκόων παρέχων ἑαυτὸν εἰκότως ἂν ἀφεὶς τὴν βασι - λείαν εἰς τοὺς ἀρχομένους τάττοιτο . οὐ καλῶ κυβερ - νήτην ἐγὼ τὸν καταδύοντα τὸ σκάφος οὗ τοὺς οἴακας ἐπιστεύθη οὐδὲ τὸν ἐν οἷς ἐπιτηδεύει δεικνύντα τοῖς ναύταις ὡς ἀμελητέον εἴη τοῦ πλοίου οὐδέ γε τὸν ἃ μηδεὶς τῶν ναυτῶν πλημμελεῖ , περὶ ταῦθ’ ἑκόντα πο - νηρὸν ὄντα . Ἀλέξανδρος τοίνυν ἄρχειν ἀξιῶν τῶν ἄλλων Τρώων ἃ μηδεὶς τῶν ἀρχομένων ἐτόλμησε , ταῦτα ἑαυτῷ προσήκειν ἡγήσατο . 67 . Ἔοικα δὲ τηνάλλως μακρολογεῖν ἕτοιμον ὄν ἐπιστομίσαι τὸν ταῦτα προφασιζόμενον . νῦν γὰρ οὔτ’ Ἀλέξανδρος οὔθ’ Ἕλενος οὔτε Δηίφοβος οὔτ’ ἄλλος οὐδεὶς τῶν Πριάμου παίδων κρατεῖ τῶν ὑμετέρων πραγμάτων , ἀλλὰ Πρίαμος αὐτός . καὶ τοῦτο οὐκ ἀκοῇ μόνον ἔστιν εἰδέναι , ἀλλὰ καὶ τοῖς ὁρωμένοις δῆλον καθίσταται καὶ χωρὶς τούτων τοῖς ἁπανταχοῦ Ι νενομισμένοις . ταῦτα δέ ἐστι τί ; τοὺς παῖδας τοῦ βασιλέως περιόντος μὲν αὐτοῖς τοῦ πατρὸς ἰδιωτεύειν , ἀπελθόντος δὲ εἰς τὴν ἐκείνου τάξιν παριέναι τὸν πρε - σβύτατον , ἄλλως τε εἰ καὶ δεινὸς εἴη χρήσασθαι πράγ - μασιν , ἅπερ ἀμφότερα τὸ σκῆπτρον εἰς Ἕκτορα περιά - ξειν ἔοικε . τοσοῦτον <οὖν> ἀπέχει τοῦ νῦν βασιλεύειν , ὥστε οὐδὲ ἐν ἐλπίσιν ἐστὶ τοῦ πράγματος , εἰ γε ζῶντος μὲν καὶ ὄντος Πριάμου οὐδεὶς εἰς τοῦτο τῶν ἐκείνου παίδων κληθήσεται , τελευτήσαντος δὲ Ἕκτωρ γένεται τῆς ἀρχῆς τοῦ πατρὸς κληρονόμος .
Lemmas: ὁ δέ χείρων ὁ ὑπήκοος παρέχω ἑαυτοῦ εἰκότως εἄν ἀφίημι ὁ βάσις - λεῖος εἰς ὁ ἄρχω τάσσω . οὖον καλέω κυβερ - νήτη ἐγώ ὁ καταδύω ὁ σκάφος ὅς ὁ Οἴαξ πιστεύω οὐδέ ὁ ἐν ὅς ἐπιτηδεύω δείκνυμι ὁ ναύτης ὡς ἀμελητέον εἰμί ὁ πλοῖον οὐδέ γε ὁ ὁ μηδείς ὁ ναύτης πλημμελέω , περί αὐτός ἑκών ἀπό - νηρός εἰμί . Ἀλέξανδρος τοίνυν ἄρχω ἄξιος ὁ ἄλλος Τρώς ὁ μηδείς ὁ ἄρχω τολμάω , οὗτος ἑαυτοῦ προσήκω ἡγέομαι . 67 . ἔοικα δέ τηνάλλως μακρολογέω ἑτοῖμος εἰμί ἐπιστομίζω ὁ οὗτος προφασίζομαι . νῦν γάρ οὔτε Ἀλέξανδρος οὔτε Ἕλενος οὔτε Δηίφοβος οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ Πρίαμος παῖς κρατέω ὁ ὑμέτερος πρᾶγμα , ἀλλά Πρίαμος αὐτός . καί οὗτος οὐ ἀκοή μόνος εἰμί οἶδα , ἀλλά καί ὁ ὁράω δῆλος καθίστημι καί Χωρὶς οὗτος ὁ ἁπανταχοῦ Ι νομίζω . οὗτος δέ εἰμί τίς ; ὁ παῖς ὁ βασιλεύς περίειμι μέν αὐτός ὁ πατήρ ἰδιωτεύω , ἀπέρχομαι δέ εἰς ὁ ἐκεῖνος τάξις πάρειμι ὁ πρώ - σβύτης , ἄλλως τε εἰμί καί δεινός εἰμί χράω πράγ - Μασίν , ὅσπερ ἀμφότερος ὁ σκῆπτρον εἰς Ἕκτωρ περιά - ξέω ἔοικα . τοσοῦτος οὖν ἀπέχω ὁ νῦν βασιλεύω , ὥστε οὐδέ ἐν ἐλπίς εἰμί ὁ πρᾶγμα , εἰμί γε ζῶ μέν καί εἰμί Πρίαμος οὐδείς εἰς οὗτος ὁ ἐκεῖνος παῖς καλέω , τελευτάω δέ Ἕκτωρ γενέτης ὁ ἀρχή ὁ πατήρ κληρονόμος .
