libanius.declamatio-23 85
ὧς πάντα καλὸς καὶ ἡδὺς ὁ Φίλιππος , ὡς δεινὸς συμπιεῖν , ὧς μνημονικός , ὧς φιλόδωρος . τί μέγα Ἀριστοδήμῳ τὰς Ἀπολλοφάνους δοῦναι θυγα - τέρας ; Δημοσθένην ἀφῆκεν . ἔλυσέ μοι καὶ τῶν ἀπὸ Χαιρωνείας τινάς . ὤφελον ἔτι παρ’ ἐκείνῳ μένειν , ὤφελον οἰκεῖν ἐν Μακεδονίᾳ . νῦν δὲ ἐγὼ μὲν ἐκεῖθεν ἀπηλλάγην , ἔνα μηδὲν εἴπω μηδὲ ἐκεῖ , ἐνταῦθα δὲ ἔχω πράγματα ; ὢ τῆς σκαιότητος , ὢ τῆς βίας . οὐκ ἔξεστιν Ἀθήνησι σιωπᾶν , οὐκ ἔξεστι παρ’ ὑμῖν ἀπραγ - μόνως ἀποθανεῖν . ἐν τοῖς ξένοις εἰμί , μέτοικός εἰμι , πάλαι μὲν Ἀθηναῖος , νῦν δὲ Μακεδὼν ὤν . Οὐ φοβῇ , συκοφάντα , Φιλίππου φίλον , μᾶλλον δὲ δοῦλον ; ἐπιστελῶ μου ταῦτα τῷ δεσπότῃ ; οὔκ εἰμι κατάσκοπος οὐδὲ περίεργος ξένος , ἀλλὰ δύσερώς τις ἄνθρωπος καὶ τἀς ἀδίκους Ἀθήνας φιλῶν . εἰ δὲ λυπῶ τι φιλῶν , εἰς Μακεδονίαν ἀπελεύσομαι . τί μοι βασκαί - νεις ; τί πολυπραγμονεῖς ; τί δέ με κελεύεις λέγειν ὡς πρόσφατον ἐκ Μακεδονίας ; τί πλεῖον ἑωρακότα ; ἓν εἶδον , ἕν οἶδα , ἕν λέγω · φιλαθήναιος | Φί - λιππος . τί με ἀχάριστον , τί με θρασύν , τί με ἀναιδῆ , τί με δυσσεβῆ ποιεῖς ; ταῦτα λύτρα κατάθωμαι Φι - λίππῳ ; ἐπὶ σιωπῇ παρεγενόμην . τοῦτο καὶ μὴ κελεύοντι Φιλίππῳ αὐτὸς ἐπηγγειλάμην . κῆρυξ ἐπιδημῶ τῆς Φι - λίππου φιλανθρωπίας καὶ τρόπαιον περιέρχομαι οἷον ἐγείρειν μόνον Μακεδόσιν ἐπιχώριον . 86 . Ἐγὼ μὲν οὖν οὐδὲν ἐρῶ , τοῖς δὲ λέγουσιν ὀφθήσομαι . πρὸς ἐμέ τις δημηγορείτω βλέπων . τί οἴεσθε ; ῥᾳδίως καρτερῶ ; χαίρω σιωπῶν ; κλαίω μέν , ὅταν οἱ πρυτάνεις προθῶσιν ἐκκλησίαν , ἀλγῶ δὲ μετὰ τῶν ἀτίμων περιιών . στένων ἄνω τοῦ θεάτρου κάθη - μαι , ὅταν δὲ ἀκούσω τοῦ κήρυκος κηρύττοντος · τίς ἀγορεύειν βούλεται ; καταβὰς ἀποτρέχω , μή με παρα - πείσῃ τὸ κήρυγμα . καί , μὰ Δία , δι’ οὐδὲν εἰς τὰς ἐκ - κλησίας ἀναβαίνω ἢ ἔνα με Ὑπερίδης βλέπων σωφρονῇ , ἔνα Λυκοῦργος φοβηθῇ τῷ τοὺς φίλους σιωπᾶν , λέγω δὲ οὐδέν .
