ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-3 1.1
ἔχεις προλαβὼν παρ’ Ὁμήρου τοὺς χαρα - κτῆρας τῶν ῥητόρων . περὶ μὲν γὰρ τοῦ Μενέλεώ φησιν ὅτι παῦρα μὲν λέγοι , μεθ’ ἡδονῆς δὲ παρέχοιτο τοὺς λόγους , τὴν δὲ Ὀδυσσέως ῥητορείαν εἰκάζει νιφάδων πυκνότητι . τὸν μὲν οὖν κανόνα τοῦτον πειρασόμεθα φυλάττειν ἐπὶ τῶν λόγων , ἐκεῖνο δὲ μάλιστα κατιδεῖν ἄξιον , ὅπως διὰ τῶν αὐτῶν πολλαχοῦ κεφαλαίων ἐν ἑκατέρῳ βαδίζοντες ἐν μὲν τῷ προτέρῳ συστέλλομεν , ἐν θατέρῳ δὲ τὴν ἐργασίαν ἐκτείνομεν ἐκεῖ μὲν χαλινα - γωγοῦντες τὰς ἐννοίας , ἐνταῦθα δὲ εἰς πλῆθος ἀφιέν - τες τὴν εὕρεσιν .
Lemmas: ἔχω προλαμβάνω παρά Ὅμηρος ὁ χαρά - κτῆρας ὁ ῥήτωρ . περί μέν γάρ ὁ Μενέλαος φημί ὅτι παῦρος μέν λέγω , μετά ἡδονή δέ παρέχω ὁ λόγος , ὁ δέ Ὀδυσσεύς ῥητορεία εἰκάζω νιφάς πυκνότης . ὁ μέν οὖν κανών οὗτος πειράω φυλάσσω ἐπί ὁ λόγος , ἐκεῖνος δέ μάλιστα κατοράω ἄξιος , ὅπως διά ὁ αὐτός πολλαχοῦ κεφάλαιος ἐν ἑκάτερος βαδίζω ἐν μέν ὁ πρότερος συστέλλω , ἐν ἕτερος δέ ὁ ἐργασία ἐκτείνω ἐκεῖ μέν χαλινός - γωγοῦντες ὁ ἔννοια , ἐνταῦθα δέ εἰς πλῆθος ἀφίημι - αἱρέω ὁ εὕρεσις .
libanius.declamatio-3 1.2
κἀκεῖνο μέντοι θεατέον , ὅπως ἐπι - τηδεύομεν , ὧς δι’ αἰνιγμάτων , ἀντιθέσεων ἐνίας καὶ ὅπως τὰς πλείους ἀποδεδώκαμεν Ὀδυσσεῖ πρὸς λύσιν , τοῦτο μέν , ὅτι πρέπον ἦν ὑπὸ τούτου μᾶλλον αὐτὰς ἢ θα - τέρου λύεσθαι , τοῦτο δέ , ὅτι λόγον ἔχει τὸ πλέον τοῦ ἀγῶνος εἰς τὸν δεινότερον ἐλθεῖν ῥήτορα . ὁ μέντοι τύπος τὴν μίξιν ἐπιδείξεται .
Lemmas: ἐͅκεῖνο μέντοι θεατέον , ὅπως ἐπι - τηδευαρτυω , ὅς διά αἴνιγμα , ἀντίθεσις ἔνιοι καί ὅπως ὁ πολύς ἀποδίδωμι Ὀδυσσεύς πρός λύσις , οὗτος μέν , ὅτι πρέπει εἰμί ὑπό οὗτος μᾶλλον αὐτός ἢ ἀνταπόλλυμι - τέρας λύω , οὗτος δέ , ὅτι λόγος ἔχω ὁ πλείων ὁ ἀγών εἰς ὁ δεινός ἔρχομαι ῥήτωρ . ὁ μέντοι τύπος ὁ μίξις ἐπιδείκνυμι .
libanius.declamatio-3 1.3
ἰστέον δὲ ὅτι κατὰ τὴν ἱστορίαν οὐχ Ὁμήρῳ μόνον , ἀλλὰ καὶ Ἡροδότῳ προσχρώμεθα τὰ μὲν παρ’ ἐκείνου , τὰ δὲ παρὰ τούτου πρὸς τὸ συμφέρον λαμβάνοντες . εἰ δὲ φαίνοιντο οἱ Ἕλληνες ἀποβάντες εἰς τὴν χώραν τῶν Τρώων , εἶτα πρεσβευόμενοι , παρὰ Ἡροδότου τοῦτο γεγένηται .
Lemmas: οἶδα δέ ὅτι κατά ὁ ἱστορία οὐ Ὅμηρος μόνος , ἀλλά καί Ἡρόδοτος προσχράομαι ὁ μέν παρά ἐκεῖνος , ὁ δέ παρά οὗτος πρός ὁ συμφέρω λαμβάνω . εἰμί δέ φαίνω ὁ Ἕλλην ἀποβαίνω εἰς ὁ χώρα ὁ Τρώς , εἶτα πρεσβεύω , παρά Ἡρόδοτος οὗτος γίγνομαι .
libanius.declamatio-3 2.1
1 . Εἰ μὲν ἐβούλετο Ἀλέξανδρος , ὦ Τρῶες , καὶ κατὰ μικρὸν εἶναι δίκαιος , οὔτ’ ἐκκλησίας ἔδει νῦν οὔθ’ ὅπλων οὔτε πρεσβείας , ἀλλ’ ἡμεῖς τ’ ἂν οἴκοι διετρίβομεν ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς ὑμῖν τ’ ἂν ἔξω φόβων καθειστήκει τὰ πράγματα · ἐπειδὴ δὲ τὴν τοῦ δικαίου τάξιν δευτέραν πεποίηται τῆς ἡδονῆς , ἥκομεν , ὦ Τρῶες , ἀδικήσοντες μὲν οὐδένα , τὰ δὲ ἡμέτερα αὐτῶν κομιού - μενοι , ἐάνπερ ἄρα ἐξῇ .
Lemmas: 1 . εἰμί μέν βούλομαι Ἀλέξανδρος , ὦ Τρώς , καί κατά μικρός ἔρχομαι δίκαιος , οὔτε ἐκκλησία δέω νῦν οὔτε ὅπλον οὔτε πρεσβεία , ἀλλά ἐγώ τε ἄν οἴκοι διατρίβω ἐν πᾶς ἀγαθός σύ τε ἄν ἔξω φόβος καθίστημι ὁ πρᾶγμα · ἐπεί δέ ὁ ὁ δίκαιος τάξις δεύτερος ποιέω ὁ ἡδονή , ἥκω , ὦ Τρώς , ἀδικέω μέν οὐδείς , ὁ δέ ἡμέτερος αὐτός κόμιον - μένω , ἐάν ἄρα ἐξέρχομαι .
libanius.declamatio-3 2.2
τὸ μὲν οὖν στρατόπεδον τῶν Ἀχαιῶν ἀπὸ τῶν τειχῶν ὁρᾶτε δήπου καὶ τὸ πλῆ - θος ὅσον καὶ τῆς παρασκευῆς τὸ μέγεθος , ἡμεῖς δὲ τοσαύτῃ προνοίᾳ κεχρήμεθα τοῦ μηδὲν ἀνεπιεικὲς ποι - εῖν , ὥστε τὰ ὅπλα παραστήσαντες προτέροις χρώμεθα τοῖς λόγοις , ἔν’ εἰ μὲν ἐκ πρεσβείας τῶν δικαίων τύχοι - μεν , εὐθὺς ἀπίωμεν , εἰ δὲ μή , τά γε δεύτερα πράττω - μεν . οὔτε γὰρ εἰς ἔργον παραχρῆμα καθίστασθαι τῶν ἡμετέρων τρόπων ἀπράκτου τε τῆς πρεσβείας ἀπελ - θούσης ἡσυχάζειν οὐκ ἔνεστιν . ἔστι τοίνυν ἐφ’ ὑμῖν ἢ περὶ πλείονος ποιήσασθαι τὴν ἡδονὴν Ἀλεξάνδρου τῆς ὑμετέρας αὐτῶν | ἀσφαλείας ἢ μετὰ τῆς Ἑλένης ἀπηλλάχθαι καὶ τοῦ πολέμου .