libanius.declamatio-4 68
οἶδα δὲ ὡς , εἰ καὶ Πρίαμος οἷαπερ Ἀλέξανδρος ἠσέλγαινεν , ἠσέλγαινε δὲ ἐπ’ ὀλέθρῳ τῆς πόλεως , οὐκ ἂν ἠνέσχεσθε τῆς ἀκολασίας ἐκείνου τὴν δίκην αὐτοὶ διδόντες , ἀλλ’ ἔσχετ’ ἂν εἰπεῖν πρὸς αὐτὸν μέτριά τε καὶ δίκαια καὶ αὐτῷ πεισθῆναι συμφέροντα · ὦ βασι - λεῦ , ἡμεῖς μὲν ἡμᾶς αὐτοὺς ἐνεδώκαμέν σοι καὶ τῶν ὅλων προὐβαλόμεθά <σε> πραγμάτων ἐπὶ τῷ κακῶς ὑπὸ σοῦ παθεῖν , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ κἂν εἴ τις ἕτερος τολμήσειε , σὲ διακωλύειν , οὐδ’ ἔνα πρὸς ἡδυπάθειαν ἀποχρήσῃ τῇ βασιλείᾳ , ἀλλ’ ἔνα τὴν ὑπάρχουσαν εὐδαιμονίαν ἐπιτεί - νῃς τῇ προνοίᾳ · σὺ δὲ οὐκ εἰς καλὸν ἔοικας ἀπολαύειν τῶν δοθέντων σοι οὐδὲ τὰς ἐλπίδας ἡμῖν βεβαιοῦν , ἀλλ’ ἃ μηδεὶς ἂν ἤλπισε , τού - τοις ἐπιχειρεῖν καὶ δύο τὰ χείριστα ἐργάζε - σθαι . σαυτὸν μὲν γὰρ πονηρότατον ἀποφαίνεις , δι’ ὧν δὲ αὐτὸς ἀδικεῖς , τούτοις ἡμᾶς ἀπολ - λύεις .
Lemmas: οἶδα δέ ὡς , εἰμί καί Πρίαμος οἷος Ἀλέξανδρος ἀσελγαίνω , ἀσελγαίνω δέ ἐπί ὄλεθρος ὁ πόλις , οὐ εἄν ἀνέχω ὁ ἀκολασία ἐκεῖνος ὁ δίκη αὐτός δίδωμι , ἀλλά ἔχω εἄν εἶπον πρός αὐτός μέτριος τε καί Δίκαιος καί αὐτός πείθω συμφέρω · εἰμί βάσις - λόω , ἐγώ μέν ἐγώ αὐτός ἐνδίδωμι σύ καί ὁ ὅλος προβάλλω εἰμί πρᾶγμα ἐπί ὁ κακῶς ὑπό σύ πάσχω , ἀλλά ἐπί ὁ κἀν εἰμί τις ἕτερος τολμάω , σύ διακωλύω , οὐδέ νάω πρός ἡδυπάθεια ἀποχράω ὁ βασίλεια , ἀλλά νάω ὁ ὑπάρχω εὐδαιμονία ἐπιτείνω - νέος ὁ πρόνοια · σύ δέ οὐ εἰς καλός ἔοικα ἀπολαύω ὁ δίδωμι σύ οὐδέ ὁ ἐλπίς ἐγώ βεβαιόω , ἀλλά ὁ μηδείς εἄν ἐλπίζω , ὅς - ὁ ἐπιχειρέω καί δύο ὁ κακός ἐργείζω - ἕπομαι . σαυτοῦ μέν γάρ πονηρός ἀποφαίνω , διά ὅς δέ αὐτός ἀδικέω , οὗτος ἐγώ ἀπολ - λύω .
libanius.declamatio-4 69
ταῦτα καὶ ὑμᾶς ἂν εἰπεῖν οἶμαι καὶ Πρία - μον αἰσχυνθῆναι καὶ δευτέραν ποιήσασθαι τὴν ἑαυτοῦ ῥᾳστώνην τῆς τῶν ὅλων σωτηρίας . μὴ τοίνυν ἃ τὸν βασιλέα τολμῶντα ποιεῖν ἐκωλύετ’ ἄν , ταῦτα τοῖς οὔπω | τοσοῦτον ἰσχύουσιν ἐπιτρέψητε μηδὲ εἰς τοσοῦτον συγχέητε τὰ πράγματα ὥστε βασιλέα γε νο - μίζειν τὸν οὐκ ἔχοντα τὴν ἀρχὴν καὶ πλείω τούτῳ παρέχειν ἐξουσίαν ἢ παρ’ οἶς ἐστι τὸ κρατεῖν . 70 . Οἶμαι τοίνυν ἐρεῖν τινας , ὧς ἑκοῦσα συνη - κολούθησεν ἡ γυνὴ καὶ οὔτ’ Ἀλέξανδρος οὐδὲν ἀδικεῖ Μενέλεώς τε πραγματωδέστερός ἐστι τοῦ προσήκοντος τὴν ἀποφυγοῦσαν ἀγαπῶν . ἔστι δὲ πρόχειρον μὲν εἰπεῖν ὡς Ἀλέξανδρος μὲν ἀδι - κεῖ τὴν οὐ βουλομένην ἀκολουθεῖν ἁρπάσας , Μενέλεως δὲ τὰ προσήκοντα ποιεῖ τὴν ἄκουσαν ἀπελθοῦσαν ἀξιῶν ἔχειν , ἀλλ’ ἵνα μὴ ἀπέραντος ὁ λόγος εἴη , δε - δόσθω βεβουλημένην ἀκολουθῆσαι . οὐκοῦν ἐξαπατήσαν - τος Ἀλεξάνδρου τοῦτ’ ἐποίησεν . οὐ γὰρ πρότερόν γε οὐδὲν τοιοῦτον εἰργασμένη φαίνεται .
Lemmas: οὗτος καί σύ εἄν εἶπον οἴομαι καί Πρία - νυμφότιμον αἰσχύνω καί δύο ποιέω ὁ ἑαυτοῦ ῥᾳστώνη ὁ ὁ ὅλος σωτηρία . μή τοίνυν ὁ ὁ βασιλεύς τολμάω ποιέω κωλύω ἄν , οὗτος ὁ οὔπω | τοσοῦτος ἰσχύω ἐπιτρέπω μηδέ εἰς τοσοῦτος συγχέω ὁ πρᾶγμα ὥστε βασιλεύς γε νο - μιζεω ὁ οὐ ἔχω ὁ ἀρχή καί πλείων οὗτος παρέχω ἐξουσία ἢ παρά οἶς εἰμί ὁ κρατέω . 70 . οἴμη τοίνυν εἴρω τις , ὅς ἑκών συνίημι - κολούω ὁ γυνή καί οὔτε Ἀλέξανδρος οὐδείς ἀδικέω Μενέλαος τε πραγματώδης εἰμί ὁ προσήκω ὁ ἀποφεύγω ἀγάπη . εἰμί δέ πρόχειρον μέν εἶπον ὡς Ἀλέξανδρος μέν ἀς - κεῖ ὁ οὖον βούλομαι ἀκολουθέω ἁρπάζω , Μενέλαος δέ ὁ προσήκω ποιέω ὁ ἀκούω ἀπέρχομαι ἄξιος ἔχω , ἀλλά ἵνα μή ἀπέραντος ὁ λόγος εἰμί , δέ - δίδωμι βουλέω ἀκολουθέω . οὐκοῦν εξαπατώ - ὅς Ἀλέξανδρος οὗτος ποιέω . οὖον γάρ πρότερος γε οὐδείς τοιοῦτος ἐργάζομαι φαίνω .
