ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-39 1
επειδὴ τῆς τῶν νέων εὐκοσμίας πεφροντι - RIV 568 κεναὶ φησὶν ὁ πατὴρ διὰ τοῦ νόμου , δέξασθε καὶ παρ’ ἐμοῦ νόμον μετριωτέρους δυνάμενον ἡμῖν καταστῆσαι τοὺς μοιχούς . δεῖ δὲ ὑμᾶς καὶ τοῦτον νομίσαι τίθεσθαι παρὰ τοῦ πατρός . ὁ γὰρ τά τε ἄλλα με πεπαιδευκὼς καὶ τὴν γνώμην οὕτω μοι παρασκευάσας ὥστ’ ἤδη καὶ νόμους ὑπὲρ γάμων ἐπιχειρεῖν εἰσφέρειν πῶς οὐκ ἂν εἰκότως αἴτιος εἶναι δοκοίη τῶν ὑπ’ ἐμοῦ τήμερον γιγνομένων ;
Lemmas: ἐπειδή ὁ ὁ νέος εὐκοσμία φράζω - RIV 568 κενός φημί ὁ πατήρ διά ὁ νόμος , δέχομαι καί παρά ἐγώ νόμος μέτριος δύναμαι ἐγώ καθίστημι ὁ μοιχός . δέω δέ σύ καί οὗτος νομίζω τίθημι παρά ὁ πατέρας . ὁ γάρ ὁ τε ἄλλος ἐγώ παιδεύω καί ὁ γνώμη οὕτως ἐγώ παρασκευάζω ὥστε ἤδη καί νόμος ὑπέρ γάμος ἐπιχειρέω εἰσφέρω πῶς οὐ ἄν ἔοικα αἴτιος ἔρχομαι δοκέω ὁ ὑπό ἐγώ σήμερον γίγνομαι ;
libanius.declamatio-39 2
ὃ καὶ θαυμάσαι τις ἂν εἰ συναγωνί - ζεσθαι τῷ παιδὶ δέον καὶ τὸν νόμον ἐπαινεῖν καὶ συμπράττειν ὅπως ἔσται κύριος , | ὁ δ’ ὥσπερ ἀδι - κούμενος ἢ μὴ κοινωνήσων μοι τῆς δόξης ἐναντιωσό - μένος ἥκει καὶ ταῦτα πάντων τῶν ἐμῶν καὶ μικρῶν καὶ μεγάλων ὁμοίως μετεσχηκώς .
Lemmas: ὁ καί θαυμάζω τις ἄν εἰμί συνάγω - ζω ὁ παῖς δέω καί ὁ νόμος ἐπαινέω καί συμπράσσω ὅπως εἰμί κύριος , | ὁ δέ ὥσπερ ἀς - κέω ἢ μή κοινωνέω ἐγώ ὁ δόξα ἐναντιόομαι - μένος ἥκω καί οὗτος πᾶς ὁ ἐμός καί μικρός καί μέγας ὅμοιος μετέχω .
libanius.declamatio-39 3
πάλαι μὲν οὖν διενοούμην , ὦ ἄνδρες δικασταί , τουτονὶ θεῖναι τὸν νόμον , ἀφ’ οὗ τὴν γυναῖκα ταύτην ἢν ἔχομεν ὁ πατὴρ ἡμῖν εἰς τὴν οἰκίαν εἰσήγαγεν · ὁ δὲ πολλὰ δὴ πολλα - χοῦ βλάπτων τοὺς νεωτέρους ὄκνος πολύν τινά μοι χρόνον ἐν τῷ μέλλειν κατανάλωσεν . ὡς δὲ εἶδον τὸν πατέρα τῷ νόμῳ τοὺς μὲν δικαστὰς ἀκύρους τῶν παί - δῶν πεποιηκότα , τοῖς γονεῦσι δὲ τὴν ἐκείνων ἐπιτρἐ - ποντα σφαγήν , οὕτως ἤδη καὶ αὐτὸς παρεκλήθην εἰς μέσον ἐνεγκεῖν ἃ πάλαι βουλόμενος ἀνεβαλλόμην . ὅν γὰρ καὶ μηδενὸς τοιούτου προεισενηνεγμένου νόμου δικαίως ἂν ὑπὲρ σωφροσύνης ἔθεσθε , τοῦτον ἡγούμην ὑμᾶς ἑτοιμότερον προσήσεσθαι διδόντα τοῖς γεγαμη - κόσι κατὰ τῶν μοιχῶν ἃ τοῖς γονεῦσι κατὰ τῶν παί - δων δεδώκατε . 4 . Τὰ μὲν οὖν ἄλλα πιστεύω τὸν νόμον εὖ ἔχειν δόξειν , φοβοῦμαι δὲ ἕν , ὦ ἄνδρες δικασταί , μόνον μὴ τὸ τὸν μὲν γράφοντα νέον τε εἶναι καὶ παῖδα , τὸν δὲ ἀντιλέγοντα πρεσβύτερόν τε καὶ πατέρα βλάβη γένηται τοῖς ὀρθῶς γεγραμμένοις . ἀλλ’ εἰ μὲν μὴ πολλοὺς μὲν ἤδη πρεσβυτέρους ἐωράκειτε τὰ τῶν νέων ἀμαρτάνον - τας , πολλοὺς δὲ νεωτέρους πολλῶν ἄμεινον πρεσβυτέ - ρων εὑρηκότας τὸ δέον , καλῶς ἂν ἐποιεῖσθε τὸν χρό - νον κριτήν · ἐπεὶ δὲ αἰ φύσεις ἰσχυρότεραι τοῦ τῶν ἐτῶν ἀριθμοῦ , τί θαυμαστὸν εἰ καὶ πατὴρ ἐκφέρεται τοῦ προσήκοντος καὶ παῖς λέγει τι βέλτιον ;
Lemmas: πάλαι μέν οὖν διανοέω , ὦ ἀνήρ δικαστής , οὗτος τίθημι ὁ νόμος , ἀπό ὅς ὁ γυνή οὗτος εἄν ἔχω ὁ πατήρ ἐγώ εἰς ὁ οἰκία εἰσάγω · ὁ δέ πολύς δή πολύς - χόω βλάπτω ὁ νέος ὄκνος πολύς τις ἐγώ χρόνος ἐν ὁ μέλλω καταναλίσκω . ὡς δέ ὁράω ὁ πατέρας ὁ νόμος ὁ μέν δικαστής ἄκυρος ὁ παῖς - δέω ποιέω , ὁ γονεύς δέ ὁ ἐκεῖνος πιτρός - πω σφαγή , οὕτως ἤδη καί αὐτός παρακαλέω εἰς μέσος φέρω ὅς πάλαι βούλομαι ἀναβάλλω . ὅς γάρ καί μηδείς τοιοῦτος προεισφέρω νόμος δίκαιος ἄν ὑπέρ σωφροσύνη τίθημι , οὗτος ἡγέομαι σύ ἑτοῖμος προσίημι δίδωμι ὁ γαμέω - Κόσι κατά ὁ μοιχός ὅς ὁ γονεύς κατά ὁ παῖς - δήω δίδωμι . 4 . ὁ μέν οὖν ἄλλος πιστεύω ὁ νόμος εὖ ἔχω δοκέω , φοβέω δέ εἷς , ὦ ἀνήρ δικαστής , μόνος μή ὁ ὁ μέν γράφω νέος τε ἔρχομαι καί παῖς , ὁ δέ ἀντιλέγω πρέσβυς τε καί πατέρας βλάβη γίγνομαι ὁ ὀρθός γράφω . ἀλλά εἰμί μέν μή πολύς μέν ἤδη πρεσβύτερος ὁράω ὁ ὁ νέος ἁμαρτάνω - της , πολύς δέ νέος πολύς ἀγαθός πρεσβυτέ - ῥόος εὑρίσκω ὁ δέω , καλός ἄν ποιέω ὁ χρώς - νος κριτής · ἐπεί δέ ὁ φύσις ἰσχυρός ὁ ὁ ἔτος ἀριθμός , τίς θαυμαστός εἰμί καί πατήρ ἐκφέρω ὁ προσήκω καί παῖς λέγω τίς ἀγαθός ;
libanius.declamatio-39 5
εἰ μὲν οὖν μὴ τὴν χείρω μοι δόξαν ὁ πατὴρ κατεσκευάκει διὰ τοῦ νόμου , τὸν ἐμὸν | τοῦτον εὐθὺς ἂν ἐπεχείρουν λυσιτελοῦντα δεικνύειν · ἐπεὶ δὲ εἰς ἐμέ τι - νες ἐβλέπετε τούτου νομοθετοῦντος καὶ τοιοῦτος ἐνίους , ὡς εἰκός , εἰσήρχετο λογισμός , ὅτι οὗτος μέντοι τὸν παῖδα πονηρὸν εἰς αὑτὸν εὑρηκὼς αὐτὸς ἐπιθυμεῖ κτεῖ - ναι καὶ τοῦτο ἐσπούδακεν , οὐ τοῖς ἄλλοις ἐπικουρῆσαι πατράσιν , ἀλλ’ αὑτῷ χαρίσασθαι μιαροῦ παιδὸς σφα - γῆν , φέρε ὑμῖν ἀπολογήσωμαι μάρτυρι τῷ πατρὶ χρώ - μένος . 6 . Ἔπεμπές με , ὦ πάτερ , νέον ὄντα κομιδῆ παρὰ τοὺς διδασκάλους . ἐνταῦθα ἔλαβόν τινα αἰτίαν ὧν οἶ πολλοί ; κατῄσχυνά σε τοῖς ἐμαυτοῦ πράγμασιν ; οὐ δῆτα . μετὰ ταῦτα τῆς μητρὸς ἀποθανούσης , ἦς ζώσης οὐκ ἄν ποτε τοῦτον ἔθηκας τὸν νόμον , ἐκώλυε γὰρ ἄν , ἠπείχθην πρὸς γάμον ; ἐμνήσθην σοι περὶ γυναι - κός , ὧς ἄν τις , ἀφέλκων ἐμαυτὸν τῆς μετὰ σοῦ διαί - της ; οὐδὲ τοῦτο .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν μή ὁ χείρων ἐγώ δόξα ὁ πατήρ κατασκευάζω διά ὁ νόμος , ὁ ἐμός | οὗτος εὐθύς ἄν ἐπιχειρέω λυσιτελέω δείκνυμι · ἐπεί δέ εἰς ἐγώ τίς - νεσκαφέ βλέπω οὗτος νομοθετέω καί τοιοῦτος ἔνιοι , ὡς ἔοικα , εἰσέρχομαι λογισμός , ὅτι οὗτος μέντοι ὁ παῖς πονηρός εἰς ἑαυτοῦ εὑρίσκω αὐτός ἐπιθυμέω κτάομαι - νω καί οὗτος σπουδάζω , οὐ ὁ ἄλλος ἐπικουρέω πατήρ , ἀλλά ἑαυτοῦ χαρίζομαι μιαρός παῖς σφός - γῆ , φέρω σύ ἀπολογέομαι μάρτυς ὁ πατήρ χράομαι - μένος . 6 . πέμπω ἐγώ , ὦ πατέρας , νέος εἰμί κομιδῇ παρά ὁ διδάσκαλος . ἐνταῦθα λαμβάνω τις αἰτία ὅς οἶς πολύς ; καταισχύνω σύ ὁ ἐμαυτοῦ πρᾶγμα ; οὐ δῆτα . μετά οὗτος ὁ μήτηρ ἀποθνῄσκω , ὅς ζάω οὐ ἄν ποτέ οὗτος τίθημι ὁ νόμος , κωλύω γάρ ἄν , ἐπείγω πρός γάμος ; μιμνήσκω σύ περί γυνή - γυνή , ὅς ἄν τις , ἀφέλκω ἐμαυτοῦ ὁ μετά σύ διά - τις ; οὐδέ οὗτος .
