ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-34 3.7
χωρὶς δὲ τούτου οὐ δυσμεναίνων ἐγὼ τῷ πατρὶ καὶ ἀντεπεξιέναι σκοπούμενος ἀντιλέγειν ἐπιχειρῶ , ἀλλ’ ὥσπερ ἐκεῖνος δικαίαν ἐθέλων εἷναι τὴν ἀποκήρυξιν ὑμῖν τοῦ πράγματος ἐχρήσατο δι - κασταῖς εἰς μέσους τὰς αἰτίας προθεὶς καὶ τῷ λόγῳ ἐπάρας εἰς δύναμιν , οὕτω δεῖν οἶμαι κἀμὲ ποιῆσαι , στῆναι κατὰ τῶν ἐγκλημάτων καὶ ἀποσκευάσασθαι πειραθῆναι , κἄν τι λέγειν δόξω , τῶν δικαίων ἐννόμως τυχεῖν , ἂν δὲ κρατήσῃ τὰ τοῦ πατρός , στέρξαι τε τὴν καταδίκην καὶ ἀπιέναι κατῃσχυμμένον , | κατεγνω - κότα καὶ αὐτὸν ἐμαυτοῦ .
Lemmas: Χωρὶς δέ οὗτος οὖον δυσμεναίνω ἐγώ ὁ πατήρ καί ἀντεπέξειμι σκοπέω ἀντιλέγω ἐπιχειρέω , ἀλλά ὥσπερ ἐκεῖνος Δίκαιος ἐθέλω ἵημι ὁ ἀποκήρυξις σύ ὁ πρᾶγμα χράω Ζεύς - καστός εἰς μέσος ὁ αἴτιος προτίθημι καί ὁ λόγος ἐπαίρω εἰς δύναμις , οὗτος δήω οἴομαι ἐγώ ποιέω , ἵστημι κατά ὁ ἔγκλημα καί ἀποσκευάζω πειράω , ἄν τίς λέγω δοκέω , ὁ Δίκαιος ἔννομος τυγχάνω , εἄν δέ κρατέω ὁ ὁ πατήρ , στέργω τε ὁ δίκη καί ἀφίημι κατῃσχυμμένον , | καταγιγνώσκω - κότα καί αὐτός ἐμαυτοῦ .
libanius.declamatio-34 3.8
ὅτι δὲ καὶ ἄκων εἶναι εἰς τοὺς παρόντας λόγους κατέστην ἐγώ , οὐδεὶς ἀντερεῖ . τὸ γὰρ ἠδικῆσθαι δόξαι ὧς οὐδεὶς οὐδέπω τῶν ἄλλων καὶ εὐεργέτου μὲν ἔργα ἔχειν δεικνύναι , ἀντὶ δὲ τού - των ἀκούειν ἄμα καὶ πάσχειν τὰ τῶν ἐπιβούλων καὶ λυμεώνων βίᾳ συνωθεῖ πρὸς τὸ βῆμα καὶ πείθει ἀποσκευασάμενον τὴν αἰδῶ ἢν εἶχον ἐκ νέου πρὸς τὸν πατέρα ὁμόσε τοῖς λόγοις ἰέναι . ταύτῃ τοι , κἄν τι λελέξεται δόξαν ἔχον κατὰ τοῦ γεγεννηκότος εἰρῆσθαι , συγγνώμην αἰτῶ καὶ πρὸς τοῦ πατρὸς καὶ πρὸς ὑμῶν καὶ πρὸς τῶν ἄλλων ἀπάντων , ὧς οὔτι ἑκόντος ἐμοῦ τοιοῦτον ῥηθήσεται , τῆς δὲ συνεχείας τῶν λόγων τάχα καὶ μέχρι τοιούτου παρασῦραι μελλούσης .
Lemmas: ὅτι δέ καί ἄκων εἰμί εἰς ὁ πάρειμι λόγος καθίστημι ἐγώ , οὐδείς ἀντιλέγω . ὁ γάρ ἀδικέω δόξα ὅς οὐδείς οὐδέπω ὁ ἄλλος καί εὐεργέτης μέν ἔργον ἔχω δείκνυμι , ἀντί δέ ὅς - ὁ ἀκούω ἄμη καί πάσχω ὁ ὁ ἐπίβουλος καί λυμεώνας βία συνωθέω πρός ὁ βῆμα καί πείθω ἀποσκευάζω ὁ αἰδώς εἄν ἔχω ἐκ νέος πρός ὁ πατήρ ὁμόσε ὁ λόγος εἶμι . οὗτος ὅς , ἄν τίς λέγω δόξα ἔχω κατά ὁ γεννάω εἴρω , συγγνώμη αἰτέω καί πρός ὁ πατήρ καί πρός σύ καί πρός ὁ ἄλλος ἀπαντάω , ὅς οὔτις ἑκών ἐγώ τοιοῦτος εἴρω , ὁ δέ συνέχεια ὁ λόγος τάχα καί μέχρι τοιοῦτος παρασύρω μέλλω .
libanius.declamatio-34 3.9
πλὴν ἐπειδὴ κἀμοὶ λέγειν ἐφεῖται καὶ καιρὸς ἤδη τοῦ ἀγῶ - νος γενέσθαι , εὐξαίμην ἂν ἡδέως πρὸς ἄλλον τινά , μὴ πρὸς τοῦτον , εἶναί μοι τὴν διαφοράν , ἦ γὰρ ἂν ἦν χρήσασθαι τοῖς ἐμαυτοῦ ἀδεῶς , νυνὶ δ’ ἀνάγκη τῆς δυνάμεως ἑκόντα καθυφιέναι καὶ φείδεσθαι τῶν λό - γων , ὧν εἰρημένων , ὡς ἐμαυτὸν πείθω , ῥᾳδίως ἂν ὑπῆρξε κρατῆσαι καὶ οὐ τὸ πλεῖστον τῶν ψήφων , τὰς πάσας δὲ ῥᾳδίως ἀπολαβεῖν . συμβήσεται δ’ ἔμοιγε τοῦτον ἐνδιδόναι τὸν τρόπον καὶ τῆς ἰσχύος ὑπο - χαλᾶν , ἐπειδήπερ νίκην ἣν ἄν τις φέροι κατὰ πατρὸς ἥττης ἀπάσης χαλεπωτέραν ἔγωγε τίθεμαι καὶ ἀνε - κτότερον ἡττώμενον μετ’ αἰσχύνης ἀπιέναι τῶν ὧδε ἢ δικαιότερον πεφηνότα τοῖς λόγοις τοῦ τεκόντος ὑπερ - τερῆσαι .
Lemmas: πλήν ἐπεί ἐγώ λέγω ἐφίημι καί καιρός ἤδη ὁ ἄγνυμι - Μύκονος γίγνομαι , εὔχομαι εἄν ἡδύς πρός ἄλλος τις , μή πρός οὗτος , εἰμί ἐγώ ὁ διαφορά , εἰμί γάρ εἄν εἰμί χράω ὁ ἐμαυτοῦ ἀδεῶς , νυνί δέ ἀνάγκη ὁ δύναμις ἑκών καθυφίημι καί φείδομαι ὁ λό - γῆ , ὅς εἴρω , ὡς ἐμαυτοῦ πείθω , ῥᾳδίως εἄν ὑπάρχω κρατέω καί οὖον ὁ πλεῖστος ὁ ψῆφος , ὁ πᾶς δέ ῥᾳδίως ἀπολαμβάνω . συμβαίνω δέ ἐγώ οὗτος ἐνδίδωμι ὁ τρόπος καί ὁ ἰσχύς ὑπο - χαλάω , ἐπεί Νίκη ὅς ἄν τις φέρω κατά πατήρ ἧσσα ἀπασάω χαλεπός ἔγωγε τίθημι καί ἀνε - κτοτερος ἡσσάομαι μετά αἰσχύνη ἀφίημι ὁ ὧδε ἢ Δίκαιος φαίνω ὁ λόγος ὁ τίκτω ὑπερ - τερέω .
libanius.declamatio-34 3.10
καὶ ὥσπερ , εἴ τις καθ’ ἑαυτοῦ ἔκ τινος ἀνάγκης ἐποιεῖτο τοὺς λόγους , εἰκὸς ἦν τὰ μείζω παρα - τρέχειν καὶ τῶν ἐπικαίρων φείδεσθαι , οὕτω κἀγὼ λέ - γειν μὲν προάγομαι , ἀμελεῖν δ’ ὅμως ἐξεπίτηδες ἀναγ - κάζομαι τοῦ συμφέροντος ἐμαυτῷ , ἐπεὶ πατὴρ μὲν οὗτος , κἂν μυριάκις τῆς οἰκίας ἐλαύνῃ , κἂν διώκῃ πέρα Γαδείρων , υἱὸς δ’ ἐγώ , καὶ ὁ δεσμὸς τῆς φύσεως κρατεῖ παρ’ ἡμῖν ἔτι , καὶ ἀλλήλων ἐχόμεθα καὶ συν - δούμεθα καὶ ἀλλήλων ἐσμέν , καὶ οὐκ ἔσθ’ ὅπως θατέ - ρου παθόντος μὴ καὶ πρὸς θάτερον διαβαίνει τὸ ἄλγος , ὡς ἔστι κἀπὶ τοῦ ἑνὸς καὶ ταὐτοῦ σώματος συμβαῖνον ὁρᾶν · κἀκεῖσε γὰρ ἓν ὁποιονοῦν εἰ πάσχον ἐστί , συμ - πάσχει καὶ τὰ λοιπὰ εἰς ἅπαντα τοῦ λυποῦντος διαδι - δομένου τῇ συνεχείᾳ . πλήν , ὅπερ ἔφην , ἐπειδὴ χρεὼν ἅπαντα τρόπον εἰς τοὺς λόγους ἐμαυτὸν καθιέναι , ὧς οὐκ ὂν ἄλλως ὅτι μὴ δι’ ἀγῶνος ἀποδυσάμενον τὰς κατηγορίας ἵλεω τυχεῖν τοῦ πατρός , ἐγὼ μὲν ἤδη λέ - γειν ἀπάρχομαι , ὑμέτερον δ’ ἂν εἴη κἀνταῦθα προσέ - χειν τὸν νοῦν .
Lemmas: καί ὥσπερ , εἰμί τις κατά ἑαυτοῦ ἐκ τις ἀνάγκη ποιέω ὁ λόγος , εἰκός εἰμί ὁ μείζων παρά - τρέχω καί ὁ ἐπίκαιρος φείδομαι , οὗτος ἐγώ λεʹ - γειν μέν προάγω , ἀμελέω δέ ὅμως ἐξεπίτηδες ἀνακ - κάζω ὁ συμφέρω ἐμαυτοῦ , ἐπεί πατήρ μέν οὗτος , κἀν μυριάκις ὁ οἰκίον ἐλαύνω , κἀν διώκω πέρα Γάδειρα , υἱός δέ ἐγώ , καί ὁ δεσμός ὁ φύσις κρατέω παρά ἐγώ ἔτι , καί ἀλλήλων ἔχω καί σῦς - δήω καί ἀλλήλων εἰμί , καί οὐ ἔστω ὅπως θάω - ῥόος πάθος μή καί πρός ἕτερος διαβαίνω ὁ ἄλγος , ὡς εἰμί ἐπί ὁ εἷς καί αὐτός σῶμα συμβαίνω ὁράω · κἀκεῖσε γάρ εἷς ὁποῖος εἰμί πάσχω εἰμί , συμ - πάσχω καί ὁ λοιπάς εἰς ἅπας ὁ λυπέω διαδίδω - δίδωμι ὁ συνέχεια . πλήν , ὅσπερ φημί , ἐπεί χρεὼν ἅπας τρόπος εἰς ὁ λόγος ἐμαυτοῦ καθίημι , ὅς οὐ εἰμί ἄλλως ὅτι μή διά ἀγών ἀποδύω ὁ κατηγορία ἵλαος τυγχάνω ὁ πατήρ , ἐγώ μέν ἤδη λεʹ - γειν ἀπάρχομαι , ὑμέτερος δέ εἄν εἰμί ἐνταῦθα πρόσω - χέω ὁ νόος .
libanius.declamatio-34 3.11
11 . Ὡς μὲν οὖν ἄνωθεν ἡμῖν ἔσχε τὰ πράγματα , κἀγὼ δὲ πειθήνιον ἐκ παιδὸς ἔτι παρέσχον ἐμαυτὸν τῷ πατρὶ πάντα μὲν μεθαρμοζόμενος πρὸς αὐτόν , ἐναν - τιούμενος δὲ οὔκουν οὐδ’ ὅσον αὐτὸς ἑαυτῷ , ἀφ’ ὧν καὶ εἴπερ τις ἕτερος τῷ ἰδίῳ πατρὶ φίλος παῖς ἐγὼ τῷ ἐμαυτοῦ ἐκεκλήμην καὶ γέγονα μεγάλης μὲν τῆς κηδεμονίας ἀπολαύων ἀεὶ καὶ κρείττονος ἢ ἐρεῖν τινα δύνασθαι , μειζόνων δὲ καὶ τῶν εὐχῶν , ἃς ὑπὲρ ἐμοῦ μᾶλλον ἢ τῆς ἰδίας ηὔχετο κεφαλῆς ὁ πατὴρ εἰς ἱερὰ καθημέραν βαδίζων , οὐδὲν δέω λέγειν , ἑνὸς μὲν δὴ χάριν , τοῦ μὴ προιόντα τὸν λόγον εἰς μῆκος ὑμᾶς ἀποκναισθῆναι ποιῆσαι τῷ πλήθει , ἑτέρου δ’ , ὅτι καὶ ὁ πατήρ , ὅταν ἔρρει τὸ κατ’ αὐτὸν ὕδωρ , φθάσας εἴρηκεν ἱκανῶς , εὖ γε ποιῶν καὶ ἀξίως αὑτοῦ μὴ τῆς πρὸς ἐμὲ χάριν διαφορᾶς τῇ ἀληθείᾳ λελυμασμένος .
