ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
libanius.declamatio-23 52
μὴ τοίνυν ὥσπερ ἐξ ἀποδημίας ἢ στρατηγίας ἤ τινος ἄλλης φυγῆς ἐπανελθόντα με κελεύετε δημηγορεῖν , ἀλλ’ ἐᾶτε μνημονεύειν ὅθεν πάρειμι . οὔτε γὰρ ὑμεῖς ἐπὶ τοῖς συμβᾶσι τούτοις προειδότες ταῦτα ἐπέμψατε , ἀλλ’ ὠρ - γισμένῳ καὶ χαλεπῷ Φιλίππῳ , χαίροντος Αἰσχίνου , Δημάδου γελῶντος , βοώντων ἐν ὑμῖν τῶν ἄλλων ῥητό - ρων · τοῦτο ἐκεῖνο . ἄνθρωπος οἴχεται . τέλος ἔχει τὰ Δημοσθένους . | οὔτε ἐκεῖνός με πάλιν δεῦρο ἐπὶ πολιτείᾳ καὶ λόγοις ἀπέστειλεν , εὖ <γὰρ> ἴστε καὶ μὴ καλούντων ἂν ὑμῶν ἐπολιτευόμην , εἰ Φίλιππος τοῦτο ἐκέλευσέ μοι .
Lemmas: μή τοίνυν ὥσπερ ἐκ ἀποδημία ἢ στρατηγία ἤ τις ἄλλος φυγή ἐπανέρχομαι ἐγώ κελεύω δημηγορέω , ἀλλά ἐάω μνημονεύω ὅθεν πάρειμι . οὔτε γάρ σύ ἐπί ὁ συμβαίνω οὗτος πρόοιδα οὗτος πέμπω , ἀλλά ὦρ - γισμένῳ καί χαλεπός Φίλιππος , χαίρω Αἰσχίνης , Δημάδης γελάω , βοῦς ἐν σύ ὁ ἄλλος ρητός - ῥόος · οὗτος ἐκεῖνος . ἄνθρωπος οἴχομαι . τέλος ἔχω ὁ Δημοσθένης . | οὔτε ἐκεῖνος ἐγώ πάλιν δεῦρο ἐπί πολιτεία καί λόγος ἀποστέλλω , εὕω ἄγαρ οἶδα καί μή καλέω εἄν σύ πολιτεύω , εἰμί Φίλιππος οὗτος κελεύω ἐγώ .
libanius.declamatio-23 53
ὧν μὲν οὖν μοι Φίλιππος διείλεκται , τὰ μέν ἐστι ῥητά , καὶ ἀκούσεσθε ταῦτα , ἐπειδὰν ἐν τούτῳ τοῦ λόγου γένωμαι , ἃ δ’ οὐχ οἷόν τέ ἐστιν ἐξειπεῖν , τὰ δὲ σιωπήσομαι , κἂν ὁτιοῦν γέ - νηται , κἂν ἀγγέλλῃ τι καινότερον Δερκύλος κἂν Ἀμ - φιπολιτῶν Ἱέραξ καὶ Στρατοκλῆς ἐπέλθωσι καὶ Κλεί - ταρχος ἐξ Ἐρετρίας , κἂν μηνύωσι Θετταλοί , κἂν κα - λῶσι Βυζάντιοι , κἂν Θηβαῖοι δέωνται , κἂν Πυθὼν ἐλθὼν ῥέη . μόνην ἐκείνην τὴν πολιτείαν πολιτεύσομαι , θεραπεύσω τοὺς ἐπιδημοῦντας Μακεδόνων , ἑστιάσω τοὺς ἐκεῖθεν ξένους , ζεύγη μισθώσομαι καὶ θέαν κατα - νεμῶ , φοινικίδας καταβαλῶ , Ὑπερίδου δεήσομαι δια - γράψαι μοι τὰ ψηφίσματα .
Lemmas: ὅς μέν οὖν ἐγώ Φίλιππος διαλέγω , ὁ μέν εἰμί ῥητός , καί ἀκούω οὗτος , ἐπειδάν ἐν οὗτος ὁ λόγος γίγνομαι , ὁ δέ οὐ οἷος τε εἰμί ἐξεῖπον , ὁ δέ σιωπάω , κἀν ὁστισοῦν γε - νέομαι , κἀν ἀγγέλλω τίς καινός Δερκύλος κἀν ἀνά - φιπολιτης Ἱέραξ καί Στρατοκλῆς ἐπέρχομαι καί καλέω - ταρχός ἐκ Ἐρέτρια , κἀν μηνύω Θεσσαλός , κἀν ἄν - λῶσις Βύζαντες , κἀν Θηβαῖος δήω , κἀν Πυθών ἔρχομαι Ῥέα . μόνος ἐκεῖνος ὁ πολιτεία πολιτεύω , θεραπεύω ὁ ἐπιδημέω Μακεδών , ἑστιάω ὁ ἐκεῖθεν ξένος , ζεῦγος μισθόω καί θέα κατά - νέμω , Φοινικίδας καταβάλλω , Ὑπερίδης δήω διά - γράφω ἐγώ ὁ ψήφισμα .
libanius.declamatio-23 54
τοιαύτην ὁ Καιρός μοι περιτίθησι πολιτείαν , τοιοῦτον ἡ Τύχη μοι τὸ ἦθος δί - δῶσι , τοιοῦτον ὑμεῖς τὸν Δημοσθένην ἐποιήσατε . ὁποῖ’ ἄττα γὰρ ἂν ᾖ τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματα , τοιοῦτον | ἀνάγκη καὶ τὸ φρόνημα ἔχειν . ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς δίαυλον θέοντας ὀπίσω δεῖ βλέπειν , οὕτω κἀμὲ εἰς Μακεδονίαν , ἐπειδὴ καὶ ὅτε ἐνθένδε ἠγόμην ἐκεῖσε , πρὸς Ἀθηναίους ἀπέβλεπον . 55 . Ὑμεῖς δὲ μὴ ἄκοντας ἀξιοῦτε πολιτεύεσθαι τοὺς Μακεδόνων ῥήτορας . καὶ γὰρ οὐδ’ ἂν ὑμῖν συν - ενέγκαι τὸν ἄκοντα καλοῦσιν ἐπὶ τὰ πράγματα καὶ παρὰ γνώμην βιαζομένοις λέγειν , ἅπας γὰρ κάκιστος ἐν οἷς ἀναγκάζεται , μηδὲ ἐμὲ κινεῖτε καλῶς κείμενον μηδὲ κρούετε σιγῶντα μηδὲ χαμόθεν ἀνίστατε . τί στόμα ἀνοίγετε κεκλεισμένον ; τί δὲ λύετε γλῶτταν δεδεμένην ; οὐχ ὅλον με Φίλιππος ἀφῆκεν οὐδὲ πάντα . κεκολουμέ - νος ἔοικα μεγαληγορεῖν ὑπὲρ τὰς παρούσας τύχας καὶ παραβάλλειν ἐμαυτὸν τοῖς κρείττοσι . δεδεμένος παρὰ Φιλίππου πάρειμι .
Lemmas: τοιοῦτος ὁ Καιρός ἐγώ περιτίθημι πολιτεία , τοιοῦτος ὁ Τύχη ἐγώ ὁ ἦθος Ζεύς - δήω , τοιοῦτος σύ ὁ Δημοσθένης ποιέω . ὁποῖος τις γάρ εἄν εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα , τοιοῦτος | ἀνάγκη καί ὁ φρόνημα ἔχω . ὥσπερ οὖν καί ὁ δίαυλος θέω ὀπίσω δεῖ βλέπω , οὗτος ἐγώ εἰς Μακεδονία , ἐπεί καί ὅτε ἐνθένδε ἄγω ἐκεῖσε , πρός Ἀθηναῖος ἀποβλέπω . 55 . σύ δέ μή ἄκων ἀξιόω πολιτεύω ὁ Μακεδών ῥήτωρ . καί γάρ οὐδέ εἄν σύ σῦς - φέρω ὁ ἄκων καλέω ἐπί ὁ πρᾶγμα καί παρά γνώμη βιάζομαι λέγω , ἅπας γάρ κακός ἐν ὅς ἀναγκάζω , μηδέ ἐγώ κινέω καλῶς κεῖμαι μηδέ κρούω σιγάω μηδέ χαμόθεν ἀνίστημι . τίς στόμα ἀνοίγω καλέω ; τίς δέ λύω γλῶσσα δέω1 ; οὐ ὅλος ἐγώ Φίλιππος ἀφίημι οὐδέ πᾶς . κεκολουμέ - Μύκονος ἔοικα μεγαληγορέω ὑπέρ ὁ πάρειμι Τύχη καί παραβάλλω ἐμαυτοῦ ὁ ἀγαθός . δήω παρά Φίλιππος πάρειμι .
libanius.declamatio-23 56
ὁρᾷς οὖν , ἄνθρωπε , τὰ μαντεῖα ὡς νῦν μὲν κιχρᾷ καὶ φθέγγεται , νῦν δὲ ἀνέχει καὶ σιωπᾷ , καὶ ταύτην φέρουσιν οἱ χρησμοῦ δεόμενοι τὴν δαιμονίαν σιωπήν . μηδ’ ἐμὲ σεῖε μηδ’ ἐμὲ κίνει μάτην . οὐκ ἀναβαίνω ἐπὶ τὸν τρίποδα τοῦ βήματος οὐδὲ μαν - τεύομαι . ἀπέσβη μοι τὸ πνεῦμα τὸ δαιμόνιον . κενός εἰμι τοῦ θεοῦ . ἀπ’ ἐκείνης με τῆς ἡμέρας κατ’ ἔλιπεν . | ἐὰν δέ με βιάσησθε , πεπλασμένα φθέγξομαι ὅμοια τῇ ψευδομένῃ Πυθίᾳ . 57 . Ὧν οὖν ὑμῖν μὲν οὐδὲν πλέον , ἐμοὶ δὲ ἔλατ - τον παρείκοντι γενήσεται , τούτων τίς ὁ περίεργος καὶ μάταιος οὗτος ἔρως ἔγκειταί τισιν ; οἶς μηδὲ ταῦτα ἀρκεῖ τὰ πολλὰ ἴσως καὶ αὐτὰ τολμηρά , ἀλλὰ καὶ προσερωτῶσι · τί σιγᾷς , Δημόσθενες ; ὥσπερ ἐκ Περσῶν καταβεβηκότες καὶ μηδὲν εἰδότες ὧν ἴσασι πάντες ἄνθρωποι . δεῖ γάρ , ὧς ἔοικεν , ἐπεὶ μὴ λέγω , τῆς γοῦν σιωπῆς <420> γενέσθαι λόγους . οὕτω τινὲς ἐθέλουσιν ἐμοῦ λαβέσθαι λόγους . 58 . Ἐγὼ δὲ αὐτοῦ τοῦ πάθους ἅμα καὶ λογισμοῦ πολλὰς ἀνάγκας εἰπεῖν καὶ γνώμας ἔχων τὴν πρώτην ἐρῶ καὶ πιστεύσατε . πρότερον μὲν καὶ ἄκων πως καὶ ὁμοίως τοῖς ἐρῶσιν αὐτόματος τὰ πολλὰ ἐφερόμην ἐπὶ τὰς τοῦ δήμου θύρας , νῦν δὲ οὐδέν με τοιοῦτον ἐγείρει πάθος οὐδὲ ἕλκει πρὸς ὑμᾶς . ὅς δὲ ἄνευ μα - νίας εἴτε ἐρωτικῆς εἴτε πολιτικῆς ἐπ’ ἐκκλησίαν ἢ βουλευτήριον ἔρχεται , ἄτονος καὶ ἀτελὴς αὐτός τε καὶ τὰ πολιτεύματα αὐτοῦ .
