ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-27 29
ἐπειτή ποτε ῥᾷον ἴσχον ἀπὸ τοῦ πτώμα - τος , ὧς μήποτε ὤφελον , ὀδυνᾶσθαι γὰρ ἄμεινον ἦν ἢ τοσούτοις ἀνθρώποις προσελθόντα λαλεῖν , ἥκω τὸ πολύγελων τουτὶ μειράκιον καὶ κλαῦσαί ποτε κατα - ναγκάσων . ἐξελῶ γὰρ αὐτὸ τῆς οἰκίας ὑπὸ μάρτυσιν ὑμῖν , ἐπειδὴ τοῦτο ἔδοξε τῷ χρηστῷ νομοθέτῃ μὴ ἐμὲ κύριον εἶναι τῆς οἰκίας ἐξῶσαι τὸν ἐμοὶ διαφέροντα , ἀλλὰ συμψήφους λαβεῖν τοὺς | μήτε τοῖς ἐμοῖς μήτε ἐμοί τι προσήκοντας . τί γὰρ ὑμᾶς ἴδει μαθεῖν , Η = Codex Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 Β = Barberinus II 41 Va = Vaticanus gr . 82 Cl = Berolinensis gr . 195 olim Claromontanus Μ = Marcianus gr . 439 πρῶτον μὲν εἰ παῖδα ἐγέννησα τὴν ἀρχήν , εἶθ’ ὅτι καταγέλαστος αὐτῷ νομισθεὶς οὐ βούλομαί τι τῶν ἐμῶν καταλιπεῖν ;
Lemmas: ἐπητής ποτέ ῥᾴδιος ἴσχω ἀπό ὁ πτῶμα - ὅς , ὅς μήποτε ὀφείλω , ὀδυνάω γάρ ἀγαθός εἰμί ἢ τοσοῦτος ἄνθρωπος προσέρχομαι λαλέω , ἥκω ὁ πολύγελων οὗτος μειράκιον καί κλαίω ποτέ κατά - ναγκάσων . ἐξελαύνω γάρ αὐτός ὁ οἰκία ὑπό μάρτυς σύ , ἐπεί οὗτος δοκέω ὁ χρηστός νομοθέτης μή ἐγώ κύριος ἔρχομαι ὁ οἰκία ἐξωθέω ὁ ἐγώ διαφέρω , ἀλλά σύμψηφος λαμβάνω ὁ | μήτε ὁ ἐμός μήτε ἐγώ τίς προσήκω . τίς γάρ σύ ἶδος μανθάνω , ὁ = Codex Hierosolymitanus S . Sepulcri 107 V = Vaticanus gr . 940 Β = Barberinus II 41 Va = Vaticanus gr . 82 Cl = Berolinensis gr . 195 olim Claromontanus Μ = Marcianus gr . 439 πρῶτος μέν εἰμί παῖς γεννάω ὁ ἀρχή , εἶτα ὅτι καταγέλαστος αὐτός νομίζω οὐ βούλομαι τίς ὁ ἐμός καταλείπω ;
libanius.declamatio-27 2
εἰ μὲν οὖν ἠπιστάμην ὧς πλείονά με ὧν βούλομαι λαλεῖν ἀναγκάσετε καὶ οὐ τοῦτο μό - νον εἰπὼν τὸ οὐ βούλομαι τοῦτον εἶναι τῶν ἐμῶν κληρονόμον εὐθὺς ὑμῶν ἀπαλλάξομαι , καὶ εἰ διερράγη γελῶν οὗτος , οὐκ ἄν ποτε δεῦρο εἰσελη - λύθειν · νῦν δὲ ἐντὸς ἤδη μοι τοῦ βουλευτηρίου γε - γενημένῳ κακοδαίμων τις πρύτανις προσελθών , ἀλλὰ καὶ τὰς αἰτίας ἀνάγκη , φησί , καταλέγειν καὶ ὧς εὔλογοι δεικνύναι καὶ πιθανὸν εἶναι τοῖς βου - λευταῖς κἂν οὕτω τύχῃ , τοῖς πολυλάλοις τουτοισὶ ῥήτορσιν ἀντιλέγοντα διαρρήγνυσθαι , ὥστ’ ἔλαθον ὁ μάταιος ἑνὸς ἀπαλλαγῆναι βουλόμενος μυρίοις θηρίοις ἐμαυτὸν ἐμβαλών . ἀλλ’ ἔνα θᾶττον ἀπαλλαγείην ὑμῶν , ἐρῶ τὰ δοκοῦντα διὰ βραχέων , ἄν τε οἶς λέγω προσέ - χειν ἐθέλητε ἄν τε , ὡς ἔθος ὑμῖν , ἀλλαχῆ κεχηνέναι .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἐπίσταμαι ὅς πολύς ἐγώ ὅς βούλομαι λαλέω ἀναγκάζω καί οὐ οὗτος μός - νος λέγω ὁ οὐ βούλομαι οὗτος ἔρχομαι ὁ ἐμός κληρονόμος εὐθύς σύ ἀπαλλάσσω , καί εἰμί διαρρήγνυμι γελάω οὗτος , οὐ ἄν ποτέ δεῦρο εἰσέρχομαι - λύνω · νῦν δέ ἐντός ἤδη ἐγώ ὁ βουλευτήριον γε - γίγνομαι κακοδαίμων τις πρύτανις προσέρχομαι , ἀλλά καί ὁ αἰτία ἀνάγκη , φημί , καταλέγω καί ὅς εύλογος δείκνυμι καί πιθανός ἔρχομαι ὁ βοῦς - λευος κἀν οὕτως τυγχάνω , ὁ πολύλαλος οὗτος ῥήτωρ ἀντιλέγω διαρρήγνυμι , ὥστε λανθάνω ὁ μάταιος εἷς ἀπαλλάσσω βούλομαι μυρίος Θήριος ἐμαυτοῦ ἐμβάλλω . ἀλλά εἷς ταχύς ἀπαλλάσσω σύ , λέγω ὁ δοκέω διά βραχύς , ἄν τε οἶς λέγω πρόσω - χέω ἐθέλω ἄν τε , ὡς ἔθος σύ , ἀλλαχῆ χάσκω .
libanius.declamatio-27 3
Ἐκ τῆς ἐσχατιᾶς πρῴην εἰς τὸ ἄστυ κατῄειν οὐ ποθῶν τι τῶν τῇδε θεάσασθαι , μὴ γὰρ οὕτω διαφθα - ρείην ὧς σπουδαῖόν τι νομίσαι τῶν παρ’ ὑμῖν , ἀλλὰ πεπληγυῖαν ἐν ταῖς πέτραις τὴν δίκελλαν ἰασόμενος . ὁ γάρ τοι κακῶς ἀπολούμενος χαλκοτύπος μίαν ἡμέραν ὡρισμένον αὐτῷ φοιτᾶν εἰς ἀγρὸν καὶ ταύτης μισθὸν οὐκ ὀλίγον ἐκλέγων τῆτες οὐκ ἐλθὼν ἐμὲ δεῦρο κατ - ἐλθεῖν ἐβιάσατο . ἀηδῶς μὲν γὰρ ἑώρων αὐτὸν κἀκεῖ καὶ πολλάκις ἔχων ὅ τι χαλκευσαίμην , ἔνα μὴ θεῴμην , ἀπέφησα , τοῦ δὲ μετὰ πολλῶν ἐνθάδε τὸ μόνον ἐκεῖ βλέπειν ἦν αἱρετώτερον .
