libanius.declamatio-23 40
ἐγὼ δὲ τὰ ἄλλα μὲν ἑτέρου χείρων τις ὑμῖν ἐγενόμην ἴσως , ἐκεῖνο δὲ οὐκ ἄν με ἀφέλοιτό τις τὸ τῆς τοῦ δήμου ψυχῆς συν - ιέναι . ἔγνων μεμισημένος , κατεγνωσμένος . οὐ γὰρ ἐπαι - νοῦντές γέ <με> ὑμεῖς οὐδὲ φιλοῦντες ἐξεδώκατε Φιλίππῳ , οὐδὲ ὅτι χρηστὸς ἦν σύμβουλος , ἀπωλλύμην , ἀλλ’ ὅτι περίεργος , ἄκαιρος , θρασὺς καὶ τοὺς προγό - νους κακοήθως ἐπαινῶν , ὅτι πόλεμον ποιῶν , ὅτι τὴν ἡσυχίαν ἄγειν οὐκ ἐῶν , ὅτι τῇ μὲν εἰρήνῃ καὶ τοῖς καλοῖς περὶ ταύτης δόγμασιν ἠναντιούμην , στάσεως δὲ ἦν καὶ κινδύνων καὶ πολέμων ὑπόθεσις , ὅτι τῶν ἄλλων εὐφημούντων καὶ ἐκ τῶν ὑμετέρων ὑμᾶς ἑστιώντων καὶ παρεχόντων ὑμῖν οἴκοι καθῆσθαι κελευόντων μηδὲ ἄλλῳ τῳ τῶν Ἑλλήνων βοηθεῖν , ὅστις μὴ πρότερον ὑμῖν βεβοήθηκε , τὰ τρόπαια δὲ καὶ τὰς ναυμαχίας κελευόντων χαίρειν ἐᾶν καὶ λήρους καὶ μύθους εἶναι λεγόντων ἐλύπουν ἐγὼ καὶ παρεῖχον πράγματα κατα - βοῶν τοῦ δήμου ἐξέστητε , Ι λέγων , 00 ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τῆς τάξεως ἐφ’ ἧς ὑμᾶς οἶ πρόγονοι κατέλιπον καὶ τὴν Δολόπων καὶ Θετταλῶν τάξιν ἀντὶ τῆς Ἀθηναίων μετειλήφατε ἀρχὴν καὶ δυναστείαν συγκατακτώμενοι τοῖς βαρβά - ροις καὶ παρέχοντες ἁρπάζειν , περικόπτειν , τοιχωρυχεῖν , ἀκρωτηριάζειν τὸ σῶμα τῆς Ἑλ - λάδος . 41 . Εἰκότως τοίνυν ἐξεδόθην . δικαίως Φίλιππος Ὄλυνθον ἐλάμβανε καὶ δύο καὶ τριάκοντα ἐξ ἀνθρώ - πων ἀνῄρει πόλεις . τί οὖν ὑμῖν ἔμελε τῶν εἴσω Πυ - λῶν ; πῶς δὲ οὐ περιεργία περὶ ὧν Εὐθυκράτης καὶ Λασθένης συνεχώρουν ὄντες Ὀλύνθιοι , περὶ τούτων ἀγανακτεῖν ἐμέ ; Ἀμφίπολις ἀπώλλυτο , ἀλλ’ Ὠρωπὸς ἀντεδίδοτο . Ἁλόνησον ἐδίδου , ἐγὼ δὲ ὁ μικρόψυχος ἐκέλευον ἀποδιδόναι . τοιγαροῦν ᾐσθόμην οἷόν ἐστι τὸ πολεμεῖν περὶ συλλαβῶν . Χερρόνησον κατέθει , οὐ γὰρ ἐκείνῳ μᾶλλον προσῆκεν . ἔκσπονδος ἐγένετο Κερσο - βλέπτης . ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν οὖν ἔδει ταλαιπωρεῖν Ἀθηναίους . <ᾕρει> Σέρριον καὶ Δορίσκον καὶ τῆνόν καὶ Γάνος καὶ Γανίδα χώραν . εἶθ’ ὑπὲρ τού - τῶν ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα ἴσμεν ἐξανιστάμεθα .