libanius.declamatio-39 7
ἀλλ’ ὁ μὲν ἐνάγων με πρὸς γάμον οὗτος ἦν , 09 ἄνδρες δικασταί , καὶ λέγων · γυναικὸς ἡμῖν , ὦ παῖ , δεῖ , γυναικὸς ἥ τῶν τε ἔνδον ἐπι - μελήσεται καὶ τὴν ἐπὶ τῇ μητρί σου λύπην κατα - παύσει πληροῦσά μοι τἀκείνης καὶ καθιστᾶσά πως τὴν οἰκίαν εἰς τὴν προτέραν τάξιν . ἐγὼ δ’ ἀνερυθριῶν ἔλεγον ὅτι ταῦτα ἕξει μὲν οὕτως ὅπως ἂν αὐτὸς ἐθέλῃς , δεῖ δὲ ἴσως οὐχ οὕτω ταχέως γαμεῖν οὐδὲ πενθοῦντας ἔτι δεῖπνα παρασκευά - ζειν καὶ κρατῆρας ἱστάναι καὶ δαιτυμόνας συγ - καλεῖν καὶ ὑμέναιον ᾄδειν . ὁ δὲ ληρεῖν με ἔφη , δεῖν γὰρ ἤδη τὴν ἀντ’ ἐκείνης ἐσομένην εἰσελθεῖν .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ενάγων ἐγώ πρός γάμος οὗτος εἰμί , 09 ἀνήρ δικαστής , καί λέγω · γυνή ἐγώ , ὦ παῖς , δέω , γυνή ὅς ὁ τε ἔνδον ἐπι - μέλω καί ὁ ἐπί ὁ μήτηρ σύ λύπη κατά - παύω πληρόω ἐγώ ἐκεῖνος καί καθίστημι πως ὁ οἰκία εἰς ὁ πρότερος τάξις . ἐγώ δέ ἀνερυθριάω λέγω ὅτι οὗτος ἔχω μέν οὕτως ὅπως ἄν αὐτός ἐθέλω , δέω δέ ἴσως οὐ οὕτως ταχέως γαμέω οὐδέ πενθέω ἔτι δεῖπνον παρασκευή - ζέω καί κρατήρ ἵστημι καί δαιτυμών συγ - καλέω καί ὑμέναιος ᾁδω . ὁ δέ ληρέω ἐγώ φημί , δεῖ γάρ ἤδη ὁ ἀντί ἐκεῖνος εἰμί εἰσέρχομαι .
libanius.declamatio-39 8
εἶξα , 03 ἄνδρες δικασταί , καὶ συνεχώρησα καίτοι σαφῶς ἐπιστάμενος ὅτι τὸ πρᾶγμα τοῦτο , ὁ γάμος , πολλοῖς πολλῶν καὶ μεγάλων αἴτιον κατέστη κακῶν . οἱ μοιχοὶ γάρ , ὦ πάτερ , καθ’ ὧν νῦν ἐγὼ νομοθετῶ , μυρίοι καὶ οὓς οὐκ ἂν ᾠήθης ἥψαντο εὐνῆς ἀλλοτρίας , καὶ οἱ φυλάττειν δίκαιοι πολλάκις αὐτοὶ διέφθειραν . | καὶ τοῦτο τὸ δέος ἔτι νέος ὢν ἐλάμβανον παρὰ τῶν ποιητῶν καὶ τί ἂν σοι διηγοίμην ; οἶσθα γὰρ ἃ λέγουσιν . ἀλλ’ ὅμως κινδυνεύειν ᾑρούμην ἐν τῷ τοῦ μέλλοντος ἀδήλῳ μᾶλλον ἢ τῇ τοῦ πατ·ρὸς ἐπιθυμίᾳ μάχεσθαι .
Lemmas: εἴκω , 03 ἀνήρ δικαστής , καί συγχωρέω καίτοι σαφής ἐπίσταμαι ὅτι ὁ πρᾶγμα οὗτος , ὁ γάμος , πολύς πολύς καί μέγας αἴτιος καθίστημι κακός . ὁ μοιχός γάρ , ὦ πατέρας , κατά ὅς νῦν ἐγώ νομοθετέω , μύριοι καί ὅς οὐ ἄν οἴομαι ἅπτω εὐνή ἀλλότριος , καί ὁ φυλάσσω δίκαιος πολλάκις αὐτός διαφθείρω . | καί οὗτος ὁ δέος ἔτι νέος εἰμί λαμβάνω παρά ὁ ποιητής καί τίς ἄν σύ διηγέομαι ; οἶδα γάρ ὅς λέγω . ἀλλά ὅμως κινδυνεύω αἱρέω ἐν ὁ ὁ μέλλω ἄδηλος μᾶλλον ἢ ὁ ὁ πατρῷος ἐπιθυμία μάχομαι .
libanius.declamatio-39 9
ὡς τοίνυν ἐδέδοκτο γαμεῖν , οὐδ’ ἐν τοῖς ἐξῆς ἔστιν εἰπεῖν ὡς ἐγώ τι τοῦτον ἐλύπουν . οὐ γὰρ ὁ μὲν ἑτέραν ἐβούλετο λαμβάνειν , ἐγὼ δὲ ἄλλην οὐδ’ εἰς ἔριν ἦλθον αὐτῷ περὶ τούτων οὐδ’ ἐζυγομάχουν , τοσοῦτον δὲ ἠρόμην μόνον · ἐκ σωφρόνων δέ ἐστιν , ὦ πάτερ , καὶ μεμελέτηκε σωφρονεῖν ; ᾔδειν γάρ , ὦ ἄνδρες δικασταί , ὅτι τούτου μὲν τοῦ καλοῦ τος καὶ πενία γυναικὸς καὶ δυσείδεια κοῦφον καὶ ὅ τι ἂν εἴποι τις , ἀπόντος δὲ καὶ πλοῦτος καὶ ὥρα καὶ γένος οὐδὲ μικρὸν εἰς παραμυθίαν μέρος .
Lemmas: ὡς τοίνυν δοκέω γαμέω , οὐδέ ἐν ὁ ἑξῆς εἰμί λέγω ὡς ἐγώ τίς οὗτος λυπέω . οὐ γάρ ὁ μέν ἕτερος βούλομαι λαμβάνω , ἐγώ δέ ἄλλος οὐδέ εἰς ἔρις ἔρχομαι αὐτός περί οὗτος οὐδέ ζυγομαχέω , τοσοῦτος δέ ἔρομαι μόνος · ἐκ σώφρων δέ εἰμί , ὦ πατέρας , καί μελετάω σωφρονέω ; Ἠείδω γάρ , ὦ ἀνήρ δικαστής , ὅτι οὗτος μέν ὁ καλός ὅς καί πενία γυνή καί δυσείδεια κοῦφος καί ὁ τίς ἄν λέγω τις , ἄπειμι δέ καί πλοῦτος καί ὥρα καί γένος οὐδέ μικρός εἰς παραμυθία μέρος .
libanius.declamatio-39 10
τί γὰρ ἄν τις ἀγαθὸν ἀντιθείη τοσούτῳ κακῷ ; τῷ δ’ ἄν τις ἐνέγκαι τηλικαύτην πληγήν ; ἦ δεινὸν μὲν ἂν ἦν , εἰ καὶ λανθά - νεῖν ἐδύνατο , νῦν δ’ ἄμα τε πράττεται καὶ θρυλεῖται καὶ ὁ πρῶτος αἰσθόμενος ἄλλῳ μηνύει κἀκεῖνος ἑτέρῳ καὶ οὗτος ἄλλῳ . καὶ οὕτως ὁ λόγος εἰς ἀγορὰν ἐλθὼν ᾄδεται .
Lemmas: τίς γάρ ἄν τις ἀγαθός ἀντιτίθημι τοσοῦτος κακός ; ὁ δέ ἄν τις φέρω τηλικοῦτος πληγή ; εἰμί δεινός μέν ἄν εἰμί , εἰμί καί λανθά - νέος δύναμαι , νῦν δέ ἄμη τε πράσσω καί θρυλέω καί ὁ πρῶτος αἰσθάνομαι ἄλλος μηνύω ἐκεῖνος ἕτερος καί οὗτος ἄλλος . καί οὕτως ὁ λόγος εἰς ἀγορά ἔρχομαι ἀείδω .