Lemmas: 11 . ὡς μέν οὖν ἄνωθεν ἐγώ ἔχω ὁ πρᾶγμα , ἐγώ δέ πειθήνιος ἐκ παῖς ἔτι παρέχω ἐμαυτοῦ ὁ πατήρ πᾶς μέν μεθαρμόζω πρός αὐτός , ἐναν - τίω δέ οὔκουν οὐδέ ὅσος αὐτός ἑαυτοῦ , ἀπό ὅς καί εἴπερ τις ἕτερος ὁ ἴδιος πατήρ φίλος παῖς ἐγώ ὁ ἐμαυτοῦ καλέω καί γίγνομαι μέγας μέν ὁ κηδεμονία ἀπολαύω ἀεί καί ἀγαθός ἢ εἴρω τις δύναμαι , μείζων δέ καί ὁ εὖχος , ὅς ὑπέρ ἐγώ μᾶλλον ἢ ὁ ἴδιος εὔχομαι κεφαλή ὁ πατήρ εἰς ἱερόv καθημέρα βαδίζω , οὐδείς δήω λέγω , εἷς μέν δή χάρις , ὁ μή προέρχομαι ὁ λόγος εἰς μῆκος σύ ἀποκναίω ποιέω ὁ πλῆθος , ἕτερος δέ , ὅτι καί ὁ πατήρ , ὅταν ῥέω ὁ κατά αὐτός ὕδωρ , φθάνω εἴρω ἱκανῶς , εὕω γε ποιέω καί ἀξίως αὐτός μή ὁ πρός ἐγώ χάρις διαφορά ὁ ἀλήθεια λυμαίνομαι .
libanius.declamatio-34 3.12
12 . καὶ ὑμεῖς δὲ ἀκηκοότες ἐστὲ καὶ φήσετ’ ἂν εἰδέναι καλῶς , ὥστε καὶ περιττὸν ἂν εἴη δεύτερον αὖθις περὶ τῶν αὐτῶν ἐν εἰδόσι πειρᾶσθαι διδάσκειν · ἃ δὲ τέως ἐστίν , ὧν ἕνεκεν τὸ πᾶν ἡμῖν ἀνετράπη , καὶ ὁ μὲν πατὴρ οὐ πατήρ , ἀλλά τις δυσμενὴς καὶ τῶν ἑαυτοῦ ἐπιλελησμένος , Ι ὁ δὲ υἱὸς ἐγὼ οὐχ υἱὸς οὐδ’ ὧς τὸ πρόσθεν φιλούμενος , ἀποτρόπαιος δὲ μᾶλλον καὶ μισητὸς καὶ μετὰ τῶν ἐχθρῶν ἀριθμούμενος καὶ διὰ τοῦτο ἐξωθοῦμαι μὲν τῆς οἰκίας , εἰς κόρακας δὲ μυριά - κις τῆς αὐτῆς ὥρας βάλλομαι , διὰ βραχέων , ὧς ἔνεστιν , ἐπειδὴ μηδὲ ταῦτα παντελῶς ἀγνῶτές ἐστε , ἐρῶ πρὸς ὑμᾶς .
Lemmas: 12 . καί σύ δέ ἀκούω εἰμί καί φημί εἄν οἶδα καλῶς , ὥστε καί περισσός εἄν εἰμί δύο αὖθις περί ὁ αὐτός ἐν οἶδα πειράω διδάσκω · ὁ δέ τέως εἰμί , ὅς ἕνεκα ὁ πᾶς ἐγώ ἀνατρέπω , καί ὁ μέν πατήρ οὖον πατήρ , ἀλλά τις δυσμενής καί ὁ ἑαυτοῦ ἐπιλανθάνομαι , Ι ὁ δέ υἱός ἐγώ οὐ υἱός οὐδέ ὅς ὁ πρόσθεν φιλέω , ἀποτρόπαιος δέ μᾶλλον καί μισητός καί μετά ὁ ἐχθρός ἀριθμέω καί διά οὗτος εξωθούμαι μέν ὁ οἰκίον , εἰς κόραξ δέ μυρίος - κίς ὁ αὐτός ὥρα βάλλω , διά βραχύς , ὅς ἔνειμι , ἐπεί μηδέ οὗτος παντελῶς ἀγνώς εἰμί , εἴρω πρός σύ .
libanius.declamatio-34 3.13
13 . Νοσῆσαι μὲν δὴ κατὰ νόμον τῆς ἀνθρώπων φύσεως καὶ τόνδε συνηνέχθη πολλάκις , τὸν ἐμὸν λέγω πατέρα . πλὴν τὰς πολλὰς ἐκείνας εἰ καὶ χαλεπῶς διε - τίθετο κατὰ μίαν νοσῶν , ἀλλ’ οὐ τοσοῦτον ὥστε καὶ κίνδυνον ἐντεῦθεν ὑποπτευθῆναι συμβῆναι , ἀλλ’ ἦν ἐλπίζειν ἔτι καὶ σωτηρίας τυγχάνειν καὶ ἀνακτηθῆναι δύνασθαι , καὶ ἐτύγχανέ γε ταύτης καὶ ἀνεκτᾶτο μεθύ - στερον · ἐν δὲ τοῖς τελευταίοις τούτοις τοσοῦτον ὑπερ - έβαλε τὸ δεινὸν καὶ πάσης ὑψηλότερον βοηθείας ἐδό - κει ὡς μηδ’ ἐν ὀνείροις ἐλπίσαι χρηστότερα , μήτοι γε καθ’ ὕπαρ εἰπεῖν . ταύτῃ τοι καὶ ἔλεγον μὲν ἰατροί , ἔλεγον δὲ καὶ πάντες ἄλλοι ἕκαστος φιλοσοφοῦντες περὶ τῶν παρόντων ὡς ἔτυχεν , ὅπερ συμβαίνειν ἐν τοῖς τοιούτοις φιλεῖ , πλὴν καὶ οὗτοι κἀκεῖνοι τὰ χείρω περὶ αὐτοῦ .
Lemmas: 13 . νοσέω μέν δή κατά νόμος ὁ ἄνθρωπος φύσις καί ὅδε συμφέρω πολλάκις , ὁ ἐμός λέγω πατήρ . πλήν ὁ πολύς ἐκεῖνος εἰμί καί χαλεπῶς δῖος - τίθημι κατά εἷς νοσέω , ἀλλά οὖον τοσοῦτος ὥστε καί κίνδυνος ἐντεῦθεν ὑποπτεύω συμβαίνω , ἀλλά εἰμί ἐλπίζω ἔτι καί σωτηρία τυγχάνω καί ἀνακτάομαι δύναμαι , καί τυγχάνω γε οὗτος καί ἀνακτάομαι μέθυ - στερέω · ἐν δέ ὁ τελευταῖος οὗτος τοσοῦτος ὑπερ - βάλλω ὁ δεινός καί πᾶς ὑψηλός βοήθεια ἐδός - κέω ὡς μηδέ ἐν ὄνειρος ἐλπίζω χρηστός , μήτοι γε κατά ὕπαρ εἶπον . οὗτος ὅς καί λέγω μέν ἰατρός , λέγω δέ καί πᾶς ἄλλος ἕκαστος φιλοσοφέω περί ὁ πάρειμι ὡς τυγχάνω , ὅσπερ συμβαίνω ἐν ὁ τοιοῦτος φιλέω , πλήν καί οὗτος ἐκεῖνος ὁ χείρων περί αὐτός .
libanius.declamatio-34 3.14
τούτων δ’ οὕτως ἐχόντων καὶ λεγο - μένων ὧς διεκείμην αὐτός , τίς ἂν ἀρκέσει διὰ τέλους εἰπεῖν ; νύκτας μὲν γὰρ δὴ τὰς πάσας , ἔν ἐντεῦθεν ἄρξωμαι , ἐφ’ ὅσον ἡ νόσος κατεῖχεν , οὐκ ἐπέτρεπον μὲν τοῖς οἰκέταις ἔχειν περὶ τὸν κάμνοντα καὶ πονεῖν διεγρηγορότας αὐτοὺς καὶ πᾶσαν ἀποπληροῦντας φρον - τίδα , ἐγὼ δ’ ἐμαυτῷ προσέχειν ἠξίουν ὕπνου τε μετα - λαγχάνειν καὶ τὴν ἄλλην αἱρεῖσθαι τοῦ σώματος χρείαν ἀποπιμπλάναι , ὅπερ ἴσως τοῖς πλείοσιν ἀνθρώπων οὐδὲ πόρρω συγγνώμης ἔδοξεν ἂν εἷναι τὸ στερρὸν τῆς ἀνάγκης γινώσκουσιν , ἀλλὰ καὶ μικροῖς καὶ μεί - ζοσιν ἠρεμεῖν καὶ ἡσυχάζειν διδοὺς ἄγρυπνος διόλου ὥς τις τῶν ἔξω σώματος παρεκαθήμην αὐτὸς ἕτοιμος ὢν ὑπηρετήσειν εἰς ὅ τι βούλοιτο . οὐ γὰρ ᾤμην ἕτερον ἀντ’ ἐμοῦ τῷ πατρὶ γνησιώτερον θεραπευτὴν χρημα - τίσαι . καὶ νύκτας μὲν οὕτως , τὸν δ’ ἄλλον καιρὸν τῆς ἡμέρας τίνα ποτ’ ἐμαυτὸν παρεῖχον ;
Lemmas: οὗτος δέ οὕτως ἔχω καί λεγο - Μένων ὅς διάκειμαι αὐτός , τίς εἄν ἀρκέω διά τέλος εἶπον ; νύξ μέν γάρ δή ὁ πᾶς , ἐν ἐντεῦθεν ἄρχω , ἐπί ὅσος ὁ νόσος κατέχω , οὐ ἐπιτρέπω μέν ὁ οἰκέτης ἔχω περί ὁ κάμνω καί πονέω διεγείρω αὐτός καί πᾶς ἀποπληρόω φρον - τίς , ἐγώ δέ ἐμαυτοῦ προσέχω ἀξιόω ὕπνος τε μετά - λαγχάνω καί ὁ ἄλλος αἱρέω ὁ σῶμα χρεία ἀποπίμπλημι , ὅσπερ ἴσως ὁ πλείων ἄνθρωπος οὐδέ πόρρω συγγνώμη δοκέω εἄν ἵημι ὁ στερρός ὁ ἀνάγκη γιγνώσκω , ἀλλά καί μικρός καί μείς - ζω ἠρεμέω καί ἡσυχάζω δίδωμι ἄγρυπνος διόλου ὅς τις ὁ ἔξω σῶμα πάρημαι αὐτός ἑτοῖμος εἰμί ὑπηρετέω εἰς ὅς τίς βούλομαι . οὖον γάρ οἴομαι ἕτερος ἀντί ἐγώ ὁ πατήρ γνήσιος θεραπευτής χρῆμα - τίνω . καί νύξ μέν οὕτως , ὁ δέ ἄλλος καιρός ὁ ἡμέρα τίς πρός ἐμαυτοῦ παρέχω ;
libanius.declamatio-34 3.15
ἀλλ’ εἰ μὲν μὴ πρὸς ὕδωρ ἔλεγον μηδ’ ἦν τῷδε τῷ ῥεύματι τοὺς λόγους παραμετρεῖν , εἴρητο ἂν ἱκανῶς , νυνὶ δ’ οὐ ῥᾴδιον ἐν οὕτω βραχεῖ χρόνῳ τὸ πᾶν παραστῆσαι . πλὴν ἔθεον ἄνω καὶ κάτω ἐπικουρίαν ἁπανταχόθεν ζη - τῶν . ἐπεκαλούμην πάντας ἀνθρώπους ὀρέξατε χεῖρα , λέγων , ὀρέξατε . ἰατροὺς δ’ ἐφιλοκρίνουν καὶ τοὺς μὲν εἰσῆγον , τοὺς δ’ ἀπεπεμπόμην ἀποδοκιμασθέντας εἶναι μηδὲν ἐπαρκεῖν ἱκανούς . στεναγμοὺς δ’ ἐκείνους καὶ οἰμωγὰς ἃς ᾤμωζον συχνάς τε ἀναβοήσεις καὶ δάκρυα ὅσ’ ἔλειβον ἐλεεινὸς τοῖς πᾶσιν ὁρώμενος ἄλλοι λεγόντων . πολλοὶ δ’ εἰσὶν οἶ τότε μὲν τεθεαμέ - νοι , νυνὶ δὲ καὶ μαρτυρεῖν ἕτοιμοι , εἴ τις ἔροιτο , ὡς οὕτω κάμνοντος τοῦ πατρὸς μᾶλλον πονηρῶς διεκείμην αὐτός . ὅ δ’ οὖν ἔγωγε πρὸς θαύματος ἔχω καί μοι λογιζομένῳ ἔκπληξις ἀτεχνῶς , ὅπως οὐκ ἐτεθνήκειν ἐγὼ παραχρῆμα τῆς φύσεως ἀπαγορευσάσης πρὸς τὴν ὑπερβολήν . καὶ γὰρ οὐχ ὕπνου μόνον , ὧς ἔφθην εἰ - πών , ἀλλὰ καὶ σιτίων πάντων καὶ πομάτων ἀπεκε - κλείσμην · καὶ ἢν ἄν τις εἴποι θεραπείαν τοῦ σώματος ἀπεσκευασάμην ὧς πορρωτάτω πρὸς μὲν τἆλλα ἄμει - νον οὐδὲν νεκροῦ διακείμενος , πρὸς δὲ τὸ πάθος τὸ τοῦ πατρὸς καὶ σφόδρα εὐαίσθητος ὤν .