libanius.declamatio-4 71
ἔστιν οὖν Ἀλεξάνδρου καὶ τοῦτο ἀδίκημα . καὶ πολύ γε δεινότερον τὸ πεῖσαι γενέσθαι φαύλην τοῦ πρὸς ἀνάγκην καται - σχῦναι . ἡ μὲν γὰρ βιασθεῖσα τὸ μὲν σῶμα ὕβρισται , τὴν δὲ γνώμην οὐ διέφθαρται καὶ προσέτι μισεῖ τὸν τὴν ἀνάγκην ἐπενεγκόντα , ἡ δὲ πεισθεῖσα θαυμάζειν ἃ φεύγειν ἄξιον συνεπείληπται τῶν ἀδικημάτων καὶ γέγονε κοινωνὸς πονηρίας καὶ οὐδ’ ἂν ἐπανόρθωσις εἴη τῷ πράγματι διεφθαρμένου τοῦ τρόπου . οὕτω κατ’ ἀμφότερα Ἀλέξανδρος ἄδικος καὶ ἐν θατέρῳ πονηρό - τερος δείκνυται .
Lemmas: εἰμί οὖν Ἀλέξανδρος καί οὗτος ἀδίκημα . καί πολύς γε δεινός ὁ πείθω γίγνομαι φαῦλος ὁ πρός ἀνάγκη κάω - ἔχω . ὁ μέν γάρ βιάζομαι ὁ μέν σῶμα ὑβρίζω , ὁ δέ γνώμη οὖον διαφθείρω καί προσέτι μισέω ὁ ὁ ἀνάγκη ἐπιφέρω , ὁ δέ πείθω θαυμάζω ὁ φεύγω ἄξιος συνεπιλαμβάνω ὁ ἀδίκημα καί γίγνομαι κοινωνός πονηρία καί οὐδέ εἄν ἐπανόρθωσις εἰμί ὁ πρᾶγμα διαφθείρω ὁ τρόπος . οὗτος κατά ἀμφότερος Ἀλέξανδρος ἄδικος καί ἐν ἕτερος πονηρός - τέρος δείκνυμι .
libanius.declamatio-4 72
ὑπερβολῇ δ’ ἔγωγε χρήσομαι ’ οὐ παρεκρούσατο τὸ γύναιον Ἀλέξανδρος , ἀλλ’ ἐκείνη μὴ βουλόμενον ἠνώχλησε . καλῶς . ἔδει τοί - νυν ἐπισχεῖν ἁμαρτάνουσαν , ἀλλ’ οὐ συλλαβεῖν ἀδι - κούσῃ καὶ ταύτην ἀντιδοῦναι τῷ ξενίσαντι τὴν χάριν , τὸ μὴ συμπράττειν εἰς ἃ μὴ προσῆκε τῇ γυναικί . οὐ γὰρ ἡ κοινωνία τῶν ἀδικημάτων ἐν τοῖς τοιούτοις ἐξαιρεῖται τὸν μετασχόντα τῆς μέμψεως , ἀλλ’ εἰς ταὐ - τὸν τίθησι τῷ παρακεκληκότι τὸν ὑπακούσαντα καὶ τοσοῦτον | αὐτῷ νέμει τῶν αἰτιῶν ὅσον καὶ τῶν ἔργων μέτεστιν . ὁ τοίνυν λόγος ὁ τοιοῦτος οὐ τοῦτον ποιεῖ καθαρὸν ἐγκλημάτων , ἀλλ’ ἐκείνῃ συνδιαβάλλει , οὐδὲ Ἀλέξανδρος μετριώτερος , εἰ καὶ τὸ γύναιον ἐν αἰτία . 73 . Ἀλλὰ μὴν πρός γε τὸν φάσκοντα θαυμάζειν εἰ μὴ αἰσχύνοιτο Μενέλεως Ἑλένην ἀπολαμβάνειν ἐπιχει - ρῶν ἐκεῖνο λέγω · ἡμῖν <μέν> , ὦ Τρῶες , μελήσει τῆς τέρας αὐτῶν δόξης , ὑμῖν δὲ τῆς ὑμετέρας αὐτῶν φρον - τιστέον . θαυμάζω δὲ εἰ ἡμῖν μὲν τὸ τὰ οἰκεῖα κομί - ζεσθαι ζητεῖν αἰσχρόν , ὑμῖν δὲ τὸ τῶν οὐ προσηκόν - τῶν ἀμφισβητεῖν καλόν , καὶ Μενέλεως μὲν Ἑλένῃ συνοικῶν γέλωτα καὶ χλευασμὸν οἴσει , Ἀλέξανδρος δὲ κρείττων ἔσται κατηγορίας πάντα ἐκείνην ἡγούμενος .
