ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-4 praef
Προθεωρία . Ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ μάλιστα παρατηρεῖν ἄξιον τῆς τε εὑρέσεως τὸ πλῆθος καὶ τῆς δεινότητος τὴν ὑπερ - βολὴν καὶ τῶν περιόδων τοὺς κύκλους , οὐ μέντοι γε οὐδὲ ἀκμῆς ἀμοιρεῖ . Ἡ μελέτη . 1 . Ὤιμην μέν , ὦ Τρῶες , μηδενὸς ὑμᾶς ἔτι προσ - δεήσεσθαι λόγου πρὸς τὸ πάνθ’ ἃ προσῆκεν ἐθελῆσαι ποιεῖν , ἀλλὰ τὴν τελευτὴν τῆς Μενέλεω δημηγορίας ἀρχὴν τῶν εἰς ἡμᾶς δικαίων ἔσεσθαι · ἐπειδὴ δὲ ὁρῶ τοὺς μὲν ὅλως τὴν ἡσυχίαν ἄγοντας ὧς ἂν οὔτε ἡμῶν κατεγνωκότας οὔτε Ἀλεξάνδρῳ προσκρούειν ἐθέλοντας , τοὺς δὲ θορύβου πολλοῦ τὴν ἐκκλησίαν πληρώσαντας , τοὺς Ι δὲ καὶ διαρρήδην εἰπόντας ὅτι προσῆκεν ἡμᾶς ἀποκτεῖναι λαβόντας , ἀνέστην τῷ βασιλεῖ τῶν Ἀχαιῶν συνερῶν ὅ τι ἂν δύνωμαι . καὶ γὰρ ἄτοπον ἔργῳ μὲν ὑπὲρ αὐτοῦ τοσοῦτον ὑπομεῖναι πόνον ὥστε μήτε πλοῦν μακρὸν μήτε τῶν οἰκείων ἀπόλειψιν μήτ’ ἄλλο μηδὲν ὑπολογίσασθαι πρὸς τὸ μὴ πάνθ’ ὑπουρ - γεῖν , τῆς δὲ βοηθείας εἰς λόγους ἡκούσης ἢ μηδὲν εἰπεῖν τὴν ἀρχὴν ἢ ῥᾳθυμότερον τῇ δημηγορίᾳ χρή - σασθαι . 2 . Ἓν μὲν οὖν ἐκεῖνο χρὴ πρῶτον ὑμᾶς εἰδότας ὑπάρχειν , ὅτι κἂν αἰκίσασθαι κἂν διαφθεῖραι κἂν ἄλλο τι τῶν ἀπειρημένων εἰς τοὺς πρέσβεις ὑμῖν ἐπέλθῃ τολμῆσαι , οὐ τοὺς παθόντας ἔσεσθε μᾶλλον ἢ ὑμᾶς αὐτοὺς ἐζημιωκότες . ὁ μὲν γὰρ ἀδίκως ἀποθανὼν ὑπ’ οὐδενὸς ἂν πονηρὸς νομισθείη καὶ τοῦτ’ ἂν εἴη πε - πονθὼς ὅ μικρὸν ὕστερον αὐτόματον ἔπεισι , τοῖς δὲ ἀδίκως ἀπεκτονόσι καὶ πρὸς θεοὺς καὶ πρὸς ἀνθρώ - πους ὁ λόγος γίγνεται καὶ τὰ τῆς ἀδικίας εἰς ἅπαν τὸ γένος .
Lemmas: προθεωρία . ἐν οὗτος ὁ λόγος μάλιστα παρατηρέω ἄξιος ὁ τε εὕρεσις ὁ πλῆθος καί ὁ δεινότης ὁ ὑπερ - βολή καί ὁ περίοδος ὁ κύκλος , οὖον μέντοι γε οὐδέ ἀκμή ἀμοιρέω . ὁ μελέτη . 1 . οἴομαι μέν , εἰμί Τρώς , μηδείς σύ ἔτι προς - δήω λόγος πρός ὁ πᾶς ὁ προσήκω ἐθέλω ποιέω , ἀλλά ὁ τελευτή ὁ Μενέλαος δημηγορία ἀρχή ὁ εἰς ἐγώ Δίκαιος εἰμί · ἐπεί δέ ὁράω ὁ μέν ὅλως ὁ ἡσυχία ἄγω ὅς εἄν οὔτε ἐγώ καταγιγνώσκω οὔτε Ἀλέξανδρος προσκρούω ἐθέλω , ὁ δέ θόρυβος πολύς ὁ ἐκκλησία πληρόω , ὁ Ι δέ καί διαρρήδην εἶπον ὅτι προσήκω ἐγώ ἀποκτείνω λαμβάνω , ἀνίστημι ὁ βασιλεύς ὁ Ἀχαιός συνεράω ὅς τίς εἄν δύναμαι . καί γάρ ἄτοπος ἔργον μέν ὑπέρ αὐτός τοσοῦτος ὑπομένω πόνος ὥστε μήτε πλόος μακρός μήτε ὁ οἰκέω ἀπόλειψις μήτε ἄλλος μηδείς ὑπολογίζομαι πρός ὁ μή πᾶς ὑπουρ - γίγνομαι , ὁ δέ βοήθεια εἰς λόγος ἥκω ἢ μηδείς εἶπον ὁ ἀρχή ἢ ῥᾴθυμος ὁ δημηγορία χρή - σάω . 2 . εἷς μέν οὖν ἐκεῖνος χρή πρῶτος σύ οἶδα ὑπάρχω , ὅτι κἀν αἰκίζω κἀν διαφθείρω κἀν ἄλλος τίς ὁ ἀπεῖπον εἰς ὁ πρέσβυς σύ ἐπέρχομαι τολμάω , οὖον ὁ πάθος εἰμί μᾶλλον ἢ σύ αὐτός ζημιόω . ὁ μέν γάρ ἄδικος ἀποθνήσκω ὑπό οὐδείς εἄν πονηρός νομίζω καί οὗτος εἄν εἰμί μετά - πονθὼς ὅς μικρός ὕστερος αὐτόματος ἔπειμι , ὁ δέ ἄδικος ἀποκτείνω καί πρός θεός καί πρός ἀνθρώ - πούς ὁ λόγος γίγνομαι καί ὁ ὁ ἀδικία εἰς ἅπας ὁ γένος .
libanius.declamatio-4 6
ἃ τοίνυν θαυμάσαντες ὑμῶν ἔχομεν , ἐκεῖνά ἐστι . πρῶτον μέν , ὅτι τὸ χρῆμα τῶν πρέσβεων ἐπίστασθε καὶ τοὺς ἥκοντας προσήκασθε καὶ οὐκ ἀπεστράφητε , ὧς ἠκούσατε , ἀλλ’ ἀνοίξαντες τὰς πύλας | τοῦτο μὲν ἐδέχεσθε ἐν τῇ πόλει πρᾴως , τοῦτο δὲ ἐξενίζετε λαμπρῶς , λέγω γὰρ νῦν ὑμετέραν πρᾶξιν τὴν φιλαν - θρωπίαν Ἀντήνορος .
Lemmas: ὁ τοίνυν θαυμάζω σύ ἔχω , ἐκεῖνος εἰμί . πρῶτος μέν , ὅτι ὁ χρῆμα ὁ πρέσβυς ἐφίστημι καί ὁ ἥκω προσίημι καί οὐ ἀποστρέφω , ὅς ἀκούω , ἀλλά ἀνοίγνυμι ὁ πύλη | οὗτος μέν δέχομαι ἐν ὁ πόλις πρᾶος , οὗτος δέ ξενίζω λαμπρῶς , λέγω γάρ νῦν ὑμέτερος πρᾶξις ὁ φίλος - θρωπίαν Ἀντήνωρ .
libanius.declamatio-4 7
ἐπὶ τούτοις βωμοὶ πανταχοῦ τῆς πόλεως ὁρώμενοι καὶ κάλλη νεῶν καὶ πλῆθος ἀναθημάτων καὶ συνεχεῖς θυσίαι καὶ πανηγύρεις συ - χναὶ καὶ τεταγμένος ἑκάστου χρόνος , ταῦτα γὰρ ἀκού - εἰν ἐνῆν , καὶ μαντικὴ τίμιος οὐκ ἐῶσα τὸ μέλλον ἐν ἀδήλῳ κεῖσθαι καὶ ὅλως τὰ πλείω πρὸς Ἑλληνικὸν ἁμιλλώμενα κόσμον , ἐκκλησίαι , ῥήτορες , τὸ βουλῇ χώ - ραν εἶναι , τὸ λέγειν εἰς μέσον ἐξεῖναι , τὸ μὴ τῷ θυμῷ πλέον ἢ τῷ δικαίῳ δεδόσθαι . τοὺς μὲν γὰρ ἄλλους βαρβάρους ἀκούομεν ὀργῇ μᾶλλον ἤ λογισμοῖς τὰ καθ’ ἑαυτοὺς ἐπιτρέψαντας ἐγγύτατα τῶν θηρίων διάγειν καὶ τοσοῦτον ἐπ’ ὠμότητι καὶ πονηρίᾳ φρονεῖν ὅσον εἰκὸς ἦν ἐπὶ τοῖς ἀμείνοσι . τὰ δ’ ὑμέτερα πρὸς τὸ βέλτιον ὁρῶμεν πάντα συνηρμοσμένα καὶ συγχαίρομέν γε ὑμῖν τῶν τε ἐθῶν καὶ τῆς καθεστώσης τάξεως .
Lemmas: ἐπί οὗτος βωμός πανταχοῦ ὁ πόλις ὁράω καί κάλλος νέος καί πλῆθος ἀνάθημα καί συνεχής θυσία καί πανήγυρις σῦς - χναὶ καί τάσσω ἕκαστος χρόνος , οὗτος γάρ ἀκέω - ἐν ἐν-εἰμί , καί μαντικός τίμιος οὐ ἐάω ὁ μέλλω ἐν ἄδηλος κεῖμαι καί ὅλως ὁ πλείων πρός Ἑλληνικός ἁμιλλάομαι κόσμος , ἐκκλησία , ῥήτωρ , ὁ βουλή χόω - Ραν εἰμί , ὁ λέγω εἰς μέσος ἔξεστι , ὁ μή ὁ θυμός πλέω ἢ ὁ Δίκαιος δίδωμι . ὁ μέν γάρ ἄλλος βάρβαρος ἀκούω ὀργή μᾶλλον ἤ λογισμός ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω ἐγγύς ὁ θηρίον διάγω καί τοσοῦτος ἐπί ὠμότης καί πονηρία φρονέω ὅσος εἰκός εἰμί ἐπί ὁ ἀγαθός . ὁ δέ ὑμέτερος πρός ὁ ἀγαθός ὁράω πᾶς συναρμόζω καί συγχαίρω γε σύ ὁ τε ἔθος καί ὁ καθίστημι τάξις .
libanius.declamatio-4 8
ἐστι δ’ ὑμῖν ἀπ’ αὐτῶν ὧν εὐδοκιμεῖτε τὸ τὰ δί - καια πανταχοῦ φυλάττειν ἀναγκαῖον . καὶ δι’ ἀρετῶν ὧν ὑμᾶς ἐπαινεῖν ἔχομεν θαρρεῖν ἡμῖν ὑπὲρ ὧν ἥκο - μεν ἔπεισι . τοῖς μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆς παρὰ φαῦλον τὸ καλῶς ἀκούειν θεμένοις ἴσως ἂν ἐνέγκαι τινὰ συγγνώ - μην τὸ ῥᾳδίως ἐπὶ τὰ χείρω καταφέρεσθαι , οὐδὲν γὰρ ὑπεναντίον οἶς ἔγνωσαν ἄνωθεν δοκοῦσι δια - πράττεσθαι καὶ τῇ συμφωνίᾳ τῶν ἔργων ἀφαιροῦσι τῆς μέμψεως τὸ πλέον · ὅσοι δὲ ἀρχὴν ἐνστησάμενοι καλὴν καὶ γενναίαν εἶθ’ ἑκόντες ἁραρτάνουσιν , αὑτῶν κατήγοροι γεγόνασιν οἷς ἔκριναν εὖ ἔχειν ὑπεναντία τολμῶντες .
