ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-34 3.41
διὸ οὐδ’ ἐλαττῶσαι δοκῶ μοι τὰ χρήματα , πῶς γὰρ τοσοῦτον προσθεὶς τὸν πατέρα ; ἀλλὰ δεόντως αὐξῆσαι , ὅτι μηδ’ ἔμποροι τὰ ἑαυτῶν ἐλαττοῦν οἴονται ἴν , εἰ τύχοι , τῶν τιμιωτάτων ἀργυρίων πολλῶν κατακτώμενοι . ἤρκεσε γὰρ ἀντὶ τῶν καταβλη - θέντων τὸ ἤδη κτηθέν . κἀμοὶ δὲ ὁ πατὴρ ἀντὶ πάν - των τῶν ὄντων , κἂν μικρὸν εἴπῃς κἂν μέγα κἂν αὐ - τὴν προσθῇς τὴν ψυχήν . εἰ δ’ ἠλάττωται τῆς χρείας σφοδρῶς ἐγκειμένης καὶ ἀπαιτούσης , τί παρὰ τοῦτο δεινόν ; οὐ πάντες ἄνθρωποι διὰ τὴν ἀνάγκην σφῶν καὶ χρήματα καὶ πᾶν ἄλλο πορίζονται ; ἢ τίνος ἄλλου γε χάριν ἔχεις εἰπεῖν ; ἂν γὰρ μὴ οὔθ’ ὅταν πόλεμος ἐπιστῇ , ἐξέσται χρήσασθαι καὶ χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ οὔθ’ ὅταν λιμὸς ἢ νόσος ἢ ἕτερός τις ἀγὼν ἐπαγό - μενος κίνδυνον , ἀλλ’ ἔνδον ἡμῖν ἄχρηστα κείσεται , τί λιθιδίων καὶ καχλήκων καὶ τῆς ἐκ πεδίου κόνεως διοίσει ἡμῖν ; ἢ τί μᾶλλον ταῦτα μὲν εἰσοικίζομεν πολλῇ τῇ σπουδῇ καὶ ἀσφαλισάμενοι ἔχομεν , ἐκεῖνα δὲ ῥιπτοῦμεν ἡμῖν ἀχρήστων καὶ ἀνονήτων καὶ τούτων κἀκείνων ὄντων ὁμοίως ; ὃ γὰρ μὴ ταῖς ἀνθρωπίναις ἀνάγκαις ὑπηρετεῖν ἔχει , ἐπίσης ἀπόβλητον . καὶ τῶν ὁμοίως ἀχρήστων οὐκ ἔνι δήπου , εἰ μή τινα λέγεις παραφρονοῦντα , τὸ μὲν ἀποβάλλεσθαι , τὸ δὲ πέρι , σπουδαστὸν οἴεσθαι .
Lemmas: διό οὐδέ ἐλασσόω δοκέω ἐγώ ὁ χρῆμα , πῶς γάρ τοσοῦτος προστίθημι ὁ πατήρ ; ἀλλά δήω αὐξάνω , ὅτι μηδέ ἔμπορος ὁ ἑαυτοῦ ἐλασσόω οἴομαι εἶμι , εἰμί τυγχάνω , ὁ τίμιος ἀργύριον πολύς κατακτάομαι . ἀρκέω γάρ ἀντί ὁ καταβάλλω - τίθημι ὁ ἤδη κτάομαι . ἐγώ δέ ὁ πατήρ ἀντί πᾶς - ὁ ὁ εἰμί , κἀν μικρός εἶπον κἀν μέγας κἀν αὖος - ὁ προστίθημι ὁ Ψυχή . εἰμί δέ ἐλασσόω ὁ χρεία σφοδρός ἔγκειμαι καί ἀπαιτέω , τίς παρά οὗτος δεινός ; οὖον πᾶς ἄνθρωπος διά ὁ ἀνάγκη σφεῖς καί χρῆμα καί πᾶς ἄλλος πορίζω ; ἢ τίς ἄλλος γε χάρις ἔχω εἶπον ; εἄν γάρ μή οὔτε ὅταν πόλεμος ἐφίστημι , ἔξεστι χράω καί χρυσός καί ἄργυρος οὔτε ὅταν λιμός ἢ νόσος ἢ ἕτερος τις ἀγών πάγος - μένος κίνδυνος , ἀλλά ἔνδον ἐγώ ἄχρηστος κεῖμαι , τίς λιθίδιον καί κάχληξ καί ὁ ἐκ πεδίον κόνις διαφέρω ἐγώ ; ἢ τίς μᾶλλον οὗτος μέν εἰσοικίζω πολύς ὁ σπουδή καί ἀσφαλίζομαι ἔχω , ἐκεῖνος δέ ῥίπτω ἐγώ ἄχρηστος καί ἀνόνητος καί οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὁμοίως ; ὅς γάρ μή ὁ ἀνθρώπινος ἀνάγκη ὑπηρετέω ἔχω , ἐπίσης ἀπόβλητος . καί ὁ ὁμοίως ἄχρηστος οὐ ἐν δήπου , εἰμί μή τις λέγω παραφρονέω , ὁ μέν ἀποβάλλω , ὁ δέ περί , σπουδαστός οἴομαι .
libanius.declamatio-34 3.42
σὺ δέ μοι , ὅταν σαυτοῦ προ - τιθῇς τὰ χρήματα καὶ ταῦτα μεγάλων ἐνεστηκότων κινδύνων καὶ ἀξιοῖς ἡμᾶς μὲν κινδυνεύειν ἀνέχεσθαι , ταῦτα δ’ ἀθάνατα μένειν , ἦ που συμβουλεῦσαί τῳ οὐκ ἄν ποτε ἔδοξας μὴ σθένοντι χρήσασθαι τοῖς ποσὶν ὄντων χρημάτων ἵππον πρίασθαι καὶ ἱπποτροφεῖν ἀνέ - χεσθαι , ὅπως μὴ σφοδρότερον αὐτὸ κάμνον τὸ σῶμα οἰχήσεται , καὶ τῷ ὑπὸ χειμῶνος πολιορκουμένῳ προσ - κτήσασθαι καὶ χλαῖναν τοῖς ἱματίοις καὶ τῷ γε τρο - φῆς δεομένῳ ἤ τινος ἄλλου τῶν ἀναγκαίων χρυσὸν δόντα πορίσασθαι . τοῦτο δὲ τί ποτ’ ἂν ἕτερον ἔσται ἢ τὴν ἀνθρωπίνην ἀποκλείειν ζωὴν καὶ κελεύειν ἢ ἀγαπᾶν κατὰ ταὐτὸν τοῖς ἀλόγοις διάγειν καὶ τοῖς αὐτομάτως ἀναδιδομένοις ἐκ γῆς ἐξαρκεῖσθαι ἢ μὴ βουλομένους πεσόντας ἀπομετρῆσαι τὸν βίον αὐτίκα μὴ ἐξὸν ἄλλως ἀπολαύειν ζωῆς ;
Lemmas: σύ δέ ἐγώ , ὅταν σεαυτοῦ προ - τίθημι ὁ χρῆμα καί οὗτος μέγας ἐνίστημι κίνδυνος καί ἀξιόω ἐγώ μέν κινδυνεύω ἀνέχω , οὗτος δέ ἀθάνατος μένω , εἰμί ποῦ συμβουλεύω ὁ οὐ ἄν ποτός δοκέω μή σθένω χράω ὁ πούς εἰμί χρῆμα ἵππος ὠνέομαι καί ἱπποτροφέω ἰδμάν - χω , ὅπως μή σφοδρός αὐτός κάμνω ὁ σῶμα οἴχομαι , καί ὁ ὑπό χειμών πολιορκέω προς - κτάομαι καί χλαῖνα ὁ ἱμάτιον καί ὁ γε τρος - φημί δήω ἤ τις ἄλλος ὁ ἀναγκαῖος χρυσός δίδωμι πορίζω . οὗτος δέ τίς πρός εἄν ἕτερος εἰμί ἢ ὁ ἀνθρώπινος ἀποκλείω ζωή καί κελεύω ἢ ἀγαπάω κατά αὐτός ὁ ἄλογος διάγω καί ὁ αὐτόματος ἀναδίδωμι ἐκ γῆ ἐξαρκέω ἢ μή βούλομαι πίπτω ἀπομετρέω ὁ βίος αὐτίκα μή ἔξεστι ἄλλως ἀπολαύω ζωή ;
libanius.declamatio-34 3.43
43 . Ἀλλ’ ὑποκνίζει τὸ τάλαντον ἀπιόν . τί δέ ; εἴπερ αὐτὸς ἀντὶ τοῦ ταλάντου ἀπῄεις , οὐ πολὺ μᾶλλον ἦν λυπηρόν ; τοιγαροῦν ἀντίθες τῇ ζημίᾳ τὸ κέρδος . εἰς σαυτὸν βλέπε καὶ τὴν σαυτοῦ σωτηρίαν . λέγε πρὸς σαυτὸν διαλεγόμενος ἡσυχῆ · ἐκινδύνευον μηκέτ’ εἶ - ’ναι , ἀπολέσαι πάντα , τὸ φῶς τόδε , τοὺς ἀνθρώ - πους , τὰ χρήματα . ἀλλ’ ὁ παῖς ἄριστα προὐνοή - σατο . ἔδειξεν ἀληθῶς φιλοπάτωρ εἶναι καὶ τῆς ἐμαυτοῦ φύσεως ὧς μάλιστα προελθὼν ἐβε - βαίωσε τὸ συγγενὲς τῇ σπουδῇ κἀκ τῶν πολλῶν δοὺς ὀλίγα ἴσχυσε πάλιν τῶν πάντων ἀπολαύειν ποιῆσαι . καὶ νῦν ἀναβιούς εἰμι . οὕτω γὰρ μά - λιστα προσήκει νομίζειν . ὢ πραγματείας ἀρί - στης , ὢ τῆς μεγαλοψυχίας τοὐμοῦ παιδός ; ὢ τῆς περὶ ἡμᾶς ἀγάπης . ἀργυρίου τὴν ζωὴν ὠνή - σατο τοῦ πατρός . καὶ νῦν ἔχει μὲν αὐτὸς τὸν πατέρα , κἀγὼ δὲ τὸν παῖδα πάλιν . ἀπολαύω καὶ τῶν χρημάτων τὸ δεύτερον , τῆς οἰκίας , τῶν τε - τραπόδων , τῶνκτημάτων πάντων . μετὰτοῦ δήμου περιπολεύω , ὁρῶ τὸ βῆμα , τοὺς δικαστάς , τὴν ἀγοράν , τῆς πολιτείας τὸ σχῆμα . συνεκκλησιάζω , εἰσφέρω ψηφίς μάτα , εἰσφέρω γνώμας . οὐδὲν ὃ μὴ καὶ αὖθις ἀπείληφα . ἃ δὴ πάντα μὴ ὅτι ἑνός , ἀλλὰ μυρίων μὴ προτιθέναι ταλάντων , μάλιστα δὲ παντὸς θησαυροῦ , οὐκ οἶδα τίνος ἐρῶν ἔργον ἀληθῶς εἰπὼν ἔσομαι .
Lemmas: 43 . ἀλλά ὑποκνίζω ὁ τάλαντον ἄπειμι . τίς δέ ; εἴπερ αὐτός ἀντί ὁ τάλαντον ἄπειμι , οὖον πολύς μᾶλλον εἰμί λυπηρός ; τοιγάρ ἀντιτίθημι ὁ ζημία ὁ κέρδος . εἰς σαυτοῦ βλέπω καί ὁ σεαυτοῦ σωτηρία . λέγω πρός σαυτοῦ διαλέγω ἡσυχῆ · κινδυνεύω μηκέτι εἰμί - ναιός , ἀπόλλυμι πᾶς , ὁ φάος ὅδε , ὁ ἀνθρώ - πούς , ὁ χρῆμα . ἀλλά ὁ παῖς ἀγαθός προνοέω - Σάτο . δείκνυμι ἀληθής Φιλοπάτωρ εἰμί καί ὁ ἐμαυτοῦ φύσις ὅς μάλιστα προέρχομαι ΕΒΕ - βαιωθεω ὁ συγγενής ὁ σπουδή ἐκ ὁ πολύς δίδωμι ὀλίγος ἰσχύω πάλιν ὁ πᾶς ἀπολαύω ποιέω . καί νῦν ἀναβιόω εἰμί . οὗτος γάρ μή - λίστα προσήκω νομίζω . ὦ πραγματεία ἀρίς - ἵστημι , ὦ ὁ μεγαλοψυχία ἐγώ παῖς ; ὦ ὁ περί ἐγώ ἀγάπη . ἀργύριον ὁ ζωή ὠνή - Σάτο ὁ πατήρ . καί νῦν ἔχω μέν αὐτός ὁ πατήρ , ἐγώ δέ ὁ παῖς πάλιν . ἀπολαύω καί ὁ χρῆμα ὁ δύο , ὁ οἰκίον , ὁ τε - τραποδηω , τῶνκτημάτων πᾶς . μεταθέω δῆμος περιπολεύω , ὁράω ὁ βῆμα , ὁ δικαστής , ὁ ἀγορά , ὁ πολιτεία ὁ σχῆμα . συνεκκλησιάζω , εἰσφέρω ψῆφος μάτη , εἰσφέρω γνώμη . οὐδείς ὅς μή καί αὖθις ἀπολαμβάνω . ὁ δή πᾶς μή ὅτι εἷς , ἀλλά μυρίος μή προτίθημι τάλαντον , μάλιστα δέ πᾶς θησαυρός , οὐ οἶδα τίς ἐράω ἔργον ἀληθής εἶπον εἰμί .