Lemmas: ὁράω οὖν , ἄνθρωπος , ὁ μαντεῖος ὡς νῦν μέν κιχράω καί φθέγγομαι , νῦν δέ ἀνέχω καί σιωπάω , καί οὗτος φέρω ὁ χρησμός δήω ὁ δαιμόνιος σιωπή . μηδέ ἐγώ σείω μηδέ ἐγώ κινέω μάτην . οὐ ἀναβαίνω ἐπί ὁ τρίπους ὁ βῆμα οὐδέ μείς - τίω . ἀποσβέννυμι ἐγώ ὁ πνεῦμα ὁ δαιμόνιον . κενός εἰμί ὁ θεός . ἀπό ἐκεῖνος ἐγώ ὁ ἡμέρα κατά λείπω . | ἐάν δέ ἐγώ βιάζομαι , πλάσσω φθέγγομαι ὅμοιος ὁ ψεύδω Πυθία . 57 . ὅς οὖν σύ μέν οὐδείς πλέω , ἐγώ δέ ἔλατος - ὁ παρείκω γίγνομαι , οὗτος τίς ὁ περίεργος καί μάταιος οὗτος Ἔρως ἔγκειμαι τις ; οἶς μηδέ οὗτος ἀρκέω ὁ πολύς ἴσως καί αὐτός τολμηρός , ἀλλά καί προσερωτάω · τίς σιγάω , Δημοσθένης ; ὥσπερ ἐκ Πέρσης καταβαίνω καί μηδείς οἶδα ὅς οἶδα πᾶς ἄνθρωπος . δεῖ γάρ , ὅς ἔοικα , ἐπεί μή λέγω , ὁ γοῦν σιωπή <420> γίγνομαι λόγος . οὗτος τις ἐθέλω ἐγώ λαμβάνω λόγος . 58 . ἐγώ δέ αὐτός ὁ πάθος ἅμα καί λογισμός πολύς ἀνάγκη εἶπον καί γνώμη ἔχω ὁ πρῶτος εἴρω καί πιστεύω . πρότερος μέν καί ἄκων πως καί ὁμοίως ὁ ἐράω αὐτόματος ὁ πολύς φέρω ἐπί ὁ ὁ δῆμος θύρα , νῦν δέ οὐδείς ἐγώ τοιοῦτος ἐγείρω πάθος οὐδέ ἕλκω πρός σύ . ὅς δέ ἄνευ μή - νία εἴτε ἐρωτικός εἴτε πολιτικός ἐπί ἐκκλησία ἢ βουλευτήριον ἔρχομαι , ἄτονος καί ἀτελής αὐτός τε καί ὁ πολίτευμα αὐτός .
libanius.declamatio-23 59
ἔπειτα πεπόνηκα καὶ γε - γήρακα . νεανίσκος μὲν γὰρ ὢν εἰσῆλθον εἰς τὴν πολι - τείαν , βεβίωκα δὲ ἐπὶ τοῦ βήματος μέχρι τῆς ἡλικίας ἢν ὁρᾶτε . ἔστι δὲ οὐχ ὁ αὐτὸς νοῦς ἢ τρόπος τῶν ἐρρω - μένων καὶ | <τῶν> γεγηρακότων , ἀλλ’ ἀμβλύτερα μὲν τούτων τὰ φρονήματα , ἀνανδρότεροι δὲ οἱ λόγοι . καλῶς οὖν ἔχει μοι ἀφηβηκότι καὶ μεμαρασμένῳ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν καὶ τοῖς νεωτέροις καὶ μᾶλλον ἐρρωμέ - νοις τὰ τῆς πολιτείας ὅπλα παραδιδόναι . μᾶλλον δέ , εἰ δεῖ μηδὲν ὑποστειλάμενον εἰπεῖν , τέθνηκα τῷ ψη - φίσματι , ἀφῆκα τὴν πολιτικὴν ψυχήν , οἴχεται ἡ δόξα μου , κεῖται τὸ φρόνημά μου .
Lemmas: ἔπειτα πονέω καί γε - γηράσκω . νεανίσκος μέν γάρ εἰμί εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις - τείνω , βιόω δέ ἐπί ὁ βῆμα μέχρι ὁ ἡλικία εἄν ὁράω . εἰμί δέ οὐ ὁ αὐτός νόος ἢ τρόπος ὁ ἔρρω - Μένων καί | ὅς γηράσκω , ἀλλά ἀμβλύς μέν οὗτος ὁ φρόνημα , ἄνανδρος δέ ὁ λόγος . καλῶς οὖν ἔχω ἐγώ ἀφηβάω καί μαραίνω ὁ ἡσυχία ἄγω καί ὁ νέος καί μᾶλλον ῥώννυμι - νόος ὁ ὁ πολιτεία ὅπλον παραδίδωμι . μᾶλλον δέ , εἰμί δεῖ μηδείς ὑποστέλλω εἶπον , θνῄσκω ὁ ψάω - φίσματι , ἀφίημι ὁ πολιτικός Ψυχή , οἴχομαι ὁ δόξα ἐγώ , κεῖμαι ὁ φρόνημα ἐγώ .
libanius.declamatio-23 60
λέγω δὲ παράδοξον οὐδέν , ἀλλ’ ὥσπερ δὴ πολλοὺς τῶν ἐμβεβροντημένων εἴδετε σεσιωπηκότας , οἱ καὶ τῇ προσβολῇ τοῦ ψόφου καὶ τῷ μεγέθει τοῦ φόβου καταπλαγέντες ἄφωνοι κατέστησαν ἅπαξ τοῦ πνεύματος ἐκπεσόντος ἢ παγέν - τος ἢ ὅ τι καὶ τὸ συμβαῖνόν ἐστιν , οὕτω καὶ αὐτὸς ἐκπέπληγμαι . τὸ αὐτὸ πέπονθα . ἄφωνος ἐγενόμην ὑπὸ τῆς βροντῆς τῆς Μακεδονικῆς , ὑφ’ ἧς καὶ τὸν δῆμον εἶδον τρέμοντα καὶ προσκυνοῦντα .
Lemmas: λέγω δέ παράδοξος οὐδείς , ἀλλά ὥσπερ δή πολύς ὁ ἐμβροντάω ὁράω σιωπάω , ὁ καί ὁ προσβολή ὁ ψόφος καί ὁ μέγεθος ὁ φόβος καταπλάσσω ἄφωνος καθίστημι ἅπαξ ὁ πνεῦμα ἐκπίτνω ἢ πήγνυμι - ὅς ἢ ὅς τίς καί ὁ συμβαίνω εἰμί , οὗτος καί αὐτός ἐκπλήσσω . ὁ αὐτός πάσχω . ἄφωνος γίγνομαι ὑπό ὁ βροντή ὁ Μακεδονικός , ὑπό ὅς καί ὁ δῆμος εἶδον τρέμω καί προσκυνέω .
