libanius.declamatio-23 42
Λαο - μέδοντα μὲν ἔλαβεν , ἀλλ’ ἀφῆκε . γεγόνασιν ἐν Ἤλιδι σφαγαί , ἀλλ’ οὐκ Ἀθήνησιν . ἀνῄρηκε Φωκέας . Ὀνο - μάρχῳ δεῖ μέλειν , Φαΰλλῳ μέλειν . ἀπὸ τριῶν ἢ τετ - τάρων ἡμερῶν ἀφέστηκε τῆς Ἀττικῆς . Ἐλάτειαν κατεί - ληφεν , ἀλλ’ οὐ Πάνακτον οὐδὲ Δεκέλειαν οὐδὲ Οἰνόην . τὴν ἱερὰν ἐκ Μαραθῶνος τριήρη λαβὼν ᾤχετο . μηδε - μίαν οὖν τριήρη Φίλιππος λάβῃ . | Μεγάροις ἐπι - " χειρεῖ . ἄξιοι Μεγαρεῖς ἀπολωλέναι . Βυζάντιον πολιορ - κεῖ . ἄξιοι πάντα παθεῖν Βυζάντιοι . 43 . Ἀλλ’ οὐκ εἴων οὐδ’ ἐπέτρεπον τὴν ἡσυχίαν ἄγειν οὔθ’ ὑμῖν οὔτε τοῖς ἄλλοις Ἕλλησι . τοιγαροῦν ὅσων μὲν δυσχερῶν ἀπελαύσατε ἐκ τῆς ἐμῆς πολιτείας , τί χρὴ καὶ λέγειν , εἰσφέροντες , ἐξιόντες , ἐμβαίνοντες ; ἐγὼ δὲ αὐτὸς ἔμελλον τῆς πάνυ ταύτης πολυπραγμο - σύνης δώσειν δίκην . οὐ γὰρ ἐξοστρακισθεὶς ἐξέπεσον ὧς Ἀριστείδης , οὐδὲ ἐδέθην ὡς Μιλτιάδης , οὐδὲ ἐζη - μιώθην ὡς Περικλῆς , οὐδὲ ἐδιώχθην ὧς Ἀλκιβιάδης , οὐδὲ ἑάλων ὡς Θεμιστοκλῆς , οὐδὲ ἔφυγον ὡς Καλλί - στρατος . ἀτυχήματα μὲν ἄλλοτε ἄλλα συμβέβηκε τοῖς πρὸ ἐμοῦ πεπολιτευμένοις . ὧν οὐδὲν ἀγνοῶ , ἀλλ’ ὥσπερ οἱ πολλὰ ἑωρακότες ναυάγια τῶν παραπλεόντων εἰς τὰς ἠιόνας ἐκβεβρασμένα καὶ τοὺς λιμένας ἐξ ὧν ἀνάγεσθαι δεήσει τολμῶσι πλεῖν ὅμως , οὕτω κἀγὼ τὰ τῶν πολιτευομένων εἰδὼς πταίσματα ἄρας ἀφῆκα ἐμαυτὸν εἰς τὴν τῆς πολιτείας θάλατταν . ἀλλ’ ἐξεδόθην δυστυχὴς βοῶν τὸν Σόλωνα καὶ μαρτυρόμενος τοὺς νόμους καὶ καλῶν τοὺς θεοὺς εἰς τὴν ἀκρόπολιν βλέ - πων . παρεδόθην τοῖς ἥκουσιν ἐκ Μακεδονίας κατ - ἀχθεὶς ἀπὸ τοῦ βήματος . | ἐφ’ οἶς ὁ μὲν δῆμος οὐκ ἐνεκαλύψατο , ἐγὼ δὲ καταδὺς ᾠχόμην . 44 . Ὑμᾶς μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πάντων ἕνεκεν ἐπαινῶ , καὶ τοῦ τὴν ἀξίαν θέσθαι ψῆφον περὶ τῶν ἐμοὶ πεπολιτευμένων καὶ τοῦ τὸν καιρὸν συνιέν - τὰς εἶξαι καὶ παραχωρῆσαι τῷ διὰ πάντων ὑμῶν κρείττονι , ἒτι δὲ <τοῦ> τῷ χάριτος καὶ τιμῆς σης ἀξίῳ δι’ ἀρετὴν καὶ φιλανθρωπίαν ὄντι μηδὲν ἀντειπεῖν , ἐγὼ δὲ ἀμαθέστατος ἄν τις εἴην ἐμαυτὸν καὶ νῦν ἀγνοῶν . τοῖς ἀτίμοις οὐκ ἔξεστι λέγειν . τίς οὖν ἀτιμότερος τοῦ κατεψηφισμένου , τοῦ τοῖς αἰτήσα - σιν ἐκδεδομένου ; τοῖς δούλοις οὐκ ἔστι μετουσία πολιτείας . ἀλλὰ τοῦ Φιλίππου δοῦλός εἰμι . καὶ δοῦ - λος μὲν ὢν οὐκ αἰσχύνομαι μεγάλου δεσπότου πόλεις μεγάλας ὁμοδούλους ἔχων καὶ μετ’ ἐθνῶν ὅλων ὑπο - κύπτων δεσπότῃ , μετὰ Χαλκιδέων , μετὰ Ὀλυνθίων , μετὰ Θηβαίων , μετὰ Θετταλῶν καὶ ἔτι κρειττόνων , ὁμόδουλός εἰμι τῆς Ἑλλάδος , ἀλλ’ ὅμως τῶν ὑμετέρων νόμων ὥσπερ ἐνυπνίων μνημονεύω .
