ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-29 1
ἐὰν μὴ προλαβόντες ἐπινεύσητέ μοι πρὸς RIV 216 τὴν αἴτησιν , ὦ βουλή , καὶ συνδράμητε τῷ κηρύγματι , δώσει τὴν χάριν ὁ λιμός . κἀκεῖνος πληρώσει τῆς προσ - 5 ἀγγελίας τὴν αἴτησιν . καὶ γὰρ ἀπόλωλα τῷ πλείστῳ μέρει καὶ τοσοῦτόν μοι καταλέλειπται ἐμπνεῖν ὅσον δηλῶσαι τὴν συμφορὰν καὶ τὸν εὐπρεπῆ δέξασθαι θάνατον .
Lemmas: ἐάν μή προλαμβάνω ἐπινεύω ἐγώ πρός RIV 216 ὁ αἴτησις , ὦ βουλή , καί συντρέχω ὁ κήρυγμα , δίδωμι ὁ χάρις ὁ λιμός . ἐκεῖνος πληρόω ὁ προς - 5 ἀγγελία ὁ αἴτησις . καί γάρ ἀπόλλυμι ὁ πλεῖστος μέρος καί τοσοῦτος ἐγώ καταλείπω ἐμπνέω ὅσον δηλόω ὁ συμφορά καί ὁ εὐπρεπής δέχομαι θάνατος .
libanius.declamatio-29 2
ὁ μὲν οὖν τρόφιμος ἡμῖν καινόν τινα τρόπον καὶ αὐτὸς ἀπόλωλε λιμὸν μελετῶν καὶ σχολῇ 10 μετιὼν τὸν θάνατον . ἐμοὶ μὲν οὖν καιρὸς κατατή - κεσθαι , ἀλλ’ ἐπειδή τις δαίμων που προσεβάσκηνέ μοι τῆς τροφῆς καὶ παρείλετό μου τὴν ἀφορμὴν τοῦ βίου Η = Codex Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 C = Chisianus R VI 43 La = Laurentianus LVII 44 Ma = Matritensis 4679 ( N - 49 ) τὴν καθ’ ἡδονήν , ἐπὶ τὸ κώνειόν μοι βαδιστέον , διότι τῶν περὶ δεῖπνον οὐδεὶς ἡγεῖται .
Lemmas: ὁ μέν οὖν τρόφιμος ἐγώ καινός τις τρόπος καί αὐτός ἀπόλλυμι λιμός μελέτη καί σχολή 10 μετέρχομαι ὁ θάνατος . ἐγώ μέν οὖν καιρός κατατείνω - κεῖμαι , ἀλλά ἐπειδή τις δαίμων ποῦ προσβαίνω ἐγώ ὁ τροφή καί παραιρέω ἐγώ ὁ ἀφορμή ὁ βίος ὁ = Codex Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 C = Chisianus R VI 43 La = Laurentianus LVII 44 Ma = Matritensis 4679 ( N - 49 ) ὁ κατά ἡδονή , ἐπί ὁ κώνειον ἐγώ βαδίζω , διότι ὁ περί δεῖπνον οὐδείς ἡγέομαι .
libanius.declamatio-29 3
εἰ μὲν οὖν οἷόν τε ἦν τὸν τρόφιμον ἐπανελθεῖν ἐκ τῆς ἄγαν ταύτης μανίας ἐπὶ τὸν πρότερον καὶ συνήθη βίον , ἔδει καρ - τερεῖν καὶ τὴν μεταβολὴν ἐλπίζειν · ἐπειδὴ δ’ ἀνιάτως ἔχει καὶ οὐδεὶς ἡμῖν ἀντ’ ἐκείνου φαίνεται ἐπιτήδειος , | πῶς ἐστι βιωτὸν ἐμοί ; ἀλλ’ ἀφέντες , πρὸς θεῶν , τὸν ἐπ’ ἐμοὶ γέλωτα νῦν καὶ συνιδόντες τὴν κατ’ ἐμὲ τύχην ᾑ περιπέπτωκα δότε μοι τῶν λυπούντων τὴν ἀπαλλαγὴν τῷ θανάτῳ λαβεῖν .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν οἷος τε εἰμί ὁ τρόφιμος ἐπανέρχομαι ἐκ ὁ ἄγαν οὗτος μανία ἐπί ὁ πρότερος καί συνήθης βίος , δέω Κάρ - τερέω καί ὁ μεταβολή ἐλπίζω · ἐπεί δέ ἀνίατος ἔχω καί οὐδείς ἐγώ ἀντί ἐκεῖνος φαίνω ἐπιτήδειος , | πῶς εἰμί βιωτός ἐγώ ; ἀλλά ἀφίημι , πρός θεός , ὁ ἐπί ἐγώ γέλως νῦν καί συνοράω ὁ κατά ἐγώ τύχη ὁͅς περιπίπτω δίδωμι ἐγώ ὁ λυπέω ὁ ἀπαλλαγή ὁ θάνατος λαμβάνω .
libanius.declamatio-29 4
πάλαι μὲν οὖν ἐγέ - λων ἀκούων ὅτι βούλεταί τις ἀποθανεῖν καὶ σπεύδει προλαβεῖν τὸ πάντως ἀποκείμενον καὶ περὶ τούτου πρόσεισι τῇ βουλῇ καὶ χάριν αἰτεῖ κατὰ τοὺς νόμους τοιαῦτα γίγνεσθαι , καὶ μανίαν τὸ πρᾶγμα ἡγούμην , εἰ ζῆν ἐξὸν αἱρεῖταί τις ἀποθανεῖν καὶ ὃ τοῖς κακούργοις εἰς τιμωρίαν ὥρισται , τοῦτο κέρδος τις ἡγεῖται λαβεῖν . πάλαι μὲν οὖν οὕτως ταῦτα ἐδόξαζον , νυνὶ δὲ ἔγνων , ὡς μήποτε ὤφελον , ὅτι τοῦτο τὸ τοῦ θανάτου περι - σπουδαστὸν καὶ ἀναγκαῖον αἰτῆσαι καὶ λαβεῖν εὐτυχές , καὶ τὴν κατ’ ἐμαυτὸν τύχην οὐ φέρω . εἰ γὰρ καὶ μὴ ζῆν ἔξεστιν ὁπωσοῦν , τὸ τοῦ θανάτου καταλείπεταί μοι μόνον . μυρίαι δ’ ἀτυχημάτων ὁδοὶ ὁσοὶ <δι᾿> ὧν ἕλοιτο ἀποθανεῖν , ἐγὼ δὲ καινήν τινα ἦλθον τοῦ θα - νάτου τὴν ὁδόν , καί , πρὸς θεῶν , ἀφέντες τὸν γέλωτα τὸ καθ’ ἡμᾶς ἀνθρωπίνως ἐπακούσατε . 5 . Νέμουσιν οἶ θεοὶ τὰ ἀγαθὰ τοῖς ἀνθρώποις ἄλλοις ἄλλα διδόντες , ἃ τέως μὲν ἂν ἔχῃ τις , κέρδος τὸ ζῆν , εἰ δ’ ἐκπέσοι , βέλτιον ἀποθανεῖν · εἰ γὰρ δεῖ ζῆν τῆς ἡδονῆς χάριν , ταύτην δ’ οὐκ ἔστι δίχα ἀγαθῶν ἔχειν , πῶς οὐκ , εἴ τις ἐκπέσοι τῶν ὑπαρχόντων , καὶ τὸ ζῆν προσαπολώλεκε ;
