ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-31 1
ἔχετε , ὦ βουλή , τὰς πεντακοσίας δραχμάς , τὸν θαυμαστὸν θησαυρόν , καὶ τόσ’ αὐτ’ ἃς ἑτέρας ἀπὸ τῆς προτέρας οὐσίας τῆς ἐμῆς τοῦ δυστυχοῦς . προσ - αφέλεσθε δή τι καὶ τρίτον , εἰ βούλεσθε , τὴν ἐμὴν ψυχὴν μικροῦ μοι μεταδόντες κωνείου . δεῖ γὰρ ὑμᾶς μὲν καὶ χαίρειν καὶ ζῆν ἐθέλειν ἔχοντας τὰ ἀλλότρια , τὸν δὲ ἠναγκασμένον διδόναι τοσαύτας δραχμὰς ἐμὲ τὰς μὲν ἄρτι κτησάμενον , τὰς δὲ πάλαι τελευτᾶν . τί γὰρ δεῖ ζῆν ἄνθρωπον νοῦν ἔχοντα τοσούτου τῆς οἰ - κίας ἐξεληλυθότος ἀργυρίου ;
Lemmas: ἔχω , ὦ βουλή , ὁ πεντακόσιοι δραχμή , ὁ θαυμαστός θησαυρός , καί τόσος αὐτω ὅς ἕτερος ἀπό ὁ πρότερος οὐσία ὁ ἐμός ὁ δυστυχής . προς - ἀφαιρέω δή τίς καί τρίτος , εἰμί βούλομαι , ὁ ἐμός ψυχή μικρός ἐγώ μεταδίδωμι κώνειον . δέω γάρ σύ μέν καί χαίρω καί ζάω ἐθέλω ἔχω ὁ ἀλλότριος , ὁ δέ ἀναγκάζω δίδωμι τοσοῦτος δραχμή ἐγώ ὁ μέν ἄρτι κτάομαι , ὁ δέ πάλαι τελευτάω . τίς γάρ δέω ζάω ἄνθρωπος νόος ἔχω τοσοῦτος ὁ ὅς - κία ἐξέρχομαι Ἀργύριος ;
libanius.declamatio-31 2
μικροῦ μὲν οὖν ἔτι τῶν χρημάτων Ι ἀριθμουμένων λειποψυχήσας ἀπέ - θανον , καὶ ἔδει γε οὕτω τοῦτο γενέσθαι καὶ πρὶν ἰδεῖν με τἀργύριον εἰς ὑμᾶς ἐλθὸν ἀπὸ τῶν πρώτων δραχμῶν κατ’ ἐνεχθέντα κεῖσθαι · ἐπεὶ δ’ οὐκ οἶδ’ ὅπως τοσοῦτον ἤνεγκα κακὸν καὶ οὐδὲ τοῦτο κεκέρδακα ὁ πάντα ἐγὼ ζημιούμενος , ὃ μὴ συνέβη τότε γενέσθω νῦν .
Lemmas: μικρός μέν οὖν ἔτι ὁ χρῆμα Ι ἀριθμέω λειποψυχέω ἀπό - θνῄσκω , καί δέω γε οὕτως οὗτος γίγνομαι καί πρίν ὁράω ἐγώ ἀργύριον εἰς σύ ἔρχομαι ἀπό ὁ πρῶτος δραχμή κατά φέρω κεῖμαι · ἐπεί δέ οὐ οἶδα ὅπως τοσοῦτος φέρω κακός καί οὐδέ οὗτος κερδαίνω ὁ πᾶς ἐγώ ζημιόω , ὁ μή συμβαίνω τότε γίγνομαι νῦν .
libanius.declamatio-31 3
καὶ οὗ τὸν οἶκον ἐσθίετε , τούτῳ δότε μικράν χάριν φάρμακον ὀλίγον μεγάλων κακῶν ἀπαλλαγήν , ἢ πάντων δεινότατον πράξετε τοῦτον ζῆν καταναγκάζοντες , ᾧ δι’ ὧν ἀφείλεσθε χρημάτων ἀφόρητον κατεστήσατε τὴν ζωήν . ἔστι μὲν οὖν μοι ἀνιαρὸν καὶ τὸ θανάτῳ τῆς λοιπῆς οὐσίας ἀποστερεῖσθαι καὶ ἐμὲ μὲν σήπεσθαι κατορωρυγμένον , τὰ δὲ ὑπ’ ἐμοῦ συνειλεγμένα μετὰ πολλῶν ἱδρώτων ἐν ἄλλων εἶναι χερσίν · ἀλλ’ εἰ μὲν οἶόν τε ἦν λῦσαι τὴν συμφορὰν καὶ πάλιν εἰσενεγκεῖν οἴκαδε τὰς χιλίας , οὐκ ἂν ταῦτα ἔλεγον ἅπερ νῦν οὐδὲ ἠπειγόμην πρὸς θάνατον · ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἔστι μοι τοῦτο ἐλπίσαι , τίς γὰρ ἂν λαβὼν ἀποδοίη ῥᾳδίως ἐξὸν ἔχειν ; ἧττον ἡγοῦμαι κακὸν ἀποθανόντα μηδὲν ἐπαισθάνεσθαι τῶν ὕστερον ἢ ζῶντα τήκεσθαι τῇ λύ - πη τῶν ὁρωμένων κακῶν . 4 . Ὡς τοίνυν ταύτην εἰκότως φέρω κατ’ ἐμαυτοῦ τὴν ψῆφον , μᾶλλον δὲ ἕπομαι τῇ τύχῃ ταύτην ἐνεγ - κούσῃ κατ’ ἐμοῦ , πειράσομαι διδάσκειν ὑμᾶς . ἀλλ’ ὅπως μὴ γέλωτα ποιήσησθε τὴν ἐμὴν δυστυχίαν μηδ’ , ἂν οἱ σκώπτειν οὗτοι εἰωθότες ῥήτορες τὸ αὐτὸ καὶ νῦν ποιῶσιν , ἀνάσχησθε . δεινὸν γὰρ ἕτερον μὲν στέ - νειν , ἑτέρῳ δὲ τοῦτο ἡδονὴν εἶναι . 5 . Ἐμοὶ πατὴρ ἦν , ὦ βουλή , φειδόμενος καὶ οἰόμε - νος δεῖν τὰ ὄντα πλείω ποιεῖν | οὐ τῷ τὰ τῶν ἄλλων ἁρπάζειν , τῷ δὲ μηδὲν εἰκῆ τῶν αὐτοῦ προΐε - σθαι . τρέφων δέ με ἐν τοῖς αὐτοῖς ἤθεσι παρῄνει λέ - γων · ὦ παῖ , μέχρις ἂν εὐπορῇς , ἀνήρ τε εἶναι τοῖς σαυτοῦ πολίταις δόξεις καὶ γινώσκειν ἅπερ χρὴ καὶ τὰ δέοντα λέγειν , ἡνίκ’ ἄν τι παραινῇς · ἂν δ’ ἀναλώσας λάθῃς , ἡ πενία σου βλάψει τὴν φρόνησιν καὶ οὐδὲ τὰ ἄριστα λέγων ἔξεις ποτὲ τὸν πειθόμενον . κοινὸν γὰρ τοῦτο ἀνθρώπων τοῖς εὐποροῦσι προσέχειν . τῷ γὰρ ἃ βούλονται δύνασθαι καὶ τὸ βέλτιστον ὁρᾶν δοκοῦσι τοῖς ἄλλοις δύνασθαι .
Lemmas: καί ὅς ὁ οἶκος ἐσθίω , οὗτος δίδωμι μικρός χάρις Φάρμακος ὀλίγος μέγας κακός ἀπαλλαγή , ἢ πᾶς δεινός πράσσω οὗτος ζάω καταναγκάζω , ὅς διά ὅς ἀφαιρέω χρῆμα ἀφόρητος καθίστημι ὁ ζωή . εἰμί μέν οὖν ἐγώ ἀνιαρός καί ὁ θάνατος ὁ λοιπός οὐσία ἀποστερέω καί ἐγώ μέν σήπω κατορύσσω , ὁ δέ ὑπό ἐγώ συλλέγω μετά πολύς ἱδρώς ἐν ἄλλος ἔρχομαι χείρ · ἀλλά εἰμί μέν οἶος τε εἰμί λύω ὁ συμφορά καί πάλιν εἰσφέρω οἴκαδε ὁ χίλιοι , οὐ ἄν οὗτος λέγω ὅς νῦν οὐδέ ἐπείγω πρός θάνατος · ἐπεί δέ οὐ εἰμί ἐγώ οὗτος ἐλπίζω , τίς γάρ ἄν λαμβάνω ἀποδίδωμι ῥᾴδιος ἔξεστι ἔχω ; κακός ἡγέομαι κακός ἀποθνῄσκω μηδείς ἐπαισθάνομαι ὁ ὕστερον ἢ ζάω τήκω ὁ λύ - πῇ ὁ ὁράω κακός . 4 . ὡς τοίνυν οὗτος ἔοικα φέρω κατά ἐμαυτοῦ ὁ ψῆφος , μᾶλλον δέ ἕπομαι ὁ τύχη οὗτος φέρω - Κούση κατά ἐγώ , πειράω διδάσκω σύ . ἀλλά ὅπως μή γέλως ποιέω ὁ ἐμός δυστυχία μηδέ , εἄν ὁ σκώπτω οὗτος εἴωθα ῥήτωρ ὁ αὐτός καί νῦν ποιέω , ἀνέχω . δεινός γάρ ἕτερος μέν Στέ - νέος , ἕτερος δέ οὗτος ἡδονή ἔρχομαι . 5 . ἐμός πατήρ εἰμί , ὦ βουλή , φείδομαι καί οἴομαι - ν δεῖ ὁ εἰμί πλείων ποιέω | οὐ ὁ ὁ ὁ ἄλλος ἁρπάζω , ὁ δέ μηδείς εἰκῇ ὁ αὐτός Προϊός - ἕπομαι . τρέφω δέ ἐγώ ἐν ὁ αὐτός ἦθος παραινέω λεʹ - γῆ · ὦ παῖς , μέχρι ἄν εὐπορέω , ἀνήρ τε ἔρχομαι ὁ σεαυτοῦ πολίτης δοκέω καί γινώσκω ὅς χράω καί ὁ δέω λέγω , ἡνίκα ἄν τίς παραινέω · εἄν δέ ἀναλίσκω λανθάνω , ὁ πενία σύ βλάπτω ὁ φρόνησις καί οὐδέ ὁ ἀγαθός λέγω ἔχω ποτέ ὁ πείθω . κοινός γάρ οὗτος ἄνθρωπος ὁ εὐπορέω προσέχω . ὁ γάρ ὅς βούλομαι δύναμαι καί ὁ ἀγαθός ὁράω δοκέω ὁ ἄλλος δύναμαι .
libanius.declamatio-31 6
ἠξίου δέ με καὶ παρὰ τῶν ποιητῶν μαρτυρίας λαμβάνειν τῆς τῶν χρημάτων ἰσχύος , καὶ οὐχ εὕρισκον αὐτὸν ψευδόμενον . μεγάλων γὰρ ὧς ἀληθῶς ἐγκωμίων τὸ πρᾶγμα παρ’ αὐτοῖς τετύχηκεν , οἳ καὶ τῶν θεῶν τὰ ἐκπώματα χρυσᾶ φασιν εἶναι καὶ τοσοῦτον αὐτοῖς ἐν οὐρανῷ κεῖσθαι χρυσίον ὥστε καὶ πόλεις ὅλας εὐδαίμονας ποιεῖν ὑετῷ χρυσίου . πρὸς ταῦτα τοίνυν , ὦ παῖ , βλέπων , ἔλεγεν , ἐπειδὰν παραλάβῃς τὸν κλῆρον , πειρῶ μάλιστα παῖς ἐμὸς εἶναι . τοῦτο δὲ ἐν τῷ κατὰ τὴν γνώμην ἐοικέναι < μοι> ποιήσεις .