Lemmas: Λάο - μέδων μέν λαμβάνω , ἀλλά ἀφίημι . γίγνομαι ἐν Ἦλις σφαγή , ἀλλά οὐ Ἀθήνησιν . ἀναιρέω Φωκεύς . ὀνο - μάρχος δεῖ μέλω , Φάϋλλος μέλω . ἀπό τρεῖς ἢ τετ - τάρες ἡμέρα ἀφίστημι ὁ Ἀττικός . Ἐλάτεια κατέρχομαι - λαμβάνω , ἀλλά οὖον Πάνακτον οὐδέ Δεκέλεια οὐδέ Οἰνόη . ὁ ἱερά ἐκ Μαραθών τριήρης λαμβάνω οἴχομαι . μηδέ - εἷς οὖν τριήρης Φίλιππος λαμβάνω . | Μέγαρα ἐπι - " χειρεω . ἄξιος Μεγαρεύς ἀπόλλυμι . Βυζάντιον πολιορ - κεῖ . ἄξιος πᾶς πάσχω Βύζαντες . 43 . ἀλλά οὐ ἐάω οὐδέ ἐπιτρέπω ὁ ἡσυχία ἄγω οὔτε σύ οὔτε ὁ ἄλλος Ἕλλην . τοιγάρ ὅσος μέν δυσχερής ἀπολαύω ἐκ ὁ ἐμός πολιτεία , τίς χρή καί λέγω , εἰσφέρω , ἔξειμι , ἐμβαίνω ; ἐγώ δέ αὐτός μέλλω ὁ πάνυ οὗτος πολυπραγμο - σύνειμι δίδωμι δίκη . οὖον γάρ ἐξοστρακίζω ἐκπίπτω ὅς Ἀριστείδης , οὐδέ δήω ὡς Μιλτιάδης , οὐδέ ζῶ - μιώθην ὡς Περικλῆς , οὐδέ διώκω ὅς Ἀλκιβιάδης , οὐδέ ἁλίσκομαι ὡς Θεμιστοκλῆς , οὐδέ φεύγω ὡς καλλι - στρατός . ἀτύχημα μέν ἄλλοτε ἄλλος συμβαίνω ὁ πρό ἐγώ πολιτεύω . ὅς οὐδείς ἀγνοέω , ἀλλά ὥσπερ ὁ πολύς ὁράω ναυάγιον ὁ παραπλέω εἰς ὁ ἠϊών ἐκβράζω καί ὁ λιμήν ἐκ ὅς ἀνάγω δήω τολμάω πλέω ὅμως , οὗτος ἐγώ ὁ ὁ πολιτεύω εἰδοί πταῖσμα ἀείρω ἀφίημι ἐμαυτοῦ εἰς ὁ ὁ πολιτεία θάλασσα . ἀλλά ἐκδίδωμι δυστυχής βοῦς ὁ Σόλων καί μαρτύρομαι ὁ νόμος καί καλός ὁ θεός εἰς ὁ ἀκρόπολις βλέ - πάω . παραδίδωμι ὁ ἥκω ἐκ Μακεδονία κατά - ἄγω ἀπό ὁ βῆμα . | ἐπί οἶς ὁ μέν δῆμος οὐ ἐγκαλύπτω , ἐγώ δέ καταδύω οἴχομαι . 44 . ὑμός μέν οὖν , εἰμί ἀνήρ Ἀθηναῖος , πᾶς ἕνεκα ἐπαινέω , καί ὁ ὁ ἄξιος τίθημι ψῆφος περί ὁ ἐγώ πολιτεύω καί ὁ ὁ καιρός συνίημι - ὁ ἔοικα καί παραχωρέω ὁ διά πᾶς σύ ἀγαθός , ἔτι δέ ὅς ὁ χάρις καί τιμή σός ἄξιος διά ἀρετή καί φιλανθρωπία εἰμί μηδείς ἀντιλέγω , ἐγώ δέ ἀμαθής ἄν τις εἰμί ἐμαυτοῦ καί νῦν ἀγνοέω . ὁ ἄτιμος οὐ ἔξεστι λέγω . τίς οὖν ἄτιμος ὁ καταψηφίζω , ὁ ὁ αιτώ - βρόχος ἐκδίδωμι ; ὁ δοῦλος οὐ εἰμί μετουσία πολιτεία . ἀλλά ὁ Φίλιππος δοῦλος εἰμί . καί δήω - Λός μέν εἰμί οὐ αἰσχύνω μέγας δεσπότης πόλις μέγας ὁμόδουλος ἔχω καί μετά ἔθνος ὅλος ὑπο - κύπτω δεσπότης , μετά Χαλκιδεύς , μετά Ὀλύνθιος , μετά Θηβαῖος , μετά Θεσσαλός καί ἔτι ἀγαθός , ὁμόδουλος εἰμί ὁ Ἑλλάς , ἀλλά ὅμως ὁ ὑμέτερος νόμος ὥσπερ ἐνύπνιος μνημονεύω .