libanius.declamatio-23 61
μὴ τοίνυν με κελευέτω τις λέγειν , μὴ μᾶλλον ἢ Περικλέα τὸν Ὀλύμ - πίον ἐκεῖνον ἢ τὸν Ἀλκιβιάδην ἢ τὸν ὁμώνυμον τὸν ἐμόν , ὥσπερ ἀναβεβιωκότα , οὐδὲ γὰρ ἀναβεβίωκα , καθάπερ δοκῶ , ἀλλ’ ἄλλως φέρομαι καὶ πλανῶμαι πόθῳ γῆς , καθάπερ αἰ τῶν νεωστὶ τεθνηκότων ψυχαὶ φιλοχωροῦσαι περὶ τὰ συνήθη σώματα . ἆρα ἐθεάσασθέ ποτε εἴδωλον ἐν δράματι καὶ τραγικὴν σκιάν ; τοιοῦ - τόν τι χρῆμα νῦν καὶ τοὐμόν ἐστιν . ἥκω λιπὼν κευθμῶνα καὶ σκότου πύλας , ἔνθα δή με δῆμος Ἀθηναίων ὁ μεγαλήτωρ ἔπεμψεν , Ἀθήνας ὀψόμενος καὶ τῶν δημηγορούντων ἀκουσόμενος . |
Lemmas: μή τοίνυν ἐγώ κελεύω τις λέγω , μή μᾶλλον ἢ Περικλῆς ὁ Ὀλύμ - πίνω ἐκεῖνος ἢ ὁ Ἀλκιβιάδης ἢ ὁ ὁμώνυμος ὁ ἐμός , ὥσπερ ἀναβιόω , οὐδέ γάρ ἀναβιόω , καθάπερ δοκέω , ἀλλά ἄλλως φέρω καί πλανάω πόθος γῆ , καθάπερ ὁ ὁ νεωστί θνῄσκω ψυχή φιλοχωρέω περί ὁ συνήθης σῶμα . ἆρα θεάομαι ποτός εἴδωλον ἐν δρᾶμα καί τραγικός σκιά ; οιὁ - ὁ τίς χρῆμα νῦν καί ἐμός εἰμί . ἥκω λείπω κευθμών καί σκότος πύλη , ἔνθα δή ἐγώ δῆμος Ἀθηναῖος ὁ μεγαλήτωρ πέμπω , Ἀθῆναι ὁράω καί ὁ δημηγορέω ἀκούω . |
libanius.declamatio-23 62
ὢ λάλου καὶ περιέργου νεκροῦ , ἐπεὶ μηδὲ ταῦτα ἀρκεῖ . ἀλλὰ πάλιν δημηγορῶ νῦν ἐγώ ; τί λέ - γων ; τί γράφων ; οἷα καὶ τὰ πρόσθεν ; ἀλλὰ μηδὲ ἐκεῖνα ὤφελον . ἀλλὰ ἐναντία ἐκείνοις ; ἀλλ’ οὐκ ἂν δυναίμην . οὐχ οὕτω πάλιν φοβοῦμαι Φίλιππον ἢ φιλῶ Μακε - δόνας . τί με κελεύεις λέγειν ἢ γράφειν ; ἅ γὰρ ἐνδεῖν δοκεῖ , πάντως ταῦτα οἶσθα σύ . καὶ τί μὴ <σὺ> γεις ἢ γράφεις , ἀλλ’ ἐν ἐμοὶ καθάπερ Καρῶν τινι τὴν πεῖραν ποιῇ ; 63 . Περίεργον μὲν οὖν ἐρῶ λόγον καὶ τῆς παρού - σὴς μοι γνώμης καὶ τύχης θρασύτερον , εἰρήσθω δ’ ὅμως . ἐγὼ γὰρ οὐδὲν ὁρῶ περὶ οὗ ἔτι πολιτεύσεταί τις . ὑπὲρ Ὀλυνθίων ; κατ’ ἐσκάφησαν . ὑπὲρ Χαλκιδέων ; ἑάλωσαν . ὑπὲρ τῶν ἐπὶ Θρᾴκης ; ἔχει δεσπότην . ὑπὲρ Ἁλονήσου ; κρατεῖται . ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως ; παρελήλυθεν . ὑπὲρ Χερρονήσου ; κατείληπται . ὑπὲρ Πελοποννήσου ; συγχωροῦσι Κορίνθιοι , σιωπῶσι Λακεδαιμόνιοι . ὑπὲρ τῆς θαλάττης ; περιπλεῖται βεβαίως . ὑπὲρ τῆς σιτο - πομπίας ; οὐ φθονήσει Φίλιππος ὑμῖν τροφῶν ὁ μηδ’ ἐμοὶ σωτηρίας . ἀλλ’ ὑπὲρ Θετταλίας , ἣν παρελήλυθεν ; ἀλλ’ ὑπὲρ Φωκέων ; ἤδη Φίλιππος ἀμφικτύων . ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς Θηβαίων συμμαχίας ; τί δεῖ πολέμων ἔτι καὶ στρατοπέδων ὑμῶν Φιλίππῳ πάντα πειθομένων ἅπαν - τα κελεύοντι <καὶ> ὑπὸ ταῖς ἐπιστολαῖς ἤδη μένων ταῖς ἐκείνου ;
Lemmas: ὦ λάλος καί περίεργος νεκρός , ἐπεί μηδέ οὗτος ἀρκέω . ἀλλά πάλιν δημηγορώ νῦν ἐγώ ; τίς λεʹ - γῆ ; τίς γράφω ; οἷος καί ὁ πρόσθεν ; ἀλλά μηδέ ἐκεῖνος ὀφείλω . ἀλλά ἐναντίος ἐκεῖνος ; ἀλλά οὐ εἄν δύναμαι . οὐ οὗτος πάλιν φοβέω Φίλιππος ἢ φιλέω μηκάομαι - δόνα . τίς ἐγώ κελεύω λέγω ἢ γράφω ; ὅς γάρ ἐνδέω δοκέω , πάντως οὗτος οἶδα σῦς . καί τίς μή ὅς γεις ἢ γράφω , ἀλλά ἐν ἐγώ καθάπερ Κάρ τις ὁ πείρω ποιέω ; 63 . Περίεργος μέν οὖν εἴρω λόγος καί ὁ πάρειμι - σής ἐγώ γνώμη καί τυγχάνω θρασύς , εἴρω δέ ὅμως . ἐγώ γάρ οὐδείς ὁράω περί ὅς ἔτι πολιτεύω τις . ὑπέρ Ὀλύνθιος ; κατά σκάπτω . ὑπέρ Χαλκιδεύς ; ἁλίσκομαι . ὑπέρ ὁ ἐπί Θρᾴκη ; ἔχω δεσπότης . ὑπέρ αλονησος ; κρατέω . ὑπέρ Ἀμφίπολις ; παρέρχομαι . ὑπέρ Χερρόνησος ; καταλαμβάνω . ὑπέρ Πελοπόννησος ; συγχωρέω Κορίνθιος , σιωπάω Λακεδαιμόνιος . ὑπέρ ὁ θάλασσα ; περιπλέω βεβαίως . ὑπέρ ὁ σίτος - Πομπίας ; οὖον φθονέω Φίλιππος σύ τροφή ὁ μηδέ ἐγώ σωτηρία . ἀλλά ὑπέρ Θεσσαλία , ὅς παρέρχομαι ; ἀλλά ὑπέρ Φωκεύς ; ἤδη Φίλιππος Ἀμφικτύων . ἀλλά ὑπέρ ὁ Θηβαῖος συμμαχία ; τίς δεῖ Πολέμων ἔτι καί στρατόπεδον σύ Φίλιππος πᾶς πείθω ἅπας - ὁ κελεύω <καὶ> ὑπό ὁ ἐπιστολή ἤδη Μένων ὁ ἐκεῖνος ;
libanius.declamatio-23 64
ὑπὲρ | τῶν νόμων πολι - τεύεσθαι δεῖ ; ποίων νόμων ; ἀποδημεῖ Σόλων . ἐν Αἰγύπτῳ καὶ Φοινίκῃ κάθηται . ἀλλ’ ὑπὲρ τῶν τειχῶν ὧν ἐπεσκεύαζόν ποτε . τί γὰρ δεῖ τούτων Φιλίππου πείθειν ὑμᾶς δυναμένου ; ἀλλ’ ὑπὲρ ἐλευθερίας , ὀνό - ματος κενοῦ ; ἀλλ’ ὑπὲρ σωτηρίας , ὃ πᾶσιν ἀνθρώποις τελευταῖόν ἐστι κτῆμα ; ἀλλὰ μὴν καὶ ταύτην ὁρῶ πᾶ - σιν ἀσφαλῆ διὰ τὴν Φιλίππου φιλανθρωπίαν .
Lemmas: ὑπέρ | ὁ νόμος πόλις - τεύω δεῖ ; ποῖος νόμος ; ἀποδημέω Σόλων . ἐν Αἴγυπτος καί Φοινίκη κάθημαι . ἀλλά ὑπέρ ὁ τεῖχος ὅς ἐπισκευάζω ποτός . τίς γάρ δεῖ οὗτος Φίλιππος πείθω σύ δύναμαι ; ἀλλά ὑπέρ ἐλευθερία , ὄνος - μα κενός ; ἀλλά ὑπέρ σωτηρία , ὅς πᾶς ἄνθρωπος τελευταῖος εἰμί κτῆμα ; ἀλλά μήv καί οὗτος ὁράω πᾶ - βρόχος ἀσφαλής διά ὁ Φίλιππος φιλανθρωπία .
libanius.declamatio-23 65
τί γράφω ; τίσι βοηθεῖν ; πάντες Φιλίππου . τίνας συγκα - λεῖν ; οὐδεὶς ἔτι παρ’ ὑμᾶς ἔρχεται . ἀλλ’ ὑπὲρ πολέ - μου ; μὴ γένοιτο . ἄξιον μέντοι μου τὴν χεῖρα ἀποκο - πῆναι πελέκει καὶ τὴν γλῶτταν καταφαγεῖν πρὶν ἢ τοι - οῦτον εἰπεῖν λόγον ἢ γράψαι ψήφισμά τι . ἀλλ’ ὑπὲρ εἰρήνης ; ἀλλ’ οὐ μόνοις ὑμῖν αὐτοῖς ἐσπείσατο , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐγγόνοις ὠμόσαμεν αὐτήν , ὥστε καὶ τοῖς κλη - ρονόμοις , ἐάνπερ ἄρα καὶ εὐορκεῖν βούλωνται , τούτων τῶν ἀγαθῶν μετέσται . 66 . Σχεδὸν οὖν ἀνάλωται πάντα ὑπὲρ ὧν ἄν τις ἐπολιτεύσατο , καὶ πλείστης ἀπραγμοσύνης μέτοχός ἐστιν ὁ παρὼν χρόνος . ὥστε οὐκ ἐμοῦ θαυμαστόν ἐστι μὴ προσιόντος πρὸς τὸ βῆμα , τῶν δὲ πολιτεύεσθαι προσποιουμένων . τί λέγουσιν ὅλως ἢ γράφουσι τῶν πραγμάτων εἰς τοσαύτην ἡσυχίαν ἁπάντων τετελευτη - κότων ; ἃ δ’ ἂν εἴποι τις καὶ γράψειε νῦν , ταῦτα καὶ γένοιτ’ ἂν προειπεῖν ἀπελθόντας , πέμψαι θεωρίαν εἰς τὰ Ἀντιπάτρου Πύθια , καλεῖν τὸν βασιλέα πέμψαντας ἐπὶ μυστήρια . Αἰσχίνης εἰπάτω , Δημάδης γραψάτω . εἰ δὲ δεῖ τινος ἐκ Μακεδονίας , Ἀριστοδήμῳ , Νεοπτολέμῳ πρέπει . παραχωρῶ τοῖς ὑποκριταῖς ταύτης τῆς πολι - τείας . | ἐγὼ δὲ οὐδὲ ταῦτα τολμῶ .