Lemmas: πάλαι μέν οὖν ἐγώ - λάω ἀκούω ὅτι βούλομαι τις ἀποθνῄσκω καί σπεύδω προλαμβάνω ὁ πάντως ἀπόκειμαι καί περί οὗτος προσέρχομαι ὁ βουλή καί χάρις αἰτέω κατά ὁ νόμος τοιοῦτος γίγνομαι , καί μανία ὁ πρᾶγμα ἡγέομαι , εἰμί ζάω ἔξεστι αἱρέω τις ἀποθνῄσκω καί ὁ ὁ κακοῦργος εἰς τιμωρία ὁρίζω , οὗτος κέρδος τις ἡγέομαι λαμβάνω . πάλαι μέν οὖν οὕτως οὗτος δοξάζω , νυνί δέ γιγνώσκω , ὡς μήποτε ὀφείλω , ὅτι οὗτος ὁ ὁ θάνατος περί - σπουδαστός καί ἀναγκαῖος αἰτέω καί λαμβάνω εὐτυχής , καί ὁ κατά ἐμαυτοῦ τύχη οὐ φέρω . εἰμί γάρ καί μή ζάω ἔξεστι ὁπωσοῦν , ὁ ὁ θάνατος καταλείπω ἐγώ μόνος . μυρίος δέ ἀτύχημα ὁδός ὅσος <δι᾿> ὅς αἱρέω ἀποθνῄσκω , ἐγώ δέ καινός τις ἔρχομαι ὁ ἀνταπόλλυμι - Νάτου ὁ ὁδός , καί , πρός θεός , ἀφίημι ὁ γέλως ὁ κατά ἐγώ ἀνθρώπινος ἐπακούω . 5 . νέμω οἶς θεός ὁ ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος ἄλλος ἄλλος δίδωμι , ὅς τέως μέν ἄν ἔχω τις , κέρδος ὁ ζάω , εἰμί δέ ἐκπίπτω , ἀγαθός ἀποθνῄσκω · εἰμί γάρ δέω ζάω ὁ ἡδονή χάρις , οὗτος δέ οὐ εἰμί δίχα ἀγαθός ἔχω , πῶς οὐ , εἰμί τις ἐκπίπτω ὁ ὑπάρχω , καί ὁ ζάω προσαπολύω ;
libanius.declamatio-29 6
πλούσιός τίς ἐστιν ἐκ προ - γόνων πολὺν κλῆρον παρειληφώς . εὐδαίμων οὗτος ἀκονιτὶ τρυφῶν . ἕτερος γυναῖκα ἠγάγετο πλουσίαν . δεύτερον εἰς εὐδαιμονίαν τοῦτο . οἴκοθεν οὐκ ἒχων [ ἢ πατέρων οὐκ ἔχων ] θησαυρῷ τις περιπέπτωκε . θεοῦ τὸ δῶρον ἄντικρυς καὶ φθόνος οὐδεὶς ἀπολαύειν τῶν παρὰ τῆς Τύχης . φίλον τις ἐκληρονόμησεν | ἢ συγγενῆ . τὰ χρυσᾶ δάκρυα ταῦτ’ ἂν εἴη ἀφ’ ὧν ἔστι δακρύσαντα τὸν πλοῦτον ἔχειν . [ παρὰ γυναικὸς πλουτεῖν καὶ ρον ἕτερον διαδέξασθαι ἑρμαίῳ περιπεσεῖν ἐστι . ]
Lemmas: πλούσιος τίς εἰμί ἐκ προ - γόνος πολύς κλῆρος παραλαμβάνω . εὐδαίμων οὗτος ἀκονιτί τρυφάω . ἕτερος γυνή ἄγω πλούσιος . δεύτερος εἰς εὐδαιμονία οὗτος . οἴκοθεν οὐ ἔχω [ ἢ πατήρ οὐ ἔχω ] θησαυρός τις περιπίπτω . θεός ὁ δῶρον ἄντικρυς καί φθόνος οὐδείς ἀπολαύω ὁ παρά ὁ Τύχη . φίλος τις κληρονομέω | ἢ συγγενής . ὁ χρύσεος δάκρυον αὐτός ἄν εἰμί ἀπό ὅς εἰμί δακρύω ὁ πλοῦτος ἔχω . [ παρά γυνή πλουτέω καί ἀντίμοιρος ἕτερος διαδέχομαι ἕρμαιον περιπίπτω εἰμί . ]
libanius.declamatio-29 7
δευ - τέρα λῆξις ἀγαθῶν ἐμπορίᾳ χρησάμενον πλούσιον ἐπ - ανελθεῖν , ἀπὸ γεωργίας εὔπορον . καλὰ μὲν καὶ ταῦτα , ἔχει δὲ προηγουμένους τοὺς πόνους . καὶ τοὺς στρα - τιώτας δὲ τοὺς πλουσίους ζηλοῦμεν οἱ πολλοί , ἀλλ’ ὅτι γε μετὰ <τῶν> πόνων καὶ τῶν ὅπλων καὶ φόνων , οὐ καθ’ ἡδονὴν ἔμοιγε δοκεῖ τὸ τοιοῦτον .
Lemmas: δήω - τέρας λῆξις ἀγαθός ἐμπορία χράω πλούσιος ἔπος - ἀνέρχομαι , ἀπό γεωργία εὔπορος . καλός μέν καί οὗτος , ἔχω δέ προηγέομαι ὁ πόνος . καί ὁ στρα - τιώτας δέ ὁ πλούσιος ζηλόω ὁ πολύς , ἀλλά ὅτι γε μετά ὅς πόνος καί ὁ ὅπλον καί φόνος , οὐ κατά ἡδονή ἐγώ δοκέω ὁ τοιοῦτος .
libanius.declamatio-29 8
τρίτη δὲ λῆξις ἀγαθῶν αἱ τέχναι καὶ τὸ ἀπ’ αὐτῶν εὐπορεῖν , ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο καθ’ ἡδονήν , ὅτι δὴ παν - ταχοῦ τὰ τῶν πόνων συνέζευκται καὶ μαθεῖν δεῖ καὶ τεχνίτην γενέσθαι καὶ κατ’ ὀλίγον εὐπορεῖν . ἀλλὰ καὶ μουσικοὶ τὴν τέχνην πορισταὶ τῆς εὐπορίας καὶ τοὺς στεφανίτας ἀγῶνας οἱ μετιόντες πολλὰ μὲν ἐσθίουσι καὶ τοῦτο ἔστι τὸ δέλεαρ τῶν ἀθλητῶν , ἀλλ’ ὅταν ἀποδύσωνται καὶ κονίσωνται , ταῦτα , Ἡράκλεις , τῆς συμφορᾶς πράγματα παρέχειν ἑτέροις καὶ μηδενὸς παροξύνοντος <πρὸς> τοιοῦτο διαπληκτίζεσθαι . 9 . Ἔμπειρος ἐγενόμην καὶ αὐτὸς τῆς τῶν ἀγαθῶν λήξεως . καινοτάτην ἀκούσεσθε καὶ οὐχ οἴαν ὁ λόγος προείρηκεν . οὐ πατρὸς ἐγενόμην πλουσίου ἢ οἷον ἄν τις ἐπεύξαιτο παῖδα ἰδεῖν , οὐ πλουσίαν ἠγαγόμην γυναῖκα , οὐ κληρονομίαν συγγενοῦς ἢ φίλου διεδεξά - μὴν , οὐ τῶν εὐπόρων <ἦν> οὐδ’ ὁτιοῦν , καὶ γὰρ ἀργὸς φύσει καὶ δυσμαθὴς καὶ πρὸς τὸ πονεῖν ἀνεπι - τήδειος .