Lemmas: ὑπερβολή δέ ἔγωγε χράω ’ οὖον παρακρούω ὁ γύναιον Ἀλέξανδρος , ἀλλά ἐκεῖνος μή βούλομαι ἀνοχλέω . καλῶς . ἐσθίω ὅς - νυν ἐπέχω ἁμαρτάνω , ἀλλά οὖον συλλαμβάνω ἀς - Κούση καί οὗτος ἀντιδίδωμι ὁ ξενίζω ὁ χάρις , ὁ μή συμπράσσω εἰς ὁ μή προσήκω ὁ γυνή . οὖον γάρ ὁ κοινωνία ὁ ἀδίκημα ἐν ὁ τοιοῦτος ἐξαιρέω ὁ μετέχω ὁ μέμψις , ἀλλά εἰς ταῦ - ὁ τίθημι ὁ παρακαλέω ὁ ὑπακούω καί τοσοῦτος | αὐτός νέμω ὁ αἰτία ὅσος καί ὁ ἔργον μέτειμι . ὁ τοίνυν λόγος ὁ τοιοῦτος οὖον οὗτος ποιέω καθαρός ἔγκλημα , ἀλλά ἐκεῖνος συνδιαβάλλω , οὐδέ Ἀλέξανδρος μέτριος , εἰμί καί ὁ γύναιον ἐν αἰτία . 73 . ἀλλά μήv πρός γε ὁ φάσκω θαυμάζω εἰμί μή αἰσχύνω Μενέλαος Ἑλένη ἀπολαμβάνω ἐπιχέω - ῥόος ἐκεῖνος λέγω · ἐγώ ὅς , εἰμί Τρώς , μέλω ὁ τέρας αὐτός δόξα , σύ δέ ὁ ὑμέτερος αὐτός φρον - τίνω . θαυμάζω δέ εἰμί ἐγώ μέν ὁ ὁ οἰκεῖος κόμι - ζω ζητέω αἰσχρός , σύ δέ ὁ ὁ οὖον προσήκω - ὁ ἀμφισβητέω καλός , καί Μενέλαος μέν Ἑλένη συνοικέω γέλως καί χλευασμός φέρω , Ἀλέξανδρος δέ ἀγαθός εἰμί κατηγορία πᾶς ἐκεῖνος ἡγέομαι .
libanius.declamatio-4 74
πάντων δὲ ἀτοπώτατον ἣν ἑκοῦσάν φατε τοῖς χει - ρίστοις ἐπιδραμεῖν , ὑπὲρ ταύτης ἀποθνήσκειν ἐπιθυ - μεῖν’ . τίς δ’ ἂν εἰδείη , τί ποτε χρήσεται τῇ γυναικί , εἴτ’ ἐπὶ τιμωρίᾳ λαβεῖν βούλεται εἴτ’ ἀποσφάξαι εἴτε καταποντίσαι εἴτε συνειδὼς αὐτῇ παρὰ γνώμην ἡρπα - σμένῃ τοῦ πεποιηκότος , ἀλλ’ οὐ τῆς παθούσης τὸ ἀδί - κημα κρινεῖ . τί ἄν τις περιεργάζοιτο ταῦτα περὶ ὧν ἀφεῖναι δεῖ δοκιμάζειν τὸν κύριον ; 75 . Ἤδη τοίνυν τινὸς ἤκουσα τὸν Ἀλέξανδρον ἐπαινοῦντος , ὅτι βούλοιτο γυναικὶ συνοικεῖν καὶ γένει καὶ κάλλει διαφερούσῃ . τοῦτο δὲ κατηγορία μεγίστη τῶν ἀπασῶν ἐστιν . εἰ γὰρ σεμνόν τι τοῦτο καὶ πολλῆς εὐδαιμονίας γέμον καὶ ζηλωτὸν δεῖ κεκρίσθαι τὸν Ἑλένῃ συνοικοῦντα , μεγίστων ἀγαθῶν δήπουθεν ὁ Μενέλεως ἐστέρηται καὶ ὧν παρόντων εὐδαίμων ἦν , τούτων ἀπόντων ἠδίκηται , ὥστε ὁ τοῦτο λέγων ἡμῖν μὲν εὔλογον τὴν στρατείαν ἀποφαίνει , τὴν δ’ ἀπολο - γίαν Ἀλεξάνδρου παραιρεῖται .
Lemmas: πᾶς δέ ἄτοπος ὅς ἑκών φημί ὁ χέω - ρίστοις ἐπιτρέχω , ὑπέρ οὗτος ἀποθνήσκω ἐπιθύω - μένω . τίς δέ εἄν οἶδα , τίς ποτός χράω ὁ γυνή , ἔτι ἐπί τιμωρία λαμβάνω βούλομαι ἔτι ἀποσφάζω εἴτε καταποντίζω εἴτε σύνοιδα αὐτός παρά γνώμη έρπω - Σμένη ὁ ποιέω , ἀλλά οὖον ὁ πάθος ὁ ἀμνάς - κημα κρίνω . τίς ἄν τις περιεργάζω οὗτος περί ὅς ἀφίημι δεῖ δοκιμάζω ὁ κύριος ; 75 . ἤδη τοίνυν τις ἀκούω ὁ Ἀλέξανδρος ἐπαινέω , ὅτι βούλομαι γυνή συνοικέω καί γένος καί κάλλος διαφέρω . οὗτος δέ κατηγορία μέγας ὁ ἀπασάω εἰμί . εἰμί γάρ σεμνός τίς οὗτος καί πολύς εὐδαιμονία γέμω καί ζηλωτός δεῖ κρίνω ὁ Ἑλένη συνοικέω , μέγας ἀγαθός δήπουθεν ὁ Μενέλαος στερέω καί ὅς πάρειμι εὐδαίμων εἰμί , οὗτος ἄπειμι ἀδικέω , ὥστε ὁ οὗτος λέγω ἐγώ μέν εὔλογος ὁ στρατεία ἀποφαίνω , ὁ δέ ἀπόλλυμι - Γιάν Ἀλέξανδρος παραιρέω .