Lemmas: ἀξιόω δέ ἐγώ καί παρά ὁ ποιητής μαρτυρία λαμβάνω ὁ ὁ χρῆμα ἰσχύς , καί οὐ εὑρίσκω αὐτός ψεύδω . μέγας γάρ ὅς ἀληθῶς ἐγκώμιον ὁ πρᾶγμα παρά αὐτός τυγχάνω , ὅς καί ὁ θεός ὁ ἔκπωμα χρύσεος φημί ἔρχομαι καί τοσοῦτος αὐτός ἐν οὐρανός κεῖμαι χρυσίον ὥστε καί πόλις ὅλος εὐδαίμων ποιέω ὑετός χρυσίον . πρός οὗτος τοίνυν , ὦ παῖς , βλέπω , λέγω , ἐπειδάν παραλαμβάνω ὁ κλῆρος , πειράω μάλιστα παῖς ἐμός ἔρχομαι . οὗτος δέ ἐν ὁ κατά ὁ γνώμη ἔοικα < οἷ ποιέω .
libanius.declamatio-31 7
μὲν οὖν ἐτελεύτησεν , ὦ βουλή , τὸν βίον πολλὰ τοι - αῦτα εἰπών , ἐγὼ δὲ οὐκ ἠμνημόνουν τῶν λόγων , ἀλλ’ ἦν κληρονόμος ἀκριβῶς τῆς ἐκείνου προαιρέσεως καὶ διῃτώμην τε ᾗπερ ἐκεῖνος καὶ ὅπως τι καθ’ ἡμέραν ἢ μικρὸν ἢ μεῖζον προσθῶ τοῖς οὖσι μάλιστα ἐφρόν - τιζον καὶ γυναῖκά τε ἠγαγόμην πλείω μᾶλλον κεκτη - μένην ἢ καλήν , ᾔδειν γὰρ οὐδεμίαν οὖσαν ἀπὸ τοῦ κάλλους πρόσοδον , ἀλλὰ τὰ χρήματα μὲν τοῦ χρόνου προἰόντος ἐπιδιδόντα , τὴν ὥραν δὲ ἀναλισκομένην ὥσπερ ὑπὸ τῶν ἀσώτων τὴν οὐσίαν , ἴν τε τοῖς γάμοις αὐτοῖς ἑωρᾶτέ με τοῦ πατρὸς μεμνημένον ἀριθμῷ δᾴ - δων , ἀριθμῷ δαιτυμόνων , τῷ μέτρῳ τῆς ἐδωδῆς . τί γὰρ ἔδει πολλοῦ πυρὸς ἀρκοῦντος ἐλάττονος ; τί δὲ εἰς δεῖπνα Ι μέρος τῆς προικὸς οὐκ ὀλίγον δαπανᾶν καὶ τοὺς μὲν ἀποπέμπειν ἐμπεπλησμένους , αὐτὸν δὲ ὕστερον λογιζόμενον ἀλγεῖν ;
Lemmas: μέν οὖν τελευτάω , ὦ βουλή , ὁ βίος πολύς τοι - ἀϋτή λέγω , ἐγώ δέ οὐ ἀμνημονέω ὁ λόγος , ἀλλά εἰμί κληρονόμος ἀκριβῶς ὁ ἐκεῖνος προαίρεσις καί διαιτάω τε ᾗπερ ἐκεῖνος καί ὅπως τίς κατά ἡμέρα ἢ μικρός ἢ μέγας προσθέω ὁ εἰμί μάλιστα Έφρον - τίζω καί γυνή τε ἄγω πλείων μᾶλλον κεκτη - μένω ἢ καλός , Ἠείδω γάρ οὐδείς εἰμί ἀπό ὁ κάλλος πρόσοδος , ἀλλά ὁ χρῆμα μέν ὁ χρόνος προέρχομαι ἐπιδίδωμι , ὁ ὥρα δέ ἀναλίσκω ὥσπερ ὑπό ὁ ἄσωτος ὁ οὐσία , ἔρχομαι τε ὁ γάμος αὐτός ὁράω ἐγώ ὁ πατήρ μιμνήσκω ἀριθμός δᾶ - δήω , ἀριθμός δαιτυμών , ὁ μέτρον ὁ ἐδωδή . τίς γάρ δέω πολύς πυρός ἀρκέω μικρός ; τίς δέ εἰς δεῖπνον Ι μέρος ὁ προίκα οὐ ὀλίγος δαπανάω καί ὁ μέν ἀποπέμπω ἐμπίμπλημι , αὐτός δέ ὕστερον λογίζομαι ἀλγέω ;
libanius.declamatio-31 8
ἐνῆγον δὲ καὶ τὴν γυναῖκα πρὸς τὰ αὐτὰ καὶ τῶν μὲν οἴκοθεν ἔπειθον ἐπιλανθάνεσθαι τρόπων , μιμεῖσθαι δὲ τὰ τοῦ γεγαμη - κότος . ταῦτα δὲ ἦν μέγα ἀγαθὸν νομίζειν ἀργύριον καὶ μήτε περὶ τὰς τρίχας μήτε περὶ τὸ πρόσωπον μήτ’ αὖ περὶ τὰς ἐσθῆτας μηδὲν ποιεῖσθαι μάταιον ἀνά - λωμα . χρυσοφορεῖν δὲ ἐπέτρεπον καὶ ταύτῃ καλλωπί - ζειν καὶ δέρην καὶ χεῖρας καὶ πόδας . τὸ μὲν γὰρ ψιμύθιον , ἔφην , καὶ τὰ τοιαῦτα περιπλύνεται καὶ δεῖ πάλιν ἑτέρου καὶ δαπάνης ἑτέρας , τὰ χρυσία δὲ οἱάπερ ἦν μένει καὶ οὐδὲ τὰ τῶν ἱματίων ταῦτά γε δεῖ πάσχειν οὐδὲ τρίβεσθαι τὰ τούτοις συμβαίνοντα .
Lemmas: ἐνάγω δέ καί ὁ γυνή πρός ὁ αὐτός καί ὁ μέν οἴκοθεν πείθω ἐπιλανθάνω τρόπος , μιμέομαι δέ ὁ ὁ γαμέω - κότος . οὗτος δέ εἰμί μέγας ἀγαθός νομίζω ἀργύριον καί μήτε περί ὁ τρίχα μήτε περί ὁ πρόσωπον μήτε αὖ περί ὁ ἐσθής μηδείς ποιέω μάταιος ἄναξ - λῶμα . χρυσοφορέω δέ ἐπιτρέπω καί οὗτος καλλωπί - ζέω καί δέρη καί χείρ καί πόδι . ὁ μέν γάρ ψιμύθιον , φημί , καί ὁ τοιοῦτος περιπλύνω καί δέω πάλιν ἕτερος καί δαπάνη ἕτερος , ὁ χρυσίον δέ οἶος εἰμί μένω καί οὐδέ ὁ ὁ ἱμάτιον οὗτος γε δέω πάσχω οὐδέ τρίβω ὁ οὗτος συμβαίνω .
libanius.declamatio-31 9
καὶ τὰς θεραπαίνας τὰς αὐτῆς ἐπαίδευον , αἰ μὲν γὰρ τοῦ πατρὸς ὑπ’ ἐκείνου βέλτισται ἐγεγένηντο . πάντως οὖν ἦσαν ἐν ἔργοις συνεχῶς , χειμῶνος μὲν προστιθεμένου ταῖς ἡμέραις μέρους τῆς νυκτὸς οὐ μικροῦ , τοῦ θέρους δὲ οὐδενὸς τῆς ἡμέρας μέρους ὕπνῳ διδομένου . καὶ τὸ πρᾶγμα κοῦφον ἦν τοῖς οἰκέταις τῷ καὶ ἡμᾶς κοινω - νεῖν τῶν πόνων . ταῦτα δὲ ἐφέρομεν ῥᾳδίως τῷ μὴ βαρύνεσθαι κρέασί τε καὶ ποτοῖς καὶ μαγείρων τέχναις . ἤρκει γὰρ τὰ ἀπὸ γῆς καὶ δένδρων , σῦκα , βότρυες , λάχανα , οἶνος ὀλίγ’ ὃς , ὕδωρ πολύ . τὸ δὲ ἀπ’ αὐτῶν γινόμενον ἦν ἀργύριον , καλὸς τῆς ἐγκρατείας μισθός . ἤδη τινὸς τῶν φίλων πέμψαντος ἰχθὺν καὶ ὄρνιν ἥσθην μὲν φαγών , ἦν δὲ τὸ πλέον τῆς ἡδονῆς ἐν τῷ μὴ πριάμενον ἔχειν ἐσθίειν .
Lemmas: καί ὁ θεράπαινα ὁ αὐτηες͂ς παιδεύω , ὁ μέν γάρ ὁ πατήρ ὑπό ἐκεῖνος ἀγαθός γίγνομαι . πάντως οὖν ἥδω ἐν ἔργον συνεχής , χειμών μέν προστίθημι ὁ ἡμέρα μέρος ὁ νύξ οὐ μικρός , ὁ θέρος δέ οὐδείς ὁ ἡμέρα μέρος ὕπνος δίδωμι . καί ὁ πρᾶγμα κοῦφος εἰμί ὁ οἰκέτης ὁ καί ἐγώ κοινός - νέος ὁ πόνος . οὗτος δέ φέρω ῥᾴδιος ὁ μή βαρύνω κρέας τε καί ποτόν καί μάγειρος τέχνη . ἀρκέω γάρ ὁ ἀπό γῆ καί Δένδρος , σῦκον , βότρυς , λάχανον , οἶνος ὀλίγος ὅς , ὕδωρ πολύς . ὁ δέ ἀπό αὐτός γίγνομαι εἰμί ἀργύριον , καλός ὁ ἐγκράτεια μισθός . ἤδη τις ὁ φίλος πέμπω ἰχθύς καί ὄρνις ἥδομαι μέν ἐσθίω , εἰμί δέ ὁ πλείων ὁ ἡδονή ἐν ὁ μή πρίαμαι ἔχω ἐσθίω .
libanius.declamatio-31 10
εἶτ’ ἐπὶ τούτοις ἤκουον κακῶς ὑπὸ τῶν τρυφώντων καὶ κραιπαλώντων καὶ μηδὲ ὀρθοῦσθαι δυναμένων φυλάξαι μὲν ἃ παρέλαβον οὐ βουληθέντων , τοῖς δὲ τὰ αὑτῶν ηὐξηκόσι φθονούντων . καί τις εἶπέ που λέγων · τοῦτον δὲ πλουτεῖν καὶ κεκτῆσθαι τοσαῦτα ; Ι τούτῳ δὲ ἑκάστην ἡμέραν ἀργύριον φέρειν ; τί τὴν πόλιν ἀδικοῦντι , βέλτιστε ; πρόσθες γάρ , εἴπερ ἔχεις . ἀλλ’ οὐκ ἂν ἔχοις . 11 . οὐ γὰρ ἱεροσυλῶν οὐδὲ νεκροὺς ἀδικῶν οὐδὲ τοί - χους ὀρύττων οὐδὲ τὰ κοινὰ κλέπτων οὐδὲ κατὰ τῆς πατρίδος λαμβάνων οὐδ’ ἀπ’ ἄλλου πονηροῦ λήμματος οὐδενὸς ταῦτα ἐφ’ οἷς ῥήγνυσθε ὑμεῖς ἐκτησάμην , ἀλλ’ ὀβολὸν ὀβολῷ προστιθεὶς καὶ δραχμῇ δραχμὴν καὶ ταῖς τοῦ σώματος ἡδοναῖς οὐδαμῶς χαριζόμενος μαίνεσθαι μὲν νομίζων τοὺς κυβεύοντας , μαίνεσθαι δὲ τοὺς ἑταίρας τρέφοντας , μαίνεσθαι δὲ τοὺς ὑπερ - εσθίοντας καὶ οὐ λογιζομένους ὅτι κρεῖττον ἐν βα - λαντίῳ φρουρεῖσθαι τὸ χρυσίον ἢ διὰ τῆς γαστρὸς διεξιὸν ἀπολωλέναι . ἃ πολλάκις ἐγκατέλιπε τῷ σώ - ματι μέγα τι καὶ ἀνίατον κακόν , ταῦτα πολλοὺς ἐξέβαλε τῶν πατρῴων , ταῦτα πτωχοὺς οὐκ ὀλίγους ἔδειξεν , οὓς νόμος ἀφαιρεῖται τὴν παρρησίαν δέον τὰς ψυχάς , ὥσπερ τοὺς τῶν πατρίδων προδότας . καὶ γὰρ οὗτοι τῶν οἰκείων προδόται . 12 . Θαυμαστὸν οὖν εἶναί τῳ φαίνεται χρήματα εἶναί μοι καὶ ἀποπνίγεται ; τί οὐκ ἐμιμήσατο ; καὶ ἦν ἂν τῶν εὐπορούντων μᾶλλον ἢ τῶν λυπουμένων . ὅτ’ ἀπεδήμουν οὗτοι θεασόμενοι τοὺς ἀγῶνας καὶ συνῆγον θεωροὺς ἐπὶ δεῖπνα καὶ ἐδόκουν εἶναι καὶ ἐκαλοῦντο λαμπροί , τότ’ ἐγὼ καθήμενος οἴκοι φακῇ καὶ κρομ - μύοις ἄριστον ἐμέτρησα πολλάκις . εἶθ’ οἱ μὲν ἐπανῄε - ’σαν ἀντ’ ἀργυρίου πολλὴν διήγησιν φέροντες ἀκάρπου πυγμῆς τινος ἢ πάλης , ἐγὼ δὲ ἀντὶ ματαίου θέας εἶχον ὀβολούς .
