ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-34 1.1
Προθεωρία . οὔτε ὁ πατὴρ μισόπαις καὶ ὁ παῖς περὶ R IV 654 τὸν πατέρα χρηστός . ὁ γὰρ παῖς τοσοῦτον ὑπεραλγήσας τοῦ πατρὸς φαίνεται ὧς μήτε τῶν ὄντων φείσασθαι καὶ παντὶ τρόπῳ ἀνασώζειν πειρᾶσθαι τὸν κάμνοντα , ὁ δὲ πατὴρ οὐχ οὕτως ἀνόητος ὡς ἀποκηρύττειν ἐθέ - λειν δι’ ὃν τὸ ζῆν ἔχει . ἡ γὰρ τοῦ παιδὸς εἰς τὸν θεὸν ἐπαγγελία καὶ ἡ τοῦ ταλάντου φιλοτιμία τεκμή - ῥίον τῷ παιδὶ γίνεται τοῦ περὶ τὸν πατέρα πόθου . ὅθεν ὁ πατὴρ οὐ μετ’ ἀληθείας τὴν ἀποκήρυξιν ἀπερ - γάζεται . ἤδει γάρ , κἂν εἰ πάνυ φιλάργυρον αὐτὸν ὑπο - λάβοις , ὧς ἀνασώσει πάλιν περιὼν τὸ τάλαντον .
Lemmas: προθεωρία . οὔτε ὁ πατήρ μισόπαις καί ὁ παῖς περί R IV 654 ὁ πατήρ χρηστός . ὁ γάρ παῖς τοσοῦτος ὑπεραλγέω ὁ πατήρ φαίνω ὅς μήτε ὁ εἰμί φείδομαι καί πᾶς τρόπος ἀνασῴζω πειράω ὁ κάμνω , ὁ δέ πατήρ οὐ οὕτως ἀνόητος ὡς ἀποκηρύσσω ἐθέειμι - Λέιν διά ὅς ὁ ζῶ ἔχω . ὁ γάρ ὁ παῖς εἰς ὁ θεός ἐπαγγελία καί ὁ ὁ τάλαντον φιλοτιμία τίκτω - Ῥίον ὁ παῖς γίγνομαι ὁ περί ὁ πατήρ πόθος . ὅθεν ὁ πατήρ οὖον μετά ἀλήθεια ὁ ἀποκήρυξις ὅσπερ - γάζομαι . ἦδος γάρ , κἀν εἰμί πάνυ φιλάργυρος αὐτός ὑπο - λαμβάνω , ὅς ἀνασῴζω πάλιν περίειμι1 ὁ τάλαντον .
libanius.declamatio-34 1.2
τί οὖν αὐτῷ τὰ τῆς ἀποκηρύξεως βούλεται ; ἐπανόρθωσίς ἐστι τοῦ παιδὸς εἰσύστερον καὶ ἔνα μὴ μεγάλας τὰς ἐπαγγελίας ποιῆται . τοῦτο γὰρ μάλιστα φιλαργύρων ἅπτεται καὶ λυπεῖν δοκεῖ . καὶ ἅμα εἰς τὸν ἑαυτοῦ τρόπον μεταθεῖναι | τὸν παῖδα βούλεται , ἐπεὶ καὶ οὗτος πατέρων νόμος ἄγειν πρὸς ἅπερ αὐτοὶ προῄρην - τᾶι τοὺς παῖδας . τραχύτερος δὲ διὰ τὸ ἦθος γίνεται . σκοπὸς δὲ αὐτῷ πρόδηλος ἐπανελθεῖν οἴκαδε τὸ τά - λαντον .
Lemmas: τίς οὖν αὐτός ὁ ὁ ἀποκήρυξις βούλομαι ; ἐπανόρθωσις εἰμί ὁ παῖς εἰσύστερον καί νάω μή μέγας ὁ ἐπαγγελία ποιέω . οὗτος γάρ μάλιστα φιλάργυρος ἅπτω καί λυπέω δοκέω . καί ἅμα εἰς ὁ ἑαυτοῦ τρόπος μετατίθημι | ὁ παῖς βούλομαι , ἐπεί καί οὗτος πατήρ νόμος ἄγω πρός ὅσπερ αὐτός προαιρέω - ὁ ὁ παῖς . τραχύς δέ διά ὁ ἦθος γίγνομαι . σκοπός δέ αὐτός πρόδηλος ἐπανέρχομαι οἴκαδε ὁ ὁ - Λάντον .
libanius.declamatio-34 1.3
οὕτω μὲν ἀμφοτέροις τὰ τῶν λόγων κεράν - νυται . τοσαύτην ῥοπὴν τὸ ζήτημα νέμει . εἰ δὲ τὸν ἁρμόζοντα τῷ φιλαργύρῳ λόγον ἀποδεδώκαμεν καὶ πανταχοῦ τὸ ἦθος ἐν τῷ ζητήματι σεσώκαμεν , σκοπεῖν ὑμέτερον .
Lemmas: οὗτος μέν ἀμφότερος ὁ ὁ λόγος κεράω - νυται . τοσοῦτος ῥοπή ὁ ζήτημα νέμω . εἰμί δέ ὁ ἁρμόζω ὁ φιλάργυρος λόγος ἀποδίδωμι καί πανταχοῦ ὁ ἦθος ἐν ὁ ζήτημα σῴζω , σκοπέω ὑμέτερος .
libanius.declamatio-34 2.1
ἦν ἄρα , ὡς ἔοικεν , ἐπιτυχεῖν ὑγείας , ὦ δικά - ζοντες , παντὸς ὧς εἰπεῖν θανάτου χαλεπωτέρας , ὅπερ μοι συμβέβηκε τὰ νῦν διὰ τὸν χρηστὸν υἱὸν τουτονὶ τὴν ἀμείνω νόσον ἀντὶ κακῆς ὑγείας ἀλλάξασθαι . οὐ μὴν ἀλλ’ , ἐπεὶ τῷ πλείονι τέθνηκα λογισμῷ καὶ δοκῶ μὲν περιεῖναι , οἴχομαι δὲ τῷ τοῦ ταλάντου πόθῳ , παρ’ ὑμᾶς ἀπήντηκα ἀπελάσασθαι τοῦτον τῆς οἰκίας ἐθέλων , καθάπερ οὗτος ἐμοῦ τὸ τάλαντον . καὶ δέομαι , τὴν χάριν ἐπινεύσατε , ἵνα μὴ πρὸς λύπῃ ζημίαν <λάβω> ἔνα μὴ καὶ ταύτην δυστυχήσω τὴν ἐπήρειαν τουτονὶ τρέφειν ἀναγκαζόμενος .
Lemmas: εἰμί ἄρα , ὡς ἔοικα , ἐπιτυγχάνω ὑγεία , εἰμί δικός - ζῶ , πᾶς ὅς εἶπον θάνατος χαλεπός , ὅσπερ ἐγώ συμβαίνω ὁ νῦν διά ὁ χρηστός υἱός οὗτος ὁ ἀγαθός νόσος ἀντί κακός ὑγεία ἀλλάσσω . οὖον μήv ἀλλά , ἐπεί ὁ πλείων θνῄσκω λογισμός καί δοκέω μέν περίειμι , οἴχομαι δέ ὁ ὁ τάλαντον πόθος , παρά σύ ἀπαντάω ἀπελαύνω οὗτος ὁ οἰκίον ἐθέλω , καθάπερ οὗτος ἐγώ ὁ τάλαντον . καί δήω , ὁ χάρις ἐπινεύω , ἵνα μή πρός λύπη ζημία <λάβω> νάω μή καί οὗτος δυστυχέω ὁ ἐπήρεια οὗτος τρέφω ἀναγκάζω .
libanius.declamatio-34 2.2
ὁ μὲν οὖν θεὸς ἀπὸ τῶν ἡμετέρων πλούσιος , ἐγὼ δὲ καινότερα δυστυχῶν περι - ορῶμαι πρὸ τελευτῆς κληρονομούμενος . ὃν γὰρ εἶχον κλῆρον περιών , τοῦτον ὧς τεθνηκὼς ἀπολώλεκα τῷ τῆς εὐχῆς τρόπῳ . ἐπειδὴ δὲ τούτων αἴτιος οὗτος , ἀκουσάτω μετὰ παρρησίας <μου λέγοντος> | ὡς οὐκ ἔστι μοι παῖς , ἐπειδὴ μηδὲ τὸ τάλαντον . συναπώλεσα γὰρ τῷ τα - λάντῳ τὸν παῖδα .
Lemmas: ὁ μέν οὖν θεός ἀπό ὁ ἡμέτερος πλούσιος , ἐγώ δέ καινός δυστυχέω περί - ὁράω πρό τελευτή κληρονομέω . ὅς γάρ ἔχω κλῆρος περίειμι , οὗτος ὅς θνῄσκω ἀπόλλυμι ὁ ὁ εὐχή τρόπος . ἐπεί δέ οὗτος αἴτιος οὗτος , ἀκούω μετά παρρησία μου λέγω | ὡς οὐ εἰμί ἐγώ παῖς , ἐπεί μηδέ ὁ τάλαντον . συναπόλλυμι γάρ ὁ ὁ - λάντος ὁ παῖς .
libanius.declamatio-34 2.3
οἶ μὲν οὖν ἄλλοι πάντες ὅσοι τὴν οἰκουμένην οἰκοῦσιν ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν κρειττόνων τὴν εὐτυχίαν ἔχουσι καὶ δέονται τῶν θεῶν τὴν ἀμείνω τύχην ἐλπίζοντες , ἐγὼ δὲ ὁ δείλαιος καὶ τῶν ἐμαυτοῦ δι’ αὐτοὺς ἀπεστέρημαι · γεγένημαι γὰρ ἀντὶ πλουσίου πένης . ἤδη τὴν ὑγείαν μέμφομαι καὶ ποθῶ τὴν νόσον . ἐν ἐκείνῃ μὲν γὰρ εὐδαίμων ἦν , νῦν δὲ δὴ νοσεῖν ἄρχομαι . οὐδὲν γάρ μοι τῶν κατὰ τὴν οἰκίαν σώζεται .
Lemmas: οἶς μέν οὖν ἄλλος πᾶς ὅσος ὁ οἰκέω οἰκέω ἄνθρωπος ἀπό ὁ ἀγαθός ὁ εὐτυχία ἔχω καί δήω ὁ θεός ὁ ἀγαθός Τύχη ἐλπίζω , ἐγώ δέ ὁ δείλαιος καί ὁ ἐμαυτοῦ διά αὐτός ἀποστερέω · γίγνομαι γάρ ἀντί πλούσιος πένης . ἤδη ὁ ὑγεία μέμφομαι καί πίνω ὁ νόσος . ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ εὐδαίμων εἰμί , νῦν δέ δή νοσέω ἄρχω . οὐδείς γάρ ἐγώ ὁ κατά ὁ οἰκίον σῴζω .
libanius.declamatio-34 2.4
4 . οὐ μὴν ἀλλ’ ἐπεὶ τὰ χείρω δυστυχεῖν ἄρχομαι δυσ - καταμαχήτῳ νόσῳ πενίᾳ μαχόμενος , υἱὸς δέ μοι μόνος φιλοπάτωρ λείπεται , τοῦτον ἀπελάσων ἀπήντηκα , ἔνα μοι μὴ βαρυτέραν ποιῇ τὴν πενίαν φαινόμενος . μόλις γὰρ ἂν ἐμαυτῷ πρὸς τὸ παρὸν ἀρκέσω .
Lemmas: 4 . οὖον μήv ἀλλά ἐπεί ὁ χείρων δυστυχέω ἄρχω δύο - καταμαχήτῳ νόσος πενία μάχομαι , υἱός δέ ἐγώ μόνος Φιλοπάτωρ λείπω , οὗτος ἀπελαύνω ἀπαντάω , νάω ἐγώ μή βαρύς ποιέω ὁ πενία φαίνω . μόλις γάρ εἄν ἐμαυτοῦ πρός ὁ πάρειμι ἀρκέω .
libanius.declamatio-34 2.5
εἰ μὲν οὖν ἐβούλετό τι χρηστόν , τάχ’ ἂν τὴν ἀποκήρυξιν προὔ - λαβεν . οὐ γὰρ τῶν τυχόντων ἐμέ τε καὶ αὑτὸν σεσύ - ληκε . τίς γὰρ μείζων ἀνθρώποις ζημία χρημάτων ; ἐπειδὴ δὲ δυσχεραίνειν ἄρχεται τὴν ἀποκήρυξιν καὶ τὴν ὑγείαν ἡμῖν προβάλλεται , μικρὸν ἄνωθεν ἀκού - σατε . οὕτω γὰρ ἂν καὶ τὸ μέγιστον τοῦ ἀδικήματος γνώσεσθε καὶ ὧς οὐκ ἐπὶ τοῖς τυχοῦσιν ἐκβάλλεται .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν βούλομαι τίς χρηστός , τάχα εἄν ὁ ἀποκήρυξις πρώ - λαμβάνω . οὖον γάρ ὁ τυγχάνω ἐγώ τε καί ἑαυτοῦ σεύς - ληκέω . τίς γάρ μείζων ἄνθρωπος ζημία χρῆμα ; ἐπεί δέ δυσχεραίνω ἄρχω ὁ ἀποκήρυξις καί ὁ ὑγεία ἐγώ προβάλλω , μικρός ἄνωθεν ἀκέω - σάω . οὗτος γάρ εἄν καί ὁ μέγας ὁ ἀδίκημα γιγνώσκω καί ὅς οὐ ἐπί ὁ τυγχάνω ἐκβάλλω .
libanius.declamatio-34 2.6
6 . Ἐμοὶ βίος ἦν εὐδαίμων , ( 5 ἄνδρες , οὐκ εἰκῆ δαπανώμενος , ἀλλὰ ταῖς καθ’ ἡμέραν ἐπινοίαις αὐξα - νόμενος . διὰ ταῦτα καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ γάμου πολιορκίαν ὑπέμεινα καὶ γυναῖκα ἠγαγόμην οὐχ ὥρᾳ κάλλους περί - βλεπτον , ἀλλ’ εὖ κτημάτων ἔχουσαν . τί γὰρ ἀπὸ τοῦ κάλλους ἀνθρώποις ὄφελος ; οὐ γὰρ οἶδεν ὁ κλῆρος ἐκ τούτων αὔξεσθαι . διὰ ταῦτα γοῦν ἐπειθόμην γα - μεῖν , οὐχ ἔνα μοι πονηρὸς γένοιτο παῖς , ἀλλ’ ἵνα τοῖς τοῦ πατρὸς ἀκολουθήσῃ τρόποις συνευπορῶν | ἐμοὶ καὶ συναύξων τὸν κλῆρον .
