libanius.declamatio-37 34
μὴ τοίνυν τὰς τῶν τυράννων βουλὰς ἐπὶ τὴν ἐμὴν ἄγε προαίρεσιν , ἀλλὰ σκόπει τὰς νίκας πόσαι καὶ διὰ τίνων καὶ τίνος γεγόνασι χάριν . εἰ μὲν γὰρ μνησικακοῦντες τοῖς τετιμηκόσιν ἐφαίνοντο καὶ τῶν κοινῶν οὐ μετέχοντες κινδύνων οὐδὲ λύσιν τοῦ μίσους τὴν ἑκούσιον νομίζοντες | ἄφεσιν , εἶχεν ἂν ἡ ὑποψία λόγον τὴν μελετωμένην προβλέπουσα κακίαν · εἰ δὲ πολλὰ μὲν οὗτοι ποιεῖν , πολλὰ δέ , εἰ δέοι , παθεῖν διὰ τὸν τιμήσαντα δῆμον ᾑροῦντο καὶ ὧν μὲν ἔπαθον ἐπελάθοντο , τὰ δὲ τῆς πόλεως ᾠκειοῦντο δει - νά , τί τυραννίδος ὑπηρέτας καλεῖς τοὺς κοινὴν σωτη - ρίαν ἐκ τῶν ἰδίων ἀνύσαντας πόνων ; 35 . Ὅτι δὲ πίστιν ὁ τῆς κατηγορίας οὐκ ἔχει λόγος ἐκεῖθεν ἂν μάλιστα θεωρήσαιτε . εἰ γὰρ τῶν πολεμίων τὸ πρῶτον περικαθημένων ἡμᾶς καὶ τοῦ δήμου περὶ τῆς μελλούσης ἐκκλησιάζοντος μάχης καὶ ὅθεν περιέσται ζητοῦντος τῶν σοφῶν τις ἀναστὰς ῥητόρων καὶ τὴν ἐμὴν μιμούμενος πρόνοιαν μίαν εἰσηγεῖτο τῷ δήμῳ νίκης ἐλπίδα τὴν τῶν φυγάδων ἐπάνοδον , τί ποιεῖν ἂν ἢ τί λέγειν τὸν σοφὸν οἴεσθε τοῦτον ; εἰ μὲν γὰρ ἀντέλεγε καὶ τὴν ὁμόνοιαν κατεμέμφετο , πῶς οὐ κώλυ - μα τῆς κοινῆς σωτηρίας ἐγίνετο ; εἰ δὲ τὸ λεχθὲν ἀπε - δέχετο καὶ δημοτικὸν ἐκάλει τὸν ῥήτορα , πῶς οὐκ ἄτοπον ἐπαινεῖν μὲν πρὸ τῆς πείρας τὸ πρᾶγμα , μετὰ δὲ τὴν νίκην κατηγορεῖν ; 36 . Εἰ μὲν οὖν οἱ πολλὰ λέγειν παρ’ ὑμῖν εἰδότες τῶν πολλὰ πράττειν ὑπὲρ ὑμῶν δυναμένων ἰσχύουσι πλέον , παραχωρῶ τῷ κατηγόρῳ καὶ φέρω τὴν τύχην ἀλύπως παρὰ τὰ τῆς πόλεως κολαζόμενος τρόπαια · εἰ δὲ δίκης ὑμῖν καὶ νόμων ἀρχαίων καὶ πολίτου μέλει χρηστοῦ , ἡδέως ἂν ὑμῶν πυθοίμην · τίνων ὑμεῖς ἀδελφοί , τίνων δὲ γεγόνατε πατέρες ; εἰ μὲν γὰρ τῶν ἀφεθέντων , ἐπὶ τῆς αὑτῶν ἕκαστ’ ὃς οἰκίας τοὺς ἐμοὺς ἔχετε συνηγόρους · εἰ δὲ τῶν σωθέντων , τὰς ἐμὰς ἐρυθριάσατε νίκας , τὸν τιμήσαντα ζηλώσατε δῆ - μον , τοὺς τὴν ἐξουσίαν δεδωκότας φυλάξατε νόμους καὶ δείξατε πᾶσιν ὅτι μόνος τῶν ἀριστέων εὐσεβείᾳ τὴν ἀνδρίαν ἐκόσμησα οὔτε | ὑπὸ τῶν πολεμίων κακῶς τοὺς ἐντίμους παθεῖν οὔτε ὑπὸ τῶν ἐντίμων τοὺς ἀτυχεῖς ἐάσας πολίτας .