Lemmas: ἐκ ὁ ἐσχατιά πρώην εἰς ὁ ἄστυ κατέρχομαι οὐ ποθέω τίς ὁ τῇδε θεάομαι , μή γάρ οὕτως διαφθάνω - Ῥείη ὅς σπουδαῖος τίς νομίζω ὁ παρά σύ , ἀλλά πλήσσω ἐν ὁ πέτρα ὁ δίκελλα ἰάζω . ὁ γάρ τοι κακῶς ἀπόλλυμι χαλκοτύπος εἷς ἡμέρα ὁρίζω αὐτός φοιτάω εἰς ἀγρός καί οὗτος μισθός οὐ ὀλίγος ἐκλέγω τῆτες οὐ ἔρχομαι ἐγώ δεῦρο κατά - ἔρχομαι βιάζω . ἀηδής μέν γάρ ὁράω αὐτός ἐκεῖ καί πολλάκις ἔχω ὁ τίς χαλκεύω , εἷς μή θεάομαι , ἀπόφημι , ὁ δέ μετά πολύς ἐνθάδε ὁ μόνος ἐκεῖ βλέπω εἰμί αἱρετός .
libanius.declamatio-27 4
ἐβάδιζον οὖν ἀνιώμενος παρ’ αὐτὸν καὶ πολλὰ τῷ μιαρῷ κατ’ ἀρώμενος . οὑτοσὶ δὲ αὐτόκλητος εἴπετο , | οὐ γὰρ ἐκέλευσα , μὰ τοὺς θεούς · τί γὰρ βουλόμενος ἂν καὶ ἐκέλευσα ; οὐ γὰρ ἵνα συνοδοιπορῇ μοι . καὶ γὰρ πρὸς τὴν σκιὰν τὴν ἐμαυτοῦ πολλάκις ἄχθομαι πανταχῆ μοι συνεπομένην καὶ δι’ αὐτὴν πρὸς τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην , ὅτι ποιοῦσιν αὐτήν . ἀλλ’ οὐκ οἶδ’ ὅπως με , ἡνίκα ἐξῄειν , λαθὼν κατὰ μέσην τὴν ὁδὸν ἀνεφάνη , πρὸς ὅ καὶ πρῶτον εὐθὺς ἠγανάκτησα καὶ μικροῦ τῇ βακτηρίᾳ καθικόμην αὐτοῦ , ὡς ἴδει γε . οὐ γὰρ ἂν αὐτῷ νῦν καταγέλαστος ἔδοξα .
Lemmas: βαδίζω οὖν ἀνιάω παρά αὐτός καί πολύς ὁ μιαρός κατά ἀράομαι . οὗτος δέ αὐτόκλητος λέγω , | οὐ γάρ κελεύω , μά ὁ θεός · τίς γάρ βούλομαι ἄν καί κελεύω ; οὐ γάρ ἵνα συνοδοιπορέω ἐγώ . καί γάρ πρός ὁ σκιά ὁ ἐμαυτοῦ πολλάκις ἄχθομαι πανταχῇ ἐγώ συνέπομαι καί διά αὐτός πρός ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη , ὅτι ποιέω αὐτός . ἀλλά οὐ οἶδα ὅπως ἐγώ , ἡνίκα ἐξέρχομαι , λανθάνω κατά μέσος ὁ ὁδός ἀναφαίνω , πρός ὁ καί πρῶτος εὐθύς ἀγανακτέω καί μικρός ὁ βακτηρία καθίημι αὐτός , ὡς ἶδος γε . οὐ γάρ ἄν αὐτός νῦν καταγέλαστος δοκέω .
libanius.declamatio-27 5
ἔπειτα κατ’ αὐτὴν τὴν ὁδὸν πόσα οἴεσθέ με ἠνίασεν ἢ τοὺς κύνας τῶν νομέων ἐξαγριῶν ἢ τὰς γεράνους ταῖς βώλοις ἀποσοβῶν ἢ λίθοις βάλλων τὰς αἶγας ἢ τὸν δεῖνα ὅστις ἐστὶ πυν - θανόμενος ἢ πόσον τῆς ὁδοῦ τὸ λειπόμενον ὡσπερεὶ τὴν ὁδὸν ἐμοῦ καταμεμετρηκότος ἢ τοὺς ἀνθρώπους τῆς χώρας ἠριθμηκότος , ὅς , ἔνα μηδὲ ἄκων τινὶ περι - τύχω , οὐδὲ τὴν δημοσίαν εἴωθα βαδίζειν ὁδόν , ἀλλ’ ἐκτρεπόμενος κατὰ τὰ χωρία ποιεῖσθαι τοὺς περιπά - τους ; ὁ δὲ ὅμως καὶ τοὺς ἐν τῇ λεωφόρῳ βαδίζοντας ἠξίου μανθάνειν τῶν ἀετῶν ὀξύτερόν με βλέπειν κε - λεύων . ἐφ’ οἷς ἅπασιν ἀποπνιγόμενος ὅμως διεκαρτέ - ρουν , ἴως εἰς τὸ ἄστυ ποτὲ καὶ τὴν ἀγορὰν ἐνεβάλομεν .
Lemmas: ἔπειτα κατά αὐτός ὁ ὁδός πόσος οἴομαι ἐγώ ἀνιάω ἢ ὁ κύων ὁ νομεύς ἐξαγριόω ἢ ὁ γέρανος ὁ βῶλος ἀποσοβέω ἢ λίθος βάλλω ὁ αἴξ ἢ ὁ δεῖνα ὅστις εἰμί πυν - θνῄσκω ἢ πόσος ὁ ὁδός ὁ λείπω ὥσπερ ὁ ὁδός ἐγώ καταμετρέω ἢ ὁ ἄνθρωπος ὁ χώρα ἀριθμέω , ὅς , εἷς μηδέ ἀέκων τις περί - τυγχάνω , οὐδέ ὁ δημόσιος εἴωθα βαδίζω ὁδός , ἀλλά ἐκτρέπω κατά ὁ χωρίον ποιέω ὁ περιπά - τους ; ὁ δέ ὅμως καί ὁ ἐν ὁ λαοφόρος βαδίζω ἀξιόω μανθάνω ὁ ἀετός ὀξύς ἐγώ βλέπω ἄν - λεύω . ἐπί ὅς ἅπας ἀποπνίγω ὅμως διεκαρτέ - ῥόος , ἴωσις εἰς ὁ ἄστυ ποτέ καί ὁ ἀγορά ἐμβάλλω .
