ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-28 1
ἰσχύω μὲν οὐδ’ ἃ πέπονθα πρὸς ὑμᾶς R IV 150 εἰπεῖν , οὕτω δυστυχῶ τοῖς ἅπασιν , οὔτε γὰρ φωνὴ 10 Cr = Codex Hierosolymitanus S . Crucis 57 Η = Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 P = Parisinus gr . 2998 D = Darmstadiensis 2773 Β = Barberinus ΙΙ 41 Cl = Berolinensis gr . 195 , olim Claromontanus La = Laurentianus LVII 44 Vi = Vindobonensis philos . et philol . IV 82 Va = Vaticanus gr . 82 πάρεστί μοι λιμῷ προαπειρηκότι καὶ τὸ τῆς μνήμης ὑπέρρει μὴ ὕπνου τετυχηκότι , πῶς γὰρ ἂν ἐπὶ κενῇ τῇ γαστρὶ καθεύδειν ὑπῆρχε ; τοσοῦτον δ’ οὖν ὅμως ἤρ - κεσα πρὸς τὸν λιμὸν ἀντισχεῖν ὅσον ἃ πέπονθα πρὸς ὑμᾶς εἰπὼν καταλῦσαι τὸν βίον .
Lemmas: ἰσχύω μέν οὐδέ ὅς πάσχω πρός σύ R IV 150 λέγω , οὕτως δυστυχέω ὁ ἅπας , οὔτε γάρ φωνή 10 Cr = Codex Hierosolymitanus S . Crucis 57 ὁ = Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 P = Parisinus gr . 2998 D = Darmstadiensis 2773 Β = Barberinus ΙΙ 41 Cl = Berolinensis gr . 195 , olim Claromontanus La = Laurentianus LVII 44 Vi = Vindobonensis philos . et philol . IV 82 Va = Vaticanus gr . 82 πάρειμι ἐγώ λιμός προαπειρηκότι καί ὁ ὁ μνήμη ὑπερρέω μή ὕπνος τυγχάνω , πῶς γάρ ἄν ἐπί κενός ὁ γαστήρ καθεύδω ὑπάρχω ; τοσοῦτος δέ οὖν ὅμως ἤρ - κεῖμαι πρός ὁ λιμός ἀντέχω ὅσον ὅς πάσχω πρός σύ λέγω καταλύω ὁ βίος .
libanius.declamatio-28 2
τί γὰρ ἔτι μοι βιωτὸν εὐωχίας πολυτελοῦς ἐκπεπτωκότι ; πῶς δ’ οὐ προεπειχθῆναι πολλῷ βέλτιον ἢ παρ’ ἑτέρων ἀκοῦσαι διηγουμένων οἵας μὲν αὐτοὶ διαίτης ἀπολελαύκασιν , οἴων δ’ ἐμοὶ διαμαρτεῖν ἀγαθῶν μόνῳ συμβέβηκεν , ᾧ καὶ πρώτῳ τυγχάνειν καὶ τοῖς ἄλλοις ἐξηγεῖσθαι τὰ τοιαῦτα σύνηθες ἦν . 3 . Τοῖς μὲν οὖν ἄλλοις , | ὦ ἄνδρες , τοῖς τὴν αὐτὴν ἡμῖν ἐπανῃρημένοις τὴν τέχνην τότε τοῦ ζῆν ὁ θάνατος αἱρετώτερος εἶναι δοκεῖ , ὅταν ἐπιλίπωσι μὲν οἱ δειπνίζοντες , οἴκοι δὲ τὴν ἀναγκαίαν τροφὴν ἐκ - φροντίζωσι . καὶ καλῶς , οἶμαι , καὶ δικαίως ἀφειδοῦσι πρὸς τὴν τελευτήν . οἷς γὰρ οὐκ ἔστιν ἕτοιμον ἀζημίως παρατίθεσθαι τράπεζαν , τούτοις ἀνθ’ ὅτου καὶ ζῆν αἱρετέον ;
Lemmas: τίς γάρ ἔτι ἐγώ βιωτός εὐωχία πολυτελής ἐκπίπτω ; πῶς δέ οὐ προεπείγω πολύς ἀγαθός ἢ παρά ἕτερος ἀκούω διηγέομαι οἷος μέν αὐτός δίαιτα ἀπολαύω , οἶος δέ ἐγώ διαμαρτάνω ἀγαθός μόνος συμβαίνω , ὅς καί πρῶτος τυγχάνω καί ὁ ἄλλος ἐξηγέομαι ὁ τοιοῦτος συνήθης εἰμί . 3 . ὁ μέν οὖν ἄλλος , | ὦ ἀνήρ , ὁ ὁ αὐτός ἐγώ ἐπαναλέγω ὁ τέχνη τότε ὁ ζάω ὁ θάνατος αἱρετός ἔρχομαι δοκέω , ὅταν ἐπιλείπω μέν ὁ δειπνίζω , οἴκοι δέ ὁ ἀναγκαῖος τροφή ἐκ - φροντίζω . καί καλός , οἴομαι , καί δίκαιος ἀφειδέω πρός ὁ τελευτή . ὅς γάρ οὐ εἰμί ἑτοῖμος ἀζήμιος παρατίθημι τράπεζα , οὗτος ἀντί ὅστις καί ζάω αἱρέω ;
libanius.declamatio-28 4