Lemmas: εἰμί δέ σύ ἀπό αὐτός ὅς εὐδοκιμέω ὁ ὁ Ζεύς - Καία πανταχοῦ φυλάσσω ἀναγκαῖος . καί διά ἀρετή ὅς σύ ἐπαινέω ἔχω θαρσέω ἐγώ ὑπέρ ὅς ἥκω - μέν ἔπειμι . ὁ μέν γάρ ἐκ ἀρχή παρά φαῦλος ὁ καλῶς ἀκούω τίθημι ἴσως εἄν φέρω τις συγγιγνώσκω - μείς ὁ ῥᾳδίως ἐπί ὁ χείρων καταφέρω , οὐδείς γάρ ὑπεναντίος οἶς γιγνώσκω ἄνωθεν δοκέω διά - πράσσω καί ὁ συμφωνία ὁ ἔργον ἀφαιρέω ὁ μέμψις ὁ πλέω · ὅσος δέ ἀρχή ἐνίστημι καλός καί γενναῖος εἶτα ἑκών αραρτανους , ἑαυτοῦ κατήγορος γίγνομαι ὅς κρίνω εὕω ἔχω ὑπεναντίος τολμάω .
libanius.declamatio-4 9
ποῦ τοίνυν ἂν εἴη τῶν αὐτῶν φοβεῖ - σθαι μὲν τοὺς θεούς , πάλιν δὲ αὐτῶν καταφρονεῖν , καὶ θύειν μὲν ὑπ’ εὐσεβείας , δυσσεβεῖν δὲ διὰ τῶν χειρίστων , καὶ τὸν μὲν Δία τιμᾶν καὶ διὰ πολλῆς τῆς ἐπιμελείας θεραπεύειν νῦν μὲν ἐν ταῖς κορυφαῖς τῆς Ἴδης , αὖθις δὲ ἐπὶ τῆς ἀκροπόλεως , πάλιν δὲ αὐτοῦ τοῦ Δῖός οὕτως ὀλιγωροῦντας φαίνεσθαι , ὥστε τὴν μεγίστην αὐτοῦ τῶν τιμῶν εἰκῆ διαφθείρειν ; τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὧς ὁ ξένιος Ζεύς , ὅπερ κεφάλαιόν ἐστι τῶν ἐπωνυμιῶν αὐτοῦ , καὶ ὅτι παντὸς μὲν ἀναθήματος ἥδιον ἐκείνῳ τὸ τὰ περὶ τοὺς ξένους εὖ ἔχειν , πάσης δὲ δεινότερον ἱεροσυλίας , εἴ τι συμβαίνει δυσχερὲς ἤ τῷ ξένῳ παρὰ τοῦ δεξαμένου ἢ τῷ δεξαμένῳ παρὰ τοῦ τυχόντος εὐνοίας ;
Lemmas: ποῦ τοίνυν εἄν εἰμί ὁ αὐτός φοβέω - ἕπομαι μέν ὁ θεός , πάλιν δέ αὐτός καταφρονέω , καί θύω μέν ὑπό εὐσέβεια , δυσσεβέω δέ διά ὁ κακός , καί ὁ μέν Ζεύς τιμάω καί διά πολύς ὁ ἐπιμέλεια θεραπεύω νῦν μέν ἐν ὁ κορυφή ὁ Ἴδη , αὖθις δέ ἐπί ὁ ἀκρόπολις , πάλιν δέ αὐτός ὁ Δῖος οὕτως ὀλιγωρέω φαίνω , ὥστε ὁ μέγας αὐτός ὁ τιμή εἰκῇ διαφθείρω ; τίς γάρ οὐ οἶδα ὅς ὁ ξένιος Ζεύς , ὅσπερ κεφάλαιος εἰμί ὁ ἐπωνυμία αὐτός , καί ὅτι πᾶς μέν ἀνάθημα ἡδύς ἐκεῖνος ὁ ὁ περί ὁ ξένος εὕω ἔχω , πᾶς δέ δεινός ἱεροσυλία , εἰμί τίς συμβαίνω δυσχερής ἤ ὁ ξένος παρά ὁ δέχομαι ἢ ὁ δέχομαι παρά ὁ τυγχάνω εὔνοια ;
libanius.declamatio-4 10
οὐ τοίνυν ἐστὶ τῶν τῶν ὑβρίζειν τε ὁμοῦ καὶ θεραπεύειν τὸν θεόν . εἰ μὲν γὰρ οὐκ ὀργίζεται παροινούμενος , τί περὶ τὴν θεραπείαν ἐσπουδάκαμεν ; εἰ δὲ τοῦ τιμᾶσθαι ποιεῖται λόγον , εἰκὸς δήπου καὶ τοῖς ὑβρίζουσιν ἄχθεσθαι .
Lemmas: οὖον τοίνυν εἰμί ὁ ὁ ὑβρίζω τε ὁμοῦ καί θεραπεύω ὁ θεός . εἰμί μέν γάρ οὐ ὀργίζω παροινέω , τίς περί ὁ θεραπεία σπουδάζω ; εἰμί δέ ὁ τιμάω ποιέω λόγος , εἰκός δήπου καί ὁ ὑβρίζω ἄχθομαι .
libanius.declamatio-4 11
εἰ μὲν τοίνυν οὐ παραπλησίων ἔνεστι τῶν θεῶν τυχεῖν οὐδὲ τοιούτων ὁποίους ἂν ἡμᾶς αὐτοὺς παρέχωμεν , ἀλλ’ ἔστι μὲν ἀδικοῦντας τῆς ἐκείνων προνοίας ἀπο - λαύειν , ἔστι δὲ τὰ δίκαια προῃρημένους μηδὲν ἄμεινον τῶν I πονηρῶν πράττειν , καθαιρετέον μὲν βωμούς , ἀμελητέον δὲ θυσιῶν , παροπτέον δὲ πανηγύρεις , ἐν οὐδενὸς δὲ μέρει τὸ θεῖον ἑκτέον ἀπλῶς τε νομιστέον καὶ εἰκῆ φέρεσθαι τὰ ἀνθρώπινα καὶ τὸ προστυχὸν ἰσχύειν , τῆς δὲ τοῦ βελτίονος τάξεως μηδὲν εἶναι τὸ κέρδος τοῖς οὕτω ζῆν ἐθέλουσι . καὶ τί δεῖ δικαιοσύνην ἀσκεῖν , πρᾶγμα ἐπιζήμιον , ἐξὸν προτιμήσαντας πονη - ρίαν ἡδονὴν ἀκίνδυνον καρποῦσθαι ; εἰ δὲ ταῦτα μὲν οὐδὲ λέγειν καλόν , ἦ που γε τὸ πράττειν οὐκ ἄξιον . ἀλλ’ εἰ τοῖς μὲν ὁσίοις αἱ βελτίους ἐλπίδες ἀπόκεινται , τοῖς δὲ ἑτέρως ζῆν ᾑρημένοις καὶ τὰ παρόντα δυσχερῆ delevi καὶ τὰ μέλλοντα φόβου μεστά , πολὺ δήπου κάλλιον , ὦ Τρῶες , ἐκείνης εἶναι τῆς μερίδος ἣ τὰ χρηστὰ προξε - νεῖ .
Lemmas: εἰμί μέν τοίνυν οὖον παραπλήσιος ἔνειμι ὁ θεός τυγχάνω οὐδέ τοιοῦτος ὁποῖος εἄν ἐγώ αὐτός παρέχω , ἀλλά εἰμί μέν ἀδικέω ὁ ἐκεῖνος πρόνοια ἀπος - λαυεν , εἰμί δέ ὁ Δίκαιος προλέγω μηδείς ἀγαθός ὁ I πονηρός πράσσω , καθαιρετέος μέν βωμός , ἀμελητέον δέ θυσία , παροπτάω δέ πανήγυρις , ἐν οὐδείς δέ μέρος ὁ θέω ἔχω ἀπλόος τε νομιστέος καί εἰκῇ φέρω ὁ ἀνθρώπινος καί ὁ προστυγχάνω ἰσχύω , ὁ δέ ὁ ἀγαθός τάξις μηδείς εἰμί ὁ κέρδος ὁ οὗτος ζῶ ἐθέλω . καί τίς δεῖ δικαιοσύνη ἀσκέω , πρᾶγμα ἐπιζήμιος , ἔξεστι προτιμάω πονέω - Ριάν ἡδονά ἀκίνδυνος καρπόω ; εἰμί δέ οὗτος μέν οὐδέ λέγω καλός , εἰμί ποῦ γε ὁ πράσσω οὐ ἄξιος . ἀλλά εἰμί ὁ μέν ὅσιος ὁ ἀγαθός ἐλπίς ἀπόκειμαι , ὁ δέ ἑτέρως ζῶ αἱρέω καί ὁ πάρειμι δυσχερής delevi καί ὁ μέλλω φόβος μεστός , πολύς δήπου καλός , εἰμί Τρώς , ἐκεῖνος εἰμί ὁ μερίς ὅς ὁ χρηστός προξέω - νέομαι .
libanius.declamatio-4 12
καὶ οὐκ ἐπιτιμῶμεν ὑμῖν ὧς οὐχ οὕτω φρο - νοῦσιν , ἀρχὴν δὲ οὐδ’ ἂν συνεβουλεύομεν ὑμῖν , εἰ μὴ τοῦτον διέκεισθε τὸν τρόπον , ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦθ’ ὑμᾶς δικαίως ὁρῶμεν ἐπιτηδεύοντας , οὐκ ἂν βουλοίμεθα τὴν πόλιν ὑμῖν ἐξ ἡμισείας εἶναι δικαίαν οὐδὲ τὰ ἄλλα ἀνεγκλήτους ὄντας ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλένην δοκεῖν ἁμαρτάνειν . πάντων γὰρ ἀτοπώτατον τῆς μὲν ἐγχεορή - σεως καὶ τῶν ἔργων ἀφεστηκέναι , ἐν δὲ τῇ περὶ τῶν πεπραγμένων βουλῇ τῆς αἰτίας τοῖς πεποιηκόσι κοινω - νῆσαι . 13 . Εἰ μὲν οὖν κοινῷ δόγματι τῆς πόλεως τὸ ἀδίκημα τετόλμηται καὶ τὸν Ἀλέξανδρον ὑμεῖς ἐπὶ 15 καλὴν οὕτω πρᾶξιν ἐξεπέμψατε , σαφῶς εἴπατε μηδὲν ὀκνήσαντες καὶ | οὐδὲν ἔτι φθεγξόμεθα , τίς γὰρ ἂν νοῦν ἔχων αὐτοῖς τοῖς εἰργασμένοις δικασταῖς ὧν ἠδίκησαν χρήσαιτο ; εἰ δέ , ὅπερ ἀληθές ἐστιν , ὁ μὲν ἐφ’ ἑαυτοῦ βαλόμενος ἔπραττε τὸ τερπνόν , ὑμῶν δὲ τὸ κοινὸν οὐ μετεῖχε τῶν γιγνομένων , δείξατε τοὺς δεδρακότας ἐν τῇ ψήφῳ καὶ τῇ χειροτονίᾳ τῆς αἰτίας ἐξέλεσθε τὴν πόλιν . 14 . Καὶ μὴν ἔγωγε πολλοὺς ὑμῶν οἶδα τῷ μὲν Ἀλεξάνδρῳ δυσκόλως ἔχοντας , ἡμῖν δὲ τοῖς πεπονθόσι συναλγοῦντας , δεῖ δὲ τόν γε ἀληθῶς ἀπλοῦν καὶ γεν - ναῖον οὐ πλάττεσθαι τὴν καλοκἀγαθίαν , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἔργων τοῖς ἠδικημένοις ἀμύνειν καὶ τοῦ νόμου τῆς ἐκκλησίας διδόντος παρρησίαν ἀποδοῦναι κελεύειν τὴν Ἑλένην , ἀλλ’ οὐκ ἰδίᾳ σεμνολογεῖσθαι τὴν πρᾶξιν δημοσίᾳ μὴ αἰτιώμενον .
Lemmas: καί οὐ ἐπιτιμάω σύ ὅς οὐ οὗτος φρο - Νούσι , ἀρχή δέ οὐδέ εἄν συμβουλεύω σύ , εἰμί μή οὗτος διάκειμαι ὁ τρόπος , ἀλλά ἐπεί αὐτός σύ δικαίως ὁράω ἐπιτηδεύω , οὐ εἄν βούλομαι ὁ πόλις σύ ἐκ ἥμισυς εἰμί Δίκαιος οὐδέ ὁ ἄλλος ἀνέγκλητος εἰμί ἐν ὁ περί ὁ Ἑλένη δοκέω ἁμαρτάνω . πᾶς γάρ ἄτοπος ὁ μέν ἐγχεορή - σέως καί ὁ ἔργον ἀφίστημι , ἐν δέ ὁ περί ὁ πράσσω βουλή ὁ αἴτιος ὁ ποιέω κοινός - νέος . 13 . εἰμί μέν οὖν κοινός δόγμα ὁ πόλις ὁ ἀδίκημα τολμάω καί ὁ Ἀλέξανδρος σύ ἐπί 15 καλός οὗτος πρᾶξις ἐκπέμπω , σαφῶς εἶπον μηδείς ὀκνέω καί | οὐδείς ἔτι φθέγγομαι , τίς γάρ εἄν νόος ἔχω αὐτός ὁ ἐργάζομαι δικαστής ὅς ἀδικέω χράω ; εἰμί δέ , ὅσπερ ἀληθής εἰμί , ὁ μέν ἐπί ἑαυτοῦ βάλλω πράσσω ὁ τερπνός , σύ δέ ὁ κοινός οὖον μετέχω ὁ γίγνομαι , δείκνυμι ὁ δράω ἐν ὁ ψῆφος καί ὁ χειροτονία ὁ αἴτιος ἐξαιρέω ὁ πόλις . 14 . καί μήv ἔγωγε πολύς σύ οἶδα ὁ μέν Ἀλέξανδρος δύσκολος ἔχω , ἐγώ δέ ὁ πάσχω συναλγέω , δεῖ δέ ὁ γε ἀληθής ἀπολόω καί γε - νάω οὖον πλάσσω ὁ καλοκἀγαθία , ἀλλά ἐπί ὁ ἔργον ὁ ἀδικέω ἀμύνω καί ὁ νόμος ὁ ἐκκλησία δίδωμι παρρησία ἀποδίδωμι κελεύω ὁ Ἑλένη , ἀλλά οὐ ἴδιος σεμνολογέω ὁ πρᾶξις δημόσιος μή αἰτιάομαι .
libanius.declamatio-4 15
Καὶ μὴν εἴ τις ὑμᾶς ἔροιτο , τί μαθόντες οὔτε πρότερον οὐδὲν τοιοῦτον εἴργασθε οὔτ’ ἐπειδήπερ Ἀλέ - ξανδρος ὧν ἐπεθύμει κύριος ἦν ἐζηλώσατε τὴν ἁρπα - γήν , εὖ οἶδ’ ὅτι φήσαιτ’ ἂν ἄπαντες ὅτι καὶ πρό - τερον καὶ μετὰ τὴν Ἀλεξάνδρου παροινίαν πο - νηρᾶς εἶναι φύσεως τὸ ἅρπαγμα κατεγνώκαμεν καὶ οὐ διὰ τοῦτο χρηστόν , ὅτι τῷ δεῖνι τῶν Τρώων ἤρεσε .