Lemmas: ἀλλά εἰμί μέν μή πρός ὕδωρ λέγω μηδέ εἰμί ὅδε ὁ ῥεῦμα ὁ λόγος παραμετρέω , εἴρω εἄν ἱκανῶς , νυνί δέ οὖον ῥᾴδιος ἐν οὗτος βραχύς χρόνος ὁ πᾶς παρίστημι . πλήν θέω ἄνω καί κάτω ἐπικουρία ἁπανταχόθεν ζῶ - ὁ . ἐπικαλέω πᾶς ἄνθρωπος ὀρέγω χείρ , λέγω , ὀρέγω . ἰατρός δέ φιλοκρινέω καί ὁ μέν εἰσάγω , ὁ δέ ἀποπέμπω ἀποδοκιμάζω εἰμί μηδείς ἐπαρκέω ἱκανός . στεναγμός δέ ἐκεῖνος καί οἰμωγή ὅς οἰμώζω συχνός τε ἀναβόησις καί δάκρυ ὅσος λείβω ἐλεεινός ὁ πᾶς ὁράω ἄλλος λέγω . πολύς δέ εἰμί οἶς τότε μέν τίθημι - νόος , νυνί δέ καί μαρτυρέω ἑτοῖμος , εἰμί τις ἔρομαι , ὡς οὗτος κάμνω ὁ πατήρ μᾶλλον πονηρός διάκειμαι αὐτός . ὅς δέ οὖν ἔγωγε πρός θαῦμα ἔχω καί ἐγώ λογίζομαι ἔκπληξις ἄτεχνος , ὅπως οὐ θνῄσκω ἐγώ παραχρῆμα ὁ φύσις ἀπαγορεύω πρός ὁ ὑπερβολή . καί γάρ οὐ ὕπνος μόνος , ὅς φθάνω εἰμί - πάω , ἀλλά καί σιτίον πᾶς καί πόμα ἀποκεί - κλέω · καί εἄν ἄν τις εἶπον θεραπεία ὁ σῶμα ἀποσκευάζω ὅς προσωτέρω πρός μέν ἄλλος ἄμι - νοῦς οὐδείς νεκρός διάκειμαι , πρός δέ ὁ πάθος ὁ ὁ πατήρ καί σφόδρα εὐαίσθητος εἰμί .
libanius.declamatio-34 3.16
ταῦτα δέ μοι κατὰ τοῦτο ἐγίνετο τοῦδε τοῦ κινδύνου λύσιν ἐκ τῶν ἐφ’ ἡμῖν ὄντων εὑρεῖν οἰομένῳ . ἀλλὰ μάταιον ἦν ἄρα οἴεσθαι , μάταιον δὲ καὶ τέχνη πᾶσα ἥντινα δήποτε μετιόντες ἦμεν . καὶ πόνος ἐκεῖνος , ὂν οὐκ ἀπηξιοῦμεν ἔχειν ἡμέρας καὶ νύκτ’ ἃς , πόνος ἀνήνυτος ἦν , τὸ δὲ κακὸν ἐπὶ μεῖζον ἐχώρει καὶ ἐκραταιοῦτο τῷ χρόνῳ , καὶ ὁδὸς ἦν ἐπὶ τὸ χεῖρον ἀεί , ἔστ’ ἂν ἀπιδὼν πρὸς ἕτερ’ αὐτὸς τὴν ἀληθινὴν ἐπορισάμην βοήθειαν .
Lemmas: οὗτος δέ ἐγώ κατά οὗτος γίγνομαι ὅδε ὁ κίνδυνος λύσις ἐκ ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί εὑρίσκω οἴομαι . ἀλλά μάταιος εἰμί ἄρα οἴομαι , μάταιος δέ καί τέχνη πᾶς ὅστις δήποτε μετέρχομαι εἰμί . καί πόνος ἐκεῖνος , εἰμί οὐ ἀπαξιόω ἔχω ἡμέρα καί νύξ ὅς , πόνος ἀνήνυτος εἰμί , ὁ δέ κακός ἐπί μείζων χωρέω καί κραταιόω ὁ χρόνος , καί ὁδός εἰμί ἐπί ὁ χείρων ἀεί , ἔστω εἄν ἀφοράω πρός ἕτερος αὐτός ὁ ἀληθινός πορίζω βοήθεια .
libanius.declamatio-34 3.17
γνοὺς Ι γὰρ ἤδη σαφῶς κρεῖττον εἶναι ἢ κατ’ ἀνθρω - πίνην ἰσχὺν ἰᾶσθαί μου τὸν πατέρα , κἂν μή τις θεῶν ἀντιλαβόμενος ᾖ χεῖρα προτείνας , οἰχήσεταί μοι ἐξ ἀνθρώπων αὐτίκα , καὶ τῶν μὲν δεόντως ὀλιγωρήσας ὡς ἀσθενῶν ἐπαρκέσαι τῇ χρείᾳ , τὰς ἐλπίδας δὲ πάσας τρέψας ἐπὶ τὸ θεῖον πάλαι καὶ νῦν εὖ εἰδὼς ὧς βου - λομένου γε δρᾶν πάνθ’ ὑπόκειται ῥᾴδια , τί ποιῶ ; ἱκέτης τε θερμὸς γίνομαι τούτου καὶ διὰ τῶν πρὸς τόδε δεήσεων βοηθῶ τῷ πατρί .
Lemmas: γιγνώσκω Ι γάρ ἤδη σαφῶς ἀγαθός εἰμί ἢ κατά ἀνθρω - πίνω ἰσχύς ἰάομαι ἐγώ ὁ πατήρ , κἀν μή τις θεός ἀντιλαμβάνω εἰμί χείρ προτείνω , οἴχομαι ἐγώ ἐκ ἄνθρωπος αὐτίκα , καί ὁ μέν δήω ὀλιγωρέω ὡς ἀσθενής ἐπαρκέω ὁ χρεία , ὁ ἐλπίς δέ πᾶς τρέπω ἐπί ὁ θέω πάλαι καί νῦν εὕω εἰδοί ὅς βοῦς - λομενω γε δράω πᾶς ὑπόκειμαι ῥᾴδιος , τίς ποιέω ; ἱκέτης τε θερμός γίγνομαι οὗτος καί διά ὁ πρός ὅδε δέησις βοηθέω ὁ πατήρ .
libanius.declamatio-34 3.18
ἔνθα · πρῶτα μὲν τοῖς τε ἄλλοις , ἔνα βραχέως τῷ λόγῳ χρήσωμαι , καὶ δάκρυσιν ἐξευμένιζον καὶ στεναγμοῖς καὶ χειρῶν ἀνα - τάσεσιν , ἐπὶ τέλους δὲ καὶ εὐχὴν εὐξάμην , μεγάλης εὐγνωμοσύνης πάνυ τοι μέγα τεκμήριον . ἡ δὲ <ἦν> ἧ μὴν τάλαντον ἀφιερώσειν εὐθὺς τῆς εὐχῆς τυχόντα καὶ τοῦ μεγάλου τοῦδε κινδύνου ἀνενεγκόντος τοὐμοῦ πατρός . κἀγὼ μὲν οὕτως εὐξάμην καὶ οὕτω πεπλήρωκα οὐχ ὅπως μοι μέμψεται τῆς εὐχῆς ὁ πατὴρ ὑγιάνας εἰς νοῦν εἰληφώς , ἀλλὰ καὶ ἀγαπᾶν μειζόνως προσθή - σεῖ ταυτηνὶ τὴν πεῖραν τελεωτέρας ἀγάπης πρόφασιν ἐσχηκώς , καθ’ ἢν ἐγὼ τοὐμὸν περὶ αὐτὸν ὅσον τε καὶ οἷον ἦν λαμπρῶς ἐφανέρωσα . τὸ δὲ ἦν ἄρα πᾶν τοὐ - ναντίον .
Lemmas: ἔνθα · πρῶτος μέν ὁ τε ἄλλος , νάω βραχύς ὁ λόγος χράω , καί δάκρυ ἐξευμενίζω καί στεναγμός καί χείρ ἀνα - τάσις , ἐπί τέλος δέ καί εὐχή εὔχομαι , μέγας εὐγνωμοσύνη πάνυ ὅς μέγας τεκμήριον . ὁ δέ <ἦν> ἧ μήv τάλαντον ἀφιέρωσις εὐθύς ὁ εὐχή τυγχάνω καί ὁ μέγας ὅδε κίνδυνος ἀναφέρω ἐγώ πατήρ . ἐγώ μέν οὕτως εὔχομαι καί οὗτος πληρόω οὐ ὅπως ἐγώ μέμφομαι ὁ εὐχή ὁ πατήρ ὑγιαίνω εἰς νόος λαμβάνω , ἀλλά καί ἀγαπάω μέγας προστίθημι - σύ οὗτος ὁ πείρω τέλειος ἀγάπη πρόφασις ἔχω , κατά εἄν ἐγώ ἐμός περί αὐτός ὅσος τε καί οἷος εἰμί λαμπρῶς φανερώνω . ὁ δέ εἰμί ἄρα πᾶς ὁ - νηντίος .
libanius.declamatio-34 3.19
καὶ γὰρ ἐπειδήπερ ἐγὼ μὲν ἀνεθέμην τὸ τάλαντον , ὁ δὲ θεὸς οὐ τοῦ ταλάντου , τῆς δ’ εὐγνω - μοσύνης ἀγαπήσας ὀξύτατ’ ἀντελάβετο , ἥ τε βοήθεια προφανὴς ἦν καὶ ὁ πατὴρ πρῶτον μὲν ῥᾷον ἔσχε , μετὰ ταῦτα δὲ ἄμεινον καὶ τὴν ἐξῆς ἔτι μᾶλλον καλῶς , καὶ οὐ μετὰ πολλὰς ὕστερον ὑγιὴς ὅλος καὶ λαμπρὸς λαμ - πρῶς τῆς κλίνης ἀνέθορεν , ἡμεῖς δ’ ἐν εὐθυμίαις οὔκ - οὑν οὐδὲ λεχθῆναι δυναταῖς οὕτω παρ’ ἐλπίδα σῶον ἐκεῖνον ἀπολαβόντες , πρὸ παντὸς ἔργου καὶ φροντίδος ἑτέρας ἢ τῶν κατ’ οἴκους ἢ τῶν ἐκτὸς ἄγε , φησίν , ὦ καλὲ παῖ , λογιζώμεθα τἀργύριον ὅσον ἡμῖν δεδαπάνηται νοσοῦντος ἐμοῦ . ἐπ’ ἐμοὶ δὲ πάν - τὼς οὐκ ἂν πολλῶν τινων ὡς ἀναλώσας ἔχοις μνησθῆναι ἐν ἐσχάτοις τε ὄντι καὶ μηδεμίαν ἐξ ἴσου τοῖς ἀψύχοις προσιεμένῳ τροφήν .