ἐγὼ δὲ ὁ δείλαιος ἐν ἀκμῇ τῆς εὐτυχίας , ὅτε μοι τὸ παρὰ τῶν φίλων ἀφθονέστερον ἐστρατή - γησεν ἡ Τύχη , τότε βασκανίᾳ δαίμονος , οὐκ οἶδ’ ὅπως , ὥσπερ ἐν πολιορκίᾳ μεμένηκα ἄσιτος καὶ διπλῇ τρυ - χόμενος ἀσιτίᾳ τεταλαιπώρημαι . τῆς τε γὰρ προσδοκω - μένης εὐωχίας ἐν παρασκευῇ γεγονὼς ὅλον ἐμαυτὸν ἐκένωσα πρὸς ὑποδοχὴν τῆς ἐλπιζομένης πλησμονῆς διαμαρτών τε ὧν ἤλπισα τὴν συμφορὰν οὐκ ἔσχον ἑτέρωθεν ἐπικουφίσαι . τί οὖν ἕτερον ἢ θάνατος ἔσται μοι τοῦ κακοῦ λύσις ; 5 . Τοσοῦτον δ’ οὖν ὅμως τὸ δυστύχημα χαλεπώ - τερον συμβέβηκεν , ὅσον μηδὲ τὴν αἰτίαν ἔστιν ἐφ’ ἕτερον ἀγαγεῖν ἀλλ’ ἢ ἐμαυτοῦ ἀβουλίαν μόνην κατα - μέμψασθαι . οὐκ οἶδα δ’ ὅ τι πρῶτον ὀδύρωμαι τῶν συμβεβηκότων , μᾶλλον δὲ οὐδ’ αὐτὰ δίδωσιν ὀδύ - ρεσθαί μοι τὰ δάκρυα , πότερον τὴν ζηλωτὴν ἐκείνην καὶ μακαρίαν κλῆσιν ἢ τὴν περίβλεπτον πορείαν , μᾶλλον δὲ πομπὴν ἣν ἐπὶ δεῖπνον αὐτὸς ὁ δείλαιος πομπεύων ᾠχόμην , ἢ τὴν περὶ τὸ δεῖπνον αὐτὸ συμ - βᾶσαν ἀτυχίαν ἢ τὸ κατὰ τὴν οἰκίαν ὕστερον σκότος καὶ τὴν ἑστίαν τὴν ἀφεγγῆ καὶ τὸν ἀπολέσαντά με λιμόν , ὅς οὐδ’ ὀδύρασθαι σαφῶς ἔπιτ’ ῥέπει μοι τὸ συμβεβηκός . βιαστέον δ’ οὖν ὅμως ἃ πέπονθα πρὸς ὑμᾶς ἄνωθεν εἰπεῖν , ἐπεὶ καὶ τοῖς ἀλγοῦσι φέρει παραμυθίαν ἃ πάσχουσι πρὸς ἑτέρους ἐξαγγέλλειν . 6 . | Ἐκάλει μέ τις ἐπὶ δεῖπνον τῇ προτεραίᾳ τῶν γνωρίμων παρακελευσάμενος ὡς τάχιστα συμβάλ - λειν , ἐνεανιεύσατο γὰρ περὶ τῆς διαίτης · ἐγὼ δὲ καὶ ἄλλως ἐκ παιδὸς τὸ περισπούδαστον ἐκεῖνο μάθημα τοῖς περὶ τραπέζας πονουμένοις ἤμην πρὸς ἐμαυτὸν ἐκμανθάνων οὐδέν τι παυόμενος τοῖς ἐπὶ δεῖπνα πρώτοις ἀπηντηκόσιν ὅ τε νοῦς σωφρονεῖ καὶ ὁ τόπος εὐτρεπής . τότε δ’ ὡς ἐδεξάμην τὸ σύνθημα , πολλῷ πλέον εἰς ὀξύτητα διηγειρόμην .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ δείλαιος ἐν ἀκμή ὁ εὐτυχία , ὅτε ἐγώ ὁ παρά ὁ φίλος ἄφθονος στρατός - γηθέω ὁ Τύχη , τότε βασκανία δαίμων , οὐ οἶδα ὅπως , ὥσπερ ἐν πολιορκία μένω ἄσιτος καί διπλός τρυς - χόω ἀσιτία ταλαιπωρέω . ὁ τε γάρ προσδοκάω - μένω εὐωχία ἐν παρασκευή γίγνομαι ὅλος ἐμαυτοῦ κενόω πρός ὑποδοχή ὁ ἐλπίζω πλησμονή διαμαρτάνω τε ὅς ἐλπίζω ὁ συμφορά οὐ ἔχω ἑτέρωθεν ἐπικουφίζω . τίς οὖν ἕτερος ἢ θάνατος εἰμί ἐγώ ὁ κακός λύσις ; 5 . τοσοῦτος δέ οὖν ὅμως ὁ δυστύχημα χαλεπός - τέρος συμβαίνω , ὅσον μηδέ ὁ αἰτία εἰμί ἐπί ἕτερος ἄγω ἀλλά ἢ ἐμαυτοῦ ἀβουλία μόνος κατά - μέμφομαι . οὐ οἶδα δέ ὁ τίς πρῶτος ὀδύρομαι ὁ συμβαίνω , μᾶλλον δέ οὐδέ αὐτός δίδωμι ὄζω - ρω ἐγώ ὁ δάκρυον , πότερος ὁ ζηλωτός ἐκεῖνος καί μακάριος κλῆσις ἢ ὁ περίβλεπτος πορεία , μᾶλλον δέ πομπή ὅς ἐπί δεῖπνον αὐτός ὁ δείλαιος πομπεύω οἴχομαι , ἢ ὁ περί ὁ δεῖπνον αὐτός σναυ - βαίνω ἀτυχία ἢ ὁ κατά ὁ οἰκία ὕστερον σκότος καί ὁ ἑστία ὁ ἀφεγγής καί ὁ ἀπόλλυμι ἐγώ λιμός , ὅς οὐδέ ὀδύρομαι σαφής ἔπειμι ῥέπω ἐγώ ὁ συμβαίνω . βιαστέος δέ οὖν ὅμως ὅς πάσχω πρός σύ ἄνωθεν λέγω , ἐπεί καί ὁ ἀλγέω φέρω παραμυθία ὅς πάσχω πρός ἕτερος ἐξαγγέλλω . 6 . | καλέω ἐγώ τις ἐπί δεῖπνον ὁ προτεραῖος ὁ γνώριμος παρακελεύομαι ὡς ταχύς συμβάλλω - Λέιν , νεανιεύομαι γάρ περί ὁ δίαιτα · ἐγώ δέ καί ἄλλως ἐκ παῖς ὁ περισπούδαστος ἐκεῖνος μάθημα ὁ περί τράπεζα πονέω ἀείδω πρός ἐμαυτοῦ ἐκμανθάνω οὐδείς τίς παύω ὁ ἐπί δεῖπνον πρῶτος ἀπαντάω ὁ τε Νοῦς σωφρονέω καί ὁ τόπος εὐτρεπής . τότε δέ ὡς δέχομαι ὁ σύνθημα , πολύς πλείων εἰς ὀξύτης διεγείρω .