libanius.declamatio-34 3.44
ταῦτα τοῖς λογισμοῖς οἵ σε κατ’ ἐμοῦ παροξύνουσιν ἀντι - τίθει , καὶ οὐκ ἀγνοήσεις τὸν φίλτατον . προστίθει δὲ καὶ τοῖς εἰρημένοις , εἰ βούλει · ἔστω , ὑποκείσθω μὴ νόσον τὴν κατασχοῦσάν με , ἀλλὰ λῃστὰς ἐνεδρεύσαντας εἶναι . ἐπεὶ δ’ ἐκεῖνοι συνέλαβον , ἐπὶ θάνατον ἦγον , εἰ μὴ βουλοίμην εὐθὺς συ - χνὸν καταβαλέσθαι χρυσίον . οὐκ ἦν τούτου γε χωρὶς τὰς σφῶν διαδρᾶναι χεῖρας , οὐ δακρύον - τα , οὐκ ὀδυρόμενον , οὐ παρακαλοῦντα , οὐκ ἄλλο τι ἐλεεινὸν ἐνδεικνύμενον . εἶτα ζῆν αἱ - ρούμενος ἀποθέμενος ἐκείνοις πρόθυμος ὅσα εἶχον , περινοστῶ ζῶν , ὤνιον τῶν ἐμαυτοῦ γε - γονώς . καλὸν τοῦτό γε ἐμπόρευμα δοῦναι μικρὰ καὶ κερδῆσαι τὰ μείζω , χοῦν ῥίψαι καὶ εἰς ἑαυτὸν ἐπαναγαγεῖν τὴν ψυχήν . ἤ γὰρ οὐ φλυα - ρία σαφὴς καὶ χρυσὸς καὶ ἄργυρος καὶ πάντα χρήματα πρὸς ἀνθρώπου ζωὴν ἐξετάσαι ;
Lemmas: οὗτος ὁ λογισμός ὁ σύ κατά ἐγώ παροξύνω ἀντι - τίθημι , καί οὐ ἀγνοέω ὁ φίλος . προστίθημι δέ καί ὁ εἴρω , εἰμί βούλομαι · ἵστημι , ὑπόκειμαι μή νόσος ὁ κατέχω ἐγώ , ἀλλά ληιστής ἐνεδρεύω εἰμί . ἐπεί δέ ἐκεῖνος συλλαμβάνω , ἐπί θάνατος ἄγω , εἰμί μή βούλομαι εὐθύς σῦς - χνὸν καταβάλλω χρυσίον . οὐ εἰμί οὗτος γε Χωρὶς ὁ σφεῖς διαδιδράσκω χείρ , οὖον δάκρυ - ὁ , οὐ ὀδύρομαι , οὖον παρακαλέω , οὐ ἄλλος τίς ἐλεεινός ἐνδείκνυμι . εἶτα ζῶ ὁ - ῥέω ἀποτίθημι ἐκεῖνος πρόθυμος ὅσος ἔχω , περινοστέω ζῶ , ὤνιος ὁ ἐμαυτοῦ γε - γονάω . καλός οὗτος γε ἐμπόρευμα δίδωμι μικρός καί κερδαίνω ὁ μείζων , χόω ῥίπτω καί εἰς ἑαυτοῦ ἐπανάγω ὁ Ψυχή . ἤ γάρ οὖον Φλύα - Ῥίον σαφής καί χρυσός καί ἄργυρος καί πᾶς χρῆμα πρός ἄνθρωπος ζωή ἐξετάζω ;
libanius.declamatio-34 3.45
καὶ μὴν οὐ πάντ’ ἔχομεν δόντες ἐν τῷ μεγάλῳ τῷ - δε κινδύνῳ . ἔτι τὰ πλείω παρ’ ἡμῖν εὕροις . ἔτι χρυσὸς ἔνδον πολύς , ἄργυρος δὲ πλείων . χαλ - κὸν δὲ καὶ σίδηρον τίς ἐξαριθμήσει ; βοῶν ἀγἐ - λαι , ἵππων ἀγέλαι , ποίμνιά τε καὶ θρέμματα ἡμῖν ἄλλα κατ’ οὐδὲν τῶν προτέρων ἐλάττω . ὅσον δ’ ἐξ ἡμῶν ἀπῆλθεν εἰς τοὺς κρείττονας , μικρά τις τοῦ περιττεύοντος ἀφαίρεσις ἦν . καὶ οὐκ ὀδυνηρὸν τοῦτό γε , ὅτι μὴ καὶ μᾶλλον με γαλῆς παραίτιον εὐφροσύνης ὡς τῶν καλλίστων ἀντ’ αὐτοῦ προσγεγενημένων ἡμῖν . καὶ ὥσπερ εἴ τῳ περὶ ὀφθαλμοὺς κινδυνεύοντι καί τινος συμβουλεύοντος ἀφελέσθαι τῶν ἄκρων τριχῶν καὶ ἀφελομένῳ γε ἡ ῥῶσις συνείπετο , οὐκ ἂν δικαίως ἀσχάλλων ἦν , ὅτι τὴν κόμην ἀπέβα - λεν , οὕτως οὐδ’ ἡμῖν εὐπρεπὲς δυσχεραίνειν οἷς ἀποκοπέντες μικρὰ οὐκ ὀφθαλμοὺς καὶ ῥῖνα ἢ τι ἕτερον τῶν μερῶν , ἀλλ’ ὅλους ἀνεκτη - σάμεθα ἑαυτούς .
Lemmas: καί μήv οὖον πᾶς ἔχω δίδωμι ἐν ὁ μέγας ὁ - δέ κίνδυνος . ἔτι ὁ πλείων παρά ἐγώ εὑρίσκω . ἔτι χρυσός ἔνδον πολύς , ἄργυρος δέ πλείων . χαλ - κόος δέ καί σίδηρος τίς ἐξαρίθμησις ; βοῦς ἄγω - λᾶας , ἵππος ἀγέλη , ποίμνιος τε καί θρέμμα ἐγώ ἄλλος κατά οὐδείς ὁ πρότερος μικρός . ὅσος δέ ἐκ ἐγώ ἀπέρχομαι εἰς ὁ ἀγαθός , μικρός τις ὁ περισσεύω ἀφαίρεσις εἰμί . καί οὐ ὀδυνηρός οὗτος γε , ὅτι μή καί μᾶλλον ἐγώ γαλέη παραίτιος Εὐφρόσυνος ὡς ὁ καλός ἀντί αὐτός προσγίγνομαι ἐγώ . καί ὥσπερ εἰμί ὁ περί ὀφθαλμός κινδυνεύω καί τις συμβουλεύω ἀφαιρέω ὁ ἄκρος θρίξ καί ἀφαιρέω γε ὁ ῥῶσις συνέπομαι , οὐ εἄν δικαίως ἀσχάλλω εἰμί , ὅτι ὁ κόμη ἀποβαίνω - Λεν , οὕτως οὐδέ ἐγώ εὐπρεπής δυσχεραίνω ὅς ἀποκόπτω μικρός οὐ ὀφθαλμός καί ῥίς ἢ τίς ἕτερος ὁ μέρος , ἀλλά ὅλος ανεκτός - σήμω ἑαυτοῦ .
libanius.declamatio-34 3.46
οὕτω δεῖ , πάτερ , κατὰ νοῦν στρέφειν μὴ μόνον τὴν τῶν χρημάτων ἀφαίρεσιν μηδὲ τἀναλώματα θεωρεῖν αὐτὰ καθ’ αὑτά , ἀλλὰ καὶ ἥτις ἐγένετο πρόφασις ἐξ ἀρχῆς ἀναλίσκειν καὶ ποῖον ἐντεῦθεν τὸ κέρδος συνέβη . εἰ γὰρ ταῦτα μόνα σκοπεῖν ἀξιοῖς , ὥρα σοι διαβάλλειν οὐ μόνον τοὺς ἰδίως ὀνομαζομένους ἐμπόρους ἕτερ’ ἀνθ’ ἑτέρων ἀμειβομένους ἀεί , ἀλλὰ καὶ κοινῶς τὸν ἀνθρώπινον βίον οὐδαμῶς ἄλλως ὅτι μὴ διὰ τῆς τοῦ ἀμείβειν ὁδοῦ προιόντα καὶ τοῦ διδό - ναι μὲν ἕκαστον τὰ παρ’ ἑαυτοῦ , εἰσφέρεσθαι δὲ τὰ παρὰ τῶν ἄλλων .
Lemmas: οὗτος δεῖ , πατήρ , κατά νόος στρέφω μή μόνος ὁ ὁ χρῆμα ἀφαίρεσις μηδέ ἀνάλωμα θεωρέω αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ὅστις γίγνομαι πρόφασις ἐκ ἀρχή ἀναλίσκω καί ποῖος ἐντεῦθεν ὁ κέρδος συμβαίνω . εἰμί γάρ οὗτος μόνος σκοπέω ἀξιόω , ὥρα σύ διαβάλλω οὖον μόνος ὁ ἰδίως ὀνομάζω ἔμπορος ἕτερος ἀντί ἕτερος ἀμείβω ἀεί , ἀλλά καί κοινῶς ὁ ἀνθρώπινος βίος οὐδαμῶς ἄλλως ὅτι μή διά ὁ ὁ ἀμείβω ὁδός προέρχομαι καί ὁ Διδός - ναι μέν ἕκαστος ὁ παρά ἑαυτοῦ , εἰσφέρω δέ ὁ παρά ὁ ἄλλος .
libanius.declamatio-34 3.47
καί μοι προκεχειρισμένος ἅπαν ἔργον ἀνθρώπινον σκόπει μοι σαφῶς , ἂν μή σοι φα - νήσεται ἑτέρου χάριν ποιούμενον , τὰ πάντα δὲ κοινῶς ὑπέρ τε τοῦ ζῆν ἡμᾶς καὶ καλῶς ζῆν , εἰς ὃ δὴ καὶ τείνει ἐπίνοια πᾶσα καὶ τέχνη καὶ πόνος ἀνθρώπινος . εἰ δέ σοί τις καὶ ἰατρῶν μνησθήσεται καὶ κυβερνη - τῶν τοὺς μὲν τέμνοντας λέγων καὶ κᾴοντας ἔστιν ἃ τῶν μερῶν βουλομένους γε τὸ λεῖπον τοῦ σώματος σώζειν , τοὺς δ’ ἔστιν ἐν οἷς κινδύνων πάνθ’ ὅσ’ ἀγώ - γιμα ἀποβαλλομένους ὑπὲρ ἑνὸς τούτου , τῆς σωτηρίας σφῶν τε αὐτῶν καὶ τῶν ἐμπλεόντων , ἆρα βουλήσῃ κακῶς καὶ τούτους εἰπεῖν μὴ τὰ ἐνόντα φυλάξαντας , οὓς πάντες ὡς ἔπος εἰπεῖν ἄνθρωποι ἐπαινοῦσιν ἀν - δραγαθισαμένους ὡς ἄριστα πρὸς τἀς τύχας καὶ ἱκα - νώτατα πρὸς τὰς ἀνάγκας μεμαχημένους ; οὔ μοι δο - κεῖς τοσοῦτον ζηλοῦν φιλοσκώμμων ἀκούειν ὥστε μέμφεσθαι οὓς εὐλαβηθῆναι καὶ τὸν Μῶμον αἰτιᾶσθαί φασιν .
Lemmas: καί ἐγώ προχειρίζω ἅπας ἔργον ἀνθρώπινος σκοπέω ἐγώ σαφῶς , εἄν μή σύ φάω - νέος ἕτερος χάρις ποιέω , ὁ πᾶς δέ κοινῶς ὑπέρ τε ὁ ζῶ ἐγώ καί καλῶς ζῶ , εἰς ὅς δή καί τείνω ἐπίνοια πᾶς καί τέχνη καί πόνος ἀνθρώπινος . εἰμί δέ σύ τις καί ἰατρός μιμνήσκω καί κυβερνέω - ὁ ὁ μέν τέμνω λέγω καί καίω εἰμί ὁ ὁ μέρος βούλομαι γε ὁ λείπω ὁ σῶμα σῴζω , ὁ δέ εἰμί ἐν ὅς κίνδυνος πᾶς ὅσος ἀγός - Γίμα ἀποβάλλω ὑπέρ εἷς οὗτος , ὁ σωτηρία σφεῖς τε αὐτός καί ὁ ἐμπλέω , ἆρα βούλομαι κακῶς καί οὗτος εἶπον μή ὁ ἔνειμι φυλάσσω , ὅς πᾶς ὡς ἔπος εἶπον ἄνθρωπος ἐπαινέω εἰς - δραγαθισαμένους ὡς ἀγαθός πρός εἰς Τύχη καί ἴξ - νώτατα πρός ὁ ἀνάγκη μάχομαι ; οὖον ἐγώ δο - ἐκεῖσε τοσοῦτος ζηλόω φιλοσκώμμων ἀκούω ὥστε μέμφομαι ὅς εὐλαβέομαι καί ὁ Μῶμος αἰτιάομαι φημί .
libanius.declamatio-34 3.48
οὐκοῦν σχέτλιον ἂν εἴη τούτους μὲν μήτε μέμφεσθαι μήτ’ ἐγκαλεῖν αἱρεῖσθαι , δῆλον γὰρ ὅτι μηδ’ ἀπ’ ἐναντίας ἀνέξῃ ταῖς πάντων δόξαις ὁρμᾶσθαι , τὸν δὲ υἱὸν ὑπὲρ πάντας καὶ ἰατροὺς καὶ κυβερνήτας ἐν τοῖς κατὰ σὲ κινδύνοις φανέντα ἀποκηρύττειν καὶ ἀπαλλοτριοῦν σαυτοῦ καὶ τοῦτ’ ἀνθ’ ὧν ἔσωσεν ; εἶτ’ , ὦ πρὸς θεοῦ , οἴει τινὰ σύμψηφον ἕξειν τῆσδε τῆς γνώμης ; οὐκ οἶμαί τινα ἔγωγε , εἰ μή τις ἐστὶν ἃ κοι - νῶς πάντες ἴσασιν αὐτὸς ἀγνοῶν .