libanius.declamatio-39 11
διὰ ταῦτα , ὦ ἄνδρες δικασταί , τῶν ἄλλων οὐδενὸς μνησθεὶς ὑπὲρ σωφροσύνης ἐδεόμην μανθά - νειν . ὁ δὲ ἄγριον εἰς ἐμὲ βλέψας ἐγώ φησι τούτων γέγονα δοκιμαστής , ἐγὼ τὴν κόρην οἶδα . θάρρει περὶ τῆς ἀρεσκούσης ἐμοί . ταῦτα ἀκούσας ἡσύχαζον καὶ ἄφωνος ἦν καὶ ἄμην δεῖν τῇ τούτου γνώμῃ γα - μεῖν . ἐλάβομεν τὴν νύμφην , ἠγάγομεν , εἴχομεν . ἆρ’ οὖν τι μετὰ ταῦτα ἠδίκουν ; εἰπάτω . 12 . Καὶ οὐ τῶν ἐμαυτοῦ γε μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν τῆς γυναικὸς πρὸς αὐτὸν ἔργων ἕτοιμος ἐγὼ ποιεῖσθαι τὴν ἐξέτασιν . οὐχ ὁμοίως ἀμφοῖν ἐπεμελήθη ; οὐχ ὥσπερ τῶν ἐμῶν , οὕτω καὶ τῶν σῶν ἐφρόντισε , τροφῆς , ἐσθῆ - τος , εὐνῆς ; οὐχ ἡδονῆς ἐκοινώνησέ σοι | καθάπερ ἡ μήτηρ πρότερον ; οὐκ εἰσιόντα ἔξωθεν προσιοῦσα ἐθεράπευσεν ; οὐκ ἐξιόντα προὔπεμψεν εὐχομένη ταχέως ἐπανελθεῖν ; οὐκ ἄδηλόν σοι κατέστησε τῆς ἐμῆς μη - τρὸς τὴν τελευτὴν πάντα ποιοῦσα τἀκείνης ;
Lemmas: διά οὗτος , ὦ ἀνήρ δικαστής , ὁ ἄλλος οὐδείς μιμνήσκω ὑπέρ σωφροσύνη δέω Μάνθα - νέος . ὁ δέ ἄγριος εἰς ἐγώ βλέπω ἐγώ φημί οὗτος γίνομαι δοκιμαστής , ἐγώ ὁ κόρη οἶδα . θαρσέω περί ὁ ἀρέσκω ἐγώ . οὗτος ἀκούω ἡσυχάζω καί ἄφωνος εἰμί καί ἄμη δεῖ ὁ οὗτος γνώμη γῆ - ἐπιθυμέω . λαμβάνω ὁ νύμφη , ἄγω , ἔχω . ἆρα οὖν τίς μετά οὗτος ἀδικέω ; λέγω . 12 . καί οὐ ὁ ἐμαυτοῦ γε μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ γυνή πρός αὐτός ἔργον ἑτοῖμος ἐγώ ποιέω ὁ ἐξέτασις . οὐ ὅμοιος ἄμφω ἐπιμελέομαι ; οὐ ὥσπερ ὁ ἐμός , οὕτως καί ὁ σός φροντίζω , τροφή , ἔσθος - ὅς , εὐνή ; οὐ ἡδονή κοινωνέω σύ | καθά ὁ μήτηρ πρότερος ; οὐ εἰσέρχομαι ἔξωθεν προσέρχομαι θεραπεύω ; οὐ ἐξέρχομαι προπέμπω εὔχομαι ταχέως ἐπανέρχομαι ; οὐ ἄδηλος σύ καθίστημι ὁ ἐμός μη - τρος ὁ τελευτή πᾶς ποιέω ἐκεῖνος ;
libanius.declamatio-39 13
καὶ τούτων , ὦ πάτερ , γιγνομένων ἔστιν ὅτε ἐμεμψάμην ἢ κατεβόησα τῆς γυναικὸς ὡς ἂν οὐ τἀμὰ προτιμώσης , ἀλλὰ μεριζομένης ἀκριβῶς εἰς ἐμέ τε καὶ σέ ; ἀλλ’ ἐάν τίς μου καταμαρτυρήσῃ παρελθὼν ἢ δοῦλος ἢ ἐλεύθε - ρος , γράψον , εἴπερ οἷόν τε , τούτου χαλεπώτερον κατὰ τῶν παίδων νόμον . 14 . Οὕτως οὖν ὑποπεπτωκότος ἐμοῦ τοῖς σοῖς βου - λεύμασι καὶ οὐδενὸς ἐμαυτὸν ποιοῦντος κύριον , ἀλλὰ σοὶ πάντων ἀπλῶς παρακεχωρηκότος τίς αἰτία τοῦ κα - λοῦ τούτου νόμου ; τί τούτοις δίδως ὑποπτεύειν ὡς ἔστι τις ἡμῖν ἐπὶ τῆς οἰκίας πόλεμος δεόμενος ὀξείας σφαγῆς ἣν δεῖ πεπρᾶχθαι πρίν τινα εἰδέναι διότι ; 15 . ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ τὸν νόμον τιθείς , νῦν γε ἡνίκα τέθεικας , ἔλεγξον τὴν ἐμὴν κακίαν καὶ τὰς αἰτίας ὅρι - σον καὶ μὴ δίδου τοῖς περιεστηκόσιν ἄλλα ἄλλοις νο - μίζειν . ἢ οὐκ οἴει τούτων πολλούς , τοὺς μὲν πρὸς ἑαυτὸν ἕκαστον , τοὺς δὲ πρὸς ἀλλήλους , πολλὰ τοιαῦ - τα λέγειν ἃ οὐκ ἄν ποτε ἐγὼ φθεγξαίμην ; ἃ γὰρ οὐδ’ ἀκοῦσαι φορητόν , πῶς ἂν ταῦτα εἰπεῖν ὑπομείναιμι ; πλὴν τοσοῦτον ἐρῶ ὅτι τούτων οἱ μὲν ἀδικεῖν ἐμὲ νομίζουσι καὶ πρὸς τοῦτον σὲ τὸν νόμον ἁμαρτάνοντα ἐπηρκέναι , ἕτεροι δέ γε ἴσως ἀδικεῖσθαί μέ φασι καὶ δυστυχεῖν καὶ διὰ τοῦτο μισεῖσθαι .
Lemmas: καί οὗτος , ὦ πατέρας , γίγνομαι εἰμί ὅτε μέμφομαι ἢ καταβοάω ὁ γυνή ὡς ἄν οὐ ἐμός προτιμάω , ἀλλά μερίζω ἀκριβῶς εἰς ἐγώ τε καί σύ ; ἀλλά ἐάν τίς ἐγώ καταμαρτυρέω παρέρχομαι ἢ δοῦλος ἢ ἐλεύθω - ρος , γράφω , εἴπερ οἷος τε , οὗτος χαλεπός κατά ὁ παῖς νόμος . 14 . οὕτως οὖν ὑποπίπτω ἐγώ ὁ σός βοῦς - λευπημα καί οὐδείς ἐμαυτοῦ ποιέω κύριος , ἀλλά σύ πᾶς ἀπλόος παραχωρέω τίς αἰτία ὁ ἄν - Λοῦ οὗτος νόμος ; τίς οὗτος δίδωμι ὑποπτεύω ὡς εἰμί τις ἐγώ ἐπί ὁ οἰκία πόλεμος δέομαι ὀξύς σφαγή ὅς δέω πράσσω πρίν τις οἶδα διότι ; 15 . ἀλλά εἰμί καί μή ὁ νόμος τίθημι , νῦν γε ἡνίκα τίθημι , ἐλέγχω ὁ ἐμός κακία καί ὁ αἰτία μνήστωρ - σός καί μή δίδωμι ὁ περιίστημι ἄλλος ἄλλος νο - μιζεω . ἢ οὐ οἴομαι οὗτος πολύς , ὁ μέν πρός ἑαυτοῦ ἕκαστος , ὁ δέ πρός ἀλλήλων , πολύς τοιαύς - τα λέγω ὅς οὐ ἄν ποτέ ἐγώ φθέγγομαι ; ὅς γάρ οὐδέ ἀκούω φορητός , πῶς ἄν οὗτος λέγω ὑπομένω ; πλήν τοσοῦτος λέγω ὅτι οὗτος ὁ μέν ἀδικέω ἐγώ νομίζω καί πρός οὗτος σύ ὁ νόμος ἁμαρτάνω ἐπαίρω , ἕτερος δέ γε ἴσως ἀδικέω ἐγώ φημί καί δυστυχέω καί διά οὗτος μισέω .
libanius.declamatio-39 16
παρελώμεθα τῶν πολλῶν τὰς ὑπονοίας εἰπόντες τὰ τοῦ παιδὸς πο - νηρεύματα . ἀλλ’ οὐκ ἐθέλεις ; οὐκοῦν ἱκανή μοι τοῦτο ἀπολογία ; καὶ διὰ τοῦτό γε ἤδη τοῦ νόμου κειμένου τούτοις πρὸς ὑμᾶς ἐχρησάμην , ὦ ἄνδρες δικασταί , τοῖς λόγοις , ὅπως κἀκ τούτου μάθητέ μου τὴν ἐπιείκειαν καὶ | ὡς οὐδαμοῦ ταῖς ὁρμαῖς ἠναντίωμαι τοῦ πατρός . ὃς γὰρ οὐδ’ ἐν τηλικούτοις βιωσόμενος φόβοις ἐτόλμησα ῥῆξαι φωνήν , τί τῶν ἄλλων οὐκ ἐνήνοχα σιγῇ ;
Lemmas: παραιρέω ὁ πολύς ὁ ὑπόνοια λέγω ὁ ὁ παῖς πο - νηρευματη . ἀλλά οὐ ἐθέλω ; οὐκοῦν ἱκανός ἐγώ οὗτος ἀπολογία ; καί διά τούτος γε ἤδη ὁ νόμος κεῖμαι οὗτος πρός σύ χράω , ὦ ἀνήρ δικαστής , ὁ λόγος , ὅπως ἐκ οὗτος μανθάνω ἐγώ ὁ ἐπιείκεια καί | ὡς οὐδαμοῦ ὁ ὁρμή ἐναντιόομαι ὁ πατέρας . ὅς γάρ οὐδέ ἐν τηλικοῦτος βιόω φόβος τολμάω ῥήγνυμι φωνή , τίς ὁ ἄλλος οὐ φέρω σιγή ;
libanius.declamatio-39 17
τούτου τοίνυν ἀκούων ἀναγινώσκοντος νό - μον κρίσεως ἀποστεροῦντα τοὺς παῖδας καὶ φάσκοντος οὐκ ἄλλως εὖ οἰκήσεσθαι τὴν πόλιν καὶ ὑμᾶς ἀνασχο - μένους ὁρῶν ἥκειν ἡγησάμην καὶ ἐμαυτῷ καιρὸν θεῖ - ναι νόμον , ὂν τὸ πάλαι θεῖναι βουλόμενος , ὅπερ ἀρ - χόμενος ἔφην , οὐκ οἶδ’ ὅπως οὐκ ἐθάρρησα . καὶ σκο - πεῖτε , πρὸς Δῖός , εἰ μὴ καλὸς καὶ πρέπων τῇ πόλει καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς περὶ τὸν γάμον ὁμολογῶν . 18 . Τῷ καταλαβόντι φησὶ μοιχὸν ἐπὶ τῇ γυναικὶ κτείνειν εὐθὺς ἐξεῖναι τὸν ὑβρίζοντα . ἀλλ’ ὁ πατὴρ ἀγανακτεῖ καὶ ἀντερῶν ἥκει . διὰ τί , πάτερ , οὐ μέτεστί μοι τοῦ νομοθετεῖν ; ἄτιμος ἐν τῇ πόλει περιέρχομαι καὶ δέομαι κύπτειν εἰς γῆν ; ἐγὼ δὲ τῶν μεγίστων ἐμαυτὸν ἀξιῶ καὶ νόμους γράφω .