Lemmas: ὁ μέν οὖν στρατόπεδον ὁ Ἀχαιός ἀπό ὁ τεῖχος ὁράω δήπου καί ὁ πλός - ἄνθος ὅσον καί ὁ παρασκευή ὁ μέγεθος , ἐγώ δέ τοσοῦτος πρόνοια χράω ὁ μηδείς ἀνεπιεικής ποῖ - εἰμί , ὥστε ὁ ὅπλον παρίστημι πρότερος χράω ὁ λόγος , ἐν εἰμί μέν ἐκ πρεσβεία ὁ δίκαιος τυγχάνω - μέν , εὐθύς ἀπέρχομαι , εἰμί δέ μή , ὁ γε δεύτερος πράσσω - μέν . οὔτε γάρ εἰς ἔργον παραχρῆμα καθίστημι ὁ ἡμέτερος τρόπος ἄπρακτος τε ὁ πρεσβεία Άπελ - θουω ἡσυχάζω οὐ ἔνειμι . εἰμί τοίνυν ἐπί σύ ἢ περί πολύς ποιέω ὁ ἡδονή Ἀλέξανδρος ὁ ὑμέτερος αὐτός | ἀσφάλεια ἢ μετά ὁ Ἑλένη ἀπαλλάσσω καί ὁ πόλεμος .
libanius.declamatio-3 2.3
3 . Μέχρι μὲν οὖν τῆς παρούσης ἡμέρας Ἀλεξάνδρῳ μόνῳ τὴν ἁρπαγὴν λογιζόμεθα καὶ τῶν εἰς ἡμᾶς ἠσελ - γημένων οὐδὲν ὑπὸ τοῦ κοινοῦ τῶν Τρώων πεποιῆσθαι νομίζομεν , τὸ δὲ τῆς νῦν ἐκκλησίας τέλος ἤ βεβαιώσει ταύτην τὴν δόξαν ἢ τὸ μὲν ἔργον ἐκείνου , τὸ δὲ βού - λευμα κοινὸν ἀπάντων ἀποδείξει . ἐν μὲν γὰρ τῷ τὴν Ἀλεξάνδρου θεραπεύειν χάριν κοινωνεῖν ἐστι τῶν πε - πραγμένων , ἐν δὲ τῷ καὶ παρὰ τὴν ἐκείνου γνώμην μέτριόν τι ποιεῖν ἐθέλειν ἐν ἐκείνῳ τὴν μέμψιν ὁρί - ζειν .
Lemmas: 3 . μέχρι μέν οὖν ὁ παρών ἡμέρα Ἀλέξανδρος μόνος ὁ ἁρπαγή λογίζομαι καί ὁ εἰς ἐγώ ασελʹ - γημένων οὐδείς ὑπό ὁ κοινός ὁ Τρώς ποιέω νομίζω , ὁ δέ ὁ νῦν ἐκκλησία τέλος ἤ βεβαιόω οὗτος ὁ δόξα ἢ ὁ μέν ἔργον ἐκεῖνος , ὁ δέ βοῦς - λευμα κοινός ἀπαντάω ἀποδείκνυμι . ἐν μέν γάρ ὁ ὁ Ἀλέξανδρος θεραπεύω χάρις κοινωνέω εἰμί ὁ μετά - πράσσω , ἐν δέ ὁ καί παρά ὁ ἐκεῖνος γνώμη μέτριος τίς ποιέω ἐθέλω ἐν ἐκεῖνος ὁ μέμψις ἄκτωρ - ζέω .
libanius.declamatio-3 2.4
ἀεὶ μὲν οὖν ἔμοιγε σύνηθες μὴ μακροὺς ἀποτείνειν ὑπὲρ τῶν πραγμάτων τοὺς λόγους , καὶ τοῦτ’ εἰκότως οὕτω μοι δοκῶ ποιεῖν , ὑπὲρ μὲν γὰρ τῶν ἀδίκων οὐδ’ ἂν εἴποιμι τὴν ἀρχήν , τὰ δὲ δίκαια βραχείας ἡγοῦμαι δεῖσθαι ῥήσεως · οἶμαι δέ , εἰ καὶ μακρολογεῖν εἰώθειν , τό γε παρὸν πρᾶγμα συστεῖλαι ἂν ὡς εἰς ἐλάχιστον τοὺς λόγους . τουτὶ γὰρ μόνον τῶν ἁπάντων οὐδὲν ἀπαιτεῖ ποικίλον οὐδὲ σοφόν , ἀλλ’ ἀπὸ ψιλῆς τῆς ἐρωτήσεως ἑλεῖν ἔστι τὸν ἀνθ - ιστάμενον .
Lemmas: ἀεί μέν οὖν ἐγώ συνήθης μή μακρός ἀποτείνω ὑπέρ ὁ πρᾶγμα ὁ λόγος , καί οὗτος ἔοικα οὕτως ἐγώ δοκέω ποιέω , ὑπέρ μέν γάρ ὁ ἄδικος οὐδέ ἄν λέγω ὁ ἀρχή , ὁ δέ δίκαιος βραχύς ἡγέομαι δέω ῥῆσις · οἴομαι δέ , εἰμί καί μακρολογέω εἴωθα , ὁ γε πάρειμι πρᾶγμα συστέλλω ἄν ὡς εἰς μικρός ὁ λόγος . οὗτος γάρ μόνος ὁ ἅπας οὐδείς ἀπαιτέω ποικίλος οὐδέ σοφός , ἀλλά ἀπό ψιλός ὁ ἐρώτησις αἱρέω εἰμί ὁ ἀντί - ἵστημι .
libanius.declamatio-3 2.5
5 . Καί μοι ἀπόκριναι , πρὸς Δῖός ξενίου , Ἀλέξανδρε . ἔλαβές τι τῶν οὐ σοὶ προσηκόντων ; οὐκοῦν ἀπόδος . ἔλαβες ἀδίκως ; οὐκοῦν προσοφείλεις δίκην . δεῖ γὰρ δήπου δυοῖν θάτερον , ἢ τὸ μηδὲν εἰληφέναι δεικνύναι ἀδίκως ἢ τοῦθ’ ὁμολογοῦντα μηδὲν ἀντιτείνειν ἔτι .
Lemmas: 5 . καί ἐγώ ἀποκρίνω , πρός Δῖος ξένιος , Ἀλέξανδρος . λαμβάνω τίς ὁ οὐ σύ προσήκω ; οὐκοῦν ἀποδίδωμι . λαμβάνω ἄδικος ; οὐκοῦν προσοφείλω δίκη . δέω γάρ δήπου δύο ἕτερος , ἢ ὁ μηδείς λαμβάνω δείκνυμι ἄδικος ἢ οὗτος ὁμολογέω μηδείς ἀντιτείνω ἔτι .
libanius.declamatio-3 2.6
Ὡς μὲν οὖν οὐκ ἀφείλου | με τὰ τιμιώτατα πάντων , οὐκ ἀξιώσεις ἀρνεῖσθαι , ἀκούω γάρ σε σε - μνύνεσθαι τοῖς ἀδικήμασι , τούτου δὲ οὕτως ἔχοντος ὁ τοῦ δικαίου λόγος ἀποστῆναί σε τῶν ἡμετέρων ἔσταξεν , ἐφ’ ἃ τῷ κοινῷ μὲν νόμῳ τῶν ξένων εἰσεδέχθης , διέ - θηκας δὲ τῶν πολεμίων πικρότερον . μὴ γὰρ οἴεσθε τὴν ἐπιβουλὴν αὐτὸν ἡμῖν ἐμφανῆ καταστήσαντα τοσ - αῦτα δεδυνῆσθαι μηδὲ οὕτω μήτε τοῦτον εἶναι θαμ’ μαστὸν μήθ’ ἡμᾶς ὑπτίους , ὥστε τὸν μὲν ἐκ προρρή - σεως ταῦτ’ ἂν ποιῆσαι , ἡμᾶς δὲ προειδότας ταῦτ’ ἂν παθεῖν .
Lemmas: ὡς μέν οὖν οὐ ἀφαιρέω | ἐγώ ὁ τίμιος πᾶς , οὐ ἀξιόω ἀρνέομαι , ἀκούω γάρ σύ σύ - μνυνω ὁ ἀδίκημα , οὗτος δέ οὕτως ἔχω ὁ ὁ δίκαιος λόγος ἀφίστημι σύ ὁ ἡμέτερος στάζω , ἐπί ὅς ὁ κοινός μέν νόμος ὁ ξένος εἰσδέχομαι , δείδω - τίθημι δέ ὁ πολέμιος πικρός . μή γάρ οἴομαι ὁ ἐπιβουλή αὐτός ἐγώ ἐμφανής καθίστημι ὅς - ἀϋτή δύναμαι μηδέ οὕτως μήτε οὗτος ἔρχομαι θαμά μαστός μήτε ἐγώ ὕπτιος , ὥστε ὁ μέν ἐκ προρέω - σέως αὐτός ἄν ποιέω , ἐγώ δέ πρόοιδα αὐτός ἄν πάσχω .
libanius.declamatio-3 2.7
7 . Ἀλλ᾿ ὅπως ἔσχε τὸ πρᾶγμα , ἀκούσατε . Ἀλέξαν - δρος μὲν γὰρ οὐχ ὡς ἔμελλε τἀληθὲς φυλάξειν , ἀλλ’ ὡς ᾤετο αὑτῷ συνοίσειν , οὕτως ἴσως πρὸς ὑμᾶς ἀπήγ - γελκε κλέπτων ψευδολογίᾳ τὴν πονηρίαν . οὐδεὶς γὰρ πώποτε τῶν ἠδικηκότων ὡμολόγηκεν ἃ τετόλμηκεν , ἀλλὰ πάντα τρόπον διαστρέφουσι τἀληθὲς ἐκ μὲν τῶν ἀδικημάτων πλέον ἔχειν , ἐκ δὲ τῆς ἀρνήσεως χρηστοὶ δοκεῖν εἶναι βουλόμενοι .