Lemmas: εἶτα ἐπί οὗτος ἀκούω κακῶς ὑπό ὁ τρυφάω καί κραιπαλάω καί μηδέ ὀρθόω δύναμαι φυλάσσω μέν ὅς παραλαμβάνω οὐ βούλομαι , ὁ δέ ὁ αὐτός αὐξάνω φθονέω . καί τις λέγω ποῦ λέγω · οὗτος δέ πλουτέω καί κτάομαι τοσοῦτος ; Ι οὗτος δέ ἕκαστος ἡμέρα ἀργύριον φέρω ; τίς ὁ πόλις ἀδικέω , ἀγαθός ; προστίθημι γάρ , εἴπερ ἔχω . ἀλλά οὐ ἄν ἔχω . 11 . οὐ γάρ ἱεροσυλέω οὐδέ νεκρός ἀδικέω οὐδέ ὁ - χους ὀρύσσω οὐδέ ὁ κοινός κλέπτω οὐδέ κατά ὁ πατρίς λαμβάνω οὐδέ ἀπό ἄλλος πονηρός λῆμμα οὐδείς οὗτος ἐπί ὅς ῥήγνυμι σύ κτάομαι , ἀλλά ὀβολός ὀβολός προστίθημι καί δραχμή δραχμή καί ὁ ὁ σῶμα ἡδονή οὐδαμῶς χαρίζω μαίνομαι μέν νομίζω ὁ κυβεύω , μαίνομαι δέ ὁ ἑταίρα τρέφω , μαίνομαι δέ ὁ ὑπερ - ἐσθίω καί οὐ λογίζομαι ὅτι ἀγαθός ἐν βον - λαντίῳ φρουρέω ὁ χρυσίον ἢ διά ὁ γαστήρ διεξέρχομαι ἀπόλλυμι . ὅς πολλάκις ἐγκαταλείπω ὁ Σῶς - μάτι μέγας τίς καί ἀνίατος κακός , οὗτος πολύς ἐκβάλλω ὁ πατρῷος , οὗτος πτωχός οὐ ὀλίγος δείκνυμι , ὅς νόμος ἀφαιρέω ὁ παρρησία δέω ὁ ψυχή , ὥσπερ ὁ ὁ πατρίς προδότης . καί γάρ οὗτος ὁ οἰκεῖος προδότης . 12 . θαυμαστός οὖν εἰμί τις φαίνω χρῆμα εἰμί ἐγώ καί ἀποπνίγω ; τίς οὐ μιμέομαι ; καί εἰμί ἄν ὁ εὐπορέω μᾶλλον ἢ ὁ λυπέω . ὅτι ἀποδημέω οὗτος θεάομαι ὁ ἀγών καί συνάγω θεωρός ἐπί δεῖπνον καί δοκέω ἔρχομαι καί καλέω λαμπρός , τότε ἐγώ κάθημαι οἴκοι φακῆ καί κρομ - μύω ἀγαθός μετρέω πολλάκις . εἶτα ὁ μέν ἐπαινέω - σῴζω ἀντί Ἀργύριος πολύς διήγησις φέρω ἄκαρπος πυγμή τις ἢ πάλη , ἐγώ δέ ἀντί μάταιος θέα ἔχω ὀβολός .
libanius.declamatio-31 13
ὅθ’ Ι οὗτοι παρ’ ἡμῖν κόλα - κἀς εἱστίων , τότ’ ἐγὼ μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τῶν παιδίων μόνα ἐδείπνουν ἅ ἐκώλυε μὴ τελευτᾶν . τί δ’ ἄν τις τούτου σωφρονῶν ζητήσειε πλέον ; οὐ γὰρ δὴ τοῖς μὲν ἐκείνως διαιτωμένοις ἐστὶν εἰς γῆρας ἐλθεῖν , τούτοις δὲ ἀνάγκη προαπελθεῖν , ἀλλ’ ὡς ἐπὶ πλεῖστον τούτων μᾶλλον ἢ ἐκείνων τὸ πρὸς γῆρας ἥκειν ἐστίν . 14 . ἔτι τοίνυν οἶ μὲν τἀκ τῶν ἀγρῶν d δίδωσιν ἐνι - αυτὸς μόλις ἐν ἀκαρεῖ χρόνῳ διαρριπτοῦσι , κἂν ἐπαι - νέσῃ τις ἐξαπατῶν , ἀπῆλθε λαβὼν ὁπόσον ἠθέλησεν · ἐγὼ δὲ ἐμαυτὸν πλέον ἢ τοὺς ἀπατεῶνας φιλῶ καὶ ἀξιῶ γε κερδαίνειν οὐκ ἀπὸ τῶν ἄλλων μόνον , ἀλλὰ καὶ ῥόδων ὀλίγων καὶ ἴων καὶ κρίνων . οὐ γὰρ περὶ τὴν ῥῖνα αὐτὰ μαραίνω τὴν ἐμαυτοῦ οὐδ’ ἐπιρρίπτω τραπέζῃ καὶ φιάλαις , ἀλλ’ ἀπολαύω μὲν τῆς εὐωδίας ἣν ἐπὶ τῆς γῆς ἑστῶτα παρέχεται τὰ ἄνθη , κείρας δὲ κελεύω φέρειν εἰς ἀγορὰν γενησόμενά μοι χρήματα , οἱ δ’ ἑ κατ’ ἀπατοῦσιν οἱ ἠλίθιοι ἃ πωλεῖν ἐξῆν .
Lemmas: ὅτι Ι οὗτος παρά ἐγώ κόλα - εἰς ἑστιάω , τότε ἐγώ μετά ὁ γυνή καί ὁ παιδίον μόνος δειπνέω ὅς κωλύω μή τελευτάω . τίς δέ ἄν τις οὗτος σωφρονέω ζητέω πλείων ; οὐ γάρ δή ὁ μέν ἐκεῖνος διαιτάω εἰμί εἰς γῆρας ἔρχομαι , οὗτος δέ ἀνάγκη προαπέρχομαι , ἀλλά ὡς ἐπί πλεῖστος οὗτος μᾶλλον ἢ ἐκεῖνος ὁ πρός γῆρας ἥκω εἰμί . 14 . ἔτι τοίνυν οἶς μέν ἐκ ὁ ἀγρός d δίδωμι ἐνι - αὐτός μόλις ἐν ἀκαρής χρόνος διαρρίπτω , κἀν παῖς - Νέση τις ἐξαπατάω , ἀπέρχομαι λαμβάνω ὁπόσος ἐθέλω · ἐγώ δέ ἐμαυτοῦ πλείων ἢ ὁ ἀπατεών φιλέω καί ἀξιόω γε κερδαίνω οὐ ἀπό ὁ ἄλλος μόνος , ἀλλά καί ῥόδον ὀλίγος καί ἴων καί κρίνον . οὐ γάρ περί ὁ ῥίς αὐτός μαραίνω ὁ ἐμαυτοῦ οὐδέ ἐπιρρίπτω τράπεζα καί φιάλη , ἀλλά ἀπολαύω μέν ὁ εὐωδία ὅς ἐπί ὁ γῆ ἵστημι παρέχω ὁ ἄνθος , κείρω δέ κελεύω φέρω εἰς ἀγορά γίγνομαι ἐγώ χρῆμα , ὁ δέ ἕ κατά ἀπατάω ὁ ἠλίθιος ὅς πωλέω ἔξεστι .
libanius.declamatio-31 15
οἶ μὲν ἄλλοι ζεύγη τρέφουσιν ἵππων ἀδηφαγούντων , ἀφ’ ὧν αὐτοῖς κότινος καὶ μικρὸν ὕστερον λιμός , ἐγὼ δ’ οὐδ’ εἰς ἀγρὸν ἐφ’ ἵππου κομίζομαι , τί γὰρ δεῖ πράγ - ματα ἔχειν μαχόμενον πολλάκις ἑτερογνάθῳ καὶ κυφα - γωγοῦντι καὶ ἀποσειομένῳ τὸν δεσπότην ; ὁ δὲ ἐπὶ τοσούτοις κακοῖς καὶ τρυφᾶν ἀξιοῖ , ἀλλ’ ὁ βέλτιστος ὄνος ἀρκεῖ μοι φέρων αὐτὸν καὶ στρώματα καὶ μετ’ ἐκείνων I παιδίον καὶ τὰ αὑτοῦ πονήσας οὐκ ἀπαιτεῖ κριθὰς οὐδὲ ὀλύρας , ἀλλ’ ἀπέχρησεν ἄχυρα οὐ πολλὰ καὶ πόα που φανεῖσα .
Lemmas: οἶς μέν ἄλλος ζεῦγος τρέφω ἵππος ἀδηφαγέω , ἀπό ὅς αὐτός κότινος καί μικρός ὕστερον λιμός , ἐγώ δέ οὐδέ εἰς ἀγρός ἐπί ἵππος κομίζω , τίς γάρ δέω πράγ - μάτη ἔχω μάχομαι πολλάκις ἑτερόγναθος καί κυφός - γωγοῦντι καί ἀποσείω ὁ δεσπότης ; ὁ δέ ἐπί τοσοῦτος κακός καί τρυφάω ἀξιόω , ἀλλά ὁ ἀγαθός ἀδών ἀρκέω ἐγώ φέρω αὐτός καί στρῶμα καί μετά ἐκεῖνος I παιδίον καί ὁ αὐτός πονέω οὐ ἀπαιτέω κριθή οὐδέ ὄλυρα , ἀλλά ἀποχράω ἄχυρον οὐ πολύς καί πόα ποῦ φαίνω .
libanius.declamatio-31 16
καὶ ἀπέρχομαι τῶν ἀγρῶν οὐ προσαψάμενος οὐκ αἰπολίων , οὐ ποι - μνίων , οὐ συβοσίων οὐδὲ κωλύσας δελφάκιον εἰς ἀκμὴν ἐλθεῖν , ὑμῶν δέ , ὦ πεντακόσιοι , τινὲς ἀντὶ λύκων γίνονται τοῖς βοσκήμασιν εἰς ἀγρὸν ἰόντες καὶ τὰ τῶν λῃστῶν αὐτοὶ σφᾶς αὐτοὺς ἐργάζονται τά τε ἄλλα καὶ ζεύγεσιν ὀρικοῖς πληροῦσι τὰς ἐκεῖ φάτνας . εἶτα λοιδορεῖτε τοὺς ἀγροὺς ὧς οὐδὲν διδόντας ἀφέν - τες ὑμᾶς αὐτοὺς τοὺς οὐκ εἰδότας σώζειν .
Lemmas: καί ἀπέρχομαι ὁ ἀγρός οὐ προσάπτω οὐ αἰπόλιον , οὐ ποῖ - μνίον , οὐ συβόσιον οὐδέ κωλύω δελφάκιον εἰς ἀκμή ἔρχομαι , σύ δέ , ὦ πεντακόσιοι , τις ἀντί λύκος γίγνομαι ὁ βόσκημα εἰς ἀγρός ἔρχομαι καί ὁ ὁ λῃστής αὐτός σφεῖς αὐτός ἐργάζομαι ὁ τε ἄλλος καί ζεῦγος ὀρικός πληρόω ὁ ἐκεῖ φάτνη . εἶτα λοιδορέω ὁ ἀγρός ὅς οὐδείς δίδωμι ἀφίημι - αἱρέω σύ αὐτός ὁ οὐ οἶδα σῴζω .
libanius.declamatio-31 17
Ἐγὼ δὲ οἶδα καὶ τῆς γε περὶ ταῦτα τέχνης τὰ μὲν ἀκηκόατε , τὰ δὲ ἀκούσεσθε . ὁπότε γάρ , ὦ βουλή , γένοιντο εἰσφοραὶ μεγάλων πολέμων ἀναγκαζόντων , κατηρώμην μὲν καὶ τοῖς πολεμίοις καὶ τοῖς ῥήτορσιν οὓς ὠφελοῦσιν οἱ πολέμιοι , τὸ δὲ ἐπιβάλλον εἰσφέρων ἀηδῶς μέν , δεῖ γάρ με τἀληθῆ λέγειν , οὐ μὴν ἔφυγόν γε πώποτε τῶν ὑφ’ ὑμῶν ἐψηφισμένων οὐδέν . τοῦτο δὴ τὸ ἀναλισκόμενον ἐπλήρουν τῷ τῆς εἰωθυίας ἀφαι - ρεῖν τροφῆς οὔσης μὲν οὐ πολλῆς οὐδὲ ἐκείνης , ὅμως δὲ ἐπειρώμην διὰ τῆς γαστρὸς τὸ ἀναλισκόμενον κο - μίζεσθαι μήτ’ αὐτὸς καθ’ ἡμέραν ἐσθίων μήτε τὴν γυναῖκα καὶ τοὺς θεράποντας συγχωρῶν .
Lemmas: ἐγώ δέ οἶδα καί ὁ γε περί οὗτος τέχνη ὁ μέν ἀκούω , ὁ δέ ἀκούω . ὁπότε γάρ , ὦ βουλή , γίγνομαι εἰσφορά μέγας πόλεμος ἀναγκάζω , καταρόω μέν καί ὁ πολέμιος καί ὁ ῥήτωρ ὅς ὠφελέω ὁ πολέμιος , ὁ δέ ἐπιβάλλω εἰσφέρω ἀηδής μέν , δέω γάρ ἐγώ ἀληθής λέγω , οὐ μήν φεύγω γε πώποτε ὁ ὑπό σύ ψηφίζω οὐδείς . οὗτος δή ὁ ἀναλίσκω πληρόω ὁ ὁ εἴωθα ἀφαι - ῥέω τροφή σέω μέν οὐ πολύς οὐδέ ἐκεῖνος , ὅμως δέ πειράω διά ὁ γαστήρ ὁ ἀναλίσκω κ - μιζω μήτε αὐτός κατά ἡμέρα ἐσθίω μήτε ὁ γυνή καί ὁ θεράπων συγχωρέω .
