ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-30 1
ἀλλ’ εἰ καὶ καλῶς οἴεται τὸ δαιμόνιον RIV 159 εὑρηκέναι δι’ ὅτου ζῶν ἀνιάσομαι τῷ γείτονι μὲν τοσ - 4 Cr = Codex Hierosolymitanus S . Crucis 57 Η = Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 Μο = Monacensis gr . 113 Β = Barberinus II 41 Ρ = Parisinus gr . 2998 Μ = Marcianus gr . 439 La = Laurentianus LVII 44 Vi = Vindobonensis philos . et philol . IV 82 CI = Berolinensis gr . 195 olim Claromontanus Va = Vaticanus gr . 82 οῦτον πλοῦτον δεδωκός , ἐμὲ δὲ ἐν τῇ πενίᾳ τετηρη - κός , ὅμως ἐξεύρηταί μοι σοφώτερόν τι τῆς ἐκεῖθεν μηχανῆς , κἂν ὑμεῖς ἐθελήσητε συναγωνίσασθαι καὶ δοῦναι τοῦτο ἐφ’ ὅπερ ἥκω , λέλυταί μοι τὸ λυπηρὸν καὶ τὴν ἐπηρεάζειν βουλομένην νενικήκαμεν Τύχην . τὸ γὰρ ἐκ τοῦ νόμου κώνειον τοῖς πράττουσι κακῶς ὑμῶν διδόντων εἰ πίοιμι , μετὰ τοῦ βίου καὶ τῆς ἀθυ - μίας ἀπαλλάξομαι .
Lemmas: ἀλλά εἰμί καί καλός οἴομαι ὁ δαιμόνιον RIV 159 εὑρίσκω διά ὅστις ζάω ἀνιάομαι ὁ γείτων μέν ὅς - 4 Cr = Codex Hierosolymitanus S . Crucis 57 ὁ = Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 Μο = Monacensis gr . 113 Β = Barberinus II 41 Ρ = Parisinus gr . 2998 Μ = Marcianus gr . 439 La = Laurentianus LVII 44 Vi = Vindobonensis philos . et philol . IV 82 CI = Berolinensis gr . 195 olim Claromontanus Va = Vaticanus gr . 82 οὗτος πλοῦτος δίδωμι , ἐγώ δέ ἐν ὁ πενία τηρέω - γυνή , ὅμως ἐξευρίσκω ἐγώ σοφός τίς ὁ ἐκεῖθεν μηχανή , κἀν σύ ἐθέλω συναγωνίζομαι καί δίδωμι οὗτος ἐπί ὅς ἥκω , λύω ἐγώ ὁ λυπηρός καί ὁ ἐπηρεάζω βούλομαι νικάω Τύχη . ὁ γάρ ἐκ ὁ νόμος κώνειον ὁ πράσσω κακῶς σύ δίδωμι εἰμί πίνω , μετά ὁ βίος καί ὁ ἀθυ - μίας ἀπαλλάσσω .
libanius.declamatio-30 2
οἶδα μὲν οὖν ὅτι , κἂν μὴ τύχω τοῦ φαρμάκου , τῇ λύπῃ γε ἀντὶ τοῦ φαρμάκου χρήσο - μαι , διαφέρει δὲ τοσοῦτον ὅσον τὸ μὲν ταχὺ καὶ τή - μερον ἀποθανεῖν παρέχει καὶ τὸ λίαν ὀξέως χαρίζεται , τῆς δὲ ἀνέχεσθαι δεῖ τὸ σῶμα κατὰ μικρὸν δαπανώσης καὶ ποιούσης τὴν δυστυχίαν μακράν . ὥσπερ οὖν ἕκα - στος ὑμῶν , εἰ τελευτᾶν ἀναγκαῖον εἴη , βούλοιτ’ ἂν ὧς τάχιστα ἀφεῖναι τὴν ψυχὴν ἢ χρόνον ὧς πλεῖστον ἐν ἀλγηδόσι κατασαπεὶς ὀψέ ποτε ἀπελθεῖν , οὕτω καὶ αὐτὸς τὴν διὰ τοῦ κωνείου προτίθημι τελευτὴν τῆς ἐκ | τοῦ λυπεῖσθαι συμβησομένης . ὑμεῖς δὲ μὴ γένησθε χαλεποὶ πρὸς τὴν δόσιν , ἀλλ’ ἐπειδὴ τῷ γεί - τονι γέγονεν ὁ πλοῦτος παρὰ τῆς Τύχης , ἐμοὶ παρ’ ὑμῶν ὁ θάνατος . 3 . Εἰ μὲν οὖν ἐσωφρόνουν ἄπαντες οἱ πλησίον οἰκοῦντες ἐκείνου τοῦ πρῴην μὲν ἡμῖν ἐοικότος , νῦν δὲ ἐξαίφνης εὐδαίμονος , πολλοὺς ἂν ἑωρᾶτε ταὐτὰ ποιοῦντας ἐμοὶ καὶ τῶν ἴσων χρῄζοντας τυχεῖν καὶ δεομένους ἀποθανεῖν · ἐπεὶ δὲ λίαν ἀναισθήτως ἔχουσι καὶ πρὸς γείτονος εὐτυχίαν οὐ μεμαθήκασιν ἀλγεῖν , ἀλλ’ ἐν ἴσῳ τοῖς ἀνδραπόδοις στέργουσιν ὁρῶντες ἕτερον τοσαῦτα κεκτημένον , ἐγὼ πρόσειμι μόνος , ὃν οὐκ ἐᾷ τὸ φρόνημα τὰς τῶν πλησίον εὐπραξίας ἐνεγ - κεῖν , ἵν᾿ , ἐπειδὴ λείπομαι τοῦ πεπλουτηκότος χρήμασιν , ἀμείνων φανῶ τῶν ἄλλων τῷ μὴ δύνασθαι ζῆν .
Lemmas: οἶδα μέν οὖν ὅτι , κἀν μή τυγχάνω ὁ φάρμακον , ὁ λύπη γε ἀντί ὁ φάρμακον χράω - μής , διαφέρω δέ τοσοῦτος ὅσον ὁ μέν ταχύς καί ὁ - μέρω ἀποθνῄσκω παρέχω καί ὁ λίαν ὀξύς χαρίζω , ὁ δέ ἀνέχω δέω ὁ σῶμα κατά μικρός δαπανόω καί ποιέω ὁ δυστυχία μακρός . ὥσπερ οὖν ἕκατι - Στος σύ , εἰμί τελευτάω ἀναγκαῖος εἰμί , βούλομαι ἄν ὅς ταχύς ἀφίημι ὁ ψυχή ἢ χρόνος ὅς πλεῖστος ἐν ἀλγηδών κατασήπω ὀψέ ποτέ ἀπέρχομαι , οὕτως καί αὐτός ὁ διά ὁ κώνειον προτίθημι τελευτή ὁ ἐκ | ὁ λυπέω συμβαίνω . σύ δέ μή γίγνομαι χαλεπός πρός ὁ δόσις , ἀλλά ἐπεί ὁ γίγνομαι - Τόνι γίγνομαι ὁ πλοῦτος παρά ὁ Τύχη , ἐγώ παρά σύ ὁ θάνατος . 3 . εἰμί μέν οὖν σωφρονέω ἀπάντομαι ὁ πλησίος οἰκέω ἐκεῖνος ὁ πρώην μέν ἐγώ ἔοικα , νῦν δέ ἐξαίφνης εὐδαίμων , πολύς ἄν ὁράω αὐτός ποιέω ἐγώ καί ὁ ἴσος χρῄζω τυγχάνω καί δέω ἀποθνῄσκω · ἐπεί δέ λίαν ἀναίσθητος ἔχω καί πρός γείτων εὐτυχία οὐ μανθάνω ἀλγέω , ἀλλά ἐν ἴσος ὁ ἀνδράποδον στέργω ὁράω ἕτερος τοσοῦτος κτάομαι , ἐγώ πρόσερχομαι μόνος , ὅς οὐ ἐάω ὁ φρόνημα ὁ ὁ πλησίος εὐπραξία φέρω - ἐκεῖνος , ἵνα , ἐπεί λείπω ὁ πλουτέω χρῆμα , ἀγαθός φαίνω ὁ ἄλλος ὁ μή δύναμαι ζάω .
libanius.declamatio-30 4
ὁρῶ μὲν οὖν πολλοὺς τῶν περιεστηκότων κακίζοντάς μου τὴν φύσιν καί τινος ἤκουσά που λέγοντος · τοῦτον ἔδει κηρύττειν τὸ νόσημα τῶν τρόπων , ὄν , εἰ καί τις ἄλλος προὔφερεν , ἀγανακτεῖν ἐχρῆν καὶ δοκεῖν ὑβρίσθαι ; περὶ ὧν ἐγὼ τοσοῦτον εἴποιμ’ ἂν ὅτι τούτων οἱ μὲν ὄντως οὕτως ἔχοντες ἐλεεινοὶ τῆς νωθείας καὶ νεκροῖς ἐοικότες , ἀκίνητοι τὴν γνώ - μην , οὐ πληττόμενοι τοῖς ἑαυτῶν κακοῖς , ἀτεχνῶς λίθινοί τινες , περὶ ὧν ἡ καλὴ παροιμία βοῦς ἕβδο - μος , οὗτοι μὲν οὖν , ὅπερ ἔφην , ἄξιοι δακρύων , οἱ δ’ ἀγανακτοῦντες μέν , ὥσπερ ἐγώ , κρύπτοντες δὲ τὸν τρόπον καὶ βουλόμενοι νομίζεσθαι μὲν ὅπερ οὔκ εἰσι , μὴ δοκεῖν δὲ ὅπερ εἰσίν , οὗτοι μισοῖντο μὲν ἄν , ὅτι μὴ συζῶσιν ἀδόλως , ἀλλ’ ἐν πεπλασμένῳ τῷ σχήματι , καὶ αὐτοὶ δ’ ἂν ἐλεοῖντο δικαίως , | εἰ τῷ γεν - ναίῳ τῆς φύσεως αἰσχύνονται δέον ἀγάλλεσθαι . 5 . Ἐγὼ δὲ ἄδικος μὲν οὔκ εἰμι , πόθεν ; τοῖς θεοῖς δὲ ἀδικίαν ἐγκαλῶν οὐκ ἐπαυσάμην , οἳ καθάπερ ἀκρό - πολιν τύραννοι κατειληφότες οὐδὲν ἴσον περὶ τῶν ἀνθρωπίνων φρονοῦσι τοὺς μὲν ποιοῦντες ἀθλίους , τοὺς δὲ εὐδαίμονας . ἔδει δὲ μὴ μόνον αὐτοὺς εἶναι κυρίους ἐξ οὐρανοῦ τὰ τῇδε στρέφειν . ἀλλὰ καὶ τοῖς ἠδικημένοις τῶν ἀνθρώπων λόγον ἐν δικαστηρίοις ὑπέχειν , καὶ οὐκ ἄν , ὥσπερ νῦν , ἐτόλμων τὸ παραστάν . νῦν δὲ ἐν τοῖς ἡμετέροις τρυφῶσι κακοῖς πᾶν τὸ δί - καιον ἀνελόντες .
Lemmas: ὁράω μέν οὖν πολύς ὁ περιίστημι κακίζω ἐγώ ὁ φύσις καί τις ἀκούω ποῦ λέγω · οὗτος δέω κηρύσσω ὁ νόσημα ὁ τρόπος , εἰμί , εἰμί καί τις ἄλλος προφέρω , ἀγανακτέω χρή καί δοκέω ὑβρίζω ; περί ὅς ἐγώ τοσοῦτος λέγω ἄν ὅτι οὗτος ὁ μέν ὄντως οὕτως ἔχω ἐλεεινός ὁ νώθεια καί νεκρός ἔοικα , ἀκίνητος ὁ γιγνώσκω - μήν , οὐ πλήσσω ὁ ἑαυτοῦ κακός , ἄτεχνος λίθινος τις , περί ὅς ὁ κάλως παροιμία βοῦς ἕβδο - μος , οὗτος μέν οὖν , ὅς φημί , ἄξιος δάκρυον , ὁ δέ ἀγανακτέω μέν , ὥσπερ ἐγώ , κρύπτω δέ ὁ τρόπος καί βούλομαι νομίζω μέν ὅς οὐ εἰμί , μή δοκέω δέ ὅς εἰμί , οὗτος μισέω μέν ἄν , ὅτι μή συζάω ἄδολος , ἀλλά ἐν πλάσσω ὁ σχῆμα , καί αὐτός δέ ἄν ἐλεέω δίκαιος , | εἰμί ὁ γε - νάω ὁ φύσις αἰσχύνω δέω ἀγάλλω . 5 . ἐγώ δέ ἄδικος μέν οὐ εἰμί , πόθεν ; ὁ θεός δέ ἀδικία ἐγκαλέω οὐ παύω , ὅς καθά άκρος - πόλις τύραννος καταλαμβάνω οὐδείς ἴσος περί ὁ ἀνθρώπινος φρονέω ὁ μέν ποιέω ἄθλιος , ὁ δέ εὐδαίμων . δέω δέ μή μόνος αὐτός ἔρχομαι κύριος ἐκ οὐρανός ὁ τῇδε στρέφω . ἀλλά καί ὁ ἀδικέω ὁ ἄνθρωπος λόγος ἐν δικαστήριον ὑπέχω , καί οὐ ἄν , ὥσπερ νῦν , τολμάω ὁ παρίστημι . νῦν δέ ἐν ὁ ἡμέτερος τρυφάω κακός πᾶς ὁ δῖος - καίω ἀναιρέω .