Lemmas: οὗτος τοίνυν ἀκούω ἀναγιγνώσκω Ν - νυμφότιμον κρίσις ἀποστερέω ὁ παῖς καί φάσκω οὐ ἄλλως εὖ οἰκέω ὁ πόλις καί σύ ἀνέχω - μένος ὁράω ἥκω ἡγέομαι καί ἐμαυτοῦ καιρός θέω - νω νόμος , εἰμί ὁ πάλαι τίθημι βούλομαι , ὅς ἀρ - χόω φημί , οὐ οἶδα ὅπως οὐ θαρσέω . καί σκο - λέω , πρός Δῖος , εἰμί μή καλός καί πρέπω ὁ πόλις καί ὁ ἄλλος ὁ περί ὁ γάμος ὁμολογέω . 18 . ὁ καταλαμβάνω φημί μοιχός ἐπί ὁ γυνή κτείνω εὐθύς ἔξεστι ὁ ὑβρίζω . ἀλλά ὁ πατήρ ἀγανακτέω καί ἀντιλέγω ἥκω . διά τίς , πατέρας , οὐ μέτειμι ἐγώ ὁ νομοθετέω ; ἄτιμος ἐν ὁ πόλις περιέρχομαι καί δέομαι κύπτω εἰς γῆ ; ἐγώ δέ ὁ μέγας ἐμαυτοῦ ἀξιόω καί νόμος γράφω .
libanius.declamatio-39 19
εἰ μὲν οὖν ἄλλος με τῆς παρρησίας ἐκβέβληκεν , οὐκ οἶδα , τοῖς δὲ τῆς πολιτείας νόμοις οὔπω τοῦτο πέπονθα . οὐκοῦν νομο - θετῶ μὲν ἐξόν μοι τοῦτο ποιεῖν , γράφω δὲ ὑπὲρ τῶν ἐμαυτῷ προσηκόντων καὶ οὐκ ἄν με φαίη τις πρᾶγμα ἀλλότριον ἁρπάζειν , οἷον εἰ περὶ νεῶν ἢ ἱππέων ἢ ὁπλιτῶν ἢ φόρων ἢ τείχους ἢ μετοίκων ἢ τελῶν νό - μους ἐτίθην , εἰκότως ἂν ἐδόκουν τὰ τῶν στρατηγῶν καὶ ῥητόρων καὶ ὅλως τῶν πρεσβυτέρων ὡς ἐμαυτὸν ἕλκειν . κατὰ δὲ τῶν μοιχῶν ἡμῖν πρέπει τοῖς νεωτέ - ροις γράφειν .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἄλλος ἐγώ ὁ παρρησία ἐκβάλλω , οὐ οἶδα , ὁ δέ ὁ πολιτεία νόμος οὔπω οὗτος πάσχω . οὐκοῦν νόμος - τίθημι μέν ἔξεστι ἐγώ οὗτος ποιέω , γράφω δέ ὑπέρ ὁ ἐμαυτοῦ προσήκω καί οὐ ἄν ἐγώ φημί τις πρᾶγμα ἀλλότριος ἁρπάζω , οἷος εἰμί περί νέος ἢ ἱππεύς ἢ ὁπλίτης ἢ φόρος ἢ τεῖχος ἢ μέτοικος ἢ τέλος Ν - ξενότιμος τίθημι , ἔοικα ἄν δοκέω ὁ ὁ στρατηγός καί ῥήτωρ καί ὅλος ὁ πρέσβυς ὡς ἐμαυτοῦ ἕλκω . κατά δέ ὁ μοιχός ἐγώ πρέπω ὁ νεάω - ῥόος γράφω .
libanius.declamatio-39 20
καὶ θαυμαστὸν οὐδέν . νέαις γάρ , ὦ πάτερ , συνοικοῦμεν . ἂν δὲ δὴ καὶ διαφερούσαις ἑτέρων τὴν ὄψιν , οἵαπερ ἡμῖν ἐστιν ἡ γυνή , καὶ γὰρ τοῦτο ὁ πατὴρ ἐσκέψατο , ὅπως τοὺς ὀφθαλμοὺς | εὐφραί - νοι τῷ συνοικοῦντι τὸ σῶμα τῆς γυναικός , ὁ δὴ τὴν τοιαύτην ἔχων πρᾶγμα εἰκὸς πέπονθε φυλακὴν ἅπασαν τῷ κάλλει περιτιθείς . οὕτως οὐκ ἐξὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν μάλιστά μοι προσηκόντων τίθημι νόμον . καὶ ὅστις οἶδεν ἀκριβῶς τὰ ἡμέτερα , πολλοὺς δὲ οἶμαι , καὶ τὴν σπουδὴν οὗτος ἐπαινεῖ τὴν ἐμήν . 21 . Πρῶτον τοίνυν ὡς σαφὴς καὶ δικαίως ἔχων ὁ νόμος , ὁρᾶτε . μὴ κρινέτω , φησί , μοιχὸν ὁ λαβών , ἀλλ’ αὐτὸς σφαττέτω . τί τοῦδε σαφέστερον ; καὶ μὴν ἐν τῷ μοιχὸν εἰπεῖν πάντα ἀπλῶς περιλαμβάνει μοιχόν , κἂν νέος ᾖ κἂν μὴ νέος , κἂν ἄγνωστος κἂν γνώριμος , κἂν συνήθης κἂν μή , κἂν τῶν ἔξωθεν κἂν τῶν ἔνδοθεν , καὶ ὅλως οὐδὲν ὑπεξείλετο , οὐ γένος , οὐ τύχην , οὐχ ἡλικίαν . τί τοῦδε δικαιότερον ;
Lemmas: καί θαυμαστός οὐδείς . νέος γάρ , ὦ πατέρας , συνοικέω . εἄν δέ δή καί διαφέρω ἕτερος ὁ ὄψις , οἵαπερ ἐγώ εἰμί ὁ γυνή , καί γάρ οὗτος ὁ πατήρ σκοπέω , ὅπως ὁ ὀφθαλμός | εὐφραί - νόος ὁ συνοικέω ὁ σῶμα ὁ γυνή , ὁ δή ὁ τοιοῦτος ἔχω πρᾶγμα ἔοικα πάσχω φυλακή ἅπας ὁ κάλλος περιτίθημι . οὕτως οὐ ἔξεστι μόνος , ἀλλά καί περί ὁ μάλα ἐγώ προσήκω τίθημι νόμος . καί ὅστις οἶδα ἀκριβῶς ὁ ἡμέτερος , πολύς δέ οἴομαι , καί ὁ σπουδή οὗτος ἐπαινέω ὁ ἐμός . 21 . Πρῶτος τοίνυν ὡς σαφής καί δίκαιος ἔχω ὁ νόμος , ὁράω . μή κρίνω , φημί , μοιχός ὁ λαμβάνω , ἀλλά αὐτός σφάττω . τίς ὅδε σαφής ; καί μήν ἐν ὁ μοιχός λέγω πᾶς ἀπλόος περιλαμβάνω μοιχός , κἀν νέος εἰμί κἀν μή νέος , κἀν ἄγνωστος κἀν γνώριμος , κἀν συνήθης κἀν μή , κἀν ὁ ἔξωθεν κἀν ὁ ἔνδοθεν , καί ὅλος οὐδείς ὑπεξαιρέω , οὐ γένος , οὐ τύχη , οὐ ἡλικία . τίς ὅδε δίκαιος ;
libanius.declamatio-39 22
ἀλλὰ μὴν ὡς συμφέρων ὁ νόμος , παντί που δῆλον . ἐγὼ γὰρ οἶδ’ ὅτι σώζουσι μὲν τὰς πόλεις αἱ στρατεῖαι , ποιεῖ δὲ τοὺς ἐξιόντας εὐψύχους τὸ μέγιστον τῶν ἄθλων , γνήσιοι παῖδες . ἂν δέ μοι τούτων τὰς γονὰς ὑπόπτους ποιῇ τις , ὦ πάτερ , φαῦλον ποιεῖ ὁπλίτην τὸν ὑπὲρ τοι - ούτων μαχόμενον . οὐκοῦν ὁ συνέχων τὴν σωφροσύνην νόμος οὗτος φρουρεῖ τὴν πόλιν . 23 . Θαυμάζω δὲ καὶ τίνος ποτὲ εὐπορηκὼς ὁ πατὴρ λόγου κωλύσων ἥκει τὸν νόμον . τὸ μὲν γὰρ ἰσχυρὸν ἐκεῖνο τὸ μηδένα δεῖν ἄκριτον ἐν δημοκρατίᾳ θνήσκειν ἀπολώλεκε . πῶς ; οὐδεὶς τῶν παλαιῶν νόμων πατέρα πεποίηκε κύριον τῆς τῶν παίδων ψυχῆς , ἀλλὰ τύπτειν μὲν καὶ τραπέζης ἀπελαύνειν καὶ μὴ διαλέγεσθαι καὶ ῥήμασι χαλεποῖς ἀνιᾶν καὶ τὰ τοιαῦτα δέδοται τῷ πατρὶ καὶ οὐδὲν ἐπὶ ταῦτα δεῖ δικαστῶν οὐδὲ ψήφων , ὰπο - κτεῖναι δὲ καὶ διαχρήσασθαι καὶ κατακόψαι νέον μὴ δεξά - μένον | αἰτίαν ἐν μέσῳ , μὴ τυχόντα δικαστῶν , μὴ μεταλαβόντα λόγου δεινὸν ἐδόκει καὶ ἀσεβὲς καὶ πόρ - ρω δημοκρατίας . καὶ τί λέγω σφαγήν ; οὐδ’ ἀποκήρυξιν ἄκριτος ὁ παῖς ἐκ τῶν παλαιῶν ὑποστήσεται νόμων . ὁ δ’ οὐδὲ τῆς οὐσίας τῆς τοῦ πατρὸς ἄνευ κρίσεως στε - ῥηθεὶς ἂν ἀποθανεῖται τὴν αἰτίαν ἀγνοῶν τοῦ θανά - του ;
Lemmas: ἀλλά μήν ὡς συμφέρω ὁ νόμος , πᾶς ποῦ δῆλος . ἐγώ γάρ οἶδα ὅτι σῴζω μέν ὁ πόλις ὁ στρατεία , ποιέω δέ ὁ ἐξέρχομαι εὔψυχος ὁ μέγας ὁ ἆθλον , γνήσιος παῖς . εἄν δέ ἐγώ οὗτος ὁ γονή ὕποπτος ποιέω τις , ὦ πατέρας , φαῦλος ποιέω ὁπλίτης ὁ ὑπέρ σύ - οὐτάω μάχομαι . οὐκοῦν ὁ συνέχω ὁ σωφροσύνη νόμος οὗτος φρουρέω ὁ πόλις . 23 . θαυμάζω δέ καί τίς ποτέ εὐπορέω ὁ πατήρ λόγος κωλύω ἥκω ὁ νόμος . ὁ μέν γάρ ἰσχυρός ἐκεῖνος ὁ μηδείς δεῖ ἄκριτος ἐν δημοκρατία θνῄσκω ἀπόλλυμι . πῶς ; οὐδείς ὁ παλαιός νόμος πατέρας ποιέω κύριος ὁ ὁ παῖς ψυχή , ἀλλά τύπτω μέν καί τράπεζα ἀπελαύνω καί μή διαλέγω καί ῥῆμα χαλεπός ἀνιάω καί ὁ τοιοῦτος δίδωμι ὁ πατήρ καί οὐδείς ἐπί οὗτος δέω δικαστής οὐδέ ψῆφος , ἀπό - κτείνω δέ καί διαχράομαι καί κατακόπτω νέος μή δεξά - μένω | αἰτία ἐν μέσος , μή τυγχάνω δικαστής , μή μεταλαμβάνω λόγος δεινός δοκέω καί ἀσεβής καί πούς - ῥῶ δημοκρατία . καί τίς λέγω σφαγή ; οὐδέ ἀποκήρυξις ἄκριτος ὁ παῖς ἐκ ὁ παλαιός ὑφίστημι νόμος . ὁ δέ οὐδέ ὁ οὐσία ὁ ὁ πατήρ ἄνευ κρίσις ΣΤΕ - λέγω ἄν ἀποθνῄσκω ὁ αἰτία ἀγνοέω ὁ Θανά - τις ;
libanius.declamatio-39 24
τί δὲ καὶ φεύγει δικαστήριον ὁ πατήρ ; εἴποι τις ἄν . τὸ γὰρ ἔγκλημα τοῦ δώσοντος δήπουθεν , οὐ τοῦ ληψομένου τὴν δίκην . λέγε , φησί , τὴν αἰτίαν , ἔλεγξον , ὅρα διδόντα δίκην . ἀλλ’ οὐδὲν λέγεις τηλικοῦτον . παῦσαι θυμούμενος . ὀργῇ δὲ ζεούσῃ πατέ - ρων οὐκ ἐξέδωκαν οἱ νόμοι τὴν νεότητα τῆς πόλεως εἰδότες ὅτι κρατεῖ πολλάκις ὀργὴ λογισμῶν .