Lemmas: 6 . ἐμός βίος εἰμί εὐδαίμων , ( 5 ἀνήρ , οὐ εἰκῇ δαπανάω , ἀλλά ὁ κατά ἡμέρα ἐπίνοια αὔξη - νέομαι . διά οὗτος καί ὁ ἀπό ὁ γάμος πολιορκία ὑπομένω καί γυνή ἄγω οὐ ὥρα κάλλος περί - βλέπω , ἀλλά εὕω κτῆμα ἔχω . τίς γάρ ἀπό ὁ κάλλος ἄνθρωπος ὄφελος ; οὖον γάρ οἶδα ὁ κλῆρος ἐκ οὗτος αὐξάνω . διά οὗτος γοῦν πείθω γῆ - ἐπιθυμέω , οὐ νάω ἐγώ πονηρός γίγνομαι παῖς , ἀλλά ἵνα ὁ ὁ πατήρ ἀκολουθέω τρόπος συνευπορέω | ἐγώ καί συναυξάνω ὁ κλῆρος .
libanius.declamatio-34 2.7
πόσας οἴεσθέ με παρῃτῆσθαι γυναῖκας ; τῷ δεῖνι , φησί , θυγάτηρ ἐστὶ κάλλει καὶ γένει περίβλεπτος . τί οὖν ἐμοὶ τοῦ γένους αὐτῆς ἢ ἢ τῆς τοῦ κάλλους ὥρας μέλει ; ἄλλος ἄλλην πάλιν ἐθαύμαζε καλὴν μέν , ἀλλ’ οὐκ εὔπορον . τότε μὲν οὐδὲ ἀκούειν ἐδόκουν τοῦ λέγοντος .
Lemmas: πόσος οἴομαι ἐγώ παραιτέομαι γυνή ; ὁ δεῖνα , φημί , θυγάτηρ εἰμί κάλλος καί γένος περίβλεπτος . τίς οὖν ἐγώ ὁ γένος αὐτός ἢ ἢ ὁ ὁ κάλλος ὥρα μέλος ; ἄλλος ἄλλος πάλιν θαυμάζω καλός μέν , ἀλλά οὐ εὔπορος . τότε μέν οὐδέ ἀκούω δοκέω ὁ λέγω .
libanius.declamatio-34 2.8
καὶ τίς ποθεν ἀνεφαίνετο τῶν πάνυ γνωρίμων ἐμοὶ γυναικὸς μνήμην ποιούμενος καὶ πάνυ γε , ὧς ἔφη , λαμπρᾶς . οὐκ ἐπείσθην οὐδὲ ἀπέβλεψα . ὁ δὲ πάλιν ἐθαύμαζε πλείονα τοῦ κάλλους λόγον ποιούμενος . καὶ σιωπῶντος ἐμοῦ πάλιν τῆς ὥρας ἐμέμνητο . τέλος δ’ οὖν πρὸς αὐτόν , ἀναχώρησον , ἔφην , ἄνθρωπε . οὔπω τὸν ἐμὸν γινώσκεις τρόπον ; οὔκ εἰμι κάλ - λους , ἀλλὰ κτημάτων ἐραστής . εὐπορεῖ ; κέκτη - ται πλείονα ; οἰκέτας ἔχει μισθοφορεῖν δυνα - μένους ; τοῦτο ἔστιν ὃ ποθοῦμεν κάλλος ἡμεῖς .
Lemmas: καί τίς πόθεν ἀναφαίνω ὁ πάνυ γνώριμος ἐγώ γυνή μνήμη ποιέω καί πάνυ γε , ὅς φημί , λαμπρός . οὐ πείθω οὐδέ ἀποβλέπω . ὁ δέ πάλιν θαυμάζω πλείων ὁ κάλλος λόγος ποιέω . καί σιωπάω ἐγώ πάλιν ὁ ὥρα μιμνήσκω . τέλος δέ οὖν πρός αὐτός , ἀναχωρέω , φημί , ἄνθρωπος . οὔπω ὁ ἐμός γιγνώσκω τρόπος ; οὐ εἰμί κάλη - Λοῦς , ἀλλά κτῆμα ἐραστής . εὐπορέω ; κεκτη - ὁ πλείων ; οἰκέτης ἔχω μισθοφορέω δυνα - μένος ; οὗτος εἰμί ὅς ποθέω κάλλος ἐγώ .
libanius.declamatio-34 2.9
9 . μόλις δ’ οὖν τοιαύτης τυχεῖν ἠδυνήθημεν . οὔπω τὴν γυναῖκα θεασάμενος ἦν καὶ πολὺ ἤδη τάλαντον ἔφθαρτο . μικροῦ καὶ τοῦτον ἠρνησάμην τὸν γάμον . πανταχόθεν γὰρ ἡμᾶς διηνώχλουν ἄλλος ἄλλο τι λαμ - βάνειν ἐθέλοντες . οἱ μὲν γὰρ ᾀσμάτων μισθὸν ἀπῄτουν , οἱ δὲ τὸν ὑμέναιον , φασίν , ἐκροτήσαμεν . οὐ γὰρ ἤρκει μόνον αὐτοῖς ἡ μέθη .
Lemmas: 9 . μόλις δέ οὖν τοιοῦτος τυγχάνω δύναμαι . οὔπω ὁ γυνή θεάομαι εἰμί καί πολύς ἤδη τάλαντον φθείρω . μικρός καί οὗτος ἀρνέομαι ὁ γάμος . πανταχόθεν γάρ ἐγώ διηνώχλουν ἄλλος ἄλλος τίς Λαμ - βάω ἐθέλω . ὁ μέν γάρ ᾆσμα μισθός ἀπαιτέω , ὁ δέ ὁ ὑμέναιος , φημί , κροτέω . οὖον γάρ ἀρκέω μόνος αὐτός ὁ μέθη .
libanius.declamatio-34 2.10
τὸ δὲ πάντων χαλε - πώτατον , τὰ τῶν ὀψοποιῶν καὶ οἰνοχόων δράματα . τί , φησίν , ἄνθρωπε , τί δαπανήσομεν ; τί τῶν ἀπὸ γῆς καὶ θαλάττης οἴσομεν ; φέρειν γάρ , ἔφην , τι καὶ τῶν πρὸς τρυφὴν οἶδεν ἡ θάλαττα ἧς μηδὲ τὸ ὕδωρ χρηστόν ;
Lemmas: ὁ δέ πᾶς Χαλέ - πίπτω , ὁ ὁ ὀψοποιός καί οἰνοχόος δρᾶμα . τίς , φημί , ἄνθρωπος , τίς δαπανάω ; τίς ὁ ἀπό γῆ καί θάλασσα φέρω ; φέρω γάρ , φημί , τίς καί ὁ πρός τρυφή οἶδα ὁ θάλασσα ὅς μηδέ ὁ ὕδωρ χρηστός ;
libanius.declamatio-34 2.11
πάλιν οἱ τῶν λαμπτή - ρων ἐπιμελούμενοι πόσας , οἴεσθε , δᾷδας ἀπώλεσαν ; ἐγὼ μὲν γὰρ ἤδη καὶ ὑπὲρ τῆς οἰκίας ἐδεδοίκειν μὴ καὶ ταύτην ἡμῖν ἐμπρήσῃ τὸ πῦρ , ἐπειδὴ ἅπτειν καὶ λύχνους παρεκελεύοντο . καί τις ἧκε λύχνον ἔχων οὐ κατὰ τοὺς εἰωθότας δή , ἀλλ’ ἐξοχὰς εἰς κύκλον ἔχοντα καὶ πανταχόθεν ἐπιζητοῦντα τὸ πῦρ . τοσαύτην ἠφίει φλόγα ὡς καὶ πυρκαιὰς | αὐτὰς μιμεῖσθαι τῷ φωτί . τοῦτον ἡμῖν ἐμπλῆσαι παρεκελεύετο .
Lemmas: πάλιν ὁ ὁ λαμπτή - ῥόος ἐπιμελέομαι πόσος , οἴομαι , δαίς1 ἀπόλλυμι ; ἐγώ μέν γάρ ἤδη καί ὑπέρ ὁ οἰκίον δείδω μή καί οὗτος ἐγώ ἐμπίμπρημι ὁ πῦρ , ἐπεί ἅπτω καί λύχνος παρακελεύομαι . καί τις ἵημι λύχνος ἔχω οὖον κατά ὁ εἴωθα δή , ἀλλά ἐξοχή εἰς κύκλος ἔχω καί πανταχόθεν ἐπιζητέω ὁ πῦρ . τοσοῦτος ἀφίημι φλόξ ὡς καί πυρκαιός | αὐτός μιμέομαι ὁ φάος . οὗτος ἐγώ ἐμπίμπλημι παρακελεύομαι .
libanius.declamatio-34 2.12
ἐμοὶ δὲ τὸ πολὺ τοῦ φωτὸς νὺξ ἦν . σκότος γὰρ ἀντεδίδου τῶν λαμπτήρων τὸ πλῆθος . τότε μὲν οὖν ἐμαυτὸν ἐβουλόμην ἐπιδοῦναι τῷ πυρί , ἔν ἀντὶ τοῦ ἐλαίου τῷ λύχνῳ γένωμαι , ἐπέσχον δέ με τῶν περιεστηκότων οἶ φίλοι ἤδη τούτων ἀπαλλαγήσεσθαι λέγοντες . καὶ ἅμα τὴν προῖκα τῆς γυναικὸς κατέλεγον . ἐγὼ δὲ τὰ μὲν ἡδόμενος , τὰ δὲ ἀνιώμενος ἐκαρτέρουν . τὰ μὲν γὰρ ἀπὸ τῆς προικὸς ἔμελλεν ἀγαθά , τὰ δὲ τῆς ζημίας ἐν ὀφθαλμοῖς ἦν . τότε τοίνυν οἱ μὲν εἰς κύκλον ἐχόρευον , οἱ δὲ ἐνετρύφων , οἱ δὲ τὸν ἄκρατον ἐνεφοροῦντο . ἐγὼ δὲ ὁ κακοδαίμων περιεσκόπουν ἅπαντα , οὐδεὶς δὲ ἦν τῶν παρόντων φιλάνθρωπος , ἀλλὰ πᾶς πανταχόθεν ἐλυμαίνετο , καὶ ὁ τυχὼν ἀπλῶς .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ πολύς ὁ φάος νύξ εἰμί . σκότος γάρ ἀντιδίδωμι ὁ λαμπτήρ ὁ πλῆθος . τότε μέν οὖν ἐμαυτοῦ βούλομαι ἐπιδίδωμι ὁ πῦρ , ἐν ἀντί ὁ ἔλαιον ὁ λύχνος γίγνομαι , ἐπέχω δέ ἐγώ ὁ περιίστημι οἶς φίλος ἤδη οὗτος ἀπαλλάσσω λέγω . καί ἅμα ὁ προίξ ὁ γυνή καταλέγω . ἐγώ δέ ὁ μέν ἥδομαι , ὁ δέ ἀνιάω καρτερέω . ὁ μέν γάρ ἀπό ὁ προίξ μέλλω ἀγαθός , ὁ δέ ὁ ζημία ἐν ὀφθαλμός εἰμί . τότε τοίνυν ὁ μέν εἰς κύκλος χορεύω , ὁ δέ ἐντρυφάω , ὁ δέ ὁ ἄκρατος ἐμφορέω . ἐγώ δέ ὁ κακοδαίμων περισκοπέω ἅπας , οὐδείς δέ εἰμί ὁ πάρειμι φιλάνθρωπος , ἀλλά πᾶς πανταχόθεν λυμαίνομαι , καί ὁ τυγχάνω ἀπλόος .
libanius.declamatio-34 2.13
πολλὰ μὲν οὖν τῷ νομοθέτῃ κατηρασάμην τοῦ γάμου . οὐ γὰρ πανή - γυριν , ἀλλὰ πόλεμον ἐνομοθέτησε . τί ταῦτα , ὦ μά - ταιε , οὐκ οἶδας ὡς σεμνὸν ὁ γάμος ; σὺ δ’ οὐκ εἰς μυστήριον , ἀλλ’ εἰς θέατρον τὸν Ὑμέναιον ἤγαγες . οὐκ ἦς ἄρα νομοθέτης ἔμφρων . ἔκδοτον γὰρ ἀφῆκας τὴν κόρην τοῖς βουλομένοις εἰς θέαν , ἢν τῷ γεγαμηκότι μόνον ὁρᾶν ἦν θέμις . νυνὶ δὲ πρὶν ἢ πλησιάσαι τῷ λαχόντι πολλοὶ ταύτην περιεργάζονται . ἀλλ’ οὔπω τοῦτο δει - νόν , νυνὶ δέ , εἰ μὴ πάντα τῷ γαμοῦντι διαφθα - ρήσεται , οὐκ ἔσται νυμφίος .