Lemmas: τρίτος δέ λῆξις ἀγαθός ὁ τέχνη καί ὁ ἀπό αὐτός εὐπορέω , ἀλλά οὐδέ οὗτος κατά ἡδονή , ὅτι δή πᾶς - Τάχου ὁ ὁ πόνος συζεύγνυμι καί μανθάνω δέω καί τεχνίτης γίγνομαι καί κατά ὀλίγος εὐπορέω . ἀλλά καί μουσικός ὁ τέχνη ποριστής ὁ εὐπορία καί ὁ στεφανίτης ἀγών ὁ μετέρχομαι πολύς μέν ἐσθίω καί οὗτος εἰμί ὁ δέλεαρ ὁ ἀθλητής , ἀλλά ὅταν ἀποδύω καί κονίζω , οὗτος , Ἡρακλῆς , ὁ συμφορά πρᾶγμα παρέχω ἕτερος καί μηδείς παροξύνω <πρὸς> τοιοῦτος διαπληκτίζομαι . 9 . ἔμπειρος γίγνομαι καί αὐτός ὁ ὁ ἀγαθός λῆξις . καινός ἀκούω καί οὐ οἶος ὁ λόγος προλέγω . οὐ πατήρ γίγνομαι πλούσιος ἢ οἷος ἄν τις ἐπεύχομαι παῖς ὁράω , οὐ πλούσιος ἄγω γυνή , οὐ κληρονομία συγγενής ἢ φίλος διεδεξά - μήν , οὐ ὁ εὔπορος <ἦν> οὐδέ ὁστισοῦν , καί γάρ ἀργός φύσις καί δυσμαθής καί πρός ὁ πονέω ἀναπίνω - τήδειος .
libanius.declamatio-29 10
εἰς φιλίαν δὲ καὶ εὐφροσύνην ἦν μάλιστα εὐφυής , ἱκανὸς | παραμυθήσασθαι , παραγαγεῖν , τῷ λυπουμένῳ μὲν συλλυπηθῆναι , πράττοντι δὲ καλῶς ἐπιτεῖναι τὴν εὐφροσύνην , ἐπὶ τὰ κάλλιστα τοῦ βίου προαγαγεῖν , ὑπηρετήσασθαι τὰ μέτρια , ταῦτα δὲ ἦν πρὸς τὴν ἔνστασιν ] , ἐπιτήδειος δὲ σκώμματα εἰπεῖν καὶ ᾆσαι μέλος καὶ ὀρχήσασθαι , ὧς ὀλίγοι , καὶ μι - μήσασθαι .
Lemmas: εἰς φίλιος δέ καί εὐφροσύνη εἰμί μάλιστα εὐφυής , ἱκανός | παραμυθέομαι , παράγω , ὁ λυπέω μέν συλλυπέω , πράσσω δέ καλός ἐπιτείνω ὁ εὐφροσύνη , ἐπί ὁ καλός ὁ βίος προάγω , ὑπηρετέω ὁ μέτριος , οὗτος δέ εἰμί πρός ὁ ἔνστασις ] , ἐπιτήδειος δέ σκῶμμα λέγω καί ἀείδω μέλος καί ὀρχέομαι , ὅς ὀλίγος , καί μι - μήδομαι .
libanius.declamatio-29 11
καὶ τοιοῦτος ὢν ἔσχον ἃ ἐβουλόμην , καὶ ἐμοὶ ὁ δαίμων ἐχαρίσατο οἷον μηδὲ τοῖς ἐν τυ - ραννίσι καὶ δυναστείαις . ἐκεῖνοι μέν γε φραξάμενοι τοῖς ὅπλοις τρυφῶσι καὶ πλείων καιρὸς αὐτοῖς τοῦ δρᾶσαί τι κακὸν ἢ τοῦ ζῆσαι μεθ’ ἡδονῆς , ἐμοὶ δ’ ἄφοβος ἡ τρυφὴ καὶ γυμνὴ δορυφόρων ἦν καὶ δρᾶσαι μὲν οὐδὲν οὐδὲ ἐνθυμηθῆναι δεινὸν ἦν , λογίζεσθαι δὲ καὶ πράττειν ἀγαθόν .
Lemmas: καί τοιοῦτος εἰμί ἔχω ὅς βούλομαι , καί ἐγώ ὁ δαίμων χαρίζομαι οἷος μηδέ ὁ ἐν σύ - ῥανίς καί δυναστεία . ἐκεῖνος μέν γε φράσσω ὁ ὅπλον τρυφάω καί πολύς καιρός αὐτός ὁ δράω τίς κακός ἢ ὁ ζάω μετά ἡδονή , ἐγώ δέ ἄφοβος ὁ τρυφή καί γυμνός δορυφόρος εἰμί καί δράω μέν οὐδείς οὐδέ ἐνθυμέομαι δεινός εἰμί , λογίζομαι δέ καί πράσσω ἀγαθός .
libanius.declamatio-29 12
εἶδον τὸν νεανίσκον ἐκεῖνον ἐκ προγόνων λαμπρόν τε καὶ πλούσιον , φιλό - τῖμον μὲν περὶ τὰ δημόσια ἐν ταῖς λειτουργίαις , φιλ - άνθρωπον δὲ πρὸς τοὺς δεομένους καὶ κατὰ τὸν βίον ἥδιστον , φιλόγελών τε καὶ φιλοπότην καὶ πολυτελῆ τὴν δίαιταν . ἐκείνῳ συνήφθην θεοῦ τινος τὰ κάλλιστά μοι προξενοῦντος καὶ πάντων ἥδιστα παρεχομένου , ᾧ καὶ φίλος ἐγενόμην καὶ συνήθης καὶ οὐ μέχρι τούτου , ἀλλὰ καὶ συνέστιος καὶ συμπότης καὶ βίον ἔχων εὐ - δαίμονα καὶ μακάριον .
Lemmas: ὁράω ὁ νεανίσκος ἐκεῖνος ἐκ πρόγονος λαμπρός τε καί πλούσιος , φιλο - τῖμος μέν περί ὁ δημόσιος ἐν ὁ λειτουργία , φιλ - ἄνθρωπος δέ πρός ὁ δέω καί κατά ὁ βίος ἡδύς , φιλόγελών τε καί φιλοπότης καί πολυτελής ὁ δίαιτα . ἐκεῖνος συνάπτω θεός τις ὁ καλός ἐγώ προξενέω καί πᾶς ἡδύς παρέχω , ὅς καί φίλος γίγνομαι καί συνήθης καί οὐ μέχρι οὗτος , ἀλλά καί συνέστιος καί συμπότης καί βίος ἔχω εὀ - δαίμων καί μακάριος .
libanius.declamatio-29 13
καὶ πολλοὶ τὰ καθ’ ἡμᾶς ἐζήλουν . πατρὸς γὰρ καὶ μητρὸς ἦν ἐκεῖνος πολὺ φέρ - τερος . παρ’ ἐκείνων μὲν γὰρ οὐδὲν ἔσχον λαβών , ὁ δὲ κοινὰ τὰ παρ’ αὑτοῦ προὐτίθει πρὸς ἡδονήν . οὐδὲν εἶχον λυπηρόν , οὐδὲν ἔργον ἐπίπονον . | πάντα δ’ ἦν ἥδιστά μοι , καὶ τὰ παρόντα καὶ ὅσα δὴ ἤλπιζον , καὶ πολλὴ ῥᾳστώνη τοῦ βίου . ἐτρύφων γὰρ οὐδὲν ἀναλίσκων οὐδὲ προι·έμενος οὐδ’ ὅθεν εὐπορήσω ζητῶν , ἀλλ’ ἕτερος ἦν μοι κηδεστὴς καὶ φροντὶς ἑτέρῳ ἦν τῆς καθ’ ἡμέραν τροφῆς .
Lemmas: καί πολύς ὁ κατά ἐγώ ζηλόω . πατήρ γάρ καί μήτηρ εἰμί ἐκεῖνος πολύς φέρω - τέρος . παρά ἐκεῖνος μέν γάρ οὐδείς ἔχω λαμβάνω , ὁ δέ κοινός ὁ παρά αὐτός προτίθημι πρός ἡδονή . οὐδείς ἔχω λυπηρός , οὐδείς ἔργον ἐπίπονος . | πᾶς δέ εἰμί ἡδύς ἐγώ , καί ὁ πάρειμι καί ὅσος δή ἐλπίζω , καί πολύς ῥᾳστώνη ὁ βίος . τρυφάω γάρ οὐδείς ἀναλίσκω οὐδέ προίημι οὐδέ ὅθεν εὐπορέω ζητέω , ἀλλά ἕτερος εἰμί ἐγώ κηδεστής καί φροντίς ἕτερος εἰμί ὁ κατά ἡμέρα τροφή .
libanius.declamatio-29 14
ἐπλούτουν οὐδὲν κεκτη - μένος , ἐτρύφων οὐδὲν ἀναλίσκων , ἔπινον , ἐμέθυον , ἐν μύροις ἤμην καὶ πότοις καὶ ὀρχήμασι καὶ πάντα ἐπανηγύριζον τὸν ἐμαυτοῦ βίον . οὐ τῶν ἐπ’ ἀγορᾶς ἥμην , οὐ τῶν ἐρανιζομένων , οὐ τῶν ἐπὶ βήματος ἑτέ - ροις πράγματα παρεχόντων , οὐ τῶν γεωργῶν , οἷς ἐν πόνοις ὁ βίος , οὐκ ἔμπορος ἐγενόμην καὶ τῶν πλεόν - των τὴν θάλατταν . τοὺς λιμένας εἶδον μέχρι τῶν ἰχθύων μόνον . οὐ στρατιώτης ἦν τὸν βίον , πρᾶγμα κινδύνων μεστὸν καὶ ξιφῶν , ἀλλ’ εὐδαίμων ἄνθρωπος , ῥᾴθυμος , ἀργός , παράσιτος , τοῦτο δὴ τὸ φίλτατον ἐμοὶ μὲν ἀκοῦσαι , ἄλλος δ’ ὀνειδιζέτω λέγων .