libanius.declamatio-4 76
εἰ μὲν γὰρ οὐδενὸς ἄξιον Ἑλένη , τὸ κινδυνεύειν ὑπὲρ ταύτης εὔηθες , ἀνόητον , τὸ δὲ ἄδικον . εἰ γὰρ οὗτος ἑκάστῳ παρασταίη λογισμὸς καὶ τὰς τῶν πλησίον γυναῖκας σκεψόμεθα καὶ τὰς ἀρίστας ἡμῶν αὐτῶν εἶναι μᾶλλον ἢ τῶν ἐχόντων βουλησόμεθα , ὁρᾶτε , ὦ Τρῶες , μὴ καὶ πρὸς ἀλλήλους τοῦτο πάθητε καὶ τὸ νόσημα πάσας ἐπέλθῃ τὰς πόλεις καὶ πονηρὸν ἔθος παρ’ ὑμῶν ὁρμηθῇ .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ οὐδείς ἄξιος Ἑλένη , ὁ κινδυνεύω ὑπέρ οὗτος εὐήθης , ἀνόητος , ὁ δέ ἄδικος . εἰμί γάρ οὗτος ἕκαστος παρίστημι λογισμός καί ὁ ὁ πλησίος γυνή σκέπτομαι καί ὁ ἀγαθός ἐγώ αὐτός εἰμί μᾶλλον ἢ ὁ ἔχω βούλομαι , ὁράω , εἰμί Τρώς , μή καί πρός ἀλλήλων οὗτος πάσχω καί ὁ νόσημα πᾶς ἐπέρχομαι ὁ πόλις καί πονηρός ἔθος παρά σύ ὁρμάω .
libanius.declamatio-4 77
θαυμάζεις τὴν παῖδα τοῦ Δῖός . ἀλλ’ οὐ σοὶ δίδω - σιν αὐτὴν ἡ Τύχη , ἀλλ’ ἐξ ἁπάντων κηδεστὴν ποιεῖται Μενέλεων , τουτέστιν ὁ κλῆρος , ἡ γνώμη τοῦ Δῖός τοῦτον αἱρεῖται , τούτῳ τὸ θυγάτριον ἐγγυᾷ . πάντων δὲ σχετλιώτατον , εἰ οἱ μὲν ἐν Πελοποννήσῳ κατοικοῦν - τες καὶ πάντες ἀπλῶς οἱ τότε μνηστεύσαντες ἔστερξαν τῇ τύχῃ καὶ τοῦ δικαίου τὴν αὑτῶν ἰσχὺν οὐκ ἠξίω - σαν προθεῖναι , ὁ δὲ μηδὲ μνηστεύειν τολμήσας πλέον ἔξει τοῦ λαχόντος . 78 . Ἀλλ’ ἵνα μὴ διατρίβωμεν ἐν λόγοις τὸν χρό - νον μηδὲ στρατόπεδον τοσοῦτον ἐν ἀργίᾳ καθέζηται πράξεως ἐπιθυμοῦν , τοσοῦτον εἰπὼν ὑμῶν ἀπαλλάξο - μαι · κατέχοντες μὲν Ἑλένην πολεμηθήσεσθε , διδόν - τῶν δὲ ὑμῶν αὐτὴν καὶ δίκας ἀνεξόμεθα . καὶ νῦν ἐφ’ ὑμῖν ἐστιν ἢ ζῆν ἀδεῶς ἢ κινδυνεύειν . δότε οὖν ἡμῖν ἤδη τὰς ἀποκρίσεις καὶ τὴν ταχίστην ἀποπέμψατε . ὧς ἔγωγε πάντας μέν , μάλιστα δὲ τὸν Αχιλλέα καὶ τὸν Αἴαντα ζημίαν ἡγοῦμαι πεποιῆσθαι τὴν μέλλησιν καὶ νῦν μετέωρον εἶναι τὸ στρατόπεδον εἴς τε τὰ ὅπλα ἀποβλέπον καὶ τὴν ἀκοὴν ἀναμένον . εὖ δὲ ἐπίστασθε ὧς τὸ τῶν πρέσβεων ἄπρακτον προσθήκη πρὸς ἀγανάκτησιν τοῖς ἀπεσταλκόσι καθίσταται . ὁ γὰρ ἐπιεικείᾳ πρὸς τοὺς ἠδικηκότας χρησάμενος , ἐπειδὰν ὑπερφρονηθεὶς τύχῃ , χαλεπώτερος γίνεται τῶν ἀπ’ ἀρχῆς εἰς χεῖρας ἰόντων πρὸς τοῖς ἀδικήμασιν ὑπὸ τῆς ὕβρεως κινούμενος .
Lemmas: θαυμάζω ὁ παῖς ὁ Δῖος . ἀλλά οὖον σύ δίδωμι - βρόχος αὐτός ὁ Τύχη , ἀλλά ἐκ ἅπας κηδεστής ποιέω Μενέλαος , τουτέστιν ὁ κλῆρος , ὁ γνώμη ὁ Δῖος οὗτος αἱρέω , οὗτος ὁ θυγάτριον ἐγγυάω . πᾶς δέ σχέτλιος , εἰμί ὁ μέν ἐν Πελοπόννησος κατοικέω - αἱρέω καί πᾶς ἀπλόος ὁ τότε μνηστεύω στέργω ὁ τυγχάνω καί ὁ Δίκαιος ὁ ἑαυτοῦ ἰσχύς οὐ ἔξειμι - σάω προτίθημι , ὁ δέ μηδέ μνηστεύω τολμάω πλέω ἔξειμι ὁ λαγχάνω . 78 . ἀλλά ἵνα μή διατρίβω ἐν λόγος ὁ χρή - νοῦς μηδέ στρατόπεδον τοσοῦτος ἐν ἀργία καθέζομαι πρᾶξις ἐπιθυμέω , τοσοῦτος εἶπον σύ ἀπαλλάσσω - μής · κατέχω μέν Ἑλένη πολεμέω , δίδωμι - ὁ δέ σύ αὐτός καί δίκη ἀνέχω . καί νῦν ἐπί σύ εἰμί ἢ ζῶ ἀδεῶς ἢ κινδυνεύω . δίδωμι οὖν ἐγώ ἤδη ὁ ἀπόκρισις καί ὁ ταχύς ἀποπέμπω . ὅς ἔγωγε πᾶς μέν , μάλιστα δέ ὁ Ἀχιλλεύς καί ὁ Αἴας ζημία ἡγέομαι ποιέω ὁ μέλλησις καί νῦν μετέωρος εἰμί ὁ στρατόπεδον εἰς τε ὁ ὅπλον ἀποβλέπω καί ὁ ἀκοή ἀναμένω . εὕω δέ ἐφίστημι ὅς ὁ ὁ πρέσβυς ἄπρακτος προσθήκη πρός ἀγανάκτησις ὁ ἀποστέλλω καθίστημι . ὁ γάρ ἐπιείκεια πρός ὁ ἀδικέω χράω , ἐπειδάν ὑπερφρονέω τυγχάνω , χαλεπός γίγνομαι ὁ ἀπό ἀρχή εἰς χείρ ἔρχομαι πρός ὁ ἀδίκημα ὑπό ὁ ὕβρις κινέω .