libanius.declamatio-31 18
ἀχθεσθεί - σης δέ ποτε τῆς γυναικὸς ἐπὶ τούτοις καὶ θαυμαζού - σης τὴν πολυτέλειαν τοῦ γείτονος καὶ προσειπούσης μακάριον διὰ τί ; ἔφην . διὰ τὴν ἡδονήν ; πάνυ γε , ἔφησεν . εἶτ’ οἴει τὴν ἡδονήν , ἔφην , ἐκείνην ἐγγὺς εἶναι τῆς ἡμετέρας καὶ οὐχ ὁρᾷς ὡς ἡ μὲν ἐφή - μέρος , ἡ δὲ διηνεκὴς Ι ἀργύριον ἔχοντα ζῆν ;
Lemmas: ἄχθομαι - σός δέ ποτέ ὁ γυνή ἐπί οὗτος καί θαυμάζω - σός ὁ πολυτέλεια ὁ γείτων καί προσεῖπον μακάριος διά τίς ; φημί . διά ὁ ἡδονή ; πάνυ γε , φημί . εἶτα οἴομαι ὁ ἡδονή , φημί , ἐκεῖνος ἐγγύς ἔρχομαι ὁ ἡμέτερος καί οὐ ορώ ὡς ὁ μέν φημί - μέρος , ὁ δέ διηνεκής Ι ἀργύριον ἔχω ζάω ;
libanius.declamatio-31 19
ἐπῄνεσε τὸ ῥητὸν καὶ συνεχώρησε καὶ τοῦτο καὶ ἕτερόν τι πρὸς τούτῳ , τὰς παρ’ ἐμοὶ πλίνθους καὶ τὸν πηλὸν τῶν ἑτέρωθι καὶ λίθων καὶ γραφῶν εἶναι βελτίω . οἱ μὲν γὰρ εἰς ἐκεῖνα βλέποντες πολλά - κις , ἔφην , ὑπὸ τοῖς δανείζουσι κεῖνται καὶ οὐ τέρπονται τούτοις μᾶλλον ἢ ἐκείνους πεφρί - κασιν , ἡμῖν δὲ τὸ χρυσίον ἐν κιβωτίοις κατα - κείμενον τὴν ἐκ τῶν πλίνθων ἀηδίαν ἀφαιρεῖ - ται . ὅσῳ τοίνυν βέλτιον χρυσίῳ ἢ γραφαῖς καὶ λίθοις τέρπεσθαι , τοσούτῳ ἡμεῖς ἐκείνων μᾶλ - λον τερπόμεθα . κατένευσε καὶ πάλιν ἡ γυνὴ καὶ τοῖς ἐμοῖς οὐδὲν ἐμέμφετο τρόποις . 20 . Ἀλλ’ ἐμοί , ὦ ἄνδρες , τοῦτο μόνον δεινὸν ἐφαί - νετο καὶ παγχάλεπον , ὡς ἄλλοις μὲν αὐτομάτως ἐπιρ - ρεῖ τὰ τοῦ πλούτου καλά , ἐμοὶ δὲ τὴν γαστέρα στε - νοῦντι καὶ τὴν γυναῖκα θλίβοντι καὶ τοὺς οἰκέτας λιμῷ ταλαιπωροῦντι . διὰ ταῦτα τοίνυν ἠδημόνουν καὶ ἔστενον οὐκ ὢν εἷς καὶ αὐτὸς ἐκείνων καὶ τὸν ἐμαυ - τοῦ δαίμονα ἐκάκιζον ὧς ῥᾴθυμον προστάτην , εἰ τοῖς μὲν ἄλλοις ἀπόνως ἀφικνεῖται τἀγαθά , ὁ δὲ περιορᾷ με γλίσχρως καὶ μόλις καὶ ταλαιπώρως ἀγείροντα χρυσίον .
Lemmas: ἐπαινέω ὁ ῥητός καί συγχωρέω καί οὗτος καί ἕτερος τίς πρός οὗτος , ὁ παρά ἐγώ πλίνθος καί ὁ πηλός ὁ ἑτέρωθι καί λίθος καί γραφεύς ἔρχομαι ἀγαθός . ὁ μέν γάρ εἰς ἐκεῖνος βλέπω πολύς - κίς , φημί , ὑπό ὁ δανείζω κεῖμαι καί οὐ τέρπω οὗτος μᾶλλον ἢ ἐκεῖνος πεφρί - Κάσι , ἐγώ δέ ὁ χρυσίον ἐν κιβώτιον κατά - κεῖμαι ὁ ἐκ ὁ πλίνθος ἀηδία ἀφαιρέω - ται . ὅσος τοίνυν ἀγαθός χρυσίον ἢ γραφεύς καί λίθος τέρπω , τοσοῦτος ἐγώ ἐκεῖνος μᾶλ - λος τέρπω . κατανεύω καί πάλιν ὁ γυνή καί ὁ ἐμός οὐδείς μέμφομαι τρόπος . 20 . ἀλλά ἐγώ , ὦ ἀνήρ , οὗτος μόνος δεινός φή - Νέτο καί παγχάλεπος , ὡς ἄλλος μέν αὐτόματος ἐπιρ - ρέω ὁ ὁ πλοῦτος καλός , ἐγώ δέ ὁ γαστήρ ΣΤΕ - νοῦς καί ὁ γυνή θλίβω καί ὁ οἰκέτης λιμός ταλαιπωρέω . διά οὗτος τοίνυν ἀδημονέω καί στένω οὐ εἰμί εἷς καί αὐτός ἐκεῖνος καί ὁ μαυ - ὁ δαίμων κακίζω ὅς ῥᾴθυμος προστάτης , εἰμί ὁ μέν ἄλλος ἄπονος ἀφικνέομαι ἀγαθός , ὁ δέ περιοράω ἐγώ γλίσχρος καί μόλις καί ταλαίπωρος ἀγείρω χρυσίον .
libanius.declamatio-31 21
λαβὼν δὴ λιβανωτὸν καὶ στεφάνους αὐτο - φυῶν ἀνθέων ἦλθον εἰς Δῖός Κτησίου καὶ Ἑρμοῦ Κερδῴου καὶ θεραπεύσας οἷς ἔφην , οὐ γὰρ δὴ βοῦν γε οὐδὲ κριὸν οὐδὲ κάπρον ἔθυσα οὐδὲ χρυσίδα ἀν - ἔθηκα φέρων ἀνάξιον νομίζων τῶν θεῶν τηλικαύτης βλάβης αἰτίους καθίστασθαι τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τιμῆς σχήματι φανερῶς λαμβάνειν ἃ τοῖς κλέπτουσιν ὀργιζόμεθα καὶ τὸ πᾶν διδόντας τοσοῦτον ζητεῖν μέρος . 22 . βλέπων τοίνυν εἰς τὰ ἀγάλματα καὶ τοὺς ἐκ θη - σαυρῶν πεπλουτηκότας ἀριθμήσας ηὐχόμην , ἐδεόμην , ἱκέτευον τῶν | ἴσων καὶ αὐτὸς τυχεῖν . ἀπῆλθον ἡγούμενος πεπεικέναι τοὺς θεούς . καὶ πρώτη νὺξ καὶ ὀνείρων ὄψις ἀσαφὴς οὔθ’ ὅλως ἀφεστηκυῖα θησαυρῶν οὔτε διδοῦσα παντελῶς . πάλιν οὖν ἐγὼ περὶ τοὺς βωμοὺς ἅμα λιβανωτῷ , τοῦτο γὰρ ἦν τὸ δεινόν , καὶ ᾔτουν σαφῶς μηνυθῆναι τὸ κέρδος .
Lemmas: λαμβάνω δή λιβανωτός καί στέφανος αὐτός - φυή ἄνθος ἔρχομαι εἰς Δῖος Κτήσιος καί Ἑρμῆς κερδῷος καί θεραπεύω ὅς φημί , οὐ γάρ δή βοῦς γε οὐδέ κριός οὐδέ κάπρος θύω οὐδέ Χρυσίς ἐν - τίθημι φέρω ἀνάξιος νομίζω ὁ θεός τηλικοῦτος βλάβη αἴτιος καθίστημι ὁ ἄνθρωπος καί ἐν τιμή σχῆμα φανερός λαμβάνω ὅς ὁ κλέπτω ὀργίζω καί ὁ πᾶς δίδωμι τοσοῦτος ζητέω μέρος . 22 . βλέπω τοίνυν εἰς ὁ ἄγαλμα καί ὁ ἐκ τίθημι - σαύρα πλουτέω ἀριθμέω εὔχομαι , δέω , ἱκετεύω ὁ | ἴσος καί αὐτός τυγχάνω . ἀπέρχομαι ἡγέομαι πείθω ὁ θεός . καί πρῶτος νύξ καί ὄνειρος ὄψις ἀσαφής οὔτε ὅλος ἀφίστημι θησαυρός οὔτε δίδωμι παντελής . πάλιν οὖν ἐγώ περί ὁ βωμός ἅμα λιβανωτός , οὗτος γάρ εἰμί ὁ δεινός , καί αἰτέω σαφής μηνύω ὁ κέρδος .
libanius.declamatio-31 23
ἡ νὺξ ἡ δευ - τέρα πλέον μέν τι τῆς προτέρας εἶχεν , οὔπω δὲ ἐδί - δου καθαρῶς οὐδὲν οὐδὲ αὕτη . εἵμαρτο γάρ με , ὡς ἔοικε , καὶ τρὶς ἐνεγκεῖν λιβανωτόν . γίνεται δὴ τελεία τις ὄψις καὶ ἐκέλευσεν ὁ φανεὶς θεὸς ἐλθόντα εἰς ἀγρὸν ὀρύττειν χωρίον , εἰπὼν ὅ τι τοῦτο ἦν , ὧς ἐκεῖθέν με κερδανοῦντα . ἐγείρομαι περιχαρὴς καὶ οὐδὲ ὑποδησάμενος εἶπον τοῖς οἰκέταις ἄμας τε καὶ θυλά - κους ὡς πλείστους λαβόντας ἀκολουθεῖν .
Lemmas: ὁ νύξ ὁ δήω - τέρας πλείων μέν τίς ὁ πρότερος ἔχω , οὔπω δέ ἐσθίω - δήω καθαρός οὐδείς οὐδέ οὗτος . μείρομαι γάρ ἐγώ , ὡς ἔοικα , καί τρίς φέρω λιβανωτός . γίγνομαι δή τέλειος τις ὄψις καί κελεύω ὁ φαίνω θεός ἔρχομαι εἰς ἀγρός ὀρύσσω χωρίον , λέγω ὁ τίς οὗτος εἰμί , ὅς ἐκεῖθεν ἐγώ κερδαίνω . ἐγείρω περιχαρής καί οὐδέ ὑποδέω λέγω ὁ οἰκέτης ἄμη τε καί θυλάς - κα ὡς πλεῖστος λαμβάνω ἀκολουθέω .
libanius.declamatio-31 24
ἡγούμην τρέχων . ὧς δὲ ἥκων ἐπέγνων τὸ χωρίον , πρῶτον μὲν αὐτό τε ἐκεῖνο καὶ τὸν πέμψαντα ἐκεῖσε προσεκύνησα δαίμονα , ἔπειτα ὤρυττον προσπεσὼν αὐτός τε ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶ καὶ ταῖς τῶν θεραπόντων . καὶ πολὺς μὲν ὁ πόνος , οὔπω δὲ δῆλον οὐδέν , ἀπειπεῖν δὲ οὐκ ἐνῆν . ἡ γὰρ ἐλπὶς ἐπερρώννυε . καὶ ἐδόκει δεῖν εἰς πᾶν βάθος ἰέναι καὶ εἰδέναι κερδαίνειν .
Lemmas: ἡγέομαι τρέχω . ὅς δέ ἥκω ἐπιγιγνώσκω ὁ χωρίον , πρῶτος μέν αὐτός τε ἐκεῖνος καί ὁ πέμπω ἐκεῖσε προσκυνέω δαίμων , ἔπειτα ὀρύσσω προσπίπτω αὐτός τε ὁ ἐμαυτοῦ χείρ καί ὁ ὁ θεράπων . καί πολύς μέν ὁ πόνος , οὔπω δέ δῆλος οὐδείς , ἀπολέγω δέ οὐ ἔνειμι . ὁ γάρ Ἐλπὶς ἐπιρρώννυμι . καί δοκέω δεῖ εἰς πᾶς βάθος ἔρχομαι καί οἶδα κερδαίνω .
libanius.declamatio-31 25
ὡς δὲ ἦσαν ὀργυιαὶ πολλαὶ τὸ ὀρωρυγμένον , δείκνυταί τι μόλις ἀγγεῖον σμικρὸν κεραμεοῦν . εὐθὺς μὲν ἠθύμησα τῇ σμικρότητι καὶ τὸν κατορύξαντα ἐμεμφόμην , ὅτι μὴ μεῖζον , παρεμυθούμην δ’ οὖν ἐμαυτὸν μεστὸν εἶναι χρυσίου τὸ φαινόμενον πειθόμενος . ὧς δὲ ἀνελόμενος εἶχον ἐν χεροῖν καὶ μέλλειν οὐκ ἠδυνάμην , ἀλλ’ ἐγύ - μνουν τὸ φρουρούμενον , σκεδάννυνται πεντακόσιαι δραχμαί . καὶ τοῦ πολλοῦ πόνου καὶ τῆς μεγάλης ἐλ - πίδος τοῦτο ἦν τὸ πέρας οὐ μὴν ὑπεριδὼν ἀφεὶς ἀπῆλθον , ἀλλ’ ἀνάξιον μὲν ἡγούμην θεοῦ τὸ δῶρον , δῶρον δὲ ὅμως , καὶ λαβὼν φαιδρότερος ᾔειν οἴκαδε . πεντακόσιαι γὰρ Ι ἔξω τόκων προσεγεγένηντό μοι . 26 . καὶ παραγγέλλω δὴ τοῖς οἰκέταις , ὁμολογῶ γάρ , σιγᾶν καὶ μηδὲ πρὸς ἀλλήλους μηδὲν τοιοῦτον λέγειν . τῶν δὲ ἄρα ἦν τις γλώττης ἀκρατὴς καί , ὧς εἰκός , ἐξελάλησεν . ὡς δὲ ᾔσθετό τις τῶν φθονερῶν , ἀγγέλ - λει πρὸς τὴν ἀρχὴν καὶ παραχρῆμα ἐφειστήκει τις συνάγων τὸ πρόσωπον καί , ὠ φίλτατε , φησί , γνώ - ριζε τὸν νόμον καὶ θησαυρὸν εὑρηκώς , ἀκούω γὰρ καὶ ποῦ καὶ ὅπως , κατάβαλε χιλίας .
