libanius.declamatio-4 3
ὑπὲρ μὲν οὖν τούτου ταύτην ἔχειν τὴν γνώμην ἄξιον , δεῖ δὲ ὑμᾶς μηδὲ τοὺς ὑπὲρ τοῦ πράγ - ματος λόγους ἡγεῖσθαι φορτικούς , ὅπως ἂν γίγνωνται . καὶ γὰρ εἰ μὲν ἀναγκαῖον ἦν τὴν ψῆφον εὐθὺς ἕπεσθαι τοῖς εἰρημένοις , καλῶς ἄν τις ἐδυσχέραινε τὴν ἀκρό - ἄσιν ὡς ἂν ὑπ’ αὐτῆς ἀφαιρούμενος ἃ ἂν προαιρῆται κυρῶσαι · ἐπεὶ δὲ τὸ μὲν εἰπεῖν τῶν πρέσβεων , ἡ δὲ ὑπὲρ τοῦ παντὸς γνῶσις ἐν ὑμῖν , οὐδὲν ἂν δήπου βλάβος εἴη διὰ τέλους ἀκούσασι πρᾶξαι τὸ παριστά - μενον . 4 . Τοῖς μὲν οὖν ἄλλοις ἅπασιν ὅσοι | παρ’ οὕς τινας ἦλθον πρεσβεύοντες τὸ μὴ τυχεῖν ὑπὲρ ὧν ἀφί - κοντο τῶν ἐσχάτων ἀτυχημάτων εἶναι δοκεῖ , ἡμῖν δέ , ὡς ἔοικε , τό τε διαπράξασθαι περὶ ὧν ἀπεστάλμεθα τῶν ἡδίστων ἐστὶ καὶ τὸ διακενῆς ἀπελθεῖν οὐδὲν λυπηρόν . τὸ μὲν γὰρ πρότερον πραγμάτων ἡμᾶς ἀπαλ - λάττειν φαίνεται καὶ διατριβῆς , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ μειζόνων ἔργων ἐλπὶς ὕπεστιν . ὡς οὖν ὑπὲρ ὑμῶν ὄντος μᾶλλον ἢ ἡμῶν τοῦ συλλόγου καὶ προσέχοντες ἀκούσατε καὶ τὴν ἐξέτασιν μὴ πρὸς τὸ ἥδιστον μᾶλλον ἢ τἀληθὲς ποιήσασθε . 5 . Παλαί’ μὲν οὖν , ὦ Τρῶες , πρὸς τὴν Ἀλεξάνδρου γνώμην τὸ κοινὸν τῆς πόλεως ἦθος ἐξετάζοντες κακί - στους ἀπάντων ἀνθρώπων , δότε γὰρ εἰπεῖν μετ’ ἐξου - σίας , καὶ δυσσεβεστάτους ἐνομίζομεν καὶ πάντων ὠμο - τάτους βαρβάρων · νῦν δέ γε πεῖραν ὑμῶν καὶ τῶν ὑμετέρων νομίμων λαμβάνοντες καὶ συνηθείας καὶ τάξεως καὶ τῶν ἄλλων οἷς γνωρίζεται πόλεως τρόπος τὴν μὲν κοινὴν ὑμῶν προαίρεσιν ἀγάμεθα , ἕνα δὲ γενέσθαι φαῦλον ἐν πόλει δεξιῶς ἐχούσῃ θαυμαστὸν οὐδὲν ἡγούμεθα , ἐπεὶ κἀν τοῖς Ἕλλησιν αὐτοῖς ἐν ταῖς εὐνομουμέναις τῶν πόλεων εὕροις ἄν τινα τὸν αὑτοῦ βίον ἐναντίως τῷ κοινῷ καταστησάμενον σχήματι , διό - περ καὶ κολάζεται νόμῳ . ἀλλ’ οὐ τῶν πόλεων , οἶμαι , ταῦτα κατηγορήματα , τοῦ δὲ πεποιηκότος ἀδικήματα .
Lemmas: ὑπέρ μέν οὖν οὗτος οὗτος ἔχω ὁ γνώμη ἄξιος , δεῖ δέ σύ μηδέ ὁ ὑπέρ ὁ πράγ - μα λόγος ἡγέομαι φορτικός , ὅπως εἄν γίγνομαι . καί γάρ εἰμί μέν ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ψῆφος εὐθύς ἕπω ὁ εἴρω , καλῶς ἄν τις δυσχεραίνω ὁ άκρος - ἄσις ὡς εἄν ὑπό αὐτός ἀφαιρέω ὁ εἄν προαιρέω κυρόω · ἐπεί δέ ὁ μέν εἶπον ὁ πρέσβυς , ὁ δέ ὑπέρ ὁ πᾶς γνῶσις ἐν σύ , οὐδείς εἄν δήπου βλάβη εἰμί διά τέλος ἀκούω πράσσω ὁ παριστά - μένω . 4 . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἅπας ὅσος | παρά ὅς τις ἔρχομαι πρεσβεύω ὁ μή τυγχάνω ὑπέρ ὅς ἀφί - Κόντο ὁ ἔσχατος ἀτύχημα εἰμί δοκέω , ἐγώ δέ , ὡς ἔοικα , ὁ τε διαπράσσω περί ὅς ἀποστέλλω ὁ ἡδύς εἰμί καί ὁ διακενῆς ἀπέρχομαι οὐδείς λυπηρός . ὁ μέν γάρ πρότερος πρᾶγμα ἐγώ Απάλ - λανθάνω φαίνω καί διατριβή , ἐν δέ ὁ δύο μείζων ἔργον Ἐλπὶς ὕπειμι . ὡς οὖν ὑπέρ σύ εἰμί μᾶλλον ἢ ἐγώ ὁ σύλλογος καί προσέχω ἀκούω καί ὁ ἐξέτασις μή πρός ὁ ἡδύς μᾶλλον ἢ ἀληθής ποιέω . 5 . παλαιός μέν οὖν , εἰμί Τρώς , πρός ὁ Ἀλέξανδρος γνώμη ὁ κοινός ὁ πόλις ἦθος ἐξετάζω κακί - στος ἀπαντάω ἄνθρωπος , δίδωμι γάρ εἶπον μετά ἔξω - σία , καί δυσσεβής νομίζω καί πᾶς ώμος - ὅς βάρβαρος · νῦν δέ γε πείρω σύ καί ὁ ὑμέτερος νόμιμος λαμβάνω καί συνήθεια καί τάξις καί ὁ ἄλλος ὅς γνωρίζω πόλις τρόπος ὁ μέν κοινός σύ προαίρεσις ἄγαμαι , εἷς δέ γίγνομαι φαῦλος ἐν πόλις δεξιός ἔχω θαυμαστός οὐδείς ἡγέομαι , ἐπεί ἐν ὁ Ἕλλην αὐτός ἐν ὁ εὐνομέομαι ὁ πόλις εὑρίσκω ἄν τις ὁ αὐτός βίος ἐναντίος ὁ κοινός καθίστημι σχῆμα , διό - περ καί κολάζω νόμος . ἀλλά οὖον ὁ πόλις , οἴομαι , οὗτος κατηγόρημα , ὁ δέ ποιέω ἀδίκημα .