libanius.declamatio-28 7
καὶ πρῶτον κατεμεμφόμην τῇ φύσει , διότι με μὴ πτερωτὸν ἐποίη - σεν , ἵν ἔχοιμι περιπέτεσθαι τὰς εὐωχίας εὐμαρῶς , <πρὸς> ἑτέραν δ’ ἐτραπόμην τοῦ τάχους μηχανήν , μὲν ἤλπιζον ὁ δυστυχής , σωφρόνως , ὧς δ’ ἤλεγξε τοὖργον , ἐπισφαλῶς . τὴν γὰρ διὰ τῶν ποδῶν ἀτιμάσας διακονίαν , καίτοι γε πολλάκις οἶδα πτηνῷ παρεικασθείς , ὅτε καιρὸς ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλει , τρέχειν ἐπενόησα κατὰ τοὺς Μηδῶν ἀλαζόνας ὁ πάντα περιττὸς καὶ ἐφ’ ἵππου στειλάμενος εὐπρεπῶς οὕτως ἐπείγεσθαι παρὰ τὸν κεκληκότα . τάχος τε γὰρ οὕτως ἡγησάμην προσθήσειν τῷ σπουδάσματι καὶ τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἔσεσθαι περι - φανέστερος .
Lemmas: καί πρῶτος καταμέμφομαι ὁ φύσις , διότι ἐγώ μή πτερωτός ποῖος - Σεν , ἵνα ἔχω περιπέτομαι ὁ εὐωχία εὐμαρής , <πρὸς> ἕτερος δέ τρέπω ὁ τάχος μηχανή , μέν ἐλπίζω ὁ δυστυχής , σωφρόνως , ὅς δέ ἐλέγχω ἔργον , ἐπισφαλής . ὁ γάρ διά ὁ πούς ἀτιμάζω διακονία , καίτοι γε πολλάκις οἶδα πτηνός παρεικάζω , ὅτε καιρός ἐπί δεῖπνον καλέω , τρέχω ἐπινοέω κατά ὁ Μῆδος ἀλαζών ὁ πᾶς περισσός καί ἐπί ἵππος στέλλω εὐπρεπής οὕτως ἐπείγω παρά ὁ καλέω . τάχος τε γάρ οὕτως ἡγέομαι προστίθημι ὁ σπούδασμα καί ὁ ἐντυγχάνω εἰμί Περ - φάνος .
libanius.declamatio-28 8
ὁ κρίνας δ’ οὕτως , εἴ γε δεῖ κρίσιν ταύτην , ἀλλ’ οὐκ ἀλογίαν καλεῖν , τὸ μὲν παρά τινος τῶν γνωρίμων ἢ τῶν πολιτῶν ἵππον αἰτεῖν ἀπεδοκί - μαζὸν , ᾔδειν γὰρ οὐκ ἀγαθοὺς ὄντας ἱπποτρόφους παρ’ οἷς οὐκ ἔλαττον ἐμοῦ τὸ λιμώττειν οἱ ἵπποι παιδεύονται , τουτωνὶ δὲ περισκοπήσας τινὰ τῶν ἐξ ἱπποδρόμου καὶ γυμνασίων καὶ τῆς τοιαύτης ἀγωνίας ἠσκημένων | εὐθὺ τῶν λουτρῶν ὁ μάταιος ὠχού - μὴν , ὡς αὐτίκα δὴ μάλα πάντας τῷ τε παραδόξῳ τῆς θέας καὶ τῇ ταχυτῆτι τῶν δρόμων ἐκπλήξων .
Lemmas: ὁ κρίνω δέ οὕτως , εἰμί γε δέω κρίσις οὗτος , ἀλλά οὐ ἀλογία καλέω , ὁ μέν παρά τις ὁ γνώριμος ἢ ὁ πολίτης ἵππος αἰτέω ἀποδίδωμι - μαστός , Ἠείδω γάρ οὐ ἀγαθός είμαι ιπποτρόφος παρά ὅς οὐ μικρός ἐγώ ὁ λιμώσσω ὁ ἵππος παιδεύω , οὗτος δέ περισκοπέω τις ὁ ἐκ ἱππόδρομος καί γυμνάσιον καί ὁ τοιοῦτος ἀγωνία ἀσκέω | εὐθύς ὁ λουτρόν ὁ μάταιος οἴχομαι - μήν , ὡς αὐτίκα δή μάλα πᾶς ὁ τε παράδοξος ὁ θέα καί ὁ ταχυτής ὁ δρόμος ἐκπλήσσω .
libanius.declamatio-28 9
ἐλάνθανον δ’ ὁ κακοδαίμων ἀσιτίαν ἐμαυτῷ καὶ λιμόν , οὐ φιλοτιμίαν περισκοπῶν , καὶ θάνατον , ἀλλ’ οὐχ ἵππον αἰτήσας . ὡς γὰρ ἔδει λελουμένον οἴχεσθαι , τί λέγω λελουμένον ; παρέδραμον μὲν οὖν καὶ τὸ λου - τρόν , ὑπὸ γὰρ τῆς περιχαρείας πάντα ἦν πάρεργα τὰ γιγνόμενα , ἐπέβην εὖ μάλα σεμνῶς .