libanius.declamatio-27 6
ἐνταῦθα δέ , ὡς οὐδὲν ἦν ὁρᾶν ἀνεκτόν , ἀλλὰ γε - λῶντας αὖ κἀκεῖ τοὺς πολλούς , ὀμνύντας , ἀλλήλοις λοιδορουμένους , ὄψα φέροντας οὐ πρὸς χρείαν , ἀλλ’ ἕκαστον ἐνιαυτοῦ τροφὴν πολλοῖς ὁμοῦ σωφρονεῖν δυναμένοις , ἔνα μὴ παροξυνοίμην ταῦτα ὁρῶν , ἀπῆγον , ὧς οἷόν τ’ ἦν , τὼ ὀφθαλμὼ καὶ προῄειν μηδὲν τῶν ἐν ποσὶ καθορῶν . οὐ γὰρ ἠπιστάμην ὡς ὑμεῖς ἐμὲ μόνον τοῖς νόμοις ἀναγκάσετε πείθεσθαι , ἀγορανόμους δὲ καὶ ἀστυνόμους οὕτω καταφρονοῦντας αὐτῶν οὐ κολάζετε , οἳ τοσοῦτον νέμουσιν ἐπιμελείας | τῇ πόλει ὥστε λίμνας ὅλας ἐν αὐτῇ συνεστάναι καὶ ὀλί - σθους εἶναι τῆς ἀγορᾶς πανταχοῦ , εἰς οὓς ἀπροόπτως ἐμπεσὼν καὶ τὼ πόδε μὲν ὑποσυρείς , τῇ βακτηρίᾳ δὲ οὐχ εὑρὼν ἐπερείσασθαι ἔλαθον καταπεσὼν καὶ πλατὺς τούτῳ γέλως γενόμενος , οὔποτε , μὰ τοὺς θεούς , τοῦτο ἐλπίσας .
Lemmas: ἐνταῦθα δέ , ὡς οὐδείς εἰμί ὁράω ἀνεκτός , ἀλλά γε - λῶντας αὖ ἐκεῖ ὁ πολύς , ὄμνυμι , ἀλλήλων λοιδορέω , ὄψον φέρω οὐ πρός χρεία , ἀλλά ἕκαστος ἐνιαυτός τροφή πολύς ὁμοῦ σωφρονέω δύναμαι , νάω μή παροξύνω οὗτος ὁράω , ἀπάγω , ὅς οἷος τε εἰμί , ὁ ὀφθαλμός καί πρόειμι μηδείς ὁ ἐν πούς καθοράω . οὐ γάρ ἐπίσταμαι ὡς σύ ἐγώ μόνος ὁ νόμος ἀναγκάζω πείθω , ἀγορανόμος δέ καί ἀστυνόμος οὕτως καταφρονέω αὐτός οὐ κολάζω , ὅς τοσοῦτος νέμω ἐπιμέλεια | ὁ πόλις ὥστε λίμνη ὅλος ἐν αὐτός συνίστημι καί ὀλί - σθους ἔρχομαι Τῆς ἀγορά πανταχοῦ , εἰς ὅς ἀπρόοπτος ἐμπίπτω καί ὁ πούς μέν ὑποσύρω , ὁ βακτηρία δέ οὐ εὑρίσκω ἐπερείδω λανθάνω καταπίπτω καί πλατύς οὗτος γέλως γίγνομαι , οὔποτε , μά ὁ θεός , οὗτος ἐλπίζω .
libanius.declamatio-27 7
πρὸς ἑτέρῳ δὲ τὸν νοῦν ἐγενόμην εὐθὺς πεπτωκὼς καὶ μᾶλλον τοῦ πτώματος ἐδεδοίκειν μὴ οὗτος αὐτὸς ἢ τῶν κατ’ ἀγοράν τινες προσελθόντες ἢ χεῖρα ὀρέγοιεν ἢ πυνθάνοιντο ἃ εἰώθασι , μὴ τὸ σκέλος ἐπλήγην ἢ τὴν κλεῖν κατεάγην ἢ συνέτριψα τὴν ὀσφύν , ἔμετον ῥημάτων καὶ ἐρωτήματα οἷα ἄν με παραχρῆμα ἀπώλεσε .
Lemmas: πρός ἕτερος δέ ὁ νόος γίγνομαι εὐθύς πίπτω καί μᾶλλον ὁ πτῶμα δείδω μή οὗτος αὐτός ἢ ὁ κατά Ἀγορή τις προσέρχομαι ἢ χείρ ὀρέγω ἢ πυνθάνομαι ὅς εἴωθα , μή ὁ σκέλος πλήσσω ἢ ὁ κλείς κατάγνυμι ἢ συντρίβω ὁ ὀσφῦς , ἔμετος ῥῆμα καί ἐρώτημα οἷος ἄν ἐγώ παραχρῆμα ἀπόλλυμι .
libanius.declamatio-27 8
τὸ δὲ οὐ τοιοῦτον ἦν , ἀλλ’ ἦν πολλὴ παρ’ ἐλπίδας , ὥς γε ὑμεῖς ἂν φαίητε , ἀπανθρωπία . τουτονὶ δὲ ἀναβλέψας ὁρῶ διακεχυμένον τὸ πρόσωπον καὶ ἀνάπλεων γέλωτος καὶ μονονοὺ καγχάζοντα ἐπ’ ἐμοί . 9 . Οὗτος οὖν ἐμὲ κληρονομήσει καὶ αὖθις γελάσε - ται τεθνεῶτος , μᾶλλον δὲ ἑορτάσει λαμπρῶς ; εἰ γὰρ πεπτωκότος ἀπλῶς ἀκάθεκτος ὑπὸ γέλωτος ἦν , τεθνεῶ - τος δηλαδὴ πάνδημον ἄξει πανήγυριν . ἀλλ’ οὐχ οὕτω λέμφος οὐδ’ ἀνόητός τις ἐγὼ ὥστε γρῦ τι τῶν ἐμῶν τοῦτον λαβεῖν ἤ ἐπιβῆναι τῆς ἐσχατιᾶς ἔτι , ἀλλ’ οἰχέ - σθω παρὰ τοὺς ἀνεξομένους καταγελῶντος αὐτοῦ . 10 . Ἐμοὶ δὲ ἅπαξ ἀρκεῖ γέλωτα ὀφλεῖν , δεύτερον δὲ οὐκέτι , οὐδ’ εἰ μυριάκις διαρραγεῖεν οἱ ῥήτορες οἱ διδάξαντες αὐτίκα δὴ μάλα λέγειν αὐτόν · ἀλλ’ οὐ λάγνος οὐδὲ ἄσωτος οὐδὲ πορνοκόπος εἰμὶ οὐδὲ κυβείᾳ προσέχω τὸν νοῦν . ἐπὶ τούτοις ἀποκηρύττειν ὁ νομοθέτης ἐκέλευσεν .