Lemmas: 7 . ἀλλά ὅπως ἔχω ὁ πρᾶγμα , ἀκούω . Ἀλέξω - δρ μέν γάρ οὐ ὡς μέλλω ἀληθής φυλάσσω , ἀλλά ὡς οἴομαι ἑαυτοῦ συμφέρω , οὕτως ἴσως πρός σύ ἀπάγω - γελκε κλέπτω ψευδολογία ὁ πονηρία . οὐδείς γάρ πώποτε ὁ ἀδικέω ὁμολογέω ὅς τολμάω , ἀλλά πᾶς τρόπος διαστρέφω ἀληθής ἐκ μέν ὁ ἀδίκημα πλείων ἔχω , ἐκ δέ ὁ ἄρνησις χρηστός δοκέω ἔρχομαι βούλομαι .
libanius.declamatio-3 2.8
8 . Τὸ μέντοι πρᾶγμα τοῦτον ἐσκευωρήθη τὸν τρό - πον . κατέπλευσεν εἰς τὴν Λακωνικὴν Ἀλέξανδρος σχῆμά τε περιβεβλημένος οὐ φαῦλον καὶ θεραπείαν ἐπαγό - μενος ἀφ’ ἧς εἰκάζετο οὐ τῶν τυχόντων εἶναι . ἀναβὰς δὲ εἰς τὴν Σπάρτην τά τε ἄλλα πρὸς τοὺς παρατυγ - χανόντας ἐφιλανθρωπεύετο καὶ πρᾳότητα πολλὴν καὶ σωφροσύνην πλαττόμενος ἐδεῖτο ξενίζεσθαι .
Lemmas: 8 . Τέ μέντοι πρᾶγμα οὗτος σκευωρέω ὁ τρέ - πος . καταπλέω εἰς ὁ Λακωνικός Ἀλέξανδρος σχῆμα τε περιβάλλω οὐ φαῦλος καί θεραπεία πάγος - μένος ἀπό ὅς εἰκάζω οὐ ὁ τυγχάνω ἔρχομαι . ἀναβαίνω δέ εἰς ὁ Σπάρτη ὁ τε ἄλλος πρός ὁ παρατυγ - χάσκω φιλανθρωπεύομαι καί πραότης πολύς καί σωφροσύνη πλήσσω δέομαι ξενίζω .
libanius.declamatio-3 2.9
ἀκούων δ’ ἐγὼ ταῦτα καὶ πρὸ τῶν ἄλλων ἐμαυτῷ προσήκειν ἡγούμενος τῷ ξένῳ πάντα ὑπηρετεῖν ἀνέῳξά τε τὴν οἰκίαν καὶ εἰσήγαγον | ἀσμένως ἐπὶ παῖδα καὶ γυναῖκα , τὰ τιμιώτατα , οὐδέν , ὦ Τρῶες , ἐννοῶν ὧν ὕστερον ἔπασχον . συναγωγέα γὰρ τοῦ πράγματος ἡγού - μένος εἶναι τὸν Δία τὴν αὐτὴν ᾤμην αἰδῶ σώζεσθαι πρὸς τὸν θεὸν ὑπό τε τοῦ δεξαμένου τὸν ξένον καὶ τοῦ τετυχηκότος φιλανθρωπίας , μᾶλλον δὲ πλείω παρὰ τοῦ ξένου καὶ τοσούτῳ γε ὅσῳπερ ὁ παθὼν εὖ τοῦ πεποιηκότος μεῖζον κεκέρδακεν , ἐπεὶ καὶ νῦν ἡμεῖς , ἐγώ τε καὶ Ὀδυσσεύς , Ἀντήνορα τουτονὶ τὸν βέλτιστον πῶς οἴεσθε θαυμάζομεν καὶ συνευχόμεθα τὰ βέλτιστα καὶ βουλοίμεθ’ ἂν αὐτῷ μηδὲν τοιοῦτον περὶ τὸν οἶκον συμβῆναι .
Lemmas: ἀκούω δέ ἐγώ οὗτος καί πρό ὁ ἄλλος ἐμαυτοῦ προσήκω ἡγέομαι ὁ ξένος πᾶς ὑπηρετέω ἀνοίγω τε ὁ οἰκία καί εἰσάγω | ἄσμενος ἐπί παῖς καί γυνή , ὁ τίμιος , οὐδείς , ὦ Τρώς , ἐννοέω ὅς ὕστερον πάσχω . συναγωγεύς γάρ ὁ πρᾶγμα ἡγούω - μένος ἔρχομαι ὁ Ζεύς ὁ αὐτός οἴομαι αἰδώς σῴζω πρός ὁ θεός ὑπό τε ὁ δέχομαι ὁ ξένος καί ὁ τυγχάνω φιλανθρωπία , μᾶλλον δέ πλείων παρά ὁ ξένος καί τοσοῦτος γε ὅσος ὁ πάσχω εὖ ὁ ποιέω μέγας κερδαίνω , ἐπεί καί νῦν ἐγώ , ἐγώ τε καί Ὀδυσσεύς , Ἀντήνωρ οὗτος ὁ ἀγαθός πῶς οἴομαι θαυμάζω καί συνεύχομαι ὁ ἀγαθός καί βούλομαι ἄν αὐτός μηδείς τοιοῦτος περί ὁ οἶκος συμβαίνω .
libanius.declamatio-3 2.10
οὕτω τοίνυν καλὴν καὶ γενναίαν ἐμοῦ δεξιότητα περὶ τὸν ξένον ἐνδεικνυμένου καὶ τοῦ χρόνου προἰόντος εἰπάτω παρελθὼν Ἀλέξανδρος , εἴ τινος δεηθεὶς ἠτύχησεν , εἰ τῷ πλείονι τῆς διατριβῆς δυσχεραίνοντες ὤφθημεν , εἰ μικρὸν ἢ μεῖζον ἀποστρα - φέντων ᾔσθετο , εἰ μικροψυχίαν ἡμῶν οἶδε καταγνοὺς ἢ πρὸς ἑαυτὸν ἐνιδὼν ἀηδίαν , εἴ τινος ὅλως ἐπιλαμ - βάνεται τῶν περὶ ταῦτα . λεγέτω , δεικνύτω , καὶ πολλο - στὸν ὧν ὀφείλομεν ὁμολογήσομεν πεπονθέναι . ἀλλ’ οὐκ ἂν ἔχοι . διόπερ οὐκ ἀνίσταται .
Lemmas: οὕτως τοίνυν καλός καί γενναῖος ἐγώ δεξιότης περί ὁ ξένος ἐνδείκνυμι καί ὁ χρόνος προέρχομαι λέγω παρέρχομαι Ἀλέξανδρος , εἰμί τις δέω ἀτυχέω , εἰμί ὁ πολύς ὁ διατριβή δυσχεραίνω ὁράω , εἰμί μικρός ἢ μέγας ἀποστρα - φημί ἔσθω , εἰμί μικροψυχία ἐγώ οἶδα καταγιγνώσκω ἢ πρός ἑαυτοῦ ἐνοράω ἀηδία , εἰμί τις ὅλος ἐπιλαμ - βάνω ὁ περί οὗτος . λέγω , δείκνυμι , καί πολλός - ἀστός ὅς ὀφείλω ὁμολογέω πάσχω . ἀλλά οὐ ἄν ἔχω . διόπερ οὐ ἀνίστημι .
libanius.declamatio-3 2.11
ὄντων οὖν ἡμῶν ἀφυλάκτων ὧς ἂν πρὸς φίλον καὶ γνώριμον καὶ τῆς πίστεως εἰς ῥᾳθυμίαν ἀγούσης , πῶς ἄν τις χρή - σαιτο τοῖς λόγοις ; μετέθηκεν , ὦ Τρῶες , τὸν περὶ | ταῦτα θεσμὸν εἰς πᾶν τοὐναντίον καὶ ἠμείψατο τὴν μὲν φιλανθρωπίαν ἀδικίᾳ , τὴν δὲ φιλοξενίαν πονηρίᾳ , τὴν δ’ ὑποδοχὴν ἁρπαγῇ , τὴν δὲ τιμὴν ὕβρει , τὴν δὲ πίστιν ὠμότητι οὐ θεοὺς φοβηθείς , οὐ τοὺς εὖ πεποιη - κότας αἰδεσθείς , οὐχ ὑμᾶς αἰσχυνθείς , οὐ τὸν πατέρα Πρίαμον , ὅν ἀκούομεν περί τε τὸ θεῖον ἐσπουδακέναι καὶ ὅλως ἐν φροντίδι πεποιῆσθαι τὸ μηδὲν δοκεῖν ἐξαμαρτάνειν .