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ ἄλλος μέν ἕτερος χείρων τις σύ γίγνομαι ἴσως , ἐκεῖνος δέ οὐ ἄν ἐγώ ἀφαιρέω τις ὁ ὁ ὁ δῆμος Ψυχή σῦς - ἵημι . γιγνώσκω μισέω , καταγιγνώσκω . οὖον γάρ παῖς - νοῦς γε <με> σύ οὐδέ φιλέω ἐκδίδωμι Φίλιππος , οὐδέ ὅτι χρηστός εἰμί σύμβουλος , ἀπόλλυμι , ἀλλά ὅτι περίεργος , ἄκαιρος , θρασύς καί ὁ προγό - νόος κακοήθης ἐπαινέω , ὅτι πόλεμος ποιέω , ὅτι ὁ ἡσυχία ἄγω οὐ ἐάω , ὅτι ὁ μέν εἰρήνη καί ὁ καλός περί οὗτος δόγμα ἐναντιόομαι , στάσις δέ εἰμί καί κίνδυνος καί Πολέμων ὑπόθεσις , ὅτι ὁ ἄλλος εὐφημέω καί ἐκ ὁ ὑμέτερος σύ ἑστιάω καί παρέχω σύ οἴκοι κάθημαι κελεύω μηδέ ἄλλος ὁ ὁ Ἕλλην βοηθέω , ὅστις μή πρότερος σύ βοηθέω , ὁ τρόπαιον δέ καί ὁ ναυμαχία κελεύω χαίρω ἐάω καί λῆρος καί μῦθος εἰμί λέγω λυπέω ἐγώ καί παρέχω πρᾶγμα κατά - βοῦς ὁ δῆμος ἐξίστημι , Ι λέγω , 00 ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ τάξις ἐπί ὅς σύ οἶς πρόγονος καταλείπω καί ὁ Δόλοψ καί Θεσσαλός τάξις ἀντί ὁ Ἀθηναῖος μεταλαμβάνω ἀρχή καί δυναστεία συγκατακτάομαι ὁ Βάρβα - ῥόος καί παρέχω ἁρπάζω , περικόπτω , τοιχωρυχέω , ἀκρωτηριάζω ὁ σῶμα ὁ ἑλ - λῆδος . 41 . εἰκότως τοίνυν ἐκδίδωμι . δικαίως Φίλιππος Ὄλυνθος λαμβάνω καί δύο καί τριάκοντα ἐκ ἀνθρώ - πάω ἀναιρέω πόλις . τίς οὖν σύ μέλω ὁ εἴδομαι ΠΥ - λάω ; πῶς δέ οὖον περιεργία περί ὅς Εὐθυκράτης καί Λασθένης συγχωρέω εἰμί Ὀλύνθιος , περί οὗτος ἀγανακτέω ἐγώ ; Ἀμφίπολις ἀπόλλυμι , ἀλλά Ὠρωπός ἀντιδίδωμι . αλονησος δίδωμι , ἐγώ δέ ὁ μικρόψυχος κελεύω ἀποδίδωμι . τοιγάρ αἰσθάνομαι οἷος εἰμί ὁ πολεμέω περί συλλαβή . Χερρόνησος καταθέω , οὖον γάρ ἐκεῖνος μᾶλλον προσήκω . ἔκσπονδος γίγνομαι Κερσο - βλέπτης . ὑπέρ ὁ Θρᾷξ οὖν ἐσθίω ταλαιπωρέω Ἀθηναῖος . αἱρέω Σέρριον καί Δορίσκος καί Τῆνος καί Γάνος καί Γανίδης χώρα . εἶτα ὑπέρ ὅς - ὁ ὅς οὐδέ ὁ ὄνομα οἶδα ἐξανίστημι .