Lemmas: ὁ δέ οὐ τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά εἰμί πολύς παρά ἐλπίς , ὅς γε σύ ἄν φημί , ἀπανθρωπία . οὗτος δέ ἀναβλέπω ὁράω διαχέω ὁ πρόσωπον καί ἀνάπλεος γέλως καί μονονού καγχάζω ἐπί ἐγώ . 9 . οὗτος οὖν ἐγώ κληρονομέω καί αὖθις γελάω - ται θνῄσκω , μᾶλλον δέ ἑορτάζω λαμπρός ; εἰμί γάρ πίπτω ἀπλόος ἀκάθεκτος ὑπό γέλως εἰμί , θνῄσκω - ὅς δηλαδή πάνδημος ἄγω πανήγυρις . ἀλλά οὐ οὕτως λέμφος οὐδέ ἀνόητος τις ἐγώ ὥστε γρῦ τίς ὁ ἐμός οὗτος λαμβάνω ἤ ἐπιβαίνω ὁ ἐσχατιά ἔτι , ἀλλά οἴχω - ποτάομαι παρά ὁ ἀνέχω καταγελάω αὐτός . 10 . ἐμός δέ ἅπαξ ἀρκέω γέλως ὀφλισκάνω , δεύτερος δέ οὐκέτι , οὐδέ εἰμί μυριάκις διαράσσω ὁ ῥήτωρ ὁ διδάσκω αὐτίκα δή μάλα λέγω αὐτός · ἀλλά οὐ λάγνος οὐδέ ἄσωτος οὐδέ πορνοκόπος εἰμί οὐδέ κυβεία προσέχω ὁ νόος . ἐπί οὗτος ἀποκηρύσσω ὁ νομοθέτης κελεύω .
libanius.declamatio-27 11
ἀλλὰ κακὸς κακῶς ἀπόλοιο μετὰ τῶν καλῶν δι - δασκάλων πρῶτον μὲν καὶ τὰ ὀνόματα ταῦτα μαθών , ἔπειτα οἰόμενος ὧς ἀπεκήρυξα ἄν σε μόνον καὶ ὄναρ τι τούτων πεποιηκότα , ἀλλ’ οὐκ εἰς βόθρον κατορύξας βαθὺν λίθων σωρὸν ἐπεφόρησα .
Lemmas: ἀλλά κακός κακῶς ἀπόλλυμι μετά ὁ καλός διά - διασκάλων πρῶτος μέν καί ὁ ὄνομα οὗτος μανθάνω , ἔπειτα οἴομαι ὅς ἀποκηρύσσω ἄν σύ μόνος καί ὄναρ τίς οὗτος ποιέω , ἀλλά οὐ εἰς βόθρος κατορύσσω βαθύς λίθος σωρός φορέω .
libanius.declamatio-27 12
τί δ’ ἄν τις τούτῳ διαλέγοιτο ; διαρρήγνυμαι δέ , νὴ τοὺς θεούς , ἐπὶ πολὺ τὸν νομοθέτην αἰδούμενος . καὶ μὴν λέγω ἀναφανδὸν ὧς οὐδὲν ἡμῖν χρηστὸν ἐνομοθέτησεν , εἴπερ ἃ λέγου - σιν οὗτοι τυγχάνει νενομοθετηκὼς κἀπὶ τηλικούτοις ἀδικήμασιν ἱκανὴν ᾠήθη τιμωρίαν εἶναι τὴν ἀποκή - ρυξιν . εἰ γὰρ προὔβη τῆς οἰκίας ἀπλῶς , εἰ γὰρ ἀνέ - τεινε τὰς ὀφρῦς ἢ προὔβαλε τοῦ ἱματίου τὴν χεῖρα ἢ προσέβλεψε τῶν μὴ συνήθων τινὶ ἢ μηδὲν ἐρωτώμενος ἐφθέγγετο , οὐκ ἐπὶ τὸ βουλευτήριον χρῆν ἄγειν εὐθὺς καὶ ἀπαλλάττειν τοιούτου κακοῦ τὴν οἰκίαν , μᾶλλον δὲ ὅλην τὴν πόλιν ; 13 . Ἀλλ’ εἰ μὴ καταπορνεύσει , φησί , τοῦ πα - τρὸς τὴν οὐσίαν ἢ γαστρὶ καὶ κύβοις ἐκδοίη , γελᾷ δὲ πεπτωκότος πατρὸς ἢ καὶ μὴ πεπτωκό - τος , ποῦ γὰρ ἄνθρωπος νοῦν ἔχων οὐ γελᾷ ; υἱὸς ἴστω , φησί , καὶ τῶν σῶν κληρονόμος . ὢ τῆς ἀνοίας . καταναλώσας , φησί , τὴν οὐσίαν μὴ κλη - ρονομείτω μηκέτι . ποίας , ὦ κακοδαίμονες ; τῆς παρὰ ταῖς πόρναις ; ἢ τῆς κατακεκυβευμένης ;
Lemmas: τίς δέ ἄν τις οὗτος διαλέγω ; διαρρήγνυμι δέ , νή ὁ θεός , ἐπί πολύς ὁ νομοθέτης αἰδέομαι . καί μήν λέγω ἀναφανδόν ὅς οὐδείς ἐγώ χρηστός νομοθετέω , εἴπερ ὅς λέω - βρόχος οὗτος τυγχάνω νομοθετέω ἐπί τηλικοῦτος ἀδίκημα ἱκανός ἀηθέω τιμωρία ἔρχομαι ὁ Απόκη - ρυξιν . εἰμί γάρ προβαίνω ὁ οἰκία ἀπλόος , εἰμί γάρ ἰδμάν - τείνω ὁ ὀφρύς ἢ προβάλλω ὁ ἱμάτιον ὁ χείρ ἢ προσβλέπω ὁ μή συνήθης τις ἢ μηδείς ἐρωτάω φθέγγομαι , οὐ ἐπί ὁ βουλευτήριον χρή ἄγω εὐθύς καί ἀπαλλάσσω τοιοῦτος κακός ὁ οἰκία , μᾶλλον δέ ὅλος ὁ πόλις ; 13 . ἀλλά εἰμί μή καταπόρνευσις , φημί , ὁ πῃ - τρος ὁ οὐσία ἢ γαστήρ καί κύβος ἐκδίδωμι , γελάω δέ πίπτω πατήρ ἢ καί μή πίπτω - ὅς , ποῦ γάρ ἄνθρωπος νόος ἔχω οὐ γελάω ; γιός ἵστημι , φημί , καί ὁ σός κληρονόμος . ὦ ὁ ἄνοια . καταναλίσκω , φημί , ὁ οὐσία μή καλέω - ρονομείτω μηκέτι . ποῖος , ὦ κακοδαίμων ; ὁ παρά ὁ πόρνη ; ἢ ὁ κατακυβεύω ;
libanius.declamatio-27 14
ἀλλ’ ὑμεῖς μὲν ἔρρωσθε οὕτω τοὺς παῖδας ὑμῶν σωφρονίζοντες καὶ μέχρι τούτου τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν ἀνεχόμενοι . τοιγαροῦν βαράθρου πάντες ὑμῖν ἀποβαίνουσιν ἄξιοι . ἐμοὶ δὲ μέγιστον ἀδικημάτων | ὁ γέλως · τοῦτό με λυπεῖ . τίς ἐπὶ τούτῳ τὸν ἠδικηκότα ἀμύνεται ; εἰ λάγνος ὢν ὁ παῖς ἀνιᾷ , τότε αὐτὸν ἀποκήρυξον · εἰ πορνοκόπος , τότε . ἐμὲ δὲ γελῶν ἐπ’ ἐμοί , μᾶλλον δὲ ὅλως γελῶν .