Lemmas: τίς δέ καί φεύγω δικαστήριον ὁ πατήρ ; λέγω τις ἄν . ὁ γάρ ἔγκλημα ὁ δίδωμι δήπουθεν , οὐ ὁ λαμβάνω ὁ δίκη . λέγω , φημί , ὁ αἰτία , ἐλέγχω , ὁράω δίδωμι δίκη . ἀλλά οὐδείς λέγω τηλικοῦτος . παύω θυμόω . ὀργή δέ ζέω πηγαίνω - ῥόος οὐ ἐκδίδωμι ὁ νόμος ὁ νεότης ὁ πόλις οἶδα ὅτι κρατέω πολλάκις ὀργή λογισμός .
libanius.declamatio-39 25
ἀλλ’ αἰσχρὸν διηγεῖσθαι παίδων ἁμαρτήματα πατρά - σι . σφαγὴ δὲ καλοῦ τινος γίνεται τεκμήριον ; καὶ ἐν μὲν τῷ δικαστηρίῳ τοῦτο δόξας ἀδικεῖν ὅπερ ἡδί - κηκε μόνον ὁ παῖς ἀποθανεῖται , κρίσεως δὲ μὴ γεγενη - μένης οὐδὲν ὅ τι οὐκ ἠδικηκέναι δόξει . τοῖς γὰρ τὴν οὖσαν οὐκ εἰδόσιν αἰτίαν πᾶν εἰκάζειν ἀνάγκη . καὶ οὕτως ἀθλιώτερος πατὴρ ὁ κτείνας τοῦ κρίναντος .
Lemmas: ἀλλά αἰσχρός διηγέομαι παῖς ἁμάρτημα Πατρά - βρόχος . σφαγή δέ καλός τις γίγνομαι τεκμήριον ; καί ἐν μέν ὁ δικαστήριον οὗτος δοκέω ἀδικέω ὅς ὅδε - κήξ μόνος ὁ παῖς ἀποθνῄσκω , κρίσις δέ μή γένος - μένω οὐδείς ὁ τίς οὐ ἀδικέω δοκέω . ὁ γάρ ὁ εἰμί οὐ οἶδα αἰτία πᾶς εἰκάζω ἀνάγκη . καί οὕτως ἄθλιος πατήρ ὁ κτείνω ὁ κρίνω .
libanius.declamatio-39 26
διὰ μὲν δὴ ταῦτα οἱ παλαιοὶ νόμοι κρίσιν ἐποί - ησαν καὶ οὐκ ἀπεστέρησαν ἀστοὺς ὧν τοῖς οἰκέταις μετέδωκαν , οὐδένα γοῦν οἰκέτην , ὦ πάτερ , ἄκριτον ἀποκτενεῖς , ἀλλ’ ὅμως ἐκεῖνα τὰ ἀρχαῖα καὶ μακρῷ βεβαιωθέντα χρόνῳ πάντα ὕθλον ἀπέφηνας καὶ πε - ποίηκας τῶν παίδων τοὺς πατέρας σφαγέας . οὐδεὶς ἐναντιοῦταί σου τῷ νόμῳ . κρατείτω μετὰ τῶν ἄλλων τῶν φονικῶν ἢ , εἰ βούλει γε , καὶ πρὸ ἐκείνων ἐπαι - νείσθω . τοῦτ’ αὐτὸ μέντοι πεποίηκεν ὁδὸν τῷ κατὰ τῶν μοιχῶν νόμῳ . καὶ τοσούτῳ ῥᾷον ἐμοὶ τοῦτον ἢ σοὶ θεῖναι τὸν πρότερον ἐκεῖνον , ὅσῳ πρὸς παράδειγμα | μὲν ἐγὼ βλέπων γράφω , σὺ δὲ καινότατα πάν - τῶν ἠξίους . παίδων οὖν ἀκρίτων ἀποθανουμένων μοι - χῷ τὸ ἴσον οὐκ ἐπικείσεται ; 27 . Τί γὰρ κωλύει , φησί , τὸν εἰλημμένον κρί - νειν ; ἐγώ σοι πρὸς τοῦτο ἀποκρινοῦμαι , πάτερ . πρῶ - τον μὲν βαρὺ τῷ πάσχοντι τοσοῦτον κακὸν ὁρῶντι ἀνέχεσθαι καὶ κατέχειν δεξιὰν ὑπὸ τῆς ἐν ὀφθαλμοῖς ὕβρεως ἐπειγομένην πρὸς φόνον . ἔπειτα πολλάκις ἔργα λόγων ἐν δικαστηρίοις ἡττήθη καὶ ὁ μὲν μοιχὸς ἔδοξε σωφρονεῖν , ὁ δὲ ἠδικημένος συκοφαντεῖν . πολλὰ γάρ ἐστι τὰ τοῖς κρινομένοις βοηθοῦντα πολλάκις , ἐμπει - ῥία πραγμάτων , δόξα τοῦ φεύγοντος , πλῆθος συνηγό - ρων . ἤδη δέ τινα καὶ πολιὰ καὶ χρόνος ἐρρύσατο , καὶ ὃν ἰδὼν οὐκ ἂν εἴποις τὰ τοιαῦτα ἁμαρτάνειν , οὗτος μοιχεύει καὶ ταύτην ἣν οὐκ ἂν ὑπολάβοις .
Lemmas: διά μέν δή οὗτος ὁ παλαιός νόμος κρίσις ἐπί - ἀείδω καί οὐ ἀποστερέω ἀστός ὅς ὁ οἰκέτης μεταδίδωμι , οὐδείς γοῦν οἰκέτης , ὦ πατέρας , ἄκριτος ἀποκτείνω , ἀλλά ὅμως ἐκεῖνος ὁ ἀρχαῖος καί μακρός βεβαιόω χρόνος πᾶς ὕθλος ἀποφαίνω καί μετά - ποιέω ὁ παῖς ὁ πατέρας σφαγεύς . οὐδείς ἐναντιόομαι σύ ὁ νόμος . κρατέω μετά ὁ ἄλλος ὁ φονικός ἢ , εἰμί βούλομαι γε , καί πρό ἐκεῖνος παῖς - νέομαι . οὗτος αὐτός μέντοι ποιέω ὁδός ὁ κατά ὁ μοιχός νόμος . καί τοσοῦτος ῥᾴδιος ἐγώ οὗτος ἢ σύ τίθημι ὁ πρότερος ἐκεῖνος , ὅσος πρός παράδειγμα | μέν ἐγώ βλέπω γράφω , σύ δέ καινός πᾶς - ὁ ἀξιόω . παῖς οὖν ἄκριτος ἀποθνῄσκω ἐγώ - χοῦς ὁ ἴσος οὐ ἐπίκειμαι ; 27 . τις γάρ κωλύω , φημί , ὁ λαμβάνω κριθή - νέος ; ἐγώ σύ πρός οὗτος ἀποκρίνω , πατέρας . πρώ - ὁ μέν βαρύς ὁ πάσχω τοσοῦτος κακός ὁράω ἀνέχω καί κατέχω δεξιά ὑπό ὁ ἐν ὀφθαλμός ὕβρις ἐπείγω πρός φόνος . ἔπειτα πολλάκις έργο λόγος ἐν δικαστήριον ἡσσάομαι καί ὁ μέν μοιχός δοκέω σωφρονέω , ὁ δέ ἀδικέω συκοφαντέω . πολύς γάρ εἰμί ὁ ὁ κρίνω βοηθέω πολλάκις , ἐμπει - Ῥίον πρᾶγμα , δόξα ὁ φεύγω , πλῆθος συνάγω - ῥόος . ἤδη δέ τις καί πολιός καί χρόνος ῥύομαι , καί ὅς ὁράω οὐ ἄν λέγω ὁ τοιοῦτος ἁμαρτάνω , οὗτος μοιχεύω καί οὗτος ὅς οὐ ἄν ὑπολαμβάνω .
libanius.declamatio-39 28
πολλὰ γὰρ τῶν ἀδικημάτων ἀκοῦσαι μέν ἐστιν ἀπίθανα , πράττεται δέ . καὶ εἰ μὲν καὶ νῦν γίνεταί τι τοιοῦτον , ἔξεστι ζητεῖν . αἱ γοῦν τραγῳδίαι γέμουσι παραδόξων κακῶν . ἃ οὐ χρὴ νομίζειν ἐπ’ ἐκείνων ἑστάναι τῶν χρόνων . τῆς γὰρ αὐτῆς οὔσης φύσεως εἰκός τοι καὶ τὰ αὐτὰ τολμᾶσθαι .