Lemmas: εἰμί οὖν ἐγώ ἀφύλακτος ὅς ἄν πρός φίλος καί γνώριμος καί ὁ πίστη εἰς ῥᾳθυμία ἄγω , πῶς ἄν τις χράω - σλαμαι ὁ λόγος ; μετατίθημι , ὦ Τρώς , ὁ περί | οὗτος θεσμός εἰς πᾶς ἐναντίος καί ἀμείβω ὁ μέν φιλανθρωπία ἀδικία , ὁ δέ φιλοξενία πονηρία , ὁ δέ ὑποδοχή ἁρπαγή , ὁ δέ τιμή ὕβρις , ὁ δέ πίστις ὠμότης οὐ θεός φοβέω , οὐ ὁ εὖ ποιέω - κοτάω αἰδέομαι , οὐ σύ αἰσχύνω , οὐ ὁ πατέρας Πρίαμος , ὅς ἀκούω περί τε ὁ θεῖος σπουδάζω καί ὅλος ἐν φροντίς ποιέω ὁ μηδείς δοκέω ἐξαμαρτάνω .
libanius.declamatio-3 2.12
ταῦτα πάντα καὶ ἔτι πλείω τούτων παρὰ φαῦλον θέμενος ἀφείλετο μὲν τὸ γύναιον , προσ - αφείλετο δὲ χρημάτων ὄγκον , οἰκέτας δὲ σιωπῶ καὶ πολλὰ πρὸς τούτοις ἕτερα . τί γὰρ ἄν τις μηκύνοι πρὸς εἰδότας ἀκριβῶς ; ἐκ γὰρ ὧν εἰς ὑμᾶς ἧκεν ἄγων ὅσων ἡμᾶς ἀπεστέρησεν ἔδειξε καὶ πλουτεῖ νῦν ἐκ τῶν ἡμε - τέρων κακῶν .
Lemmas: οὗτος πᾶς καί ἔτι πλείων οὗτος παρά φαῦλος τίθημι ἀφαιρέω μέν ὁ γύναιον , προς - ἀφαιρέω δέ χρῆμα ὄγκος , οἰκέτης δέ σιωπάω καί πολύς πρός οὗτος ἕτερος . τίς γάρ ἄν τις μηκύνω πρός οἶδα ἀκριβῶς ; ἐκ γάρ ὅς εἰς σύ ἥκω ἄγω ὅσος ἐγώ ἀποστερέω δείκνυμι καί πλουτέω νῦν ἐκ ὁ ἡμος - τέρος κακός .
libanius.declamatio-3 2.13
καὶ ὅστις βούλεται τὴν παροινίαν σαφῶς καταμαθεῖν , οὐχ ἑτέρου δεήσεται , ἀλλ’ εἰσελθὼν 15 οἴκαδε ὧς Ἀλέξανδρον ἐρέσθω · τουτὶ τὸ γύναιον , ὦ τάν , πόθεν ἔχεις λαβὼν καὶ τίνι τρόπῳ ; ἀρ’ ὥσπερ ὁ πατήρ σου τῇ μητρὶ τῇ τῇ συνῴκηκεν , οὕτω καὶ αὐτὸς Ἑλένῃ συζῇς νόμου τῆς κοινω - νίας ἡγησαμένου ; ἢ γὰρ ψεύσεται τὴν πρᾶξιν αἰσχυ - νόμενος ἢ τἀληθῆ λέγων ὁμολογήσει τὸ κακούργημα .
Lemmas: καί ὅστις βούλομαι ὁ παροινία σαφής καταμανθάνω , οὐ ἕτερος δέω , ἀλλά εἰσέρχομαι 15 οἴκαδε ὅς Ἀλέξανδρος ἔρομαι · οὗτος ὁ γύναιον , ὦ τᾶν , πόθεν ἔχω λαμβάνω καί τίς τρόπος ; ἀρά ὥσπερ ὁ πατήρ σύ ὁ μήτηρ ὁ ὁ συνοικέω , οὕτως καί αὐτός Ἑλένη συζέω νόμος ὁ κοινός - νία ἡγέομαι ; ἢ γάρ ψεύδω ὁ πρᾶξις αἰσχυ - νέομαι ἢ ἀληθής λέγω ὁμολογέω ὁ κακούργημα .
libanius.declamatio-3 2.14
14 . Μηδεὶς δὲ ὑμῶν , εἰ μετὰ παρρησίας οἱ λόγοι γίγνοιντο , τοῦτο ποιείσθω δυσχερές . πρῶτον μὲν γὰρ οὔτ’ ἂν ἡμεῖς τῶν δικαίων τύχοιμεν οὔτ’ ἂν ὑμεῖς ἃ προσήκει γνοίητε , εἰ μὴ τοὺς προσήκοντας λόγους τὰ πράγματα λάβοι . ἔπειτα δ’ ἐντεῦθεν καὶ μάλιστα ἄν τις κατίδοι , πόσην ἔχει τὰ πεπραγμένα τὴν ἀτοπίαν . εἰ γάρ , | ἐάν τις ἃ πέπονθεν ἀποκεκαλυμμένως εἴπῃ , τοῦτο τῶν δεδρακότων ὕβρις , πῶς εἰκὸς τοὺς πεπονθότας ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἔργων διακεῖσθαι ; χωρὶς δὲ τούτων οὐκ ἔνι τὴν πρεσβείαν φανῆναι δικαίαν , ἂν μὴ τὸν εἰργασμένον ἀδικοῦντά τις ἐπιδείξῃ .
Lemmas: 14 . μηδείς δέ σύ , εἰμί μετά παρρησία ὁ λόγος γίγνομαι , οὗτος ποιέω δυσχερής . πρῶτος μέν γάρ οὔτε ἄν ἐγώ ὁ δίκαιος τυγχάνω οὔτε ἄν σύ ὅς προσήκω γιγνώσκω , εἰμί μή ὁ προσήκω λόγος ὁ πρᾶγμα λαμβάνω . ἔπειτα δέ ἐντεῦθεν καί μάλιστα ἄν τις καθοράω , πόσος ἔχω ὁ πράσσω ὁ ἀτοπία . εἰμί γάρ , | ἐάν τις ὅς πάσχω ἀποκεκαλυμμένως λέγω , οὗτος ὁ δράω ὕβρις , πῶς ἔοικα ὁ πάσχω ὑπό αὐτός ὁ ἔργον διάκειμαι ; Χωρὶς δέ οὗτος οὐ ἔνειμι ὁ πρεσβεία φαίνω δίκαιος , εἄν μή ὁ ἐργάζομαι ἀδικέω τις ἐπιδείκνυμι .
libanius.declamatio-3 2.15
15 . Ὁρᾶτε οὖν ὧς ἁπλᾶ καὶ δίκαια παρέχομαι . δύο γὰρ δήπου τοὺς ἐγκαλουμένους ἀφιέναι τῆς αἰτίας πέφυκεν , ἢ τὸ μηδ’ ὁτιοῦν πεποιηκέναι τὴν ἀρχὴν ἤ τὸ τῆς δικαίας εἶναι τάξεως τὰ πεπραγμένα . ὅταν οὖν μήτ’ ἀρνεῖσθαι τὴν ἁρπαγὴν οἶός τε ᾖ μήτε ὧς οὐκ ἀδίκως ἐτολμήθη διδάσκειν , δῆλον δήπου τὸ λειπό - μένον .