Lemmas: οὐκοῦν σχέτλιος εἄν εἰμί οὗτος μέν μήτε μέμφομαι μήτε ἐγκαλέω αἱρέω , δῆλος γάρ ὅτι μηδέ ἀπό ἐναντίος ἀνέχω ὁ πᾶς δόξα ὁρμάω , ὁ δέ υἱός ὑπέρ πᾶς καί ἰατρός καί κυβερνήτης ἐν ὁ κατά σύ κίνδυνος φαίνω ἀποκηρύσσω καί ἀπαλλοτριόω σεαυτοῦ καί οὗτος ἀντί ὅς σῴζω ; εἶτα , εἰμί πρός θεός , οἴομαι τις σύμψηφος ἔχω ὅδε ὁ γνώμη ; οὐ οἴομαι τις ἔγωγε , εἰμί μή τις εἰμί ὁ κέω - Νῶς πᾶς οἶδα αὐτός ἀγνοέω .
libanius.declamatio-34 3.49
ἐμοὶ μὲν οὖν δοκεῖ , κἂν εἰ μηδὲν εἶχον ἐκ τοῦ τὰ τοιαῦτα δρᾶσαι τέλος οὐδὲν ἀπαντῆσαν δεῖξαι χρηστὸν μηδέ τι ἄμει - νον συμβὰν περὶ σέ , τῆς γοῦν ὀρθῆς γνώμης ἕνεκεν μεθ’ ἧς τὴν σὴν ἐπραγματευόμην βοήθειαν δεόντως πολλῶν ἀπολαύειν ἐπαίνων , εἴ τις οἶδεν ἀνθρωπίνως λογίζεσθαι . οὐ γὰρ ἀπὸ τοῦ τέλους πάνθ’ ἀπλῶς δοκι - μάζουσιν οἴ γε καλῶς διαιτῶντες τοῖς πράγμασι , τὴν δὲ γνώμην ἣ πρώτως ἐκίνησεν ἐξετάζοντες οὐδὲν περαιτέρω προέρχονται . διὰ τί ποθ’ οὕτως ; ἐπειδὴ προαιρέσεως ἀνθρωπίνης καὶ τῶν ἐφ’ ἡμῖν ὄντων ἡ γνώμη . ταύτῃ τοι καὶ ὀρθῶς ταύτης ἐχούσης ὡς ὀρθὰ προῃρημένους δικαιώσει τις ἐπαινεῖν · ἂν δὲ μὴ οὕ - τως , ὑπευθύνους ἡγήσεται τιμωρίας πονηρά τε στρέ - φοντας καί , ὅσον εἰς ἡμᾶς ἧκε , διαπεπραγμένους τὰ χείρω . ὁ γὰρ ἔχων ἐκ προαιρέσεως κακουργεῖν τάχιστ’ ἂν ἐπενέγκοι τὴν πρᾶξιν τῷ λογισμῷ ἐν ἐξουσίᾳ τοῦ πράττειν γενόμενος , τοῦ τέλους δὲ οὐχ ἡμεῖς , ἡ δὲ Τύχη δήπου κυρία . κἂν μὴ τῆς γνώμης ἀξίως μηδὲ πρὸς τὰς ἐλπίδας ἐπίῃ τὸ πέρας , οὐ τοὺς ἀνθρώπους , τὴν δὲ δαίμονα αἰτιᾶσθαι προσήκει οὐ καλὴν τοῖς καλῶς ἠργμένοις ἐπνηνοχυῖαν τὴν τελευτήν .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν δοκέω , κἀν εἰμί μηδείς ἔχω ἐκ ὁ ὁ τοιοῦτος δράω τέλος οὐδείς ἀπαντάω δείκνυμι χρηστός μηδέ τίς ἄμι - νοῦς συμβαίνω περί σός , ὁ γοῦν ὀρθός γνώμη ἕνεκα μετά ὅς ὁ σός πραγματεύομαι βοήθεια δήω πολύς ἀπολαύω ἔπαινος , εἰμί τις οἶδα ἀνθρώπινος λογίζομαι . οὖον γάρ ἀπό ὁ τέλος πᾶς ἀπλόος δοκι - μαζους οἶς γε καλῶς δίαιτα ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ γνώμη ὅς πρῶτος κινέω ἐξετάζω οὐδείς περαιτέρω προέρχομαι . διά τίς πρός οὕτως ; ἐπεί προαίρεσις ἀνθρώπινος καί ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ γνώμη . οὗτος ὅς καί ὀρθῶς οὗτος ἔχω ὡς ὀρθός προλέγω δικαιόω τις ἐπαινέω · εἄν δέ μή ἕ - ὅς , ὑπεύθυνος ἡγέομαι τιμωρία πονηρός τε στρέ - Φοντάς καί , ὅσος εἰς ἐγώ ἵημι , διαπράσσω ὁ χείρων . ὁ γάρ ἔχω ἐκ προαίρεσις κακουργέω ταχύς εἄν ἐπιφέρω ὁ πρᾶξις ὁ λογισμός ἐν ἐξουσία ὁ πράσσω γίγνομαι , ὁ τέλος δέ οὐ ἐγώ , ὁ δέ Τύχη δήπου κύριος . κἀν μή ὁ γνώμη ἀξίως μηδέ πρός ὁ ἐλπίς ἔπειμι ὁ πέρας , οὖον ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ δαίμων αἰτιάομαι προσήκω οὖον καλός ὁ καλῶς ἄρχω ἐπιφέρω ὁ τελευτή .
libanius.declamatio-34 3.50
καὶ αὐτὸς τοίνυν , ὦ πάτερ , τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην σκοπού - μενος , εἰ μὴ βούλει συνεξετάσαι καὶ οἶον ἐντεῦθεν τὸ τέλος ἀπήντησε , μὴ δύσνουν ἡγοῦ μηδὲ ἄχαρι μηδὲν ἐργάσῃ τὸν παῖδα μηδ’ ἐθελήσῃς δίκην λαμβάνειν ὧν χάριν ἐκτίνειν εἰκὸς ἦν , ἀλλ’ ὡς καὶ τὸν ἄνωθεν χρό - νον , καίτοι μᾶλλον ἐχρῆν , ὅμως ἀσπάζου καὶ παῖδα λέγε χρηστὸν καὶ φιλοπάτορα καὶ φῶς βίου καὶ ὅ , τι σοι τοιοῦτον ἐξ ἔθους λέγειν ἐμέ .
Lemmas: καί αὐτός τοίνυν , εἰμί πατήρ , ὁ ἐμαυτοῦ γνώμη σκοπός - μένος , εἰμί μή βούλομαι συνεξετάζω καί οἶος ἐντεῦθεν ὁ τέλος ἀπαντάω , μή δύσνους ἡγέομαι μηδέ ἄχαρις μηδείς ἐργάζομαι ὁ παῖς μηδέ ἐθέλω δίκη λαμβάνω ὅς χάρις ἐκτίνω εἰκός εἰμί , ἀλλά ὡς καί ὁ ἄνωθεν χρή - νοῦς , καίτοι μᾶλλον χρή , ὅμως ἀσπάζομαι καί παῖς λέγω χρηστός καί φιλοπάτωρ καί φάος βίος καί ὅς , τίς σύ τοιοῦτος ἐκ ἔθος λέγω ἐγώ .
libanius.declamatio-34 3.51
51 . Ἀλλ’ αἰσθάνομαι , ὦ ἄνδρες δικασταί , τοῦ πα - τρὸς ἀφεμένου μὲν σκοπεῖν , εἰ δίκαια λέγων ἢ ἄδικα φαίνομαι , θαυμάζοντος δὲ ὡς ἐμαυτοῦ γενοίμην λα - λίστερος , ἔπειτα καὶ τούσδε τοὺς ἐγγὺς ἱσταμένους διδάσκοντος ὡς οὐ δεῖ πιστεύειν ἐμοί . σκῆψις γάρ , φησί , ταῦτα τῷ μειρακίῳ καὶ προσφάτως ἀνα - πλασθέντα μυθάρια , ἐπειδήπερ βουλομένῳ γε ἀληθῶς τῷ πατρὶ βοηθεῖν ἐνῆν καὶ ἄλλως τοῦτό γε μετελθεῖν καὶ πραγματεύσασθαι τὴν ὑγείαν , ὡς ἂν μάλιστα ἡσθῆναι ἔμελλον καὶ ὁ ταύτης τετυχηκὼς ἐγὼ οὐχ οὕτω λυμήνασθαι τοῖς ἐμοῖς καὶ μέχρι ταλάντου τὴν συμφορὰν παρεκτεῖναι , πρᾶγμα , ὦ ἄνδρες , νὴ τὴν Ἀλήθειαν , ὅ με καὶ σαφῶς ὑγιαίνοντα ἴσχυσεν ἂν εἰς Ἅιδου καταγα - γεῖν . καὶ ὁ μὲν οὕτως οὐδενί τῳ προσέχων τὸν νοῦν ὅτι μὴ ἑαυτῷ ἣν ἀρχῆθεν ἔσχε περὶ τῆς ἀποκη - ρύξεως γνώμην κρατύνειν μέχρι τέλους οἰόμενος , ἃ δ’ ἔγωγε πρὸς αὐτὸν ἀντὶ τούτων , ὧς δικαίως καὶ καλῶς ἔχει , ἀκούσατ’ ἐπιμελῶς . κἂν δὲ μὴ οὕτως εὕ - ρητε , ἀπελαθείην αὐτίκα μάλα καὶ τοῦ βήματος τοῦδε κακῶς καὶ τῆς πατρῴας οἰκίας , τοῦ μὲν ὡς ἡττημένος καὶ μηδὲν ἰσχυρὸν προβαλλόμενος , τῆς δὲ ὡς ἀξίως καταδεδικασμένος τὴν ἀποκήρυξιν .
Lemmas: 51 . ἀλλά αἰσθάνομαι , εἰμί ἀνήρ δικαστής , ὁ πῃ - τρος ἀφίημι μέν σκοπέω , εἰμί Δίκαιος λέγω ἢ ἄδικος φαίνω , θαυμάζω δέ ὡς ἐμαυτοῦ γίγνομαι λάω - λίστερος , ἔπειτα καί ὅδε ὁ ἐγγύς ἵστημι διδάσκω ὡς οὖον δεῖ πιστεύω ἐγώ . σκῆψις γάρ , φημί , οὗτος ὁ μειράκιον καί πρόσφατος ἀνα - πλάσσω μυθάριον , ἐπεί βούλομαι γε ἀληθής ὁ πατήρ βοηθέω ἐν-εἰμί καί ἄλλως οὗτος γε μετέρχομαι καί πραγματεύομαι ὁ ὑγεία , ὡς εἄν μάλιστα ἥδομαι μέλλω καί ὁ οὗτος τυγχάνω ἐγώ οὐ οὗτος λυμαίνομαι ὁ ἐμέω καί μέχρι τάλαντον ὁ συμφορά παρεκτείνω , πρᾶγμα , εἰμί ἀνήρ , νή ὁ Ἀλήθεια , ὅς ἐγώ καί σαφῶς ὑγιαίνω ἰσχύω εἄν εἰς Ἅιδου Καταγά - γίγνομαι . καί ὁ μέν οὕτως οὐδείς ὁ προσέχω ὁ νόος ὅτι μή ἑαυτοῦ ὅς ἀρχῆθεν ἔχω περί ὁ Απόκη - ρυξις γνώμη κρατύνω μέχρι τέλος οἴομαι , ὁ δέ ἔγωγε πρός αὐτός ἀντί οὗτος , ὅς δικαίως καί καλῶς ἔχω , ἀκούω ἐπιμελής . κἀν δέ μή οὕτως ἕ - ῥητός , ἀπελαύνω αὐτίκα μάλα καί ὁ βῆμα ὅδε κακῶς καί ὁ πατρῷος οἰκίον , ὁ μέν ὡς ἡσσάομαι καί μηδείς ἰσχυρός προβάλλω , ὁ δέ ὡς ἀξίως καταδικάζω ὁ ἀποκήρυξις .