libanius.declamatio-30 6
φέρε γάρ , εἴ πως αὐτοὺς ἐδυνήθην δεῦρο καταγαγὼν διαλεχθῆναι βραχέα , τί ἂν ἀπεκρί - ναντο ; ὑμεῖς οἱ τιμᾶσθαι βουλόμενοι καὶ θυ - σιῶν ἀπολαύειν ᾠήθητε χρῆναι καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων ποιῆσαι γένος εἴτε πηλῷ χρησάμε - νοι πρὸς τὴν ποίησιν εἴθ’ ὅτῳ δήποτε ἄλλῳ . τέ οὖν μαθόντες εὐθὺς ἠδικεῖτε περὶ τὰ πλατ - τόμενα τὸν μὲν μείζω δημιουργοῦντες , τὸν δὲ ἐλάττω , τὸν μὲν ἰσχυρόν , τὸν δὲ ἀσθενῆ , τὸν μὲν βραδύν , τὸν δὲ ποδώκη , τὸν μὲν ὥρᾳ λαμ - πρόν , ἕτερον δὲ ἄμορφον ;
Lemmas: φέρω γάρ , εἰμί πως αὐτός δύναμαι δεῦρο κατάγω διαλέγω βραχύς , τίς ἄν ἀποκρίνω - ναίω ; σύ ὁ τιμάω βούλομαι καί ΘΥ - θεός ἀπολαύω οἴομαι χρή καί ὁ ὁ ἄνθρωπος ποιέω γένος εἴτε πηλός χράω - νόος πρός ὁ ποίησις ἔτι ὅστις δήποτε ἄλλος . τε οὖν μανθάνω εὐθύς ἀδικέω περί ὁ πλα - τόμενα ὁ μέν μέγας δημιουργέω , ὁ δέ μικρός , ὁ μέν ἰσχυρός , ὁ δέ ἀσθενής , ὁ μέν βραδύς , ὁ δέ ποδώκης , ὁ μέν ὥρα Λαμ - πρόειμι , ἕτερος δέ ἄμορφος ;
libanius.declamatio-30 7
ἀλλ’ ἀφίημι ταῦτα καὶ μὴ ἔστωσαν εὐθύναι τῶν περὶ τὰ σώματα . τί οὗν ἐγκα - λέσαι τις ἄν , ὦ βουλή , μάλιστα , καὶ τί τὴν πολλὴν ἀδικίαν ἔχει καὶ μέμψιν ; ὅτι κατασκευάσαντες ἡμῖν οὕτω τά τε σώματα καὶ τὸν βίον ὥστε καὶ ] χρημάτων δεῖν εἰς σωτηρίαν , οἰκίας , ἐσθῆτος , διακόνων , ὑποζυ - γίων , σκευῶν , ἀργυρίου , χρυσίου τοῖς μὲν πολλὰ ταῦτα καὶ μεγάλα νέμουσι , τοὺς δ’ ἐν ἀχρηματίᾳ ζῆν ἀναγκάζουσιν . εἶτ’ ὄνομα μὲν κοινὸν ἐλεύθεροι , τὰ δὲ ἔργα τῶν μὲν ἃ δεσποτῶν ἐστι , τῶν δὲ ἃ δούλων .
Lemmas: ἀλλά ἀφίημι οὗτος καί μή εἰμί εὔθυνα ὁ περί ὁ σῶμα . τίς ἐν ἐγκαίω - Λεσάι τις ἄν , ὦ βουλή , μάλιστα , καί τίς ὁ πολύς ἀδικία ἔχω καί μέμψις ; ὅτι κατασκευάζω ἐγώ οὕτως ὁ τε σῶμα καί ὁ βίος ὥστε καί ] χρῆμα δεῖ εἰς σωτηρία , οἰκία , ἐσθής , διάκονος , ὑποζυ - γίων , σκεῦος , Ἀργύριος , χρυσίον ὁ μέν πολύς οὗτος καί μέγας νέμω , ὁ δέ ἐν ἀχρηματία ζάω ἀναγκάζω . εἶτα ὄνομα μέν κοινός ἐλεύθερος , ὁ δέ έργο ὁ μέν ὅς δεσπότης εἰμί , ὁ δέ ὅς δοῦλος .
libanius.declamatio-30 8
διὰ τί οὐ δύο χεῖρες ἅπασιν , οὐ | πόδες δύο , οὐκ ὧτα καὶ ὀφθαλμοὶ τοσοῦτοι ; τί ποτ’ οὖν μὴ μιᾷ φύσει μίαν ἐπέστησαν τύχην ; ἆρ’ οὐ πολλῷ μετριώ - τερον κέχρηνται τοῖς θηρίοις ἢ ἡμῖν ; οὐ λέων λέοντος εὐπορώτερος , οὐ λύκου λύκος , οὐ τῶν ἄλλων οὐδὲν οὐδενός . πάντα ἐν ὄρεσι καθεύδει , πάντα τοῖς αὐτοῖς τρέφεται , πάντα ὕδωρ πίνει . κοιναὶ μὲν πηγαί , κοινοὶ δὲ ποταμοί . πένεσθαι δὲ καὶ πλουτεῖν παρ’ ἐκείνοις οὐκ ἔστι , διόπερ οὐδὲ φθονεῖν .
Lemmas: διά τίς οὐ δύο χείρ ἅπας , οὐ | πούς δύο , οὐ ἄτη καί ὀφθαλμός τοσοῦτος ; τίς πρός οὖν μή εἷς φύσις εἷς ἐφίστημι τύχη ; ἆρα οὐ πολύς μέτριος - τέρος χράω ὁ Θήριος ἢ ἐγώ ; οὐ λέων λέων εὔπορος , οὐ λύκος λύκος , οὐ ὁ ἄλλος οὐδείς οὐδείς . πᾶς ἐν ὄρος καθεύδω , πᾶς ὁ αὐτός τρέφω , πᾶς ὕδωρ πίνω . κοινός μέν πηγή , κοινός δέ ποταμός . πένομαι δέ καί πλουτέω παρά ἐκεῖνος οὐ εἰμί , διόπερ οὐδέ φθονέω .
libanius.declamatio-30 9
τὰ δὲ ἡμέτερα πῶς ; Ἡράκλεις , τῆς ἀνωμαλίας . ὁ δεῖνα πλούσιος καὶ χρυσὸς ἔνδον πολύς , ἕτερος ἐνδεὴς καὶ περὶ τῶν ἀναγκαίων ἡ φροντίς . ἔπειθ’ οὗτος αὐτὸς ἐξαίφνης εὔπορος , ἄλλος δὲ πένης ἔτι . διὰ τί ; πολλάκις γὰρ ἐρήσομαι . οὐ τὴν αὐτὴν οἰκοῦσι πόλιν ; οὐκ ἐν τοῖς αὐτοῖς ζῶσι νόμοις ; οὐ τὴν αὐτὴν ἐπέρχονται γῆν ; οὐ τοῦ αὐτοῦ μετέχουσιν ἀέρος ;
Lemmas: ὁ δέ ἡμέτερος πῶς ; Ἡρακλῆς , ὁ ἀνωμαλία . ὁ δεῖνα πλούσιος καί χρυσός ἔνδον πολύς , ἕτερος ἐνδεής καί περί ὁ ἀναγκαῖος ὁ φροντίς . ἔπειτα οὗτος αὐτός ἐξαίφνης εὔπορος , ἄλλος δέ πένης ἔτι . διά τίς ; πολλάκις γάρ ἔρομαι . οὐ ὁ αὐτός οἰκέω πόλις ; οὐ ἐν ὁ αὐτός ζάω νόμος ; οὐ ὁ αὐτός ἐπέρχομαι γῆ ; οὐ ὁ αὐτός μετέχω αέρας ;
libanius.declamatio-30 10
καὶ τί λέγω πολίτας ; ἐν τοῖς γένεσιν ἡ Τύχη τοιαῦτα νεανιεύεται , καὶ τὸ μὲν αἷμα ταὐτόν , τὰ ὄντα δὲ οὐκ ἴσα , ἀλλ’ οὕτω τοὺς μὲν αἴρει , τοὺς δὲ καθαιροῦσα τέρπεται ὥσθ’ οἶ τοῦ δεῖνος οἰ - κέται τῶν οἰκείων ἐκείνου σεμνότεροι καὶ οἶ μὲν ἐπ’ ἄκρων πορεύονται δακτύλων , οἱ δὲ ἐπτήχασιν .
Lemmas: καί τίς λέγω πολίτης ; ἐν ὁ γένεσις ὁ Τύχη τοιοῦτος νεανιεύομαι , καί ὁ μέν αἷμα αὐτός , ὁ εἰμί δέ οὐ ἴσος , ἀλλά οὕτως ὁ μέν αἴρω , ὁ δέ καθαιρέω τέρπω ὥστε οἶς ὁ δεῖνα ὁ - κέτα ὁ οἰκεῖος ἐκεῖνος σεμνός καί οἶς μέν ἐπί ἄκρος πορεύω δάκτυλος , ὁ δέ πτήσσω .
libanius.declamatio-30 11
ἡ δὲ δὴ τῶν δικαιοτάτων νομοθεσία θεῶν καὶ περὶ τὴν φύσιν τῆς γῆς τοιαῦτα πλημμελεῖ . ἡ μὲν γὰρ χρυσῖτις , ἀργυρῖτις δὲ ἄλλη , παρὰ δὲ τῆς οὐδ’ ἂν σίδηρον λά - βοις . ἡ μὲν πολύπυρος , ἡ δὲ πολύοινος , οἱ δέ τινες οἰκοῦσι πέτρας . ἐῶ τὴν γῆν . ἤδη τινὲς ἔμποροι δύο μιᾶς ἐπιβάντες νεώς , ὁ μὲν ἐπανῆκεν εὐδαίμων , ὁ δὲ σὺν ἐλάττοσιν ἢ μεθ’ ὅσων ἐξέπλευσεν . ὅστις οὖν οὕτω κακοῖς κεχρημένος προστάταις ἀγανακτεῖ , νοσεῖ τὴν ψυχὴν οὗτος λυπούμενος ἐφ’ οἷς ἄξιον ; 12 . Δοκιμασταὶ γάρ εἰσι τῶν πραττομένων οἱ θεοὶ καὶ τοὺς χρηστοὺς ἀμείβονται πλούτῳ καὶ τοὺς πονηροὺς κολάζουσι πενίᾳ . καὶ μὴν ἐνταῦθά | γέ ἐστι τῆς ἀδικίας ὁ κολοφών . ὁρᾶτε τοὺς πονηροὺς εὖ πράττοντας , οὐ τοὺς βελτί - στους ἀτυχοῦντας ; πόσοι μὲν ὑβρισταὶ καὶ μοιχοὶ καὶ πατραλοῖαι καὶ φονεῖς καὶ προδόται ζάπλουτοι ; πόσοι δὲ μέτριοι καὶ χρηστοὶ καὶ δίκαιοι καὶ θεοὺς φοβού - μενοι καὶ φίλους αἰσχυνόμενοι καὶ νόμοις πειθόμενοι καὶ πατρίδος κηδόμενοι μόλις ἔχουσιν ὅσον ἀποζῆν ;
Lemmas: ὁ δέ δή ὁ δίκαιος νομοθεσία θεός καί περί ὁ φύσις ὁ γῆ τοιοῦτος πλημμελέω . ὁ μέν γάρ χρυσίτης , ἀργυρῖτις δέ ἄλλος , παρά δέ ὁ οὐδέ ἄν σίδηρος λάω - Βοΐς . ὁ μέν πολύπυρος , ὁ δέ πολύοινος , ὁ δέ τις οἰκέω πέτρα . ἐάω ὁ γῆ . ἤδη τις ἔμπορος δύο εἷς ἐπιβαίνω ναός , ὁ μέν ἐπανήκω εὐδαίμων , ὁ δέ σύν μικρός ἢ μετά ὅσος ἐκπλέω . ὅστις οὖν οὕτως κακός χράω προστάτης ἀγανακτέω , νοσέω ὁ ψυχή οὗτος λυπέω ἐπί ὅς ἄξιος ; 12 . δοκιμαστής γάρ εἰμί ὁ πράσσω ὁ θεός καί ὁ χρηστός ἀμείβω πλοῦτος καί ὁ πονηρός κολάζω πενία . καί μήν ἐνταῦθα | γε εἰμί ὁ ἀδικία ὁ κολοφών . ὁράω ὁ πονηρός εὖ πράσσω , οὐ ὁ βελτίς - στος ἀτυχέω ; πόσος μέν ὑβριστής καί μοιχός καί πατραλοίας καί φονεύς καί προδότης ζάπλουτος ; πόσος δέ μέτριος καί χρηστός καί δίκαιος καί θεός φοβέω - μένω καί φίλος αἰσχύνω καί νόμος πείθω καί πατρίς κήδω μόλις ἔχω ὅσον ἀποζάω ;
libanius.declamatio-30 13
τί <δὲ> δεῖ πόρρωθεν ἀποδεικνύναι τὸν λόγον ; ὑμεῖς , ὦ πεντακόσιοι , φαίητ’ ἂν εἶναι πονηροὶ καὶ πολλὰ ποιεῖν ὧν οἱ νόμοι κωλύουσι καὶ δίκην ὀφεί - λειν τοῖς θεοῖς ; οὔθ’ ὑμεῖς εἴποιτ’ ἂν ἐγώ τε ὑμῖν οὐ σύνοιδα . τί οὖν ; ἀπὸ σεμνῶν ἅπαντες οἰκιῶν ἥκετε νῦν καὶ πάλιν ἀναστάντες ἐπὶ τρυφὴν βαδιεῖσθε ; ἀλλ’ ἔγωγε πολλοῖς ὑμῶν οἶδα μίαν οὖσαν καταφυγὴν τὸν ἐνθένδε μισθόν .