Lemmas: 15 . ὁράω οὖν ὅς ἁπλόος καί δίκαιος παρέχω . δύο γάρ δήπου ὁ ἐγκαλέω ἀφίημι ὁ αἰτία φύω , ἢ ὁ μηδέ ὁστισοῦν ποιέω ὁ ἀρχή ἤ ὁ ὁ δίκαιος ἔρχομαι τάξις ὁ πράσσω . ὅταν οὖν μήτε ἀρνέομαι ὁ ἁρπαγή οἷος τε εἰμί μήτε ὅς οὐ ἄδικος τολμάω διδάσκω , δῆλος δήπου ὁ λείπω - μένω .
libanius.declamatio-3 2.16
16 . Τίς οὖν ὁ σεμνὸς λόγος ; ἔλαβον , φησί , καὶ Θεώρημα 1 . Χωρίσας δὲ τὴν πρότασιν ἀπὸ τῆς κατασκευῆς ἀντιθέσεις πεποίηκα δύο . κέχρηται δὲ τῷ θεωρήματι καὶ Δημοσθένης · τί δὲ ἂν εἴποις περὶ Δημοσθέ - νοῦς , ὃς τῶν συμπρέσβεων κατηγορεῖ ; καὶ χωρὶς ἀπαντήσας πάλιν ἀντέθηκε τὴν τούτου κατασκευήν · ποῦ δ’ ἅλες ; ποῦ τράπεζαι ; ποῦ σπονδαί ; καὶ λύει . 2 . ἔστι δὲ καὶ ἄνευ τούτου βαρβάρῳ πρέπων ὁ λόγος καὶ πρός γε Ἀλεξάνδρου . μαρτυρεῖ δὲ καὶ Ὅμη - ρος . ποιεῖ γὰρ ἐν συλλόγῳ τὸν Ἀλέξανδρον λέγοντα ἔχω καὶ μὴ ἐνόχλει . ἀλλ’ οὐκ ἀρκεῖ λαβεῖν οὐδὲ ἔχειν , Ἀλέξανδρε . ἔστι γὰρ καὶ λαβεῖν ὅθεν οὐκ ἄξιον καὶ ἔχειν τὰ ἀλλότρια . οὐ γὰρ ἐν τῷ λαβεῖν ἐστι τὸ δικαίως κεκτῆσθαι , ἀλλ’ ἐν τῷ δικαίως κτήσασθαι τὸ χωρὶς ἐγκλημάτων ἔχειν . οὔκουν δεῖ τὴν λῆψιν ἀπλῆν σκοπεῖν , ἀλλὰ πολὺ πρὸ ταύτης τὸν τρόπον . ἀπὸ γὰρ τούτου κἀκείνη δοκιμάζεται . ὁρᾶς ὡς οὐδὲ τοῖς ἱερο - σύλοις ἀκίνδυνον τὸ τὰ τῶν θεῶν εἰληφέναι ; καίτοι γε , εἰ τὸ ἔχειν ἰσχυρὸν ἦν , ἐχρῆν ὁμολογοῦντας ἔχειν ἀπηλλάχθαι πραγμάτων . ἀλλ’ , οἶμαι , τοῦτ’ ἔστι καὶ οὐδὲν ἕτερον ἔγκλημα παρὰ τὸ τὰ μὴ προσήκοντα ἀντικρὺ δ’ ἀπόφημι , γυναῖκα μὲν οὐκ ἀποδώσω . 3 . καὶ ψιλῆς πάσης αἰτίας ἡ πρότασις , ὥστ’ εἰ καὶ μὴ προσῆν ἐνταῦθα τὸ τῆς κατασκευῆς , ὑπῆν ἄν τις ἐκ τοῦ προσώπου λόγος . ἔχειν .
Lemmas: 16 . Τῖς οὖν ὁ σεμνός λόγος ; λαμβάνω , φημί , καί θεώρημα 1 . χωρίζω δέ ὁ πρότασις ἀπό ὁ κατασκευή ἀντίθεσις ποιέω δύο . χράω δέ ὁ θεώρημα καί Δημοσθένης · τίς δέ ἄν λέγω περί δημόω - Νοῦς , ὅς ὁ σύμπρεσβυς κατηγορέω ; καί Χωρὶς ἀπαντάω πάλιν ἀνατίθημι ὁ οὗτος κατασκευή · ποῦ δέ ἄλεν ; ποῦ τράπεζα ; ποῦ σπονδή ; καί λύω . 2 . εἰμί δέ καί ἄνευ οὗτος βάρβαρος πρέπω ὁ λόγος καί πρός γε Ἀλέξανδρος . μαρτυρέω δέ καί ὁμός - ρος . ποιέω γάρ ἐν σύλλογος ὁ Ἀλέξανδρος λέγω ἔχω καί μή ἐνοχλέω . ἀλλά οὐ ἀρκέω λαμβάνω οὐδέ ἔχω , Ἀλέξανδρος . εἰμί γάρ καί λαμβάνω ὅθεν οὐ ἄξιος καί ἔχω ὁ ἀλλότριος . οὐ γάρ ἐν ὁ λαμβάνω εἰμί ὁ δίκαιος κτάομαι , ἀλλά ἐν ὁ δίκαιος κτάομαι ὁ Χωρὶς ἔγκλημα ἔχω . οὔκουν δέω ὁ λῆψις ἀπολάω σκοπέω , ἀλλά πολύς πρό οὗτος ὁ τρόπος . ἀπό γάρ οὗτος κᾀκείνης δοκιμάζω . ορώ ὡς οὐδέ ὁ ιερός - σύλη ἀκίνδυνος ὁ ὁ ὁ θεός λαμβάνω ; καίτοι γε , εἰμί ὁ ἔχω ἰσχυρός εἰμί , χρή ὁμολογέω ἔχω ἀπαλλάσσω πρᾶγμα . ἀλλά , οἴομαι , οὗτος εἰμί καί οὐδείς ἕτερος ἔγκλημα παρά ὁ ὁ μή προσήκω ἀντικρύ δέ ἀπόφημι , γυνή μέν οὐ ἀποδίδωμι . 3 . καί ψιλός πᾶς αἰτία ὁ πρότασις , ὥστε εἰμί καί μή πρόσειμι ἐνταῦθα ὁ ὁ κατασκευή , ὕπειμι ἄν τις ἐκ ὁ πρόσωπον λόγος . ἔχω .
libanius.declamatio-3 2.17
οὕτως οὐκ ἀρκεῖ Ι τὸ λαβεῖν , ἀλλὰ καὶ προσεῖναι δεῖ τὸ χωρὶς ἀδικήματος . οὐδὲ γάρ , εἰ τὸν πατέρα τὸν αὑτοῦ παρώσας Ἀλέξανδρος καὶ τὸ σκῆ - πτρον ἁρπάσας αὐτὸς ἀντ’ ἐκείνου τοῖς ὑμετέροις ἐγε - στηκέναι πράγμασιν ἠξίου , μέτριον ἄν τι ποιεῖν ἐνο - μίσθη καὶ ἀνεκτόν , οὐδ’ ἂν ἤνεγκε σιωπῇ οὔτε Πρία - μος ὁ ἠδικημένος οὔτε ὑμεῖς οἶ συνειδότες , ἀλλ’ εὐθὺς ἂν ἄπαντες ᾤεσθε δεῖν καταλεύειν ὧς οὐχ ὅσια ποι - οῦντα . μὴ δὴ τοῦτο λέγε , ὡς ἔλαβες , ἀλλὰ δεῖξον , εἰ μηδεὶς οἷς ἔλαβες ἠδίκηται . τὸ γὰρ δίκαιον , ἄν τ’ ἐπ’ ἐμοῦ τις ἄν τ’ ἐπὶ Πριάμου λογίζηται , τὴν αὐτὴν ἰσχὺν ἔχει .
Lemmas: οὕτως οὐ ἀρκέω Ι ὁ λαμβάνω , ἀλλά καί πρόσειμι δέω ὁ Χωρὶς ἀδίκημα . οὐδέ γάρ , εἰμί ὁ πατέρας ὁ αὐτός παρωθέω Ἀλέξανδρος καί ὁ σκῶ - πτρον ἁρπάζω αὐτός ἀντί ἐκεῖνος ὁ ὑμέτερος ἐγώ - στήκω πρᾶγμα ἀξιόω , μέτριος ἄν τίς ποιέω ἐν - μίσθη καί ἀνεκτός , οὐδέ ἄν φέρω σιωπή οὔτε Πρία - μος ὁ ἀδικέω οὔτε σύ οἶς σύνοιδα , ἀλλά εὐθύς ἄν ἀπάντομαι οἴομαι δεῖ καταλεύω ὅς οὐ ὅσιος ποῖ - Ούντα . μή δή οὗτος λέγω , ὡς λαμβάνω , ἀλλά δείκνυμι , εἰμί μηδείς ὅς λαμβάνω ἀδικέω . ὁ γάρ δίκαιος , ἄν τε ἐπί ἐγώ τις ἄν τε ἐπί Πρίαμος λογίζομαι , ὁ αὐτός ἰσχύς ἔχω .
libanius.declamatio-3 2.18
18 . Καὶ μὴν πολέμιοί γε , φησίν , ἡμεῖς τε οἱ ταύτην ἔχοντες τὴν ἤπειρον καὶ ὑμεῖς οἱ τὴν 15 ἑτέραν , τὰ δὲ τῶν δυσμενῶν ἔξεστιν ἄγειν καὶ φέρειν καὶ ληίζεσθαι . καλῶς . παρὰ δὲ τοῖς ἐχθροῖς , Ἀλέξανδρε , καταλύειν ἔξεστι καὶ ξενίων τυγχάνειν καὶ φιλανθρωπίας ἀξιοῦσθαι ; σὺ τοίνυν ὧν ἐδεήθης τού - των ἔτυχες .