libanius.declamatio-34 3.52
πλὴν ἅπερ ἀκοῦ - ’σαι δεῖ πρὸς ἡμῶν τὸν πατέρα , εἰ μὲν ἀληθῶς λάλος ἐγώ , πάτερ , καὶ νυνὶ μᾶλλον ἢ πρότερον , τῆς ἀνάγκης τοῦτο εἰς ἣν ἡμᾶς περιέστησας . ὡς γὰρ περὶ τῶν ἐσχά - των τοῦ ἀγῶνος ὑπάρχοντος εἰκὸς μηδεμίαν φειδὼ τῶν λόγων γίνεσθαι μήτε μὴν ἐκφέρεσθαι κατὰ τὸ ἔθος αὐ - τοὺς τῆς βίας ὠθούσης λέγειν σφοδρότερον , ἔνα μὴ λέγω ὡς τοὺς τὰ δίκαια λέγοντας εἰκὸς καὶ πλείω καὶ ἰσχυρό - τερα λέγειν τῶν ἄλλων ὡς τῆς ἀληθείας πολλαχόθεν μὲν συνισταμένης , πολλὰ δὲ λέγειν καὶ ὑπὲρ ἑαυτῆς χορηγούσης . ὅτι δὲ οὐδὲ στωμύλος ἐγώ τις καὶ λάλος καὶ οἷον ἄρτι πρώτως ὑπείληφεν ὁ πατήρ , οἶμαι τοὺς γε ἄλλους καὶ ὑμᾶς αὐτοὺς μαρτυρήσειν , οἴ με καὶ σιωπῶντα καὶ βουλόμενον λέγειν μηδὲν παρεκελεύ - σατ’ ἀποκρίνασθαι καὶ τὰς αἰτίας εἰς δύναμιν λύειν πειρᾶσθαι , ἃς ἐπήγαγεν ὁ πατήρ . καὶ γὰρ οὐχ ὁ εἰς ἀνάγκην τοῦ λέγειν περιπεσών , εἶτα λέγων εἰς δύνα - μιν δίκαιος τῆς τοῦ λαλεῖν αἰτίας κληρονομεῖν , ἀλλ’ ὅστις μηδενὸς δήπου μήτε καλοῦντος μήτε βιάζοντος αὐτὸς χαρίζοιτο τῇ γλώττῃ παρὰ καιρόν . καὶ τοῦτο ἔστιν ἀληθῶς λαλιὰ τὸ μήτε σωφρονεῖν ἐν τοῖς λό - γοις μήτε τῇ χρείᾳ τούτους παραμετρεῖν , οὐχὶ τὸ ἀπλῶς λέγειν , εἰ μὴ πάντα ῥήματα λαλιὰν ὀνομάζεις αὐτός . καὶ γὰρ τοῦτον τὸν τρόπον οὐδὲ σύ , πάτερ , ἡμῖν μακρόθεν ἑστήξῃ τοῦδε τοῦ προσφθέγματος .
Lemmas: πλήν ὅσπερ ἀκέομαι - σῴζω δεῖ πρός ἐγώ ὁ πατήρ , εἰμί μέν ἀληθής λάλος ἐγώ , πατήρ , καί νυνί μᾶλλον ἢ πρότερος , ὁ ἀνάγκη οὗτος εἰς ὅς ἐγώ περιίστημι . ὡς γάρ περί ὁ σχάζω - ὁ ὁ ἀγών ὑπάρχω εἰκός μηδείς φειδώ ὁ λόγος γίγνομαι μήτε μήv ἐκφέρω κατά ὁ ἔθος αὖος - ὁ ὁ Βίας ὠθέω λέγω σφοδρός , νάω μή λέγω ὡς ὁ ὁ Δίκαιος λέγω εἰκός καί πλείων καί ἰσχυρός - τέρας λέγω ὁ ἄλλος ὡς ὁ ἀλήθεια πολλαχόθεν μέν συνίστημι , πολύς δέ λέγω καί ὑπέρ ἑαυτοῦ χορηγέω . ὅτι δέ οὐδέ στωμύλος ἐγώ τις καί λάλος καί οἷος ἄρτι πρῶτος ὑπολαμβάνω ὁ πατήρ , οἴομαι ὁ γε ἄλλος καί σύ αὐτός μαρτυρέω , οἶς ἐγώ καί σιωπάω καί βούλομαι λέγω μηδείς παρακαλέω - σάω ἀποκρίνω καί ὁ αἴτιος εἰς δύναμις λύω πειράω , ὅς ἐπάγω ὁ πατήρ . καί γάρ οὐ ὁ εἰς ἀνάγκη ὁ λέγω περιπίπτω , εἶτα λέγω εἰς δύναμαι - ὅς δίκαιος ὁ ὁ λαλέω αἴτιος κληρονομέω , ἀλλά ὅστις μηδείς δήπου μήτε καλέω μήτε βιάζω αὐτός χαρίζομαι ὁ γλῶσσα παρά καιρός . καί οὗτος εἰμί ἀληθής λαλιά ὁ μήτε σωφρονέω ἐν ὁ λό - γος μήτε ὁ χρεία οὗτος παραμετρέω , οὐ ὁ ἀπλόος λέγω , εἰμί μή πᾶς ῥῆμα λαλιά ὀνομάζω αὐτός . καί γάρ οὗτος ὁ τρόπος οὐδέ σῦς , πατήρ , ἐγώ μακρόθεν ἵστημι ὅδε ὁ πρόσφθεγμα .
libanius.declamatio-34 3.53
εἶεν . τὴν δὲ ῥῶσιν τοῦ σώματος πῶς ἦν ἑτέρως οἰκονομῆσαι ; σὺ δίδαξον , πρὸς θεοῦ , ἐπειδὴ καὶ σὺ μόνος ἡμῖν δι - δάσκαλος τοῦ πράγματος λέλειψαι τῶν ἄλλων ἀπάντων ἐληλεγμένων , ἐγὼ δὲ οὔτε τὸν καιρὸν ᾔδειν ἐκεῖνον οὔτε νῦν ἔχω εἰδέναι , οὗ χάριν οἶμαι καὶ συγγνώμης δίκαιος ἂν εἶναι , εἴ τι τῶν δεόντων ἀγνοήσας παρέλιπον . καὶ τίνος γὰρ ἄλλου γε δεῖ , ὅπου μὴ προαίρεσιν , τὴν δ’ ἄγνοιαν ἀφορμὴν ἴσχε τὸ πταῖσμα συμβῆναι ; ἀλλ’ ᾔδεις αὐτός . καὶ τί τοῦτό γε πρὸς ἐμέ , ὅταν μὴ καλέ - σας εἰρήκεις · ὦ παῖ , βουλομένῳ σοι τὴν νόσον ἀποσοβῆσαι τὰ καὶ τὰ ποιητέα ἔσται καὶ τάδε μή ; κἂν μὴ αὐτίκα , ὧς ἐκέλευες , ἔδρων , ἀλλ’ ὦλιγώ - ρουν καὶ παρέτρεχον ὅλως ἢ ἐσπούδαζον μὲν περὶ σέ , οὐχ ὡς σὺ δὲ προσέταξας , οὐ μόνον εἰς τουτονί , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν περὶ ψυχῆς ἀγῶνα προσῆκεν ἐγκαταστῆσαι . ἀλλ’ οὐδὲ σοὶ γνώριμον ἦν οὐδὲν πλὴν τῆς νό - σου . οὐδ’ ἐμοί , πάτερ . ἰατροὶ δ’ ἐρωτώμενοι πάντ’ ἔλεγον πλὴν ὑγείας . οὕτως ἦν ἁπανταχόθεν ἐνστᾶσα ἡ ἀπορία . πρὸς ταῦτα τί ἐχρῆν οὕτως ὄντος ἐν ὀφθαλμοῖς τοῦ κινδύνου βλέπειν πρὸς τὰ κιβώτια καὶ τὸν ἐν αὐτοῖς ἀντὶ τοῦ γεγεννηκότος περιέπειν χρυσόν ; χάριεν ἂν ἦν καὶ πρέπον τῶν σῶν ὑπὲρ τοῦ παιδὸς πόνων , κα - λῶς δὲ καὶ ἡμῖν ἀπεδόθη ἂν πρὸς σὲ τὰ τροφεῖα καὶ τῶν ἐλπίδων οὐκ ἔλαττον .
Lemmas: ἄγω . ὁ δέ ῥῶσις ὁ σῶμα πῶς εἰμί ἑτέρως οἰκονομέω ; σύ διδάσκω , πρός θεός , ἐπεί καί σύ μόνος ἐγώ Ζεύς - δάσκαλος ὁ πρᾶγμα λείπω ὁ ἄλλος ἀπαντάω ἐλέγχω , ἐγώ δέ οὔτε ὁ καιρός οἶδα ἐκεῖνος οὔτε νῦν ἔχω οἶδα , ὅς χάρις οἴομαι καί συγγνώμη δίκαιος εἄν εἰμί , εἰμί τίς ὁ δήω ἀγνοέω παραλείπω . καί τίς γάρ ἄλλος γε δεῖ , ὅπου μή προαίρεσις , ὁ δέ ἄγνοια ἀφορμή ἴσχω ὁ πταῖσμα συμβαίνω ; ἀλλά οἶδα αὐτός . καί τίς οὗτος γε πρός ἐγώ , ὅταν μή καλός - σός εἴρω · εἰμί παῖς , βούλομαι σύ ὁ νόσος ἀποσοβέω ὁ καί ὁ ποιητέος εἰμί καί ὅδε μή ; κἀν μή αὐτίκα , ὅς κελεύω , δράω , ἀλλά ὀλίγος - ῥόος καί παρατρέχω ὅλως ἢ σπουδάζω μέν περί σός , οὐ ὡς σύ δέ προστάσσω , οὖον μόνος εἰς οὗτος , ἀλλά καί εἰς ὁ περί Ψυχή ἀγών προσήκω ἐγκαθίστημι . ἀλλά οὐδέ σύ γνώριμος εἰμί οὐδείς πλήν ὁ νόος - σύ . οὐδέ ἐγώ , πατήρ . ἰατρός δέ ἐρωτάω πᾶς λέγω πλήν ὑγεία . οὕτως εἰμί ἁπανταχόθεν ἐνίστημι ὁ ἀπορία . πρός οὗτος τίς χρή οὕτως εἰμί ἐν ὀφθαλμός ὁ κίνδυνος βλέπω πρός ὁ κιβώτιον καί ὁ ἐν αὐτός ἀντί ὁ γεννάω περιέπω χρυσός ; χάριεν εἄν εἰμί καί πρέπω ὁ σός ὑπέρ ὁ παῖς πόνος , ἄν - Λῶς δέ καί ἐγώ ἀποδίδωμι εἄν πρός σύ ὁ τροφεῖον καί ὁ ἐλπίς οὐ μικρός .
libanius.declamatio-34 3.54
εἴθε γε ἦν , πάτερ , ἀσπί - δα λαβεῖν καὶ ἀκόντιον καὶ στῆναι κατὰ τῆς νόσου . ἦ γὰρ ἂν εἶδες οὐκ ἔξω βέλους τὸν παῖδα οὐδ’ ἀπο - κνοῦντα τὴν μάχην , ἀλλὰ καὶ μάλα ἑαυτὸν εἰς τὸ τοῦ ἀγῶνος ὠθοῦντα μεσαίτατον καὶ δυεῖν θάτερον πρόθυ - μον , ἢ ὡς πορρωτάτω κινδύνου ἐκθεῖναι καὶ ] σὲ ἢ καὶ αὐτὸν αὐτοῦ που πεσόντα καθυπαχθῆναι τῇ περιστά - σει , καὶ ἦν ἂν ἐκεῖνος θανάτων πάντων λαμπρότερός τε καὶ δικαιότερος . νυνὶ δ’ οὔθ’ οὕτως ἦν οὔτ’ ἄλλως ὑπὲρ σοῦ ἀγωνίσασθαι . διὸ καὶ παραχρῆμα πρὸς τὸ θεῖον ἀπεῖδον κἀκεῖθεν ᾔτησα τὴν ἐπικουρίαν . τὸ δ’ ἀξίως ἑαυτοῦ ἐτάχυνε σπεῦσαν καὶ τὴν ἰσχὺν ὧς ἄριστα ἐπεδείξατο .
Lemmas: εἴθε γε εἰμί , πατήρ , ἀσπίς - δα λαμβάνω καί ἀκόντιον καί ἵστημι κατά ὁ νόσος . εἰμί γάρ εἄν ὁράω οὐ ἔξω βέλος ὁ παῖς οὐδέ ἀπος - κνάω ὁ μάχη , ἀλλά καί μάλα ἑαυτοῦ εἰς ὁ ὁ ἀγών ὠθέω μέσος καί δύο ἕτερος προθύω - νυμφότιμον , ἢ ὡς προσωτέρω κίνδυνος ἐκτίθημι καί ] σύ ἢ καί αὐτός αὐτός ποῦ πίπτω καθυπάγω ὁ περιίστημι - σέω , καί εἰμί εἄν ἐκεῖνος θάνατος πᾶς λαμπρός τε καί Δίκαιος . νυνί δέ οὔτε οὕτως εἰμί οὔτε ἄλλως ὑπέρ σύ ἀγωνίζομαι . διό καί παραχρῆμα πρός ὁ θέω ἀπεῖδον ἐκεῖθεν αἰτέω ὁ ἐπικουρία . ὁ δέ ἀξίως ἑαυτοῦ ταχύνω σπεύδω καί ὁ ἰσχύς ὅς ἀγαθός ἐπιδείκνυμι .
libanius.declamatio-34 3.55
ἀνθ’ ὧν μικρὸν μὲν ἡμεῖς ἀπέδομεν μείζονος δεῖγμα εὐγνωμοσύνης , ὀφείλεται δὲ τὸ πλέον ἀεί , κἂν πᾶσαν δὲ ἀνάθημα τὴν περι - οὐσίαν ποιήσωμεν , χρεώστας αὑτοὺς καὶ ἔτι ἡγεῖσθαι προσῆκον . μὴ γοῦν ἀντὶ τοῦ τιμᾶν ἐθέλειν ἡμέραν Ἐλευθερίου καὶ πανηγυρίζειν Σωτήρια συμφορὰν τὸ πρᾶγμα ἡγοῦ καὶ πένθους πλήρου τὸν οἶκον . πληρώ - σεις δὲ πάντως ἀποκηρύττων ἐμέ . ἀλλ’ , ὡς ἔοικε , τὸ περὶ σοῦ πένθος ἐγὼ μὲν ὁ παῖς κατέπαυσα , σὺ δ’ ἀντεγεῖραι σπεύδεις τὸ τοῦ παιδὸς μηδεμίαν καὶ ταῦτα ἔχων αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι τὸ σὸν ὑπὲρ σοῦ καλῶς διῳκήκαμεν .