Lemmas: καί γάρ ἐπεί ἐγώ μέν ἀνατίθημι ὁ τάλαντον , ὁ δέ θεός οὖον ὁ τάλαντον , ὁ δέ εὐγνω - μοσύνη ἀγαπάω οξύς ἀντιλαμβάνω , ὅς τε βοήθεια προφανής εἰμί καί ὁ πατήρ πρῶτος μέν ῥᾳδίως ἔχω , μετά οὗτος δέ ἀγαθός καί ὁ ἑξῆς ἔτι μᾶλλον καλῶς , καί οὖον μετά πολύς ὕστερος ὑγιής ὅλος καί λαμπρός Λαμ - πρός ὁ κλίνη ἀνά-θρῴσκω , ἐγώ δέ ἐν εὐθυμία οὐ - ἐν οὐδέ λέγω δυνατός οὗτος παρά ἐλπίς σῶς ἐκεῖνος ἀπολαμβάνω , πρό πᾶς ἔργον καί φροντίς ἕτερος ἢ ὁ κατά οἶκος ἢ ὁ ἐκτός ἄγω , φημί , εἰμί καλός παῖς , λογίζομαι ἀργύριον ὅσος ἐγώ δαπανάω νοσέω ἐγώ . ἐπί ἐγώ δέ πᾶς - ὁ οὐ εἄν πολύς τίνω ὡς ἀναλίσκω ἔχω μιμνήσκω ἐν ἔσχατος τε εἰμί καί μηδείς ἐκ ἴσος ὁ ἄψυχος προσίημι τροφή .
libanius.declamatio-34 3.20
καὶ ὁ μὲν οὕτως , ἐγὼ δ’ ἐθαύμαζον καὶ ἐξεπληττόμην , τί ποθ’ ὁ λογισμὸς οὗτος βούλοιτο , καὶ ὡς πρὸ ἔργου παντὸς ἑτέρου τοῦτον ζητῶν ἐστιν ὁ πατήρ . ἀλλ’ ἐν - ταῦθα ἔξεστι καὶ τὸν τρόπον τἀνδρὸς αἰτιάσασθαι ἔχοντος περὶ ἀριθμοὺς καὶ τὰ τοιαῦτα τὸν σύμπαντα χρόνον , ἔξεστι δὲ καί τινα δαίμονα , ὅστις μοι βασκή - νας τῆς τύχης τοὺς λογισμοὺς τούτους ἐνέβαλε τῷ πατρί . πλὴν τί ἐχρῆν ἕτερον ἐλογιζόμεθα . καὶ μέχρι μέντοι οὐδὲν ἐμεμνήμην περὶ τοῦ ταλάντου , ἠρέμα τε ἤκουε καὶ πράως ἠρίθμει εἰς ἔνα τινὰ ἀριθμὸν ἀναβι - βάζων τὰ πάντα καὶ κεφαλαιούμενος · ἐπὰν δὲ καὶ τὸ τάλαντον εἰς μέσον ἦλθε καὶ ἠξίουν καὶ τοῦτο προσθεῖ - ναι τῷ ἀριθμῷ , ἐνταῦθά μοι καὶ τὸ σχετλιώτατον δρᾶμα τῶν κατ’ ἐμέ , τότε δὴ τότε οὐκέτι καθεκτὸς ἦν οὐδ’ εἶχεν ὡς καὶ προτοῦ , καί μοι πρὸς θεοῦ ἔστω τῆς ἀπονοίας συγγνώμη , ἀλλ’ ἐταράττετο καὶ ἄλλος ἐξ ἄλλου ἐδόκει οὕτω ταχέως τοῦ καθεστῶτος μεταβαλών , ὡς οὐκ ἄν ποτε ῥᾳδίως οὐδὲ τὸ σφοδρότατον τῶν πνευμάτων τὴν θάλασσαν ἐξεκύμηνε .
Lemmas: καί ὁ μέν οὕτως , ἐγώ δέ θαυμάζω καί ἐκπλήσσω , τίς πρός ὁ λογισμός οὗτος βούλομαι , καί ὡς πρό ἔργον πᾶς ἕτερος οὗτος ζητέω εἰμί ὁ πατήρ . ἀλλά ἐν - εῦθον ἔξεστι καί ὁ τρόπος ἀνήρ αἰτιάομαι ἔχω περί ἀριθμός καί ὁ τοιοῦτος ὁ σύμπας χρόνος , ἔξεστι δέ καί τις δαίμων , ὅστις ἐγώ βάσκω - νάω ὁ τυγχάνω ὁ λογισμός οὗτος ἐμβάλλω ὁ πατήρ . πλήν τίς χρή ἕτερος λογίζομαι . καί μέχρι μέντοι οὐδείς μιμνήσκω περί ὁ τάλαντον , ἠρέμα τε ἀκούω καί πρᾶος ἀριθμέω εἰς νάω τις ἀριθμός ἀναβι - βάζω ὁ πᾶς καί κεφαλαιόω · ἐπάν δέ καί ὁ τάλαντον εἰς μέσος ἔρχομαι καί ἀξιόω καί οὗτος προσθέω - ναι ὁ ἀριθμός , ἐνταῦθα ἐγώ καί ὁ σχέτλιος δρᾶμα ὁ κατά ἐγώ , τότε δή τότε οὐκέτι καθεκτός εἰμί οὐδέ ἔχω ὡς καί προτοῦ , καί ἐγώ πρός θεός ἵστημι ὁ ἀπόνοια συγγνώμη , ἀλλά ταράσσω καί ἄλλος ἐκ ἄλλος δοκέω οὗτος ταχέως ὁ καθίστημι μεταβάλλω , ὡς οὐ ἄν ποτός ῥᾳδίως οὐδέ ὁ σφοδρός ὁ πνεῦμα ὁ θάλασσα ἐκκυμαίνω .
libanius.declamatio-34 3.21
καὶ ἔνα παρεὶς τὰ ἐν μέσῳ ὅσα τ’ ἔδρασεν ὅσα τ’ ἔλεξε τῷ μὴ βού - λεσθαι τὴν ἡμῶν αὐτῶν δημοσιεύειν αἰσχύνην ἐπὶ τὸ πέρας ἔλθω τῶν ἡμετέρων , τέλος ἀπόστειχε , φησίν , ὦ ’γαθέ , τῆς οἰκίας τῆς ἐμαυτοῦ καὶ πολλῶν οὐσῶν ἃς ἄν τις πορεύεσθαι ἕλοιτο καὶ αὐτὸς ἣν ἂν ἐθέλῃς πορεύου , ὡς ἂν μεταμάθῃς σω - φρονέστερον εὔχεσθαι καὶ μὴ σφόδρα ζηλοῦν καλεῖσθαι φιλότιμος , παῖς δὲ ἄλλου μὲν ἴσως κεκλήσῃ ἢ ἀγνοοῦντος τὴν σὴν λώβην ἢ σαφῶς μαινομένου , ἐμὸς δὲ οὔκουν οὐδ’ ἐν προσφθέγ - ματι .
Lemmas: καί νάω παρίημι ὁ ἐν μέσος ὅσος τε δράω ὅσος τε λέγω ὁ μή βοῦς - λανθάνω ὁ ἐγώ αὐτός δημοσιεύω αἰσχύνη ἐπί ὁ πέρας ἔρχομαι ὁ ἡμέτερος , τέλος ἀποστείχω , φημί , εἰμί ἀγαθός , ὁ οἰκίον ὁ ἐμαυτοῦ καί πολύς εἰμί ὅς ἄν τις πορεύω αἱρέω καί αὐτός ὅς εἄν ἐθέλω πορεύω , ὡς εἄν μεταμανθάνω σός - φρόνης εὔχομαι καί μή σφόδρα ζηλόω καλέω φιλότιμος , παῖς δέ ἄλλος μέν ἴσως καλέω ἢ ἀγνοέω ὁ σός λώβη ἢ σαφῶς μαίνομαι , ἐμός δέ οὔκουν οὐδέ ἐν προσφθέγγομαι - μάτι .
libanius.declamatio-34 3.22
ταῦτ’ εἶπε καὶ ταῦτ’ ἔδρασε διασχὼν οὐδὲ τὸ βραχύτατον , ἀλλ’ ὧς τάχιστα | τοῖς ῥήμασι τοῦ θυμοῦ καὶ τὴν πρᾶξιν ἐπενεγκών . ὅμως δὲ βουλό - μενος μὴ ἄδικα ποιῶν ἀκοῦσαι μηδέ τιν’ αὐτῷ μετὰ ταῦτα προφέρειν τὸ αὐτεξούσιον ὧδ’ ἀναβιβάσας με πρότερον αἰτεῖ παὶ ὑμᾶς ἐπαινέτας τε φανῆναι τῆς γνώμης καὶ συγκατασκευάσαι τὴν ἀποκήρυξιν . ὅτι δὲ ταῦτα παρὰ τὴν τοῦ δικαίου φύσιν καὶ οὐδ’ ἔχει λό - γον αὐτῷ τὰ ἐγκλήματα , εἴ τινα , ὅπου γε καὶ ἐπαι - νεῖν καὶ μεγάλας εἰδέναι τὰς χάριτας εἰκὸς ἦν , ἄνευ τοῦ καὶ πλήθει λόγων ἐθέλειν χρήσασθαι δοκῶ μοι διδάξειν .
Lemmas: αὐτός εἶπον καί αὐτός δράω διέχω οὐδέ ὁ βραχύς , ἀλλά ὅς ταχύς | ὁ ῥῆμα ὁ θυμός καί ὁ πρᾶξις ἐπιφέρω . ὅμως δέ βολός - μένος μή ἄδικος ποιέω ἀκούω μηδέ τις αὐτός μετά οὗτος προφέρω ὁ αὐτεξούσιος ὧδε ἀναβιβάζω ἐγώ πρότερος αἰτέω πη σύ ἐπαινέτης τε φαίνω ὁ γνώμη καί συγκατασκευάζω ὁ ἀποκήρυξις . ὅτι δέ οὗτος παρά ὁ ὁ Δίκαιος φύσις καί οὐδέ ἔχω λό - γος αὐτός ὁ ἔγκλημα , εἰμί τις , ὅπου γε καί παῖς - νέος καί μέγας οἶδα ὁ χάρις εἰκός εἰμί , ἄνευ ὁ καί πλῆθος λόγος ἐθέλω χράω δοκέω ἐγώ διδάσκω .
libanius.declamatio-34 3.23
23 . Οὐδέν , πάτερ , δεινὸν σύνοιδα ἐμαυτῷ οὔτε σὲ οὔτε τι τῶν σῶν εἰργασμένῳ , ὅτι μὴ καὶ μᾶλλον ἐπι - κουρήσας ἐν τοῖς ἀναγκαίοις εἰμί . σὺ δ’ οὐδὲν τοῦθ’ ἡγῇ οὐδὲ φὴς ὡς καὶ σμικροῦ τινος ἄξιον λογίζεσθαι πρέπει , ἀποκηρύττεις δ’ ὥς τινα τῶν κακούργων καὶ ξένον ποιεῖς τὸν σαυτοῦ ἄνω καὶ κάτω τὸ τάλαντον προβαλλόμενος . καὶ γὰρ ἅπαντα ῥήματα , ὦ ἄνδρες , εἰς τοῦτ’ αὐτὸ περιστρέφεται . καὶ τί φησι ; τάλαντον , ὦ μιαρέ , οὐ γὰρ ἔτι παῖδα καλεῖν ἀξιοῖ με—τάλαν - τον τῶν ἐμῶν ἀναλώσας ἔχεις , τάλαντον , ὦ Ἑρμῆ καὶ Ζεῦ Κτήσιε καὶ εἴ τις θεῶν ἕτερος χρημάτων καὶ κέρδους προστάτης . εἶτα παῖς μετὰ ταῦτ’ ἐμὸς σὺ κεκλήσῃ καὶ διάδοχος τῶν ἐμῶν τοσούτου τὴν ἐμὴν περικόψας οὐσίαν ;
Lemmas: 23 . οὐδείς , πατήρ , δεινός σύνοιδα ἐμαυτοῦ οὔτε σύ οὔτε τίς ὁ σός ἐργάζομαι , ὅτι μή καί μᾶλλον ἐπι - κουρήσας ἐν ὁ ἀναγκαῖος εἰμί . σύ δέ οὐδείς οὗτος ἡγέομαι οὐδέ φημί ὡς καί μικρός τις ἄξιος λογίζομαι πρέπω , ἀποκηρύσσω δέ ὅς τις ὁ κακοῦργος καί ξένος ποιέω ὁ σεαυτοῦ ἄνω καί κάτω ὁ τάλαντον προβάλλω . καί γάρ ἅπας ῥῆμα , εἰμί ἀνήρ , εἰς οὗτος αὐτός περιστρέφω . καί τίς φημί ; τάλαντον , εἰμί μιαρός , οὖον γάρ ἔτι παῖς καλέω ἀξιόω μετάλας - ὁ ὁ ἐμέω ἀναλίσκω ἔχω , τάλαντον , εἰμί Ἑρμῆς καί Ζεύς Κτήσιος καί εἰμί τις θεός ἕτερος χρῆμα καί κέρδος προστάτης . εἶτα παῖς μετά αὐτός ἐμός σύ καλέω καί διάδοχος ὁ ἐμέω τοσοῦτος ὁ ἐμός περικόπτω οὐσία ;
libanius.declamatio-34 3.24
ὅτι μὲν οὖν σὸν ἦν τἀργύριον κἀγὼ ἀναλώσας εἰμί , οὐκ ἔστιν ἀρνήσασθαι , πάτερ . σαφὲς γὰρ τοῦτό γε καὶ ἡμεῖς τοσοῦτον πρὸς πάντας βοῶμεν ὧς καὶ δοκεῖν ἐμπομπεύειν τῇ πράξει καὶ ὡς ὑπὲρ μεγάλων τινῶν ἔργων μέγα καὶ αὐτοὺς φρονοῦντας ἐγκαλλω - πίζεσθαι . πλὴν οὐ μέχρι τούτου δεῖ στῆναι τοῖς λο - γισμοῖς οὐδ’ ὧς ἀνάλωται μόνον σκοπεῖν , ἀλλὰ καὶ προσθεῖναι λογιζόμενον , ὑπὲρ τίνος καὶ μεθ’ ἧστινος τῆς αἰτίας . οὕτω γὰρ ἅπαν ἔργον , κἂν μικρὸν εἴπῃς κἂν μεῖζον , ἀνθρώποις ἔδοξεν ἐξετάζειν οὐ ψιλὸν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ θεωροῦσιν , ἀλλὰ καὶ τὰς ἀφορμὰς σκοπου - μένοις , αἰ τὴν ἀρχὴν πρὸς γένεσιν ἐκίνησαν ἕκαστον .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν σός εἰμί ἀργύριον ἐγώ ἀναλίσκω εἰμί , οὐ εἰμί ἀρνέομαι , πατήρ . σαφής γάρ οὗτος γε καί ἐγώ τοσοῦτος πρός πᾶς βοάω ὅς καί δοκέω ἐμπομπεύω ὁ πρᾶξις καί ὡς ὑπέρ μέγας τις ἔργον μέγας καί αὐτός φρονέω ἐγκαλέω - πιέζω . πλήν οὖον μέχρι οὗτος δεῖ ἵστημι ὁ Λο - γισμοω οὐδέ ὅς ἀναλίσκω μόνος σκοπέω , ἀλλά καί προστίθημι λογίζομαι , ὑπέρ τίς καί μετά ὅστις ὁ αἴτιος . οὗτος γάρ ἅπας ἔργον , κἀν μικρός εἶπον κἀν μείζων , ἄνθρωπος δοκέω ἐξετάζω οὖον ψιλός αὐτός κατά ἑαυτοῦ θεωρέω , ἀλλά καί ὁ ἀφορμή σκοπός - μένω , ὁ ὁ ἀρχή πρός γένεσις κινέω ἕκαστος .