Lemmas: τίς <δὲ> δέω πρόσωθεν ἀποδείκνυμι ὁ λόγος ; σύ , ὦ πεντακόσιοι , φημί ἄν ἔρχομαι πονηρός καί πολύς ποιέω ὅς ὁ νόμος κωλύω καί δίκη ὄφις - Λέιν ὁ θεός ; οὔτε σύ εἶπον ἄν ἐγώ τε σύ οὐ σύνοιδα . τίς οὖν ; ἀπό σεμνός ἅπας οἰκία ἥκω νῦν καί πάλιν ἀνίστημι ἐπί τρυφή βαδίζω ; ἀλλά ἐγώ πολύς σύ οἶδα εἷς εἰμί καταφυγή ὁ ἐνθένδε μισθός .
libanius.declamatio-30 14
πῶς οὖν τοῖς ἐπιεικέσι τὰ βελτίω καὶ τοῖς μὴ τοιούτοις τὰ χείρω ; πῶς δ’ οὐκ ἀνάγκη δυοῖν θάτερον , ἢ μὴ εἶναι τοὺς λεγομένους θεούς , κρατεῖν δὲ ἀντ’ ἐκείνων ταὐτόματον ἢ τῆς ἐκείνων ἀρχῆς ἀπεῖναι τὸ τοῦ δικαίου μέρος ; ἃ παιδίον μὲν ὧν ἔτι καὶ ἐν γάλακτι μήτ’ ἀκούων μήτε μανθάνων ἐκέρδαινον τῇ διὰ τὸν χρόνον ἀγνοίᾳ , φοιτῶν δὲ εἰς διδασκάλου καὶ συνιεὶς ἤδη τί πλοῦτος , τί πενία καὶ πυνθανόμενος δαιμόνων γνώμῃ τὰ τῶν ἀνθρώπων ἄγεσθαι τῆς λύπης ἐδεχόμην ἀρχήν .
Lemmas: πῶς οὖν ὁ ἐπιεικής ὁ ἀγαθός καί ὁ μή τοιοῦτος ὁ χείρων ; πῶς δέ οὐ ἀνάγκη δύο ἕτερος , ἢ μή ἔρχομαι ὁ λέγω θεός , κρατέω δέ ἀντί ἐκεῖνος αὐτόματος ἢ ὁ ἐκεῖνος ἀρχή ἄπειμι ὁ ὁ δίκαιος μέρος ; ὅς παιδίον μέν ὅς ἔτι καί ἐν γάλα μήτε ἀκούω μήτε μανθάνω κερδαίνω ὁ διά ὁ χρόνος ἄγνοια , φοιτάω δέ εἰς διδάσκαλος καί συνίημι ἤδη τίς πλοῦτος , τίς πενία καί πυνθάνομαι δαίμων γνώμη ὁ ὁ ἄνθρωπος ἄγω ὁ λύπη δέχομαι ἀρχή .
libanius.declamatio-30 15
ἑώρων γὰρ τοῖς συμφοιτηταῖς ἐσθῆτα βελτίω καὶ βιβλία λαμπρό - τερα καὶ τὴν ψυχὴν ἀπῄειν πεπληγμένος . ἤκουον διη - γουμένων ἑστιάσεις πολυτελεῖς . πάλιν ἐπληττόμην . γά - μου καιρὸς ἧκεν , ὧς οὐκ ὤφελεν . ἐγάμουν ὡς οὐκ ἔδει . νομίζων γὰρ ὥσπερ ἑτέροις φορὰν ἀγαθῶν ἔσε - σθαί μοι τὸ πρᾶγμα συμφορὰν ᾐσθόμην προσθέμενος , λύσας δ’ οὐδὲν τῶν κακῶν . ἔδει γὰρ χωρὶς μὲν ἀλγεῖν ἐπὶ ταῖς τῶν ἀνδρῶν εὐτυχίαις , χωρὶς δὲ τῷ Ι τῆς ἐμῆς γυναικὸς ἑτέρας εὐπορωτέρας ὁρᾶσθαι .
Lemmas: ὁράω γάρ ὁ συμφοιτητής ἐσθής ἀγαθός καί βιβλίον λαμπρός - τέρας καί ὁ ψυχή ἀπέρχομαι πλήσσω . ἀκούω δῖος - Γούμενος ἑστίασις πολυτελής . πάλιν πλήσσω . γῆ - ἐγώ καιρός ἥκω , ὅς οὐ ὀφείλω . γαμέω ὡς οὐ δέω . νομίζω γάρ ὥσπερ ἕτερος φορά ἀγαθός Έσε - ἕπομαι ἐγώ ὁ πρᾶγμα συμφορά αἰσθάνομαι προστίθημι , λύω δέ οὐδείς ὁ κακός . δέω γάρ Χωρὶς μέν ἀλγέω ἐπί ὁ ὁ ἀνήρ εὐτυχία , Χωρὶς δέ ὁ Ι ὁ ἐμός γυνή ἕτερος εὔπορος ὁράω .
libanius.declamatio-30 16
πά - λῖν οὖν ἐνταῦθα τοῖς θεοῖς ἐνεκείμην · ὦ Ζεῦ καὶ Ἥλιε καὶ Γῆ καὶ Ἥρα καὶ Δήμητερ , ὁ δεῖνα τῶν πολλῶν εἷς ὢν πρὶν ἢ γῆμαι μετὰ τὸν ὑμέ - ναιον ἐν τοῖς εὐπόροις , ἐγὼ δὲ οἶος πρὸ τοῦ , τί τῶν περὶ τὸν γαμήλιον ἐλλελοιπώς ; οὐχ ἧψα δᾷδας ; οὐκ ἐστεφανωσάμην ; οὐκ ἔθυσα κατά δύναμιν ; οὐχ εἱστίασα τοὺς φίλους ; ποῖ δή μοι ταῦτα οἴχεται καὶ παρανάλωται ; 17 . Τοσαύταις τοίνυν , ὦ βουλή , βαλλόμενος καὶ τιτρωσκόμενος ἀλγηδόσιν ἀντεῖχον ὅμως καὶ διεκαρτέ - ρουν ἐξ ἑνός μοι μόνου παραμυθίου . τί δὲ τοῦτο ἦν ; ἦν μοι γείτων ἐοικὼς μὲν κατὰ τοὺς τρόπους , οὐ διεστηκὼς δὲ κατὰ τὴν τύχην , ταὐτὰ λυπούμενος , ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἀγανακτῶν . γινόμεθα συνήθεις τῇ τε ἄλλῃ καὶ τῷ πλησίον οἰκεῖν . κοιναὶ μὲν ἡμῖν πρόοδοι , κοι - ναὶ δὲ διατριβαί , κοινὰ δὲ λουτρά , κοιναὶ <δὲ> πέζαι , καὶ σὺν ἀλλήλοις εἰς ἀγορὰν ἐνεβάλλομεν , εἰς ἐκκλησίαν ἐφοιτῶμεν , ἀνεστρέφομεν οἴκαδε . ταῖς νου - μηνίαις νόμῳ μὲν πόλεως ἐθύομεν , νοῦν δὲ οὐκ ἔχειν ἠπιστάμεθα τὴν θεραπείαν . ἐπὶ δεῖπνον ἄκλητοι παρ’ ἀλλήλους ἐχωροῦμεν . νοσοῦντι παρεκαθήμην . τῶν αὐ - τῶν ἀρρωστῶν ἀπέλαυον . ἤδη λόγος ἦν ἐν τῇ πόλει τῆς ἡμετέρας συνηθείας · εἰς τοσοῦτον ἀφῖκτο .
Lemmas: πᾷ - λίς οὖν ἐνταῦθα ὁ θεός ἔγκειμαι · ὦ Ζεύς καί Ἥλιος καί Γῆ καί Ἥρα καί Δημήτηρ , ὁ δεῖνα ὁ πολύς εἷς εἰμί πρίν ἢ γαμέω μετά ὁ ὑμός - νάω ἐν ὁ εὔπορος , ἐγώ δέ οἶος πρό ὁ , τίς ὁ περί ὁ γαμήλιος ἐλλείπω ; οὐ ἅπτω δαίς ; οὐ στεφανόω ; οὐ θύω κατά δύναμις ; οὐ ἑστιάω ὁ φίλος ; ποῖ δή ἐγώ οὗτος οἴχομαι καί παραναλίσκω ; 17 . τοσοῦτος τοίνυν , ὦ βουλή , βάλλω καί τιτρώσκω ἀλγηδών ἀντέχω ὅμως καί διεκαρτέ - ῥόος ἐκ εἷς ἐγώ μόνος παραμύθιον . τίς δέ οὗτος εἰμί ; εἰμί ἐγώ γείτων ἔοικα μέν κατά ὁ τρόπος , οὐ διίστημι δέ κατά ὁ τύχη , αὐτός λυπέω , ἀπό ὁ αὐτός ἀγανακτέω . γίγνομαι συνήθης ὁ τε ἄλλος καί ὁ πλησίος οἰκέω . κοινός μέν ἐγώ πρόοδος , κέω - ναί δέ διατριβή , κοινός δέ λουτρόν , κοινός <δὲ> πέζα , καί σύν ἀλλήλων εἰς ἀγορά ἐμβάλλω , εἰς ἐκκλησία φοιτάω , ἀναστρέφω οἴκαδε . ὁ νόος - μήνιος νόμος μέν πόλις θύω , νόος δέ οὐ ἔχω ἐπίσταμαι ὁ θεραπεία . ἐπί δεῖπνον ἄκλητος παρά ἀλλήλων χωρέω . νοσέω πάρημαι . ὁ αὖος - ὁ ἄρρωστος ἀπολαύω . ἤδη λόγος εἰμί ἐν ὁ πόλις ὁ ἡμέτερος συνήθεια · εἰς τοσοῦτος ἀφικνέομαι .
libanius.declamatio-30 18
δι’ ἐκεῖνον ἐγὼ τὸν ἄνθρωπον οὐ πάλαι τὸ κώνειον ᾔτησα . ἐπειδὴ γὰρ ἀπηλλάγημεν ἐκ τῶν ἐκκλησιῶν καὶ τῆς ἀγορᾶς ἰδόντες τὸν μὲν στρατηγὸν ᾑρημένον , τὸν δὲ πρεσβευτὴν κεχειροτονημένον , τὸν δὲ σιτώνην , τὸν δὲ βοώνην , τὸν δὲ ἐστεφανωμένον , τὸν δὲ εἰκόνος τετυχηκότα ἀμθρώ - πους ἀπ’ ἐργαστηρίων ἐκπεπηδηκότας , γναφέας καὶ βυρ - σοδέψας καὶ τέκτονας , στένοντες μὲν ἀπεχωροῦμεν , μεμ - φόμενοι τῷ δήμῳ , καταρώμενοι τοῖς λέγουσιν αὐτοῖς ἐν οἷς εὐδαιμονίζομεν | τοὺς παρὰ τὴν ἀξίαν εὖ πράτ - τοντας , ἀγχόμενοι , πολὺν δὲ χρόνον ἄφωνοι μένοντες καὶ κρατοῦντες τοῦ μηδὲ ἐσθίειν , ὀψέ ποτε βλέποντες εἰς ἀλλήλους ἀνεφέρομεν .
Lemmas: διά ἐκεῖνος ἐγώ ὁ ἄνθρωπος οὐ πάλαι ὁ κώνειον αἰτέω . ἐπεί γάρ ἀπαλλάσσω ἐκ ὁ ἐκκλησία καί ὁ ἀγορά ὁράω ὁ μέν στρατηγός αἱρέω , ὁ δέ πρεσβευτής χειροτονέω , ὁ δέ σιτώνης , ὁ δέ βοώνης , ὁ δέ στεφανόω , ὁ δέ εἰκών τυγχάνω ἀμθρώ - πως ἀπό ἐργαστήριον ἐκπηδάω , κναφεύς καί βυρ - σοδεύω καί τέκτων , στένω μέν ἀποχωρέω , μεμ - φομενω ὁ δῆμος , καταράομαι ὁ λέγω αὐτός ἐν ὅς εὐδαιμονίζω | ὁ παρά ὁ ἄξιος εὖ προιτ - Τόντας , ἄγχω , πολύς δέ χρόνος ἄφωνος μένω καί κράτος ὁ μηδέ ἐσθίω , ὀψέ ποτέ βλέπω εἰς ἀλλήλων ἀναφέρω .
libanius.declamatio-30 19
καὶ ἐμὲ μὲν ἔπειθε ζῆν ἡ ἐκείνου ταπεινότης , ἐκεῖνον δὲ τὸ μὴ τῶν ἐκείνου τἀμὰ γεγονέναι βελτίω , καὶ φθειρόμενοι τοῖς ἑτέρων ἀγαθοῖς ἀμφότεροι τοῖς ἀλλήλων ἐσωζόμεθα κακοῖς . ἐγγύθεν γὰρ ἦν τὸ κουφίζον , πενία γείτονος . ἔστιν ἀργύριόν σοι ; πολλάκις ἠρόμην . ὁ δὲ ἀπέφησε . τοῦτό με εὔφρανε . σοὶ δ’ ἔστι ; πάλιν ἐκεῖνος ἤρετο . μόλις , ἔφην , ὀβολός . κἀκείνῳ τοῦτο ἥδιστον . ᾔδειμεν γὰρ ὧς , ἕως ἂν ὦμεν ὅμοιοι τὴν τύχην , καὶ φίλοι , πλοῦ - τος δ’ ὑπεροψίαν ἐμποιῶν κινεῖν φιλίας πέφυκε . καὶ τοῦτ’ ἦν ἄρα τὸ λεγόμενον ἰσότης φιλότης , τὸ μη - δαμῆ τὸν ἕτερον ὑπεραίρειν θατέρου .