Lemmas: τίς γράφω ; τίσις βοηθέω ; πᾶς Φίλιππος . τίς Σύγκα - λείν ; οὐδείς ἔτι παρά σύ ἔρχομαι . ἀλλά ὑπέρ πολός - ἐγώ ; μή γίγνομαι . ἄξιος μέντοι ἐγώ ὁ χείρ ἀποκο - πήνη πέλεκυς καί ὁ γλῶσσα κατεσθίω πρίν ἢ ὅς - οὗτος εἶπον λόγος ἢ γράφω ψήφισμα τίς . ἀλλά ὑπέρ εἰρήνη ; ἀλλά οὖον μόνος σύ αὐτός σπένδω , ἀλλά καί ὁ ἔγγονος ὄμνυμι αὐτός , ὥστε καί ὁ καλέω - ρονομος , ἐάν ἄρα καί εὐορκέω βούλομαι , οὗτος ὁ ἀγαθός μέτειμι . 66 . σχεδόν οὖν ἀναλίσκω πᾶς ὑπέρ ὅς ἄν τις πολιτεύω , καί πλεῖστος ἀπραγμοσύνη μέτοχος εἰμί ὁ πάρειμι χρόνος . ὥστε οὐ ἐγώ θαυμαστός εἰμί μή πρόσειμι πρός ὁ βῆμα , ὁ δέ πολιτεύω προσποιέω . τίς λέγω ὅλως ἢ γράφω ὁ πρᾶγμα εἰς τοσοῦτος ἡσυχία ἅπας τετελευτη - κότος ; ὁ δέ εἄν εἶπον τις καί γράφω νῦν , οὗτος καί γίγνομαι εἄν προεῖπον ἀπέρχομαι , πέμπω θεωρία εἰς ὁ Ἀντίπατρος Πύθια , καλέω ὁ βασιλεύς πέμπω ἐπί μυστήριον . Αἰσχίνης εἶπον , Δημάδης γράφω . εἰμί δέ δεῖ τις ἐκ Μακεδονία , Ἀριστόδημος , Νεοπτόλεμος πρέπω . παραχωρέω ὁ ὑποκριτής οὗτος ὁ πόλις - τίω . | ἐγώ δέ οὐδέ οὗτος τολμάω .
libanius.declamatio-23 67
οὐ μέντοι γε νῦν πρῶτον εἴσεσθε τὴν ἐμὴν δειλίαν . πάλαι λε - γόντων ἀκούετε · μαλακὸς Βάτταλος , ἐγὼ δὲ τότε μὲν οὐ τοιοῦτος ἦν , ἀλλ’ Αἴας τις , ὦ ἄνδρες Ἀθη - ναίοι , μεμηνώς . οὔκουν ἀπέστην πρὶν ἐμαυτὸν ἀποκτεῖ - ναι τῆς πολιτείας , νῦν δὲ ἀληθῶς ἄψυχος , ἄτολμος , ἀφελὴς Βάτταλος . νῦν ὕδωρ πίνω , νῦν νήφω καὶ σωφρονῶ , τότε δὲ μεθύων ὑπὸ φιλοτιμίας ἠγνόουν .
Lemmas: οὖον μέντοι γε νῦν πρῶτος εἶμι ὁ ἐμός δειλία . πάλαι λεʹ - γίγνομαι ἀκούω · μαλακός Βάτταλος , ἐγώ δέ τότε μέν οὖον τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά Αἴας τις , εἰμί ἀνήρ Άθης - νάω , μαίνομαι . οὔκουν ἀφίστημι πρίν ἐμαυτοῦ ἀποκτείνω - ναι ὁ πολιτεία , νῦν δέ ἀληθής ἄψυχος , ἄτολμος , ἀφελής Βάτταλος . νῦν ὕδωρ πίνω , νῦν νήφω καί σωφρονέω , τότε δέ μεθύω ὑπό φιλοτιμία ἀγνοέω .
libanius.declamatio-23 68
τί με καλεῖτε ; ἅπαξ ἀπεστήσατε , ἅπαξ ὑπερωρίσατε . οὐκέτι ὑμέτερός εἰμι οὐδὲ δούλῳ χρῆταί τις ὅν ἀπέ - δοτο . Φιλίππου νῦν εἰμι , Φιλίππου μόνου . πῶς καὶ γράφω ; τί νῦν καὶ τίνα ἐμαυτὸν ἐπιγραφόμενος ; Δη - μοσθένην Δημοσθένους Παιανιέα ; ψεύδομαι , ἀλλὰ Δημοσθένην Φιλίππου τὸν ἐκ Μακεδόνων . τί οὑν μὴ Πυθὼν ἐλθὼν πολιτεύεται ; πῶς πρεσβεύσω παρὰ τοὺς Ἕλληνας , τοὺς τῆς ἐμῆς ἐκδόσεως θεατάς ; μὴ γὰρ ἔλαθον ; μὴ γὰρ ἠγνοήθην ; ἅπαντες ᾔσθοντο . βασιλεὺς ὁ Περσῶν ἐπύθετο . ἐφ’ ᾦ καὶ ὀργίζεσθαί φασι λέγοντα αὐτόν · ἡμῖν δὲ οὐκ ἔδοσαν γῆν καὶ ὕδωρ <καὶ> Φιλίππῳ φθονεῖν . 69 . Μετὰ ταῦτά φησι · λέγε , Δημόσθενες , ὥσπερ πειρώμενος εἰ τὴν γλῶτταν ἐξέτεμέ μου Φίλιππος . ἐγὼ δὲ οὐ μόνον οὐδὲν λέγω , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἀκούων λεγόντων κλαίω καὶ σιωπῶ . ἐπιλαμβάνομαι δὲ τῆς γλώττης κινουμένης καὶ ῥῆμα ἐκφυγὸν ἤδη με προπετῶς ἐπέσχον καὶ πρὸς ἐμαυτὸν τὸ Αἰσχύλου λέγω πολλάκις · | μέν’ , ὦ ταλαίπωρ’ , ἀτρέμα σοῖς ἐν δ’ ἐμ νέοις . ἤδη δέ ποτε καὶ ὄναρ δημηγορῶν ἀναστὰς τῇ ψυχῇ καταμέμφομαι · οὔπω σωφρονεῖς ; τί πλανᾷ ; τί φαντάζῃ , δυστυχής ; ἄλλως γάρ · οὐκ ἔχεις ἀπελθεῖν εἰς Μακεδονίαν .
Lemmas: τίς ἐγώ καλέω ; ἅπαξ ἀφίστημι , ἅπαξ ὑπερορίζω . οὐκέτι ὑμέτερος εἰμί οὐδέ δοῦλος χράομαι τις ὅς ἀπό - δίδωμι . Φίλιππος νῦν εἰμί , Φίλιππος μόνος . πῶς καί γράφω ; τίς νῦν καί τίς ἐμαυτοῦ ἐπιγράφω ; δη - μοσθένην Δημοσθένης Παιανιεύς ; ψεύδω , ἀλλά Δημοσθένης Φίλιππος ὁ ἐκ Μακεδών . τίς ἐν μή Πυθών ἔρχομαι πολιτεύω ; πῶς πρεσβεύω παρά ὁ Ἕλλην , ὁ ὁ ἐμός ἔκδοσις θεατής ; μή γάρ λανθάνω ; μή γάρ ἀγνοέω ; ἅπας αἰσθάνομαι . βασιλεύς ὁ Πέρσης πυνθάνομαι . ἐπί οἶς καί ὀργίζω φημί λέγω αὐτός · ἐγώ δέ οὐ δίδωμι γῆ καί ὕδωρ <καὶ> Φίλιππος φθονέω . 69 . μετά οὗτος φημί · λέγω , Δημοσθένης , ὥσπερ πειράω εἰμί ὁ γλῶσσα ἐκτέμνω ἐγώ Φίλιππος . ἐγώ δέ οὖον μόνος οὐδείς λέγω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἀκούω λέγω καλέω καί σιωπάω . ἐπιλαμβάνω δέ ὁ γλῶσσα κινέω καί ῥῆμα ἐκφεύγω ἤδη ἐγώ προπετῶς ἐπέχω καί πρός ἐμαυτοῦ ὁ Αἰσχύλος λέγω πολλάκις · | μένω , εἰμί ταλαίπωρος , ἀτρέμας σός ἐν δέ ἐν νέος . ἤδη δέ ποτός καί ὄναρ δημηγορέω ἀνίστημι ὁ Ψυχή καταμέμφομαι · οὔπω σωφρονέω ; τίς πλανάω ; τίς φαντάζω , δυστυχής ; ἄλλως γάρ · οὐ ἔχω ἀπέρχομαι εἰς Μακεδονία .
libanius.declamatio-23 70
Οὐ μὴν νῦν γε καὶ παντελῶς τὰ πρὸς ὑμᾶς σιωπήσομαι . Ἀθηναῖοι πάρεισι . Δημοσθένους εἰς μέσον ἀχθήτω λόγος . οὐ δεῖ διακενῆς τὸ θέατρον τῷ ποιητῇ συνελθεῖν . παρέξω τι δρᾶμα ὡς ἀληθῶς . ἔχω λόγον ἐπιτήδειον εἰπεῖν ἐμαυτῷ , δρᾶμα Ἀττικόν , δρᾶμα Μακεδονικόν , οὐκ Ἀρχέλαον Εὐριπίδου , ἀλλὰ Φίλιπ - πον Δημοσθένους , ὥσπερ δέ τινα ἐπιτήδειον ἀκοῦσαι καὶ τοῖς ἄλλοις ῥήτορσι . ποῦ ποτ’ ἐστὶν Ὑπερίδης ; ποῦ Λυκοῦργος ; ποῦ Διότιμος ; ποῦ δὲ Ἡγήσιππος ; ποῦ δὲ οἱ λοιποί , οὑμὸς θίασός ποτε καὶ χορός ;
Lemmas: οὖον μήv νῦν γε καί παντελῶς ὁ πρός σύ σιωπάω . Ἀθηναῖος πάρειμι . Δημοσθένης εἰς μέσος ἄγω λόγος . οὖον δεῖ διακενῆς ὁ θέατρον ὁ ποιητής συνέρχομαι . παρέχω τίς δρᾶμα ὡς ἀληθής . ἔχω λόγος ἐπιτήδειος εἶπον ἐμαυτοῦ , δρᾶμα Ἀττικός , δρᾶμα Μακεδονικός , οὐ Ἀρχέλαος Εὐριπίδης , ἀλλά Φίλιπ - πως Δημοσθένης , ὥσπερ δέ τις ἐπιτήδειος ἀκούω καί ὁ ἄλλος ῥήτωρ . ποῦ πρός εἰμί Ὑπερίδης ; ποῦ Λυκοῦργος ; ποῦ Διότιμος ; ποῦ δέ Ἡγήσιππος ; ποῦ δέ ὁ λοιπός , ἐμός θίασος ποτός καί χορός ;
libanius.declamatio-23 71
ἀκούετε , 03 ῥήτορες , καὶ τὸν νοῦν προσέχετε . ἄξιον γάρ , ἄξιον καὶ τῆς 〈 ὑμετέρας 〉 ἀρετῆς Φιλίππου χάριν μὴ σιω - πηθῆναι . μὴ πρᾶγμα μέγα καὶ καλὸν ἐκείνου λάθῃ . ἐπειδὴ γὰρ σιωπῶντα καὶ ἀθυμοῦντά με , ὡς ἐχρῆν , τοῖς ἐκ Μακεδονίας δορυφόροις παρεδώκατε καὶ πάν - των ὑμῶν ὁρώντων εἱλκόμην ὑπὸ τὴν ἀκρόπολιν παρὰ τὸν Ἀριστογείτονα , παρὰ | τὸν Ἐλέου βωμόν , ταῦτα μὲν εἴδετε , ὧς σιωπῶν καὶ κατηφὴς τὴν πόλιν περιέβλεπον , τοὺς βωμοὺς προσεκύνουν , τὰς πύλας κατεφίλησα , ἔρρωσθε , εἶπον , Ἀθῆναι καλαί , καὶ ἄλλον ἐνέγκατε Δημοσθένην .