Lemmas: ὡς δέ ἥδω ὄργυια πολύς ὁ ὀρύσσω , δείκνυμι τίς μόλις ἀγγεῖον μικρός κεραμεοῦς . εὐθύς μέν ἀθυμέω ὁ μικρότης καί ὁ κατορύσσω μέμφομαι , ὅτι μή μέγας , παραμυθέομαι δέ οὖν ἐμαυτοῦ μεστός ἔρχομαι χρυσίον ὁ φαίνω πείθω . ὅς δέ ἀναιρέω ἔχω ἐν χείρ καί μέλλω οὐ δύναμαι , ἀλλά ἐγώ - μνουν ὁ φρουρέω , σκεδάννυμι πεντακόσιοι δραχμή . καί ὁ πολύς πόνος καί ὁ μέγας Ελ - πίθος οὗτος εἰμί ὁ πέρας οὐ μήν ὑπεροράω ἀφίημι ἀπέρχομαι , ἀλλά ἀνάξιος μέν ἡγέομαι θεός ὁ δῶρον , δῶρον δέ ὅμως , καί λαμβάνω φαιδρός ἔρχομαι οἴκαδε . πεντακόσιοι γάρ Ι ἔξω τόκος πρόσειμι ἐγώ . 26 . καί παραγγέλλω δή ὁ οἰκέτης , ὁμολογέω γάρ , σιγάω καί μηδέ πρός ἀλλήλων μηδείς τοιοῦτος λέγω . ὁ δέ ἄρα εἰμί τις γλῶττα ἀκρατής καί , ὅς ἔοικα , ἐκλαλέω . ὡς δέ αἰσθάνομαι τις ὁ φθονερός , Αγγέλ - λέι πρός ὁ ἀρχή καί παραχρῆμα ἐφίστημι τις συνάγω ὁ πρόσωπον καί , ὠ φίλος , φημί , γιγνώσκω - Ριζέ ὁ νόμος καί θησαυρός εὑρίσκω , ἀκούω γάρ καί ποῦ καί ὅπως , καταβάλλω χίλιοι .
libanius.declamatio-31 27
ἐξε - πήδησέ μοι μικροῦ πρὸς τὰ ῥηθέντα ἡ καρδία , πάντα γὰρ διηγεῖτο σαφῶς ὡς ἂν σὺν ἡμῖν παρὼν , καὶ οὐκ ἦν ἄρνησις . μόλις οὖν ἐμαυτοῦ γενόμενος κομίζειν ἐκέλευον τὸν οἰκέτην τὰς ἀπὸ τῆς γῆς τὰς ἐμὰς εἴτ’ οὐκ ἐμάς . ὡς δὲ εἶχε , ταχύ , φησίν , ἑτέρας τοσαύ - τὰς τίθει . πάλιν ἐκέλευον μικρᾷ τῇ φωνῇ καὶ τρε - μούσῃ . ὁ δὲ ἐξέφερε πεντακοσίας παλαιὰς ἀποσπῶν ὥσπερ ἀπὸ σώματος μέλος .
Lemmas: ἔξω - πηδάω ἐγώ μικρός πρός ὁ λέγω ὁ Καρδίη , πᾶς γάρ διηγέομαι σαφής ὡς ἄν σύν ἐγώ πάρειμι , καί οὐ εἰμί ἄρνησις . μόλις οὖν ἐμαυτοῦ γίγνομαι κομίζω κελεύω ὁ οἰκέτης ὁ ἀπό ὁ γῆ ὁ ἐμός ἔτι οὐ ἐμός . ὡς δέ ἔχω , ταχύς , φημί , ἕτερος τοσαὺ - ὁ τίθημι . πάλιν κελεύω μικρός ὁ φωνή καί τρες - Μοῦσα . ὁ δέ ἐκφέρω πεντακόσιοι παλαιός ἀποσπάω ὥσπερ ἀπό σῶμα μέλος .
libanius.declamatio-31 28
ἐγὼ δὲ ταῦτα ἑώρων , μᾶλλον δὲ οὐκ ἀκριβῶς ἑώρων · οὕτω πολλή τις ἀχλὺς ἐπεκέχυτο τοῖς ὀφθαλμοῖς . τούτων δὲ πεπραγμένων ἐσθίειν ἐπιχειρῶν οὐχ οἷός τε ἦν , καθεύδειν βουλό - μενος οὐκ ἠδυνάμην , φίλων ἀκούων παραμυθουμένων οὐ γίνομαι ῥᾴων . πολλὰ βουλευσάμενος ὑπὲρ ἀπαλλα - γῆς μίαν μόνην εὗρον τὸ κώνειον . οὗ μετάδοτέ μοι , πρὸς θεῶν , καὶ μή με ἀναγκάσητε ζῆν οὐ δυνάμενον . 29 . Δεῖξον , φησί , τὸ σῶμα λελωβημένον ἤ τι νόσημά σε κατέχον κρεῖττον ἰατρικῆς ἢ τοὺς παῖδας ἀπολωλεκὼς ἢ τὴν οὐσίαν ὅλην . ταῦτα γὰρ οἴει με , βέλτιστε , μόνα πείθειν ἐρᾶν θανάτου , τἄλλα δὲ εἶναι πάντα τοῖς ἀνθρώποις φορητά ; οὐκ οἶσθ’ ὅτι καὶ τούτων αὐτῶν τὸ μὲν ὁ δεῖνά γε ἤνεγ - κεν , ἄλλο δὲ ἄλλος , καὶ πάλιν ὅ τι περ ἑτέρῳ δεινόν , | τοῦτο τῷ δεῖνι κοῦφον ; οἷον ὁ μὲν παῖδας ἀποβαλὼν ἧκεν ἐπὶ τὸ κώνειον οὐδὲν τοιοῦτον πε - ποιηκὼς πρὸς τὰς τοῦ σώματος τύχας , ὁ δὲ παίδων στερηθεὶς εἴλετο μὲν ζῆν , κρατουμένου δὲ αὐτῷ τοῦ σώματος ὑπὸ νοσημάτων κωνείου τὸν καιρὸν ἐνόμισεν . 30 . ἄλλα ἄλλοις , ὦ βουλή , μεγάλα κέκριται , κἂν περὶ ταῦτα ζημιωθῶσιν , οὐκ ἀνέχονται ζῆν τοῦθ’ ἕκαστος νομίζων ἀνιαρότατον , ὅτι δυστυχεῖ περὶ ἃ μάλιστα ἐσπούδακεν . ὁ ἀθλητὴς οὐ τυχὼν τοῦ στεφάνου βού - λοιτ᾿ ἂν ἀποθανεῖν , ὁ στρατηγὸς αἰχμαλώτων αὐτὸν διαφυγόντων , ὁ ῥήτωρ εἰπὼν μὲν τὰ βέλτιστα , τοῦ τέλους δὲ ἁμαρτών , ὁ ζῶν ἐν οἷσπερ ἐγὼ καὶ φροντίζων ἀργυρίου περὶ τοῦτο βλαβείς .
Lemmas: ἐγώ δέ οὗτος ὁράω , μᾶλλον δέ οὐ ἀκριβῶς ὁράω · οὕτως πολύς τις ἀχλύς ἐπιχέω ὁ ὀφθαλμός . οὗτος δέ πράσσω ἐσθίω ἐπιχειρέω οὐ οἷος τε εἰμί , καθεύδω βολός - μένος οὐ δύναμαι , φίλος ἀκούω παραμυθέομαι οὐ γίγνομαι ῥᾴδιος . πολύς βουλεύω ὑπέρ Απάλλα - γῆ εἷς μόνος εὑρίσκω ὁ κώνειον . ὅς μεταδίδωμι ἐγώ , πρός θεός , καί μή ἐγώ ἀναγκάζω ζάω οὐ δύναμαι . 29 . δείκνυμι , φημί , ὁ σῶμα λωβάομαι ἤ τίς νόσημα σύ κατέχω ἀγαθός ἰατρικός ἢ ὁ παῖς ἀπόλλυμι ἢ ὁ οὐσία ὅλος . οὗτος γάρ οἴομαι ἐγώ , ἀγαθός , μόνος πείθω ἐράω θάνατος , ἄλλος δέ ἔρχομαι πᾶς ὁ ἄνθρωπος φορητός ; οὐ οἶδα ὅτι καί οὗτος αὐτός ὁ μέν ὁ δεῖνα γε φέρω - ἄν , ἄλλος δέ ἄλλος , καί πάλιν ὁ τίς περ ἕτερος δεινός , | οὗτος ὁ δεῖνα κοῦφος ; οἷος ὁ μέν παῖς ἀποβάλλω ἥκω ἐπί ὁ κώνειον οὐδείς τοιοῦτος μετά - ποιέω πρός ὁ ὁ σῶμα τύχη , ὁ δέ παῖς στερέω εἴλω μέν ζάω , κρατέω δέ αὐτός ὁ σῶμα ὑπό νόσημα κώνειον ὁ καιρός νομίζω . 30 . ἄλλος ἄλλος , ὦ βουλή , μέγας κρίνω , κἀν περί οὗτος ζημιόω , οὐ ἀνέχω ζάω οὗτος ἕκαστος νομίζω ἀνιαρός , ὅτι δυστυχέω περί ὅς μάλιστα σπουδάζω . ὁ αθλήτρια οὐ τυγχάνω ὁ στέφανος βοῦς - λω ἄν ἀποθνῄσκω , ὁ στρατηγός αἰχμάλωτος αὐτός διαφεύγω , ὁ ῥήτωρ λέγω μέν ὁ ἀγαθός , ὁ τέλος δέ ἁμαρτάνω , ὁ ζάω ἐν ὅς ἐγώ καί φροντίζω Ἀργύριος περί οὗτος βλάπτω .
libanius.declamatio-31 31
ἐγὼ δὲ βουλοίμην ἂν καὶ τὸ σῶμα ἐρρῶσθαι καὶ τὰ ἐμαυτοῦ κεκτῆσθαι , εἰ δ’ ἀναγκαῖον εἴη περὶ θάτερον γενέσθαι βλάβην , νοσῶν εὐπορεῖν ἑλοίμην ἂν ἢ μὴ νοσῶν ἀπορεῖν . τὴν μὲν γὰρ νόσον δύναιτ’ ἂν ἐλαφρὰν ποιεῖν τὸ χρυσίον , ὁ δ’ ὑγιαίνων ἐν πενίᾳ στένει τῶν ἀρρώστων πλέον καὶ ἡ τῆς ὑγείας χάρις τῇ τῶν χρημάτων ἀπουσίᾳ διαφθείρεται . πάλιν τοὺς παῖδας εὐξαίμην ἂν ζῆν ὄντων ἡμῖν χρημάτων , εἰ δ’ ἡ Τύχη θάτερον νέμοι , βούλεσθέ με εἰπεῖν ἃ φρονῶ ; τὸ πλουτεῖν παίδων οὐκ ὄντων τοῦ πένεσθαι μετὰ παίδων προτιμότερον . τί γὰρ δεῖ βλέποντας εἰς ἀλλήλους δακρύειν , ὅ πενία ποιεῖν πέφυκε ;
Lemmas: ἐγώ δέ βούλομαι ἄν καί ὁ σῶμα ῥώννυμι καί ὁ ἐμαυτοῦ κτάομαι , εἰμί δέ ἀναγκαῖος εἰμί περί ἕτερος γίγνομαι βλάβος , νοσέω εὐπορέω αἱρέω ἄν ἢ μή νοσέω ἀπορέω . ὁ μέν γάρ νόσος δύο ἄν ἐλαφρός ποιέω ὁ χρυσίον , ὁ δέ ὑγιαίνω ἐν πενία στένω ὁ ἄρρωστος πλείων καί ὁ ὁ ὑγεία χάρις ὁ ὁ χρῆμα ἀπουσία διαφθείρω . πάλιν ὁ παῖς εὔχομαι ἄν ζάω εἰμί ἐγώ χρῆμα , εἰμί δέ ὁ Τύχη ἕτερος νέμω , βούλομαι ἐγώ λέγω ὅς φρονέω ; ὁ πλουτέω παῖς οὐ εἰμί ὁ πένομαι μετά παῖς πρότιμος . τίς γάρ δέω βλέπω εἰς ἀλλήλων δακρύω , ὁ πενία ποιέω φύω ;
libanius.declamatio-31 32
καὶ νῦν εἰ μὲν οὐδείς με οὐδὲν ἀφῄρηται τῶν ἐμῶν , ἀλλὰ μένει μέν μοι τὸ πόνοις συνειλεγμένον , μένει δὲ τὸ παρὰ τῶν θεῶν δοθέν , φεύγω τὸν θάνατον , ἐπιθυμῶ ζῆν , εὐεργέτης ὁ κω - λύων τελευτᾶν · εἰ δὲ ἔχετε τὰ ἐμὰ καὶ γέγονέ μοι χείρω τὰ ἔνδον καὶ πενέστερος | ἐγὼ χιλίαις , τί θαυμαστὸν εἰ γλυκὺν νομίζω τὸν θάνατον ; ἢ ὅτι μὴ ὅλης τῆς οὐσίας ἐκβέβλημαι ; τότε δὴ οὐκ ἂν ὑμῖν ὑπὲρ κωνείου διελεγόμην οὐδ’ ἂν ἔδει με δεῦρο κατα - φυγόντα πείθειν ὑμᾶς ἀποκτεῖναί με . τὸ γὰρ τῆς συμφορᾶς μέγεθος ἀπέχρησεν ἂν ὀξύτερόν με σιδήρου κατενεγκεῖν . δήμευσις μὲν οὖν τῶν ὄντων ἐκεῖνο ἂν ἐποίει , αἱ δὲ χίλιαι οὐ τοῦτο ;
Lemmas: καί νῦν εἰμί μέν οὐδείς ἐγώ οὐδείς ἀφαιρέω ὁ ἐμός , ἀλλά μένω μέν ἐγώ ὁ πόνος συλλέγω , μένω δέ ὁ παρά ὁ θεός δίδωμι , φεύγω ὁ θάνατος , ἐπιθυμέω ζάω , εὐεργέτης ὁ πω - λύω τελευτάω · εἰμί δέ ἔχω ὁ ἐμός καί γίγνομαι ἐγώ χείρων ὁ ἔνδον καί πένης | ἐγώ χίλιοι , τίς θαυμαστός εἰμί γλυκύς νομίζω ὁ θάνατος ; ἢ ὅτι μή ὅλος ὁ οὐσία ἐκβάλλω ; τότε δή οὐ ἄν σύ ὑπέρ κώνειον διαλέγω οὐδέ ἄν δέω ἐγώ δεῦρο κατά - φεύγω πείθω σύ ἀποκτείνω ἐγώ . ὁ γάρ ὁ συμφορά μέγεθος ἀποχράω ἄν ὀξύς ἐγώ σίδηρος καταφέρω . δήμευσις μέν οὖν ὁ εἰμί ἐκεῖνος ἄν ποιέω , ὁ δέ χίλιοι οὐ οὗτος ;
libanius.declamatio-31 33
ἦλθον εἰς τὸ βου - λευτήριον , λέγω λόγον , μόλις μέν , καὶ γὰρ τὸ πλέον τῆς ψυχῆς ἀπελήλυθε , λέγω δὲ ὅμως . τί οὖν λέγω ; ὅτι δημεύσεως μὲν τὸ παρὸν ἧττον , θανάτου δὲ ἄξιον . ἐπεὶ καὶ πλέων , ὦ βουλή , κατ’ ἐμπορίαν , εἰ τῶν ἀγω - γίμων ἐδέησεν ἐκβαλεῖν τι τοῦ κλύδωνος ἀναγκάζον - τος , κἂν ἐπὶ μικρῷ μέρει , ἐπὶ μικρῷ λέγω ; τριῶν μὲν οὖν ἢ τεττάρων κεραμίων ἐκριπτουμένων εἱπόμην ἂν καὶ ἐπαπωλλύμην , μὴ γὰρ ἀπολλύσθω μηδὲν τῷ μέλλοντι δυσχεραίνειν τὸ ζῆν .