Lemmas: πολύς μέν οὖν ὁ νομοθέτης καταράομαι ὁ γάμος . οὖον γάρ Πανή - γῦρις , ἀλλά πόλεμος νομοθετέω . τίς οὗτος , εἰμί μή - ταιε , οὐ οἶδα ὡς σεμνός ὁ γάμος ; σύ δέ οὐ εἰς μυστήριον , ἀλλά εἰς θέατρον ὁ Ὑμέναιος ἄγω . οὐ εἰμί ἄρα νομοθέτης ἔμφρων . ἔκδοτος γάρ ἀφίημι ὁ κόρη ὁ βούλομαι εἰς θέα , εἄν ὁ γαμέω μόνος ὁράω εἰμί θέμις . νυνί δέ πρίν ἢ πλησιάζω ὁ λαγχάνω πολύς οὗτος περιεργάζομαι . ἀλλά οὔπω οὗτος δεῖ - νοῦς , νυνί δέ , εἰμί μή πᾶς ὁ γαμέω διαφθάνω - ρέω , οὐ εἰμί νυμφίος .
libanius.declamatio-34 2.14
14 . Τότε μὲν οὖν ἀπηλλαττόμην πολλὰ τοῖς θεοῖς εὐξάμενος , ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ φιλοπάτωρ οὗτος ἐγένετο παῖς , ὧς εἴθε μήποτε , ὑπεκθεῖναι τοῦτον εὐθὺς ἐβου - λόμην ἐννοῶν τὸ δαπανηρὸν τῶν τόκων καὶ τὴν ἀνα - τροφὴν ἐνθυμούμενος . ἔτι γὰρ τῆς γυναικὸς ὠδινούσης καὶ οὔπω τεκούσης ὁλόκληρον , ἀλλ’ ἔτι κινδύνου προσδοκωμένου συνῄεσαν μὲν πανταχόθεν οἱ τῷ γένει προσήκοντες , ἑορτὴν δὲ τὸν τόκον ἑαυτοῖς ἐψηφίζοντο καὶ πίνειν ἔδει καὶ | τρυφᾶν . καὶ οὐ μέχρι τού - τῶν ἦν , ἀλλ’ ἤδη καὶ τὰ τῶν γειτόνων πανταχόθεν συνέρρει .
Lemmas: 14 . τότε μέν οὖν ἀπαλλάσσω πολύς ὁ θεός εὔχομαι , ἐπεί δέ καί ὁ Φιλοπάτωρ οὗτος γίγνομαι παῖς , ὅς εἴθε μήποτε , ὑπεκτίθημι οὗτος εὐθύς βοῦς - ὀλόμην ἐννοέω ὁ δαπανηρός ὁ τόκος καί ὁ ἀνα - τροφή ἐνθυμέομαι . ἔτι γάρ ὁ γυνή ὠδίνω καί οὔπω τίκτω ὁλόκληρος , ἀλλά ἔτι κίνδυνος προσδοκάω σύνειμι2 μέν πανταχόθεν ὁ ὁ γένος προσήκω , ἑορτή δέ ὁ τόκος ἑαυτοῦ ψηφίζω καί πίνω ἐσθίω καί | τρυφάω . καί οὖον μέχρι ὅς - ὁ εἰμί , ἀλλά ἤδη καί ὁ ὁ γείτων πανταχόθεν συρρέω .
libanius.declamatio-34 2.15
λογισάμενος δ’ ἐκ τῆς γυναικὸς εἶναι τὴν πρόφασιν τῷ μὴ τὰς ὠδῖνας ἠρέμα καρτερεῖν , ἀλλὰ βοᾶν καὶ κεκραγέναι , τὸ μὲν πρῶτον παρεκάλουν αὐτὴν τίκτειν ἡσυχῆ , ὧς δὲ μεῖζον παρακλήσεως ὁ τό - κος ἴσχυε καὶ καρτερεῖν οὐκ ἦν τῷ γυναίῳ , ἐπέσχον προσδραμὼν τὸ στόμα .
Lemmas: λογίζομαι δέ ἐκ ὁ γυνή εἰμί ὁ πρόφασις ὁ μή ὁ ὠδίς ἠρέμα καρτερέω , ἀλλά βοάω καί κράζω , ὁ μέν πρῶτος παρακαλέω αὐτός τίκτω ἡσυχῆ , ὅς δέ μείζων παράκλησις ὁ ὁ - κος ἰσχύω καί καρτερέω οὐ εἰμί ὁ γύναιον , ἐπέχω προστρέχω ὁ στόμα .
libanius.declamatio-34 2.16
ἐπειδὴ δέ ποτε καὶ τὸ βρέφος ἐξέθορε , τοσοῦτον οἱ παρόντες ὠλόλυξαν ὥστε με φοβηθέντα τὸν θόρυβον ὑπ’ ἐκπλήξεως ἐμβεβρον - τῆσθαι . οἱ δὲ ἀπεκάλουν μακάριον καὶ τὸ βρέφος ἄμα ἐδείκνυον . ἐγὼ δέ , τί ταῦτα ; ἔφην , ἐμοὶ μόνῳ παι - δίον ἐστίν ; οὐκ ἔξιτε ; οὐ φθαρήσεσθε ; ποσάκις τὸν ἐμὸν οἶκον διολέσετε ; οὐ μικροῦ γαμοῦντα πρῴην διεσπάσατε ; πάλιν ἥκετε ; εἰ δὲ καὶ ἕτε - ρόν μοι παιδίον ἔσται , πάλιν ὁ παρ’ ὑμῶν μοι γενήσεται πόλεμος ;
Lemmas: ἐπεί δέ ποτός καί ὁ βρέφος ἐκθρῴσκω , τοσοῦτος ὁ πάρειμι ὀλολύζω ὥστε ἐγώ φοβέω ὁ θόρυβος ὑπό ἔκπληξις ἐμβεβρον - τίνω . ὁ δέ ἀποκαλέω μακάριος καί ὁ βρέφος ἄμη δείκνυμι . ἐγώ δέ , τίς οὗτος ; φημί , ἐγώ μόνος παῖς - δῖος εἰμί ; οὐ ἔξειμι ; οὖον φθείρω ; ποσάκις ὁ ἐμός οἶκος διολλυμι ; οὖον μικρός γαμέω πρώην διασπάω ; πάλιν ἥκω ; εἰμί δέ καί ἵημι - ἀντίμοιρος ἐγώ παιδίον εἰμί , πάλιν ὁ παρά σύ ἐγώ γίγνομαι πόλεμος ;
libanius.declamatio-34 2.17
ἐγὼ μὲν ταῦτα λέγων δυσ - ωπεῖν ἐνόμιζον , οἱ δὲ καὶ θύειν τοῖς θεοῖς παρεκε - λεύοντο . καὶ τὸ βρέφος ἁρπάσας θύειν ἐσπούδαζον , ἀφῆκε δέ με οὐδεὶς ταῦρον ἢ κάπρον προσάγειν ἀνα - πείσαντες . ἐγὼ δὲ σχοινίον ἐνενόουν καὶ πάτταλον τί τούτοις , λέγων , τοσοῦτον τῶν ἡμετέρων μέλει ; ὅμως δ’ οὖν ἀπηλλαττόμην ὀλίγον ἐπιθεὶς τοῦ λιβα - νωτοῦ . καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα ἔφην βούλει τὸν παῖδα εἰς ἐρημίαν θείημεν ; ἡ δ’ οὐκ εὖ φρονοῦσα μετέ - πειθε , κοινωνὸς ἔσται σου γὰρ τῆς ἐπιθυμίας καί σου δυνήσεται τῶν ἰχνῶν ἐχόμενος αὐξῆσαι τὸν κλῆρον .
Lemmas: ἐγώ μέν οὗτος λέγω δύο - ὅπω νομίζω , ὁ δέ καί θύω ὁ θεός παρίημι - λεύω . καί ὁ βρέφος ἁρπάζω θύω σπουδάζω , ἀφίημι δέ ἐγώ οὐδείς ταῦρος ἢ κάπρος προσάγω ἀνα - πείθω . ἐγώ δέ σχοινίον ἐννοέω καί πάσσαλος τίς οὗτος , λέγω , τοσοῦτος ὁ ἡμέτερος μέλος ; ὅμως δέ οὖν ἀπαλλάσσω ὀλίγος ἐπιτίθημι ὁ λίψ - νῶτον . καί πρός ὁ γυνή φημί βούλομαι ὁ παῖς εἰς ἐρημία τίθημι ; ὁ δέ οὐ εὕω φρονέω Μετέ - πείθω , κοινωνός εἰμί σύ γάρ ὁ ἐπιθυμία καί σύ δύναμαι ὁ ἴχνος ἔχω αὐξάνω ὁ κλῆρος .
libanius.declamatio-34 2.18
18 . Ἐπὶ ταύταις αὐτόν , ὦ ἄνδρες , ταῖς ἐλπίσιν ἐτρέφομεν πολλὰς ὑπομείναντες πρότερον δαπάνας . πό - σοὺς | οἴεσθέ με λόγους πρὸς αὐτὸν εἰρηκέναι ; κακόν , ὦ παῖ , ἔλεγον , ἡ πενία , ὁ πλοῦτος ἀγαθόν , καὶ τοῖς κεκτημένοις αὐτὸν πάντες προστρέ - χουσι καθάπερ τοῖς θεοῖς καὶ ὅλως ἐγκώμια πλού - του διεξῄειν παιδοτριβῶν ἐπὶ τοὐμὸν ἦθος αὐτόν , ἐξ ὧν ἄν τις γενήσεται κατ’ ἀλέγων πλούσιος .
Lemmas: 18 . ἐπί οὗτος αὐτός , εἰμί ἀνήρ , ὁ ἐλπίς τρέφω πολύς ὑπομένω πρότερος δαπάνη . πό - σός | οἴομαι ἐγώ λόγος πρός αὐτός εἴρω ; κακός , εἰμί παῖς , λέγω , ὁ πενία , ὁ πλοῦτος ἀγαθός , καί ὁ κτάομαι αὐτός πᾶς προστρέ - χόω καθάπερ ὁ θεός καί ὅλως ἐγκώμιον πλόος - ὁ διεξέρχομαι παιδοτρίβης ἐπί ἐμός ἦθος αὐτός , ἐκ ὅς ἄν τις γίγνομαι κατά ἀλέγω πλούσιος .
libanius.declamatio-34 2.19
ἀρρω - στήσας δ’ ἔναγχος καὶ νόσῳ τινὶ χρησάμενος , τίς γὰρ ἀνθρώπων νόσου κρείττων ἢ συμφορᾶς ; ἄλλος κατ’ ἄλλην γὰρ δαιμονίζεται τύχην . πολύτροπα γὰρ τὰ πταίσματα , ἐκείμην καὶ αὐτὸς ταύτην ἐννοῶν τὴν τύχην . εἴπω τι , βούλεσθε , τῶν ἀπορρήτων ; ἔφερέ μοι καὶ κέρδος ἡ νόσος . οὐ γὰρ εἰς κόρον ἐδείπνουν οὐδὲ παντοίοις ὄψοις ἐχρώμην οὐδ’ ἀναλίσκειν ἐχρῆν .
Lemmas: ἀρρω - ἵστημι δέ ἔναγχος καί νόσος τις χράω , τίς γάρ ἄνθρωπος νόσος ἀγαθός ἢ συμφορά ; ἄλλος κατά ἄλλος γάρ δαιμονίζομαι Τύχη . πολύτροπος γάρ ὁ πταῖσμα , κεῖμαι καί αὐτός οὗτος ἐννοέω ὁ Τύχη . εἶπον τίς , βούλομαι , ὁ ἀπόρρητος ; φέρω ἐγώ καί κέρδος ὁ νόσος . οὖον γάρ εἰς κόρος δειπνέω οὐδέ παντοῖος ὄψον χράω οὐδέ ἀναλίσκω χρή .
libanius.declamatio-34 2.20
τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν ; θεῶν δωρεὰν τὴν νόσον ὑπελάμβανον . ἐβόων κατ’ ἐμαυτὸν πολλάκις · εὐδαι - μονέστεροι τῶν ὑγιαινόντων οἶ κάμνοντες . οἱ μὲν γὰρ ταῖς ἀγοραῖς παραβάλλουσιν , ὠνοῦν - ται πλέονα , ἐγὼ δὲ οἴκοι μένω οὐδὲν ὑπ’ οὐδε - νὸς ἐνοχλούμενος , ὀλίγα προσομιλῶν μόνον τοῖς δεομένοις χρυσίου . μίαν εἶχον φιλονεικίαν ἀεὶ ἐπιθεῖναί τι πλέον ἐφιλονείκουν ] τῷ τόκῳ .