Lemmas: ἀντί ὅς μικρός μέν ἐγώ ἀποδίδωμι μείζων δεῖγμα εὐγνωμοσύνη , ὀφείλω δέ ὁ πλέω ἀεί , κἀν πᾶς δέ ἀνάθημα ὁ περί - οὐσία ποιέω , χρεώστης ἑαυτοῦ καί ἔτι ἡγέομαι προσήκω . μή γοῦν ἀντί ὁ τιμάω ἐθέλω ἡμέρα ἐλευθέριος καί πανηγυρίζω σωτηρία συμφορά ὁ πρᾶγμα ἡγέομαι καί πένθος πληρόω ὁ οἶκος . πληρόω - Σέις δέ πάντως ἀποκηρύσσω ἐγώ . ἀλλά , ὡς ἔοικα , ὁ περί σύ πένθος ἐγώ μέν ὁ παῖς καταπαύω , σύ δέ ἀντεγείρω σπεύδω ὁ ὁ παῖς μηδείς καί οὗτος ἔχω αἴτιος ἐπιφέρω ἢ ὅτι ὁ σός ὑπέρ σύ καλῶς διοικέω .
libanius.declamatio-34 3.56
καὶ μὴν τούτου γε χάριν θαυμάζοι ἄν τις δικαίως , ὅτι καὶ μέγα τὸ γεγονὸς καὶ ὄντως θαυμάσιον , παῖδα μὲν ὄντα , πλὴν οὐδὲν ὑπὸ τῆς ἡλικίας περιτραπέντα μηδὲ βλέψαντα εἰς οἷα τοὺς νέους εἰκός , νοῆσαι μὲν οὕτω περὶ τοῦ πατρός , ἀνα - λῶσαι δὲ φιλοτιμότατα καὶ κρείττω δεῖξαι θανάτου . νῦν ἀπιέναι σε πέπρωτο καὶ παράτασις τῶν τῆς ζωῆς δρῶν οὐκ ἦν , ἀλλ’ ἐξωνησάμην αὐτὸς καὶ τῷ μέτρῳ προσέθηκα οὐ τῷ ταλάντῳ μόνῳ χρησάμενος , ἀλλὰ καὶ τοῖς δάκρυσι τοῖς ἐμοῖς . ταῦτα δὲ δίκαια πάντως καὶ νενομοθετημένα τῇ φύσει . ἐκείνης νόμος τὸ δεῖν παῖ - δας ὄντας τῶν γεννησάντων φροντίζειν καὶ χάριν ἀπονέμειν ἅπασαν ὅση δυνατή .
Lemmas: καί μήv οὗτος γε χάρις θαυμάζω ἄν τις δικαίως , ὅτι καί μέγας ὁ γίγνομαι καί εἰμί θαυμάσιος , παῖς μέν εἰμί , πλήν οὐδείς ὑπό ὁ ἡλικία περιτρέπω μηδέ βλέπω εἰς οἷος ὁ νέος εἰκός , νοέω μέν οὗτος περί ὁ πατήρ , ἀνα - λῶσαι δέ φιλότιμος καί ἀγαθός δείκνυμι θάνατος . νῦν ἀφίημι σύ ἔπορον καί παράτασις ὁ ὁ ζωή δράω οὐ εἰμί , ἀλλά ἐξωνησάμην αὐτός καί ὁ μέτρον προστίθημι οὖον ὁ τάλαντον μόνος χράω , ἀλλά καί ὁ δάκρυ ὁ ἐμέω . οὗτος δέ Δίκαιος πάντως καί νομοθετέω ὁ φύσις . ἐκεῖνος νόμος ὁ δήω παῖς - δαΐς εἰμί ὁ γεννάω φροντίζω καί χάρις ἀπονέμω ἅπας ὅσος δυνατός .
libanius.declamatio-34 3.57
οὐκοῦν ὑπήκουσα τῷ νόμῳ καὶ τὴν χάριν ἀπέδων οὐ τροφὴν ὀρέξας , οὐκ ἐσθῆτα δούς , οὐκ ἄλλο τι τῶν μικρῶν κἀκ τοῦ ῥᾴστου ποριζομένων , τὴν δὲ ζωὴν αὐτήν , τὸ τιμιώτατον ἀνθρώπῳ κτῆμα καὶ τελεώτατον , ὑπὲρ οὗ ἅπας πόνος αὐτῷ καὶ πᾶσα ἐπίνοια . ὅτι δὲ δι’ ἀναλωμάτων , οὐδὲν μέγα . οὕτως ἐξῆν . ἄλλως οὐκ ἐνῆν , ἐπεί τοί γε οὔσης καὶ ἄλλης παρὰ ταύτην πείρας ἑτοιμοτέρας ὥστε τινὰ μετιέναι τὴν σωτηρίαν πῶς ἂν ἐγὼ παριδὼν τὴν ῥᾴστην ὁδὸν ἔμελλον ἄλλην τραπῆναι καὶ τοσαύτην ἀφαίρεσιν ποιῆσαι ὧν ἐγὼ μετ’ οὐ πολὺ κληρονόμος χρημάτων ; οὐκ εἰκὸς τοῦτό γε . οὐχ οὕτως ἐγὼ φρενῶν ἐνδεὴς καὶ τῆς σῆς φύσεως ἀπολειπόμενος , ἀλλ’ ὅ μοι δοκεῖ , ἐρῶ πρὸς ὑμᾶς , 03 ἄνδρες , μηδὲν ἐνδοιάσας .
Lemmas: οὐκοῦν ὑπακούω ὁ νόμος καί ὁ χάρις ἄπεδος οὖον τροφή ὀρέγω , οὐ ἐσθής δίδωμι , οὐ ἄλλος τίς ὁ μικρός ἐκ ὁ ῥᾴδιος πορίζω , ὁ δέ ζωή αὐτός , ὁ τίμιος ἄνθρωπος κτῆμα καί τέλειος , ὑπέρ ὅς ἅπας πόνος αὐτός καί πᾶς ἐπίνοια . ὅτι δέ διά ἀνάλωμα , οὐδείς μέγας . οὕτως ἔξεστι . ἄλλως οὐ ἐν-εἰμί , ἐπεί ὅς γε εἰμί καί ἄλλος παρά οὗτος πείρω ἑτοῖμος ὥστε τις μέτειμι ὁ σωτηρία πῶς εἄν ἐγώ παρεῖδον ὁ ῥᾴδιος ὁδός μέλλω ἄλλος τρέπω καί τοσοῦτος ἀφαίρεσις ποιέω ὅς ἐγώ μετά οὖον πολύς κληρονόμος χρῆμα ; οὐ εἰκός οὗτος γε . οὐ οὕτως ἐγώ φρήν ἐνδεής καί ὁ σός φύσις ἀπολείπω , ἀλλά ὅς ἐγώ δοκέω , εἴρω πρός σύ , 03 ἀνήρ , μηδείς ἐνδοιάζω .
libanius.declamatio-34 3.58
ὅτι μὲν οὑμὸς πατὴρ αὖθις ζῇ τὸν κίνδυνον ὑπερ - σχών , σφόδρα γέγηθεν · ὅτι δὲ μετ’ ἀναλωμάτων , τοῦτ’ αὐτῷ ὑφαιρεῖται τῆς ἡδονῆς . καὶ πολὺ πλέον , ὥς φησιν , ἡ μετὰ δαπάνης θράττει ζωὴ θανάτου κε - χωρισμένου τοιούτων . εἶποι δ’ ἄν τις πρὸς τὸν πατέρα ὑπολαβών · ὦ χρηστέ , καὶ τί σοι τῶν μικρῶν ἢ τῶν μειζόνων ὅπερ μὴ ἀναλώσαντες μηδὲ πονή - σαντες μηδέ τι τῶν οἴκοθεν ἀποβαλόντες ἄνδρω - ποι κτώμεθα ; ὁρᾷς τοὺς γεωργοὺς οἱ θέρους καὶ χειμῶνος περὶ τὰς ἀρούρας πονοῦσιν ; ὁρᾷς τοὺς εἰς τὰ χαλκεῖα πονοῦντας νυκτὸς καὶ ἡμέ - ρας , τοὺς σκυτεῖς , τοὺς κναφεῖς , τοὺς τέκτο - νας , τοὺς ἄλλους ; τί σοι τὸ τούτων δοκεῖ ; ἢ ἔνα τούτους παρέλθω σφόδρα γε ὄντος ἐκδή - λοῦ τοῦ κατ’ αὐτούς , ἐκ δὲ τῶν σοὶ γνωρίμων τὸν λόγον ποιήσωμαι , οἱ πλουτοῦντες ὑμεῖς ἔχεις εἰπεῖν ὡς πόνων ἄτερ καὶ τοῦ ἀναλῶσαι τοὺς μακροὺς περιβέβλησθε πλούτους ; ἀλλ’ οὐκ ἂν εἴποις . ἢ ἀνάγκη περιφανῶς ἐναντία φάσκειν σαυτῷ , καὶ γὰρ ἔφησθά που , ὅταν εἰς τὸ σὸν ἔλεγες , τὰ χρήματα ταῦτα , οὐχ ὡς ἔτυχεν οὐδ’ ἐκ τοῦ προχείρου , ἀλλὰ πολλῶν τῶν χρόνων πολλὰ πονήσαντα κτήσασθαι .
Lemmas: ὅτι μέν ἐμός πατήρ αὖθις ζῶ ὁ κίνδυνος ὑπερ - ἔχω , σφόδρα γηθέω · ὅτι δέ μετά ἀνάλωμα , οὗτος αὐτός ὑφαιρέω ὁ ἡδονή . καί πολύς πλέω , ὅς φημί , ὁ μετά δαπάνη θράσσω ζωή θάνατος κε - χωρισμένος τοιοῦτος . εἶπος δέ ἄν τις πρός ὁ πατήρ ὑπολαμβάνω · εἰμί χρηστός , καί τίς σύ ὁ μικρός ἢ ὁ μείζων ὅσπερ μή ἀναλίσκω μηδέ πονέω - ἀτιμόω μηδέ τίς ὁ οἴκοθεν ἀποβάλλω Ἄνδρος - ποῖ κτείνω ; ὁράω ὁ γεωργός ὁ θέρος καί χειμών περί ὁ ἄρουρα πονέω ; ὁράω ὁ εἰς ὁ χαλκεῖον πονέω νύξ καί ἡμός - Ἥρα , ὁ σκυτεύς , ὁ κναφεύς , ὁ τίκτω - νάω , ὁ ἄλλος ; τίς σύ ὁ οὗτος δοκέω ; ἢ νάω οὗτος παρέρχομαι σφόδρα γε εἰμί ἐκδέω - Λοῦ ὁ κατά αὐτός , ἐκ δέ ὁ σύ γνώριμος ὁ λόγος ποιέω , ὁ πλουτέω σύ ἔχω εἶπον ὡς πόνος ἄτερ καί ὁ ἀναλίσκω ὁ μακρός περιβάλλω πλοῦτος ; ἀλλά οὐ εἄν εἶπον . ἢ ἀνάγκη περιφανής ἐναντίος φάσκω σεαυτοῦ , καί γάρ φημί ποῦ , ὅταν εἰς ὁ σός λέγω , ὁ χρῆμα οὗτος , οὐ ὡς τυγχάνω οὐδέ ἐκ ὁ πρόχειρος , ἀλλά πολύς ὁ χρόνος πολύς πονέω κτάομαι .
libanius.declamatio-34 3.59
καὶ ἀληθῶς γε , πάτερ . καὶ οὐκ ἔσθ’ ὃς οὐ συνθήσεται ὡς τούτου κρατοῦντος ἁπανταχοῦ τοῦ μηδὲν εἶναι προῖκα λαμ - βάνειν , ἀλλ’ ἀντικαταλλάττειν ἀεὶ ἕτερ’ ἀνθ’ ἑτέρων διδόντας . εἰ δὲ τοῦθ’ ἁπανταχοῦ κύριον , τί τὰ μικρὰ λογίζῃ ἔχων ἀντ’ ἐκείνων σαυτὸν καὶ ἀφεὶς εὐφραί - νεσθαι τῆς σωτηρίας ἀσχάλλεις διὰ τὸν ἀπιόντα χρυ - σὸν οὐδὲν ὄντα πρὸς ἅπερ ἔχεις κερδάνας ;
Lemmas: καί ἀληθής γε , πατήρ . καί οὐ ἔστω ὅς οὖον συντίθημι ὡς οὗτος κράτος ἁπανταχοῦ ὁ μηδείς εἰμί προίξ Λαμ - βάω , ἀλλά ἀντικαταλλάσσω ἀεί ἕτερος ἀντί ἕτερος δίδωμι . εἰμί δέ οὗτος ἁπανταχοῦ κύριος , τίς ὁ μικρός λογίζομαι ἔχω ἀντί ἐκεῖνος σαυτοῦ καί ἀφίημι εὐφραί - νω ὁ σωτηρία ἀσχαλάω διά ὁ ἄπειμι ΧΡΥ - σός οὐδείς εἰμί πρός ὅσπερ ἔχω κερδαίνω ;
libanius.declamatio-34 3.60
60 . Ναί , φησίν , ἀλλ’ ἐχρῆν κἀμοὶ κοινωσάμε - νον καὶ τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην λαβόντα οὕτω πρὸς τήνδε τὴν πεῖραν χωρῆσαι . νυνὶ δὲ οἴ - κοθεν ἐν τοῖς ἐμοῖς τὸ τοσοῦτον εἰργασμένος ἐστίν . ἐχρῆν ἀληθῶς , ὦ πάτερ , καὶ ἔγωγε κατὰ ταῦτα συντίθεμαι . πλὴν οὐκ ἦν ἄδεια ἀκμάζοντος τοῦ κα - κοῦ κἀπὶ μικρῶν τινων σαλευούσης σοι τῆς ζωῆς . οὐδ’ ἐφεῖτο προσιοῦσιν ἡμῖν λόγον περὶ τῆς χρείας κινεῖν . ἀλλὰ τότε καὶ λόγος ἐκ σοῦ ὥσπερ ἀποδημῶν ἦν καὶ αἰσθήσεως δύν·αμις , πνεῦμα δὲ ἦν πλὴν ἀμυ - δρόν τι δόκησιν παρέχον καὶ τοῦτο ὅσον οὔπω ἀπο - λιπεῖν .
