libanius.declamatio-4 16
τούτοις μέντοι τοῖς λόγοις οὐ συμβαίνει τὸ συμπράττειν Ἀλεξάνδρῳ καὶ συναγωνί - ζεσθαι πρὸς τὸ μηδὲ παύσασθαι τῶν ἀδικημάτων ποτέ . εἰ μὲν γὰρ ἐπαινεῖτε τὸν ἄνθρωπον , τί οὐ μιμεῖσθε ; εἰ δὲ καταμέμφεσθε ἴ’ τί οὐ κωλύετε ; οὐ γὰρ δήπου λόγον ἔχον ἐστὶ ταῦτα διαφυλάττειν εἰς τέλος ἃ μηδὲ γενέσθαι τὴν ἀρχὴν | βέλτιον ἦν . ἢ τὴν μὲν ἁρ - παγὴν αἰτιασόμεθα , τὸ δὲ μηδ’ ἀποδοῦναι βούλεσθαι τοῦτο θαυμασόμεθα ; 17 . Ὅλως δέ , εἴ τις ἀκριβῶς λογίζεσθαι βού - λοιτο , οὐ Μενέλεως ἠδίκηται μόνος ἐν τοῖς τετολ - μημένοις , ἀλλὰ καὶ τὰ κράτιστα τῶν ἀνθρωπίνων συγκέχυται καὶ κεκίνηται . εἰ γὰρ Ἀντήνωρ ὁ βέλ - τιστος ἐνεθυμήθη πρὸς ἑαυτόν ὅτι νῦν ἐγὼ Με - νέλεων καὶ Ὀδυσσέα παρ’ ἐμαυτῷ καταλύειν ἀνέξομαι τὸν μὲν εἰς τὰ τιμιώτατα βεβλαμμέ - νον , τὸν δὲ συνωργισμένον τῷ πεπονθότι ; ἂν οὖν ἀποχρήσωνται πρός τι τῶν δυσχερῶν τῇ παρ’ ἐμοὶ διατριβῇ , παρ’ ἡμῶν δὲ αὐτῶν ἔχουσι τῶν τοιούτων τὸ παράδειγμα , καλῶν γ’ ἂν εἴην ἀπολαύων ξενίων · εἰ ταῦτα διαλογισάμενος προσιόν - τας ἀπήλαυνε καὶ μηδαμῆ προσίετο , ἀρ’ οὐκ ἂν ἦν θέαμα δεινὸν καὶ πάντων ἐλεεινότατον ἄνδρας ξένους ἠδικηκότας οὐδὲν ἐπ’ ἀγορᾶς κυλινδεῖσθαι ; οἶμαι γὰρ ἂν καὶ τοὺς ἄλλους τοῦτον μιμήσασθαι τῷ φόβῳ τῶν πεπραγμένων πρὸς ἀπιστίαν ἀγομένους . ταῦτα τοίνυν τὸ μὲν Ἀλεξάνδρου μέρος ἂν συμβεβήκει , ἡ δὲ Ἀντή νορος καλοκἀγαθία κρείττων ἐφάνη τῆς ὑποψίας . 18 . Μάλιστα μὲν οὖν , ὦ Τρῶες , καὶ τὸ περὶ ὁτ’ ἰοῦν εἰς τὸν ὑποδεξάμενον ἁμαρτεῖν τῶν δεινοτάτων ἐστί , τῆς γὰρ αὐτῆς παροινίας ἀπόδειξιν ἔχει τὸ προαττό - μενον ἅπαν , ἴως ἂν ἐκβαίνῃ τὸ προσῆκον , Ἀλέξανδρος δὲ παρανομεῖν ἐπιχειρήσας ἐν τῷ μεγίστῳ τὴν παρανομίαν ἔδειξεν . | οὐκ ἤρκει θεραπαίνας καὶ χρυσία καὶ ὅσα εἰς ἐσθῆτα φέρει λαβόντα οἴχεσθαι καὶ τούτοις ὁρίσαι τὰ ἀδικήματα , ἀλλ᾿ ἐπὶ τὸ γύναιον ἐπι - θυμίαν ἀκόλαστον ἐκίνησε καὶ τοῖς αὐτοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦτον μὲν δεξιούμενος , τὴν δὲ Ἑλένην εἶδεν ἐφ᾿ ὕβρει .