Lemmas: ἔρχομαι εἰς ὁ βοῦς - λευτήριον , λέγω λόγος , μόλις μέν , καί γάρ ὁ πλείων ὁ ψυχή ἀπέρχομαι , λέγω δέ ὅμως . τίς οὖν λέγω ; ὅτι δήμευσις μέν ὁ πάρειμι κακός , θάνατος δέ ἄξιος . ἐπεί καί πλέω , ὦ βουλή , κατά ἐμπορία , εἰμί ὁ ἀγός - γίμων δέω ἐκβάλλω τίς ὁ κλύδων ἀναγκάζω - ὅς , κἀν ἐπί μικρός μέρος , ἐπί μικρός λέγω ; τρεῖς μέν οὖν ἢ τέσσαρες κεράμιον ἐκρίπτω ἕπομαι ἄν καί ἐπαπολύω , μή γάρ ἀπόλλυμι μηδείς ὁ μέλλω δυσχεραίνω ὁ ζάω .
libanius.declamatio-31 34
ἐγὼ δὲ καὶ δοίδυ - κος οἴκοθεν κλαπέντος ὡρακιῶ , κἂν χύτρα συντριβῇ , πλήττομαι τὴν ψυχήν , κἂν ἔκπωμα τοῦτο πάθῃ , τῷ παραπεσόντι βέλει χρῶμαι κατὰ τῶν διακόνων καὶ οὐδὲν ὅλως ἐξαιρεῖ μου τὴν λύπην . τὸ γὰρ ζωμοῦ , τὸ γὰρ ἀλῶν ὑφελέσθαι τινὰ καὶ εἴ τι τοῦδε φαυλότερον οὐκ ἐν ζημίᾳ θετέον ; ἢ οὐ καὶ τῶν ἀλῶν καὶ τῶν τοιούτων ἀπάντων τιμὴν καταβάλλομεν ; χιλίων οὖν δραχμῶν ἀπὸ τῆς ἐμῆς οἰκίας ἡρπασμένων ζῆν μοι παραινεῖ ; εἰ γὰρ ἐνείμασθε πρός με τὸν θησαυρόν , οὐκ I ἐχρῆν ἀποθνήσκειν · νῦν δὲ ὅλον ἔχοντες ἀπέσχεσθε οὐδὲ τῶν ἄλλων , ἀλλ’ ἐπορθήσατέ μου τὴν κιβωτόν . 35 . Ναί , φησί , νόμος γὰρ ἦν . τοῦτο δέ , εἰ μὲν κατηγόρουν ὑμῶν ἐν δικασταῖς , ἦν ἄν τις ἀπολογία . καίτοι καὶ τότε εἷπον ἄν · κακῶς , ὦ πολῖται , χρῆσθε τῷ νόμῳ καὶ τῶν μὲν γραμμάτων ἔχεσθε , τὴν διάνοιαν δὲ τοῦ θέντος ἰδεῖν οὐ βούλεσθε . τίς οὖν αὕτη ; ἐκεῖνος ἀπὸ τῶν μεγάλων θησαυρῶν ὠφελεῖ τὸ κοινόν , ὧν μέρος πολλοστὸν αἶ χίλιαι , καὶ ποιεῖ τοῦθ’ ἅπερ ἐπὶ τῶν τελῶν . ὥσπερ γὰρ ἐκεῖ παρὰ τῶν ἐμπόρων ἀξιοῖ τι κερδαίνειν τὴν πόλιν , οὕτω κἀν - ταῦθα παρὰ τῶν εὑρηκότων κείμενά που χρήματα με - γάλα . καὶ εἶναι βούλεται τὸ πολὺ μὲν τῶν ἐπιτυχόν - τῶν , ὀλίγον δέ τι τοῦ δήμου .
Lemmas: ἐγώ δέ καί δοίδυ - κος οἴκοθεν κλέπτω ὡρακίζω , κἀν χύτρα συντρίβω , πλήσσω ὁ ψυχή , κἀν ἔκπωμα οὗτος πάσχω , ὁ παραπίπτω βέλος χράω κατά ὁ διάκονος καί οὐδείς ὅλος ἐξαιρέω ἐγώ ὁ λύπη . ὁ γάρ ζωμός , ὁ γάρ ἀλέω ὑφαιρέω τις καί εἰμί τίς ὅδε φαῦλος οὐ ἐν ζημία τίθημι ; ἢ οὐ καί ὁ ἄλη καί ὁ τοιοῦτος ἀπαντάω τιμή καταβάλλω ; χίλιοι οὖν δραχμή ἀπό ὁ ἐμός οἰκία ἁρπάζω ζάω ἐγώ παραινέω ; εἰμί γάρ νέμω πρός ἐγώ ὁ θησαυρός , οὐ I χρή ἀποθνήσκω · νῦν δέ ὅλος ἔχω ἀπέχω οὐδέ ὁ ἄλλος , ἀλλά πορθέω ἐγώ ὁ κιβωτός . 35 . Ναίς , φημί , νόμος γάρ εἰμί . οὗτος δέ , εἰμί μέν κατηγορέω σύ ἐν δικαστής , εἰμί ἄν τις ἀπολογία . καίτοι καί τότε εἶπον ἄν · κακῶς , ὦ πολίτης , χράω ὁ νόμος καί ὁ μέν γράμμα ἔχω , ὁ διάνοια δέ ὁ τίθημι ὁράω οὐ βούλομαι . τίς οὖν οὗτος ; ἐκεῖνος ἀπό ὁ μέγας θησαυρός ὠφελέω ὁ κοινός , ὅς μέρος πολλοστός ἀεί χίλιοι , καί ποιέω οὗτος ὅς ἐπί ὁ τέλος . ὥσπερ γάρ ἐκεῖ παρά ὁ ἔμπορος ἀξιόω τίς κερδαίνω ὁ πόλις , οὕτως ἐν - εῦθον παρά ὁ εὑρίσκω κεῖμαι ποῦ χρῆμα ἐγώ - γάλα . καί ἔρχομαι βούλομαι ὁ πολύς μέν ὁ ἐπιτυγχάνω - ὁ , ὀλίγος δέ τι ὁ δῆμος .
libanius.declamatio-31 36
καὶ εἰ μὲν ὀρθῶς καὶ τοῦτο ἢ μή , νῦν οὐ καιρὸς ἐξετάζειν , ὅδ’ οὖν ἐβούλετο , τοῦτο ἔστιν . ὅπου δὲ ὁ θησαυρὸς πεντα - κόσιαι , τίν ἔχει λόγον ἀπὸ τῶν πεντακοσίων τούτων χιλίας γενέσθαι τῇ πόλει , ὥσπερ ἂν εἴ τις γεωργὸν λαβόντα παρὰ τῆς γῆς ἑκατὸν μεδίμνους διακοσίους ἀναγκάζοι καταβαλεῖν ἀπὸ τῶν ἑκατὸν τῇ πόλει ;
Lemmas: καί εἰμί μέν ὀρθός καί οὗτος ἢ μή , νῦν οὐ καιρός ἐξετάζω , οδός οὖν βούλομαι , οὗτος εἰμί . ὅπου δέ ὁ θησαυρός Πέντα - κόσιος , σύ ἔχω λόγος ἀπό ὁ πεντακόσιοι οὗτος χίλιοι γίγνομαι ὁ πόλις , ὥσπερ ἄν εἰμί τις γεωργός λαμβάνω παρά ὁ γῆ ἑκατόν μέδιμνος διακόσιοι ἀναγκάζω καταβάλλω ἀπό ὁ ἑκατόν ὁ πόλις ;
libanius.declamatio-31 37
ταῦ - τὰ καὶ πλείω τούτων ἔλεγον ἄν , εἰ πρὸς ὑμᾶς ἐδικα - ζόμην καί , νὴ Δία γε , ἐλθὼν ἐπὶ τὸν τοῦ νομοθέτου τάφον ἐβόων < ἄν> ὦ τιμῶν σὺ πολλῶν παρ’ τετυχηκὼς διὰ τοὺς νόμους οὓς ἔγραψας πρὸς τοσοῦτον ἀτοπίας ἦλθες , εἰπέ μοι , καὶ ἀπο - πληξίας ὥστ’ ἀπὸ τοσούτων τῇ πόλει τοσαῦτα διδόναι ; ὁ δέ μοι δοκεῖ κἂν ῥῆξαι φωνήν , εἴπερ οἷόν τε ἦν , ὡς οὐ ταῦτα ἐφρόνουν , ἀλλ’ ὁρῶν τινας θησαυροὺς ὑπερφυεῖς οὐκ ὀλίγους εὑρημένους οὕτω ταῦτα ἐτίθην , θησαυρὸν δὲ πεντακοσίας δραχμὰς οὐκ ἤλπιζον Ι ἔσεσθαι . νοῦν δὲ ὁ δῆμος ἔχει καὶ τὸ ἐκφυγόν με εἴσεται .
Lemmas: ταῦ - ὁ καί πλείων οὗτος λέγω ἄν , εἰμί πρός σύ εδικός - ὄζω καί , νή Ζεύς γε , ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁ νομοθέτης τάφος βοάω < ἄν ὦ τιμή σύ πολύς παρά τυγχάνω διά ὁ νόμος ὅς γράφω πρός τοσοῦτος ἀτοπία ἔρχομαι , λέγω ἐγώ , καί ἀπος - πλήσσω ὥστε ἀπό τοσοῦτος ὁ πόλις τοσοῦτος δίδωμι ; ὁ δέ ἐγώ δοκέω κἀν ῥήγνυμι φωνή , εἴπερ οἷος τε εἰμί , ὡς οὐ οὗτος φρονέω , ἀλλά ὁράω τις θησαυρός ὑπερφυής οὐ ὀλίγος εὑρίσκω οὕτως οὗτος τίθημι , θησαυρός δέ πεντακόσιοι δραχμή οὐ ἐλπίζω Ι εἰμί . νόος δέ ὁ δῆμος ἔχω καί ὁ ἐκφεύγω ἐγώ οἶδα .
libanius.declamatio-31 38
Τοιαῦτα μέν , εἰ ὅπως μὴ δοίην ἠγωνιζόμην , ἔλεγον ἄν , δεδομένων δὲ καὶ κειμένων τῶν δραχμῶν καὶ τελευτῆς ἐπιθυμοῦντος ἐμοῦ τίς ὁ καιρὸς ἢ τού τοὺς πρὸς ἐμὲ τοῦ νόμου μεμνῆσθαι ἢ ἐμὲ ζητεῖν τίς ὁ νοῦς τῶν γραμμάτων ; τιμαῖς ἀντιλεγέτω τις ἐπιλαμ - βανόμενος τῶν αἰτήσεων , ὡς οὐδὲν ἀγαθὸν εἰργασμέ - νος ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐπὶ δωρεὰν ἧκε τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν , τῷ δὲ ζῆν οὐ βουλομένῳ σύμπραττέ · τωσαν ἅπαντες εἰς τὸ μηκέτ’ εἶναι . πολλῆς γὰρ ἐπη - ρείας κωλύειν ὃ τὸν μὲν λαβόντα εὐφραίνει , βλάπτει δὲ τῶν ἄλλων οὐδὲν οὐδένα .