Lemmas: καί μήv εἰμί τις σύ ἔρομαι , τίς μανθάνω οὔτε πρότερος οὐδείς τοιοῦτος ἐργάζομαι οὔτε ἐπεί Αλέ - ξανδρος ὅς ἐπιθυμέω κύριος εἰμί ζηλόω ὁ ἅρπη - γῆ , εὕω οἶδα ὅτι φημί εἄν ἀπάντομαι ὅτι καί πρό - τέρος καί μετά ὁ Ἀλέξανδρος παροινία ἀπό - νηρός εἰμί φύσις ὁ ἅρπαγμα καταγιγνώσκω καί οὖον διά οὗτος χρηστός , ὅτι ὁ δεῖνα ὁ Τρώς ἀρέσκω .
libanius.declamatio-4 19
καὶ οὐκ ἔστησεν ἐπὶ τῆς ἐννοίας τὸ ἐγχείρημα , ἀλλὰ προσέθηκε τὴν πρᾶξιν , ὑπὲρ ἧς καὶ τὸ βουλεύσασθαι τῶν ἐσχάτων ἂν ἦν . καὶ εἰ μὲν οὐχ ἑώρα παιδίον αὐτοῖς γεγονός , ὃ μάλιστα δὴ πάντων εἰς οἰκειότητα τοὺς γονέας συνάγει , ἦν μὲν ἂν οὐδὲ οὕτω μικρόν , τοῦ δὲ νῦν εἰργασμένου μετριώτερον · νῦν δὲ οὔσης αὐτοῖς Ἑρμιόνης τοσαύτης ἀφορμῆς εἰς κοινωνίαν Ἀλέξανδρος διέσπασεν ἃ συνῆπτο θεσμῷ καλλίονι . 20 . Οἶδα τοίνυν ὡς ἐρεῖ τις ὅτι δικαίως ἂν στέρ - γοιμεν ταὐτὰ πάσχοντες ἅ ποτε πεποιήκαμεν . οἷον ὑμεῖς , φησίν , ἐκ μὲν Φοινίκης Εὐρώπην , ἐκ δὲ Κόλχων ἡρπάσατε Μήδειαν . τί τοίνυν ἀσχάλ - λετε ταὐτὰ ὑπομένοντες ὧν ὑπήρξατε ;
Lemmas: καί οὐ ἵστημι ἐπί ὁ ἔννοια ὁ ἐγχείρημα , ἀλλά προστίθημι ὁ πρᾶξις , ὑπέρ ὅς καί ὁ βουλεύω ὁ ἔσχατος εἄν εἰμί . καί εἰμί μέν οὐ ὁράω παιδίον αὐτός γίγνομαι , ὅς μάλιστα δή πᾶς εἰς οἰκειότης ὁ γονεύς συνάγω , εἰμί μέν εἄν οὐδέ οὗτος μικρός , ὁ δέ νῦν ἐργάζομαι μέτριος · νῦν δέ εἰμί αὐτός Ἑρμιόνη τοσοῦτος ἀφορμή εἰς κοινωνία Ἀλέξανδρος διασπάω ὁ συνάπτω θεσμός καλός . 20 . οἶδα τοίνυν ὡς εἴρω τις ὅτι δικαίως εἄν Στερ - γοειμι αὐτός πάσχω ὅς ποτός ποιέω . οἷος σύ , φημί , ἐκ μέν Φοινίκη Εὐρώπη , ἐκ δέ Κόλχος ἁρπάζω Μήδεια . τίς τοίνυν ἀσχάλ - λέω αὐτός ὑπομένω ὅς ὑπάρχω ;
libanius.declamatio-4 21
ἐγὼ δὲ πρῶτον μὲν αὐτὸ τοῦτο τεθαύμακα εἰ ὧν ὡς ἐγ - κλημάτων μέμνησθε , ταῦθ’ ὁμολογεῖτε μιμήσασθαι . εἰ μὲν γὰρ μηδὲν ἡμάρτανον οἱ τότ’ ἐκεῖνα πράττοντες , πῶς εἰς ἔγκλημα προφέρετε ; εἰ δὲ οὐκ ἦν ἔξω τοῦ ψέγεσθαι , πῶς ἅ ψέγειν οἴεσθε δεῖν ἐζηλώσατε ;
Lemmas: ἐγώ δέ πρῶτος μέν αὐτός οὗτος θαυμάζω εἰμί ὅς ὡς ἐκ - κλῆμα μιμνήσκω , αὐτός ὁμολογέω μιμέομαι . εἰμί μέν γάρ μηδείς ἁμαρτάνω ὁ τότε ἐκεῖνος πράσσω , πῶς εἰς ἔγκλημα προφέρω ; εἰμί δέ οὐ εἰμί ἔξω ὁ ψέγω , πῶς ὅς ψέγω οἴομαι δήω ζηλόω ;
libanius.declamatio-4 22
καὶ μὴν καὶ κατ’ αὐτὸν τοῦτον τὸν λόγον εἰς τοὺς βαρ - βάρους ἔρχεται τὸ ἔγκλημα . εἰ γὰρ τὸ μὲν τῶν ἀδικη - μάτων ἄρχειν παρὰ τὸν νόμον ἐστί , τὸ δὲ ἀμύνασθαι τοὺς ὑπάρξαντας εἰς τὸ δίκαιον τελεῖ , εἰπάτω μοί τις , πότερον | Κρῆτες πρότερον τὴν Εὐρώπην ἐκ Φοινίκης ἥρπασαν ἢ Φοίνικες ἐξ Ἀργοὺς Ἰὼ τὴν Ἰνάχου ; ἐγὼ μὲν γὰρ οἶμαι τῶν Φοινίκων γεγενῆσθαι τὴν ἀρχήν .
Lemmas: καί μήv καί κατά αὐτός οὗτος ὁ λόγος εἰς ὁ βοιρ - βάρος ἔρχομαι ὁ ἔγκλημα . εἰμί γάρ ὁ μέν ὁ ἀδίκη - Μάτων ἄρχω παρά ὁ νόμος εἰμί , ὁ δέ ἀμύνω ὁ ὑπάρχω εἰς ὁ Δίκαιος τελέω , εἶπον ἐγώ τις , πότερος | Κρής πρότερος ὁ Εὐρώπη ἐκ Φοινίκη ἁρπάζω ἢ Φοῖνιξ ἐκ ἀργός Ἰώ ὁ Ἴναχος ; ἐγώ μέν γάρ οἴομαι ὁ Φοῖνιξ γίγνομαι ὁ ἀρχή .
libanius.declamatio-4 23
καὶ οὐκ ἐπαινοῦμεν οὐδὲ τοὺς Κρῆ - κρὸς πρὸς τοῦτο ἐλθόντας . πάντων γὰρ ἀλογώτατον τῶν ἠδικημένων ἀντεπιβουλεύειν οὐ προῃρημένων ἐκείνους περιεργάζεσθαι . ἔπειτα εἰ καὶ πλέον τῶν πεπονθότων ἤχθοντο , δῶμεν γὰρ ὅτι καὶ μᾶλλον ἤλγουν Ἰνάχου , οὐχ ἁρπαγῇ τὴν ἁρπαγὴν μετιέναι ἐχρῆν , ἀλλὰ ταὐτὰ ποιεῖν ἅπερ ἡμεῖς νῦν , πρεσβείαν ἀποστέλλειν , στρα - τόπεδον συγκροτεῖν , πόλεμον ἀπειλεῖν . τοῦτο μὲν γὰρ ἦν μηδὲν τοιοῦτον μήτ’ ἐν γῇ μήτ’ ἐν θαλάττῃ βουλο - μένων τολμᾶσθαι , ἐκεῖνο δὲ πολλὰ παρασκευαζόντων παραπλήσια γίνεσθαι . ἐπαινεῖν μὲν οὖν ἐκείνους οὐκ ἔχομεν , εἰ δὲ ἰσχυρόν τις εἶναι νομίζει τὸ χρῆναι τοῖς ἴσοις ἀμύνασθαι , λόγος τίς ἂν αὐτοῖς λείποιτο ; πλὴν ἔν γε ἐκεῖνο ὅτι ὅτι Φοινίκων τὸ ἔγκλημα γίνεται τῶν καταβεβληκότων τὸ σπέρμα τῆς ἁρπαγῆς .
Lemmas: καί οὐ ἐπαινέω οὐδέ ὁ Κρής - Κρος πρός οὗτος ἔρχομαι . πᾶς γάρ ἄλογος ὁ ἀδικέω ἀντεπιβουλεύω οὖον προαιρέω ἐκεῖνος περιεργάζομαι . ἔπειτα εἰμί καί πλέω ὁ πάσχω ἔχθω , δήω γάρ ὅτι καί μᾶλλον ἀλγέω Ἴναχος , οὐ ἁρπαγή ὁ ἁρπαγή μέτειμι χρή , ἀλλά αὐτός ποιέω ὅσπερ ἐγώ νῦν , πρεσβεία ἀποστέλλω , στρα - τόπεδον συγκροτέω , πόλεμος ἀπειλέω . οὗτος μέν γάρ εἰμί μηδείς τοιοῦτος μήτε ἐν γῆ μήτε ἐν θάλασσα βουλο - Μένων τολμάω , ἐκεῖνος δέ πολύς παρασκευάζω παραπλήσιος γίγνομαι . ἐπαινέω μέν οὖν ἐκεῖνος οὐ ἔχω , εἰμί δέ ἰσχυρός τις εἰμί νομίζω ὁ χρή ὁ ἴσος ἀμύνω , λόγος τίς εἄν αὐτός λείπω ; πλήν ἐν γε ἐκεῖνος ὅτι ὅτι Φοῖνιξ ὁ ἔγκλημα γίγνομαι ὁ καταβάλλω ὁ σπέρμα ὁ ἁρπαγεύς .
libanius.declamatio-4 24
τι οὖν Μήδειαν Ἰάσων ἐλάμβανεν ; ἄλλος μὲν ἄν τις ἔφησεν , ὅτι πρὸς τὰ τῶν Φοινίκων παρωξυμμένος καὶ προσδεῖν ἡγούμενος τῇ τιμωρίᾳ , ἐγὼ δὲ οὐ τὸν Ἰάσονα τῆς Μηδείας ἐπιθυμήσαντα σκοπῶν εὑρίσκω . τὴν δὲ Μήδειαν ἀλοῦσαν Ἰάσονος .
Lemmas: τίς οὖν Μήδεια Ἰάσων λαμβάνω ; ἄλλος μέν ἄν τις φημί , ὅτι πρός ὁ ὁ Φοῖνιξ παροξύνω καί προσδέω ἡγέομαι ὁ τιμωρία , ἐγώ δέ οὖον ὁ Ἰάσων ὁ Μήδεια ἐπιθυμέω σκοπός εὑρίσκω . ὁ δέ Μήδεια ἀλέω Ἰάσων .
libanius.declamatio-4 25
ὡς μὲν οὖν συνέπραξεν αὐτῷ πρὸς τοὺς ἄθλους αὐτόματος ὁρμή - σασα εἰς τὴν ἐπικουρίαν καὶ ὡς ἀπέκτεινε τὸν ἀδελ φὸν ἀποσπᾶν | ἐπιχειροῦντα καὶ ὡς ἀβίωτον ἡγεῖτο τὸν βίον , εἰ μὴ ἐκεῖνον ὄψεται , καὶ ὅσα τῶν ἐρώντων ἐστὶ παραλείψω , τί γὰρ ἄν τις μακρηγοροίη ; ἀλλ’ ἐπειδὴ τῆς Ἑλλάδος ἦσαν ἐν Κορίνθῳ , ὁ μὲν ἄλλην ἐμνήστευεν , ἡ δὲ ἐδάκρυεν , καὶ ὁ μὲν ἣν ἐβού - λετο ἤγετο , ἡ δὲ οὐκ εἶχεν ἥτις γένηται . οὕτω σφόδρα αὐτὴν Ἰάσων ἠγάπα καὶ τὰς Συμπληγάδας ὑπὲρ ἐκεί - νῆς διέπλευσεν , ὥσπερ Ἀλέξανδρος ὑπὲρ τῆς Ἑλένης τὸν Αἰγαῖον . πότερον οὖν Ἰάσων Μηδείας ἑαλώκει ἢ Μήδεια τὸν οὐδὲν δεόμενον αὐτῆς ἠνώχλει ; τὰ μὲν γὰρ πράγματα τὸ δεύτερον βεβαιοῖ .