Lemmas: ἀκούω , 03 ῥήτωρ , καί ὁ νόος προσέχω . ἄξιος γάρ , ἄξιος καί ὁ 〈 ὑμέτερος 〉 ἀρετή Φίλιππος χάρις μή σείω - πήθω . μή πρᾶγμα μέγας καί καλός ἐκεῖνος λανθάνω . ἐπεί γάρ σιωπάω καί ἀθυμέω ἐγώ , ὡς χρή , ὁ ἐκ Μακεδονία δορυφόρος παραδίδωμι καί πᾶς - ὁ σύ ὁράω ἕλκω ὑπό ὁ ἀκρόπολις παρά ὁ Ἀριστογείτων , παρά | ὁ Ἔλεος βωμός , οὗτος μέν ὁράω , ὅς σιωπή καί κατηφής ὁ πόλις περιβλέπω , ὁ βωμός προσκυνέω , ὁ πύλη καταφιλέω , ῥώννυμι , εἶπον , Ἀθῆναι καλός , καί ἄλλος φέρω Δημοσθένης .
libanius.declamatio-23 72
ἦλθον εἰς Ἐλευ - σῖνα τηρούμενος , θανάτου δεόμενος , ξίφος ζητῶν ἢ βρό - χον ἢ φάρμακον . ὦ Κριτία καὶ τριάκοντα , πρὸς ἐμαυτὸν εἶπον , μακάριος Θηραμένης , μακάριοι οἱ τὸ κώνειον πιόντες ἐν Ἀθήναις ἀπέθανον , ἐγὼ δὲ εἰς Μακεδονίαν σύρομαι τὼ χεῖρε δε - δεμένος , ἵνα μηδ’ ἀπὸ χειρός τινα πορίσωμαι πρὸς ἐλευθερίαν συμβολήν . ἐμαρτυράμην τὰς θεὰς καὶ τὴν Σαλαμῖνα βλέπων ἐκάλουν τὸν Θεμιστοκλέα λέγων · σὲ μὲν εἰς βαρβάρους ἔπεμψεν ἡ Τύχη μετὰ τὴν θάλασσαν , ἐγὼ δὲ ἄκων ἄπειμι .
Lemmas: ἔρχομαι εἰς ἐλευ - Σίνα τηρέω , θάνατος δήω , ξίφος ζητέω ἢ βρό - Χον ἢ φάρμακον . εἰμί Κριτίας καί τριάκοντα , πρός ἐμαυτοῦ εἶπον , μακάριος Θηραμένης , μακάριος ὁ ὁ κώνειον πίνω ἐν Ἀθῆναι ἀποθνῄσκω , ἐγώ δέ εἰς Μακεδονία σύρω ὁ χείρ δέ - δεμένος , ἵνα μηδέ ἀπό χείρ τις πορίζω πρός ἐλευθερία συμβολή . μαρτύρομαι ὁ θεά καί ὁ Σαλαμίς βλέπω καλέω ὁ Θεμιστοκλῆς λέγω · σύ μέν εἰς βάρβαρος πέμπω ὁ Τύχη μετά ὁ θάλασσα , ἐγώ δέ ἄκων ἄπειμι .
libanius.declamatio-23 73
ἠγό - μην διὰ Βοιωτίας ἐπιδεικνύντων με ταῖς πόλεσι τῶν Μακεδόνων ὧς τρόπαιον τῆς Ἑλλάδος . ἐστέναξα παριὼν τὸν Ἐλευθέριον ἐν Πλαταιαῖς . Χαιρώνειαν ἐλοιδόρησα μὴ πεσὼν ἐκεῖ μετὰ τῶν ἀγαθῶν χιλίων . ἐπεὶ δὲ εἰς Θήβας αὐτὰς ἥκομεν , ἐγὼ μὲν ἐδεόμην τῶν ἀγόντων ἐγκαλύψαι καὶ μὴ δεῖξαί με Θηβαίοις αἰχμάλωτον ἀγώγιμον Φιλίππου τὸν πρεσβευτήν , τὸν σεμνῶς παρ’ αὐτοῖς δημηγορήσαντα , οἱ δὲ ἐξεπίτηδες περιῆγον καὶ μετ’ αὐτῶν Τιμόλαος , Θεογείτων , Ἀνεμοίτας . ἔλεγον · ἴδετε | Δημοσθένην , ἴδετε τὸν Φιλίππω συμβουλεύσαντα πολεμεῖν . ὑπὸ Ἀθηναίων ἐκ - δέδοται . οὐ φοβηθήσεσθε . σιωπήσεται .
Lemmas: ἄγω - μείς διά Βοιωτία ἐπιδείκνυμι ἐγώ ὁ πόλις ὁ Μακεδών ὅς τρόπαιον ὁ Ἑλλάς . στενάζω πάρειμι1 ὁ Ἐλευθέριον ἐν Πλάταια . Χαιρώνεια λοιδορέω μή πίπτω ἐκεῖ μετά ὁ ἀγαθός χίλιοι . ἐπεί δέ εἰς Θῆβαι αὐτός ἥκω , ἐγώ μέν δήω ὁ ἄγω ἐγκαλύπτω καί μή δείκνυμι ἐγώ Θηβαῖος αἰχμάλωτος ἀγώγιμος Φίλιππος ὁ πρεσβευτής , ὁ σεμνός παρά αὐτός δημηγορέω , ὁ δέ ἐξεπίτηδες περιάγω καί μετά αὐτός Τιμόλαος , Θεογείτων , Ἀνεμοίτας . λέγω · ὁράω | Δημοσθένης , ὁράω ὁ Φίλιππος συμβουλεύω πολεμέω . ὑπό Ἀθηναῖος ἐκ - δίδωμι . οὖον φοβέω . σιωπάω .
libanius.declamatio-23 74
εἶδον Δελφῶν τινες λυπούμενοι . κἀγὼ μὲν τὸν Πύθιον ἠρόμην εἰ τοῦτο παρρησίας ἆθλόν ἐστιν , εἶπε δέ τις · παρὰ τὸν ἀγωνοθέτην ἄγε Φίλιππον , ἀπολώλεκε γὰρ Δη - μοσθένην , ὧς ἓν τῶν ἀναθημάτων . μετὰ ταῦτα διὰ Φωκέων ἠγόμην . ἦλθον οἱ διῳκισμένοι , συνέδραμον . ἦλθον γύναια καὶ παιδάρια καὶ πρεσβύται δυστυχεῖς . ἀλλήλοις συνεκλαύσαμεν . πολλοὶ μὲν οἱ Φωκέων κρη - μνοί , ἀλλὰ δεινῶς ἐτηρούμην . θέαμα καὶ Θεττα - λῶν ἐγενόμην , τῶν ἀνόμων Θετταλῶν , ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖ - νοί τι τοιοῦτον παρ’ αὑτοῖς γεγονὸς ἐμνημόνευον . ἀθρόοις δὲ τοῖς δήμοις ἐνετύγχανον ὑπὸ τῆς φή - μὴς συνειλεγμένοις ἐπὶ τῷ παραδόξῳ θεάματι . παρ - ώδευσα τὰς τυραννικὰς οἰκίας , Ἅλον , Λάρισσαν , Φάρσαλον , δεσμώτης γέρων ἀκούων τὰς τιμωρίας ἃς δώσειν εἰκαζόμην .
Lemmas: εἶδον Δελφοί τις λυπέω . ἐγώ μέν ὁ Πύθιον ἔρομαι εἰμί οὗτος παρρησία ἆθλον εἰμί , εἶπον δέ τις · παρά ὁ ἀγωνοθέτης ἄγω Φίλιππος , ἀπόλλυμι γάρ δη - μοσθένην , ὅς εἷς ὁ ἀνάθημα . μετά οὗτος διά Φωκεύς ἄγω . ἔρχομαι ὁ διοικίζω , συντρέχω . ἔρχομαι γύναιον καί παιδάριον καί πρεσβύτης δυστυχέω . ἀλλήλων συγκλαίω . πολύς μέν ὁ Φωκεύς Κρής - μνός , ἀλλά δεινῶς τηρέω . θέαμα καί Θεττα - λάω γίγνομαι , ὁ ἄνομος Θεσσαλός , ἀλλά οὐδέ ἐκεῖ - νόος τίς τοιοῦτος παρά ἑαυτοῦ γίγνομαι μνημονεύω . ἀθρόος δέ ὁ δῆμος ἐντυγχάνω ὑπό ὁ φημί - μείς συλλέγω ἐπί ὁ παράδοξος θέαμα . παρά - οδεύω ὁ τυραννικός οἰκίον , ἅλος , Λάρισσα , Φάρσαλος , δεσμώτης γέρων ἀκούω ὁ τιμωρία ὅς δίδωμι εἰκάζω .
libanius.declamatio-23 75
τοιαύτην ἐπόμπευσα πομπὴν ὥσπερ διὰ κενῆς τῆς γῆς εἴσω καὶ ἔξω πυλῶν τῆς Ἑλλά - δὸς . ἐν Θήβαις δέ μοί τινες ἔνευον φυγεῖν καὶ ἱκέτην καθεσθῆναι . οὐ μὴν ἤθελον ἔγωγε Ἀπόλλω τὸν Ἰσμή - νιον ἱκετεύειν ἢ τὸν Ἡρακλέα μετὰ τὴν Ἀθηνᾶν . ἐπειδὴ δὲ εἰς αὐτὴν Μακεδονίαν ἤλθομεν , ἔχαιρον , ἐκρότουν πάντες ὡς ἐν μεγάλοις ἐπινικίοις , | ὡς Ὄλυνθον , ὡς Ἀμφίπολιν , ὡς Θήβας , ὡς Ἀθήνας ἔχον - τες . ἀλλήλοις με πάντες ἐδείκνυον , παισὶ καὶ γυναιξίν . οὗτός ἐστι Δημοσθένης . οὐκέτι πονήσομεν . οὐκ - έτι κινδυνεύσομεν . τὰ ὅπλα καταθώμεθα . ἡμέ - τερός ἐστιν .