Lemmas: τοιοῦτος μέν , εἰμί ὅπως μή δίδωμι ἀγωνίζομαι , λέγω ἄν , δίδωμι δέ καί κεῖμαι ὁ δραχμή καί τελευτή ἐπιθυμέω ἐγώ τίς ὁ καιρός ἢ ὁ ὁ πρός ἐγώ ὁ νόμος μιμνήσκω ἢ ἐγώ ζητέω τίς ὁ Νοῦς ὁ γράμμα ; τιμή ἀντιλέγω τις ἐπιλαμ - βάνω ὁ αἴτησις , ὡς οὐδείς ἀγαθός εἰργασμέ - ν ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐπί δωρεά ἥκω ὁ ὁ ἀγαθός ἀνήρ , ὁ δέ ζάω οὐ βούλομαι συμπράσσω · τωθάζω ἅπας εἰς ὁ μηκέτι ἔρχομαι . πολύς γάρ ἔπος - Ῥείη κωλύω ὁ ὁ μέν λαμβάνω εὐφραίνω , βλάπτω δέ ὁ ἄλλος οὐδείς οὐδείς .
libanius.declamatio-31 39
οὐχ ἱκετεύω τήμερον ἀπολαβεῖν τὰς χιλίας ἤ , εἰ μὴ τοῦτο ῥᾴδιον , τὰς πεν - τακοσίας , ἀλλ’ ἴστω μὲν τῆς πόλεως ἅπαν τοῦτο , εἰ δοκεῖ , γενέσθω δὲ τῷ τῶν χρημάτων ἀφαιρεθέντι τὸ φάρμακον . καλόν , ὦ βουλή , ζῆν , καλὸν τὴν τῆς Τύχης ἔχοντα ῥοπήν , πολεμούσης δὲ ἐκείνης ἐν τῷ δοκεῖν βοηθεῖν εἰκτέον καὶ οὐ δοτέον αὐτῇ κακῶς αὖθις ποιεῖν . ἐν μόνοις γὰρ ἐκείνη δυναστεύει τοῖς ζῶσι , νεκρὸν δὲ λυπεῖν οὐκ ἔχει . 40 . Τὰ καινά , ὦ βουλή , πανταχοῦ μεγάλαι κἂν ἀγαθὰ ᾖ κἂν θάτερα . τῷ γὰρ μηδὲν εἶναι τοῦ πε - πραγμένου παράδειγμα τὴν ὑπερβολὴν ἑκάτερον λαμ - βάνει . καινὸν δὴ καὶ τὸ νῦν κατ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ μόνῳ μοι τῶν πάντων συμβεβηκέναι . ἐν εὐτυχήμασιν ἠτύ - χηκα , ἐν κέρδεσιν ἐζημίωμαι , ἐν οἷς εὗρον ἀπολώλεκα . μόνον με τῶν πάντων θησαυρὸς ἔδειξεν ἄθλιον καὶ δι’ εὐφροσύνης εἰς πένθος παρεπέμφθην ὁ κακοδαί - μων .
Lemmas: οὐ ἱκετεύω σήμερον ἀπολαμβάνω ὁ χίλιοι ἤ , εἰμί μή οὗτος ῥᾴδιος , ὁ Πεν - τήκω , ἀλλά ἵστημι μέν ὁ πόλις ἅπας οὗτος , εἰμί δοκέω , γίγνομαι δέ ὁ ὁ χρῆμα ἀφαιρέω ὁ Φάρμακος . καλός , ὦ βουλή , ζάω , καλός ὁ ὁ Τύχη ἔχω ῥοπή , πολεμέω δέ ἐκεῖνος ἐν ὁ δοκέω βοηθέω εἰκτέον καί οὐ δίδωμι αὐτός κακῶς αὖθις ποιέω . ἐν μόνος γάρ ἐκεῖνος δυναστεύω ὁ ζάω , νεκρός δέ λυπέω οὐ ἔχω . 40 . Τά καινός , ὦ βουλή , πανταχοῦ μέγας κἀν ἀγαθός εἰμί κἀν ἕτερος . ὁ γάρ μηδείς ἔρχομαι ὁ μετά - πράσσω παράδειγμα ὁ ὑπερβολή ἑκάτερος Λαμ - βάνω . καινός δή καί ὁ νῦν κατά αὐτός οὗτος ὁ μόνος ἐγώ ὁ πᾶς συμβαίνω . ἐν εὐτύχημα ἠτύ - Χήκα , ἐν κέρδος ζημιόω , ἐν ὅς εὑρίσκω ἀπόλλυμι . μόνος ἐγώ ὁ πᾶς θησαυρός δείκνυμι ἄθλιος καί διά εὐφροσύνη εἰς πένθος παραπέμπω ὁ κακοδη - μ .
libanius.declamatio-31 41
πόσης , ὦ βουλή , | δυστυχίας | γέμει τὸ πρᾶγμα . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων χωρὶς μέν ἐστι τὸ εὖ πράττειν , χωρὶς δὲ τὸ κακῶς , καὶ ἐν μὲν τῷ στένουσιν , ἐν δὲ τῷ χαίρουσι , καὶ κειμένοις αὐτοῖς ἐν συμφοραῖς ἡ τῶν βελτιόνων ἐλπὶς ἔχει παραμυθίαν · ὅτῳ δὲ τὰ βελτίω γέγονε χείρω καὶ τὰ χρηστὰ πονηρὰ καὶ τὸ δοκοῦν τῆς Τύχης εὐμενὲς πικρόν , πῶς ἂν οὗτος αἱροῖτο ζῆν , ᾧ κίνδυνος εὐ - τυχεῖν ; 42 . Ἀλλ’ ἔξεστιν εὔξασθαι , φησί , πάλιν καὶ ῥᾴδιον τῇ Τύχῃ δοῦναι δεύτερα . καλῶς . τί οὖν , ἂν παραπλήσια καὶ πάλιν ἡ μὲν δῷ πεντακοσίας , ὑμεῖς δ’ ἀφέλησθε χιλίας ; δύναται μὲν γὰρ δοῦναι καὶ μείζω , τί δ’ , ἂν μὴ βούληται μείζω ; τί δ’ , ἂν τῶν νῦν ἐλάττω ; δι’ εὐχῶν καὶ θησαυρῶν ὑμῖν ἀπο - στήσομαι τῶν ἐμαυτοῦ ; καὶ ἡ μὲν εὐφημία τοῦ ῥήμα - τος ἐμή , τὰ χρήματα δὲ ὑμέτερα ;
Lemmas: πόσος , ὦ βουλή , | δυστυχία | γέμω ὁ πρᾶγμα . ἐπί μέν γάρ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος Χωρὶς μέν εἰμί ὁ εὖ πράσσω , Χωρὶς δέ ὁ κακῶς , καί ἐν μέν ὁ στένω , ἐν δέ ὁ χαίρω , καί κεῖμαι αὐτός ἐν συμφορά ὁ ὁ ἀγαθός Ἐλπὶς ἔχω παραμυθία · ὅστις δέ ὁ ἀγαθός γίγνομαι χείρων καί ὁ χρηστός πονηρός καί ὁ δοκέω ὁ Τύχη εὐμενής πικρός , πῶς ἄν οὗτος αἱρέω ζάω , ὅς κίνδυνος εὀ - τυγχάνω ; 42 . ἀλλά ἔξεστι εὔχομαι , φημί , πάλιν καί ῥᾴδιος ὁ Τύχη δίδωμι δεύτερος . καλός . τίς οὖν , εἄν παραπλήσιος καί πάλιν ὁ μέν δίδωμι πεντακόσιοι , σύ δέ ἀφαιρέω χίλιοι ; δύναμαι μέν γάρ δίδωμι καί μέγας , τίς δέ , εἄν μή βούλομαι μέγας ; τίς δέ , εἄν ὁ νῦν μικρός ; διά εὐχή καί θησαυρός σύ ἀπος - ἵστημι ὁ ἐμαυτοῦ ; καί ὁ μέν εὐφημία ὁ ῥῆμα - ὅς ἐμός , ὁ χρῆμα δέ ὑμέτερος ;
libanius.declamatio-31 43
εἴθε μηδὲ πρό - τερον ηὐξάμην μηδὲ ἔσχον ἐπινεύουσαν τὴν Τύχην , μᾶλλον δὲ εἰρωνευομένην , ἄμεινον δὲ εἰπεῖν , ἐνεδρεύ - ουσαν . ἤρκει μοι τὰ πρὸ τοῦ θησαυροῦ , ἐγὼ δὲ κατὰ τὴν ἐν τῷ μύθῳ κάμηλον ζητῶν τὸ πλέον ἐν οἶς εἶχον ἐβλάβην . φοβοῦμαι ταύτην ἐγὼ τὴν θεὸν ἣ γέ - λωτα ἐξ ἐμοῦ πεπόρισται . καὶ οἱ πλωτῆρες φεύγουσιν , ὦ βουλή , θάλατταν ἐν ᾗ τὸ πλοῖον αὐτοῖς περὶ τὰς ὑφάλους ἐρράγη . δέδοικα κἀγὼ τὰς ὑφάλους τῆς Τύχης . ἴσως που με παιδιὰν τέθεικε τοῖς ἄλλοις θεοῖς . ὅτι μὲν γὰρ τοῖς ἀνθρώποις , | ὁρᾶτε . γελῶντες γοῦν οὐ διαλελοίπατε .
Lemmas: εἴθε μηδέ πρό - τέρος εὔχομαι μηδέ ἔχω ἐπινεύω ὁ Τύχη , μᾶλλον δέ εἰρωνεύομαι , ἀγαθός δέ λέγω , ἐνεδρεύω - εἰμί . ἀρκέω ἐγώ ὁ πρό ὁ θησαυρός , ἐγώ δέ κατά ὁ ἐν ὁ μῦθος κάμηλος ζητέω ὁ πλείων ἐν οἶς ἔχω βλάπτω . φοβέω οὗτος ἐγώ ὁ θεός ὅς γε - Λώτα ἐκ ἐγώ πορίζω . καί ὁ πλωτήρ φεύγω , ὦ βουλή , θάλασσα ἐν ὅς ὁ πλοῖον αὐτός περί ὁ ὕφαλος ῥήγνυμι . δείδω ἐγώ ὁ ὕφαλος ὁ Τύχη . ἴσως ποῦ ἐγώ παιδιά τίθημι ὁ ἄλλος θεός . ὅτι μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος , | ὁράω . γελάω γοῦν οὐ διαλείπω .