Lemmas: ὡς μέν οὖν συμπράσσω αὐτός πρός ὁ ἆθλος αὐτόματος ὁρμή - ἀκούω εἰς ὁ ἐπικουρία καί ὡς ἀποκτείνω ὁ ἀδελ φὸν ἀποσπάω | ἐπιχειρέω καί ὡς ἀβίωτος ἡγέομαι ὁ βίος , εἰμί μή ἐκεῖνος ὁράω , καί ὅσος ὁ ἐράω εἰμί παραλείπω , τίς γάρ ἄν τις μακρηγορέω ; ἀλλά ἐπεί ὁ Ἑλλάς εἰμί ἐν Κόρινθος , ὁ μέν ἄλλος μνηστεύω , ὁ δέ δάκρυ , καί ὁ μέν ὅς βοῦς - Λέτο ἄγω , ὁ δέ οὐ ἔχω ὅστις γίγνομαι . οὗτος σφόδρα αὐτός Ἰάσων ἀγαπάω καί ὁ Συμπληγάς ὑπέρ ἐκεῖ - νῆς διαπλέω , ὥσπερ Ἀλέξανδρος ὑπέρ ὁ Ἑλένη ὁ Αἰγαῖον . πότερος οὖν Ἰάσων Μήδεια ἁλίσκομαι ἢ Μήδεια ὁ οὐδείς δήω αὐτός ἀνά-ὀχλέω ; ὁ μέν γάρ πρᾶγμα ὁ δύο βεβαιόω .
libanius.declamatio-4 26
εἰ δὲ ἐκεῖνό τις φήσειεν , ὅτι καὶ τὴν Ἑλένην παραπλήσιος λογι - σμὸς ἀκολουθεῖν Ἀλεξάνδρῳ συνέπεισεν , οὐ χαλεπὸν εὑρεῖν τὴν ἀλήθειαν . εἰπάτω πρὸς αὐτὴν ἀπαλλαγῆναι τῆς οἰκίας , ἕτερον ἐγγυάσθω γύναιον , κἂν προσκαθη - μένη δακρύῃ , χαίρειν ἐᾶν . καὶ τότε εἰσόμεθα οἷς ἐγκα - λεῖν ἄξιον . καὶ ὥσπερ ἄν , εἰ τότε Αἰήτης ἀπῄτει τὴν Μήδειαν πόλεμον ἀπειλῶν , εἰ μὴ λάβοι , ῥᾷστα ἂν Ἰάσων ἀπέδωκε πρὸς τῷ χάριν εἰδέναι τοῖς ἥκουσιν , οὕτω νῦν Ἀλέξανδρος δειξάτω μηδὲν τῆς γυναικὸς δεόμενος . ἀλλ’ οὐ ποιήσει τοῦτο ἑκὼν εἶναι . πόθεν ; οὔκουν Ἰάσων ἠδίκει τότε , ἀλλ’ ἡ παῖς ἠδίκει τοὺς γονεῖς ἑκοῦσα παρ’ αὐτὸν ἀπελθοῦσα .
Lemmas: εἰμί δέ ἐκεῖνος τις φημί , ὅτι καί ὁ Ἑλένη παραπλήσιος λογ - σμός ἀκολουθέω Ἀλέξανδρος συμπείθω , οὖον χαλεπός εὑρίσκω ὁ ἀλήθεια . εἶπον πρός αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ οἰκίον , ἕτερος ἐγγυάω γύναιον , κἀν προσκαθη - μένω δάκρυ , χαίρω ἐάω . καί τότε εἶμι ὅς ἐγκαίω - λείν ἄξιος . καί ὥσπερ ἄν , εἰμί τότε Αἰήτης ἀπαιτέω ὁ Μήδεια πόλεμος ἀπειλέω , εἰμί μή λαμβάνω , ῥᾳδίως εἄν Ἰάσων ἀποδίδωμι πρός ὁ χάρις οἶδα ὁ ἥκω , οὗτος νῦν Ἀλέξανδρος δείκνυμι μηδείς ὁ γυνή δήω . ἀλλά οὖον ποιέω οὗτος ἑκών εἰμί . πόθεν ; οὔκουν Ἰάσων ἀδικέω τότε , ἀλλά ὁ παῖς ἀδικέω ὁ γονεύς ἑκών παρά αὐτός ἀπέρχομαι .
libanius.declamatio-4 27
τί οὖν ἄν τις παραδείγμασι χρῷτο τούτοις ὧν πολὺ τὸ παρὸν ἀπο - στατεῖ ; τὸ δὲ μέγιστον καὶ ᾧ σαφῶς εἴσεσθε ποίῳ τινὶ κεχώρισται τὰ πράγματα , οὔτε γὰρ ἢν οἱ Φοίνικες οὔτε ἣν οἱ Κρῆτες | ἔλαβον , ἀλλ’ οὐδὲ ἡ Μήδεια συνοικοῦσαί τισιν ἤδη τοῦτο ἔπασχον οὐδὲ διεσπᾶτο γάμος οὐδὲ εὐνὴ κατῃσχύνετο οὐδὲ παίδων διαδοχὴ διεκόπτετο οὐδὲ ἐφ’ ἃ θεοὶ γαμήλιοι παρεκλήθησαν , ταῦτα κατὰ πολλὴν ὕβριν ἀνῃρεῖτο , ἀλλ’ ἦν κἀκεῖνα δεινὰ μέν , οὐ μὴν εἰς τοσοῦτον ἀσεβείας ἥκοντα . εἰ δὲ δὴ κἀκεῖνα πολλῆς ἦν ἄξια τῆς ἀγανακτήσεως , πό - σης γε εἶναι τὸ παρὸν ὀργῆς θήσομεν ;
Lemmas: τίς οὖν ἄν τις παράδειγμα χράω οὗτος ὅς πολύς ὁ πάρειμι ἀπος - ἵστημι ; ὁ δέ μέγας καί ὅς σαφῶς εἶμι ποῖος τις χωρίζω ὁ πρᾶγμα , οὔτε γάρ εἄν ὁ Φοῖνιξ οὔτε ὅς ὁ Κρής | λαμβάνω , ἀλλά οὐδέ ὁ Μήδεια συνοικέω τις ἤδη οὗτος πάσχω οὐδέ διασπάω γάμος οὐδέ εὐνή καταισχύνω οὐδέ παῖς διαδοχή διακόπτω οὐδέ ἐπί ὁ θεός γαμήλιος παρακαλέω , οὗτος κατά πολύς ὕβρις ἀναιρέω , ἀλλά εἰμί ἐκεῖνος δεινός μέν , οὖον μήv εἰς τοσοῦτος ἀσέβεια ἥκω . εἰμί δέ δή ἐκεῖνος πολύς εἰμί ἄξιος ὁ ἀγανάκτησις , πό - σός γε εἰμί ὁ πάρειμι ὀργή τίθημι ;
libanius.declamatio-4 28
ἔτι τοίνυν , οὐδὲ γὰρ τοῦτο μικρόν , τὴν μὲν Ἰνάχου παῖδα ναυκλή - ῥοῦ τινός φασι κλέμμα γενέσθαι οὔτε διαλεχθέντος οὔτε καταλύσαντος παρὰ τῷ πατρὶ τῆς κόρης , περὶ δὲ τῆς Εὐρώπης οὐδὲν οὐδέπω καὶ νῦν σαφὲς ἀκούομεν · Ἰάσων δέ γε δυσμενεστάτου πάντων ἐτύγχανεν Αἰήτου καὶ τοιαῦτα προβάλλοντος ἃ πρόδηλον εἶχε τῷ μετιόντι συμφοράν , ὥσθ’ , οὗτός γε εἴ τι καὶ δυσχερὲς ὕστερον εἰργάζετο τὸν Αἰήτην , τὸ προπεπονθέναι κακῶς δικαίαν ἐποίει τὴν πρᾶξιν αὐτῷ .
Lemmas: ἔτι τοίνυν , οὐδέ γάρ οὗτος μικρός , ὁ μέν Ἴναχος παῖς ναυκλής - ῥόος τις φημί κλέμμα γίγνομαι οὔτε διαλέγω οὔτε καταλύω παρά ὁ πατήρ ὁ κόρη , περί δέ ὁ Εὐρώπη οὐδείς οὐδέπω καί νῦν σαφής ἀκούω · Ἰάσων δέ γε δυσμενής πᾶς τυγχάνω Αἰήτης καί τοιοῦτος προβάλλω ὁ πρόδηλος ἔχω ὁ μετέρχομαι συμφορά , ὥστε , οὗτος γε εἰμί τίς καί δυσχερής ὕστερος ἐργάζομαι ὁ Αἰήτης , ὁ προπίνω κακῶς Δίκαιος ποιέω ὁ πρᾶξις αὐτός .
libanius.declamatio-4 29
τούτων ἕκαστος , Ἀλέ - ξανδρε , τοῖς γε σεσυλημένοις οὐχ ἀλῶν , οὐ σπονδῶν , οὐ τραπέζης ἐκοινώνησε , μᾶλλον δὲ οἱ μὲν οὐδενὸς τοιούτου μετεσχηκότες ἦσαν , ὁ δὲ καὶ διαρρήδην ἐπε - πόνθει κακῶς , καὶ εἰ τὰ ἄλλα πάντα ἦσαν πονηροί , τοῦ τι περὶ τὸν ξένιον Δία πλημμελεῖν ἦσαν ἐλεύθε - ροι , καὶ τὸ μὲν ἐκείνων ἦν πλεονεξία , τὸ δὲ <τούτου> ἀσέβεια . πλεῖστον δὲ δήπου διαφέρει τῆς τοῦ πλείονος ἐπιθυμίας ἡττᾶσθαι ἢ τοῦ παρὰ τῶν θεῶν φόβου μείζονας εἶναι βούλεσθαι . μὴ τοίνυν ἀναισχυντῶμεν εἰς μέσον ἐκείνους φέροντες ὧν ἀτοπώτεροι πεφήνα - μεν . ἢ λήσομεν ἡμᾶς αὐτοὺς πλέον θέατρον ποιοῦντες . εἰ γὰρ ὧν ὡς δεινοτάτων κατηγοροῦμεν , ταῦτα ὑπερ - 1 βάλλοντες ἁλισκόμεθα , | καθ’ ἡμῶν αὐτῶν ἐκεῖνα κινοῦμεν . 30 . Παρὰ πάντα δὲ ταῦτα ἐκεῖνο εἰπεῖν ἄξιον . πάντων ἐστὶν ἀλογώτατον , ὦ Τρῶες , τὰ μὲν ἐγκλήματα ἑτέρων εἶναι , τὴν δὲ τιμωρίαν ἑτέρους ὑπέχειν , καὶ τοὺς μὲν ἠδικηκότας ἀθῴους ἀφεῖσθαι , τοσούτοις δὲ ὕστερον χρόνοις ἄλλους ἀντ’ ἐκείνων πάσχειν κακῶς . οἷον τί λέγω ; Κρῆτες ἠδικήκασι ; Κρησὶν ἐγκάλει . Ἰάσων ἥμαρτεν ; εἰσπράττου τὴν τιμωρίαν τοὺς Ἰάσο - νος οἰκείους . νῦν δὲ Κρῆτες μὲν καὶ Θετταλοὶ κατά συμμαχίαν στρατεύουσι , Μενέλεως δὲ μηδὲν ἐγκαλού - μενος ὑπὲρ τῶν ἑαυτοῦ συμφορῶν ἐκείνους συνήγαγε . καὶ οἱ μὲν τὰς προφάσεις ἐνδεδωκότες ἄλλοις ἐπαμύ - νουσιν , ὁ δὲ καθαρὸς αἰτίας ἐκείνων εἰς ἐπικουρίαν δεδέηται .
Lemmas: οὗτος ἕκαστος , Αλέ - ξανδρε , ὁ γε συλάω οὐ ἀλέω , οὖον σπονδή , οὖον τράπεζα κοινωνέω , μᾶλλον δέ ὁ μέν οὐδείς τοιοῦτος μετέχω εἰμί , ὁ δέ καί διαρρήδην ἔπω - πόνθει κακῶς , καί εἰμί ὁ ἄλλος πᾶς εἰμί πονηρός , ὁ τίς περί ὁ ξένιος Ζεύς πλημμελέω εἰμί ἐλεύθω - ῥόος , καί ὁ μέν ἐκεῖνος εἰμί πλεονεξία , ὁ δέ <τούτου> ἀσέβεια . πλεῖστος δέ δήπου διαφέρω ὁ ὁ πλείων ἐπιθυμία ἡσσάομαι ἢ ὁ παρά ὁ θεός φόβος μείζων εἰμί βούλομαι . μή τοίνυν ἀναισχυντέω εἰς μέσος ἐκεῖνος φέρω ὅς ἄτοπος φαίνω - μέν . ἢ λανθάνω ἐγώ αὐτός πλέω θέατρον ποιέω . εἰμί γάρ ὅς ὡς δεινός κατηγορέω , οὗτος ὑπερ - 1 βάλλω ἁλίσκομαι , | κατά ἐγώ αὐτός ἐκεῖνος κινέω . 30 . παρά πᾶς δέ οὗτος ἐκεῖνος εἶπον ἄξιος . πᾶς εἰμί ἄλογος , εἰμί Τρώς , ὁ μέν ἔγκλημα ἕτερος εἰμί , ὁ δέ τιμωρία ἕτερος ὑπέχω , καί ὁ μέν ἀδικέω ἀθῷος ἀφίημι , τοσοῦτος δέ ὕστερος χρόνος ἄλλος ἀντί ἐκεῖνος πάσχω κακῶς . οἷος τίς λέγω ; Κρής ἀδικέω ; Κρής ἐγκαλέω . Ἰάσων ἁμαρτάνω ; εἰσπράσσω ὁ τιμωρία ὁ ἰάομαι - Μύκονος οἰκεῖος . νῦν δέ Κρής μέν καί Θεσσαλός κατά συμμαχία στρατεύω , Μενέλαος δέ μηδείς ἐγκαλέω - μένος ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ συμφορά ἐκεῖνος συνάγω . καί ὁ μέν ὁ πρόφασις ἐνδίδωμι ἄλλος ἐπαμύ - Νούσι , ὁ δέ καθαρός αἴτιος ἐκεῖνος εἰς ἐπικουρία δήω .