Lemmas: 18 . καί μήν πολέμιος γε , φημί , ἐγώ τε ὁ οὗτος ἔχω ὁ ἤπειρος καί σύ ὁ ὁ 15 ἕτερος , ὁ δέ ὁ δυσμενής ἔξεστι ἄγω καί φέρω καί ληΐζομαι . καλός . παρά δέ ὁ ἐχθρός , Ἀλέξανδρος , καταλύω ἔξεστι καί ξένιος τυγχάνω καί φιλανθρωπία ἀξιόω ; σύ τοίνυν ὅς δέω ὁ - ὁ τυγχάνω .
libanius.declamatio-3 2.19
ἐχρῆν δέ σε , ὦ βέλτιστε , τὴν ἀρχὴν ἀποφεύγειν οἰκίαν ἀνδρὸς δυσμενοῦς καὶ μηδαμῶς ἀγαπᾶν τὰς παρὰ τῶν πολεμίων εὐεργεσίας μηδὲ ὁμω - ρόφιον γίγνεσθαι τοῖς ἐκ παλαιῶν χρόνων , ὡς σὺ φῄς , εἰς ἔχθραν διῃρημένοις . ἢ τότε μὲν ὡς ἐπιτηδείοις ἐχρῶ , μικρὸν δὲ ὕστερον ὡς Ι πολεμίους ἐκάκους ; καὶ μὴν οὐδὲν ἐν τῷ μεταξὺ παρ’ ἡμῶν εἶς σὲ δυσχε - ρὲς ὑπῆρξεν οὐδ’ ἂν ἔχοις εἰπεῖν .
Lemmas: χρή δέ σύ , ὦ ἀγαθός , ὁ ἀρχή ἀποφεύγω οἰκία ἀνήρ δυσμενής καί μηδαμῶς ἀγαπάω ὁ παρά ὁ πολέμιος εὐεργεσία μηδέ ὁμός - ρόφιον γίγνομαι ὁ ἐκ παλαιός χρόνος , ὡς σύ φημί , εἰς ἔχθρα διαιρέω . ἢ τότε μέν ὡς ἐπιτήδειος χράω , μικρός δέ ὕστερον ὡς Ι πολέμιος κακόω ; καί μήν οὐδείς ἐν ὁ μεταξύ παρά ἐγώ εἰμί σύ δυσχε - Ρες ὑπάρχω οὐδέ ἄν ἔχω λέγω .
libanius.declamatio-3 2.20
εἰ μὲν οὖν ἐξ ἀρχῆς πολεμίους ἐνόμιζες , τί οὐκ ἔλεγες ; τέ δὲ οὐ σύμφωνον παρείχου τῇ γνώμῃ τὸ σχῆμα . εἰ δὲ ὕστερον μεταβληθεὶς ᾤου δεῖν λυπεῖν , εἰπέ , πρὸς θεῶν , ἀνθ’ ὅτου . ἀλλ’ οὐκ ἂν ἔχοις . ἀλλὰ πρᾶγμα πάντων ἀνοσι - ώτατον εἰς νοῦν λαβὼν εἰσῆλθες μὲν ὧς ξένος , ἀπῆλ - θες δὲ ὡς δυσμενής . κλέψας δὲ τὴν ἐπιβουλὴν εὔφη - μον ὄνομα τοῖς κακουργήμασι τίθεσαι . ἀλλ’ οὐ δὴ πείσεις οὐδένα ἀνθρώπων . πόθεν ; οὐ γὰρ τοῖς ῥήμα - σιν ἕπεται τῶν πραγμάτων ἡ φύσις , τῇ δὲ τῶν πραγμά - των φύσει τὰς προσηγορίας ἀκολουθεῖν ἄξιον .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἐκ ἀρχή πολέμιος νομίζω , τίς οὐ λέγω ; τε δέ οὐ σύμφωνος παρέχω ὁ γνώμη ὁ σχῆμα . εἰμί δέ ὕστερον μεταβάλλω οἴομαι δεῖ λυπέω , λέγω , πρός θεός , ἀντί ὅστις . ἀλλά οὐ ἄν ἔχω . ἀλλά πρᾶγμα πᾶς ἀνόσιος - οὗτος εἰς νόος λαμβάνω εἰσέρχομαι μέν ὅς ξένος , ἀπόλλυμι - τίθημι δέ ὡς δυσμενής . κλέπτω δέ ὁ ἐπιβουλή Εύφη - μος ὄνομα ὁ κακούργημα τίθημι . ἀλλά οὐ δή πείθω οὐδείς ἄνθρωπος . πόθεν ; οὐ γάρ ὁ ῥῆμα - βρόχος ἕπομαι ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις , ὁ δέ ὁ πρᾶγμα - ὁ φύσις ὁ προσηγορία ἀκολουθέω ἄξιος .
libanius.declamatio-3 2.21
εἰ μὲν οὖν πλοίοις μακροῖς καὶ στρατοπέδῳ καταλάμποντι τοῖς ὅπλοις προσενεχθεὶς τῇ Λακεδαίμονι καὶ τὴν ἔχθραν ἐν φανερῷ καταστήσας καὶ χεῖρας ἀνταράμενος καὶ βέλος ἀφεὶς καὶ δόρυ δεξάμενος καὶ λόχον ἐπιφε - ρόμενον ἐνεγκὼν ἢ τῆς τύχης ἢ τῆς ἀρετῆς νικῆσαι παρασχούσης εἷλε μὲν τὸ ἄστυ , τῶν δὲ σωμάτων ἐκράτη - σεν , ἐν λαφύρων δὲ μοίρᾳ τὴν Ἑλένην ἐκτήσατο , ἐχέτω , τρυφάτω , ληροῦμεν ἡμεῖς ἔγκλημα πιούμενοι τοῦ πολέ - πλοῦν , τὴν έευηιν , τοὺς λόγους , τὸ σχῆμα , τὴν ὁμιλίαν , | τὰς διατριβάς , ἐναντίον ἐξήγαγε τῷ προοιμίῳ τὸ τέλος , ἴστω ὅτι πολὺ διενήνοχε νίκη κλοπῆς καὶ πολέμου κράτος μεμηχανημένης ἀπάτης . τὸ μὲν γὰρ τοῦ κρείτ - τονος ἀπόδειξιν ἔχει , τὸ δὲ τοῦ χείρονας εἶναι τοὺς ἀπάτῃ πειρωμένους ἑλεῖν ἃ δι’ ἀνδρείας οὐ δεδύνην - τᾶι .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν πλοῖον μακρός καί στρατόπεδον καταλάμπω ὁ ὅπλον προσφέρω ὁ Λακεδαίμων καί ὁ ἔχθρα ἐν φανερός καθίστημι καί χείρ ἀνταίρω καί βέλος ἀφίημι καί δόρυ δέχομαι καί λόχος ἐπιφε - ρομενω φέρω ἢ ὁ τύχη ἢ ὁ ἀρετή νικάω παρέχω αἱρέω μέν ὁ ἄστυ , ὁ δέ σῶμα κράτος - Σεν , ἐν λάφυρα δέ μοῖρα ὁ Ἑλένη κτάομαι , ἔχω , τρυφάω , ληρέω ἐγώ ἔγκλημα πίνω ὁ πολός - πλόος , ὁ εὕω , ὁ λόγος , ὁ σχῆμα , ὁ ὁμιλία , | ὁ διατριβή , ἐναντίος ἐξάγω ὁ προοίμιον ὁ τέλος , ἵστημι ὅτι πολύς διαφέρω νίκη κλοπεύς καί πόλεμος κράτος μηχανάομαι ἀπάτη . ὁ μέν γάρ ὁ κρειτά - τόνος ἀπόδειξις ἔχω , ὁ δέ ὁ χείρων ἔρχομαι ὁ ἀπάτη πειράω αἱρέω ὅς διά ἀνδρεία οὐ δύω - ἐλευθερόω .
libanius.declamatio-3 2.22
τὸ μὲν οὖν εἰς τοὺς κρείττους τὰ τῶν ἡττό - ἡττόνων ἰέναι κτήματα λόγον ἴσως ἂν ἔχοι καὶ δίδωσιν ὁ τοῦ πολέμου νόμος · τὸ δὲ τοὺς μηδ’ ὁμολογῆσαι τὴν ἔχθραν ὑπομείναντας τὰ τῶν βελτιόνων λαμβάνειν εἰς ἀδικήματα τελεῖ καὶ δέοιτ’ ἂν ζημίας .