Lemmas: τοιοῦτος πομπεύω πομπή ὥσπερ διά κενός ὁ γῆ εἴδομαι καί ἔξω πύλη ὁ Ἕλλα - δίδωμι . ἐν Θῆβαι δέ ἐγώ τις νεύω φεύγω καί ἱκέτης καθέζομαι . οὖον μήv ἐθέλω ἔγωγε Ἀπόλλων ὁ ἰσμή - νιον ἱκετεύω ἢ ὁ Ἡρακλῆς μετά ὁ Ἀθηνᾶ . ἐπεί δέ εἰς αὐτός Μακεδονία ἔρχομαι , χαίρω , κροτέω πᾶς ὡς ἐν μέγας ἐπινίκιος , | ὡς Ὄλυνθος , ὡς Ἀμφίπολις , ὡς Θῆβαι , ὡς Ἀθῆναι ἔχω - αἱρέω . ἀλλήλων ἐγώ πᾶς δείκνυμι , παῖς καί γυνή . οὗτος εἰμί Δημοσθένης . οὐκέτι πονέω . οὐ - έτι κινδυνεύω . ὁ ὅπλον κατατίθημι . ἡμός - τέρος εἰμί .
libanius.declamatio-23 76
ἐνταῦθα δὲ ἤδη ἐν Πέλλῃ μὲν ἦν , ὁ δὲ φόβος πολὺς ἔτι προσῆν , καὶ πάντα ἔπασχον ταῖς ἐλπίσιν ὅσα ὑπὸ τῆς τῶν ἐχόντων ἐξουσίας ἠδυ - νάμην παθεῖν . δεσμὰ περιέβλεπον , αἰκίας , βασάνους ἁπάσας , ξίφη καὶ σαγάρεις Μακεδονικάς . τὴν γλῶτταν ᾤμην ἀποκόψειν μού τινα . εὐθὺς οὖν ταῦτ’ ἐννοῶν ἀπάντων μεστὸς ἦν τῶν κακῶν . φόβος δὲ πάθους πείρας χαλεπώτερος , ὅτι τὸ μὲν παθεῖν σύντομον καὶ δι’ ὀξείας ῥοπῆς παύεται , τὸ δὲ δέος ἐν τοῖς μέλλου - σιν ἐπαιωρούμενον μακροτέραν λαμβάνει τὴν αἴσθησιν .
Lemmas: ἐνταῦθα δέ ἤδη ἐν Πέλλα μέν εἰμί , ὁ δέ φόβος πολύς ἔτι πρόσειμι , καί πᾶς πάσχω ὁ ἐλπίς ὅσος ὑπό ὁ ὁ ἔχω ἐξουσία ἡδύς - νάμη πάσχω . δεσμός περιβλέπω , αἰκία , βάσανος ἅπας , ξίφος καί σάγαρις Μακεδονικός . ὁ γλῶσσα οἴομαι ἀποκόπτω ἐγώ τις . εὐθύς οὖν αὐτός ἐννοέω ἀπαντάω μεστός εἰμί ὁ κακός . φόβος δέ πάθος πείρω χαλεπός , ὅτι ὁ μέν πάσχω σύντομος καί διά ὀξύς ῥοπή παύω , ὁ δέ δέος ἐν ὁ μέλλω - βρόχος ἐπαιωρέω μακρός λαμβάνω ὁ αἴσθησις .
libanius.declamatio-23 77
καὶ τὸ μὲν πάθος ἐστὶ δεινόν , φέρειν δὲ θαρρύνας ἐμαυτὸν καὶ πρὸς τὴν ἐμαυτοῦ ψυχὴν εἰπών · Ἀθη - ναῖός εἰμι , Δημοσθένης εἰμί . ἄγε , ὧς εὐσχη - μόνως , ὡς καλῶς . ἅπασι μὲν ἀνθρώποις ἀναγ - καῖον τέλος , ἀπειλεῖ τὸν θάνατον ἡ φύσις , οὐδ’ ἔστιν ἀποδρᾶναι τὴν κοινὴν ἀνάγκην οὐδ’ ἐν τοῖς στεγανωτάτοις ἕρκεσι κατακεκρυμμέ - νον , πρέπει δὲ τοῖς ἀγαθοῖς ἀνδράσι τῆς μὲν ὑψηλῆς ἐλπίδος ἔχεσθαι , δέχεσθαι δὲ ἀσμένως ὅ τιπερ ἂν δοκῇ τῷ θεῷ , τοιαῦτα φιλοσοφήσας παρὰ τὸν | Φίλιππον αὐτὸν εἰσηγόμην . 78 . Ποῖον οἴεσθε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , θέατρον οὕτω σπουδαῖον γενέσθαι ποτέ ; τοιαῦτ’ ἤχθη ποτὲ παρ’ ὑμῖν Διονύσια ; καθῆστο μὲν σεμνὸς αὐτὸς ὁ Φίλιππος , παρειστήκει δὲ ὁ γενναῖος παῖς Ἀλέ - ξανδρος , παρῆν δὲ Ὀλυμπιὰς ἡ χρηστὴ καὶ ξένοι καὶ πεζέταιροι καὶ δορυφόροι , καὶ πολὺ μὲν πλῆ - θος αὐτῶν Μακεδόνων , πολὺ δὲ τῶν ἄλλων ἐπι - δημούντων κατὰ πρεσβείαν ἢ μουσικῆς ἐπίδειξιν ἢ μισθοφορίαν , Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων . καὶ γὰρ Ἰλλυ - ριοὶ καὶ Παίονες καὶ Τριβαλλοὶ συνέδραμον ἰδεῖν αἰχμάλωτον Δημοσθένην . ἦν δὲ πολλὴ σιωπὴ καὶ ὠθισμὸς τῶν ἄλλων θεατῶν .
Lemmas: καί ὁ μέν πάθος εἰμί δεινός , φέρω δέ θαρσύνω ἐμαυτοῦ καί πρός ὁ ἐμαυτοῦ ψυχή εἶπον · Άθης - νήϊος εἰμί , Δημοσθένης εἰμί . ἄγω , ὅς εὐσχη - μόνος , ὡς καλῶς . ἅπας μέν ἄνθρωπος ἀνακ - καίω τέλος , ἀπειλέω ὁ θάνατος ὁ φύσις , οὐδέ εἰμί ἀποδιδράσκω ὁ κοινός ἀνάγκη οὐδέ ἐν ὁ στεγανός ἕρκος κατακρύπτω - νοῦς , πρέπω δέ ὁ ἀγαθός ἀνήρ ὁ μέν ὑψηλός ἐλπίς ἔχω , δέχομαι δέ ἄσμενος ὅς τιπηρ εἄν δοκέω ὁ θεός , τοιοῦτος φιλοσοφέω παρά ὁ | Φίλιππος αὐτός εἰσάγω . 78 . Ποῖον οἴομαι , εἰμί ἀνήρ Ἀθηναῖος , θέατρον οὗτος σπουδαῖος γίγνομαι ποτός ; τοιοῦτος ἄγω ποτέ παρά σύ Διονύσια ; κάθημαι μέν σεμνός αὐτός ὁ Φίλιππος , παρίστημι δέ ὁ γενναῖος παῖς Αλέ - ξανδρος , πάρειμι δέ Ὀλυμπιάς ὁ χρηστός καί ξένος καί πεζέταιροι καί δορυφόρος , καί πολύς μέν Πλῆ - ἄνθος αὐτός Μακεδών , πολύς δέ ὁ ἄλλος ἐπι - δημόω κατά πρεσβεία ἢ μουσικός ἐπίδειξις ἢ μισθοφορία , Ἕλλην καί βάρβαρος . καί γάρ Ἰλλυ - ριοὶ καί Παίων καί Τριβαλλός συντρέχω ὁράω αἰχμάλωτος Δημοσθένης . εἰμί δέ πολύς σιωπή καί ὠθισμός ὁ ἄλλος θεατής .
libanius.declamatio-23 79
εἰς τοιοῦτόν με , ὠ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , θέατρον ἐπέμψατε , ἐγὼ δὲ οὐκ ἐφο - βήθην , οὐκ ἐξεπλάγην , ὥσπερ ὅτε πρεσβεύων ἐνέτυχον Φιλίππῳ , ἀλλ’ ἀνασχὼν τὴν κεφαλὴν ἔφην · ἥκω , βασιλεῦ , καὶ ἑκὼν καὶ ἄκων ἐπὶ τὰς σὰς θύρας , ἡδέως ὑπὸ Ἀθηναίων σοι δοθείς , ὃς κακὰ πλεῖστα Ἑλλήνων τὸν σὸν οἶκον εἰργασάμην λέγων καὶ γράφων , ἔπρεψέ μοι τὸ προοίμιον τοῦ Θεμιστοκλέους . ταῦτα ὑπὲρ τῆς ἐμαυτοῦ πατρίδος καὶ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ἐπολιτευόμην . εἰ δὲ ἀρετῇ δικαίᾳ τοῖς οἰκείοις συνηγωνιζόμην , | ἀλλ’ οὐ σοὶ πολεμῶν ἀπλῶς , ἀξιῶ μοι συγγνώμην γενέσθαι κατὰ τὸν τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν νόμον . νῦν δὲ σός εἰμι καὶ χρῶ μοι λαβών .