libanius.declamatio-31 44
εἰ μὲν οὖν εἰσελθοῦσα εἰς τουτὶ τὸ βουλευτήριον λέγει μὴ ταὐτά με δράσειν καὶ καθίστησι τῶν θεῶν τινας ἐγγυητὰς ὡς δώσει πλῆθος ταλάντων , ἀναμενῶ θησαυρὸν ἕτερον βεβαιοῦντα τοὔ - νομα τῷ μέτρῳ · εἰ δὲ ἔν τι τοῦτο τῶν ἀμηχάνων καὶ οὐδὲ ἐκεῖνο δυνατὸν ἀδικοῦσαν αὐτὴν ἐν δικαστηρίῳ λαβεῖν , ἀλλὰ πράττουσα ἃ βούλεται κρείττων ἐστὶν ἢ παθεῖν , τί με τηρεῖτε κακοῖς δευτέροις , ἔν ὑμεῖς διὰ τῶν ἐμῶν θησαυρῶν εὑρίσκητε χρήματα ;
Lemmas: εἰμί μέν οὖν εἰσέρχομαι εἰς οὗτος ὁ βουλευτήριον λέγω μή αὐτός ἐγώ δράω καί καθίστημι ὁ θεός τις ἐγγυητής ὡς δίδωμι πλῆθος τάλαντον , ἀναμένω θησαυρός ἕτερος βεβαιόω Τουό - νομή ὁ μέτρον · εἰμί δέ ἐν τίς οὗτος ὁ ἀμήχανος καί οὐδέ ἐκεῖνος δυνατός ἀδικέω αὐτός ἐν δικαστήριον λαμβάνω , ἀλλά πράσσω ὅς βούλομαι ἀγαθός εἰμί ἢ πάσχω , τίς ἐγώ τηρέω κακός δεύτερος , ἐν σύ διά ὁ ἐμός θησαυρός εὑρίσκω χρῆμα ;
libanius.declamatio-31 45
εἰ μὲν γὰρ οἷός τε ἦν φανέντος ὀνείρατος δηλοῦντος θη - σαυροῦ τι χωρίον κατασχεῖν ἐμαυτὸν καὶ μὴ δραμεῖν ᾗπερ πρότερον , ἀπῆν ἂν δευτέρας ζημίας φόβος · εἰ δ’ ἕλκομαι μὲν ὑπὸ τῶν ἐνυπνίων καὶ τῆς ἀμείνονος γί - νομαὶ προσδοκίας , τὰ δ’ ἴσως , ἂν ἐπιβουλεύσῃ καὶ πάλιν , ὁποῖα δὴ καὶ τὰ νῦν , πῶς οὐκ ἐσχάτης ἀνοίας κακῷ τὸ κακὸν ἐπιχειρεῖν ἰάσασθαι καὶ περιμένειν ἐχθρούς τε ὀνείρους καὶ πολέμιον νόμον ;
Lemmas: εἰμί μέν γάρ οἷος τε εἰμί φαίνω ὄνειρος δηλόω τίθημι - σαύρα τίς χωρίον κατασχάω ἐμαυτοῦ καί μή τρέχω ᾗπερ πρότερος , ἄπειμι ἄν δεύτερος ζημία φόβος · εἰμί δέ ἕλκω μέν ὑπό ὁ ἐνύπνιον καί ὁ ἀγαθός γία - νομή προσδοκία , ὁ δέ ἴσως , εἄν ἐπιβουλεύω καί πάλιν , ὁποῖος δή καί ὁ νῦν , πῶς οὐ ἔσχατος ἄνοια κακός ὁ κακός ἐπιχειρέω ἰάομαι καί περιμένω ἐχθρός τε ὄνειρος καί πολέμιος νόμος ;
libanius.declamatio-31 46
καὶ γὰρ εἰ μὲν ἐμέλλετε λύσειν τουτονὶ τὸν νόμον , οἷα πολλὰ περὶ τοὺς παλαιοὺς πεποιήκατε πολλάκις ἔργῳ πονη - ροὺς ἐλεγχθέντας , ἴσως ἄν τι λέγειν ὁ πείθων ζῆν ἐδόκει · εἰ δ’ ἔσται κύριος καὶ ταῦτα οὐχὶ δίκαια ποιῶν , ἐρῶ γὰρ οὐδὲν φοβηθείς , ποῦ γάρ ἐστι δίκαιον , ὦ βουλή , τὴν ἑτέρων εὐτυχίαν ἁρπάζειν καὶ τῶν μὲν χαλεπωτέρων μηδενὸς ἰέναι μεθέξοντα , τῶν χρηστῶν δὲ οὐ μικρὸν ἀποτέμνεσθαι ; 47 . Καὶ μὴν οὐδ’ ἐκεῖνό γε ἴσον τῶν μὲν θησαυ - ρῶν αὐτῶν τοὺς μὲν εἶναι μείζους , τοὺς δὲ ἐλάττους , καὶ πολὺ διαφέρειν ἀλλήλων κατὰ τὸ μέτρον , ἐφ’ ἑκάστου δὲ γίνεσθαι τῇ πόλει τὰς χιλίας , κἂν ἑκατὸν τάλαντα ὁ θησαυρὸς ᾖ κἂν πεντήκοντα κἂν Ι δέκα κἄν τε ἄργυρος κἄν τε χρυσὸς κἄν τε πέντε μναῖ , τοῦτο δὴ τοὐμὸν τὸ δυστυχές . καίτοι πῶς εὔλογον τὰς μὲν εἰσφορὰς κατὰ τὴν οὐσίαν ἑκάστῳ τίθεσθαι , τῶν θησαυρῶν δὲ τοῦτο ἐκβεβλῆσθαι τὸ δίκαιον ; 48 . Ἀλλὰ γὰρ κατηγορῆσαι μὲν τοῦ νόμου ῥᾴδιον , πεῖσαι δὲ ὑμᾶς ἀποστῆναι τοῦ κέρδους οὐκ ἔστιν . ἀλλ’ ἀποθανεῖν γε ἔστι τῷ μὴ δυναμένῳ πεῖσαι . καὶ γὰρ εἰ μέλλει μοί τις ἔσεσθαί ποθ’ ὕστερον θησαυρός , ἀλλὰ τὸν πρὸ τοῦ γε θησαυροῦ χρόνον πῶς ἂν βιῴην τοῦ μὲν κέρδους οὔπω φαινομένου τῆς ζημίας δὲ ὁρωμένης ; ποῖος γὰρ ἰατρὸς παῦσαι δύναιτ’ ἂν τὴν λύπην ; τί δὲ τῶν πάντων οὐχ ὑπόμνημα ἔσται μοι τοῦ πράγματος ;
Lemmas: καί γάρ εἰμί μέν μέλλω λύω οὗτος ὁ νόμος , οἷος πολύς περί ὁ παλαιός ποιέω πολλάκις ἔργον πονέω - ῥόος ἐλέγχω , ἴσως ἄν τίς λέγω ὁ πείθω ζάω δοκέω · εἰμί δέ εἰμί κύριος καί οὗτος οὐ δίκαιος ποιέω , λέγω γάρ οὐδείς φοβέω , ποῦ γάρ εἰμί δίκαιος , ὦ βουλή , ὁ ἕτερος εὐτυχία ἁρπάζω καί ὁ μέν χαλεπός μηδείς ἔρχομαι μετέχω , ὁ χρηστός δέ οὐ μικρός ἀποτέμνω ; 47 . καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος γε ἴσος ὁ μέν θησαυ - ῥόος αὐτός ὁ μέν ἔρχομαι μέγας , ὁ δέ μικρός , καί πολύς διαφέρω ἀλλήλων κατά ὁ μέτρον , ἐπί ἕκαστος ὅδε γίγνομαι ὁ πόλις ὁ χίλιοι , κἀν ἑκατόν τάλαντον ὁ θησαυρός εἰμί κἀν πεντήκοντα κἀν Ι δέκα ἄν τε ἄργυρος ἄν τε χρυσός ἄν τε πέντε μνᾶ , οὗτος δή ἐμός ὁ δυστυχής . καίτοι πῶς εὔλογος ὁ μέν εἰσφορά κατά ὁ οὐσία ἕκαστος τίθημι , ὁ θησαυρός δέ οὗτος ἐκβάλλω ὁ δίκαιος ; 48 . ἀλλά γάρ κατηγορέω μέν ὁ νόμος ῥᾴδιος , πείθω δέ σύ ἀφίστημι ὁ κέρδος οὐ εἰμί . ἀλλά ἀποθνῄσκω γε εἰμί ὁ μή δύναμαι πείθω . καί γάρ εἰμί μέλλω ἐγώ τις εἰμί πρός ὕστερον θησαυρός , ἀλλά ὁ πρό ὁ γε θησαυρός χρόνος πῶς ἄν βιόω ὁ μέν κέρδος οὔπω φαίνω ὁ ζημία δέ ὁράω ; ποῖος γάρ ἰατρός παύω δύο ἄν ὁ λύπη ; τίς δέ ὁ πᾶς οὐ ὑπόμνημα εἰμί ἐγώ ὁ πρᾶγμα ;
libanius.declamatio-31 49
ἂν ἐπ’ ἀγορᾶς διατρίψω , τοὺς εἰληφότας ὑμᾶς θεωρῶν ἀνιάσομαι , ἂν οἴκοι , τὸ κεκε - νωμένον κιβώτιον , ἂν ἐν ἀγρῷ , τὸν προδότην τόπον . ἂν μηδαμόθεν ἀργύριον γίγνηταί μοι , μᾶλλον ἐκεῖνο ζητήσω . ἂν φανῇ ποθεν πρόσοδος , ὅτι μὴ προστίθεται τοῦτο ταῖς χιλίαις , ἀλγήσω . τὸν οὖν ἐν μέσῳ τοσούτων βελῶν τίς ῥύσεται ; θάνατος . 50 . Ὦ τράπεζαι καὶ τραπεζῖται καὶ ἐμπορίαι καὶ ἔμποροι καὶ ναύκληροι καὶ ὁλκάδες , ὁ πολλὰ ἤδη πολ - πολλάκις ὑμῖν ἐγὼ χρησάμενος καὶ συμβαλὼν καὶ προέ - μενος καὶ κομισάμενος κὰν τῇ χειρὶ φέρων ἐπιεικῶς χρυσίον ἀπέρχομαι τοῖς μὲν ἀφ’ ὑμῶν καρποῖς εἰδὼς χάριν , ὑπὸ θησαυροῦ Ι δὲ πεσών . 51 . Καλείτω μοί τις τοὺς παῖδας . τί κλάετε ; τί ὀδύρεσθε ; εἰ μὲν διὰ τὰς χιλίας , καλῶς ποιεῖτε καὶ τῆς παρ’ ἐμοῦ παιδείας ἀξίως · εἰ δὲ ὅτι οἰχήσομαι , κακῶς βεβούλευσθε . καὶ γὰρ ὑμεῖς , ἢν τι τοιοῦτον ὑμᾶς καταλαμβάνῃ , ταὐτὰ παρὰ τούτων αἰτεῖτε . καὶ μὴ τῷ φέρειν ῥᾳδίως ζημίας ἐλέγχετε τὰς γονάς . ἔτι μέντοι καὶ θεραπεύσει τι τῶν οἴκοι κακῶν ὑμῖν ἡ ἐμὴ τελευτή . ἃ γὰρ ἂν ἤσθιον ζῶν ἀργύριον ὑμῖν ἀποθα - νόντος γενήσεται .
Lemmas: εἄν ἐπί ἀγορά διατρίβω , ὁ λαμβάνω σύ θεωρέω ἀνιάομαι , εἄν οἴκοι , ὁ Κεκέ - νάω κιβώτιον , εἄν ἐν ἀγρός , ὁ προδότης τόπος . εἄν μηδαμόθεν ἀργύριον γίγνομαι ἐγώ , μᾶλλον ἐκεῖνος ζητέω . εἄν φαίνω πόθεν πρόσοδος , ὅτι μή προστίθημι οὗτος ὁ χίλιοι , ἀλγέω . ὁ οὖν ἐν μέσος τοσοῦτος βέλος τίς ρύω ; θάνατος . 50 . ὦ τράπεζα καί τραπεζίτης καί ἐμπορία καί ἔμπορος καί ναύκληρος καί ὁλκός , ὁ πολύς ἤδη πολ - πολλάκις σύ ἐγώ χράω καί συμβάλλω καί προέρχομαι - μένος καί κομίζω ἐν ὁ χείρ φέρω ἐπιεικής χρυσίον ἀπέρχομαι ὁ μέν ἀπό σύ καρπός οἶδα χάρις , ὑπό θησαυρός Ι δέ πίπτω . 51 . καλέω ἐγώ τις ὁ παῖς . τίς κλάω ; τίς ὀδύρομαι ; εἰμί μέν διά ὁ χίλιοι , καλός ποιέω καί ὁ παρά ἐγώ παιδεία ἄξιος · εἰμί δέ ὅτι οἴχομαι , κακῶς βουλεύω . καί γάρ σύ , εἄν τίς τοιοῦτος σύ καταλαμβάνω , αὐτός παρά οὗτος αἰτέω . καί μή ὁ φέρω ῥᾴδιος ζημία ἐλέγχω ὁ γονεύς . ἔτι μέντοι καί θεραπεύω τίς ὁ οἴκοι κακός σύ ὁ ἐμός τελευτή . ὅς γάρ ἄν ἐσθίω ζάω ἀργύριον σύ ἀποθα - νέω γίγνομαι .
libanius.declamatio-31 52
τί οὖν ἐπισκήπτω ; ταὐτὰ ἅπερ ἀεὶ παρῄνουν καὶ οὐδὲν καινόν . ἄρτον καὶ ὕδωρ ἱκα - νῆν ἡγεῖσθε τροφήν , λαμβάνοντες χαίρετε , διδόντες δακρύετε . μὴ διαβάλλετέ μου τὸν βίον τῷ τὸν ζῆλον φυγεῖν . βραχὺ φροντίζετε τῶν καταγελώντων ὄντων ὑμῖν χρημάτων . ὁ τάφος ἔστω μοι χῶμα μικρόν , ἐν - τάφια δὲ ταῦτα ἃ φορῶν νυνὶ λέγω . κοσμούντων δ’ ἕτεροι τοὺς νεκροὺς ὑπὲρ τοὺς νυμφίους . οὕτως οἰκεῖτε τὴν οἰκίαν ὡς ἐμοῦ ζῶντος καὶ παρόντος καὶ πάντα ἀκούοντος καὶ πάντα ὁρῶντος καὶ μηδαμῶς ἐκφέρεσθε τῶν ἰχνῶν . 53 . Καὶ σοὶ δέ , ὦ γύναι , παραινῶ μενούσῃ μὲν ἔνδον τηρεῖν ἃ μεμάθηκας , εἰ δ’ ἑτέρῳ δέοι συνοικεῖν , ζητεῖν ἄνδρα ἐμοὶ προσόμοιον καὶ ἴσως οὐκ ἀπορήσεις .
Lemmas: τίς οὖν ἐπισκήπτω ; αὐτός ὅς ἀεί παραινέω καί οὐδείς καινός . ἄρτος καί ὕδωρ ἴξ - νάω ἡγέομαι τροφή , λαμβάνω χαίρω , δίδωμι δακρύω . μή διαβάλλω ἐγώ ὁ βίος ὁ ὁ ζῆλος φεύγω . βραχύς φροντίζω ὁ καταγελάω εἰμί σύ χρῆμα . ὁ τάφος εἰμί ἐγώ χῶμα μικρός , ἐν - ταφιά δέ οὗτος ὅς φορέω νυνί λέγω . κοσμέω δέ ἕτερος ὁ νεκρός ὑπέρ ὁ νυμφίος . οὕτως οἰκέω ὁ οἰκία ὡς ἐγώ ζάω καί πάρειμι καί πᾶς ἀκούω καί πᾶς ὁράω καί μηδαμῶς ἐκφέρω ὁ ἴχνος . 53 . καί σύ δέ , ὦ γυνή , παραινέω μένω ἐγώ ἔνδον τηρέω ὅς μανθάνω , εἰμί δέ ἕτερος δέω συνοικέω , ζητέω ἀνήρ ἐγώ προσόμοιος καί ἴσως οὐ ἀπορέω .