Lemmas: πολύς γάρ ὁ ἀδίκημα ἀκούω μέν εἰμί ἀπίθανος , πράσσω δέ . καί εἰμί μέν καί νῦν γίγνομαι τίς τοιοῦτος , ἔξεστι ζητέω . ὁ γοῦν τραγῳδία γέμω παράδοξος κακός . ὅς οὐ χράω νομίζω ἐπί ἐκεῖνος ἵστημι ὁ χρόνος . ὁ γάρ αὐτηες͂ς σέω φύσις ἔοικα τοι καί ὁ αὐτός τολμάω .
libanius.declamatio-39 29
δικαστηρίου δεῖ τῷ μοιχῷ ; τί οὖν , ἂν νεώτερος ὁ γραφόμενος ᾖ ; τί δ’ , ἂν ἐν πατρὸς ὁ μεμοιχευκὼς ἡλικίᾳ ; οὐκ οἴει τοὺς μὲν ἐπιτιμήσειν , τοὺς δὲ ἀπιστήσειν , τοὺς δὲ ἀφεῖναι κελεύσειν ; τί δ’ , ἂν οἱ μέλλοντες μαρτυρεῖν τὸν μοιχὸν ποιῶνται πρὸ τοῦ παθόντος κακῶς ; οὐκ ἀνάγκη τῇ περὶ τὴν γυναῖκα εῖ εἶ συμφορᾷ καὶ ζημίαν προσεῖναι συκοφαντίας ; ἔασον δή με , πρὸς Δῖός , ὦ πάτερ , θεῖναι τὸν νόμον καὶ παῦσαι λυπῶν , ὡς νῦν | μέν με ἀνιᾷς , κυρωθέντος δὲ οὐκέτι .
Lemmas: δικαστήριον δέω ὁ μοιχός ; τίς οὖν , εἄν νέος ὁ γράφω εἰμί ; τίς δέ , εἄν ἐν πατήρ ὁ μοιχεύω ἡλικία ; οὐ οἴομαι ὁ μέν ἐπιτίμησις , ὁ δέ ἀπιστέω , ὁ δέ ἀφίημι κελεύω ; τίς δέ , εἄν ὁ μέλλω μαρτυρέω ὁ μοιχός ποιέω πρό ὁ πάσχω κακῶς ; οὐ ἀνάγκη ὁ περί ὁ γυνή ἔρχομαι εἰμί συμφορά καί ζημία πρόσειμι συκοφαντία ; ἐάω δή ἐγώ , πρός Δῖος , ὦ πατέρας , τίθημι ὁ νόμος καί παύω λυπέω , ὡς νῦν | μέν ἐγώ ἀνιάω , κυρόω δέ οὐκέτι .
libanius.declamatio-39 30
ἀλλὰ μέμφῃ γράφοντα ; σὺ τούτων αἴτιός μοι γεγένησαι διὰ τῆς γυναικός . εἰ γὰρ μὴ ταύτην πρός με ἐθαύμασας μηδὲ τὴν ὥραν ἐπῄνεσας μηδὲ γα - μεῖν ἠνάγκασας , ἀφείμην ἂν τῶν νυνὶ τούτων φρον - τίδων καὶ φόβων . νῦν δὲ γάμος καὶ δέος νομοθέτην με πεποίηκεν . ἢ πόθεν οἴει τὰς πολλὰς ταυτασὶ τολ - μᾶσθαι μοιχείας ; οὐκ ἀπὸ τοῦ τοῖς μοιχοῖς ἐκ τῶν κρίσεων διαδύσεις ὑπάρχειν ; δεῖ δή ποτε τοῦτο τὸ κακὸν ὡς ἐλάχιστον γενέσθαι , δεῖ τοῦδε τοῦ νόμου βοηθήσοντος μὲν τοῖς γεγαμηκόσιν , ἐπισχήσοντος δὲ τὴν ἀφόρητον ταύτην ὕβριν . 31 . Κερδανοῦμεν δέ τι καὶ ἕτερον , ὦ ἄνδρες δι - κασταί , μέγιστον οἱ τὴν πόλιν οἰκοῦντες . ἢν γὰρ ἀκρι - βεστέρα γένηται περὶ τὰς γυναῖκας ἡ πρόνοια , καὶ τοῖς ἡδέως κακῶς λέγουσι τουτοισὶ κλείσομεν τὰ στό - ματα . ὧς νῦν γε ἐμπιπλᾶσι τὴν ἀγορὰν τοιούτων λό - γῶν · ὁ δεῖνα τὴν τοῦ δεῖνος . κἂν ἀπιστῇ τις , ὅρκος εὐθέως . ὁ δὲ ἀκούσας ἀντὶ τοῦ τὸν εἰπόντα ἐπισχεῖν ἑτέρῳ γίνεται διδάσκαλος καὶ προιὸν εἰς φήμην τὸ πρᾶγμα καθίσταται .
Lemmas: ἀλλά μέμφομαι γράφω ; σύ οὗτος αἴτιος ἐγώ γίγνομαι διά ὁ γυνή . εἰμί γάρ μή οὗτος πρός ἐγώ θαυμάζω μηδέ ὁ ὥρα ἐπαινέω μηδέ γῆ - ἐπιθυμέω ἀναγκάζω , ἀφίημι ἄν ὁ νυνί οὗτος φρον - τίς καί φόβος . νῦν δέ γάμος καί δέος νομοθέτης ἐγώ ποιέω . ἢ πόθεν οἴομαι ὁ πολύς οὗτος τολ - μάω μοιχεία ; οὐ ἀπό ὁ ὁ μοιχός ἐκ ὁ κρίσις διάδυσις ὑπάρχω ; δέω δή ποτέ οὗτος ὁ κακός ὡς μικρός γίγνομαι , δέω ὅδε ὁ νόμος βοηθέω μέν ὁ γαμέω , ἐπέχω δέ ὁ ἀφόρητος οὗτος ὕβρις . 31 . κερδαίνω δέ τίς καί ἕτερος , ὦ ἀνήρ διά - καστός , μέγας ὁ ὁ πόλις οἰκέω . εἄν γάρ ἄκρις - βεστέρα γίγνομαι περί ὁ γυνή ὁ πρόνοια , καί ὁ ἡδύς κακῶς λέγω οὗτος καλέω ὁ στο̅ - μάτη . ὅς νῦν γε ἐμπίμπλημι ὁ ἀγορά τοιοῦτος λό - γῆ · ὁ δεῖνα ὁ ὁ δεῖνα . κἀν ἀφίστημι τις , ὅρκος εὐθύς . ὁ δέ ἀκούω ἀντί ὁ ὁ λέγω ἐπέχω ἕτερος γίγνομαι διδάσκαλος καί προϊών εἰς φήμη ὁ πρᾶγμα καθίστημι .
libanius.declamatio-39 32
εἶθ’ οἶ ποιηταὶ μείζω τούτων καταβλάπτουσιν ἡμᾶς θεὸν τὴν φήμην πεποιηκότες καὶ μαρτυροῦντες τοῖς κακῶς ἀγορεύουσιν . οὓς παύσομεν , ὦ πάτερ , διὰ τοῦ νόμου . οὐ γὰρ ἔτι πιστὰ δόξουσι λέγειν ἐφεστηκότων τοῖς μοιχοῖς τῶν ὑβριζομένων με - τὰ τοῦ ξίφους . βοηθείτω τοίνυν ὁ νόμος τῇ πόλει πάντως καὶ ἡμεῖς αὐτοῦ τὸ μέρος ἀπολαυσόμεθα . 33 . Ἀλλὰ πολλοί , φησι , τοὺς ἐχθροὺς δι’ ἀπά - της ὡς αὑτοὺς εἰσαγαγόντες ἀποκτενοῦσιν ὡς μοιχοὺς ψευσάμενοι . καὶ τίς οὕτως ἀνόητος ἢ κα - κοδαίμων , ὦ πάτερ , ὥσθ’ ἧς λαμβάνει μείζω δοῦναι δίκην ἂν ἐθελῆσαι ; ἢ νομίζεις ἴσην εἶναι ζημίαν ἀπο - θανεῖν | καὶ περὶ τὴν γυναῖκα ὑβρίσθαι ; οὐκ οἶσθ’ ὅτι τῷ μὲν μετὰ τὴν πληγὴν οὐδενὸς αἴσθησις , τὸν δ’ ἐν αἰσχύνῃ ζῆν ἀνάγκη ;
Lemmas: εἶτα οἶς ποιητής μέγας οὗτος καταβλάπτω ἐγώ θεός ὁ φήμη ποιέω καί μαρτυρέω ὁ κακῶς ἀγορεύω . ὅς παύω , ὦ πατέρας , διά ὁ νόμος . οὐ γάρ ἔτι πιστός δοκέω λέγω ἐφίστημι ὁ μοιχός ὁ ὑβρίζω ἐγώ - ὁ ὁ ξίφος . βοηθέω τοίνυν ὁ νόμος ὁ πόλις πάντως καί ἐγώ αὐτός ὁ μέρος ἀπολαύω . 33 . ἀλλά πολύς , φημί , ὁ ἐχθρός διά ἄπα - τις ὡς ἑαυτοῦ εἰσάγω ἀποκτείνω ὡς μοιχός ψεύδω . καί τίς οὕτως ἀνόητος ἢ ἄν - κοδαίμων , ὦ πατέρας , ὥστε ὅς λαμβάνω μέγας δίδωμι δίκη ἄν ἐθέλω ; ἢ νομίζω ἴσος ἔρχομαι ζημία ἀπος - θνῄσκω | καί περί ὁ γυνή ὑβρίζω ; οὐ οἶδα ὅτι ὁ μέν μετά ὁ πληγή οὐδείς αἴσθησις , ὁ δέ ἐν αἰσχύνη ζάω ἀνάγκη ;
libanius.declamatio-39 34
τί φής ; ἀποθανεῖ - ταί τις ὧς μοιχὸς σωφρονῶν ; καὶ πῶς ὁ κτείνας βιώ - σεται τοιαῦτα πεπονθέναι δοκῶν ; ἐμοὶ γάρ , ὦ πάτερ , τοῦτ᾿ εἷναι δοκεῖ πάντων ἀφορητότατον . σὺ δ’ οὐχ οὕτω φρονεῖς . οὐδὲν τοσοῦτον . οὐ δήμευσις τῶν ὄν - των , οὐ πήρωσις σώματος , οὐ θάνατοι τέκνων , οὐ φυγὴ καὶ πλάνη κατὰ τὴν ξένην , οὐ δήμιος , οὐ κώ - νειον , οὐ τὸ ἄταφον ἐρρῖφθαι . διὰ τοῦτο μάλιστα τὰς τυραννίδας μισῶ , ὅτι μεγίστην τέρψιν ἡγοῦνται τὰς τοι - αύτας ὕβρεις . τοῦτο καὶ πραττόμενον καὶ δοκοῦν ἐσχάτην συμφορὰν <ἡγοῦμαι καὶ ἀποθανεῖν> δεξαίμην ἢ μοιχείας δόξαν οὐκ οὔσης κατασκεδάσαι τῆς οἰκίας . 35 . θάρρει δὴ περὶ τῶν σωφρονούντων , ὦ πάτερ . τῶν δὲ οὐχ οὕτως ἐχόντων μὴ πάνυ κηδώμεθα μηδὲ πλάτ - τωμεν φόβους , ἔνα μή τινα ἀναγκάσωμεν εἰπεῖν · σὺ δὲ τὸν μὲν οὐ μοιχὸν δι’ ἔχθραν ἀποθανεῖσθαι νομίζεις , παῖδα δὲ βέλτιστον ὡς πονηρὸν οὐκ ἀποθανεῖσθαι νομίζεις κακίᾳ πατρός ; τί δ’ , ἂν λελυπηκὼς ὁ πατὴρ ᾖ τὸν παῖδα καὶ δι’ αὐτό γε τοῦ - το μισῇ τὸν υἱόν , ὅτι οἶδεν ἠδικημένον ; δώσομεν αὐ - τῷ τὴν ἐξουσίαν τοῦ φόνου ;