Lemmas: ἀλλά σύ μέν ῥώννυμι οὕτως ὁ παῖς σύ σωφρονίζω καί μέχρι οὗτος ὁ ἀδίκημα αὐτός ἀνέχω . τοιγάρ βάραθρον πᾶς σύ ἀποβαίνω ἄξιος . ἐγώ δέ μέγας ἀδίκημα | ὁ γέλως · τούτος ἐγώ λυπέω . τίς ἐπί οὗτος ὁ ἀδικέω ἀμύνω ; εἰμί λάγνος εἰμί ὁ παῖς ἀνιάομαι , τότε αὐτός ἀποκηρύσσω · εἰμί πορνοκόπος , τότε . ἐγώ δέ γελάω ἐπί ἐγώ , μᾶλλον δέ ὅλος γελάω .
libanius.declamatio-27 15
οὐδὲ γὰρ εἶναι ἀνθρώπων τὸ πρᾶγμά φημι , ἀλλὰ φλυαροῦσιν ὥσπερ καὶ τἄλλα πάντα οἱ τὸ γελᾶν ἴδιον ἀνθρώπου τιθέμενοι . τὸ δακρύειν γὰρ καὶ τὸ οἰμώζειν τίθεσθαι μᾶλλον ἐχρῆν . τούτου γὰρ ἄξια πράττουσιν ἄπαντες . ὁ δὲ γέλως , εἴπερ ἐπὶ χρηστοῖς γίνεται πράγμασιν , ἀλλότριον ἀνθρώπου παντάπασιν . οὐδέποτε γὰρ οὐδὲν χρηστὸν οὔτε εἶδον οὔτε μὴν ὄψονται , ἀλλ’ ἀεὶ τὰ κακά , πρῶτον μὲν ἀλλήλους , εἶτα ἃ πράττουσιν . γελᾶν δὲ μίαν ἡμέραν ἐχρῆν , ὅτε ὁ βέλτιστος θάνατος παραγίνεται . 16 . Σὲ οὖν τί δήποτε , ὦ κακόδαιμον , ἐπῆρε γελᾶν ; κωμῳδοὺς ἐθεῶ καὶ τῶν ἐκεῖ γελωτοποιῶν ἴνα με εἶναι ἐνόμισας ; ἢ κόρδακά γε ὀρχεῖσθαι κατὰ μέσης τῆς ἀγορᾶς , ἀλλ’ οὐ πίπτειν ᾠήθης με ; καίτοι οὐδὲ κωμῳδοὺς πώποτέ σε θεασόμενον ἔπεμψα , ὡς μηδ’ ἐπ’ ἐκείνοις γελάσειας , καὶ οὐδ’ ὅ τι ποτ’ ἐστὶν ὁ γέ - λως ἔγωγε ᾤμην εἰδέναι σε .
Lemmas: οὐδέ γάρ ἔρχομαι ἄνθρωπος ὁ πρᾶγμα φημί , ἀλλά φλυαρέω ὥσπερ καί ἄλλος πᾶς ὁ ὁ γελάω ἴδιος ἄνθρωπος τίθημι . ὁ δακρύω γάρ καί ὁ οἰμώζω τίθημι μᾶλλον χρή . οὗτος γάρ ἄξιος πράσσω ἀπάντομαι . ὁ δέ γέλως , εἴπερ ἐπί χρηστός γίγνομαι πρᾶγμα , ἀλλότριος ἄνθρωπος παντάπασι . οὐδέποτε γάρ οὐδείς χρηστός οὔτε ὁράω οὔτε μήν ὁράω , ἀλλά ἀεί ὁ κακός , πρῶτος μέν ἀλλήλων , εἶτα ὅς πράσσω . γελάω δέ εἷς ἡμέρα χρή , ὅτε ὁ ἀγαθός θάνατος παραγίγνομαι . 16 . Σε οὖν τίς δήποτε , ὦ κακοδαίμων , ἐπαίρω γελάω ; κωμῳδός θεάομαι καί ὁ ἐκεῖ γελωτοποιός ἴνη ἐγώ ἔρχομαι νομίζω ; ἢ κόρδακας γε ὀρχέομαι κατά μέσος ὁ ἀγορά , ἀλλά οὐ πίπτω οἴομαι ἐγώ ; καίτοι οὐδέ κωμῳδός πώποτε σύ θεάομαι πέμπω , ὡς μηδέ ἐπί ἐκεῖνος γελάω , καί οὐδέ ὁ τίς πρός εἰμί ὁ γε - Λῶς ἐγώ οἴομαι οἶδα σύ .
libanius.declamatio-27 17
σὺ δὲ εἰς ἄκρον τοῦ πράγματος ἥκων ἐλάνθανες , ὥστε καὶ μισθώσαιντο ἄν σε οἶ κωμῳδοί , ἴνα γέλωτος αὐτοῖς πληροίης τὸ θέα - τρον . οἶμαι δὲ τοὺς κακοδαίμονας καὶ δρᾶμα ποιῆσαι τὸ νυνὶ τοῦτο συμβὰν καὶ ἄλλως εἰωθότας | τοὺς οἷος ἐγὼ τὸν βίον εἰμὶ κωμῳδεῖν . καὶ σὺ μὲν ἴσως ἑστήξεις γελῶν , ἐγὼ δὲ κείσομαι κατὰ γῆς , οἶ δὲ προσ - θήσουσιν οἵα εἰώθασι ῥήματα . τοιοῦτον αὐτοῖς δρᾶμα κεχορήγηκεν ὁ γέλως ὁ σός . ὅν ποῦ μεμάθηκας , ὦ κακό - δαῖμον ; τίνα ἐζήλωκας ; οὐκ ὀλιγάκις μέν , ἀεὶ δὲ ἀηδῶς σε προσεφθεγγόμην ; εἰ δέ ποτε ἀνασχοίμην ἀργῶν , μίαν ταύτην ἠφίειν φωνήν , ἐμὲ ζηλοῦν καὶ τὸν ἐμὸν τρό - πον .
Lemmas: σύ δέ εἰς ἄκρος ὁ πρᾶγμα ἥκω λανθάνω , ὥστε καί μισθόω ἄν σύ οἶς κωμῳδός , ἵνα γέλως αὐτός πληρόω ὁ θέα - τρος . οἴομαι δέ ὁ κακοδαίμων καί δρᾶμα ποιέω ὁ νυνί οὗτος συμβαίνω καί ἄλλως εἴωθα | ὁ οἷος ἐγώ ὁ βίος εἰμί κωμῳδέω . καί σύ μέν ἴσως ἵστημι γελάω , ἐγώ δέ κεῖμαι κατά γῆ , ὅς δέ προς - τίθημι οἷος εἴωθα ῥῆμα . τοιοῦτος αὐτός δρᾶμα χορηγέω ὁ γέλως ὁ σός . ὅς ποῦ μανθάνω , ὦ κακός - δαίμων ; τίς ζηλόω ; οὐ ὀλιγάκις μέν , ἀεί δέ ἀηδής σύ προσφθέγγομαι ; εἰμί δέ ποτέ ἀνέχω ἀργέω , εἷς οὗτος ἀφίημι φωνή , ἐγώ ζηλέω καί ὁ ἐμός τρέ - πος .