Lemmas: εἰς τοιοῦτος ἐγώ , ᾠόν ἀνήρ Ἀθηναῖος , θέατρον πέμπω , ἐγώ δέ οὐ φος - βαίνω , οὐ ἐκπλήσσω , ὥσπερ ὅτε πρεσβεύω ἐντυγχάνω Φίλιππος , ἀλλά ἀνέχω ὁ κεφαλή φημί · ἥκω , βασιλεύς , καί ἑκών καί ἄκων ἐπί ὁ σός θύρα , ἡδύς ὑπό Ἀθηναῖος σύ δίδωμι , ὅς κακός πλεῖστος Ἕλλην ὁ σός οἶκος ἐργάζομαι λέγω καί γράφω , πρέπω ἐγώ ὁ προοίμιον ὁ Θεμιστοκλῆς . οὗτος ὑπέρ ὁ ἐμαυτοῦ πατρίς καί ὁ ἄλλος Ἑλλάς πολιτεύω . εἰμί δέ ἀρετή Δίκαιος ὁ οἰκέω συναγωνίζομαι , | ἀλλά οὖον σύ πολεμέω ἀπλόος , ἀξιόω ἐγώ συγγνώμη γίγνομαι κατά ὁ ὁ ἀγαθός ἀνήρ νόμος . νῦν δέ σός εἰμί καί χράω ἐγώ λαμβάνω .
libanius.declamatio-23 80
ὁ δὲ σκαιότερον μὲν οὐδὲν οὐδὲ πικρό - τερον ἠμείψατο , οὐκ ἦν βάρβαρος ὁ Φίλιππος , οὐκ ἦν τύραννος , ἀπολοίμην κακῶς , οἷον ἄνδρα ἐλοιδόρουν , μᾶλλον δέ , ἀπωλλύμην , βασιλικῶς δὲ καὶ μεγαλοπρε - πῶς , Αἰσχίνη φίλτατε , ἄκουε γὰρ ὡς τὰ μὲν ὠνείδισε , τὰ δὲ ἤλεγξεν , ἔδρασε δὲ κακὸν οὐδέν . χαῖρε , εἶπε , Δημόσθενες . τί ταῦτα ; πῶς ἥκεις ; τίς ἔπεμψέ σε ; πρεσβεύων ἥκεις ; Ἀμφίπολιν ἀπαιτήσων ; πάλιν ἡμῖν ἐνοχλήσων ; ἀλλ’ Ἀθηναῖοί σε ἐκδε - δώκασιν ; ὑπὲρ ὧν ἐβόας ; ὑπὲρ ὧν ἡμῖν ἐπολέ - μεὶς ; τί σε ὤνησεν ὁ Μαράθων ; τί δὲ ἡ Σαλα - μίς ; τί δὲ τὰ ὑπὲρ Χαλκιδέων , τί δὲ τὰ ὑπὲρ Βυζαντίων καὶ Φωκέων ψηφίσματα ; τί δὲ αἰ δημηγορίαι αἱ μακραί ; τί δ’ οἱ ἀπόστολοι καὶ τριηραρχίαι καὶ τὰ πολλὰ πολιτεύματα ;
Lemmas: ὁ δέ σκαιός μέν οὐδείς οὐδέ πικρός - τέρος ἀμείβω , οὐ εἰμί βάρβαρος ὁ Φίλιππος , οὐ εἰμί τύραννος , ἀπόλλυμι κακῶς , οἷος ἀνήρ λοιδορέω , μᾶλλον δέ , ἀπόλλυμι , βασιλικός δέ καί μεγαλοπρω - πῶς , Αἰσχίνης φίλος , ἀκούω γάρ ὡς ὁ μέν ὀνειδίζω , ὁ δέ ἐλέγχω , δράω δέ κακός οὐδείς . χαίρω , εἶπον , Δημοσθένης . τίς οὗτος ; πῶς ἥκω ; τίς πέμπω σύ ; πρεσβεύω ἥκω ; Ἀμφίπολις ἀπαιτέω ; πάλιν ἐγώ ἐνοχλέω ; ἀλλά Ἀθηναῖος σύ ἐκ - δίδωμι ; ὑπέρ ὅς βοάω ; ὑπέρ ὅς ἐγώ πολός - μείς ; τίς σύ ὀνίνημι ὁ μάραθον ; τίς δέ ὁ Σάλη - Μῖς ; τίς δέ ὁ ὑπέρ Χαλκιδεύς , τίς δέ ὁ ὑπέρ Βυζάντιος καί Φωκεύς ψήφισμα ; τίς δέ ὁ δημηγορία ὁ μακρός ; τίς δέ ὁ ἀπόστολος καί τριηραρχία καί ὁ πολύς πολίτευμα ;
libanius.declamatio-23 81
οὐκ ᾐσχύνου ἐμοὶ διαφερόμενος ὑπὲρ τῶν ἀχαρί - στων Ἀθηναίων ; ἥκεις εἰς Μακεδονίαν , εἰς Πέλλαν , ὅθεν οὐδὲ ἀνδράποδον <σπουδαῖον> . ἐμοί σε ὁ δῆμος τῶν Ἀθηναίων ἔδωκε . τί σε ἐργάσομαι ; πῶς σοι χρήσομαι ; ὡς τύραννος , ὡς λῃστής ; οὔκ εἰμι τοιοῦτος οἷον ἔλεγες . οὐκ ἀναμίξω σε τοῖς Ὀλυνθίων αἰχμαλώτοις οὐδὲ ἀριθμήσω σε μετὰ τῶν ἀπὸ Χαιρωνείας ἐαλω - κότων οὐδὲ Ἀτρεστίδᾳ σε χαριοῦμαι ἤ τινι τῶν ξένων τῶν ἐμῶν . ἀποκόψω σου τὴν γλῶτταν ; Θρᾳκός ἐστι τυράννου τοῦτο ἔργον ἀπολέσαι γλῶτταν Ἀττικήν , ἐγὼ δέ , κἂν ὀργίζωμαί σοι , τοὺς λόγους σου φιλῶ καὶ τὴν τραυλίζουσαν ἐκείνην γλῶτταν ἐπαινῶ πρὸ τῆς Αἰσχίνου καὶ Δημάδου . ἀλλ’ ἀποκτείνω σε κἀγὼ ὅμοιος Ἀθηναίοις γένωμαι ; θάρρησον . οὐκ ἄν τι κακὸν παρ’ ἡμῶν πάθοις .
Lemmas: οὐ αἰσχύνω ἐγώ διαφέρω ὑπέρ ὁ άχαρις - στων Ἀθηναῖος ; ἥκω εἰς Μακεδονία , εἰς Πέλλα , ὅθεν οὐδέ ἀνδράποδον <σπουδαῖον> . ἐγώ σύ ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος δίδωμι . τίς σύ ἐργάζομαι ; πῶς σύ χράω ; ὡς τύραννος , ὡς λῃστής ; οὐ εἰμί τοιοῦτος οἷος λέγω . οὐ αναμειγνύω σύ ὁ Ὀλύνθιος αἰχμάλωτος οὐδέ ἀριθμέω σύ μετά ὁ ἀπό Χαιρώνεια ἁλίσκομαι - κότος οὐδέ Ἀτρεστίδας σύ χαρίζομαι ἤ τις ὁ ξένος ὁ ἐμέω . ἀποκόπτω σύ ὁ γλῶσσα ; Θρᾷξ εἰμί τύραννος οὗτος ἔργον ἀπόλλυμι γλῶσσα Ἀττικός , ἐγώ δέ , κἀν ὀργίζω σύ , ὁ λόγος σύ φιλέω καί ὁ τραυλίζω ἐκεῖνος γλῶσσα ἐπαινέω πρό ὁ Αἰσχίνης καί Δημάδης . ἀλλά ἀποκτείνω σύ ἐγώ ὅμοιος Ἀθηναῖος γίγνομαι ; θαρσέω . οὐ ἄν τίς κακός παρά ἐγώ πάσχω .
libanius.declamatio-23 82
ἀλλ’ ἐπειδή σοι τοῦτο ἐπεδειξάμην ὡς ἡμέτερος εἶ καὶ οὐκ ἄν ποτε τὴν ἐξουσίαν τὴν ἐμὴν ἐκφύ - γοις , ἀφίημί σε . εἰ μὲν οὖν βούλει μένειν ἐν Μακεδονίᾳ , πολλοὺς παρ’ ἡμῖν ἔχεις πολίτας , Ἀριστόδημον , Καλλίαν , τὸν Φρύνωνος υἱόν . ἐγώ σοι καὶ οἶκον δίδωμι . δώσω <δὲ> καὶ παρ’ ἡμῖν ἀρκοῦσαν καὶ ἔσῃ παρ’ ἐμοὶ μέγας , ὡς Πυθὼν , ὡς Χαρίδημος , ὡς ἕτεροι ξένοι . παραδί - δωμί σοι τὸν Ἀλέξανδρον μαθητήν . παίδευέ μοι μετὰ Ἀριστοτέλους τὸν υἱόν . εἰ δὲ καὶ τοῦ δημη - γορεῖν ἡττώμενος εἶ , πρεσβεύσεις ὑπὲρ ἡμῶν εἰς Θετταλίαν , εἰς Βοιωτίαν , εἰς Ἀρκαδίαν , εἰς Θήβας , εἰς αὐτὰς τὰς Ἀθήνας , ἐὰν ἐθέλῃς . εἰ δὲ ἑτέρωσέ ποι βαδιῇ , μνημόνευσον ὅθεν ἄπει , τίς ἀφίησί σε . ἐγὼ μέν σοι σωτηρίας οὐκ ἐφθό - νησα , ἐφείσθω δὲ καὶ σοὶ σώζειν σεαυτόν .
Lemmas: ἀλλά ἐπειδή σύ οὗτος ἐπιδείκνυμι ὡς ἡμέτερος εἰμί καί οὐ ἄν ποτός ὁ ἐξουσία ὁ ἐμός ἐκφύω - γος , ἀφίημι σύ . εἰμί μέν οὖν βούλομαι μένω ἐν Μακεδονία , πολύς παρά ἐγώ ἔχω πολίτης , Ἀριστόδημος , Καλλίας , ὁ Φρύνων υἱός . ἐγώ σύ καί οἶκος δίδωμι . δίδωμι <δὲ> καί παρά ἐγώ ἀρκέω καί εἰμί παρά ἐγώ μέγας , ὡς Πυθών , ὡς Χαρίδημος , ὡς ἕτερος ξένος . παραδί - δίδωμι σύ ὁ Ἀλέξανδρος μαθητής . παιδεύω ἐγώ μετά Ἀριστοτέλης ὁ υἱός . εἰμί δέ καί ὁ Δήμη - γορεω ἡσσάομαι εἰμί , πρεσβεύω ὑπέρ ἐγώ εἰς Θεσσαλία , εἰς Βοιωτία , εἰς Ἀρκαδία , εἰς Θῆβαι , εἰς αὐτός ὁ Ἀθῆναι , ἐάν ἐθέλω . εἰμί δέ ἑτέρωσε ποῖ βαδίζω , μνημονεύω ὅθεν ἄπειμι , τίς ἀφίημι σύ . ἐγώ μέν σύ σωτηρία οὐ φθάνω - νέος , ἐφίημι δέ καί σύ σῴζω σεαυτοῦ .
libanius.declamatio-23 83
ἔκλαιον ἑστώς , εἰς τὴν γῆν ἔβλεπον . ὁ δὲ εἶπε , φιλαθήναιε καὶ ταλαίπωρε , δῆλος εἶ πρὸς Ἀθή - νας βλέπων . ἄπιθι μέν , ἀλλ’ ὧς ἐμός , ἀλλ’ ὡς εἶς κἀκεῖ Μακεδόνων . μή με ποιήσῃς ἐπιστο - λῆς δεηθῆναι δευτέρας , σὺ δὲ ἡμῖν γράφε . ὢ τοῦ χρηστοῦ βασιλέως , | ὢ τοῦ θαυμαστοῦ Φι - λίππου , οἶον προσέθηκε τὸν τελευταῖον λόγον · εἰ βούλει , καὶ πολιτεύου , Δημόσθενες . πάντως γὰρ οἶσθα πῶς πολιτεύεσθαί σε δεῖ .