Lemmas: τίς δεῖ ὁ πολύς λέγω ; θεός δωρεά ὁ νόσος ὑπολαμβάνω . βοάω κατά ἐμαυτοῦ πολλάκις · ὕδης - μονής ὁ ὑγιαίνω οἶς κάμνω . ὁ μέν γάρ ὁ ἀγορά παραβάλλω , ὠνέω - ὁ πλέω , ἐγώ δέ οἴκοι μένω οὐδείς ὑπό οὐ - Μύκονος ἐνοχλέω , ὀλίγος προσομιλέω μόνος ὁ δήω χρυσίον . εἷς ἔχω φιλονεικία ἀεί ἐπιτίθημι τίς πλέω φιλονεικέω ] ὁ τόκος .
libanius.declamatio-34 2.21
ἐν - τεῦθεν οἱ προσιόντες λυπεῖσθαι μάτην πως ἐδόκουν ἐμοὶ ἀγνοοῦντες τὸ ἐκ τούτου κέρδος ἡμῖν . ἐφθέγγετό τι καὶ οὗτος ὑπολαμβάνων τι χρηστὸν ἰατροῦ μνήμην ποιούμενος καὶ λέγων · εἰπέ μοι , βούλει , πάτερ , ἰατρὸν ἄξω σοι διαδραμών ; μικροῦ μὲν οὖν αὐτὸν ἀπεκήρυξα καὶ παρὰ τὴν νόσον αὐτήν , ἐλογιζόμην δ’ αὐτοῦ τὸ πταῖσμα τῷ χρόνῳ .
Lemmas: ἐν - τεῦ ὁ πρόσειμι λυπέω μάτην πως δοκέω ἐγώ ἀγνοέω ὁ ἐκ οὗτος κέρδος ἐγώ . φθέγγομαι τίς καί οὗτος ὑπολαμβάνω τίς χρηστός ἰατρός μνήμη ποιέω καί λέγω · εἶπον ἐγώ , βούλομαι , πατήρ , ἰατρός ἄγω σύ διατρέχω ; μικρός μέν οὖν αὐτός ἀποκηρύσσω καί παρά ὁ νόσος αὐτός , λογίζομαι δέ αὐτός ὁ πταῖσμα ὁ χρόνος .
libanius.declamatio-34 2.22
τί ταῦτα , | ἔφην , ὦ παῖ ; τί τὴν ἐκείνων ἡμῖν ἀπάτην ἀπει - λεῖς ἡμᾶς σώζειν ἐθέλων ; οὐδὲν τῆς ἐκείνων ἡμεῖς δεόμεθα τέχνης . μαγγανείαι καὶ φλήνα - φοι . καὶ λόγῳ τὴν ὑγείαν , οὐ τῇ τέχνῃ πιστοῦν - τᾶι . μισθὸς ἐπὶ τούτοις πολύς . ἂν ἐπ’ ὀλίγον μελλήσῃ τις , οὐ διαφεύγει τὸν ἐκ τῆς ἀπειλῆς θάνατον . φθάνουσι γὰρ τὴν μοῖραν τῇ τέχνῃ . ἐμοὶ παντὸς ἰατροῦ ἀμείνων ἡ νόσος . ταύτῃ μᾶλλον πεπίστευκα . αὕτη με ἀναστήσει ταχὺ τῷ τῆς ἐνδείας λογισμῷ . ὁρᾷς ὡς τὸ τάλαντον αὔξεται , ὡς οὐδαμοῦ δαπανᾶται ; τὸ τάλαντον ἀκέραιον ἡμῖν διὰ τὴν νόσον τετήρηται .
Lemmas: τίς οὗτος , | φημί , εἰμί παῖς ; τίς ὁ ἐκεῖνος ἐγώ ἀπάτη ἄπειμι - λίς ἐγώ σῴζω ἐθέλω ; οὐδείς ὁ ἐκεῖνος ἐγώ δήω τέχνη . μαγγανεία καί φλήνα - Φόι . καί λόγος ὁ ὑγεία , οὖον ὁ τέχνη πιστόω - ὁ . μισθός ἐπί οὗτος πολύς . εἄν ἐπί ὀλίγος μέλλω τις , οὖον διαφεύγω ὁ ἐκ ὁ ἀπειλή θάνατος . φθάνω γάρ ὁ μοῖρα ὁ τέχνη . ἐγώ πᾶς ἰατρός ἀγαθός ὁ νόσος . οὗτος μᾶλλον πιστεύω . οὗτος ἐγώ ἀνίστημι ταχύς ὁ ὁ ἔνδεια λογισμός . ὁράω ὡς ὁ τάλαντον αὐξάνω , ὡς οὐδαμοῦ δαπανάω ; ὁ τάλαντον ἀκέραιος ἐγώ διά ὁ νόσος τηρέω .
libanius.declamatio-34 2.23
ἔλε - γον , ἔπειθον . καὶ τῶν μὲν Ἀσκληπιαδῶν ὑπερεώρα , ἐλάλει δὲ παρακαθήμενος , τί τὸν Ἀσκληπιόν , ὦ πάτερ , καταλελοίπαμεν ; πολλοὺς πολλάκις ὁ θεὸς οὗτος ἀνέστησεν . ἐδόκει τί μοι λέγειν , νὴ τοὺς θεούς , φιλάνθρωπον . ἐσκόπουν γὰρ κατ’ ἐμαυτὸν ὅτι προῖκα τὰ παρὰ τῶν θεῶν ἡμῖν ἀγαθὰ γίνεται .
Lemmas: αἱρέω - γος , πείθω . καί ὁ μέν Ἀσκληπιάδης ὑπεροράω , λαλέω δέ παρακάθημαι , τίς ὁ Ἀσκληπιός , εἰμί πατήρ , καταλείπω ; πολύς πολλάκις ὁ θεός οὗτος ἀνίστημι . δοκέω τίς ἐγώ λέγω , νή ὁ θεός , φιλάνθρωπον . σκοπέω γάρ κατά ἐμαυτοῦ ὅτι προίξ ὁ παρά ὁ θεός ἐγώ ἀγαθός γίγνομαι .
libanius.declamatio-34 2.24
καὶ πρὸς αὐτὸν ἔλεγον · νῦν ἡμῖν τὸν ἰατρὸν ἀποδέδωκας , ὦ παῖ , νῦν τὸν ἰασόμενον εὕρη - κας . αὐτόματοι πρὸς εὐποιίαν οἱ θεοί , παρακα - λούμενοι δὲ βελτίονες . οὐδὲν τῶν ἀνθρωπίνων ἐπιζητοῦσιν . οὐ πλοῦτος αὐτοῖς προσφιλής , οὐ κέρδος ἕτερον . μόνην τὴν εὐποιίαν ἔχουσιν . ἐν ταύτῃ πλουτοῦσιν οἱ θεοί . ἴθι γοῦν ἡμῖν αἰ - τήσων ὑγείαν , ὦ παῖ . εὐχὴν εὖξαι τὴν πρέπου - ’σαν . πρόσθες τῇ τῆς ὑγείας εὐχῇ πλοῦτον πο - λὺν καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ κέρδους εὐδαιμονίαν τῇ μετὰ τῆς ὑγείας καὶ χρήστας εὐγνώμονας , μᾶλ - λον δὲ τοῦτο μόνον , εἰ δοκεῖ , πρόσευξαι , τό - κους πλέονας . ἀπὸ γὰρ τούτων ἡ σωτηρία , μᾶλ - λον δέ , τοῦτό μοι ζωή , τοῦτο φῶς . ἂν δ’ ἄρω τὸ τάλαντον μετὰ τῆς ὑγείας , ἄμεινον .
Lemmas: καί πρός αὐτός λέγω · νῦν ἐγώ ὁ ἰατρός ἀποδίδωμι , εἰμί παῖς , νῦν ὁ ἰάομαι εὑρίσκω - καί . αὐτόματος πρός εὐποιία ὁ θεός , παρακαίνω - λούω δέ ἀγαθός . οὐδείς ὁ ἀνθρώπινος ἐπιζητέω . οὖον πλοῦτος αὐτός προσφιλής , οὖον κέρδος ἕτερος . μόνος ὁ εὐποιία ἔχω . ἐν οὗτος πλουτέω ὁ θεός . ἔρχομαι γοῦν ἐγώ ὁ - τήσων ὑγεία , εἰμί παῖς . εὐχή εὔχομαι ὁ Πρέπου - σῴζω . προστίθημι ὁ ὁ ὑγεία εὐχή πλοῦτος ἀπό - Λυν καί ὁ ἀπό ὁ κέρδος εὐδαιμονία ὁ μετά ὁ ὑγεία καί Χρήστας εὐγνώμων , μᾶλ - λος δέ οὗτος μόνος , εἰμί δοκέω , προσεύχομαι , ὁ - κα πλέω . ἀπό γάρ οὗτος ὁ σωτηρία , μᾶλ - λος δέ , οὗτος ἐγώ ζωή , οὗτος φάος . εἄν δέ ἀείρω ὁ τάλαντον μετά ὁ ὑγεία , ἀγαθός .
libanius.declamatio-34 2.25
οὕτω μὲν καὶ φρονεῖν καὶ λαλεῖν ὑπελάμβανον , ὁ δὲ | τὸν νεὼν καταλαβὼν ἀπλοῦν μὲν οὐδὲν οὐδὲ δίκαιον εὔχεται οὐδὲ ψιλὴν ὑγείαν ᾔτησε , ταλάντου δέ μοι ταύτην ὠνήσατο . ταῦτα γὰρ νυνὶ μανθάνω ὅτι πωλοῦσι τὴν ὑγείαν οἶ θεοὶ καὶ διὰ ταύτης ὁ Ἀσκληπιὸς πλου - τεῖν ἐσπούδακε καινότερον εὐπορίας τρόπον τὴν ἰα - τρείαν εὑρόμενος .
Lemmas: οὗτος μέν καί φρονέω καί λαλέω ὑπολαμβάνω , ὁ δέ | ὁ ναός καταλαμβάνω ἀπολόω μέν οὐδείς οὐδέ Δίκαιος εὔχομαι οὐδέ ψιλός ὑγεία αἰτέω , τάλαντον δέ ἐγώ οὗτος ὀνίνημι . οὗτος γάρ νυνί μανθάνω ὅτι πωλέω ὁ ὑγεία οἶς θεός καί διά οὗτος ὁ Ἀσκληπιός πλόος - ἐγώ σπουδάζω καινός εὐπορία τρόπος ὁ ἰά - τρεῖος εὑρίσκω .
libanius.declamatio-34 2.26
26 . Ὡς δ’ οὖν πάντα καθ’ ἡμῶν εὐξάμενος ἐπανῄει , ἐγὼ δ’ ἤδη τῆς ὑγείας , μᾶλλον δὲ τῆς πενίας ἠρχόμην , ἐλάνθανον γὰρ κατ’ ἐμαυτοῦ τούτῳ τὴν εὐχὴν ἐπι - τρέπων , ὧς δ’ οὖν ἄμεινον ἐδόκουν ἔχειν , προσελθὼν οὗτος ἔφη · τί μὴ τοὺς ἱερέας εὐγνωμονοῦμεν , ὦ πάτερ ; τί μὴ τὸ τάλαντον οἱ προφῆται λαμβά - νουσιν ; ὁρᾷς ὡς τὴν ὑγείαν ἀπείληφας . γενώ - μεθα καὶ ἡμεῖς περὶ τὸν θεὸν εὐγνώμονες . οὕτω γὰρ συνεθέμην .
Lemmas: 26 . ὡς δέ οὖν πᾶς κατά ἐγώ εὔχομαι ἐπάνειμι , ἐγώ δέ ἤδη ὁ ὑγεία , μᾶλλον δέ ὁ πενία ἄρχω , λανθάνω γάρ κατά ἐμαυτοῦ οὗτος ὁ εὐχή ἐπι - τρέπω , ὅς δέ οὖν ἀγαθός δοκέω ἔχω , προσέρχομαι οὗτος φημί · τίς μή ὁ ἱερεύς εὐγνωμονέω , εἰμί πατήρ ; τίς μή ὁ τάλαντον ὁ προφήτης λαμβάνω - Νούσι ; ὁράω ὡς ὁ ὑγεία ἀπολαμβάνω . γίνομαι - μέθη καί ἐγώ περί ὁ θεός εὐγνώμων . οὗτος γάρ συντίθημι .
libanius.declamatio-34 2.27
μικροῦ μὲν οὖν παρ’ αὐ - τοὺς τοὺς λόγους διαρραγεὶς ᾠχόμην καὶ τὴν ψυχὴν ἐπαφῆκα τοῖς τούτου ῥήμασι καὶ εἴθε γε , ὦ πάντες θεοί , πρὸ τῆς τοῦ ταλάντου καταβολῆς ἐκείμην . μεῖζον γὰρ ἂν εὐτυχῶν ἀπωλλύμην . ἐκέρδησά γε ἂν τῇ τε - λευτῇ τὴν ἀπὸ τῆς εὐχῆς ζημίαν . ὅμως δ’ οὖν ἀνενεγ - κὼν καὶ μόλις ἐν ἐμαυτῷ γενόμενος τί ἄρα , ἔφην , g ) παῖ ; πόθεν οἱ μῦθοι ; οἱ ἱερεῖς δὲ τίνες ; οὐδὲν γὰρ παρ’ οὐδενὸς κεκομίσμεθα οὐδ’ ἔχει τις καθ’ ἡμῶν συμβόλαιον οὐδὲ ἕν . εἰ δ’ ἀπονοίᾳ σφαλεὶς ἐπηγγείλω τῷ θεῷ τὸ τάλαντον , οὐδὲν ἐμοὶ τούτου μέτεστιν . οὐδὲν παρὰ τὴν νόσον ηὐξάμην ἐγὼ οὐδ’ ὑπεσχόμην τῷ θεῷ οὐδὲ πρὸς τὴν ὑγείαν αὐτὸν παρεκάλεσα , ἀλλ’ ἁπλῶς κατ’ ἐμαυτὸν ἐκείμην τῷ τῆς ἐνδείας ὑγιάνας τρόπῳ .