Lemmas: λανθάνω δέ ὁ κακοδαίμων ἀσιτία ἐμαυτοῦ καί λιμός , οὐ φιλοτιμία περισκοπέω , καί θάνατος , ἀλλά οὐ ἵππος αἰτέω . ὡς γάρ δέω λούω οἴχομαι , τίς λέγω λούω ; παρατρέχω μέν οὖν καί ὁ Λοῦ - τρος , ὑπό γάρ ὁ περιχάρεια πᾶς εἰμί πάρεργος ὁ γίγνομαι , ἐπιβαίνω εὖ μάλα σεμνός .
libanius.declamatio-28 10
καὶ τὰ μὲν πρῶτα , νὴ τοὺς ἅλας τούτους , ποῖ δὲ ὁ δυστυχὴς παρατρέπομαι συμπόσιον τὸ δικαστήριον οἰηθείς ; ἀλλ’ οὖν τά γε πρῶτα κατὰ γνώμην ὁ σκοπὸς ἐχώρει καὶ τοσαύτῃ ταχυτῆτι τάς τε ὁδοὺς καὶ τὰς ἀγυιὰς καθιπτά - μην ὥστε ἀκούειν ἐνίων μέν με ἱπποκενταύρῳ παρει - καζόντων , ἑτέρων δὲ τὸν Βελλεροφόντην ὰποκαλούν - τῶν , τοὺς πλείους δὲ πρὶν ἀκριβῶς ὀφθῆναι παρα - δραμὼν οἶδα καὶ προσρηθεὶς μὲν ὑφ’ ἑτέρων , ἑτέροις δ’ ἀποκρινάμενος . οὕτω δή τι τὸ τάχος ἀμήχανον ἦν .
Lemmas: καί ὁ μέν πρῶτος , νή ὁ ἅλας οὗτος , ποῖ δέ ὁ δυστυχής παρατρέπω συμπόσιον ὁ δικαστήριον οἴομαι ; ἀλλά οὖν ὁ γε πρῶτος κατά γνώμη ὁ σκοπός χωρέω καί τοσοῦτος ταχυτής ὁ τε ὀδούς καί ὁ ἀγυιά καθιπτά - μήν ὥστε ἀκούω ἔνιοι μέν ἐγώ ἱπποκένταυρος πάρειμι - κάζω , ἕτερος δέ ὁ Βελλεροφόντης ἀποκαλέω - ὁ , ὁ πολύς δέ πρίν ἀκριβῶς ὁράω παρά - τρέχω οἶδα καί προσλέγω μέν ὑπό ἕτερος , ἕτερος δέ ἀποκρίνω . οὕτως δή τίς ὁ τάχος ἀμήχανος εἰμί .
libanius.declamatio-28 11
ἀλλὰ γὰρ πάλαι μὲν ἤκουον ὡς παρομαρτεῖ τοῖς εὐτυχοῦσιν ὁ φθόνος , νυνὶ δ’ ὑπὸ τῆς πείρας ἐδι - δάχθην ἀκριβέστερον . ὁ γὰρ ζηλωτὸς ἐκεῖνος ὁ πτερω - τός , ὁ πάντας εἰς ἐμαυτὸν ἀναγκάζων βλέπειν ἀκού - σατε οἷα καὶ πέπονθα . ἐτύγχανε μὲν γὰρ πρὸ τῆς τοῦ κεκληκότος οἰκίας βωμός . βωμὸς λέγω ; τάφος μὲν οὖν ἐμοὶ καὶ μνῆμα καθιδρυμένον .
Lemmas: ἀλλά γάρ πάλαι μέν ἀκούω ὡς παρομαρτέω ὁ εὐτυχέω ὁ φθόνος , νυνί δέ ὑπό ὁ πεῖρα ἐσθίω - δάκνω ἀκριβής . ὁ γάρ ζηλωτός ἐκεῖνος ὁ πτερόν - ὅς , ὁ πᾶς εἰς ἐμαυτοῦ ἀναγκάζω βλέπω ἀκέω - σάω οἷος καί πάσχω . τυγχάνω μέν γάρ πρό ὁ ὁ καλέω οἰκία βωμός . βωμός λέγω ; τάφος μέν οὖν ἐγώ καί μνῆμα καθιδρύω .
libanius.declamatio-28 12
ὡς δὲ δὴ πλησίον ἐγενόμην καὶ μονονοὺ τῆς αὐλείου θύρας ἐπεβεβήκειν ἤδη καὶ κνίσσης αἰσθανόμενος , μικρὸν γάρ τι καὶ τῶν Κρητικῶν κυνῶν αἱ ῥινηλατοῦσαι αἰ πρὸς ἡμᾶς , ἤδη καὶ κτυπούντων <τῶν> ὀψοποιῶν ἀκούων , | κροῦ τὴν χεῖρα τοῖς οἰνοχόοις ὀρέγων , τὰς σιαγόνας κινῶν , τἀς γνάθους ἐξασκῶν καὶ τί πλέον ἢ κατακε - κλίσθαι προσδοκῶν ἐξαίφνης ὥσπερ καταιγίδος πεσού - σης ἢ μύωπος πλήξαντος ὥσπερ νύσσαν τινὰ περὶ τὸν βωμὸν ἐνεχθεὶς μικροῦ μὲν τὰ λαιὰ παρεδρύφθην τοῦ σώματος , οὕτως ἀκριβῶς περὶ τὸν βωμὸν ἐκάμπτετο , μικροῦ δὲ καταπεσὼν ἐκείμην .
Lemmas: ὡς δέ δή πλησίος γίγνομαι καί μονονού ὁ αὔλειος θύρα ἐπιβαίνω ἤδη καί κνῖσα αἰσθάνομαι , μικρός γάρ τίς καί ὁ Κρητικός κύων ὁ ῥινηλατέω ὁ πρός ἐγώ , ἤδη καί κτυπέω ὅς ὀψοποιός ἀκούω , | Κρής ὁ χείρ ὁ οἰνόχοος ὀρέγω , ὁ σιαγών κινέω , ὅς γνάθος ἐξασκέω καί τίς πλείων ἢ κατακαίω - κλίνω προσδοκάω ἐξαίφνης ὥσπερ καταιγίς πίπτω - σός ἢ μύωψ πλήσσω ὥσπερ νύσσα τις περί ὁ βωμός φέρω μικρός μέν ὁ λαιός παραδρύπτω ὁ σῶμα , οὕτως ἀκριβῶς περί ὁ βωμός κάμπτω , μικρός δέ καταπίπτω κεῖμαι .