Lemmas: ὁ μέν οὖν εἰς ὁ ἀγαθός ὁ ὁ ἡσσός - κακός ἔρχομαι κτῆμα λόγος ἴσως ἄν ἔχω καί δίδωμι ὁ ὁ πόλεμος νόμος · ὁ δέ ὁ μηδέ ὁμολογέω ὁ ἔχθρα ὑπομένω ὁ ὁ ἀγαθός λαμβάνω εἰς ἀδίκημα τελέω καί δέω ἄν ζημία .
libanius.declamatio-3 2.23
23 . Ὅτι μὲν οὖν ὑβρισμένοι καὶ τὰ δεινότατα πε - πονθότες ἐστρατεύσαμεν εἰς γῆν τὴν ὑμετέραν καὶ οὐκ ἄρχοντες , ἀλλ’ ἀμυνόμενοι καὶ πλὴν ἀναισχυντίας οὐδὲν Ἀλεξάνδρῳ λείπεται , πολλαχόθεν οἶμαι δῆλον εἶναι · ἡμεῖς δὲ πρὸ τῶν χειρῶν τοῖς λόγοις εἰκότως χρώμεθα πολλῶν ἕνεκα .
Lemmas: 23 . ὅτι μέν οὖν ὑβρίζω καί ὁ δεινός μετά - πονθοαιρεω στρατεύω εἰς γῆ ὁ ὑμέτερος καί οὐ ἄρχω , ἀλλά ἀμύνω καί πλήν ἀναισχυντία οὐδείς Ἀλέξανδρος λείπω , πολλαχόθεν οἴομαι δῆλος ἔρχομαι · ἐγώ δέ πρό ὁ χείρ ὁ λόγος ἔοικα χράω πολύς ἕνεκα .
libanius.declamatio-3 2.24
πρῶτον μὲν γὰρ τὸ τὰ δίκαια τῷ λόγῳ πειρᾶσθαι λαμβάνειν , ἀλλὰ μὴ <τῷ> 1 τοῖς ἐπιπηδᾶν ἀνθρωπινώτερον δήπουθεν . δεύτερον δὲ οὐκ ἄξιον κρίνομεν ὧν εἶς ἠδίκηκε παρὰ πάντων τὴν δίκην λαμβάνειν ὅπερ ὅπερ εἰς πολέμων κατ’ ἀναγκαῖον ἀναγκαῖον ἤδη γίγνεται . οὐ γὰρ ἔνεστι τηνικαῦτα τοὺς ἀναιτίους φυλοκρινεῖν , ἀλλ’ ἀνάγκη τοὺς παραπεπτωκότας ἀπο - λωλέναι . ἴνα οὖν μὴ τοῦτο γένηται μηδ’ ὧν οὐκ ἄν τις βούλοιτο λυπῆσαί τινα προαχθῇ , πρεσβείᾳ καὶ ψήφῳ δεξαίμεθ’ ἂν τὰ διάφορα κριθῆναι .
Lemmas: πρῶτος μέν γάρ ὁ ὁ δίκαιος ὁ λόγος πειράω λαμβάνω , ἀλλά μή ὅς 1 ὁ ἐπιπηδάω ἀνθρώπινος δήπουθεν . δεύτερος δέ οὐ ἄξιος κρίνω ὅς εἰμί ἀδικέω παρά πᾶς ὁ δίκη λαμβάνω ὅς ὅς εἰς πόλεμος κατά ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος ἤδη γίγνομαι . οὐ γάρ ἔνειμι τηνικαῦτα ὁ ἀναίτιος φυλοκρινέω , ἀλλά ἀνάγκη ὁ παραπίπτω ἀπος - λωλέναι . ἵνα οὖν μή οὗτος γίγνομαι μηδέ ὅς οὐ ἄν τις βούλομαι λυπέω τις προάγω , πρεσβεία καί ψῆφος δέχομαι ἄν ὁ διάφορος κρίνω .
libanius.declamatio-3 2.25
| πρὸς δὲ τούτοις μεγάλην μὲν ῥοπὴν ἐν τοῖς τοῦ πολέμου πράγμασι τὴν τοῦ θεοῦ εὔνοιαν ἡγούμεθα . ταύτην δὲ ὁρῶμεν οὐ τοῖς θρασυτέροις , ἀλλὰ τοῖς ἐπιει - κεστέροις ὑπάρχουσαν . διὰ τοῦτο τὸν θυμὸν ἐπι - σχόντες ἀπὸ πρεσβείας ἀρχόμεθα , ἵνα , εἰ μὲν ἀρκέσειεν αὕτη πρὸς τὸ τῶν ἀμφισβητησίμων πέρας , μηδε - νὸς ἔτι προσδεήσῃ · εἰ δὲ μή , τῇ τοῦ δαιμονίου συμ - μαχίᾳ διὰ τὴν ἐπιείκειαν πιστεύοντες οὕτως ἤδη πρὸς τὰ δεύτερα τρεπώμεθα .
Lemmas: | πρός δέ οὗτος μέγας μέν ῥοπή ἐν ὁ ὁ πόλεμος πρᾶγμα ὁ ὁ θεός εὔνοια ἡγέομαι . οὗτος δέ ὁράω οὐ ὁ θρασύς , ἀλλά ὁ πίνω - κεστέροις ὑπάρχω . διά οὗτος ὁ θυμός ἐπι - ἔχω ἀπό πρεσβεία ἄρχω , ἵνα , εἰμί μέν ἀρκέω οὗτος πρός ὁ ὁ ἀμφισβητήσιμος πέρας , μηδέ - ν ἔτι προσδέω · εἰμί δέ μή , ὁ ὁ δαιμόνιος σναυ - Μαχιά διά ὁ ἐπιείκεια πιστεύω οὕτως ἤδη πρός ὁ δεύτερος τρέπω .
libanius.declamatio-3 2.26
ὁρᾶτε οὖν ἀμφότερα καὶ παραθέντες τῷ συλλόγῳ τὰς μάχας καὶ τοῖς λόγοις τὰ ὅπλα καὶ πρὸς τὴν παροῦσαν εὐδαιμονίαν ἀπιδόντες καὶ τὴν ἀπ’ ἐκείνων δυσχέρειαν ἐξετάσαντες γένεσθε τοῦ κρείττονος .
Lemmas: ὁράω οὖν ἀμφότερος καί παρατίθημι ὁ σύλλογος ὁ μάχη καί ὁ λόγος ὁ ὅπλον καί πρός ὁ πάρειμι εὐδαιμονία ἀφοράω καί ὁ ἀπό ἐκεῖνος δυσχέρεια ἐξετάζω γίγνομαι ὁ ἀγαθός .
libanius.declamatio-3 2.27
27 . Δεῖ δέ , 0 ) Τρῶες , ὑπὲρ τῶν τοιούτων μὴ ῥᾳ - θύμως βουλεύεσθαι ἐκεῖνο εἰδότας , ὡς οὐκ ἔστιν ἅπαξ ἁμαρτόντας αὖθις γενέσθαι βουλῆς κυρίους . πρὶν μὲν γὰρ ἅψασθαι τοῦ πολέμου ἔνεστιν αὐτῷ καθάπαξ μὴ περιπεσεῖν λογισμῷ βελτίονι τὸ προσιὸν ἀναστείλαντας , εἰσελθόντας δὲ εἰς τὸ ἔργον αὐτὰ τὰ πάθη κατέχει μέχρι πόρρω , καὶ τῇ νίκῃ τὰ πολλὰ κρίνεται τὸ τέλος , ἀλλ’ οὐ κατὰ συνθήκας μετρίας . ὁρᾶτε οὖν μὴ παρὸν μὲν γνῶναι τὰ δέοντα πολεμεῖν ἕλησθε , τῷ δὲ πολέμῳ λυπηθέντες αὖθις ἐπιθυμήσητε βουλεύσασθαι , ἡνίκα τοῦτο οὐκέθ’ ἕξετε .