Lemmas: μικρός μέν οὖν παρά αὖος - ὁ ὁ λόγος διαράσσω οἴχομαι καί ὁ ψυχή ἐπαφίημι ὁ οὗτος ῥῆμα καί εἴθε γε , εἰμί πᾶς θεός , πρό ὁ ὁ τάλαντον καταβολή κεῖμαι . μείζων γάρ εἄν εὐτυχέω ἀπόλλυμι . κερδαίνω γε εἄν ὁ τε - λευτῇ ὁ ἀπό ὁ εὐχή ζημία . ὅμως δέ οὖν ἀναφέρω - Κῶς καί μόλις ἐν ἐμαυτοῦ γίγνομαι τίς ἄρα , φημί , g ) παῖς ; πόθεν ὁ μῦθος ; ὁ ἱερεύς δέ τίς ; οὐδείς γάρ παρά οὐδείς κομίζω οὐδέ ἔχω τις κατά ἐγώ συμβόλαιον οὐδέ εἷς . εἰμί δέ ἀπόνοια σφάλλω ἐπαγγέλλω ὁ θεός ὁ τάλαντον , οὐδείς ἐγώ οὗτος μέτειμι . οὐδείς παρά ὁ νόσος εὔχομαι ἐγώ οὐδέ ὑπισχνέομαι ὁ θεός οὐδέ πρός ὁ ὑγεία αὐτός παρακαλέω , ἀλλά ἁπλόος κατά ἐμαυτοῦ κεῖμαι ὁ ὁ ἔνδεια ὑγιαίνω τρόπος .
libanius.declamatio-34 2.28
Ἐγὼ μὲν οὕτω πως ἀποσείεσθαι τοὺς ἱερέας ἐδόκουν διὰ τῶν πρὸς τοῦτον ῥημάτων , οἱ δὲ ἰταμώ - τερον ἐχώρουν . καί πού τις αὐτῶν ἀνεβόησεν · ἱερό - συλε καὶ μαστιγία , οὐ καταβαλεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ; οὐκ ἀποδώσεις τὸ τάλαντον ; | πλέον , πλέον , ὦ ἄν - δρες , τῆς ζημίας ἐφοβήθην τὰ ῥήματα καὶ κατέβαλον , ὦ θεοί , ὀδυρόμενος , στένων , πολλάκις τὸ τάλαντον περιπτυσσόμενος , μόλις ἀριθμῶν , ὀκνῶν ἀποδοῦναι . τὸ σκότος μετὰ τὴν καταβολὴν ἑώρων . νὺξ ἦν ἐν ἡμέρᾳ μοι μέση . ὁ γὰρ τοῦ ταλάντου ζόφος ἐνίκα τὸ φῶς τοῦ ἡλίου .
Lemmas: ἐγώ μέν οὗτος πως ἀποσείω ὁ ἱερεύς δοκέω διά ὁ πρός οὗτος ῥῆμα , ὁ δέ ἰταμός - τέρος χωρέω . καί πού τις αὐτός ἀναβοάω · ιερός - συλ καί μαστιγίας , οὖον καταβάλλω ὁ ὁ θεός ; οὐ ἀποδίδωμι ὁ τάλαντον ; | πλέω , πλέω , εἰμί ἄν - Δρες , ὁ ζημία φοβέω ὁ ῥῆμα καί καταβάλλω , εἰμί θεός , ὀδύρομαι , στένω , πολλάκις ὁ τάλαντον περιπτύσσω , μόλις ἀριθμός , ὀκνέω ἀποδίδωμι . ὁ σκότος μετά ὁ καταβολή ὁράω . νύξ εἰμί ἐν ἡμέρα ἐγώ μέσος . ὁ γάρ ὁ τάλαντον ζόφος νικάω ὁ φάος ὁ ἥλιος .
libanius.declamatio-34 2.29
εἰ μὲν οὗν ταῦτα παρ’ αὐτὴν ἐπυθό - μην τὴν νόσον , τάχ’ ἂν ἀποκαρτερήσας ᾠχόμην . ἄνθρωπος ὑπ’ ἀγρυπνίαις πολλαῖς , φροντίσιν ἀπείροις καὶ πόνοις πλείοσι καὶ μερίμναις καὶ μόχθοις καὶ πολλῷ πόνῳ συναγαγὼν τὸ τάλαντον ἀθρόως ἀφῄρημαι ὑπὸ τοῦ θεοῦ , μᾶλλον δὲ τοῦ τὸν ἐμὸν βίον ἐξ εὐχῆς προδεδωκότος . εἶτ’ ἐπὶ τούτοις ἀγανακτεῖ ὧς οὐ δεόν - τως ἐκβάλλεται .
Lemmas: εἰμί μέν ἐν οὗτος παρά αὐτός πυνθάνομαι - μείς ὁ νόσος , τάχα εἄν ἀποκαρτερέω οἴχομαι . ἄνθρωπος ὑπό ἀγρυπνία πολύς , φροντίς ἤπειρος καί πόνος πλείων καί μέριμνα καί μόχθος καί πολύς πόνος συνάγω ὁ τάλαντον ἀθρόος ἀφαιρέω ὑπό ὁ θεός , μᾶλλον δέ ὁ ὁ ἐμός βίος ἐκ εὐχή προδίδωμι . εἶτα ἐπί οὗτος ἀγανακτέω ὅς οὖον δήω - ὅς ἐκβάλλω .
libanius.declamatio-34 2.30
30 . Οὐ γὰρ ἐπὶ κύβους οὐδὲ μέθην ἀνηλωκέναι τί φησιν . οἶδα . οὐ γέγονας περὶ κύβους ἐκμανής , οὐ περὶ μέθην ἠσχόλησαι , οὐ πρὸς ἑταίρας βλέπεις . ἀγαπᾷς τῶν αἰσχρῶν οὐδὲ ἔν . μισεῖς εὐωχίας , οὐ πλησιάζεις κώμοις . εἴθε μοι μηδὲ περὶ τοὺς θεοὺς ἐμεμήνεις . οὐκ ἂν δυστυχὴς ἐγενόμην ὁ δείλαιος , οὐκ ἂν τὴν πενίαν ταύτην ἐστέναξα .
Lemmas: 30 . οὖον γάρ ἐπί κύβος οὐδέ μέθη ἀναλίσκω τίς φημί . οἶδα . οὖον γίγνομαι περί κύβος ἐκμανής , οὖον περί μέθη ἀσχολέω , οὖον πρός ἑταίρα βλέπω . ἀγαπάω ὁ αἰσχρός οὐδέ ἐν . μισέω εὐωχία , οὖον πλησιάζω κῶμος . εἴθε ἐγώ μηδέ περί ὁ θεός ἐμμένω . οὐ εἄν δυστυχής γίγνομαι ὁ δείλαιος , οὐ εἄν ὁ πενία οὗτος στενάζω .
libanius.declamatio-34 2.31
πόσον δέ σοι καὶ πρὸς εὐωχίαν ἤρκεσεν ; ὀλίγον ἀπὸ τοῦ τα - λάντου μέρος , τὸ δὲ λοιπὸν ἦν ἡμῖν ἐλεύθερον . οἶδα πολλοὺς περὶ μέθην ὀλίγα ἀνηλωκότας . πολλοῖς ἤδη καὶ κύβος ἤνεγκε κέρδος . πόσοι δὲ δι’ εὐωχίαν εὐτυ - χέστεροι ; εἴθε μοι τούτων τις ἐγένου . τάχα ἂν ηὔξητο τὸ διὰ σέ μοι λελῃστευμένον τάλαντον . οὐδὲν ἂν τού - των ὠδυρόμην . νυνὶ δέ μοι τὸ πᾶν ἀπόλωλε . καὶ ἐπι - δοὺς τῷ θεῷ τὸ τάλαντον τοῦτο ἐμὲ μὲν τοῦ βίου , σὲ δὲ τῆς οἰκίας ἀπείργεις .
Lemmas: πόσος δέ σύ καί πρός εὐωχία ἀρκέω ; ὀλίγος ἀπό ὁ ὁ - Λάντου μέρος , ὁ δέ λοιπός εἰμί ἐγώ ἐλεύθερος . οἶδα πολύς περί μέθη ὀλίγος ἀναλίσκω . πολύς ἤδη καί κύβος φέρω κέρδος . πόσος δέ διά εὐωχία εὐτυ - χέστεροι ; εἴθε ἐγώ οὗτος τις γίγνομαι . τάχα εἄν αὐξάνω ὁ διά σός ἐγώ λῃστεύω τάλαντον . οὐδείς εἄν ὅς - ὁ ὀδύρομαι . νυνί δέ ἐγώ ὁ πᾶς ἀπόλλυμι . καί ἐπι - δίδωμι ὁ θεός ὁ τάλαντον οὗτος ἐγώ μέν ὁ βίος , σύ δέ ὁ οἰκίον ἀπείργω .
libanius.declamatio-34 2.32
32 . Μὴ οὖν ὧς οὐδὲν εἰς μέθην ἀνήλωταί σοι , ταῦτα νῦν πρόφερε . οὐδὲ γὰρ περὶ τούτου δικάσειν οὗτοι συνεληλύθασιν , οὐδὲ τοῦτο ἔστιν ὅ ἐγκαλοῦμεν ἡμεῖς , ἀλλ’ ἢ δεῖξον ὅτι μοι τὰ κατὰ | τὸν οἶκον ἔρρωται ἢ δίκην ὕπεχε . οὐδὲ γὰρ περὶ τούτων αἰτιῶ - μαι τήμερον . εἴθε κατ’ ἐμοῦ μᾶλλον , ὦ παῖ , τὰς χεῖρας ὤρεξας . ἤνεγκα ἂν τὴν παρὰ σοῦ πληγήν . νυνὶ δὲ πάντας ὁμοῦ νενίκηκας τοὺς ὑπὸ τῶν πατέρων κριθέν - τὰς πρότερον .
Lemmas: 32 . μή οὖν ὅς οὐδείς εἰς μέθη ἀναλίσκω σύ , οὗτος νῦν προφέρω . οὐδέ γάρ περί οὗτος δικάζω οὗτος συνέρχομαι , οὐδέ οὗτος εἰμί ὅς ἐγκαλέω ἐγώ , ἀλλά ἢ δείκνυμι ὅτι ἐγώ ὁ κατά | ὁ οἶκος ῥώννυμι ἢ δίκη ὑπέχω . οὐδέ γάρ περί οὗτος αἰτιάομαι - μής σήμερον . εἴθε κατά ἐγώ μᾶλλον , εἰμί παῖς , ὁ χείρ ὀρέγω . φέρω εἄν ὁ παρά σύ πληγή . νυνί δέ πᾶς ὁμοῦ νικάω ὁ ὑπό ὁ πατήρ κρίνω - ὁ πρότερος .
libanius.declamatio-34 2.33
οὐδεὶς οὕτω πατραλοίας εὕρηται . οὐ γὰρ εἰς τὸ σῶμα τὴν πληγὴν ἐδεξάμην , εἰς αὐτὴν τὴν καρδίαν τὸ βέλος ἔχω . τοὺς μὲν γὰρ ἄλλους ὅσοι τῶν παίδων ἐπάταξαν κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἐλύπουν καθ’ ὃν ἐτόλμων , ἐγὼ δὲ τοσαυτάκις βάλλομαι ὁσάκις ἐνθυμηθῶ τὸ τάλαντον .
Lemmas: οὐδείς οὗτος πατραλοίας εὑρίσκω . οὖον γάρ εἰς ὁ σῶμα ὁ πληγή δέχομαι , εἰς αὐτός ὁ Καρδία ὁ βέλος ἔχω . ὁ μέν γάρ ἄλλος ὅσος ὁ παῖς πατάσσω κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος λυπέω κατά ὅς τολμάω , ἐγώ δέ τοσαυτάκις βάλλω ὁσάκις ἐνθυμέομαι ὁ τάλαντον .
libanius.declamatio-34 2.34
εἶτ’ ἔτι μνημονεύεις κύ - βων ἢ μέθης ἢ τρυφῆς οὕτω τὸν πατέρα διαθείς ; ἐγὼ μὲν γὰρ ἤδη καὶ τεθνηκέναι δοκῶ , καὶ γὰρ ὑπὸ τῆς ἀνίας οἴχομαι , ὑμεῖς δὲ ταὐτὰ τούτῳ εἰ νῦν ἀποδέξεσθε , βαρύτεροί μοι τῆς ζημίας γενήσεσθε . ὑφ’ ὑμῶν γὰρ μᾶλλον ἢ τούτου κείσομαι .