Lemmas: καλέω ἵστημι , εἰς ὁ γῆ βλέπω . ὁ δέ εἶπον , φιλαθήναιος καί ταλαίπωρος , δῆλος εἰμί πρός Ἀθή - νάω βλέπω . ἄπειμι μέν , ἀλλά ὅς ἐμός , ἀλλά ὡς εἰμί ἐκεῖ Μακεδών . μή ἐγώ ποιέω πιστός - Λῆς δήω δύο , σύ δέ ἐγώ γράφω . ὦ ὁ χρηστός βασιλεύς , | ὦ ὁ θαυμαστός φεῖ - λείπω , οἶος προστίθημι ὁ τελευταῖος λόγος · εἰμί βούλομαι , καί πολιτεύω , Δημοσθένης . πάντως γάρ οἶδα πῶς πολιτεύω σύ δεῖ .
libanius.declamatio-23 84
καλέσας δὲ Ἀντίπατρον καὶ Παρμενίωνα τούτοις με παρέδωκε θεραπείας τευξόμενον καὶ παραμυθίας , καὶ τὰ ἄλλα δὲ πάντα ἡμέρως καὶ χρηστῶς καὶ φιλικῶς μοι προσ - ηνέχθη . περιήγαγέ με , τὰς δυνάμεις ἔδειξε , τὰς παρα - σκευάς . τὰ μὲν ἤρετο , τὰ δὲ ἐσκέψατο , τὰ δὲ διηγή - σατο .
Lemmas: καλέω δέ Ἀντίπατρος καί Παρμενίων οὗτος ἐγώ παραδίδωμι θεραπεία τυγχάνω καί παραμυθία , καί ὁ ἄλλος δέ πᾶς ἥμερος καί χρηστός καί φιλικῶς ἐγώ προς - φέρω . περιάγω ἐγώ , ὁ δύναμις δείκνυμι , ὁ παρά - σκευή . ὁ μέν ἔρομαι , ὁ δέ σκέπτομαι , ὁ δέ διηγέομαι - Σάτο .
libanius.declamatio-23 87
ὦ δέσποτα Φίλιππε , πανταχοῦ μὲν πάρει καὶ πανταχοῦ μὲν ὁρᾷς , πάντα δὲ ἀκούεις , τὰ παρ’ Ἀθηναίοις μάλιστα . οὐδ’ αὐτὸς μὲν σιωπῶ , τοῖς δὲ ὑποβάλλω δημηγορίας καὶ ψηφίσματα , ἀλλά μοι σιωπᾶται μᾶλλον ἢ ταῖς ἁλούσαις ἀηδόσιν . οὐδὲ γὰρ δεῖ λέγειν δοῦλον ῥήτορα .
Lemmas: εἰμί δεσπότης Φίλιππος , πανταχοῦ μέν πάρειμι καί πανταχοῦ μέν ὁράω , πᾶς δέ ἀκούω , ὁ παρά Ἀθηναῖος μάλιστα . οὐδέ αὐτός μέν σιωπάω , ὁ δέ ὑποβάλλω δημηγορία καί ψήφισμα , ἀλλά ἐγώ σιωπάω μᾶλλον ἢ ὁ ἁλίσκομαι ἀηδών . οὐδέ γάρ δεῖ λέγω δοῦλος ῥήτωρ .
libanius.declamatio-23 88
ἐγὼ δὲ καὶ ἐμαυτὸν οἶδα . οὔκ εἰμι ῥήτωρ ἀσφαλής . φοβοῦμαι μὴ λέγων ἁμάρ - τω ἤ τι θρασύτερον ἐξελθὸν λάθῃ με δημηγοροῦντα . οὐκ ἔστι δὲ οὔτε | τεμνομένῳ μὴ στένειν οὔτε ὑφ’ ὑμῶν κελευομένῳ μὴ λέγειν . ἔτι δὲ καὶ τὸ τῆς γλώττης ἔθος ἐμαυτοῦ δέδοικα . ἐν ἄλλοις ἠσκήθην λόγοις . ἐὰν εἰς ἐκείνους καὶ νῦν ἐξολίσθω , πάλιν ᾠχόμην . ἐᾶτε δή με βεβαίως σιωπᾶν . εἰ μὲν φιλῶν τις ἐπιθυμεῖ μου πάλιν ἀκοῦσαι δημηγοροῦντος , φει - σάσθω δούλου . ἔχει μου παλαιὰ ταῦτα ψηφίσματα , δη - μηγορίας δημοσίᾳ κειμένας . ἐκείνους ἀναγινωσκέτω τοὺς λόγους . εἰ δὲ μισῶν τις ἐμὲ πάρεστιν , ἱκανῶς ἔλαβε παρ’ ἐμοῦ δίκην . ἐξέδωκεν , ἀπώλεσε . καὶ μὴν τίνος οὐ μείζων αὕτη τιμωρία ; ὁ δημηγόρος Δημοσθένης σιωπὰ . 89 . Θαρρεῖν κελεύει μέ τις ὡς , κἂν ὁτιοῦν λέγω , μηκέτι ἂν ὑφ’ ὑμῶν ἐκδοθέντα . μὴ γὰρ οὐ βούλομαι ; μὴ γὰρ οὐ θαρρῶ ; μὴ γὰρ οὐ χαίρων ἀπέλθοιμ’ ἂν εἰς Μακεδονίαν ; ἀλλ’ οὐδέν ἐστιν ὅ τι καὶ ἀπολείπε - τᾶι . ὧς εἴ γε καὶ μικρὸν ἦν , εἶπον μὲν ἂν οὐδέν , ἐμάνην δ’ ἄν , ὡς Σόλων , κἀγώ . νῦν δὲ πάντα ἀνάλω - ται , τὰ εἴσω Πυλῶν , τὰ ἔξω , Χαλκιδεῖς , Φωκεῖς , Ἑλ - λήσποντος , Χερρόνησος , Δημοσθένης .
Lemmas: ἐγώ δέ καί ἐμαυτοῦ οἶδα . οὐ εἰμί ῥήτωρ ἀσφαλής . φοβέω μή λέγω Αμάρ - ὁ ἤ τίς θρασύς ἐξέρχομαι λανθάνω ἐγώ δημηγορέω . οὐ εἰμί δέ οὔτε | τέμνω μή στένω οὔτε ὑπό σύ κελεύω μή λέγω . ἔτι δέ καί ὁ ὁ γλῶσσα ἔθος ἐμαυτοῦ δείδω . ἐν ἄλλος ἀσκέω λόγος . ἐάν εἰς ἐκεῖνος καί νῦν ἐξόλλυμι , πάλιν οἴχομαι . ἐάω δή ἐγώ βεβαίως σιωπάω . εἰμί μέν φίλος τις ἐπιθυμέω ἐγώ πάλιν ἀκούω δημηγορέω , φεῖ - σάω δοῦλος . ἔχω ἐγώ παλαιός οὗτος ψήφισμα , δη - μηγορίας δημόσιος κεῖμαι . ἐκεῖνος ἀναγιγνώσκω ὁ λόγος . εἰμί δέ μισέω τις ἐγώ πάρειμι , ἱκανῶς λαμβάνω παρά ἐγώ δίκη . ἐκδίδωμι , ἀπόλλυμι . καί μήv τίς οὖον μείζων οὗτος τιμωρία ; ὁ δημηγόρος Δημοσθένης σιωπή . 89 . θαρσέω κελεύω ἐγώ τις ὡς , κἀν ὁστισοῦν λέγω , μηκέτι εἄν ὑπό σύ ἐκδίδωμι . μή γάρ οὖον βούλομαι ; μή γάρ οὖον θαρσέω ; μή γάρ οὖον χαίρω ἀπέρχομαι εἄν εἰς Μακεδονία ; ἀλλά οὐδείς εἰμί ὅς τίς καί ἀπολείπω - ὁ . ὅς εἰμί γε καί μικρός εἰμί , εἶπον μέν εἄν οὐδείς , μαίνομαι δέ ἄν , ὡς Σόλων , ἐγώ . νῦν δέ πᾶς ἀναλῶ - ὁ , ὁ εἴδομαι Πύλαι , ὁ ἔξω , Χαλκιδεύς , Φωκεύς , ἑλ - λανθάνω , Χερσόνησος , Δημοσθένης .
libanius.declamatio-23 90
ἡσυχίαν ἄγωμεν , συμπολιτευώμεθα τῇ Τύχῃ . ἐὰν καινὸν γέ - νῆταί τι καὶ σφόδρα βιάζηταί με | καὶ κοινὸν ὁρῶ κίνδυνον ἢ φόβον τῆς Ἑλλάδος εἴτε ἐκ Σού - σῶν εἴτε ἐκ Θρᾳκῶν εἴτε ἄλλοθέν ποθεν , ῥαγήσε - ταί μοι φωνή , κἂν μὴ θέλω , ἀπελθὼν εἰς Θήβας πο - λιτεύσομαι . Sequuntur duae declamationes quarum argumentum ex historia quidem verum non Attica 1 ) sumptum est .
Lemmas: ἡσυχία ἄγω , συμπολιτεύω ὁ Τύχη . ἐάν καινός γε - νήτη τίς καί σφόδρα βιάζω ἐγώ | καί κοινός ὁράω κίνδυνος ἢ φόβος ὁ Ἑλλάς εἴτε ἐκ Σῦς - σός εἴτε ἐκ Θρᾷξ εἴτε ἄλλοθεν πόθεν , ῥάσσω - ὅς ἐγώ φωνή , κἀν μή ἐθέλω , ἀπέρχομαι εἰς Θῆβαι ἀπό - λιτεύω . Sequuntur duae declamationes quarum argumentum ex historia quidem verum non Attica 1 ) sumptum est .