libanius.declamatio-27 18
πότε οὖν ἐμὲ γελῶντα τεθέασαι ; πότε τοὺς γελῶντας ἐπαινοῦντος ἀκήκοας ; ὅς γε καὶ ὅτε τὴν πολύ σου μιαρωτέραν ἠγόμην μητέρα , πόρρωθεν ἠπείλουν ταῖς βώλοις βαλεῖν τοὺς τὸν ὑμέναιον ᾄδοντας , εἰ μὴ τῆς ἐσχατιᾶς ἀποσταῖεν . οὐδὲ γὰρ ὑμεναιούντων , ἀλλὰ μαινομένων ἡγοῦμαι τὸν τῶν γελώντων εἶναι χορόν . καὶ οὐκ ἄνθρωποι μόνον πλημμελεῖν μοι δοκοῦσιν ἁλισκόμενοι τούτῳ τῷ πάθει , ἀλλὰ καὶ τὸ μοσχίον εἴ ποτε ἐσκίρτησε , κατέαξα λίθοις αὐτοῦ τῶν ποδῶν , καὶ ὁ κύων εἰ σαίνει με προσιόντα , τῇ σκαπάνῃ συνθραύω . γεωργῶ δὲ ἀγρὸν οὐ , μὰ Δία , χλιδῶντα καὶ δένδροις κατάσκιον , ἀλλ’ ὄχθον τραχύν , θύμον γεωργοῦντα καὶ σφάκον , καὶ ἡδίων οὗτος ἐμοὶ ὧν ὑμεῖς γεωργεῖτε καταγελάστων κηπίων , οὐ γὰρ ἀγροὺς ἂν τὰ τοιαῦτα καλέσαιμι . 19 . Εἶτα , ὦ μιαρώτατε , τὰ μὲν βοίδια καὶ οἱ κύ - νες ζῶσι τὸν ἐμὸν βίον καὶ στέργουσί μου τὸν τρόπον , σὺ δὲ ὁ φάσκων ἐξ ἐμοῦ γεγονέναι καὶ κληρονομεῖν τῶν ἐμῶν ἀξιῶν , ὁ τραφεὶς ἐν τοιούτοις χωρίοις καὶ μετὰ ζώων οἵων ἄρτι κατέλεξα μόνος τῶν ἐκεῖθεν γε - λᾷς καὶ ταῦτα ἐμοῦ κατὰ γῆς ἐρριμμένου .
Lemmas: πότε οὖν ἐγώ γελάω θεάομαι ; πότε ὁ γελάω ἐπαινέω ἀκούω ; ὅς γε καί ὅτε ὁ πολύς σύ μιαρός ἄγω μήτηρ , πρόσωθεν ἀπειλέω ὁ βῶλος βάλλω ὁ ὁ ὑμέναιος ἀείδω , εἰμί μή ὁ ἐσχατιά ἀφίστημι . οὐδέ γάρ ὑμεναιόω , ἀλλά μαίνομαι ἡγέομαι ὁ ὁ γελάω ἔρχομαι χορός . καί οὐ ἄνθρωπος μόνος πλημμελέω ἐγώ δοκέω ἁλίσκομαι οὗτος ὁ πάθος , ἀλλά καί ὁ μοσχίον εἰμί ποτέ σκιρτάω , κατάγνυμι λίθος αὐτός ὁ πούς , καί ὁ κύων εἰμί σαίνω ἐγώ προσέρχομαι , ὁ σκαπάνη συνθραύω . γεωργέω δέ ἀγρός οὐ , μά Ζεύς , χλιδάω καί δένδρον κατάσκιος , ἀλλά ὄχθος τραχύς , θύμος γεωργέω καί σφάκος , καί ἡδύς οὗτος ἐγώ ὅς σύ γεωργέω καταγέλαστος κηπίον , οὐ γάρ ἀγρός ἄν ὁ τοιοῦτος καλέω . 19 . εἶτα , ὦ μιαρός , ὁ μέν βοίδιον καί ὁ κύ - νεσκαφέ ζάω ὁ ἐμός βίος καί στέργω ἐγώ ὁ τρόπος , σύ δέ ὁ φάσκω ἐκ ἐγώ γίγνομαι καί κληρονομέω ὁ ἐμός ἄξιος , ὁ τρέφω ἐν τοιοῦτος χωρίον καί μετά ζῷον οἷος ἄρτι καταλέγω μόνος ὁ ἐκεῖθεν γε - λᾶας καί οὗτος ἐγώ κατά γῆ ῥίπτω .
libanius.declamatio-27 20
καίτοι εἰ καὶ ἐδάκρυσας ἢ εἰ τὸ πρόσωπον μετήγαγες δεῦρο | ἢ ἐκεῖσε ἢ προσῆλθες ἢ ἀπέστης ἢ ἐνεῖδες τῶν περιεστώτων τινὶ ἢ σοί τινες ἐκείνων , οὐκ ἂν ἤνεγκα ῥᾳδίως , ἀλλ’ ὁμοίως ἂν ἠγανάκτησα . οὐδὲ γὰρ κινεῖσθαι χρῆν ὅλως , ἀλλ’ ὥσπερ λίθον ἑστά - ναι ἢ μηδὲ ὅλως ἰδεῖν πεπτωκότα ἢ ἰδόντα πεσεῖν καὶ αὐτόν , τὴν γὰρ αὐτὴν δήπουθεν ὁδὸν ἐβαδίζομεν καὶ οὐκ ἐμοὶ μὲν ἦν ὀλισθηρά , σοὶ δὲ βέβαιος ἐπι - βαίνειν , οὐδὲ σὺ μὲν ἔνηφες , ἐγὼ δὲ ἐκραιπάλων , ἀλλ᾿ ἵνα ἑστιαθείης γελῶν καὶ εὐφράναις σαυτόν , βεβαίως τε ἔστης ἐπὶ τοσούτου πηλοῦ καὶ οὕτως ὀλισθηροῦ , καὶ οὐκ ἐς κόρακας , ἀλλ’ ἐμοὶ προσεῖχες τὸν νοῦν .
Lemmas: καίτοι εἰμί καί δακρύω ἢ εἰμί ὁ πρόσωπον μετάγω δεῦρο | ἢ ἐκεῖσε ἢ προσέρχομαι ἢ ἀφίστημι ἢ ἐνοράω ὁ περιίστημι τις ἢ σύ τις ἐκεῖνος , οὐ ἄν φέρω ῥᾴδιος , ἀλλά ὅμοιος ἄν ἀγανακτέω . οὐδέ γάρ κινέω χρή ὅλος , ἀλλά ὥσπερ λίθος εἶμαι - νω ἢ μηδέ ὅλος ὁράω πίπτω ἢ ὁράω πίπτω καί αὐτός , ὁ γάρ αὐτός δήπουθεν ὁδός βαδίζω καί οὐ ἐγώ μέν εἰμί ὀλισθηρός , σύ δέ βέβαιος ἐπι - βαίνω , οὐδέ σύ μέν νήφω , ἐγώ δέ κραιπαλάω , ἀλλά ἵνα ἑστιάζω γελάω καί εὐφραίνω σεαυτοῦ , βέβαιος τε ἵστημι ἐπί τοσοῦτος πηλός καί οὕτως ὀλισθηρός , καί οὐ εἰς κόραξ , ἀλλά ἐγώ προσέχω ὁ νόος .