libanius.declamatio-34 3.25
οἷον ὅδε τὸν δεῖνα κακῶς εἶπεν . οὐ καθυπάγεται τιμωρίᾳ , πρῶτος γὰρ ἤκουσε παρ’ ἐκείνου κακῶς . ἀπέθανε δὲ πάλιν ὅδε πληγεὶς παρὰ τοῦδε . ἄξιά γε τῶν ἔργων παθών , ἐπίβουλος γὰρ ἦν τῆς οἰκίας καὶ τῶν τιμιωτάτων αὐτῷ . τὸν δεῖνα ὁ δῆμος ἀπέκτεινε . καλῶς , προδότης γὰρ ἦν καὶ λαμβάνων κατὰ τῆς πό - λέως . οὕτως ἀπανταχοῦ ἐξετάζοντας συμπαραλαμβάνειν καὶ τὰς αἰτίας προσήκει , μεθ’ ὧν ἕκαστα πέπρακται . καὶ σὺ τοίνυν μεμαθηκὼς ὑπὲρ σοῦ τἀργύριον ἀπιέναι , ὅπως γε ὑγιαίνοις , ἢ μᾶλλον εἰπεῖν , ὅπως τὸ δεύτερον ζῴης , περὶ γὰρ θανάτου καὶ ζωῆς ἐξητάζου , οὐχ ὑγείας καὶ νόσου , σκόπει εἰ μή σοι εἰς δέον ἀναλῶσθαι δοκεῖ .
Lemmas: οἷος ὅδε ὁ Δεῖνα κακῶς εἶπον . οὖον καθυπάγω τιμωρία , πρῶτος γάρ ἀκούω παρά ἐκεῖνος κακῶς . ἀποθνῄσκω δέ πάλιν ὅδε πλήσσω παρά ὅδε . ἄξιος γε ὁ ἔργον πάθος , ἐπίβουλος γάρ εἰμί ὁ οἰκίον καί ὁ τίμιος αὐτός . ὁ Δεῖνα ὁ δῆμος ἀποκτείνω . καλῶς , προδότης γάρ εἰμί καί λαμβάνω κατά ὁ πό - Λέως . οὕτως ἀπαντηχέω ἐξετάζω συμπαραλαμβάνω καί ὁ αἴτιος προσήκω , μετά ὅς ἕκαστος πράσσω . καί σύ τοίνυν μανθάνω ὑπέρ σύ ἀργύριον ἀφίημι , ὅπως γε ὑγιαίνω , ἢ μᾶλλον εἶπον , ὅπως ὁ δύο ζῶ , περί γάρ θάνατος καί ζωή ἐξετάζω , οὐ ὑγεία καί νόσος , σκοπέω εἰμί μή σύ εἰς δήω ἀναλίσκω δοκέω .
libanius.declamatio-34 3.26
26 . εἰ μὲν οὖν ἔχει τις ἄλλην παρ’ ἣν αὐτὸς τίθημι πρόφασιν τῶνδε τῶν ἀναλωμάτων εἰπεῖν , δέον μὴ ταύ - την , ἀλλὰ καὶ μείζω πολλῷ , εἴπερ οἷόν τ’ ἦν , κατα - δίκην ἐπενεγκεῖν · οὐχ εὑρισκομένης δὲ μηδαμῶς αἰτίας παρὰ τὴν εἰρημένην τί τις ἂν τὸν ἀναίτιον αἰτιῷτο ; μάλιστα μὲν οὖν καὶ πολλῶν ἦν δίκαιος τῶν ἐπαίνων ἀπολαύειν ἀνθ’ ὧν ἔδρασα , εἰ δὲ μὴ τούτων , τὸ γοῦν μὴ ἀκούειν κακῶς μηδ’ ἐγκαλεῖσθαι ἔδει προσεῖναι . νυνὶ δὲ σὺ πάντ’ ἀφεὶς ἀποκηρύττεις ἐμὲ καὶ ταῦτα μηδαμόθεν τοῦ δικαίου ὁρμώμενος . οὐ γὰρ ἀσωτίᾳ προσκείμενος οὐδ’ ἡδοναῖς δουλεύων οὐδ’ ὀρέξεις ἀπο - πιμπλὰς ἐμαυτοῦ , οὐ συμπόσιον συγκροτῶν οὐδὲ συν - ἀθροίζων χορὸν μεθυόντων ἐλάττονά σοι τὰ χρήματα ἔδειξα , σώφρων γὰρ περιφανῶς ἐγὼ καὶ τῶν τοιούτω ὅσον πλεῖστον ἀφεστηκώς , εἰς δὲ τὸ σὸν σπεύδων ὅπως ἀνενεγκὼν ῥοπῇ κρείττονι τύχῃς τῆς σωτηρίας .
Lemmas: 26 . εἰμί μέν οὖν ἔχω τις ἄλλος παρά ὅς αὐτός τίθημι πρόφασις ὅδε ὁ ἀνάλωμα εἶπον , δήω μή ταῦ - ὁ , ἀλλά καί μείζων πολύς , εἴπερ οἷος τε εἰμί , κατά - δίκη ἐπιφέρω · οὐ εὑρίσκω δέ μηδαμῶς αἴτιος παρά ὁ εἴρω τίς τις εἄν ὁ ἀναίτιος αἰτιάομαι ; μάλιστα μέν οὖν καί πολύς εἰμί δίκαιος ὁ ἔπαινος ἀπολαύω ἀντί ὅς δράω , εἰμί δέ μή οὗτος , ὁ γοῦν μή ἀκούω κακῶς μηδέ ἐγκαλέω ἐσθίω πρόσειμι . νυνί δέ σύ πᾶς ἀφίημι ἀποκηρύσσω ἐγώ καί οὗτος μηδαμόθεν ὁ Δίκαιος ὁρμάω . οὖον γάρ ἀσωτία πρόσκειμαι οὐδέ ἡδονή δουλεύω οὐδέ ὄρεξις ἀπος - πίμπλημι ἐμαυτοῦ , οὖον συμπόσιον συγκροτέω οὐδέ σῦς - ἀθροίζω χορός μεθύω ἐλαχύς σύ ὁ χρῆμα δείκνυμι , σώφρων γάρ περιφανής ἐγώ καί ὁ τοιοῦτος ὅσος πλεῖστος ἀφίστημι , εἰς δέ ὁ σός σπεύδω ὅπως ἀναφέρω ῥοπή ἀγαθός τυγχάνω ὁ σωτηρία .
libanius.declamatio-34 3.27
27 . εἶτα μετὰ τῶν κακούργων ἡγήσῃ τὸν οὕτως ἐν τοῖς καλοῖς διαπρέψαντα ; καὶ πῶς οὐ ποιῶν δόξεις ταὐτὸν τοῖς , ἀλλ’ οὐκ ἔχω τίσιν εἰπεῖν πλὴν τοῖς ὑπ’ ἀναισθησίας καὶ ἀδικίαν καὶ δικαιοσύνην κολάζουσι καὶ σωφροσύνην ἀπ·οστρεφομένοις καὶ ἀκρασίαν καὶ τὴν αὐτὴν οὐ περὶ τῶν αὐτῶν ἔχουσι δόξαν ; εἰ δ’ ἄσεμνος ὁ λόγος καὶ ἥκιστα προσήκων εἰρῆσθαι πρὸς σέ , κἀγὼ μὲν ὁμολογῶ , πλὴν σαυτῷ μέμφεσθαι καὶ τοῖς σοῖς ἔργοις νόμιζε δεῖν , ἅ γε καὶ τοὺς ἐμοὺς λό - γους εὑρίσκεται . εἰ γὰρ μὴ τὸν εὐεργέτην κακῶς λέγων ἠξίους τοῖς δυσμενέσιν ἐγκαταλέγειν , οὐκ ἂν παρε - βιάσθην μέχρι τοιούτου προελθεῖν παραδείγματος . τί δέ , κἂν ἐγὼ μὴ λέγω , κἂν ἄλλος τις τῶν ἀπάντων , οὐκ οἴει καὶ τούτους ὀρθῆς γνώμης ὄντας κυρίους σιγῇ καθ’ ἑαυτοὺς παραπλήσια τοῖς εἰρημένοις λογί - ζεσθαι περὶ σοῦ ;
Lemmas: 27 . εἶτα μετά ὁ κακοῦργος ἡγέομαι ὁ οὕτως ἐν ὁ καλός διαπρέπω ; καί πῶς οὖον ποιέω δοκέω αὐτός ὁ , ἀλλά οὐ ἔχω τίσις εἶπον πλήν ὁ ὑπό ἀναισθησία καί ἀδικία καί δικαιοσύνη κολάζω καί σωφροσύνη ἀποστρέφω καί ἀκράτεια καί ὁ αὐτός οὖον περί ὁ αὐτός ἔχω δόξα ; εἰμί δέ ἄσεμνος ὁ λόγος καί ἥκιστος προσήκω εἴρω πρός σός , ἐγώ μέν ὁμολογέω , πλήν σεαυτοῦ μέμφομαι καί ὁ σός ἔργον νομίζω δήω , ὅς γε καί ὁ ἐμός λό - πέλαγος εὑρίσκω . εἰμί γάρ μή ὁ εὐεργέτης κακῶς λέγω ἀξιόω ὁ δυσμενής ἐγκαταλέγω , οὐ εἄν πάρος - βιάζομαι μέχρι τοιοῦτος προέρχομαι παράδειγμα . τίς δέ , κἀν ἐγώ μή λέγω , κἀν ἄλλος τις ὁ ἀπαντάω , οὐ οἴομαι καί οὗτος ὀρθός γνώμη εἰμί κύριος σιγή κατά ἑαυτοῦ παραπλήσιος ὁ εἴρω λογίς - ζω περί σύ ;
libanius.declamatio-34 3.28
βούλει λέγων ἄριστα καὶ πράττων φανῆναι . ἡγείσθω σοι λογισμὸς πρὸ πάντων ἔργων καὶ λόγων , καὶ μέμψεως χώραν δώσεις μηδέποτε μηδενί . ὁποῖον ἐχρῆν κἀν τοῖς λόγοις τούτοις φυλάττειν τοῖς κατ’ ἐμοῦ , πρῶτα μὲν ἀναλογίσασθαι πρὸς ἑαυτόν , ποῦ ποτε τῶν δεινῶν ἦσθα , ἢ μὴ δυνάμενον οἴκοθεν συνιδεῖν , ἐρέσθαι τοὺς ἄλλους καὶ παρ’ αὐτῶν δι - δαχθῆναι ὧς ἐκινδύνευες μηκέτ’ εἶναι , κεῖσθαι μετὰ τῶν ἐν Ἅιδου , ἀπολιπεῖν οὐ μόνον τὰ φίλα ταυτὶ χρή - ματα , ἀλλὰ καὶ εἴ τι χάριεν σὺν αὐτοῖς τὸν ἀνθρώπι - νον ὁρᾷς ἔχοντα βίον , προσμαθεῖν δὲ καὶ ὅστις ποτ’ ἀνθρώπων ἢ θεῶν ὁ σεσωκὼς ἦν τοῦ τοσούτου κινδύνου , καὶ μεμαθηκότα χάριν εἰδέναι τῆς σωτηρίας τοσοῦτον ἀφιστάμενον δυσμεναίνειν ἐκείνῳ , ὁπόσον δὴ λειπόμεθα καὶ τοὺς εἰς τὴν ζωὴν ἡμῶν ἐπιβουλεύοντας ἐπαινεῖν .