Lemmas: 27 . Δεύς δέ , 0 ) Τρώς , ὑπέρ ὁ τοιοῦτος μή ῥεῖα - θύμος βουλεύω ἐκεῖνος οἶδα , ὡς οὐ εἰμί ἅπαξ ἁμαρτάνω αὖθις γίγνομαι βουλή κύριος . πρίν μέν γάρ ἅπτω ὁ πόλεμος ἔνειμι αὐτός καθάπαξ μή περιπίπτω λογισμός ἀγαθός ὁ προσέρχομαι ἀναστέλλω , εἰσέρχομαι δέ εἰς ὁ ἔργον αὐτός ὁ πάθος κατέχω μέχρι πρόσω , καί ὁ νίκη ὁ πολύς κρίνω ὁ τέλος , ἀλλά οὐ κατά συνθήκη μέτριος . ὁράω οὖν μή πάρειμι μέν γιγνώσκω ὁ δέω πολεμέω αἱρέω , ὁ δέ πόλεμος λυπέω αὖθις ἐπιθυμέω βουλεύω , ἡνίκα οὗτος οὐκέτι ἔχω .
libanius.declamatio-3 2.28
28 . Μάλιστα μὲν οὖν , εἰ καὶ μηδεὶς ἐπῆν ἀγὼν μηδὲ κίνδυνος , ἐχρῆν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ δίκαιον αἰδε - σθῆναι , τοῖς γὰρ οὕτω γνώμης ἔχουσιν ἐξ οὐρίας φιλεῖ τὰ πράγματα φέρεσθαι , νῦν δέ γε , εἰ δεῖ μὴ ληρεῖν , οὐδὲ βουλομένοις ὑμῖν ἔνεστιν ἑτέρως ποιεῖν .
Lemmas: 28 . μάλιστα μέν οὖν , εἰμί καί μηδείς ἔπειμι ἀγών μηδέ κίνδυνος , χρή αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ δίκαιος ὅδε - ἵημι , ὁ γάρ οὕτως γνώμη ἔχω ἐκ οὐρία φιλέω ὁ πρᾶγμα φέρω , νῦν δέ γε , εἰμί δέω μή ληρέω , οὐδέ βούλομαι σύ ἔνειμι ἑτέρως ποιέω .
libanius.declamatio-3 2.29
οὐχ ὁρᾶτε τοὺς Ἀχαιοὺς κατὰ τῆς ᾐόνος | καὶ τοῦ πεδίου κεχυμένους καὶ μικρὸν ἀποφαίνοντας τῷ πλή - θει τὸν χῶρον ; οὗτοι μέντοι πάντες ἐκ πολλῶν μὲν συνεληλύθασι πόλεων , μίαν δὲ γνώμην ἐσχήκασιν ἀμῦναι τοῖς ὑβρισμένοις εἰς τέλος καὶ τοσαύτη μὲν προθυμίᾳ κέχρηνται πρὸς τὰ ἡμέτερα πράγματα , ὅση καὶ χωρὶς ὅρκων ἤρκεσεν ἄν . τοσαύτη δέ ἐστιν ἡ τῶν ὅρκων ἀνάγκη , ὅση καὶ μὴ βουλομένους προθυμεῖσθαι πάντως ἂν ἐπαναγκάσαι .
Lemmas: οὐ ὁράω ὁ Ἀχαιός κατά ὁ ἠιών | καί ὁ πεδίο χέω καί μικρός ἀποφαίνω ὁ Πλῆ - θέω ὁ χῶρος ; οὗτος μέντοι πᾶς ἐκ πολύς μέν συνέρχομαι πόλις , εἷς δέ γνώμη ἔχω ἀμύνω ὁ ὑβρίζω εἰς τέλος καί τοσοῦτος μέν προθυμία χράω πρός ὁ ἡμέτερος πρᾶγμα , ὅσος καί Χωρὶς ὅρκος ἀρκέω ἄν . τοσοῦτος δέ εἰμί ὁ ὁ ὅρκος ἀνάγκη , ὅσος καί μή βούλομαι προθυμέομαι πάντως ἄν ἐπαναγκάζω .
libanius.declamatio-3 2.30
τίς οὖν οὕτως ἠλίθιος , ὅστις οὐκ ἂν ἕλοιτο χωρὶς τοῦ τι παθεῖν δεινὸν ἀπο - δοῦναι ταῦτα ὧν μετὰ συμφορᾶς ἀποστήσεται ; ὅτι , νὴ Δία , ἄδηλον τὸ τοῦ πολέμου τέλος ; οὐ , μὰ τοὺς θεούς , οὐδαμῶς τὸ τοῦ παρόντος ἄδηλον , εἴπερ μηδὲ τοῦτο ἄδηλον , πότερον ὁ τῆς δικαιοσύνης καρπὸς ἢ τῆς πο - νηρίας ἀμείνων καὶ πότερον ἐκείνην τὴν τάξιν ὁ θεὸς τιμᾷ ἢ τοῖς τάδε πράττουσι συναίρεται . εἰ γὰρ μηδέ - τερον τούτων ἀμφισβητήσιμον , κἀκεῖνο σαφὲς εὐθὺς τὸ μεθ’ ὧν ἂν ἡ τοῦ κρείττονος ᾖ μερίς , τούτοις ἀπο - κεῖσθαι τὸ τῶν ἐναντίων κρατεῖν .
Lemmas: τίς οὖν οὕτως ἠλίθιος , ὅστις οὐ ἄν αἱρέω Χωρὶς ὁ τίς πάσχω δεινός ἀπος - δίδωμι οὗτος ὅς μετά συμφορά ἀφίστημι ; ὅτι , νή Ζεύς , ἄδηλος ὁ ὁ πόλεμος τέλος ; οὐ , μά ὁ θεός , οὐδαμῶς ὁ ὁ πάρειμι ἄδηλος , εἴπερ μηδέ οὗτος ἄδηλος , πότερος ὁ ὁ δικαιοσύνη καρπός ἢ ὁ ἀπό - νῆρις ἀγαθός καί πότερος ἐκεῖνος ὁ τάξις ὁ θεός τιμάω ἢ ὁ ὅδε πράσσω συναίρω . εἰμί γάρ μηδέ - τέρος οὗτος ἀμφισβητήσιμος , ἐͅκεῖνο σαφής εὐθύς ὁ μετά ὅς ἄν ὁ ὁ ἀγαθός εἰμί μερίς , οὗτος ἀπος - κεῖμαι ὁ ὁ ἐναντίος κρατέω .
libanius.declamatio-3 2.31
31 . Περὶ τοίνυν τῶν συμμαχησόντων ὑμῖν , οἶμαι γάρ τινας ἐννοεῖν ὧς οὐκ ὀλίγους ἕξετε βοηθούς , ἐκεῖνο λέγω , ὅτι κἂν ἅπαν τὸ λοιπὸν στρατόπεδον ἡσυχίαν ἄγῃ , Ὀδυσσεὺς οὑτοσὶ μόνος γέλωτα τοὺς ὑμετέρους ἀποφανεῖ συμμάχους τῇ συνέσει τὸ πλῆθος ἐλέγχων .
Lemmas: 31 . περι τοίνυν ὁ συμμαχέω σύ , οἴομαι γάρ τις ἐννοέω ὅς οὐ ὀλίγος ἔχω βοηθόος , ἐκεῖνος λέγω , ὅτι κἀν ἅπας ὁ λοιπός στρατόπεδον ἡσυχία ἄγω , Ὀδυσσεύς οὗτος μόνος γέλως ὁ ὑμέτερος ἀποφαίνω σύμμαχος ὁ σύνεσις ὁ πλῆθος ἐλέγχω .
libanius.declamatio-3 2.32
32 . Ταῦτα οὔτε ὀκνῶν τὸν πόλεμον οὔτ’ ἐπιθυμῶν πραγμάτων εἴρηκα . πλείω μέντοι διεξιέναι πρόχειρον μέν , μάταιον δὲ καὶ κενόν . εἰ γὰρ μὴ τούτοις προσέ - ξετε τὸν νοῦν , οὐδὲ τοῦ πλείονος | οὐδὲν ὄφελος . μαρτύρομαι δὲ Δία τε ξένιον καὶ πάντας θεούς τε καὶ δαίμονας ὅσοι τήνδε κατέχουσι τὴν γῆν , ὅτι καὶ τὴν ἀρχὴν ἀδικούμενοι προσέσχομεν Ἰλίῳ καὶ νῦν λόγῳ διαλύεσθαι προαιρούμεθα καὶ πολεμήσομεν ἑτέρων ἀναγκαζόντων .
Lemmas: 32 . Ταΰς οὔτε ὀκνέω ὁ πόλεμος οὔτε ἐπιθυμέω πρᾶγμα λέγω . πλείων μέντοι διεξέρχομαι πρόχειρος μέν , μάταιος δέ καί κενός . εἰμί γάρ μή οὗτος πρόσω - Ξετές ὁ νόος , οὐδέ ὁ πολύς | οὐδείς ὄφελος . μαρτύρομαι δέ Ζεύς τε ξένιος καί πᾶς θεός τε καί δαίμων ὅσος ὅδε κατέχω ὁ γῆ , ὅτι καί ὁ ἀρχή ἀδικέω προσέχω Ἴλιον καί νῦν λόγος διαλύω προαιρέω καί πολεμέω ἕτερος ἀναγκάζω .