libanius.declamatio-4 31
καίτοι καὶ Κρησὶ καὶ Θετταλοῖς λόγος ἐστὶν ὑπάρχων ἰσχυρός . οὐ γὰρ ἡμεῖς γε , φήσουσιν , οἱ νῦν ὄντες οὐδὲν τοὺς βαρβάρους ἀγειλό - μεθα , ἀλλ’ οὐδὲ ἴσμεν τὸ παράπαν , εἴ τις Εὐ - ρώπη γέγονεν . εἰ δὲ μὴ συκοφαντία ταῦτα ἦν , ἐχρῆν τοῖς προγόνοις ἐγκαλεῖν , οὓς καταμέμ - φεσθε ταῦτα ἡμαρτηκέναι . εἰ μὲν οὖν κατε - μέμψασθε τὴν ἀρχήν , τί νῦν ἐνοχλεῖτε ; τί δὲ μεταφέρετε τὰς αἰτίας ἐπὶ τοὺς ὕστερον γενο - μένους ; εἰ δὲ μεμφομένων κατεγέλων , ἔδει τοῖς ὅπλοις χρήσασθαι . 32 . Ὅτε τοίνυν καὶ τοῖς ἐγγόνοις τῶν δοκούντων ἡμαρτηκέναι πολλῆς εὐηθείας ἐγκαλεῖν , ἦ που πλείστης ἀναιδείας τὸ τοὺς μηδὲν ἐκείνοις προσήκοντας ἀδικεῖν . οὕτω δὲ πανταχόθεν ἀνέστραπται τὸ πρᾶγμα , ὥστε οὐ μόνον ὁ μὲν χρόνος τῆς τιμωρίας πολὺ τῶν ἐγκλη - μάτων νεώτερος , οἱ δὲ μηδὲν ἠδικηκότες ἀντὶ τῶν ἡμαρτηκότων ἕλκονται , ἀλλὰ καὶ τὸ τρίτον τῆς αὐτῆς ἀλογίας , ἀντὶ Φοινίκων καὶ Σκυθῶν Ἀλέξανδρος ἐπὶ τὴν τιμωρίαν ἧκεν ὥσπερ ἐκείνων ἢ παροξύνεσθαι τοῖς γεγενημένοις οὐκ εἰδότων ἢ | δίκην ὑπὲρ αὑτῶν οὐ δυναμένων λαβεῖν . καὶ μὴν εἰ μὲν οὐδὲν ἐφρόντιζον ἐκεῖνοι τῶν πεπραγμένων , πῶς ὑμᾶς ἀγα - νακτεῖν ἄξιον ; εἰ δὲ ἀλγοῦντες ὅμως ἡσύχαζον , τί δεῖ χαρίζεσθαι τοῖς ὑπὲρ αὑτῶν οὐ κινουμένοις ;
Lemmas: καίτοι καί Κρής καί Θεσσαλός λόγος εἰμί ὑπάρχω ἰσχυρός . οὖον γάρ ἐγώ γε , φημί , ὁ νῦν εἰμί οὐδείς ὁ βάρβαρος ἀγειλό - μέθη , ἀλλά οὐδέ οἶδα ὁ παράπαν , εἰμί τις εὕω - ῥώψ γίγνομαι . εἰμί δέ μή συκοφαντία οὗτος εἰμί , χρή ὁ πρόγονος ἐγκαλέω , ὅς καταμέμ - φημί οὗτος ἁμαρτάνω . εἰμί μέν οὖν κάτω - μέμφομαι ὁ ἀρχή , τίς νῦν ἐνοχλέω ; τίς δέ μεταφέρω ὁ αἴτιος ἐπί ὁ ὕστερος γενο - μένος ; εἰμί δέ μέμφομαι καταγελάω , ἐσθίω ὁ ὅπλον χράω . 32 . ὅτε τοίνυν καί ὁ ἔγγονος ὁ δοκέω ἁμαρτάνω πολύς εὐήθεια ἐγκαλέω , εἰμί ποῦ πλεῖστος ἀναίδεια ὁ ὁ μηδείς ἐκεῖνος προσήκω ἀδικέω . οὗτος δέ πανταχόθεν ἀναστρέφω ὁ πρᾶγμα , ὥστε οὖον μόνος ὁ μέν χρόνος ὁ τιμωρία πολύς ὁ ἐγκλη - Μάτων νέος , ὁ δέ μηδείς ἀδικέω ἀντί ὁ ἁμαρτάνω ἕλκω , ἀλλά καί ὁ τρίτος ὁ αὐτός ἀλογία , ἀντί Φοῖνιξ καί Σκύθης Ἀλέξανδρος ἐπί ὁ τιμωρία ἵημι ὥσπερ ἐκεῖνος ἢ παροξύνω ὁ γίγνομαι οὐ οἶδα ἢ | δίκη ὑπέρ ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι λαμβάνω . καί μήv εἰμί μέν οὐδείς φροντίζω ἐκεῖνος ὁ πράσσω , πῶς σύ ἀγα - νάσσω ἄξιος ; εἰμί δέ ἀλγέω ὅμως ἡσυχάζω , τίς δεῖ χαρίζομαι ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ οὖον κινέω ;
libanius.declamatio-4 33
θαυ - μάζω δὲ εἰ μελλούσης μὲν ὑμῖν κινδυνεύειν τῆς πό - λέως οὐδεὶς ἐκείνων ἐπιστρέφεται οὐδ’ εἰδέναι βούλε - ται 1 τὸ παράπαν οὔτ’ εἴ τις Ἀλέξανδρος ὑπὲρ Ἑλένην ἥρπασεν οὔτ’ εἴ τινες πολέμιοι προσβάλλουσιν ἀντὶ τούτων Ἰλίῳ , ὑμεῖς δὲ ὑπὲρ τούτων οὕτω δια - κειμένων παροξύνεσθαι φήσετε . μωρία ταῦτα καὶ οὐδὲν ὑγιές .
Lemmas: θαυ - μαστός δέ εἰμί μέλλω μέν σύ κινδυνεύω ὁ πό - Λέως οὐδείς ἐκεῖνος ἐπιστρέφω οὐδέ οἶδα βούλω - ὁ 1 ὁ παράπαν οὔτε εἰμί τις Ἀλέξανδρος ὑπέρ Ἑλένη ἁρπάζω οὔτε εἰμί τις πολέμιος προσβάλλω ἀντί οὗτος Ἴλιον , σύ δέ ὑπέρ οὗτος οὗτος διά - κεῖμαι παροξύνω φημί . μωρία οὗτος καί οὐδείς ὑγιής .
libanius.declamatio-4 34
χωρὶς δὲ τούτων , εἰ μέν ἐστιν ἐφ’ ὑμῖν μέχρι παντὸς παροινεῖν , δίκαιον μὲν οὐδαμῶς , χρῆσθε δέ , εἰ βούλεσθε , τούτῳ · εἰ δὲ μείζων ὁ φόβος τῆς ἐξουσίας καὶ τὸ προσκαθήμενον στρατόπεδον οὐκ ἐᾷ τρυφᾶν , τί ἄν τις ληροίη περὶ τῆς Εὐρώπης τῶν ὅπλων οὐκ ἐώντων μυθολογεῖν ; καὶ γὰρ εἰ μὲν ἤρκει τοῖς Ἕλλησι ταῦτ’ ἀκούσασι τὴν ταχίστην ἀποπλεῖν , εἶχεν ἂν ἴσως τι χρηστὸν ἡ περὶ ταῦτα διατριβή · εἰ δὲ δεῖ δυοῖν θάτερον , ἤ διὰ τοῦ ἐκστῆναι τῆς Ἑλένης ὑμᾶς πρίασθαι τὴν ἀσφάλειαν ἢ τῶν ἀλλοτρίων ἐπι - θυμοῦντας ὑπὲρ τῶν οἰκείων κινδυνεύειν , λάβετε λογι - σμὸν περὶ τῆς πρεσβείας ὀρθόν .
Lemmas: Χωρὶς δέ οὗτος , εἰμί μέν εἰμί ἐπί σύ μέχρι πᾶς παροινέω , Δίκαιος μέν οὐδαμῶς , χράω δέ , εἰμί βούλομαι , οὗτος · εἰμί δέ μείζων ὁ φόβος ὁ ἐξουσία καί ὁ προσκάθημαι στρατόπεδον οὐ ἐάω τρυφάω , τίς ἄν τις ληρέω περί ὁ Εὐρώπη ὁ ὅπλον οὐ ἐάω μυθολογέω ; καί γάρ εἰμί μέν ἀρκέω ὁ Ἕλλην αὐτός ἀκούω ὁ ταχύς ἀποπλέω , ἔχω εἄν ἴσως τίς χρηστός ὁ περί οὗτος διατριβή · εἰμί δέ δεῖ δύο ἕτερος , ἤ διά ὁ ἐξίστημι ὁ Ἑλένη σύ ὠνέομαι ὁ ἀσφάλεια ἢ ὁ ἀλλότριος ἐπι - θυμόω ὑπέρ ὁ οἰκέω κινδυνεύω , λαμβάνω λογ - σμός περί ὁ πρέσβυς ὀρθός .
libanius.declamatio-4 40
οὐκ ἴστε ὅτι νῦν μὲν ἅπαντες ὑμῖν καὶ τοῖς ὑμετέροις πράγμασι συνεύχονται τὰ βελτίω , εἰ δὲ ὁ πόλεμος ἐμπέσοι , πρῶτοι τῶν ἀνιαρῶν αἰσθή - σονται περιπλεόντων ἡμῶν καὶ ληιζομένων τὸ προστυ - χὸν καὶ τὰς μὲν τῶν πόλεων περικοπτόντων , | " τὰς δὲ ἄρδην ἐξαιρούντων καὶ μήτε θάλατταν μήτε ἤπειρον τὴν ὑμῖν ὅμορον ἔξω τῶν κακῶν ἀφιέν·των ;
Lemmas: οὐ οἶδα ὅτι νῦν μέν ἅπας σύ καί ὁ ὑμέτερος πρᾶγμα συνεύχομαι ὁ ἀγαθός , εἰμί δέ ὁ πόλεμος ἐμπίπτω , πρῶτος ὁ ἀνιαρός αἰσθός - σοντ περιπλέω ἐγώ καί ληΐζομαι ὁ προστυ - Χον καί ὁ μέν ὁ πόλις περικόπτω , | " ὁ δέ ἄρδην ἐξαιρέω καί μήτε θάλασσα μήτε ἤπειρος ὁ σύ ὅμορος ἔξω ὁ κακός ἀφίημι ;
libanius.declamatio-4 41
οἱ δὲ τοιαῦτα δι’ ὑμᾶς ὑπομένοντες , ὦ πρὸς θεῶν , ἔσθ’ ὅπως ἂν ὑμῖν ἔχοιεν εὐμενῶς ; τί δ’ ἔστιν ὅπερ οὐκ ἂν ὑμῶν κατεύξαιντο τῶν σωμάτων αὐτοῖς εἰς θάνατον καὶ δουλείαν δι’ ὑμᾶς μεριζομένων ; οὐκοῦν πρὶν ἡμᾶς ἀπώσασθαι τοῖς ἀστυγείτοσι πολεμίοις χρή - σεσθε ; καί τοι τί τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀντάξιον τῆς τοσαύτης δυσμενείας ; 42 . Τὰ κελευόμενα ἡμᾶς ἄρα δεῖ ποιεῖν , ἐρεῖ τις , ὥσπερ οὐκ εἰδότας ὅτι μηδαμῶς εἴκειν τοῖς πολεμίοις ἀνδρῶν ἐστιν . ἡμεῖς δὲ τὸ μὲν ἀφίστα - σθαι τῶν οἰκείων τοῖς πλεονεκτεῖν ἐπιχειροῦσι φόβῳ τῶν κινδύνων αἰσχρὸν ἡγούμεθα καὶ τοῦτο ἔργῳ δῆλον πεποιήκαμεν . ὅπως γὰρ μηδεὶς Ἑλλήνων τῶν ὑπαρ - ’χόντων στεροῖτο μηδὲ καταγελάσειαν τῶν πεπονθότων οἱ δεδρακότες , πελάγη μὲν οὕτω μακρὰ διεβάλομεν , τιμιωτέραν δὲ τὴν τῶν λελυπηκότων τιμωρίαν τῆς μετὰ τῶν φιλτάτων διατριβῆς πεποιήμεθα , γνώμη δὲ αὕτη νενίκηκεν ἢ λαβεῖν ταῦθ’ ὑπὲρ ὧν ἥκομεν ἢ μαχομένους πεσεῖν .