Lemmas: πλουτέω οὐδείς κεκτη - μένος , τρυφάω οὐδείς ἀναλίσκω , πίνω , μεθύω , ἐν μύρον ἀείδω καί πότος καί ὄρχημα καί πᾶς πανηγυρίζω ὁ ἐμαυτοῦ βίος . οὐ ὁ ἐπί ἀγορά ἀείδω , οὐ ὁ ἐρανίζω , οὐ ὁ ἐπί βῆμα ἑτός - ῥόος πρᾶγμα παρέχω , οὐ ὁ γεωργός , ὅς ἐν πόνος ὁ βίος , οὐ ἔμπορος γίγνομαι καί ὁ πλέω - ὁ ὁ θάλασσα . ὁ λιμήν ὁράω μέχρι ὁ ἰχθύς μόνος . οὐ στρατιώτης εἰμί ὁ βίος , πρᾶγμα κίνδυνος μεστός καί ξίφος , ἀλλά εὐδαίμων ἄνθρωπος , ῥᾴθυμος , ἀργός , παράσιτος , οὗτος ἐπειδή ὁ φίλος ἐγώ μέν ἀκούω , ἄλλος δέ ὀνειδίζω λέγω .
libanius.declamatio-29 15
ἡ γῆ μὲν ἔφερε τὰ παρ’ αὑτῆς , ὀπώραν καὶ τὸν πολὺν ἄκρατον , ἡ θάλασσα δὲ τοὺς ἰχθύας πολλούς . καὶ ξύμπαντες ἐμοὶ μὲν ἐθήρων οἱ θηρῶντες καὶ πτηνὰ καὶ χερσαῖα , μάγειροί τε καὶ ὀψοποιοὶ τὰ παρὰ τῆς τέχνης ἔφερον , ἓν <δ᾿> ἔργον ἦν ἐμοὶ τὸ τὸν μον προσαγορεύειν καὶ εἴ τι πάνυ χάριεν ἦν τῶν ἐδωδίμων ἐπ’ ἀγορᾶς , καταμηνύειν τοῖς ὀψοποιοῖς τε καὶ μαγείροις , ἐπιέναι τῶν οἴνων ἀπογεύεσθαι , δοκιμά - ζειν τοὺς ὀψοποιούς , τοὺς ἀρίστους ἐπαινεῖν καὶ παρα - καλεῖν φιλοτιμότερον χρῆσθαι τῷ πράγματι , πάντα ἐπαινεῖν , πάντα θαυμάζειν , πάντα τῷ τροφίμῳ χαρί - ζεσθαι , τοὺς μαγείρους οἰκειοῦσθαι , τοῖς οἰνοχόοις προσμειδιᾶν , τοὺς τρέφοντας ἡδοναῖς θεραπεύειν .
Lemmas: ὁ γῆ μέν φέρω ὁ παρά αὐτηες͂ς , ὀπώρα καί ὁ πολύς ἄκρατος , ὁ θάλασσα δέ ὁ ἰχθύς πολύς . καί σύμπας ἐγώ μέν θηράω ὁ θηράω καί πτηνός καί χερσαῖος , μάγειρος τε καί ὀψοποιός ὁ παρά ὁ τέχνη φέρω , εἷς <δ᾿> ἔργον εἰμί ἐγώ ὁ ὁ νυμφότιμον προσαγορεύω καί εἰμί τίς πάνυ χαρίεις εἰμί ὁ ἐδώδιμος ἐπί ἀγορά , καταμηνύω ὁ ὀψοποιός τε καί μάγειρος , ἐπέρχομαι ὁ οἶνος ἀπογεύω , δοκιμή - ζέω ὁ ὀψοποιός , ὁ ἀγαθός ἐπαινέω καί παρά - καλέω φιλότιμος χράω ὁ πρᾶγμα , πᾶς ἐπαινέω , πᾶς θαυμάζω , πᾶς ὁ τρόφιμος χάρις - ζω , ὁ μάγειρος οἰκειόω , ὁ οἰνόχοος προσμειδιάω , ὁ τρέφω ἡδονή θεραπεύω .
libanius.declamatio-29 16
μόλις ὄρθρος ἦν , ἐγὼ δὲ ἐπὶ τὸν τρόφιμον ἔσπευ - δον τὰ πρὸς ἡδονὴν ἀπαγγεῖλαι . καὶ μετὰ ταῦτα ὁ μὲν ἔπραττέ τι κατ’ ἀγοράν , ἐμοὶ δ’ ἔργον ἦν | περὶ τὸ ἄριστον ὅπως ἕξει καλῶς ἡμῖν προνοεῖν καὶ τὴν ὥραν ἀπήγγελλον , ἐπιταχύνειν ἔπειθον , καὶ μετὰ ταῦτα ἐνεπιμπλάμην ἀπάντων ἁπτόμενος , πάντα ἐπαι - νῶν , τὰ δεύτερα μᾶλλον ἀεὶ τῶν προτέρων ἀποδεχό - μένος , καἰ ἤδη διατηρήσων εἰς ἑσπέραν τὰ περιόντα ἐταμιευόμην . ὕπνος ἦν ἐπὶ τούτοις ἥδιστος καὶ τὴν ἑστίασιν ὠνειροπόλουν .
Lemmas: μόλις ὄρθρος εἰμί , ἐγώ δέ ἐπί ὁ τρόφιμος σπεύδω - δίδωμι ὁ πρός ἡδονή ἀπαγγέλλω . καί μετά οὗτος ὁ μέν πράσσω τίς κατά Ἀγορή , ἐγώ δέ ἔργον εἰμί | περί ὁ ἀγαθός ὅπως ἔχω καλός ἐγώ προνοέω καί ὁ ὥρα ἀπαγγέλλω , ἐπιταχύνω πείθω , καί μετά οὗτος ἐμπίμπλημι ἀπαντάω ἅπτω , πᾶς παῖς - νόος , ὁ δεύτερος μᾶλλον ἀεί ὁ πρότερος ἀποδέχομαι - μένος , καίω ἤδη διατηρέω εἰς ἑσπέρα ὁ περίειμι ταμιεύω . ὕπνος εἰμί ἐπί οὗτος ἡδύς καί ὁ ἑστίασις ὀνειροπολέω .
libanius.declamatio-29 17
καὶ λουτρῶν καιρός , ἐγὼ δ’ ἔσπευδον καὶ λαμπρῶς ἐκεῖθεν ἐπανελθὼν ἐπὶ τὴν μακαρίαν ἐπανῄειν τράπεζαν πάντα θαυμάζων , πάντα ἐπαινῶν , ἀνιώμενος ὅτι μὴ διπλῆν μοι καὶ τριπλῆν τὴν γαστέρα ἔχειν ἐξῆν , ἦν γὰρ πάντα ἄφθονα , καὶ διερρηγνύμην ἐμπιμπλάμενος . ἐσπέρα πάλιν καὶ ὕπνος ἀφρόντιστος . οὔτε γὰρ ἀποδόσθαι τι ἐχρῆν οὔτε ὠνή - σασθαι , ἀλλὰ καὶ μέχρι τῆς εὐνῆς ἄλλος ἦν ὁ φρον - τίζων τοῦ πράγματος , ἄριστον αἱρεῖσθαι , δειπνεῖν πολυτελῶς . πενίαν οὐκ ἐδεδοίκειν , τοῦ πλουτεῖν οὐδὲν ἐδεόμην .