libanius.declamatio-4 79
καὶ νῦν εἰ μὲν ἄπο τῶν δυσχερῶν ἠρξάμεθα καὶ τῇ ἀποβάσει τὸ ἔργον ἠκολού - θησε , τάχα ἂν ὕστερον δεομένοις σπονδῶν ἐνεδώκαμεν καὶ τοὺς ἔχοντας τραχέως ῥᾷστον ἂν ἦν καταπραΰνειν , οὐ γὰρ διελέχθημεν τοῖς ἀνθρώποις οὐδ’ αἱρέσεως κύριοι κατέστησαν · εἰ δ’ ἄκοντες ἐπεσπάσαντο τὰ χείρω , Ἀλεξάνδρου τὸ πονήρευμα γέγονεν , ἡ δὲ πό - λις οὐ συνηδίκηκε καὶ πολλὰ ἂν ἦν ἱκανὰ μετα - στῆσαι τὴν ὀργὴν εἰς φιλανθρωπίαν . νυνὶ δὲ τίς ἂν ὕστερον εὑρεθείη λόγος μέτριος , δι’ οὗ καταθήσεσθε τὸν πόλεμον , εἰ μὴ νῦν ἐθελήσετε ;
Lemmas: καί νῦν εἰμί μέν ἀπό ὁ δυσχερής ἄρχω καί ὁ ἀπόβασις ὁ ἔργον ἄκολος - Θῆσε , τάχα εἄν ὕστερος δήω σπονδή ἐνδίδωμι καί ὁ ἔχω τραχύς ῥᾴδιος εἄν εἰμί καταπραύνω , οὖον γάρ διαλέγω ὁ ἄνθρωπος οὐδέ αἵρεσις κύριος καθίστημι · εἰμί δέ ἄκων ἐπισπάω ὁ χείρων , Ἀλέξανδρος ὁ πονήρευμα γίγνομαι , ὁ δέ πό - λίς οὖον συναδικέω καί πολύς εἄν εἰμί ἱκανός μετά - ἵστημι ὁ ὀργή εἰς φιλανθρωπία . νυνί δέ τίς εἄν ὕστερος εὑρίσκω λόγος μέτριος , διά ὅς κατατίθημι ὁ πόλεμος , εἰμί μή νῦν ἐθέλω ;
libanius.declamatio-4 80
ἄνθρωποι τοσ - οῦτοι τὸ πλῆθος καὶ τοιοῦτοι τὰς ἀρετὰς ἐγκαλεῖν ἔχοντες τὰ μέγιστα , ὅπλα ἐν ταῖς χερσὶ φέροντες , ἐφε - στηκότες τῇ τῶν λελυπηκότων γῇ , σαφῶς εἰδότες ὡς , εἰ μὴ τὰ πρῶτα τῶν ἀδικημάτων ἐπιστροφῆς τύχοι , φανεῖται ταχέως καὶ δεύτερα , ὅμως κατέχουσιν ἑαυτοὺς καὶ νικῶσι τῇ πρᾳότητι τὸν θυμὸν καὶ παρέχουσι τοῖς ἠδικηκόσιν ἀφορμὴν εἰς σωτηρίαν .
Lemmas: ἄνθρωπος ὅς - οὗτος ὁ πλῆθος καί τοιοῦτος ὁ ἀρετή ἐγκαλέω ἔχω ὁ μέγας , ὅπλον ἐν ὁ χείρ φέρω , εφέ - στήκω ὁ ὁ λυπέω γῆ , σαφῶς οἶδα ὡς , εἰμί μή ὁ πρῶτος ὁ ἀδίκημα ἐπιστροφή τυγχάνω , φαίνω ταχέως καί δύο , ὅμως κατέχω ἑαυτοῦ καί νικάω ὁ πραότης ὁ θυμός καί παρέχω ὁ ἀδικέω ἀφορμή εἰς σωτηρία .
libanius.declamatio-4 81
ἂν οὖν ὑμεῖς μὴ δέχησθε τὸ ἕρμαιον μηδὲ ἁρπάζητε τὴν δωρεάν , ἀλλ’ I ἀποστρέφησθε τὴν εὐτυχίαν , εἶτα πταίσαντες ὕστερον πάνθ’ ἕτομοι συγχωρεῖν ἦτε , ὧν καὶ πολλο - στὸν μέρος ἤρκει τὴν πρώτην , ἀνταιτῆτε δὲ τοσοῦτον μὴ τὴν πόλιν ὑμῖν ἀπόλλυσθαι , ἆρ’ ἂν ἀνασχέσθαι νομίζετε τοὺς ἐγγὺς ὄντας ἤδη <τοῦ> τὴν πόλιν ταῦτ’ οὖν ἐνθυμηθέντες καὶ παραθέντες ταῖς ἡδοναῖς Ἀλεξάνδρου τὸν περίβολον τοῦτον τοῦ ἄστεος , τοὺς νεώς , κάλλη δημοσίων οἰκοδομημάτων , κατασκευάς , ἰδίας εὐπορίας , πλοῦτον , ῥᾳστώνην , γεωργίας , παῖδας , γονεῖς , γυναῖκας , τὰ παρόντα ἀγαθά , τὰς μελλούσας ἐλπίδας ἐρωτήσατε ὑμᾶς αὐτούς γε , εἰ τοσούτων ἄξιον πρίασθαι τὴν πρὸς Ἀλέξανδρον χάριν .