Lemmas: εἶτα ἔτι μνημονεύω κύ - βοῦς ἢ μέθη ἢ τρυφή οὗτος ὁ πατήρ διατίθημι ; ἐγώ μέν γάρ ἤδη καί θνῄσκω δοκέω , καί γάρ ὑπό ὁ ἀνία οἴχομαι , σύ δέ αὐτός οὗτος εἰμί νῦν ἀποδείκνυμι , βαρύς ἐγώ ὁ ζημία γίγνομαι . ὑπό σύ γάρ μᾶλλον ἢ οὗτος κεῖμαι .
libanius.declamatio-34 2.35
35 . Ναί , φησίν , ὑπὲρ γὰρ σοῦ τοῦτο πεποίηκα . τῆς γὰρ παρὰ τοῦ θεοῦ σωτηρίας μόνης ἐχρή - ζομεν . τί οὖν ; οὐκ ἦσαν εὐχῆς ἕτεροι τρόποι ; οὐκ ἦν λιβανωτὸς ἄφθονος ; χαίρουσι καὶ δάφναις οἱ θεοὶ καὶ θαλλοῖς ἐλαίας . πολλάκις ἤδη τινὲς τῶν παλαιῶν καὶ δρυῶν κόμαις ἀπήρχοντο . πολλοὶ καὶ στεφάνοις τὸν θεὸν γεραίρουσιν , ὕμνοις ἕτεροι . τούτων οὐδὲν ἐνενόησας οὐδὲ θαλλοὺς ἐνεθυμήθης καὶ στέμματα .
Lemmas: 35 . Ναίς , φημί , ὑπέρ γάρ σύ οὗτος ποιέω . ὁ γάρ παρά ὁ θεός σωτηρία μόνος χράω - ζω . τίς οὖν ; οὐ εἰμί εὐχή ἕτερος τρόπος ; οὐ εἰμί λιβανωτός ἄφθονος ; χαίρω καί δάφνη ὁ θεός καί θαλλός ἐλαία . πολλάκις ἤδη τις ὁ παλαιός καί δρῦς κόμη ἀπέρχομαι . πολύς καί στέφανος ὁ θεός γεραίρω , ὕμνος ἕτερος . οὗτος οὐδείς ἐννοέω οὐδέ θαλλός ἐνθυμέομαι καί στέμμα .
libanius.declamatio-34 2.36
36 . μέχρις ἀλεκτρυόνος τὴν εὐχὴν στῆσαι ἔδει . βαρὺ μὲν γὰρ καὶ φορτικὸν καὶ τοῦτο . πλὴν οἶσα ἂν ἀνε - κτῶς . εἰ γὰρ μὴ τὸ τάλαντον ὅλον , μέρος δὲ τῆς οὐσίας ἀνέθηκας , οὐκ ἂν ἀπεκήρυξα . σὺ δ’ οὐδὲ τὰς γραφὰς ἐνενόησας . μετὰ τὴν νόσον πολλάκις ἄνθρωποι τῆς εὐποιίας ἀμειβόμενοι τὸν | θεὸν εἰκόνι τὸν Ἀσκλη - πιὸν ὡς εὐεργέτην γράφουσι . πόσην ἂν ἡ γραφὴ βλάβην ἤνεγκε ; πόσος δ’ ἂν ὁ τοῦ ζωγράφου μισθὸς ἐγένετο ; ἑκὼν ἂν ἐπὶ τούτοις κατέβαλον .
Lemmas: 36 . μέχρι ἀλεκτρυών ὁ εὐχή ἵστημι ἐσθίω . βαρύς μέν γάρ καί φορτικός καί οὗτος . πλήν εἰμί εἄν ἀνε - Κτῶς . εἰμί γάρ μή ὁ τάλαντον ὅλος , μέρος δέ ὁ οὐσία ἀνατίθημι , οὐ εἄν ἀποκηρύσσω . σύ δέ οὐδέ ὁ γραφή ἐννοέω . μετά ὁ νόσος πολλάκις ἄνθρωπος ὁ εὐποιία ἀμείβω ὁ | θεός εἰκών ὁ Ἀσκλη - πίνω ὡς εὐεργέτης γράφω . πόσος εἄν ὁ γραφή βλάβη φέρω ; πόσος δέ εἄν ὁ ὁ ζωγράφος μισθός γίγνομαι ; ἑκών εἄν ἐπί οὗτος καταβάλλω .
libanius.declamatio-34 2.37
σὺ δέ μοι παριδὼν ἅπαντα ἐπ’ ἐκεῖνο τρέπῃ ὡς , εἰ μὴ διὰ τὸν Ἀσκληπιόν , ᾠχόμην . εἶτ’ οὐκ ἦν ἀποθανεῖν ἄμει - νον ἢ ζῆν ἐν τούτῳ τῷ σχήματι ; μὴ γὰρ εὐηργέτημαί τι ; σεσύλημαι . μὴ γὰρ ὑγεία μοι ταῦτα καὶ βίος ; αὐ - τὸς ὧς εἰπεῖν ἐν ὀφθαλμοῖς ὁ θάνατος . νυνὶ δὲ τὴν μὲν ὑγείαν μοι λέγεις , τὴν πενίαν δὲ σιωπᾷς . καὶ τὸ φυγεῖν μὲν τὴν νόσον προφέρεις , τὸ δὲ μεῖζον κρύ - πτεις δυστύχημα .
Lemmas: σύ δέ ἐγώ παρεῖδον ἅπας ἐπί ἐκεῖνος τρέπω ὡς , εἰμί μή διά ὁ Ἀσκληπιός , οἴχομαι . εἶτα οὐ εἰμί ἀποθνῄσκω ἄμι - νοῦς ἢ ζῶ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ; μή γάρ εὐεργετέω τίς ; συλάω . μή γάρ ὑγεία ἐγώ οὗτος καί βίος ; αὖος - τός ὅς εἶπον ἐν ὀφθαλμός ὁ θάνατος . νυνί δέ ὁ μέν ὑγεία ἐγώ λέγω , ὁ πενία δέ σιωπάω . καί ὁ φεύγω μέν ὁ νόσος προφέρω , ὁ δέ μείζων κρύ - πτεις δυστύχημα .
libanius.declamatio-34 2.38
οὐκ ἀνέχομαι ζῆν ἐλεούμενος , μισῶ τὴν ὑγείαν πενόμενος . τί μοι τὸ μεῖζον ἀφεὶς καταλέγειν δυστύχημα μικρὸν εὐποιίας προφέρεις ὄνο - μα , μᾶλλον δέ , κινεῖς πρὸς ἀγανάκτησιν ; τίς ἰᾶται συλῶν τὸν κάμνοντα ; τίς εὖ ποιεῖσθαι βούλεται μεί - ζονα τῆς δωρεᾶς ἀδικούμενος ; ἀπόδος ἡμῖν τὸ τάλαν - τον καὶ τὴν ὑγείαν οὐ μέμφομαι .
Lemmas: οὐ ἀνέχω ζῶ ἐλεέω , μισέω ὁ ὑγεία πένομαι . τίς ἐγώ ὁ μείζων ἀφίημι καταλέγω δυστύχημα μικρός εὐποιία προφέρω Όνο - μή , μᾶλλον δέ , κινέω πρός ἀγανάκτησις ; τίς ἰάομαι σύλη ὁ κάμνω ; τίς εὕω ποιέω βούλομαι μείς - ζων ὁ δωρεά ἀδικέω ; ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ τάλας - ὁ καί ὁ ὑγεία οὖον μέμφομαι .
libanius.declamatio-34 2.39
εἰ δὲ ἐπὶ τούτοις ὁ Ἀσκληπιὸς ἀγανακτεῖ , αὐτό μοι μόνον ἀποδιδοὺς τὸ τάλαντον φερέτω καὶ μετὰ τοῦ πλούτου τὴν νόσον . ἕτοιμος ἀναλαμβάνειν μετὰ τοῦ ταλάντου τὸν κίνδυνον , καὶ πρόσθοιτό τι πλέον , εἰ βούλοιτο , τῇ νόσῳ , μόνον ἡμῖν ἐπανελθέτω τὸ τάλαντον .
Lemmas: εἰμί δέ ἐπί οὗτος ὁ Ἀσκληπιός ἀγανακτέω , αὐτός ἐγώ μόνος ἀποδίδωμι ὁ τάλαντον φέρω καί μετά ὁ πλοῦτος ὁ νόσος . ἑτοῖμος ἀναλαμβάνω μετά ὁ τάλαντον ὁ κίνδυνος , καί προστίθημι τίς πλέω , εἰμί βούλομαι , ὁ νόσος , μόνος ἐγώ ἐπανέρχομαι ὁ τάλαντον .
libanius.declamatio-34 2.40
εἶτ’ , ὦ κατάρατε καὶ ὑπὲρ τὸ δέον φιλότιμε , ἐγὼ μόνος ἐδυστύχουν ἀφόρητα , ἔνα μοι δυστυχέστερον τῆς νόσου τὴν ὑγείαν ἀντέδωκας ; πόσους ἐκ χαλεπωτέρων οἶδα σωθέντας ; πόσοι δὲ ἤδη τελευτῆς ἐγγὺς γενόμενοι πάλιν προσω - μίλησαν τῷ βίῳ ; ἆρα τούτους ἡμῖν πάντας ὁ Ἀσκλη - πιὸς ἀνέστησε ;
Lemmas: εἶτα , εἰμί καταίρω καί ὑπέρ ὁ δήω φιλότιμος , ἐγώ μόνος δυστυχέω ἀφόρητος , νάω ἐγώ δυστυχής ὁ νόσος ὁ ὑγεία ἀντιδίδωμι ; πόσος ἐκ χαλεπός οἶδα σώζω ; πόσος δέ ἤδη τελευτή ἐγγύς γίγνομαι πάλιν πρόσω - μιλῶ ὁ βίος ; ἆρα οὗτος ἐγώ πᾶς ὁ Ἀσκλη - Πῖος ἀνίστημι ;
libanius.declamatio-34 2.41
πόθεν οὖν τῷ πλήθει τῶν ἰατρῶν στενοχωρούμεθα ; τί δὲ μάτην οὗτοι κατὰ τὴν πόλιν στρέφονται ; πόθεν δὲ πλουτεῖν νομίζουσιν ; ἢ πόθεν τὸ κέρδος αὐτοῖς ; οὐκ ἀφ’ ὧν παραμυθοῦνται τοὺς κάμνοντας ; οὐκοῦν τὰ κατ’ αὐτοὺς οἴχεται , εἰ | μόνος ὁ Ἀσκληπιὸς χρήματα λήψεται ;
Lemmas: πόθεν οὖν ὁ πλῆθος ὁ ἰατρός στενοχωρέω ; τίς δέ μάτην οὗτος κατά ὁ πόλις στρέφω ; πόθεν δέ πλουτέω νομίζω ; ἢ πόθεν ὁ κέρδος αὐτός ; οὐ ἀπό ὅς παραμυθέομαι ὁ κάμνω ; οὐκοῦν ὁ κατά αὐτός οἴχομαι , εἰμί | μόνος ὁ Ἀσκληπιός χρῆμα λαμβάνω ;
libanius.declamatio-34 2.42
42 . Ἀλλ’ ἐπὶ μεγάλοις , φησίν , ὁ Ἀσκληπιὸς ἰᾶται καὶ δεῖ μεγάλας τἀς ἐπαγγελίας ἐπ’ αὐτῷ ποιεῖσθαι . τοῦτο νῦν πρῶτον ἀκήκοα . ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτὸν καὶ παρέχειν ἑτέροις ὑπελάμβανον . οὐκοῦν οὐ - δὲν ἡμῶν οἱ θεοὶ βελτίους . εἶτα καὶ πόσον ἐχρῆν ἐπ - αγγείλασθαι ; μὴ γὰρ ἀθανασίαν ἡμῖν δεδώρηται ; μὴ γὰρ συνῆψέ με φυγόντα τὴν νόσον τοῖς κρείττοσι ; πά - λῖν ἡμῖν ὁ θάνατος ἐλπίζεται . προσδοκῶ καὶ δευτέραν νόσον ἄνθρωπος ὤν . οὐκοῦν πάλιν καὶ ἐφ’ ἑτέρῳ δεῖ στένειν ταλάντῳ ;
Lemmas: 42 . ἀλλά ἐπί μέγας , φημί , ὁ Ἀσκληπιός ἰάομαι καί δεῖ μέγας εἰς ἐπαγγελία ἐπί αὐτός ποιέω . οὗτος νῦν πρῶτος ἀκούω . ἐγώ μέν γάρ αὐτός καί παρέχω ἕτερος ὑπολαμβάνω . οὐκοῦν οὖον - δέν ἐγώ ὁ θεός ἀγαθός . εἶτα καί πόσος χρή ἔπος - ἀγγέλλω ; μή γάρ ἀθανασία ἐγώ δωρέω ; μή γάρ συνάπτω ἐγώ φυγή ὁ νόσος ὁ ἀγαθός ; πᾷ - λίς ἐγώ ὁ θάνατος ἐλπίζω . προσδοκάω καί δύο νόσος ἄνθρωπος εἰμί . οὐκοῦν πάλιν καί ἐπί ἕτερος δεῖ στένω τάλαντον ;
libanius.declamatio-34 2.43
εἰ δ’ ἐπιλείψει με ταῖς νόσοις τὰ τάλαντα , πόθεν ἡ σωτηρία λοιπόν ; ἢ καὶ τὰς ἀπὸ τῶν συγγενῶν ἀναθήσεις οὐσίας ; πόσου τὴν ὑγείαν ὑπολαμβάνεις ἀξίαν ; ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτὴν οὐδὲ δραχμῆς ἂν ἐπριάμην , σὲ δὲ καὶ δευτέραν ἐχρῆν ἐπιθεῖναι καί , εἴγ’ ἔτι μεῖζον ἐβούλου μανῆναι , μνᾶν ὅλην . πόσα σοι βούλει ταλάντου πρίωμαι σώματα ;
Lemmas: εἰμί δέ ἐπίλειψις ἐγώ ὁ νόσος ὁ τάλαντον , πόθεν ὁ σωτηρία λοιπός ; ἢ καί ὁ ἀπό ὁ συγγενής ἀνατίθημι οὐσία ; πόσος ὁ ὑγεία ὑπολαμβάνω ἄξιος ; ἐγώ μέν γάρ αὐτός οὐδέ δραχμή εἄν ὠνέομαι , σύ δέ καί δύο χρή ἐπιτίθημι καί , εἰ ἔτι μείζων βούλομαι μαίνομαι , μνᾶ ὅλος . πόσος σύ βούλομαι τάλαντον ὠνέομαι σῶμα ;
libanius.declamatio-34 2.44
πολέμους ἀναδέ - χονταί τινες ὑπὲρ ἑτέρων <καὶ> α παρατάττονται ἔνα δραχμὴν κομίσωνται . τί δὲ οἶ τὴν θάλατταν πλέ - οντες ; οὐ μικροῦ κέρδους ἕνεκεν μεγάλους ἀναμετροῦν - ται κινδύνους ; εἰσὶ δὲ οἳ καὶ τροφῆς ἕνεκα μόνης , ἔνα τὴν ἀπὸ τῆς γαστρὸς ἀνάγκην παραμυθήσωνται , ἐπαφῆκαν αὑτοὺς ἀλλοτρίοις ἐγκλήμασιν . ἀλλὰ τί ταῦ - τα ; μάτην γὰρ νῦν φθέγγομαι πρὸς ἄνδρα οὐδὲν ἕτε - ρον τῶν κατὰ τὸν βίον ἣ τὴν ἀπὸ τῆς φιλοτιμίας μανίαν ἐπιστάμενον .