libanius.declamatio-28 13
ὡς εἴθε γε τοῦτο ἦν πεπονθώς . ἦ γὰρ ἄν με καταπεσόντα λαβόντες εἴσω ῥᾳδίως ἀνεκτήσαντο , ἔστι δ’ ἡμῖν ἀλεξιφάρμακον έν νόσοις , ἐν ἀηδίαις πάσαις ἡ σιτίου δόσις . νῦν δ’ οὐκ ἐμαντευόμην τὸ γενησόμενον , τὴν δ’ ἐμπειρίαν ἀωρὶ τὴν περὶ τοὺς ἵππους ἐπεδεικνύμην . ἐφερόμην αὖθις ἐπὶ τὴν αὐτὴν ὁδόν . ἡλίκον μὲν οὖν ἐκίνησα γέλωτα τοῖς βασκαίνουσιν ἢ τοῖς ἀμφὶ τὰς αὐλείους θύρας ἔκπληξιν , οὐδὲ εἰπεῖν ἔχω .
Lemmas: ὡς εἴθε γε οὗτος εἰμί πάσχω . εἰμί γάρ ἄν ἐγώ καταπίπτω λαμβάνω εἴσω ῥᾴδιος ἀνακτάομαι , εἰμί δέ ἐγώ ἀλεξιφάρμακον εἰμί νόσος , ἐν ἀηδία πᾶς ὁ σιτίον δόσις . νῦν δέ οὐ μαντεύομαι ὁ γίγνομαι , ὁ δέ ἐμπειρία ἀωρί ὁ περί ὁ ἵππος ἐπιδείκνυμι . φέρω αὖθις ἐπί ὁ αὐτός ὁδός . ἡλίκος μέν οὖν κινέω γέλως ὁ βασκαίνω ἢ ὁ ἀμφί ὁ αὔλειος θύρα ἔκπληξις , οὐδέ λέγω ἔχω .
libanius.declamatio-28 14
φερόμενος δ’ ἀκατα - σχέτῳ τῇ ῥύμῃ , θεήλατον γάρ τι μήνιμα τὸ γιγνόμενον ἦν , ἐδεόμην τῶν προστυγχανόντων στήσατε βοῶν , ἄνθρωποι , μᾶλλον δὲ φιλάνθρωποι , ἐπίσχετε τὴν ὀλεθρίαν ταύτην φοράν , πρὸς παίδων , πρὸς γυναικῶν . τὸ δὲ ἦν ἄρα κρεῖττον ἀνθρωπίνης ἐπικουρίας . ὅσῳ γὰρ βοῶντος ἤκουε , τοσούτῳ πλέον εἰς τάχος παρωξύνετο . σύνηθες δέ , οἶμαι , τούτοις τοῖς περὶ τὰς ἁμίλλας καὶ τοὺς δρόμους ἀσκουμένοις , ἐπει - δὰν θορυβούντων τῶν θεατῶν ἀκούωσι , πάσῃ δυνάμει συντείνειν εἰς τάχος ἑαυτούς . καὶ γάρτοι τοσοῦτον ἁρπάσας ᾤχετό με τὸν δείλαιον ὡς νύκτα με ἐπιλα - βεῖν καὶ [ σκότους ] ἀωρίαν καὶ μηδὲν ἀναστείλαντα τὴν φορὰν ὥσπερ ὑπερήμερόν με τῶν τῆς εὐωχίας χρόνων ἐκπεσεῖν . 15 . Ὤ βραδυτάτου τάχους , ὢ παραδόξου καὶ καινῆς ὀξύτητος , ὢ δεσμῶν , ἀλλ’ οὐ δρόμων ἐκείνων . ἐπεπή - γειν ἱπτάμενος , ἐπειχόμην ἐπείγεσθαι δοκῶν , ὑστέριζον | φθάνων , εἱστήκειν ἐλαυνόμενος . ὦ πολυθρήνητε βωμέ , πολυτίμητον γὰρ οὐκ ἂν εἴποιμί σε , ὦ πρόθυρα ἀποτρόπαια , ὦ μισάνθρωπος ἑστία .
Lemmas: φέρω δέ ἀκάτας - ἔχω ὁ ῥύμη , θεήλατος γάρ τίς μήνιμα ὁ γίγνομαι εἰμί , δέω ὁ προστυγχάνω ἵστημι βοῦς , ἄνθρωπος , μᾶλλον δέ φιλάνθρωπος , ἐπίσχω ὁ ὀλέθριος οὗτος φορά , πρός παῖς , πρός γυνή . ὁ δέ εἰμί ἄρα ἀγαθός ἀνθρώπινος ἐπικουρία . ὅσος γάρ βοῦς ἀκούω , τοσοῦτος πλείων εἰς τάχος παροξύνω . συνήθης δέ , οἴομαι , οὗτος ὁ περί ὁ ἅμιλλα καί ὁ δρόμος ἀσκέω , ἐπεί - δήν θορυβέω ὁ θεατής ἀκούω , πᾶς δύναμις συντείνω εἰς τάχος ἑαυτοῦ . καί γάρ τοσοῦτος ἁρπάζω οἴχομαι ἐγώ ὁ δείλαιος ὡς νύξ ἐγώ ἐπιλα - Βέι καί [ σκότος ] ἀωρία καί μηδείς ἀναστέλλω ὁ φορά ὥσπερ ὑπερήμερος ἐγώ ὁ ὁ εὐωχία χρόνος ἐκπίπτω . 15 . ὦ βραδύς τάχος , ὦ παράδοξος καί καινός ὀξύτης , ὦ δεσμός , ἀλλά οὐ δρόμος ἐκεῖνος . ἐπέπω - γειν πέτομαι , ἐπέχω ἐπείγω δοκέω , ὑστερίζω | φθάνω , εἰστήκω ἐλαύνω . ὦ πολυθρήνητος βωμός , πολυτίμητος γάρ οὐ ἄν λέγω σύ , ὦ πρόθυρον αποτρόπαιο , ὦ μισάνθρωπος ἑστία .