Lemmas: ὅς πᾶς καλός καί ἡδύς ὁ Φίλιππος , ὡς δεινός συμπίνω , ὅς μνημονικός , ὅς φιλόδωρος . τίς μέγας Ἀριστόδημος ὁ Ἀπολλοφάνης δίδωμι θυγα - τέρας ; Δημοσθένης ἀφίημι . λύω ἐγώ καί ὁ ἀπό Χαιρώνεια τις . ὀφείλω ἔτι παρά ἐκεῖνος μένω , ὀφείλω οἰκέω ἐν Μακεδονία . νῦν δέ ἐγώ μέν ἐκεῖθεν ἀπαλλάσσω , νάω μηδείς εἶπον μηδέ ἐκεῖ , ἐνταῦθα δέ ἔχω πρᾶγμα ; ὦ ὁ σκαιότης , ὦ ὁ Βίας . οὐ ἔξεστι Ἀθήνησι σιωπάω , οὐ ἔξεστι παρά σύ ἀπραγ - μόνος ἀποθνῄσκω . ἐν ὁ ξένος εἰμί , μέτοικος εἰμί , πάλαι μέν Ἀθηναῖος , νῦν δέ Μακεδών εἰμί . οὖον φοβέω , συκοφάντης , Φίλιππος φίλος , μᾶλλον δέ δοῦλος ; ἐπιστέλλω ἐγώ οὗτος ὁ δεσπότης ; οὐ εἰμί κατάσκοπος οὐδέ περίεργος ξένος , ἀλλά δύσερως τις ἄνθρωπος καί εἰς ἄδικος Ἀθῆναι φίλος . εἰμί δέ λυπέω τίς φίλος , εἰς Μακεδονία ἀπέρχομαι . τίς ἐγώ βασκᾶς - νέος ; τίς πολυπραγμονέω ; τίς δέ ἐγώ κελεύω λέγω ὡς πρόσφατος ἐκ Μακεδονία ; τίς πλείων ὁράω ; εἷς εἶδον , εἷς οἶδα , εἷς λέγω · φιλαθήναιος | φεῖ - λιππος . τίς ἐγώ ἀχάριστος , τίς ἐγώ θρασύς , τίς ἐγώ ἀναιδής , τίς ἐγώ δυσσεβής ποιέω ; οὗτος λύτρον κατατίθημι φεῖ - λίππῳ ; ἐπί σιωπή παραγίγνομαι . οὗτος καί μή κελεύω Φίλιππος αὐτός ἐπαγγέλλω . κῆρυξ ἐπιδημῶ ὁ φεῖ - λείπω φιλανθρωπία καί τρόπαιον περιέρχομαι οἷος ἐγείρω μόνος Μακεδών ἐπιχώριος . 86 . ἐγώ μέν οὖν οὐδείς εἴρω , ὁ δέ λέγω ὁράω . πρός ἐγώ τις δημηγορέω βλέπω . τίς οἴομαι ; ῥᾳδίως καρτερῶ ; χαίρω σιωπή ; καλέω μέν , ὅταν ὁ πρύτανις προτίθημι ἐκκλησία , ἀλγέω δέ μετά ὁ ἄτιμος περίειμι . στένω ἄνω ὁ θέατρον κάθαμι - μής , ὅταν δέ ἀκούω ὁ κῆρυξ κηρύσσω · τίς ἀγορεύω βούλομαι ; καταβαίνω ἀποτρέχω , μή ἐγώ παρά - πείθω ὁ κήρυγμα . καί , μά Ζεύς , διά οὐδείς εἰς ὁ ἐκ - Κλησίας ἀναβαίνω ἢ νάω ἐγώ Ὑπερίδης βλέπω σωφρονέω , νάω Λυκοῦργος φοβέω ὁ ὁ φίλος σιωπάω , λέγω δέ οὐδείς .