Lemmas: καί ἐγώ μέν πείθω ζάω ὁ ἐκεῖνος ταπεινότης , ἐκεῖνος δέ ὁ μή ὁ ἐκεῖνος ἐμός γίγνομαι ἀγαθός , καί φθείρω ὁ ἕτερος ἀγαθός ἀμφότερος ὁ ἀλλήλων σῴζω κακός . ἐγγύθεν γάρ εἰμί ὁ κουφίζω , πενία γείτων . εἰμί ἀργύριον σύ ; πολλάκις ἔρομαι . ὁ δέ ἀπόφημι . τούτος ἐγώ εὐφραίνω . σύ δέ εἰμί ; πάλιν ἐκεῖνος ἔρομαι . μόλις , φημί , ὀβολός . ἐκεῖνος οὗτος ἡδύς . οἶδα γάρ ὅς , ἠώς ἄν εἰμί ὅμοιος ὁ τύχη , καί φίλος , πλόος - ὅς δέ ὑπεροψία ἐμποιέω κινέω φίλιος φύω . καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ λέγω ἰσότης φιλότης , ὁ μη - δαμάζω ὁ ἕτερος ὑπεραίρω ἕτερος .
libanius.declamatio-30 20
μέχρι μὲν οὖν ἐδόκει τοῖς θεοῖς περιεῖναί με , καὶ τῷ γείτονι τὸν ἔμπροσθεν ἐτήρουν βίον · ἐπεὶ δὲ περὶ τἀκείνου καινοτομοῦσιν , ἐμοὶ παραινοῦσιν ἀποθανεῖν . χωρούν - των γὰρ ἡμῖν , ὡς ἔφην , τῶν πραγμάτων πρῴην , ὦ βουλή , τῷ πένητι καὶ φίλῳ , — πῶς εἴπω ; πῶς διεξ - ἔλθω ; πῶς ἀρκέσω διηγήσει πικρᾷ ; τρόμῳ κατείλημ - μαι καὶ λειποψυχῶ καὶ κατατείνομαι καὶ πάσχω δει - νότατα ἀνθρώπων . ὧν γὰρ ὅπως ἔξω γενοίμην , ἀποθα - νεῖν βούλομαι , ταῦθ’ ὅπως ἀποθανεῖν μοι γένοιτο , λέγειν ἀναγκάζομαι — πρῴην τοίνυν , — δεῖ γάρ με καὶ τοῦθ’ ὑπομεῖναι , διηγεῖσθαι ταῦτα ἃ μηδ’ ἂν ἀκούων ἤνεγκα — ἐξελθὼν ἴωθεν καὶ κεκλεισμένας ἰδὼν τὰς τοῦ γείτονος θύρας οὐκ εἰωθὸς ὂν προσελθὼν <καὶ> κρούσας ἐκάλουν . ὡς δ’ οὐδεὶς ὑπήκουε , σφόδρα κόπτων καὶ βοῶν μόλις ἤκουσα παρά του τῶν ἔνδον ἀπιέναι , δεῖν γὰρ ἐκεῖνον εἴσω μένειν . τί τοῦ - το ; ἔφην . ἀρρωστεῖ ; πῶς οὖν οὐκ εἰσκαλεῖ ; χα - λεπόν τι συμβέβηκεν ἔτερον ; | οὔκουν ὁ καιρὸς φίλου ; τὴν γυναῖκα πλημμελήσασαν ἐπανορθοῖ πληγαῖς ; πολλάκις τοῦτ’ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν πέπρακται .
Lemmas: μέχρι μέν οὖν δοκέω ὁ θεός περίειμι ἐγώ , καί ὁ γείτων ὁ ἔμπροσθεν τηρέω βίος · ἐπεί δέ περί ἐκεῖνος καινοτομέω , ἐγώ παραινέω ἀποθνῄσκω . χωρέω - ὁ γάρ ἐγώ , ὡς φημί , ὁ πρᾶγμα πρώην , ὦ βουλή , ὁ πένης καί φίλος , — πῶς λέγω ; πῶς διέκ - ἔρχομαι ; πῶς ἀρκέω διήγησις πικρός ; τρόμος κατέρχομαι - μής καί λειποψυχῶ καί κατατείνω καί πάσχω δεῖ - νότα ἄνθρωπος . ὅς γάρ ὅπως ἔξω γίγνομαι , ἀποθα - νέος βούλομαι , αὐτός ὅπως ἀποθνῄσκω ἐγώ γίγνομαι , λέγω ἀναγκάζω — πρώην τοίνυν , — δέω γάρ ἐγώ καί οὗτος ὑπομένω , διηγέομαι οὗτος ὅς μηδέ ἄν ἀκούω φέρω — ἐξέρχομαι ἴωθεν καί κλείω ὁράω ὁ ὁ γείτων θύρα οὐ εἴωθα εἰμί προσέρχομαι <καὶ> κρούω καλέω . ὡς δέ οὐδείς ὑπακούω , σφόδρα κόπτω καί βοῦς μόλις ἀκούω παρά τις ὁ ἔνδον ἀπέρχομαι , δεῖ γάρ ἐκεῖνος εἴσω μένω . τίς ὁ - το ; φημί . ἀρρωστέω ; πῶς οὖν οὐ εἰσκαλέω ; χάω - λέπω τίς συμβαίνω ἕτερος ; | οὔκουν ὁ καιρός φίλος ; ὁ γυνή πλημμελέω ἐπανορθόω πληγή ; πολλάκις οὗτος ἐν ὀφθαλμός ἐγώ πράσσω .
libanius.declamatio-30 21
κρεῖττον ἦν τὸ πρᾶγμα λογισμῶν καὶ ἀπιὼν ᾠχόμην , ὁ δὲ ἔνδον ὁ μακάριος ἐδέχετο τὰ δῶρα τῆς Τύχης . καὶ τοῦτ’ ἦν πολλὰς ἐφεξῆς ἡμέρας ὥστε με ἀπορεῖν καὶ σπαράττεσθαι πανταχῆ τῇ γνώμῃ στρεφόμενον . ὡς δὲ ἐξῆλθέ ποτε φαιδρὸς καὶ μειδιῶν καὶ φέρων ἐπὶ τοῦ προσώπου τῶν ἔνδον ἀγαθῶν σύμ - βολον , προσδραμὼν ἐγὼ καὶ ζητῶν ἐφ’ ὅτῳ κρύψειεν ἑαυτόν , σαφὲς μὲν ἤκουον οὐδὲν οὐδέπω , τὸν δ’ ἄν - θρωπον πολλοῖς εὕρισκον τεκμηρίοις ἄλλον γεγενημέ - νον .
Lemmas: ἀγαθός εἰμί ὁ πρᾶγμα λογισμός καί ἀπέρχομαι οἴχομαι , ὁ δέ ἔνδον ὁ μακάριος δέχομαι ὁ δῶρον ὁ Τύχη . καί οὗτος εἰμί πολύς ἐφεξῆς ἡμέρα ὥστε ἐγώ ἀπορέω καί σπαράσσω πανταχῇ ὁ γνώμη στρέφω . ὡς δέ ἐξέρχομαι ποτέ φαιδρός καί μειδιάω καί φέρω ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ ἔνδον ἀγαθός σύμ - βῶλος , προστρέχω ἐγώ καί ζητέω ἐπί ὅστις κρύπτω ἑαυτοῦ , σαφής μέν ἀκούω οὐδείς οὐδέπω , ὁ δέ ἄναξ - θρωπον πολύς εὑρίσκω τεκμήριον ἄλλος γεγενημέ - νος .
libanius.declamatio-30 22
ἐνταῦθά τις ἐξελάλησεν ὡς πεπλούτηκεν ὁ γείτων . καὶ οὐκ ἐψεύσατο . καθάπερ γὰρ αὐτῷ τῆς γῆς χρυσοῦ πηγὰς ἀναδούσης πάντα πολλὰ καὶ με - γάλα , καὶ τῶν ὑποκριτῶν ὀξύτερον τὸ σχῆμα μετα - βέβληκεν . ὁ κεκυφὼς ὤρθωται , ὁ σκυθρωπάζων γελᾷ , ὁ τῆς Τύχης κατήγορος νῦν ἐπαινέτης , ὁ πρῴην ἐν ῥακίοις νῦν τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα φορεῖ . νῖκαι , στέφανοι . περὶ τὰς θύρας οἰκέται διαθέουσιν . ὤσφροντο τῆς εὐ - δαιμονίας οἱ κόλακες . μετὰ πολλῶν βαδίζει . παρέωσμαι , καταπεφρόνημαι , μόλις τυγχάνω προσρήσεως .
Lemmas: ἐνταῦθα τις ἐκλαλέω ὡς πλουτέω ὁ γείτων . καί οὐ ψεύδω . καθά γάρ αὐτός ὁ γῆ χρυσός πηγή ἀναδέω πᾶς πολύς καί ἐγώ - γάλα , καί ὁ ὑποκριτής ὀξύς ὁ σχῆμα μετά - βάλλω . ὁ κύπτω ὀρθόω , ὁ σκυθρωπάζω γελάω , ὁ ὁ Τύχη κατήγορος νῦν ἐπαινέτης , ὁ πρώην ἐν ῥάκιον νῦν ὁ ἱερός ἐσθής φορέω . νίκη , στέφανος . περί ὁ θύρα οἰκέτης διαθέω . ὀσφραίνομαι ὁ εὕω - δαιμόνιος ὁ κόλαξ . μετά πολύς βαδίζω . παρίημι , καταφρονέω , μόλις τυγχάνω πρόσρησις .
libanius.declamatio-30 23
ἐδε - ήθην μαθεῖν ὅθεν ἥκει τὸ ῥεῦμα τῶν χρημάτων , ὁ δὲ νεύσας τι πρὸς τὸν οἰκέτην ἀφῆκεν οἴκαδε τρέχειν , ἀπεκρίνατο δὲ πρὸς ἡμᾶς οὐδὲ γρῦ . δακνόμενος δὴ τοῖς ἔξωθεν φαινομένοις ἐβουλήθην ὁ δυστυχὴς ἐγὼ καὶ τὴν εἴσω θυρῶν εὐδαιμονίαν ἰδεῖν καὶ τὰ πρῶτα φεύγων αὐτῷ συνδειπνεῖν , ἐν γὰρ δὴ τοῖς πολλοῖς καὶ αὐτὸς ἐκαλούμην , ὁ πρότερον μόνος μόνῳ συζῶν ὑπήκουσα καὶ τὸ κακὸν ἑκὼν ἐπεσπασάμην .
Lemmas: ἐσθίω - ἦθος μανθάνω ὅθεν ἥκω ὁ ῥεῦμα ὁ χρῆμα , ὁ δέ νέος τίς πρός ὁ οἰκέτης ἀφίημι οἴκαδε τρέχω , ἀποκρίνομαι δέ πρός ἐγώ οὐδέ γρῦ . δάκνω δή ὁ ἔξωθεν φαίνω βούλομαι ὁ δυστυχής ἐγώ καί ὁ εἴσω θύρα εὐδαιμονία ὁράω καί ὁ πρῶτος φεύγω αὐτός συνδειπνέω , ἐν γάρ δή ὁ πολύς καί αὐτός καλέω , ὁ πρότερος μόνος μόνος συζάω ὑπακούω καί ὁ κακός ἑκών ἐπισπάω .
libanius.declamatio-30 24
ὡς γὰρ εἰσῆλθον , πολλοῖς τοξεύμασιν ἐβαλλόμην τὴν ψυχὴν διὰ τῶν ὀφθαλμῶν · ἑώρων ἡμικύκλιον ἠσκη - μένον , τάπητας ἐπὶ βάθρων , | τράπεζαν ἐξ ἀργύ - ῥοῦ , ὀψοποιούς , οἰνοχόους , χρυσίδας , πινακίσκους , δί - σκους , ὄψα ποικίλα , Θάσιον οἶνον , πλῆθος διακόνων , σπουδὴν μετὰ σιγῆς , τὰ δὲ αὐτὰ βλέπειν τε ἐπειρώ - ἐπειρώμην ἀκριβῶς καὶ βλέπων ἠνιώμην . ἐπὶ πάντα μὲν εἱλκόμην , πανταχόθεν δὲ ἐπληττόμην . μὴ θεάσασθαι μὲν οὐκ ἠνειχόμην ^ θεώμενος δ’ ἀπωλλύμην .