Lemmas: καί λουτρόν καιρός , ἐγώ δέ σπεύδω καί λαμπρός ἐκεῖθεν ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ μακάριος ἐπανέρχομαι τράπεζα πᾶς θαυμάζω , πᾶς ἐπαινέω , ἀνιάω ὅτι μή διπλόος ἐγώ καί τριπλόος ὁ γαστήρ ἔχω ἔξεστι , εἰμί γάρ πᾶς ἄφθονος , καί διαρρήγνυμι ἐμπίμπλημι . ἑσπέρα πάλιν καί ὕπνος ἀφρόντιστος . οὔτε γάρ ἀποδίδωμι τίς χρή οὔτε ὠνή - σάω , ἀλλά καί μέχρι ὁ εὐνή ἄλλος εἰμί ὁ φρον - τίζω ὁ πρᾶγμα , ἀγαθός αἱρέω , δειπνέω πολυτελής . πενία οὐ δείδω , ὁ πλουτέω οὐδείς δέω .
libanius.declamatio-29 18
πᾶσιν ἡδόμην τοῖς καιροῖς . ἔαρ ἦν ἥδιστον ἐμοί , καὶ γὰρ ἦν ὁ πότος ἐν ῥόδοις , τὸ δὲ θέρος τοιοῦτον ἕτερον πάντων μὲν εὔφορον τῶν κα - λῶν , ἐκτεινόμενον δὲ ταῖς ἡμέραις , <ὥστε> καὶ ἀρίστου σχολὴν εἶναι καὶ δείπνου πλείστην διατριβήν . τὸ φθινόπωρον εἶχε τὰς ὥρας εὐκραεῖς καὶ θᾶττον ἦν τὰ σιτία καταπέττειν καὶ μᾶλλον ἐσθίειν . ὁ χειμὼν ἐπεγίνετο καὶ πρὸς τὸ φαγεῖν ἐπερρώννυε μᾶλλον καὶ τῶν μὲν ἔξωθεν πόνων καὶ πραγμάτων ἡσυχίαν ἦγεν , οἴκοι δὲ μένειν ἔπειθεν . ἓν μὲν ἐδόκει λυπεῖν , ἡ τῶν νυκτῶν παράτασις , ἀλλ’ εὐθὺς ἂν ] ἑωθινῶν ἀρίστων ἔδει καὶ οὐδεὶς ἂν ἐπετίμησε . καὶ εἰς ἐσπέραν δὲ βαθεῖαν τὸν | πότον ἴδει παρατείνειν , ὅτι καιρὸς ἀπέκειτο καὶ ὕπνου ἱκανός . 19 . Ἀλλ’ ἀληθὲς ἦν τὸ λεγόμενον ὅτι φθόνος ἀνθίσταται τοῖς καλοῖς καὶ νεμεσᾷ τὸ δαιμόνιον ταῖς εὐπραγίαις ταῖς ἄγαν καὶ τὰ ἀνθρώπινα ἐν μεταβολαῖς ἐπιεικῶς φιλεῖ γίνεσθαι . λέγω δὲ ταῦτα οὐ τὰ ἐτέ - ρων σκοπῶν , ἀλλὰ τὰ κατ’ ἐμαυτὸν λογιζόμενος .
Lemmas: πᾶς ἥδομαι ὁ καιρός . ἔαρ εἰμί ἡδύς ἐγώ , καί γάρ εἰμί ὁ πότος ἐν ῥόδον , ὁ δέ θέρος τοιοῦτος ἕτερος πᾶς μέν εὔφορος ὁ ἄν - λάω , ἐκτείνω δέ ὁ ἡμέρα , ὅστε καί ἀγαθός σχολή ἔρχομαι καί δεῖπνον πλεῖστος διατριβή . ὁ φθινόπωρον ἔχω ὁ ὥρα εὐκραής καί ταχύς εἰμί ὁ σιτίον καταπέσσω καί μᾶλλον ἐσθίω . ὁ χειμών ἐπιγίγνομαι καί πρός ὁ ἐσθίω ἐπιρρώννυμι μᾶλλον καί ὁ μέν ἔξωθεν πόνος καί πρᾶγμα ἡσυχία ἄγω , οἴκοι δέ μένω πείθω . εἷς μέν δοκέω λυπέω , ὁ ὁ νύξ παράτασις , ἀλλά εὐθύς ἄν ] ἑωθινός ἄριστος δέω καί οὐδείς ὅς ἐπιτιμάω . καί εἰς εἰσπεράω δέ βαθύς ὁ | πότος ἶδος παρατείνω , ὅτι καιρός ἀπόκειμαι καί ὕπνος ἱκανός . 19 . ἀλλά ἀληθής εἰμί ὁ λέγω ὅτι φθόνος ἀνθίστημι ὁ καλός καί νεμεσάω ὁ δαιμόνιον ὁ εὐπραγία ὁ ἄγαν καί ὁ ἀνθρώπινος ἐν μεταβολή ἐπιεικής φιλέω γίγνομαι . λέγω δέ οὗτος οὐ ὁ ἐτός - ῥόος σκοπός , ἀλλά ὁ κατά ἐμαυτοῦ λογίζομαι .
libanius.declamatio-29 20
τρόφιμος ἐκεῖνος ὁ πάντα ἐμοὶ καὶ ἀντὶ πάντων , ὁ τὸν βίον ἐμοὶ ἥδιστον ἐπιδεικνύς , ὁ πλούσιος , ὁ πολυτελής , ὁ πλουτῶν οὐχ ἧττον ἐμοί , ὅλην τὴν τύχην οἰκείαν ἔχων , ἀλλ’ οὐκ ἔχω ὅ τί ποτε φῶ περὶ αὐτοῦ , ἐμοὶ μὲν γὰρ οἴχεται , ἐμπνεῖ δ’ ἑαυτῷ μόνῳ . καὶ δο - κεῖ ζῆν καὶ περιεῖναι , ἔξω δὲ τοῦ βίου παντός ἐστιν . οὐ γυμνάσια τοῦτον ἔχει — ἀπόλωλεν ; ἤρετό τις . τοῦτο μὲν γεγονὸς ἂν εἴποι τις · μή ποτε , ὦ θεοί — οὐ μὲν καὶ λουτρά , οὐδὲ ἐν πότοις ἄνθρωπος ἔτι οὐδ’ ἐν ἑστιάσεσιν , ἀλλὰ τοῦ βίου παντὸς ἔξω τυγχάνων , ὧς ἂν εἴποι τις , καὶ γυμνὸς ἀπάσης περιβολῆς , εἰ καὶ πλουτῶν ἦν ἄλλοις , κεκτημένος νόσον χαλεπωτάτην .