Lemmas: 60 . Ναίς , φημί , ἀλλά χρή ἐγώ κοινόω - νοῦς καί ὁ ἐμαυτοῦ γνώμη λαμβάνω οὗτος πρός ὅδε ὁ πείρω χωρέω . νυνί δέ οἶς - πόθεν ἐν ὁ ἐμέω ὁ τοσοῦτος ἐργάζομαι εἰμί . χρή ἀληθής , εἰμί πατήρ , καί ἔγωγε κατά οὗτος συντίθημι . πλήν οὐ εἰμί ἄδεια ἀκμάζω ὁ ἄν - ποῦ ἐπί μικρός τίνω σαλεύω σύ ὁ ζωή . οὐδέ ἐφίημι πρόσειμι ἐγώ λόγος περί ὁ χρεία κινέω . ἀλλά τότε καί λόγος ἐκ σύ ὥσπερ ἀποδημέω εἰμί καί αἴσθησις δύναμις , πνεῦμα δέ εἰμί πλήν Άμυ - δρόν τίς δόκησις παρέχω καί οὗτος ὅσος οὔπω ἀπος - λείπω .
libanius.declamatio-34 3.61
οὐκ ἔδει τότε τοσαύτης ἀωρίας οὔσης προσ - ιέναι καὶ τὸν ἀναισθητοῦντα κινεῖν , οὐχὶ φωνασκεῖν ἐπικεκυφότα κατὰ τῶν ὤτων , οὐκ ἄλλως ἐνοχλεῖν , ἀφ’ οὗ προσδοκᾶν ἦν ἀκοῦσαι μηδ’ ὁτιοῦν . εἰ δὲ καὶ τὰς αἰσθήσεις ἐρρωμένας ἔχων ἤκουες μὲν ὅ τι λέγοιμι προσελθών , ἐδυσχέραινες δὲ τὸν λόγον καὶ ἰταμώτερον διετίθεσο , εἰκὸς γὰρ ταῦτα δρώσης πολλάκις τῆς νό - σου , τί προσῆκεν ἐμὲ δρᾶν ἐπὶ τούτοις ; ἡσυχάσαι πρὸς τὸ ῥῆμα καὶ μηδὲν τῶν σοὶ δεδογμένων παρακινῆσαι ; ἀλλ’ οὐκ ἂν ἴσχε ταῦθ’ ὁ νόμος ἰατρῶν ἐπαινεῖν , ὅς σώζειν μὲν καὶ προσηνῶς μετιόντας τὰ πάθη , σώζειν δ’ ἴσθ’ ὅτε καὶ πρὸς ἀνάγκην , εἰ μὴ ἔξεστιν ἄλλως , διαρρήδην βοᾷ . καὶ θεραπευτὰς δὲ καὶ ἰατροὺς τότε μᾶλλον θαυμάζομεν ἄνθρωποι , ὅταν καὶ τῶν καμνόν - των ἀποσειομένων τὰ φάρμακα αὐτοὶ μᾶλλον ἰῶνται . οὓς καὶ παιδευταὶ μιμούμενοι τοὺς διδασκομένους πρὸς παιδείαν ἀνάγουσι .
Lemmas: οὐ ἐσθίω τότε τοσοῦτος ἀωρία εἰμί προς - ἵημι καί ὁ ἀναισθητέω κινέω , οὐ φωνασκέω ἐπικύπτω κατά ὁ οὖς , οὐ ἄλλως ἐνοχλέω , ἀπό ὅς προσδοκάω εἰμί ἀκούω μηδέ ὁστισοῦν . εἰμί δέ καί ὁ αἴσθησις ῥώννυμι ἔχω ἀκούω μέν ὅς τίς λέγω προσέρχομαι , δυσχεραίνω δέ ὁ λόγος καί ἰταμός διατίθημι , εἰκός γάρ οὗτος δράω πολλάκις ὁ νόος - σύ , τίς προσήκω ἐγώ δράω ἐπί οὗτος ; ἡσυχάζω πρός ὁ ῥῆμα καί μηδείς ὁ σύ δοκέω παρακινέω ; ἀλλά οὐ εἄν ἴσχω αὐτός ὁ νόμος ἰατρός ἐπαινέω , ὅς σῴζω μέν καί προσηνῶς μέτειμι1 ὁ πάθος , σῴζω δέ εἰμί ὅτε καί πρός ἀνάγκη , εἰμί μή ἔξεστι ἄλλως , διαρρήδην βοάω . καί θεραπευτής δέ καί ἰατρός τότε μᾶλλον θαυμάζω ἄνθρωπος , ὅταν καί ὁ κάμνω - ὁ ἀποσείω ὁ φάρμακον αὐτός μᾶλλον ἰάομαι . ὅς καί παιδευτής μιμέομαι ὁ διδάσκω πρός παιδεία ἀνάγω .
libanius.declamatio-34 3.62
πῶς δὲ καὶ οὐ πᾶς ἀνθρώπων ἐπήνεγκέ μοι τὰ χαλεπώτατα τὰ πρὸς σωτηρίαν μὴ ἐθελήσαντι μετιέναι , ὧς ἄρα καὶ κατεφαίνετο δυνατόν , ἀνδρὸς δὲ γνώμῃ προσέχοντι τοσοῦτον ὑπὸ τῆς νόσου διεφθορότι τοὺς λογισμούς ; οὕτω σοὶ μὲν διὰ τὸ πάθος συνέγνωσαν , ἐμὲ δὲ οὐδεὶς ἀφῆκεν αἰτίας . διὰ γοῦν τοῦτο πάνθ’ ὅσ’ εἶχον ἐκίνησα . καὶ πρῶτον μὲν δὴ ἰατροὺς ἐζήτησα , φάρμακα ὅσ’ ἁπλῶς λυσιτελεῖν ἐνομί - ζετο . εἶτ’ ἀπεδοκιμάσθη ταῦτα κατὰ πᾶσαν πεῖραν ἀπελεγχθέντα . ἐγὼ δ’ οὐκ ἠμέλουν οὐδ’ ἀπεγίνωσκον . ἔτι γὰρ ἐλείπετό μοι ἱερά τις ἄγκυραι ἡ θεόθεν βοήθεια . πρὸς ἢν ἀπεῖδον ἀπαγορεύσας τῶν ἄλλων . ἱκέτευσα , ἐδεήθην , ἔσπεισα δάκρυα , ἐλεεινὸν ἐμαυτὸν παρέσχον καὶ θεοῖς καὶ ἀνθρώποις . εἶτα καὶ τάλαντον ἀφιέρωσα . εἰ δὲ καὶ πλεῖον ἔδει προσθεῖναι τὴν σωτηρίαν ἐγγυω - μένου τινός , προσέθηκα , πάτερ , εὖ ἴσθι , μηδὲν δείσας τὴν σὴν ἀγανάκτησιν .
Lemmas: πῶς δέ καί οὖον πᾶς ἄνθρωπος ἐπιφέρω ἐγώ ὁ χαλεπός ὁ πρός σωτηρία μή ἐθέλω μέτειμι , ὅς ἄρα καί καταφαίνω δυνατός , ἀνήρ δέ γνώμη προσέχω τοσοῦτος ὑπό ὁ νόσος διαφθείρω ὁ λογισμός ; οὗτος σύ μέν διά ὁ πάθος συγγιγνώσκω , ἐγώ δέ οὐδείς ἀφίημι αἴτιος . διά γοῦν οὗτος πᾶς ὅσος ἔχω κινέω . καί πρῶτος μέν δή ἰατρός ζητέω , φάρμακον ὅσος ἁπλόος λυσιτελέω νωμι - Ζέτος . εἶτα ἀποδοκιμάζω οὗτος κατά πᾶς πείρω ἀπολέγω . ἐγώ δέ οὐ ἀμελέω οὐδέ ἀπογιγνώσκω . ἔτι γάρ λείπω ἐγώ ἱερός τις ἄγκυρα ὁ θεόθεν βοήθεια . πρός εἄν ἀπεῖδον ἀπαγορεύω ὁ ἄλλος . ἱκετεύω , δήω , σπένδω δάκρυ , ἐλεεινός ἐμαυτοῦ παρέχω καί θεός καί ἄνθρωπος . εἶτα καί τάλαντον ἀφιερόω . εἰμί δέ καί πλείων ἐσθίω προστίθημι ὁ σωτηρία ἐγγυάω - μένω τις , προστίθημι , πατήρ , εὕω εἰμί , μηδείς δείδω ὁ σός ἀγανάκτησις .
libanius.declamatio-34 3.63
63 . Καὶ τί περὶ ταλάντου μακρολογῶ καὶ χρυσοῦ καὶ φλυαρίας ; αἰτοῦντος κἀμὲ θῦμα λαβεῖν τοῦ θεοῦ οὐκ ἂν παρῃτησάμην τοῦ μὴ δέξασθαι τὴν σφαγήν . οὕτως ἐγὼ πρόθυμος τὰ πάντα ῥᾳδίως καὶ δρᾶσαι καὶ παθεῖν ὑπὲρ σοῦ . καὶ γὰρ ἥγημαι δεῖν εἶναι παῖδας τῶν πατέρων ἕνεκεν διακαρτερεῖν οὐχ ὅσα ὑπὲρ αὐτῶν καρτεροῦσι πατέρες , ἀλλὰ πολλῷ μείζω καὶ ἰσχυρότερα , εἴπερ ἐκείνοις μηδὲν χρεωστοῦσιν ἡμῖν ὅμως τὰ πάντα τολμᾶται χωρὶς τοῦ γεννῆσαι μηδὲν ὄντας τὴν ἀρχὴν καὶ θρέψαι καὶ παιδεῦσαι , ἡμῖν δὲ μέγα τὸ ὄφλημα πρὸς αὐτοὺς ἐκεῖθεν πάντ’ εἰληφόσι . καὶ πρέπον γε μὴ ἐν προαιρέσει κεῖσθαι νομίζειν , ἐν ἀνάγκη δὲ μᾶλ - λον τὸν ὑπὲρ ἐκείνων ἀγῶνα .
Lemmas: 63 . καί τίς περί τάλαντον μακρολογέω καί χρυσός καί φλυαρία ; αἰτέω ἐγώ θῦμα λαμβάνω ὁ θεός οὐ εἄν παραιτέομαι ὁ μή δέχομαι ὁ σφαγή . οὕτως ἐγώ πρόθυμος ὁ πᾶς ῥᾳδίως καί δράω καί πάσχω ὑπέρ σύ . καί γάρ ἡγέομαι δήω εἰμί παῖς ὁ πατήρ ἕνεκα διακαρτερέω οὐ ὅσος ὑπέρ αὐτός καρτερέω πατήρ , ἀλλά πολύς μείζων καί ἰσχυρός , εἴπερ ἐκεῖνος μηδείς χρεωστέω ἐγώ ὅμως ὁ πᾶς τολμάω Χωρὶς ὁ γεννάω μηδείς εἰμί ὁ ἀρχή καί τρέφω καί παιδεύω , ἐγώ δέ μέγας ὁ ὄφλημα πρός αὐτός ἐκεῖθεν πᾶς λαμβάνω . καί πρέπω γε μή ἐν προαίρεσις κεῖμαι νομίζω , ἐν ἀνάγκη δέ μᾶλ - λος ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος ἀγών .
libanius.declamatio-34 3.64
ἀνθ’ ὧν ἠγωνισάμην καὶ αὐτός , ὧς μάλιστα συμφέρειν ᾠήθην , οὐ νῦν πρώτως φρόνημα τοιοῦτο λαβὼν ὥστε πάντα γίνεσθαι τῷ πατρὶ ἐν καιρῷ , ἀλλὰ μετὰ τοῦδε πάσας ἡμέρας ἀναστρεφόμενος . καί γε , πρὸς Ἀσκληπιοῦ , πάτερ , σύ μοι λέγε καὶ τοῖσδε τὸν ἐμὸν τρόπον , οἷος εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἦν , ὡς συνετὸν αὐτίκα παρεῖχον ἐμαυτὸν καὶ πραὺν κἀν τοῖς ἔργοις κἀν ταῖς ὁμιλίαις , ὅταν ἐτύγ - χανον πρὸς ὑμᾶς φθεγγόμενος τοὺς γονεῖς μήτε τὸ φρόνημα κατὰ τοὺς νέους ὑπάρχων καὶ ἅλματα καὶ μεταφορὰς καὶ τοιαύτας κινήσεις , ἃ τῇ ἡλικίᾳ ταύτῃ φιλεῖται , ἀπὸ ψυχῆς βδελυττόμενος , ὡς ἦν μοι τὸ ἦθος κρεῖττον ἢ δεῖσθαι ῥυθμίζεσθαι , ὡς οὔτε προσ - εῖχον ἀθύρμασι καὶ πρόθυμος ἐβάδιζον ἐς μυσταγω - γῶν τρόπον μὲν ἀποσειόμενος παιδικόν , μελέτην δ’ ἔχων τὴν παίδευσιν καὶ ἀνδρικώτερον τὴν γνῶσιν δε - χόμενος , ὧς πάνθ’ ὅσ’ ἐκέλευες ἔδρων καὶ πρὸς τὸ σὸν ἐσκόπουν καὶ διετιθέμην ἀεὶ μηδὲν ἔχοντος ὑπὲρ μηδενὸς μήτε τοῦ μυσταγωγοῦ μήτε τοῦ παιδαγωγοῦ , ἀλλ’ οὐδὲ σοῦ αἰτιάσασθαι τῶν ἐμῶν ἀεὶ πάσης μέμψεως ὑπερκειμένων .