Lemmas: ὡς γάρ εἰσέρχομαι , πολύς τόξευμα βάλλω ὁ ψυχή διά ὁ ὀφθαλμός · ὁράω ἡμικύκλιον ἀσκέω - μένω , τάπης ἐπί βάθρον , | τράπεζα ἐκ ἀργός - ῥόος , ὀψοποιός , οἰνοχόος , χρυσίς , πινακίσκος , Ζεύς - σκους , ὄψον ποικίλος , Θάσιος οἶνος , πλῆθος διάκονος , σπουδή μετά σιγή , ὁ δέ αὐτός βλέπω τε ἐπιλέγω - πειράω ἀκριβῶς καί βλέπω ἀνιάομαι . ἐπί πᾶς μέν ἕλκω , πανταχόθεν δέ πλήσσω . μή θεάομαι μέν οὐ ἀνέχω ^ θεάομαι δέ ἀπόλλυμι .
libanius.declamatio-30 25
οἱ μὲν οὖν ἄλλοι δαιτυμόνες ἤσθιόν τε καὶ ἔπινον , ἐγὼ δὲ ἴδιον , ἐκαλινδούμην , ἔτριβον τὴν κεφαλήν , οὐ μετ - εῖχον ἐδωδῆς , ἀπεωθούμην ἐκπώματα καί που καὶ σφοδρότερον ἀναστένων ἐξήλεγξα τὸ πάθος , ὥστε καὶ γέλωτα παρεῖχον τοῖς συμπόταις ἤδη μεθύουσιν . ἦν γὰρ δὴ παρὰ τῷ γείτονι τοσοῦτος οἶνος ὅσονπερ ὕδωρ . αὐλητρίδες τὰ ἐντεῦθεν καὶ ηὐλούμεθα μέχρι πόρρω τῶν νυκτῶν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος δαιτυμών ἐσθίω τε καί πίνω , ἐγώ δέ ἴδιος , καλινδέομαι , τρίβω ὁ κεφαλή , οὐ μετά - ἔχω ἐδωδή , ἀπωθέω ἔκπωμα καί ποῦ καί σφοδρός ἀναστένω ἐξελέγχω ὁ πάθος , ὥστε καί γέλως παρέχω ὁ συμπότης ἤδη μεθύω . εἰμί γάρ δή παρά ὁ γείτων τοσοῦτος οἶνος ὅσος ὕδωρ . αὐλητρίς ὁ ἐντεῦθεν καί αὐλέω μέχρι πρόσω ὁ νύξ .
libanius.declamatio-30 26
ἐμοὶ δὲ μικρὸν ἔτι μετῆν ψυχῆς καὶ πρὸς ἐμαυτὸν ἔλεγον · οὗτος ἐκεῖνος ; οὗτος ὁ γεί - γείτων ; οὗτος ὁ πένης οὑμὸς ἑταῖρος ; ἀπάτη ταῦτα καὶ θαυματοποιῶν τέχνη καὶ παράκρουσις ὀμ - μάτων . ἢ τὰ ὄντα ὁρᾶται ; ηὐξάμην , cb βουλή , τῷ Ποσειδῶνι σεῖσαι καὶ τὴν οἰκίαν καταβαλεῖν καὶ ποι - ἧσαι τὸν ἀνδρῶνα τοῖς πίνουσι τάφον . αὐτὸς ἂν ἡδέως πρῶτος κατεχωννύμην ἑψομένου μοι τοῦ πλουσίου .
Lemmas: ἐγώ δέ μικρός ἔτι μέτειμι ψυχή καί πρός ἐμαυτοῦ λέγω · οὗτος ἐκεῖνος ; οὗτος ὁ γίγνομαι - γείτων ; οὗτος ὁ πένης ἐμός ἑταῖρος ; ἀπάτη οὗτος καί θαυματοποιός τέχνη καί παράκρουσις ὀμ - ματάω . ἢ ὁ εἰμί ὁράω ; εὔχομαι , cb βουλή , ὁ Ποσειδῶν σείω καί ὁ οἰκία καταβάλλω καί ποῖ - ἀείδω ὁ ἀνδρών ὁ πίνω τάφος . αὐτός ἄν ἡδύς πρῶτος καταχώννυμι ἕψω ἐγώ ὁ πλούσιος .
libanius.declamatio-30 27
βεβαπτισμένων δὲ ἤδη τῶν δαιτυμόνων καὶ οὐδὲ ὀρθοῦσθαι δυναμένων ἅπτειν αὐτὸς θεατὴς δείπνου γεγενημένος καὶ ῥίψας ἐμαυτὸν εἰς τὸν σκίμποδα τὸν οὐκ ἀμειφθέντα παρὰ τῆς Τύχης τὰ πολλὰ μὲν ὰ́γρυ - ἄγρυπνος ἐκείμην οἰμώζων , βραχὺ δέ τι δεξάμενος ὕπνου τὴν τοῦ γείτονος ὠνειροπόλουν κατασκευήν , ὥστ’ ἐξη - γειρόμην σὺν βοῆ . ὢ δεινῆς ἀγρυπνίας ἐκείνης , ὢ πικροτέρων ὀνειράτων .
Lemmas: βαπτίζω δέ ἤδη ὁ δαιτυμών καί οὐδέ ὀρθόω δύναμαι ἅπτω αὐτός θεατής δεῖπνον γίγνομαι καί ῥίπτω ἐμαυτοῦ εἰς ὁ σκίμπους ὁ οὐ ἀμείβω παρά ὁ Τύχη ὁ πολύς μέν ὰ́γρυ - ἄγρυπνος κεῖμαι οἰμώζω , βραχύς δέ τίς δέχομαι ὕπνος ὁ ὁ γείτων ὀνειροπολέω κατασκευή , ὥστε ἐξη - γέρνω σύν βοή . ὦ δεινός ἀγρυπνία ἐκεῖνος , ὦ πικρός ὄνειρος .
libanius.declamatio-30 28
ἠρώτα τὸ γύναιον ὅ τι πέπονθα . κακόδαιμον , ἀπεκρινάμην , ἀγνοεῖς τὰ τοῦ γείτονος ; Ι ὑπερβαίνει τὰ ἔργα τὸν λο - γισμόν . οὐ φέρω τὴν μετάστασιν . δότω τις ξί - φος . ἐμαυτὸν ἀποκτενῶ . μᾶλλον δ’ οὐχ οὕτως , ἔστιν ἀντὶ τοῦ ξίφους φάρμακον δημοσίᾳ πινό - μενον . τοῦτ’ αἰτήσειν ἔφην . τοῦτ’ αἰτῶ νῦν . δότε δὴ καὶ λύσατέ με τῆς χαλεπῆς θέας τῶν τοῦ γείτονος ἀγαθῶν . 29 . Οὕτω δή μοι πολιορκουμένῳ παρελθών τις τῶν κομψῶν ῥητόρων διαλέξεται καὶ φιλοσοφήσει περὶ τῶν ἀνθρωπίνων κακῶν καὶ ὡς τὰ μὲν ἀφόρητα καὶ δεῖ φαρμάκου , τὰ δ’ ἀνεκτά , καὶ πολλῆς ἀνοίας ἀντὶ τοῦ φέρειν ἐπὶ τὸ κώνειον τρέχειν . οἶον λελώβηταί σοι τὸ σῶμα καὶ οὐκ ἂν ἔχοις αὐτῷ κεχρῆσθαι . προσιὼν ἀπόθνησκε . λόγον ὁ θάνα - τος ἔχει . πλῆθός σοι παίδων ἀπήνεγκε νόσος καὶ πέπτωκας εἰς ἀπαιδίαν . πάλιν βουλομένῳ τελευτᾶν ἐναντιοῦσθαι περίεργον . εἰ δέ τις πλουτεῖ μηδὲν τῶν σῶν ἀφῃρημένος , ποῦ σῶ - φρον ἐπὶ τούτῳ θανατᾶν ; εἰπέ μοι .
Lemmas: ἐρωτάω ὁ γύναιον ὁ τίς πάσχω . κακοδαίμων , ἀποκρίνω , ἀγνοέω ὁ ὁ γείτων ; Ι ὑπερβαίνω ὁ έργο ὁ Λο - γισμόν . οὐ φέρω ὁ μετάστασις . δίδωμι τις ξῖ - ΦΟΣ . ἐμαυτοῦ ἀποκτείνω . μᾶλλον δέ οὐ οὕτως , εἰμί ἀντί ὁ ξίφος Φάρμακος δημοσίᾳ Πίνο - μένω . οὗτος αἰτέω φημί . οὗτος αἰτέω νῦν . δίδωμι δή καί λύω ἐγώ ὁ χαλεπός θέα ὁ ὁ γείτων ἀγαθός . 29 . οὕτως δή ἐγώ πολιορκέω παρέρχομαι τις ὁ κομψός ῥήτωρ διαλέγω καί φιλοσοφέω περί ὁ ἀνθρώπινος κακός καί ὡς ὁ μέν ἀφόρητος καί Δεύς φάρμακον , ὁ δέ ἀνεκτός , καί πολύς ἄνοια ἀντί ὁ φέρω ἐπί ὁ κώνειον τρέχω . οἶος λωβητής σύ ὁ σῶμα καί οὐ ἄν ἔχω αὐτός χράω . προσέρχομαι ἀποθνῄσκω . λόγος ὁ Θάνα - ὅς ἔχω . πλῆθος σύ παῖς ἀποφέρω νόσος καί πίπτω εἰς ἀπαιδία . πάλιν βούλομαι τελευτάω ἐναντιόομαι περίεργος . εἰμί δέ τις πλουτέω μηδείς ὁ σός ἀφαιρέω , ποῦ σός - φρον ἐπί οὗτος θανατάω ; λέγω ἐγώ .
libanius.declamatio-30 30
σὺ δὲ ποτέρων ὢν ταῦτα νομοθετεῖς ; τῶν ἐξαίφνης καὶ αὐτὸς πεπλουτηκότων ; εἰκότως ἄρα σεμνολογῇ τῆς ἐμῆς πλη - γῆς ἀφεστηκώς . ἐν γὰρ ἀλλοτρίοις κακοῖς οὐ χαλεπὸν πορίσασθαι λόγους εὐπρεπεῖς . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς εἷ πέ - νης καὶ τῶν ἑτέρους μακαριζόντων ; τὸ λαβεῖν οὖν κώνειον ζητεῖν ἀφεὶς ὅπως τὸν βουλόμενον κωλύσεις λαβεῖν μηχανᾷ καὶ δέον προτρέπειν ἀνείργεις καὶ δέον μιμεῖσθαι μεταπείθεις ; ἀργότατε ἀνθρώπων , οὐ κοινω - νήσεις τῆς ἀποδημίας ; οὐκ ἔσῃ μοι συμπότης ; οὐκ ἀπαλλάξῃ τουτωνὶ τῶν ἀποβλεπομένων ;
Lemmas: σύ δέ πός εἰμί οὗτος νομοθετέω ; ὁ ἐξαίφνης καί αὐτός πλουτέω ; ἔοικα ἄρα σεμνολογέω ὁ ἐμός Πλῆ - γῆ ἀφίστημι . ἐν γάρ ἀλλότριος κακός οὐ χαλεπός πορίζω λόγος εὐπρεπής . ἀλλά καί αὐτός ἔρχομαι μετά - νέος καί ὁ ἕτερος μακαρίζω ; ὁ λαμβάνω οὖν κώνειον ζητέω ἀφίημι ὅπως ὁ βούλομαι κωλύω λαμβάνω μηχανάομαι καί δέω προτρέπω ἀνείργω καί δέω μιμέομαι μεταπείθω ; ἀργός ἄνθρωπος , οὐ κοινός - νέος ὁ ἀποδημία ; οὐ εἰμί ἐγώ συμπότης ; οὐ ἀπαλλάσσω οὗτος ὁ ἀποβλέπω ;
libanius.declamatio-30 31
μηδεὶς ὑμῶν , ὦ βουλή , λεγέτω περὶ τῶν ἐθελόντων ἀποθα - νεῖν · οὗτος εἰκότως , οὗτος οὐκ εἰκότως . ἑκάστω γὰρ ἐφ’ ὅτῳ λυπεῖται , τοῦτο βαρύ . καὶ διαφέρομέν γε τῇ περὶ ταῦτα δόξῃ πλέον ἢ τῷ τύπῳ τῶν μορφῶν οὔτε τῶν αὐτῶν ὧς καλῶν ἐπιθυμοῦντες οὔτε τοῖς αὐτοῖς ὡς δεινοῖς ἀνιώμενοι . οἷον ὁ μὲν ἐρᾷ τοῦ δύ - νασθαι | λέγειν καὶ τἄλλ’ αὐτῷ μικρά , τῷ δὲ τὸ κρατεῖν ἐν μάχαις μέγα καὶ τῶν ἄλλων οὐδεὶς λόγος . ὁ μὲν ἐπιθυμεῖ τῶν ἐκ γῆς καρπῶν καὶ φρίττει τὴν θάλατταν , τῷ δὲ τὸ πλεῖν ἥδιον τοῦ περὶ τὴν γῆν ταλαιπωρεῖν . ἕτερος ἥττων χρημάτων καὶ τὰ λοιπά γέλως , τῷ δὲ μία σπουδὴ στέφανον ἐξ Ὀλυμπίας λαβεῖν καὶ πᾶς αὐτῷ χρυσός , εἰ πρὸς τὸν κότινον ἐξετάζοιτο , φαῦλος .