Lemmas: πόλεμος ἀνᾴδω - Χοντάι τις ὑπέρ ἕτερος <καὶ> ὅς παρατάσσω νάω δραχμή κομίζω . τίς δέ οἶς ὁ θάλασσα πλός - εἰμί ; οὖον μικρός κέρδος ἕνεκα μέγας ἀναμετρέω - ὁ κίνδυνος ; εἰμί δέ ἕ καί τροφή ἕνεκα μόνος , νάω ὁ ἀπό ὁ γαστήρ ἀνάγκη παραμυθέομαι , ἐπαφίημι ἑαυτοῦ ἀλλότριος ἔγκλημα . ἀλλά τίς ταῦ - ὁ ; μάτην γάρ νῦν φθέγγομαι πρός ἀνήρ οὐδείς ἵημι - ἀντίμοιρος ὁ κατά ὁ βίος ὅς ὁ ἀπό ὁ φιλοτιμία μανία ἐφίστημι .
libanius.declamatio-34 2.45
45 . Ἀλλ’ ἔτι σοι , φησί , περίεστι χρήματα καὶ μετὰ τὸ τάλαντον . εἶτα τί σοι τούτων μέλει ; ἢ ποῖος οὗτος ἀπολογίας τρόπος ; ἢ δάκνει σε τὸ λειπό - μένον , ὅτι μὴ καὶ τοῦτο τῷ ταλάντῳ προσέθηκας ; μὴ γὰρ ἐφ’ ἐνὶ ταλάντῳ μόνον λελύπημαι ; μὴ γάρ μοι περὶ τοῦτο μόνον τὴν ζημίαν ἔστησας ; ἐγένετ’ ἂν ἤδη μοι διπλοῦν τῇ τοῦ τόκου προσθήκῃ καὶ πάλιν μεῖζον | εἰς ὕστερον . συναύξεσθαι γὰρ τῷ χρόνῳ χρή - μάτα πέφυκεν .
Lemmas: 45 . ἀλλά ἔτι σύ , φημί , περίειμι χρῆμα καί μετά ὁ τάλαντον . εἶτα τίς σύ οὗτος μέλος ; ἢ ποῖος οὗτος ἀπολογία τρόπος ; ἢ δάκνω σύ ὁ λείπω - μένω , ὅτι μή καί οὗτος ὁ τάλαντον προστίθημι ; μή γάρ ἐπί ἐν τάλαντον μόνος λυπέω ; μή γάρ ἐγώ περί οὗτος μόνος ὁ ζημία ἵστημι ; γίγνομαι εἄν ἤδη ἐγώ διπλόος ὁ ὁ τόκος προσθήκη καί πάλιν μείζων | εἰς ὕστερος . συναυξάνω γάρ ὁ χρόνος χρή - μάτη φύω .
libanius.declamatio-34 2.46
ὁρᾷς τῆς ἀδικίας τὸ μέγεθος ; μέχρι τελευτῆς ἔχω τὴν βλάβην . ἐγὼ δ’ εἰς τοσοῦτον ἤδη προέρχομαι ὧς μηδὲ τῶν θεῶν αὐτῶν ἀπέχεσθαι . εἰ γὰρ αὐτοῖς ὁ πλοῦτος περισπούδαστον καὶ διὰ τοῦτον εὐδαίμονες εἶναί τινες νομίζονται , πόσῳ μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει δάκνεσθαι καὶ μισεῖν τοὺς κἂν πρὸς ὀλί - γον τι βλάπτοντας ;
Lemmas: ὁράω ὁ ἀδικία ὁ μέγεθος ; μέχρι τελευτή ἔχω ὁ βλάβη . ἐγώ δέ εἰς τοσοῦτος ἤδη προέρχομαι ὅς μηδέ ὁ θεός αὐτός ἀπέχω . εἰμί γάρ αὐτός ὁ πλοῦτος περισπούδαστος καί διά οὗτος εὐδαίμων εἰμί τις νομίζω , πόσος μᾶλλον ἐγώ προσήκω δάκνω καί μισέω ὁ κἀν πρός ὀλί - γος τίς βλάπτω ;
libanius.declamatio-34 2.47
πόσα τεμένη κατὰ τὴν πόλιν ὑπάρχειν οἴεσθε ἢ πόσα τῶν θεῶν ἱερά ; πολλά . τί οὖν ; ποῦ συντρέχουσιν ἅπαντες ἐν νόσῳ ; ποῦ δὲ μᾶλλον παρεῖναι τοὺς θεοὺς ὑπολαμβάνουσιν ; ὅπου πλείονα καὶ τὰ ἀναθήματα βλέπουσιν . ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἄλλοις οἴκοις ἔνθα μηδέν ἐστιν ἰδεῖν πλού - του σύμβολον οὐδένα τῶν θεῶν χρηματίζειν πειθό - μέθᾳ · ἔνθα δὲ πολλὰ τεκμήρια πλούτου καὶ περίεργος ἐσθὴς καὶ φιάλαι καὶ θυμιατήρια καὶ χρυσῷ στίλβων ὄροφος , ἐκεῖ , κἂν ἀπῶσιν οἱ θεοί , ὡς πρὸς παρόντας εὐχόμεθα καὶ φαινομένους καὶ λαλεῖν δοκοῦντας . ἔστι μὲν γὰρ ὁ πλοῦτος καὶ ἄλλως καλόν , πολλὴν δὲ τοῖς κεκτημένοις αὐτὸν εὐδαιμονίαν χαρίζεται .
Lemmas: πόσος τέμενος κατά ὁ πόλις ὑπάρχω οἴομαι ἢ πόσος ὁ θεός ἱερός ; πολύς . τίς οὖν ; ποῦ συντρέχω ἅπας ἐν νόσος ; ποῦ δέ μᾶλλον πάρειμι ὁ θεός ὑπολαμβάνω ; ὅπου πλείων καί ὁ ἀνάθημα βλέπω . ἐν μέν γάρ ὁ ἄλλος οἶκος ἔνθα μηδείς εἰμί ὁράω πλόος - ὁ σύμβολον οὐδείς ὁ θεός χρηματίζω Πειθό - μέθη · ἔνθα δέ πολύς τεκμήριον πλοῦτος καί περίεργος ἐσθής καί φιάλη καί θυμιατήριον καί χρυσός στίλβω ὄροφος , ἐκεῖ , κἀν ἄπειμι ὁ θεός , ὡς πρός πάρειμι εὔχομαι καί φαίνω καί λαλέω δοκέω . εἰμί μέν γάρ ὁ πλοῦτος καί ἄλλως καλός , πολύς δέ ὁ κτάομαι αὐτός εὐδαιμονία χαρίζομαι .
libanius.declamatio-34 2.48
φέρε γάρ , εἰ <δίκην> α ἦσαν δύο πρὸς ἀλλήλους ἔχοντες τινες ἢ ῥήτορες καὶ ὁ μὲν ἄγαν ἦν πένης , ὁ δὲ πλού - σιος , τίς ἀπῆλθε τὸ πλέον ἔχων ; τίνι δὲ πλέονες μαρ - τυρεῖν ἐθέλουσι ; ποῦ δὲ οἱ πάντες προστρέχουσι ; τίνα δὲ μᾶλλον ἐπαινοῦσι λέγοντα ; μετὰ τίνος δὲ τὸ δί - καιον φαίνεται ; ὁ μὲν εὐκτήμων νενίκηκε κρίσιν πολ - λάκις ἄδικον , ἀπῆλθε δὲ μετὰ τῆς δίκης ὁ | πέ - νῆς , καὶ κατ’ ἐγνωσμένος ἂν τύχη . τοσούτων τοίνυν ἐκ τοῦ πλούτου γινομένων τοῖς ἀνθρώποις καλῶν ἐγὼ μετὰ τῶν χρημάτων καὶ τὴν παρρησίαν ἀπολώλεκα .
Lemmas: φέρω γάρ , εἰμί δίκη ὅς εἰμί δύο πρός ἀλλήλων ἔχω τις ἢ ῥήτωρ καί ὁ μέν ἄγαν εἰμί πένης , ὁ δέ πλόος - θεός , τίς ἀπέρχομαι ὁ πλέω ἔχω ; τίς δέ πλέω Μάρτιος - τυρέω ἐθέλω ; ποῦ δέ ὁ πᾶς προστρέχω ; τίς δέ μᾶλλον ἐπαινέω λέγω ; μετά τίς δέ ὁ Ζεύς - καίω φαίνω ; ὁ μέν Εὐκτήμων νικάω κρίσις πολ - λακίς ἄδικος , ἀπέρχομαι δέ μετά ὁ δίκη ὁ | μετά - νῆς , καί κατά γιγνώσκω εἄν τύχη . τοσοῦτος τοίνυν ἐκ ὁ πλοῦτος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος καλός ἐγώ μετά ὁ χρῆμα καί ὁ παρρησία ἀπόλλυμι .
libanius.declamatio-34 2.49
49 . Ἀλλ’ , ὦ Δήλιε καὶ Παιὰν Ἄπολλον , ἤδη γὰρ καὶ κατὰ σοῦ λέγειν ἄρχομαι , τί φιλοκερδῆ τῷ γέ - νει τὸν Ἀσκληπιὸν ἔφηνας ; οὐδὲν τοῦ πατρὸς μεμί - μηται . σὺ μὲν γὰρ εὔωνον τὴν μαντείαν ἔχεις ὀβολοῦ πολλάκις τὸν χρησμὸν ἀντιδιδοὺς καὶ τὰ ἐκ τῆς μαν - τείας ἀγαθά , τοῦτον δὲ φιλάνθρωπόν τινες ὀνομάζου - σιν , ἴσως οἱ νόσου μὴ πεπειραμένοι .
Lemmas: 49 . ἀλλά , εἰμί Δήλιος καί Παιάν Ἀπόλλων , ἤδη γάρ καί κατά σύ λέγω ἄρχω , τίς φιλοκερδής ὁ γε - νέομαι ὁ Ἀσκληπιός φαίνω ; οὐδείς ὁ πατήρ Μέμι - μητός . σύ μέν γάρ εὔωνος ὁ μαντεῖος ἔχω ὀβολός πολλάκις ὁ χρησμός ἀντιδίδωμι καί ὁ ἐκ ὁ μείς - τίω ἀγαθός , οὗτος δέ φιλάνθρωπος τις ὀνομάζω - βρόχος , ἴσως ὁ νόσος μή πειράω .
libanius.declamatio-34 2.50
50 . Ἀλλὰ μάτην γάρ , ὡς ἔοικεν , ὀδύρομαι ταῦτα , ἔνα καὶ τὸν παρὰ τῶν ἱερέων ὀφλήσω γέλωτα τούτου με τὰ πάντα λυμηναμένου . ὅθεν ἀφ’ ἡμῶν βαδιζέτω . ἀλλότριός ἐστι τοῦ γένους , κατ’ οὐδὲν ἐμοὶ παραπλή - σιος . οὐδὲν τῶν τοῦ πατρὸς μιμεῖται . ὅν ἀγαπῶ βίον μεμίσηκε .