Lemmas: τίς φημί ; ἀποθνῄσκω - ὁ τις ὅς μοιχός σωφρονέω ; καί πῶς ὁ κτείνω βιάζω - σέτα τοιοῦτος πάσχω δοκέω ; ἐγώ γάρ , ὦ πατέρας , οὗτος ἔρχομαι δοκέω πᾶς ἀφόρητος . σύ δέ οὐ οὕτως φρονέω . οὐδείς τοσοῦτος . οὐ δήμευσις ὁ εἰμί - ὁ , οὐ πήρωσις σῶμα , οὐ θάνατος τέκνον , οὐ φυγή καί πλάνη κατά ὁ ξένη , οὐ δήμιος , οὐ κω - νειός , οὐ ὁ ἄταφος ῥίπτω . διά οὗτος μάλιστα ὁ τυραννίς μισούμαι , ὅτι μέγας τέρψις ἡγέομαι ὁ σύ - αὐτός ὕβρις . οὗτος καί πράσσω καί δοκέω ἔσχατος συμφορά ἡγέομαι καί ἀποθνῄσκω δέχομαι ἢ μοιχεία δόξα οὐ σέω κατασκεδάννυμι ὁ οἰκία . 35 . θαρσέω δή περί ὁ σωφρονέω , ὦ πατέρας . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω μή πάνυ κήδω μηδέ πλάτος - τέῳ φόβος , εἷς μή τις ἀναγκάζω λέγω · σύ δέ ὁ μέν οὐ μοιχός διά ἔχθρα ἀποθνῄσκω νομίζω , παῖς δέ ἀγαθός ὡς πονηρός οὐ ἀποθνῄσκω νομίζω κακία πατέρας ; τίς δέ , εἄν λυπέω ὁ πατήρ εἰμί ὁ παῖς καί διά αὐτός γε ὁ - το μισέω ὁ υἱός , ὅτι οἶδα ἀδικέω ; δίδωμι αὖος - ὁ ὁ ἐξουσία ὁ φόνος ;
libanius.declamatio-39 36
οὐχ ὁρᾶτε καὶ νῦν τινας πρὸς τοὺς αὐτῶν χαλεπούς ; τίνας | δὴ τῆς ἀδείας δοθείσης νομίζομεν ἔσεσθαι ; μὴ γὰρ ἱκανὸν οἴεσθε , ὦ ἄνδρες δικασταί , δεσμὸν εἶναι τὴν φύσιν , ἀλλὰ κρατεῖ μὲν ὡς τὰ πολλά , ὅταν δὲ τὰ νοσήματα τῆς ψυχῆς ἐρρωμενέστερα γένηται , διακόπτεται καὶ ὁ πατὴρ ἄλλο τι φαίνεται τοῦ τῆς ψυχῆς ἀναγκάζοντος πάθους .
Lemmas: οὐ ὁράω καί νῦν τις πρός ὁ αὐτός χαλεπός ; τίς | δή ὁ ἄδεια δίδωμι νομίζω εἰμί ; μή γάρ ἱκανός οἴομαι , ὦ ἀνήρ δικαστής , δεσμός ἔρχομαι ὁ φύσις , ἀλλά κρατέω μέν ὡς ὁ πολύς , ὅταν δέ ὁ νόσημα ὁ ψυχή ἐρρωμένος γίγνομαι , διακόπτω καί ὁ πατήρ ἄλλος τίς φαίνω ὁ ὁ ψυχή ἀναγκάζω πάθος .
libanius.declamatio-39 37
εἰ δὲ σοὶ βούλει πεπηγέναι τὸν νόμον ὅν τέθεικας , εἶκε καὶ τῷδε . ὡς φιλονεικῶν γε κἀκεῖνον κινεῖς . κατέγνωκας γὰρ τῆς γυναικός τινα ἀκρασίαν ; σὺ δέ , 0 ) πάτερ , κατέγνωκάς τινα τοῦ παιδὸς μοχθη - ρίαν ; ἀλλ’ ὅμως τὸ μέλλον ὑφορώμενος νομοθετεῖς . ἀνεπίφθονον δὴ κἀμὲ τὸ μέλλον ἀξιῶσαι μείζονός τε καὶ ἀπονωτέρας φροντίδος , ἐπεὶ νῦν γε ἡ γυνὴ μάλα ἐπίπονον τοῖς φυλάττουσιν ἔχει . τιμᾷ γὰρ αὕτη νῦν μὲν ἐμέ , νῦν δὲ τοῦτον . οὐ γὰρ ὁμοῦ τὰς ἐξόδους , ὦ ἄνδρες δικασταί , ποιούμεθα . ἀλλὰ σοφόν τι τοῦτο πρὸς τὴν γυναῖκα εὕρηκεν ὁ πατήρ . ἀγοράζει μὲν αὐτὸς οἴκοι μένοντος ἐμοῦ , διατρίβει δὲ οἴκοι περιπατοῦντος ἐπ’ ἀγορᾶς ἐμοῦ , ὥστ’ ἢ ἐμοὶ σύνεστι τὸ γύναιον ἢ τούτῳ , κἂν ὁ γεγαμηκὼς ἀπῇ , τὸν κηδεστὴν ἀντὶ τοῦ γεγαμηκότος ἔχει φύλακα .
Lemmas: εἰμί δέ σύ βούλομαι πήγνυμι ὁ νόμος ὅς τίθημι , ἔοικα καί ὅδε . ὡς φιλονεικέω γε ἐκεῖνος κινέω . καταγιγνώσκω γάρ ὁ γυνή τις ἀκρασία ; σύ δέ , 0 ) πατέρας , καταγιγνώσκω τις ὁ παῖς μοχθέω - Ριάν ; ἀλλά ὅμως ὁ μέλλω ὑφοράω νομοθετέω . ἀνεπίφθονος δή κἀγώ ὁ μέλλω ἀξιόω μέγας τε καί ἄπονος φροντίς , ἐπεί νῦν γε ὁ γυνή μάλα ἐπίπονος ὁ φυλάσσω ἔχω . τιμάω γάρ οὗτος νῦν μέν ἐγώ , νῦν δέ οὗτος . οὐ γάρ ὁμοῦ ὁ ἔξοδος , ὦ ἀνήρ δικαστής , ποιέω . ἀλλά σοφός τίς οὗτος πρός ὁ γυνή εὑρίσκω ὁ πατήρ . ἀγοράζω μέν αὐτός οἴκοι μένω ἐγώ , διατρίβω δέ οἴκοι περιπατέω ἐπί ἀγορά ἐγώ , ὥστε ἢ ἐγώ σύνειμι ὁ γύναιον ἢ οὗτος , κἀν ὁ γαμέω ἀπέρχομαι , ὁ κηδεστής ἀντί ὁ γαμέω ἔχω φύλαξ .
libanius.declamatio-39 38
ἀλλὰ καὶ κατ’ αὐτὸ τοῦ - το μέντοι προσήκει τόνδε κυρωθῆναι τὸν νόμον , ἴνα παύσηταί ποτε τῇ γυναικὶ παρακαθήμενος ὁ πατὴρ καὶ μεριμνῶν καὶ πονῶν καὶ τῶν κοινῶν ἀμελῶν . εὐθὺς γὰρ αὐτὸν ἀποστήσει τῆς γυναικὸς οὗτος ὁ νόμος ἱκα - νὸς φύλαξ σωφροσύνης καθιστάμενος .
Lemmas: ἀλλά καί κατά αὐτός ὁ - το μέντοι προσήκω ὅδε κυρόω ὁ νόμος , ἵνα παύω ποτέ ὁ γυνή παρακαθήμενος ὁ πατήρ καί μεριμνάω καί πονέω καί ὁ κοινός ἀμελέω . εὐθύς γάρ αὐτός ἀφίστημι ὁ γυνή οὗτος ὁ νόμος ἴξ - Μύκονος φύλαξ σωφροσύνη καθίστημι .
libanius.declamatio-39 39
Ὡς ἔδει γε , ὦ ἄνδρες δικασταί , ζῆν ἡμῖν ἔτι τὴν μητέρα , καὶ οὐδὲν ἂν τῶν νῦν τούτων ἐπράττετο . τί γὰρ ἂν ἔδει μοι νόμου τῶν ἐκείνης ὀφθαλμῶν εἰς φρουρὰν ἀποχρώντων ; νῦν δέ , ἐπειδὴ τέθνηκεν , εἰς τοῦτο ἥκω καὶ νομοθετῶ καὶ λύω τῷ τε πατρὶ καὶ ἐμαυτῷ τὰ παρόντα πράγματα .
Lemmas: ὡς δέω γε , ὦ ἀνήρ δικαστής , ζάω ἐγώ ἔτι ὁ μήτηρ , καί οὐδείς ἄν ὁ νῦν οὗτος πράσσω . τίς γάρ ἄν δέω ἐγώ νόμος ὁ ἐκεῖνος ὀφθαλμός εἰς φρουρά ἀποχράω ; νῦν δέ , ἐπεί θνῄσκω , εἰς οὗτος ἥκω καί νομοθετέω καί λύω ὁ τε πατήρ καί ἐμαυτοῦ ὁ πάρειμι πρᾶγμα .
libanius.declamatio-39 40
ἴθι δή , ὦ πάτερ , | ἀπαλλαγεὶς τῶν ἔνδον , δὸς σαυτὸν ὅλον τοῖς κοινοῖς καὶ τὴν γυναῖκα τῷ νόμῳ . συνεχῆ ποιοῦ τὴν πολιτείαν καὶ νόμισον ἄλλος γεγονέναι τήμερον . προσ - ἐρχου τῷ δήμῳ , λέγε γνώμας ἐν τῇ βουλῇ , πρέσβευε , στρατήγει , ποίησαί τινα καλὴν ἀποδημίαν . μέλει μέν σοι τῆς ἐμῆς γυναικός , οἶδα καὶ οἵδε πάντες τοῦτο ἴσασι καλῶς ὧς πολὺ τῶν ἄλλων κηδεστῶν ἐν τοῖς πρὸς ἐκείνην διήνεγκας , ἀλλ’ ἱκανὴν ἐκεῖθεν δόξαν ἐσχηκὼς κτῆσαι τὴν ἀπὸ τῶν μειζόνων , ἄλλως θ’ ὅτε καὶ παῖδα παρέσχου τῇ πόλει νόμους δυνάμενον γρά - φειν .