Lemmas: εἄν οὖν σύ μή δέχομαι ὁ ἕρμαιον μηδέ ἁρπάζω ὁ δωρεά , ἀλλά I ἀποστρέφω ὁ εὐτυχία , εἶτα πταίω ὕστερος πᾶς τόμος συγχωρέω εἰμί , ὅς καί πολλο - ἀστός μέρος ἀρκέω ὁ πρῶτος , ἀνταιτέω δέ τοσοῦτος μή ὁ πόλις σύ ἀπόλλυμι , ἆρα εἄν ἀνέχω νομίζω ὁ ἐγγύς εἰμί ἤδη ὅς ὁ πόλις αὐτός οὖν ἐνθυμέομαι καί παρατίθημι ὁ ἡδονή Ἀλέξανδρος ὁ περίβολος οὗτος ὁ Ἄστυ , ὁ ναῦς , κάλλος δημόσιος οἰκοδόμημα , κατασκευή , ἴδιος εὐπορία , πλοῦτος , ῥᾳστώνη , γεωργία , παῖς , γονεύς , γυνή , ὁ πάρειμι ἀγαθός , ὁ μέλλω ἐλπίς ἐρωτάω σύ αὐτός γε , εἰμί τοσοῦτος ἄξιος ὠνέομαι ὁ πρός Ἀλέξανδρος χάρις .
libanius.declamatio-4 82
Ἔστι δὲ ὑμῖν μάλιστα πάντων ἀνθρώπων οἰ - κείοις σωφρονίζεσθαι παραδείγμασι καὶ τὸ γινόμενον κερδαίνειν ἀπὸ τῶν συμφορῶν . τοῦτο δέ ἐστι τῇ πείρᾳ τῶν προλαβόντων τὸ μὴ τοῖς αὐτοῖς περιπεσεῖν εἰδέ - ναι φυλάττεσθαι . τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὅτι Λαομέδων ἀγνωμοσύνῃ πρὸς Ἡρακλέα χρησάμενος καὶ ὧν μὲν ἐδεήθη τυχών , ἃ δὲ ὑπέσχετο δώσειν οὐ παρασχὼν πολέμου καὶ κακῶν ἐπειρᾶτο καὶ ἡ πόλις ἔκειτο καὶ χρήματα ἤγετο καὶ σώματα εἵλκετο καὶ τῶν ἀπολλυ - μένων οἱ λειπόμενοι δυστυχέστεροι τῇ τῶν δεινῶν αἰσθήσει τῶν ἀπελθόντων πλεονεκτοῦντες ;
Lemmas: εἰμί δέ σύ μάλιστα πᾶς ἄνθρωπος ὁ - κεῖμαι σωφρονίζω παράδειγμα καί ὁ γίγνομαι κερδαίνω ἀπό ὁ συμφορά . οὗτος δέ εἰμί ὁ πείρω ὁ προλαμβάνω ὁ μή ὁ αὐτός περιπίπτω ἀνάκλεις - ναι φυλάσσω . τίς γάρ οὐ οἶδα ὅτι Λαομέδων ἀγνωμοσύνη πρός Ἡρακλῆς χράω καί ὅς μέν δήω τυγχάνω , ὁ δέ ὑπισχνέομαι δίδωμι οὖον παρέχω πόλεμος καί κακός πειράω καί ὁ πόλις κεῖμαι καί χρῆμα ἄγω καί σῶμα ἕλκω καί ὁ ἀπόλλυμι - Μένων ὁ λείπω δυστυχής ὁ ὁ δεινός αἴσθησις ὁ ἀπέρχομαι πλεονεκτέω ;
libanius.declamatio-4 83
τοῦτο μέντοι τὸ δεινὸν καὶ φρικῶδες Πρίαμον εἰσιὸν ταρατ - τέτω καὶ μὴ βουλέσθω πολλὰ τοιαῦτα ποιεῖν παρα - δείγματα μηδὲ ῥᾳθυμότερον ἐχέτω περὶ τὴν πόλιν ἢ κυβερνήτης περὶ τὸ σκάφος . ἐκεῖνοι τὰς ὑφάλους αἷς ἂν προσβαλόντες τρώσωσι τὸ πλοῖον ἐπὶ τῆς δευτέρας ἀναγωγῆς φυλάττονται καὶ γίνεται τὸ πρότερον πάθος σωτηρία πρὸς τὰ δεύτερα . | ὑμεῖς δέ , εἰ μηδ’ ἐξ ὧν πεπείρασθε σωφρονήσετε , πάνυ ἂν εἴητε δυστυχεῖς . 84 . Καίτοι τί τοσοῦτον ἐπεστράτευσε ; τότε ἕξ νεῶν Ἡρακλῆς ἐδεήθη πρὸς τὴν ἅλωσιν Ἰλίου , τὰ δὲ νῦν εἰς ἐπίδειξιν μᾶλλον ἢ χρείαν παρεσκεύασται χιλίαις ναυσὶ πελαγῶν καλυ - πτομένων καὶ τῆς ἠιόνος οὐκ ἀποχρώσης . καὶ μὴν καὶ τὸ ἀδίκημα μετριώτερον τὸ Λαομέδοντος τοῦ νῦν τετολμημένου . πολὺ γὰρ ἔλαττον , οἶμαι , δοῦναί τι δέον μὴ βουληθῆναι ἢ τὰ μὴ προσήκοντα μηδαμόθεν ἁρ - πάσαντα ἔχειν . οὐδὲ φὰν εἶτ’ αἰ τοσοῦτον χείρων ὁ Τε - λαμώνιος Αἴας τοῦ πατρὸς τοῦ συνεξελόντος Ἡρακλεῖ τὴν Τροίαν , ὥστ’ ἐκείνου συνοργισθέντος ἐπ’ ἐλάττο - σιν αὐτὸς ἐφ’ οὕτω μείζοσι μὴ μιμήσασθαι τὸν γεννή - σαντα .