libanius.declamatio-28 16
τοὺς Λωτο - φάγους οἱ ποιηταὶ τραγῳδοῦσιν ὅτι τοὺς ἐπιμιγνυμέ - νοῦς ἀπώλλυον , ἀλλ’ εἰ ἐσθίοντας ἀπώλλυον , ὡς εὐ - τυχεῖς γε τῆς ἀπωλείας . τὰ Κίρκης ἄντρα μυθεύουσιν , ἀλλ’ εἰ καὶ μετέβαλλεν εἰς σύας καὶ ποικίλων θηρίων ὄψεις , ἤδη καὶ τροφὴν ἐχορήγει τὴν ἑκάστῳ πρόσφορον . ὑπὲρ τοὺς Λαιστρυγόνας , ὑπὲρ τὸ Κυκλώπων κατα - γώγιον ἡ ἀποτρόπαιος ἐκείνη γέγονεν ἑστία . 17 . Τοιγαροῦν ἐξ ἀνθρώπων οἰχήσομαι , πέπονθα γὰρ ὑπὲρ ἄνθρωπον . ἑτέρῳ μὲν γὰρ χρημάτων ἀπο - βολὴ ἀνιαρόν , ἑτέρῳ παίδων ἀποβολὴ πρὸς θάνατον ἡγήσατο , ἐμὲ δὲ ταῦτα μὲν οὐχ οὕτως ἀνιᾶν πέφυκεν , ἐπεὶ μηδὲ τὴν ἀρχὴν τούτων τι παρ’ ἡμῖν σπουδάζε - ται , θοίνης δὲ καὶ διαίτης ἐκπεσεῖν ἀλλαχοῦ πληρου - μένῃς συμφορῶν ἐστιν ἡ μεγίστη . 18 . Νὴ Δία , φήσει τις , θάρσει . παραμυθήσε - ταί σοι τὸ συμβεβηκὸς ἑστίασις ἑτέρα τοῦ κε - κληκότος . ἐλπίδες αὗται καλαὶ καὶ ψυχαγωγίαι λόγων . οἶδα πηλίκαι τοῖς καλοῦσιν ὀργαὶ προσιζάνουσιν , ἐπει - δὰν τῶν κεκλημένων τις ἐκλίπῃ τὴν σύνοδον , οἶδα πηλίκον βρενθύεσθαι σύνηθες αὐτοῖς , κἂν ἀνάγκην , κἂν συμφορὰν οἱ κεκλημένοι προβάλωνται .
Lemmas: ὁ Λωτός - φάγος ὁ ποιητής τραγῳδέω ὅτι ὁ ἐπιμίγνυμι - Νοῦς ἀπόλλυμι , ἀλλά εἰμί ἐσθίω ἀπόλλυμι , ὡς εὀ - τυχαίνω γε ὁ ἀπώλεια . ὁ Κίρκη ἄντρον μυθεύω , ἀλλά εἰμί καί μεταβάλλω εἰς σῦς καί ποικίλος θηρίον ὄψις , ἤδη καί τροφή χορηγέω ὁ ἕκαστος πρόσφορος . ὑπέρ ὁ Λαιστρυγών , ὑπέρ ὁ Κύκλωψ κατά - γώγιος ὁ ἀποτρόπαιος ἐκεῖνος γίγνομαι ἑστία . 17 . τοιγάρ ἐκ ἄνθρωπος οἴχομαι , πάσχω γάρ ὑπέρ ἄνθρωπος . ἕτερος μέν γάρ χρῆμα ἀπος - βολή ἀνιαρός , ἕτερος παῖς ἀποβολή πρός θάνατος ἡγέομαι , ἐγώ δέ οὗτος μέν οὐ οὕτως ἀνιάω φύω , ἐπεί μηδέ ὁ ἀρχή οὗτος τίς παρά ἐγώ σπουδάζω - ται , θοίνη δέ καί δίαιτα ἐκπίπτω ἀλλαχοῦ πληρόω - μένω συμφορά εἰμί ὁ μέγας . 18 . νή Ζεύς , φημί τις , θάρσος . παραμυθέομαι - ὁ σύ ὁ συμβαίνω ἑστίασις ἕτερος ὁ ἄν - κληκοος . ἐλπίς αὐτός κάλαις καί ψυχαγωγία λόγος . οἶδα πηλίκος ὁ καλέω ὀργή προσιζάνω , ἐπεί - ἐάν ὁ καλέω τις ἐκλείπω ὁ σύνοδος , οἶδα πηλίκος βρενθύομαι συνήθης αὐτός , κἀν ἀνάγκη , κἀν συμφορά ὁ καλέω προβάλλω .
libanius.declamatio-28 19
τοῦτο γὰρ ἤδη καὶ τὸ πάντων ἐστὶ δυστυχέστατον . οὓς γὰρ ἔδει παραμυθίας τυχεῖν ἐφ’ οἷς διήμαρτον , οὗτοι καὶ δίκην ὑπεροψίας φεύγουσι . κἂν ὀμόσωσι , κἂν δακρύ - σωσι παρεστῶτες , οὐ δυστυχεῖς , ἀλλ’ ἔτι πονηροὶ νο - μίζονται . οἰόμενοι γὰρ αὐτὸν ὀργίλως ἔχειν ὥσπερ ἐκ προνοίας ἠδικημένοι μηδὲ συγγνώμης ἀπολειφθέντι | μεταδώσουσιν , ὅσῳ καὶ τεχνίτην ἠπίσταντο τοῦ πράγματος .