Lemmas: μή τοίνυν ὁ ὁ τύραννος βουλή ἐπί ὁ ἐμός ἄγω προαίρεσις , ἀλλά σκοπέω ὁ νίκη πόσος καί διά τίς καί τίς γίγνομαι χάρις . εἰμί μέν γάρ μνησικακέω ὁ τιμάω φαίνω καί ὁ κοινός οὐ μετέχω κίνδυνος οὐδέ λύσις ὁ μῖσος ὁ ἑκούσιος νομίζω | ἄφεσις , ἔχω ἄν ὁ ὑποψία λόγος ὁ μελετάω προβλέπω κακία · εἰμί δέ πολύς μέν οὗτος ποιέω , πολύς δέ , εἰμί δέω , πάσχω διά ὁ τιμάω δῆμος αἱρέω καί ὅς μέν πάσχω ἐπιλανθάνομαι , ὁ δέ ὁ πόλις οἰκειόω δεῖ - νάω , τίς τυραννίς ὑπηρέτης καλέω ὁ κοινός Σώτη - Ριάν ἐκ ὁ ἴδιος ἀνύω πόνος ; 35 . ὅτι δέ πίστις ὁ ὁ κατηγορία οὐ ἔχω λόγος ἐκεῖθεν ἄν μάλιστα θεωρέω . εἰμί γάρ ὁ πολέμιος ὁ πρῶτος περικάθημαι ἐγώ καί ὁ δῆμος περί ὁ μέλλω ἐκκλησιάζω μάχη καί ὅθεν περίειμι ζητέω ὁ σοφός τις ἀνίστημι ῥήτωρ καί ὁ ἐμός μιμέομαι πρόνοια εἷς εἰσηγέομαι ὁ δῆμος νίκη ἐλπίς ὁ ὁ φυγάς ἐπάνοδος , τίς ποιέω ἄν ἢ τίς λέγω ὁ σοφός οἴομαι οὗτος ; εἰμί μέν γάρ ἀντιλέγω καί ὁ ὁμόνοια καταμέμφομαι , πῶς οὐ κωλυ - πήδημα ὁ κοινός σωτηρία γίνομαι ; εἰμί δέ ὁ λέγω θέραψ - δέχομαι καί δημοτικός καλέω ὁ ῥήτωρ , πῶς οὐ ἄτοπος ἐπαινέω μέν πρό ὁ πεῖρα ὁ πρᾶγμα , μετά δέ ὁ νίκη κατηγορέω ; 36 . εἰμί μέν οὖν ὁ πολύς λέγω παρά σύ οἶδα ὁ πολύς πράσσω ὑπέρ σύ δύναμαι ἰσχύω πλείων , παραχωρέω ὁ κατήγορος καί φέρω ὁ τύχη ἄλυπος παρά ὁ ὁ πόλις κολάζω τρόπαιο · εἰμί δέ δίκη σύ καί νόμος ἀρχαῖος καί πολίτης μέλω χρηστός , ἡδύς ἄν σύ πυνθάνομαι · τίς σύ ἀδελφός , τίς δέ γίγνομαι πατήρ ; εἰμί μέν γάρ ὁ ἀφίημι , ἐπί ὁ αὐτός ἕκαστος ὅς οἰκία ὁ ἐμός ἔχω συνήγορος · εἰμί δέ ὁ σῴζω , ὁ ἐμός ερυθριώ νίκη , ὁ τιμάω ζηλόω δῆ - νυμφότιμον , ὁ ὁ ἐξουσία δίδωμι φυλάσσω νόμος καί δείκνυμι πᾶς ὅτι μόνος ὁ ἀριστεύς εὐσέβεια ὁ ἀνδρεία κοσμέω οὔτε | ὑπό ὁ πολέμιος κακῶς ὁ ἔντιμος πάσχω οὔτε ὑπό ὁ ἔντιμος ὁ ἀτυχής ἐάω πολίτης .