Lemmas: μηδείς σύ , ὦ βουλή , λέγω περί ὁ ἐθέλω ἀποθα - νέος · οὗτος ἔοικα , οὗτος οὐ ἔοικα . ἕκαστος γάρ ἐπί ὅστις λυπέω , οὗτος βαρύς . καί διαφέρω γε ὁ περί οὗτος δόξα πλείων ἢ ὁ τύπος ὁ μορφή οὔτε ὁ αὐτός ὅς καλός ἐπιθυμέω οὔτε ὁ αὐτός ὡς δεινός ἀνιάομαι . οἷος ὁ μέν ἐράω ὁ δύο - νάω | λέγω καί ἄλλος αὐτός μικρός , ὁ δέ ὁ κρατέω ἐν μάχη μέγας καί ὁ ἄλλος οὐδείς λόγος . ὁ μέν ἐπιθυμέω ὁ ἐκ γῆ καρπός καί φρίσσω ὁ θάλασσα , ὁ δέ ὁ πλέω ἡδύς ὁ περί ὁ γῆ ταλαιπωρέω . ἕτερος κακός χρῆμα καί ὁ λοιπός γέλως , ὁ δέ εἷς σπουδή στέφανος ἐκ Ὀλυμπία λαμβάνω καί πᾶς αὐτός χρυσός , εἰμί πρός ὁ κότινος ἐξετάζω , φαῦλος .
libanius.declamatio-30 32
οὕτω δὴ καὶ πρὸς τὰ δυσχερέστατα τῶν πραγμάτων ἔχουσιν ἄνθρωποι . τοῖς μὲν δεινότατον εἶναι δοκεῖ φυγή , τοῖς δὲ ἀτιμία , τοῖς δὲ δήμευσις , τοῖς δὲ τὸ δεδέσθαι , τοῖς δὲ παίδων θάνατος , τοῖς δὲ τὸ πεπηρῶσθαι . καὶ ταὐτὰ τοὺς μὲν ἔπεισεν ὡς οὐκ ἄξιον ζῆν , τοὺς δὲ ὧς ἐπὶ κούφοις μὴ τεταράχθαι . σοὶ δεινὸν ἀποβολὴ παίδων , ἐμοὶ δὲ γείτονος εὐτυχία , ἑτέρῳ χεῖρα ἀποτετμῆσθαι , ἐμοὶ παροικεῖν εὐδαίμονι .
Lemmas: οὕτως δή καί πρός ὁ δυσχερής ὁ πρᾶγμα ἔχω ἄνθρωπος . ὁ μέν δεινός ἔρχομαι δοκέω φυγή , ὁ δέ ἀτιμία , ὁ δέ δήμευσις , ὁ δέ ὁ δέω , ὁ δέ παῖς θάνατος , ὁ δέ ὁ πηρόω . καί αὐτός ὁ μέν πείθω ὡς οὐ ἄξιος ζάω , ὁ δέ ὅς ἐπί κοῦφος μή ταράσσω . σύ δεινός ἀποβολή παῖς , ἐγώ δέ γείτων εὐτυχία , ἕτερος χείρ ἀποτέμνω , ἐγώ παροικέω εὐδαίμων .
libanius.declamatio-30 33
μή μοι νομοθέτει τίσιν ἀλγεῖν ἄξιον , ἀλλ’ εὑρὼν ἐφ’ ὁτῳοῦν ἀλγοῦντα μετάδος τῆς βοηθείας . ἢ πῶς οὐ σχέτλιον ἐμὲ μὲν τῷ πάθει πιέζεσθαι , τὸ δὲ τῷ πεπονθότι μέγα μικρὸν τοῖς ἀκούουσι δοκεῖν , ὥσπερ ἂν εἴ τις τὸν ὑπ’ ἔχεως δεδηγμένον ἀφέντα βοᾶν κελεύοι γελᾶν ;
Lemmas: μή ἐγώ νομοθετέω τίσις ἀλγέω ἄξιος , ἀλλά εὑρίσκω ἐπί ὅστις ἀλγέω μεταδίδωμι ὁ βοήθεια . ἢ πῶς οὐ σχέτλιος ἐγώ μέν ὁ πάθος πιέζω , ὁ δέ ὁ πάσχω μέγας μικρός ὁ ἀκούω δοκέω , ὥσπερ ἄν εἰμί τις ὁ ὑπό ἔχις δάκνω ἀφίημι βοάω κελεύω γελάω ;
libanius.declamatio-30 34
οὐκ ἂν ἔδοις με νικώμενον ὑπ’ ἄλλης συμφορᾶς οὐδ’ ἂν αἰτοῦντα κώνειον ἐπ’ ἐκείνοις οἷς σὺ τραγῳδεῖς κακοῖς . παίδων στερηθεὶς ἤνεγκα ἂν καὶ συνήσθην ἀπηλλαγμένοις τῆς τῶν θεῶν ἀκρισίας . χεῖρας καὶ πόδας ἀποκοπεὶς οὐκ ἂν ἀπεῖπον , εἶχε δ’ ἄν τι τὸ ἀτύχημα καὶ τερπνόν , μὴ πολλοῖς ἐντυγχάνειν ἐπ’ ἀγορᾶς πλουσίοις . ἔδειξα ἂν ἀνδρίαν καὶ τυφλω - θεὶς ἐν πενίᾳ κατεχομένου τοῦ γείτονος . οὐ φέρω | τὸ παρόν , οὐ φέρω . μεῖζόν ἐστι τῆς ἐμῆς ψυχῆς τὸ φορτίον . πένητες ἦμεν ἄμφω , νῦν δὲ τἀκείνου μεθέστηκε , μεταστήσομαι δὴ καὶ αὐτὸς οἶ βέλτιον . 35 . Πολλοὶ πολλάκις τεθνήκασι παρ’ ὑμῖν δεηθέν - τες ἀπελθεῖν . ἀναμνήσθητε δὴ τῶν ῥημάτων οἷς χρησά - μενοι τὴν βουλὴν ἔπειθον · ἀτυχῶ , δυστυχῶ , δυσ - μενοῦς πεπείραμαι τῆς Τύχης , πονηρῷ συμ - πέπλεγμαι δαίμονι . ταῦτα δὴ καὶ αὐτὸς ἔχω λέγειν ἀτυχῶ , δυστυχῶ . μισεῖ με καὶ ποιεῖ κακῶς ὁ δαίμων . ἡ καταλαβοῦσα Τύχη τῶν χρημάτων τὰς πηγὰς οὐκ ἐπαντλεῖ . εἰ μὲν οὖν εὐτυχεῖν με φήσει τις , ψεύσεται · δυστυχεῖν δὲ ὁμολογῶν τί ζῆν ἀτυχοῦντα βούλεται ; λύπη τοὺς ἄλλους ἠνάγκασεν ἐπιθυμῆσαι τελευτῆς . ὑπὸ λύπης ἥκω δεῦρο καὶ αὐτός .
Lemmas: οὐ ἄν ἐσθίω ἐγώ νικάω ὑπό ἄλλος συμφορά οὐδέ ἄν αἰτέω κώνειον ἐπί ἐκεῖνος ὅς σύ τραγῳδέω κακός . παῖς στερέω φέρω ἄν καί συνέζομαι ἀπαλλάσσω ὁ ὁ θεός ἀκρισία . χείρ καί πόδι ἀποκόπτω οὐ ἄν ἀπολέγω , ἔχω δέ ἄν τίς ὁ ἀτύχημα καί τερπνός , μή πολύς ἐντυγχάνω ἐπί ἀγορά πλούσιος . δείκνυμι ἄν ἀνδρεία καί τυφλός - τίθημι ἐν πενία κατέχω ὁ γείτων . οὐ φέρω | ὁ πάρειμι , οὐ φέρω . μέγας εἰμί ὁ ἐμός ψυχή ὁ φορτίον . πένης εἰμί ἄμφω , νῦν δέ ἐκεῖνος μεθίστημι , μεθίστημι δή καί αὐτός οἶς ἀγαθός . 35 . πολλός πολλάκις θνῄσκω παρά σύ δέω - τες ἀπέρχομαι . ἀναμιμνήσκω δή ὁ ῥῆμα ὅς χράω - μένω ὁ βουλή πείθω · ἀτυχέω , δυστυχέω , δύο - μένος πειράω ὁ Τύχη , πονηρός σναυ - πλέκω δαίμων . οὗτος δή καί αὐτός ἔχω λέγω ἀτυχέω , δυστυχέω . μισέω ἐγώ καί ποιέω κακῶς ὁ δαίμων . ὁ καταλαμβάνω Τύχη ὁ χρῆμα ὁ πηγή οὐ ἐπαντλέω . εἰμί μέν οὖν εὐτυχέω ἐγώ φημί τις , ψεύδω · δυστυχέω δέ ὁμολογέω τίς ζάω ἀτυχέω βούλομαι ; λύπη ὁ ἄλλος ἀναγκάζω ἐπιθυμέω τελευτή . ὑπό λύπη ἥκω δεῦρο καί αὐτός .
libanius.declamatio-30 36
ἀλλὰ ζῆν παραι - νεῖ τις . οὐ δυνάμενον νουθετεῖ . τί φῄς ; ἐγὼ βιώσομαι τῆς τοῦ πλησίον οἰκίας οὕτω πραττούσης ὀφθαλμοὺς ἔχων , ὧτα ἔχων , ὁρῶν ἐκεῖνα , περὶ αὐτῶν ἀκούων ; καὶ τί διοίσω τῶν ἐν Ἅιδου κολαζομένων ; οὐ τὸ ζῆν αὐτὸ καλόν ἐστιν , ob βουλή , τὸ δὲ σὺν εὐθυμίᾳ ζῆν ἐξεῖναι τοῦτο καὶ τὸ ζῆν ἐν τοῖς καλοῖς τίθησι . τὴν δ’ εὐφροσύνην ἂν ἀφέλῃς , ζημία τὸ μὴ τεθνάναι . 37 . Mr ) τοίνυν με τηρήσητε πένθει πολυημέρῳ καὶ κατηφείᾳ καὶ δάκρυσι μηδ’ ἀφ’ ὧν ἥκω , πάλιν ἐπὶ ταῦτα ἀποπέμψητε . λίθινος γὰρ ἂν ἀνάσχοιτο τῆς θέας ἐκείνης . ἴωθεν ὀψώνης πρόεισι σὺν ἁδρῷ τῷ βαλαν - τίῳ , τοῦτο δὲ κενώσας σπυρίδας ἐμπλησάμενος ἀνα - στρέφει τῶν ὠνίων ἄγων . ἔπειτ’ ἐφ’ ἕτερον ἔξεισι καὶ πάλιν τι φέρων ἐπάνεισι πολλοὺς διαύλους · κατ’ ἐμοῦ τοῦ κακοδαίμονος τρέχων .
Lemmas: ἀλλά ζάω παρά - νέω τις . οὐ δύναμαι νουθετέω . τίς φημί ; ἐγώ βιόω ὁ ὁ πλησίος οἰκία οὕτως πράσσω ὀφθαλμός ἔχω , ἄτη ἔχω , ὁράω ἐκεῖνος , περί αὐτός ἀκούω ; καί τίς διαφέρω ὁ ἐν ᾍδης κολάζω ; οὐ ὁ ζάω αὐτός καλός εἰμί , ob βουλή , ὁ δέ σύν εὐθυμία ζάω ἔξεστι οὗτος καί ὁ ζάω ἐν ὁ καλός τίθημι . ὁ δέ εὐφροσύνη ἄν ἀφαιρέω , ζημία ὁ μή θνήσκω . 37 . Mr ) τοίνυν ἐγώ τηρέω πένθος πολυήμερος καί κατήφεια καί δάκρυον μηδέ ἀπό ὅς ἥκω , πάλιν ἐπί οὗτος ἀποπέμπω . λίθινος γάρ ἄν ἀνέχω ὁ θέα ἐκεῖνος . ἴωθεν ὀψώνης πρόειμι σύν ἁδρός ὁ βάλλω - Τῖον , οὗτος δέ κενόω σπυρίς ἐμπλέω ἀνα - στρέφω ὁ ὤνιος ἄγω . ἔπειτα ἐπί ἕτερος ἐξέρχομαι καί πάλιν τίς φέρω ἐπάνειμι πολύς δίαυλος · κατά ἐγώ ὁ κακοδαίμων τρέχω .
libanius.declamatio-30 38
μικρὸν δὲ πρὸ | μεσημβρίας ὁ γείτων λελουμένος ἔδχεται στρατοπέδῳ κολάκων παραπεμπόμενος καὶ κτύπος βαδιζόντων καὶ γέλως ἐπὶ τοῖς παρ’ ἐκείνου σκώμμασιν . ἐγὼ δὲ κατα - δὺς ὑπὸ τὴν κλίνην φεύγω τὸ γύναιον αἰσχυνόμενος . ἔπειθ’ οἱ μὲν ἀριστῶσι σὺν λαμπροτέρῳ τῷ γέλωτι καὶ πίνοντες ᾄδουσιν ὕμνους τινὰς ὥσπερ εἰς θεὸν τὸν γείτονα συντεθεικότες . ἐγὼ δὲ παρατίθεμαι τρά - πεζαν , Ἥλιε , τὴν ἀρχαίαν . δείλης ὀψίας ὀρνιθοθῆραι καὶ κυνηγέται , πολλοὶ μὲν ἵπποι , πολλοὶ δὲ κύνες , καὶ πανταχόθεν ἡ τρυφή . καὶ τὸ δεῖπνον ἔπεισι συχνὴν ἄγον τὴν πανήγυριν , ἐφ’ ὅ καλούμενος κρύπτομαι .