Lemmas: οὗτος γάρ ἤδη καί ὁ πᾶς εἰμί δυστυχής . ὅς γάρ δέω παραμυθία τυγχάνω ἐπί ὅς διαμαρτάνω , οὗτος καί δίκη ὑπεροψία φεύγω . κἀν ὄμνυμι , κἀν δάκρυ - Σῶσις παρίστημι , οὐ δυστυχής , ἀλλά ἔτι πονηρός νο - μιζοντ . οἴομαι γάρ αὐτός ὀργίλος ἔχω ὥσπερ ἐκ πρόνοια ἀδικέω μηδέ συγγνώμη ἀπολείπω | μεταδίδωμι , ὅσος καί τεχνίτης ἐπίσταμαι ὁ πρᾶγμα .
libanius.declamatio-28 20
τί γὰρ αἰτιάσαιτ’ ἂν τὸ συμβε - βηκός ; ἀσχολίαν ; ἀλλ’ ᾔδει πάντα σχολάζοντά με πρὸς τοῦτο . τῶν οἴκοι ἐπιμέλειαν ; ᾧ μηδὲ οἶκος ἔστιν . παῖ - δας ἢ γυναῖκα βεβιάσθαι πρὸς ἑαυτούς ; ἀλλ’ ᾔδει καὶ μονήρη καὶ μόλις ἀρκοῦντα . ἀλλ’ ὅσῳ προφανὴς ἡ πρόφασις , τοσούτῳ πλέον ἀποστραφήσεται τῆς ἀκαίρου τρυφῆς , ὅτι καὶ βαδίζειν ἀρκῶν , ὅτι καὶ τάχει τοὺς ἅπαντας ἐν ταῖς περὶ δεῖπνα ἁμίλλαις παριών , εἰ καὶ μηδὲν ἕτερον , βαίνειν γοῦν ἐπὶ γῆς ἔχων , ἑτέρων ἐδεήθην ποδῶν , ᾧ εἰ καὶ πρὸς ἅπαντα πονηρῶς εἶχον οἱ πόδες , πρός γε τὰς εὐωχίας πτερωτοῖς ἔδει παρει - κάζεσθαι . ἡγοῦμαι γοῦν ἀποστρέφεσθαι τῆς ἐπινοίας ἡμᾶς .
Lemmas: τίς γάρ αἰτιάομαι ἄν ὁ συμβαίνω - βήξ ; ἀσχολία ; ἀλλά οἶδα πᾶς σχολάζω ἐγώ πρός οὗτος . ὁ οἴκοι ἐπιμέλεια ; ὅς μηδέ οἶκος εἰμί . παῖς - δαΐς ἢ γυνή βιάζω πρός ἑαυτοῦ ; ἀλλά οἶδα καί μονήρης καί μόλις ἀρκέω . ἀλλά ὅσος προφανής ὁ πρόφασις , τοσοῦτος πλείων ἀποστρέφω ὁ ἄκαιρος τρυφή , ὅτι καί βαδίζω ἀρκέω , ὅτι καί τάχος ὁ ἅπας ἐν ὁ περί δεῖπνον ἅμιλλα παρέρχομαι , εἰμί καί μηδείς ἕτερος , βαίνω γοῦν ἐπί γῆ ἔχω , ἕτερος δέω πούς , ὅς εἰμί καί πρός ἅπας πονηρός ἔχω ὁ πούς , πρός γε ὁ εὐωχία πτερωτός δέω πάρειμι - κάζω . ἡγέομαι γοῦν ἀποστρέφω ὁ ἐπίνοια ἐγώ .
libanius.declamatio-28 21
εἰ δὲ καὶ μεγαλοψυχότερον ἀφήσει τὰς μέμψεις καὶ τύχην οἰκτείρας εἰς ἐσπέραν αὖθις ἐπαγ - γελεῖ κλῆσιν , πόθεν μοι δεῖπνον οὕτω λιμὸν | ὑποστάντι ; πῶς δ’ οὐκ οἰχήσομαι πρὸ τοῦ φιλανθρω - πεύματος ; πῶς δ’ οὐκ ἀπαλλαχθήσομαι πρὸ τῆς εὐτυχίας ; καὶ δευτέραν ὑποστήσομαι συμφορὰν ἤδη καὶ πολλῷ μείζονα , ὅσῳ καὶ σφαλῆναι δεύτερον καὶ τεθνάναι δὶς ἀποκείσεται ; 22 . Μὴ ὤφελεν ἵππου γένεσις εἰς παρελθεῖν ἢ παρελθοῦσα μεῖναι μέχρι παντὸς ἀχείρω - τος ἀνθρώποις . οἷά με διέθηκεν ὁ παλαμναῖος ἐκεῖνος , οἵων ὄψων ἀφείλετο καὶ τρυφῆς . πάλαι πολέμιον ἀν - θρώποις τὸ χρῆμα , πάλαι σκηνὰς τραγικὰς πεπληρώ - κασιν αἱ δι’ αὐτοὺς κινηθεῖσαι συμφοραί .
Lemmas: εἰμί δέ καί μεγαλόψυχος ἀφίημι ὁ μέμψις καί τύχη οἰκτίρω εἰς εἰσπεράω αὖθις ἐπαγ - γελάω κλῆσις , πόθεν ἐγώ δεῖπνον οὕτως λιμός | ὑφίστημι ; πῶς δέ οὐ οἴχομαι πρό ὁ φιλανθρω - πευμα ; πῶς δέ οὐ ἀπαλλάσσω πρό ὁ εὐτυχία ; καί δεύτερος ὑφίστημι συμφορά ἤδη καί πολύς μέγας , ὅσος καί σφάλλω δεύτερος καί θνήσκω δίς ἀπόκειμαι ; 22 . Μή ὀφείλω ἵππος γένεσις εἰς παρέρχομαι ἢ παρέρχομαι μένω μέχρι πᾶς ἄχειρος - ὅς ἄνθρωπος . οἷος ἐγώ διατίθημι ὁ παλαμναῖος ἐκεῖνος , οἷος ὄψον ἀφαιρέω καί τρυφή . πάλαι πολέμιος ἐν - θρώποις ὁ χρῆμα , πάλαι σκηνή τραγικός πληρόω - Κάσι ὁ διά αὐτός κινέω συμφορά .