Lemmas: βούλομαι λέγω ἀγαθός καί πράσσω φαίνω . ἡγέομαι σύ λογισμός πρό πᾶς ἔργον καί λόγος , καί μέμψις χώρα δίδωμι μηδέποτε μηδείς . ὁποῖος χρή ἐν ὁ λόγος οὗτος φυλάσσω ὁ κατά ἐγώ , πρῶτος μέν ἀναλογίζομαι πρός ἑαυτοῦ , ποῦ ποτός ὁ δεινός εἰμί , ἢ μή δύναμαι οἴκοθεν συνοράω , ἔρομαι ὁ ἄλλος καί παρά αὐτός Ζεύς - δάκνω ὅς κινδυνεύω μηκέτι εἰμί , κεῖμαι μετά ὁ ἐν Ἅιδου , ἀπολείπω οὖον μόνος ὁ φίλος οὗτος χρή - μάτη , ἀλλά καί εἰμί τίς χάριεν σύν αὐτός ὁ ἀνθρώπιον - νοῦς ὁράω ἔχω βίος , προσμανθάνω δέ καί ὅστις πρός ἄνθρωπος ἢ θεός ὁ σῴζω εἰμί ὁ τοσοῦτος κίνδυνος , καί μανθάνω χάρις οἶδα ὁ σωτηρία τοσοῦτος ἀφίστημι δυσμεναίνω ἐκεῖνος , ὁπόσος δή λείπω καί ὁ εἰς ὁ ζωή ἐγώ ἐπιβουλεύω ἐπαινέω .
libanius.declamatio-34 3.29
Ἀλλ’ ἴσως τὸ μέν σοι μέγεθος τοῦ κινδύ - νου οὐκ ἄγνωστον εἶναι φής , ἀλλὰ σαφῶς οἶδας καὶ τοῦ διδάξοντος οὐ προσδέῃ , ἀμφιβάλλεις δὲ περὶ τῆς σωτηρίας καὶ ὅστις σοι ταύτης ὑπῆρξε παραίτιος . οὐκ αὐτόματός σοι , πάτερ , ἐγένετο οὐδ’ ἔκ τινος τύχης , ὡς ἂν οἰηθείης , ἀλλὰ θεὸς μὲν τὰ πρῶτα ἀντιλαβόμενος ἔσωσε , μετὰ δὲ ταῦτα καὶ ὅσον εἰς ἀνθρώπους ἧκεν , ἐγώ . καὶ τίνι γὰρ ἑτέρῳ ἀντ’ ἐμοῦ τοῦτο προσῆκεν ; ἔσωσα δέ σε , ὥσπερ τοὺς εἰς θάνατον ἀπαγομένους οἱ τῶν ἀνθρώπων φιλανθρωπότεροι , ταλάντου ἐξωνησά - μένος καὶ τὰ σῶστρα καταβαλόμενος τῆς ζωῆς . ἐρρυ - σάμην πολλῇ τῇ σπουδῇ . τί δὲ οὐκ ἔμελλον δοὺς τὰ σά , ὅπου γε κἀκ τῶν ἰδίων ὑπὲρ φίλου κινδυνεύοντος μὴ τοῦτο δρᾶσαι λίαν ἀπάνθρωπον , ὥσπερ αὖ δικαίας γνώ - μης τεκμήριον καὶ ἀνθρωπίνης ὄντως τὸ ταῖς ἀνάγκαις τῶν φίλων ὑπηρετεῖν ; καὶ μὴν οὐκ ἐξ ἴσου πατέρας τε καὶ φίλους τιθέμεθα οὐδὲ τῶν αὐτῶν ἀξιοῦμεν , ἀλλὰ τοῖς μὲν τὰ δέοντα χαριζόμεθα , πατράσι δὲ καὶ κατ’ ἀνάγκην δουλούμεθα τοσούτῳ μᾶλλον πρὸς αὐ - τοὺς βλέποντες , ὅσῳ τὸν τῆς φύσεως δεσμὸν τοῦ κατὰ προαίρεσιν μᾶλλον ἄρρηκτον ἴσμεν καὶ ἰσχυρότερον .
Lemmas: ἀλλά ἴσως ὁ μέν σύ μέγεθος ὁ κινδύ - νόος οὐ ἄγνωστος εἰμί φημί , ἀλλά σαφῶς οἶδα καί ὁ διδάσκω οὖον προσδέω , ἀμφιβάλλω δέ περί ὁ σωτηρία καί ὅστις σύ οὗτος ὑπάρχω παραίτιος . οὐ αὐτόματος σύ , πατήρ , γίγνομαι οὐδέ ἐκ τις τυγχάνω , ὡς εἄν οἴομαι , ἀλλά θεός μέν ὁ πρῶτος ἀντιλαμβάνω σῴζω , μετά δέ οὗτος καί ὅσος εἰς ἄνθρωπος ἵημι , ἐγώ . καί τίς γάρ ἕτερος ἀντί ἐγώ οὗτος προσήκω ; σῴζω δέ σύ , ὥσπερ ὁ εἰς θάνατος ἀπάγω ὁ ὁ ἄνθρωπος φιλάνθρωπος , τάλαντον ἐξωνέω - μένος καί ὁ σῶστρα καταβάλλω ὁ ζωή . ῥέω - Σάμη πολύς ὁ σπουδή . τίς δέ οὐ μέλλω δίδωμι ὁ σός , ὅπου γε ἐκ ὁ ἴδιος ὑπέρ φίλος κινδυνεύω μή οὗτος δράω λίαν ἀπάνθρωπος , ὥσπερ αὖος Δίκαιος γιγνώσκω - μείς τεκμήριον καί ἀνθρώπινος εἰμί ὁ ὁ ἀνάγκη ὁ Φίλων ὑπηρετέω ; καί μήv οὐ ἐκ ἴσος πατήρ τε καί φίλος τίθημι οὐδέ ὁ αὐτός ἀξιόω , ἀλλά ὁ μέν ὁ δήω χαρίζομαι , πατήρ δέ καί κατά ἀνάγκη δουλόω τοσοῦτος μᾶλλον πρός αὖος - ὁ βλέπω , ὅσος ὁ ὁ φύσις δεσμός ὁ κατά προαίρεσις μᾶλλον ἄρρηκτος οἶδα καί ἰσχυρός .
libanius.declamatio-34 3.30
30 . καὶ τί δὴ λέγω τοῦτο ὡς μέγα τι καὶ σφόδρα ὂν πρὸς ἡμῶν τὸ δεῖν φίλους ὄντας πάντα τρόπον ὑπὲρ φίλων πονεῖν , ὅταν καὶ μυρίους ἄν τις καταλέγειν ἔχῃ καὶ ὡς παράδειγμα φέρειν τῷ λόγῳ πλειστάκις ἐκ τῶν οἴκοθεν χρημάτων αἰχμαλώτους πριαμένους , κατα - δίκους πριαμένους καὶ ἄλλως κτείνεσθαι μέλλοντας , τοὺς μὲν φιλανθρωπίας ἕνεκα καὶ τοῦ μὴ δεῖν ἀνθρώ - πους ὄντας ἄνθρωπον παριδεῖν ἀπολλύμενον , κἂν μὴ προσήκων ᾖ γένει , κἂν ἐξ ἐσχάτων βαρβάρων , τοῦτο δὲ μόνον ἄνθρωπος , τοὺς δὲ καὶ φιλοτιμίας ἕνεκεν , ἀμφοτέρους δὲ πάντως τοῦ περὶ ἐλάττονος ἅπαντα πλοῦτον ἡγεῖσθαι τῆς ἀνθρώπων ζωῆς ;
Lemmas: 30 . καί τίς δή λέγω οὗτος ὡς μέγας τίς καί σφόδρα εἰμί πρός ἐγώ ὁ δήω φίλος εἰμί πᾶς τρόπος ὑπέρ Φίλων πονέω , ὅταν καί μυρίος ἄν τις καταλέγω ἔχω καί ὡς παράδειγμα φέρω ὁ λόγος πλειστάκις ἐκ ὁ οἴκοθεν χρῆμα αἰχμάλωτος πρίαμαι , κατά - δικός πρίαμαι καί ἄλλως κτείνω μέλλω , ὁ μέν φιλανθρωπία ἕνεκα καί ὁ μή δήω ἀνθρώ - πούς εἰμί ἄνθρωπος παρεῖδον ἀπόλλυμι , κἀν μή προσήκω εἰμί γένος , κἀν ἐκ ἔσχατος βάρβαρος , οὗτος δέ μόνος ἄνθρωπος , ὁ δέ καί φιλοτιμία ἕνεκα , ἀμφότερος δέ πάντως ὁ περί μικρός ἅπας πλοῦτος ἡγέομαι ὁ ἄνθρωπος ζωή ;
libanius.declamatio-34 3.31
τοῦτον τοίνυν τὸν τρόπον τῶν ἀνθρωπίνων πάντων ἐχόντων καὶ μεγάλου τοῦ τῆς φιλανθρωπίας νόμου κηρυττο - μένου ἀπανταχοῦ ἔδει μόνους ἀνυποτάκτους εἶναι ἡμᾶς καὶ τὰ μὲν χρήματα περιέπειν , σοῦ δ’ ἀμελεῖν οὑτωσὶ φερομένου ; καὶ τίς ἄν με τῶν μικρῶν ἢ τῶν μειζόνων συγγνώμης ἠξίωσε , μᾶλλον δέ , τίς ἂν ἀπέστη τοῦ μὴ κακῶς λέγειν τὸν προδότην τοῦ γένους , τὸν ἀγνώμονα , τὸν τῆς φύσεως ἀλιτήριον , ὅς κινδυ - νεύοντος τοῦ πατρὸς καὶ ἀργυρίου συχνοῦ οἴ - κοι κειμένου δέον πάντα προιέναι ὑπὲρ τῆς ζωῆς , ὁ δὲ οὐδ’ οἶα κἂν οἶ δυσμενέστατοι ἔδρα - σεν , οὐκ ἐπεστράφη νοσοῦντος , οὐκ ἐπεκού - ρησεν ἐκ τῶν δυνατῶν , οὐδὲν συνόλως ὑπὲρ τῆς ἐκείνου σωτηρίας ἐπραγματεύσατο ;
Lemmas: οὗτος τοίνυν ὁ τρόπος ὁ ἀνθρώπινος πᾶς ἔχω καί μέγας ὁ ὁ φιλανθρωπία νόμος κηρύσσω - μένω ἀπαντηχέω ἐσθίω μόνος ἀνυπότακτος εἰμί ἐγώ καί ὁ μέν χρῆμα περιέπω , σύ δέ ἀμελέω οὑτωσί φέρω ; καί τίς ἄν ἐγώ ὁ μικρός ἢ ὁ μείζων συγγνώμη ἀξιόω , μᾶλλον δέ , τίς εἄν ἀφίστημι ὁ μή κακῶς λέγω ὁ προδότης ὁ γένος , ὁ ἀγνώμων , ὁ ὁ φύσις ἀλιτήριος , ὅς κινδυ - νεύω ὁ πατήρ καί ἀργύριον συχνός οἶς - κέω κεῖμαι δήω πᾶς προίημι ὑπέρ ὁ ζωή , ὁ δέ οὐδέ οἶος κἀν οἶς δυσμενής δράω - Σεν , οὐ ἐπιστρέφω νοσέω , οὐ πέκω - Ῥῆσος ἐκ ὁ δυνατός , οὐδείς σύνολος ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος σωτηρία πραγματεύομαι ;
libanius.declamatio-34 3.32
32 . Πῶς δὲ οὐχὶ σὺ πρὸ τῶν ἄλλων ἐπήνεγκάς μοι τὰ χαλεπώτατα ; εἰ γὰρ νυνὶ σωθεὶς δι’ ἐμοῦ , λε - γέσθω γάρ , οὐκ ἀνίης αἰτιώμενος καὶ τοῖς ἐπιβούλοις συντάττων , τί ἂν ἔδρας μὴ τοιαύτην γνοὺς εἰσενη - νεγμένην τὴν προθυμίαν ; ἐπῄνεις ; οὐκ ἔνι δέχεσθαι τὸν λόγον ὡς ἀληθῆ . ἢ πῶς ἂν τὸν περιφρονητήν ; οὐ γὰρ ἔχει φύσιν τὸ πρᾶγμα οὐδ’ ἄν τῳ δόξει ποτὲ πιστὸν εἶναι , ἐπειδήπερ ὀλιγωρία καὶ περιφρόνησις λύπην μὲν γεννᾶν καὶ θυμὸν ἐξάπτειν πεφύκασιν , οὐχὶ δὲ πρὸς ἀγάπην οὐδὲ πρὸς ἔπαινον τοῦ κατωλι - γωρηκότος διερεθίζειν , καὶ ὅσῳ θατέρῳ τῶν ἐναν - τίων εἰς τὸ εἶναι συμβάλλειν ἴσμεν , τοσούτῳ καὶ θα - τέρῳ εἰς τὸ μὴ εἶναι γινώσκομεν . οἷον τί δὴ λέγω ; φίλος ἔστι σοι . περιεφρόνησας ἐκεῖνον καὶ παρεῖδες , ὁ δὲ ᾔσθετο . ἐλυπήθη πρῶτον . εἶτ’ ἐχαλέπηνε καὶ πρὸς ὀργὴν ἀνήφθη . ἀλλ’ οὐ περιεφρόνησας , ἐπεστράφης δὲ πλέον τῆς συνηθείας . ὁ δὲ μᾶλλον ἠγάπησε καὶ τοῖς σοῖς ἐπαίνοις προσέθηκε .