Lemmas: τρόφιμος ἐκεῖνος ὁ πᾶς ἐγώ καί ἀντί πᾶς , ὁ ὁ βίος ἐγώ ἡδύς ἐπιδείκνυμι , ὁ πλούσιος , ὁ πολυτελής , ὁ πλοῦτος οὐ κακός ἐγώ , ὅλος ὁ τύχη οἰκεῖος ἔχω , ἀλλά οὐ ἔχω ὁ τίς ποτέ φημί περί αὐτός , ἐγώ μέν γάρ οἴχομαι , ἐμπνέω δέ ἑαυτοῦ μόνος . καί δο - κεῖ ζάω καί περίειμι , ἔξω δέ ὁ βίος πᾶς εἰμί . οὐ γυμνάσιον οὗτος ἔχω — ἀπόλλυμι ; ἔρομαι τις . οὗτος μέν γίγνομαι ἄν λέγω τις · μή ποτέ , ὦ θεός — οὐ μέν καί λουτρόν , οὐδέ ἐν πότος ἄνθρωπος ἔτι οὐδέ ἐν ἑστίασις , ἀλλά ὁ βίος πᾶς ἔξω τυγχάνω , ὅς ἄν λέγω τις , καί γυμνός ἀπασάω περιβολή , εἰμί καί πλοῦτος εἰμί ἄλλος , κτάομαι νόσος χαλεπός .
libanius.declamatio-29 21
καὶ οὐδὲ τὸ τῆς συμφορᾶς προσιδέσθαι μοι δοκεῖ , ἀλλ’ ἐπῆκται νόσον ἢ μανίαν ἢ οὐκ οἶδ’ ὅ τι φῶ περὶ τοῦ πράγματος . δοκεῖ εὐδαιμονεῖν ἑαυτῷ | καὶ οὕτως οἴεται , πράττει δὲ κάκιον <ἢ> ὧς ἂν ρώμενος ἑαυτῷ . μισεῖ τὸν πλοῦτον , ἀποστρέφεται τὴν τρυφήν . τὴν <μὲν> προτέραν εὐδαιμονίαν ἡγεῖται , τῶν δὲ παρόντων κακῶν ἐραστής ἐστιν . αὐχ - μηρός ἐστι τὴν κόμην , ὠχρὸς τὴν χρόαν , κατηφὴς τῷ βλέμματι , ῥυπῶν τῷ σώματι καὶ μέχρι ἱματίου τοι - οῦτος ὑπαίθριος ταλαιπωρῶν , χαμευνῶν ἀνέχεται · τὸν ἥλιον φέρει , πρὸς κρύος ἀποδέδυται , κατείληπται δὲ λιμῷ , καίτοι αὔταρκες σίτου μεταλαβεῖν αὐτῷ καὶ ὕδατος εἰς κόρον ἐλθεῖν . καὶ βραχὺ καταδαρθὼν τὰ πολλὰ τῆς νυκτὸς διαγρυπνῶν μελαγχολᾷ . 22 . Τὸ δὲ ὅπως εἰς τοῦτο ἦλθε ; δεινοί τινές εἰσι παρ’ ἡμῖν ἑτέρους διαφθείρειν ὄντες κακοδαίμονες αὐτοὶ τὴν τύχην , οἷς ἔργον οὐδὲν ἢ τὸ τιμωρεῖσθαι σφᾶς αὐτοὺς ὡς ἀδικοῦντας καὶ πιέζειν ἀγρυπνίᾳ καὶ λιμῷ καὶ πόνοις , τοὺς ὠχριῶντας λέγω , τοὺς ἀνυπο - δήτους , τοὺς γυμνοὺς ἐξ ἡμισείας , οἷς ἀπεύξαιτ’ ἄν τις καὶ περιτυχεῖν .
Lemmas: καί οὐδέ ὁ ὁ συμφορά προσοράω ἐγώ δοκέω , ἀλλά ἐπάγω νόσος ἢ μανία ἢ οὐ οἶδα ὁ τίς φημί περί ὁ πρᾶγμα . δοκέω εὐδαιμονέω ἑαυτοῦ | καί οὕτως οἴομαι , πράσσω δέ κακός ἤ ὅς ἄν ράομαι ἑαυτοῦ . μισέω ὁ πλοῦτος , ἀποστρέφω ὁ τρυφή . ὁ ὅς πρότερος εὐδαιμονία ἡγέομαι , ὁ δέ πάρειμι κακός ἐραστής εἰμί . αὐχος - μηρός εἰμί ὁ κόμη , ὠχρός ὁ χροιά , κατηφής ὁ βλέμμα , ῥυπάω ὁ σῶμα καί μέχρι ἱμάτιον ὅς - οὗτος ὑπαίθριος ταλαιπωρέω , χαμεύνη ἀνέχω · ὁ ἥλιος φέρω , πρός κρύος ἀποδύω , καταλαμβάνω δέ λιμός , καίτοι αὐτάρκης σῖτος μεταλαμβάνω αὐτός καί ὕδωρ εἰς κόρος ἔρχομαι . καί βραχύς καταδαρθάνω ὁ πολύς ὁ νύξ διαγρυπνέω μελαγχολάω . 22 . Τέ δέ ὅπως εἰς οὗτος ἔρχομαι ; δεινός τις εἰμί παρά ἐγώ ἕτερος διαφθείρω ο κακοδαίμων αὐτός ὁ τύχη , ὅς ἔργον οὐδείς ἢ ὁ τιμωρέω σφεῖς αὐτός ὡς ἀδικέω καί πιέζω ἀγρυπνία καί λιμός καί πόνος , ὁ ὠχριάω λέγω , ὁ ἀνυπο - δητός , ὁ γυμνός ἐκ ἥμισυς , ὅς ἀπεύχομαι ἄν τις καί περιτυγχάνω .
libanius.declamatio-29 23
ἐκεῖνοι τὸν τρόφιμον λαβόντες κατεγοήτευσαν πολλοῖς ῥήμασι παθόντες μὲν οὐδὲν δυσχερές , ὅτι δ’ εὐδαιμονεῖ φθονήσαντες καὶ σπεύ - δοντες αὐτοὶ μὴ μόνον ζῆν ἐλεεινῶς , ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς ἄλλους Ι ὁρᾶν ἐν τοῖς ἴσοις . γόητες ἄνθρω - RIV 224 ποι καὶ πονηροὶ καὶ πάντα πείθειν δυνάμενοι , ὧν καλῶς ἡ Τύχη κατεψηφίσατο ταῦτα ἐν οἷς εἰσι , πε - " νίαν , παράνοιαν , λιμόν , τὸ τεθνηκότας ἐν ἀνθρώποις εἶναι , οὗτοί μοι τὸν τρόφιμον ἀπολωλέκασι καί μοι τὸ κώνειον παρ’ ὑμῖν προπίνουσι αὐτοὶ πιόντες ἂν εἰκότως καὶ πρὸ ἡμῶν , εἴ γε ἐσωφρόνουν .
Lemmas: ἐκεῖνος ὁ τρόφιμος λαμβάνω καταγοητεύω πολύς ῥῆμα πάσχω μέν οὐδείς δυσχερής , ὅτι δέ εὐδαιμονέω φθονέω καί σπεύδω - δίδωμι αὐτός μή μόνος ζάω ἐλεεινός , ἀλλά ἔτι καί ὁ ἄλλος Ι ὁράω ἐν ὁ ἴσος . γόης ἄνθρω - RIV 224 ποῖ καί πονηρός καί πᾶς πείθω δύναμαι , ὅς καλός ὁ Τύχη καταψηφίζομαι οὗτος ἐν ὅς εἰμί , μετά - " νία , παράνοια , λιμός , ὁ θνῄσκω ἐν ἄνθρωπος ἔρχομαι , οὗτος ἐγώ ὁ τρόφιμος ἀπόλλυμι καί ἐγώ ὁ κώνειον παρά σύ προπίνω αὐτός πίνω ἄν ἔοικα καί πρό ἐγώ , εἰμί γε σωφρονέω .
libanius.declamatio-29 24
ἀρίστου καιρὸς ἦν , ὁ τρόφιμος δ’ οὐδαμοῦ . δειπνεῖν ἔδει καὶ πάντα ηὐτρέπιστο , ὁ δ’ ἦν ἔτι παρ’ ἐκείνοις μελαγ - χολῶν . ἑσπέρα καὶ περαιτέρω τῆς ὥρας , ὁ δ’ ἐπάνεισι λιμοῦ μετέχων καὶ αὑτὸν κατέβαλεν οὐκ ἐπὶ σκίμπο - δος , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ φαύλην εὐνὴν ὑποθεὶς ἄρτου μετάδοτε , φησίν , ἀρκεῖ δέ μοι καὶ ὕδωρ πίνειν . καὶ ὕπνον ᾑρεῖτο ἐπὶ τοῦ σχήματος . ἑωθινὸς δ’ ἀναστὰς καὶ φυγὰς τῆς οἰκίας γενόμενος ἦν παρ’ ἐκείνοις πανημέριος . ἐσπέρα πάλιν , ὁ δ’ ἐπὶ τὴν οἰ - κίαν ᾔει τῶν κυνῶν ἐλεεινότερον καὶ φαυλότερον δεῖπνον αἱρούμενος . τρίτη περίοδος καὶ τὸ αὐτὸ δρᾶμα ἀνεδιδάσκετο τῷ κακῷ τῷ ἐμῷ . τετάρτη καὶ πέμπτη ἡμέρα πάλιν , καὶ ἡ συνήθεια τῶν κακῶν ἐκράτει .