Lemmas: μικρός δέ πρό | μεσημβρία ὁ γείτων λούω δέχομαι στρατόπεδον κόλαξ παραπέμπω καί κτύπος βαδίζω καί γέλως ἐπί ὁ παρά ἐκεῖνος σκῶμμα . ἐγώ δέ κατά - δύω ὑπό ὁ κλίνη φεύγω ὁ γύναιον αἰσχύνω . ἔπειτα ὁ μέν ἀριστάω σύν λαμπρός ὁ γέλως καί πίνω ἀείδω ὕμνος τις ὥσπερ εἰς θεός ὁ γείτων συντίθημι . ἐγώ δέ παρατίθημι τρα - πέζα , Ἥλιος , ὁ ἀρχαῖος . δείλη ὄψιος ὀρνιθοθήρας καί κυνηγέτης , πολύς μέν ἵππος , πολύς δέ κύων , καί πανταχόθεν ὁ τρυφή . καί ὁ δεῖπνον ἔπειμι συχνός ἄγω ὁ πανήγυρις , ἐπί ὁ καλώ κρύπτω .
libanius.declamatio-30 39
τῆς ὑστεραίας ταὐτὰ πάλιν . ὁ μὲν σκοπεῖται περὶ τῶν δαιτυμόνων , ἐγὼ δὲ περὶ τῶν ἀναγκαίων . ὁ μὲν φαιδρὸς ἐν φαιδροῖς οἰκέταις , ἐγὼ δὲ κατηφὴς ἐν συνεσταλμένοις , ὁ μὲν ἐν πολλοῖς νεωνήτοις , ἐγὼ δὲ ἐν πατρῴοις δυοῖν . ἔξεισιν ἐκεῖνος καὶ πᾶς τις ὑπο - χωρεῖ καθάπερ τυράννῳ , ἔξειμι καὶ αὐτὸς καὶ πᾶς τις ἐμβάλλει καθάπερ ἀτίμῳ .
Lemmas: ὁ ὑστεραῖος αὐτός πάλιν . ὁ μέν σκοπέω περί ὁ δαιτυμών , ἐγώ δέ περί ὁ ἀναγκαῖος . ὁ μέν φαιδρός ἐν φαιδρός οἰκέτης , ἐγώ δέ κατηφής ἐν συστέλλω , ὁ μέν ἐν πολύς νεώνητος , ἐγώ δέ ἐν πατρῷος δύο . ἔξειμι ἐκεῖνος καί πᾶς τις ὑπο - χωρέω καθά τύραννος , ἐξέρχομαι καί αὐτός καί πᾶς τις ἐμβάλλω καθά ἄτιμος .
libanius.declamatio-30 40
εἶτά μοί τις παραινεῖ ζῆν οὐκ ἔχων σβέσαι τὸν πλοῦτον τοῦ γείτονος ; οὐ ζῆν οὗτός μοι παραινεῖ , πόθεν ; ἀλλὰ στένειν , ὀδύ - ρεσθαι , πενθεῖν , μαραίνεσθαι , τήκεσθαι , κατατέμνεσθαι , λυττᾶν , ἐμαυτὸν ἐσθίειν , ἃ νῦν ποιῶ καὶ δι’ ἃ πρόσ - ειμι νῦν , ὅπως αὐτῶν λυθείην . ἡμιμανής εἰμι καὶ τῶν φρενῶν διέφθαρται τὸ πλέον . ἐπὶ τελείαν πορεύο - μαι μανίαν . πρὶν τοῦτο γένηται , βοηθήσατε .
Lemmas: εἶτά ἐγώ τις παραινέω ζάω οὐ ἔχω σβέννυμι ὁ πλοῦτος ὁ γείτων ; οὐ ζάω οὗτος ἐγώ παραινέω , πόθεν ; ἀλλά στένω , ὄζω - ρω , πενθέω , μαραίνω , τήκω , κατατέμνω , λυσσάω , ἐμαυτοῦ ἐσθίω , ὅς νῦν ποιέω καί διά ὅς πρός - εἰμί νῦν , ὅπως αὐτός λύω . ἡμιμανής εἰμί καί ὁ φρήν διαφθείρω ὁ πλείων . ἐπί τέλειος πορεύω - μής μανία . πρίν οὗτος γίγνομαι , βοηθέω .
libanius.declamatio-30 41
τίς οὕτω μακρὰ νόσος τὸν ἀσθενοῦντα διέθηκεν ὡς ἡ τοῦ γείτονος ἐμὲ περιουσία ; | οὐχ ὁρᾶτε τὴν ῥῖνα ὡς ὀξεῖα , οὐ τὸ ὄμμα ὡς ὕφαιμον , οὐ τὰς γνάθους ὡς συμπεπτώκασιν , οὐχ ὡς διερρύηκα πᾶς , οὐχ ὡς εἴδωλον περιέρχομαι ;
Lemmas: τίς οὕτως μακρός νόσος ὁ ἀσθενέω διατίθημι ὡς ὁ ὁ γείτων ἐγώ περιουσία ; | οὐ ὁράω ὁ ῥίς ὡς ὀξύς , οὐ ὁ ὄμμα ὡς ὕφαιμος , οὐ ὁ γνάθος ὡς συμπίπτω , οὐ ὡς διαρρέω πᾶς , οὐ ὡς εἴδωλον περιέρχομαι ;
libanius.declamatio-30 42
τολμᾷ τις οὖν εἰπεῖν · ζῆσον οἰκτρὸς ὤν , ζῆσον ἐλεούμενος , ζῆσον ἀτυχῶν , ζῆσον τοῦ γείτονος εὐδαιμονοῦντος ; εἰ τόξα λα - βόντα βέλος ἔστιν ἀφεῖναι κατὰ τῆς Τύχης καὶ τυχεῖν , δειξάτω τις , καὶ κουφιεῖ τὴν λύπην , 6 βουλή · εἰ δ’ ἀμήχανον , ἔα με τὸν θυμὸν εἰς ἐμαυτὸν ἀφεῖναι . πῶς γὰρ οἴσω ; ποίοις λογισμοῖς ;
Lemmas: τολμάω τις οὖν λέγω · ζάω οἰκτρός εἰμί , ζάω ἐλεέω , ζάω ἀτυχέω , ζάω ὁ γείτων εὐδαιμονέω ; εἰμί τόξον λα - Βόντα βέλος εἰμί ἀφίημι κατά ὁ Τύχη καί τυγχάνω , δείκνυμι τις , καί κουφίζω ὁ λύπη , 6 βουλή · εἰμί δέ ἀμήχανος , ἐάω ἐγώ ὁ θυμός εἰς ἐμαυτοῦ ἀφίημι . πῶς γάρ φέρω ; ποῖος λογισμός ;
libanius.declamatio-30 43
εἰ πονῶν ἐκεῖνος καὶ πλουτηρὸν ἔργον μετιὼν συνείλεκτο χρήματα κατὰ μικρὸν ἀγείρων , ἦν μὲν ἂν καὶ τοῦτο ἀλγεινόν , διὰ τί γὰρ μόνος εἶδε τὴν ἐπὶ τὸν πλοῦτον ἄγουσαν , ἴσως δὲ ἠνειχόμην · ἐπεὶ δὲ καθεύδοντι κατέχεε τις εὐδαι - μονίαν , οὐ φέρω .
Lemmas: εἰμί πονέω ἐκεῖνος καί πλουτηρός ἔργον μετέρχομαι συλλέγω χρῆμα κατά μικρός ἀγείρω , εἰμί μέν ἄν καί οὗτος ἀλγεινός , διά τίς γάρ μόνος ὁράω ὁ ἐπί ὁ πλοῦτος ἄγω , ἴσως δέ ἀνέχω · ἐπεί δέ καθεύδω καταχέω τις ὕδης - μονίας , οὐ φέρω .
libanius.declamatio-30 44
πόσον οἴεσθε μεταξὺ τῆς ἐκείνου τε εἶναι καὶ τῆς ἐμῆς οἰκίας ; στενωπός . ὧς τοίνυν ἧκε φερόμενα τὰ παρὰ τῆς Τύχης , τί μὴ καὶ παρ’ ἡμᾶς εἰσέπεσε τοὺς οὕτως ἐγγύς ; οὐκ ἦν εἴσοδος ; οὐκ ἦν ὁ δεξόμενος ; κεκλεισμέναις ἐνέτυχε ταῖς θύραις ; οὐκ ἔστιν . ἀλλ’ οὐκ οἶδα τί δεδρακὼς ἠδίκημαι . χαρί - ζομαι δὴ καὶ τοῦτο τοῖς θεοῖς . ἀπέρχομαι τὸ πάντων ἥδιστον φῶς μισεῖν ἠναγκασμένος . 45 . Σὺ γάρ , φησί , μόνος ἐκείνῳ γείτων , ἄλλοι δὲ οὔκ εἰσιν ; ὧν οὐδεὶς ἀποθανεῖν βούλεται . εἰσί γε , ὦ βουλή , καὶ πολλοί . καὶ πρὸς τοσοῦτόν γε ἥκουσιν εὐηθείας ὥστε καὶ συγχαίρουσι καὶ συνεύχον - ται καὶ κολακεύουσι καὶ προσιόντες αἰτοῦσιν ἀγεννεῖς καὶ καταπεπτωκότες καὶ σπερμολόγοι | καὶ δοῦλοι τὰς φύσεις .
Lemmas: πόσος οἴομαι μεταξύ ὁ ἐκεῖνος τε ἔρχομαι καί ὁ ἐμός οἰκία ; στενωπός . ὅς τοίνυν ἥκω φέρω ὁ παρά ὁ Τύχη , τίς μή καί παρά ἐγώ εἰσπίπτω ὁ οὕτως ἐγγύς ; οὐ εἰμί εἴσοδος ; οὐ εἰμί ὁ δέχομαι ; καλέω ἐντυγχάνω ὁ θύρα ; οὐ εἰμί . ἀλλά οὐ οἶδα τίς δράω ἀδικέω . χάρις - ζω δή καί οὗτος ὁ θεός . ἀπέρχομαι ὁ πᾶς ἡδύς φάος μισέω ἀναγκάζω . 45 . σύ γάρ , φημί , μόνος ἐκεῖνος γείτων , ἄλλος δέ οὐ εἰμί ; ὅς οὐδείς ἀποθνῄσκω βούλομαι . εἰμί γε , ὦ βουλή , καί πολύς . καί πρός τοσοῦτος γε ἥκω εὐήθεια ὥστε καί συγχαίρω καί συνεύχομαι - ται καί κολακεύω καί προσέρχομαι αἰτέω ἀγεννής καί καταπίπτω καί σπερμολόγος | καί δοῦλος ὁ φύσις .
libanius.declamatio-30 46
ἀλλὰ τί τοῦτο πρὸς ἐμέ ; καὶ γὰρ ὑβρίζονται πολλοὶ καὶ παίονται καὶ προπηλακίζονται καὶ διαλύονται ῥᾳδίως . τί οὖν θαυμαστὸν εἰ τοσαύτης οὔσης τῆς πόλεως ταπεινοί τινές εἰσιν , οἱ δὲ μεγαλό - φρονες ; οὐδὲ γὰρ τῇ νεότητι πάντες ὁμοίως , ἀλλ’ οἱ μὲν χρῶνται κακῶς , οἱ δὲ οὔ ; τοὺς οὖν σωφρονοῦντας ἀξιώσει τις πωλεῖν τὴν ὥραν διὰ τοὺς ἤδη πεπρα - κότας ; οὐδὲ γὰρ ἐν ταῖς μάχαις πάντες ὁμοίους παρέ - χουσιν ἑαυτούς , ἀλλ’ οἱ μὲν τοῦ δρᾶσαί τι γλίχονται , τοῖς δὲ τοῦ μὴ παθεῖν μέλει , καὶ οἶ μὲν τύπτουσιν ἐμπηδήσαντες ἀφειδῶς αὑτῶν ἔχοντες , οἱ δ’ ἀπολώλασι τῷ φόβῳ καὶ σκοποῦσιν ὅπως ἀποδράσονται .