Lemmas: ὁ δέ τοιοῦτος διά σύ ὑπομένω , εἰμί πρός θεός , ἔστω ὅπως εἄν σύ ἔχω εὐμενής ; τίς δέ εἰμί ὅσπερ οὐ εἄν σύ κατεύχομαι ὁ σῶμα αὐτός εἰς θάνατος καί δουλεία διά σύ μερίζω ; οὐκοῦν πρίν ἐγώ ἀπωθέω ὁ ἀστυγείτων πολέμιος χρή - σῴζω ; καί ὅς τίς ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀντάξιος ὁ τοσοῦτος δυσμένεια ; 42 . ὁ κελεύω ἐγώ ἄρα δεῖ ποιέω , εἴρω τις , ὥσπερ οὐ οἶδα ὅτι μηδαμῶς εἴκω ὁ πολέμιος ἀνήρ εἰμί . ἐγώ δέ ὁ μέν ἀφίστημι - ἕπομαι ὁ οἰκέω ὁ πλεονεκτέω ἐπιχειρέω φόβος ὁ κίνδυνος αἰσχρός ἡγέομαι καί οὗτος ἔργον δῆλος ποιέω . ὅπως γάρ μηδείς Ἕλλην ὁ ὕπαρ - ἔχω στερέω μηδέ καταγελάω ὁ πάσχω ὁ δράω , πέλαγος μέν οὗτος μακρός διαβάλλω , τίμιος δέ ὁ ὁ λυπέω τιμωρία ὁ μετά ὁ φίλος διατριβή ποιέω , γνώμη δέ οὗτος νικάω ἢ λαμβάνω αὐτός ὑπέρ ὅς ἥκω ἢ μάχομαι πίπτω .
libanius.declamatio-4 43
τοῖς μὲν οὖν ὑπὲρ τῶν τοιού - των ἀγωνιεῖσθαι μέλλουσι τὸ μὴ τολμᾶν πολεμεῖν δειλίας αἰτίαν ἔχει , εἰ δέ τινες ἃ μὴ καλῶς ἔλαβον ἀποδοῦναι δέον πολεμεῖν μᾶλλον αἱροῖντο , οὐκ ἀνδρίας οὗτοί γε δόξαν , ἀλλ’ ἐμπληξίας λαμβάνουσι καὶ τοσ - οῦτον ἀπέχουσι τοῦ δοκεῖν τι βεβουλεῦσθαι λαμπρόν , ὥστε διπλοῦν φέρονται τοὔνειδος , ἐκ μὲν ὧν τὴν ἀρχὴν ἠδίκησαν , πονηρίας , ἐκ δὲ ὧν ἐπὶ πολλῷ κατέ - χουσιν , ἀναισθησίας . οὐ γὰρ ἐν τῷ πολεμεῖν ἀπλῶς τὸ τῆς εὐκλείας προσγίνεται , ἀλλ’ αἱ τῶν πολέμων προφάσεις | ἢ καλοὺς αὐτοὺς εἶναι δοκεῖν ποιοῦ - σιν ἢ μὴ τοιούτους . τῆς γὰρ αὐτῆς ἀτοπίας δειλίᾳ τε καταπροδοῦναι τὸ δίκαιον καὶ θρασύτητι τὸν ὑπὲρ τῶν οὐ προσηκόντων ἐπισπάσασθαι κίνδυνον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὑπέρ ὁ οιὁ - ὁ ἀγωνίζομαι μέλλω ὁ μή τολμάω πολεμέω δειλία αἴτιος ἔχω , εἰμί δέ τις ὁ μή καλῶς λαμβάνω ἀποδίδωμι δήω πολεμέω μᾶλλον αἱρέω , οὐ Ἀνδρίας οὗτος γε δόξα , ἀλλά ἐμπληξία λαμβάνω καί ὅς - οὗτος ἀπέχω ὁ δοκέω τίς βουλεύω λαμπρός , ὥστε διπλόος φέρω ὄνειδος , ἐκ μέν ὅς ὁ ἀρχή ἀδικέω , πονηρία , ἐκ δέ ὅς ἐπί πολύς κατέ - χόω , ἀναισθησία . οὖον γάρ ἐν ὁ πολεμέω ἀπλόος ὁ ὁ εὔκλεια προσγίγνομαι , ἀλλά ὁ ὁ Πολέμων πρόφασις | ἢ καλός αὐτός εἰμί δοκέω ποιέω - βρόχος ἢ μή τοιοῦτος . ὁ γάρ αὐτός ἀτοπία δειλία τε καταπροδίδωμι ὁ Δίκαιος καί θρασύτης ὁ ὑπέρ ὁ οὖον προσήκω ἐπισπάω κίνδυνος .
libanius.declamatio-4 44
εἰ μὲν οὖν μὴ παθόντες ἡμεῖς κακῶς μηδ’ ἐπ’ ἐγκλή - μασι δικαίοις κεκινημένοι μηδὲ τῶν οἰκείων ἀμφισβη - τοῦντες , ἀλλὰ τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμοῦντες οὕτω πολ - λὴν καὶ μεγάλην στρατιὰν ἀγείραντες ἢ βοῦς ἀπηλαύ - νομεν ἢ περιετεμνόμεθα γῆν ἢ τῶν ἐντὸς τείχους χρη - μάτων ἐζητοῦμέν τι μέρος , εἶθ’ ὑμεῖς ὑπεκύπτετε ῥᾳ - δίως ἀγαπῶντες εἴ τις ἐάσει ζῆν , πάνυ ἂν ὑμῶν ἐμεμψάμεθα τὴν ἄγαν ἀπραγμοσύνην · εἰ δὲ τὰ μὲν ὑμέτερα βουλοίμεθα ἂν ὑμῖν ἀκέραια μένειν , αὐτοὶ δὲ ὑπὲρ ὧν ἀφῃρέθημεν ἥκομεν , οὐχ ὁρῶμεν ἥντινα ὑμῖν ἕξει λαμπρότητα τοῦ πολέμου τὸ σχῆμα .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν μή πάθος ἐγώ κακῶς μηδέ ἐπί ἐγκλή - πῆμα Δίκαιος κινέω μηδέ ὁ οἰκέω ἀμφισβη - τοῦντες , ἀλλά ὁ ἀλλότριος ἐπιθυμέω οὗτος πολ - λήν καί μέγας στρατία ἀγείρω ἢ βοῦς ἀπηλαύ - νόμος ἢ περιτέμνω γῆ ἢ ὁ ἐντός τεῖχος χρή - Μάτων ζητέω τίς μέρος , εἶτα σύ ὑποκύπτω ῥεῖα - διάω ἀγάπη εἰμί τις ἐάω ζῶ , πάνυ εἄν σύ μέμφομαι ὁ ἄγαν ἀπραγμοσύνη · εἰμί δέ ὁ μέν ὑμέτερος βούλομαι εἄν σύ ἀκέραιος μένω , αὐτός δέ ὑπέρ ὅς ἀφαιρέω ἥκω , οὐ ὁράω ὅστις σύ ἔχω λαμπρότης ὁ πόλεμος ὁ σχῆμα .
libanius.declamatio-4 45
οὐδὲ γὰρ εἰ σφόδρα πρόδηλον ἦν ὧς ἡ Τύχη μεθ’ ὑμῶν παρα - τετάξεται , οὐκ ἂν ἦν ὑγιαινόντων ὑπὲρ τοιούτων κιν - δυνεύειν ἄθλων , ὧν τὸ μὲν διαμαρτεῖν εὔδαιμον , δὲ κρατῆσαι δυστυχές . τὰ γὰρ ἀδίκως κτηθέντα βέλτιον ἀποθέσθαι μᾶλλον ἢ διὰ τέλους κατέχειν . καὶ οἴ γε λογίζεσθαι δυνάμενοι μετὰ τοῦ προσθεῖναι χρημάτων πλῆθος ἥδιστα ἂν ἀπαλλαγεῖεν τοσαύτης συμφορᾶς . καίτοι ποῦ καλὸν ὑπὲρ τοιούτων ἀγωνίζεσθαι τοῖς σώμασιν , ἃ καὶ εἰ μηδὲ εἶεν οἱ ἀπαιτοῦντες , εἶχε καλῶς ἐκβαλεῖν ;
Lemmas: οὐδέ γάρ εἰμί σφόδρα πρόδηλος εἰμί ὅς ὁ Τύχη μετά σύ παρά - τάσσω , οὐ εἄν εἰμί ὑγιαίνω ὑπέρ τοιοῦτος κίς - δυνευω ἆθλος , ὅς ὁ μέν διαμαρτάνω εὐδαίμων , δέ κρατέω δυστυχής . ὁ γάρ ἄδικος κτάομαι ἀγαθός ἀποτίθημι μᾶλλον ἢ διά τέλος καταχέω . καί οἶς γε λογίζομαι δύναμαι μετά ὁ προστίθημι χρῆμα πλῆθος ἡδύς εἄν ἀπαλλάσσω τοσοῦτος συμφορά . καίτοι ποῦ καλός ὑπέρ τοιοῦτος ἀγωνίζομαι ὁ σῶμα , ὁ καί εἰμί μηδέ ἄγω ὁ ἀπαιτέω , ἔχω καλῶς ἐκβάλλω ;
libanius.declamatio-4 46
οὑτωσὶ δὲ σκοπῶμεν ἐν βραχεῖ . Ἑλέ - νην κάλλιστον εἶναι κτῆμα τῶν ἐν Ἰλίῳ κρίνετε ; οὐκ οἶμαί γε τοὺς σώφρονας . οὐκοῦν ἂν μὲν ἀποδῶτε τοῦτο , οὐχ ἕξετε ᾧ παρόντι δυσχεραίνετε · ἂν δὲ πολε - μεῖν | ἕλησθε , κρατηθέντες μὲν μετὰ τοῦ τὴν πόλιν ἀποβαλεῖν οὐδὲ ἐκείνην ἕξετε , νικήσαντες δὲ κεκινδυνευκότες ἂν εἴητε ὑπὲρ ὧν οὐ χρῄζετε .
Lemmas: οὑτωσί δέ σκοπέω ἐν βραχύς . Ελές - νη καλῶς εἰμί κτῆμα ὁ ἐν Ἴλιον κρίνω ; οὐ οἴομαι γε ὁ σώφρων . οὐκοῦν εἄν μέν ἀποδίδωμι οὗτος , οὐ ἔχω ὅς πάρειμι δυσχεραίνω · εἄν δέ πόλος - ἐπιθυμέω | αἱρέω , κρατέω μέν μετά ὁ ὁ πόλις ἀποβάλλω οὐδέ ἐκεῖνος ἔχω , νικάω δέ κινδυνεύω εἄν εἰμί ὑπέρ ὅς οὖον χρῄζω .
libanius.declamatio-4 47
Εἰ δὲ δεῖ μηδὲν ὑποστειλάμενον εἰπεῖν , τοῦτο μόνον ἀπάντων πραγμάτων πρόδηλον ἔχει τὴν τελευ - τὴν καἰ ποτέρων ἔσται τὸ κράτος . μαντείας μὲν οὖν καὶ φήμας καὶ διοσημείας καὶ τὰ φαντασθέντα τὴν πρώ - τὴν ἐν τῇ συλλογῇ τοῦ στρατοῦ καὶ ὅσα τοιαῦτα , παρ - ίημι , μή τις ἀλαζονείας αἰτιάσηται τὸν λόγον . ἀλλὰ τίς οὐκ οἶδεν ὅτι δύο ταῦτα μάλιστα τοῖς ἀγωνιζομένοις τὴν νίκην φέρει , ἓν μὲν τὸ τῆς στρατιᾶς ὑπερβάλλον , ἕτερον δὲ τῶν κρειττόνων ἡ συμμαχία ;
Lemmas: εἰμί δέ δεῖ μηδείς ὑποστέλλω εἶπον , οὗτος μόνος ἀπαντάω πρᾶγμα πρόδηλος ἔχω ὁ τελεύω - ὁ καίω πότερος εἰμί ὁ κράτος . μαντεῖος μέν οὖν καί φήμη καί διοσημία καί ὁ φαντάζω ὁ πρωΐ - ὁ ἐν ὁ συλλογή ὁ στρατός καί ὅσος τοιοῦτος , παρά - ἵημι , μή τις ἀλαζονεία αἰτιάομαι ὁ λόγος . ἀλλά τίς οὐ οἶδα ὅτι δύο οὗτος μάλιστα ὁ ἀγωνίζομαι ὁ Νίκη φέρω , εἷς μέν ὁ ὁ στρατιά ὑπερβάλλω , ἕτερος δέ ὁ ἀγαθός ὁ συμμαχία ;
libanius.declamatio-4 48
πότερον οὖν , ὦ Τρῶες , εἶναι νομίζετε Πρόνοιαν καὶ Δίκην καὶ Νέμεσιν καὶ περινοστεῖν τὰ ἀνθρώπεια καὶ τοὺς μὲν χρηστοὺς ἐπαινεῖν , τοῖς δὲ πονηροῖς ὀργίζεσθαι , καὶ τοῖς μὲν ἀποδιδόναι χάριν , παρὰ δὲ τῶν εἰσπράττεσθαι δίκην ; ἔστι ταῦτα , ὦ Τρῶες , ἢ οὔ ; ἔστιν , εἴ τε βούλε - ταί τις εἴτε μή . τί δέ , ὧς ἂν ἐθέλωσι , ταῦτα ἀνάγκη πράττεσθαι ; ἀνάγκη . οὐκοῦν ἐκ τούτου δῆλον ὅτι κἂν εἰ κομιδῆ τινας εὐαριθμήτους Μενέλεως ἀγείρας ἐπε - στράτευσεν , ἴδει τὰ τῆς νίκης εἶναι τοῦ τὸ δίκαιον ἔχοντος σύμμαχον .
Lemmas: πότερος οὖν , εἰμί Τρώς , εἰμί νομίζω Πρόνοια καί Δίκη καί Νέμεσις καί περινοστέω ὁ ἀνθρώπειος καί ὁ μέν χρηστός ἐπαινέω , ὁ δέ πονηρός ὀργίζω , καί ὁ μέν ἀποδίδωμι χάρις , παρά δέ ὁ εἰσπράσσω δίκη ; εἰμί οὗτος , εἰμί Τρώς , ἢ οὖον ; εἰμί , εἰμί τε βούλω - ὅς τις εἴτε μή . τίς δέ , ὅς εἄν ἐθέλω , οὗτος ἀνάγκη πράσσω ; ἀνάγκη . οὐκοῦν ἐκ οὗτος δῆλος ὅτι κἀν εἰμί κομιδῇ τις εὐαρίθμητος Μενέλαος ἀγείρω ἔπω - στρατεύω , ἶδος ὁ ὁ Νίκη εἰμί ὁ ὁ Δίκαιος ἔχω σύμμαχος .
libanius.declamatio-4 49
τοσαύτης δὲ οὔσης τῆς παρὰ τῶν κρειττόνων ἐπικουρίας τοσοῦτον συνερρύηκε πλῆ - θος ὥστε μηδένα λόγον τῆς ἀκριβείας ἐφικνεῖσθαι . πολλοῦ γὰρ χρόνου διελθόντος ἀφ’ οὗ τὴν γῆν ἄν - θρωποι νέμονται καὶ πολλῶν ἤδη συστάντων πολέμων , τῶν μὲν πρὸς ὁμόρους , τῶν δὲ ἐπὶ τῆς ὑπερ - R IV 34 ὀρίας , οὐδεὶς οὔθ’ ἑώρακεν οὔτ’ ἀκήκοεν οὕτω πολλὴν κίνησιν τοῖς Ἕλλησι γεγενημένην . οὔτε γὰρ ναῦς οὔτε ἵππος οὔτε ἀνὴρ ὅπλα φέρειν δυνάμενος , οὐκ ἄρχων , οὐκ ἰδιώτης , οὐ τοξότης , οὐ ψιλὸς ἀπολείπεται τοῦ στόλου , ἀλλὰ πάντες πανταχόθεν ἀνήχθησαν . οὕτω πολὺς ἔρως τοῖς Ἕλλησιν ἐνέπεσεν ὑπὲρ τῶν δικαίων μάχεσθαι .