Lemmas: ἀγαθός καιρός εἰμί , ὁ τρόφιμος δέ οὐδαμοῦ . δειπνέω δέω καί πᾶς εὐτρεπίζω , ὁ δέ εἰμί ἔτι παρά ἐκεῖνος μελαγ - χολή . ἑσπέρα καί πέρα ὁ ὥρα , ὁ δέ ἐπάνειμι λιμός μετέχω καί ἑαυτοῦ καταβάλλω οὐ ἐπί σκίμπο - δ , ἀλλά ἐπί ὁ γῆ καί φαῦλος εὐνή ὑποτίθημι ἄρτος μεταδίδωμι , φημί , ἀρκέω δέ ἐγώ καί ὕδωρ πίνω . καί ὕπνος αἱρέω ἐπί ὁ σχῆμα . ἑωθινός δέ ἀνίστημι καί φυγάς ὁ οἰκία γίγνομαι εἰμί παρά ἐκεῖνος πανημέριος . ἑσπέρα πάλιν , ὁ δέ ἐπί ὁ ὁ - Κία ἔρχομαι Τοί κύων ἐλεεινός καί φαῦλος δεῖπνον αἱρέω . τρίτος περίοδος καί ὁ αὐτός δρᾶμα ἀναδιδάσκω ὁ κακός ὁ ἐμός . τέταρτος καί πέμπτος ἡμέρα πάλιν , καί ὁ συνήθεια ὁ κακός κρατέω .
libanius.declamatio-29 25
ἐγὼ δ’ , ἴως τὰ λείψανα ἦν τῆς πάλαι παρασκευῆς , ἐνεφορούμην οὔπω τὸ κατ’ αὐτὸν αἰσθανόμενος , πολλὰ γὰρ ἔνδον ἦν , ὧς δ’ ὑπανήλωτο , ἡ χρεία γνωρίζειν ἐποίει με τοῦ τροφίμου τὴν συμφοράν . τί πέπονθεν ὁ ἄνθρωπος , ἐσκόπουν καὶ συμβαλεῖν οὐκ εἶχον τὸ δεινόν . μανία γὰρ τὸ πρᾶγμα ἦν . καὶ μὴν ἔτι γ’ ἐσωφρόνει . ἀλλὰ Ι νόσημα τὸ συμβεβηκός . ἀλλ’ ὑγιαίνειν ἐδόκει καὶ κλινήρης οὐκ ἦν . ἠρώτων τοὺς ἐντυγχάνοντας περὶ αὐτοῦ ποῦ γῆς ἐστι ; τί πέ - πονθε ; τί βούλεται ὁ βίος αὐτῷ ;
Lemmas: ἐγώ δέ , ἴωσις ὁ λείψανον εἰμί ὁ πάλαι παρασκευή , ἐμφορέω οὔπω ὁ κατά αὐτός αἰσθάνομαι , πολύς γάρ ἔνδον εἰμί , ὅς δέ ὑπαναλίσκω , ὁ χρεῖος γνωρίζω ποιέω ἐγώ ὁ τρόφιμος ὁ συμφορά . τίς πάσχω ὁ ἄνθρωπος , σκοπέω καί συμβάλλω οὐ ἔχω ὁ δεινός . μανία γάρ ὁ πρᾶγμα εἰμί . καί μήν ἔτι γε σωφρονέω . ἀλλά Ι νόσημα ὁ συμβαίνω . ἀλλά ὑγιαίνω δοκέω καί κλινήρης οὐ εἰμί . ἐρωτάω ὁ ἐντυγχάνω περί αὐτός ποῦ γῆ εἰμί ; τίς μετά - πονθε ; τίς βούλομαι ὁ βίος αὐτός ;
libanius.declamatio-29 26
πονηροὶ οἱ πλεῖστοι καὶ οὐδεὶς ἂν συναχθεσθείη τῷ παρόντι κακῷ , ἀλλ’ ὁ φθόνος μὲν ἐπὶ τοῖς εὖ πράττουσιν , ἔλεον δ’ οὐδεὶς οἶδεν ἐπὶ τοῖς ἀτυχοῦσιν . οὐκ ἐκεῖνόν τις ἐπέ - στρεψεν ἐπὶ τὸ βέλτιον οὐδ’ ἀπήγαγε τῆς ἀπάτης οὐδὲ πρὸς ἐμὲ φιλάνθρωπά τινα εἶπε πολυπραγμο - νοῦντα ἰδὼν τὰ κατ’ ἐκεῖνον , ἀλλ’ ὁ μὲν σιωπῇ παρ - ῆλθεν , ὁ δ’ ἐγέλασε , μᾶλλον δὲ κατεγέλασε τῆς κατ’ ἐμὲ τύχης , ὁ δ’ οὐκ οἰμώξῃ ; φήσας καὶ τέ σοί , τί δ’ ἐμοὶ τῶν ἐκείνου μέλει ; καὶ μονονοὺ πληγὰς ἐντείνας ἀπῆλθεν . 27 . Ἐγὼ δὲ μετῄειν τὸν τρόφιμον καὶ τὰ ἐκείνου μεταβάλλεσθαι ἠξίουν πείθων σωφρονεῖν , ὁπότε ὀλίγον ῥαίσας ἦν ἐν ἑαυτοῦ . ὧς δὲ καὶ δεύτερον προσοιμώζειν ἔλεγε καὶ τρίτον προσιόντα χαλεπῶς ἑώρα , οὐκ ἔχων δὴ τί χρήσωμαι ἐμαυτῷ πρὸς ὑμᾶς ἀπήντηκα . μηδέ μοι λεγέτω τις · ἐφ’ ἑτέροις ἡ προσαγγελία μηδ’ ἐρω - τάτω τις , τί πέπονθα . πέπονθα γὰρ ἃ οὐδεὶς ἕτερος . ἐκπέπτωκα τῆς μεγάλης ἐκείνης εὐδαιμονίας , τῆς πολλῆς ἀπεστέρημαι τρυφῆς , τοῦ ῥᾴστου βίου καὶ πρὸς ἡδονῆς μάλιστα ἐμοί .
Lemmas: πονηρός ὁ πλεῖστος καί οὐδείς ἄν συνάγω ὁ πάρειμι κακός , ἀλλά ὁ φθόνος μέν ἐπί ὁ εὖ πράσσω , ἔλεος δέ οὐδείς οἶδα ἐπί ὁ ἀτυχέω . οὐ ἐκεῖνος τις ἐπω - στρέφω ἐπί ὁ ἀγαθός οὐδέ ἀπάγω ὁ ἀπάτη οὐδέ πρός ἐγώ φιλάνθρωπος τις λέγω πολυπραγμο - νέω ὁράω ὁ κατά ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ μέν σιωπή παρά - ἔρχομαι , ὁ δέ γελάω , μᾶλλον δέ καταγελάω ὁ κατά ἐγώ τύχη , ὁ δέ οὐ οἰμώσσω ; φημί καί τε σύ , τίς δέ ἐγώ ὁ ἐκεῖνος μέλω ; καί μονονού πληγή ἐντείνω ἀπέρχομαι . 27 . ἐγώ δέ μέτειμι ὁ τρόφιμος καί ὁ ἐκεῖνος μεταβάλλω ἀξιόω πείθω σωφρονέω , ὁπότε ὀλίγος ῥαίω εἰμί ἐν ἑαυτοῦ . ὅς δέ καί δεύτερος προσοιμώζω λέγω καί τρίτος προσέρχομαι χαλεπός ὁράω , οὐ ἔχω δή τίς χράω ἐμαυτοῦ πρός σύ ἀπαντάω . μηδέ ἐγώ λέγω τις · ἐπί ἕτερος ὁ προσαγγελία μηδέ εἴρω - τητάω τις , τίς πάσχω . πάσχω γάρ ὅς οὐδείς ἕτερος . ἐκπίπτω ὁ μέγας ἐκεῖνος εὐδαιμονία , ὁ πολύς ἀποστερέω τρυφή , ὁ ῥᾴδιος βίος καί πρός ἡδονή μάλιστα ἐγώ .