Lemmas: ἀντί ὅς ἀγωνίζομαι καί αὐτός , ὅς μάλιστα συμφέρω οἴομαι , οὖον νῦν πρῶτος φρόνημα τοιοῦτος λαμβάνω ὥστε πᾶς γίγνομαι ὁ πατήρ ἐν καιρός , ἀλλά μετά ὅδε πᾶς ἡμέρα ἀναστρέφω . καί γε , πρός Ἀσκληπιός , πατήρ , σῦς ἐγώ λέγω καί ὅδε ὁ ἐμός τρόπος , οἷος εὐθύς ἐκ ἀρχή εἰμί , ὡς συνετός αὐτίκα παρέχω ἐμαυτοῦ καί πρᾶος ἐν ὁ ἔργον ἐν ὁ ὁμιλία , ὅταν σύ - χάσκω πρός σύ φθέγγομαι ὁ γονεύς μήτε ὁ φρόνημα κατά ὁ νέος ὑπάρχω καί ἅλμα καί μεταφορά καί τοιοῦτος κινέω , ὁ ὁ ἡλικία οὗτος φιλέω , ἀπό Ψυχή βδελύσσομαι , ὡς εἰμί ἐγώ ὁ ἦθος ἀγαθός ἢ δήω ῥυθμίζω , ὡς οὔτε προς - ἔχω ἄθυρμα καί πρόθυμος βαδίζω εἰς μυσταγωγός - γῆ τρόπος μέν ἀποσείω παιδικός , μέλω δέ ἔχω ὁ παίδευσις καί ἀνδρικός ὁ γνῶσις δέ - χόω , ὅς πᾶς ὅσος κελεύω δράω καί πρός ὁ σός σκοπέω καί διατίθημι ἀεί μηδείς ἔχω ὑπέρ μηδείς μήτε ὁ μυσταγωγός μήτε ὁ παιδαγωγός , ἀλλά οὐδέ σύ αἰτιάομαι ὁ ἐμέω ἀεί πᾶς μέμψις ὑπέρκειμαι .
libanius.declamatio-34 3.65
λέγε δή μοι καὶ τὰ μετὰ ταῦτα , ὧς ἀνδρωθῆναι μὲν ἐγένετο καὶ τὴν ἡλικίαν ἐκείνην παραδραμεῖν , οὐ μὴν δὲ καὶ τοὺς ἀγαθοὺς τῶν τρόπων μεθαρμοσθῆναι , ὡς οὐ διέφθειρα τὴν ἁρμονίαν τὴν ἐξ ἀρχῆς , οὐ μετέβαλον τῆς πραότητος , οὐ μετέβαλον τῶν ἠθῶν , ἀλλ’ οὐδ’ ἀνήκοος ἐφάνην καὶ δυσπειθής , παγιώτερος δὲ μᾶλλον ὑπῆρξα τὰ ἐκ νηπίου φυλάξας καλὰ καὶ τὰ φυσικὰ προτερήματα ἀν - δρικῇ φρονήσει ἐκόσμησα . προστίθει δὲ κἀκεῖνα , ὧς ἔχαιρον σωφροσύνη , ὡς ἐβδελυττόμην , εἵ τις πέρα τοῦ μετρίου χρήσαιτο οἴνῳ , καὶ ταλαίπωρον ἡγούμην , εἴ τις μὴ ἐτίμα γονεῖς , ἀλγοῦσι μὲν συναλγῶν , εὐφραι - νομένοις δὲ συνευφραινόμενος , ὡς ἀπεστρεφόμην καὶ κακοδαίμονας ἔλεγον φιλονείκους , λάλους , πλήκτας , παροίνους , πάντας ὑβριστάς .
Lemmas: λέγω δή ἐγώ καί ὁ μετά οὗτος , ὅς ἀνδρόω μέν γίγνομαι καί ὁ ἡλικία ἐκεῖνος παρατρέχω , οὖον μήv δέ καί ὁ ἀγαθός ὁ τρόπος μεθαρμόζω , ὡς οὖον διαφθείρω ὁ ἁρμονία ὁ ἐκ ἀρχή , οὖον μεταβάλλω ὁ πραότης , οὖον μεταβάλλω ὁ ἠθέω , ἀλλά οὐδέ ἀνήκοος φαίνω καί δυσπειθής , πάγιος δέ μᾶλλον ὑπάρχω ὁ ἐκ νήπιος φυλάσσω καλός καί ὁ φυσικός προτέρημα εἰς - δρικῇ φρόνησις κοσμέω . προστίθημι δέ ἐκεῖνος , ὅς χαίρω σωφροσύνη , ὡς βδελύσσω , εἰ τις πέρα ὁ μέτριος χράω οἶνος , καί ταλαίπωρος ἡγέομαι , εἰμί τις μή τιμάω γονεύς , ἀλγέω μέν συναλγέω , εὐφραι - νέμω δέ συνευφραίνω , ὡς ἀποστρέφω καί κακοδαίμων λέγω φιλόνεικος , λάλος , πλήκτης , πάροινος , πᾶς ὑβριστής .
libanius.declamatio-34 3.66
66 . Ταῦτα , πάτερ , πρὸς τούσδε μαρτύρησον ἐμοὶ καὶ ἄλλοτε ἤδη τοῖς φίλοις προθεὶς εἰς διήγησιν καὶ σφόδρα ἐπὶ τούτοις καλλωπισάμενος . ἐγὼ δὲ βραχέα ἐπειπὼν καταβήσομαι . τοῦ γοῦν ἀρχῆθέν μοι βίου μέχρι τῶν νῦν ἡμερῶν οὕτω διὰ παντὸς ἀγομένου ἴδει γε τοῖς τελευταίοις τουτοισὶ καταισχῦναι καὶ πᾶν ἡμῖν ὅ τι καλὸν ἐλέγετο ἀφανίσαι τὴν μισανθρωπίαν τούτῳ ὥσπερ κονίαν ἐπαγαγόντα , ἀλλὰ μὴ μᾶλλον ἐπιδιδόναι καὶ περὶ τὸν πατέρα ἔτι φανῆναι χρηστὸν οὐκ ἄν , ὧς ἔδει γε , εἴποι ἀνθρώπων οὐδείς . ἢ σχολῇ γ’ ἂν ἄλλῳ τῳ ἐνδέοντι κατεφάνημεν μὴ τῷ πατρὶ ἐκ τῶν δυνατῶν ἐπαρκέσαντες ;
Lemmas: 66 . οὗτος , πατήρ , πρός ὅδε μαρτυρέω ἐγώ καί ἄλλοτε ἤδη ὁ φίλος προτίθημι εἰς διήγησις καί σφόδρα ἐπί οὗτος καλλωπίζω . ἐγώ δέ βραχύς ἐπιλέγω καταβαίνω . ὁ γοῦν ἀρχῆθεν ἐγώ βίος μέχρι ὁ νῦν ἡμέρα οὗτος διά πᾶς ἄγω ἶδος γε ὁ τελευταῖος οὗτος καταισχύνω καί πᾶς ἐγώ ὅς τίς καλός λέγω ἀφανίζω ὁ μισανθρωπία οὗτος ὥσπερ κονία ἐπάγω , ἀλλά μή μᾶλλον ἐπιδίδωμι καί περί ὁ πατήρ ἔτι φαίνω χρηστός οὐ ἄν , ὅς ἐσθίω γε , εἶπον ἄνθρωπος οὐδείς . ἢ σχολή γε εἄν ἄλλος ὁ ἐνδέω καταφαίνω μή ὁ πατήρ ἐκ ὁ δυνατός ἐπαρκέω ;
libanius.declamatio-34 3.67
τοιγαροῦν καὶ τῆς χρείας ἐνστάσης ἐμνήσθην τῆς τάξεως καὶ τὴν ἀκο - λουθίαν ἐπεδειξάμην καλὴν ἐπιθήκην τοῖς περὶ ἐμοῦ λόγοις τήνδε τὴν πρᾶξιν παρεσχηκώς . ἀλλ’ ὧς διετέθην τῳ ] τότε καὶ τῷδ’ ἐκινδύνευον παραπλήσιον , ἄγε κάλει μοι τοὺς εἰς τὴν οἰκίαν τότε θαμίζοντας τοῦτο μὲν ἐπισκεψομένους τόνδε , τοῦτο δὲ καὶ τοὺς προσήκοντας ἡμᾶς παραμυθησομένους , ὡς ἂν αὐτοὶ σαφέστερον εἴπωσιν , οἴ μ’ ἐπειδὴ οὕτως ἀθλίως ἔχονθ’ ὁρῶντες πολλὰ λήγειν πένθους παρῄνουν , ὦ βέλτιστε , λέ - γοντες , σφόδρα γίνῃ τῆς λύπης . τεθνήξῃ , σα - φῶς ἴσθι , πρὸ τοῦ πατρός . ἀλλ’ οὐχ οὕτως αὐτόχειρα ἑαυτοῦ εἰκὸς χρηματίσαι μὴ τὸν εἱ - μαρμένον ἀναμείναντα θάνατον . ταῦτ’ ἔλεγον ἐκεῖνοι , ἔπειθον δὲ οὐδαμῶς .
Lemmas: τοιγάρ καί ὁ χρεία ἐνίστημι μιμνήσκω ὁ τάξις καί ὁ ΑΚΟ - λουθία ἐπιδείκνυμι καλός ἐπιθήκη ὁ περί ἐγώ λόγος ὅδε ὁ πρᾶξις παρέχω . ἀλλά ὅς διατίθημι ὁ ] τότε καί ὅδε κινδυνεύω παραπλήσιος , ἄγω καλέω ἐγώ ὁ εἰς ὁ οἰκίον τότε θαμίζω οὗτος μέν ἐπισκέπτομαι ὅδε , οὗτος δέ καί ὁ προσήκω ἐγώ παραμυθέομαι , ὡς εἄν αὐτός σαφής εἶπον , οἶς εἷς ἐπεί οὕτως ἄθλιος ἔχω ὁράω πολύς λήγω πένθος παραινέω , εἰμί ἀγαθός , λεʹ - γοντες , σφόδρα γίγνομαι ὁ λύπη . θνῄσκω , σός - φάος εἰμί , πρό ὁ πατήρ . ἀλλά οὐ οὕτως αὐτόχειρ ἑαυτοῦ εἰκός χρηματίζω μή ὁ εἰ - μάρπτω ἀναμένω θάνατος . αὐτός λέγω ἐκεῖνος , πείθω δέ οὐδαμῶς .
libanius.declamatio-34 3.68
τοῦτο δ’ ἐμοὶ τί ποτ’ ἄλλο γε ἦν ἢ ζῆν ἐθέλειν μετὰ τοῦ πατρὸς ἢ μηδὲ ζῆν ἀγαπᾶν ; διὰ τοῦτο καὶ οὐδενὸς ἐτόλμησα φεί - σασθαι τῶν εἰς ἐμέ . καὶ ἐκινδύνευε μὲν ὁ πατήρ , ἐθα - νάτων δ’ ἐγὼ καὶ ἠγάπων προαρπάσαι τὸν κίνδυνον . ἀνήλωτο δὲ τὸ χρυσίον καθιερωθὲν τῷ σωτῆρι ἀμφο - τέρων χάριν , κἀμοῦ τε καὶ τοῦ πατρός , ἐπειδήπερ καὶ κοινὸς ἀμφοτέρων ὑπῆρχεν ὁ κίνδυνος . εἰ δ’ ἄξιόν τι τῆς σπουδῆς ταύτης καὶ τῆς ἐλπίδος συμβέβηκεν , ἔξε - στιν ὁρᾶν τὸν πατέρα καὶ ὁρῶντας διδάσκεσθαι . ταῦτ’ ἐμοὶ πέπρακται , ὦ ἄνδρες δικασταί , καὶ πεπράξεταί γε αὖθις . οὐ γὰρ ἀφέξομαι λέγειν , εἰ καὶ δεύτερον συνε - νεχθείη , ἀλλὰ μὴ συμβαίη ποτὲ παραπλήσια τῷ πατρί . οὕτως ἐγὼ ζῆν καὶ ἀναστρέφεσθαι ἔγνωκα καὶ ἀνα - στραφήσομαί γε τὸν ἐξῆς ἅπαντα χρόνον καὶ οὐκ ἄν , εἴ τι γένοιτο , τῆς γνώμης μεθαρμοσθήσομαι .