libanius.declamatio-27 21
καὶ εἰ μέν τι χρηστὸν πώποτε ἔπραξα ἢ τὴν αἱμασιὰν οἰκοδομήσας ἢ τὰς ἀκάνθας ἐκτεμὼν ἢ λύκον διώξας , οὐκ ἐπῆλθες ὀψόμενος · ἐπεὶ δὲ ἐκείμην χαμαὶ βορβόρου τε ἀνάπλεως ἦν καὶ κακῶς εἶχον ὑπὸ τοῦ πτώματος , θεατὴς ἦσθα καὶ ἡδονὴν ἐποιοῦ τὰς ἐμὰς συμφορὰς καί που καὶ ἔλεγες · εἰ γὰρ διαρραγείη μέσος , εἰ γὰρ ἀπαλλαγείην τοῦ Κρόνου τούτου ποτέ , εἰ γὰρ ἐπὶ πλέον γελάσαιμι . τοιγαροῦν ἀπαλλάττου μέν , στένων δὲ καὶ οἰμώζων καὶ μηδενὸς ὢν κύριος , ἔνα κἀγὼ τότε γελάσω μὲν οὔ , παύσωμαι δὲ ἐφ’ οἶς μου κατεγέλασας ἀνιώμενος . 22 . Καί μοι μηδεὶς ἐνταῦθα ἐνοχλήσῃ ὡς νέος ἐστὶ λέγων καὶ ὡς συγγνῶναι δεῖ τὴν ἁμαρτίαν ταύτην αὐτῷ . τίς γὰρ εἶ σὺ ὁ τουτονὶ παραιτούμενος ; ποῦ γνοὺς αὐτόν ; ποῦ θεασάμενος ; τί δὲ ἀλγεῖς ὑπὲρ αὐτοῦ ; παρεγενόμην ἐγὼ σωφρονίσων ; ἀντεῖπον δὲ αἰτουμένῳ τι | παρὰ τούτων ; συνηγόρησε δὲ οὗ - τος ἢ σοὶ ἢ τῶν σοι προσηκόντων τινί ; τί οὖν δίδως ἃ μηδέποτε εἴληφας ; ὢ τῆς πολυπραγμοσύνης . κήδεταί τις ἀλλοτρίου παιδὸς καὶ τὸν πατέρα κωλύει σωφρονί - ζειν τὸν ἑαυτοῦ .
Lemmas: καί εἰμί μέν τίς χρηστός πώποτε πράσσω ἢ ὁ αἱμασιά οἰκοδομέω ἢ ὁ ἄκανθα ἐκτέμνω ἢ λύκος διώκω , οὐ ἐπέρχομαι ὁράω · ἐπεί δέ κεῖμαι χαμαί βόρβορος τε ἀνάπλεος εἰμί καί κακῶς ἔχω ὑπό ὁ πτῶμα , θεατής εἰμί καί ἡδονή ποιέω ὁ ἐμός συμφορά καί ποῦ καί λέγω · εἰμί γάρ διαρράσσω μέσος , εἰμί γάρ ἀπαλλάσσω ὁ Κρόνος οὗτος ποτέ , εἰμί γάρ ἐπί πλείων γελάω . τοιγάρ ἀπαλλάσσω μέν , στένω δέ καί οἰμώζω καί μηδείς εἰμί κύριος , εἷς ἐγώ τότε γελάω μέν οὐ , παύω δέ ἐπί οἶς ἐγώ καταγελάω ἀνιάω . 22 . καί ἐγώ μηδείς ἐνταῦθα ἐνοχλέω ὡς νέος εἰμί λέγω καί ὡς συγγιγνώσκω δέω ὁ ἁμαρτία οὗτος αὐτός . τίς γάρ εἰμί σύ ὁ οὗτος παραιτέομαι ; ποῦ γιγνώσκω αὐτός ; ποῦ θεάομαι ; τίς δέ ἀλγέω ὑπέρ αὐτός ; παραγίγνομαι ἐγώ σωφρονίζω ; ἀντιλέγω δέ αἰτέω τίς | παρά οὗτος ; συνηγορέω δέ ὅς - ὅς ἢ σύ ἢ ὁ σύ προσήκω τις ; τίς οὖν δίδωμι ὅς μηδέποτε λαμβάνω ; ὦ ὁ πολυπραγμοσύνη . κήδω τις ἀλλότριος παῖς καί ὁ πατέρας κωλύω σώφρων - ζέω ὁ ἑαυτοῦ .
libanius.declamatio-27 23
σύγγνωθι , φησίν , αὐτοῦ τῇ νεότητι . σὺ τοῦτό μοι παρακελεύῃ καὶ τὴν ἡλικίαν τοὐμοῦ παιδὸς ἐμοῦ μᾶλλον ἐπίστασαι ὥσπερ μισθὸν τῇ τίτθῃ τετελεκὼς ἢ ἀπογραψάμενος τὴν ἡμέραν , ἡνίκα ἐτίκτετο ; ποῦ δὲ καὶ νέος οὗτος ὀκτωκαίδεκα <ἢ> καὶ εἴκοσιν ἔτη ταυτὶ γεγονώς ; οὐ γὰρ προσπεφυ - κέναι ταῖς πέτραις καὶ ἀποτρώγειν τῆς ἀρούρας ἐχρῆν . ἀλλ’ ἀδικεῖν τηλικαῦτα ; <ἢ τὴν μὲν νεότητα> ὁρᾷς , τὸ δὲ γῆρας τοὐμὸν οὐδαμοῦ τίθης , καταγέλαστον οὗτος ἐποίησε ; 24 . Καίτοι εἰ καὶ ἐμοὶ συνηγόρεις , ἠγανάκτησα ἂν καὶ περίεργον καὶ πολυπράγμονα ἄν σε ἐκάλεσα , ὥσπερ καὶ εἶ . οὐ γὰρ εἷ τὸ μηδέν σοι προσῆκον μειράκιον παρ - αιτούμενος ; τί γὰρ καὶ φήσεις αὐτὸ προσήκειν σοι ; πατρικὸς εἶ φίλος αὐτῷ ; ἀλλ’ ἐχθροί μοι πάντες ὑμεῖς . ἀλλὰ συγγενὴς ἐμοί ; πόθεν ; οὐδενὸς ἀνθρώπων ἐγὼ συγγενής . ἐκ τῶν πετρῶν ἀνέφυν . ἐκεῖναί μοι φίλαι , ἐκεῖναί μοι συγγενεῖς . ἐκεῖναι μόνον αὐτόν , εἰ φθέγ - ξαιντο , παραιτήσονται . ἀνθρώπων δὲ οὐδὲ εἶς . ἀλλ’ ὅσῳ μᾶλλον προσίοι τις , τοσούτῳ μᾶλλον ὀργίζομαι . 25 . Ἔρημος οὖν ἔσῃ , φησίν . εἶτα σὲ τοῦτο , ἄν - θρωπε , ὀδυνᾷ ; μέλει δέ σοι τῶν ἐμῶν ; διὰ τί ; συμ - πότης εἰμί σοι , συστρατιώτης , συγκυνηγέτης ; ἢ δέ - δοικας μή σε ἀφίκωμαι πρὸς κοινωνίαν παρακαλέσων ; πάνυ γε , ἔν ὥσπερ τὰ κηλώνεια τὴν δίκελλαν ἀνα - φέρῃς . μὴ σὺ κρείττων εἶ τοῦ Μάνου γεωργός ; ἀλλ’ ὅμως κἀκεῖνον ἐξήλασα τῆς ἐσχατιᾶς , ἵνα μὴ δεύτερος γεωργῶ . σὺ δὲ οἴει με παντὸς ἀηδέστερον γεωργήσειν ἐρημωθέντα παντάπασιν , ὥσπερ φαῦλον ἢ τὸ τυχὸν <ὂν> εὐτύχημα μηδένα ὁρᾶν ;