Lemmas: 32 . Πῶς δέ οὐ σύ πρό ὁ ἄλλος ἐπιφέρω ἐγώ ὁ χαλεπός ; εἰμί γάρ νυνί σώζω διά ἐγώ , λεʹ - γίγνομαι γάρ , οὐ ἀνίημι αἰτιάομαι καί ὁ ἐπίβουλος συντάσσω , τίς εἄν δράω μή τοιοῦτος γιγνώσκω εἰσφέρω - νεγμένην ὁ προθυμία ; ἐπαινέω ; οὐ ἐν δέχομαι ὁ λόγος ὡς ἀληθής . ἢ πῶς εἄν ὁ περιφρονητής ; οὖον γάρ ἔχω φύσις ὁ πρᾶγμα οὐδέ ἄν ὁ δοκέω ποτέ πιστόν εἰμί , ἐπεί ὀλιγωρία καί περιφρόνησις λύπη μέν γεννάω καί θυμός ἐξάπτω φύω , οὐ δέ πρός ἀγάπη οὐδέ πρός ἔπαινος ὁ κατωλι - γωρηκοος διερεθίζω , καί ὅσος ἕτερος ὁ ἐναν - τίω εἰς ὁ εἰμί συμβάλλω οἶδα , τοσοῦτος καί ἀνταπόλλυμι - τέρας εἰς ὁ μή εἰμί γιγνώσκω . οἷος τίς δή λέγω ; φίλος εἰμί σύ . περιφρονέω ἐκεῖνος καί παρεῖδον , ὁ δέ αἰσθάνομαι . λυπέω πρῶτος . εἶτα χαλεπαίνω καί πρός ὀργή ἀνάπτω . ἀλλά οὖον περιφρονέω , ἐπιστρέφω δέ πλέω ὁ συνήθεια . ὁ δέ μᾶλλον ἀγαπάω καί ὁ σός ἔπαινος προστίθημι .
libanius.declamatio-34 3.33
διὰ ταῦτα οὐκ ᾤμην ὀλιγωρῆσαι οὐδ’ εἰπεῖν ἐν ἐμαυτῷ · κάμνει καὶ τί τοῦτο καινόν ; καμνέτω . ἄνθρωπός ἐστι καὶ τὸ πάθος ἀνθρώπινον . οἶδε τὴν νόσον τὸ γένος . καὶ οὐ ξένον τοῦτο τῇ φύσει οὐδὲ προσφάτως ἐπιδημῆσαν τῷ βίῳ . οὕτω καὶ τοὐμοῦ πατρὸς ὁ πατὴρ καὶ ὁ ἐκείνου πατὴρ κἀγὼ καὶ πάντες ἄνθρωποι πορευσόμεθα . ἀλλὰ τὰ τοιαῦτα λογί - ζεσθαι παντὶ μᾶλλον οἰηθεὶς πρέπειν ἤπερ ἐμοὶ καὶ ἄμα ἢν τὰ συγγενῆ τῶν ἀλόγων ζώων πρὸς ἄλληλα στοργὴν ἐπιδείκνυται ἡμετέραν νουθεσίαν ὑπειληφὼς καὶ πρὸς τὸ συγγενὲς ἀστοργότερον ἐκείνων διατεθῆ - ναι μὴ ἐνεγκών , ἦ γὰρ ἂν ἦμεν εἰς ὄνειδος τῷ ἀνθρω - πίνῳ φύλῳ παντὶ ὡς καὶ τῶν ἀλόγων αὐτῶν ἀλο - γώτεροι , οὐκ ἀνῆκα οὐδ’ ἐνέδων τῇ προθυμίᾳ τοῦ μὴ πάντα μετιόντα πολλῇ τῇ σπουδῇ πᾶσαν πεῖραν εἰσ - φέρειν ὥστε σε καὶ αὖθις συναριθμεῖσθαι τοῖς ζῶσι κἀν τῷ βίῳ περινοστεῖν . καὶ περινοστεῖς ἐκ τούτου εὖ ἔχων καὶ ἐρρωμένος ὑψοῦ τοῦ κινδύνου γενόμενος .
Lemmas: διά οὗτος οὐ οἴομαι ὀλιγωρέω οὐδέ εἶπον ἐν ἐμαυτοῦ · κάμνω καί τίς οὗτος καινός ; κάμνω . ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ πάθος ἀνθρώπινος . οἶδα ὁ νόσος ὁ γένος . καί οὖον ξένος οὗτος ὁ φύσις οὐδέ πρόσφατος ἐπιδημέω ὁ βίος . οὗτος καί ἐγώ πατήρ ὁ πατήρ καί ὁ ἐκεῖνος πατήρ ἐγώ καί πᾶς ἄνθρωπος πορεύω . ἀλλά ὁ τοιοῦτος λογίς - ζω πᾶς μᾶλλον οἴομαι πρέπω ἤ2 ἐγώ καί ἄμη εἄν ὁ συγγενής ὁ ἄλογος ζῷον πρός ἀλλήλων στοργή ἐπιδείκνυμι ἡμέτερος νουθεσία ὑπολαμβάνω καί πρός ὁ συγγενής ἄστοργος ἐκεῖνος διατίθημι - ναι μή φέρω , εἰμί γάρ εἄν εἰμί εἰς ὄνειδος ὁ ἀνθρω - πίνος φῦλον πᾶς ὡς καί ὁ ἄλογος αὐτός ἀλο - γώτεροι , οὐ ἀνίημι οὐδέ ἐνδίδωμι ὁ προθυμία ὁ μή πᾶς μέτειμι1 πολύς ὁ σπουδή πᾶς πείρω εἰς - φέρω ὥστε σύ καί αὖθις συναριθμέω ὁ ζῶ ἐν ὁ βίος περινοστέω . καί περινοστέω ἐκ οὗτος εὕω ἔχω καί ῥώννυμι ὑψόω ὁ κίνδυνος γίγνομαι .
libanius.declamatio-34 3.34
34 . σὺ δ’ ἀντὶ τούτων πάντων δέον μετὰ τῆς ψυχῆς ἀγαπᾶν χαλεπαίνεις ἐμοὶ καὶ βαρέως διάκεισαι ὡς οὐδ’ ἂν πρός τινα τῶν ἐχθρῶν . καὶ οὐκ ἄν μοι δοκεῖς ὀργίλως οὕτω ποτὲ οὔτε πολεμίῳ προσβλέψαι οὔτε Ιοργόνος ἰδεῖν κεφαλὴν ἀηδῶς , ὡς νῦν ὁρᾷς πρὸς τὸν φίλτατον καὶ ὅτι μὴ θᾶττον μακράν σου καὶ τῆς πό - λεῖος γίνομαι , ἀφόρητον ἡγῇ καὶ θανάτου μακρῷ χαλεπώτερον . καίτοι τότ’ ἐχρῆν δεικνύναι ταύτην τὴν ἰταμότητα , καὶ ἦν ἄν κατὰ λόγον προβαῖνον τὸ πρᾶγμα . πότε δὲ λέγεις ; ὅτε εἰ σὺ μὲν ἔκαμνες , ἐγὼ δὲ οὐκ ἐπεστρεφόμην , ἐκινδύνευες , ἐγὼ δ’ ἐλογιζόμην ὁπόσα μοι αὐτίκα μάλα καταλελείψεται χρήματα , ἐγγὺς ἦσθα θανάτου , ἐγὼ δὲ ἀφροντίστως παρέτρεχον οὐδὲν οὐ - δαμῶς τῆς ὀφειλομένης εὐνοίας παρέχων τεκμήριον · νῦν δὲ οὐδαμῶς , εἴπερ οἶδας εὐεργεσίαν καὶ κακουρ - γίαν τιθέναι χωρὶς καὶ τἀναντία μὴ λέγειν εἷναι ταυ - τόν , ἀμέλειαν καὶ σπουδήν , περιφρόνησιν καὶ φρον - τίδα , καὶ ὅλως εἰπεῖν κακίαν καὶ ἀρετήν , ἀλλ’ ἀνὰ μέ - ρος τὸν ἴδιον ἀπονέμεις ἑκάστῳ λόγον , ὥσπερ δήπου καὶ πάντας ἀνθρώπους οἶς καὶ ὁποσονοῦν μέτεστι γνώμης ὀρθῆς ἴσμεν ποιοῦντας περὶ τῶν πλεῖστον διεστηκότων ἀλλήλων πραγμάτων πλεῖστον διεστηκυίας καὶ τὰς γνώμας αὐτοὺς ἔχοντας .
Lemmas: 34 . σύ δέ ἀντί οὗτος πᾶς δήω μετά ὁ Ψυχή ἀγαπάω χαλεπαίνω ἐγώ καί βαρύς διάκειμαι ὡς οὐδέ εἄν πρός τις ὁ ἐχθρός . καί οὐ ἄν ἐγώ δοκέω ὀργίλως οὗτος ποτέ οὔτε πολέμιος προσβλέπω οὔτε Ιοργόνος ὁράω κεφαλή ἀηδής , ὡς νῦν ὁράω πρός ὁ φίλος καί ὅτι μή ταχύς μακρός σύ καί ὁ πό - λεῖος γίγνομαι , ἀφόρητος ἡγέομαι καί θάνατος μακρός χαλεπός . καίτοι τότε χρή δείκνυμι οὗτος ὁ ἰταμότης , καί εἰμί ἄν κατά λόγος προβαίνω ὁ πρᾶγμα . πότε δέ λέγω ; ὅτε εἰμί σύ μέν κάμνω , ἐγώ δέ οὐ ἐπιστρέφω , κινδυνεύω , ἐγώ δέ λογίζομαι ὁπόσος ἐγώ αὐτίκα μάλα καταλείπω χρῆμα , ἐγγύς εἰμί θάνατος , ἐγώ δέ ἀφρόντιστος παρατρέχω οὐδείς οὖον - δαμόος ὁ ὀφείλω εὔνοια παρέχω τεκμήριον · νῦν δέ οὐδαμῶς , εἴπερ οἶδα εὐεργεσία καί κακός - Γιάν τίθημι Χωρὶς καί τἀναντία μή λέγω ἵημι ταυ - ὁ , ἀμέλεια καί σπουδή , περιφρόνησις καί φρον - τίς , καί ὅλως εἶπον κακία καί ἀρετή , ἀλλά ἀνά ἐγώ - ρος ὁ ἴδιος ἀπονέμω ἕκαστος λόγος , ὥσπερ δήπου καί πᾶς ἄνθρωπος οἶς καί ὁπόσος μέτειμι γνώμη ὀρθός οἶδα ποιέω περί ὁ πλεῖστος διίστημι ἀλλήλων πρᾶγμα πλεῖστος διίστημι καί ὁ γνώμη αὐτός ἔχω .
libanius.declamatio-34 3.35
35 . Εἶτ’ ἐρεῖς αὖθις ὧς εἰς χρήματα ἐξημίωκα καὶ μικρὸν ἐκ μεγάλου τὸν σὸν πλοῦτον πεποίηκα ; ἀλλ’ ἐρήσομαί σε , καὶ ὅπως μοι μὴ καὶ δεύτερον χαλεπαίνῃς βαρέως τὸν λόγον δεχόμενος . ὃ γοῦν ἐρήσο - μαι , τί διανοούμενος καὶ τί μετιὼν ὑφειλόμην τοῦ πλούτου καὶ τὴν ζημίαν ἐπήνεγκα ; εἰπέ , ὦ πρὸς θεοῦ , εἰ δὲ μή , ἕτερος ἀντὶ σοῦ κληρονομείτω τοῦ λόγου , τί ὅλως δρῶν τῶν ἀπηγορευμένων εἰς ἔλαττον τὰ σὰ περιέστησα ; ἵππους ὠνού - μενος , ἱπποτροφίᾳ προσκείμενος , ἀσωτεύων , κωμάζων , παρασίτους τρέφων , κόλακας ἐπαγό - μενος ; ἀλλ’ οὐδεὶς ἀποκρίνεται . ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸς ποιήσομαι τὸν ἀπόλογον , ὦ πάτερ , καὶ μάλα γε ἀληθῆ . οὐδὲν ἄλλο γε κατὰ νοῦν στρέφων οὐδὲ πραγματευό - μενος ἢ ὅπως δεσπότης εἴης καὶ αὖθις τῶν σῶν καὶ τὴν Κυρείαν ἔχοις , ὡς κὰν τοῖς ἄνω καιροῖς .