Lemmas: ἀλλά τίς οὗτος πρός ἐγώ ; καί γάρ ὑβρίζω πολύς καί παίω καί προπηλακίζω καί διαλύω ῥᾴδιος . τίς οὖν θαυμαστός εἰμί τοσοῦτος σέω ὁ πόλις ταπεινός τις εἰμί , ὁ δέ μεγάλος - φρονέω ; οὐδέ γάρ ὁ νεότης πᾶς ὅμοιος , ἀλλά ὁ μέν χράω κακῶς , ὁ δέ οὐ ; ὁ οὖν σωφρονέω ἀξιόω τις πωλέω ὁ ὥρα διά ὁ ἤδη περ - κότα ; οὐδέ γάρ ἐν ὁ μάχη πᾶς ὅμοιος παίρνω - χόω ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ μέν ὁ δράω τίς γλίχομαι , ὁ δέ ὁ μή πάσχω μέλω , καί οἶς μέν τύπτω ἐμπηδάω ἀφειδής αὐτός ἔχω , ὁ δέ ἀπόλλυμι ὁ φόβος καί σκοπέω ὅπως ἀποδιδράσκω .
libanius.declamatio-30 47
καὶ νῦν οὐκ ἔξω τῆς ἀνθρωπείας φύσεως τῶν ἐκείνου γειτόνων τὸν μὲν εὖ φρονεῖν , τοὺς δὲ ἀναισθήτως ἔχειν , καὶ τὸν μὲν ἄνδρα ὡς ἀληθῶς εἶναι , τοὺς δὲ βοσκήματα . τί δ’ , εἰ λυποῦνται μέν , φιλοψυχοῦσι δέ , δειλῶν ἐγὼ μιμητὴς γένωμαι ; μᾶλλον δὲ ὁπότερον βούλει θές . εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἄχθονται τῷ γεγονότι , τοῖς ἀψύχοις ἐοίκασι . τί οὖν δεῖ μεμνῆσθαι τούτων ; εἰ δ’ ἀξιοῦσι καὶ λυπούμενοι ζῆν τῷ δεδιέναι τὸν θάνατον , μηδείς μοι μεμνήσθω δειλῶν ἐν παραδείγ - ματι . πολὺ γὰρ οἶμαι σωφρονέστερον ἐκείνων θαυμά - ζειν ὅτι μὴ τοῖς ἐμοὶ δόξασιν ἀκολουθοῦσιν ἢ τὸ μὴ τὴν ἐκείνων ἐμὲ ζηλῶσαι κακίαν ἐν αἰτίᾳ ποιεῖσθαι , ὧν τίς ἀνοητότερος ; τίς ἀβελτερώτερος ; μᾶλλον δὲ τίς ἐλεεινότερος ;
Lemmas: καί νῦν οὐ ἔξω ὁ ἀνθρώπειος φύσις ὁ ἐκεῖνος γείτων ὁ μέν εὖ φρονέω , ὁ δέ ἀναίσθητος ἔχω , καί ὁ μέν ἀνήρ ὡς ἀληθῶς ἔρχομαι , ὁ δέ βόσκημα . τίς δέ , εἰμί λυπέω μέν , φιλοψυχέω δέ , δειλός ἐγώ μιμητής γίγνομαι ; μᾶλλον δέ ὁπότερος βούλομαι τίθημι . εἰμί μέν γάρ οὐ ἄχθομαι ὁ γίγνομαι , ὁ ἄψυχος ἔοικα . τίς οὖν δέω μιμνήσκω οὗτος ; εἰμί δέ ἀξιόω καί λυπέω ζάω ὁ δείδω ὁ θάνατος , μηδείς ἐγώ μιμνήσκω δειλός ἐν παραδείγ - μάτι . πολύς γάρ οἴομαι σώφρων ἐκεῖνος θαμά - ζέω ὅτι μή ὁ ἐγώ δόξασις ἀκολουθέω ἢ ὁ μή ὁ ἐκεῖνος ἐγώ ζηλόω κακία ἐν αἰτία ποιέω , ὅς τίς ἀνόητος ; τίς ἀβέλτερος ; μᾶλλον δέ τίς ἐλεεινός ;
libanius.declamatio-30 48
<οἷον> ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων ἀκροάσει τούτων ἐώνηται πολλοὺς ὁ γείτων ἐν ᾠδαῖς εὐδοκιμοῦντας . τούτων τοὺς οἰκίσκους ἀποκρεμάσας τοῦ τέγους παρέχει τοῖς παριοῦσιν ἀκούειν τῶν ᾀσμά - των . ἐμοὶ μὲν οὖν εἰσιν ὀχληρότεροι κολοιῶν , ὥσθ’ ἥδιστ’ ἂν ἀπέπνιξα λαβών , οἱ δ’ ἄθλιοι συνθέουσιν ὧς ἐπ’ εὐφροσύνῃ καὶ μετὰ τῶν ᾀδόντων ἐπαινοῦσι τὸν ἐωνημένον . λοιπὸν οὖν ἔνα κἀμὲ τῶν τερπομένων εἷναι καὶ τὴν ἄχρι νῦν πικρὰν ἀκοὴν ἡδίστην ἄγειν . ἀλλ’ οὐκ ἂν δυναίμην . 49 . Τί δ’ ; οὐ πολλούς , φησί , πρὸ τοῦδε ζῶν - τὰς ἐν ἀφθόνοις ἑώρακας ; πῶς οὖν ἐνηνοχὼς ἐκεῖνο τοῦτο οὐ φέρεις ; τοὺς ἀρχαιοπλούτους μοι λέγεις καὶ διαδόχους ἀρχαίας εὐδαιμονίας . ἔδει μὲν οὖν κἀκείνους ἵσα κεκτῆσθαι τοῖς πολλοῖς , λυποῦσι δὲ οὐχ οὕτω τῷ πάλαι πλουτεῖν . τὸ γὰρ ἐν συνηθείᾳ δυσχερές , ὦ βουλή , κουφότερον τῶν ἐξαίφνης . παῖς ὢν ἔτι πλουτοῦντας ᾔδειν . ἐκ παίδων ἐξελθὼν ἑώρων ἃ πρότερον ᾔδειν . ἀνὴρ γενόμενος οὐδὲν καινὸν ἐθεώ - ρουν . πεπαίδευμαι φέρειν ἐκεῖνο τὸ λυπηρὸν τῷ μήκει τοῦ χρόνου .
Lemmas: οἷος ἐπί ὁ ὁ ὄρνις ἀκρόασις οὗτος ὠνέομαι πολύς ὁ γείτων ἐν ἀοιδή εὐδοκιμέω . οὗτος ὁ οἰκίσκος ἀποκρεμάννυμι ὁ τέγος παρέχω ὁ πάρειμι ἀκούω ὁ ᾆσμα - ὁ . ἐγώ μέν οὖν εἰμί ὀχληρός κολοιός , ὥστε ἡδύς ἄν αποπνίγω λαμβάνω , ὁ δέ ἄθλιος συνθέω ὅς ἐπί εὐφροσύνη καί μετά ὁ ἀείδω ἐπαινέω ὁ ὠνέομαι . λοιπός οὖν εἷς κἀγώ ὁ τέρπω ἔρχομαι καί ὁ ἄχρι νῦν πικρός ἀκοή ἡδύς ἄγω . ἀλλά οὐ ἄν δύναμαι . 49 . τις δέ ; οὐ πολύς , φημί , πρό ὅδε ζάω - ὁ ἐν ἄφθονος ὁράω ; πῶς οὖν φέρω ἐκεῖνος οὗτος οὐ φέρω ; ὁ ἀρχαιόπλουτος ἐγώ λέγω καί διάδοχος ἀρχαῖος εὐδαιμονία . δέω μέν οὖν ἐκεῖνος ἵζω κτάομαι ὁ πολύς , λυπέω δέ οὐ οὕτως ὁ πάλαι πλουτέω . ὁ γάρ ἐν συνήθεια δυσχερής , ὦ βουλή , κοῦφος ὁ ἐξαίφνης . παῖς εἰμί ἔτι πλουτέω Ἠείδω . ἐκ παῖς ἐξέρχομαι ὁράω ὅς πρότερος Ἠείδω . ἀνήρ γίγνομαι οὐδείς καινός θεάομαι - ῥόος . παιδεύω φέρω ἐκεῖνος ὁ λυπηρός ὁ μῆκος ὁ χρόνος .
libanius.declamatio-30 50
ὁρᾶτε τοὺς ποταμοῖς παροικοῦντας ἐκ παλαιοῦ βιαίοις οἱ τὰς ὄχθας ὑπεραίροντες λυμαίνον - ται τὰς ἀρούρας κατασύροντες τῶν γεωργῶν τοὺς πό - νους . τούτοις τὸ τὴν συμφορὰν ἄνωθεν συμπροελθεῖν εἰς παραμυθίαν ἀρκεῖ καὶ τὸ τὰ εἰωθότα πεπονθέναι νουθεσία πρὸς τὸ καρτερεῖν καθίσταται . ὅταν δὲ πρᾷος καὶ μέτριος ποταμὸς καὶ μηδεπώποτε ἐξυβρίσας ὑπερ - βὰς τὸν τεταγμένον ὅρον ἐπικλύσῃ τὴν γῆν ἢν οὐ πρότερον ἔφθειρεν , ἡ καινότης ἔχει τὴν ταραχὴν καὶ τοῖς παθοῦσι τὸ τῆς προσβολῆς ἄηθες ταράσσει τὰς γνώμας .
Lemmas: ὁράω ὁ ποταμός παροικέω ἐκ παλαιός βίαιος ὁ ὁ ὄχθη ὑπεραίρω λυμαίνω - ται ὁ ἄρουρα κατασύρω ὁ γεωργός ὁ πό - νους . οὗτος ὁ ὁ συμφορά ἄνωθεν συμπροέρχομαι εἰς παραμυθία ἀρκέω καί ὁ ὁ εἴωθα πάσχω νουθεσία πρός ὁ καρτερέω καθίστημι . ὅταν δέ πρᾶος καί μέτριος ποταμός καί μηδεπώποτε ἐξυβρίζω ὑπερ - βαίνω ὁ τάσσω ὅρος ἐπικλύζω ὁ γῆ εἄν οὐ πρότερος φθείρω , ὁ καινότης ἔχω ὁ ταραχή καί ὁ πάσχω ὁ ὁ προσβολή ἀήθης ταράσσω ὁ γνώμη .
libanius.declamatio-30 51
βαρὺ τῇ φύσει τὸ τυραννεῖσθαι . | ταύτην δὴ τὴν βαρύτητα τί ταῖς πόλεσι ποιεῖ μετριω - τέραν ; ὅταν τις ἐκ προπατόρων εἰς αὑτὸν κατελθοῦσαν ἐξουσίαν παραλαβὼν ἄρχῃ καὶ τυραννεύῃ . τὸ γὰρ ἐν τῷ κρατεῖσθαι πάλαι βεβιωκέναι καὶ τὸ τυράννων ἀπό - γονον τὸν ἐπιτάττοντα φαίνεσθαι τῆς τῶν ὑπακουόν - τῶν ἀγανακτήσεως ἀφαιρεῖ . ὅταν δ’ ὑπηρέτης ὤν τις καὶ μηδεὶς μηδαμόθεν , ἄδοξος ἐξ ἀδόξων , ἀνελὼν τοὺς νόμους ἐλαύνῃ τοὺς αὑτοῦ βελτίονας , τοῦτ’ ἤδη πᾶσαν ὀργὴν ἀπαιτεῖ καὶ λύπην , καὶ ὅστις ἐλευθερίας ἐπιθυ - μητής , οὗτος καὶ τελευτῆς .
Lemmas: βαρύς ὁ φύσις ὁ τυραννεύω . | οὗτος δή ὁ βαρύτης τίς ὁ πόλις ποιέω μέτριος - τέρα ; ὅταν τις ἐκ προπάτωρ εἰς ἑαυτοῦ κατέρχομαι ἐξουσία παραλαμβάνω ἄρχω καί τυραννεύω . ὁ γάρ ἐν ὁ κρατέω πάλαι βιόω καί ὁ τύραννος ἀπό - γόνος ὁ ἐπιτάσσω φαίνω ὁ ὁ ὑπακούω - ὁ ἀγανάκτησις ἀφαιρέω . ὅταν δέ ὑπηρέτης εἰμί τις καί μηδείς μηδαμόθεν , ἄδοξος ἐκ ἄδοξος , ἀναιρέω ὁ νόμος ἐλαύνω ὁ αὐτός ἀγαθός , οὗτος ἤδη πᾶς ὀργή ἀπαιτέω καί λύπη , καί ὅστις ἐλευθερία ἐπιθύω - Μήτης , οὗτος καί τελευτή .
libanius.declamatio-30 52
τοιοῦτον δή τι καὶ τὸ τῶν πλουσίων . οἰκίαν τις εὖ φερομένην παρείληφεν . οὐκ ἀφόρητόν μοι τοῦτο γέγονε . πεπλούτηκέ τις ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς ἐξαίφνης . τίς ἀνέξεται ; μεῖζον τοίνυν ἕτερον εἰς τὸ δεῖν ἀπελθεῖν ; εὐπορεῖ τις ἐξαίφνης . πόρρω που κατοικείτω , μακρὰν εὐπαθείτω . μὴ γείτων ἔστω , μὴ πλησίον τρυφάτω . μή μου τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ πλοῦτος εἰς αὑτὸν ἑλκέτω .
Lemmas: τοιοῦτος δή τίς καί ὁ ὁ πλούσιος . οἰκία τις εὖ φέρω παραλαμβάνω . οὐ ἀφόρητος ἐγώ οὗτος γίγνομαι . πλουτέω τις ὑπέρ ὁ πολύς ἐξαίφνης . τίς ἀνέχω ; μέγας τοίνυν ἕτερος εἰς ὁ δεῖ ἀπέρχομαι ; εὐπορέω τις ἐξαίφνης . πρόσω ποῦ κατοικέω , μακράν εὐπαθέω . μή γείτων εἰμί , μή πλησίος τρυφάω . μή ἐγώ ὁ ὀφθαλμός ὁ πλοῦτος εἰς ἑαυτοῦ ἕλκω .