Lemmas: τοσοῦτος δέ εἰμί ὁ παρά ὁ ἀγαθός ἐπικουρία τοσοῦτος συρρέω Πλῆ - ἄνθος ὥστε μηδείς λόγος ὁ ἀκρίβεια ἐφικνέομαι . πολύς γάρ χρόνος διέρχομαι ἀπό ὅς ὁ γῆ ἄν - θρωποι νέμω καί πολύς ἤδη συνίστημι Πολέμων , ὁ μέν πρός ὅμορος , ὁ δέ ἐπί ὁ ὑπερ - R IV 34 ὀρίας , οὐδείς οὔτε ὁράω οὔτε ἀκούω οὗτος πολύς κίνησις ὁ Ἕλλην γίγνομαι . οὔτε γάρ ναῦς οὔτε ἵππος οὔτε ἀνήρ ὅπλον φέρω δύναμαι , οὐ ἄρχω , οὐ ἰδιώτης , οὖον τοξότης , οὖον ψιλός ἀπολείπω ὁ στόλος , ἀλλά πᾶς πανταχόθεν ἀνάγω . οὗτος πολύς Ἔρως ὁ Ἕλλην ἐμπίπτω ὑπέρ ὁ Δίκαιος μάχομαι .
libanius.declamatio-4 50
καὶ τίς ἂν ἐξαριθμήσαιτο τοὺς καθ’ ἕκαστον , ὅπου γε καὶ τοὺς ἑκάστων βασιλέας οὐκ εὐχερές ; ἀλλ’ ἐν κεφαλαίῳ λέγω . πᾶσα μὲν ἧκεν ἡ Βοιωτία , πᾶσα δὲ ἡ Πελοπόννησος , Ἀργὸς Πελασγικόν , ἡ τούτων ἐχομένη , ἐπὶ τούτοις Εὔβοια , Κρήτηι Κε - φαλληνία , Σαλαμίς , Ἀθῆναι , πολλοὶ μὲν ἠπειρῶται , πολλοὶ δὲ ἀπὸ τῶν νήσων . καὶ τῶν ἀρχόντων οἱ μὲν ἀνδρίᾳ νικῶσιν , οἱ δὲ συνέσει κρατοῦσι , παρὰ δὲ τοῖς ἀμφοτέρων ἡ κτῆσις καὶ τοὺς αὐτοὺς εὕροι τις ἂν καὶ συμβουλεῦσαι δεινοὺς καὶ πολεμῆσαι κρατίστους . οἴεσθε δέ τινα καὶ σοφὸν εἶναι παρ’ αὐτοῖς , εἰ δὲ βούλεταί τις , καὶ πανοῦργον , ἱκανὸν τὰ μὲν ἐκ τοῦ φανεροῦ κατεργάσασθαι , τὰ δὲ κλέψαι λανθάνοντα . 51 . Ἀλλὰ καὶ παρ’ ἡμῖν , φησί , τινές εἰσιν ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ συμμάχους οὐκ ὀλίγους κεκλήκαμεν μεθ’ ὧν διοίσομεν τὸν πόλεμον . εστι μὲν οὖν ὁ πρὸς ταῦτα λόγος φορτικώτερος , οὔτε γὰρ ἑαυτὸν ἐπαινεῖν τινα νοῦν ἔχειν ἡγοῦμαι τό τε ἑτέρους κακίζειν προχείρως μικροψυχίας ἄν τινος εἴη , δεῖ δὲ ὅμως χρήσασθαι παρρησίᾳ , τοὺς δὲ λόγους τῆς ἀνάγκης νομιστέον .
Lemmas: καί τίς εἄν ἐξαριθμέω ὁ κατά ἕκαστος , ὅπου γε καί ὁ ἕκαστος βασιλεύς οὐ εὐχερής ; ἀλλά ἐν κεφάλαιος λέγω . πᾶς μέν ἵημι ὁ Βοιωτία , πᾶς δέ ὁ Πελοπόννησος , ἀργός Πελασγικός , ὁ οὗτος ἔχω , ἐπί οὗτος Εὔβοια , Κρήτη κε - φαλληνία , Σαλαμίς , Ἀθῆναι , πολύς μέν ἠπειρώτης , πολύς δέ ἀπό ὁ νῆσος . καί ὁ ἄρχω ὁ μέν ἀνδρεία νικάω , ὁ δέ σύνεσις κρατέω , παρά δέ ὁ ἀμφότερος ὁ κτῆσις καί ὁ αὐτός εὑρίσκω τις εἄν καί συμβουλεύω δεινός καί πολεμέω ἀγαθός . οἴομαι δέ τις καί σοφός εἰμί παρά αὐτός , εἰμί δέ βούλομαι τις , καί πανοῦργος , ἱκανός ὁ μέν ἐκ ὁ φανερός κατεργάζομαι , ὁ δέ κλέπτω λανθάνω . 51 . ἀλλά καί παρά ἐγώ , φημί , τις εἰμί ἀνήρ ἀγαθός καί σύμμαχος οὐ ὀλίγος καλέω μετά ὅς διαφέρω ὁ πόλεμος . εἰμί μέν οὖν ὁ πρός οὗτος λόγος φορτικός , οὔτε γάρ ἑαυτοῦ ἐπαινέω τις νόος ἔχω ἡγέομαι ὁ τε ἕτερος κακίζω προχείρως μικροψυχία ἄν τις εἰμί , δεῖ δέ ὅμως χράω παρρησία , ὁ δέ λόγος ὁ ἀνάγκη νομιστέος .
libanius.declamatio-4 52
ὡς μὲν οὖν ἰσχὺς κράτιστον ἐν πολέμῳ καὶ ὡς εὐβουλία μεῖζον ἰσχύει χειρῶν πολ - λάκις καὶ ὧς , εἰ καὶ χειρῶν μάλιστα δεῖται πόλεμος , ταῦτα πάντα παρ’ ἡμῖν μετὰ πολλοῦ τοῦ κρείττονος , ἐάσω . ἀλλ’ ἐκεῖνο ἂν ἐροίμην ἡδέως ὑμᾶς , πότερον νοῦν ἔχοντας κεκλήκατε συμμάχους ἢ οὔ ; εἰ μὲν οὖν ἀποπλήκτους καὶ τετυφωμένους , εὐχῆς ἂν εἴη τοῖς τοιούτοις προσπολεμεῖν · εἰ δὲ σώφρονας καὶ λογίζεσθαι δυναμένους , πῶς | ὑπακούσονται καλούντων εἰδό - τες ὧς ὑπὲρ τῶν ἀδίκων μαχοῦνται ; καὶ πῶς κύρια ταῦτα καταστήσουσιν ὧν , εἴπερ φρονοῦσι , κατηγοροῦσι ;
Lemmas: ὡς μέν οὖν ἰσχύς ἀγαθός ἐν πόλεμος καί ὡς εὐβουλία μείζων ἰσχύω χείρ πολ - λακίς καί ὅς , εἰμί καί χείρ μάλιστα δήω πόλεμος , οὗτος πᾶς παρά ἐγώ μετά πολύς ὁ ἀγαθός , ἐάω . ἀλλά ἐκεῖνος εἄν εἴρω ἡδύς σύ , πότερος νόος ἔχω καλέω σύμμαχος ἢ οὖον ; εἰμί μέν οὖν ἀπόπληκτος καί τυφόω , εὐχή εἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος προσπολεμέω · εἰμί δέ σώφρων καί λογίζομαι δύναμαι , πῶς | ὑπακούω καλέω οἶδα - αἱρέω ὅς ὑπέρ ὁ ἄδικος μάχομαι ; καί πῶς κύριος οὗτος καθίστημι ὅς , εἴπερ φρονέω , κατηγορέω ;
libanius.declamatio-4 53
δύο γὰρ ἅπαντας ἀνθρώπους ἐπὶ τοὺς πολέμους παρακαλεῖν πέφυκεν , ἢ τὸ προειδέναι τὴν ῥοπὴν ἐφ’ ἑαυτοὺς ἥξουσαν ἢ τὸ τὴν ὑπόθεσιν εἶναι τῶν κιν - δύνων θαυμαστήν , καὶ νῦν μὲν τὸ κέρδος διώκοντες , νῦν δὲ τὴν φιλοτιμίαν θηρεύοντες ἀξιόχρεως προφά - σεῖς ὑποκεῖσθαι τῷ πολέμῳ νομίζουσι . τούτων δὲ οὐδέτερον ὁ παρὼν πόλεμος τοῖς γε μεθ’ ὑμῶν ἐσο - μένοις προδείκνυσιν , ὥστε ἢ τὴν ἀρχὴν οὐχ ὑπακού - σονται νοῦν ἔχοντες ἢ τῇ παρουσίᾳ τὴν ἄνοιαν ἐπι - δείξουσι .
Lemmas: δύο γάρ ἅπας ἄνθρωπος ἐπί ὁ πόλεμος παρακαλέω φύω , ἢ ὁ πρόοιδα ὁ ῥοπή ἐπί ἑαυτοῦ ἥκω ἢ ὁ ὁ ὑπόθεσις εἰμί ὁ κίς - δύο θαυμαστός , καί νῦν μέν ὁ κέρδος διώκω , νῦν δέ ὁ φιλοτιμία θηρεύω ἀξιόχρεως προφάω - σείω ὑπόκειμαι ὁ πόλεμος νομίζω . οὗτος δέ οὐδέτερος ὁ πάρειμι πόλεμος ὁ γε μετά σύ εἰμί - μένω προδείκνυμι , ὥστε ἢ ὁ ἀρχή οὐ ὑπακούω - σοντ νόος ἔχω ἢ ὁ παρουσία ὁ ἄνοια ἐπι - δείκνυμι .
libanius.declamatio-4 54
χωρὶς δὲ τούτων ἡμεῖς μὲν ἀθρόοι συν - τεταγμένοι κατήρκαμεν καὶ τοῖς βασιλεῦσι τὰ τῶν συμμάχων οὐκ ἐν ἐλπίσιν ἐστίν , ἀλλὰ τοσούτους ἦλθον ἄγοντες ὥστε , εἰ Τροίας μόνης ἀποπειρᾶσθαι δεή - σειε , πολλοὺς ἂν οὐκ ἔχειν εἰς ὅ,τι χρήσαιντο σφίσιν αὐτοῖς μικροτέρου τοῦ ἔργου καθεστῶτος τῆς τῶν ἐπελθόντων χειρός · ὑμῖν δέ , εἴ τινες ἄρα καὶ βοηθοῖεν , οἱ μὲν θᾶττον ἴσως , οἶ δὲ σχολαιότερον ἥξουσιν , ὅσον ἕτερος ἑτέρου κατὰ τὸν τόπον ἀφέστηκε , τοσοῦτον ὑστερίζων κατὰ τὸν χρόνον .
Lemmas: Χωρὶς δέ οὗτος ἐγώ μέν ἀθρόος σῦς - τάσσω καταίρω καί ὁ βασιλεύς ὁ ὁ σύμμαχος οὐ ἐν ἐλπίς εἰμί , ἀλλά τοσοῦτος ἔρχομαι ἄγω ὥστε , εἰμί Τροία μόνος ἀποπειράομαι δήω - σείω , πολύς εἄν οὐ ἔχω εἰς ὅστις χράω σφεῖς αὐτός μικρός ὁ ἔργον καθίστημι ὁ ὁ ἐπέρχομαι χείρ · σύ δέ , εἰμί τις ἄρα καί βοηθέω , ὁ μέν ταχύς ἴσως , οἶς δέ σχολαῖος ἥκω , ὅσος ἕτερος ἕτερος κατά ὁ τόπος ἀφίστημι , τοσοῦτος ὑστερίζω κατά ὁ χρόνος .
libanius.declamatio-4 55
ἂν οὖν ὑμεῖς μὲν ἀντιτείνητε πρὸς τὴν πρεσβείαν , οἱ δὲ βοηθήσοντες ὑμῖν μελλήσωσι , τοῖς δὲ Ἕλλησι λοιπὸν ᾖ τὰ ὅπλα προσαγαγεῖν , ἆρ᾿ οὐ κατόπιν , εἰ καὶ δυσχερὲς εἰπεῖν , τῶν πραγμάτων παρέσονται καὶ τοῦ καιροῦ τῆς ὠφελείας παρελθόντος ἐπὶ τὴν τῶν συμφορῶν | ἀφίξονται θέαν ; οὐ γὰρ δὴ ταύτην παρ᾿ ἡμῶν ἐπαγγελεῖτε τὴν χάριν οὐδέ γε πέμψαντες κήρυτκας ἐκεῖνα ἐρεῖτε , ὅτι ὦ βέλτιστοι , τί ἐπείγεσθε ; ἀναμείνατε Λυκίους ἡμῖν καὶ Παίονας ἐλθεῖν , ὥστε καὶ ἡμᾶς ἔχειν μεθ᾿ ὅσων παραταξόμεθα . 56 . Ἀλλὰ πάντα ἀφίημι ταῦτα καὶ θῶμεν ἢ πάντας ἤδη παρεῖναι τοὺς ἐπικούρους ὑμῖν ἢ καθεδεῖσθαι τοὺς Ἕλληνας ἀργοῦντας , ἕως ἂν εὐπορήσωσιν ἀντιπάλων · ἥξουσι πολλοὶ πολλαχόθεν συνδιασώσοντες Ἴλιον . οὐκοῦν τὸ μὲν πλῆθος ἴσον ἀμφοῖν , εἰ δοκεῖ , λογιζώμεθα , τὰς δ᾿ ἀρετὰς παραλλήλους θέντες ἐξετάσωμεν .