Lemmas: οὗτος δέ ἐγώ τίς πρός ἄλλος γε εἰμί ἢ ζῶ ἐθέλω μετά ὁ πατήρ ἢ μηδέ ζῶ ἀγαπάω ; διά οὗτος καί οὐδείς τολμάω φεῖ - σάω ὁ εἰς ἐγώ . καί κινδυνεύω μέν ὁ πατήρ , ἐθάς - νάω δέ ἐγώ καί ἀγαπάω προαρπάζω ὁ κίνδυνος . ἀναλίσκω δέ ὁ χρυσίον καθιερόω ὁ σωτήρ ἀμφο - τέρος χάρις , ἐγώ τε καί ὁ πατήρ , ἐπεί καί κοινός ἀμφότερος ὑπάρχω ὁ κίνδυνος . εἰμί δέ ἄξιος τίς ὁ σπουδή οὗτος καί ὁ ἐλπίς συμβαίνω , ἔξω - εἰμί ὁράω ὁ πατήρ καί ὁράω διδάσκω . αὐτός ἐγώ πράσσω , εἰμί ἀνήρ δικαστής , καί πράσσω γε αὖθις . οὖον γάρ ἀπέχω λέγω , εἰμί καί δύο συνίημι - φέρω , ἀλλά μή συμβαίνω ποτέ παραπλήσιος ὁ πατήρ . οὕτως ἐγώ ζῶ καί ἀναστρέφω γιγνώσκω καί ἀνα - στρέφω γε ὁ ἑξῆς ἅπας χρόνος καί οὐ ἄν , εἰμί τίς γίγνομαι , ὁ γνώμη μεθαρμόζω .
libanius.declamatio-34 3.69
ὑμεῖς δέ , ὦ ἄνδρες δικασταί , τί πρὸς ταῦτά φατε ; ἠδίκησα τὸν πατέρα τῷ ταλάντῳ δείξας ἀναβιοῦντα παῖς ὢν αὐτοῦ ; οὐκοῦν τὴν φύσιν αἰτιατέον . ἐκείνη γὰρ μέχρι τούτου προελθεῖν ἐβιάσατο καὶ οὐκ ἐνταῦθα μόνον λῆξαι , ἀλλὰ καὶ περαιτέρω προβῆναι καὶ παθεῖν πλείω καὶ δρᾶσαι . ἐμοὶ δὲ συγγνώμη τυραννηθέντι . τί γὰρ ἦν καὶ ποιῆσαι ; ἡττήθην τῆς τοῦ πατρὸς ἀγάπης , ἡτ - τήθην μεμνημένος τῶν ἄνωθεν ἡμερῶν , ὡς ἔστεργε περιών , ὡς προὐτίθει τῆς οἰκείας ζωῆς , ὧς φιλοτί - μῶς ἔτρεφε καὶ ἀνῆγε πάντα κινῶν , ὅπως μὴ ὧν ἐποιεῖτο εὐχῶν ἀπολειφθείην ἐγώ . ὑπὲρ ὧν μὴ χάριν εἰδέναι ἀλλότριον ἐνόμισα ἐμαυτοῦ καὶ ὅλως τῆς φύ - σεως . διὰ τοῦτο ζῆν ἐπραγματευόμην αὐτόν . καὶ ζῇ γε δι’ ἐμὲ ἐρρωμένος καὶ τὰ μάλιστα εὐεκτῶν . εἰ δ’ ἀπο - κηρύττει , οὐδὲν ἐμοὶ πρᾶγμα . ἀποκηρυττέτω , διωκέτω . μόνον αὐτὸς πόρρω κινδύνου μενέτω . μὴ περιπιπτέτω τοῖς αὐτοῖς καὶ πάλιν ἀνιαροῖς .
Lemmas: σύ δέ , εἰμί ἀνήρ δικαστής , τίς πρός οὗτος φημί ; ἀδικέω ὁ πατήρ ὁ τάλαντον δείκνυμι ἀναβιόω παῖς εἰμί αὐτός ; οὐκοῦν ὁ φύσις αἰτιατέον . ἐκεῖνος γάρ μέχρι οὗτος προέρχομαι βιάζομαι καί οὐ ἐνταῦθα μόνος λήγω , ἀλλά καί περαιτέρω προβαίνω καί πάσχω πλείων καί δράω . ἐγώ δέ συγγνώμη τυραννέω . τίς γάρ εἰμί καί ποιέω ; ἡσσάομαι ὁ ὁ πατήρ ἀγάπη , ἡσσός - τήθη μιμνήσκω ὁ ἄνωθεν ἡμέρα , ὡς στέργω περίειμι , ὡς προτίθημι ὁ οἰκεῖος ζωή , ὅς φιλοτί - μάω τρέφω καί ἀνάγω πᾶς κινέω , ὅπως μή ὅς ποιέω εὖχος ἀπολείπω ἐγώ . ὑπέρ ὅς μή χάρις οἶδα ἀλλότριος νομίζω ἐμαυτοῦ καί ὅλως ὁ φύω - σέως . διά οὗτος ζῶ πραγματεύομαι αὐτός . καί ζῶ γε διά ἐγώ ῥώννυμι καί ὁ μάλιστα εὐέκτης . εἰμί δέ ἀπος - κηρύσσω , οὐδείς ἐγώ πρᾶγμα . ἀποκηρύσσω , διώκω . μόνος αὐτός πόρρω κίνδυνος μένω . μή περιπίπτω ὁ αὐτός καί πάλιν ἀνιαρός .
libanius.declamatio-34 3.70
70 . Ἀλλὰ δεινὸν τὸ μηδὲν τῶν πατρῴων μετέχειν . ἄλλοις μὲν ίσως , ἐμοὶ δὲ οὐ πάνυ τι χα - λεπόν . ἔχω τὸν πατέρα καί , εἰ μὴ τὰ τοῦ πατρός , ἀποχρῶν ἐμοὶ τοῦτό γε ἀντ’ ἄλλης εὐδαιμονίας ἁπά - σης . εἰ δ’ αὐτὸς οὐκ ἐπιστραφήσεται οὐδὲ νομιεῖ τοῦ λοιποῦ παῖδα , ἥκιστα τοῦτό γε τῇ φύσει λυμαίνεται . ἄρρηκτος γὰρ ὁ ταύτης δεσμός , καὶ τούτου κρατήσει , κἂν μὴ τελευτὴν εἴπῃς βίου , οὐδὲν οὐδαμῶς .
Lemmas: 70 . ἀλλά δεινός ὁ μηδείς ὁ πατρῷος μετέχω . ἄλλος μέν ίσως , ἐγώ δέ οὖον πάνυ τίς χάω - λέπω . ἔχω ὁ πατήρ καί , εἰμί μή ὁ ὁ πατήρ , ἀποχράω ἐγώ οὗτος γε ἀντί ἄλλος εὐδαιμονία ἄπα - σός . εἰμί δέ αὐτός οὐ ἐπιστρέφω οὐδέ νομίζω ὁ λοιπός παῖς , ἥκιστος οὗτος γε ὁ φύσις λυμαίνομαι . ἄρρηκτος γάρ ὁ οὗτος δεσμός , καί οὗτος κρατέω , κἀν μή τελευτή εἶπον βίος , οὐδείς οὐδαμῶς .
libanius.declamatio-34 3.71
εἰ μὲν οὖν ἠδικήσαμεν , ἅλις παρῃτησάμεθα . μακρό - τερα γὰρ λέγειν οὐκ ἔχομεν · εἰ δ’ οὐκ ἔστιν ἀδίκημα , διδάσκετε τὸν πατέρα μὴ σφόδρα δυσχεραίνειν τὸν παῖδα ὦ ’γαθέ , λέγοντες , οὐκ ἠδίκησεν ὁ παῖς , ἀλλ’ εὐηργέησεν . ἀξίως ἑαυτοῦ διεπράξατο . καλῶς ἠγωνίσατο . ἔγνω τὴν φύσιν . ᾐδέσθη . ἠλέ - ησεν . οὐκ ἠγνόησε τὸ συγγενές . οὐ παρῆλθεν ὧν φροντίζειν εἰκός . ταλάντῳ σοι τὴν περιου - σίαν ἠλάττωσεν , ἀλλ’ εἰς θεοὺς ἀνάλωσεν , ἀλλ’ ὑπὲρ σοῦ . ζηλωτὸς ἕνεκά γε τούτων ὁ παῖς , εὐ - σεβής . φιλόθεος , μεγίστη φιλοτιμία γονεῦσι καὶ τῆς σφῶν εὐχῆς ἄξιος . ὡς εἴθε καὶ πάντες οἷς εἰσι παῖδες οὕτως ἔσχον ἐγκαλλωπίσασθαι τοῖς ἑαυτῶν . κόσμος ἀληθῶς ἐστι τοῖς προσήκουσι κατὰ γένος , κόσμος πάσῃ τῇ πόλει , περιλάλητος τοῖς πολίταις , ἀγαθὸν νέοις παράδειγμα , κοι - νὴ τοῖς ἀκμάζουσι νουθεσία .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἀδικέω , ἅλις παραιτέομαι . μακρός - τέρας γάρ λέγω οὐ ἔχω · εἰμί δέ οὐ εἰμί ἀδίκημα , διδάσκω ὁ πατήρ μή σφόδρα δυσχεραίνω ὁ παῖς εἰμί ἀγαθός , λέγω , οὐ ἀδικέω ὁ παῖς , ἀλλά εὐεργέω . ἀξίως ἑαυτοῦ διαπράσσω . καλῶς ἀγωνίζομαι . γιγνώσκω ὁ φύσις . αἰδέομαι . ἧλος - ἀείδω . οὐ ἀγνοέω ὁ συγγενής . οὖον παρέρχομαι ὅς φροντίζω εἰκός . τάλαντον σύ ὁ περίειμι - Σιάν ἐλασσόω , ἀλλά εἰς θεός ἀναλίσκω , ἀλλά ὑπέρ σύ . ζηλωτός ἕνεκα γε οὗτος ὁ παῖς , εὕω - σεβής . φιλόθεος , μέγας φιλοτιμία γονεύς καί ὁ σφεῖς εὐχή ἄξιος . ὡς εἴθε καί πᾶς ὅς εἰμί παῖς οὕτως ἔχω ἐγκαλλωπίζομαι ὁ ἑαυτοῦ . κόσμος ἀληθής εἰμί ὁ προσήκω κατά γένος , κόσμος πᾶς ὁ πόλις , περιλάλητος ὁ πολίτης , ἀγαθός νέος παράδειγμα , κέω - νή ὁ ἀκμάζω νουθεσία .
libanius.declamatio-34 3.72
πολλοὶ τῶν παῖδας ἐχόντων πρὸς τοῦτον ὁρᾶν τοὺς ἑαυτῶν ἀξιώσουσι . πολλοὶ δὲ καὶ τῶν παίδων ζηλωταὶ θελήσουσιν εἶναι . πλὴν οὐδεὶς προσεγγίσει , οὐδεὶς ἔλθῃ πλησίον . φιλότιμος γὰρ ἐσάγαν ἐστί . καί τινα μετ’ αὐτοῦ στῆναι οὐκ ἴσθ’ ὅπως ἀνέξεται . λῆγε γοῦν ἔριδος . χάριν ἔχε τοῖς κρείττοσι . μὴ δυσχέραινε τοῦ ἀναθήματος . ἔχεις τὸ μεῖζον ἐκεῖθεν , τὴν σωτηρίαν καὶ μετ’ αὐτῆς τὸν παῖδα τὸν καλόν . χάριν ἔχε καὶ τῷ παιδὶ οἷς σου κραταιότατα ἀντελάβετο φερο - μένου καὶ στέργε καὶ κληρονόμον κάλει καὶ γηροτρόφον καὶ κηδεμόνα καὶ ζωῆς πρύτανιν καὶ πᾶν ὅ , τι κάλλιστον ὄνομα .
Lemmas: πολύς ὁ παῖς ἔχω πρός οὗτος ὁράω ὁ ἑαυτοῦ ἀξιόω . πολύς δέ καί ὁ παῖς ζηλωτής ἐθέλω εἰμί . πλήν οὐδείς προσεγγίζω , οὐδείς ἔρχομαι πλησίος . φιλότιμος γάρ εἰσαγάω εἰμί . καί τις μετά αὐτός ἵστημι οὐ εἰμί ὅπως ἀνέχω . λήγω γοῦν Ἔρις . χάρις ἔχω ὁ ἀγαθός . μή δυσχεραίνω ὁ ἀνάθημα . ἔχω ὁ μείζων ἐκεῖθεν , ὁ σωτηρία καί μετά αὐτός ὁ παῖς ὁ καλός . χάρις ἔχω καί ὁ παῖς ὅς σύ κραταιός ἀντιλαμβάνω Φέρο - μένω καί στέργω καί κληρονόμος καλέω καί γηροβοσκός καί κηδεμών καί ζωή πρύτανις καί πᾶς ὅς , τίς καλῶς ὄνομα .