Lemmas: οὗτος μέντοι ὁ λόγος οὖον συμβαίνω ὁ συμπράσσω Ἀλέξανδρος καί συνάγω - ζω πρός ὁ μηδέ παύω ὁ ἀδίκημα ποτός . εἰμί μέν γάρ ἐπαινέω ὁ ἄνθρωπος , τίς οὖον μιμέομαι ; εἰμί δέ καταμέμφομαι εἷς τίς οὖον κωλύω ; οὖον γάρ δήπου λόγος ἔχω εἰμί οὗτος διαφυλάσσω εἰς τέλος ὁ μηδέ γίγνομαι ὁ ἀρχή | ἀγαθός εἰμί . ἢ ὁ μέν ἄρα - πήγνυμι αἰτιάομαι , ὁ δέ μηδέ ἀποδίδωμι βούλομαι οὗτος θαυμάζω ; 17 . ὅλος δέ , εἰμί τις ἀκριβῶς λογίζομαι βοῦς - λοιτο , οὖον Μενέλαος ἀδικέω μόνος ἐν ὁ τολ - μαίνομαι , ἀλλά καί ὁ ἀγαθός ὁ ἀνθρώπινος συγχέω καί κινέω . εἰμί γάρ Ἀντήνωρ ὁ Βέλ - τιστος ἐνθυμέομαι πρός ἑαυτοῦ ὅτι νῦν ἐγώ ἐγώ - νέλεων καί Ὀδυσσεύς παρά ἐμαυτοῦ καταλύω ἀνέχω ὁ μέν εἰς ὁ τίμιος βεβλαμμέ - νοῦς , ὁ δέ συνοργίζομαι ὁ πάσχω ; εἄν οὖν ἀποχράω πρός τίς ὁ δυσχερής ὁ παρά ἐγώ διατριβή , παρά ἐγώ δέ αὐτός ἔχω ὁ τοιοῦτος ὁ παράδειγμα , καλός γε εἄν εἰμί ἀπολαύω ξένιος · εἰμί οὗτος διαλογίζομαι πρόσειμι - ὅς ἀπελαύνω καί μηδαμῆ προσίημι , ἀρά οὐ εἄν εἰμί θέαμα δεινός καί πᾶς ἐλεεινός ἀνήρ ξένος ἀδικέω οὐδείς ἐπί ἀγορά κυλινδέω ; οἴομαι γάρ εἄν καί ὁ ἄλλος οὗτος μιμέομαι ὁ φόβος ὁ πράσσω πρός ἀπιστία ἄγω . οὗτος τοίνυν ὁ μέν Ἀλέξανδρος μέρος εἄν συμβαίνω , ὁ δέ ἄντη νορος καλοκἀγαθία ἀγαθός φαίνω ὁ ὑποψία . 18 . μάλιστα μέν οὖν , εἰμί Τρώς , καί ὁ περί ὅτι Ιούνιος εἰς ὁ ὑποδείκνυμι ἁμαρτάνω ὁ δεινός εἰμί , ὁ γάρ αὐτός παροινία ἀπόδειξις ἔχω ὁ πρόατος - μένω ἅπας , ἴωσις εἄν ἐκβαίνω ὁ προσήκω , Ἀλέξανδρος δέ παρανομέω ἐπιχειρέω ἐν ὁ μέγας ὁ παρανομία δείκνυμι . | οὐ ἀρκέω θεράπαινα καί χρυσίον καί ὅσος εἰς ἐσθής φέρω λαμβάνω οἴχομαι καί οὗτος ὁρίζω ὁ ἀδίκημα , ἀλλά ἐπί ὁ γύναιον ἐπι - θυμιάω ἀκόλαστος κινέω καί ὁ αὐτός ὀφθαλμός οὗτος μέν δεξιόομαι , ὁ δέ Ἑλένη ὁράω ἐπί ὕβρις .