libanius.declamatio-29 28
οὐδεὶς φιλάνθρωπος , οὐδεὶς ἕτερος τοιοῦτος οἷος ἐκεῖνος πρός με . φεῦ τῆς μεταβολῆς ἀπὸ τῆς πλησμονῆς ἐκείνης , ἀπὸ τῆς μέθης . ὁ τοὺς στεφά - νοῦς περικείμενος , ὁ τὸν ἄκρατον | πίνων εἰς κόρον καὶ προπίνων ἑτέροις ἐνδεὴς τῶν ἀναγκαίων εἰμί . καὶ καταλαμβάνει με ἡ νὺξ τὴν παλαιὰν τρυφὴν ὀνειροπο - λοῦντα , κατηφὴς δὲ <καὶ ἡμέρα καὶ> ἐσπέρα καὶ ἑτέρους ἴδω μεθύοντας ἀναλύοντας ἐκ πότου , διαρρή - γνυμαι τῷ φθόνῳ καὶ τὰς ἐμαυτοῦ στένω συμφοράς .
Lemmas: οὐδείς φιλάνθρωπος , οὐδείς ἕτερος τοιοῦτος οἷος ἐκεῖνος πρός ἐγώ . φεῦ ὁ μεταβολή ἀπό ὁ πλησμονή ἐκεῖνος , ἀπό ὁ μέθη . ὁ ὁ Στέφα - Νοῦς περίκειμαι , ὁ ὁ ἄκρατος | πίνω εἰς κόρος καί προπίνω ἕτερος ἐνδεής ὁ ἀναγκαῖος εἰμί . καί καταλαμβάνω ἐγώ ὁ νύξ ὁ παλαιός τρυφή ὀνειροπο - Λούντα , κατηφής δέ καί ἡμέρα καί ἑσπέρα καί ἕτερος ὁράω μεθύω ἀναλύω ἐκ πότος , διαρρέω - γνυμης ὁ φθόνος καί ὁ ἐμαυτοῦ στενόω συμφορά .
libanius.declamatio-29 29
οὐδεὶς φιλάνθρωπος , οὐδεὶς ἐλεήμων . ὁ μὲν ἐγέ - λασεν ἰδών , ὁ δ’ ἐπενέβη πράττοντι κακῶς . εἰ δέ τις δεξιὸς τὸν τρόπον , ἄχρι τοῦ φιλανθρωπεύεσθαι τῷ ῥήματι , φιλανθρωπία δὲ οἰκτεῖραι πράττοντα κακῶς , ἐπὶ πότον δὲ καλέσαι ἢ ἑστίασιν οὐδεὶς ἐπιτήδειος . 30 . Δότε μοι τὴν χάριν , δότε . ὀρέξατε τὸ κώνειον . ταύτην μοι προπίνει τὴν φιλοτησίαν ἡ Τύχη . ἐμοὶ μήτηρ οὐκ ἔστιν οὐδ’ ὁ γεννήσας ἔτι καταλείπεται , οὐ συγγενὴς οὐδείς , οὐ φίλος ἐστὶ λοιπός . ὅν δ’ ἀντὶ πάντων εἶχον φιλοσοφεῖ , τὸ δ’ ἴσον εἰπεῖν , οὗτος καὶ τέθνηκέ μοι . τίς δὴ γένωμαι τῆς παλαιᾶς συνηθείας ἑαλωκώς ; πῶς ἐπαρκέσω πρὸς τὴν χρείαν ἐμαυτῷ τρυ - φᾶν μεμαθηκώς , ἐσθίειν εἰς κόρον , πίνειν εἰς μέθην ; ἡ γαστὴρ μὲν ἀπαιτεῖ τὴν συνήθειαν , ὁ δώσων δ’ οὐκ ἔστι . τέχνην δ’ οὐκ ἔχω , οὐδὲ γὰρ ἔμαθον τὴν ἀρχήν . πονεῖν οὐκ ἔτι δύναμαι τῷ σώματι διεφθαρμέ - νος ὑπὸ τῆς πολλῆς ἐκείνης τρυφῆς . βαρὺ ἐμοὶ καὶ τὸ μέχρι τῶν ἀναγκαίων ἀπορεῖν , ἀλλ’ οὐδὲ ταῦτα ῥᾴ - διον ἔχειν . 31 . Μὴ δή με πολυχρονίῳ δῶτε νοσήματι , ἐπιτέμετέ μοι ἴ’ τὴν συμφοράν . πάντες μὲν στυγεροὶ θάνατοι , οἴκτιστον δὲ τὸ λιμώττοντα ἀποθανεῖν . πῶς | δ’ ἂν ἐκφύγοι τις τὸν οἴκτιστον ἢ τοῦ κω - νείου τοσοῦτον ἐκπιὼν <ὡς> μηκέτι δεῖσθαί παρασκευῆς ;
Lemmas: οὐδείς φιλάνθρωπος , οὐδείς ἐλεήμων . ὁ μέν ἐγώ - λασῶ ὁράω , ὁ δέ ἐπεμβαίνω πράσσω κακῶς . εἰμί δέ τις δεξιός ὁ τρόπος , ἄχρι ὁ φιλανθρωπεύομαι ὁ ῥῆμα , φιλανθρωπία δέ οἰκτίρω πράσσω κακῶς , ἐπί πότος δέ καλέω ἢ ἑστίασις οὐδείς ἐπιτήδειος . 30 . δίδωμι ἐγώ ὁ χάρις , δίδωμι . ὀρέγω ὁ κώνειον . οὗτος ἐγώ προπίνω ὁ φιλοτήσιος ὁ Τύχη . ἐγώ μήτηρ οὐ εἰμί οὐδέ ὁ γεννάω ἔτι καταλείπω , οὐ συγγενής οὐδείς , οὐ φίλος εἰμί λοιπός . ὅς δέ ἀντί πᾶς ἔχω φιλοσοφέω , ὁ δέ ἴσος λέγω , οὗτος καί θνῄσκω ἐγώ . τίς δή γίγνομαι ὁ παλαιός συνήθεια ἁλίσκομαι ; πῶς ἐπαρκέω πρός ὁ χρεία ἐμαυτοῦ τρυς - τρώω μανθάνω , ἐσθίω εἰς κόρος , πίνω εἰς μέθη ; ὁ γαστήρ μέν ἀπαιτέω ὁ συνήθεια , ὁ δίδωμι δέ οὐ εἰμί . τέχνη δέ οὐ ἔχω , οὐδέ γάρ μανθάνω ὁ ἀρχή . πονέω οὐ ἔτι δύναμαι ὁ σῶμα διαφθείρω - ν ὑπό ὁ πολύς ἐκεῖνος τρυφή . βαρύς ἐγώ καί ὁ μέχρι ὁ ἀναγκαῖος ἀπορέω , ἀλλά οὐδέ οὗτος ῥάς - δῖος ἔχω . 31 . Μή δή ἐγώ πολυχρόνιος δίδωμι νόσημα , ἐπιτέμνω ἐγώ εἷς ὁ συμφορά . πᾶς μέν στυγερός θάνατος , οἰκτρός δέ ὁ λιμώσσω ἀποθνῄσκω . πῶς | δέ ἄν ἐκφεύγω τις ὁ οἴκτιστος ἢ ὁ πω - νειός τοσοῦτος ἐκπίνω ὁ μηκέτι δέω παρασκευή ;