Lemmas: οὗτος μέντοι ὁ δεινός καί φρικώδης Πρίαμος εἴσειμι ταρ - τίνω καί μή βούλομαι πολύς τοιοῦτος ποιέω παρά - δεῖγμα μηδέ ῥᾴθυμος ἔχω περί ὁ πόλις ἢ κυβερνήτης περί ὁ σκάφος . ἐκεῖνος ὁ ὕφαλος ὅς εἄν προσβάλλω τιτρώσκω ὁ πλοῖον ἐπί ὁ δύο ἀναγωγή φυλάσσω καί γίγνομαι ὁ πρότερος πάθος σωτηρία πρός ὁ δύο . | σύ δέ , εἰμί μηδέ ἐκ ὅς πειράζω σωφρονέω , πάνυ εἄν εἰμί δυστυχέω . 84 . καίτοι τίς τοσοῦτος ἐπιστρατεύω ; τότε ἕξ νέος Ἡρακλῆς δήω πρός ὁ ἅλωσις Ἴλιον , ὁ δέ νῦν εἰς ἐπίδειξις μᾶλλον ἢ χρεία παρασκευάζω χίλιοι ναῦς πέλαγος καλυ - πέτομαι καί ὁ ἠϊών οὐ ἀποχράω . καί μήv καί ὁ ἀδίκημα μέτριος ὁ Λαομέδων ὁ νῦν τολμημένος . πολύς γάρ μικρός , οἴομαι , δίδωμι τίς δήω μή βούλομαι ἢ ὁ μή προσήκω μηδαμόθεν ἄρα - πάσσω ἔχω . οὐδέ φημί εἶτα ὁ τοσοῦτος χείρων ὁ τε - λαμώνιος Αἴας ὁ πατήρ ὁ συνεξέρχομαι Ἡρακλῆς ὁ Τροία , ὥστε ἐκεῖνος συνοργίζομαι ἐπί λανθάνω - βρόχος αὐτός ἐπί οὗτος μείζων μή μιμέομαι ὁ γέννα - ὁδόω .
libanius.declamatio-4 85
πάντων δὲ σχετλιώτατον , εἰ Θησέως μὲν αὐτὴν τολμήσαντος λαβεῖν νέαν οὖσαν κομιδῆ καὶ scripsi ἐπεστράτευσε τότε HCBM ἐπεστράτευσέ ποτὲ · Vi ἐπιστρατεύσαιτό τις Ma sed ἐπεστράτευσε τότε suprascr m 2 , Cl edd βουλομένου γυναῖκα ποιήσασθαι πρὸς τῷ μηδένα λυ - πεῖν , οὐ γὰρ συνᾀῴκει γε οὐδενί , ἴδει μὲν κινεῖσθαι τὴν Πελοπόννησον , ἔδει δὲ πολέμου τὴν Ἄττ’ Ἀττικὴν ἐμπίπλασθαι καὶ τὰς Ἀφίδνας πορθεῖσθαι καὶ πάλιν Ἑλένην ἐπὶ Λακεδαίμονος εἶναι , τῶν δ’ ἀλλο - φύλων ταὐτὰ εἰργασμένων μετὰ γάμον , ὦ Ζεῦ , καὶ παῖδα μὴ πᾶν ὅσον ἐστὶν ἐν ἡμῖν πρὸς τιμωρίαν ζητῆσαι . 86 . Οἶμαι δὲ οὐ μόνον τοῖς ἄλλοις , ἀλλὰ καὶ αὐτῷ καλῶς ἔχειν Ἀλεξάνδρῳ πείθεσθαι . νῦν μὲν γὰρ τοῦ σεσωκέναι τὴν πόλιν δόξαν ἀποίσεται · ἐὰν δὲ φιλονει - κῶν πέρα τοῦ δέοντος ἐπάγη τὰ δυσχερῆ , ὀνείδη μὲν ὅσα ἀκούσεται σιωπῶ , ἀλλὰ καὶ συμφοραὶ δειναὶ παρο - ξῦναι καὶ κατὰ τῶν οἰκείων τοὺς ἀνιωμένους . οὕτω τοῖς μὲν ἄλλοις ὁ πρὸς τοὺς ἔξω πολεμίους μόνος ἐστὶν ἀγών , τούτῳ δὲ καὶ πρὸς ἐκείνους καὶ πρὸς τοὺς οἰκείους καὶ τὸ τῆς ἀδοξίας ἐν ἐπιθήκῃ . 87 . Ι Ταῦτα ἐχρῆν , ὦ Τρῶες , πρὸς ὑμᾶς διελ - θεῖν , ἴνα πολλὴν τὴν ἐπιείκειαν προδείξαντες μετὰ τῆς ἀγαθῆς τύχης ἁπτώμεθα τῶν ὅπλων , εἰ τοῦθ’ ὑμῖν αρεσκοι .
Lemmas: πᾶς δέ σχέτλιος , εἰμί Θησεύς μέν αὐτός τολμάω λαμβάνω νέος εἰμί κομιδῇ καί scripsi ἐπιστρατεύω τότε HCBM ἐπιστρατεύω ποτέ · Vi ἐπιστρατεύω τις Ma sed ἐπιστρατεύω τότε suprascr m 2 , Cl edd βούλομαι γυνή ποιέω πρός ὁ μηδείς Λυ - πεῖν , οὖον γάρ συνοικέω γε οὐδείς , ἶδος μέν κινέω ὁ Πελοπόννησος , ἐσθίω δέ πόλεμος ὁ τις Ἀττική ἐμπίμπλημι καί ὁ Ἀφίδναι πορθέω καί πάλιν Ἑλένη ἐπί Λακεδαίμων εἰμί , ὁ δέ ἀλλος - φῦλον αὐτός ἐργάζομαι μετά γάμος , εἰμί Ζεύς , καί παῖς μή πᾶς ὅσος εἰμί ἐν ἐγώ πρός τιμωρία ζητέω . 86 . οἴμη δέ οὖον μόνος ὁ ἄλλος , ἀλλά καί αὐτός καλῶς ἔχω Ἀλέξανδρος πείθω . νῦν μέν γάρ ὁ σῴζω ὁ πόλις δόξα ἀποφέρω · ἐάν δέ φιλονει - Κῶς πέρα ὁ δήω πήγνυμι ὁ δυσχερής , ὄνειδος μέν ὅσος ἀκούω σιωπάω , ἀλλά καί συμφορά δεινός πάρος - κοινός καί κατά ὁ οἰκέω ὁ ἀνιόομαι . οὗτος ὁ μέν ἄλλος ὁ πρός ὁ ἔξω πολέμιος μόνος εἰμί ἀγών , οὗτος δέ καί πρός ἐκεῖνος καί πρός ὁ οἰκεῖος καί ὁ ὁ ἀδοξία ἐν ἐπιτίθημι . 87 . Ι οὗτος χρή , εἰμί Τρώς , πρός σύ διαιρέω - θέω , ἵνα πολύς ὁ ἐπιείκεια προδείκνυμι μετά ὁ ἀγαθός τυγχάνω ἅπτω ὁ ὅπλον , εἰμί οὗτος σύ ἀρέσκω .