libanius.declamatio-28 23
τὰς Ἀμαζόνας οὐχ οὗτοι ψεύσασθαι τὴν οἰκείαν ἐπῆραν φύσιν ; ἀλλ’ ἀρθεῖσαι γοῦν τούτοις καὶ γυναῖκες ἠλέγχθησαν καὶ τῇ πρώτῃ πείρᾳ συγκατέλυσαν τὸ γένος . τὰς Αἰτωλικὰς τὰς Διομήδους ἵππους οὐκ ἀκού - ομεν ἀντὶ τῆς νομιζομένης τροφῆς ἀνθρωπίνοις σι - τεῖσθαι σώμασι ; τὰς δὲ Τρωικὰς συμφορὰς καὶ τὴν Ἰλίου πόρθησιν οὐχ ἵππος ἦν ὁ πορίσας ;
Lemmas: ὁ Αμαζόνα οὐ οὗτος ψεύδω ὁ οἰκεῖος ἐπαίρω φύσις ; ἀλλά ἀείρω γοῦν οὗτος καί γυνή ἐλέγχω καί ὁ πρῶτος πεῖρα συγκαταλύω ὁ γένος . ὁ Αἰτωλικός ὁ Διομήδης ἵππος οὐ ἀκέω - ἀρτύω ἀντί ὁ νομίζω τροφή ἀνθρώπινος βρόχος - τέῳ σῶμα ; ὁ δέ Τρωϊκός συμφορά καί ὁ Ἴλιος πόρθησις οὐ ἵππος εἰμί ὁ πορίζω ;
libanius.declamatio-28 24
ἀλλ’ εἴθε μὲν οὖν τῶν ἐπὶ Τροίας ὀλωλότων ἐτύγχανον . ἐκεῖ μέθαι καὶ πλησμοναὶ καὶ κῶμοι καὶ θάνατος ἀναίσθητος ἦν , ὁ δὲ ἐμὸς ἵππος ἄσιτον , ἄπο - ’τον , ἀκώμαστον , νήφοντα πρὸς τὴν συμφορὰν ἐκδέδω - κεν . ὦ θειότατε ποιητῶν Ὅμηρε , πάντα μέν σοι σὺν ἀληθείᾳ πεποίηται , τὸ λιμῶ δ’ οἴκτιστον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν ὅλην ἔχει τῆς ἀληθείας τὴν ἐπίνοιαν . καί μοι δοκεῖς ἀντ’ Ὀδυσσέως λιμώττων ταυτὶ πεποιηκέναι . δαιμονίως γὰρ εἴρηται καὶ σὺν ἀληθείᾳ . 25 . Μίαν αἰτῶ , ἄνδρες δικασταί , χάριν παρ’ ὑμῶν , ἀλύω γὰρ ἤδη καὶ νάρκης αἰσθάνομαι , χοὰς ἐπαγαγεῖν ὁσημέραι τελευτήσαντί μοι . φασὶ γὰρ οὐκ ὀλίγην τὰ τοιαῦτα διδόναι τοῖς ἀπελθοῦσι παραμυθίαν . εἰ δὲ βούλεσθε , δότε καὶ λαβόντα φαγεῖν .
Lemmas: ἀλλά εἴθε μέν οὖν ὁ ἐπί Τροία ὄλλυμι τυγχάνω . ἐκεῖ μέθη καί πλησμονή καί κῶμος καί θάνατος ἀναίσθητος εἰμί , ὁ δέ ἐμός ἵππος ἄσιτος , ἀπό - ’τον , ἀκώμαστος , νήφω πρός ὁ συμφορά ἐκδίδωμι - ἄν . ὦ θεῖος ποιητής Ὅμηρος , πᾶς μέν σύ σύν ἀλήθεια ποιέω , ὁ λιμός δέ οἰκτρός θνῄσκω καί πότμος ἐφέπω ὅλος ἔχω ὁ ἀλήθεια ὁ ἐπίνοια . καί ἐγώ δοκέω ἀντί Ὀδυσσεύς λιμώσσω οὗτος ποιέω . δαιμόνιος γάρ λέγω καί σύν ἀλήθεια . 25 . μία αἰτέω , ἀνήρ δικαστής , χάρις παρά σύ , ἀλύω γάρ ἤδη καί νάρκη αἰσθάνομαι , χοή ἐπάγω ὁσημέραι τελευτάω ἐγώ . φημί γάρ οὐ ὀλίγος ὁ τοιοῦτος δίδωμι ὁ ἀπέρχομαι παραμυθία . εἰμί δέ βούλομαι , δίδωμι καί λαμβάνω ἐσθίω .
libanius.declamatio-28 26
εἰ δὲ θελήσετε γραφῇ τὴν κατ’ ἐμὲ κηρύξαι συμφοράν , ἐπικουφιεῖτε πλέον ἐμοὶ τὸ δεινόν . γράφετε δ’ αὐτόθι συμπότας καὶ δεῖπνα καὶ συγκατακείμενον ἐμὲ μὴ κἀκεῖ δυστυ - χοῦντα . μή μοι τὸν ἵππον ἀγέτω τις μηδὲ παρέστω τῷ μνήματι μηδ’ ἐποχούμενον αὐτῷ γραφέτω <με> μηδείς , ἀπολεῖ γάρ με κἀκεῖ , φεύξεταί με λαβὼν ἄσι - τον . ἀλλ’ ἔστω τις κἀν τῇ γραφῇ πλησμονή , καὶ αὐτόθι δείκνυτέ <με> σωφρονοῦντα .
Lemmas: εἰμί δέ ἐθέλω γραφή ὁ κατά ἐγώ κηρύσσω συμφορά , ἐπικουφίζω πλείων ἐγώ ὁ δεινός . γράφω δέ αὐτόθι συμπότης καί δεῖπνον καί συγκατάκειμαι ἐγώ μή ἐκεῖ δυστυ - χούντα . μή ἐγώ ὁ ἵππος ἄγω τις μηδέ πάρειμι ὁ μνῆμα μηδέ ἐποχέομαι αὐτός γράφω <με> μηδείς , ἀπόλλυμι γάρ ἐγώ ἐκεῖ , φεύγω ἐγώ λαμβάνω ἄσις - τον . ἀλλά εἰμί τις ἐν ὁ γραφή πλησμονή , καί αὐτόθι δείκνυμι <με> σωφρονέω .