Lemmas: 50 . ἀλλά μάτην γάρ , ὡς ἔοικα , ὀδύρομαι οὗτος , νάω καί ὁ παρά ὁ ἱερός ὀφλέω γέλως οὗτος ἐγώ ὁ πᾶς λυμαίνομαι . ὅθεν ἀπό ἐγώ βαδίζω . ἀλλότριος εἰμί ὁ γένος , κατά οὐδείς ἐγώ παραπύς - θεός . οὐδείς ὁ ὁ πατήρ μιμέομαι . ὅς ἀγαπάω βίος μισέω .
libanius.declamatio-34 2.51
μὴ γὰρ ἐγώ σε νῦν ἀπείργω ; ταύτην ἤνεγκεν Ἀσκληπιός σοι τὴν ψῆφον . ἐκεῖνός σε τῶν ἡμετέρων ἐκβέβληκεν . ἐκείνῳ δικάζου , ἐκεῖνον γράφου . μηδὲν καθ’ ἡμῶν ἀγανάκτει . <ὑπὸ> α σοῦ , ὦ παῖ , ἐκβέβλημαι , πρῶτος ἠδίκημαι . βάδιζε τοιγαροῦν παρὰ τὸν Ἀσκληπιόν , εἰ δοκεῖ . ἐκεῖνός σοι τοῦ λοιποῦ πατήρ . ὂν ἀγαπᾷς , τοῦτον ὅρα . οὐ λείψει σοι παρ’ αὐτῷ τρο - φή . I ἀρκέσει σοι πολλῷ χρόνῳ τὸ τάλαντον . εἰ δ’ ἄμεινον διοικεῖν ἐπίσταται , ζητείτω καὶ χρήστας τόκου πλείονας , ἴνα καὶ τὸ τάλαντον κατὰ χώραν μένῃ καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ τόκου ἐνυπάρχῃ τροφή .
Lemmas: μή γάρ ἐγώ σύ νῦν ἀπείργω ; οὗτος φέρω Ἀσκληπιός σύ ὁ ψῆφος . ἐκεῖνος σύ ὁ ἡμέτερος ἐκβάλλω . ἐκεῖνος δικάζω , ἐκεῖνος γράφω . μηδείς κατά ἐγώ ἀγανακτέω . ὑπό ὅς σύ , εἰμί παῖς , ἐκβάλλω , πρῶτος ἀδικέω . βαδίζω τοιγάρ παρά ὁ Ἀσκληπιός , εἰμί δοκέω . ἐκεῖνος σύ ὁ λοιπός πατήρ . εἰμί ἀγαπάω , οὗτος ὁράω . οὖον λείπω σύ παρά αὐτός τρος - φημί . I ἀρκέω σύ πολύς χρόνος ὁ τάλαντον . εἰμί δέ ἀγαθός διοικέω ἐπίσταμαι , ζητέω καί Χρήστας τόκος πλείων , ἵνα καί ὁ τάλαντον κατά χώρα μένω καί ὁ ἀπό ὁ τόκος ἐνυπάρχω τροφή .
libanius.declamatio-34 3.1
1 . Εἰκός , ὦ ἄνδρες , τοὺς πλείους τῶν ἔξωθεν ἑστηκότων καὶ οἷς οὐδὲν ὅλως τοῦ παρόντος ἀγῶνος μέτεστι , μάλιστα δὲ πάντων οἶς καὶ παίδων πατράσιν ὑπῆρξε γενέσθαι οὐκ ἀποστῆναι τοῦ μὴ σφοδρῶς ἐγ - κεῖσθαι ταῖς κατ’ ἐμοῦ λοιδορίαις καὶ τὰ δεινότατα προφέρειν ἐμοί , οὐ μόνον ὅτι οὐκ ἔφερον ἡσυχῆ τὴν ἀποκήρυξιν δέξασθαι ἀγαπήσας πᾶν ὅ τι περὶ ἐμοῦ ἔδοξε τῷ γεγεννηκότι , ἀλλ’ ὅτι καὶ εἰς δικαστήριον ἀπήντησα καὶ ἐπεκαλεσάμην τοὺς νόμους καὶ ᾑρετισά - μην εἰς ἀγῶνα λόγων ἐλθεῖν τῷ πατρί .
Lemmas: 1 . εἰκός , εἰμί ἀνήρ , ὁ πλείων ὁ ἔξωθεν ἵστημι καί ὅς οὐδείς ὅλως ὁ πάρειμι ἀγών μέτειμι , μάλιστα δέ πᾶς οἶς καί παῖς πατήρ ὑπάρχω γίγνομαι οὐ ἀφίστημι ὁ μή σφοδρός ἐκ - κεῖμαι ὁ κατά ἐγώ λοιδορία καί ὁ δεινός προφέρω ἐγώ , οὖον μόνος ὅτι οὐ φέρω ἡσυχῆ ὁ ἀποκήρυξις δέχομαι ἀγαπάω πᾶς ὅς τίς περί ἐγώ δοκέω ὁ γεννάω , ἀλλά ὅτι καί εἰς δικαστήριον ἀπαντάω καί ἐπικαλέω ὁ νόμος καί αἱρετίζω - μείς εἰς ἀγών λόγος ἔρχομαι ὁ πατήρ .
libanius.declamatio-34 3.2
καὶ γὰρ οἱ χρηστοὶ πατέρες βούλονται τοῖς σφῶν τέκνοις πρὸς αὑτοὺς ἄδειαν εἷναι οὐμενοῦν οὐδ’ ὅσην πρὸς δεσπό - τας τοῖς δούλοις , εἴπερ ἐκείνοις μέν , τοῖς ἀργυρωνή - τοις λέγω , ὅταν οἱ κύριοι μὴ μέτρια δρῶσιν αὐτούς , ἔστι καὶ δίκην ἐπιβοήσασθαι καὶ καταφυγεῖν πρὸς τὸ βῆμα καὶ τῆς ἐντεῦθεν φιλανθρωπίας μὴ διαμαρτεῖν , ἐπεὶ μηδ’ ἐφεῖται παρὰ τῶν νόμων ἅπασα κατὰ τῶν τοιούτων ἐξουσία τοῖς κεκτημένοις , υἱέσι δὲ πάντα καρτεροῦσι μὴ ἐξεῖναι ὅλως ποιεῖν πλὴν τοῦ στέγειν οὐδέν , οὔκουν οὐδ’ ὅσον γρύξαι βιαζομένους .
Lemmas: καί γάρ ὁ χρηστός πατήρ βούλομαι ὁ σφεῖς τέκνον πρός ἑαυτοῦ ἄδεια ἵημι οὐμενοῦν οὐδέ ὅσος πρός Δέσπο - ὅς ὁ δοῦλος , εἴπερ ἐκεῖνος μέν , ὁ ἀργυρώνη - ὁ λέγω , ὅταν ὁ κύριος μή μέτριος δράω αὐτός , εἰμί καί δίκη ἐπιβοάω καί καταφεύγω πρός ὁ βῆμα καί ὁ ἐντεῦθεν φιλανθρωπία μή διαμαρτάνω , ἐπεί μηδέ ἐφίημι παρά ὁ νόμος ἅπας κατά ὁ τοιοῦτος ἐξουσία ὁ κτάομαι , υἱός δέ πᾶς καρτερέω μή ἔξεστι ὅλως ποιέω πλήν ὁ στέγω οὐδείς , οὔκουν οὐδέ ὅσος γρύζω βιάζομαι .
libanius.declamatio-34 3.3
πλὴν ἐπειδήπερ ἐλαφρόν ἐστι τοὺς ἐκτὸς συμφορῶν τοὺς δυστυχοῦντας καὶ σωφρονίζειν καὶ νουθετεῖν καὶ ἅπερ χρὴ δεῖξαι , καὶ πᾶς τις ἤδη διδάσκαλος ἀρετῆς , ὅσα γ’ ἐκ τῶν λόγων , τί καινὸν εἰ δή τινες τῶν ἐμῶν κακῶν μηδὲν αἰσθανόμενοι ἢ καὶ ὅλως ἀγνοοῦντες ὅσον τὸ πάσχειν ἀδίκως εἰς ἔκστασιν τῶν δεόντων , συνίστανται κατ’ ἐμοῦ προσθέμενοι τῷ πατρὶ καὶ τὴν ἀποκήρυξιν ἐπισπεύδουσιν ; ἀπειρία γὰρ πραγμάτων πολλοὺς πολλάκις σφάλλεσθαι ποιεῖ τοῦ καθήκοντος .
Lemmas: πλήν ἐπεί ἐλαφρός εἰμί ὁ ἐκτός συμφορά ὁ δυστυχέω καί σωφρονίζω καί νουθετέω καί ὅσπερ χρή δείκνυμι , καί πᾶς τις ἤδη διδάσκαλος ἀρετή , ὅσος γε ἐκ ὁ λόγος , τίς καινός εἰμί δή τις ὁ ἐμέω κακός μηδείς αἰσθάνομαι ἢ καί ὅλως ἀγνοέω ὅσος ὁ πάσχω ἄδικος εἰς ἔκστασις ὁ δήω , συνίστημι κατά ἐγώ προστίθημι ὁ πατήρ καί ὁ ἀποκήρυξις ἐπισπεύδω ; ἀπειρία γάρ πρᾶγμα πολύς πολλάκις σφάλλω ποιέω ὁ καθήκω .
libanius.declamatio-34 3.4
ὧν γε δὴ χάριν καὶ ὑμεῖς αὐτοὺς μετὰ τῆς σφῶν ἀπειρίας πολλὰ χαίρειν εἰπόντες τὸ νόμιμον ὑμῖν ἀρ - χῆθεν καὶ σύνηθες τὸν ἀεὶ χρόνον κἀνταῦθα δει - κνύναι οἴεσθε δεῖν , ὥστ’ ἀκούειν μὲν εὐμενῶς ἑκατέρων τῶν λόγων , φαίνεσθαι δὲ πρὸ τῆς ψήφου χαλεπαίνον - τας εἴτε χαριζομένους τῶν ἀγωνιζομένων μηδέποτε μηδενί .
Lemmas: ὅς γε δή χάρις καί σύ αὐτός μετά ὁ σφεῖς ἀπειρία πολύς χαίρω εἶπον ὁ νόμιμος σύ ἀρ - χέω καί συνήθης ὁ ἀεί χρόνος ἐνταῦθα δεῖ - κνύω οἴομαι δήω , ὥστε ἀκούω μέν εὐμενής ἑκάτερος ὁ λόγος , φαίνω δέ πρό ὁ ψῆφος χαλεπαίνω - ὅς εἴτε χαρίζομαι ὁ ἀγωνίζομαι μηδέποτε μηδείς .
libanius.declamatio-34 3.5
εἰ δὲ καὶ νῦν πρώτως παῖς παρ’ ὑμῖν ἀγω - νίζεται πρὸς πατέρα καὶ οὔποτε τῶν ἄνωθεν ἡμερῶν , μὴ θαυμάσητε μηδαμῶς . καινοτομεῖ γὰρ ὁ χρόνος ἀεὶ καὶ νῦν μὲν δείκνυσι ταῦτα , νῦν δὲ ταῦτα , καὶ μετ’ ὀλίγον ἕτερα , καὶ μετ’ ἐκεῖν’ ἄλλα , καὶ οὕτω διὰ παντὸς κρύπτων μὲν ἀεὶ τὰ φανέντα , ἄγων δ’ εἰς μέ - σον ἀντὶ τῶν ἀπιόντων ἕτερα . οὐκοῦν οὐ πόρρω τῆς τοῦ χρόνου φύσεως τοῦτο .
Lemmas: εἰμί δέ καί νῦν πρῶτος παῖς παρά σύ ἄγω - νίζω πρός πατήρ καί οὔποτε ὁ ἄνωθεν ἡμέρα , μή θαυμάζω μηδαμῶς . καινοτομέω γάρ ὁ χρόνος ἀεί καί νῦν μέν δείκνυμι οὗτος , νῦν δέ οὗτος , καί μετά ὀλίγος ἕτερος , καί μετά εκείνος ἄλλος , καί οὗτος διά πᾶς κρύπτω μέν ἀεί ὁ φαίνω , ἄγω δέ εἰς ἐγώ - σός ἀντί ὁ ἄπειμι ἕτερος . οὐκοῦν οὖον πόρρω ὁ ὁ χρόνος φύσις οὗτος .
libanius.declamatio-34 3.6
καὶ χρή γε ὑμᾶς μὴ περὶ τούτου , εἴτε πρόσφατον εἴτε καὶ πάλαι ἠργμένον τὸ πρᾶγμα , σκοπεῖν , τί γὰρ τῷ τοῦ δικαίου λόγῳ τοῦτό γε διαφέρει ; ἀλλ’ ἀκριβῶς διασκεψαμένους , ἐπὰν κἀμοῦ λέγοντος ἀκροάσησθε , πότερα δίκαιά γε καρτερῶ ταῦτα ἢ μὴ δίκαια ἐλαυνόμενος τῶν πατρῴων , διδά - σκειν ἐμέ · τοῦτο γάρ , εἴπερ ἄλλο τι , προσῆκον ὑμῖν τοῖς δικάζουσι .
Lemmas: καί χρή γε σύ μή περί οὗτος , εἴτε πρόσφατος εἴτε καί πάλαι ἄρχω ὁ πρᾶγμα , σκοπέω , τίς γάρ ὁ ὁ Δίκαιος λόγος οὗτος γε διαφέρω ; ἀλλά ἀκριβῶς διασκοπέω , ἐπάν ἐγώ λέγω ἀκροάομαι , πότερος δίκαιος γε καρτερῶ οὗτος ἢ μή Δίκαιος ἐλαύνω ὁ πατρῷος , διδα - σκῶ ἐγώ · οὗτος γάρ , εἴπερ ἄλλος τίς , προσήκω σύ ὁ δικάζω .