Lemmas: συγγιγνώσκω , φημί , αὐτός ὁ νεότης . σύ τούτος ἐγώ παρακελεύομαι καί ὁ ἡλικία ἐγώ παῖς ἐγώ μᾶλλον ἐπίσταμαι ὥσπερ μισθός ὁ τίτθη τελέω ἢ ἀπογράφω ὁ ἡμέρα , ἡνίκα τίκτω ; ποῦ δέ καί νέος οὗτος ὀκτωκαίδεκα ἤ καί εἴκοσι ἔτος οὗτος γίγνομαι ; οὐ γάρ προσφύω - κενός ὁ πέτρα καί ἀποτρώγω ὁ ἄρουρα χρή . ἀλλά ἀδικέω τηλικοῦτος ; ἤ ὁ μέν νεότης ορώ , ὁ δέ γῆρας ἐμός οὐδαμοῦ τίθημι , καταγέλαστος οὗτος ποιέω ; 24 . καίτοι εἰμί καί ἐγώ συνηγορέω , ἀγανακτέω ἄν καί περίεργος καί πολυπράγμων ἄν σύ καλέω , ὥσπερ καί εἰμί . οὐ γάρ ἔρχομαι ὁ μηδείς σύ προσήκω μειράκιον παρά - αἰτέω ; τίς γάρ καί φημί αὐτός προσήκω σύ ; πατρικός εἰμί φίλος αὐτός ; ἀλλά ἐχθρός ἐγώ πᾶς σύ . ἀλλά συγγενής ἐγώ ; πόθεν ; οὐδείς ἄνθρωπος ἐγώ συγγενής . ἐκ ὁ πέτρα ἀναφύω . ἐκεῖνος ἐγώ φίλος , ἐκεῖνος ἐγώ συγγενής . ἐκεῖνος μόνος αὐτός , εἰμί φθέγ - ξαίνω , παραιτέομαι . ἄνθρωπος δέ οὐδέ εἰμί . ἀλλά ὅσος μᾶλλον προσέρχομαι τις , τοσοῦτος μᾶλλον ὀργίζω . 25 . ἐρῆμος οὖν εἰμί , φημί . εἶτα σύ οὗτος , ἄν - θρωπε , ὀδυνάω ; μέλω δέ σύ ὁ ἐμός ; διά τίς ; σναυ - πότης εἰμί σύ , συστρατιώτης , συγκυνηγέτης ; ἢ δέ - Δόικας μή σύ ἀφικνέομαι πρός κοινωνία παρακαλέω ; πάνυ γε , ἐν ὥσπερ ὁ κηλώνειον ὁ δίκελλα ἀνα - φέρω . μή σύ ἀγαθός εἰμί ὁ Μάνης γεωργός ; ἀλλά ὅμως ἐκεῖνος ἐξελαύνω ὁ ἐσχατιά , ἵνα μή δεύτερος γεωργέω . σύ δέ οἴομαι ἐγώ πᾶς ἀηδής γεωργέω ἐρημόω παντάπασι , ὥσπερ φαῦλος ἢ ὁ τυγχάνω ὕω εὐτύχημα μηδείς ὁράω ;
libanius.declamatio-27 26
εἰ δὲ καὶ κακόν , ὡς σὺ φῄς , ἡ ἐρημία , τίς ἔρημος ἀνθρώπων χεῖρας ἔχων καὶ πόδας ; οὐκ ἀρκεῖ τοῦτο τὸ πλῆθος αὐτῷ σκάπτειν , ἀροῦν , ὑδροφορεῖν , τἄλλα ποιεῖν ἃ κατ’ ἀγρὸν ἀεὶ πράττεται ; τί δὲ καὶ ὀνήσειεν οὗτος ἄν με συνὼν διεφθαρμένος οὕτω καὶ γενόμενος τοῖς ὑμετέροις παισὶ παραπλήσιος ;
Lemmas: εἰμί δέ καί κακός , ὡς σύ φημί , ὁ ἐρημία , τίς ἐρῆμος ἄνθρωπος χείρ ἔχω καί πόδι ; οὐ ἀρκέω οὗτος ὁ πλῆθος αὐτός σκάπτω , ἀείρω , ὑδροφορέω , ἄλλος ποιέω ὅς κατά ἀγρός ἀεί πράσσω ; τίς δέ καί ὀνίνημι οὗτος ἄν ἐγώ σύνειμι διαφθείρω οὕτως καί γίγνομαι ὁ ὑμέτερος παῖς παραπλήσιος ;
libanius.declamatio-27 27
ἐγὼ δὲ μάλιστα μὲν οὐδένα ὁρᾶν βούλομαι , εἰ δ’ ἄρα ἀνάγκη , ἐμοί τινα παραπλήσιον , αὐχμῶντα καὶ μοχθηρὸν καὶ μήτε κατα - γελῶντα μήτ’ αὖ φιλεῖν με ἐθέλοντα . ἴσον γὰρ τοῦτο ἐκείνῳ τἀδίκημα τίθημι . ἕως δ’ ἂν μηδεὶς τοιοῦτος φανῇ , ἔσται μοι καὶ παῖς καὶ φίλος καὶ συγγενὴς καὶ πάντα ἀπλῶς ἡ ἐρημία . ἐκείνη μοι συμβιώσεται , ἐκείνη με γηροβοσκήσει , ἐκείνη με καὶ τεθνεῶτα καλύψει . Sequuntur duae παρασίτου declamationes .
Lemmas: ἐγώ δέ μάλιστα μέν οὐδείς ὁράω βούλομαι , εἰμί δέ ἄρα ἀνάγκη , ἐγώ τις παραπλήσιος , αὐχμέω καί μοχθηρός καί μήτε κατά - γελάω μήτε αὖ φιλέω ἐγώ ἐθέλω . ἴσος γάρ οὗτος ἐκεῖνος ἀδίκημα τίθημι . ἠώς δέ ἄν μηδείς τοιοῦτος φαίνω , εἰμί ἐγώ καί παῖς καί φίλος καί συγγενής καί πᾶς ἀπλόος ὁ ἐρημία . ἐκεῖνος ἐγώ συμβιόω , ἐκεῖνος ἐγώ γηροβοσκέω , ἐκεῖνος ἐγώ καί θνῄσκω καλύπτω . Sequuntur duae παράσιτος declamationes .