Lemmas: ἔρχομαι δή , ὦ πατέρας , | ἀπαλλάσσω ὁ ἔνδον , δίδωμι σεαυτοῦ ὅλος ὁ κοινός καί ὁ γυνή ὁ νόμος . συνεχής ποιέω ὁ πολιτεία καί νομίζω ἄλλος γίγνομαι σήμερον . προς - ἔρχομαι ὁ δῆμος , λέγω γνώμη ἐν ὁ βουλή , πρεσβεύω , στρατηγέω , ποιέω τις καλός ἀποδημία . μέλω μέν σύ ὁ ἐμός γυνή , οἶδα καί ὅδε πᾶς οὗτος οἶδα καλός ὅς πολύς ὁ ἄλλος κηδεστής ἐν ὁ πρός ἐκεῖνος διαφέρω , ἀλλά ἱκανός ἐκεῖθεν δόξα ἔχω κτάομαι ὁ ἀπό ὁ μέγας , ἄλλως ὁ ὅτε καί παῖς παρέχω ὁ πόλις νόμος δύναμαι γράω - Φέιν .
libanius.declamatio-39 41
ἐγώ σοι συλλήψομαι τῶν πολιτευμάτων οὐδὲ μικρὸν χωριζόμενος , συνεξιὼν οἴκοθεν , συνεισιὼν οἴ - καδε , μονονοὺ συμπεφυκώς , δουλεύων ταύτην τὴν ἡδίστην δουλείαν , ἂν ἄρα ἀναμάρτητος εἶναί σοι δόξω καὶ μὴ πρῶτος πατέρων κατ’ ἐμοῦ χρήσῃ τῷ νόμῳ . 42 . καὶ δῆτα ἀναστὰς λέγε τούτων ἐναντίον , τί ποιῶν καὶ τί μὴ ποιῶν ἐγὼ διαφεύξομαί σου τὴν δεξιάν ; κἂν μὴ πείθωμαι πᾶν ὅσον καλόν , ἀπόκτεινον . οὐ δεῖ με - μνῆσθαί με χωρίων ; οὐ μεμνήσομαι . οὐ δεῖ προσ - άπτεσθαι χρημάτων ; οὐ προσάψομαι . οὐ δεῖ προστάττειν οἰκέταις ; οὐκ ἐπιτάξω . λῄδιον δεῖ φοροῦντα ἀνέχεσθαι ; ἀνέξομαι . λιμώττοντα φέρειν ; οἴσω . σιγᾶν ; οὐ φθέγξο - μαι . χαμαὶ καθεύδειν ; τοῦτο ποιήσω . πάντα σοι χαρι - οῦμαι ταῦτα . καὶ οὐκ ὄψει με περὶ ταῦτα θρασύν . μοι - χοὺς δὲ ἐξέστω μοι μισεῖν καὶ νόμους κατ’ αὐτῶν γράφειν .
Lemmas: ἐγώ σύ συλλαμβάνω ὁ πολίτευμα οὐδέ μικρός χωρίζω , συνεξέρχομαι οἴκοθεν , συνείσειμι ὅς - κάδος , μονονού συμφύω , δουλεύω οὗτος ὁ ἡδύς δουλεία , εἄν ἄρα ἀναμάρτητος εἰμί σύ δοκέω καί μή πρῶτος πατήρ κατά ἐγώ χράω ὁ νόμος . 42 . καί δῆτα ἀνίστημι λέγω οὗτος ἐναντίον , τίς ποιέω καί τίς μή ποιέω ἐγώ διαφεύγω σύ ὁ δεξιός ; κἀν μή πείθω πᾶς ὅσον καλός , ἀποκτείνω . οὐ δέω ἐγώ - μιμνήσκω ἐγώ χωρίον ; οὐ μιμνήσκω . οὐ δέω προς - ἅπτω χρῆμα ; οὐ προσάπτω . οὐ δέω προστάσσω οἰκέτης ; οὐ ἐπιτάσσω . ληΐδιος δέω φορέω ἀνέχω ; ἀνέχω . λιμώσσω φέρω ; φέρω . σιγάω ; οὐ φθέγγομαι - μής . χαμαί καθεύδω ; οὗτος ποιέω . πᾶς σύ χάρις - Ουμάι οὗτος . καί οὐ ὁράω ἐγώ περί οὗτος θρασύς . ἐγώ - χοῦς δέ ἔξεστι ἐγώ μισέω καί νόμος κατά αὐτός γράφω .
libanius.declamatio-39 43
φήσει δέ με καὶ τἄλλα ὁ πατὴρ φαιδρό - τερον γεγονέναι καὶ οὐκ ἀηδῆ συγγενέσθαι . νῦν μὲν γὰρ | ἐπιτιμᾷ πολλάκις · τί σκυθρωπάζεις , ὦ τέκνον ; τί τοῖς πενθοῦσιν ἔοικας ; ἐγὼ δὲ τότε μὲν ἔλεγον οὐδέν , νῦν δὲ φράσω · τὸν νόμον τοῦτον , ὦ πάτερ , κατὰ τῶν μοιχῶν θεῖναι μὲν βουλόμενος , ἀεὶ δὲ μέλλων ἐβαρυνόμην καὶ ὥσπερ ὠδίνων ἤλγουν τὴν καρδίαν · εἰ δὲ κυρωθείη τήμερον καὶ συγχωρήσαις καὶ τοῦτο ὑπομείναις , ὄψει μειδιῶντα τὸν κατηφῆ , ὄψει βλέποντα ἐλεύθερον τὸν κατεπτηχότα .
Lemmas: φημί δέ ἐγώ καί ἄλλος ὁ πατήρ φαιδρός - τέρος γίγνομαι καί οὐ ἀηδής συγγίγνομαι . νῦν μέν γάρ | ἐπιτιμάω πολλάκις · τίς σκυθρωπιάζω , ὦ τέκνον ; τίς ὁ πενθέω ἔοικα ; ἐγώ δέ τότε μέν λέγω οὐδείς , νῦν δέ φράζω · ὁ νόμος οὗτος , ὦ πατέρας , κατά ὁ μοιχός τίθημι μέν βούλομαι , ἀεί δέ μέλλω βαρύνω καί ὥσπερ ὠδίνω ἀλγέω ὁ καρδία · εἰμί δέ κυρόω σήμερον καί συγχωρέω καί οὗτος ὑπομένω , ὁράω μειδιάω ὁ κατηφής , ὁράω βλέπω ἐλεύθερος ὁ καταπτήσσω .
libanius.declamatio-39 44
ἐποίει δέ με λογισμός τις τοιοῦτον , ὡς μὲν ἂν σὺ φαίης , εὐήθης , ἐποίει δ’ οὖν . ᾤμην ἐνδεέστερον τὸν παλαιὸν νόμον ὀργίζεσθαι τοῖς μοιχοῖς , ὡς καὶ τοὺς πολλοὺς ἐπ’ ἀλ - λοτρίους παρακαλεῖσθαι γάμους , τοὺς μὲν δοῦναι δυ - ναμένους , τοὺς δὲ πιστευομένους . μετὰ δὴ τοῦτον τὸν νόμον οὐκέτ’ ὄψει με τὸν ἔμπροσθεν , ἀλλ’ οἶον εἰκὸς τὸν ὑπὲρ γυναικὸς ἱκανῶς τεθαρρηκότα . 45 . Σὺ μὲν κήρυττε , πάτερ , τοῖς περιεστηκόσι του - τοισὶ νέοις ὅτι , ὦ παῖδες , φυλάττεσθε τὰς τῶν πατέρων ὀργάς , ἐγὼ δὲ ἀντικηρύξω καὶ αὐτὸς καὶ πρεσβυτέρῳ καὶ νέῳ καὶ ξένῳ καὶ πολίτῃ καὶ παιδὶ καὶ πατρί · σωφρόνει καὶ φρίττε τὴν τοῦ γεγα - μηκότος δεξιὰν ὡς τῆς αὐτῆς εὐνῆς δεξομένης καὶ τὴν ὕβριν καὶ τὴν σφαγήν . ἐγὼ δὲ πρῶτος σιδηροφορῶν βιώσομαι κἂν ὁντιναοῦν λάβω , τῷ σιδή - ρῳ χρήσομαι καὶ οὐδὲν ἔσται μοι παίδων αἰδεσιμώτε - ρον , ἀλλ’ ἀκονησάμενος τὸ ξίφος ἔχων ἀναπαύσομαι καὶ φανέντ’ ὃς ποθὲν μοιχοῦ τοῦ πατρὸς δεήσομαι βοηθεῖν .
Lemmas: ποιέω δέ ἐγώ λογισμός τις τοιοῦτος , ὡς μέν ἄν σύ φημί , εὐήθης , ποιέω δέ οὖν . οἴομαι ἐνδεής ὁ παλαιός νόμος ὀργίζω ὁ μοιχός , ὡς καί ὁ πολύς ἐπί ἀλ - λοτρίους παρακαλέω γάμος , ὁ μέν δίδωμι δύο - νάω , ὁ δέ πιστεύω . μετά δή οὗτος ὁ νόμος οὐκέτι ὁράω ἐγώ ὁ ἔμπροσθεν , ἀλλά οἶος ἔοικα ὁ ὑπέρ γυνή ἱκανός θαρσέω . 45 . σύ μέν κηρύσσω , πατέρας , ὁ περιίστημι τις - ὅς νέος ὅτι , ὦ παῖς , φυλάσσω ὁ ὁ πατήρ ὀργή , ἐγώ δέ ἀντικηρύσσω καί αὐτός καί πρεσβύτερος καί νέος καί ξένος καί πολίτης καί παῖς καί πατήρ · σωφρονέω καί φρίττω ὁ ὁ Γέγα - μηκότης δεξιά ὡς ὁ αὐτηες͂ς εὐνή δείκνυμι καί ὁ ὕβρις καί ὁ σφαγή . ἐγώ δέ πρῶτος σιδηροφορέω βιόω κἀν ὅστις λαμβάνω , ὁ σίδη - ρῳ χράω καί οὐδείς εἰμί ἐγώ παῖς αἰδέσιμος - ἀντίμοιρος , ἀλλά ἀκονάω ὁ ξίφος ἔχω ἀναπαύω καί φαίνω ὅς ποθεν μοιχός ὁ πατήρ δέω βοηθέω .