Lemmas: 35 . εἶτα εἴρω αὖθις ὅς εἰς χρῆμα ἐξημίωκα καί μικρός ἐκ μέγας ὁ σός πλοῦτος ποιέω ; ἀλλά ἔρομαι σύ , καί ὅπως ἐγώ μή καί δύο χαλεπαίνω βαρύς ὁ λόγος δέχομαι . ὅς γοῦν ρήσος - μής , τίς διανοέομαι καί τίς μέτειμι1 ὑφαιρέω ὁ πλοῦτος καί ὁ ζημία ἐπιφέρω ; εἶπον , εἰμί πρός θεός , εἰμί δέ μή , ἕτερος ἀντί σύ κληρονομέω ὁ λόγος , τίς ὅλως δράω ὁ ἀπαγορεύω εἰς μικρός ὁ σός περιίστημι ; ἵππος ὠνέομαι - μένος , ἱπποτροφία πρόσκειμαι , ἀσωτεύω , Κωμάζων , παράσιτος τρέφω , κόλαξ πάγος - μένος ; ἀλλά οὐδείς ἀποκρίνω . ἐγώ δέ καί αὐτός ποιέω ὁ ἀπόλογος , εἰμί πατήρ , καί μάλα γε ἀληθής . οὐδείς ἄλλος γε κατά νόος στρέφω οὐδέ πραγματεύομαι - μένος ἢ ὅπως δεσπότης εἰμί καί αὖθις ὁ σός καί ὁ κυριεία ἔχω , ὡς κάν ὁ ἄνω καιρός .
libanius.declamatio-34 3.36
ταῦτα ἔστιν ὑπὲρ ὧν εὐξάμην καὶ τὸ τάλαντον ἀφιέρωσα , οὐχ ὧς ἐπάξων ζημίαν , ἀλλ’ ὡς τὸ τελεώτατον ἀπάντων κερ - δῶν προξενήσων οὐδ’ ὡς λυπήσων σὲ τὸν πατέρα , ἀλλ’ ὧς μεγίστης αἴτιος εὐφροσύνης ὑπάρξων , εἴπερ τὸ ὑγιῶς ζῆν μέγιστον εἰς εὐφροσύνης ὑπόθεσιν . ἢ τίς ἄν σε , πάτερ , ἐπὶ τούτῳ δυσχερᾶναι ᾠήθη καὶ τοσ - οῦτον ὡς καὶ παρ’ ἐμοῦ δίκην ἐθέλειν λαμβάνειν , ᾧ βουλομένῳ σοι τὰ δίκαια δρᾶν οὐκ ἂν εἶχες ῥᾳδίως τὰ εἰκότα εὐχαριστεῖν ;
Lemmas: οὗτος εἰμί ὑπέρ ὅς εὔχομαι καί ὁ τάλαντον ἀφιερόω , οὐ ὅς ἐπάγω ζημία , ἀλλά ὡς ὁ τέλειος ἀπαντάω Κερ - δήω προξενέω οὐδέ ὡς λυπέω σύ ὁ πατήρ , ἀλλά ὅς μέγας αἴτιος Εὐφρόσυνος ὑπάρχω , εἴπερ ὁ ὑγιής ζῶ μέγας εἰς Εὐφρόσυνος ὑπόθεσις . ἢ τίς ἄν σύ , πατήρ , ἐπί οὗτος δυσχεραίνω οἴομαι καί ὅς - οὗτος ὡς καί παρά ἐγώ δίκη ἐθέλω λαμβάνω , ὅς βούλομαι σύ ὁ Δίκαιος δράω οὐ εἄν ἔχω ῥᾳδίως ὁ εἰκός εὐχαριστέω ;
libanius.declamatio-34 3.37
εἰ δὲ μὴ τοσοῦτος ἐκ νό - σου ἢ τοιούτου τινὸς πάθους ἠπειλεῖτό σοι κίνδυνος , πολεμίους δὲ συνέβη λαβόντας ἔκ τινος τύχης , οἶα πολλὰ κατ’ ἀνθρώπους συμβαίνει , εἰς δουλείαν ἀπά - γειν , ἆρ’ οὖν ἠξίους ἐμὲ ἐλεύθερον μὲν περιόντα , χρημάτων δὲ κύριον ὑπάρχοντα καὶ πλοῦτον περιβε - βλημένον μακρὸν μηδὲν ὑπὲρ σοῦ καὶ τῆς σῆς ἐλευθε - ρίας μηδ’ ὀβολὸν προιέναι δέει τοῦ μὴ ἐλαττῶσαι τὰ χρήματα ; οὐκ οἶμαί σε τοιαύτην ἄν ποτε ποιῆσαι ἀξίωσιν εἰς τοιάνδε τὴν τύχην συνελαθέντα , τοὐναντίον γε μὴν καὶ πάσας ἀφιέναι φωνὰς τῆς σῆς ἐλευθερίας γενέσθαι καὶ πάντα ῥήματα δυσωπῆσαι δυνάμενα λέγειν βοῶντα · μνήσθητι , ὢ καλὲ παῖ , πρώτης γεννή - σεως , τῆς εἰς τόδε τὸ φῶς παραγωγῆς , ἀνατροφῆς , σπλάγχνων πατρός , πόνων οὓς ὑπὲρ σοῦ κατε - βαλόμην πολλούς . πρόες τὰ πάντα . τίμησον τὴν φύσιν . καλή σοι φιλοτιμία κἀν τοῖς νῦν οὖσιν ἀνθρώποις κἀν τοῖς μετὰ ταῦτα , ἂν ἀφειδήσας χρημάτων ἀνακομίσῃς σαυτῷ τὸν πατέρα . ἐγώ , παῖ , τὰ κατ’ οἴκους ἐπορισάμην καὶ δι’ ἐμὲ ἀπι - όντα ἀνασωθεὶς ἀνασώσομαι . ἔτι γὰρ πονεῖν δύναμαι καὶ τῆς τέχνης ὡς δεῖ συλλέγειν οὐκ ἐπιλέλησμαι .
Lemmas: εἰμί δέ μή τοσοῦτος ἐκ νόος - σύ ἢ τοιοῦτος τις πάθος ἀπειλέω σύ κίνδυνος , πολέμιος δέ συμβαίνω λαμβάνω ἐκ τις τυγχάνω , οἶος πολύς κατά ἄνθρωπος συμβαίνω , εἰς δουλεία ἄπα - γειν , ἆρα οὖν ἀξιόω ἐγώ ἐλεύθερος μέν περίειμι , χρῆμα δέ κύριος ὑπάρχω καί πλοῦτος περιβαίνω - βάλλω μακρός μηδείς ὑπέρ σύ καί ὁ σός ἐλεύθω - ῥίος μηδέ ὀβολός προίημι δήω ὁ μή ἐλασσόω ὁ χρῆμα ; οὐ οἴομαι σύ τοιοῦτος ἄν ποτός ποιέω ἀξίωσις εἰς τοιόσδε ὁ Τύχη συνελαύνω , ἐναντίος γε μήv καί πᾶς ἀφίημι φωνή ὁ σός ἐλευθερία γίγνομαι καί πᾶς ῥῆμα δυσωπέω δύναμαι λέγω βοῦς · μιμνήσκω , ὦ καλός παῖς , πρῶτος γέννα - σέως , ὁ εἰς ὅδε ὁ φάος παραγωγή , ἀνατροφή , σπλάγχνον πατήρ , πόνος ὅς ὑπέρ σύ κάτω - βάλλω πολύς . προΐημι ὁ πᾶς . τιμάω ὁ φύσις . καλός σύ φιλοτιμία ἐν ὁ νῦν εἰμί ἄνθρωπος ἐν ὁ μετά οὗτος , εἄν ἀφειδέω χρῆμα ἀνακομίζω σεαυτοῦ ὁ πατήρ . ἐγώ , παῖς , ὁ κατά οἶκος πορίζω καί διά ἐγώ ἀπος - εἰμί ἀνασῴζω ἀνασῴζω . ἔτι γάρ πονέω δύναμαι καί ὁ τέχνη ὡς δεῖ συλλέγω οὐ ἐπιλανθάνω .
libanius.declamatio-34 3.38
ταῦτ’ ἂν εἶπες , σαφῶς οἶδα , καὶ ἔτι πλείω ποριμώτερος εἰς λόγους σαυτοῦ ὑπὸ τῆς ἀνάγκης ἀναφανείς . κἂν μὲν πρόθυμον εἶδες ἐλευθε - ροῦν , πρόθυμος καὶ αὐτὸς πᾶν ὅ,τι καλὸν ἐπηύξω γενέσθαι μοι , ἂν δ’ ἀμελοῦντα καὶ πάντα μᾶλλον σκοπούμενον πράττειν ἢ σοί γε προσέχειν , ἐπηράσω δι - καίως καὶ θᾶττον τὰς Ἐριννῦς ᾔτησας ἐπιέναι μοι τιμωρούς . ὅπου δὲ τότε ταῦτ’ ἂν βεβαίως διετέλεις πράττων καὶ λέγων , ἦπου χάριεν ἂν ἦν μὴ ἐν τοῖς ὁμοίοις τὴν αὐτὴν γνώμην τηρεῖν μηδὲ παραπλήσια κρίνειν αἱρεῖσθαι ) ·
Lemmas: αὐτός εἄν εἶπον , σαφῶς οἶδα , καί ἔτι πλείων πόριμος εἰς λόγος σεαυτοῦ ὑπό ὁ ἀνάγκη ἀναφαίνω . κἀν μέν πρόθυμος ὁράω ἐλεύθω - ροῦς , πρόθυμος καί αὐτός πᾶς ὅστις καλός ἐπεύχομαι γίγνομαι ἐγώ , εἄν δέ ἀμελέω καί πᾶς μᾶλλον σκοπέω πράσσω ἢ σύ γε προσέχω , ἐπαράομαι Ζεύς - παῖος καί ταχύς ὁ Ἐριννέυι αἰτέω ἔπειμι ἐγώ τιμωρός . ὅπου δέ τότε αὐτός εἄν βεβαίως διατελέω πράσσω καί λέγω , ἦπου χάριεν εἄν εἰμί μή ἐν ὁ ὅμοιος ὁ αὐτός γνώμη τηρέω μηδέ παραπλήσιος κρίνω αἱρέω ) ·
libanius.declamatio-34 3.39
ὅτι δ’ ὅμοια οἷς ὑπεθέμην τὰ πεπραγμένα , πολλῇ τινι ῥᾳστώνῃ ἐξέσται σκο - πεῖν . καὶ γὰρ σὺ μὲν ᾤχου τὴν ἐπὶ θάνατον , ἐγὼ δὲ περιελειπόμην ἐνταῦθα κτῆσιν ἔχων μυρίαν καὶ χρή - μάτα ὧν τὸν ἀριθμὸν τί δεῖ λέγειν ; εἰδείης ἂν αὐτός . πλὴν οὐκ ἠγάπησα πλοῦτον μὲν ἔχειν καὶ κτήματα τόσα καὶ τόσα , τὸν πατέρα δὲ οὐδαμῶς , ἀλλ’ ἐκεῖνα μὲν προθυμότατα ἀφαιρεθῆναι ὥσπερ καὶ ἄκρων ὀνύ - χων , σοῦ δὲ μηδ’ ἐν ὀνείροις διαζευχθῆναι βούλεσθαι .
Lemmas: ὅτι δέ ὅμοιος ὅς ὑποτίθημι ὁ πράσσω , πολύς τις ῥᾳστώνη ἔξεστι σκο - πεῖν . καί γάρ σύ μέν οἴχομαι ὁ ἐπί θάνατος , ἐγώ δέ περιλείπω ἐνταῦθα κτῆσις ἔχω μυρίος καί χρή - μάτη ὅς ὁ ἀριθμός τίς δεῖ λέγω ; οἶδα εἄν αὐτός . πλήν οὐ ἀγαπάω πλοῦτος μέν ἔχω καί κτῆμα τόσος καί τόσος , ὁ πατήρ δέ οὐδαμῶς , ἀλλά ἐκεῖνος μέν πρόθυμος ἀφαιρέω ὥσπερ καί ἄκρος ὀνύ - χόω , σύ δέ μηδέ ἐν ὄνειρος διαζεύγνυμαι βούλομαι .
libanius.declamatio-34 3.40
40 . καὶ τί τοῦτο λέγω ὧς λίαν θαυμάσιον , ὅπου γε δεῆσαν καὶ τὴν ζωὴν ὑπὲρ σοῦ οὐκ ἂν ἀπέσχον τοῦ μὴ τάχιστα δοῦναι , μόνον εἰ σῶς αὐτὸς ἀντ’ ἐμοῦ ἔμελλες περιεῖναι τῷ βίῳ ; ὅθεν καὶ μή μοι χρήματα λογίζου , μὴ περιουσίαν , μὴ κτῆσιν ἄλλην καὶ κέρδη παντοῖα καὶ ἡδονὰς ἐντεῦθεν γεγενημένας . ἀπόχρη μοι συνὼν ὁ πατὴρ ἀντὶ πάντων . μεθ’ οὗ κἂν δυστυχῶ κἂν ἐσχάτως ταλαιπωρῶ , οὐ μακρὰν εἶναι τῶν εὐδαι - μονούντων δοκῶ , ὥσπερ αὖ ἀπωρφανισμένος ἐκείνου οὐ πολὺ τῶν ἀθλίως ἐχόντων διίστασθαι , κἂν τοὺς Λυδῶν κἂν τοὺς ἀπάντων ἀνθρώπων πλουτῶ θησαυ - ρούς . οὕτως ἐγὼ τιμᾶν οἶδα γονεῖς καὶ χρῆμα τοῖς τέκνοις ἥγημαι τούτους πάντων εἶναι χρημάτων ὀφεῖ - λον ἐξῃρημένον .
Lemmas: 40 . καί τίς οὗτος λέγω ὅς λίαν θαυμάσιος , ὅπου γε δήω καί ὁ ζωή ὑπέρ σύ οὐ εἄν ἀπέχω ὁ μή ταχύς δίδωμι , μόνος εἰμί σῶς αὐτός ἀντί ἐγώ μέλλω περίειμι ὁ βίος ; ὅθεν καί μή ἐγώ χρῆμα λογίζομαι , μή περιουσία , μή κτῆσις ἄλλος καί κέρδος παντοῖος καί ἡδονά ἐντεῦθεν γίγνομαι . ἀποχράω ἐγώ σύνειμι ὁ πατήρ ἀντί πᾶς . μετά ὅς κἀν δυστυχέω κἀν ἔσχατος ταλαιπωρέω , οὖον μακράν εἰμί ὁ ὕδης - μονόω δοκέω , ὥσπερ αὖος ἀπορφανίζω ἐκεῖνος οὖον πολύς ὁ ἄθλιος ἔχω διίστημι , κἀν ὁ Λυδός κἀν ὁ ἀπαντάω ἄνθρωπος πλουτέω θησαυ - ῥόος . οὕτως ἐγώ τιμάω οἶδα γονεύς καί χρῆμα ὁ τέκνον ἡγέομαι οὗτος πᾶς εἰμί χρῆμα ὄφις - λος ἐξαιρέω .