Lemmas: εἄν οὖν σύ μέν ἀντιτείνω πρός ὁ πρεσβεία , ὁ δέ βοηθέω σύ μέλλω , ὁ δέ Ἕλλην λοιπός εἰμί ὁ ὅπλον προσάγω , ἆρα οὖον κατόπιν , εἰμί καί δυσχερής εἶπον , ὁ πρᾶγμα πάρειμι καί ὁ καιρός ὁ ὠφέλεια παρέρχομαι ἐπί ὁ ὁ συμφορά | ἀφικνέομαι θέα ; οὖον γάρ δή οὗτος παρά ἐγώ ἐπαγγέλλω ὁ χάρις οὐδέ γε πέμπω κηρύσσω ἐκεῖνος εἴρω , ὅτι εἰμί ἀγαθός , τίς ἐπείγω ; ἀναμένω Λύκιος ἐγώ καί Παίων ἔρχομαι , ὥστε καί ἐγώ ἔχω μετά ὅσος παρατάσσω . 56 . ἀλλά πᾶς ἀφίημι οὗτος καί τίθημι ἢ πᾶς ἤδη πάρειμι ὁ ἐπίκουρος σύ ἢ καθέζομαι ὁ Ἕλλην ἀργέω , ἠώς εἄν εὐπορέω ἀντίπαλος · ἥκω πολύς πολλαχόθεν συνδιασῴζω Ἴλιον . οὐκοῦν ὁ μέν πλῆθος ἴσος ἄμφω , εἰμί δοκέω , λογίζομαι , ὁ δέ ἀρετή παράλληλος θέω ἐξετάζω .
libanius.declamatio-4 57
εἰ δὲ ὑπερ - βολῇ προσήκει χρῆσθαι , δεδόσθω μήτ’ Ἀχιλλέως μήτ’ Αἴαντος ἑκατέρου μήτε Διομήδους μήτ’ Ἰδομενέως , μὴ Τεύκρου , μὴ Σθενέλου , μὴ Μενεσθέως , ἐμαυτὸν γὰρ καὶ τοὺς βασιλεῖς ἀφήσω καὶ πολλοὺς ἄλλους καλοὺς κἀ - γαθοὺς στρατηγούς , δεδόσθω νῦν μηδενὸς εἶναι τού - των φαυλοτέρους ἐκείνους οἶς φατε πιστεύειν εἰς τὴν νίκην . ταῦτα κοινὰ θέντες τὴν ἀνάγκην σκεψώμεθα μεθ’ ἧς ἑκάτεροι τῶν ἔργων ἁψόμεθα .
Lemmas: εἰμί δέ ὑπερ - βολή προσήκω χράω , δίδωμι μήτε Ἀχιλλεύς μήτε Αἴας ἑκάτερος μήτε Διομήδης μήτε Ἰδομενεύς , μή Τεῦκρος , μή Σθένελος , μή Μενεσθεύς , ἐμαυτοῦ γάρ καί ὁ βασιλεύς ἀφίημι καί πολύς ἄλλος καλός καί - γηθέω στρατηγός , δίδωμι νῦν μηδείς εἰμί ὅς - ὁ φαῦλος ἐκεῖνος οἶς φημί πιστεύω εἰς ὁ Νίκη . οὗτος κοινός θέω ὁ ἀνάγκη σκέπτομαι μετά ὅς ἑκάτερος ὁ ἔργον ἅπτω .
libanius.declamatio-4 58
οὐκοῦν ἐκείνους μὲν ἄγει παράκλησις καὶ δέησις καὶ τὸ βού - λεσθαι Πριάμῳ χαρίζεσθαι , ἡμῖν δὲ τὸ μὲν βούλεσθαι χαρίζεσθαι τοῖς Ἀτρείδαις κοινὸν πρὸς ἐκείνους ἐστί , πρόσεστι δέ γε καὶ τὸ τῶν ὑπηκόων δίκαιον . ἐκείνοις μὲν γὰρ ἔξεστιν ὅσον βούλονται χαρισαμένοις μηκέτι τοῦ λοιποῦ πρὸς ἀνάγκην ταλαιπωρεῖσθαι , ὥστε καὶ τῆς ἐπι - κουρίας καὶ τῆς ἀναχωρήσεως ὅρος αὐτοῖς ἡ γνώμη · ἡμῖν δὲ ἡ προαίρεσις οὐχ ἕξει μεταβολήν , βεβαιοῦται γὰρ τῇ τῶν βασιλέων ἀνάγκη .
Lemmas: οὐκοῦν ἐκεῖνος μέν ἄγω παράκλησις καί δέησις καί ὁ βοῦς - λανθάνω Πρίαμος χαρίζομαι , ἐγώ δέ ὁ μέν βούλομαι χαρίζομαι ὁ Ἀτρείδης κοινός πρός ἐκεῖνος εἰμί , πρόσειμι δέ γε καί ὁ ὁ ὑπήκοος Δίκαιος . ἐκεῖνος μέν γάρ ἔξεστι ὅσος βούλομαι χαρίζω μηκέτι ὁ λοιπός πρός ἀνάγκη ταλαιπωρέω , ὥστε καί ὁ ἐπι - κουρίας καί ὁ ἀναχώρησις ὅρος αὐτός ὁ γνώμη · ἐγώ δέ ὁ προαίρεσις οὐ ἔχω μεταβολή , βεβαιόω γάρ ὁ ὁ βασιλεύς ἀνάγκη .
libanius.declamatio-4 59
τὸ δέ γε ἔτι τούτου μεῖζον , πολὺ γὰρ βελτίοσι τῶν Ἀτρειδῶν βασιλεῦσι καὶ ἰσχυ - ροτέροις ὁμολογίας δεδώκαμεν ἦ | μὴν ἐκπολιορ - κήσειν τοὺς ἀδικοῦντας τὸν Ἑλένῃ συνοικοῦντα , καὶ οὐδ’ ἂν εἰ σφόδρα βουλοίμεθα προκαταλῦσαι τὴν προ - θυμίαν ἡμῖν ἀκίνδυνον . τί δὲ τοῦτο ἔστιν ; ἔτι νέας οὔσης Ἑλένης κομιδῆ ἀνεῖπεν ὁ θεὸς ἔσεσθαί τινα περὶ τὸ γύναιον ταραχήν . ὡς οὖν πολλοὶ πολλαχόθεν οἱ κράτιστοι συνῆλθον μνηστεύοντες , ἔδοξεν ἔτι ἀδή - μέλλοντος τοῦ μέλλοντος ὄντος πίστιν ποιήσασθαι καὶ ὅρ - κους ἰσχυροὺς ἦ μὴν τοὺς ἀποτυγχάνοντας βοηθήσειν τῷ ληψομένῳ κατὰ τῶν ἀδικούντων . ᾤετο γὰρ ἕκαστος ἐν μετεώρῳ τοῦ πράγματος ὄντος αὑτῷ ταύτην ἀποτί - θεσθαι τὴν ὠφέλειαν .
Lemmas: ὁ δέ γε ἔτι οὗτος μείζων , πολύς γάρ ἀγαθός ὁ Ἀτρείδης βασιλεύς καί ἰσχύς - ροτερεω ὁμολογία δίδωμι εἰμί | μήv ἐκπολιορκέω - καίω ὁ ἀδικέω ὁ Ἑλένη συνοικέω , καί οὐδέ εἄν εἰμί σφόδρα βούλομαι προκαταλύω ὁ προ - θυμιάω ἐγώ ἀκίνδυνος . τίς δέ οὗτος εἰμί ; ἔτι νέος εἰμί Ἑλένη κομιδῇ ἀναλέγω ὁ θεός εἰμί τις περί ὁ γύναιον ταραχή . ὡς οὖν πολύς πολλαχόθεν ὁ ἀγαθός συνέρχομαι μνηστεύω , δοκέω ἔτι ἀδήν - μέλλω ὁ μέλλω εἰμί πίστις ποιέω καί Ὅρ - κα ἰσχυρός εἰμί μήv ὁ ἀποτυγχάνω βοηθέω ὁ λαμβάνω κατά ὁ ἀδικέω . οἴομαι γάρ ἕκαστος ἐν μετέωρος ὁ πρᾶγμα εἰμί ἑαυτοῦ οὗτος ἀποτί - τίθημι ὁ ὠφέλεια .
libanius.declamatio-4 60
καὶ νῦν ἡμᾶς ἐπὶ τὴν στρατείαν ἤγειρεν ὁ Ζεύς , ὁ Ἀπόλλων καὶ πάντες οἱ θεοί . καὶ λιπεῖν τὴν τάξιν οὐκ ἔνεστιν , εἰ μή τις μέλλει τὰς τῶν βαρβάρων χεῖρας φεύγων περιπεσεῖσθαι ταῖς τῶν θεῶν καὶ τὰ ὅπλα δεδιὼς πολεμήσειν τοῖς κρείττοσιν . ἆρα ὑμῖν δοκεῖ Πρίαμος παραπλησίους στρατιώτας συλλέγειν καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντας τοῦ μέχρι παντὸς κινδυνεύειν ἀνάγκην ; οὐ γὰρ εὔδηλον ὅτι , κὰν τὸ τυχὸν ἀντικρούσῃ , ταχέως μεμνήσονται τῆς οἰκείας οὐδενὸς ὄντος ὃ φοβερωτέραν ποιήσει τὴν ἀναχώρησιν τῆς μονῆς ; ἀλλ’ οὐ τά γε ἡμέτερα τοιαῦτα , ἀλλὰ τὸ μένοντας ἀποθνήσκειν μετριώτερον φαίνεται τοῦ μετ’ ἐπιορκίας σώζεσθαι . 61 . Φέρε δὴ καὶ τὰ λοιπὰ σκοπήσωμεν καὶ ὅπως εἰς ἄνισον πόλεμον ὑμᾶς αὐτοὺς ἐμβαλεῖν ἐπιθυμεῖτε ὑπ’ ὄψιν ἀγάγωμεν . οὐκοῦν ἡμῖν μὲν παῖδες καὶ γυναῖκες καὶ τὰ ἄλλα ἀγαθὰ πόρρω που τυγχάνει κείμενα ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος ἐν σκέπη τοῦ πολέμου κἄν , ὅ μὴ γένοιτο , σφαλῆναι I συμβαίη , τῆς χείρονος οὐ μεθέξουσι τύχης , ἀλλ’ ἐν τοῖς ἡμετέροις σώμασιν ὁ κίνδυνος ἵσταται · εἰ δὲ ὑμεῖς τι πταίσαιτε , τοῖς ὅλοις ἐπταικότες ἂν εἴητε καὶ δεῖ συναπολεῖσθαι τοῖς ἀποβαίνουσι τὸ τῆς πόλεως ἔδαφος .
Lemmas: καί νῦν ἐγώ ἐπί ὁ στρατεία ἐγείρω ὁ Ζεύς , ὁ Ἀπόλλων καί πᾶς ὁ θεός . καί λείπω ὁ τάξις οὐ ἔνειμι , εἰμί μή τις μέλλω ὁ ὁ βάρβαρος χείρ φεύγω περιπίπτω ὁ ὁ θεός καί ὁ ὅπλον δείδω πολεμέω ὁ ἀγαθός . ἆρα σύ δοκέω Πρίαμος παραπλήσιος στρατιώτης συλλέγω καί ὁ αὐτός ἔχω ὁ μέχρι πᾶς κινδυνεύω ἀνάγκη ; οὖον γάρ εὔδηλος ὅτι , κάν ὁ τυγχάνω ἀντικρούω , ταχέως μιμνήσκω ὁ οἰκεῖος οὐδείς εἰμί ὅς φοβερός ποιέω ὁ ἀναχώρησις ὁ μονή ; ἀλλά οὖον ὁ γε ἡμέτερος τοιοῦτος , ἀλλά ὁ μένω ἀποθνήσκω μέτριος φαίνω ὁ μετά ἐπιορκία σῴζω . 61 . φέρω δή καί ὁ λοιπάς σκοπέω καί ὅπως εἰς ἄνισος πόλεμος σύ αὐτός ἐμβάλλω ἐπιθυμέω ὑπό ὄψις ἄγω . οὐκοῦν ἐγώ μέν παῖς καί γυνή καί ὁ ἄλλος ἀγαθός πόρρω ποῦ τυγχάνω κεῖμαι ἐπί ὁ Ἑλλάς ἐν σκέπη ὁ πόλεμος ἄν , ὅς μή γίγνομαι , σφάλλω I συμβαίνω , ὁ χείρων οὖον μετέχω τυγχάνω , ἀλλά ἐν ὁ ἡμέτερος σῶμα ὁ κίνδυνος ἵστημι · εἰμί δέ σύ τίς πταίω , ὁ ὅλος πταίω εἄν εἰμί καί δεῖ συναπόλλυμι ὁ ἀποβαίνω ὁ ὁ πόλις ἔδαφος .